Na ślinę... - krejzolaaa.pinger.pl\nLicznik odwiedzin:2 882 / 1845 dni\nDługo mnie tu nie było.Brak czasu,chęci.\nWróciłam z Niemiec.\nCoraz bardziej się oddalam.Od wszystkich.\nJeśli chodzi o bloga...Nie wiem czy będe dalej zamieszczać dalsze częsci opowiadań.Zobaczymy.Dziś chcę podzielić się moim wierszem:\nTrzymam Cię w dłoni.\nJesteś mym kwiatem jabłoni.\nDotykasz mych ust.\nNie jestem już w tym świecie.\nJesteś mą słodyczą.\nJa za to nie jestem nikim.\nNie możesz dotknąć mojego ciała-jednak dotykasz.\nNie możesz nic bo nie istnieję.Tak jak nasze uczucie.Bo się poddałam...\nJo próbowała się skupić na matemtyce.Jednak jej myśli wciąż krążyły wokół Margaret.Anoreksja,samookaleczanie...Jo wreszcie czuła,ze może komuś powiedzieć o sobie wszystko.Z zamyślenia obudził ją dzwonek.Ufff.Koniec lekcji.Jo poszła do swojego pokoju.Usiadła na łóżku.Niespodziewanie rozległo się pukanie do drzwi.Otworzyły się.To Zack.\nChłopak siadł obok dziewczyny.\n-Człowieku,wiesz ile mam zaległości?Ale nie chcę mi się podnieść dupy i iść do biblioteki.\nZack uśmiechnął się.Jo spojrzała na niego uważnie.Miał takie wyraźne rysy twarzy.Były piękne.\n-Margaret.Fajna z niej dziewczyna.\n-O Margaret.Jest niesamowita!\nJo spojrzała się na Zacka z uśmieszkiem.\n-Podoba Ci się,co?\n-Margaret?Jesteśmy przyjaciółmi.Jest dla mnie ważna.Bardzo ważna.Jesteśmy sobie bliscy.To tyle.Nic nigdy nas nie połączy.Kiedyś próbowaliśmy,ale nie wyszło.Jesteśmy przyjaciółmi.To tyle.\nJo uśmiechnęła się.\n-Też miałam kiedyś przyjaciółkę.Ale nie wiem czy jeszcze żyje,nie wiem co z nią się dzieje...\n-Może już pójdę...-szepnął Zack.\nWstał i podszedł do drzwi.Stanął i odwrócił się w stronę Jo.\nZack podszedł do Jo i ją przytulił.Dziewczyna poczuła jego silne ramiona.Zamknęła oczy.Zack puścił ją.\n-Przepraszam...-szepnął i poszedł.\nJo uśmiechnęła się już sama do siebie.Wyszła z pokoju.Udała się do Margaret.\n-O,dobrze,że jesteś.-Margaret ucieszyła się na widok Jo.\nObie siadły na środku pokoju.\n-Chyba spodobałaś się Zackowi,co?\n-Niee.Co Ty mówisz.Fajny kolega.\nMargaret pokiwała głową.\n-Tak.Bardzo się cieszę,że mam takiego przyjaciela.\nJo uśmiechnęła się słabo.\n-A Ty?Twoi bliżsi znajomi zostali w Londynie?\nJo zacisnęła usta.\n-Moja bliższa przyjaciółka Natalie zaginęła pół roku temu.Ślad po niej zaginął.Nikt jej nie widział,nikt nie wie gdzie jest,co robi...Czy żyje...\n-I od tamtego czasu jesteś taka,no innna?\n-Tak.Piłam,ba,nawet ćpałam,samookaleczałam się.Raz nawet predawkowałam leki.Policja często mnie aresztowała.No i trafiłam tu...\n-Samookaleczanie,anoreksja,dażenie do perfekcji...Pieprzone bagno...Zrobiłabyś to jeszcze raz?\nJo wzruszyła ramionami.Margaret pokiwała głową.\n-Ja przez anoreksję straciłam wszystko.Przyjaciółkę.Jak leżałam w szpitau to nawet nie przyszła mnie odwiedzić.No i wiesz,nawet lepiej.Czas pokazał,że to nie była prawdziwa przyjaźń.A ten skurwysyn nawet nie raczył ze mną porozmawiać,wyjaśnić wszystko.Ale to nic.Pokazała tym tępakom,że wstanę szybciej niż im się wydaje.Ale wiesz co?Nie wiem,czy jakby teraz przyszedł do mnie i powiedział,że mnie kocha-nie byłabym w stanie mu odmówić.Ale z czasem wszystko się ułoży...\nJo przytuliła Margaret.