Nowy Mercedes-Benz Tourismo już jest.\nŚwiatowa premiera nowej gwiazdy na autobusowym niebie – nowy wysokopokładowy autobus turystyczny Mercedes-Benz Tourismo RHD jest niedoścignionym wzorem w swojej klasie\nStuttgart / Bruksela - Światowa premiera nowego wysokopokładowego autobusu turystycznego Mercedes-Benz. Jego azymuty brzmiały: maksimum ekonomiki, bezpieczeństwa, funkcjonalności i komfortu. Efektem tych starań jest nowy Tourismo RHD – autobus turystyczny, którego parametry przekonają do siebie zarówno przewoźników jak i pasażerów oraz kierowców. Wzbogacony o znacznie poszerzoną ofertę wariantów wyposażenia i silników nowy Tourismo RHD pokrywa niezwykle szerokie spektrum możliwych rodzajów zastosowania. Jego obszar zadań sięga od linii dalekobieżnych aż po dalekie trasy turystyczne, obejmując również przewozy wahadłowe, wycieczkowe a także okazyjne przejazdy na liniach międzymiastowych. Tym samym nowy Tourismo RHD jawi się jako nowa gwiazda w segmencie Business, którego to mianem Mercedes-Benz określa szczególnie szeroki zakres zastosowań pojazdów branży autobusowej. Nowy Tourismo RHD zastępuje po jedenastu latach swojego poprzednika, będącego najpopularniejszym wysokopokładowym autobusem turystycznym w Europie. Start produkcji seryjnej Tourismo RHD planowany jest na lipiec tego roku. Do końca roku 2017 rozpocznie się produkcja wszystkich modeli.\nMaksimum ekonomiki oznacza dla przewoźnika w pierwszej kolejności minimalne koszty. Nowy Tourismo RHD na pewno spełni te oczekiwania dzięki jeszcze bardziej obniżonemu zużyciu paliwa: Zużycie paliwa spada o ok. 4,5 % przede wszystkim za sprawą zoptymalizowanej aerodynamiki, zaprojektowanej zupełnie na nowo, ponadczasowo eleganckiej bryle nadwozia i związanej z tym redukcji masy. Jeśli połączyć teraz obniżone wartości spalania uzyskane dzięki wprowadzonej latem 2016 r. generacji silników OM 470 z pakietem oszczędnościowym, wówczas oszczędności sięgają nawet do 7%.\nAsystent hamowania awaryjnego Active Brake Assist 3 (ABA 3), system automatycznego utrzymywania odległości z funkcją Stop-and-go, system wspomagania koncentracji (AtAs) – to tylko trzy przykłady z wielu możliwości, jakie dają zaawansowane technologie bezpieczeństwa nowego Tourismo RHD. Jego kompleksowe wyposażenie w systemy bezpieczeństwa może być indywidualnie modyfikowane pod kątem docelowego rodzaju zastosowania. Już na poziomie wyposażenia seryjnego systemy bezpieczeństwa nowego autokaru można śmiało uznać za wzorcowe, a przy wyposażeniu maksymalnym - wręcz niedoścignione.\nTakże i bezpieczeństwo bierne wyznacza nowe standardy w tym segmencie: Gdyby jednak pomimo wszystkich podjętych środków ostrożności doszło do wypadku, jedyny w swoim rodzaju Front Collision Guard (FCG) ochroni podczas zderzenia zarówno kierowcę jak i pasażera obok. Zupełnie nowy szkielet autobusu oparty na konstrukcji wręg pierścieniowych zapewnia pasażerom i kierowcy maksymalną przestrzeń chronioną w razie dachowania.\nNowy Tourismo RHD zapewnia swoim pasażerom komfort na najwyższym poziomie. Wygodne wejścia oraz jasne i przyjaźnie zaprojektowane wnętrze zapraszają pasażerów do środka. Kolejną perełką są nowe fotele z serii Softline: Gustowny romboidalny wzór na siedzisku i oparciu budzi skojarzenia z górną klasą limuzyn z gwiazdą. Bogata paleta przeróżnych dekorów na podłogę, ogromny wybór materiałów na tapicerkę siedzeń, ściany, zasłony, dolną stronę półek na bagaże oraz środkową część sufitu dają możliwość indywidualnego dostosowania nowego Tourismo RHD według własnych potrzeb i na własną miarę.\nKolejnym wyróżniającym się elementem są zaprojektowane na nowo panele obsługowe z możliwością doboru wybranej ramki dekoracyjnej. Bogato wyposażona nowa kuchnia harmonizująca ze stylizacją wnętrza Tourismo RHD podnosi komfort podróży pasażerów tak samo jak nowa klimatyzacja: W pełni zautomatyzowana dwustrefowa regulacja oraz dwa oddzielne obiegi na ogrzewanie i klimatyzację zapewniają równomierny rozkład temperatur w pojeździe.\nSzczególną cechą nowego Tourismo jest możliwość wyboru jednego z dwóch kokpitów dostępnych do wszystkich modeli z kierownicą po lewej stronie: Firmy przewozowe mają tu do dyspozycji funkcjonalny wariant „Cockpit Basic Plus“ i jeszcze bardziej komfortowy wariant „Cockpit Comfort Plus“. Zasadnicza konstrukcja obu kokpitów w zakresie obejmującym kierownicę wielofunkcyjną i nowy zespół instrumentów z kolorowym wyświetlaczem TFT jest identyczna. Różnice tkwią jednak w formie i funkcji. I tak Cockpit Comfort Plus wyróżnia się między innymi za sprawą Coach Multimedia System CMS w wersji 2 DIN oraz elementów dekoracyjnych.


Forum Pana Samochodzika - Zobacz temat - Konrad Kuśmirak - wywiad\nPanSamochodzik.net.pl Strona Główna » Inna literatura przygodowa i nie tylko » Autorzy kontynuacji » Konrad Kuśmirak » Konrad Kuśmirak - wywiad Poprzedni temat :: Następny temat\nKonrad Kuśmirak - wywiad\nWysłany: 2015-07-03, 09:58:28 Konrad Kuśmirak - wywiad\nWywiad z Konradem Kuśmirakiem, m.in. autorem powieści "Ostatnia komandoria".\n1. Forum Miłośników Pana Samochodzika:Które tomy przygód Pana Samochodzika uważasz za najlepsze?\nKonrad Kuśmirak: Jeśli chodzi o samochodziki kanoniczne to "Pan Samochodzik i Templariusze". Tą uważam za najlepszą, dlatego też sam zacząłem swoją przygodę z pisaniem kontynuacji od templariuszy.\n2.\tA czy mógłbyś pokusić się o ocenę serii kontynuacji Pana Samochodzika?\nStaram się nie wyrażać głośno swoich opinii o innych autorach, ale dla Forum Pana Samochodzika zrobię wyjątek, wszakże są tutaj „sami swoi”. Ogólnie wygląda to tak: Andrzej Irski (Irek Sewastianowicz) deklasuje konkurencję, po Tomaszu Olszakowskim (Andrzej Pilipiuk) spodziewałbym się czegoś więcej, Marek Żelech (Marek Żelkowski) i jego fantastyczne pomysły mnie nie przekonują, Paweł Wiliński daje radę – po nim oczekiwałbym też ruszenia w innym kierunku i spełnienia swoich pisarskich marzeń. Tomy innych autorów albo bronią się same, albo są słabe i każdy wie, o jakie części chodzi. Wszelkie komentarze są zbędne.\n3.\tJakie książki przygodowe oprócz powieści Zbigniewa Nienackiego najchętniej czytywałaś w dzieciństwie?\nZ uwielbieniem czytywałem książki Szklarskich i to zarówno te o przygodach Tomka Wilmowskiego jak i trylogię Złoto Gór Czarnych. Książka „Ślady rysich pazurów” Wandy Żółkiewskiej – pomijając partyjną poprawność autorki – do dziś sprawia, że czuję atmosferę tamtych wakacji, gdzieś na pograniczu PL-UA. No i nieśmiertelny Karol May. Grzbiet mojego „Old Surehanda” rozpadł się na kawałki od intensywności czytania.\n4.\tCzy „Ostatnia komandoria” to Twój debiut literacki? Ile wydanych powieści ma na swoim koncie Konrad Kuśmirak?\nPierwszą książką, jaką ktokolwiek chciał mi wydać była… bajka dla dzieci „Historia Kuki”. Wydawcą była Książnica Podlaska i Białostockie Towarzystwo Esperantystów. Pozycja została opatrzona pięknymi ilustracjami i tłumaczeniem w trzech językach: białoruskim, niemieckim i esperanto. Aktualnie chyba już niedostępna – wydano z 500 sztuk.\n5.\tJak z perspektywy czasu oceniasz „Ostatnią komandorię”?\nDo poprawy. Wszystko do poprawy, a właściwie do napisania od nowa.\n6.\tDomyślamy się że kilka miejsc występujących w tej powieści jest fikcyjnych. Możesz zdradzić które to miejsca?\nWszystkie miejsca opisane w książce istnieją naprawdę, no może poza chałupą babci Tymoszkowej. Nawet parking, na którym zatrzymał się Paweł Daniec podczas podróży do Drohiczyna znajduje się na wylocie z Siemiatycz w stronę Lublina.\n7.\tTakże postać prof. Żmudzina wygląda na wymyśloną, ale czy nie ma jakiegoś odpowiednika w rzeczywistości?\nJuż po wydaniu książki okazało się, że istnieje w rzeczywistości Walter Żelazny, profesor socjologii na Uniwersytecie w Białymstoku, będący prywatnie znawcą i wielbicielem esperanto. Na tym kończą się podobieństwa obydwu panów.\n8.\tCzy pomysł przewodni książki, czyli najbardziej wysunięta na wschód komandoria Templariuszy istniała naprawdę?\n9.\tW naszym forum zdradziłeś, że rozpocząłeś prace nad własną serią przygodową, która nie będzie trzymana przez sztywne wymogi formalne wydawcy. O czym będą opowiadały te książki i czy coś w tej materii już się urodziło?\nPomysł jest, czeka na realizację. A swoje niestety musi odczekać. Szczegóły niebawem.\n10.\tW jaki sposób powstają Twoje książki? Czy cała historia jest w Twojej głowie od razu czy powstaje w trakcie pisania?\nOgólny zarys zawsze mam w głowie, nie robię konspektu czy planu. Piszę „na bieżąco”, nie zawsze znam zakończenie. Czasami pewne wątki „wychodzą” same w trakcie pisania, inne mam gotowe do wklejenia. Przy 400 000 znaków na powieść jest to do zrobienia, przy 800 000 raczej nie. Ale tak grubych książek nie piszę. Jeszcze. Nigdy też nie znam zakończenia.\n11.\tCzy postacie głównych bohaterów i miejsca akcji powieści są inspirowane przez rzeczywiste osoby i miejsca?\nOczywiście. Wszystkie miejsca istnieją naprawdę, bohaterowie także są z krwi i kości. Na przykład pułkownik Lisyckin w rzeczywistości jest emerytowanym generałem specnazu, specjalistą od walki wręcz. Miałem okazję pod jego okiem nauczyć się kilku sposobów pozbawiania ludzi przytomności i nie tylko.\n12.\tCo sprawia największą trudność w pisaniu dla młodzieży?\nPisanie dla młodych ludzi, których punkt widzenia i rzeczywistość w jakiej żyją różnią się od punktu widzenia autora i jego rzeczywistości o dobre dwadzieścia lat, jest sztuka samą w sobie. Nawet nie próbowałem „wejść w skórę” ewentualnego młodego odbiorcy. Poszedłem na żywioł i napisałem książkę, jaką sam chciałbym przeczytać. Oto cała tajemnica.\n13.\tCzy masz skonkretyzowane plany pisarskie na najbliższą i dalszą przyszłość?\nTak, jeszcze w tym roku nakładem pewnego znanego wydawnictwa wychodzi moja powieść postapokaliptyczna pod tytułem S.Q.U.A.T.. Muszę zaznaczyć, że książka nie będzie kontynuacją żadnego z popularnych uniwersów (Metro czy S.T.A.L.K.E.R. W planach mam co najmniej cztery tomy pod znakiem S.Q.U.A.T., zajmie mi to następne dwa lata. Na dalszym planie są dwa tomy powieści historycznej pod robocza nazwą „Twierdza”. W międzyczasie być może uda się ruszyć z serią o łowcach tajemnic – moją wersją Pana Samochodzika.\nKonrad Kusmirak zdjęcie logo.jpg\nPlik ściągnięto 32 raz(y) 209,87 KB\nOstatnio zmieniony przez Szara Sowa 2018-08-17, 09:21, w całości zmieniany 4 razy\nWysłany: 2015-07-06, 10:40:25\nOsobiście namawiam do przeczytania "Ostatniej Komandorii", bo uważam ją za jedną z lepszych kontynuacji!\nPanSamochodzik.net.pl Strona Główna » Inna literatura przygodowa i nie tylko » Autorzy kontynuacji » Konrad Kuśmirak » Konrad Kuśmirak - wywiad


Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\ngłówna siedziba w Wiedniu. Od lat 70. do 1990 KBWE funkcjonowała jako cykl konferencji, seminariów i spotkań; w podpisanym podczas spotkania na szczycie KBWE w Helsinkach 1975 Akcie końcowym określono m.in. 10 zasad, którymi miały kierować się państwa we wzajemnych stosunkach; przyjmowane standardy dotyczące praw człowieka i swobód obywatelskich ułatwiły następnie przemiany demokratyczne w Europie Środkowej i Wschodniej; 1990 podczas szczytu paryskiego KBWE powołano jej pierwsze stałe instytucje (Sekretariat, Centrum Zapobiegania Konfliktom, Biuro Praw Człowieka), a uchwalona wówczas Karta paryska dla Nowej Europy określiła nowe zadania dla KBWE w warunkach postzimnowojennych; 1991–92 KBWE zaczęła zajmować się konfliktami wynikającymi z rozpadu Jugosławii i ZSRR; na mocy decyzji szczytu odbytego 1992 w Helsinkach wyposażono KBWE w instrumenty działań antykryzysowych, tworząc m.in. Urząd Wysokiego Komisarza ds. Mniejszości Narodowych; biorąc pod uwagę zaistniałe zmiany instytucjonalne oraz starając się nadać organizacji nowy impuls polityczny, podczas spotkania na szczycie państw członkowskich XII 1994 w Budapeszcie zmieniono nazwę KBWE na OBWE. Działalność OBWE odzwierciedla koncepcję szerokiego pojmowania spraw bezpieczeństwa, obejmującą: prawa człowieka, działalność instytucji demokratycznych, dyplomację prewencyjną, kontrolę zbrojeń oraz bezpieczeństwo ekonomicznego i ochronę środowiska. Organizacja zajmuje się ustanawianiem norm regulujących stosunki między państwami i między państwem a jego obywatelami oraz nadzorem wykonywania tych norm; prowadzi dialog i negocjacje w sprawach bezpieczeństwa europejskiego; podejmuje działania na rzecz zapobiegania konfliktom, ostrzegania przed nimi oraz rozwiązywania zaistniałych kryzysów; prowadzi rozmowy nad doskonaleniem wojskowych środków budowy zaufania i bezpieczeństwa międzynarodowego. W 2009 członkami OBWE było 56 państw: wszystkie państwa europejskie, państwa powstałe w wyniku rozpadu ZSRR (w tym zakaukaskie i środkowoazjatyckie) oraz Stany Zjednoczone i Kanada; 1992–2002 Jugosławia była zawieszona w prawach członkowskich.\nOrganem OBWE odpowiedzialnym za prowadzenie bieżącego dialogu politycznego oraz podejmowanie decyzji jest Stała Rada, która spotyka się w Wiedniu raz na tydzień z udziałem przedstawicieli wszystkich państw uczestniczących w OBWE. Również w Wiedniu na cotygodniowych posiedzeniach obraduje Forum Współpracy ds. Bezpieczeństwa, zajmujące się problematyką wojskowych środków budowy zaufania. Ministrowie spraw zagranicznych państw OBWE spotykają się raz do roku w wybranej stolicy europejskich na sesji Rady Ministerialnej. Raz na dwa lata jest zwoływane spotkanie na szczycie, tj. z udziałem szefów państw lub rządów. Na kilkudniowych dorocznych sesjach obraduje Zgromadzenie Parlamentarne OBWE (składające się z delegatów parlamentów państw członkowskich); jego sekretariat mieści się w Kopenhadze. Odpowiedzialność za realizację zadań organizacji spoczywa w rękach urzędującego przewodniczącego OBWE — funkcję tę pełnią rotacyjnie, przez okres roku kalendarzowego, ministrowie spraw zagranicznych państw członkowskich (1998 minister spraw zagranicznych Polski, B. Geremek); urzędującego przewodniczącego wspiera sekretarz generalny, wybierany na 3-letnią kadencję, który sprawuje nadzór administracyjny nad instytucjami organizacji i kieruje pracą Sekretariatu OBWE w Wiedniu. Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka, z siedzibą w Warszawie, zajmuje się nadzorem wyborów w państwach OBWE, działa na rzecz tworzenia instytucji społeczeństwa obywatelskiego i wspiera demokratyczny porządek prawny. Celem działalności Urzędu Wysokiego Komisarza ds. Mniejszości Narodowych (w Hadze) jest zapobieganie napięciom i kryzysom z udziałem mniejszości narodowych. W 1997 powołano Urząd Przedstawiciela ds. Wolności Mediów (w Wiedniu). Na mocy konwencji wynegocjowanej w ramach OBWE utworzono Trybunał Koncyliacji i Arbitrażu (w Genewie). Od 1995, zgodnie z porozumieniem z Dayton, OBWE nadzorowała wybory i pośredniczyła w negocjacjach w sprawie budowy zaufania i bezpieczeństwa oraz kontroli uzbrojenia w Bośni i Hercegowinie, a także monitoruje przestrzeganie praw człowieka w tym kraju. W 1998 wzięła na siebie odpowiedzialność za rozmieszczenie misji weryfikacyjnej w Kosowie. W 2008 misje OBWE znajdują się w Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Gruzji, Kosowie, Mołdawii, Serbii; wykonują różne zadania związane z dyplomacją prewencyjną, stabilizacją wewnętrzną i rozwiązywaniem konfliktów.\nJ.M. Nowak W poszukiwaniu wszechstronnego bezpieczeństwa europejskiego. Polska a OBWE, «Studia i Materiały PISM»1997 nr 6;\nP. Świtalski OBWE w systemie bezpieczeństwa europejskiego. Szanse i zagrożenia, Warszawa 1997.


Quadro P6000 vs GeForce GTX 1080 [w 1 benchmarku]\nStrona główna > Karty graficzne > Quadro P6000 vs GeForce GTX 1080\nInformacje o typie (dla komputerów stacjonarnych lub laptopów) i architekturze Quadro P6000 i GeForce GTX 1080, a także o czasie rozpoczęcia sprzedaży i cenie w tamtym czasie.\nParametry ogólne Quadro P6000 i GeForce GTX 1080: liczba shaderów, częstotliwość karty graficznej, proces technologiczny, szybkość teksturowania i obliczeń. Pośrednio świadczą o wydajności Quadro P6000 i GeForce GTX 1080, chociaż dla dokładnej oceny należy wziąć pod uwagę wyniki benchmarków i testów w grach.\nInformacje na temat zgodności Quadro P6000 i GeForce GTX 1080 z innymi elementami komputera. Przydatne na przykład przy wyborze przyszłej konfiguracji komputera lub aktualizacji istniejącej. W przypadku kart graficznych do komputerów stacjonarnych jest to interfejs i magistrala połączeń (kompatybilność z płytą główną), fizyczne wymiary karty wideo (kompatybilność z płytą główną i obudową), dodatkowe złącza zasilania (kompatybilność z zasilaczem).\nParametry pamięci zainstalowanej na Quadro P6000 i GeForce GTX 1080: jej typ, rozmiar, magistrala, częstotliwość i przepustowość. Zauważ, że karty graficzne zintegrowane z procesorami nie mają dedykowanej pamięci i używają wspólnej części systemowej pamięci RAM.\nLista złącz wideo dostępnych na Quadro P6000 i GeForce GTX 1080. Z reguły ta sekcja dotyczy tylko referencyjnych kart graficznych na komputery stacjonarne, ponieważ w przypadku notebooków dostępność niektórych wyjść wideo zależy od modelu laptopa.\nWymienione są tutaj obsługiwane Quadro P6000 i GeForce GTX 1080 rozwiązania technologiczne oraz interfejsy API. Takie informacje będą potrzebne, jeśli do karty graficznej wymaga się obsługi określonych technologii.\nInterfejsy API obsługiwane przez Quadro P6000 i GeForce GTX 1080, włączając ich poszczególne wersje.\nOto wyniki testu Quadro P6000 i GeForce GTX 1080 na temat wydajności renderowania w testach porównawczych innych niż gry. Całkowity wynik wynosi od 0 do 100, przy czym 100 odpowiada obecnie najszybszej karcie graficznej.\nQuadro P6000 60.00 +1.4%\nGTX 1080 59.20\nGTX 1080 14805\nWydajność Quadro P6000 i GeForce GTX 1080 w kopaniu kryptowalut. Zwykle wynik jest mierzony w mhash/s - liczbie milionów rozwiązań wygenerowanych przez kartę graficzną w ciągu jednej sekundy.\nWyniki Quadro P6000 i GeForce GTX 1080 w grach, wartości są mierzone w FPS.\nKarta graficzna nowszy (1 października 2016 vs 6 maja 2016)\nPrzewagi NVIDIA GeForce GTX 1080\nTaniej ($599 vs $5999)\nWięc, Quadro P6000 czy GTX 1080?\nTechnical City nie może zadecydować o wyborze między NVIDIA Quadro P6000 a NVIDIA GeForce GTX 1080. Różnica w wydajności naszym zdaniem jest zbyt mała.\nNależy przy tym zdawać sobie sprawę z tego, że Quadro P6000 jest przeznaczona dla stacji roboczych, a GeForce GTX 1080 - dla komputerów stacjonarnych.\nJeśli nadal masz pytania dotyczące wyboru między Quadro P6000 i GeForce GTX 1080 - zadaj je w komentarzach, a my odpowiemy.\nQuadro P6000 vs Quadro RTX 4000 GeForce GTX 1080 vs Radeon Pro W5700 Quadro P6000 vs Radeon Pro Vega II\nTutaj możesz zadać pytanie dotyczące Quadro P6000 lub GeForce GTX 1080, zgodzić się lub nie zgodzić z naszymi ocenami lub zgłosić błędy i nieścisłości na stronie.


