Ubisoft ogłasza Rainbow Six European Open Clash - ESPORTWAY.PL\nUbisoft ogłasza Rainbow Six European Open Clash\nW dniu dzisiejszym, wraz ze zbliżającym się startem europejskiej ligi e-sportowej Tom Clancy’s Rainbow Six®, w ramach nowego systemu regionalnego, firma Ubisoft® ogłosiła Rainbow Six European Open Clash, hybrydowy rywalizacyjny turniej online, zorganizowany przy współpracy z FACEIT, podczas którego 16 drużyn europejskich, zarówno profesjonalnych, jak i amatorskich, walczyć będzie o pulę nagród w wysokości 50 tysięcy €, która przekazana zostanie w całości na organizację Médecins Sans Frontières/Doctors Without Borders (Lekarze bez Granic). Pozostając w zgodzie z DNA Ubisoftu, ekosystem e-sportowy Rainbow Six pozostaje blisko naszych społeczności i organizuje turniej, podczas którego europejscy fani, wraz z resztą rodziny Rainbow Six Siege, będą mieli okazję dopingować ulubione europejskie drużyny, czy to zawodowe, czy amatorskie.\nTurniej online rozpocznie się od dwóch pucharów społeczności, rozgrywanych jednocześnie w dniach:\n16 i 17 maja: zarejestruj się tutaj. Zgłoszenia przyjmujemy do 16 maja, godz. 13:55 czasu polskiego\n23 i 24 maja: zarejestruj się tutaj. Zgłoszenia przyjmujemy do 23 maja, godz. 13:55 czasu polskiego\nNajlepsze 3 drużyny z każdego pucharu społeczności dołączą następnie do 10 profesjonalnych drużyn europejskich z nadchodzącej europejskiej ligi Rainbow Six 2020 i wezmą udział w kolejnej fazie rozgrywek. Zawodowcy i amatorzy zmierzą się w trzydniowej rundzie pucharowej, która wyłoni 4 zespoły do wielkiego finału European Open Clash, zaplanowanego na 7 czerwca. Rundę pucharową i wielki finał będzie można obejrzeć na żywo na polskim kanale Twitch:\nRunda pucharowa: 30-31 maja i 6 czerwca, rozpoczęcie o godz. 14:00 czasu polskiego\nPółfinały i wielki finał: 7 czerwca, rozpoczęcie o godz. 15:00 czasu polskiego\nOprócz charytatywnej puli nagród w turnieju, oglądający będą mogli przekazywać datki na Médecins Sans Frontières/Doctors Without Borders (Lekarzy bez Granic) podczas wszystkich streamów Rainbow Six European Open Clash.\nFani, którzy będą oglądali rozgrywki na polskim Twitchu mogą zdobyć losowe Twitch Drops, które zostaną aktywowane podczas wszystkich streamów Rainbow Six European Open Clash. Trzy elementy z Zestawu Doktora (osprzęt głowy Złożoność, skórka broni Zbieżność i uniform Optymalizacja), a także ozdoba Siege Pro League, będą częścią Twitch Drops i zostaną dostarczone następnego dnia po zdobyciu ich.\nAby być na bieżąco z akcją Rainbow Six European Open Clash, obserwuj https://twitter.com/R6esportsEU i hasztag #R6EUClash.\nWięcej informacji o rozgrywkach e-sportowych Tom Clancy’s Rainbow Six znaleźć można pod adresem http://www.rainbow6.com/esports. Zapraszamy też do obserwowania profili https://twitter.com/R6esports oraz https://instagram.com/R6esports.\nRainbow Six European Open Clash\nRainbow Six Siege przedstawia wydarzenie czasowe – The Grand Larceny\nTom Clancy’s Rainbow Six Siege ujawnia Operację Void Edge\nUbisoft ogłasza pierwszy World Cup W Rainbox Six Siege, którego ambasadorem został Tony Parker!


Czy zainteresuje nas szkoła jazdy? | Erg-bierun\nUzyskanie pozwoleń do kierowania wozu jest niesamowicie korzystne, ponieważ możemy gdzieś jechać w każdej porze oraz nie jesteśmy zależni od publicznych środków tran[TAG=sport]u. Dlatego właśnie trzeba się dowiadywać, w jakim miejscu mamy szansę zdobyć takie uprawnienia.\nJeśli podejmujemy decyzję, że chcemy się uczyć prowadzić pojazd, tak żeby być niezależnym oraz niczym nieograniczanym, to obowiązkowo powinniśmy zobaczyć, która szkoła jazdy jest najlepsza.\nJest już nasza autorska witryna (https://lankamerprzewozy.pl/) – wejdź w poniższy link, przeczytaj artykuł i napisz proszę własny komentarz. Będziemy usatysfakcjonowani.\nKtóra będzie miała najwięcej kursantów i w której z nich jest spory odsetek zdanych egzaminów przy pierwszym razie – gdzie najlepiej robić prawo jazdy w Tychach. Na dodatek musimy pamiętać, że na prawo jazdy (dużo odnajdziesz- kwalifikacja wstępna Grójec) należy zdać jeszcze egzamin, przez to należy się naprawdę odpowiednio do tego wszystkiego przygotować, zwłaszcza że egzaminować będzie nas nieznana osoba.\nNauka jazdy nie powinna być trudna\nPowinniśmy wiedzieć, że prowadzenie wozu to coś, czego się nie zapomni, nawet jeśli długo tego nie będziemy robić – . Dlatego właśnie warto się dowiadywać w jaki sposób odbywa się taka nauka jazdy. Tychy mogą nam zaproponować naukę u wspaniałych instruktorów, więc bez wątpienia pozyskamy ogromną wiedzę. Co więcej, taka nauka jazdy dzieje się przez kilka miesięcy, więc z pewnością powinniśmy się uzbroić w cierpliwość.\nObowiązkowo powinniśmy się przypatrzeć tego rodzaju sprawom, ponieważ wówczas będziemy mieli pojęcie jaką decyzję powziąć. Jest dużo kursów, zatem musimy wyszukać ten odpowiedni.\nTen wpis został opublikowany w Fabryka pojazdów i otagowany czas, osoba, samochód, sport, trantag_1 przez admin. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Zasypiasz, a ktoś zaczyna Cię kopać... Sprawdź, czy płód wie, kiedy śpisz! - Chcemy Być Rodzicami\nKiedy jesteś w ciąży, nieustannie próbujesz komunikować się ze swoim dzieckiem – dotykasz brzucha, mówisz do niego, śpiewasz. Często na próżno – dziecko w środku śpi i ani myśli odpowiadać. Spróbuj jednak tylko położyć się, dziecko od razu zaczyna wiercić się i kopać. Brzmi znajomo? Czy ten mały złośnik wie, kiedy chcesz zasnąć? Znamy odpowiedź!\nCzy dziecko wie, kiedy śpię?\nOdpowiedź na to pytanie jest niełatwa. Z prostej przyczyny – dziecko w brzuchu świadomie spędza bardzo mało czasu, ponieważ większość czasu to ono śpi.\nDzieci w brzuchu śpią od 90 do 95% czasu w drugim trymestrze i od 85 do 90% w trzecim trymestrze. Większość kobiet twierdzi, że ich dziecko zaczyna ruszać się bardziej, gdy odpoczywają lub mają zamiar iść spać, a lekarze każą kobietom liczyć kopnięcia płodu w trakcie owego odpoczynku, więc może to być prawda.\nMówi pediatra dr Kim Langdon portalowi Romper\nW ciągu ostatnich lat przeprowadzono kilka dużych badań na temat świadomości płodu. Jedno z nich wykazało, że poziom odprężenia kobiet w ciąży może wpływać na zachowanie płodu, zwłaszcza na szybkość mrugania oczami. Gdy mama jest wyluzowana, oczy dziecka też są – i odwrotnie.\nKolejne badania udowodniły, że funkcja łożyska ulega zmianie, jeśli matka jest niespokojna lub przygnębiona. Badacze doszli do wniosku, że dziecko niekoniecznie musi być poznawczo świadome tego, czego doświadcza, ale jego ciało może reagować na środowisko, w którym się znajduje.\nNo dobrze, wiemy już, że dzieci wyczuwają nastrój matki, w końcu rosną i żyją w jej ciele. Ale czy biorąc to pod uwagę – dzieci w łonie wiedzą, kiedy śpisz? „Prawdopodobnie nie” – twierdzi pediatra dr Steve Silvestro, którego wypowiedź cytuje Romper. „Skoro wiemy, że płód śpi przez większość czasu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że śpi również wtedy, kiedy mama śpi, a zatem nie jest świadomy różnicy” – dodaje.\nA co ze zwiększoną aktywnością dzieci, gdy matki próbują zasnąć? Doktor Silvestro uważa, że mogą być to niekontrolowane ruchy płodu podczas fazy snu REM, a ponieważ jest to szczególnie uciążliwe w momencie, gdy próbujesz zasnąć, jesteś bardziej na nie bardziej wyczulona i dlatego je zauważasz.\n„Kiedy śpisz, w stronę dziecka kieruje się mniej ruchów, dźwięków i innych bodźców z zewnątrz ciała. W pewnym sensie możemy więc powiedzieć, że nawet jeśli dziecko przez większość czasu snu mamy śpi, jego rosnące ciało otrzymuje w tym okresie inny rodzaj wiadomości” – dodaje.\nPodsumowując – dzieci w łonie matki mogą na pewnym poziomie intuicyjnie wyczuwać, czy śpisz, czy nie, lecz przeważnie nie ma to dla nich większego znaczenia. Co – niestety – jest boleśnie odczuwalne po urodzeniu…\nZaskakujące fakty o życiu płodowym\nChcesz wiedzieć więcej na temat życia płodowego? Z pewnością zaciekawi Cię artykuł: Czy dziecko w brzuchu mamy płacze? – jak myślisz?


