Na przekór logice… czyli Citrone Tube DAC + AMP – MuzoStajnia\n21Sier 2014 26 Sty 2015\nNo właśnie – na przekór logice. Bo po co do cholery kolejna, trzecia już recenzja o „cytrynce”? Bo jak lampa może się spodobać mi, „scenolubowi”. Owszem – uwielbiam naturalny, ciepły, analogowy przekaz, ale nienawidzę mułu i zagęszczenia. Kiedy między intrumenty włazi dym z papierosów albo znienawidzony w przedszkolu kisiel. Po cholerę mi ten sprzęt…\nNikt się nie zgłasza więc odpowiem sobie sam 🙂\nCo do trzeciej recenzji Cytryny na Muzostajni – a czemu nie? Czemu Muzo ma być sztampowa? Czemu wierzyć jednemu recenzentowi, który ma tylko jedną parę uszu, jeden mózg i swój osobisty gust? Jeszcze do tego ten gust jest do bani… 😛 No ale ok – o gustach się nie dyskutuje:) Właśnie po to kolejny tekst – jak urządzenie jest ciekawe (dobre czy nie to kwestia wtórna) to warto go poddać opinii wielu, aby summa summarum każdy z czytelników mógł wyciągnąć jak najbardziej obiektywne wnioski.\nA po kij ten sprzęt przyszedł do mnie? Bo… to może od początku…\nPewnego pięknego lipcowego dnia przeglądam zaprzyjaźnione, wręcz me macierzyste forum audio i natrafiam na zachwyty nad lampowym DACiem. Potem patrze jest pierwsza recka w Muzo… bach drugi tekst. Potem inny blog i znów. Pomyślałem, że niezły hype… każdy z recenzentów pisze, że go kupił po testach. No ale czemu nie. Hybryda we wzmacniaczu Music Hall PH25.2 udowodniła mi, że da się zaimplementować lampy bez znienawidzonych przeze mnie skutków ubocznych. To może da się też w DACu? Może w końcu znajdę następcę dla swojego tranzystorowego przetwornika, którego mimo że bardzo lubie to jednak wady w nim widzę… Tak wykonałem telefon do Tomka vel ‘Cytryniarz’ i poza zgłoszeniem zainteresowania odsłuchem pytam co go wyróżnia, że ma grać inaczej niż inne lampiaki? No i na spokojnie wytłumaczył… dla chętnych na końcu niniejszej recenzji właśnie informacje techniczne od Tomka.\nWracając jednak do mojego, osoby nie do końca ogarniętej w technicznych aspektach lampizacji, wywodu…\nOtrzymałem, otworzyłem, ujrzałem\nDo testów otrzymałem Citrone Combo (Tube DAC + AMP). Tomek zastrzegł, że wzmak w tej konstrukcji jest robiony na szybko na prywatne potrzeby – nie jest dopieszczony pod względem użytych elementów i jest zestrojony pod słuchawki o impedancji 50-70ohm.\nSam sprzęt prezentuje się godnie – jeśli lubi się czołgi na drewnianej lawecie 🙂 Ja lubię – prosto, solidnie i oryginalnie. Z drewna i metalu… żadnego plastiku, szpachli czy kleju. Wykonanie na dobrym poziomie, mimo że testowy egzemplarz robiony „pod siebie”, a nie z dbałością dla klienta końcowego. Klocek swoje waży, stąd wymaga odpowiedniego dla siebie miejsca, a nie stawiania go na szczycie naszej „wieży”. Na przedzie dumnie prezentują się cztery lampki 6N1P-EW – sparowane odpowiednio na sekcje DACa i ampa. Na froncie znajduje się gniazdo słuchawkowe, wygodny, spory skokowy potencjometr i dwa przełączniki (wybór źródła oraz wyjścia). Z tyłu wejście RCA oraz dwa cyfrowe (USB i coax) oraz wyjście RCA. Włącznik na górze obudowy.\nW urządzeniu zaimplementowany jest przetwornik Cirrus Logic CS4398, natomiast wejścia cyfrowe obsługują kolejno sygnały 16/48 (USB) i 24/192 (Coaxial).\nPooglądałem, postawiłem, podłączyłem\nZanim dojdziemy do dania głównego troszkę o akompaniamencie. Urządzenie testowałem głównie w funkcjonalności DACa (dlaczego – o tym później) w akompaniamencie przede wszystkim:\nŹródło: laptop, iBasso DX50\nWzmacniacz: Music Hall PH25.2, Rapture AMP\nSłuchawki: Beyerdynamic dt990 Edition 600ohm, Sennheiser HD800, Hifiman HE-500, Denon D600\nKabelki: Srebro solid core 6N, Audeos Gold Reference, Nordost Red Dawn.\nZa udostępnienie słuchawek do testów podziękowania i pozdrowienia dla kolegi Rev92!\nKoniec zanudzania… jak to gra?\nNa początku chciałem ocenić całe pudło w okazałości. Mówiąc krótko niestety po podłączeniu zarówno dt990 jak i HD800 wzmacniacz podawał mocne zniekształcenia przy głośnościach, na których słucham normalnie. Owszem – ściszenie je niwelowało acz uniemożliwiało rzetelny test. Przy HE-500 było znośniej… ale nadal dla mnie nie dostatecznie, aby podjąć się oceny tej sekcji urządzenia. Z Denonami D600 współpracował już poprawnie (choć lekko brumił), lecz że je mam przypomniałem sobie w ostatnich godzinach testu. Stąd nie starczyło mi niestety czasu, na dogłębny test, acz pewne wnioski udało mi się wyciągnąć.\nUrządzenie jako całość gra niezwykle soczyście i barwnie. Nie jest to jednak ciepła klucha. Mimo wypełnienia i masy gra bardzo równo i zdyscyplinowanie. Bas jest miękki, ale nie mulący. Góra piękna, naturalna. Nie ma cyfrowych nalotów, takiego sztucznego „skrzenia”. Jest raczej z tych co blachy przedstawiają jako blachy – solidne i grube… a nie jak folia śniadaniowa wpadając w gigahercowe wibracje i siejąc nimi gdzie popadnie. Napisałem, że urządzenie gra bardzo równo… acz czasem miałem wrażenie faworyzowania średnicy. Nie mam tego za złe gdyż jest ona cudowna – gładka i wypełniona, a zarazem dostatecznie rozdzielcza i swobodna. Nie czułem tu żadnego zlepku dźwięków czy zagęszczenia sceny. Acz trzeba przyznać, że scenicznie akurat Denony są bardzo ciekawe i trudno je tu zepsuć 🙂 Zapowiadało się ciekawie, więc sam żałuje, że tak krótko, a zwłaszcza że nie udało się z wyższej klasy słuchawkami…\nMuszę jednak zaznaczyć, że z tego co wyjaśniałem z Tomkiem kwestia przesterów na moich wymagających słuchawkach nie jest wadą urządzenia, a jego cechą. Wzmacniacz ma specyficzną konstrukcje, która z założenia jest dostrajana pod konkretne słuchawki Klienta. Nie jest uniwersalna, że obsłuży wszystko co wepniemy od 16 do 600ohm. Także zamawiając Citrone Combo (DAC+AMP) musimy mieć to na uwadze. Tomek oferuje wersje z przełącznikiem, lecz ze względu na jakość dostępnych na rynku komponentów sugeruje maksymalnie dwie pozycje „strojenia”.\nJak natomiast poradziła sobie Cytrynka w roli przetwornika cyfrowo-analogowego?\nBardzo fajnie. Niby taka stereotypowa lampa – barwna, ciepła, wypełniona – ale jednak nie. Gdyż nie zaznałem tu skutków ubocznych jakie często mnie irytują w takich konstrukcjach!\nCitrone Tube DAC, podobnie jak pisałem o urządzeniu jako całości, zachowuje zdrową równowagę tonalną – z wrażeniem lekkiego faworyzowania średnicy, zwłaszcza w stosunku do góry. Nie jest ta góra nieobecna czy przyciemniona, ale ta analogowość, grubość np. wspomnianych talerzy czasem wycofuje ją nieco wgłąb sceny. Dla mnie osobiście jest to idealne posunięcie. Daje naturalny przekaz, bez cyfrowego nalotu – takiego sztucznego wyciągania góry na szczyty aż uszy krwawią:) Acz muszę o tym wspomnieć, gdyż wiem, że pewne osoby mogą to uznać za wycofanie i przyciemnienie. Natomiast dla tych co lubują się w takim strojeniu przestroga, aby nie dodawać do tego kolejnego klocka z przyciemnioną górą – bo może być już za dużo. Więc jak najbardziej transparentny w tym zakresie wzmak mile widziany. Dodać należy, że pomimo tego charakteru góra nie traci na rozdzielczości i szczegółowości. Nie ma tu mowy o „glutkach”.\nŚrednica to kolejna mocna broń Citrone Tube DAC. Jest bajecznie barwna, a do tego niesamowicie gładka. Aksamitna. Wokale są niczym najlepiej zestrojone instrumenty – bez żadnego fałszu. Eksponowane są na należnym im miejscu czyli na przedzie sceny (oczywiście jeśli tak zakłada nagranie). Znów mam poczucie nieco wyjścia średnicy przed szereg – zwłaszcza jej niższych i środkowych pasm, trochę zapominając o wyższych (co daje obraz nieco przyciemnionej średnicy). Daje to owszem ten czar, ale brakowało mi trochę zadziorności. Instrumenty mają odpowiednią (na pewno nie przesadzoną) masę, wokal jest bardzo pełny. Pięknie, dostojnie i bardzo łagodnie prezentowana jest każda nuta, bez żadnej agresji, ostrości czy sykliwości, ale… Ale brakuje mi troszkę tej kropki nad ‘i’ zwłaszcza w gitarze – zarówno akustycznej jak i elektrycznej. Tego pociągnięcia nieco wyżej, tego poczucia początkowego szarpnięcia struny oraz tego ostatniego wydźwięku.\nDół natomiast jest dokładnie jak lubię. Dobrze kontrolowany, ale miękki. Nie sztywny, zdyscyplinowany, żołnierski. Ale też nie budyniowaty. Taki w sam raz. Kiedy trzeba się skończy, kiedy trzeba pomruczy. Kiedy trzeba będzie kartonem, a kiedy trzeba grzmotem pioruna. Czasem brakowało mi nieco niższego zejścia, acz to już może być subiektywna potrzeba mojej osoby.\nPomimo tej dostojności, łagodności, barw i wypełnienia (to są słowa co mi pierwsze przyszły na myśl po włączeniu Citrone Tube DACa po raz pierwszy), jak wspomniałem nie odnalazłem tu jakiś dużych skutków ubocznych takiego strojenia. DAC gra bardzo czysto i z bardzo dobrą rozdzielczością. Pamiętam kiedyś testując Peachtree DAC itx zachwycałem się jego barwami… acz poległ nieco w kwestii właśnie rozdzielczości, mikrodynamiki. W Cytrynce nic takiego nie zaznałem – wywarła na mnie pod tym względem dobre wrażenie. To samo dotyczy generowanej sceny i ogólnie holografii. Nie słyszałem urządzenia z tak dopasowaną pode mnie barwą, które grałoby jednocześnie z taką sceniczną swobodą. Scena jest trójwymiarowa. Szeroka i bardzo mocno różnicująca głębię. Instrumenty są porozstawiane bardzo precyzyjnie i nie ma problemów z ich lokalizacją. Pomiędzy natomiast sporo powietrza. Nie jest to próżnia, zupełnie czarne tło, a trochę zadymione. Może nie „Mocnymi bez filtra”, a papierosami „eko- elektronicznymi”, ale jednak. Acz jest bardzo dobrze. Brzmi to spójnie i przyjemnie, a dzięki dobrej holografii ze sporą ilością powietrza całość oceniam na prawdę pozytywnie. Nieco lepiej wypada pod tym względem wejście Coax niż USB. Jest minimalnie bardziej przejrzyście co daje wrażenie jeszcze zwiększenia sceny i większej swobody.\nW kwestiach synergii jak wspomniałem Citrone DAC zasługuje na jak najbardziej transparentnego kompana. Sam kreuje tak genialny obraz jako całość, że ingerencja nie jest tu potrzebna – a nawet może zaszkodzić. Co prawda barwowo podobało mi się zarówno na Music Hallu jak i na Rapture – acz ze względu na dynamikę, szybkość i jeszcze większą czystość i swobodę sceniczną to z Rapture słuchało mi się najprzyjemniej. Na pewno Cytrynce nie posłuży spowolniony wzmacniacz, zwłaszcza masywny… może to się szybko po prostu przejeść i wyjść bokiem…\nNatomiast jak wypadły poszczególne słuchawki? Tak już pokrótce bo dużo wynika z samego opisu charakteru DACa.\nNajbardziej naszego bohatera polubiły Sennheisery HD800. Po przekroczeniu pewnych poziomów głośności te słuchawki stają się agresywne i nie do słuchania. Citrone ten moment opóźniał, za co mu chwała. Łagodził ich zapędy do przebicia bębenków słuchowych w ostrzejszej muzyce.\nZ natury słodkie dt990 edition 600ohm natomiast… niespodzianka! Też go polubiły. Bałem się o to połączenie, że będzie za dużo dobrego. Że się zmuli, zaolei. Że góra zniknie. Nic z tych rzeczy. Zwłaszcza na Rapture. Jest to duży moim zdaniem komplement dla Citrone! Acz z beyerami wolę jednak swój domowy zestaw z rDac na źródle. Jest czyściej, szybciej i bardziej rozdzielczo.\nW przypadku Hifiman HE-500 mam już zagwozdkę. Acz jest to zagwozdka mała, gdyż między dobrym a lepszym. Citrone dodawał słuchawkom wypełnienia (co w przypadku słuchania ich na fabrycznym kablu się bardziej niż przydaje – a taki zestaw miałem jedynie do dyspozycji) i barw. Acz brakowało nieco szybkości. Jechaliśmy wspólnie z koncertem Godsmacka… ale czuć było, że powinniśmy jechać szybciej. Nie jest to jednak tak mocna potrzeba, jaką odczuwałem w przypadku dt990, stąd pozostałe walory Citrone przechylają tu szale na swoją stronę.\nNie mogę posłuchać a chcę wiedzieć\nPonieważ sprzęt jest dość niszowy może warto zestawić go z czymś dużo bardziej popularnym – dla punktu odniesienia. Czyli powoływany już wcześniej rDac. Choć też nie zwykły rDac, acz zmodyfikowany (wymiana wszystkich kondensatorów elektrolitycznych) i napędzany przez zasilacz z regulatorem od TeddyPardo.\nCitrone Tube DAC to zdecydowanie dźwięk bardziej analogowy (normalnie odkrycie roku!) niż rDac. Jest bardziej gładko i słodko, tak dostojnie. rDac gra agresywniej, bardziej konturowo, co czasem daje poczucie nerwowości.\nCitrone gra także równiej, przy nim w rDac wychodzi nieco granie w stylu V… choć może nawet nie V, a z nieco podbitym dołem i tą najwyższą górą (pół V pół U 🙂 ). Dół Citrone mimo, że bardziej miękki niż w rDac nadal jest mocno trzymany w ryzach. rDac schodzi za to niżej, acz bardziej twardo prezentuje to pasmo. Ilościowo też jest go jak wspomniałem w rDac więcej. Gitary są w rDac masywniejsze – basówka, niższe partie elektrycznych – podobnie jak duże strunowce czy fortepian. Oba urządzenia brzmią tu dobrze, acz równiej i neutralniej wypada Citrone. Natomiast potwierdza się tu moja teza o braku u niego pazura, małym braku na wyższej średnicy. rDac jest bardziej zadziorny, wykańcza instrumenty z należytym im blaskiem. Skoro przeszliśmy do średnicy to wokale. Na Citrone wokal zdecydowanie prezentowany jest bardziej z przodu. Jak to w lampach ten wokal jest słodszy i cieplejszy. Góra natomiast to mocny punkt Citrone. Jest piękna, zaokrąglona, bez żadnych (dla mnie sztucznych) naleciałości typu zapiaszczenie, szelesty czy sztuczne wyciągnięcie ku niebiosom. W rDac na tle tego przeciwnika nieco czuć te artefakty. Idzie ta góra wyżej, ale jest nieco ostrzej i właśnie czasem zbyt „cyfrowo”.\nrDac jest jednak w tym pojedynku szybszy i gra z większą rozdzielczością, co zwłaszcza uwypukliły dt990 i troszkę HE-500. Może taki efekt daje większy pazur (czyli de facto mniejszy w Citrone przez te minimalne braki wyższej średnicy). Także dzięki czystszemu tłu i większemu napowietrzeniu holografia jest moim zdaniem na wyższym poziomie. Lokalizacja źródeł jest precyzyjniejsza, przez co scena wydaje się szersza, co się akurat w moje gusta bardzo wpisuje (zwłaszcza, że nie jest rozdmuchana sztucznie). rDac natomiast nie różnicuje tak planów w głąb. Są one bliżej siebie niż u Cytrynki.\nNależy zaznaczyć, że nie znalazłem żadnego aspektu gdzie byłaby przepaść między DACami. Tam gdzie jeden był lepszy nie znaczy, że drugi nie był i tak bardzo dobry. Bardziej w tym momencie rozchodzi się tu o preferencje i synergię z resztą toru…\nNie ma co się rozwodzić. Ze względu na problemy z sekcją wzmacniacza trudno mi się odnieść ostatecznie do Citrone Combo. Jednak dla miłośników lampowej, naturalnej barwy, grania dostojnego, łagodnego i przystępnego Citrone Tube DAC to obowiązkowa pozycja na „krótką” listę do odsłuchów. Jak każdy sprzęt ma swoje wady… ale w tej cenie moim zdaniem są one minimalne w stosunku do prezentowanych walorów. Zwłaszcza, że całkiem możliwe, że wady te są do dalszego skorygowania poprzez wymianę lamp – acz sam nie miałem możliwości więc nie będę ‚hipotetyzował’. Pewne jest jednak, że jest to bardzo prosty sposób aby pokombinować z ostatecznym brzmieniem i doszlifować je pod swoje upodobania. Choć to co zrobił Tomek w „serii” może być trudno pobić 🙂\nZ mojej strony pełna rekomendacja!\nCitrone Tube DAC: 1900pln netto w wersji podstawowej z lampą 6n1p-ew lub RFT ECC81\nCitrone Combo (Tube DAC + AMP): tylko na indywidualne zamówienie – od 4500pln\nDla cierpliwych trochę technikaliów – czyli dlaczego ta lampa nie muli 🙂\nTak na prawdę Tomek mi to tłumaczył… acz boję się, zę wszystko bym przekręcił. Stąd poprosiłem samego kontruktora o parę słów komentarza. Zapraszam:\nCitrone to nie jest standardowa Lampizacja SRPP.\nW Citrone Sygnał wyjściowy ma impedancję 65 kOhm . W „normalnych układach”lampzacji” czyli wspólna anoda katoda SRPP (kaskada) impedancja sygnału jest na poziomie 600 Ohm. z równania reaktancji wynika, że przy tej wartości kondensator musi mieć minimum 2,2 uF do 4,7 uF. Żeby przenieść najniższe częstotliwości rzędu 20 Hz . Przy impedancji 65 kOhm , ta wartość zmienia się na 100nF .\nPodstawowym problemem w układzie kaskadowym SRPP jest wysoka pojemność kondensatora. Jest on niedoładowany, zamula średnie pasmo i szarpie bas. Sprawia też wiele innych problemów jak przesunięcia fazowe. Ale nie w Citrone. Tutaj jest kondensator sprzęgający o pojemności 100 nF, który jest idealnie doładowany. Ta wartość daje pole do popisu w zastosowaniu wielu różnych typów kondensatorów, które kosztują bardzo nie wiele (dla przykładu 100 nF /250V Vishay kosztuje 1,5 zł sztuka 🙂 ).\nW torze lampowym jest wszystko dobrane optymalnie pod tą konstrukcję. W pcb DAC też nie stwierdzam jakiejś biedy, są porządne elementy (jak rezystory metalizowane 1%, firmowe kondensatory, oryginalne układy cirrus logic). Tor cyfrowy spdif jest na wysokim poziomie.\nTransformator jest od sprawdzonego dostawcy Audio-Design, zaprojektowany z 100% zapasem mocy w wersji audio. Są filtry pasywne na zasilaniu 230V, które są bardzo rzadko stosowane nawet przez światowe marki audio. Citrone jest dopracowane, nie wymaga żadnego modowania i poprawek. Można zastosować lepsze gniazda rca, podstawki, włącznik – ale to kosmetyka. Chciałem tego uniknąć, żeby nie podnosić ceny urządzenia. Robiłem próby na bardzo drogich rezystorach foliowych 100 zł sztuka, nie było żadnej różnicy, dlatego że układ lampowy rządzi się innymi prawami jak tranzystorowy. Jest to układ drgający jak gumka rozciągnięta w rękach. W tranzystorach najważniejsza jest symetria układu tam każda duperelka ma duże znaczenie, zwłaszcza rezystory i stabilizatory. Tam problemem jest też jakość samych tranzystorów – te najlepsze kosztują po 1000 zł sztuka. W układzie lampowym jak za dużo napchasz elementów stabilizacji, kondensatorów, to dźwięk będzie zamulony i kluchowaty. Tu nie można kombinować 🙂 Ma być jak najprościej wtedy gra – dowodem jest Citrone 🙂\nTagi: Citrone Combo, Citrone tube dac, Cytryniarz, Recenzja, test\nPoprzedni Grubbbo-stajnia czyli sprzęt odsłuchowo-testowy\n21 Sier 2014 o 00:33\nŚwietna recka Grubbby.\nWarto wspomnieć że Citrone świetnie reaguje na zmiany okablowania, czy to cyfrowego czy analogowego.\nTo samo tyczy się samych lamp. Dzisiaj przyszły do mnie używane i pomierzone 6N1P-EW, wcześniej w Citrone miałem nowe w wersji Wi.\nRóżnice są spore na korzyść 6N1P-EW.\n21 Sier 2014 o 01:34\nZnam powód dla którego miałeś uczucie, że Citronie nie idzie wysoko w góre i obcina trochę to pasmo. Słuchałeś bezpośrednio po USB. Polecam do tego konwerter. Wtedy wymienione w tekście dolegliwości znikają, jest lepsza rodzielczość, więcej czarnego tła i czuć, że góra pasma zaczyna oddychać. Nie jest przymglona i brak w niej zaszumienia i obcięcia dzwięku.\nMam tylko jedną uwage odnośnie basu. Dla mnie jest on raczej z twardych aniżeli miękki. Ponadto odnośnie kontroli sie zgadzam jest świetna. Tak samo z najniższymi rejestrami, na ruskich lampach jest ich trochę za mało. Citrone odwdzięcza sie za to impaktem, jest niesamowity 🙂\n21 Sier 2014 o 06:58\nZnaczy ta góra dla mnie jest idealna – zaznaczyłem to wiedząc, że część osób może mieć niedosyt.\nMi brakuje pazura na średnicy.\nCo do coax – zgoda jest lepiej, bo też na tym źródle słuchałem. Z moich obserwacji wynika, że jest nieco czyściej i wzrasta rozdzielczość. Ale nadal np. dla dt990 czy he500 czuło się, że fajnie mieć nieco więcej. W HD800 mi to zupełnie nie przeszkadzało – one są dla mnie wystarczająco „pędzące”.\nWiększego rozciągnięcia góry na coax nie przyuważyłem. Ale po coax korzystałem z iBasso – może lepszy transport coś by tu wniósł. Acz wątpię – jestem z natury sceptykiem jeśli chodzi o wpływ transportu i kabli cyfrowych większym niż granice percepcji i autosugestii – o ile oczywiście nie są spaprane te elementy 🙂 Też przy założeniu, że odbiornik w DACu jest zaimplementowany poprawnie, na wysokim poziomie. Jeśli nie to faktycznie transport może mieć wpływ. Na przykładzie USB – jeśli jest asynchroniczne z buforem – to na co ma wpływać transport i kabel, skoro DAC dostaje sygnał już właśnie z buforka jako transportu (tam sa dane i to z buforem DAC sie komunikuje). Wszystko załatwiają układy wewnętrzne, a transport i kabel mają zapewnić tylko aby odpowiednia ilość danych się znalazła w buforze w odpowiednim czasie – a 1000kbit / s przy naszych FLACach to raczej przejdzie na drucie od żelazka. Jittery, szumy kompa i inne szmery bajery tu nie mają wpływu (przy dobrej implementacji odbiornika, asynch z buforem i separacją). Taka poprawna implementacja z buforem mozna porownac do systemu proxy w naszej sieci osiedlowej – nawet jak strona WWW, z ktorej dane potrzebujemy na chwile padnie (czyli np. nasz komp/odtwarzacz – transport) to i tak proxy jest w stanie poprawnie nam te dane podac (nasz bufor przy odbiorniku USB).\nCo do basu – może po prostu mamy inny punkt odniesienia. Nie jest on bardzo pluszowy – gdyz znow, dla mnie w sam raz 🙂\n21 Sier 2014 o 08:29\nJak ktoś chce w Citrone więcej góry, impaktu to nowe 6N1P-Wi to właśnie robią. MINCZIN Ty słuchałeś Citrone po USB na kablu Supry.\nTen kabel za bardzo nie nadaje się do tego Daca. Gra relaksacyjnie, dostojnie, cały przekaz bardzo się uspokaja. Wolę Citrone na kablu od zestawu Custom Cute.\n21 Sier 2014 o 02:55\nCzyli wiem już, że nie jest to DAC dla mnie. 🙂\nAle recka znakomita, gratuluje! 🙂\nTen eerrDAC to zdaje się ciekawy kąsek ;>\n21 Sier 2014 o 07:05\nrDac dla mnie po tuningu to bardzo fajne pudelko. Ma tez swoje wady – po przygodzie z Citrone wkurza mnie ta gora (bylem tego swiadom ale to akceptowalem… teraz po przyzwyczajeniu do lepszego troche tego brak 😉 ) i brakuje mi gładkości – jest troche agresywniej. Ale gladkosc da sie zalatwic red dawnem… za bagatela prawie tyle co sam rDac 😉\n22 Sier 2014 o 19:10\nSiemka , Opisz może jaki masz kanon brzmienia co Ci nie pasuje w Citrone , może coś wymyśle , Citrone ma dawać Radość 🙂\n22 Sier 2014 o 23:57\nCześć! Nie słuchałem go, mówię po opisie Grubbbego. Wierzę, że jest to świetny sprzęt, podejrzewam, że zgrałby się świetnie z moimi kolumnami (na których obecnie niestety nie słucham), a ze słuchawek to nie mam nic co by wykorzystywało jego potencjał. Lecz rzeczy które są dla mnie ważne to mocne zejście i głębokie zejście do samego dołu i przejrzysty dźwięk, w miarę możliwości bez spowolnień. Lubię lampowe brzmienie (na kolumnach), na słuchawkach daje to ciekawe efekty, ale większości słuchawek, brakuje sceny i rozpiętości, aby to wszystko ładnie się skomponowało.\n23 Sier 2014 o 12:47\nPiotr, bierz Citrone na odsłuch z ruskimi lampami, nie zawiedziesz się.\n23 Sier 2014 o 13:50\nRuskie mają bardzo trazystorowy charakter. ECC81 dają tego właściwego lampowe sznytu…\n22 Sier 2014 o 19:47\nŚmiem twierdzić, że jest dokładnie dla Ciebie 🙂\n22 Sier 2014 o 23:58\nMówisz? 🙂 Kiedy recenzja sabre citrone tube edition? :>\n23 Sier 2014 o 01:14\nWobec zaistniałych zdarzeń, nie widzę innej opcji, że wkrótce w Muzo 😉 przynajmniej fat citrone dac 😉\n23 Sier 2014 o 13:49\nW swiom czasie. Muszę się z nim osłuchać, poza tym ciężko się pisze ze szczęką na klawiaturze.\n21 Sier 2014 o 09:18\nZ grubbbej rury! Znakomita recenzja. Aleś bracie przypiersolił ! 😉\n21 Sier 2014 o 09:23\ndzieki. teraz musze przez to tydzien odespac 😛\n21 Sier 2014 o 09:47\nw swoim czasie 😛 teraz musze jeszcze sobie znalezc RCA do swojego zestawu (stad tez notabene w tescie goscinnie i przez zbieg okolicznosci wystapil Audeos GR i Red Dawn) – takze musze potestowac kabelki 🙂 i pewnie tez skrobne slowo co mi z tym powychodzilo.\nz reszta zawsze to tez jest element testu wzmaka – jak reaguje na zrodlo (wiec i IC).\n21 Sier 2014 o 10:48\nZgadzam się ze słowami Cytryniarza ,,Ma być jak najprościej wtedy gra – dowodem jest Citrone”.\n21 Sier 2014 o 21:19\nTaki jest dobry.\n21 Sier 2014 o 19:18\njedna z lepszych recenzji jakie czytałem w ostatnim czasie!!!\n22 Sier 2014 o 15:44\nSą 2 wersje Citrone – na 6N1P lub 6N1P-EW i druga, na ECC81. W tym drugim przypadku, wg mojej oceny lepiej brać lampy „LongPlate” a najlepiej „LongBlackPlate”, Na RFT jest świetnie, ale dzisiaj od rana słucham na PSVANE MK2 i wyjść z podziwu nie mogę.\n22 Sier 2014 o 15:47\nMoim zdaniem taniość lampy nie ma nic do rzeczy. Chłopaki mieli 6N1P, która gra tak a nie inaczej. Sama płytka do Citrone też nie zawiele ma do rzeczy. Z pominięciem USB było genialnie i to powinno być źródło do zasilania Citrone, USB jest niejako w gratisie i na dokładkę.\nOd czasu wizyty u Tomka nie chce mi się już nic robić. Chce mi się słuchać, Tomek niech robi sprzęt. Ja się nadaję wyłącznie na słuchacza teraz.\n22 Sier 2014 o 15:52\npo coax tez troche sluchalem… wnioski wrzucilem w tekst. Jest oczywiscie lepiej, ale dla mnie to szlif, a nie rewolucja\n22 Sier 2014 o 16:38\nA kto będzie robił Citone ll na Sabre, skoro Fatso po wywczasach się rozleniwił?\n22 Sier 2014 o 17:50\nZmniejszyłem ilość komentarzy 😉 🙂\n23 Sier 2014 o 13:52\nMyślę, że Tomek świetnie sobie da radę i moja chybotliwa łapa nie jest do niczego potrzebna.