Autor: Bike und Business – Pistone 08.05.2019\nPrędkości wymieniane w rozmowach prowadzonych przez motocyklowych „szybkich i wściekłych” mogą wprawić niedoświadczonego słuchacza w zdumienie. Miłośnicy pełnego gazu z łatwością bowiem przekraczają 300 km/h – i to z „zapasem”. Niewątpliwie dzisiejsze motocykle dzięki potężnym silnikom osiągają imponujące osiągi, ale maksymalna prędkość nie zależy tylko od mocy. Jak moment obrotowy, moc i opory jazdy demaskują niektórych chwalipiętów?\nMaksymalną prędkość związaną z konstrukcją osiąga się, gdy siła pociągowa generowana przez silnik na tylnym kole i siły oporu występujące podczas jazdy są takie same. Aby móc jechać tak szybko, opory jazdy muszą być możliwie niskie, a moc silnika – jak najwyższa.\nMoc czy moment obrotowy?\nWykres pokazuje krzywą mocy, momentu obrotowego i zużycia paliwa motocykla klasy średniej. Takie wykresy były wcześniej zamieszczane w podręczniku warsztatowym. W chwili obecnej jest to nie do pomyślenia ze względu na sytuację prawną (gwarantowane cechy produktu itp.).\nSiły na mechanizmie korbowym w cyklu spalania: siła styczna FT wytwarza moment napędowy silnika za pośrednictwem korby o promieniu r. p – ciśnienie spowodowane spalaniem, AK – powierzchnia tłoka, FN – siła normalna, FK – siła tłoka, FP – siła korbowodu, FR – siła promieniowa, FT – siła styczna, r – promień korby\nSilnik spalinowy potrzebuje sprzęgła i skrzyni biegów, aby jego moc i moment obrotowy przełożyły się na prędkość na drodze.\nTutaj widać, jakie prędkości są osiągane na poszczególnych biegach (czerwony) i jak skrzynia biegów zmienia siłę napędową silnika (niebieski). Ponadto przedstawiono krzywe oporu jazdy zależne od nachylenia terenu (szary). Tam, gdzie niebieska krzywa siły pociągowej przecina szarą krzywą oporu ruchu, osiągana jest maksymalna prędkość konstrukcyjna.\nPodział sił podczas jazdy na pochyłości: przy kącie pochylenia 45° (100%) siła FN byłaby tak duża, jak FS, a koła straciłyby przyczepność przy współ-czynniku tarcia wynoszącym 1.\nMoc i moment obrotowy to terminy, które są ciągle mylone. Różnicę miedzy nimi najłatwiej zrozumieć, zaczynając od samego początku, czyli od spalania w silniku. Wiadomo, że zasysana mieszanka paliwa i powietrza jest ściskana przez tłok i zapalana przez świecę zapłonową krótko przed górnym martwym punktem. W rezultacie powstałe ciśnienie spalania działa na denko tłoka i popycha go w dół. Siła, z jaką tłok jest odpychany jest przenoszona przez sworzeń tłokowy na korbowód, a stamtąd na czop korbowy wału korbowego. Zgodnie ze wzorem: siła = ciśnienie × powierzchnia siła tłoka rośnie razem z powierzchnią (większą średnicą cylindra) lub ciśnieniem (lepszym wypełnieniem). Siła ta powoduje wykorbienie wału korbowego. Odległość między czopem korbowym a czopem głównym to nic innego jak dźwignia opisana równaniem: siła × ramię dźwigni = moment. Ponieważ jest to ruch obrotowy, moment ten nazywany jest obrotowym. Moment obrotowy wykonujący obrót wału korbowego o dany kąt nazywa się pracą. Z przyczyn technicznych silnik benzynowy nie może generować momentu obrotowego ani wykonywać pracy zaraz po uruchomieniu – potrzebuje on do tego pewnej prędkości obrotowej. I tu do gry wkracza moc, czyli praca mechaniczna wykonywana w jednostce czasu. W przypadku silnika spalinowego czas jest determinowany przez liczbę obrotów wału korbowego na minutę. Aby generować moc, moment obrotowy musi być dostarczany wielokrotnie w krótkim przedziale czasu. Im więcej pracy wykonają tłoki w danym czasie, tym większą moc osiągnie silnik.\nDo oceny silnika wykorzystuje się wykresy mocy i momentu obrotowego, tworzone na podstawie pomiarów przeprowadzanych w ściśle określonych warunkach (przy danym ciśnieniu powietrza, temperaturze, rodzaju paliwa, stanie obciążenia itp.) na stanowisku badawczym. Krzywe momentu i mocy zwykle wykazują mniej lub bardziej wyraźne wzrosty i spadki. Maksymalny moment obrotowy (najlepsze napełnienie cylindra) silnik powinien osiągać przy możliwie najmniejszej prędkości obrotowej i utrzymywać na stałym, wysokim poziomie w szerokim zakresie prędkości. Krzywe wydajności przeważnie rosną do maksimum równomiernie, a następnie ponownie opadają. Im bardziej moment obrotowy i maksymalna moc są od siebie oddalone w zakresie liczby obrotów, tym „elastyczniej” działa silnik. W praktyce krzywa momentu obrotowego opada po osiągnięciu maksymalnego momentu przy zwiększającej się liczbie obrotów, ponieważ pogarsza się napełnienie. Krzywa mocy natomiast nadal rośnie, ponieważ – choć teraz niższy – moment obrotowy na jednostkę czasu generowany jest częściej. W końcu jednak dalsze zwiększanie liczby obrotów nie może już kompensować strat wypełnienia, a krzywa mocy spada po osiągnięciu mocy maksymalnej.\nZamiana momentu obrotowego\nMomentu obrotowego wytwarzanego przez silnik nie można w motocyklu wykorzystać bezpośrednio – poza kilkoma egzotycznymi rozwiązaniami. Dlatego jest on przenoszony przez sprzęgło do przemiennika momentu obrotowego, zwykle w postaci mechanicznej skrzyni biegów. Koła zębate w skrzyni to nic innego jak dźwignie o różnej długości, które dostosowują moment obrotowy silnika do sytuacji na drodze. Jako że motocykl wymaga wysokiej siły pociągowej na tylnym kole, gdy zaczyna się jazda na względnie niskich obrotach (w przeciwnym razie sprzęgło spaliłoby się po krótkim czasie), zapotrzebowanie na moc przesuwa się ze wzrostem prędkości – stąd też różne przełożenia. Zmianie momentu obrotowego towarzyszy zmiana liczby obrotów. Wykres siły pociągowej wyraźnie pokazuje, w jaki sposób krzywa momentu obrotowego na różnych biegach zostaje „skompresowana” i zwiększona kosztem liczby obrotów: zwiększenie wyjściowego momentu obrotowego przekładni zmniejsza wyjściową liczbę obrotów i na odwrót.\nMotocykl wymaga siły napędowej lub siły pociągowej silnika do pokonania oporu jazdy i osiągnięcia wymaganej prędkości. W tym przypadku rozróżnia się opory jazdy występujące przy stałej i zmiennej prędkości, czyli na przykład podczas przyspieszania.\nOpory podczas przyspieszania\nPrzy każdym przyspieszaniu lub zwalnianiu – oprócz innych sił oporu – występują dodatkowe siły bezwładności. Aby przyspieszyć całkowitą masę maszyny i kierowcy, wymagana jest pewna siła: siła = masa × przyspieszenie. Ponadto podczas przyspieszania ruch wszystkich obracających się części motocykla, takich jak wał korbowy, sprzęgło, wały napędowe i koła zębate, elementy przenoszące napęd miedzy skrzynią biegów a tylnym kołem i same koła musi ulec przyspieszeniu. Na przykład im większe i cięższe jest koło, tym większa musi być siła, która je przyspiesza. Kiedy nie ma przyspieszenia, czyli motocykl po prostu się toczy, opory dynamiczne nie są zauważalne. Ale wciąż występuje wystarczająco dużo innych oporów jazdy, które mogą przeciwdziałać ruchowi.\nOpór ruchu na wzniesieniu\nOpór ten rośnie wraz z nachyleniem drogi i ciężarem motocykla. Może to potwierdzić każdy, kto kiedykolwiek musiał wspinać się motocyklem pod górę. W rzeczywistości, gdy droga się wznosi, następuje rozkład sił: ciężar motocykla przekłada się na obciążenie koła, którym pojazd naciska na drogę, i siłę ściągającą po pochyłości działającą przeciwnie do kierunku jazdy. Przy nachyleniu równym 45° (o wartości 100%) teoretycznie osiąga się maksymalną zdolność pokonywania wzniesień – nie ze względu na moc silnika, ale z powodu tarcia statycznego. Pod tym kątem obciążenie koła i siła ściągająca po pochyłości są bowiem równej wielkości, a koło nie jest już wystarczająco mocno dociśnięte do podłoża, aby mogło przenosić siłę napędu lub hamowania. Przyjmując, że współczynnik tarcia opony wynosi 1, przy niższych współczynnikach tarcia (np. na mokrej nawierzchni) koło buksuje nawet na niższych wzniesieniach.\nOpór toczenia pojazdu wytwarza opona – przez pracę odkształcenia ogumienia (zależną od rodzaju i ciśnienia w oponie), tarcie pomiędzy oponami i drogą (mieszanki gumowej i bieżnika) oraz opór powietrza obracającego się koła (zależny od kształtu, bieżnika i prędkości). Istotną rolę odgrywają tu także warunki na jezdni: odkształcenia (np. głęboki piasek lub błoto), nierówności, koleiny, wilgoć lub śnieg. Opór toczenia zależy więc od wielu czynników i zwiększa się przede wszystkim wraz ze wzrostem obciążenia koła: opór toczenia = obciążenie koła × współczynnik oporu. Współczynnik oporu toczenia f jest współczynnikiem bezwymiarowym – tym większym, im mniejszy jest promień koła i im bardziej zmienia się jego kształt. Zwiększa się wraz ze wzrostem obciążenia, prędkości i spadkiem ciśnienia w oponie. Oczywiście także toczący się dwukołowiec wykazuje opory toczenia wytwarzane przez łożyska kół, elementy przenoszące napęd miedzy skrzynią biegów a tylnym kołem, hamulce itp.\nOpór ten stanowi największą przeszkodę w osiągnięciu dużych prędkości. Podczas podróży strumień powietrza uderza w pojazd na jego powierzchni czołowej i przepływa wokół niego. Strumień powietrza uderzający w powierzchnię czołową (A) pojazdu dwukołowego generuje przeciwciśnienie lub ciśnienie prędkości, które w dużej mierze zależy od przepływu lub prędkości jazdy. Jego wielkość wynika z zależności:\ngęstość powietrza × prędkość przepływu2\nciśnienie prędkości = ––––––––––––––––––––––––––––––\nNiepozorny wykładnik 2 przy prędkości przepływu w powyższym wzorze ma istotne konsekwencje, ponieważ podnosi wpływ prędkości do kwadratu. Oznacza to, że podwojenie prędkości przepływu prowadzi do czterokrotnego wzrostu ciśnienia prędkości. To tłumaczy, dlaczego siedząc na motocyklu bez owiewek w pozycji pionowej, stosunkowo łatwo wytrzymać prędkość 80 km/h, podczas gdy przy prędkości 160 km/h trzeba mieć bardzo dobrze wyćwiczone mięśnie karku.\nCiśnienie prędkości wpływa na motocykl oraz kierowcę i jest uwzględniane w obliczeniach oporu powietrza: opór powietrza = ciśnienie prędkości × powierzchnia czołowa × współczynnik oporu powietrza. Siła, która przeciwdziała pojazdowi dwukołowemu, zależy więc od tego, jak duża jest powierzchnia czołowa poddawana oddziaływaniu ciśnienia prędkości i jak łatwo powietrze może płynąć wokół jednośladu. W porównaniu z samochodami motocykle mają stosunkowo małą powierzchnię czołową. Niestety przewagę tę mocno ogranicza aerodynamika. Wyraża się ją współczynnikiem oporu cw i jest ona również wielkością bezwymiarową: im lepszy jest przepływ strumienia powietrza, tym mniejszy będzie współczynnik przepływu. W naturze ciałem najbardziej optymalnym pod względem opływowości jest kropla wody. Decydujące znaczenie ma tu ogólny kształt: zwrócony w kierunku ruchu okrągły koniec jest prawie doskonale opływowy, a spiczasty górny koniec zapewnia łączenie przepływu powietrza bez wirów. O ile przednie części motocykli mogą być stosunkowo aerodynamiczne, trudno jest odpowiednio wkomponować w nie kierowcę. W zależności od wielkości, pozycji i ubrania może on zaburzyć najbardziej wyrafinowany strumień powietrza. „Szarą strefą aerodynamiczną” jest nadal tył motocykla, chociaż w ostatnich latach poczyniono wiele zmian na lepsze: tłumiki zostały przesunięte z zewnętrznego konturu motocykla do góry i do tyłu i ostatecznie przeniosły się pod silniki lub wahacz (co jednak jest uzasadnione także rozkładem mas). Spód siedziska i wewnętrzny błotnik tylnego koła mają bardzo gładką powierzchnię, tylne panele są zwężone i pozbawione krawędzi. Mimo tych wysiłków motocyklom daleko jeszcze do optymalnej aerodynamiki. Do tego dochodzi fakt, że nie wszystko, co zwiększa estetykę, sprawdza się w praktyce. W żadnym wypadku nie należy ograniczać stabilności i prowadzenia pojazdu. Elementy poszycia o dużej powierzchni zwiększają wrażliwość na wiatr i utrudniają szybkie zmiany kierunku przy dużych prędkościach. Przednia część nie może się podnosić – w przeciwnym razie układ kierowniczy staje się „lekki” podczas szybszej jazdy. Przeszkodą dla aerodynamiki jest także silnik, który potrzebuje dopływu świeżego powietrza do spalania i chłodzenia. Ponadto jego ciepło musi być rozpraszane w sposób komfortowy dla kierowcy. To wszystko stanowi spore wyzwanie dla zespołu projektantów.\nCałkowity opór jazdy\nWszystkie wymienione opory sumują się i tworzą całkowity opór ruchu, który musi zostać pokonany przez siłę pociągową silnika:\nFcałk= Fprzysp+ Fwzn+ Ftocz + Fpow\nW porównaniu z oporem aerodynamicznym, podczas jazdy po płaskim terenie wpływ innych oporów jest niewielki, ale nie można go lekceważyć. Dopóki siła pociągowa wytwarzana przez silnik jest większa od oporów jazdy, motocykl może przyspieszać. Aby pokonać opór powietrza przy 300 km/h, motocykl bez aerodynamicznych osłon wymaga 172 kW/233 KM zgodnie z następującym wzorem:\nopór jazdy lub siła pociągowa × prędkość\nMoc = ––––––––––––––––––––––––––––––––––\nA to oznacza, że jeśli je dobrze przeanalizować wiele „rekordów prędkości” należy włożyć między bajki.


Malina - Pierwsze wydanie alfa Amaroka 2.0 - OSWorld.pl\nHome Newsy Malina – Pierwsze wydanie alfa Amaroka 2.0\nMalina – Pierwsze wydanie alfa Amaroka 2.0\nprzez Michał Olber - 10 lipca 2008, 19:04\nWłaśnie wydano pierwszą alfę znakomitego odtwarzacza muzycznego – Amarok 2. Funkcje dostępne w tym wydaniu, nakreślają przyszły zestaw funkcji, podczas robienia pierwszego kroku w podróży z Amarokiem 2.x. Niektóre z ważniejszych atutów nowej alfy to:\nNowy fascynujący wygląd: Z użyciem grafiki wektorowej, szata graficzna wygląda lepiej niż kiedykolwiek, a niezależność od schematu kolorów gwarantuje, że Amarok będzie wyglądać wspaniale bez względu na wszystko inne.\nInnowacyjny interfejs użytkownika: Nie przegap kilku nowości w interfejsie, jak Widok Kontekstowy oparty na Plazmie, nowa lista odtwarzania, doskonale wykorzystująca przestrzeń, oraz zdumiewający PopUp Dropper! Nowy Widok Kontekstowy pozwala na pokazywanie wszystkich informacji, na których Ci zależy. Spodziewamy się dostarczenia wielu Plasmoidów przez społeczność, w pierwszych kilku miesiącach po wydaniu Amaroka 2. PopUp Dropper pozwala Ci robić różne rzeczy z plikami, przez proste przeciąganie ich do Widoku Kontekstowego i upuszczanie na odpowiednim miejscu. Dodawanie piosenek do listy odtwarzania, kopiowanie ich do lokalnej kolekcji, przesyłanie do Twojego przenośnego odtwarzacza oraz edytowanie tagów, to tylko kilka z operacji, które oferuje Ci PopUp Dropper.\nWszechmocny framework usług internetowych: Łatwo dołącz internetowe repozytoria muzyczne oraz usługi sieciowe do swoich muzycznych doświadczeń. Z internetowymi źródłami, takimi jak Magnatune, Last.fm, Jamendo, Ampache i MP3Tunes będziesz zaopatrywany w muzykę przez całą dobę, 7 dni w tygodniu.\nPotężne skrypty: Nowy interfejs skryptowy jest w całości bazowany na technologii Qt. API są projektowane na nowo, więc autorzy skryptów są proszeni o wstrzymanie się z przenoszeniem ich na nową platformę, przynajmniej do wydania wersji beta.\nDynamiczne i nowe, ukierunkowane listy odtwarzania: Pozwól Amarokowi wybrać muzykę dla Ciebie. W tej alfie zobaczysz fundamenty nowych ukierunkowywanych list odtwarzania, które w przyszłości pozwolą Ci na ustawienie dynamicznych list odtwarzania na każdą okazję.\nObsługa urządzeń przenośnych: Ciężko pracujemy, aby upewnić się, że łatwo i przyjemnie dotrzesz do swojej muzyki na urządzeniach przenośnych dzięki Amarokowi, oraz dołączysz ją do swojej lokalnej kolekcji.\nWersje dla różnych systemów operacyjnych: Ta alfa stawia fundament pod przyszłe wydania dla wszystkich głównych systemów. Kolejne wydania uwzględnią wersje dla Linuksa, Windowsa oraz MacOS.\nNie czekaj dłużej! Złap swoją kopię Amarok Alfa 1 i pomóż nam ją dopracować, aby była najlepszym wydaniem do tej pory! Każda pomoc będzie dla nas bardzo cenna: od patchy i poprawek, przez testowanie i zgłaszanie błędów, do pisania dokumentacji, tłumaczenia i promocji. Och, grafików też bardzo zapraszamy! Sprawdź naszą stronę zadań, lub wpadnij na kanał #amarok w sieci Freenode.\nZdajcie sobie sprawę, proszę, że jest to oprogramowanie w fazie alfa. Powinniście się spodziewać błędów i niedokończonych funkcjonalności. Wszystkie z funkcji wymienionych powyżej, wciąż potrzebują dopracowania.


FRYZURY 2014: Modne fryzury z grzywką na wiosnę - Glamki.se.pl\nUroda glamki.se.pl Uroda Pomysł na fryzurę FRYZURY 2014: Modne fryzury z grzywką na wiosnę\nFryzury z grzywką - galeria\nFRYZURY 2014: Modne fryzury z grzywką na wiosnę\nFryzury z grzywką 2014 są dziewczęce, elegancki a przy tym drapieżne i z charakterem! Sprawdź, jakie fryzury z grzywką będą modne w sezonie wiosna lato 2014 i zdecyduj się na ekstremalne cięcie!\nTagi: fryzury, fryzury 2014, fryzury grzywka, fryzury z grzywką, fryzury z grzywką 2014, galeria fryzur\nFryzury z grzywką 2014\nFryzury z grzywką to najprostszy sposób, by efektownie zmienić wygląd na wiosnę. Niezależnie od tego na jaki wariant fryzury z grzywką się zdecydujesz, możesz mieć pewność, że wybrałaś idealnie! W nadchodzącym sezonie grzywką będzie jednym z obowiązkowych elementów fryzury.\nMożesz wybierać pomiędzy idealnie prostą i gęstą a delikatną, grzecznie zaczesaną na bok. Jeśli lubisz eksperymentować z kształtem, skuś się na grzywkę mocno wystrzępioną lub z wyciętym stopniem. Nowocześnie będą wyglądały fryzury z grzywką ciętą prosto, bez zaokrąglania brzegów. Takie cięcie wygląda bardzo nowocześnie a do tego świetnie wyostrza rysy.\nJeśli należysz do wielbicielek niegrzecznych uczesań, postaw na dynamiczne fryzury ze skośna grzywką i mocnym cieniowaniem. Inspiracje warto czerpać z wybiegów, głównie z pokazów modowych kontestatorów takich jak Jeremy Scott, Jean Paul Gaultier i Marc Jacobs.\nTe i inne modne fryzury z grzywką 2014 znajdzie w naszej galerii.\nZobacz także: FRYZURY 2014: Modne fryzury z grzywką w stylu gwiazd [GALERIA FRYZUR]


„Misja ICE pozostaje konsekwentna: identyfikacja, aresztowanie i usuwanie tych, którzy stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa kraju lub bezpieczeństwa publicznego” - powiedział Guadian.\nWedług niego 90 procent aresztowanych osób zalicza się do czterech kategorii: imigranci skazani albo oskarżeni o przestępstwa, deportowani, którzy wrócili do kraju lub są poszukiwani po zignorowaniu nakazu sądowego.\nProtestujący pod siedzibą ICE wzywali do zaprzestania tych działań egzekucyjnych.\nBurmistrz Lightfoot, która się do nich przyłączyła, krytykowała ICE za działania wymierzone w “dobrych, pracowitych ludzi, którzy reprezentują społeczności imigranckie i uchodźców nie tylko tutaj w Chicago, ale w całym kraju”. Jej zdaniem ICE traktuje wszystkich nieudokumentowanych imigrantów jak przestępców. “Nie będziemy tego tolerować” - dodała.\nRobert Guadian, który jest nowym dyrektorem regionalnego biura ICE w Chicago, skrytykował politykę „miasta sanktuarium”, w ramach której otwarcie zabrania się lokalnym organom ścigania udzielania pomocy federalnym agentom imigracyjnym.\nTakże jego szef, dyrektor federalnego Urzędu Imigracji i Ceł, Matthew T. Albence, powiedział w czwartek podczas briefingu w Białym Domu, że polityka miast sanktuariów „zagraża bezpieczeństwu publicznemu”.\n„Polityka miast sanktuariów uniemożliwia np. lokalnym więzieniom współpracy z nami. ICE nie ma innego wyjścia i musimy dokonywać aresztowań w miejscach publicznych” - powiedział Guadian.\nPolicja imigracyjna ICE aresztowała w poniedziałek pięć osób w pizzerii w południowo wschodniej części Chicago. Nalotów dokonano także na inne lokalne biznesy.\nZ informacji biura burmistrza, podanych kilka miesięcy temu, wynika, że na terenie Chicago może przebywać 18,000 nieudokumentowanych imigrantów.


