Generic Imatinib Compared With Gleevec in CP-CML: Patient Outcomes Across 3 Countries | Blogging Place\nPoniższy artykuł zawiera relację ze spotkania American Society of Hematology (ASH) 2018. Kliknij tutaj, aby przeczytać więcej relacji z konferencji Cancer Therapy Advisor.\nSAN DIEGO – U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową w fazie przewlekłej (CP-CML), którzy byli leczeni w pierwszej linii generycznym imatynibem, stwierdzono wyższy wskaźnik niepowodzenia leczenia w ciągu 3 miesięcy i gorsze przeżycie wolne od progresji choroby (PFS), przeżycie wolne od zdarzeń (EFS), i całkowitego przeżycia w ciągu 24 miesięcy w porównaniu z pacjentami, którym podawano markową wersję leku (Gleevec®, lub Glivec® poza Stanami Zjednoczonymi), zgodnie z danymi przedstawionymi na 2018 American Society of Hematology Annual Meeting and Exposition w San Diego w Kalifornii.1\nAby ocenić wyniki pacjentów leczonych Gleevec lub generycznym imatynibem w pierwszej linii, badacze przeanalizowali dane od łącznie 445 pacjentów z 19 ośrodków w 3 krajach (Gleevec, 285 pacjentów; generyczny imatynib, 160 pacjentów). Porównali prospektywne wyniki skuteczności od pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie generycznym imatynibem w Brazylii i Argentynie w okresie od stycznia 2015 r. do września 2017 r., a także we Włoszech od lutego 2017 r. do lipca 2017 r.; z retrospektywnymi wynikami skuteczności od pacjentów, którym podawano markową wersję leku w Brazylii od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r., a we Włoszech od lutego 2010 r. do lipca 2017 r.\nWe wszystkich kohortach leczenie markową lub generyczną postacią imatynibu rozpoczynano po 6 miesiącach od rozpoznania. Odpowiedzi na lek były mierzone przy użyciu kryteriów European Leukemia Net (ELN) 2013.\nChociaż wyniki wieloośrodkowego, obserwacyjnego, kohortowego badania sugerowały, że skuteczność markowej wersji leku była lepsza niż jego generycznego odpowiednika – wskaźnik niepowodzenia leczenia w ciągu 3 miesięcy wynosił 7% i 16% w przypadku odpowiednio Gleevec i generycznego imatynibu (P = .004) – ta widoczna korzyść z leczenia Gleevec nie została utrzymana: w ciągu 6 miesięcy nie było istotnych różnic w niepowodzeniu leczenia między lekami (12% dla Gleevec vs 15% dla generycznego imatynibu; P = .395).\nW ciągu 24 miesięcy, jednak całkowite przeżycie (OS), PFS i EFS zostały określone jako wyższe dla leku markowego w porównaniu z lekiem generycznym: (99% vs 94%, P = .013), (98% vs 94%, P = .023) i (72% vs 56%; P < .0001), odpowiednio. Nie było różnic w OS i PFS w grupach Sokal o niskim ryzyku.\nMediana obserwacji wynosiła 25 miesięcy (zakres, 0-71) i 11 miesięcy (zakres, 0-31) dla pacjentów w grupach Gleevec i generycznego imatynibu, odpowiednio (P < .0001).\nByły po 3 przypadki progresji w grupach leczenia lekiem Gleevec i lekiem generycznym. Częstość zdarzeń niepożądanych stopnia 3 do stopnia 4 we wszystkich grupach była podobna.\nCo ciekawe, 40% pacjentów, którzy przerwali leczenie początkową terapią pierwszej linii, faktycznie zrobiło to, aby dokonać przełączenia z Gleevec na generyczny imatynib. W rezultacie 114 pacjentów, którzy przeszli z Gleevec na generyczny, zostało ocenzurowanych z badania.\nInne powody przerwania leczenia w ramionach, odpowiednio, Gleevec i generyczny imatynib, obejmowały oporność (19,7% vs 47,5%), nietolerancję (15,3% vs 23,7%), nieprzestrzeganie (4,4% vs 3,4%), zgon (2,0% vs 6,8%), weszli do badania klinicznego (0,5% vs 10,2%), progresję (2.0% vs 5,0%), ciąża (0 vs 3,4%).\nAnd, in the presentation, Katia Pagnano, MD, NCT do Sangue Hemocentro UNICAMP, University of Campinas, Campinas, SP, Brazil, pointed out there were important differences in the patients across the 2 cohorts: the patients receiving generic medications were younger, had a higher Sokal risk, and a longer time to start treatment with imatinib. Ponadto kohorty z lat 2010-2011 były zarządzane zgodnie z kryteriami European Leukemia Net (ELN) z 2009 r., podczas gdy kohorty z 2015 r. były oceniane na podstawie kryteriów ELN 2015.\nCzynnikiem były również elementy regulacyjne i logistyczne: Dr Pagnano powiedział, że było tylko 7 pacjentów z Włoch przyjmujących generyczny imatynib, ponieważ Włochy mają tylko 1 generyczną wersję leku i dopiero stał się on tam dostępny w 2017 roku. W rezultacie większość pacjentów w kohorcie generycznego imatynibu pochodziła z Brazylii. Dla porównania, w Brazylii dostępne są 3 wersje generycznego imatynibu od różnych producentów.\nAn attendee skomentował, że dostępnych jest wiele wersji imatynibu i zapytał, ile różnych rodzajów zostało wykorzystanych w badaniu. Dr Pagnano potwierdził, że w badaniu stosowano 2 różne generyki imatynibu. Kiedy inny uczestnik badania poprosił dr Pagnano o podanie nazw producentów, którzy dostarczyli generyki, dr Pagnano nie ujawniła, które z nich zostały użyte i powiedziała, że jej zespół „nadal zbiera dane” na temat generyków, których pacjenci zaczęli używać po zmianie leku. „To będzie analizowane w przyszłości, aby zobaczyć, czy istnieje jakakolwiek różnica między generykami,” dodała.\nNiektórzy eksperci argumentowali, że porównania nie powinny być dokonywane w poprzek typów prób, ponieważ parametry dla obu prób były różne. Ponadto badanie miało charakter obserwacyjny, w przeciwieństwie do randomizowanego badania kontrolowanego; niektórzy twierdzą, że badania obserwacyjne nie są wystarczająco solidne, aby udowodnić skuteczność jednego leku nad drugim.\nNa koniec, obecne badanie mogło nie zostać zaprojektowane w celu rozwiązania wszystkich potencjalnie zakłócających czynników prognostycznych, które mogłyby wpłynąć na ostateczny wynik, a następnie na wnioski z badania. W szczególności, odsetek pacjentów z CP-CML, którzy mieli transkryptom b2a2 był wyższy w kohorcie otrzymującej generyczny imatynib w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali markowy imatynib (odpowiednio 41,4% vs 53,8%, P = .017) – i jak zauważają autorzy badania w swoim streszczeniu, wyższe poziomy transkryptów b2a2 w CML zostały powiązane z „gorszym wskaźnikiem odpowiedzi molekularnych i przeżycia w innych badaniach.”\nUjawnienie: Prezenterzy wymienili różne ujawnienia od firm farmaceutycznych. Pełna lista ujawnionych informacji znajduje się w streszczeniu badania.\nRead more of Cancer Therapy Advisor’s coverage of the ASH 2018 meeting by visiting the conference page.\nKuracja przeciw wypadaniu włosów 2020


Strategia Forex Acceleration – Wyniki i konfiguracja – Wszystko o opcjach binarnych\nW dzisiejszym artykule zaprezentuję Ci strategię, która statystycznie przynosi świetne rezultaty. Strategia oparta jest o usługę doboru wykresów Chartlo. Zaletą tej metody inwestowania jest to, że nie wymaga żadnych dodatkowych narzędzi poza dostępem do Chartlo. Można powiedzieć, że usługa sama generuje sygnały transakcyjne. Poniżej zaprezentuję Ci jak skonfigurować powiadomienia oraz dlaczego to wszystko działa. Metoda sprawdza się zarówno na mniejszych interwałach (1-15 min) jak i na tych większych (od 60 min do 1D). Wziąłem pod uwagę najnowsze regulacje naniesione na Unię Europejską przez ESMA.\nStrategia ma wyłapywać trendy we wczesnej fazie budowy\nStrategia sprawdza się na każdym interwale (im większy interwał tym większe zyski z pojedynczej transakcji)\nStrategia nie ma ograniczonej ilości otwieranych pozycji. Możesz zarabiać procentowo mało z jednej transakcji, ale przy dużym obrocie daje to wysokie zyski\nInterwał – w tym miejscu ustawiamy dowolny parametr. Moją sugestią jest 1h lub 2h. Pamiętaj, że im wyższy interwał tym więcej czasu zajmie nam zamknięcie pozycji. Jeżeli wybierzesz D1 może być tak, że jedna pozycja będzie otwarta przez miesiąc (ale zarobi na przykład kilkaset procent)\nPrzedział czasowy – Zawsze ustawiamy 15 świec\nStosunek wzrostów/spadków – 65%. Te parametry pozwalają nam wyłapać trend we wczesnej fazie bez narażania się na korektę od razu po otrzymaniu powiadomienia.\nTak jak wspomniałem na wstępie otwieranie pozycji jest naprawdę proste. Nie potrzebujemy żadnego zewnętrznego wskaźnika. Po otrzymaniu powiadomienia wchodzimy od razu na rynek i otwieramy pozycję zgodnie z sugerowaną przez Chartlo tendencją. W przypadku tej metody zastosujemy stałe parametry Take Profit oraz Stop Loss. Ma to swoje wady, ale w przypadku automatyzacji strategii i maksymalnego uproszczenia tak czy siak jest to opłacalne:\nTake Profit +40% (cena musi wzrosnąć o 0.40%)\nStop Loss – 20% (cena musi spaść o 0.20%)\nLewar – 1:100\nW przypadku ograniczenia lewara przez ESMA nie zmieniamy Take Profit (0.40%) i Stop Loss (0.20%). Będzie skutkowało to zmniejszeniem zysku z pojedynczej transakcji, ale można nadrobić to ilością otwieranych pozycji w ciągu dnia. Jeżeli jednak chcemy utrzymać poziom zwrotu musimy zwiększyć interwał na H6 lub D1 i otwierać pozycje na kilka tygodni. Wtedy cena pokona o wiele większy dystans, a co za tym mimo mniejszego lewara możemy zarobić podobną kwotę.\nTak jak wspomniałem wcześniej jest to strategia, która ma zarabiać hurtem. To znaczy wartość jednej transakcji powinna być niewielka tak, abyśmy mogli otworzyć wiele opcji w ciągu dnia. Proponuję wartość 1-2% kapitału na transakcję. W ciagu dnia możemy tą metodą otworzyć nawet kilkadziesiąt pozycji. Przykład zysku dla 50% skuteczności (spokojnie można uzyskać skuteczność 65-70%) i 50 zagrań w ciągu dnia.\nZysk z transakcji: 40%\n25 wygranych = $1000\n25 przegranych = $500\nZysk: $1000 – $500 = $500\nPoniżej widzisz ostatnie wyniki jakie udało mi się uzyskać przy pomocy tej strategii. Operowałem na intrwale H2 i pozycje otwierane były z lewarem x100. Tak naprawdę w ciągu jednego/dwóch dni można spokojnie zamknąć pozycję.


Sekretariat - pierwszy wizerunek firmy - Ephemer.pl\nSekretariat – pierwszy wizerunek firmy\n27 września 2017 Comment\nPierwsze spotkanie z firmą\nJak mówi klasyk: nigdy nie ma drugiej okazji, żeby zrobić dobre pierwsze wrażenie. Dotyczy to zarówno osób, jak i miejsc. Warto pamiętać, że sekretariat, czy biuro firmy to miejsce, gdzie klienci czy kontrahenci pierwszy raz spotkają się z twoją marką. Poświęć więc swej wizytówce trochę uwagi, zainwestuj w wystrój, meble do biura – dzięki temu możesz zyskać nawet lepszą pozycję negocjacyjną. Oto kilka rad na początek.\nTwoim podstawowym zadaniem, jest wybór miejsca a biuro. Niech to będzie oczywiste miejsce, na froncie budynku, jak najbliżej wejścia. Klient czy podwykonawca nie może być zmuszony do błądzenia po posesji czy budynku. Przez takie poszukiwania, może się on zacząć zastanawiać, czy firma w ogóle istnieje albo odnieść wrażenie, że nie zleży ci na kontaktach zewnętrznych lub że nie szanujesz swoich kontrahentów. Pomieszczenie powinno być przestronne (nawet kosztem twojego, prezesowskiego gabinetu), dobrze doświetlone i przenigdy nie zmieniaj go w magazyn wszelkich potrzebnych materiałów – to sprawi wrażenie bałaganu i ciasnoty.\nObecnie na rynku istnieje taki wybór mebli biurowych i wyposażenia, że nie będziesz mieć problemów z dostosowaniem pomieszczenia do swoich potrzeb. Zastanów się najpierw, czy chcesz, aby twoja firma robiła wrażeni nowoczesnej, tradycyjnej, ekologicznej i minimalistycznej? Tak, możesz uzyskać taki efekt, wybierając stosowne meble do biura. Dziś w modzie jest prostota i minimalizm rodem ze skandynawskich katalogów. Taki efekt uzyskasz wybierając jasne, proste bryły, najlepiej modułowe, tak byś mógł dowolnie kształtować przestrzeń. Najmodniejsze jest wprowadzenie do takiego wnętrza z pozoru domowych przedmiotów – lamp na biurko z materiałowymi kloszami, wiklinowych koszy na dokumenty czy półki z książkami branżowymi.\nPodobnie, przy pomocy mebli, uzyskasz wrażenie bogactwa i przepychu. W wersji tradycyjnej – przez meble obiciowe, bogato zdobione tkaniny, lub nowocześnie – wykorzystując designerskie dodatki i działa sztuki – obrazy i rzeźby na tle prostych, minimalistycznych mebli biurowych. Staraj się, aby nie zagracić sekretariatu. Idealnie jest, gdy wszelkie biurowe akcesoria będą ukryte w zamkniętych szafkach, a dostęp do nich będzie swobodny. Nie zapominaj o miejscu, w którym kontrahenci mogą usiąść i poczekać, napić się wody czy kawy, odwiesić płaszcz i odstawić teczkę. Na koniec przebądź drogę, jaką przejdzie odwiedzający twoją firmę. Sprawdź, co widzi, poruszając się po niej – od tego może zależeć jakość waszej współpracy lub podpisanie ważnej umowy.