\n-Wszyscy śmieją sie z Leny.Ale nikt nie wie że ona chciała być tylko idealna.Ale wybrała złą drogę.Teraz już to wie.Mam nadzieję,że z tego wyjdzie.Da radę.Tylko czeka ją cholernie długa droga.Mnie nadal łapią ataki.Ale coraz rzadziej.\nMargaret podniosła torbę.\nmagzzita: dodawaj częściej :-)\nPo obiedzie Margaret zaprosiła Jo do swojego pokoju.\n-Usiądź.-Margaret wskazała na łóżko.\n-No i jak podoba Ci się szkoła?\nJo zastanowiła się,jak by tu powiedzieć delikatnie,że szkoła się jej po prostu nie podoba.\n-Hmm.No wiesz,to dopiero pierwsze dni.No ale...Jeśli mam być szczera to szkoła nie zrobiła na mnie zbytnio wrażenia.\n-Rozumiem.Jak tu przyszłam to pierwsze tygodnie,baaa,miesiące...Były dla mnie istną katorgą.Nie tolerowali mnie.Fioletowe włosy,mocny makijaż,glany,złe zachowanie,kolczyki...\nNo ale później dostali za swoje.Nie jeden pluł krwią bo dostał z glana.\nJo roześmiała się.Podeszła do okna.Wzrok skupiła na bardzo chudej dziewczyny.\n-To Lena.Choruje na anoreksje.Jest bardzo ładna.Ale anoreksja ją niszczy.\n-Anoreksja musi być straszną sprawą...-Jo szepnęła.\n-Tak,i nawet nie wiesz jak bardzo.-Margaret zatopiła w swój wzrok w odległy las.\nJo spojrzała na nią niezrozumiale.\nMargaret po chwili odezwała się.\n-To taka pułapka.Cholerna pułapka dążenia do perfekcji.Sama kiedyś w nią wpadłam.A wszystko po to aby być ideałem dla niego.Nie słuchałam się nikogo.Gasłam w oczach.Zaczęłam się samookaleczać.Anoreksja niszczyła mi psychikę,niszczyła mnie całą.Straciłam przyjaciół.Rodzice nie dawali sobie ze mną rady.Nawet ja sama ze sobą nie dawałam rady.Chodziłam do psychologa.Pewnego dnia zemdlałam w szkole.Zabrało mnie pogotowie.Zniszczyłam swój organizm.Zdychanie przy kroplówce,leki,tocwszystko...Wreszcie powiedziałam stop anoreksji,samookaleczaniu.Zaczęłam walczyć.Gasłam w oczach,ale nie poddałm się.\nBudzi przeraźliwie głośno zadzwonił.Jo wyłączyła go.Już 6.00 rano.Jo ubrała się w mundurek.Pomalowała rzęsy.Niestety,nie mogła użyć dziś kredki.Dziewczyna spojrzała w lustro.Przypominała siebie sprzed połtora roku.No,gdyby nie te czerwone włosy.Westchnęła ciężko.Zeszła do jadalni.Pyszne płatki,owoce,jogurty i sok pobudziły Jo do życia.Poszła do pokoju.Zebrała książki i udała się na język polski.Weszła do klasy.\n-Witaj Jo.-dziewczynę przywitała Susan.\nNauczycielka zwróciła się do uczniów.\n-Zapewne zdążyliście poznać już nową uczennicę.Oto Jo Norgay\n-Jo,usiądź obok Margaret.\nJo usiadła do Margaret.Dziewczyna miała kolczyka w wardze,fioletowo-czarne włosy i duże błękitne oczy.\n-Cześć.Miło mi Cię poznać.\nJo uważnie słuchała co mówi Susan.Jednak nie mogła nic zrozumieć.Myślami odpływała do innych spraw.\nRozległ sie dzwonek na przerwę.Jo wyszła z klasy razem z Margaret.\n-Fajne włosy.-powiedziała Margaret.\n-Po co tu jesteś?\nJo nie wiedziała co odpowiedzieć.\n-No chyba jak każdy,po to aby się uczyć.\n-Jasne...Zdajesz się,że jesteś całkiem interesującą osobą.\nJo uśmiechnęła się.Dziewczyny usiadły pod ścianą na korytarzu.\n-Skąd jesteś?-zapytała Margaret.\n-I znalazłaś się aż tu?\n-A Ty,Margaret?Co Tu tu robisz?\n-Jestem tu już rok.Sprawiałam rodzicom problemy.Wysłali mnie tu.Abym się poprawiła.\nNastała cisza.Po dłuższej chwili rozległ się dzwonek na matematykę.\nGodziny lekcyjne minęły Jo bardzo wolno.O 13.00 razem z Margaret poszły na obiad.