Zasilanie zewnętrzne – Jerzy Pawlas | Gazeta Obywatelska\nFelietonGazeta ObywatelskaPolska i Świat\nStan świadomości i preferencje polityczne społeczeństwa często zaskakują i wydają się niezrozumiałe, bo mają znamiona samozagłady.\nHisteryczny protest globalnych koncernów internetowych wobec planowanego podatku od reklam ujawnił nie tylko ich związki ze światowymi rynkami finansowymi i powiązania z geopolitycznymi mechanizmami walki o wpływy, ale także obawy przed zmniejszeniem możliwości manipulowania społeczeństwem. Sprawa jest na tyle poważna, że państwa zawierają koalicje, by walczyć z globalnymi korporacjami Big-Tech (np. wojna australijsko-fejsbukowa).\nPodobno w kraju działa ok. 100 tys. niezależnych stowarzyszeń i organizacji pozarządowych. Resort kultury przewidział dla obywatelskich stowarzyszeń 80 mln zł rocznie. Ile dostają z innych źródeł (choćby zagranicznych) – nikt nie liczy.\nPrzewodniczący pięciu frakcji Parlamentu Europejskiego określili orzeczenie polskiego Trybunału Konstytucyjnego jako barbarzyńskie i podważające prawa człowieka. Brukselska logika śmierci jest jasna (i taka ma oddziaływać na polskie społeczeństwo) – obrona życia to barbarzyństwo, a zabijanie nienarodzonych to prawo człowieka. I – jak widać – zwolenników takiego rozumowania nie brakuje na krajowych marszach feministek.\nNa kształtowanie ich świadomości pracują też lewackie organizacje, nierzadko korzystające z zewnętrznego sponsoringu. Tymczasem krajowa lewica opowiada się przeciw składce od reklamy w mediach, czyli za dobrostanem antypolskich i antypaństwowych nadawców.\nCokolwiek by mówić, tradycja zewnętrznego wspomożenia to fundament grubokreskowej demokracji. Z jednej strony moskiewska pożyczka, z drugiej – niemieckie zasiłki. Ani elektorat, ani politycy nie widzą w tym nic złego. Po prostu rosyjscy towarzysze i niemieccy koledzy wspierali polską demokrację. Skutecznie – tow. Leszek Miller w Brukseli, Donald Tusk – takoż.\nWysokie notowania sondażowe, aprobujące projekt brukselski, zastanawiają, gdy zważy się niewielką frekwencję (dwadzieścia parę procent) w wyborach do sejmu brukselskiego. Sondażownie nie pytają, czy obywatele brukselscy pochodzenia polskiego wiedzą, że już 70 proc. regulacji prawnych, którym podlegają, jest stanowiona przez organy unijne. Dla młodych wspólnota brukselska to synonim postępowego luzactwa i realizacji wszelkich możliwości. Nikt ich nie pytał, czy wiedzą, że co szósty (ok. 15 proc.) młody obywatel brukselski (w wieku 15-24 lat) pozostaje bez pracy.\nNie wiadomo też, w jakim stopniu powszechna jest świadomość, że zachodnie firmy osiągają większe korzyści z eksploatacji gospodarek „nowych” państw unijnych, niż przyznawane im fundusze brukselskie. W każdym razie już policzono, że jedno euro zainwestowane w naszym kraju, przynosi 80 centów zwrotu (80 proc. zwrot kapitału niespotykany w cywilizowanej gospodarce).\nJeżeli zaś policzyć (co zrobili ekonomiści) roczne wpływy tj.30 mld zł z funduszy unijnych oraz wypływ zysków firm „starych” państw brukselskich (ok. 80 mld zł rocznie), to okazuje się, że od akcesji gospodarka naszego kraju straciła ok. 800 mld zł.\nTymczasem – wobec prób uzależnienia otrzymania funduszy unijnych od aprobaty lewicowo-liberalnego etosu cywilizacyjnego – okazuje się, że choć pieniądz podobno nie śmierdzi, to fundusze unijne mogą cuchnąć ideologią.\nW miarę postępującej w naszym kraju rewolucji neomarksistowskiej widzimy, coraz więcej mowy nienawiści, coraz ostrzejszy terror politycznej poprawności, coraz więcej promocji odmieństwa seksualnego. Kto myśli inaczej, ten jest wrogiem postępowej ludzkości. Można go medialnie zlinczować, a nawet ścigać sądownie.\nEuropejski Trybunał praw Człowieka w Strasburgu orzekł, że krytyczne uwagi o homoseksualizmie nie powinny mieć miejsca, bo to „mowa nienawiści”. W ten sposób usankcjonował pełzającą kolonializację ideologiczną państw brukselskich. W naszym kraju antychrześcijańskie wzmożenie już przynosi rezultaty – 65 proc. ankietowanych negatywnie ocenia role Kościoła katolickiego w życiu publicznym (25 proc. pozytywnych ocen).\nNie jest tajemnicą, że tzw. fundusze norweskie są uzależniane od postaw ideologicznych beneficjentów, chociaż nie ma to uzasadnienia prawnego. Jednak jest praktykowane. Gminy, które ogłaszają Kartę Praw Rodziny podlegają ideologicznemu szantażowi – albo zrezygnują z obrony tradycyjnych wartości, albo zgodzą się na genderyzację.\nPod szczytnymi hasłami zasady równości szans i niedyskryminacji, jak również zasady różności szans kobiet i mężczyzn (jak to pięknie brzmi w nowomowie brukselskiej), lewaccy aktywiści przemycają ideologię gender. Wiele samorządów (m.in. warszawski, łódzki, krakowski, wrocławski) finansuje szkolenia nauczycieli w zakresie szeroko pojmowanej płci kulturowej. Kto będzie przeciw, nie dostanie zasiłku motywacyjnego.\nEuropa dla obywateli – gardłują urzędnicy brukselscy, ale gdy samorządy chcą być wolne od ideologii, respektować prawa rodziny (wychowanie dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami), czy konstytucyjną zasadę rodziny jako związku kobiety z mężczyzną – to straszy się je odebraniem środków unijnych. Bezprawnie, ale zgodnie z postulatami lewackich aktywistów, dla których jest to wygodny argument w walce z chrześcijańskimi wartościami i tradycjami.\nSpołeczeństwo obywatelskie może chlubić się wielością i różnorodnością organizacji pozarządowych, podejmujących szerokie akcje pomocowe, prozdrowotne, zresztą filantropijne czy humanitarne. Tymczasem owe szlachetne pobudki to tylko pretekst do działań antykonstytucyjnych, antypaństwowych, antynarodowych, antyreligijnych.\nBo po co nam całe to niepostępowe dziedzictwo cywilizacyjne, skoro możemy korzystać z dobrodziejstw neomarksistowskiej rewolucji kulturowej (obok ideologii gender, aborcja i eutanazja, nawet adopcja dzieci przez homozwiazki).\nWobec tak rozległej działalności destrukcyjnej, nie można nie wiedzieć, kto stoi za dobrodziejstwem ideologicznych filantropów. Gdy organizacje pozarządowe wyrodnieją jako ekspozytury politycznych grup nacisku, jako partyzancie oddziały zwalczania tradycyjnej kultury – pora ustawowo uregulować ich status, a przede wszystkim ujawnić źródła finansowania.\nProblem wymaga szybkiego rozwiązanie, gdy przyznawanie funduszy unijnych ma zależeć od przesłanek ideologicznych, zwanych dla niepoznaki praworządnością. Pierwszy krok uczynił warszawski Wojewódzki Sąd Administracyjny, zmuszając Fundację Batorego do ujawnienia szczegółów swej filantropii (treść umów, kryteria przydziału pieniędzy, wynagrodzenia), często akonstytucyjnej.\nWśród prac konkursowych o obozie koncentracyjnym w Auschwitz i jego polskich więźniach, większość dotyczyła obozu zagłady Birkenau. Młodzież pokazała żydowską martyrologię (co nie było przedmiotem konkursu), która zdominowała historię tego miejsca, ale tak nauczono ją w szkole. Zapewne nauczycielom – zamiast szkolenia z genderologii – przydałyby się kursy historii, chyba że uprawiają antypolską politykę historyczną.\nTymczasem przewodnicząca Komisji Europejskiej też zakłamuje historię, przemilczając prawdę o polskich więźniach w Auschwitz. W ten sposób niemiecka odpowiedzialność nie obejmuje morderstw na polskich więźniach. Jeżeli powszechnie ugruntuje się taką świadomość, to może uda się też wymazać niemiecką odpowiedzialność za wybuch wojny i jej ofiary. Można w końcu zrozumieć taką niemiecką politykę historyczną, uprawianą przez obywatelkę niemiecką, ale to nie przystoi funkcjonariuszowi brukselskiemu.\nTym bardziej, że przewodnicząca nawet nie wspomina, że Auschwitz i jego piekło to niemieckie dzieło. Tym samym przysporzyła argumentów zwolennikom niemieckiej nieodpowiedzialności, unikających jakiejkolwiek myśli o reparacjach i odszkodowaniach.\nNie ulega wątpliwości, że ten kto mówi o „tragedii wołyńskiej”, zamiast o ludobójstwie ludności polskiej na Wołyniu przez szowinistów ukraińskich spod znaku OUN-UPA, sprzyja nie tylko relatywizacji historii, ale także ukraińskiej polityce historycznej, wybielającej zbrodnicze sprawstwo. Nie bacząc na historyczną odpowiedzialność, ukraińska Rada Najwyższa wychwala sprawców ludobójstwa wołyńskiego, m.in. Dymitra Kłaczkowskiego, wołyńskiego komendanta UPA, jako godnych upamiętnienia w bieżącym roku. Jak na razie nie widać sejmowych reakcji. Natomiast konsekwentne fałszowanie historii przez Ukrainę oddziałuje na postawy polskich polityków, przebąkujących o możliwościach jakiegoś kompromisu.\nTrudno o większy paradoks, ale to dzieje się w naszym kraju, gdzie wolność badań naukowych staje się karykaturą. Za pieniądze podatników powstają zafałszowane opracowania historyczne, szkalujące polskie społeczeństwo. Autorzy dzieła „Dalej jest noc” dopuścili się nierzetelności, niegodnych naukowca. Warszawski sąd okręgowy nakazał Janowi Grabowskiemu i Barbarze Engelking przeprosić potomka pomówionej rodziny. Jak widać metoda manipulowania materiałem źródłowym, używania plotek i kłamstw pod założoną tezę – to wcale funkcjonalny warsztat nowoczesnej szkoły badań nad zagładą. Taka produkcja naukowa w sam raz na użytek przemysłu holokaust.\nNiemiecki właściciel prasy lokalnej zapewniał taką wolność słowa, że mieszkańcy województw zachodnich i północnych zawsze głosowali na SLD i PO. Teraz – krzyczą media polskojęzyczne po przejęciu tej prasy przez Orlen – to zamach na niezależne dziennikarstwo. Jednak żadne z nich nawet nie zająknie się, by elgiebetyckie stowarzyszenia nie były finansowane z publicznej kasy, nie kwestionuje zasadności ich istnienia w naszym kraju. Co innego walić w rząd, że pandemicznie nieudolny, zamyka ludzi w domach. Po co chwalić polską gospodarkę, że daje radę korona-kryzysowi. Niech opozycja ma argumenty do narzekania.\nProtest nadawców i wydawców „Media bez wyboru” pokazał swą jałowość, hipokryzję i samolinczowanie. Działające w naszym kraju „media zewnętrzne” dostają koncesje od państwa, a potem podmywają jego fundamenty i porządek konstytucyjny. Ale mają wybór – mogą płacić podatki.\nPoprzedni artykułJak nie marnować jedzenia. 10 prostych zasad\nNastępny artykułEkonomia – pierwsza zasada ekologicznego domu!