Post autor: paniola » 31 mar 2020, 11:33\nZ racji tego ze pojawiła sie dla mnie świetna oferta pracy w niemczech, postanowiłam zainwestować w siebie i ten język. Nauka niemieckiego w warszawie https://www.warszawa.oei.org.pl/nauka-n ... warszawie/ to najlepszy wybór. Oferta obejmuje szeroki wachlarz kursów na każdym poziomie i dla każdej grupy wiekowej oraz szybkie postępy w nauce w miłej atmosferze.\nPost autor: Dziewczyna » 16 kwie 2020, 16:12\nZ tego, co się orientuję, to kursy między innymi języka niemieckiego na wysokim poziomie oferuje również Szkoła Językowa ProfiLingua. Z jej pełną ofertą możecie w wolnej chwili zapoznać się na stronie internetowej https://www.profi-lingua.pl/. Jest to szkoła działająca na rynku już od wielu lat, mająca sporo zadowolonych uczniów, więc sądzę, że możecie jej zaufać\nPost autor: zenka » 24 kwie 2020, 19:27\nZerknij na opcje w Lincolnie https://lincoln.edu.pl/ - to jedna z bardziej doświadczonych szkół językowych i niemiecki tez mają na stałe w różnych stopniach. Bardzo ciekawe metody nauczania, skuteczne, nie boisz się mówić co zwykle jest problemem wśród samouków. Ja zdawałam u nich też egzamin\nPost autor: sofia11 » 22 cze 2020, 11:01\nJeśli chcesz nauczyć się języka niemieckiego polecam naukę w tej szkole językowej https://www.deru.pl/ Z tego co widziałam oferta jest tam bardzo rozbudowana i można uczyć się również m.in francuskiego, włoskiego, hiszpanskiego... Ja marzę o hiszpańskim\nPost autor: anką07 » 29 cze 2021, 7:45\nIch würde auch sehr gern meine Deutschkenntnisse verbessern. Ich habe zwar an einem Deutschkurs teilgenommen und viele Menschen kennengelernt - auch meine beste Freundin. Sie hat mir gesagt, dass ich Instagram Follower kaufen solle. Sie ist eine sehr gute Freundin.\nPost autor: kacc » 24 lip 2021, 8:51\nRzeczywiście jak się chce podjąć pracę w Niemczech to warto język znać. Chociaż na takim poziomie by się swobodnie porozumieć, inne umiejętności na pewno przyjdą z czasem. Przebywając z osobami rozmawiającymi po niemiecku dość naturalnie uczymy się lepiej posługiwać tym językiem. Co do samej pracy w Niemczech to zobaczcie tu na ofertę https://eopiekunka.pl/oferty-pracy/ . Moim zdaniem taka praca opiekunki to dobre rozwiązanie i dla osób z doświadczeniem i dla tych co dopiero zaczynają zdobywać dodatkowe kwalifikacje.\nPost autor: maślanka » 25 sie 2021, 10:35\nSama zastanawiam się nad podjęciem pracy opiekunki w Niemczech. To zajęcie jest tam zdecydowanie bardziej cenione niż w naszym kraju. Jednak prawda jest taka, że bez języka ciężko porozumiewać się z seniorami. Zaczęłam szukać sposobów na szybką naukę języka niemieckiego o natrafiłam na taki poradnik https://elubaczow.com/2021/07/26/jak-sz ... mieckiego/ . Mnie te informacje bardzo pomogły.


Fiat Linea: Użyteczne zalecenia dotyczace prżedluzenia trwałości akumulatora - Akumulator - Obsługa i pielęgnacja\nFiat Linea: Użyteczne zalecenia dotyczace prżedluzenia trwałości akumulatora\nFiat Linea –> Obsługa i pielęgnacja –> Akumulator –> Użyteczne zalecenia dotyczace prżedluzenia trwałości akumulatora\nW celu uniknięcia szybkiego rozładowania akumulatora i przedłużenia jego trwałości, należy przestrzegać skrupulatnie następujących zaleceń:\nparkując samochód, sprawdzaj czy drzwi, pokrywy i schowki są dokładnie zamknięte, aby uniknąć długotrwałego świecenia się lamp sufitowych;\nwyłącz lampy sufitowe: w każdym bądź razie w samochodzie przewidziano system wyłączenia automatycznego oświetlenia wewnętrznego;\nprzy wyłączonym silniku, nie pozostawiaj na dłuższy czas włączonych urządzeń (jak np. radioodtwarzacza, świateł awaryjnych, itp.);\nprzed jakąkolwiek naprawą instalacji elektrycznej, odłącz zacisk z bieguna ujemnego akumulatora;\ndokręć mocno zaciski na biegunach akumulatora.\nOSTRZEŻENIE Akumulator utrzymywany przez dłuższy czas w stanie naładowania mniejszym niż 50% ulega zasiarczeniu, zmniejsza się jego pojemność i uniemożliwia uruchomienie silnika.\nPonadto elektrolit w zasiarczonym akumulatorze może zamarznąć (może to wystąpić już przy −10 C). W przypadku dłuższego postoju, patrz sekcja "Długa nieaktywność samochodu" w rozdziale "Uruchamianie i jazda".\nJeżeli po zakupie samochodu zamierza się zainstalować akcesoria elektryczne wymagające ciągłego zasilania elektrycznego (alarm, itp.) lub akcesoria obciążające bilans elektryczny, należy zwrócić się do ASO Fiata, w której specjaliści, poza zasugerowaniem urządzenia najbardziej odpowiedniego dostępnego w Lineaccessori Fiata, określą całkowity pobór prądu, zweryfikują czy instalacja elektryczna w samochodzie jest w stanie wytrzymać wymagane obciążenie lub czy konieczne będzie użycie akumulatora o większej pojemności.\nPonadto, niektóre z tych urządzeń ciągle pobierają prąd także przy wyłączonym silniku, stopniowo rozładowując akumulator.\nPobór całkowity przez wszystkie odbiorniki (montowane seryjnie i dodatkowo), nie powinien przekraczać 0,6 mA × Ah (akumulatora), tak jak podano w poniższej tabeli:\nUżycie pasów bezpieczeñstwa\nPas powinien być zapinany przy wyprostowanej klatce piersiowej i plecach przylegających do oparcia siedzenia. W celu zapięcia pasa należy wsunąć zaczep A do gniazda uchwytu B, aż do usłyszenia zatrzasku zablokowania. Jeżeli podczas wyciągan ...


Każdy, kogo pasją będzie tenis oraz ma już w grze sporo doświadczenia, wie z pewnością, jak istotny jest zakup rzeczy dzięki którym szansa będzie czuć się komfortowo na korcie tenisowym. W związku z tym miłośnicy tego sportu wyjątkowo często wybierają się do takich punktów sprzedaży, w jakich będą mieli szansę zakupić coś bezpośrednio pod swoje upodobania.\nOdzież używana cieszy się współcześnie dużą popularnością. Dzieje się tak z tego względu, że jest ona nierzadko odzieżą o bardzo dobrej jakości, po której ciężko poznać, iż była już przez kogoś używana.\nTenis jest praktykowany na wszystkich kontynentach przez osoby w różnym wieku. W obecnych czasach coraz to więcej osób stara się prowadzić zdrowy i sportowy sposób życia. Moda na smukłą figurę, a przy okazji doskonała frajda na korcie, ciągnie do tenisa coraz to więcej pań.\nDobór butów i ubioru jest kwestią osobistą, jaka przeważnie jest zależna od kwoty którą możemy wydać. Dobór obuwia do gry w tenisa jest tak samo ważny, jak dobór rakiety.\nW dużej ilości zawodów konieczne jest stosowanie specjalnej odzieży ochronnej. Wynika to ze względów bezpieczeństwa, gdy pracuje się przykładowo z niebezpiecznymi materiałami czy w trudnych warunkach.\nW obecnych czasach można dostrzec, iż dla każdego człowieka niezwykle ważne jest to, jak wygląda i jak odbierany jest w oczach pozostałych. Znaczenie ma każdy dodatek i element, który wzbogaca strój i dodaje całości jakiś temperament. O ile w przypadku kobiet jest to kwestia dosyć oczywista, to w przypadku panów dopiero niedawno zaczęto się tym naprawdę ciekawić. Coraz więcej panów kieruje nacisk na to co ubiera i jakie nabywa akcesoria.\nKróluje moda na unikatowe prezenty - napisy na kuflach i koszulkach.\nObecnie, kiedy konsumpcjonizm wywoływany jest bezmiarem rozmaitego typu towarów na rynku, spore powodzenie zdobywa alternatywa personalizacji towarów. Mowa o ubraniach, kubkach, torbach lnianych czy nieraz butelkach z popularnym napojem - Coca Colą. W cenie jest wszystko to, na czym posiadamy opcję oznakować swoją jednostkę, charakter, indywidualność. Nie zdumiewa w związku z tym fakt, że tworzy się gro sklepów, które proponują napisy na różnych rzeczach.\nTen, kto uwielbia uprawiać sport na świeżym powietrzu, wie, jak ważny jest zakup profesjonalnego stroju. Musi być to najlepszej jakości ubranie, które będzie spełniać wiele wymagań.\nAby móc iść w góry lub biegać po parku, nieistotne latem lub zimą, powinniśmy posiadać dobre ciuchy.\nDostosowanie wymaganych model wózków widłowych do klienta\nWakacje w siodle - dla kogo?


Zagraniczne uczelnie zainteresowane współpracą z Pesą\nmg, Rynek Kolejowy ⚫ 20.03.2014 ⚫ 0\nMaciej Maciejewski, dyrektor marketingu rynku krajowego w Pesie Bydgoszcz (fot. Włodzimierz Włoch)\nZagraniczne uczelnie techniczne wykazują zainteresowanie współpracą z Pesą Bydgoszcz, jako producentem taboru, który odnosi sukcesy nie tylko w Polsce, ale także coraz śmielej wchodzi na inne rynki - można było dowiedzieć się podczas zakończonego niedawno Europejskiego Forum Taborowego, zorganizowanego przez TOR Konferencje.\n- Nasz atut to przede wszystkim elastyczność. Jako firma stosunkowo nieduża, potrafimy dostosować się do mniejszych zamówień i przystosować naszą produkcję dla potrzeb klienta. Zdajemy sobie sprawę, że niewielkie zamówienia z polskiego rynku są nie zawsze atrakcyjne dla naszej konkurencji zagranicznej - mówił podczas jednego z paneli dyskusyjnych Maciej Maciejewski, dyrektor marketingu rynku krajowego w Pesie Bydgoszcz.\n- Jesteśmy już bardzo daleko jeśli chodzi o systemy sterowania, systemy informacji pasażerskiej, czy design naszych pojazdów. Wszystko to chcemy robić we własnym zakresie - podkreślił.\n- Naszą przewagą, która nas wyróżnia, jest bardzo duży własny dział badań i rozwoju. Nie da się także nie współpracować z uczelniami. Zauważamy nawet zainteresowanie naszą firmą ze strony uczelni zagranicznych - poinformował Maciejewski.\n- Jesteśmy świadomi tego, że polski rynek jest ograniczony i zależny od środków finansowych, regulacji, czy polityki. Zaczął on rozwijać się, gdy pojawiły się pieniądze samorządowe. Dopiero w 2013 r. zostały złożone duże zamówienia od przewoźników krajowych. Ale te są bardzo uzależnione od środków unijnych. Natomiast rynek zagraniczny jest mniej ograniczony, choć oczywiście o wiele trudniejszy. Żeby tam się dostać, nasze pojazdy muszą stać na wysokim poziomie technicznym i być atrakcyjne cenowo. Zagranica wymaga także innowacji - mówił przedstawiciel Pesy.