\nmagzzita: niezłe opowiadanie kiedy dodasz następne\nJo była coraz bardziej przerażona tą szkołą.\n-A tu odbywa się matemtyka i fizyka.Nauczyciele w naszej szkole są bardzo surowi.Oczywiście oprócz Susan.\n-Susan czegoś uczy?\n-Języka Polskiego,który odbywa się tu.Chodźmy dalej.\nRuth oprowadziła Jo po całej szkole.Gdy stały pod drzwiami od pokoju Jo zapytała się:\n-A tamte prawe skrzydło szkoły?No i lewe?\n-Nie możemy tam wchodzić.Wchodzą tam tylko wybrani uczniowie.W prawym skrzydle jest szpital i piwnica.Ale nigdy nie wchodź do żadnych ze skrzydeł szkoły.Nie pytaj więcej o nie.\nJo przestraszyła się groźnego tonu Ruth.Ona natomiast kontynuowała dalej:\n-Tam są łazienki.-wskazała palcem.-Niestety jedna na wszystkie dziewczyny.Trzeba długo czekać.Myślę,że wszystko wiesz.\n-Dziękuję za pomoc.-Jo uśmiechnęła się.\n-Nie ma za co.To moje zadanie.Gdy będziesz miała problem,możesz zawsze na mnie liczyć Jo.\nDziewczyny uścisnęły sobie dłonie.Ruth juz miała iść ale zatrzymała się.\n-Musisz oddać telefon.\n-Że co?-Jo zamurowało.\n-U nas w szkole nie można używać telefonów komórkowych,ani innych sprzętów.Dwa razy tygodniowo możesz dzwonić korzystając z telefonów na dole.Raz tugodniowo można wejść na fejsa tam na dole.Niestety.Jedyny sprzęt to ten magnetofon,stojący na parapecie.\nJo niechętnie oddała telefon.\n-Jeszcze raz dzięki za pomoc.\nJo zamknęła drzwi od pokoju.Siadła załamana na łóżku.Nie chciała tu być.Chciał wracać do Londynu.Do swojej paczki.Kto wie,może odnalazłaby się Natalie...Zamrugała powiekami powstzrymując łzy.Zaczęła się rozpakowywać.Po dłuższym czasie spojrzała na zegarek.18.58.\nNie nie.Nie może spóźnić się na kolację.Zbiegła szybko na dół do jadalni.Zdążyła.Rozejrzała się.Nie było żadnego pustego stolika.Bez słowa przysiadła się do chłopka,który siedział sam.\nChłopak podniósł głowę.Jo zauważyła jego prawie czarne oczy.Były piękne.\n-Ty to ta nowa?-zapytał po dłuższej chwili.\n-Zgadza się.Ja to ta nowa.\n-Ludzie już o mnie plotkują?-Jo roześmiała się.\nChłopak uśmiehnął się.\n-Ocenili Cię po kolorze włosów,glanach.Zresztą nieważne...Może się przedstawisz?\n-Jestem Jo.A Ty?\n-Dzięki.Miło było Cię poznać Zack.Muszę już iść.\nJo wstała od stolika i udała sie do pokoju.Poszła skorzystać z łazienki,dopóki nie było kolejki.Po kąpieli zamknęła się w pokoju.Usiadła na łóżku.Włączyła happysad.Chciała już wracać.Nie podobała się jej ta szkoła.Popatrzyła w gwiazdy na okno.Łzy zaczęły spływać jej po policzkach.Nagle ktoś zapukał do okna.Jo zadrżała.Nagle Zack wszedł do pokoju przez okno.Jo roześmiała się.\n-Przestraszyłeś mnie.Co tu robisz?\n-Nie wiem.Jak narazie siedzę naprzeciwko Ciebiw,na Twoim łóżku.\nJo znów się roześmiała.Zack spojrzał jej głęboko w oczy.\nNastała cisza.Oboje siedzieli na łóżku z głową opartą o ścianę.\n-Czemu trafiłaś do tej szkoły?\n-Rodzice mnie tu przysłali.Mieli ze mną problemy.To już drugi areszt.No i przysłali mnie tu.\n-Niegrzeczna Jo.A zawsze miałaś czerwone włosy,mocny makijaż,glany?\n-Nie.Jestem taka od półtora roku.Odkąd zaginęła moja przyjaciółka.\nZack spojrzał na Jo swoimi dużymi oczyma.\n-Tak.Wyszła z domu,nie wróciła.Nikt nie wie co się z nią stało.\nPo policzkach Jo spłynęły łzy.