Tu i Teraz – dać Boga innym – NADZIEJA\n– dać Boga innym\nAdwentowa przygoda tego roku, ma nas przeprowadzić przez bardzo konkretną drogę. Chcę wam przedstawiać historie różnych osób, które przedstawią wam konkretną historię ze swojego życia, w której obdarowali kogoś dobrem. Właśnie wtedy, idąc za myślą Matki Teresy z Kalkuty, można stwierdzić, że „wtedy jest Boże narodzenie”.\n(27) Zawsze, ilekroć pozwolisz by Bóg pokochał innych przez ciebie….\nStacja Poznań Dębiec, późny listopadowy wieczór. Mroczno, dziwnie… do domu daleko. Wracałam z uczelni, pętla tramwajowa w remoncie, stojąc zatem na peronie, głodna jak wilk wgryzłam się w drożdżową chałkę. Po chwili podszedł do mnie wysoki, mocno zbudowany, lecz zaniedbany mężczyzna… jeden z wielu z tzw. trzeciej zmiany…\n– Da mi Pani kawałek? Głodny jestem.\nSerce mocniej zaczęło mi bić. Stwierdziłam jednak, że bezpieczniej będzie, jeśli Pana nie zignoruję. To jego rewir, nie mój. Z wymuszonym serdecznym głosem, powiedziałam:\n– Tak, proszę. Niech Pan weźmie. Ja już się najadłam – dałam całość bo myślałam, że sobie odejdzie. Pan nie odszedł. Stał, jadł i taksował mnie wzrokiem. Bogu dziękowałam, że wyglądałam wówczas mało kobieco – glany, wielka kurtka, czarne dżinsy z wyjątkiem długiego warkocza…\n– Masz ładne włosy, wiesz? No i ładna jesteś ….\nDziękuję – wydusiłam ze ściśniętego strachem gardła.\n– Wiesz, bo tak naprawdę to szukam żony. Wyszedłem z Wronek i chcę się ustatkować…. (O Matko Święta, miej mnie w swojej opiece!)\nRozumiem – wydukałam.\n– Bo do gazety mam pisać ogłoszenie? Chyba lepiej podejść i zagadać. Z gazety to jakieś ladaco może się trafić…. 25 lat siedziałem, trudno mi….\nFaktycznie, z ogłoszeń różne osoby mogą się trafić… lepiej podejść i porozmawiać.\n– A Ty z pracy wracasz? Bo wiesz, ja pracy jeszcze nie mam, ale brat ma mieszkanie i tam z nim mieszkam, a mój brat tam stoi… – wskazał na grupkę mężczyzn, wgryzając się w chałkę.\nW tym momencie czułam, że może być niebezpiecznie…. Gdzie mam iść? Nigdzie nie ucieknę. Przecież jeszcze muszę zdążyć na kolejny pociąg do domu. Milion myśli. Wtem pojawiły się światła nadjeżdżającej lokomotywy…. Dzięki Bogu!\nWie Pan, to mój pociąg. Muszę już jechać. Życzę Panu powodzenia.\n– No tak. To dziękuję za jedzenie i że ze mną porozmawiałaś. Wiesz, inne by sobie poszły. Są jednak dobre kobiety na tym świecie, może mi się uda taką poznać, bo Ty pewnie masz już chłopaka?\nTak, mam – odpowiedziałam zdawkowo. Pociąg zatrzymał się. – Dobranoc Panu.\n– Dobranoc dobra kobieto. Dziękuję. Dziękuję bardzo!\nUśmiechnął się najserdeczniej jak potrafił…. Z tą chałką w niepełnym uzębieniu… Stojąc już w wagonie, uśmiechnęłam się również mówiąc z przekonaniem: Powodzenia! Och gdybyś Ty Mężczyzno wiedział, co się we mnie działo w środku….\n(28) Wigilijna, ciemna noc. Wracam z Mamą z Pasterki. Śnieg pięknie pokrył cały świat i zaczęło mrozić. Co za radość! Cudowny czas w kościele, piękny krajobraz lasów, pól, jeziora…. Mroźny, orzeźwiający lecz przenikający chłód.. a za chwilę gorąca herbata i przytulne, ciepłe łóżko. Wjeżdżamy na naszą ulicę, a tuż przed naszym domem, na środku drogi człowiek… brodzący w śniegu na kolanach… Och to nasz miejscowy Tadziu… co z nim zrobić? W pobliskich domach światła już pogaszone. Kto nam – kobietom – pomoże? Podeszłam do niego. Solidny odór alkoholowy otaczał go całego. Nie dam rady go postawić do pionu. Nakierowałam go na chodnik, aby tam po czterech sobie „szedł” – bezpieczniej niż na drodze. W tym czasie poszłam po prostu do jego rodzinnego domu. Trudno, obudzę śpiących sąsiadów, lecz nie zostawię go samego na dworze. Zamarznie jak nic. Po niemal kilkunastu minutach, wracałam do Pana Tadzia z dwoma mężczyznami. Zgarnęli chłopinę pod ramiona i zaprowadzili do domu. Szłam za nimi, aby mieć pewność, że na pewno trafi do domu. Powitały go gromkie słowa jego siostry:\n– Ty cholero, co ludziom święta psujesz?\nWcale nie psuje świąt Pani Aniu. On też, na swój sposób świętował, lecz został sam, bez kolegów i to jest najbardziej przykre. Teraz jest już bezpieczny, prawda?\n– Dziękuję – odrzekła już spokojniejszym tonem. – Co ja mam z nim zrobić?\nMieć ogrom cierpliwości i …. przebrać go w suche rzeczy.\n– A no tak…. To już chłopaki zrobią, a ja pomodlę się z tę cholerę, może się opamięta! – i tym razem „cholera” w jej ustach brzmiała już bardziej czule.\nWróciłam do domu. Kubek gorącej herbaty już stał na stole …. – Och Ty moja święta Teresko – usłyszałam od Mamy, która przytuliła mnie serdecznie.\nDzisiaj wyjątkowy dzień, wigilia! Dla mnie to piękny czas, który można spędzić z rodziną – najmłodsi wpatrując się w okno na wyczekiwaną pierwszą gwiazdkę, ja w tym czasie staram się pomóc mojej mamie, która wariuje od tej całej pracy w kuchni. Ale cofnijmy się kilka dni i opowiem wam o pewnej samotnej osobie. U mnie na wiosce mieszkała Pani, która nie miała rodziny, przyjaciół, była samotna. Zawsze ją uwielbiałam, jak każde dziecko z wioski. Śpiewała kolędy oraz różne piękne stare kołysanki. Pani miała 95 lat i straciła męża na wojnie, została sama. Było mi jej żal. Co roku, w ten piękny czas, była skazana na samotność. Więc, w te święta stwierdziłam, że te jedno puste nakrycie, w końcu się przyda i uszczęśliwi starszą Panią. Przez te kilka dni chodziłam po sklepach i szukałam odpowiedniego prezentu. W końcu zdecydowałam się wraz z mama, na nowe grube rękawiczki i piękny kolorowy szal. Teraz kiedy znacie piękna starszą Panią, która będzie z nami w dniu wigilii przejdźmy do tego 24 grudnia. Wszystko już prawie gotowe! Aż w końcu najmłodsze osoby w rodzinie poinformowały o pierwszej gwiazdce na niebie, więc wszyscy usiedliśmy do stołu po czym, w domu rozległ się dźwięk dzwonka do drzwi… Pobiegłam szybko otworzyć, to była ta starsza Pani. Bardzo się ucieszyłam, że przyszła do nas. Usiadła z nami, zjedliśmy kolację no i przyszedł czas na prezenty, Pani patrzyła się z ogromnym uśmiechem na nasze wielkie szczęście. Kiedy wszyscy dostali prezenty, został tylko jeden, nikt nie wiedział dla kogo on jest. Tylko ja i moja mama. Wstałam, wzięłam go do ręki i podałam starszej Pani, życząc jej dużo zdrowia i pięknego uśmiechu. Kiedy go otworzyła, z ogromnym uśmiechem i łzami w oczach, podziękowała za taki piękny prezent. Resztę wieczoru spędziliśmy razem śpiewając kolędy ze starszą Panią. To była najpiękniejsza wigilia w moim życiu. Pamiętajmy, że na tym świecie, a nawet obok nas, nasz sąsiad, sąsiadka, mogą być samotni… Więc warto uszczęśliwić jakąś osobę, w ten wyjątkowy czas.\nOstatnio pomogłam mojej koleżance poradzić sobie z problemami. Lubię pomagać osobom bliskim, a ona miała poważne problemy z psychiką. Była w bardzo złym stanie. Nie radziła sobie ze swoimi problemami. Najpierw postarałam się ją wyciągnąć do kina i na miaso, żeby nie myślał o swoich problemach tak dużo. Poradziłam jej, żeby udała się do psychologa, dla siebie i dla swojego zdrowia. Pocieszałam ją, jak mogłam. Byłam przy niej, kiedy mnie potrzebowała. Pomogłam jej trochę otworzyć się na świat. Otworzył się nieco i już nie była taka zamknięta w obie. Powoli, ale idzie do przodu. Cieszyłam się, że mogłam jej pomóc, chociaż trochę.\nPewnego dnia chodząc do szkoły jak normalna dziewczyna ucząc się bardzo dobrze przyszła do mnie pani dyrektor z bardzo super wiadomością. Oznajmiła mi że moja wychowawczyni złożyła pismo o stypendium naukowe dla mnie za wysoką średnią i za ciężką pracę. Był to dla mnie wielki szok, nie mogłam w to uwierzyć. Szczerze mówiąc, nie dowierzałam, ale byłam bardzo szczęśliwa, że to właśnie ja zostałam doceniona za ciężką pracę. Właśnie wtedy zrozumiałam, że dążenie do celu jest ważne w życiu. Oczywiście podziękowałam nauczycielce. Moim zdaniem warto stawiać sobie cele, poprzeczki wyżej i po prostu dążyć do realizacji tego.\nBył sobie poranek ja leżałam w salonie pod kocykiem nagle usłyszałam pukanie do drzwi i sobie pomyślałam no nie, nie chce mi się wstawać jakąś chwile później usłyszałam drapanie… Barry! Mój biedny malutki piesek był na zimnym dworze więc postanowiłam wstać (choć to było trudne zadanie) i mu otworzyć drzwi a on taki szczęśliwy i cały zimny wzięłam go na raczki i powędrowałam do salonu położyłam go na kanapie i dałam mu szyneczkę (bo mamy w domu nie było). Wiec ja i Barruś poleżeliśmy tak z dobrą godzinkę i sobie pomyślałam, że fajnie by było mamce pomóc ogarnąć w domku. Jakieś 2 godzinki później jak był dół cały ogarnięty wróciła mama i była zadowolona (i nie zauważyła że ja i piesek byliśmy w salonie).\nOd rana piękna, słoneczna pogoda. Idealny dzień na imprezę w plenerze. Wyprasowana, zwiewna sukienka już od rana wisi na wieszaku, delikatne sandałki stoją tuż obok. Niech tylko mąż wróci z pracy, zjemy lekki obiad i pojedziemy na Klasowy Zjazd – 20 lat minęło od naszej matury. Co za emocje! Jak ten czas się dłuży…\nNastał ten moment. „Wygalantowani” i odświeżeni wsiadamy do auta i ruszamy na spotkanie naszych klasowych Kolegów i Koleżanek. Wyciągnęłam los: będę kierowcą. Bywa i tak ;)\nKierując się na zachód, zobaczyliśmy na horyzoncie ciemne chmury. No, nie. Proszę niech nie pada. Nie dzisiaj! Poza tym trasa była mi trochę obca. Kilkanaście kilometrów dalej zerwał się silny wiatr i jak na przyspieszonym filmie przygnał burzowe chmury. Nagle zrobiło się ciemno i wjechaliśmy w ścianę deszczu. Zwolniłam. Och jak dobrze, że jedziemy dużym autem. Slalom za slalomem, wąska droga, strome pobocza, wycieraczki na najszybszej prędkości. Nagle na drugim pasie „coś” minęłam. – Zatrzymaj się – usłyszałam od męża – zawodowego strażaka, u którego czujność jest zawsze na pierwszym miejscu. – Tam potrzebują pomocy. Człowiek pchał auto. Pomogę! Decyzję podjął w kilka sekund, nie patrząc na paskudną pogodę wyskoczył z auta. Włączyłam awaryjne. Szybka ocena mojego położenia – no kiepsko…. Zakręt i górka za mną i przede mną, pobocza ogrodzone barierkami, stoję w dolinie… Stwarzam zagrożenie dla siebie i tych co pojadą za mną. Ruszyłam i nagle…. Coś dużego leżało na w poprzek mojego pasa… O nie! Drzewo? Konar? Muszę coś z nią zrobić…. Ponownie awaryjne i …. wyjście z suchego auta w ścianę deszczu i porywistego wiatru…w tej letniej sukience i sandałkach… chwyciłam oburącz kawał ogromnej gałęzi i zaciągnęłam na pobocze. Niestety była tak rozłożysta, że pozostawienie jej na poboczu nic by nie dało. Tarmosząc się z nią, koniec końców przerzuciłam przez barierkę. W tym czasie z jednej i z drugiej strony nadjechały ciężarowe auta, włączając światła awaryjne. Pokazałam ręką, że wszystko jest naprawdę ok, wsiadłam do auta i ruszyłam. Zatrzymałam się jednak w najbliższej zatoczce autobusowej, zawróciłam…bo przecież mąż pomagał tamtym osobom i wypadałoby go zabrać w dalszą podróż. Również stał na przystanku autobusowym, przemoknięty do suchej nitki…\nWsiadł do auta. Nasze spojrzenia, szybki skan stanu naszych ubrań, włosów, buzi i…. śmiech, śmialiśmy się z siebie nawzajem. Opowiadając sobie minione wydarzenia, ruszyliśmy dalej – przecież po drodze wyschniemy. Okazało się, że pan, który pchał auto wjechał w tak ogromną kałużę, że momentalnie zalało mu silnik w Cinquecento i koniec jazdy. Jechał z żoną na rodzinnego grilla. Pan zwątpił już w jakąkolwiek pomoc, a patrząc na górę, pod którą musiałby sam wpychać auto, był już kompletnie załamany i bezsilny. Pozbawiony nadziei. Gdy zobaczył mojego męża, słowom podziękowań nie było końca. We dwoje dali radę.\nMoże to zatrzymanie się, aby pomóc rodzinie z Cinquecento, uchroniło nas od spadającej w tym czasie z drzewa grubej, rozłożystej gałęzi? Nie wiem, być może. Wiem tylko, że prawdziwe niesienie pomocy innym to spontaniczny odruch serca.\n15 sierpnia – wyjazd na rodzinne wakacje. Jak zwykle w sierpniu, jedziemy nad morze, bo tak lubimy, bo woda cieplejsza w Bałtyku, bo mamy swoje ulubione miejsce. Tego dnia pogoda była plażowa, a więc po rozpakowaniu szybko ruszamy na plażę. Parawan, koc i zabawki do piasku i pełen luz wakacyjny. Dzieciaki ruszają do zabawy w piasku. Po jakimś czasie syn przybiega i mówi: mama zobacz, co znalazłem, chcesz, to sobie weź. Patrzę, a to medalik z Matką Boską. Pytam syna, czy nikt go nie szukał, a on, że był głęboko zakopany w piasku. Schowałam medalik i poszliśmy wieczorem na mszę polową. Wtedy się specjalnie nie zastanawiałam, ale teraz wiem, że „wszystkim rządzi opatrzność Boża, nie ma w życiu przypadków”.\nWracamy autem z moim małym Przedszkolakiem do domu. Gra muzyka, śmiejemy się i opowiadamy historie. Nagle z pobocza na drogę wyskakuje mężczyzna o ciemnej karnacji. Macha rękoma w taki sposób jakby potrzebował pomocy, tu i teraz. Zrobiłam dosyć mocny manewr aby go nie rozjechać. Nie mogłam jednak jechać dalej, bo a nuż coś się stało? Nie zna polskiego? Poczułam litość. Na rondzie zawróciłam wyjaśniając czterolatkowi, że pomożemy ludziom w potrzebie. Akcja rozgrywała się na trasie wojewódzkiej, więc zaparkowałam do nich równolegle. Pan natychmiast podbiegł do mojego auta i zaczął: Help! Help! No to jak słyszysz „Pomocy!” no to automatycznie włącza się w Tobie chęć jej udzielenia. Znajomość angielskiego okazała się w tym momencie zbawienna. Pan zaczął opowiadać, że z kolegą są w podróży służbowej i nie mają paliwa i ….. nie mają karty kredytowej bo szef im jej nie dał… i proszę kup nam paliwo a damy Ci nasze złote obrączki… w tym momencie włączyła się „lampka ostrzegawcza”. Czarne, duże auto, dwóch panów w złotych łańcuchach na szyi i rękach i mówią, że szef nie dał im pieniędzy na zagraniczną podróż? Serce miałam już w gardle. Myśl o tym, że „dałam się podejść” i że w aucie mam dziecko, dała mi hasło: Ratuj się Kobieto jak tylko możesz najprędzej.\nPowiedziałam w końcu: „OK. Pomogę, jedźcie za mną”. Dałam im nadzieję. Miałam jednak inny plan. Ruszyłam spokojnie swoim Punto Multijet, jechałam bardzo przepisowo i wolno. Oni spokojnie za mną. Gdy włączyłam kierunkowskaz, że skręcam na stację paliw, oni też to zrobili. W tym momencie robiąc lekki łuk, wskoczyłam na szósty bieg i na pełnej petardzie jechałam trasą przed siebie. Pierwszy raz w życiu Bogu dziękowałam za autko, które rozwinęło prędkość do 170 km/h. Synek nieświadomy tego co się dzieje, cieszył się z mamy rajdowca, a ja patrzyłam ze strachem w lusterka czy jadą za mną czy zostali na stacji paliw.\nChciałam pomóc, a zostałabym oszukana, bo po kilku dniach dowiedziałam się, że miałam styczność ze szajką oszustów. Może dzięki tej historii i ściągnięcia tych oszustów z trasy, uchroniłam inne osoby, które w swej dobroci serca chciałyby im również pomóc, a nie znając angielskiego tylko widząc złote łańcuchy i obrączki dałyby się nabrać na „lepszy” zysk? Pomagajmy, lecz bądźmy czujni.\nPewnego dnia wracając ze szkoły, czekając na autobus, zauważyłam, że starsza pani chodzi i szuka w śmietnikach. Widząc to, podeszłam i zapytałem się, czy czegoś nie potrzebuje, a ona odpowiedziała mi, ze łzami w oczach, że szuka resztek jedzenia, jest jej wstyd przyznać się, że nie ma pieniędzy na jedzenie. Zrobiło mi się żal tej pani, wiedząc, że mam w jej wieku babcię i dziadka. Weszłam do najbliższego sklepu i zrobiłam zakupy. Starsza pani, podziękowała mi serdecznie, a w oczach wciąż miała łzy. Dla mnie to był mały gest, a dla niej duży dar.\nProsiłeś o niewiele. O świadectwo. Przecież to chwila, moment, potrzebna wyrwa w czasie na zapisanie krótkiej historii. Zadanie o tyle prostsze, że ma być to moja historia. Wśród wielu innych – zadanie marzenie…\nA jednak niekoniecznie… Wszystko co ostatnio się wydarza rzuca cień na piękne wspomnienia. Dążenie do nieosiągalnego to wielka pułapka, w której wszystko co zwyczajne proste – PIĘKNE – wygląda mało atrakcyjnie…\nAle do meritum. Moja historia jest pewnie i Waszą historią, bo prosta i zwyczajna… Ale tam właśnie zadziało się Boże Narodzenie…\nJestem standardową mamą i żoną, pracującą, aktywną społecznie – teraz chwilowo przez sytuację bardziej wyciszoną niż aktywną społecznie – ale rysopis ogólny tak wygląda… Staram się być tam, gdzie jest taka potrzeba – nie dlatego, że to fajnie w CV wpisać, albo że to takie w trendach. Po prostu – tak już jest i to ani chluba ani ujma. Na tyle wszędzie starałam się być, że w pewnym momencie byłam wszędzie poza domem. Moja historia nie jest o mnie. Jest o moim synu. Drugi ma aktualnie 5 lat i jest indywidualistą. Nie bardzo mu jesteśmy potrzebni do podejmowania decyzji. Sam wie wszystko, jak czegoś nie jest pewien to dopytuje, ale ogólnie charakter taki odrobinę introwertyczny… Gdy w nerwowym czasie w pracy stwarzam niewiele możliwości na zabawę z dziećmi, one spokojnie (bądź niekiedy wyraźnie) dają mi czas na to, żebym dokończyła to co muszę. Raz jednak Drugi pociągnął mnie za rękę, ściągnął ku parterowi – ma siłę chłopak, złapał moją twarz w swoje małe, ciepłe rączki, spojrzał głęboko w oczy i wypowiedział słowa, które zawsze słyszę, gdy zaczynam zbyt mocno pędzić – Mamo, my tam czekamy. Chodź do nas. Będzie fajnie. Wtedy zadziało się Boże Narodzenie a mój syn wyłowił mnie wtedy z ogromnej studni koniecznych obowiązków, takich które trzeba teraz już – dając tym samym czas i siebie. Nie, nie zrezygnowałam z pracy, nadal gonię za obowiązkami. Ale staram się każdego dnia choćby przez chwilę spojrzeć w oczy swoim najbliższym, pobyć z nimi, dzielić się wzajemnie radościami i smutkami.\nDobro nie musi być czymś materialnym. Bo jest z nim tak jak w przypowieści o wdowim groszu – czyniąc dobro zawsze musimy coś stracić, coś ważnego dla nas. Nie zawsze musi być to pieniądz i coś co nam zbywa. Przekonuję się o tym na każdym kroku. Mieszkam wraz z 86 letnim dziadkiem. Szczególnie teraz gdy staramy się, by dziadek nie narażał się na koronawirusa, a wszelkie programy telewizyjne się już przejadły, dziadek zwyczajnie się nudzi. Lubię wtedy pójść do Jego pokoju wraz z kawusią i ciachem i zwyczajnie z nim porozmawiać lub wysłuchać opowiadań o życiu dziadka w czasie II WŚ. Nic mnie tak nie podnosi na duchu jak radość dziadka i uśmiech na Jego twarzy. Dla tego uśmiechu mogłabym wypić litry kawy i herbaty. Wiem, że rozmowy z dziadkiem i moje pytania z prośbą o szczegóły któregoś z wątków, sprawiają, że czuje się potrzebny i nie zastąpiony przez telefon czy laptop. Wiem, że dziadek czeka aż skończę lekcje i wynurzę się zza ekranu komputera by poopowiadać co dzisiaj miałam na historii i poznać odrobinę mojego świata. W taki sposób ja zaczynam rozumieć Jego a On mnie. Ten czas, który mogłabym wykorzystać na wiele innych, różnych sposobów nie byłby tak dobrze spożytkowany. I mimo że, na pogawędki tracę kilkadziesiąt minut, to zyskuję o wile więcej. Zyskuję radość ważnej dla mnie osoby i wzmacniam rodzinne więzi, które są dla mnie niezwykle ważne. DOBRO nigdy nie jest jednostronne, zawsze do nas wróci i sprawi, że nasze życie będzie piękniejsze.\nMiałam kiedyś koleżankę taką ze szkolnych lat, przyjaźniłyśmy się od dziecka przez długie lata. Była to osoba wierząca, chodziłyśmy razem do klasy, razem ze wszystkimi przyjęliśmy Pierwszą Komunię Św. , potem Bierzmowanie. W młodości nawet czasem jej zazdrościłam bo ona jechała na Kalwarię ja nie, ona pojechała jak był Papież w Polsce ja nie. Chodziła do kościoła do spowiedzi, ale kilkanaście lat temu zachorowała na raka, ta choroba trwała jakieś dziesięć lat. Mimo iż chorowała starała się jakoś żyć i pracować do końca prawie. Ale przyszedł taki moment że zaczęła się załamywać, zadawała sobie pytania dlaczego ona jest tak chora, gdzie jest Bóg. Jej wiara słabła, było że nie szła do spowiedzi ponad rok, potem miała opory obawę. Kiedyś nawet poprosiła mnie chodź ze mną do twojego kościoła poszłabym do spowiedzi. Poszłam z nią, wchodząc zobaczyłam znajomego Ojca siedzącego w konfesjonale, u którego nie raz się spowiadałam, mówię idź do niego a zobaczysz że warto. Po modlitwie po chwili poszła do tej spowiedzi i wyszła taka zadowolona, cała w skowronkach. A ja tak się ucieszyłam że ona się wyspowiadała, że jest taka szczęśliwa. Byłam z nią wtedy bo traktowałam ją jak siostrę, bo bardzo chciałam by poszła do spowiedzi, by pogodziła się z Panem Bogiem. Nie wiem jak długo trwało, że chodziła do kościoła do spowiedzi. Kiedy kilka dobrych lat temu ja zaczęłam szukać czegoś więcej w swojej wierze, chciałam ją pogłębić i znalazłam taką małą wspólnotę przy naszym kościele. Zaczęłam chodzić na spotkania, a kiedy przychodziłam w niedzielę w odwiedziny do mojej koleżanki zaczęłam o tym mówić. Mówiłam o moich poszukiwaniach o mojej nowej wspólnocie. Zauważyłam, że kiedy mówię o Bogu, wspominam o kościele, że coś będzie, jakieś wydarzenie, to było zwyczajne słowo o czymś, zaczynał pojawiać się atak z jej strony na mnie. I tak było za każdym razem ile razy wspomniałam o Bogu wspólnocie pojawiał się atak i złośliwe słowa, które czasami mnie bolały. Zadawałam sobie pytanie skąd ten atak na mnie taki mocny z jej strony, krytyka, cięte słowa, że chwilami miałam ochotę, że nie będę do niej chodzić. Kiedyś na spowiedzi nawet usłyszałam słowa po co ci taka koleżanka. Ja jednak walczyłam z moimi myślami czasem z moją złością ale nie zostawiłam mojej koleżanki, chodziłam do niej w odwiedziny co tydzień, znosząc czasem nie zawsze miłe słowa, bo wiedziałam że w ona jest dobrym człowiekiem tylko się pogubiła przez tą chorobę. Nie raz zagadywałam o Bogu, myślałam że da się namówić by znowu poszła do spowiedzi by pojednała się z Panem Bogiem, to był coraz cięższy temat. Moja koleżanka zmarła w najmniej oczekiwanym momencie. Rozmawiałam z nią dzień przed kolejną operacją, podtrzymywałam ją na duchu, byłam z nią, miałyśmy się zobaczyć jak wróci do domu. Nie wróciła już to był szok dla wszystkich. Modlę się za nią do dziś, próbowałam przybliżyć jej Boga ile mogłam, byłam z nią do końca, mimo iż była to chwilami trudna przyjaźń, była jednak moją koleżanką, przyjaciółką od serca przez lata, nie mogłam jej zostawić. Cieszę się że byłam z nią do końca.