W bankach obowiązkowym elementem ubiegania się o kredyt jest badanie zdolności kredytowej oraz wiarygodności klienta. Musi on złożyć wraz z wnioskiem kredytowym dokumenty potwierdzające wysokość uzyskiwanych dochodów, na podstawie których oszacowana będzie jego zdolność kredytowa. Konsument sprawdzany jest również w BIK. W jaki sposób podobną weryfikację przeprowadzają firmy pożyczkowe i inni pożyczkodawcy?\nNiewiele firm pożyczkowych żąda od potencjalnych pożyczkobiorców składania wraz z wnioskiem o pożyczkę dokumentów dochodowych. W niektórych przypadkach wpisanie nazwy pracodawcy we wniosku o pożyczkę zwiększa po prostu szansę na udzielenie szybko pożyczki, ponieważ firma pożyczkowa na tej podstawie może sprawdzić, czy dana osoba rzeczywiście jest zatrudniona we wskazanym przedsiębiorstwie. Jest to traktowane jako element weryfikacji tożsamości i zdolności kredytowej.\nPożyczki prywatne, udzielane pomiędzy osobami prywatnymi, w ogóle nie zakładają weryfikacji zdolności kredytowej, ponieważ nie ma wymogu składania jakichkolwiek dokumentów dochodowych oraz oświadczania wysokości uzyskiwanego miesięcznie wynagrodzenia. W praktyce więc nawet osoba niezatrudniona, która nie pobiera żadnych świadczeń, ma szansę uzyskać taką pożyczkę, po podpisaniu umowy cywilnej z pożyczkodawcą.\nWstępną weryfikację pożyczkobiorcy i jego tożsamości w przypadku pożyczek prywatnych, przeprowadzają jedynie platformy, które zajmują się kojarzeniem stron umowy pożyczki ze sobą. Ryzyko braku spłaty pożyczki w takim przypadku jednak zawsze spoczywa na pożyczkodawcy.\nKontrolowanie baz dłużników i BIK\nBanki i SKOK-i obowiązkowo w ramach procedury kredytowej sięgają po informacje o potencjalnym kredytobiorcy do BIK-u, Biura Informacji Kredytowej. Można z niego pozyskać dane o zaciągniętych kredytach i niekiedy również pożyczkach pozabankowych oraz o trybie ich spłaty.\nW segmencie pożyczek pozabankowych można zaś znaleźć oferty na pożyczki bez BIK i KRD. W takim przypadku oznacza to, że firma pożyczkowa deklaruje, że udzieli pożyczki bez sprawdzania baz BIK-u, oraz Krajowego Rejestru Długów. Pozostaje jednak kwestia pozostałych biur informacji gospodarczych, które funkcjonują na polskim rynku. Zalicza się do nich:\n· Biuro Informacji Gospodarczej InfoMonitor SA,\n· ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A.,\n· Krajowa Informacja Długów Telekomunikacyjnych Biuro Informacji Gospodarczej S.A. (KIDT BIG SA),\n· Krajowe Biuro Informacji Gospodarczej S.A. (KBIG).\nBazy te współpracują ze sobą, dlatego sam brak weryfikacji w KRD pożyczkobiorcy nie oznacza, że pożyczkodawca nie sprawdzi jego sytuacji finansowej w innych biurach. Negatywne informacje o zadłużeniu klienta mogą udaremnić wypłacenie pożyczki pozabankowej takiej osobie lub sprawić, że będzie ona bardziej kosztowna niż oferta chwilówki dla osób, które nie zalegają z płatnością swoich zobowiązań finansowych.