Creeping Death – Wikipedia, wolna encyklopedia\nz albumu Ride the Lightning\nNagrywany 20 lutego 1984 – 14 marca 1984\nProducent Metallica, Flemming Rasmussen\n(1984) „Creeping Death”\n(1984) „For Whom the Bell Tolls”\n"Creeping Death" – siódmy utwór zamieszczony w 1984 przez amerykański zespół Metallica na albumie Ride the Lightning.\nUtwór utrzymany w szybkim tempie, trwa 6 minut i 36 sekund. Jest to drugi najczęściej grany na koncertach utwór Metalliki.\nTekst utworu opowiada o plagach egipskich opisanych w biblijnej Księdze Wyjścia, poprzedzających exodus Żydów z egipskiej niewoli pod wodzą Mojżesza.\nCreeping Death jest pierwszym singlem promującym Ride the Lightning\nUtwór znalazł się na pierwszym studyjnym albumie fińskiego zespołu Apocalyptica - "Plays Metallica by Four Cellos"\nJames Hetfield - gitara rytmiczna, śpiew\nCliff Burton - gitara basowa, wokale wspierające\n↑ Metallica Song Statistics. setlist.fm, 19 czerwca 2010. [dostęp 19 czerwca 2010].\nTę stronę ostatnio edytowano 24 wrz 2019, 22:34.


Buduj formę z KW Warszawa - dyskusja\nCinek, 09.01.2018 17:57 Zapraszamy do dyskusji nt. strony Buduj formę z KW Warszawa\nLink do strony: http://kw.warszawa.pl/buduj-forme-z-kw-warszawa\nTreningi w formie biegowo-ogólnorozwojowej. Więcej info w aktualności.\nPost edytowany. Ostatnio: 09.01.2018 17:59\nWojtekNowicki, 10.01.2018 15:31 Świetna sprawa!\nGulczas, 16.01.2019 15:10 Żyją te treningi? W jakie dni i godziny je organizujecie? Jest jakiś plan (rytmy, interwały, podbiegi, długie wybiegania)?\nSwoją drogą, jest ktoś kto się przygotowuje do maratonu? Ja biorę udział 14.04.2019 Warsaw Orlen Maraton. Z chęcią potrenowałbym z kimś bardziej doświadczonym. Biegam 5-ty miesiąc.\nadam, 16.01.2019 20:54 Treningi na razie nie funkcjonują z powodu małego zainteresowania.\nMożemy pomyśleć o wznowieniu jeżeli chętnych będzie więcej.\nKatarzyna Dąbrowska (Gość)\nKatarzyna Dąbrowska, (Gość), 16.01.2019 20:57 A mamy kolarzy w klubie? :)\nKiejstut, 17.01.2019 11:56 Choroba, jak zwykle orientuje się po fakcie. "Ale i tak mam dobrze", bo w pon mam sekcję. Czy druga edycja się planuje i czy wchodzi w grę inny dzień tygodnia?\nyaaceek, 17.01.2019 15:32 Marcin bieganie i trening to jednak dosyć indywidualny sport, chyba że poziom ten sam, czy zbliżony. No poza może wybieganiami BSami, to jednak pozostałe typy treningów każdy biega swoim tempem. Co innego oczywiście spotkać się przy okazji treningu w jakimś miejscu jak Agrykola (stadion, podbiegi, "kanałek") czy las Kabacki czy tam Bielański.\nJeśli ktoś lubi jednak w grupie, ty chyba najprężniej teraz działa Adidas Runners gdzie mają tych treningów bez liku w całym tygodniu.\nGulczas, 17.01.2019 22:40\nyaaceek, 17.01.2019 15:32 napisał(a):\nMarcin bieganie i trening to jednak dosyć indywidualny sport, chyba że poziom ten sam, czy zbliżony. No poza może wybieganiami BSami, to jednak pozostałe typy treningów każdy biega swoim tempem. Co innego oczywiście spotkać się przy okazji treningu w jakimś miejscu jak Agrykola (stadion, podbiegi, "kanałek") czy las Kabacki czy tam Bielański.\nSklep biegacza również organizuje wspólne treningi. Mnie chodziło też o jakąś integrację i poznanie ludzi, długie wybiegania w konwersacyjnym tempie najlepiej na okrążenia to bardzo dobry pomysł moim zdaniem. I o to mi chodziło :)\nstraiker, 21.01.2019 17:25\nKatarzyna Dąbrowska, 16.01.2019 20:57 napisał(a):\nA mamy kolarzy w klubie? :)\nPioter, 15.02.2019 00:21\nGulczas, 17.02.2019 21:23 Idę jutro pobiegać wieczorem wokół stadionu narodowego. Godzina 19.00. Dzień szybkości (tempo na 10km - 40s:45s), ale można pogadać i wymienić się doświadczeniem. Jak ktoś chętny to zapraszam. :)\nKajman, 17.02.2019 22:31 W tym tempie pogadać? Jezu!!!\nMikra, 17.02.2019 23:58 Treningi tempowe raczej każdy sobie robi po swojemu.... Za to wybiegania w kampinosie lub innym miejscu można by jakoś wspólnie ogarniac\nyaaceek, 18.02.2019 08:47 4:04'/km no zacnie. Tylko jakie długie te odcinki i na jakiej przerwie? (skoro tempo na 10km, a nie bieg przez 10km).\nPoniedziałki mam dzień restowy, ale może kiedyś się uda zgadać.\nGulczas, 18.02.2019 09:44 eee nie zrozumieliśmy się, wybaczcie :) Doprecyzuje. Każdy ma swoje tempo na 10km. Tempo to Twoje tempo minus 40s. Dystans już zależy od Ciebie. Jak biegasz 6min/km to robisz to w 5:20/km. Ja robie dziś interwały 12x400m... Bardziej chodzi mi o rozruszanie grupy biegowej jak i samego tematu biegania na forum :)\nMikra - za Kampinosem jestem jak najbardziej za. Zima się skończyła i można budować wytrzymałość biegową.\nyaaceek, 18.02.2019 10:55 No faktycznie, źle doczytałem i zamieszałem. "(tempo na 10km - 40s:45s)" a odczytałem tempo na 10km - 40min45sek.\nMożna pomyśleć o Kampinosie czy innym miejscu (Las Kabacki) czy nawet centrum (bulwary wiślane i dalej do mostu północnego i nawrotka). Jak dla mnie wybiegania wpadają w niedzielę w rana, czy przed południem.\nMikra, 18.02.2019 13:05 kurcze, wczoraj byłem. Mogłem dać znać.... głupim ja .... w Kampinosie bardzo przyjemnie...\nW przyszłym tygodniu mnie nie ma bo jadę z żoną na zimową Łemkowynę trochę jej pomóc - będzie ogarniała tam zdjęcia, a ja za kierowcę będę robił i przy okazji pobiegam w Beskidzie Niskim\nA potem długie wybiegania to chyba dopiero po Zuku, bo na tydzień przed startem to najwyżej 15km będę robił (chyba, że dołączę się do ekipy nieco później lub odłączę się nieco wcześniej). Ale na pewno trzeba te Kampinoskie Wybiegania ogarnąć - trzymajmy na wzajem tema temat - fajne byłoby to...\nyaaceek, 18.02.2019 13:36 Cykliczne, pewnie trudno to organizować, ale jednostkowo jak najbardziej.\n3 marca będę robił wybieganie 30km (23/25km BS plus 7/5km szybciej), więc bliżej terminu się odezwę, to będzie można się spróbować ustawić.\nGulczas, 18.02.2019 19:05\nyaaceek, 18.02.2019 13:36 napisał(a):\nCykliczne, pewnie trudno to organizować, ale jednostkowo jak najbardziej.\n1-10 marca to mniej więcej obóz zimowy na którym jestem, zostaje starać się złapać potem :) ale jest już jakiś odzew a to na plus.\nnatalia, 25.02.2019 11:37 Kto chce ze mną we wtorki na ściankę na Nowowiejska? Szukam chętnych na 19-22\nGulczas, 25.02.2019 19:15\nnatalia, 25.02.2019 11:37 napisał(a):\nKto chce ze mną we wtorki na ściankę na Nowowiejska? Szukam chętnych na 19-22\nok 20.00 tam siedzę na sekcji we wtorki\nnatalia, 26.02.2019 12:29 ok, to będę przed 20\nMikra, 27.02.2019 16:19 w ten weekend luźne do 15km w puszczy - może ktoś chętny?\nyaaceek, 28.02.2019 11:30 W niedzielę wstępnie ok 9 rano z Truskaw jestem umówiony ze znajomym. Określ jeszcze 'luźne' tempo'. Ja celuję BNP 30km, ale to nie problem, bo np dwie pętle.\nMikra, 28.02.2019 11:47 W następną sobotę mam ZUKA - więc nie chcę szaleć - 5.30-.5.45\nyaaceek, 28.02.2019 12:08 W porządku, będzie spokojny początek.\nJutro się odezwę do potwierdzenia i do dogadania.\nyaaceek, 01.03.2019 15:12 Plany się nie zmieniają. Startuję ok godz 9 w niedzielę.\nMikra, 04.03.2019 01:11 zaspałem na 9 sorr ..... byłem dopiero koło 11 - może się widzieliśmy....\nyaaceek, 04.03.2019 08:41 Poczekaliśmy z 6 minut i wystartowaliśmy o 9. Ok 11:20 byliśmy na parkingu. Najważniejsze, ze pobiegany !