stópki różnej długości\nAutor Wątek: stópki różnej długości (Przeczytany 7291 razy)\n« dnia: Marzec 14, 2006, 10:13:38 am »\nwczoraj kupowałam mojej córce butki i strasznie się zdziwiłam, bo okazało się że jej jedna stópka jest o 0,5 cm krótsz od drugiej. Karolka od zawsze miała mniejszą lewą nóżkę (ma porażenie lewostronne), ale była to mała różnica 2-3 mm, a teraz znacznie się to powiększyło\nDo swojego ortopedy idziemy dopiero za miesiąc, czy możecie mi powiedzieć jaki konsekwecje może nieść ze sobą tak powiększajaca się różnica miedzy nóżkami\nAnia mama wcześniaczków Kuby 27.01.02 i Karolinki z MPDz 17.12.03\n« Odpowiedź #1 dnia: Marzec 14, 2006, 11:06:23 am »\nMoja Nati (prawostronne porażenie) ma skrócenie nóżki, byłysmy u ortopedy bo u nas również różnica sie powiększyła (było niecały centymetr róznicy, teraz prawie dwa).Wynika to głownie z tego ,że Nati zaczęła intensywnie rosnąć.Póki co dostałysmy wkładke pod pięte, żeby do tego wszystkiego nie doszło nam jeszcze skrzywienie kręgosłupa.\n« Odpowiedź #2 dnia: Marzec 14, 2006, 02:26:43 pm »\nChyba mówicie o dwóch różnych sytuacjach. Hanti to się zdarza może nie często ale też nie są to jakieś unikalne przypadki dlatego swoim klientkom proponuje mierzyć oba buty. Co więcej tęgości stóp też bywają różne.\nNatomiast przypadek córeczki Joasi to już problem. Tym bardziej że skrót się powiększa. 2 cm u dziecka to już trochę. Ja spotkałem się z różnym leczeniem, często krótsza nóżka po jakimś czasie doganiała drógą i było po kłopocie a czasem (rzadziej) kończyna jest wydłużana operacyjnie ale z tym też bywa problem bo dzieci przcież rosną.\n« Odpowiedź #3 dnia: Marzec 14, 2006, 04:48:17 pm »\nTak, zgadza się, ale napisałam o tym dlatego, ponieważ u mojej córci tez na początku róznica była tylko w długości stópki.Teraz doszło także do skrócenia nóżki.Mam nadzieje ,że ta róznica nie bedzie sie już powiększać, bo tak jak pisałeś może nas czekać operacja.\n« Odpowiedź #4 dnia: Kwiecień 23, 2006, 05:06:57 pm »\nmam pytanie czy jest na darze jakas dzidzia co ma stópke jedna wieksza i nóżke dłusza od drugiej ? bez zadnych dodatkowych schorzeń. Mam znajomą co chciałaby porozmawiać z rodzicami takiego samego schorzenia co jej córeczka(nie napisze nazwy bo oczywiście zapomniałam;-)\n« Odpowiedź #5 dnia: Kwiecień 23, 2006, 11:07:00 pm »\nPostaraj się,przypomnieć sobie.\nJeśli jest ktoś,to łatwiej będzie trafić znając schorzenie.\n« Odpowiedź #6 dnia: Czerwiec 11, 2007, 04:32:17 pm »\nMyslę, że to nie ma znaczenia czy są dodatkowe schorzenia czy nie bo leczenie jest takie same.Moja córeczka ma krótszą stópkę lewą od prawej i nóżkę również lewą krótszą od prawej o 1cm. Taka różnica utrzymuje się od urodzenia i się jak na razie nie powiększa ani w stópce ani w długości nóżki ale czytałam że jeśli jest to skrócenie tzw.rzeczywiste anie czynnościowe to róznica się zwiększa z czasem i może dojść do skrzywień kregosłupa i zwyrodnień stawów oraz miednicy.Dobrze by było zasięgnąć rady dobrego ortopedy.\nBeata mama Weroniki- 18miesięcy\n"Gdy coś uparcie gaśnie,złap się iskierki nadziei..."\n« Odpowiedź #7 dnia: Czerwiec 25, 2007, 12:48:54 am »\nZabrałam się i w chwili wolnej czytam to forum. Temat różnej długości stóp muszę przyznać mnie również dotyczy. Mam prawą stopę krótszą, w tym momencie jakiś 1 cm, ale z tego, co pamiętam to wcześniej było więcej. Jak byłam mała, to lekarze w moim mieście stwierdzili, że mam nogę krótszą. Ba i nawet kazali mi nosić, jak byłam mała buty ortopedyczne, co było dla mnie gehenną, gdyż były wiązane, no i ciężkie. Rzecz byłam też taka, że stopa (prawa) uciekałam mi do środka jak chodziłam. Jak miałam jakieś 6 czy 7 lat moja mama zainteresowała moją nogą mojego lekarza prowadzącego (chirurg) w Krakowie i ten powiedział żebyśmy poszli na konsultacje do ortopedy w szpitalu. No i po konsultacji i miałam zabieg, (który był najkrótszy w mojej karierze, bo trwał 45 min). Zabieg polegał na przecięciu ścięgien. Cztery szwy miałam:) No tylko tak teraz to dochodzę do wniosku, że jeszcze z jeden zabieg by się przydał, bo tak jeszcze jedno ścięgno trzyma, choć to pewnie przez mój uparty charakter, który bronił się przed ćwiczeniami.\nMam tendencje do rozpisywania się, eh. Jeśli w nieodpowiednim miejscu napisałam, to przepraszam :oops:\n« Odpowiedź #8 dnia: Czerwiec 25, 2007, 01:24:56 pm »\nMam tendencje do rozpisywania się, eh. Jeśli w nieodpowiednim miejscu\nnapisałam, to przepraszam :oops:\nCieszę się że się rozpisałaś.Mnie to bartdzo zainteresowało Może mojej córeczki różnica w dlugości tez się kiedyś zmniejszy-teraz mam przynajmniej nadzieję bo stópkę ma mniejsza od drugiej trochę ponad cm i bardzo ciężko mi dobrać buciki a na dodatek ma skócenie nóżki(a może to ścięgna? :roll: muszę podpytać lekarza prowadzącego).Tak czy inaczej twoje informacje sa dla mnie bardzo cenne.Dzięki i pozdrowionka pa pa!\n« Odpowiedź #9 dnia: Marzec 12, 2008, 03:21:56 pm »\nwitam oddam za darmo buty ortopedyczne nowe o roznej dlugosci prawy nr 39 lewy 36 brazowe usztywniane jesli ktos jest chetny niech napisze moj mail hermenegilda2@poczta.onet.pl pozdrawiam


�migus dyngus - Piosenki, wiersze i wierszyki na Wielkanoc\nPiosenki, wiersze i wierszyki na Wielkanoc\t�migus dyngus �migus dyngus - Piosenki, wiersze i wierszyki na Wielkanoc\nNajbardziej znanym zwyczajem zwi�zanym z Lanym Poniedzia�kiem jest oblewanie si� wod�, kt�re wywodzi si� ze s�owia�skich obyczaj�w. Lecz w niekt�rych regionach kraju istniej� te� inne tradycje: smaganie si� witkami z ga��zek, procesje, dziady �migustne czy krakowski Emaus. Jednak ka�dy, jak w wierszu, w ten dzie� �wietnie si� bawi!Wie o tym i Tomek i Ewa, �e w �migus si� wszystkich oblewa. Ale czy trzeba Pawe�ka oblewa� z pe�nego kube�ka? Wystarczy ma�ym kubeczkiem dla �artu, dla �miechu,troszeczk�. Bo gdy wiatr chmurk� przywieje i wszystkich was deszczem poleje? zostaw komentarz Twoje imi� lub nick Prze�aduj\nNiema�e k�opoty Matyldy i Skloty\nSklota znowu rozrabia! A Matylda dzielnie pomaga przyjaci�ce w rozwi�zywaniu k�opot�w, kt�rych jest co niemiara! Pani w szkole straszy diagnoz�, Kaktus okazuje si� ofiar� zdrowego trybu �ycia, a wpuszczenie Cactussy w maliny ko�czy si� katastrof�! Z nowych opowiada� dowiecie si� ponadto, co ma wsp�lnego snobizm ze sportami zimowymi, a motyle w brzuchu z dobrymi ocenami.\nJak si� dobrze bawi� jednocze�nie poznaj�c pisowni� problematycznych wyraz�w?\nZasady polskiej ortografii na pewno nie nale�� do �atwych, trudno wi�c si� dziwi�, �e nauka ortografii potrafi by� dla dzieci prawdziw� zmor�. Jednak gdy podejdziemy do nauki w odpowiedni spos�b, przyswojenie zasad pisowni stanie si� wci�gaj�c� zabaw�!\nW przededniu premiery kolejnej cz�ci "Gwiednych wojen" Miasto Dzieci i Wydawnictwo Egmont zapraszaj� do udzia�u w konkursie. Wydana po raz pierwszy w Polsce "Encyklopedia Postaci Star Wars" zawiera wiele informacji o dzielnych Jedi i z�owrogich Sithach, gro�nych potworach, dziwacznych Kosmitach i egzotycznych droidach z obydwu trylogii - opisy ponad 200 postaci! Zapraszamy - do wygrania a� 10 ksi��ek! Galeria bajek. Wiersze czytane obrazem\nMessi\tKsi��ka dla ka�dego fana pi�ki no�nej\tsprawd�


Laser tulowy : piotrhumanski.pl - Katalog stron wszechdostępny\nZdrowie i uroda » Chirurgia » Laser tulowy : piotrhumanski.pl\nUrolog Piotr Humański jest cenionym specjalistą leczenia rozrostu prostaty przy użyciu lasera zielonego. Foto wybiórcza waporyzacja prostaty (PVP) jest mało inwazyjną metodą leczenia rozrostu prostaty. Laser daje dobre wczesne i odległe wyniki leczenia. Wskazania do leczenia laserem zielonym: chorzy z nasilonymi objawami ze strony dolnych dróg moczowych, spowodowanymi przez przerost prostaty, pacjenci po innych zabiegach na sterczu, osoby po zatrzymaniu moczu. Brak konieczności zakładania cewnika znacznie obniża się groźba wystąpienia infekcji dróg moczowych. Usunięcie albo zmniejszenie krwawienia śródoperacyjnego pozwalają na bezpiecznie stosowanie u tych pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegów operacyjnych z powodu współistniejących chorób czy typu przyjmowanych leków. Leczenie przy pomocy lasera zielonego jest stosunkowo nową metodą leczenia rozrostu prostaty. Zyskuje na popularności z racji na ospale utrzymujące się efekty, i zmniejszenie ryzyka powikłań, w tym zaburzenia erekcji, nietrzymania moczu czy wytrysku wstecznego.\nOpublikowano dnia: 20 08 2019\nleczenie prostaty laserem, operacje prostaty, laserowa operacja prostaty, operacja laserowa prostaty, laser tulowy


Abe - oglądaj cały film online PL CDA-TUBE Zalukaj\nApr. 30, 2020United States, Brazil85 Min.\nGdzie obejrzeć cały film Abe online w internecie?\n„Rozbudzasz„ kombinację ”z„ nieładem ”- tęskniący za kulinarnym ekspertem Abe opowiadał po debiucie fabularnym Fernando Grosteina Andrade’a – dobry, ale szokująco pozbawiony smaku, przejściowy dramat. Ponadto, kto może oskarżyć młodzieńczego, na wpół izraelskiego i na wpół palestyńskiego brooklynu, że jest zdezorientowany, gdy często jest uwięziony w ogniu różnych stron jego rodziny w porze obiadowej, i kończy się na niezrozumiałym zadaniu o rozproszeniu drogi konfliktu życiowego? Na szczęście żywienie jest bohaterem niemożliwego kulinarnego cudu – od czasu do czasu nazywanego Abrahamem, przy różnych okazjach, Ibrahim, zależnie od tego, o kogo pytasz – kiedy uczy się w odpowiednim czasie, jak polubownie mieszać konwencjonalne rodzaje niepowtarzalnych stylów gotowania swoich poprzedników i dołączaj w ten sposób do poszczególnych osób.\nKażde z tych napraw mogło być efektem angażującej formuły artystycznej; jak młodzieńczy skośny „Chocolat” lub „Kulinarny ekspert”, z pokazaniem minut wokół osobowości i wyjątkowości krzyżowej w jej wnętrzu. Z szansy, że samotny brazylijski producent filmowy Andrade, który oczywiście swobodnie czerpie ze swojej własnej fundacji i wielokulturowego dzieciństwa dla opowieści (w pobliżu swoich palestyńsko-amerykańskich scenarzystów Lameece Issaq i Jacoba Kadera), zaniósł więcej żądzy wydajności najbardziej zaskakujące rytmy. Przeciwnie, jego „Abe” – wcale nie tak jak potrawy, które czarujący kucharz planuje z energią i umysłem – jest tak samo innowacyjny jak rzemieślniczy napój w pojemniku lub odzyskany drewniany stół, zataczając koło w nieszkodliwym filmie napędzanym przez dzieci, który dorastali – Ups i obecni wyrafinowani nastolatkowie mogą mieć ograniczony przebieg. Najwięcej opiekunów może szukać w swoich młodszych, zanim „Abe” wzbudzi ich wewnętrzne zainteresowania smakoszy. Podczas gdy ekspansywny ruch Andrade’a nie popycha koperty z politycznego punktu widzenia, jego urok może być wystarczająco adekwatny, aby zmotywować nastolatki i młode osoby dorosłe, aby dać im szansę na zrobienie kolejnego przedsięwzięcia kuchennego lub dwóch, szczególnie obecnie pośród wszystkich zmęczenie izolatem.\nCzego dotyczy fabuła filmu Abe?\nCo więcej, źródło motywacji tutaj jest polubownym dobrym przykładem, ożywianym przez Noah Schnapp z ekranowej postaci „Więcej dziwnych rzeczy” z dużą ilością wstań i rozsądku bez winy. W momencie, gdy śmiały Abe Schnappa nie jest w stanie poradzić sobie z rozwiązywaniem sporów między krewnymi – w tym niektórymi solidnymi, ale uwielbianymi dziadkami utkniętymi w rutynie – odświeża swojego bloga wideo swoimi ostatnimi próbami gotowania, odpiera złośliwe uwagi online, gdy jego zdjęcia są niezupełnie niebiański, a nawet planuje swój własny tort urodzinowy, podczas gdy jego wolnomyśliciele, opiekunowie Rebecca (Dagmara Dominczyk) i Amir (Arian Moayed), są zbyt zajęci, aby nawet rozważyć opiekę.\nPlanując przenieść swoją sztukę na kolejny poziom w nadchodzących miesiącach letnich, Abe przekonuje matkę i ojca, aby wybrali go do kulinarnego obozu dla wesołych, młodych kucharzy, takich jak on. Pomimo tego, że szybko rozumie, że te klasy nie mogą zachęcić go do niczego, czego nie może teraz zrobić w swoim spoczynku. Wejdź do wykwalifikowanego specjalisty od szosowego mistrza drogi Seu Jorge, Chico – zaintrygowany zdolnością i energią Abe, tętniący życiem ekspert z wahaniem zgadza się przyjąć go jako anonimowego. Głównym problemem jest to, że Abe nigdy nie dzieli się swoim prawdziwym miejscem pobytu z ludźmi, którzy wciąż akceptują fakt, że ich dziecko jest w warsztacie dla dorastających nowych dzieci na bloku. Zwykle rzeczywistość pojawia się wkrótce, ale nie wcześniej, zanim Abe wycofa wystarczającą okazję, aby przełamać złożoność odżywiania złożonego.\nPodczas gdy intensywnie krytykowany przez autora filmu „Film Paradiso” Blasco Giurato, czas spędzony między Chico i Abe pozostawia wiele do życzenia po wystawieniu pysznych potraw. Treść stara się wychwalać różnorodne paski życia Nowego Jorku pośród pięknych brązowych kamieni, ale niestety ogranicza swoich bohaterów poprzez progresję wyczerpanych cech ziemniaka-potahto, zawężając namiętne rozszerzenie historii do najbardziej oczywistych. „Abe” mógł być jednym z zmieniających życie obiadów, jednak raczej uczucie ciągnięcia nie jest prawie konieczne.\nOryginalny tytuł Abe\nRanking IMDb 7.1 121 głosów