Edwin - BraciaSamcy.pl\nEdwin replied to wojkr's topic in Stulejman Wspaniały\nMoże to brzmi banalnie - mieć zdywersyfikowany, długoterminowy portfel i zwiększać to, co jest w danej chwili tanie i redukować to, co drogie. W mojej ocenie drogie są: złoto, nieruchomości, akcje rynków rozwiniętych, obligacje. Do względnie tanich zaliczyłbym: akcje rynków rozwijających się (w tym Polska), surowce i ewentualnie srebro.\nEdwin replied to Edwin's topic in Inwestycje i hazard\n@Stary_Niedzwiedz Co do kredytu w CHF, to byli i tacy, którym oprocentowanie chwilami spadało poniżej zera - ci z marżą z okolic szczytu 2007-2008, czyli nawet około 0,8%, przy LIBOR niżej niż minus 0,8% mieli odpisywane co miesiąc odsetki od kapitału przez bank.\nEdwin posted a topic in Inwestycje i hazard\nKontakty na ropę WTI z dostawą na maj 2020, wygasające jutro spadły poniżej zera, chwilami osiągając -40$ za baryłkę. W chwili, gdy piszę te słowa cena wynosi -35$. To że popyt jest skrajnie niski, zapasy bardzo duże, że kończy się miejsce do magazynowania, że większość chce uniknąć fizycznej dostawy i rozliczyć się w gotówce - wszystko rozumiem. Ale ujemna cena? Znaczy, że jak podjadę Passatem po beczki z ropą to załadujo i jeszcze dopłaco? Aktualny wykres: https://www.marketwatch.com/investing/future/clk20\nEdwin replied to mirek_rot's topic in Inwestycje i hazard\n@Rnext „Inflacja w 2020 r. może być wyższa od założonych w projekcie ustawy budżetowej 2,5 proc., ale to nie powód do zmartwień - powiedział dziennikarzom wiceminister finansów Leszek Skiba. Dodał, że wyższa inflacja to wyższe dochody dla budżetu, co oznacza, że nie będzie problemu z jego realizacją.” https://www.bankier.pl/amp/wiadomosc/Skiba-Wyzsza-inflacja-jest-dobra-dla-budzetu-7801640\nEdwin replied to Ewka's topic in Seks okiem kobiety\nZapal światło, żeby coś widział. Nie wiem jak Twój chłop, ale ja jestem wzrokowcem i lubię widzieć to i owo, na pewno lepszą podniętę mam za widności niż po ciemku, może on ma podobnie.\nEdwin replied to Edwin's topic in Prawo, skarbówka, reklamacje, konflikty prawne, roszczenia\n@Adams wiesz co, przekonałeś mnie. Nawet jak składka wzrośnie, to pewnie niewiele, a dla mnie temat jest zamknięty. A co do złączki, to jest już w lokalu za licznikiem, więc wina moja. @rarek2 tytuł clickbait 😁\nEdwin posted a topic in Prawo, skarbówka, reklamacje, konflikty prawne, roszczenia\nPanowie, moja Mama mieszka w bloku i wskutek pęknięcia złączki od zimnej wody został zalany sufit sąsiadki z dołu. Powstała niezbyt duża plama, ale sufit u niej wymaga przemalowania i w zasadzie szkoda naprawiona. Koszt takiej naprawy wraz z robocizną wyceniałbym na jakieś 150 zł. Mieszkanie Mamy jest ubezpieczone, jest też OC od takich zdarzeń. Zastanawiam się tylko co będzie bardziej opłacalne - zgłoszenie ubezpieczycielowi z OC czy po prostu sam wpadnę do sąsiadki, wałek w dłoń i ogarnę temat w jedno popołudnie. Szkoda nieduża, ale pytanie o ile może wzrosnąć składka przy zgłoszeniu. Macie jakieś doświadczenia w podobnych sprawach?\nEdwin replied to deomi's topic in Kobiecy kącik 'kulturalny'\nZagrożenia są takie, że jak to państwo się rozleci, to będzie można zrobić z tymi obligacjami to samo, co dziś z obligacjami II RP. W krótkim terminie ryzyko nieduże, ale też zysk żaden. Inflację oficjalną raczej liczyłbym w okolicach 3%, a nie 1%, czyli realnie i tak strata przy obecnym oprocentowaniu. Oficjalna inflacja swoje, a ceny w sklepach swoje.\nWzywają mnie tylko do podania numeru konta listownie, na szczęście nie muszę iść do sądu. Jeśli nie podam w ciągu miesiąca, to przekażą kolesiowi moje dane, aby mógł mi przesłać przekazem pocztowym. Odpiszę, że nie mam związku z tym człowiekiem, nic mi nie jest winien, tak jak zeznawałem. Numeru konta nie podaję.\nCześć. Z półtora roku temu zostałem wezwany przez Dzielnicowego na przesłuchanie w sprawie rzekomego oszustwa, jakiego padłem ofiarą na OLXie. Musiała zajść jakaś pomyłka, bo ani nie zostałem oszukany, ani nawet nie znam człowieka, który rzekomo mi to zrobił, nie miałem też w planach w ogóle kupować przedmiotu, na który rzekomo mnie oszukał. No generalnie nic się nie zgadzało, nie znam człowieka ani nie wchodziłem z nim nigdy w żadne transakcje, nic nikomu nie płaciłem. Wszystko to zeznałem na komendzie, Dzielnicowy zaprotokołował i zapomniałem o sprawie. Ostatnio otrzymałem pismo z Sądu, że kolesia skazano (rok w zawieszeniu na pięć) i zobowiązano do naprawienia szkody, czyli zwrotu wszystkim pokrzywdzonym (z 50 osób) wpłaconych kwot. Na liście jest moje nazwisko, gość ma mi przelać 5 stów i proszą mnie o podanie numeru konta. Zastanawia mnie czy ktoś w sądzie w ogóle przeczytał moje zeznania, bo w nich jasno i wyraźnie było napisane, że ja z gościem nie mam nic wspólnego, nic mi nie zrobił i niczego od niego nie chcę. Co mam im odpisać? Że zgodnie z zeznaniami złożonymi na komisariacie nie mam związku ze sprawą? Obawiam się, że on tak czy inaczej będzie zobowiązany do zapłaty mi tych 5 stów, bo tak jest w wyroku, który już zapadł. Na razie wymyśliłem, że odpiszę, że nie mam związku z tą sprawą, tak jak zeznałem na etapie przesłuchania, koleś nic nie jest mi winien, ale jak już musi mi zrobić ten przelew, to podam numer konta i zobowiążę się do niezwłocznego zwrotu przysłanej przez niego kasy - będzie OK?\nEdwin replied to pytamowiec's topic in Męskość i rozwój ogólnie\nAutorze tematu, czy podjąłeś jakieś działanie, które mogłoby zmienić stan, w którym się teraz znajdujesz? Czy masz jakiś cel, plan działania, który realizujesz?\nEdwin replied to deleteduser60's topic in Wojna płci\nPoniżej pokrewny temat: I dorzucę swoich parę groszy. Byłem z dziewczyną na mieście, podszedł facet handlujący kwiatami i je zaproponował, podziękowałem i poszliśmy dalej bez zatrzymania. Dziewczyna pół żartem, pół serio z shit testem, że jej żałuję, że nie jest warta 10 zł i jakieś tam pierdololo. Odparłem również żartobliwie, żeby nie wyłudzała. Na to ona foch i wieczór w zasadzie już popsuty, ale i tak kierowaliśmy się już do domu (każde do swojego). I w zasadzie do tego momentu nie mam jakichś zastrzeżeń do swojego zachowania, ale co potem odjebałem? Tak się przejąłem tym fochem, tym shit testem, że na drugi dzień rano stałem u niej pod oknami z wielkim szyldem "Kocham Cię", który wydrukowałem na kilkunastu kartkach A4 i skleiłem. To była pierwsza moja dziewczyna, a ja miałem niskie poczucie wartości i pamiętam, że gówno-fochy wywoływały u mnie spory lęk, że ją stracę przez co dawałem sobą manipulować i się tresować.\nEdwin replied to B24's topic in Zdrowie - dział zbiorczy\nTu chodzi o podstawowe zasady higieny świadomego człowieka, o wiedzę gdzie się zarażamy i jak do tego dochodzi, a nie o jakąś obsesję.\nI myć ręce, szczególnie po witaniu się z innymi ludźmi, podróżach autobusem, kontakcie z gotówką, koszykiem w sklepie, po dotykaniu klamek, korzystaniu z kibelka, zawsze po powrocie do domu i zawsze przed jedzeniem. Nie dotykać oczu, nosa brudnymi paluchami. Popularny nawyk - nawilżanie palców o język przy kontakcie z papierem albo banknotami. Obrzydlistwo.\nEdwin replied to ewelina's topic in Kobiecy kącik 'kulturalny'\nAlbo zrób tak - idź i oddaj głos nieważny (tylko nie oddawaj czystej karty...), różnica taka, że liczy się do frekwencji.