\nDawać Boga innym brzmi pięknie. Żeby dać najpierw muszę coś mieć. Żeby dać Boga muszę być Nim przepełniona, musze zaczerpnąć miłość od Niego, aby później tą miłością się podzielić. Gdy patrzę na moje życie i próbuję przypomnieć sobie sytuacje, w których Bóg kochał innych przeze mnie, trudno mi wybrać jedną wyjątkową, gdyż każda historia spotkania człowieka była jedyna, niepowtarzalna. Zawsze ilekroć doświadczyłam w swoim życiu Bożej miłości, pojawiało się w moim sercu pragnienie, aby tą miłością się podzielić. Czasem był to uśmiech, czasem pomocna dłoń, czasem zwykłe bycie przy kimś. Takim pięknym czasem w moim życiu był wolontariat wśród dzieci niepełnosprawnych. Dając dzieciom tak jak potrafiłam swoją radość, miłość, czas i obecność, z czasem odkrywałam, że to ja jestem obdarowywana, że Bóg daje mi siebie i rodzi się w moim sercu poprzez te dzieci, przez ich uśmiechy, poprzez ich bezinteresowną i czystą miłość. Kiedyś miałam też taką sytuację, gdy wracałam z Gniezna do Poznania i przy dworcu głównym w Poznaniu, siedziała kobieta na ziemi, popłakałam się gdy przechodziłam. Było zimno prosiłam Boga, abym jakoś, na ile to możliwe, mogła jej pomóc. Poszłam do McDonalda, kupiłam jej gorącą kawę, aby się rozgrzała i coś do jedzenia. Jej wdzięczność była tak szczera, że mnie rozczuliła. Obdarowała mnie najpiękniejszym uśmiechem… Bóg przez nią, przyszedł do mego serca… Czasem mam natchnienie, aby zrobić komuś prezent, tak po prostu, bo tak dyktuje mi serce i przez to Bóg rodzi się w sercu osoby obdarowanej i też w moim… Ostatnio zadzwoniłam do przyjaciółki, że jutro będzie miała prezent, gdy później widziałam jej radość którą nawet podzieliła się na fb to moje serce też się radowało… Wiele było i nadal jest sytuacji, poprzez które Bóg działa o ile ja otwieram sie na to działanie. Bóg rodzi się ilekroć otworzę swoje serce i potrafię przyjąć człowieka takim jaki jest…\nSzczęść Boże! Dawny kolega ze szkoły średniej, z którym nie widziałem się prawie 30 lat, ale o którym wiedzieliśmy z naszą starą klasą, że zmaga się z nowotworem mózgu, wysłał 3 tygodnie temu wiadomość, że badania wskazują na kolejną zwiększoną aktywność rosnącego znów guza. Treść brzmiała trochę jak list pożegnalny, pisał, że nie ma już siły dalej walczyć. Skrzyknęliśmy się z trójką kolegów i następnego dnia pojechaliśmy go odwiedzić. Zrobiliśmy mu tym wielką niespodziankę, pożartowaliśmy, powspominaliśmy, ale i założyliśmy pewne plany na podjęcie z nim wspólnej walki i pomoc. Dziękował nam potem bardzo za to spotkanie po latach, za danie nadziei i poczucia bycia razem. Utrzymuję z nim teraz kontakt telefoniczny i mailowy, dzielimy się swoimi doświadczeniami i świadectwami, bo okazało się, że jego trudne przeżycia bardzo go do Boga zbliżyły. Myślę, że po latach spotkaliśmy w sobie nawzajem Jezusa… Pozdrawiam serdecznie!\nZawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać, jest Boże Narodzenie. Można zamilknąć na wiele sposobów, by kogoś wysłuchać. Nie tylko tak dosłownie, ale zawsze, ilekroć zapominamy o samym sobie, o swoim egoizmie, o swoim JA na pierwszym miejscu na rzecz drugiego człowieka, dzieją się cuda. Niektóre rzeczy pozornie przez nas najmniejsze są tak cenne w oczach drugiego człowieka. Czy możesz się zatrzymać choć na chwilę w pędzie swojego życia, by sekundę z niego poświecić tym, których nie znasz, tym którzy może zanudzą Cię swoją historią, lub przytłoczą bólem codzienności? Poznałam kiedyś starszą Panią. Zauważyłam ją z okna, gdy ledwo szła o kulach, ciągnąc za sobą ogromną torbę z jabłkami, które wydawano z Caritasu. Jakiś wewnętrzny głos nie pozwolił mi pozostać w domu bezczynnie i wyszłam do niej, aby pomóc. Okazało się, że starsza Pani była przeszczęśliwa z okazanej pomocy i tak zaczęła się nasza relacja, która nie była prosta. Staruszka była cudownym człowiekiem, ale niestety bardzo schorowanym, ubogim i opuszczonym. Nieraz wiele wysiłku kosztowała mnie pomoc i towarzyszenie jej w ogromnym cierpieniu. Niedawno Pani ta zmarła i może się wydawać, że wiele jej dałam, że umilkłam na wiele momentów, zapominając o sobie, a jednak to Ona swoim uśmiechem, życzliwością, pokorą dała mi tak wiele, że teraz bardzo mi jej brakuje. Czasem więc, kiedy dasz umilknąć swojemu JA, możesz zyskać o wiele więcej, niż pozornie straciłeś.\nZastanawiałam się jaką historie opisać i wybrałam tą ponieważ mimo, że to był maj, to było Boże Narodzenie. W maju zmarł mąż mojej siostry. Bardzo to przeżyła, ale miała też inne rozterki, bała się spowiedzi, mówiła o wstydzie – to był jej drugi mąż. Codziennie rozmawiałyśmy. Prosiłam żeby modliła się na różańcu i odmawiała Koronkę do Bożego Miłosierdzia, bo modlitwa pomaga, dodaje sił i uspokaja. Poprosiłam siostrę, żeby poszła do spowiedzi, a BOŻE NARODZENIE wydarzyło się wtedy gdy w dzień pogrzebu, zobaczyłam swoją siostrę przystępującą do KOMUNII ŚW.\n„Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata i wyciągasz do niego ręce, jest Boże Narodzenie.” Tak niewiele trzeba, by podarować siebie… Lubię przechadzać się ulicami miasta, przyglądać się ludziom i uśmiechać? Różne sytuacje mi towarzyszą… Zdarza się, że podejdzie starsza pani i zapyta: „Czy mogę przytulić? Dziękuję mój aniołku”. Albo brodaty dziadek powie: „Dzień Dobry! Teraz przez pandemie nie śpiewacie i nie gracie w kościele, ale zawsze słuchałem”. Uliczny Grajek – zawsze pozdrowimy się spojrzeniem. Dziecko biegnące, oglądające moje kule i machające rączką: Pa Pa! Zdarzyło mi się kiedyś zbierać w kościele do puszek ofiarę na jakiś cel. Już prawie pusto, księża wychodzą. A ja, wciąż stoję i cierpliwie czekam, aż mała rączka wrzuci swojego pieniążka. Widziałam jak ważne dla małej jest, by zrobić to samemu. Mama dziecka już się niecierpliwiła, ale widziała, że dla nikogo nie jest problem poczekać chwilę. Gdy w końcu dziewczynka już wrzuciła swój dar. Na twarzach wszystkich pojawił się uśmiech i radość! Niewinny gest wzruszył każdego z nas . A szczęście małej istotki – nieocenione!\nZawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata i wyciągasz do niego ręce, jest Boże Narodzenie….\nTa szorstka w relacjach, a o gołębim sercu Kobieta znała mnie od dziecka. To ona wraz z mężem pomagali mojej mamie, gdy została wdową. Przez wiele lat, jako dziecko czułam do niej wdzięczność i dystans zarazem. Proszenie o pomoc uwłaczałoby jej godności. Mimo mrozów, śniegu, deszczu czy wichury niemal dzień w dzień pokonywała blisko 2 km z ciężkimi zakupami z przystanku autobusowego. Tradycyjne siatki, z biegiem czasu zamieniła na torbę na kółeczkach, dawała radę, a co! Szła zawsze sama. I jak takiej Kobiecie, która miała wręcz groźny wyraz twarzy, pomóc? Później dopiero dowiedziałam się, że to wcale nie był „groźny wyraz twarzy”, a grymas zmęczenia, bólu, to były zmrużone oczy, które widziały coraz mniej i mniej…. Niestrudzona, niezłomna, uparta Kobieta – Pani Kazia.\nJak jej pomóc? Jak pomóc? Wpadła mi w końcu pewna myśl do głowy, aby użyć fortelu. Jadąc autem z pracy do domu, tak obliczyłam czas, aby podrzucić ją do domu, gdy będzie szła z przystanku do domu. Bingo! Tak też na nowo zaczęłyśmy się poznawać. Ten „zbieg okoliczności”, że nagle o tej samej porze wracam autem z pracy, nie mógł na początku pojawiać się codziennie.\nPani Kazia oprócz tego, że sama zmagała się z licznymi schorzeniami, w domu opiekowała się przykutym chorobami do łóżka mężem. Byłam w szoku… nic o tym nie wiedziałam… byłam wręcz zła na jej męża, że ma auto, a nawet nie podjedzie po żonę na przystanek, tylko siedzi w domu na kanapie. Kropla drąży skałę. Warto, nawet najmniejszymi gestami, małymi krokami iść naprzód. Stałam się stałym, sobotnim bywalcem ich domu.\nMijały kolejne miesiące. Choroba męża tak postępowała, że konieczna była przeprowadzka -> ze wsi do miasta, bo bliżej do lekarzy, aptek, bo w obecnym domu pokonywanie przez Panią Kazię kilkanaście stopni wielokrotnie każdego dnia, stawało się wspinaczką wysokogórską. W dniu wyjazdu, wzruszyłyśmy się do łez.\n– Będę Panią odwiedzać, na pewno! Obiecuję! – powiedziałam z pełnym przekonaniem.\n– Przyjedziesz do mnie? Taki kawał drogi? Obiecujesz? – rzekła.\nJeśli składasz komuś obietnicę, dotrzymuj jej. Nie traktuj takich obietnic jak kurtuazyjne pożegnanie się, bo tak wypada. Ja dotrzymałam i Bogu za tę możliwość dziękuję. Odwiedzałam ich co dwa tygodnie, w sobotnie poranki. A to przywiozłam ze sobą jej ulubione goździki, albo upiekłam chleb czy wręcz uwielbiany przez nią placek drożdżowy tylko z maślaną kruszonką. Gdy mąż Pani Kazi zmarł, jej organizm w prawdzie zrzucił ciężar odpowiedzialności, pojawiła się ulga i spokój lecz do czasu. Ten błogi spokój, odpoczynek trwał zaledwie kilka tygodni. Pani Kazia zasłabła, upadła, szpital. Diagnoza: rak. Operacja, chemia. Cisza w telefonie. W końcu udało nam się zdzwonić.\nPrzyjedź na kawę. Wyglądam już jak człowiek. No i upiecz coś bo jestem głodna Twojego ciasta, no i o kwiatach pamiętaj, bo wazon mam pusty! – usłyszałam. „Moja Pani Kazia wróciła!” – pomyślałam z radością. Jechałam do niej niemal jak na skrzydłach. Dzwonek do drzwi. Cisza. Drugi raz. Cisza. Z mieszkania obok wyszła Pani i powiedziała: Niech Pani czeka. Sąsiadka po szpitalu, to dłużej to trwa zanim podejdzie do drzwi. Faktycznie, po kilku minutach otworzyły się drzwi… stanęłam jak wryta… Kobiety, której wyrazu twarzy tak się obawiałam, do której czułam dystans, z tej Niezłomnej Kobiety, stała się kruszynka, delikatna, wrażliwa, malutka kruszynka… która zniknęła w moich ramionach, wtulając się we mnie….\n– Dobra, już nie rycz. Kawę robię. Czarną chcesz, nie?\n– Stomia. Uwierzysz? Patrz… gówniany worek, dobrze jednak że żyję, nie?\nCała Pani Kazia i jej specyficzne poczucie humoru. Pani Kazia przez całe życie na narzucała się Bogu, lecz mając już więcej wolnego czasu i mieszkając w mieście dołączyła do ochronki seniorów prowadzonych przez siostry zakonne – nawet z jedną z nich nawiązała relacje, połączył je dystans do codzienności, czarny humor i ….wspólna modlitwa adorując Najświętszy Sakrament.\nI tak mijały kolejne tygodnie. Nasze sobotnie kawki zamieniały się z czasami w obiadki, a mój dorastający syn zyskał kolejną babcię, a ja stałam się jak córką, której nigdy nie miała. Wspólne rozmowy o błahostkach, jej przezabawne historie z lat panieńskich, jej opowiastki o moim tacie, wspólny śmiech, płacz, złość na los i radość z lepszych wyników badań. Cudowne chwile… do czasu gdy w telefonie od „Numer nieznany” usłyszałam: Mama umarła. Byłaś dla niej ważna. Tylko o Tobie mówiła, gdy ją odwiedzałem. Pogrzeb jest w środę. Proszę przyjedź…\nW tym zabieganym czasie, warto dostrzec Niezłomne Kobiety, Kobiety ze srogą miną, Kobiety niezachęcające swoim „podejściem do świata i ludzi” do nawiązania bliższego kontaktu. Uśmiechnij się do nich mijając je na swojej drodze. Powiedz pogodnie „Dzień dobry”. Zauważ Je, bo często na swoich barkach dźwigają o wiele większe ciężary, niż te siaty z zakupami w dłoniach.\nMoja Pani Kazia od lat mieszkała tuż obok mnie, dwa bloki dalej, a zauważyłam Ją dopiero będąc matką i żoną – też zabieganą, też z siatami wracającą do domu, też z własnymi trudnościami, lecz czym one były w porównaniu do tego z czym na co dzień zmagała się Ta Kobieta?\nMam krótką historię, którą bym chciał się podzielić. Kiedyś byłem w sklepie spożywczym i zauważyłem dwóch młodych ludzi. Stali przed półką z chipsami. Widziałem, że chcieli wybrać dwie paczki chipsów. Jednak chyba nie mieli tyle, ile potrzeba pieniędzy, bo się długo zastanawiali. Widząc tą sytuację, stwierdziłem, że im dołożę, bo sam wiem jak to jest w takich sytuacjach. Oni się tak cieszyli, że uśmiech sam się pojawił również na mojej twarzy.\nPoznałem jakiś czas temu patriotycznego działacza, który mieszka w USA. Zajmuje się tam Polonią. Obserwował mój profil i napisał do mnie 2 dni temu, z prośbą o pomoc i dołączenie do miłej inicjatywy, jaką chce zrobić. A mianowicie, będzie wręczał odznaczenie jednemu z kombatantów który mieszka właśnie w Stanach Zjednoczonych i brał udział w walce o Monte Cassino, u boku gen. Andersa. Poprosił on naszą rodzinę o pomoc, czy moglibyśmy zrobić coś na ten dzień. A, że moim zdaniem, tak myślę, nasza córeczka Julianna bardzo ładnie śpiewa, a Patrycja gra na flażolecie, to przygotowaliśmy nagrania. Julka zaśpiewała piosenkę „Czerwone maki na Monte Cassino”, a Patrycja zagrała „Boże Coś Polskę” i życzenia od nas. Wysłaliśmy wszytko, jutro ma mieć wręczenie tego odznaczenia. Po przesłaniu tych materiałów, osoba która nas o to prosiła, ze łzami w oczach słuchał i dziękował nam za chęć zrobienia czegoś, mimo utrudnień odległości jak również epidemicznych przeszkód. Jego odpowiedź brzmi tak: Dzień dobry! Na wstępie pragnę bardzo serdecznie pogratulować Państwu wspaniałych córek! Widać, że z wielkim pietyzmem je Państwo wychowujecie. Serce się raduje widząc tak wspaniałą Rodzinę. Wszystkie 3 filmiki doszły i są znakomite! Brawo! Brawo! Brawo! Jeszcze raz dziękuję! Niech żyje Polska zjednoczona naszą wspólnotą! Życzę wszystkiego dobrego, dla całej Waszej Rodziny! Z Panem Bogiem.\nPóźny wieczór, otrzymuję SMS od znajomej z prośbą, że mam koniecznie przyjść. Najpierw wahanie, nawet złość, co ona wymyśliła? Gdy jestem już u niej, robi mi herbatę i prosi o rozmowę. Poruszamy temat wiary – ona deklaruje, że wierzy, ale nie praktykuje. Bo jej się nie chce, bo nie lubi księży. Ja jej mówię o nadziei, o radości o tym, że Bóg jest i dba o nas. Wychodząc od niej powiedziałam, że będę się za nią modlić. Podziękowała mi. Wiem, że jej problemem jest samotność i łatwiej znosić ciemne wieczory, gdy ktoś jest ze mną. A Pan jest z nami zawsze .\nMoja historia to historia 9-letniego dziecka, które znalazło się nagle w szpitalu. Z daleka od domu. Z diagnozą białaczki. Był to podobny czas. Połowa grudnia. Przygotowania do najpiękniejszych Świąt w roku. Strach jakie będą to święta, czy w domu czy w szpitalu. Ciężkie dwa tygodnie. Jednak święta w domu, krótkie ale w domu. A później powrót i chemia kolejna, i kolejna. Ciężki czas. I różaniec codziennie. Zdziwienie, jeśli można to tak nazwać, pielęgniarek „to dziecko codziennie się modli, odmawia różaniec”. Pomógł mi ten różaniec, pomógł mi Bóg i wiara w niego. Choroba została pokonana. Może ta krótka historia nie mówi, że ja kogoś uratowałam. Ale żyje, gdzie szanse były bardzo małe. Dzięki temu mam teraz swoje dzieci i wspaniałego męża. Módlmy się zawsze kiedy nam źle i kiedy dobrze.\n– Mała, chodź, chodź – usłyszałam.\nRozglądam się i nikogo nie widzę. Hmm, może ze mną coś jest nie tak?\n– Przyjdziesz to do mnie, czy nie? Tu się patrz!\nJuż wiedziałam kto mnie woła. Zawstydzona, z rumieńcami na policzkach, że nie zrobiłam tego za pierwszym wołaniem, weszłam na podwórko Sąsiadki, która ukryta za winogronowymi kłączami paliła w lufce mocne bez filtra. To ten dym wskazał mi drogę.\nW taki właśnie sposób Nasza Sąsiadka obserwowała świat. Winogronowe kłącza oplotły cały front i boczną ścianę ich domu. Idealne miejsce obserwacyjne. Nawet gdy ktoś chciał wejść na naszą posesję, a nas nie było w domu Sąsiadka donośnie informowała: „Tam nikogo nie ma. Niech nie wchodzi!”. Och i te jesienne winobrania….\nO swojej sympatii do mnie, Sąsiadka komunikowała w niebywały sposób: Ty jesteś taka nasza, taka do roboty – lecz ton głosu, jakim wypowiadała to zdanie mówiło o wiele, wiele więcej. Prosta, a zarazem życiowo mądra, lekko szorstka w uczuciach Kobieta, która lata swojego dzieciństwa i młodości spędziła na terenach za Bugiem, nauczyła mnie przede wszystkim słuchania i wyrozumiałości do starszych osób.\nLekcje słuchania były na początku na rozkaz, czyli wtedy, kiedy Sąsiadka miała na to czas i ochotę. Nie było mowy, abym nie podeszła do niej na hasło: „Mała, co tam robisz? Chodź tu i mi opowiesz.” lub „Mała, gdzie byłaś? Chodź tu do mnie.” Pomimo znaczącej różnicy wzrostu, zawsze nazywała mnie małą.\nI chociaż wiedziałam, że moje opowiadania miałam zamknąć w maksymalnie trzech, czterech zdaniach, z czasem coraz chętniej do niej przychodziłam, bo te spotkania był dla Niej sposobnością do podzielenia się ze mną swoimi całodziennymi obserwacjami lub wspomnieniami z wcześniejszych lat.\nSporo z tych historii uleciało już z mojej pamięci, lecz wspólnie spędzany czas był dla mnie niejedną Lekcją życia. To ona nauczyła mnie gotowania zupy szczawiowej i robienia gołąbków w sosie grzybowym. To ona pokazała mi, a potem nadzorowała moje smażenie dżemu truskawkowego. To ona pokazała mi na przykładach z jej życia, jak ważną umiejętnością jest życiowa zaradność.\nNie była samotną kobietą, mieszkała z córką i zięciem, często odwiedzały ją wnuczęta i pra, lecz ja byłam częstą powiernicą jej opowiastek – taką codzienną, od zwyczajnych spraw. Pamiętam, że gdy z czasem próbowałam wtrącać swój wątek do rozmowy, jej wzrok ganił mnie, bo…. nie przerywa się osobie, która do Ciebie mówi.\nBywało tak, że po prostu siedziałyśmy sobie razem w milczeniu, na tym balkonie za winogronową woalką, lecz razem, a jej spracowana dłoń spoczywała na mojej. W tym czasie jej córka krzątała się w kuchni, a zięć majsterkował w garażu….\nZrób czasami miejsce – w swoim potoku słów, w swojej gonitwie myśli – dla opowiastek innych osób, nawet jeśli słyszysz je steny raz. To Ty wiesz, o tym, że słyszysz to samo już po raz kolejny, natomiast Twój Starszy Wiekiem Rozmówca ma jednak wrażenie, że pierwszy raz dzieli się z Tobą niesamowitą historią życia i koniecznie musi ją Tobie opowiedzieć w poniedziałek, we wtorek, środę, czwartek…\nSłuchaj. Nic więcej. Bądź i wsłuchuj się w usłyszane słowa, a jeśli wykażesz zainteresowanie jakimś szczegółem, po prostu westchnij czy to z zachwytu czy z obawy czy też zaskoczenia, że taka sytuacja miała miejsce. To jest dopiero prezent! Twoje westchnięcie i obecność w życiu osoby, która jeszcze tyle ma Tobie do powiedzenia…. obyś zdążył ją wysłuchać do końca.\n„Zawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać, jest Boże Narodzenie.” Coś w tym jest… Już dość dawno temu przekonałam się, że bycie we Wspólnocie, to także milczenie. Nie dlatego, że nie chce mi się wypowiadać, albo , że nie potrafię się obronić, lecz dlatego, iż w milczeniu dzieją się cuda… U mnie tak rodziła się przyjaźń. Mając umysł pełen kreatywnych pomysłów, potrafiłam tak szybko coś stworzyć, upiększać i pełno w tym było spontaniczności. Przygotowując kiedyś prezent ( w kilka osób ) nagle usłyszałam: „Ja nie rozumiem, nie umiem, nie potrafię tak, nie chcę!”. Najpierw zrobiło mi się przykro, bo przecież nigdy nie narzucałam swojej wersji. Koleżanka dodała: „Nie przejmuj się! Przecież nie będziemy się umniejszać, tylko dlatego, że ktoś nie nadąża?!” Jednak czułam, że wspólnotowo nie może tak być, że przecież tu nie chodzi o moje pomysły, tylko nasze. Powiedziałam: „Nie musi tak być, może być inaczej. Jak chcesz by było? Jak to widzisz? Zrobimy tak, by było dobrze”. Okazało się, że Kolega potrzebował być wysłuchanym… Odpowiedział: „Nie umiem tak tworzyć, ale jeśli mogę być taki jaki jestem, chętnie pomogę, chcę!”. Pamiętam jak rozradowało się moje serce! Z pozoru „umniejszenie” było niesamowitą łaską w relacji. Zyskałam Przyjaciela! I choć już nie mamy ze sobą tak kontaktu, była to dla mnie piękna lekcja! Prezent powstał wspólnotowo, szanując nasze uczucia. Bo RAZEM – to przede wszystkim być dla drugiego. Jeśli jestem w stanie zapomnieć o sobie, to całą resztę Bóg już poukłada tak, by trwać w naszych sercach.\nBóg na każdym kroku uczy mnie wybaczać. Miałam piękną relację. Radość z powodu jej trwania była wielka. Te same pasje, poczucie humoru, wiara w Boga i służba Jemu. Jednak rok temu osoba ta zerwała relację z dnia na dzień. Była zaproszona na jedną z ważnych uroczystości przeze mnie organizowanych i nie pojawiła się na niej. Na chwilę przed jej rozpoczęciem, napisała tylko smsa i już nigdy nie zadzwoniła, nie napisała, nie odebrała telefonu. Kiedy już gdzieś się widzieliśmy, osoba ta udawała, że mnie nie zna i unikała mnie. Po kilku miesiącach, gdy emocje opadły, postanowiłam napisać list pełen pokoju i chęci naprawy relacji… jednak też bez odzewu. Poddałam się i oddałam tę sprawę oraz tego człowieka całkowicie Bogu. Niedawno osoba ta znów dotkliwie mnie skrzywdziła i pominęła mnie w ważnym dla mnie aspekcie życia. Znów musiałam przebaczyć. Niedługo po tym wydarzeniu, w końcu udało mi się zobaczyć z tą osobą. Zachowywała się tak, jakby nic się nie stało, jednak jej serce było na tyle otwarte, że choć ostatnie nieporozumienia udało mi się z nią wyjaśnić. Powinnam była jej wygarnąć, powinnam stamtąd wyjść, powinnam była słowem już nigdy się nie odezwać! Dlaczego to ja miałabym się teraz znów zachować jak należy. Przecież tyle razy zostałam zraniona. Ile? Ile razy mam wybaczyć? I odpowiedź tak prosta, a tak trudna… zawsze! Zawsze, kiedy rezygnujesz z zasad, które jak żelazna obręcz uciskają ludzi w ich samotności, jest Boże Narodzenie. Gdybym wtedy uniosła się gniewem, pewnie już nigdy byśmy nie porozmawiali, a tak choć pewna cząstka nieporozumień została wyjaśniona. Czułam żal i wciąż nie wszystko jest między nami wyjaśnione, jednak moje serce przepełnia miłość, spokój, chęć zrozumienia i pojednania. Obdarowałam tę osobę szczerym uśmiechem, a moje ręce i serce nie było i nie jest zamknięte. Trudno uśmiechać się do kogoś bliskiego, kto rani, ale taki uśmiech bywa czasem najpiękniejszy. Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata i wyciągasz do niego ręce, jest Boże Narodzenie. Przez chwilę znów poczułam, że jest jak dawniej, a za czym tak bardzo tęskniłam. Ufam, że Bóg wyprowadzi dobro z tej relacji dla nas oboje.\nJak daję Boga innym? Ja wiem, że Pan Bóg jest żywy, że działa i mi pomaga. On chce, żebym była bardziej dojrzała i cierpliwa, abym umiała cieszyć się wiecznością. No właśnie, ale codzienne sytuacje życia są czasami takie trudne i wymagające. Niedawno miałam przykrą sytuację, gdzie podczas spotkania usłyszałam zarzuty i pretensje wobec mojej osoby. Wtedy byłam bardzo zła i rozgoryczona. Potem przemyślałam tą sytuację i stwierdziłam, że chcę okazać tej osobie więcej zrozumienia, cierpliwości i życzliwości. Dzisiaj minęły trzy miesiące, a ta osobą czeka na mnie, dzwoni do mnie, radzi się w wielu sprawach. Ja też cieszę się na te wizyty. Dając Boga przez dar cierpliwości, empatii, zrozumienia, a także zwykłych drobnych gestów (uśmiech, dobre słowo) życie staje się bardziej wartościowe. Staram się być tu i teraz. Bóg widzi mnie w tej chwili.\nSzczęść Boże myślałam co napisać jaką historie i pomyślałam że napiszę o tym jak Bóg działając przez moją osobę uratował jedno dziecko. Kiedyś na ulicy spotkała mnie kuzynka dawno się nie widzieliśmy i spytała mnie, czy bałam się urodzić mojego ostatniego synka Maksa bo byłam już po 40. Ja powiedziałam, że tak bo było duże ryzyko. Wtedy ona mi powiedziała że jest w ciąży i nie wie co zrobić, bo może urodzić się chore i myśli, że chyba chcę dokonać aborcji to jej trzecie dziecko i też była po 40. Powiedziałam żeby tego nie robiła. Wyniki nie muszą się potwierdzić no i przecież to jej dziecko. Powiedziałam, że będzie dobrze. Często z nią rozmawiałam i modliłam się za nią i maleństwo. Ciąże przeszła ciężko, ale dobrze się skończyło. Dziecko zdrowe choć wcześniak i mama dziecka też ok. Dziękuje Bogu że mogłam modlić się za nią i być z nią w tym trudnym czasie.