Kinga czyta: Larry Winget - Ludzie to idioci! Czyli jak rujnujemy sobie życie na własne życzenie i jak to zmienić\nTytuł: "Ludzie to idioci! Czyli jak rujnujemy sobie życie na własne życzenie i jak to zmienić"\nW poprzednim poście pisałam Wam o innej książce tego autora - "Zamknij się! Przestań narzekać i zacznij żyć!" Dzisiaj pora na jego kolejny poradnik, który również jest dobry, a nawet lepszy.\nZauważyłam mnóstwo podobieństw pomiędzy tą książką a poprzednią. Autor powtarza niektóre zdania, zwroty, przypomina nam je. Z jednej strony jest to fajne, bo jeżeli ktoś nie czytał tamtej książki to nie ma zaległości, ale dla osób, które miały do czynienia z poprzednim poradnikiem może się to okazać irytujące i dla mnie to właśnie takie trochę było. Minusów koniec, zapraszam na zalety.\nZnowu będę porównywała. Jeżeli ktoś spytałby mnie, czy bardziej polecam "Zamknij się! Przestań narzekać i zacznij żyć!", czy "Ludzie to idioci! Czyli jak rujnujemy sobie życie na własne życzenie i jak to zmienić" to miałabym problem z odpowiedzią. Te poradniki niby są do siebie podobne, zawierają mnóstwo wspólnych elementów, ale tak naprawdę każdy z nich jest inny. Według mnie "Ludzie to idioci..." to książka, która daje większego kopa do działania. Jest tutaj zdecydowanie więcej miejsca na nasze notatki, listę spraw, a Larry daje nam różne "zadania". W sumie to mogę powiedzieć, że te obie pozycje uzupełniają się.\nJeżeli chcecie zmienić swoje życie to na pewno jest to książka dla Was, ale pamiętajcie, że od samego przeczytania nie będziecie innymi ludźmi. Larry daje nam wskazówki, motywuje, ale wszystko zależy od nas. Autor nie patyczkuje się z czytelnikiem, jest brutalny, szorstki i często nieprzyjemny, a jego język dosyć ostry. Jednak te cechy wpływają na sukces jego poradników.\nJa zdecydowanie polecam. Mnie ten (i poprzedni oczywiście też)poradnik pomógł. Oczywiście niektóre zmiany są jeszcze ciągle przede mną, ale maleńkimi kroczkami dążę do swoich celów. Grunt to porządny kopniak w tyłek.\nZa egzemplarz serdecznie dziękuję pani Natalii z Booksenso.\nAutor: Kinga o 18:07\nEtykiety: Larry Winget , Literatura amerykańska\nTaki jest świat 22 listopada 2013 19:57\nKatie -Niepoprawna Romantyczka 22 listopada 2013 20:27\nŚwietny tytuł. od razu przyciągnął mój wzrok :)\nBasia Pelc 23 listopada 2013 22:40\nDla mnie tytuł za agresywny i niemal wulgarny, jakoś mnie nie zachęca.\nJulia K. 24 listopada 2013 13:07\nMoże kiedyś, na razie nie czuję potrzeby przeczytania tego poradnika :)


Stypendia/przywileje dla laureatów/finalistów\nGeoForum - forum geograficzne Geografia Olimpiada Geograficzna i inne konkursy Olimpiada Geograficzna i Nautologiczna Stypendia/przywileje dla laureatów/finalistów\nProponuję, aby wpisywać w tym temacie przywileje przysługujące laureatom i finalistom, gdyż zerknięcie w ten topic będzie łatwiejsze niż sprawdzanie strony każdej uczejni w Polsce i wczytywanie się tam w rekrutację ;]\nWiadomo, że przysługuje\na) 100% z matury\nb) laureat daje indeks na geografię wszędzie w kraju (poprawcie mnie jak się mylę)\nALE także laureaci są zwolnieni z płatności za studia w Akademii L Koźmińskiego (~4200zł/semestr; od II sem należy mieć jakąśtam średnia).\nMyślę, że warto wrzucać tu takie fakty, ja przystępując do 3 etapu miałem motywację jedynie "prestiżową" , bo na geo nie idę a inne uczelnie nie rozróżniają finalisty/laureata. Przynajmniej tak myślałem ;] a 4 tys piechotą nie chodzi... Jeśli choć jedna osoba z forum zarobi na tym jakąś kasę, to warto zakładać ten temat\nBtw, wiecie może o możliwościach stypendialnych powiązanych w jakikolwiek sposób z olimpiadą?\n-Jak bardzo twój nauczyciel wpłynął na twój sukces?\n-Sam nie wiem. Trochę na pewno. Słyszałeś może o teorii chaosu? ;p\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 15-01-2010 22:42 przez river91. Edit Reason: )\nRE: Stypendia/przywileje dla laureatów/finalistów\nZ tego co mi wiadomo Poznań funduje stypendia dla laureatów i finalistów olimpiad. W liście jaki dostałam swego czasu pisali o stypendiach nawet do 1800zł. Oczywiście jest tu "do" ale dla studenta każdy grosz się liczy. Jak to wygląda w praktyce i jak będzie w tym roku niestety nie wiem.\nNa AGH w Krakowie za bycie laureatem lub finalistą przysługuje wolny wstęp na wszystkie wydziały, na które można się rekrutować z maturą z geografii. Ja jestem na inżynierii środowiska, no moim wydziale (GGiOŚ) mogłem też wybrać górnictwo i geologię, geofizykę, ochronę środowiska, turystykę i rekreacje czy informatykę stosowaną Nie wiem jakie jeszcze wydziały przyjmują za samą olimpiadę, ale na pewno jeszcze sporo kierunków pod to podchodzi.\nDodatkowo, dzięki temu że przy obliczaniu tzw. wskaźnika rekrutacji brany był pod uwagę język obcy + 4 razy wynik matury z wybranego przedmiotu (dzięki olimpiadzie - 100%) zdobyłem jeden z najwyższych wskaźników rekrutacji. I dzięki temu, oraz unijnemu programowi "kierunki zamawiane" dostaje teraz 1000 pln stypendium miesięcznie\nA jeszcze w czasach liceum nasz dyrektor wybłagał u prezydenta miasta jakieś symboliczne jednorazowe stypendia dla finalistów i laureatów.\ntak więc WARTO się postarać\nWłaśnie, zapomniałem o Poznaniu Po zdaniu matury dostałem od nich list z urzędu miasta kuszący wolnym wstępem na Uniwersytet Adama Mickiewicza i wysokim stypendium. Chyba im zależało na młodych umysłach, skoro słali takie listy do Chorzowa to pewnie i do reszty finalistów z całej Polski.\nCzyli naprawdę WARTO startować w naszej olimpiadzie\nWspin jest ważniejszy!\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 28-01-2010 15:41 przez TomX. Edit Reason: )\nSama jestem z Poznania i niestety za olimpiadę geograficzną możesz "co najwyżej" dostać jednorazowe stypendium np. w wysokości 1000zł, a takie co miesięczne to raczej tyczą się olimpiad matematycznych, fizycznych, czyli takich powiedzmy to związanych z kierunkami technicznymi. A UAM i wydział nauk geograficznych i geologicznych nie funduje żadnych stypendiów za to, że jesteś finalistą olimpiady geograficznej (laueratów na 99% też to się tyczy). Sama tutaj studiuje i mam finalistę i niestety UAM w żaden sposób mnie z tego tytuły nie dofinansowywał. Ale startować w olimpiadzie na pewno opłaca się, bo to przecież inwestycja w samego siebie\nW Warszawie laureat zapewnia 2000 złotych. Do tego jeszcze nagroda marszałka - chyba 2800 za laureata.\nPrzywileje na XXXVI OG i XIX ON arrturro 15 21 303 12-07-2009 22:41\nLista laureatów brss 5 7 407 20-04-2006 14:42


Warszawskie drogi jeszcze nigdy nie były tak bezpieczne - moto.rp.pl\nWarszawskie drogi jeszcze nigdy nie ...\nprzez Maciej Gis - 6 lipca 2020\nWedług najnowszego raportu o stanie bezpieczeństwa dróg w stolicy, ubiegły rok okazał się najbezpieczniejszy w historii. W porównaniu do 2013 roku spadek śmiertelnych wypadków wyniósł aż 53 proc.\nW zeszłym roku na warszawskich ulicach, w wypadkach zginęło 35 osób – czytamy w raporcie o stanie bezpieczeństwa dróg w stolicy. Sześć lat temu liczba ofiar śmiertelnych była dwukrotnie większa (74 osoby w 2013 roku). Na uwagę zasługuje również miesiąc grudzień. Jest to trudny czas, ponieważ pośpiech i roztargnienie często prowadzi do poważnych w skutkach konsekwencji. W minionym roku tak nie było, gdyż w ostatnim miesiącu 2019 roku nikt nie zginął. Raport opublikowany przez Zarząd Dróg Miejskich (ZDM) opiera się na podsumowaniu roku zeszłego. Jednak na dzień dzisiejszy można zakładać, że bieżący roku zginie jeszcze mniej osób. Do czerwca na warszawskich drogach śmierć poniosło 19 osób (w 2019 były to 22 osoby).\nCZYTAJ TAKŻE: Z kategorią B w przyszłości będziesz mógł więcej\nWarszawska statystyka nie każdego może przekonywać. W końcu cały czas giną ludzie. Jednak przy dokładnym przeanalizowaniu sytuacji Polski, okaże się, że stolicy udało się zejść poniżej 20 śmiertelnych ofiar wypadków drogowych na milion mieszkańców. Współczynnik ten dla całej Unii Europejskiej wynosi 49, a dla Polski w skali kraju – 76. Tym samym warszawski wynik jest 4-krotnie mniejszy niż średnia krajowa. Wyjeżdżając ze stolicy już nie można się czuć tak bezpiecznie. Na samym Mazowszu odnotowano w zeszłym roku 469 wypadków śmiertelnych, czyli 86 osób na milion mieszkańców.\nKonsekwentnie realizowany plan\nSukces Warszawy nie jest przypadkowy. Jest to wynik konsekwentnie realizowanego planu poprawy bezpieczeństwa, który docelowo ma spełnić „wizję zero”. Oznacza to, że zakłada się całkowite wyeliminowanie śmiertelnych wypadków z warszawskich dróg. Audyt m.in. przejść dal pieszych, przeprowadzony w stolicy, jest ewenementem na skalę światową. Dzięki takiemu działaniu ZDM wie, które fragmenty ulic, czy przejść dla pieszych należy zająć się w pierwszej kolejności, aby zmniejszyć ich niebezpieczeństwo.\nW raporcie odniesiono się również do statystyki wypadkowej. W zeszłym roku na warszawskich przejściach doszło do 178 potrąceń. Jest to wynik o 62 wypadki mniejszy niż w 2018 roku i o 77 mniejszy niż średnia dla lat 2015-2018. Zwrócono uwagę, że poprawa sytuacji jest wynikiem choćby lepszego doświetlenia przejść. Jak czytamy w oficjalnym komunikacie: „Co roku instalujemy kolejne sygnalizacje świetlne na najbardziej niebezpiecznych przejściach. Realizujemy program przebudowy niebezpiecznych skrzyżowań na ronda. Np. to na przecięciu ulic Anielewicza i Karmelickiej (trwa przetarg na przebudowę tej pierwszej ulicy) będzie jednym z wielu nowych. To działania, które będą kontynuowane w kolejnych latach, nawet mimo trudnej sytuacji finansowej miasta.”.\nPonadto prowadzone są liczne kampanie społeczne. Przytoczyć można choćby jesienny przykład „Obudź się!”, gdzie zwracano uwagę na bezpieczeństwo pieszych-seniorów. Ta akcja nie była przypadkowa, gdyż ¾ pieszych ginących na ulicach stolicy to osoby w wielu 60+. Ze statystyk wynika, że w zeszłym roku ich liczba wyniosła 10, a rok wcześniej było ich 18.\nSpełnienie „wizji zero” może nie być łatwe. Jak podkreśla ZDM „pieszym jest każdy, a kierowcą się bywa”. W zeszłym roku zginęło 21 pieszych co jest poprawą w stosunku do roku wcześniejszego o 3 osoby i o 13 mniej niż dwa lata wcześniej. Poszkodowanych w wypadkach zostało 317 osób co jest o 99 osób lepszym wynikiem niż w 2018 roku. Do tej pory w roku 2020 zginęło 8 pieszych. Jest to mniej niż w zeszłym roku. Na ten sam czas ofiar było 14. Jak podaje ZTM: „Naszym celem jest „wizja zero” – rok, w którym na ulicach całego miasta nikt nie zginie. Ubiegłoroczny grudzień był spełnieniem tego celu w skali jednego miesiąca. To wciąż mało – wyjątek, a nie reguła – ale wcześniej takie „wyjątki” w praktyce się nie zdarzały”.\nMimo ograniczeń zarejestrujesz auto\nRząd wprowadza kolejne ograniczenia w funkcjonowaniu wielu instytucji. W to wliczają się również urzędy. ...