Architektura na wieczny odpoczynek - Sztuka architektury\nStrona główna News Kraj Architektura na wieczny o...\nData dodania: 30.10.2015 Czas czytania: ~2 min\nArchitektura, związana z cmentarzami, domy pogrzebowe, kaplice, spopielarnie zwłok, efektowne grobowce powstają w Polsce bardzo rzadko\nArchitektura, związana z cmentarzami, domy pogrzebowe, kaplice, spopielarnie zwłok, efektowne grobowce powstają w Polsce bardzo rzadko. O ile jednak zagranicznych przykładów realizacji, związanych z miejscami wiecznego odpoczynku znaleźć można wiele, w Polsce raczej rozbuduje się stare, istniejące już cmentarze. Co więcej, niezbyt często dba się o atrakcyjność architektury takich obiektów.\nArchitektura na wieczny odpoczynek – tak chyba można w skrócie nazwać obiekty, powstające jako uzupełniające funkcje cmentarne. Niestety rzadko warte są uwagi – ich inwestorzy nie przywiązują wielkiej wagi do ich walorów formalnych i estetycznych. Jako wyjątek można przypomnieć wybudowany w 2012 roku w Słupsku dom pogrzebowy. Jego architektura połączyła motywy historyzujące z uproszczoną, współczesną formą.\nArchitekturą na wieczny odpoczynek można też nazwać krematorium, wybudowane w ubiegłym roku obok cmentarza komunalnego w Gorzowie Wielkopolskim. Autorem projektu tego budynku jest Marcin Bartz. Plan budowy spopielarni zwłok wzbudzał wiele kontrowersji wśród mieszkańców miasta – ostatecznie udało się ich przekonać, że współczesne technologie kremacji nie powodują zanieczyszczeń i obiekt wybudowano. Budynek okazał się nie tylko nowoczesny pod względem technologicznym, ale też interesujący ze względu na swoją architekturę. W 2014 roku gmach otrzymał nagrodę w kategorii budownictwa użyteczności publicznej w konkursie „Lubuski Mister Budowy” za „rozwiązania architektoniczne oddające powagę ceremoniału pogrzebowego”.\nArchitektura na wieczny odpoczynek musi być wyjątkowo stosowna: w architekturze, związanej z ceremoniałem pogrzebowym raczej nie stosuje się ekstrawaganckich rozwiązań ani ekspresyjnych form. Marcin Bartz projektując krematorium w Gorzowie Wielkopolskim także zastosował się do tej zasady. Forma budynku jest prosta, elegancka. Została skomponowana z najprostszych brył, a tym, co nadaje jej wyjątkowości jest zróżnicowanie użytych do budowy materiałów. Architekt połączył tu ze sobą drewno, kamień i szkło, chropowate powierzchnie z gładkim tynkiem. Powstał kompleks o powściągliwej formie, stosownej do specyficznej funkcji.\nLokalizacja: Gorzów Wielkopolski, ul. Żwirowa\nInwestor: "PRODUCTS" Romaniszyn i Romaniszyn Spółka Jawna w Gorzowie Wlkp.\nProjektant: arch. Marcin Bartz, Pracownia Architektury Marcin Bartz w Poznaniu Wykonawca: DXP-BUDOWNICTWO Świątek, Wiśniowski Spółka Jawna w Gorzowie Wlkp.\nŹródło ilustracji: marcinbartz.wix.com, budownictwo-lubuskie.eu


Blisko 12 mln widzów oglądało triumf Polaków nad Szwajcarami\nNiespełna 12 mln widzów śledziło sobotnie spotkanie reprezentacji Polski ze Szwajcarią w ramach rozgrywanych we Francji piłkarskich mistrzostw Europy. Nieco więcej widzów oglądających spotkanie śledziło relację w TVP1. Udział wydarzenia w rynku wniosło w grupie komercyjnej aż 88,5 proc.\nJak wynika z danych Nielsen Audience Measurement, 6,58 mln widzów śledziło stracie Polska-Szwajcaria w TVP1, a 5,35 mln osób w Polsacie i Polsacie Sport. Na śledzenie relacji z sobotniego spotkania zdecydowało się aż 88,5 proc. widzów w grupie komercyjnej oglądających w tym czasie telewizję.\nDotychczas najwięcej widzów śledziło starcie reprezentacji Polski z Niemcami. Spotkanie rozegrane w czwartek, 16 czerwca oglądało 14,35 mln widzów.


Merde! | Blog-n-roll\nNiedziela, Maj 16, 2021 Last Update: 2:48 PM\n27 August, 2017 - 08:24 | Written by Everyman | 0\nKiedyś, dawno temu, kilka dni mieszkał u mnie młody Amerykanin, Glenn, który jakimś cudem, bo nie miał polskich przodków, trafił na obóz młodzieży polonijnej i zaliczył tam kurs tańca i folkloru. Po skończonym kursie, na którym wyróżniał się pilnością i zapałem, dostał kilkutygodniowe stypendium na staż w Zespole Pieśni i Tańca „Śląsk”. Na zajęcia dojeżdżał autokarem dowożącym górników do pobliskiej kopalni …\nPo powrocie do domu Glenn przysłał mi kilka egzemplarzy „Oregon Gazette”, w której udało mu się zamieścić cykl reportaży z Polski. Dowiedziałem się wtedy, że narodowym daniem polskim jest kiełbasa ze zgniłym ogórkiem, hymnem – pieśń biesiadna „Pije Kuba do Jakuba”, a w ogóle to górnicy w Polsce są skoszarowani i dowożeni do pracy pod przymusem. Z listu dołączonego do nadesłanych gazet dowiedziałem się także, że mój amerykański znajomy w specyficzny sposób kontynuuje fascynację polską kulturą organizując w knajpie prowadzonej przez jego ojca pokazy tańca polskiego w jakiejś mieścinie pod Salem, stolicą jego rodzimego stanu. Warto dodać, że pobyt w Polsce, naukę, wikt i opierunek oraz kosztujące majątek ludowe stroje rzeszowskie Glenn dostał w Polsce za friko …\nTo było jedno z pierwszych doświadczeń, których doznałem w zetknięciu z percepcją Polski przez cudzoziemców, a każde z pozostałych tylko wzmacniało wrażenie, że ich ignorancja ma źródło w powierzchowności zdobywanej o Polsce wiedzy. Nic więc dziwnego, że nie przeżywam szoku słysząc brednie powtarzane przez takich „mentorów” jak Timmermans, Verhofstadt czy ostatnio Macron, choć - oprócz świerzbienia środkowego palca – coraz częściej odczuwam ciekawość jakie to interesy chcą owi mentorzy załatwiać kosztem Polski, wspierani przez obłudę i zwykłą głupotę łasej na europejskie pieszczoty opozycji.\nZnaczna część tych interesów jest aż nadto widoczna nawet dla laików, więc nie będę się tutaj rozwodził nad tanim cwaniactwem Macrona, Timmermansa, czy hipokryzją przebierających nogami niemieckich miłośników Europy dwóch prędkości, lecz trudno zostawić bez komentarza reakcję opozycji na coraz to bardziej bezczelne, antypolskie pogróżki i połajanki.\nJej hipokryzję unaocznił red. Rachoń w programie „Woronicza 17”. Przycisnął przedstawicieli PO, Nowoczesnej i PSL i zmusił do odpowiedzi na pytanie: czy będą za lub przeciw forsowanej przez Macrona dyrektywie o pracownikach delegowanych, najwyraźniej skierowanej przeciw polskim firmom transportowym, którym udało się wywalczyć znaczącą pozycję na rynku przewozów towarowych. Jak niepyszni, chowając uszy po sobie, musieli przyznać, że Macron posunął się za daleko, a jego intencje nie sposób rozumieć inaczej niż skierowane przeciw Polsce.\nNawet Kierwiński bał się wychylić i we właściwy sobie, pokrętny sposób wymądrzał się, że należy tworzyć koalicje, udając, że nie rozumie, iż Czechom, Słowakom, Bułgarom i Rumunom ta sprawa „wisi” bo ich pozycja na rynku przewoźników i nnych pracowników delegowanych jest nieporównanie słabsza niż firm pochodzących z Polski.\nSięgającą absurdu reakcją totalniaków są masowo pojawiąjące się z ich strony komentarze jakoby odpowiedź premier Szydło na impertynencje Macrona była zbyt ostra i mało dyplomatyczna. Myślę, że warto im przypomnieć, jaką elegancką odpowiedź przypisuje się generałowi Cambronne, późniejszemu wicehrabi, który miał powiedzieć posłańcowi nakłaniającemu go do kapitulacji. Mniejsza o to, czy Cambronne powiedział to sam, czy jeden z jego żołnierzy, czy też słowo „Merde!” nie padło w ogóle.\nJeśli nawet nie padło, to z pewnością Macronowi się z naszej strony należy, bo w innym przypadku za chwilę usłyszymy to samo, co usłyszeli Węgrzy z ust innego „dyplomaty”.


Jak być wiecznie młodym? - wiocha.pl absurd 1571675\nOjciec.mateusz 19-03-19, 14:14 Zgłoś\nDodano: 2019-03-19, 14:14:36 przez: Ojciec.mateusz\n"prawie umarła" więc jeszcze kiedyś zachoruje na coś.\nPewnie to żona tego od podgrzewanego krzesła.\nW sumie to osiągnęła swój cel. Teraz już nie zachoruje.


Deszczowy dzień i zlane wodą boisko nie popsuły kibicom Orląt humorów. Pomimo ulewy, która pojawiła się nad Cielądzem, na trybuny miejscowego OSiR przybyła grupka, ponad pięćdziesięciu osób. Ci, którzy...\nW meczu z rezerwami łowickiego Pelikana, było wszystko czego oczekują kibice. Dużo bramek, jeszcze więcej okazji a przede wszystkim efektowna gra piłką, zarówno po stronie gospodarzy, jak i po stronie...\nW całej historii skierniewickiej okręgówki nie zdarzył się sezon, aby inauguracja ligi wypadła na pierwszy weekend sierpnia, aż do obecnych rozgrywek. W sobotę 1 sierpnia 2020, na boisku w Cielądzu,...


Wybierz według ceny: ¥ 10,001 lub więcej ｜ Sklep specjalistyczny Sake\nWybieramy według ceny: 10,001 jenów lub więcej\nSake Junmai Daiginjo „Hatomara Coffee” 720ml (z pudełkiem paulownia)\nZaktualizowano: 2020 年 12 月 15 日\nData wydania: 2019 年 7 月 11 日\nKompatybilność z posiłkami jest najprzyjemniejszym zmartwieniem.W końcu japońskie jedzenie jest ◎. ◆ Dzień, w którym nieznany sake przekroczył premię Największy japoński boom na sake i shochu, który miał miejsce około 10 lat temu.Kiedy prosperowali w przemyśle alkoholowym, ten Kumarajuu był kawałkiem Niigaty […]\nSake [Ograniczone ze względu na rok przechowywania 20] Daiginjo skarb skarbiec [Since1999] 720ml\nKlasyczny sake wykonany w 1999. Podstawowa klasyfikacja sake to Daiginjo. Będzie to sake Daiginjo z wykorzystaniem Yamada Nishiki, które będzie przechowywane przez 2019 lat w 20. Sake z browaru Nakagawa Sake o lekkim i wytrawnym smaku i lekko żółtym, przezroczystym kolorze. Bardzo interesujące jest to, że smak zmienia się gwałtownie wraz z temperaturą. Po schłodzeniu wydaje się bardzo suchy. Aromat jest delikatny, ale orzeźwiający smak ust jest wyjątkowy, a orzeźwiający i ostry smak!\nKlasyczny sake wykonany w 1998. Podstawową klasyfikacją sake jest Ginjo. Będzie to sake Ginjo przy użyciu Yamada Nishiki, które będzie przechowywane przez 2018 lat w 20. Sake z browaru Nakagawa Sake o lekkim i wytrawnym smaku i lekko żółtym, przezroczystym kolorze. Bardzo interesujące jest to, że smak zmienia się gwałtownie wraz z temperaturą. Po schłodzeniu wydaje się bardzo suchy. Aromat jest delikatny, ale orzeźwiający smak ust jest wyjątkowy, a orzeźwiający i ostry smak!\nHokusetsu Sake Junmai Daiginjo Koshirei „Hikari” Centrifugal 720ml (w pudełku)\nSześciokątna butelka artystyczna o eleganckim blasku oparta na przepięknej czerwieni zaprojektowana przez Ryohei Miyata, prezesa Tokyo University of the Arts. Daiginjo wysokiej jakości czystego ryżu warzone przez długi czas na zimno i warzone ze względu na szybką wirówkę. Ma wysokie kadzidło, ma wybrzuszony smak i charakteryzuje się ostrym wykończeniem. Ryż sake Yue Tanrei używa prawie wszystkich agrochemikaliów i nawozów chemicznych w Sado City, które zostały wyhodowane na organicznym kompoście i jest przyjazny dla dzikiej przyrody. „Wirowanie z dużą prędkością” nie jest procesem wyciskania zwykłego moromi w workach sake (workach z tkaniny), ale najlepszym ściskaniem, jakie można obecnie rozważyć, aby wyeliminować wszelkie naprężenia i zapobiec pogorszeniu i utlenianiu. Ponadto wirowany sake jest natychmiast butelkowany, butelkowany i przechowywany w lodówce.\nZawartość zestawu 1 Junmai Daiginjo [Ohikomei] Wykorzystuje się 100% ryżu z prefektury Niigata „Gohyakumangoku”.Skromny, ale elegancki i delikatny zapach, z chwilą, gdy włożysz go do ust, rozchodzi się wspaniały i pachnący zapach owoców, a jest to czysty ryż, charakteryzujący się owocowo-korzennym smakiem oraz bogatym i głębokim smakiem […]\nJapoński sake Junmai Daiginjo [Yanagyu] 720ml x Sake-zuke delicacy Zestaw 4 rodzajów [z pudełkiem kosmetycznym]\nZawartość zestawu 1 Junmai Daiginjo [Yanagito] Koshitanrei warzone Elegancki słodki i wyraźny zapach, rozprowadzenie i miękkość w smaku, pęcznieje łagodnie i znika czysto.Ryż przyjazny dla sake "Koshitanrei" jest wypolerowany do mniej niż połowy i starannie wykonany […]\nZawartość zestawu 1 Junmai Daiginjo [Amamizu] Koshitanrei z prefektury Niigata, którą sam hodował pan Mori, jest używany do produkcji ryżu koji, a od stycznia do lutego, kiedy temperatura jest najniższa, metoda ta nosi nazwę „Ginjo-zukuri”. To sake, które powstało z biegiem czasu. Jeden wyraźny i wyraźny owoc […]\nJapoński sake Junmai Daiginjo [Yoshito Meiwa] 720ml x Sake marynowany przysmak Zestaw 4 rodzajów [z pudełkiem kosmetycznym]\nZawartość zestawu 1 Junmai Daiginjo [Yoshito Meiwa] To sake jest łatwe do picia, ale ma mocny smak.Czuć też słodycz i gorycz, unosi się elegancki i wyraźny zapach.Zapraszamy do dań rybnych, takich jak sashimi i grillowana ryba. […]\nSake Junmai Daiginjo „Yanato” 720ml (z pudełkiem paulownia)\nBrowar Takano Sake znajduje się w zachodniej części miasta Niigata, Kiyama, położonego blisko Morza Japońskiego, gdzie zimą tańczy burza śnieżna tartej Syberii. Traktat Ramsar jako 1996. teren podmokły w Japonii w maju (zwłaszcza życie ptaków wodnych […]\nSake Junmai Daiginjo „Yanato” 1800ml (z pudełkiem paulownia)