Zgodnie z obietnicą pokazuje czapki dla młodszej części mojej rodziny. Maja zażyczyła sobie wersję młodzieżową.\nWzór: popularny ślimak robiony na oko ;) w sumie nawet nie wiem ile oczek nabrałam hihihi\nWłóczka: Alize Lanagold i Sidar Curly Wurly (Izuniu jeszcze raz dziękuję, buuuziak)\nDrugie młode na wybór wzoru nie miało wpływu. Matce się czapa podobała i koniec. Jednak kolor jak najbardziej wybrany i zaakceptowany przez Ewunię\nWzór absolutnie fantastyczny: I Heart Cables by Justyna Lorkowska\nDruty: KP 4mm i 4,5mm\nA tak w ogóle to byłam dziś na spotkaniu w e-dziewiarce. Dziewczęta jesteście wspaniałe i dziękuje po stokroć za fantastyczne popołudnie :) Do zobaczenia następnym razem :*\nAnkaSkakanka 13 października 2012 21:58\nObie czapki są wspaniałe. Pozdrawiam\nCicha 13 października 2012 22:52\nFajnie mieć tak zdolną mamę ;))\nAnka 14 października 2012 09:30\nCzapeczki obie świetne!\nKasia 14 października 2012 10:29\nhand made by pstro 14 października 2012 11:53\nAnna 14 października 2012 14:38\nobie są super a na ślimaczka w wersji dorosłej mam ochotę :)\nRobótki Marleny 15 października 2012 19:59