Propaganda Alaksandra Łukaszenki. Mówi o Polakach i braku soli | Wiadomości ze świata - Gazeta.pl\nPropaganda Alaksandra Łukaszenki. Mówi o Polakach i braku soli\nPatryk Pytlak 29.04.2022 22:06\nWystąpienie w Czeczersku było kolejną okazją, aby Alaksandr Łukaszenka wygłosił swoją propagandową mowę, w której podzielił się najnowszymi przemyśleniami. Mówił o tym, że przyjazd na groby podczas świąt nie jest jedyną przyczyną, dla której m.in. Polacy przekraczają granicę z Białorusią. Według Łukaszenki Polacy, Litwini czy Łotysze przyjechali do Białorusi po sól, której rzekomo brakuje w tych krajach.\n- Niech ludzie przyjeżdżają z Polski, Litwy, Łotwy, aby odwiedzić swoich bliskich na grobach, tak jak to było zawsze. Pozwalamy im na wjazd bez wiz. Ale oni nie wypuszczają swoich ludzi na Białoruś. Dlaczego? Ponieważ ludzie przyjeżdżają do nas, kupują sól. Nie ma u nich soli! Wielki, bogaty Zachód, a nie ma soli! I żeby ludzie nie mówili o tym, że Białorusini żyją normalnie, to oni po prostu nie wypuszczają - mówił Łukaszenka.\nAlaksandr Łukaszenka: Dzięki Bogu mamy dyktaturę\nBiałoruski przywódca podczas wystąpienia skrytykował również demokrację. Ironizował, mówiąc o pozytywach dyktatury. - Dzięki Bogu mamy dyktaturę. Wszyscy krytykowaliście, mówiąc: dyktatura, dyktatura. Ale pod tą dyktaturą panuje porządek - ocenił Aleksander Łukaszenko.\nŁukaszenka o Polakach: Stoją na granicy i proszą o kaszę\nW ostatnich dniach w internecie pojawił się film z cerkwi we wsi Kopyć. Tam Łukaszenka w absurdalny sposób mówił o swoich sąsiadach.\n- Zobaczcie co dzieje się z sąsiednimi Litwą, Łotwą, Polakami, o Ukrainie już nie wspominam. Oni byli tacy zamożni, żyli w takim szczęśliwym świecie. U nas nic nie było, u nich wszystko. I gdzie są teraz? Stoją przy granicy i proszą, byśmy ich wpuścili na Białoruś. Żeby mogli przynajmniej kupić kaszę gryczaną. Mniejsza o grykę. Soli nie mają. Proszą nas o sól. I my jako szczodrzy ludzie otwieramy tę granicę - wyliczał.


Przed zawodnikami trenera Macieja Malesy kolejne ligowe spotkanie. Tym razem zmierzą się z rezerwami LKS Rosanów. Widzew II: Kontynuować zwycięską serię - zapowiedź meczu z LKS II Rosanów\nWypowiedzi po meczu z ŁKS-em Łomża\nWidzew odniósł kolejne ligowe zwycięstwo. Zadowolenia z tego faktu nie krył szkoleniowiec łodzian Przemysław Cecherz. Wypowiedzi po meczu z ŁKS-em Łomża\nZnamy już nazwiska jedenastu zawodników, którzy rozpoczną dzisiejszy mecz z ŁKS-em Łomża. Skład na mecz z ŁKS-em Łomża\nW sobotę 22 kwietnia RTS Widzew Łódź podejmie na własnym stadionie ŁKS Łomża. Pierwszy raz, od czasu otwarcia nowego obiektu, pojawią się na nim również kibice gości. "Właściwie" przyjąć gości – zapowiedź meczu z ŁKS-em 1926 Łomża\nW sobotę 22 kwietnia Widzew Łódź podejmować będzie ŁKS Łomża. Początek spotkania o 19:10. Organizacja meczu z ŁKS-em Łomża\nPrzemysław Cecherz: Zasiałem ziarno niepewności\nSzkoleniowiec Widzewa Łódź zapewnia, że zespół jest dobrze przygotowany do meczu ligowego z ŁKS-em 1926 Łomża. Nie ukrywa jednak, że po sobotnim zwycięstwie nad rezerwami Legii, musiał lekko ostudzić nastroje. Przemysław Cecherz: Zasiałem ziarno niepewności\nW systemie biletowym do sprzedaży zostały udostępnione miejsca zwolnione przez posiadaczy karnetów. Zwolnione miejsca już w otwartej sprzedaży\nW internetowym serwisie aukcyjnym można nabyć chorągiewkę z autografem legendarnego fizjoterapeuty Widzewa Łódź. Dochód ze sprzedaży przeznaczony zostanie na leczenie byłego piłkarza Widzewa. Ostatnie dni licytacji chorągiewki z podpisem Waldy\nO początkach świetności i wielkich dla łódzkiego klubu czasach porozmawialiśmy z legendą RTS-u, Zdzisławem Kostrzewińskim. Jeden za drugiego wskoczyłby w ogień - wywiad ze Zdzisławem Kostrzewińskim\nW meczu kończącym siedemnastą kolejkę Klasy A, rezerwy Widzewa Łódź pokonały Burzę Pawlikowice i utrzymały sześciopunktową przewagę nad wiceliderem ligowej tabeli. Zwycięstwa odnieśli również najgroźniejsi rywale łodzian w walce o awans. Podsumowanie 17. kolejki Klasy A: Rezerwy zachowują status quo\nOdbiór biletów w kasie stadionu\nKolejny występ od pierwszej minuty zanotował w sobotnim spotkaniu widzewski młodzieżowiec Adam Radwański. Pomocnik rozegrał pełne 90 minut. Adam Radwański: Zagraliśmy najlepszy mecz w tej rundzie\nWyświetlanie 6 481 - 6 510 z 8 334 rezultatów.


W naszej szkole co miesiąc odbywają się zajęcia z robotyki i druku 3D. Biorą w nich udział chętni uczniowie. Zajęcia polegają na wykorzystaniu robotów Lego Mindstorms EV3 orz drukarek 3D, w które wyposażona jest szkoła. We wrześniu i październiku odbyły się zajęcia z wykorzystaniem robotów. Uczniowie na pierwszych zajęciach zbudowali pojazd na czterech kołach oraz sprawdzili wgrany program i swoje pomysły w wyścigach. Na drugich zajęciach,\nw październiku, uczniowie zbudowali robota według własnego pomysłu i programowali w dedykowanym programie z Lego. Czas przeznaczony na pracę z robotami upłynął w miłej, radosnej atmosferze. Nie możemy doczekać się kolejnych zajęć.\nOpis: p. Donata Pajzert - nauczyciel prowadzący zajęcia


Agnieszka Jadach - Instytut Engram - szkoła efektywnej nauki\nTrenerka efektywnej nauki i szybkiego czytania, psycholożka, dogoterapeutka, przewodniczka osób głuchoniewidomych. Ukończyła studia z psychologii o profilu klinicznym w SWPS we Wrocławiu (aktualnie Uniwersytet SWPS). Posiada także uprawnienia pedagogiczne. Już na studiach rozpoczęła pracę w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym. Uczuła dzieci i młodzież mającą trudną sytuację rodzinną i materialną niezbędnych umiejętności życiowych. Posiada kilkuletnie doświadczenie w pracy z osobami niepełnosprawnymi jako trener aktywności oraz jako przewodnik osób głuchoniewidomych. Jednocześnie pracuje z dziećmi, prowadząc zajęcia z edukacji wspomaganej z psem. Jako psycholog, pracowała z dziećmi dyslektycznymi, ich rodzicami oraz nauczycielami. W pracy oraz w wolnych chwilach towarzyszy jej Niwa, czarna suczka rasy Flat Coated Retriever. Po pracy uprawia dogtrekking, gra w gry planszowe i żongluje.


SOWA OPAC : Katalog księgozbioru - Rozgwiazda\nTa książka zaczęła się spinać w całość mniej więcej od połowy. Jeśli ktoś przerwał w połowie... to stracił :-)) Do połowy ciężko było się połapać o co w ogóle tutaj chodzi, dokąd ta opowieść zmierza. Masa paskudnych, antypatycznych bohaterów, z pedofilem na czele, może odstraszać. Mnóstwo naukowego "bełkotu" przyprawia o zawrót głowy. No ale taki już styl Petera Wattsa. Finalnie jednak niewiele nowego do fantastyki wprowadza autor. (...) W pewien sposób jest to ugrany schemat, że ostatecznie inteligentna, ale pozbawiona emocji "istota" (inteligentny żel, mózgoser) stwierdza, że Choć trzeba oddać, że potrafił odnaleźć też obcych bez opuszczania Ziemi. Ale w tworzeniu "obcych" ten autor jest dobry, co udowadnia nie tylko tą książką.\nJa zapamiętam tą książkę za jeden, genialny cytat dotyczący demokracji.\n"Rozgwiazda - oznajmia Acton - jest przykładem najwyższej formy demokracji. ... A tak się poruszają. Przemieszczają się na tych oto nóżkach ambulakralnych. Najosobliwsze w tym wszystkim jest to, że nie posiadają mózgu. W przypadku demokracji nie powinno to jednak nikogo dziwić. ... Nie ma więc niczego, co kierowałoby nóżkami; każda porusza się całkowicie samodzielnie. Na ogół nie stanowi to problemu, wszystkie zmierzają zazwyczaj w stronę pożywienia. Nierzadko zdarza się jednak tak, że jedna trzecia ciągnie resztę w zupełnie innym kierunku. Życie tego zwierzęcia można porównać do nieustających zawodów w przeciąganiu liny. Czasami jakaś szczególnie uparta nóżka nie chce ustąpić. Zostaje wtedy dosłownie wyrwana z korzeniami, podczas gdy pozostałe unoszą ciało tam, gdzie tamta iść nie chciała. Ale co zrobić; rządy większości, prawda?"\nZachęcony reklamami ostatniego tomu trylogii postanowiłem sięgnąć po pierwszy. Niestety, po przeczytaniu niecałej połowy zrezygnowałem z dalszej lektury, choć zdarza mi się to niezmiernie rzadko. Książka jest niestrawna głównie ze względu na używanie czasu teraźniejszego, przeskoki akcji w czasie i powtarzanie tych samych schematów w kolejnych rozdziałach. Zdecydowanie nie polecam


Samochody Elektryczne – www.elektrowoz.pl [RAPORT luty 2018] • SAMOCHODY ELEKTRYCZNE – www.elektrowoz.pl\nSamochody Elektryczne – www.elektrowoz.pl [RAPORT luty 2018]\nby [all] · 14/03/2018\nW lutym 2018 roku portal Samochody Elektryczne – www.elektrowoz.pl został odwiedzony przez 41,4 tysiąca Czytelników (uu, dane za Google Analytics) i zarobił niecałe 444 złote z reklam internetowych.\nWersja: 0.1 draft\nDla: wydawca, wszyscy zainteresowani\nDostępność: publiczny / poufny\nWedług danych portalu Alexa.com, www.elektrowoz.pl od stycznia 2018 utrzymuje pozycję lidera oglądalności w segmencie samochodów elektrycznych. Przeskoczyliśmy już portal SamochodyElektryczne.org i sukcesywnie zbliżamy się do portalu branżowego WysokieNapiecie.pl.\nNadal i nieustająco namawiamy wszystkich do podobnych inicjatyw, do prowadzenia witryn, portali, tworzenia aplikacji, ponieważ na rynku jest olbrzymia przestrzeń do zagospodarowania.\nW stosunku do stycznia 2018 w lutym zaliczyliśmy spadek, ale był to spodziewany efekt. W styczniu przeżyliśmy chwilowy gigantyczny pik (skok) oglądalności, który podbił nam miesięczne wyniki. Krzywa trendu pokazuje jednak dość wyraźnie, że stabilnie podwajamy swoją oglądalność mniej więcej co dwa miesiące. To sugeruje, że marzec 2018 powinien zamknąć się wynikiem około 60-63 tysięcy Czytelników (uu).\nTrend powinien wyhamować w okolicach kwietnia, gdy zrobi się cieplej. Chyba że…\nTags: JAK PROWADZIĆ PORTAL INTERNETOWYPORTAL O SAMOCHODACH ELEKTRYCZNYCHPORTALE O ELEKTROMOBILNOŚCI W POLSCEPORTALE O SAMOCHODACH ELEKTRYCZNYCH W POLSCESAMOCHODY ELEKTRYCZNE\nPolska z najwyższymi kosztami utrzymania (TCO) samochodu elektrycznego w Europie? [LeasePlan]


Nie czekaj zaloguj się i korzystaj z najlepszej oferty przekazów pieniężnych na konta złotówkowe do Polski.\nOpłacaj rachunki w Polsce.\nPrzesyłaj na konta indywidualne.\nSpłacaj kredyt i inne zobowiązania.\nZapoznałem/am się z Warunkami świadczenia usług


olsztyn.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji warmińskiej → Kętrzyn. 40 tysięcy fragmentów ceramiki\n- Odkryliśmy ponad 40 tys. fragmentów ceramiki - nie kryje zadowolenia Mariusz Wyczółkowski.\tKrzysztof Kozłowski /Foto Gość\nNa parterze można podziwiać sztukę z rzeźbami i malarstwem z dawnych pałaców i zabytkowych kościołów Prus Wschodnich. Na kolejnej kondygnacji prezentowana jest historia kętrzyńskiego zamku. Na potrzeby tegoż projektu utworzono salę multimedialną z makietą z vidomappingiem 3D, gdzie poznajemy rozwój przestrzenny miasta.\n- Trzecia kondygnacja to wystawa dotycząca historii miasta, gdzie w odtworzonych wnętrzach prezentujemy zabytki związane z Kętrzynem, ukazujemy dawny przemysł i rzemiosło. Ostatnia sala ekspozycyjna to „okruchy dawnej świetności”, gdzie pokazujemy wyposażenie pobliskich pałaców, m.in. w Drogoszach, Arklitach czy też dworu z Tołku - opisuje dyrektor muzeum Marta Wojciechowska.\nPodczas renowacji odbywały się na terenie kętrzyńskiego zamku prace archeologiczne. - Naszym zadaniem było odsłonięcie przebiegu murów otaczających zamek - wyjaśnia Mariusz Wyczółkowski, kustosz muzeum w Kętrzynie. Odkryto wiele zabytków mówiących o średniowiecznej kulturze mieszkańców zamku, począwszy od fragmentów uzbrojenia, groty od bełtów kuszy, fragmenty blach uzbrojenia, elementy kolczugi czy późniejsze kule ołowiane od broni palnej.\n- Ciekawym znaleziskiem był znak pielgrzymi, pamiątka, którą pielgrzym przyniósł aż z Rzymu, z charakterystycznym wizerunkiem chusty św. Weroniki, która przechowywana była w Wiecznym Mieście. Odkryliśmy fragmenty importowanych dzbanów kamionkowych, które przywieziono z Nadrenii i terenów dzisiejszej Belgii, czy fragmenty pucharków szklanych z wczesnego weneckiego szkła z kolorową emalią - wymienia pan Mariusz.\nW sumie odkryto ponad 40 tys. fragmentów ceramiki, które są obecnie inwentaryzowane. Systematycznie najcenniejsze obiekty będą eksponowane w naszym muzeum.\ndodane 21.08.2020 16:25