Strzyżenie psa w narkozie - Zwierzę też człowiek - forum.muratordom.pl\nTemat: Strzyżenie psa w narkozie\n20-01-2010 12:54 #61\nProszę Was-zostawiacie swoje psy z obcymi ludźmi?\nz człowiekiem,ktory ma za zadanie ostrzyc psa w ciagu godziny i zainkasowac za to pieniadze? Dajecie sobie wmówić,ze macie wyjść? "Bo się za bardzo wyrywa do właściciela"?\nMoi Drodzy,jeżeli właściciel nie potrafi się zachowac i rozprasza psa,to z psim fryzjerem zostawia sie znajomego,z którym pies nie ma tak emocjonalnego kotaktu.W bardzo dobrych salonach,jest po prostu monitoring i właściciel widzi,co sie dzieje z jego psem.\nPomagałam prawie rok w znanym salonie groomerskim,u pani,która strzygła wiele lat.I po tym,co zobaczyłam,już całe życie bede mówić każdemu właścicielowi,ze jeżeli nie może być przy strzyzeniu psa,to ma zabrac psa i poszukać innego fryzjera.Co to znaczy,ze ktos Wam KAżE wyjść? a Wy jak posłuszne owieczki wychodzicie,zostawiając zwierzę ktore Wam ufa?\nCiucianie nad pieskiem i usmiechy kończyły się w chwili,gdy wychodził właściciel.Uśmiechy przeciez nie były dla psa,tylko dla właściciela.Bicie,duszenie smyczą,potrząsanie za kark,yorki ino fruwały po scianach.Psy robiące kupy ze strachu,przeraźliwe wycie.Jeżeli do tej pory nie wiecie,po co macie wychodzić-to Wam powiem-bo głupio dusić psa przy właścicielu.To się robi bez świadków.\npani funkconuje jako rewelacyjna fryzjerka yorków,fakt,strzyże ładnie.Niewazne,że miałam sprawdzac przy strzyzeniu szczeniaka yorka,czy jeszcze oddycha,żeby zdążyć go puścić ,gdyby zdychał.Ostrzyzony został ładnie.\nNIGDY nie zostawiajcie psa samego,przy jakimkolwiek fryzjerze.Chocbyscie znali go od lat i od lat był polecany-ufajcie tylko temu,co widzicie.Dobry fryzjer poradzi sobie z pieskiem,nawet,gdy stoi przy nim ukochana pani.Albo wytłumaczy pańci,jak ma sie zachowywać,zeby nie przeszkadzać.\nGdy ktos każe Wam wyjść,bądźcie podejrzliwi,zostawiajcie swoich znajomych przy strzyżeniu psa.\naaaaa i jeszcze jedno.W salonie pies lub kot może załapać grzybicę.Są oczywiscie fryzjerzy sterylizujący sprzęt,ale uwierzcie mi-to ,ze w gabinecie jest sterylizator,nie oznacza,ze go ktokolwiek używa....Wasz pies bedzie tym samym strzyzony ostrzem i dotykany tym samym grzebieniem,co kilkadziesiąt psów,przed nim Kiedy możecie zaufać? jeżeli narzędzia będą przy Was wyjete z dezynfekatora.\nwłaściciele psów zacznijcie MYśLEć.\nNie,że pierwsza wizyta da Wam obraz i możecie byc tylko przy pierwszej-przy każdej.Inaczej fryzjer zachowuje się przy Was,inaczej,gdy jest tylko pies.Fryzjer tez człowiek,co z tego,ze iles tam razy był miły,jak potem ma zły dzień,kłotnia z mężem,akurat pies sie napatoczył,to i on oberwie.\nA ile razy Wasze pieski zostały zacięte! nie,żeby specjalnie,przypadkiem.Oczywiscie poczuły,ale Wy nie zobaczycie-jest taki proszek specjalnie,aby szybko zasuszał draśnięcia.\n20-01-2010 13:11 #62\nMoj fryzjer moje futro strzyze 50 minut (kapiel, strzyzenie, pazury i uszy). Jak go zostawiam to strasznie sie trzesie i piszczy ale on w ogole nie lubi jak sie o niego dba , po kapieli prycha na mnie zawsze przez kilka godzin .\nchwila.Pies sie trzesie nie dlatego,ze nie lubi,gdy sie o niego dba.On sie najzywczajniej w świecie boi,panicznie sie boi,ze go zostawisz ,w takim momencie,gdy bardzo Cie potrzebuje.\nTest:ile razy ktoś z Was usłyszał od psiego fryzjera,że "pies moze sie wstydzić z nową fryzurą".A potem faktycznie zobaczył swojego pupila,ktory znika w domu w ciemnym kącie,nie chce podchodzic do właściciela,nie chce wyść na spacer.\ngdy znajdzie sie jedna osoba,dam Wam rozwiązanie tej tajemnicy\n20-01-2010 14:59 #63\nto straszne co napisałas\n21-03-2010 22:10 #64\nNa szczęście nie każdy groomer jest taki jak opisuje to Fabien. Tak samo jak nie każdy lekarz pracujacy w pogotowiu to "łowca skór" i nie każdy majster nie zna się na swojej robocie i ją najzwyczajniej partoli. Wszędzie są ludzie i ludziska i dziwię się, że skoro Fabien wiesz o takich praktykach to nie zgłosisz tego do odpowiednich władz, które mogłyby doprowadzić do likwidacji tego salonu.\nTo jest jakiś totalnie skrajny przypadek. Straszysz właścicieli psów, normalnie jakaś psychoza Powiedz jeszcze, żeby brać próbki do analizy zastrzyków i innych leków podawanych przez weterynarza zanim on je poda naszemu pupilowi. Bo przecież może być maniakiem i podtruwac psy\n22-03-2010 08:42 #65\nA ja trochę z innej beczki. Nie będę zakładała kolejnego watku. Ostatnio kupiłam psu karmę pedigree, czyli ja zwykle, bo od dawna jada taką. I chyba trafiłam na jakąś felerną serię, bo pies zaczął się dziwnie zachowywać. Pił takie ilości wody, że mnie to przeraziło. W nocy budził nas po 3 razy i wychodził sikać. Tak sie wystraszyłam, bo nadmierne pragnienie u psa nie wróży niczego dobrego. Ale coś mnie oświeciło i przed wizytą u lekarza zmieniłam karmę i wszystko się skończyło. Dodam, że brzuch miał jak balon i był jakiś osowiały. Wyraźnie źle się czuł. Już jest ok, ale chyba karmy tej firmy już nie kupię.\n31-07-2010 03:02 #66\nPodbijam wątek. Zmieniłam karmę na Royal Canin i piesek jak nowy. Schudł, biega, jest wesoły. Kupuję wersję light, a jako uzupełnienie daję gotowane mięsko i warzywa.\n17-08-2010 11:17 #67\nWłaścicielowi każe się wychodzić, ponieważ wtedy pies jest spokojny. Tak boi się, ale dzięki temu nie wyrywa się i nie potrzeba narkozy.\nJeśli widzi właściciela szuka u niego ratunku-dla psa strzyżenie to sytuacja nieprzyjemna, albo conajmniej stresująca.\nI nie ma tu: "wytłumaczy panci jak ma się zachować". Tak to się da jeśli pies jest wyszkolony i na "siad" siedzi i się nie rusza, a kto z Was ma takiego psa? Pancie mają rozpieszczone, wychuchane pieski, które przy panciach się nie zachowują nigdy.\nPod narkozą nie powinno się strzyc żadnych psów, przecież wystarczy mu założyć kaganiec.\nMonitoring-świetna sprawa ale jeśli fryzjer coś takiego montuje, to odbije to sobie w cenach.\nPatrzenie fryzjerowi na ręce też nie jest takie super. Pomyślcie sobie, jak Wy byście się czuły/czuli, jak taka "bardzo kochająca swojego Maksia" pani stała by Wam nad głową i robiła awanturę o każde podniesienie tonu głosu.\nOwszem z boku może to wyglądać okrutnie zwłaszcza dla rozkochanego w psie właściciela, ale niestety trzeba fryzjera znaleźć zaufanego i pozwolić mu robić to, w czym jest profesjonalistą.\nMoja dziewczyna strzyże psy, sama ma dwa własne, więc trochę o tym mam pojęcia.\nOstatnio edytowane przez voidtec ; 17-08-2010 o 11:22\n17-08-2010 23:53 #68\nVoidtec, właśnie o to chodzi, że fryzjerka, która teraz strzyże moją wariatkę i którą to fryzjerkę chyba mi niebiosa zesłały wręcz zachęca, aby ktoś był obecny w czasie zabiegu. Jeździmy w dwie osoby, bo to, co wyprawia ten nasz sierściuch, to przechodzi ludzkie pojęcie. Ostatnio osrał cały salon z Panią Fryzjerką włącznie. Pogryzł mojego męża, który sierścia trzymał. A to zasługa fryzjerki, której zaufałam i która tak zraziła psa do zabiegów czesania i strzyżenia. Już mogę czesać grzbiet, boki, klate i brzuch. Łap cały czas nie pozwala nawet dotykać. Może przyjdzie czas i na to. No i dodam, że nie jestem popieprzoną pańcią, która nie pozwoli pieskowi nawet mocniej odetchnąć, chociaż bardzo kocham mojego zwierzaka. Mój pies zachowywał się do pewnego czasu normalnie, ale właśnie popieprzona fryzjerka sprawiła, że teraz mamy problem. I ja i psina.\n18-08-2010 08:41 #69\nwspółczuję pierwszej fryzjerki i gratuluje drugiej.\npewnie to tak jak u ludzi - co pies to charakter.\nTo co napisałem to taki generalny sposób-wyprosić właściciela, żeby nie przeszkadzał. Często też właściciel woli wyjść załatwić coś na mieście, a takie strzyżenie potrafi trwać godzinę, dwie.\nAle wiele psów i moja dziewczyna strzyże tak, jak mówisz: właściciel przytrzymuje. Jeśli pies jest spokojny i właściciel jest w stanie i chce go przytrzymać, to jest to chyba tylko wielka pomoc dla fryzjera. Mi się kilka razy zdarzyło pomagać przytrzymując pieska i jest to naprawdę uczące cierpliwości doświadczenie nawet z grzecznymi pieskami, bo każdy piesek marudzi i się wierci\nMyślę, że dobry fryzjer przede wszystkim zapyta najpierw właściciela jaki jest pies i dostosuje się.\nI w sumie moja dziewczyna narzeka tylko na jeden typ właścicieli: takich co stoją nad głową, pokazują palcem co i jak robić, narzekają, że złe ostrza, że "Ale brzydko Pani to robi", a na końcu wychodzą niezadowoleni bo ich pupilek nie jest taki śliczny.\nA i jeszcze kiedyś przyszła rodzina z psem, i cały czas strzyżenia czekali na korytarzu i podglądali przez szybkę w drzwiach co fryzjer robi. Pies był wyjątkowo grzeczny. Na końcu właściciele z krzykiem stwierdzili, że ona musiała mu podać jakąś narkozę (co oczywiście było nieprawdą), bo on nigdy nie jest taki grzeczny, i że już więcej do niej nie przyjdą\nOstatnio edytowane przez voidtec ; 18-08-2010 o 08:49\n01-03-2016 16:37 #70\nmogę dać Ci namiary na jeden salon psiej urody, tylko to jest [SPAMER], więc nie wiem czy to lokalizacja będzie Ci odpowiadała. nasz pupil jest ich stałym klientem, bo strasznie szybko odrasta mu sierść. Zawsze po wizycie u nich wygląda jakby szedł na jakąś wystawę, a jego sierść jest puszysta i błyszcząca\nOstatnio edytowane przez Elfir ; 13-04-2016 o 15:19\n01-03-2016 19:13 #71\nDziękuję, ale ten wątek założyłam klilka lat temu, a mój piesek już nie żyje.\n19-03-2016 14:15 #72\nPrzykro mi Niech psinka spoczywa w pokoju.\n02-06-2016 09:50 #73\nNa pewno nie stosuj narkozy tylko dlatego, żeby psa ogolić. Każda dawka narkozy jest znacząca dla organizmu, więc przez całe życie psa chcesz poddawać go narkozie tylko dlatego, że ma długie włosy? Spokojnie, z czasem nauczysz pieska, że to nic strasznego. nagradzaj go podczas dotykania szczotką itp. Potrzeba dużo czasu, ale pies się w końcu przekona.\n21-01-2021 22:30 #74\nJa sobie nie wyobrażam narkoz do strzyżenia. Moja Fifi też się strasznie bała i nie mogliśmy jej ogarnąć i w końcu trafiliśmy (kawałek trzeba podjechać od nas, ale Fifi akurat kocha auta) i tam Pani Asia miała do niej takie podejście, że po paru wizytach Fifi już totalnie nic nie przeszkadzało.\nOstatnio edytowane przez Greengaz ; 21-01-2021 o 23:18\n04-02-2021 00:52 #75\nmój kot przy badaniu dostaje narkozy - weterynarz powiedział że to dla niego większy stres bez narkozy. Poza tym nie daje się zbadać i jest agresywny.\nOstatnio edytowane przez michal02 ; 28-02-2021 o 00:13