Niedziela, 12 lipca, 2020 I 09:32:28 AM EST I Brunona, Jana, Wery\nSport 11 czerwca, 2018 Alex Karkosik drugi na podium Formuły 3 w Belgii 17-letni torunianin na drugiej pozycji ukończył niedzielny wyścig trzeciej rundy serii Euroformula Open na legendarnym, belgijskim torze F1 w Spa-Francorchamps.\nSport 09 czerwca, 2018 Mazurek wygrywa w szóstej rundzie Nick Mazurek (9-0, 6 KO) amerykański bokser z polskimi korzeniami pokonał w piątek w szóstej rundzie Jamala Woodsa (16-40-7, 11 KO).\nSport 08 czerwca, 2018 Ważenie przed dzisiejszą walką w Allstate Arena w Chicago: Nick Mazurek W czwartek 7 czerwca w hotelu Hilton Chicago O’Hare Airport odbyła się ceremonia ważenia przed galą w Allstate Arena w Rosemont.\nSport 07 czerwca, 2018 Polska tragedia narodowa w Arłamowie Od początku tygodnia wszystkie polskie problemy zeszły na drugi plan. Przestała liczyć się polityka, nikt nie interesuje się stanem gospodarki, nie zaprząta naszej uwagi ani kultura wysoka ani masowa, nawet życie osobiste stało się mniej ważne.\nSport 01 czerwca, 2018 Poradnik dla polskich kibiców na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej FIFA 2018 Na mundial specjalny poradnik dla polskich obywateli udających się do Rosji.\nSport 24 maja, 2018 Nick Mazurek wraca 8 czerwca na ring w Allstate Arena Polski pięściarz z Wietrznego Miasta, Nick Mazurek (8-0, 6 KO) (23 l.) wraca na ring 8 czerwca. Nasz rodak stoczy walkę w Allstate Arena w Rosemont na przedmieściach Chicago z Terrellem Jamalem Woodsem (64-41,16 ko), (28 l.).\nSport 21 maja, 2018 Kto wygra mecz: kibole-policja? Po niebywałym skandalu, jakim było wtargnięcie wczoraj hordy zdziczałych kiboli na murawę stadionu Lecha Poznań i doprowadzenie przez nich do przerwania ostatniego, decydującego o mistrzostwie Polski w piłce nożnej spotkania tego klubu z Legią Warszawa mam tylko jedno, poniższe pytanie.