NBA: Więcej box-and-one Raptors? - PROBASKET\nStrona główna NBA NBA: Więcej box-and-one Raptors?\nNBA: Więcej box-and-one Raptors?\nNick Nurse bez cienia wątpliwości jest trenerem bardzo kreatywnym. W meczu numer dwa, gdy nic nie szło po myśli jego zawodników, postanowił spróbować defensywy box-and-one i niemal na pięć minut sparaliżował atak rywala. Problem polegał na tym, że w tym czasie sparaliżowana była także ofensywa gospodarzy.\nTak czy inaczej wykorzystanie konceptu obrony box-and-one było bardzo interesujące i wyraźnie pobudziło dyskusje na temat meczu. Nick Nurse zauważył, że po utracie Klaya Thompsona, Golden State Warriors brakuje na parkiecie strzelców. Postanowił więc wyizolować Stephena Curry’ego i postawić strefę na pozostałych czterech zawodników gości. Fred VanVleet biegał więc za Currym, ograniczając mu miejsce, a koledzy pilnowali trumny, zostawiając dużo miejsca na dystansie. Problem dla Steve’a Kerra polegał na tym, że nie miał strzelców, którym mógłby w stu procentach zaufać.\nBox-and-one najczęściej gra się jeszcze przed szkołą średnią, gdzie zaczynają kłaść nacisk na obronę indywidualną. Trener Toronto Raptors nie bał się jednak skorzystać ze schematu, skoro miał dla jego drużyny zadziałać. Przyniósł oczekiwany rezultat, jednak Raptors mieli tak potężne problemy z trafianiem, że ostatecznie sztuczka nie zdała egzaminu. Niemniej, jeśli Klay Thompson nie będzie mógł zagrać w kolejnym spotkaniu swojego zespołu, a Curry znów będzie jedynym poważnym zagrożeniem zza linii, Raptors zapewne znów po schemat sięgną.\n– Widzieliście obronę, jaką grali? Jestem zaszczycony, dziękuję – mówił po wszystkim Curry, który doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że celem numer jeden takiego podejścia było jak najskuteczniejsze odcięcie go od rzucania. Wszystko sprowadziło się do tego, że jeśli ktoś ma ich pokonać, to nie może być to Stephen Curry. Finalnie Raptors musieli przełknąć gorzką pigułkę, ponieważ decydujący rzut oddał Andre Iguodala. Wcześniej Curry popełnił błąd kroków, ale sędziowie tego nie zauważyli. Tak czy inaczej bardzo sprytna strategia.\nFinałowa seria przenosi się na kolejne dwa mecze do Oakland. Wiemy już, że tam się nie skończy i zespoły choć raz wrócą do Toronto. Bardzo ciekawe będzie obserwowanie Kerra i Nurse’a przerzucających się pomysłami na to, jak wprowadzić do gry coś, na co przeciwnik nie będzie miał żadnej odpowiedzi. Nurse w finałach i w całych play-offach potwierdza, że jest odpowiednią osobą na odpowiednim stanowisku. Wykorzystuje mało tradycyjne metody, które są nie tylko zaskakujące, ale przede wszystkim skuteczne. To pobudza bezpośrednią rywalizację między szkoleniowcami.\nPoprzedni artykułNBA: Raptors także mają powody do narzekań\nNastępny artykułNBA: Suns szukają rozgrywającego. Mogą handlować wyborem w Drafcie\nLittleBitCorky 5 czerwca 2019 At 10:22\nGSW nie ogarnęło tematu – ale co tu się dziwić skoro od kilku lat Kerr miał do rozszyfrowania jedną strategie trenera Lue ? grajcie na LeBrona ? no raz mu nie wyszło ale wiadomo, wyjątek potwierdza regułę ? innymi słowy Będzie jazda ?\nManek 5 czerwca 2019 At 11:00\nNurse jest świetnym trenerem, kunszt pokazał już w finale konferencji, gdzie wymyślił jak zatrzymać wejścia Giannisa, jednocześnie ograniczając Buck na obwodzie. Curry podczas opisanego fragmentu spotkania nie oddał żadnego rzutu z gry, szkoda że Raptors nie potrafili tego wykorzystać.\nWiejak1 5 czerwca 2019 At 13:18\nGenialnym trenerem to jest Steve Kerr. Odmienił oblicze NBA. Ale hejterzy zespołu z Oakland nigdy tego nie przyznają. Szkoda, że prawie nikt nie zwraca uwagi na wielką pracę, jaką w meczu nr 2 wykonał Stephen Curry swoją grą bez piłki i stawianiem zasłon. Podkreślam: point guard stawia zasłony i uwalnia wyższych zawodników! To pokazuje wielkość trenera GSW


Obraz Malczewskiego "Ukrzyżowanie" - Parafia Rzymskokatolicka pw. Wszystkich Świętych w Bobowej\nJacek Malczewski, Ukrzyżowanie, 1904-1908, olej na płótnie, ok. 200×135 cm (w świetle ramy).\nHistoria obrazu Ukrzyżowanie Jacka Malczewskiego, znajdującego się obecnie na północnej ścianie kościoła parafialnego w Bobowej, wiąże się z fundacją hr. Stanisława Zborowskiego, mającej miejsce pomiędzy sierpniem 1904 a 1908 roku. Kiedy hrabia przybył zobaczyć odmalowany kościół, miał wówczas rozmawiać z ówczesnym proboszczem, Antonim Mamakiem, i wesprzeć finansowo prace prowadzone w świątyni. Hrabia ufundował i sam pośredniczył w zamówieniu obrazu u Jacka Malczewskiego, pierwotnie ulokowanego w ołtarzu głównym. Nie wiadomo, czy ksiądz Mamak był z niego zadowolony, pewne jest natomiast, że płótno nie podobało się jego następcy i wiernym. Stąd też dzieło Malczewskiego zostało zastąpione kopią obrazu Ukrzyżowanie Antoona van Dycka, którą wykonał Jan Warchałowski w muzeum cesarskim w Wiedniu i ofiarował do kościoła w 1916 (kilka lat wcześniej, w 1890 r., w ołtarzu kaplicy WSD w Tarnowie umieszczono kopię obrazu van Dycka Chrystus na krzyżu, przez co malowidło to stało się popularne w diecezji). Prawdopodobnie obraz Malczewskiego przechowywany był wówczas na strychu. Korespondencja ks. Stanisława Warchałowskiego do biskupa Leona Wałęgi z 1920 roku w sprawie obrazu Malczewskiego spowodowana była roszczeniem hr. Zborowskiego, który twierdził, że wizerunek Ukrzyżowanego nie odbiera należnej mu czci. Według zachowanych dokumentów dzieło radomskiego malarza nie pobudzało wiernych do nabożeństwa, dlatego też decyzją proboszcza Stanisława Warchałowskiego malowidło zostało przeniesione do kaplicy Matki Bożej Bolesnej. W celu podkreślenia wartości artystycznej obraz został oprawiony w ramy z 1917 roku, wykonane w Krakowie według wskazówek malarza Kaspra Żelechowskiego, a przy dolnej krawędzi płótna umieszczono informację o autorze – imię i nazwisko autora pisane majuskułą na pasie złotego tła wysokiego na 13 cm. Obecnie dzieło znajduje się na północnej ścianie prezbiterium kościoła w Bobowej.\nLosy obrazu wykonanego przez wielkiego artystę są równie interesujące, co sam proces powstawania malowidła. W Ukrzyżowaniu malarz demonstruje doskonałą znajomość anatomii, ale też obserwację różnych stadiów umierania i zesztywnienia pośmiertnego. Dorota Kudelska udowadnia tezę o korzystaniu przez Malczewskiego z modela przy tworzeniu obrazu Ukrzyżowanego, 36-letniego samobójcy, Michała Rycerza. Artysta samotnie i przez wiele godzin malował dzieło w prosektorium. Niejednokrotnie układano i podwieszano dla niego zwłoki na specjalnej podporze, aby podtrzymywała układ ciała podobny do ułożenia ciała na krzyżu. Nie wykluczone, że malarz malując kołki pod pachami Chrystusa, chce zaznaczyć fakt podpierania modela we wspomniany sposób, a przez to przekazać widzowi pewną ideę religijną.\nPrzywołując postać malarza, jako świadomego, refleksyjnego i rozważającego indywidualnie kwestie religijne katolika, należy w kręgu teologicznym poszukiwać sensu dzieła i postawić prowokacyjne pytanie o zależność między ciężarem samobójstwa, a przedstawioną sceną religijną.\nNa fakt przeznaczenia Ukrzyżowania do kultu składa się m. in. taki fakt, że artysta nie nadał Chrystusowi własnych rysów, co przecież zazwyczaj czynił w różnych dziełach. Wszystkie decyzje kompozycyjne wynikały z wyborów samego artysty i są świadectwem jego refleksji o charakterze religijno-egzystencjalnym. Wiadomo, iż należał on w czasie studiów do elitarnego krakowskiego Towarzystwa św. Wincentego à Paulo, gdzie szczególny nacisk kładziono na lekturę i egzegezę Starego i Nowego Testamentu. Należy także podkreślić, że sam artysta nie uznawał swoich dzieł religijnych za spełnienie ideału, który postawił przed malarstwem religijnym. Miało to przecież być stworzenie wizerunku, którego widok musiałby nawrócić swojego widza. W 1906 roku, pisząc o malarstwie religijnym, Malczewski nadal używał czasu przyszłego i przedstawiał to dążenie jako wciąż aktualny cel sztuki.\nPrzedstawienie ukrzyżowania Jezusa z Bobowej nawiązuje stylistycznie do scen pasyjnych w typie hiszpańskiego baroku, a to dzięki ciemnej tonacji, również przez napięcia ciała i wyobcowanie Chrystusa, wielką koronę cierniową i częściowo tylko okorowany pal drzewny. Omawiany obraz nawiązuje do mistycznych wizji ukrzyżowania obrazujących śmierć i metafizyczne życie równocześnie. Ciało w obrazie z Bobowej intryguje weryzmem martwoty, tym bardziej niepokojącym, że ukazanym bez dosłownych śladów męki. Prezentowana przez Malczewskiego powściągliwość prawdy o materialnej śmierci człowieka zdaje się dominować nad transcendencją. Dla pokazania dominacji śmierci artysta użył w dziele wielu środków kompozycyjnych – w narracji i w formie; ludzka cielesność niejako dodatkowo osłabia pewność zmartwychwstania i nie tylko pogrąża Boga w rozpaczy, ale w danym momencie czyni go przegranym. Przecież zwornikiem między doczesnością a transcendencją jest materia, „użyczana” obrazowej fizyczności bohaterów.\nOficjalna sztuka kościelna tamtego czasu, skupiona na łatwości programu ikonograficznego, czemu odpowiadały wyraźnie propagowane wątki maryjne i ukazujące pewność zbawienia alegoryczne przedstawienia Chrystusa (np. wizerunek Serca Jezusowego), pomijała kwestie trudne teologicznie. Inaczej jest w przypadku obrazu Malczewskiego. Gra, jaką artysta podjął z przyzwyczajeniami odbiorców, ranga teologiczna, a co za tym idzie, ranga ikonograficzna motywu oraz waga, jaką Malczewski przywiązywał do malarstwa religijnego, prowadzą tu do indywidualnego rozważania nauki Kościoła o śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Sposób ukazania cielesności Boga w dziele malarza automatycznie wiąże się z odpowiedzią na pytanie: czy Chrystus miał ludzką, czy boską naturę, a tym samym – czy cierpiał i umarł na krzyżu jak zwykły człowiek.\nPrzedstawienie Malczewskiego jest wyobrażeniem Chrystusa tryumfującego. Nie ma tu unikania zbezczeszczenia ciała przez mękę i cierpienie, ale też nie ma śladów przekłucia włócznią. Ukrzyżowanie z Bobowej nawiązuje do biblijnej symboliki drzewa życia, prezentuje gotycki układ przybicia trzema gwoździami bez suppedaneum, czyli podnóżka pod stopy.\nPrawdy teologicznej należy dopatrywać się w zaznaczanym przez artystę fakcie korzystania z modela, 36-letniego samobójcy. Cielesność Chrystusa podkreślana jest przez zestawienie odrzucenia, jakiego doświadczył Chrystus, z odrzuceniem przez XIX-wieczne społeczeństwo popełniającego grzech samobójstwa. Malczewski akcentuje zgodę Ukrzyżowanego na śmierć, której mógł uniknąć (Chrystus jako Bóg, samobójca jako własny wybór), łączy hańbę pochowania za murami cmentarza z wyeksponowaniem prześmiewczo i pogardliwie śmierci Jezusa. Dominantą staje się egzystencjalny ból i kres człowieka. Chociaż intencje artysty nie są znane, to omawiany obraz nie jest drogą ku łatwemu pocieszeniu, jak w ikonografii religijnej tamtego czasu. Tak ukształtowany temat wymaga indywidualnego zastanowienia i przeżycia, nie odsyła do prostej pewności alegorii, wymaga kontemplacji „zagłady” Ukrzyżowanego i odpowiedzi na trudne pytania teologiczne.\nPotencjalny odbiorca obrazu z Bobowej w kontemplacyjnym rozważaniu znajduje się na wprost absolutnie samotnego Chrystusa, tak jakby przyglądał mu się z bliska. Odrealniony pejzaż przedstawiający mistyczną pustkę świata potęguje wrażenie totalnego opuszczenia Chrystusa. Widz pozostaje sam na sam z Chrystusem – cierpiącym, odrzuconym, poniżonym. Trudność kontemplacji polega na podjęciu ryzyka wiary „,mimo wszystko”, mimo pokusy odrzucenia sensu misji zbawienia świata i prawdziwości jej powodzenia. Obraz zmusza więc do refleksji nad ludzką niewiedzą i zwątpieniem.\nOprac. ks. Stanisław Gurba, Lublin 2012\nArchiwum Diecezjalne w Tarnowie, Akta lokalne, Parafia Bobowa 1901-1920. Ks. S. Warchałowski do L. Wałęgi (13 IX 1920), LB XI 21, karta luźna.\nArchiwum Diecezjalne w Tarnowie, Wizytacje kanoniczne, dekanat bobowski, sygn. wiz. kan. I/2.\nKudelska Dorota, Dukt Pisma i pędzla. Biografia intelektualna Jacka Malczewskiego, Lublin 2008.\nKudelska Dorota, Prawda modela i «Ukrzyżowania» Jacka Malczewskiego, „Sacrum et decorum. Materiały i studia z historii sztuki sakralnej” 3(2010), s. 80-94.\nMalczewski Jacek, [odpowiedź na ankietę], „Przegląd Powszechny” 23(1906), t. 90, s. 81.\nNowak Adam, Słownik biograficzny kapłanów diecezji tarnowskiej 1786-1985, t. 3, Tarnów 2001.