Odpowiedź niesie wiatr. Pięćdziesiąt lat później | grotowski.net\nNando Taviani i Eugenio Barba\nOdpowiedź niesie wiatr. Pięćdziesiąt lat później.\nRozmowa listowna między Nandem1 Tavianim i Eugeniem Barbą o przyjęciach, Dziadach i Grotowskim\nRok 2009 został ogłoszony przez UNESCO „Rokiem Jerzego Grotowskiego” dla uczczenia dziesiątej rocznicy jego śmierci i pięćdziesiątej rocznicy objęcia razem z Ludwikiem Flaszenem dyrekcji maleńkiego Teatru 13 Rzędów w Opolu, przyszłego Teatru Laboratorium. Z tej okazji Odin Teatret zorganizował w Holstebro, w dniach 20–21 lutego 2009, „Pierwszy kamień – bankiet na cześć Grotowskiego i Flaszena”. Ludwik Flaszen i sześćdziesięciu pięciu innych gości zaproszonych z tuzina różnych krajów, którzy znali Grotowskiego i pracowali z nim, dzieliło się wspomnieniami, refleksjami i radością płynącą z przyjaźni, której nie pokonał czas. List Nanda Tavianiego, doradcy literackiego Odin Teatret od 1973 roku, inspirowany jest udziałem w tym bankiecie.\nList Nanda Tavianiego do Eugenia Barby po „Pierwszym kamieniu – bankiecie na cześć Grotowskiego i Flaszena”\nRzym, sobota 25 kwietnia 2009\nminęły dwa miesiące od naszej wizyty w Holstebro z okazji „Pierwszego kamienia”2, ten list stanowi więc przede wszystkim dowód niedopełnienia obowiązku. Nie zdołałem dokończyć obiecanej Ci relacji ze spotkania z Ludwikiem Flaszenem w Twoim domu. Chciałem poruszyć w niej trzy kwestie, raz jeszcze zadręczając Cię moimi dywagacjami. Koniec końców tekst nie wytrzymał ciśnienia, został pokonany przez zbyt wiele słów. Przesyłam Ci streszczenie niedoszłej relacji, pewnego rodzaju plan dyskusji, do których być może nie będzie ani okazji, ani czasu, ani powodu.\nW punkcie pierwszym (wiem, że to nie na temat, miej cierpliwość) kwestia Festy, celebrowania uroczystości. Już widzę, jak wywracasz oczami – jak zawsze, kiedy któryś z nas uderza w to, co uważa za nieszkodliwą obsesję drugiego. A jednak wydaje mi się, że Ty sam nie doceniasz wartości „architektur czasu”, które tworzysz zapraszając do Holstebro dziesiątki czy setkę osób nie po to, by oglądać spektakle, ale by dwa trzy dni pobyć razem, uczcić jakąś rocznicę. Jak zwykle każdy dzień wypełniasz po brzegi, jednak nie spotkaniami roboczymi, tylko postaciami, rozmowami, dobrym jedzeniem, szlachetnym winem – i pewnymi niezapomnianymi obiektywnymi korelatami. Pośród scen i sytuacji, prowadzisz nas od jednej do drugiej sali Twojego teatru, które ludzie Odin przez wiele dni i godzin przygotowywali w zaskakujący sposób. My, mała grupa przyjezdnych z różnych stron świata, żyjemy w kręgu jakiejś Baśni (duża litera) dla dorosłych, pozbawionej złudzeń, przepełnionej sporą dawką wesołego, czarnego humoru, ale także naiwnymi, małymi niespodziankami, wywołującymi uśmiech, jak podczas tradycyjnej uroczystości rodzinnej, gdzie panuje ogólne przyzwolenie na odrobinę zdziecinnienia – a potem – kilka niewyobrażalnie zaskakujących niespodzianek emocjonalnych, prawdziwych zasadzek, które prowokują refleksje. Nie jest to jednak reżyseria, to „architektura czasu” oparta na kontrapunkcie. To jest obok teatru, jednak teatrem nie jest. Czy to Twój parateatr? Tym bardziej, że żaden jego uczestnik nie potrafi opowiedzieć nic poza anegdotami albo pojedynczymi obrazami. Jest to jedna z cech prawdziwych Fest, uroczystości – przeżywa się je jak wydarzenia bogate w wyraźne i tajemne znaczenia. Jeśli jednak ktoś zapyta, nie potrafi się o nich nic bliżej powiedzieć i ucieka się do drwiny, jakby chcąc ochronić pewien sekret.\nDlaczego jednak nie zgłębisz w praktyce potencjału „architektury czasu” lub, jeśli wolisz – celebracji? Nie ulegając wszakże pokusie ich teoretyzowania, przede wszystkim dlatego, że jest to niemożliwe, a w każdym razie pogrzebałoby ten potencjał. Dotyczy to, jak mi się wydaje, również ISTA, o której można długo mówić, pisać i dyskutować, ponieważ jest w niej dużo naukowości. Jednak zatraca się bardzo wiele. Jestem przekonany, że poszczególne sesje ISTA funkcjonują – wtedy, kiedy funkcjonują lepiej – w oparciu o logikę celebracji. Kiedy Ty pracujesz jako architekt czasu, nie tylko jako organizator i dyrektor. Kiedy przeważa strona praktyczna, zdrowy rozsądek dobrze zaplanowanej pracy, jeśli brakuje nadmiaru Baśni dla dorosłych – więdną. Może myślanoby w nowy sposób o ISTA, gdyby z nazwy wypadło „School”, a nawet „Theatre Anthropology”, i nazywałaby się „International Feast of Theatrical Bios” (skrót nie byłby najlepszy, to prawda. Zapomnij o tym punkcie).\nDruga kwestia w mojej relacji dotyczyć miałaby tego, że Dziady Mickiewicza stanowią pewien punkt wyjścia. Niecierpliwiłeś się, kiedy Ludwik Flaszen podczas spotkania w Twoim domu po zakończeniu bankietu „Pierwszego kamienia”, popołudniem 22 lutego ubiegłego roku, w którym uczestniczyli także Franco [Ruffini], Mirella [Schino] i Nicola [Savarese] i ja, rozwodził się nad Dziadami, jako tekstem klasycznym i archetypicznym. Starałeś się dobrymi manierami ukryć zniecierpliwienie, ale było ono aż nadto widoczne. Zadaniem Franca było zadawanie pytań – poprosił więc Flaszena, żeby opowiedział o Dziadach. Dzień później zaprotestowałeś trochę przeciw temu pierwszemu „akademickiemu [pytaniu], które było stratą cennego czasu”. Z Twojego punktu widzenia byliśmy tam w innym celu. Jednak Franco miał rację. To Ty, w przemówieniu otwierającym przyjęcie, powiedziałeś, że w ostatnich latach, w Paryżu, w Collège de France, Grotowskiemu towarzyszył zawsze cień Mickiewicza. Tak więc Flaszen rozpoczął bardzo uczoną i poruszającą rozmowę o kulturze polskiej i literaturze porównawczej.\nA jednak, jak tylko przy okazji Dziadów wspomniał o Grotowskim, skorzystałeś natychmiast z okazji i skierowałeś rozmowę w kierunku, na którym Ci najbardziej zależało. Jak i kiedy Grotowski ogłosił swoim współpracownikom, że nie będzie więcej tworzył przedstawień? Co stało się podczas długich przygotowań Apocalypsis cum figuris? Ty nie byłeś świadkiem tego okresu. Świadectwa natomiast nie są spójne. Grotowski z kolei opowiadał o tej drodze układając ją a posteriori.\nKwestia Dziadów jest ważna, nawet jeśli potrzeba jej zrozumienia nie jest tak samo nagląca. Mirella, z właściwym sobie zdecydowaniem historiograficznym, powiedziała i napisała to wyraźnie w swojej książce Alchemists of the Stage3: ależ jaki reżyser włoski! Jaki znowu teatr skandynawski! Eugenio Barba jest reżyserem polskim. Koniec i kropka.\nRaz powiedziane, staje się to bardzo widoczne. Z perspektywy historii teatru europejskiego miałbyś być zatem heretycką drzazgą zbiegłą z teatru polskiego. Jeśli tak jest, Dziady stanowią papierek lakmusowy. Czyż eksperci nie twierdzą, że Dziady – powrót przodków na ucztę zastawioną dla żywych i zmarłych, są fundamentalnym paradygmatem dramaturgicznym nowego teatru polskiego począwszy od Mickiewicza? Po Dejmka, Swinarskiego, Grotowskiego, Kantora… Czyż nie jest może prawdą, że duch Dziadów przenika także Twoją pracę, nawet jeśli jest nierozpoznawalny, nie ma w nim nic słowiańskiego, nic archaicznego i przedchrześcijańskiego, ani nie wywołuje refleksji nad swoimi źródłami? Czy i Ty sam także go nie dostrzegasz?\nKto więc zrobił przedstawienie zatytułowane Talabot, przerywane ukazywaniem się duchów wybitnych postaci, poprzedników w zawodzie, z którymi główna bohaterka, Kirsten Hastrup, żyjąca antropolog, rozmawia i których nieświadomie naśladuje?\nJak Kaosmos zmienił się w przedstawienie nagie aż do kości, pełne sił żywotnych i bezlitosne, jakim jest Inside the skeleton of the whale (Wewnątrz szkieletu wieloryba)? Czy jego akcja nie rozgrywa się między dwoma stołami, przy których widzowie jedzą i piją? Czy nie jest też prawdą, że poprzez ten obraz zachowuje ono ślad swoich (niemal) przypadkowych narodzin podczas wystawnej kolacji na cześć Henrika Nordbrandta z udziałem całego Odin i niewielką grupą innych gości – kolacji-przyjęcia dla poety, który miał napisać teksty do następnego przedstawienia i jednocześnie miejsca zniszczenia Kaosmosu poprzez wyrecytowanie go po raz ostatni między stołami, bez kostiumów i rekwizytów?\nKto przygotował Mythos wybuchające w pełni, gdy jeden ze stołów zastawionych kolacją na cześć zmarłego pęka na pół i ukazuje żwir, po którym spacerują zmarli (to nie są mity, to zmarli). Żwir alejek cmentarnych i sterylnego dna morskiego.\nNawet w Śnie Andersena pojawiają się widzowie – kobiety i mężczyźni – którzy wydają się prawdziwi, ale tak naprawdę ich tam nie ma – to manekiny, które natychmiast znikają.\nJak to się dzieje, że nie widzi się „paradygmatu Dziadów”, tak bardzo obecnego w Twoich dziełach? Dlaczego wydaje się, że nawet Ty nie chcesz go dostrzec, albo udajesz, że go nie widzisz? Ponieważ pozbawiony jest wszelkiego koloru miejscowego, a jego życie zaczyna się daleko od swoich kolebek geograficznych. I to już wystarczy, żeby się nad nim nie zastanawiać. Jednak nawet w Twoich tekstach „paradygmat Dziadów” pojawia się coraz częściej. Rozmawiasz z mistrzami teatru, których już nie ma; czasami posuwasz się nawet do nazywania ich „dziadkami”.\nTwoje Dziady nie wydają się podobne do tych polskich-polskich. Jednak jeszcze silniejsze wyobcowanie nastąpiło w naszych świadomościach. Dzisiaj nie możemy nie wiedzieć, gdzie w rzeczywistości znajdują się nasze Dziady – nasi Przodkowie. Nie w podziemiach cmentarzy. Ani nie w Zaświatach. Nawet nie w naszych świadomościach i wspomnieniach. I nawet nie w tak zwanej „przeszłości”. Znajdują się wszyscy, naprawdę wszyscy, w podwójnych spiralach kodu genetycznego, na niewidzialnym kontynencie, który nie zna różnicy między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. W konsekwencji każdy z nas jest okrętem przewożącym Przodków. Nośnikiem ich nieśmiertelności. Albo lepiej: ich trwania.\nDokąd to wszystko prowadzi? Donikąd i do Serca – Serca pewnej tradycji. Która dla Flaszena, Kantora, Grotowskiego, Puzyny – i dla Ciebie – ma niewiele wspólnego z rytuałami przedchrześcijańskimi Litwy, co najwyżej zbiega się z linią Mickiewicz-Wyspiański-Witkiewicz-Gombrowicz. Ten ostatni określił Polskę mianem „miejsca wygnania” i odrzucał Nostalgię w imię Uchodźctwa. W swoim Dzienniku z lat 1953–1956, pisał: „Mój stosunek do Polski wynika z mego stosunku do formy – pragnę uchylić się Polsce, jak uchylam się formie […]. Sto lat temu litewski poeta wykuł kształt polskiego ducha, dziś ja […] wyprowadzam […] Polaka z niego samego”4.\nJesteś „Polakiem [wyprowadzonym] z siebie samego”?\nRankiem pierwszego dnia bankietu z okazji pięćdziesięciolecia Teatru 13 Rzędów mówiłeś o Grotowskim. Potem zwróciłeś się do niego i ofiarowałeś mu prezent – taniec Ukochanej Hinduski. Ukochanej, której już nie ma. W Białej Sali Odin Teatret wypełnionej wykwintnym jedzeniem i wspaniałym winem, zapadła niespodziewanie ciemność. W gęstym mroku usłyszeliśmy dźwięk dzwonków oplatających kostki Sanjukty [Panigrahi]. Tancerka szła spokojnie. Kilka razy potknęła się na jakimś kroku tańca. I szła dalej. A niektórzy z nas rozpoznawali spokojny i zdecydowany rytm jej koków, kiedy przechodziła przez salę zanim zaczęła tańczyć. Muzyka należała do jej – zupełnie nie jej – tańca, który zaimprowizowała na naszych oczach lata temu, prawie dla żartów lub na próbę, do jednej z piosenek Boba Dylana. W następnych latach często ją powtarzała, jakby stanowiła część jej repertuaru. Dzisiaj, tak jak wtedy, grają i śpiewają Jan [Ferslev] i Kai [Bredholt]. Kiedy Jan zaśpiewał ją po raz pierwszy dla Sanjukty byliśmy w Padwie, w teatrze Nina Scolariego5, który zmarł ubiegłego lata.\nSztuczki i podstępy… Bez tych Twoich sztuczek, Eugenio, teatr pozbawiony byłby wnętrza. Lub wnętrze uległoby pokusie zlania się w pozbawione sensu, obiegowe opinie zupy New Age. La Festa, celebrowanie uroczystości, służy również temu – karmieniu transcendencji bez wiary. Podtrzymywaniu niedowiarstwa, nie odcinając anten transcendencji. Z kieszonkowymi rytuałami do wyrzucenia zaraz po ich odprawieniu. Ani… ani. Również temu mógł służyć Karnawał rozkwitający podczas swoich ostatków, wybuchając nieodpowiedzialnością i radością, stanowiących także o jego istocie. To wyrażenie – ostatki – przywołujące niesłusznie zmierzchy i melancholie, powinno być karnawałowe (carne levare – podnosić ciało, carne lasciare – zostawiać ciało – tworzą formy Carnevale i Carnasciale – Karnawał). Sam Karnawał w bardzo starym dialekcie sycylijskim nazywany był Sdirri Jurni, „ostatnie dni”.\nW sobotę, 21 lutego, drugiego i ostatniego dnia bankietu, był Tłusty Czwartek. Ale jestem pewien, że przy tych kalendarzach naznaczonych luteranizmem, które macie w Odin, nawet nie przemknęło Ci to przez myśl.\nTrzeci punkt dotyczyć miał tego, co Ludwik Flaszen podczas owego spotkania w Twoim domu powiedział o ostatnim okresie Grotowskiego. Jedynej rzeczy, która Tobie wydawała się ważna. Miała to być najkrótsza część mojej relacji. Jeśli chodzi o Ciebie, to już od lat zawziąłeś się na tym punkcie; badasz, szukasz dokumentów, formułujesz pytania i hipotezy. Czasami wydaje się, że nie chcesz zaakceptować i uznać motywów, które kierowały Grotowskim po Księciu Niezłomnym. Kiedy indziej – że chcesz się z nim wręcz policzyć – Ty, który nigdy nie przestałeś nazywać go zawsze i wobec wszystkich „mój mistrz”. Innym razem sprawiasz wrażenie człowieka, który padł ofiarą perfekcjonizmu historyka bardzo wierzącego w erudycję. To znowu przypominasz ofiarę miłości nadal przynoszącej gorycz. Nie tylko chcesz dokładnie wszystko wiedzieć (to jest bardziej niż zrozumiałe, jeśli weźmie się pod uwagę znaczenie Grotowskiego dla teatru, który stworzyłeś i w którym mieszkasz od czterdziestu pięciu lat), ale chcesz wiedzieć z taką determinacją, taką zaciętością, powtarzanymi pytaniami i wątpliwościami, że w każdym, kto Cię widzi i słucha, zaczynają się rodzić pytania. Twoja umiejętność twardego stąpania po ziemi, nawet jeśli głowa buja w obłokach, sprawia, że pozbywasz się najbardziej palących znaków zapytania kilkoma jasnymi stwierdzeniami.\nNasze spotkanie z Flaszenem w miejscu odosobnionym przygotowywałeś od miesięcy. „Co cię gryzie?” zapytałby Franco [Ruffini], który twierdzi, że w cocięgryzie stanowi o jakości i honorze badacza. To było spotkanie przemyślane. Kiedy zacząłeś zadawać pytania Flaszenowi, my wszyscy staliśmy się świadkami. Rozmowa toczyła się między wami.\n- Kiedy Grotowski ogłosił swoim aktorom, że nie będzie więcej przygotowywał przedstawień?\n- Nie pamiętam, żeby kiedykolwiek powiedział to wprost zespołowi Teatru Laboratorium.\n- Dowiedzieliście się dopiero z jego deklaracji publicznych?\n- Oficjalnie tak. Ale z drugiej strony, to było jasne.\n- Spektakl, który poprzedzał Apocalypsis, miał się nazywać Ewangelie, w rzeczywistości nigdy nie został ukończony?\n- Został ukończony, był gotowy do prapremiery. Ale Grotowski nie chciał go pokazać.\n- Był pusty.\n- Spektakl. (Pauza) Również Grotowski był pusty.\n- W okresie pracy nad Apocalypsis?\n- Może nawet w tamtym czasie. I później. Byliśmy na tournée w Australii . To było wyczerpujące tournée, pierwsze w tym kraju. Grot musiał ponownie zobaczyć Apocalypsis, którego od dłuższego czasu unikał. Potem powiedział mi: „Czułem się jak Rimbaud w Aden, kiedy był sprzedawcą broni i wpadł mu w ręce egzemplarz własnych Iluminacji, które Verlaine wydał, sądząc, że autor nie żyje”.\nTo wspomnienie Flaszena wywarło na nas duże wrażenie. Na Tobie jeszcze większe. Mówiłeś nam o tym w następnych dniach. Podczas rozmów telefonicznych, tygodnie później. Jakbyś w tym zdaniu, w tym obrazie znalazł pierwszą odpowiedź na Twoje pytania, na Twoje cocięgryzie. Każdy z nas żywi wiele pytań o to Twoje cocięgryzie. Ja przede wszystkim. Jednocześnie to nasze zastanawianie się nie podoba mi się.\nChcesz znać każdy szczegół sposobu, w jaki Grotowski zorganizował swoje wychodźstwo z Polski. Nie pozwalasz nikomu na nieżyczliwe lub banalne interpretacje jego działań. Niekiedy jednak to Ty sam stawiasz pytania prowokujące, wymierzone dokładnie w świadków, którzy byli przy nim, kiedy Ciebie już nie było. Chcesz widzieć ich reakcję. Z drugiej strony, każdy z nas rozumie, że patrząc na tę Twoją długą zawziętość może popaść w szukanie łatwych rozwiązań, w ciekawość, w psychologię. Na co szukasz odpowiedzi?\nCzęsto mówiłeś, że zawsze mierzyłeś się z Grotowskim tak, jak mierzy się z własnym przeciwnikiem, jak Biegun Północny przegląda się w Południowym. Szukasz odpowiedzi, które nie przychodzą, pośród ciszy i sprzecznych świadectw jego ostatnich lat? W pewnych przedsięwzięciach każdy rok jest jak jeden dzień. „Ostatnie dni” Grotowskiego nic ci nie mówią dla Twoich sdirri jurni i dla ostatków Twojego teatru? Nie znajdujesz w nich żadnego bodźca, na który mógłbyś odpowiedzieć? Problem, którego nie możesz znieść, polega na tym, że to, co on robił, nie wzbudzało w Tobie nic poza słabym zainteresowaniem?\nWidzisz nasze zakłopotanie, zakłopotanie tych, którzy byliśmy tam, w Twoim domu, razem z tym cudem, jakim jest Ludwik. Każdy z nas przepuszcza swoje „nie rozumiem” przez sito silnych więzi, które sprawiają, że jesteśmy sobie bliscy, choć tak różni. Ale każdy z nas jedną rzecz na pewno dobrze rozumie. Mianowicie to, że to nie Twoja biografia przyciąga naszą uwagę i to nie ona nie zaspokaja naszej ciekawości, tylko niewygodne stwierdzenie, że Twoja zawziętość jest częścią Historii.\nKto wie, czy znajdziesz czas i powód, żeby odpowiedzieć na ten list, i tak dużo za długi, niżby wypadało. Nie oczekuję też tak zwanych wyznań, ani nieprawdopodobnego mon coeur mis à nu6, czy obiegowych opinii. Słów zdrowego rozsądku?\nOdpowiedź na list Nanda Tavianiego\nCarpignano, 21 lipca 2009\nw ciągu życia każdy z nas się zmienia. Kiedy jednak osoba, którą wydaje się nam znamy dogłębnie, zmienia się w sposób radykalny, oczywiste jest, że pojawiają się pytania. Z powodu odległości geograficznej lub bliskości emocjonalnej nie zadajemy ich sobie od razu. Wątpliwości i zakłopotanie przychodzą z czasem, spokojnie lub gwałtownie. Są patetyczną próbą kontynuowania rozmowy, która jest już niemożliwa, a łudzimy się, że możemy ją podtrzymywać milczeniem naszych pytań.\nIle razy w Opolu pytałem Pana Grotowskiego7:Dlaczego Pan to robi? Co może Pan zrobić teraz? Jakie rozwiązanie obmyśla Pan w obliczu tej groźby? Odpowiadał mi zawsze wprost, z najdrobniejszymi szczegółami, zdradzając niepewność i ukryte myśli. Zawsze miałem wrażenie, że jest szczery. Z upływem lat natura naszego dialogu zmieniła się. Kiedy się spotykaliśmy, niektóre moje pytania drażniły go. Tak więc unikałem ich zadawania. Czułem, że był gdzie indziej, na półkuli przeciwległej do mojej, nawet jeśli wydawało się, że panuje na niej podobna temperatura i warunki. Właśnie tak, Arktyka i Antarktyda.\nW Opolu młodziutki Grotowski uczył się i wprawiał w znajdywaniu własnego sposobu bycia reżyserem. Odkrywał, zgadywał, wyczuwał kierunek następnego kroku i rzucał się w nim z kontrolowanym rozgorączkowaniem, które skłaniało go do tłumaczenia sobie własnych procesów i ich rezultatów. Potrzebował nowych słów, żeby zamknąć nieoczekiwane, które dłonie, stopy, kręgosłup i przede wszystkim duch jego aktorów wydobywały z bezpiecznych przyzwyczajeń teatralnych i oczywistych skojarzeń. Włączał mnie w ten Malstrom krążący wokół konkretnej wizji i praktykę in progress. Każde nowe przedstawienie było krokiem naprzód, prowadzącym nad skraj coraz głębszej przepaści. Niczym jakieś Faustowskie prawidło: wizja jednego organizmu w niepodzielnej przestrzeni i nieustającego napięcia – aktorzy i widzowie (dwie całości, które należy wyreżyserować); polowanie na archetypy w tekstach klasyków; spontaniczność emocjonalna i dystans krytyczny (dialektyka ośmieszenia i apoteozy). Różne aspekty jednej zasady stanowiły bramki w slalomie, które kierowały procesem twórczym i pobudzały, jednocześnie dyscyplinując – samo-poznanie, fantazję i technikę.\nJęzyk aktorów, ich ekspresywność, ich sposób opowiadania, przywodzenia skojarzeń i wzruszania przechodził przez szczególny rygor formalny. Każdy aktor komponował z zimną krwią, z takim samym rodzajem koncentracji i napięcia, który potrzebny jest poecie, by dobrać właściwe słowo lub nieoczekiwany asonans. Aktor komponował znaki aluzyjne albo bezpośrednie, symboliczne lub tradycyjne, będące także udziałem widza dzięki wspólnej historii albo zbiorowej podświadomości. Jung puszczał oko z jednego rogu sali, dobrze ukryty, żeby uniknąć nadstawiania uszu przez Bouvardów i Pécuchetów ortodoksyjnego marksizmu.\nMiałem wrażenie nieograniczonej prostoty, kiedy aktor proponował rozwiązania sceniczne, które Grotowski drobiazgowo wykańczał. Ta nieograniczona prostota karmiła się wymyślnymi akrobacjami prowadzącymi do ostatecznego rozwiązania poprzez sztuczność, leitmotiv terminologii pracy. Sztuczność była kośćcem przedstawienia. Ale w każdej kości musiał być szpik, sedno istnienia: żywiołowość.\nOkoliczności rozdzieliły mnie z Grotowskim. Zobaczyliśmy się ponownie w Oslo przy okazji przedstawień Księcia Niezłomnego. Wchodziłem do tak dobrze znanego mi domu, w którym teraz dobudowano pogrążony w półmroku pokój Ryszarda Cieślaka. Duże wrażenie robili na mnie i poruszali mnie inni aktorzy, wymowność ich intonacji, żywiołowość rytmów i znaków. Ale to, co działo się w pokoju Ryszarda, było niewyobrażalne. Stanowiło szokujący dowód, że dla aktora istnieje niewyobrażalna technika fizyczna, psychiczna i duchowa.\nW tym czasie czułem, że byłem dla Grotowskiego kompanem w wyprawie po złote runo. Żeglowałem z nim na Argo w roli młodszego brata, któremu zwierzał się z myśli i oczekiwań. Jednak w życiu codziennym nie okrywamy się złotymi skórami. Zimą nosimy ubrania wełniane, latem przewiewne. W Oslo szukałem pracy w prawdziwych teatrach uosabiających tradycję i teraźniejszość rzemiosła artystycznego, któremu chciałem się oddać. Nie udało mi się, dlatego byłem zmuszony założyć Odin Teatret. I tak na swój sposób nauczyłem się być reżyserem, ale także osobą kształcącą aktorów, managerem teatru, księgowym i domniemanym teoretykiem. Wymyśliłem mój teatr, tak, jak to zrobiły po mnie wszystkie pokolenia, które nie przeszły przez tradycyjne szkoły. Opierałem się na tym, czego nauczyłem się w Opolu, a kiedy nie działało, usilnie starałem się znaleźć inne ścieżki. Z miesiąca na miesiąc Odin stał się planetą teatralną odległą lata świetlne od tego, co chciałem powtórzyć – od gwiazdy Grotowskiego.\nKiedy Grotowski przestał robić przedstawienia, nie potrzebował więcej udowadniać swojej kreatywności i oryginalności. Niczym niezwyciężony szermierz, którego nikt więcej nie widział stającego do pojedynku, by zwyciężać, tak i on żył wiarygodnością zdobytą pamiętnymi przedstawieniami. Zajmował się poszukiwaniami i ta działalność była doceniania i oceniana innymi kryteriami niż przedstawienia. Inaczej było w przypadku Odin – każde nowe przedstawienie było niczym rosyjska ruletka. Czuliśmy, że w grę wchodzi prawomocność i samo istnienie naszego teatru.\nWarunki zewnętrze i osobiste zainteresowania to nie jedyne czynniki decydujące. To poczucie odpowiedzialności było inne. Grotowski ryzykował osobiście, sam. Kiedy zbliżał się koniec jakiegoś etapu jego poszukiwań, zmieniał załogę i odkrywał inne kursy. Być może zawsze w poszukiwaniu przesmyku na Północny Zachód. Ja związałem się z grupą ludzi i ochrona tego środowiska miała zawsze pierwszeństwo przy każdym wyborze, którego musiałem dokonać.\nZapraszałem Grotowskiego zawsze, kiedy mogłem, ponieważ było to nazwisko promieniujące prestiżem, ale przede wszystkim dlatego, że sprawiało mi przyjemność ponowne z nim spotkanie i potwierdzanie szczególnej i trwałej natury naszych stosunków, rzadki przypadek w naszym fachu. Pragnąłem dać młodym możliwość spotkania z nim, chciałem wypromować go na nowo w środowisku teatru i dać mu zarobić trochę pieniędzy. Słuchając, jak mówił publicznie, przyłapywałem się na stawianiu sobie pytań. Jego wystąpienia wydawały mi się ogólnikowe i mój umysł i serce nie były w stanie się zapalić. Również dlatego nasz dialog się urwał. Ograniczyliśmy się do rozmów na tematy „bezpieczne” czy praktyczne, które nie odkrywały za bardzo dzielącego nas dystansu. Jednak odczuwałem tę samą tkliwość patrząc na niego samotnego i pozbawionego ojczyzny, tak bezbronnego na łasce niechlubnej Historii, chronionego tylko przez kilku wiernych przyjaciół: Marianne Ahrne, Petera Brooka, Mercedes i André Gregorych, Roberta Bacciego, Odin.\nStarałem się zrozumieć tę zmianę i rozmawiałem o niej długo z najbliższymi przyjaciółmi. Zadawałem im pytania. Niekiedy pocałunki są ukąszeniami, a namiętne szepty przypominają przemoc. W rzeczywistości przewracałem do góry nogami moje życie, żeby zbliżyć się do ukrytego sensu moich decyzji. Co nas oddaliło? Co wyznaczyło cezurę naszego kontaktu? Jakie wartości w naszym podejściu do życia, które pierwotnie doprowadziły do naszego spotkania i przypieczętowały nasze porozumienie, zmieniły się?\nNie sądzę, żebym zdołał wytłumaczyć to sobie w sposób zadowalający. Stwierdzam jedynie, że po okresie opolskim, kiedy spotykałem się z nim ponownie, czułem się jak jeden z tych bohaterów powieści science fiction, którym wydaje się, że spotykają osobę dobrze sobie znaną, ta natomiast wsiadła na statek kosmiczny, a ktoś inny zajął jej miejsce.\nCzytam dzisiaj opis Jany Pilátovej sposobu pracy Grotowskiego ze swoimi aktorami i z innymi zaraz po Księciu Niezłomnym. Ledwo daję wiarę temu, co czytam. Czy naprawdę tak wyglądała droga do pogrążonego w półmroku pokoju techniki niewyobrażalnej? Czy zdał sobie sprawę, że to ślepy zaułek i dlatego był zmuszony zmienić kierunek?\nMówił, że teatr jest miejscem, w którym nie trzeba kłamać. Ale opuścił teatr. Był przenikliwy i doświadczony w badaniu ludzkiego ducha, świadomy, że każda istota jest jedyna w swoim rodzaju. Jednak zostawił oficjalnych spadkobierców, obarczając ich ciężkim darem. O czym, o kim myślał w ostatnich chwilach świadomości? Odpowiedź niesie wiatr.\nNando Taviani »\n1. Zdrobnienie od Ferdinando, pełnego imienia autora [przyp. tłum.].\n2. „The first stone”. A banquet for Ludwik Flaszen and Jerzy Grotowski: 1959–2009, 50o anniversary of their Teatr Laboratorium, Odin Teatret, 20–21 February 2009.\n3. Mirella Schino: Alchemists of the Stage. Theatre Laboratories in Europe, Icarus Publishing Enterprise, Holstebro, Malta, Wroclaw 2009.\n4. Witold Gombrowicz: Dziennik 1953–1956, [w:] tegoż: Dzieła, redakcja naukowa tekstu Jan Błoński, t. 7, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1988, s. 59.\n5. Nin Scolari (1939–2008) – aktor, dramaturg i reżyser. Założyciel grupy Teatro Continuo z Padwy.\n6. „Moje obnażone serce”. Aluzja do tytułu poematu-dziennika Charlesa Baudelaire’a [przyp. tłum.].\n7. Eugenio Barba i Jerzy Grotowski bardzo długo zwracali się do siebie per „Pan”. Jak pisze Barba w swojej książce Ziemia popiołu i diamentów. Moje terminowanie w Polsce (przełożyła Monika Gurgul, Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych, Wrocław 2001) w Opolu „sztywna, hierarchiczna struktura oddzielała artystów od garderobianych, pracowników technicznych i administracyjnych. Stosunki opierały się na trochę formalnej, typowo polskiej uprzejmości”; zwracanie się do siebie na „pan” – „pani” stanowiło jej nieodzowny element. „Grotowski zwracał się tak do aktorów i do mnie, my zwracaliśmy się tak do siebie i do niego” (s. 53). Barba i Grotowski przeszli na „ty” dopiero na początku lat osiemdziesiątych (por. przypis 7. do pierwszego listu Jerzego Grotowskiego do Eugenia Barby, tamże, s. 155 [przyp. tłum.]