Szczepy: corvina, corvinone, rondinella, oseleta, croatina\nGłęboka rubinowa barwa. Aromaty dojrzałych wiśni i śłiwek, czerwonych porzeczek. Drugi nos przynosi korzenne tło- cynamon, mak, wanilia. W ustach dobra struktura, doskonała równowaga kwasowości, tanin i owoców.\nBeczka: 12 miesięcy w dużych beczkach


[Napęd] Sram NX 1x12 do Merida big.nin 300 - dobór - Napęd rowerowy - Forum Rowerowe - Największe w Polsce\nPrzez Kaloryfer, 11 Styczeń w Napęd rowerowy\n..a nie lepiej shimano xt, dwa blaty z przodu a tył 11-46? na pewno lepszej jakości niźli nx\njeżli pozostanę przy dwóch blatach z przodu to pozostanę pewnie przy deore 2x10 26-36 / 11-42.\nZ deore jestem generalnie zadowolony jednak jedyną możliwość przejścia za rozsądne pieniadze na 1x12 daje mi sram.\nEdytowane 11 Styczeń przez Kaloryfer\nZdecydowanie lepiej 34-24 , skoro nie masz nogi...\nJak wyżej, szkoda się pchać w próbowanie 1x12 jak korzystasz z małego blatu i jeździsz bez spinki, dla siebie. Dwublat z przodu to fajne rozwiązanie, większość czasu spędzasz na dużym blacie a dopiero jak zaczną się jakieś większe górki zrzucasz w dół.\nZawsze można kasete nx, zmieniarkę i manetkę slx a korbę zostawić tylko blat nw dać.\nJeśli koniecznie 1x12\n29 minut temu, Kaloryfer napisał:\nGrupa SLX 7100 jest tańsza niż SRAM NX, więc nawet z wymianą piasty na microspline może się zamknąć w zbliżonych pieniądzach. Ewentualnie zakombinować jak kolega wyżej proponuje.\nOczywiście Deore 2x10 będzie jeszcze tańsze, zarówno w zakupie jak i pewnie w eksploatacji\n24 minuty temu, KrissDeValnor napisał:\nPrzy 29 calach\naktualnie na moim deore 22\_36 ratio 0.67 i to mi starcza\nplanuje 26\_42 ratio 0.68 prawie takie same\nproponowane 24\_42 ratio 0.63 to juz bym w miejscu kręcił, odpada\n16 minut temu, MikeSkywalker napisał:\nWiem. Na razie próbuje z napedem 1x12 i sprawdzam czy się da. Opcją jest własnie 2x12.\nTu już niestety potrzebowałbym specialisty aby wszystko dobrał. Sam sie za to nie zabiore.\nTanio - i wcale nie najgorzej wyjdzie Cię przejście na 2x10. Przerzutki +manetki Deore M6000, do tego tania kaseta HG500 11-42, ze dwa łańcuchy plus korba.\nCzyli nie pchać się w srama i jeszcze raz przeanalizować naped 2x...\nTeraz, Kaloryfer napisał:\nNie ma tu dużej filozofii. Przerzutka SLX 7100 SGS, manetka XT 8100 (bo fajniejsza a niewiele droższa), kaseta SRAM NX albo odpowiednik Sunrace 11-50 wedle uznania. Z przodu dobrać zębatkę Narrow-Wide 30T albo 32T, na przykład od banelss.pl.\nTo była pierwsza myśl dopóki nie wyczytałem, że na mojej piaście mogę mieć 1x12 srama.\nNapęd będę zmieniać gdzies za 2 miesiące więc jeszcze trochę mam na przemyślenie.\nTo była by najlepsza opcja. Dzięki.\n8 godzin temu, Kaloryfer napisał:\nJa miałem identyczny dylemat. Trek Superfly 5 z napędem Deore 2x10, też jeźdzę po TPK i nie jestem mistrzem. Z tym, że ja zdecydowałem się przejść na NX Eagle. Z tym, że wybrałem 32t na przód od Banless. Na Deore zrobiłem około 3600 km, na NX Eagle ponad 3000, po czym oddałem rower synowi a sam kupiłem Scotta Sparka z GX Eagle.\nTutaj opisałem moje wrażenia: https://forum.szajbajk.pl/topic/11127-sram-nx-eagle-okiem-użytkownika\nCześć. Jeśli chcesz się przekonać, to ja też jeżdżę po TPK i mam dwa rowery - jeden z 1x12 shimano i drugi z 2x11 shimano, mógłbyś sobie porównać.\n2x11 z korbą 34/24 i kasetą 11/42 daje dla koła 29" niemal identyczny zakres jak 1x12 z korbą 30 i kasetą 11/51.\nJeżeli styl jazdy lub rama nie wymusza napędu 1x, to moim zdaniem zdecydowanie lepiej iść w 2x.\nBrak przedniej przerzutki bardzo ogranicza możliwości kombinowania i dopasowania zakresu oraz stopniowania przełożeń. Wymiana przedniej zębatki to tylko przesunięcie całości na szybsze lub wolniejsze przełożenia. Przy dwóch blatach można zachować w miarę niezależnie wyregulować sobie najlżejsze i najszybsze przełożenia.\nMiałem napęd 26-38 z kasetą 9rz 11-36 (przeróbka z 12-36). W nowym rowerze mam NX-a 32 12rz 11-50. Jazda po TPK wygląda tak, że najczęściej korzystam z 4 największych i 4 najmniejszych koronek, środek kasety prawie nieużywany. Myślę, że kaseta 10 z takim samym zakresem by spokojnie wystarczyła, a 12 powinna mieć jeszcze większy zakres (np. 10-52).\nNajlżejsze przełożenie IMO za lekkie, przynajmniej na nasze warunki. Najcięższe za wolne. Wstawiłbym chętnie zębatkę 36 ale producent roweru podaje max 34 do tej ramy...\nKolejna rzecz, która mi się nie podoba w 1x12, to ogromne przekosy łańcucha. Według mnie nie ma bata, to musi mocniej rypać w napęd. Słychać to na najlżejszych przełożeniach jak łańcuch złapie trochę piasku, to na 3 największych wszystko chrzęści.\nNa skrajnych przełożeniach jak zakręci się korbą do tyłu, to łańcuch lubi zmienić zębatkę.\n57 minut temu, KSikorski napisał:\n2x11 z korbą 34/24 i kasetą 11/42 daje dla koła 29" niemal identyczny zakres jak 1x12 z korbą 30 i kasetą 11/51\nJak to liczysz? Ja tutaj widzę przepaść: 540% vs 463% zakresu napędu.\nNapiszę trochę z innej beczki.\nJeśli decydujemy się na napęd 1x12 Sram to według mojego doświadczenia z tego roku wynika, że kasetę i łańcuch bierzemy takie na jakie pozwala budżet.\nPrzerzutka minimum GX Eagle z uwagi na nadmierne luzy fabryczne NX.\nNajwiększe znaczenie ma manetka: NX jest plastikowa, w GX jest zdecydowanie lepiej i gdyby nie jej ergonomia byloby super. Mnie dopiero X01 dało to czego oczekiwałem, ma mniejszy skok dźwigni przy zmianie biegów, dźwignia jest któtsza i lepiej wyprofilowana, do tego można regulować jej kąt, klik manetki jest zdecydowanie przyjemniejszy. W GX dla mnie, mimo niemałych dłoni, przeszkadzała długa dźwignia i po jakimś czasie jazdy pojawial się dyskomfort przy zmianie biegów.\nJeśli powyższe elementy komuś nie przeszkadzają to GX naprawdę jest super i wystarczający do ambitnego jeżdżenia.\nOdnośnie przełożeń, ich doboru, to już każdy musi odpowiedzieć i przeliczyć samemu czy mu to wystarczy. Jeden stwierdzi, tak jak ja, że napęd 1x mimo wad ma więcej zalet, a drugi znajdzie tyle wad żeby tylko go nie kupić\nDzięki wszystkim za podpowiedzi i opinie. We wszystkich postach pojawia się informacja, że goły NX nie jest najlepszym rozwiązaniem: luzy, jakosc. Zalecacie, jeśli już bym sie zdecydował na NX to pożenić go z GX. Tak jak napisałem wcześniej w takim wypadku wolałbym już wejść w shimano SLX/XT. propozycja forumowicza some1 wydaje się interesująca. Policzyłem koszty i były by podobne.\nJednak powyższe wypowiedzi: szczególnie przekosy i głośna praca, a co za tym idzie szybsze zużywanie się napędu skłaniają mnie do ponownego przemyślenia na napęd 2x.\nMyślałem jedno, napisałem drugie. Oczywiście miałem na myśli kasetę 10-51. Nominalnie mam zakresy 541% versus 510% i niby jest to różnica 31%, ale występująca mniej więcej równo z dwóch stron zakresu, przynajmniej w moim subiektywnym odczuciu podczas pedałowania bardziej czuję wady wynikające z przekosu niż z brakujących zębów. Napęd 1x12 mam w trailowym fullu i tam nie bardzo jest inne wyjście z uwagi na konstrukcję zawieszenia. 2x11 mam w hardtailu xc, który służy też za rower na wyjazdy z namiotem i dojazdy do pracy i tu prędzej bym chciał 2x12 niż napęd bez przedniej przerzutki.\n2 godziny temu, KSikorski napisał:\nNominalnie mam zakresy 541% versus 510% i niby jest to różnica 31%, ale występująca mniej więcej równo z dwóch stron zakresu, przynajmniej w moim subiektywnym odczuciu podczas pedałowania bardziej czuję wady wynikające z przekosu niż z brakujących zębów.\nZakres liczony w ten sposób też trochę wyolbrzymia różnicę. Przykładowo kaseta 11-50 ma 454% zakresu, a 10-50 już 500%. Niby prawie o 50% więcej. Tymczasem różnica pomiędzy nimi to kółko 10T vs 11T, czyli 10%. Dla porównania typowy odstęp między biegami w rowerze to kilkanaście procent, więc nie jest to nawet różnica jednego pełnego biegu.\nDlatego zawsze przy takich porównaniach polecam odpalić sobie obrazkowy kalkulator (ritzelrechner.de), który nie tylko policzy ułamki ale też pokaże na rysunku dokładnie gdzie wypadają biegi i co te zakresy faktycznie oznaczają.\nBo to nie jest o 50% więcej tylko 50 punktów procentowych więcej\nRóżnica między 11t a 10t to jak między blatem 30 a 33 - na dyskusje o ile to więcej - internetów by nie starczyło.\nAle bardzo dobrze napisałeś, każdy musi sobie sam to sprawdzić np. na wspomnianym kalkulatorze.\nW dniu 12.01.2020 o 12:38, Kaloryfer napisał:\nTak jak napisałem wcześniej w takim wypadku wolałbym już wejść w shimano SLX/XT. propozycja forumowicza some1 wydaje się interesująca. Policzyłem koszty i były by podobne.\nNie daje mi spać ten napęd 1x12. Proszę o opinie czy to poniżej będzie ze sobą działać.\n1. Shimano korba SLX FC-M7100 12rz 175mm, bez tarczy 303,90zł\n2. Shimano przerzutka SLX RD-M7100 SGS 1x12rz 213,90zł\n3. Sram kaseta XG-1230 NX Eagle 11-50t 12rz 345,90zł (czy wejdzie na piaste tx505 ?)\n4. Shimano manetka XT SL-M8100 obejma 12rz prawa 170,70zł\n5. Zębatka owalna 94BCD 96BCD Banless 129zł\n6. łancuch Sram łańcuch NX Eagle 12rz 126ogniw 83,50zł (czy musi byc łancuch Sram ?)\n7. Suport Shimano suport XT BB-MT800 BSA + TL-FC25 73,70zł\nOdnośnie opini czy napęd 1x czy 2x proszę juz nie komentować. Chcę na razie dobrać osprzęt a dopero potem zadecydować.\nZła zębatka do korby. Do korby SLX M7100 potrzebujesz zębatki spiderless.\nŁańcuch nie musi być Sram, jeśli Sram to któryś w wyższych modeli. Polecane też są KMC X12.\nMogę zapytać po co ci nowa korba? Masz już deore pewnie M6000 (ja też mam M6000 3x10). Możesz wsadzić NW na miejsce środkowej zębatki i masz 1x w cenie samej zębatki. Suport póki się nie rozpada to też nie ma sensu wymieniać.\n6 godzin temu, Lawstorant napisał:\nKorba FSA Alfa drive 40-30-22 na suport octalink. Jakby sie dalo to moglbym sprobowac na razie z ta korba, ma juz przejechane ponad 3tys. ale na razie nic jej nie moge zarzucic.\nZnowu czegos nowego sie dowiedzialem, dzieki.\n15 godzin temu, Kaloryfer napisał:\nBanless jest propozycją jeśli zostajesz przy istniejącej korbie. Jeśli wymieniasz korbę, wystarczy zębatka Shimano, chyba, że z jakiegoś powodu bardzo chcesz owal.\nGeneralnie nie chodzi tu o jakąś zgodność Shimano ze SRAM, tylko o to, żeby zębatka była Narrow-Wide aby utrzymać łańcuch bez przedniej przerzutki. Poza tym czy to będzie łańcuch x12 Shimano, Sram czy KMC, z każdym zadziała.\nWeź jeszcze pod uwagę, że M7100 to nowość na ten sezon. Czas pokaże, czy to działa lepiej, gorzej, czy porównywalnie do Srama. Choć pewnie jak zwykle skończy się tym, że co człowiek to inna opinia.\nEdytowane 20 Styczeń przez some1