OBI Inspiracje: Ogród w stylu Scandi spring - Inspiracje Scandi spring\nInspiracje Scandi spring\nMimo że jego forma ewoluowała, styl skandynawski zachwyca od wielu lat. Bazą pozostała zaczerpnięta z dalekiej północy paleta barw i zamiłowanie do aranżacji pozostających w zgodzie z naturą. Scandi Spring to połączenie skandynawskiego minimalizmu i prostoty z nutą wyrafinowania. Pierwsze skrzypce grają tutaj subtelne, pastelowe kolory, drewno, naturalne materiały oraz przemyślane detale, również w postaci zieleni roślin w różnych odcieniach. Przestrzenie zaaranżowane w tym stylu są funkcjonalne, pełne światła i „oddechu”, ciepłe i niezwykle przytulne. Ich nastrój można określić duńskim słowem hygge, w którym wybrzmiewa poczucie swobody, bliskości drugiego człowieka. Meble stanowią tło dla prawdziwych emocji i tworzą miejsce dla małych, codziennych rytuałów. To przepis na to, jak szczęśliwie się urządzić, być tu i teraz.


Władysław IV Waza | Historia Wiki | FANDOM powered by Wikia\nWładcy Polski, Władcy Rosji, Wazowie\nUrodzeni w 1595 roku\nWładysław IV Waza na obrazie Peter Paul Rubens\n9 czerwca 1595\n20 maja 1648\nDziedziczny król Szwecji\nWładysław III Waza\nZygmunt III Waza Jan II Kazimierz Waza\nWasyl IV Szujski Michał I Romanow\nDziedziczny król Szwedów\nZygmunt III Waza Gustaw II Adolf\nWładysław IV Waza (ur. 9 czerwca 1595 w Łobzowie, zm. 20 maja 1648 w Mereczu) – król Polski, car Rosji i dziedziczny król Szwecji.\nWładysław IV urodził się 9 czerwca 1595 roku w pałacu królewskim w Łobozowie jako pierwszy syn Zygmunta III i Anny Habsburżanki. W 1611 został upoważniony do zasiadania na sejmach. Cieszył się sympatią szlachty i popularnością. Pisano o nim dużo wierszy. Władysław był bardzo dobrze wykształcony. Władał czterema językami i robił postępy w naukach humanistycznych. Świetnie jeździł konno. Cieszył się wielka miłością Polaków.\nStarania o władzę w Rosji\nW 1610 roku bojarowie oddali władzę Władysławowi. Warunkiem rosyjskich bojarów do objęcia rządów było przyjęcie przez polskiego królewicza prawosławia. Na ten warunek nie zgadzał się jego ojciec Zygmunt III Waza. Jego decyzja zaprzepaściła szansę na zdobycie korony carskiej. Na prośbę rosyjskich posłów wyruszył na wyprawę, której celem była koronacja w Moskwie. Jednak podczas wyprawy skapitulowała polska załoga Kremla i wojska musiały zawrócić. W 1617 roku Władysław podjął kolejną próbę opanowania tronu, która zakończyła się klęską.\nW 1624 roku wyjechał na zachód Europy. Zwiedził Niemcy, Brabancję, Niderlandy i Włochy, a następnie udał się do Rzymu, do papieża. Papież Urban VIII przyjął go uroczyście i przypasał mu miecz i kapelusz. W czasie pobytu w Niderlandach pozował do obrazów Petera Paula Rubensa. We Włoszech poznał operę, którą po powrocie wprowadził w Rzeczpospolitej.\nElekcja na króla Polski\nPo śmierci Zygmunta III Wazy zwołano wolną elekcję 27 września 1632 roku. Elekcja przebiegała bardzo spokojnie, ponieważ po za nim nie było innych poważnych konkurentów. Sejm elekcyjny zakończył się 8 listopada 1632 roku. Koronacja odbyła się 6 lutego w Katedrze Wawelskiej. Władysława IV Wazy koronował arcybiskup gnieźnieński Jan Wężyk.