Co nowego w Pokemon GO w styczniu? - PokeSerwis.pl\nStrona główna Pokémon GO Eventy Pokemon GO Co nowego w Pokemon GO w styczniu?\nNiantic opublikowało informacje co czeka nas w Pokémon GO w styczniu 2020. W skrócie – Shadow Moltres, shiny Heatran, Lapras z Ice Shard / Ice Beam, Adventure Sync Hatchathlon i nowe Pokémony z Unova.\nZa pokonanie Giovanniego w styczniu będziemy mogli złapać Shadow Moltresa – to wszystko za ukończenie special research Looming in the Shadows.\nLapras z “paczek”\nNagrodą za popularne “stempelki” będziemy mogli zdobyć… Laprasa z atakami Ice Shard lub Ice Beam. Mamy na to czas, aby ich kilka zdobyć do 1 lutego. Maksymalne CP Laprasa za 7 stempli to 1131 (100% IV).\nAdventure Sync Hatchathon powraca.\nOd 2 stycznia powraca mini-wydarzenie Adventure Sync Hatchathlon – jeśli uda nam się w tygodniu przejść 50 kilometrów – otrzymamy dodatkową ilość Stardustu, Rare Candy oraz Unova Stone.\nDo 16 stycznia będzie możliwość złapania także kilku gatunków Pokémon w czapeczkach imprezowowych – Wurmple, Wobbuffet, Raticate.\nOd 7 stycznia do 4 lutego na raidy powróci Heatran – tym razem będzie możliwość złapania jego w wersji shiny!\nNowe Pokémony z Unova\nOstatnia zapowiedź ze strony Niantic to informacja, że już niedługo będziemy mogli złapać nowe Pokémony z regionu Unova. Brak konkretów, ale możliwe, że to czas na wprowadzenie do gry Axew, Scolipede i Sewaddle – to właśnie te Pokémony pojawiają się na nowym loading screenie.\npokemon go styczen\nPoprzedni artykułPokémon: Siła jest w nas już na Netflix!\nNastępny artykułPokemon Direct – 9 stycznia 2020