Bajki i wiersze dla dzieci. Agata Widzowska-Pasiak - Bajka o kłujących butach.\n- "Pospiesz się, córeńko, bo nie zdążymy!" - zawołała Mama.\nJagienka nie uśmiechnęła się, chociaż Mama zrobiła zabawny piruet z filiżanką kawy.\nDziesięć minut później szły już w kierunku przedszkola.\n- "Coś mnie kłuje w bucie".- powiedziała dziewczynka.\n- "Ojej, znowu? Sprawdzimy w szatni, bo teraz nie mamy czasu".\nWeszły do przedszkola i Mama zdjęła Jagience buty. Zajrzała do środka i wyjęła nawet wkładki, ale nie znalazła niczego,co mogłoby uwierać małą stópkę.\n- "Widzisz? Niczego tu nie ma."- powiedziała i ucałowała zadarty nosek córki, po czym odprowadziła ją do grupy.\nNastępnego dnia wszystko wyglądało podobnie, tylko Mama była dwa razy bardziej zła, kiedy usłyszała o kłujących butach.\n- "Już ponad tydzień narzekasz na wszystkie buty, które ci zakładam. Ale potem biegasz w nich po podwórku i nic ci nie przeszkadza. Nawet pan szewc niczego nie znalazł, więc przestań wreszcie marudzić!" - powiedziała.\nW piątek Mama była najbardziej spieszącą się ze wszystkich mam. Przeprowadziła Jagienkę przez ulicę i weszła z nią do przedszkola. Buty kłuły bardziej niż zwykle.\n- "Rozbierz się sama, kochanie. Ucieka mi autobus!" - krzyknęła Mama i już jej nie było.\nJagienka postała chwilę, po czym usiadła na ławce i zdjęła prawy but. Zajrzała do środka...\nZobaczyła tam małego jeżyka z zadartym noskiem, podobnym do noska dziewczynki.\n- "Cześć". - powiedział.\n- "Cześć. Co robisz w moim bucie?"\n- "Kłuję. - odpowiedział jeżyk.-Zawsze wtedy, kiedy idziesz do przedszkola. Tylko ja wiem, że boisz się tam chodzić i tęsknisz za mamą. To twój strach sprawia, że cię boli. Ale wiesz co? Mam świetny pomysł! Mógłbym ci się bardzo przydać w przedszkolu. Gdy zwinę się w kłębuszek, stanę się twoją piłeczką i możesz mnie turlać do woli. Jeśli podrą się twoje rajtuzki, pożyczę ci najcieńszą z moich igiełek A jeśli będziesz zmęczona i smutna, będę twoją poduszeczką - przytulanką, bo brzuszek mam miękki i ciepły. Będę ci opowiadać bajki o lesie i czas bez mamy szybko minie. Jeśli wyjmiesz mnie z butów, zostanę twoim przyjacielem."\nNastępnego dnia, w drodze do przedszkola Jagienka ani razu nie wspomniała o kłujących butach. Prawą rączką pomachała Mamie na pożegnanie, a w drugiej trzymała małą, szarą piłeczkę z zadartym noskiem...


Elektroodpady na ostatniej prostej - GazetaPrawna.pl\n24 lipca 2015, 07:59\n10 lipca 2015 r. Sejm przyjął ustawę o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. / ShutterStock\nUstawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym nie potrzebuje rewolucji, tylko doprecyzowania, np. art. 37 mówiącego o prawie do bezpłatnego zwrotu starych urządzeń.\n10 lipca 2015 r. Sejm przyjął ustawę o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. W toku procesu legislacyjnego pojawiały się zarzuty co do możliwej niekonstytucyjności niektórych zapisów tego aktu. Czy w stosunku do ostatecznej wersji ustawy przyjętej przez posłów można mówić o tego typu wątpliwościach?\nTomasz Zalasiński: Ustawa przyjęta przez Sejm w pełni odpowiada wymaganiom Konstytucji RP. Jednakże w toku prac legislacyjnych, które trwają już od kilku lat, pojawiło się wiele wątpliwych konstytucyjnie przepisów. Na szczęście dzięki stanowisku RCL i Ministerstwa Finansów udało się je usunąć na etapie prac nad rządowym projektem ustawy. Z kolei w Sejmie jednoznaczne stanowisko Biura Analiz Sejmowych uniemożliwiło ich ponowne wprowadzenie do ustawy.\nTrzecim zagadnieniem, które odrzucono jako niekonstytucyjne, było wprowadzenie obowiązku funkcjonowania organizacji odzysku na zasadzie not for profit...\nBogusław Banaszak: I to właśnie ten ostatni pomysł był najbardziej kontrowersyjny. Dobrze się stało, że nie ostał się w Sejmie. W stosunku do tej koncepcji wątpliwości co do niezgodności z ustawą zasadniczą były jak najbardziej uzasadnione. Pomysł naruszał zasadę wolności działalności gospodarczej, która jest również jedną z czołowych zasad UE. Trudno wymagać od przedsiębiorcy, by działał bez osiągania zysku. Ponadto rozwiązanie miało objąć wszystkie organizacje odzysku działające na rynku, a nie tylko nowo tworzone w przyszłości. A to oznaczałoby zmianę reguł gry dla podmiotów funkcjonujących już od jakiegoś czasu. Jest to niedopuszczalne.\nTeraz ustawą zajmie się Senat. Jak powinien wyglądać ten etap procesu legislacyjnego? Powinno się wprowadzić jakieś poprawki czy też przyjąć projekt w brzmieniu uchwalonym przez Sejm? Warto pamiętać, że ustawodawcę goni czas, bo UE już nalicza kary za opóźnienia w implementacji wspomnianej na wstępie dyrektywy.\nJadwiga Rotnicka: Zgadzam się, że choć sam zamysł niektórych zmian, jak system elektronicznego monitoringu, był dobry, to nie można ich wprowadzić w sytuacji, gdy są to pomysły niedopracowane, a co za tym idzie niezgodne z konstytucją. Myślę, że w Senacie nie powinniśmy rewolucjonizować zapisów ustawy, a co za tym idzie, wracać do dyskusyjnych kwestii. Mamy czas jedynie na pewne poprawki doprecyzowujące niektóre sprawy.\nNajważniejsze jest to, by zakończyć proces legislacyjny jeszcze w tej kadencji parlamentu, by uniknąć dalszych kar z Brukseli za opóźnienia w implementacji dyrektywy. Sprawne przeprowadzenie ustawy przez izbę wyższą parlamentu to jest teraz priorytet.\nStanisław Gorczyca: Kluczowe jest załatwienie sprawy implementacji dyrektywy, a skoro ustawa realizuje to zadanie, to jak najszybciej trzeba ją ostatecznie przyjąć. Oczywiście, gdy zaczynano prace nad tym aktem, rząd miał intencje gruntownej reformy całego systemu, ale skoro po drodze pojawiały się wątpliwości dotyczące różnych pomysłów, wskutek których pewne koncepcje wypadły z ustawy, to nie jest to teraz dobry czas, by do nich wracać i rozstrzygać o ich zasadności bądź nie.\nSą jednak szczegóły, które można by doprecyzować. Na przykład art. 37 nowej ustawy nakładający na sklepy obowiązek bezpłatnego odbioru zużytego sprzętu z domu konsumenta przy dostarczaniu mu nowego urządzenia. Dyskusyjne jest, czy uda się wyegzekwować to rozwiązanie.\nHenryk Buczak: To dobre rozwiązanie, bo konsument największą potrzebę pozbycia się zużytej lodówki ma właśnie wtedy, gdy sklep dostarcza mu do domu nowe urządzenie. Do tej pory za usługę odbioru elektroodpadu musiał dodatkowo zapłacić, zazwyczaj kilkadziesiąt złotych, albo na własny koszt zawieźć ją do sklepu. Wielu wolało więc zostawić zużyty sprzęt na śmietniku, co nie jest dobre dla środowiska. Art. 37 zmieni praktykę w tym zakresie.\nNadal będzie jednak występowało ryzyko. Bo czy dostawca, który odbierze lodówkę z mieszkania klienta, na pewno przetransportuje ją do sklepu? Nowy przepis nie sankcjonuje realizacji tego obowiązku. A to oznacza, że dostawca zamiast odstawić elektroodpad do sklepu, być może pojedzie z nim do punktu skupu złomu i zainkasuje określoną sumę za jego sprzedaż.\nAleksander Traple: No właśnie. Warto więc pomyśleć o doprecyzowaniu art. 37. Może się to odbywać poprzez wprowadzenie obowiązku sprawozdawczego dla sklepów detalicznych. Otóż powinni oni raportować, ile w danym okresie sprzedali sprzętu określonego rodzaju, a ile odebrali od klientów zużytych urządzeń. Gdy po porównaniu tych danych okaże się, że np. odebrali od konsumentów zaledwie 5–10 proc. tego, co w tym samym czasie sprzedali, to będzie to sygnał ostrzegawczy, że zamiast przekazywać elektrośmieci do zakładów przetwarzania, nie kontrolują swoich kierowców, którzy dzięki temu mogą nie przestrzegać prawa i kontynuować wspomnianą naganną praktykę przekazywania elektroodpadów do punktów skupu złomu. Chodzi o to, że powinniśmy weryfikować i dyscyplinować handel detaliczny, by kompleksowo realizował dyspozycję z art. 37.\nTo, że sklepy będą miały obowiązek bezpłatnie odebrać stary sprzęt bezpośrednio z domu klienta, nie oznacza, że będą rozgłaszali to wśród klientów. Może być więc tak, że ci ostatni nie będą wiedzieć o swoim nowym uprawnieniu.\nRobert Wawrzonek: Art. 37 ustawy mówi, że sklep zapewnia nieodpłatny odbiór sprzętu z domu klienta. To zapewnienie może być interpretowane na różne sposoby. Część sklepów będzie jasno informowała klientów o przysługującym im prawie. Ale będą z pewnością też takie – szczególnie z branży e-commerce – które wspomną o takiej możliwości małym druczkiem w regulaminie. Powinno to być doprecyzowane na etapie prac w Senacie w taki sposób, aby konsument świadomie skorzystał lub zrezygnował z przysługującego mu prawa, ale przede wszystkim, aby dowiedział się o możliwości bezpłatnego zwrotu zużytego sprzętu w miejscu dostawy.\nKrzysztof Grzegorczyk: W ustawie brakuje obowiązku informowania konsumenta przez sklep o omawianym prawie. Mogłoby to się odbywać w formie jasnego komunikatu umieszczanego przy cenie towaru, a w przypadku sklepów internetowych – w widocznym miejscu witryny www. Inaczej może być tak, że sklepy co prawda zapewnią odbiór elektrosprzętu, ale jedynie tym klientom, którzy sami się o to dopomną, bo gdzieś wyczytają, często przypadkiem, że mają takie prawo.\nJadwiga Rotnicka: Brzmienie art. 37 nie jest do końca jasne. Przepis powinien klarowniej definiować obowiązki sklepów w zakresie odbioru elektroodpadów od klienta, aby każda ze stron wiedziała, jakie ma prawa, a jakie zadania. Na etapie prac senackich pomyślimy o poprawce co do redakcji przywołanego przepisu. Za istotne uważam próbę doprecyzowania przepisu o obowiązek informowania klientów o ich uprawnieniach w zakresie zdawania sklepowi zużytego sprzętu.\nustawa śmieciowa ekologia EKOLOGIA ODPADY