13 marca 2017 Porady kliniczne No comments\nIstnieje wiele schorzeń serca, które objawiają się poprzez różnego rodzaju bóle serca, kłucia, czy kołatania. Jednak niekoniecznie kołatanie serca czy jego kłucie związane musi być z daną jednostką chorobowa, związaną z schorzeniem serca. Czasami kołatanie serca następuje w momencie powstania niepokoju, zdenerwowania – wtedy serce gwałtownie przyspiesza swoje bicie, może się nawet zdarzyć, że jego rytm jest nierówny. W momencie przyjścia do równowagi psychicznej, uspokojenia się serce również wraca no swojej normy. Czasami w klatce piersiowej zdarzają się silne bóle, nasilające się w momentach poruszania się lub wzmożonego oddychania – w pierwszej chwili też wydaje się, że ich przyczyną jest chore serce. Tymczasem w wyniku przeprowadzonych badań okazuje się, że jest to po prostu neuralgia, nie są to groźne w skutkach bóle, neuralgia nie jest do końca rozpoznana co do etiologii choroby i sposobów (skutecznych) jej leczenia. Wielu ludzi myli tez bóle serca z bólami żołądka, co jest często zrozumiałe, gdyż splot słoneczny jest bardzo blisko miejsca, gdzie występują tez bóle serca, nawet w postaci wczesnego etapu zawału serca. Zdarzają się też sytuacje, że serce bije nierówno i zaczyna kołatać, jednak przyczyną takiego stanu rzeczy jest niedobór żelaza, powstały na skutek na przykład nadmiernego krwawienia z przewodu pokarmowego albo też jest to objaw niedokrwistości danego organizmu.


Saussurea Garden (Courmayeur, Włochy) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Saussurea Garden\nAtrakcje w pobliżu obiektu Saussurea Garden\nSaussurea Garden opinie, Courmayeur\nNr 5 wśród 22 atrakcji w lokalizacji Courmayeur\nPavillon du Mont Fréty, 11013, Courmayeur, Włochy\nBardzo dobre ogrodu botanicznego\nNa miejscu jak to wszystko będzie wspaniale, bo krajobraz jest wspaniały. Ogrodu Botanicznego jest dość ciekawa mają duży zbiór górskich fauny i flory. Najlepszy czas na wizytę jest Czerwiec bo to wszystko kwitła. Bilet na ogród jest wliczone w cenę jeśli pójdziesz do Pointe Helbronner.\nPoszliśmy do Val D'Aosta na wakacjach. Ku naszemu zdziwieniu, okazało się, że Giardino Alpino Saussurea. Jest to najwyżej ogród botaniczny w tej części Europy. Widoki zapierają dech w piersiach. Masz "na szczycie świata" poczucie, że jest super. Trzeba wziąć kolejką do hotelu, to jest tego...warta. Ogrody są u podnóża Monte Bianco. Ogrody mają wspaniałe łatwe trasy na spacer i widokiem kwiatów. Alpine kwiaty z całego świata. Niektóre rośliny / kwiaty egzotyczne i inne są tylko w tej okolicy. Naprawdę musi odwiedzić to miejsce, jeśli jesteś w Val d'Aosta.Więcej\nZobacz 43 hotele w pobliżu.Zobacz 119 restauracji w pobliżu.Zobacz 42 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Saussurea Garden.\nGóry, Szlaki górskie, Doliny, Zbiorniki wodne


Ten miesiąc 41222\nW ostatni weekend lipca 29-30 w Suścu odbył się XVI Transgraniczny Festiwal Pieśni o Roztoczu organizowany przez Wójta Gminy Susiec – Zbigniewa Naklickiego i Gminny Ośrodek Kultury – reprezentowany przez Dyrektora - Joannę Kowalczuk.\nKonsultacje społeczne związane z opracowaniem Lokalnego Programu Rewitalizacji Gminy Susiec\nW związku z przystąpieniem Gminy Susiec do opracowania Lokalnego Programu Rewitalizacji Gminy Susiec na lata 2017-2023 odbyły się konsultacje społeczne, których celem było przedstawienie mieszkańcom idei procesu rewitalizacji oraz zasięgnięcie opinii i propozycji poszczególnych interesariuszy rewitalizacji w kwestii granic obszaru.\nZapraszamy do zgłaszania uwag do projektu Lokalnego Planu Rewitalizacji\nZapraszamy do zgłaszania uwag i opinii dotyczących projektu Lokalnego Programu Rewitalizacji Gminy Susiec na lata 2017-2023 za pośrednictwem niniejszego formularza. Przekazanie opinie i uwagi zostaną poddane szczegółowej analizie, a w przypadku uzasadnionych uwag zostaną wprowadzone do ostatecznej wersji dokumentu.\nLokalny Program Rewitalizacji Gminy Susiec na lata 2017-2023


Jubileuszowy jubel na stulecie Lecha – Sportowy Poznań\nJubileuszowy jubel na stulecie Lecha\n17/03/2022 Ela Skowron Lech Poznań, Piłka nożna 0\nRekordowa frekwencja, stroje retro piłkarzy, a także moc atrakcji dla kibiców – tak będzie wyglądać dzień setnych urodzin Lecha Poznań, przypadających dokładnie 19 marca. Tego dnia o godzinie 20 w wyjątkowej oprawie odbędzie się mecz jubileuszowy z Jagiellonią Białystok. Transmisja na antenach Canal+ Sport, Canal+ 4K oraz w Canal+ Online.\nMało kto mógł się spodziewać, że kiedy nieco ponad sto lat temu nastoletni chłopcy z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w podpoznańskim Dębcu (osada została włączona do granic miasta w 1925 roku) stworzyli amatorską drużynę o nazwie Lutnia, okażą się protoplastami jednego z najbardziej utytułowanych klubów w polskim futbolu – Lecha Poznań. Na początku lat 20. zaczynali amatorsko kopać piłkę na piaszczystym polu niezbyt przypominającym piłkarską murawę, a nazwa bardziej kojarzyła się z muzyką niż futbolem. A jednak 19 marca 1922 oficjalnie zarejestrowali klub w okręgowym związku piłkarskim, co traktuje się jako formalny początek ich działalności. Teraz przypadają zatem setne urodziny Kolejorza, który przez sto lat swojej działalności wywalczył siedem tytułów mistrza Polski, dorzucił też pięć krajowych pucharów i rozegrał wiele niezapomnianych spotkań na międzynarodowej arenie.\nJubileuszowy jubel, czyli potocznie hałaśliwa zabawa z udziałem wielu osób, przypada w sobotę 19 marca – o godzinie 20 rozpocznie się mecz z Jagiellonią Białystok. Oprawa tej rywalizacji będzie wyjątkowa. bo na trybunach stadionu przy Bułgarskiej zasiądzie około 40 tysięcy kibiców, co oznacza rekordową frekwencję w tym sezonie PKO Bank Polski Ekstraklasy.\nPiłkarze w stylu retro\nZawodnicy Kolejorza wybiegną na murawę w strojach retro, które zostały przygotowane specjalnie na tę okazję. Już wcześniej w klubowym sklepie można było zakupić unikatową i wyjątkową koszulkę, która nawiązuje do dwóch ważnych wydarzeń w historii klubu. Trykot odnosi się do powrotu do Ekstraklasy dokładnie pół wieku temu, kiedy zainteresowanie niebiesko-białymi było gigantyczne, bo na stadion przychodziło często po 60 tysięcy kibiców, a także do pierwszego mistrzostwa Polski (1983) – wtedy lechici mieli jeden jedyny raz w swojej historii spory napis LECH na klatce piersiowej.\nTeraz wyprodukowano 1922 sztuki, co nawiązuje do roku powstania klubu. Koszulki retro lechici założą dzięki uprzejmości PKO Banku Polskiego, Lotto oraz Canal+, które stały się partnerami wydarzenia, podobnie jak sponsorzy Lecha – STS, Fogo, Lech Pils i ArtBud oraz Miasto Poznań. Wszyscy partnerzy zgodzili się na to, by logotypy ich marek nie musiały być tego dnia widoczne na strojach. Okolicznościowe koszulki zostaną także przekazane partnerom Ekstraklasy, którzy przeznaczą je na cele charytatywne. Co ciekawe, również zespół Jagiellonii Białystok wystąpi w okolicznościowych koszulkach, co jeszcze bardziej podkreśli wyjątkowy charakter meczu.\nAtrakcje przed stadionem…\nLech to klub, który jest wizytówką Poznania oraz Wielkopolski, dlatego w mieście ulice dojazdowe do stadionu, a także pojazdy komunikacji miejskiej (MPK) zostaną przyozdobione flagami. Na kostkach wokół stadionu pojawią się specjalne grafiki upamiętniające piłkarzy, którzy głosami specjalnej kapituły, a także kibiców wybrani zostali do Złotej XI 100-lecia Kolejorza. Uhonorowanie tych zawodników zaplanowane jest w przerwie sobotniej rywalizacji.\nPrzed obiektem ustawione będą fotobudki, w których będzie można wykonać „historyczne zdjęcie”, pojawi się też duży trójwymiarowy napis KOLE100RZ jako makieta do pamiątkowej fotografii. Dla 2000 tysięcy kibiców, którzy jako pierwsi pojawią się na meczu, Lech Pils przygotował rocznicowe flagi. W okolicy klubowego sklepu będzie z kolei nagrywane wideo z udziałem fanów śpiewających pieśń „Nie idziesz sam” – w kolejnych miesiącach powstanie z tego specjalny klip. W Stacji Kolejorz do nabycia będzie unikatowe wydawnictwo, rzadko spotykane, jeśli chodzi o kluby piłkarskie. To komiks „Jedenastka z Bułgarskiej”, w którym na 44 stronach Radosław Nawrot wraz z ilustratorem Jackiem Kowalskim opowiedzą historię słynnego dwumeczu z FC Barcelona z 1988 roku.\n…i na stadionie\nNa obiekcie wśród około 40 tysięcy kibiców pojawią się specjalni goście – byli piłkarze, trenerzy, a także prezesi Lecha Poznań. Zasiądą w centralnym miejscu, a zawodnicy ze Złotej XI – w loży prezydenckiej. Nie zabraknie najważniejszych osób w polskim futbolu – władz zarówno Polskiego Związku Piłki Nożnej, jak i Ekstraklasy SA. Na trybunach powstanie „żywa flaga” – kartoniada z udziałem wszystkich kibiców, fani przygotowali zresztą specjalną oprawę rocznicową.\nJeszcze przed pierwszym gwizdkiem pojawią się animacje laserowe na wewnętrznej stronie membrany (na trybunach Białasa oraz Czapczyka) – będzie tam piłkarz kopiący piłkę czy też jadąca lokomotywa, która jest jednym z symboli Lecha, nawiązującym do jego kolejowej przeszłości. Playlista tego dnia złożona będzie z piosenek historycznych, a piłkarze wyjdą na murawę przy dźwiękach hymnu Lecha.\nPatronat honorowy nad obchodami stulecia Lecha Poznań objęli Prezydent Miasta Poznania Jacek Jaśkowiak oraz Wojewoda Wielkopolski Michał Zieliński.\nImponująca walka legionistów! Zieloni Kanonierzy odpadają z europejskich pucharów po dogrywce\nBartosz Wolny: Chcemy wybrać dyrektora sportowego z jak najszerszego grona kandydatów [ROZMOWA]


Nauka języka rosyjskiego w domu - jak zacząć? - Kurs języka rosyjskiego przez internet\nKurs języka rosyjskiego przez internet\nO języku rosyjskim na wesoło\nOpublikowane w 12 października 2017 4 października 2017 przez Modder\nChcesz zacząć kurs języka rosyjskiego online, ale ilość dostępnych materiałów Cię przytłacza i nie wiesz, jak zacząć uczyć się rosyjskiego przez Internet? Mobilizacja do nauki obcego języka jest najtrudniejsza, ale jeżeli ułożysz sobie plan nauki rosyjskiego w domu i będziesz się przykładać, dość szybko poczynisz zadowalające postępy, które dadzą Ci motywację do dalszego rozwijania się. Jak zacząć uczyć się rosyjskiego na własną rękę?\nBez nauczyciela ze szkoły językowej najtrudniej o zmobilizowanie się do samodzielnej nauki rosyjskiej gramatyki, powtórek słówek i ocenę poprawności swojej wymowy. Na szczęście nie musisz chodzić na lekcje rosyjskiego do szkoły językowej. Wystarczy o wiele tańszy od niej i dobry kurs rosyjskiego online z prostymi poradnikami dla początkujących, wiodącymi Cię krok po kroku zarówno przez przyjemne, jak i trudniejsze tematy.\nWybierz taki rosyjski kurs online, który daje Ci dostęp zarówno do materiałów teoretycznych, jak i praktycznych. Jako materiały teoretyczne rozumiemy poradniki tekstowe na temat rosyjskiej gramatyki i alfabetu, czytanki, poradniki multimedialne (np. filmiki ze scenkami, dialogi w plikach MP3); jako materiały praktyczne – interaktywne testy wspierające lepsze zapamiętywanie, słuchanki w języku rosyjskim, ćwiczenia gramatyczne. Cenna jest możliwość kontaktu z twórcami kursu rosyjskiego online, kontakt z innymi uczestnikami kursu rosyjskiego na forum. Warto też sprawdzić, czy strona z kursem języka rosyjskiego dla początkujących ma poprawnie działającą stronę w wersji mobilnej i aplikację na smartfona, abyś mógł się uczyć wygodnie języka np. w podróży.\nJęzyk rosyjski od podstaw – jak się przygotować?\nJeżeli masz już wybrany kurs rosyjskiego online, pozostaje Ci tylko organizacja czasu na naukę rosyjskiego w domu.\nW klasycznym kalendarzu albo kalendarzu online zaznacz, kiedy możesz uczyć się rosyjskiego w domu. Zaplanuj te godziny realnie. Nie ustalaj np. dwóch godzin nauki dzień w dzień, jeżeli wiesz, że może Ci coś wyskoczyć w planach. Lepiej zaplanować mniej, a zrealizować satysfakcjonująco założenia w 100%, niż się zniechęcić przez zbyt ambitne podejście.\nPodziel swoje lekcje rosyjskiego w domu na naukę nowego materiału i powtórki. Nauka rosyjskiego i każdego innego języka obcego przypomina budowanie domu – bez solidnych, utrwalonych fundamentów ani rusz!\nPoszukaj materiałów pomocniczych – piosenek w języku rosyjskim, filmów z polskimi napisami, które pomogą Ci się oswoić z brzmieniem języka, ułatwią naukę wymowy słówek po rosyjsku i naukę najczęściej używanych zwrotów i fraz.\nJęzyk rosyjski od podstaw – jak utrwalać materiał?\nAby samodzielna nauka języka rosyjskiego była skuteczna, twórz także własne pomoce naukowe. Zrób kolorowe fiszki do schowania w kieszeni spodni i noszenia przy sobie, w pokoju porozwieszaj kartki ze słówkami, zwrotami i zagadnieniami gramatycznymi trudnymi do zapamiętania, rób mapy myśli – zapamiętuj słówka na zasadzie skojarzeń, kup sobie zeszyt do ćwiczenia cyrylicy.\nJeżeli jesteś osobą kreatywną, twórz scenki komiksowe, dowcipy, krótkie historie, w których będą występowały nowe słówka do zapamiętania czy będziesz w nich używać różnych czasów – w nauce pomogą nawet małe bazgroły na marginesach kartek, jeżeli tylko uruchomią Twoją wyobraźnię. O ile jedna ze znanych dróg wiedzie przez żołądek do serca, o tyle w nauce języka często liczy się droga od śmiechu do zapamiętania. 🙂\nTagikurs rosyjskiego, kurs rosyjskiego online, nauka rosyjskiego\nPoprzedni wpisPoprzedni Jak skutecznie uczyć się rosyjskiego w domu?