Przelicz cmHg na N/dm² (Centymetr słupa rtęci na N/dm²)\ncmHg a N/dm²\nCentymetr słupa rtęci a N/dm²\nIle N/dm² ma 1 Centymetr słupa rtęci?\n1 Centymetr słupa rtęci [cmHg] = 13,332 24 N/dm² - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Centymetr słupa rtęci na N/dm²\nPrzelicz Centymetr słupa rtęci na N/dm² (cmHg na N/dm²):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '492 Centymetr słupa rtęci'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Centymetr słupa rtęci' lub 'cmHg'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Ciśnienia'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '2 cmHg ile to N/dm2' lub '46 cmHg a N/dm2' lub '2 Centymetr słupa rtęci -> N/dm2' lub '8 cmHg = N/dm2' lub '13 Centymetr słupa rtęci ile to N/dm2' lub '57 Centymetr słupa rtęci a N/dm2'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(76 * 63) cmHg', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '492 Centymetr słupa rtęci + 1476 N/dm2' lub '27mm x 11cm x 97dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Strona główna » Archiwum kategorii: "Łazienki" (Page 30)\n2 grudnia 2011Kategoria: Łazienki\nNowoczesne meble łazienkowe to nie tylko minimalistyczne bryły. Spójrzcie np. na tą kolekcję kolorowych mebli do łazienki zaprojektowane przez Włocha – Sana Remo. Są atrakcyjne dla oka, mimo prostych kształtów. źródło : Aquaform zobacz również: Nowoczesne meble łazienkowe\n1 grudnia 2011Kategoria: Łazienki\nDo nowoczesnej łazienki wybieramy najczęściej wanny akrylowe. Wanny stalowe wydają się być zimne i mniej użyteczne. Jednak są zdecydowanie bardziej trwałem, a uczucie chłodu pojawia się na bardzo krótko. Wanny stalowe dłużej utrzymują bowiem ciepło. Nie wspominając o tym jaki mogą się prezentować. źródło : Kaldewei zobacz również: Wanny z prysznicem\n29 listopada 2011Kategoria: Łazienki\nWyposażenie łazienek nie ogranicza się do wyboru armatury i mebli łazienkowych. Wyposażenie to także wszystkie dodatki, na które na co dzień nie zwracamy uwagi – one po prostu są. Tymczasem wieszaki na ręczniki, kubek na szczoteczkę do zębów, czy mydelniczka to także istotny element wystroju, który musi komponować się z całością. źródło : Madix zobacz […]\n23 listopada 2011Kategoria: Łazienki\nWanny asymetryczne to doskonały element wyposażenia łazienki do podkreślenia jej unikalnego charakteru. Jeśli oprócz tego są wolnostojące, to efekt gwarantowany. Spójrzcie jak mogą się prezentować. [fot. via : trendir] zobacz również: Wanny z hydromasażem\n22 listopada 2011Kategoria: Łazienki\n21 listopada 2011Kategoria: Łazienki\nDeszczownice prysznicowe robią ostatnio karierę w nowoczesnych łazienkach. Jeszcze ciekawszym wariantem są deszczowanie podświetlane ledami. Spójrzcie jak efektownie wyglądają. [fot. via : trendir] zobacz również: Deszczownice sufitowe\nW łazience ważną rolę odgrywają szafki łazienkowe, w których przechowujemy wszystko – od kosmetyków, poprzez środki chemiczne, po ręczniki. Dziś znalazłem praktyczną szafkę, która może służyć także jako siedzisko. [fot. via : homedosh] producent : TOTO zobacz również: Meble łazienkowe Szafki łazienkowe z lustrem\n19 listopada 2011Kategoria: Łazienki


Niekonwencjonalny Plakat Pierwszomajowy - VariArt.org - internetowa galeria sztuki\nNiekonwencjonalny Plakat Pierwszomajowy\nGaleria Twórców Galera i klub muzyczno-artystyczny "4 Róże dla Lucienne" ogłaszają konkurs na Niekonwencjonalny Plakat Pierwszomajowy! Konkurs odbywa się po raz trzeci; dwie poprzednie edycje cieszyły się ogromna popularnością. Konkurs jest otwarty dla wszystkich. Prace w dowolnej technice i dowolnym formacie należy przesłać lub dostarczyć na adres klubu lub poczty elektronicznej. Akceptowane są także przeróbki i wariacje związane z plakatami minionej epoki. Zapraszamy do udziału!!!\nW Polsce święto obchodzone było po raz pierwszy w 1890 r. W czasie PRL-u było jednym z ważniejszych świąt państwowych. Tego dnia odbywały się pochody pierwszomajowe. Po roku 1989 podejmowano próby marginalizacji tego święta przez powiązane z rządem grupy kapitałowe i pracodawców. Mimo tego, manifestacje partii lewicowych i organizacji robotniczych są nadal organizowane każdego 1-go maja. Często dochodzi podczas nich do starć demonstrantów z policją i organizacjami skrajnej prawicy. 1 maja stał się też datą przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, co dodało nowe znaczenia do specyfiki daty.\nKonkurs ma na celu, poza rzecz jasna dobrą zabawą, wywołanie chwili refleksji nad tak marginalizowanym w dzisiejszej rzeczywistości etosem człowieka pracy.\nPrace należy składać lub przesyłać w terminie do 25 kwietnia 2008 roku.\nWystawa pokonkursowa, prezentująca najciekawsze nadesłane prace, i wręczenie nagród odbędzie się\n„1 MAJA - KONKURS”\nNiech załopocą sztandary...