\n-Od tamtego czasu często kończyłam na policji,biłam się,piłam.Nawet przez jakiś czas się cięłam.\nNie wiem po co Ci to wszystko mówię.Po co Ci to powiedziałam?\n-A Ty?A Ty co tu robisz?Ciebie też przysłali rodzice?\n-Nie mam rodziców.-twarz Zacka zmieniła wyraz.\n-Nic nie szkodzi.Trafiłem tu przypadkowo.Tu tak naprawdę jest mój dom.Susan to siostra mojej matki.Mama z tatą zginęli w wypadku.A brat jest żołnierzem.Wyjeżdża pomagać innym w atakach zbrpjnych.Widzę go raz na pół roku.\nZapadła cisza...Zack bez słowa wyszedł przez okno.\nKolejne dni Jo próbowała pdzekonywać rodziców na zmianę decyzji.Jednak nic to nie dało.\nNastał dzień wyjazdu.Jo stanęła przed lustrem.Ubrała porwane jeansy,bluzkę w krzyżykii glany.Wyprostowała swoje czerwone włosy,nałożyła sporą warstwę tuszu do rzęs.Pomalowała oczy eyelinerem i kredką.Doskonale.Wzięła torbę.Zeszła na dół.Tam czekali już rodzice.Bez słowa poszli do samochodu.Nastolatka jeszcze raz spojrzała na swój dom.Westchnęła i wsiadła do samochodu.\n-Dziecko,jakie Ty masz umalowane oczy.-westchnęła mama.-Na szczęście w nowej szkolr wszystko się zmieni.\nNa myśl o nowej szkole Jo robiło się nie dobrze.Nie zamierzała zmieniać swojego wizerunku.\nPo jakimś czasie zatrzymali się przed jakąś bramą.\n-I niby te zadupie to moja nowa szkoła?-zapytała z niedowierzaniem Jo.\n-Tak,te zadupie jak to nazwałaś to twoja nowa szkoła.Wysiadaj.-odpowiedział ojciec,który przez całą drogę się nie odzywał.\nJo niechętnie wysiadła z samochodu.Wzięła torby do ręki.Stanęła przed rodzicami.\n-To trzymaj się.No i nie rozrabiaj już...Jo.-mama przytuliła córkę i poszła do samochodu nie odwracając się w tył.\n-Trzymaj się.-powiedział tata i pomachał w stronę dyrektorki wsiadając w samochód.\nOdjechali.Jo była rozczarowana pożegnaniem.Odwróciła się i westchnęła.Podeszła do Pani Dyrektor czekającej na nią pod bramą.\n-Witaj Jo.-wyciągnęła rękę na przywitanie.\nJo odwzajemniła uścisk dłoni.Dyrektor kontynuowała:\n-Cieszę się,że dołączyłaś do nowej szkoły.Mów mi Susan.\nKobieta uśmiechnęła się swoim olśniewająco białym uśmiechem.Nastolatka rozluźniła się zdając sobie sprawę,że Susan to całkiem miła kobieta.Nigdy nie mówiła do nauczycielki po imieniu.Czuła się dziwnie.\n-No więc tak.W Twoim pokoju na biurku są zasady,regulamin naszej szkoły.Ogółem za godzinę przyjdzue do Ciebie prewodnicząca szkoły i powie Ci wszystko co powinnnaś wiedzieć o tej szkole.A teraz zapraszam do jadalni.\nDyrektorka odeszła.Jo weszła do szkoły.Stanęła otwierając szeroko usta.Patrzyła się w głęboki korytarz pomalowany na biało i starodawne meble stojące przy ścianach.Wyjęła kluczyk.Po chwili szukania znalazła swój pokój.Tak.Nr 287.Jo weszła do pomieszczenia.Zatrzasnęła drzwi.\n-To jakiś zły sen...-szepnęła.\nPokój był wymalowany na kremowo.Po lewej stronie od okna stało biurko.Naprzeciwko ściany z łóżkiem stała ogromna szafa.Na łóżku leżała czysta bielutka pościel.\n-Niczym psychiatryk...-powiedziała dziewczyna do pustych ścian.