Nie taka grypa straszna… – Jaslonet.pl\nStart/Przegląd mediów/Nie taka grypa straszna…\nNie taka grypa straszna…\nGrypa to ostatnio najpopularniejszy temat nie tylko w mediach, a także w naszych codziennych rozmowach. Wszystko za sprawą epidemii grypy sezonowej oraz A/H1N1 u naszych sąsiadów z Ukrainy. Nie trzeba panikować, ani zakładać maseczki na twarz. Wystarczy przestrzegać kilku prostych zasad, które pozwolą nam uniknąć zachorowania\nObecnie na Podkarpaciu potwierdzono kilka przypadków grypy typu A/H1N1 i póki co nie ma nowych zachorowań. Epidemia grypy na Ukrainie wcale nie musi rozszerzyć się na nasz region. Nie ma sensu panikować. Lekarze podkreślają, że nowa grypa ma często łagodniejszy przebieg niż sezonowa.\n– Sytuacja jest stabilna, obserwuję nieznaczny wzrost zachorowań na sezonową grypę. W tym roku sezon grypowy zaczął się jednak wcześniej niż zwykle. Ze względu na epidemię grypy za naszą wschodnią granicą powinniśmy być jednak bardziej ostrożni – zaznacza Wojciech Gorczyca – specjalista chorób wewnętrznych, specjalista medycyny rodzinnej z Samodzielnego Publicznego Miejsko – Gminnego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Jaśle.\nNajważniejsze to zachować ostrożność. – Pamiętajmy, że źródłem rozprzestrzeniania się wirusa grypy jest zakażona osoba. Zakażenie szerzy się głównie drogą kropelkową – podczas kaszlu lub kichania wydzielina może zostać przeniesiona na odległość 2-3 metrów z prędkością 150 km/godz. Kolejną drogą jest zetknięcie się z przedmiotami wcześniej skażonymi wydzieliną z dróg oddechowych np. klamki, poręcze, uchwyty w środkach komunikacji miejskiej – wymienia W. Gorczyca. Dlatego tak ważne są podstawowe zasady higieny, częste mycie rąk mydłem pod bieżącą wodą, niedotykanie oczu czy nosa rękami podczas pobytu poza domem (łatwość przeniesienia na błony śluzowe), kichanie w jednorazowe chusteczki, wietrzenie mieszkania, przebywanie na świeżym powietrzu.\nPodstawowe objawy grypy to nagle pojawiający się: kaszel, gorączka dochodząca nawet do 40 st. C, ból mięśni i ból głowy. Dodatkowo mogą wystąpić: dreszcze, uczucie ogólnego rozbicia, osłabienie, bóle mięśniowo-stawowe, nieżyt nosa, suchy kaszel. – Jednak objawami, które z największym prawdopodobieństwem pozwalają rozpoznać grypę, są: współistniejący kaszel i gorączka, u pacjentów w wieku podeszłym gorączka może nie występować – zaznacza W. Gorczyca. – Infekcje grypowe najczęściej przebiegają stosunkowo łagodnie, lecz w niektórych grupach pacjentów, ze względu na wiek lub współistniejące schorzenia, mogą wystąpić powikłania, a nawet zgony – dodaje. Jednak przy grypie bez powikłań po około siedmiu dniach pacjent wraca do zdrowia. Najdłużej utrzymuje się kaszel, bo nawet do dwóch tygodni, i osłabienie.


Dorsopatia kręgosłupa, co to jest, leczenie, Лфк - Ból\nDorsopatia kręgosłupa jest powszechną nazwą dla wielu chorób kręgosłupa, tkanki mięśniowej pleców, więzadeł. Patologia charakteryzuje się jedną ogólną charakterystyką - bolesne odczucia, zlokalizowane w szyi, plecach, okolicy lędźwiowej, niezwiązane z narządami wewnętrznymi. Bardzo często dorsopatia jest mylona z osteochondrozą. Choroby mają podobne objawy kliniczne. Jednak osteochondroza we współczesnej medycynie nie jest uważana za pełnoprawną diagnozę.\nDorsopatia oznacza "ból pleców". Dlatego, aby powiedzieć, że taka dorsopatia w twoim przypadku jest możliwa tylko przez znalezienie przyczyny, o której objawy nie mogą bezpośrednio mówić.\nSilna osteochondoza dysków międzykręgowych;\nBrak wapnia lub witamin;\nZimno, przeciągi, wysoka wilgotność;\nDuża waga ubrań;\nChoroba zwyrodnieniowa kręgów i skoliozy;\nZapalenie i ogniska ropy w kręgach;\nChoroby zakaźne, takie jak gruźlica kręgosłupa;\nPrzekroczenie normy kwasu moczowego;\nDziedziczność i wrodzone skrzywienie;\nZmiany wieku, dystrofia kręgosłupa.\nDorsopathy - co to jest?\nDorsopatia, która znajduje się w odcinku szyjnym, charakteryzuje się odruchowymi skurczami mięśni szyi. Powodem jest nadmierne napięcie mięśni. Rezultatem są bóle głowy i szyi, słabe krążenie krwi w dłoniach, drętwienie. Ból przechodzi w ramiona i ramiona, powoduje zawroty głowy, nudności, zaburzenia koordynacji. Powodem tych procesów jest to, że deformacje kręgosłupa szyjnego naruszają krążenie krwi w mózgu.\nNaruszone naturalne krzywe kręgosłupa (stają się silniejsze lub odwrotnie, bardziej płaskie), występują przepukliny i wypukłości szyi.\nOdcinek piersiowy kręgosłupa jest najdłuższy, istnieje wiele różnych objawów choroby. Kręgi piersiowe są bardziej podatne na złamania kompresyjne w sytuacjach traumatycznych. Istnieje skrzywienie kręgosłupa piersiowego, w tym jednocześnie w kierunku przednio-tylnym i bocznym. Zmiany infekcyjne najsilniej dotykają kręgów regionu piersiowego, często z przerzutami.Te dorsopatie są najbardziej bolesne, ponieważ tutaj najmocniej umiejscowiona jest tkanka mięśniowa. Przyczyną może być neuralgia międzyżebrowa lub ostra choroba sercowa.\nLudzie z siedzący tryb życia są skłonni do grzbietowej postaci dorsopatii. Mogą wystąpić bóle w klatce piersiowej, problemy z biciem serca.\nLeczenie dorsopatii musi zaczynać się od zrozumienia, że nie jest to choroba sama w sobie, a jedynie podstawowa diagnoza. Stosuje się go, dopóki nie zostanie zbadany charakter objawów. Większość odmian dorsopatii jest leczonych zachowawczo.\nPrzed rozpoczęciem leczenia dorsopatii należy chronić organizm przed dalszym rozwojem choroby. Aby to zrobić, należy wykluczyć ciężar na plecach, odpocząć więcej. Używaj specjalistycznych narzędzi ortopedycznych - kołnierzy szyjnych, ortez i gorsetów,\nKiedy pojawia się zaostrzenie, przede wszystkim konieczne jest usunięcie zespołu bólowego. Pomocne w tym będą różne maści, żele ze składnikami przeciwzapalnymi. Aby pokonać przyczyny bólu, trzeba poprawić nerwy troficzne, krążki międzykręgowe, odporność. Podczas silnych skurczów mięśni stosuje się środki zwiotczające mięśnie - pomogą one rozluźnić napięte mięśnie kręgosłupa i złagodzić ból.\nPokazanie pacjentowi i uspokojenie oznacza, dając odpoczynek systemowi nerwowemu i redukując skurcze mięśni. Po usunięciu bólu stosuje się środki przyspieszające powrót do zdrowia - biogenne środki pobudzające, witaminy grupy B, leki anaboliczne i naczyniowe.\nKiedy zaostrzenie się skończy, zacznij stosować fizjoterapię. Elektroforeza z hydrokortyzonem, elektryczna stymulacja tkanki mięśniowej, obróbka parafinowa, promieniowanie ultrafioletowe, wpływ pola magnetycznego, prysznice podwodne, zastosowania błotne. Te metody pomagają pozbyć się resztek stanu zapalnego i bólu, wzmocnić mięśnie rdzeniowe, poprawić metabolizm w obszarze problemowym.\nTerapeutyczny trening fizyczny, masaż\nW okresie między atakami przydatne będą ćwiczenia fizyczne wzmacniające mięśnie pleców. Aby uniknąć negatywnych konsekwencji, skorzystaj z programu i wskazówek specjalisty. W większości przypadków będzie to przydatne do pływania - w wodzie z kręgosłupa zostanie usunięta część ładunku.\nOsteopatia to wpływ na kręgi w rękach, mniej kontrowersyjny z medycznego punktu widzenia niż terapia manualna.Ta metoda jest prawie pozbawiona przeciwwskazań, ponieważ tutaj specjalista pracuje z kręgosłupem bardziej spokojnie i płynnie. Skurcze są usuwane, zwiększa się mobilność. Dłonie osteopaty działają tak delikatnie, że powtarzają rytm procesów fizjologicznych. Może się nawet wydawać, że podczas sesji terapeutycznej z dorsopatią leczenie nie występuje, ale w rzeczywistości manipulacje te mają głęboki wpływ na organizm.\nBędzie to również interesujące: leczenie osteopenii kręgosłupa lędźwiowego.\nJest to wymagane w przypadku nadmiernego wzrostu kości kręgów, przy jednoczesnym spadku kanału kręgowego, a przestrzeń między kręgami. Obejmuje to silne odkształcenia krążków międzykręgowych. Jeśli rozpocznie się dyskogenna dorsopatia odcinka lędźwiowo-krzyżowego, operacja będzie musiała zostać wykonana. W przeciwnym przypadku może to prowadzić do powikłań - patologii w pracy narządów miednicy.\nRozpoznanie "dorsopatii" jest dość niejasne i wiąże się z wieloma problemami z ciałem. Są one uogólnione do kategorii dorsopatii tylko ze względu na lokalizację bólu, dlatego trudno jest podać konkretny opis powikłań.\nW bardzo zaawansowanych przypadkach gatunek wiele dorsopathies może prowadzić do kalectwa i utraty do mobilności ciała.\nW ten sposób może nastąpić skrzywienie kręgosłupa, ciężką deformację kręgosłupa, utratę ruchomości stawów, zapalenie rdzenia kręgowego, a nawet zaburzeń krążenia mózgu.\nObejrzyj wideo: JERZY ZIĘBA Poznaj prawdę o chorobach przewlekłych (Sierpień 2019).\nOsteochondroza odcinka lędźwiowego kręgosłupa: zastrzyki\nOpieki Zdrowotnej © Copyright 2019 | Przerostowa kręgosłupa - co to jest?


O NAS - Planeta Dzika\nDwoje zapalonych sakwiarzy i globtroterów, którzy pragną zjechać rowerem świat. Podróżujemy z pluszowym dzikiem, który towarzyszy nam w naszych wyprawach jako maskotka firmowa, ale też jako motywator i pocieszyciel w trudnych chwilach (bo przecież motyw podróżującego rowerem dzika jest na tyle zabawny, że zachęci każdego do przejechania jeszcze kilku kilometrów).\nPlaneta Dzika to nasz autorski projekt. Zwiedzamy Polskę, Europę i świat zwykle na dwóch kółkach, choć bywa że i na dwóch nogach. Udajemy się w miejsca dzikie, albo pokazujemy, że miejsca, które wydają się być znane są w rzeczywistości zbadane tylko z wierzchu i kryją w sobie wiele tajemnic i dzikiego piękna.\nNasza para to zgrany duet, który spaja miłość do podróżowania. Nic dziwnego, że w końcu postanowiliśmy ubrać nasze podróże w projekt, który właśnie oglądacie. Aby działał on prawidłowo musimy zadbać o różne kwestie. I tak:\nAlicja pisze posty na stronie i w social mediach. Wymyśla tematy i przyciąga do nas sponsorów.\nBartosz zajmuje się stroną techniczną, promowaniem Planety Dzika w świecie i ogarnianiem statystyk.\nRazem robimy jak najlepsze zdjęcia, planujemy wyprawy i organizujemy slajdowiska!


listopad, 2020 | Argra - Producent folii i worków foliowych\nReklamówki i foliowe opakowania z nadrukami pozostają jednym z głównych elementów identyfikacji wizualnej wielu marek. Nic dziwnego, ponieważ plastikowe opakowania z chwytliwymi nadrukami można pozyskać niskim kosztem, a efekt marketingowy jest doskonały.\nReklamówki – dlaczego są tak popularne?\nWszystko zaczęło się w latach 60-tych, gdy Gustaw Thulin Sten opatentował torbę na zakupy wykonaną z tworzywa sztucznego. Rozpoczęła się produkcja na światową skalę. Dlaczego? Ponieważ torba wykonana z polietylenu jest dużo bardziej wytrzymała niż ta papierowa i sprawdza się jako wyrób wielokrotnego użytku. Pomysł ten pokochali zarówno przedsiębiorcy, jak też użytkownicy.\nNazwa „reklamówka” jest związana z przeznaczeniem toreb zdobionych nadrukami. Odznaczają się one nie tylko walorami praktycznymi, ale i marketingowymi oraz informacyjnymi. Do dziś, na reklamówkach pojawiają się logotypy sieci sklepów i poszczególnych marek. Dostępne są między innymi torby na zakupy spożywcze. Ich najpopularniejszy wariant to produkty sporządzone z cienkiej warstwy tworzywa, odpowiednie do przechowania i transportowania niewielkich zakupów. Torby reklamowe tworzone są także w solidnej wersji, wykonanej z myślą o przenoszeniu cięższych sprzętów i dużych zakupów.\nTen solidny wariant wykorzystywany jest także przez marki odzieżowe i producentów najróżniejszych wyrobów. Nierzadko, na całe opakowanie produktu składają się mniejsze opakowania z tworzywa sztucznego oznakowane logotypem oraz sporych rozmiarów reklamówka. Tak naprawdę, tworzywo sztuczne jest materiałem, który pozwala na wykonanie odpowiednich opakowań, niezależnie od potrzeb przedsiębiorstwa.\nEfektywne i funkcjonalne opakowania reklamowe\nCo ważne, stworzenie reklamowego opakowania z zastosowaniem plastiku jest bardzo proste. Polietylen, z którego zwykle tworzone są reklamówki, folie i opakowania, jest bowiem materiałem podatnym na obróbkę. Ponadto, możliwe jest jego dowolne zabarwienie, a wykonanie efektownych nadruków jest zupełnie bezproblemowe.\nJak projektować estetyczne torby reklamowe i zapadającą w pamięć grafikę? Tak naprawdę nadruk musi być dostosowany idealnie względem założeń kampanii reklamowej. Zatem należy wykorzystać kolory kojarzone z marką i logotyp. Warto stawiać na połączenia kontrastowe. W przypadku sieciówek sklepów spożywczych najlepiej sprawdzają się kolorowe nadruki na białym tle. Natomiast gdy chodzi o reklamówki na markowe wyroby, możliwości jest mnóstwo. Elegancję można podkreślić czernią i bielą, zaś nowoczesność różnobarwnymi połączeniami lub jasnymi kolorami. W tym drugim przypadku z pewnością sprawdzą się urozmaicone desenie i geometryczne motywy. Natomiast luksusowe produkty najczęściej opakowane są w tchnące minimalizmem reklamówki, uzupełniane o stylowe akcenty w formie napisów i grafik.\nCoraz częściej opakowania tworzone są z zastosowaniem surowców pozyskiwanych z odzysku. Warto pamiętać, że plastikowe odpady są zdatne do recyklingu i obowiązuje wymóg segregacji śmieci.