Pogawędki z Wiktorem (1). Czytać, czy nie czytać? - POLTERGEIST\n» Klub Wiktora » Żwikipedia » Pogawędki z Wiktorem (1)\nO zakazanym owocu, podstępie ojca oraz demokracji z Wiktorem Żwikiewiczem – jednym z najpopularniejszych polskich autorów SF lat 70. i 80. rozmawia Marek Żelkowski\nWiktor Żwikiewicz: W świecie, w którym niektórzy ludzie są dumni z tego, że nie przeczytali w życiu żadnej książki, a słowo pisane traci wartość, mamy rozmawiać o literaturze... Hmmm... Trochę abstrakcyjny, żeby nie powiedzieć absurdalny pomysł.\nMarek Żelkowski: Uważasz, że kończy się epoka słowa pisanego? Coś w tym chyba jest. Z jednej strony księgarnie są pełne, a z drugiej czytelnictwo spada dosyć dramatycznie. Wielu młodych ludzi twierdzi z głębokim przekonaniem (jak zawsze), że książki są nudne i mało potrzebne. Trochę mnie to szokuje, ale kiedy spoglądam na zestawy lektur szkolnych, to już tak bardzo się nie dziwię. Od niektórych pozycji figurujących w owych spisach mogą rozboleć zęby. I to nie dlatego, iż są tam książki złe, ale dlatego, że ich czas już przeminął. Wiele tytułów pracowicie analizowanych w szkołach, to rarytasy dla historyków literatury, ale nie dla młodych ludzi, którzy zaczynają przygodę z książką!\nW.Ż.: Zgoda! Nie sądzę, żeby szkoła w obecnym kształcie była w stanie przekonać kogokolwiek do czytania. Taka już jest specyfika tej instytucji. Każda epoka ma swoje potrzeby i wyzwania. Jeszcze niedawno czytanie było bramą do tajemnego uniwersum idei, fantazji, przygód oraz wiedzy. W książkach, nawet tych spoza obszaru fantastyki, ukryte było coś, co bez wahania można chyba nazwać magią. Już sam fakt, że niektóre pozycje trudno było zdobyć, podnosił znaczenie książek. W dodatku pewna część literatury w sposób absolutnie okrutny i jednoznacznie bezczelny pokazywała błędy „nieomylnej” podobno władzy. Autorzy prowadzili z czytelnikami dialog przekazując obrazoburcze treści między wierszami. Książki Zajdla były cenione z dwóch powodów: Janusz był świetnym pisarzem, a w dodatku mistrzowsko przemycał to, o czym wprost nie mógł nawet wspomnieć. Dzisiaj wszystko właściwie wolno...\nM.Ż.: Czyli wolność nie służy twoim zdaniem literaturze? Czyżbyś sugerował, że książki straciły na atrakcyjności dlatego, że nie szaleje Święta Inkwizycja, urząd cenzorski, albo Biuro Polityczne KC PZPR? Zatem lektura nie jest dziś zakazanym owocem i dlatego przestano po nią sięgać? To dosyć często formułowana teza, ale nie mogę oprzeć się wrażeniu, że trochę zbyt prosta. Ostatecznie gier komputerowych także nikt nie zakazuje, a cieszą się nieustającą popularnością.\nW.Ż.: Toteż wolność jest moim zdaniem tylko jednym z wielu czynników, które podkopały pozycję literatury. Nie wiem na ile był on ważny, bo specjaliści wymieniają jeszcze sporo innych przyczyn, a wśród nich takie jak chociażby konkurencja mediów elektronicznych oraz przemiany społeczne. Mam jednak wrażenie, że gdyby książkami zajęli się strażacy, a czytanie było ścigane tak, jak w powieści Fahrenheit 451 Raya Bradbury’ego, to literatura natychmiast zyskałaby większe poważanie społeczne. Ludzie to dosyć przekorne stworzenia. Jeden ze znanych polskich kulturoznawców napisał kiedyś, że w czasach panowania Borgiów powstało tyle arcydzieł literackich, malarskich oraz rzeźbiarskich, iż do dzisiaj nie zdołano całego tego dorobku skatalogować. W tym samym czasie w Szwajcarii, gdzie było spokojnie, cicho, a o tyranach i naciskach politycznych nikt nie słyszał, wymyślono jedną rzecz godną uwagi – zegar z kukułką.\nM.Ż.: Nie mogę się jednak pozbyć wrażenia, że niechęć młodych ludzi do literatury, to nie dowód wolnościowego szoku i buntu przeciw jałowym, miałkim treściom, a po prostu przejaw zwykłego intelektualnego lenistwa. Zapewne równie dużą rolę odgrywa brak dobrych wzorców. Nie rozumiem jak to możliwe, że pokolenie, które w latach 80. ustawiało się w kolejkach przed księgarniami, nie potrafiło później zaszczepić szacunku do literatury swoim dzieciom. Dla wielu młodych ludzi zabrzmi to jak bajka, ale w latach komuny po ciekawe książki stało się w kolejkach równie długich jak do sklepu mięsnego. A szczególne rarytasy zdobywało się spod lady! Co się stało, że po dwudziestu latach książka przestała być nośnikiem wartości, idei, rozrywki? Dzisiaj jest tylko towarem takim samym jak mydło, papier toaletowy czy dżem.\nW.Ż.: To prawda, na rynku nie ma różnicy pomiędzy książką, a czipsami. Gorzej, że ta różnica zatarła się również w umysłach wielu ludzi. W społeczeństwie konsumentów wszystko jest towarem i wszystko podlega prawom podaży, popytu oraz reklamy. To słuszne, ale...\nM.Ż.: Właśnie! Niektórzy uważają, że to przejaw normalności. Rynek decyduje o tym kto wydaje swe wiekopomne dzieła, a kto pisze jedynie do szuflady. Pełna sprawiedliwość i demokracja. Ostatecznie to ludzie wydają ciężko zarobione pieniądze i mają prawo żądać.\nW.Ż.: Całe szczęście, że ta rozmowa ukaże się w wersji drukowanej, bo czytelnicy nie usłyszą zjadliwości w twoim głosie.\nM.Ż.: Przypomniałem sobie bowiem pewne powiedzonko o miliardach much, których upodobanie do g...a sugeruje, co jest najważniejsze na świecie. Wiara w to, że większość nie może się mylić wydaje mi się bardzo naiwna.\nW.Ż.: Czytelnicy chcieli, chcą i będą chcieli oceniać dzieła pisarzy. To ich niezbywalne prawo. Ale nie mają prawa dyktować pisarzowi jak powinien pisać! W twórczości nie ma miejsca na demokrację, a wartości tekstu nie ustala się metodą głosowania. Twórca jest i powinien być wolny. Inaczej zaczyna pisać pod publikę oraz schlebiać gustom, tych którzy najgłośniej krzyczą.\nM.Ż.: Jednak z drugiej strony... Przecież każdy wie, czy mu się dany utwór podobał czy nie.\nW.Ż.: Ale oczekiwanie, że twórca będzie spełniał zachcianki czytelników to już inna para kaloszy! Świętym prawem konsumenta jest głosowanie banknotem. Jednak to, co jest cenione przez jednych wcale nie musi podobać się innym. A więc są gorsi oraz lepsi miłośnicy literatury? Ci którzy wiedzą lepiej i ci co się nie znają? Bzdura, ale wielu czytelników tak właśnie postrzega świat. Swoje gusty uznają za szczególnie wysublimowane więc próbują narzucić je innym. I kogo ma słuchać autor – tych którzy go lubią, czy tych którzy uważają, że jest literacką pomyłką?\nM.Ż.: Oczywiście, że żadnej! Pisarz powinien kierować się przede wszystkim swoim wyczuciem. To nie wyklucza przecież uwzględniania głosów czytelników, ale pozwala być niezależnym.\nW.Ż.: Autor bezwarunkowo podporządkowujący się czytelnikom to samobójca. Literatura rozrywkowa, tak jak każda inna, potrzebuje poszukiwaczy, a nie trepów powielających schematy. Nawet jeśli są to schematy udane, to przecież można kobyłę zajeździć na śmierć. Wspomniałeś przed chwilą o demokracji. Gdy słyszę to słowo, zapala się w mojej głowie czerwona, ostrzegawcza lampka, a po krzyżu przebiegają mi ciarki. Z pewną dozą przesady można powiedzieć, że obecnie upowszechniła się idea, iż demokracja to prawo wszystkich do wszystkiego. Starożytni Grecy, którzy ukuli to pojęcie byliby wstrząśnięci, gdyby przedstawiono im jak bardzo zmieniło ono przez wieki swoje znaczenie. Obywatelem polis nie mógł być przecież każdy! Starożytna demokracja była elitarna. Współczesna jest egalitarna i to jest dramat. Wróćmy jednak na poletko fantastyki. Amerykańscy pisarze „złotego wieku” toczyli często boje o kształt swoich utworów, ale toczyli je z redaktorami. Ludźmi przygotowanymi i świadomymi tego, czym jest materia literacka. Rasowy redaktor wie o co naprawdę chodzi w pisaniu! Wie, bo ma doświadczenie i wiedzę. To nie ważne, że czasami też się myli. Natomiast większość czytelników tylko podejrzewa oraz próbuje wyczuwać literackie niuanse. Ktoś trafia, ktoś nie, ale literatura to nie gra w rosyjską ruletkę. A w ogóle, to świat stoi na głowie. Czytelnicy stali się recenzentami. Recenzenci specami od sprzedaży...\nM.Ż.: ... a spece od sprzedaży wydawcami. To może mało budujące, ale niezwykle charakterystyczne. Wróćmy jednak do wzorców. Dlaczego ich nie ma? Dlaczego literatura przegrywa, a czytelnicy to wymierające dinozaury? Przesadzam? Może troszeczkę, ale zbyt często rozmawiam z młodzieżą, aby nie uderzać na alarm! Tylko czy można mieć pretensje do nastolatka, że nie czyta, skoro nigdy w życiu nie widział swojej mamusi, ani tatusia z książką w ręku? Jeśli dla rodziców czytanie nie ma żadnego znaczenia, to trudno oczekiwać, żeby było ono wartością dla dzieci. I tak oto dosyć karkołomnym zawijasem przemknęliśmy od literatury do kondycji współczesnej rodziny.\nW. Ż.: Wbrew pozorom wcale nie odeszliśmy od tematu. Nie jestem pewien, czy zainteresowałbym się kiedykolwiek literaturą, gdyby nie spryt mojego ojca. Kiedy byłem dzieckiem zrobił rzecz genialną, aby zaszczepić mi szacunek do czytania. Mój dom był od podłogi po sufit zapchany książkami. Stały nie tylko w równych rzędach na półkach, ale także w każdym miejscu gdzie było trochę luzu. Na przykład na kredensie, na którym stosy różnych tomów piętrzyły się po sam sufit. Moja rodzina przywiozła te książki z Wilna i był to prawdziwy skarbiec wiedzy oraz literatury. Grzebałem od czasu do czasu w tej bibliotece, ale robiłem to bez większego przekonania. Poza tym właściwie nie wiedziałem czego szukam. Ojciec musiał uważnie obserwować moje działania, bo pewnego dnia dostałem kategoryczny zakaz przeszukiwania stosów leżących w różnych miejscach domu. Wolno było mi korzystać jedynie z książek, które stały grzecznie na półkach w pokoju. Szczególny zakaz dotyczył tomów poustawianych na kuchennym kredensie. Usłyszałem od ojca, że znajdują się tam książki dla dorosłych i dzieci nie znajdą w nich nic ciekawego.\nÓw zakaz mógł zadziałać i zadziałał tylko w jeden sposób. Stało się regułą, że kiedy rodzice byli w pracy, a ja wracałem ze szkoły, to przysuwałem do kredensu stół, następnie stawiałem na nim krzesło i już miałem dostęp do zakazanego owocu. Musiałem się przecież przekonać dlaczego ojciec wydał tak kategoryczny zakaz! Bardzo szybko okazało się, że na kredensie są prawdziwe skarby. Pamiętam, że czytałem owe książki stojąc na piramidce z mebli, aby w razie wcześniejszego powrotu rodziców mieć czas na zatarcie śladów przestępstwa. A cóż to były za zakazane książki? Otóż na kuchennym meblu leżała niemal cała klasyka literatury młodzieżowej i przygodowej. Odnalazłem tam między innymi powieści Aleksandra Dumas’a, Henryka Sienkiewicza, Julesa Verne’a, Herberta Georga Wellsa... Do dziś wspominam ów kredens jako miejsce, w którym było wszystko co młody człowiek powinien przeczytać. Ojciec doskonale znał ludzką naturę i wiedział, że wydając zakaz... właściwie zmusza mnie do przeczytania owych książek.\nM.Ż.: Wspomniałeś wcześniej, że szkoła nie wzbudza twego zaufania. Nie dziwie się. Dla mnie szkoła jest instytucją straszną, która znacznie częściej ogłupia młodych ludzi niż daje im jakąś realną wiedzę.\nW.Ż.: To straszne, że o takim osiągnięciu naszej cywilizacji, jakim jest szkoła, można powiedzieć – STRASZNE!\nM.Ż.: Jeden z moich kolegów w liceum był sukcesywnie i metodycznie niszczony przez polonistkę ponieważ jej zdaniem pisał fatalne wypracowania. Pół roku przed maturą dama oświadczyła mu, że nie ma szans ukończyć szkoły ponieważ „nie potrafi wypowiadać się na piśmie”. I właściwie nie byłoby w tej historii nic sensacyjnego, ale kilka miesięcy później opowiadanie tego kolegi ukazało się w ogólnopolskim tygodniku. Można oczywiście powiedzieć, że to o niczym nie świadczy, ale... Problem polega na tym, że takich historii znam niestety więcej!\nW.Ż.: Współczesna szkoła to nie jest miejsce przyjazne dla człowieka próbującego myśleć w sposób nieskrępowany. Wiedział o tym doskonale Gombrowicz, kiedy pisał w Ferdydurke o interpretacji poezji. Zadawanie pytań w stylu, co poeta lub pisarz chciał nam powiedzieć, o czym myślał gdy tworzył jest kompletnie jałowe, a w dodatku pozbawione sensu. Podejrzewałem to już od wczesnego dzieciństwa. Podejrzewałem, ale nie byłem pewny więc postanowiłem to sobie udowodnić. Otóż moja polonistka była miłą kobietą, ale miała upodobanie, które doprowadzało klasę do szewskiej pasji. Ile razy przerabialiśmy jakiś tekst, tyle razy zadawała klasie sakramentalne pytanie o myśli poety. Znosiłem to z trudem, ale cierpliwie. Do czasu! Pewnego razu jedna z moich koleżanek zgłosiła się na lekcji i oświadczyła, że znalazła w jednym z zakamarków swego domu tajemniczy, stary pergamin z pięknie wykaligrafowanymi zwrotkami sonetu.\nUtwór został odczytany na głos, a pani tak zachwyciła się wierszem, że zaczęliśmy „rozwałkowywać” ten utwór i rozbierać go na czynniki pierwsze. Trwało to dwie godziny. Kiedy padło sakramentalne pytanie: „Więc o czym myślał poeta...?” nie wytrzymałem i oświadczyłem, że doskonale wiem o czym myślał autor. Zaintrygowana polonistka udzieliła mi głosu i dowiedziała się wówczas, że głównym zmartwieniem poety było to, żeby udowodnić nauczycielce, iż można myśleć o czymkolwiek, a mimo to stworzyć intrygujące dzieło. To ja byłem autorem wiersza, który wzorowałem na sonetach Mickiewicza. To ja wyszukałem stary pergamin, to ja przepisałem pięknie ów utwór i to ja podrzuciłem go koleżance.\nA w trakcie „tworzenia” miałem właściwie tylko jedno we łbie: „dokopać polonistce”. Mój eksperyment poza zemstą miał jeszcze jeden ważny aspekt. Udowodnił, że gdy dzieło opuści warsztat pisarza, wówczas zaczyna żyć własnym życiem. Warto, aby pamiętali o tym wszyscy początkujący pisarze, którym wydaje się, że można prowadzić czytelnika za rękę. Czasami okazuje się, że w naszym utworze jest znacznie więcej myśli niż nam się początkowo wydawało. Przypadek? Nie sądzę! Na tym polega magia pisania.\nM.Ż.: Ale o tym porozmawiamy już chyba w kolejnym odcinku.\nW następnym numerze pogawędka druga: Pisanie, grafomania i redaktorzy


Ruszyła budowa domu dziecka w Nakuru - Pomoc dzieciom w Afryce i w Polsce\n21 grudnia, 2018 // Aktualności\nHistoria budowy Domu Dziecka w Kenii sięga 2016 roku,\ngdy po raz pierwszy odwiedziliśmy tę placówkę i poznaliśmy mieszkańców tego niezwykłego domu. Perypetie związane\nz ziemią pod budowę już za nami, podpisana została także wieloletnia umowa o przeznaczeniu budynku, który powstanie ostatecznie w Nakuru.\nDzięki akcji @Kilometry Dobra w 2016 roku oraz @The Colour Run 2016, a także wpłatom na ten cel na rachunek Fundacji udało nam się przygotować projekt budynku\ni instalacji oraz skonsultować go z architektami w Kenii\ni Polsce, tak aby spełniał normy zarówno techniczne, jak\ni standardy dotyczące opieki nad dziećmi, przy jednoczesnym zachowaniu najniższych możliwych kosztów budowy.\nW listopadzie udało się wysłać transzę środków na rozpoczęcie faktycznej budowy domu dziecka ;) Teraz wszystko\nw rękach naszych Darczyńców – tych, do których staramy się docierać z naszym apelem oraz tych, którzy na nasz apel trafią przypadkiem i nie pozostaną obojętni ;)\nNa pierwszy ogień poszło oczyszczanie i wytyczenie terenu, dowóz pierwszych materiałów, budowa bazy na czas budowy – dla pracowników i składu materiałów. Ruszając z budową wracamy\ndo początków – premiera filmu z połączonych akcji 5 czerwca 2016.\nZapraszamy film oraz do lektury z początków budowy oraz perypetii związanych z ziemią, z w linku poniżej :)\nDziękuję w imieniu własnym, Rady, Wolontariuszy i dzieci.