autor: Agnieszka Kęsek , 2019-01-24\nPoczątek żłobka i przedszkola to bardzo ważne przeżycie - nowy etap w życiu zarówno rodzica, jak i dziecka. Towarzyszy mu wiele emocji i jest zwykle poprzedzony masą przygotowań. Jednym z zadań, z jakimi przyjdzie się zmierzyć, będzie czytelne oznaczenie rzeczy dziecka. W jaki sposób to zrobić szybko i sprawnie?\nMama, która posyła dziecko pierwszy raz do przedszkola, może zastanawiać się po co podpisywać i specjalnie oznaczać rzeczy malucha. Odpowiedź jest bardzo prosta - ułatwia to ich identyfikację. Nie tylko paniom przedszkolankom, ale i samym rodzicom. Zdarza się przecież, że rano ubiera i odprowadza do przedszkola mama, a odbiera tata, ciocia czy babcia. Komuś, kto na wylot nie zna szafy naszego malca może być więc ciężko na pierwszy rzut oka zidentyfikować rzeczy należące do niego. Dziecko też nie zawsze potrafi rozpoznać własne ubranka, zabawki i inne gadżety. Czasem powie, że coś jest jego, ale... niekoniecznie tak właśnie musi być. Podpisać rzeczy dziecka warto przed jego pierwszą wizytą w przedszkolu.\n• Podpis długopisem lub permanentnym markerem - klasyka gatunku, jednak długopis nie jest za bardzo trwały i nie nada się do wszystkich powierzchni. Marker jest z tych dwóch zdecydowanie lepszą opcją, będzie idealny do powierzchni gładkich, plastikowych. Po czasie może się jednak wycierać, nie będzie też idealny do metek i ubrań, jednak można poszukać cieńszych lub takich przeznaczonych do konkretnych powierzchni (w sklepach papierniczych można kupić specjalne pisaki do tkanin).\n•\tWyszycie - jeśli mama ma zdolności, chęci i, przede wszystkim, czas, może pokusić się o wyszycie na rzeczach malucha jego emblematu czy po prostu imienia i nazwiska. Metoda ciekawa, ale na pewno czasochłonna i zdecydowanie niepasująca do wszystkich powierzchni, a jedynie tych materiałowych - ubrań, maskotek, kocyka czy worka na buty.\n•\tNaklejki - mogą być takie ze specjalnym znaczkiem lub "puste" z miejscem na wpisanie imienia i nazwiska dziecka. Metoda szybka, ale niepozbawiona wad. Naklejka może się szybko zetrzeć (albo zostać zdarta), nie da się też ich przykleić na wszystko.\nZobacz też: Pierwsze dni malucha w przedszkolu\nWychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu na trwałe i estetyczne metody oznaczania rzeczy dzieci, pojawiło się kilka firm, które oferują specjalne wszywki, tzw. "wprasowanki" i naklejki. Są to m.in marki takie, jak zgubek.pl, podpisane.pl, metki.pl. Co oferują?\n• Naklejki - w różnych rozmiarach i kształtach oraz kolorach, a także z różnymi symbolami. Może się na nich znaleźć nawet... zdjęcie dziecka. Naklejki personalizujemy przy zamówieniu - podajemy imię i nazwisko dziecka oraz wybieramy rodzaj, kolor i symbol. Firma zapewnia, że są to naklejki bardzo trwałe, które się nie ścierają ani nie zmywają. Co ciekawe, w ofercie są także specjalne naklejki informujące o alergiach dziecka. Tego typu naklejki sprawdzą się na gładkich przedmiotach\n- kubkach, przyborach do pisania, pojemnikach na jedzenie, książkach, zeszytach, przyborach szkolnych itp.\n•\tWprasowanki - jak wskazuje nazwa, tego typu oznaczenia możemy wprasować w materiał (np. na ubranie, koc, zabawkę) przy pomocy żelazka. Mają być trwałe i niespieralne. Zamówić można wprasowanki z nadrukiem lub - z haftem. Te drugie są oczywiście droższe.\n•\tNaszywki - mogą to być, podobnie jak wprasowanki, elementy z nadrukiem bądź z haftem. Sprawdzą się przede wszystkim do ubrań i maskotek, a także pościeli, koców itp. Należy je oczywiście wszyć igłą z nitką.\n•\tSpecjalne naklejki do butów - umieszcza się je wewnątrz butów dziecka.\n•\tStempel do ubrań - ciekawe rozwiązanie do znakowania tkanin.\n•\tZawieszki z imieniem i nazwiskiem\nMarka metki.pl oferuje z kolei, jak wskazuje nazwa, same metki. Na stronie znaleźć można zarówno takie do wprasowania, jak i przyszycia do ubrań, a także "metki" naklejane na przedmioty. Zgubek to z kolei ciekawy pomysł - firma oferuje specjalne, personalizowane (i nie chodzi tu o imię i nazwisko!) naklejki i wprasowanki. W razie zgubienia danej rzeczy, znalazca może zeskanować z nich kod i, dzięki temu, w prosty sposób odnaleźć właściciela i oddać zgubę.\nZobacz też: Wybór przedszkola dla malucha\n+16 min tkaniny\n+1 godz Noclegi w Krakowie\n+1 godz Gdzie na kwas hialuronowy Gliw...


PomocPrawna.no – Pomoc Prawna i Adwokat w Norwegii\nWitaj na stronie PomocPrawna.no\nPomocPrawna.no jest częścią Kancelarii Adwokackiej Garstecki AS z siedzibą w Oslo. Więcej informacji na temat Kancelarii: www.garstecki.no\nCel treści umieszczonej na stronie to głównie informacja o uświadomieniu Polaków w Norwegii o głównych liniach prawa norweskiego. Nie reprezentuje to doradztwa w konkretnej sprawie, ponieważ każda sprawa musi być sprawdzona indywidualnie.\nNa naszej stronie znajdziesz informacje na temat\nTwoich praw w różnych dziedzinach prawa norweskiego\nUsługach prawnych i adwokackich w Norwegii\nDarmowej pomocy prawnej, której możesz potrzebować w danej dziedzinie prawa\nCenach godzinowych adwokata w Norwegii w zależności od dziedziny\nDlaczego wybrać właśnie naszą pomoc ?\nZgodność z prawem Korzystając z naszych usług możesz być pewny, że wszystko jest poprawnie wykonane zgodnie z norweskim prawem.\nWiedza i doświadczenie Atutem kancelarii jest połączenie wiedzy i doświadczenia w zakresie norweskiego systemu prawa oraz prawa polskiego, gwarantującym świadczenie pomocy prawnej na najwyższym poziomie.\nIndywidualne podejście Każda sprawa jest inna i wymaga indywidualnego podejścia.\nSystem darmowej pomocy prawnej w Norwegii\nDarmowa pomoc prawna lub darmowa porada prawna są usługami utworzonymi przez władze publiczne w celu udzielenia niezbędnej pomocy prawnej osobom w trudnej sytuacji finansowej, tak aby możliwości dochodzenia swoich praw były równe i niezależne od sytuacji finansowej.\nPrześlij nam swój email, a skontaktujemy się z Tobą jak najszybciej!


Żona Anna Bąk - Pomponik\nPlotki Pomponik » żona anna bąk\nArtykuły na temat: żona anna bąk\n"Barwy szczęścia": Jerzy wybaczy żonie zdradę, ale nie zapomni...\nWkrótce Anna (Dorota Kolak) przeprosi Jerzego (Bronisław Wrocławski) za to, że dopuściła się zdrady. Wyzna, że go kocha i poprosi, by dał jej jeszcze jedną szansę.\n"Barwy szczęścia": Pogodzi rodziców?\nMalwina (Joanna Gleń) postawi sobie za punkt honoru, by pogodzić rodziców. Ucieszy się, gdy Anna (Dorota Kolak) powie jej, że zerwała z Nasielskim (Mirosław Baka) i chciałaby na pewien czas zamieszkać w Zakrzewiu. Brodzińska postanowi przekonać Jerzego (Bronisław Wrocławski), by porozmawiał z żoną. - Nie chcesz spróbować wrócić do niej? - zapyta Marczaka, gdy ten kategorycznie odmówi...\nMiliard płyt, setka przebojów\nDziś mija 30. rocznica śmierci Elvisa Presleya, króla rock'n'rolla. Jego "Love Me Tender", "Jailhouse Rock", "It's Now Or Never" czy "Return To Sender" to przeboje słuchane do dziś.\nElżbietę (Barbara Bursztynowicz). - O ratowaniu twojego zdrowia - usłyszy. - A robota? - zapyta Jurek. Dominika (Anna Janik) poinformuje ojca, że może pracować najwyżej cztery godziny dziennie i to(...) - stwierdzi Bąk. - Nie chcę, by miał kolejny zawał - powie mu Elżbieta. - To jest ubezwłasnowolnienie! - krzyknie Jerzy. Czy Chojnicki zgodzi się żyć według nowych zasad, czy zbuntuje się i zacznie...\nMoniuszki w Gdańsku. Prywatnie żona Igora Michalskiego. Krzysztof Stelmaszyk (Andrzej Kreft) Krzysztof Stelmaszyk od lat sprawnie łączy zobowiązania teatralne i filmowe. Od lat związany z teatrami...\nWideo na temat: żona anna bąk


Małe torebki damskie. Aktówka mini z paskiem czarna\nElegancka, niewielka torebka w fasonie podkówki wykonana z ekoskóry w kolorze czarnym. Wewnątrz brzoskwiniowa podszewka, a w niej trzy kieszonki – dwie otwarte i jedna zamykana na zamek błyskawiczny. Torba posiada długi, czarny pasek ze skóry naturalnej. Zapinana jest na zamek błyskawiczny.\nWygodna i bardzo wytrzymała – trzyma fason dzięki usztywnieniu. Zaokrąglony, klasyczny fason mieści najpotrzebniejsze, codzienne drobiazgi, takie jak portfel, saszetka na dokumenty, klucze i formaty A5.\nTorebkę zalecamy prać ręcznie\nszerokość dna w najszerszym punkcie – 9 cm\nMała, czarna elegancka kopertówka nerka 2w1 damska\nCzarna torba damska sawana skóra ekologiczna karmel


Louis T - Pomponik\nPlotki Pomponik » louis t\nArtykuły na temat: louis t\nZdjęcia na temat: louis t\nWideo na temat: louis t\nDyskusje na temat: louis t\nUsta jak tornister. Louis Armstrong się chowa...\nP.S. Te słowa napisał Louis Pasteur.\nBędzie też do żici?\nCzemu on takie maski robi?\nTo wejdą do zielonego królestwa albo pomarańczowego , tamteź jest ok


Zaświadczenie o zgodności z planem - Biuletyn Informacji Publicznej\tUrząd Miasta Chełmna\nZaświadczenie o zgodności z planem\nZAŚWIADCZENIE (OPINIA) O ZGODNOŚCI Z PLANEM ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO LOKALIZACJI MAGAZYNU, W KTÓRYM PROWADZONY JEST HURTOWY OBRÓT NAPOJAMI ALKOHOLOWYMI\nUrząd Miasta w Chełmnie - Wydział Gospodarowania Nieruchomościami (pokój nr 109, telefon /56/ 677-17-14.\nDokumenty należy złożyć w siedzibie Urzędu Miasta w Biurze Podawczym na parterze lub przesłać pocztą na adres Urzędu Miasta w Chełmnie ul. Dworcowa 1.\n1.Wniosek do Burmistrza Miasta Chełmna o stwierdzenie zgodności lokalizacji magazynu z planem zagospodarowania przestrzennego lub wydanie opinii co do możliwości prowadzenia obrotu hurtowego napojami alkoholowymi,\n2.Wniosek powinien zawierać następujące dane:\n- imię, nazwisko, adres wnioskodawcy,\n- numer działki, położenie, obiektu, gdzie ma być prowadzony hurtowy obrót alkoholem,\n3. Opłata skarbowa,\nOpłata skarbowa za wydanie zaświadczenia w wysokości 17 zł; dowód wniesienia opłaty skarbowej (potwierdzenie wpłaty na konto - numer konta na stronie głównej bip.chelmno.pl) winien być dołączony do wniosku.\nTermin załatwienia sprawy /udzielenia odpowiedzi/\nSprawy są załatwiane zgodnie z art. 35 kpa niezwłocznie. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca.\nWydanie zaświadczenia powinno nastąpić nie później niż w terminie 7 dni – art. 217 § 3 kpa.\nOdmowa wydania zaświadczenie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu, za pośrednictwem Burmistrza Miasta Chełmna\nDołączenie do wniosku mapy sytuacyjno – wysokościowej przyspieszy rozpatrzenie wniosku i ułatwi identyfikację terenu.\n1. ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn.zm.)\n2. ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.)\n3. ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 225, poz. 1635.)\n4. uchwała nr XLVIII/309/2006 Rady Miasta Chełmna z dnia 5 września 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Chełmna (Dz. Urz. Woj. Kuj. – Pom. Nr 139, poz. 2094