Odpowiedz na „Mr.T” Anuluj pisanie odpowiedzi\n5m Xiaomi Mi Note 10, Huawei P Smart Pro i FreeBuds 3 w ofercie Plusa (ceny)gsm\n1h Jeden prosty trik wystarczył, by Sony Xperia 3 zrobiła się dla mnie dwa razy ciekawszagsm\n2h Znamy ceny Samsunga Galaxy A51 i Galaxy A71 w Europie. Czy warto będzie je kupić?gsm\n3h O nie, Oppo naprawdę to robi. Reno3 nawet w wersji Pro nie ma szans z Redmi K30gsm\n4h Redmi K30 bryluje w AnTuTu. No i na co komu flagowiec?gsm\n4h Co nowego w HBO GO (grudzień 2019)rtv\n4h Szukasz naprawdę niewielkiego systemu stereo? Sprawdź Teufel Kombo 11rtv\n5h Promocja: słuchawki TWS, które naładują Twój telefon oraz telewizor Xiaomi z wysyłką z Niemiecgsm\n5h Niedrogi, płaski i nieźle wyposażony soundbar od Denona, czyli DHT-S216rtv\n6h Znamy ceny Galaxy S10 Lite i Galaxy Note 10 Lite w Europie! Czy Samsung przesadził?gsm\n7h Promocja: Xiaomi Mi Watch niedawno debiutował, a już dzisiaj kupisz go w świetnej ceniegsm\n7h Samsung Galaxy S11 na pierwszych zdjęciach! Jego aparat ma być niezwykły i ekskluzywnygsm\n8h Promocja: kup Galaxy S10 lub Galaxy Note 10 i odbierz kolejny smartfon Galaxy za 1 zł!gsm\n11h Ciekawa i całkiem tania Nokia 2.3 już w przedsprzedaży. Co oferuje?gsm\n12h Google Glass: Explorer Edition otrzymuje finalną aktualizację - to koniec wsparciagsm\n23h Znamy specyfikację i wygląd Samsunga Galaxy A51. Ma sporą szansę na sprzedażowy sukcesgsm\nsamsung series 5, tablet win7, sandisk lightning, 733, android samsung nokia motorola, shiru shogun 10 ultimate, typy sylwetek, mtk8127, Swype, snooze\n26 queries. 0,456, 0.455 (0,456) seconds.


Tragiczny wypadek na Matejki | BytomOnline.pl - Wiadomości z Bytomia\nPolicjanci z Bytomia wyjaśniają szczegółowe okoliczności wypadku drogowego. W zdarzeniu śmierć poniósł mężczyzna natomiast piesza doznała niegroźnego urazu nogi.\nW miniony piątek na ul. Matejki doszło do tragicznego w skutkach wypadku. Ze wstępnych ustaleń policji , 24-letni kierujący mitsubishi na łuku drogi utracił panowanie nad pojazdem i wjechał na chodnik, gdzie potrącił 51-letnią pieszą. Następnie samochód uderzył w przydrożną latarnię. Siła uderzenia przekręciła latarnię prawie o 180stopni.\nKierowca w wyniku odniesionych obrażeń zmarł, natomiast kobieta doznała niegroźnego urazu nogi – informuje KWP Katowice\nTaggedbytomPolicjapotrącenie na Matejkiśmierć na Matejkiwypadek na Matejki\nPrevious Article Warsztaty beatboxowe w CSW Kronika\nNext Article Mówią „NIE” dla KZK GOP – mają już prawie 1000 podpisów!\n2 Comments on “Tragiczny wypadek na Matejki”\nZgłaszałem w ZDIM – żeby w tym miejscu ustawić tzw zwalniacze, – lecz usłyszałem że jest to główna droga dojazdowa i jest to niemożliwe. Może szanowni ludzie z dróg i mostów zastanowią się nad jakimś rozwiązaniem, gdyż wielokrotnie samochody w tym miejscu przekraczają dozwoloną prędkość, czego skutkiem są ludzie przebiegający w strachu na pasach, które są ustawione od razu za zakrętem, co jest z tego co widzę dużym zaskoczeniem dla kierowców jak i przerażonych przechodniów. Jeśli to nie przemawia do nikogo, to może warto sprawdzić ilość wypadków w tym miejscu, w latarnie samochody uderzały już wielokrotnie, łącznie z autobusem, brama wjazdowa z kościoła – kilkakrotnie – widać zresztą że była wymieniana, słup z muru kościoła był już także nieraz „skasowany”. Kilkadziesiąt wypadków w tym miejscu – i żadnej reakcji żeby coś z tym zrobić.\n28/12/2009 o 13:07\nPrzejście na ul. Matejki jest bardzo newralgicznym miejscem, jako, że jest to droga główna ciężko postawić na niej tzw. zwalniacze. Pozostaje zlikwidować lub przenieść owe przejście dla pieszych w inne bezpieczniejsze miejsce.


Bożena Nowakowska przedstawiciele sanepid Słupsk Strasburg skarga kasacyjna NSZZ Solidarność kadm choroba zawodowa barwniki pyliste Interwencja Polsat Interwencja WSA Gdańsk Wanda Gawlik treść skargi skarga NSA sanepid gest Kozakiewicza słupski sanepid indukcja nowotworu IMP w Łodzi Newell Rubbermaid ban prawa człowieka dziwne wyroki karta narażenia nowotwór www.gp24.pl RPO skarga do NSA Bieniecka-Rembeza PPIS w Słupsku rzymianie NSA artykuły prasowe dziki kraj opary gazów przepisy bhp Curver S.A niechciany gość nowotwór nerki opinia lekarska sanepid Gdańsk IP komputera Wiesław Smolicha bezprawie pismo HFPCz nerka odwołanie warunki pracy HFPCz\n... Sądu na rażące zaniedbania w prowadzonym dochodzeniu, które w mojej ocenie miały wpływ na niekorzystne dla mnie decyzje. W końcu WSA w Gdańsku wyznaczył rozprawę na dzień 12.02.2009 roku. Niestety ...\n... wskazuje na pozazawodowa etiologię choroby.” Szanowna Pani doktor kłamie Pani z premedytacją!!!. Jest Pani zupełnie niekompetentna. Brak pomiarów poziomu narażenia to zaniedbanie sanepidu i pracodawcy ...\n3. Małe podsumowanie\n... dziwi bowiem domyślam się kto nim jest. Cóż, w trosce o zdrowie psychiczne i wydajność pracy tego osobnika zmuszony będę "zbanować" to IP. Bowiem nie na takich użytkownikach najbardziej mi ...\n4. Kolejna rozprawa administracyjna.


Szybkie znalezienie odpowiedniego lokalu - Traxbud\nStart » Posiadłość » Domy, Mieszkania » Szybkie znalezienie odpowiedniego lokalu\nDodane: 2015-09-17 Kategoria: Posiadłość / Domy, Mieszkania\nCzasami zdarzają się sytuacje, w których człowiekowi zależy na bardzo szybkim znalezieniu lokalu mieszkalnego. Może to być spowodowane między innymi przeprowadzką do innego miasta, bezpośrednio powiązaną ze znalezieniem nowej, dobrze płatnej pracy. Wynajmowanie lokali przeznaczonych pod zamieszkanie nie jest rzeczą opłacalną. Zdecydowanie korzystniejszym działaniem jest szybkie kupienie własnego mieszkania, znajdującego się w naprawdę niesamowicie interesującej okolicy. Jeżeli podejmuję decyzję, że kupię mieszkanie (Lublin) to specjalne agencje pośrednictwa bez problemu pomogą w odszukaniu odpowiedniej opcji. Ilość ofert lokali mieszkalnych znajdujących się w propozycji biura nieruchomości jest bardzo duża. Dzięki pracy specjalistów z agencji wiem, że kupię mieszkanie (Lublin) przestronne, w naprawdę przystępnej opcji cenowej. Proponowane mieszkania są rozwiązaniami godnymi uwagi, które pozwolą na komfortowe życie.\nProfesjonalne nakładanie folii na okna\nPrace związane z nakładaniem folii na okna nie są wcale tak proste, jak mogłoby się wydawać. Przede wszystkim fachowe założenie tego rodzaju rozwiązania wymaga ponadprzeciętnej precyzji. Niedokładności podcza...\nNie wiesz gdzie zamówić dobre mieszkania dla swojej rodziny? U nas będziesz miał do wyboru różnego rodzaju domy na sprzedaż w najlepszych miejscach naszego kraju. Zapewniamy bardzo tanie budynki które nie wymagaj...


Nowa aktorka dołącza do obsady filmu "Shazam!"\nNowa aktorka dołącza do obsady filmu „Shazam!”\n22.12.2017 Agnieszka Michalska Aktualności z filmów i seriali, Wszystkie aktualności z fantastyki\nJak donosi portal ComicBook, kolejna młoda aktorka zagra w najnowszym filmie DC. Wcieli się w przyjaciółkę Billy'ego Batsona.\n1,050,735 total views, 8,612 views today\nMowa o Faithe Herman (Tacy jesteśmy). Nie podano jednak żadnych szczegółów odnośnie jej roli. Spekuluje się jednak, że wcieli się w Darlę Dudley, młodą Afroamerykankę, która również otrzyma moce. Herman dołączy tym samym do obsady składającej się z:\nJack Grazer jako Freddy Freeman\nGrace Fulton prawdopodobnie jako Mary Marvel\nShazam! to historia Billy’ego Batsona, który otrzymuje od czarodzieja moce starożytnych bogów i mitycznych bohaterów. Zmieniając się w superbohatera zmienia się w dorosłego mężczyznę, nadal jednak posiada wtedy dziecięcy umysł.\nFreddy Freeman, jako jedyny zna sekret Billy’ego, a później sam także staje się superbohaterem, znanym jako Captain Marvel Jr.\nZobacz również: Mamy zdjęcia zza kulis „Shazam”\n"The Batman" - nowe logo i plakat\nNowa zapowiedź animacji „Bilal: A New Breed of Hero” Następny artykuł »\nNowy „Star Trek” w rękach scenarzysty „Zjawy”\n1,116,441 total views, 8,623 views today


in my craft world: września 2011\nRomantyczny ILS :)\nKochani, wesoły nam dzień dziś nastał :):):) ale ale... od początku...\nKlikajcie w banerek i zapraszamy do wspólnego scrapowania :*\nMiły taki poranek, prawda? :):) dla mnie wręcz fantastyczny :)\nściskam mocniachno :*\nEtykiety: Scrapujące Polki, to i owo\nUff... Wygrzebuję się z choróbska i innych nieoczekiwanych wydarzeń...Oby do przodu...\nTymczasem szybciorem pokazuję moja propozycję kolorystycznego wyzwania na Romantycznym ILS :) Zaglądnijcie koniecznie i dołączcie do zabawy :)\nMoja propozycja to kartka z delikatną ażurową ramką i klasycznymi kwiatowymi dodatkami. Uwieńczeniem całości są mini perełki i tiulowa kokarda. Tiul u mnie ma swoją premierę... Po dwóch latach zdecydowałam się go użyć i kurde, ale mi się spodobało :)\nCałość zrobiona z papierów i dodatków ILS.\nps. farbka pękająca i mgiełki od Tusi :)\nściskam mocno i dobrej pogody życzę :)\nEtykiety: ILS, ILS Romantyczny, kartki, scrapki.pl, wyzwania\nZespół Diabelskiego Młyna ma zaszczyt zaprosić wszystkich chętnych do zliftowania prześlicznej kartki Oliwiaen. Na pewno nie zajmie Wam to dużo czasu, a czas można super spędzić na scrapowaniu, więc tym bardziej zachęcamy :):)\nWpadnijcie na bloga zobaczyć jakie cuda Dziołchy poczyniły :)\nMoja jest w nowym jak dla mnie zestawieniu kolorów, a poleci na ślub :)\nGłówną rolę grają papiery zakupione kiedyś w craftstore.pl i zapomniane. Szczęściem znalazłam je i będę ciachać do ostatniego skrawka. Poza tym stemple od Tusi i z Lemonade (Polpompu)\nBuziaki przesyłam wszystkim odwiedzającym :*\nI ciepła posyłam tym, którym zimno. U nas już jesień, rano było 5 stopni :(\nEtykiety: Diabelski Młyn, kartki, scrapki.pl, ślub, wyzwania\nTada tadaaaaammmm, dziś ruszył nowy bardzo inspirujący blog\nktóry mam to szczęście współtworzyć jako Projektantka :):)\nNasze dzisiejsze propozycje opierają się na papierze miesiąca, pięknego różowego At noon...\nPo szczegóły i do obejrzenia prac przezdolnych Dziołch zapraszam na bloga, a tymczasem skromna moja karteluszka...\nŚciskam mocno wszystkich :*:*:*\nAutor: Bajjka 9 komentarze\nEtykiety: ILS, ILS Romantyczny, kartki\nKażdy miesiąc jest dobry, żeby zrobić kartki romantyczno - miłośnicowe :) Wrzesień szczególnie lubię, bo w tym miesiącu obchodzimy z Bartoszem rocznicę ślubu. I do tego pięknego 13-go :D\nŻeby nie było, że uprawiam prywatę, przechodzę migiem do konkretów i pokazuję dwie karteczki na cudnych UHK-ach. Papiery te są tak mega cudne (nieraz to już chyba mówiłam), że prace same się robią :)\na tu z dodatkiem Primy\nDziękujemy Ci Zespole UHK-a za taki wspaniały dar dla ludzkości scrapującej ;)\na Wam dziękuję za obecność i dobre słowo :*:*:* Kłaniam się Wam nisko na ile kręgosłup pozwoli ;)\nEtykiety: kartki, scrapki.pl, ślub, UHK Gallery