\nNiepewnie otworzyła szafę.Złapała za pierwszy wieszak.Wisiała na nim biała koszula z czerwonym krawatem,granatowa marynarka z wyszytym małym herbem szkoły,granatowa mini.Białe podkolanówki leżały na dnie szafki,a obok nich stały białe baletki.Jo na widok mundurka roześmiała się.Rzuciła na łóżko.Spojrzała na zegarek.13.00.Szybko zamknęła drzwi.Z łatwością przyszło jej odnalezienie jadalni.Weszła do niej pewnym krokiem.Wszyscy na nią spojrzeli.Jo poczuła,że jej twarz oblewa duży rumieniec.Dziewczyny przy stoliku stojącym z lewej zaczęły się śmiać.\n"Barbie.."-pomyślała Jo i usiadła przy pustym stoliku.\nDopiero teraz zdała sobie sprawę,że nie ma na sobie mundurka.Ale nie zamierzała włożyć tych paskudnych szmatek.\nSzybko zjadła zupę.Gdy chciała odejść od stolika podeszła do niej dziewczyna ze stolika,który się z niej śmiał.\n-A Ty co,o mundurku zapomniałaś?-zapytała śmiejąc się.\n-Może tak,może nie.Nie Twoja sprawa panno Barbie.-Jo uśmiechnęła się.\n-Lepiej ze mną nie zadzieraj metalu.\nJo złapała za pasmo włosów dziewczyny i nakręciła na palcu.\n-Wolę być metalowcem,niż taką pustą lalą jak Ty.\nJo wyminęła rówieśniczkę,ale zatrzymała się po chwili.\n-A tak poza tym słucham rocka.-nastolatka mrugnęła i wyszła z jadalni.\nWeszła do pokoju.No nieźle.Już ma wroga,a to dopiero pierwszy dzień.Nagle rozległo się pukanie do drzwi.\nDo pomieszczenia weszła wysoka brunetka.Spojrzała swoimi brązowymi oczyma na Jo.Uśmiechnęła się.\n-Witaj.Jestem Ruth,przewodnicząca szkoły.\nObie dziewczyny usiadły na łóżku.\n-Nie zdążyłaś się jeszcze przebrać?-zapytała Ruth.\n-Mam przebrać się w te szmatki?-Jo roześmiała się.Ale szybko przestała widząc minę Ruth.-Zaraz się przebiorę.\n-Spokojnie,możesz zacząć od jutra.I nie maluj się tak mocno,u nas w szkole nie można używać ostrego makijażu.No więc tak.W tej szafeczce pod biurkiem znajdują się książki.W szafie masz różne sukienki,nie ma spodni.Są sukienki na zimę,lato.Dopasowane do różnych sytuacji.Hmm.Na biurku leżą zasady,regulamin.Potem sobie piczytasz.Jest tego dość dużo.Plan lekcji masz w szufladce.Hmm.Śniadanie zaczyna się o 7.Obiad o14,a kolacja o 19.00.Nie możesz się spóźnić.Nawet paru sekund,Pan Latimer-opiekun i szef kuchni pilnuje spóźnień.Za spóźnienie grozi kara.No.Co masz taką przerażoną minę?-Ruth roześmiała się.-Nie jest tak źle.Chodź,oprowadzę Cie po szkole.\nJo uśmiechnęła się lekko.\n"Tu jest strasznie..."-pomyślała i wyszła z pokoju razem z Ruth.\nPodeszły do drzwi oznaczonych literką A.\n-Tu odbywa się angielski i włoski.\n-Możesz się pospieszyć?-zapytał nerwowo Lucas.\nJo właśnie kończyła pisać literkę A na drzwiach szkoły.Nagle oślepiły ją latarki.\n-Uciekaj!!!-krzyknęła do Lucasa.\nSama wbiegła do szkoły.Wiedziała,że ucieknie policji.Musi się udać.Uderzyła w tylne drzwi szkoły.Nie!Nie!Tylko nie to!Zamknięte...Kroki policjantów było słychać coraz bliżej.Jo schowała się za szafką stojącą na holu.Modliła się aby jej nie zauważyli.Niespodziewanie poczuła mocne szarpnięcie.\n-A Ciebie nikt nie nauczył,że nie można niszczyć mienia szkoły?\nO nie,to policja.Jo spuściła głowę.Parę godzin później siedziała już pod komisariatem czekając na rodziców.O!Właśnie wyszli.No to Jo ma już przechlapane...\nWszyscy bez słowa wsiedli do samochodu.W drodze do domu nikt się nie odezwał.Gdy dojechali Jo wysiadł pierwsza szybko idąc do pokoju.\n-Zaczekaj w salonie moja panno.-powiedział ojciec surowym głosem.\nJo poczuła wielką gulę strachu.Spokojnie siadła na kanapie w salonie a rodzice naprzeciwko niej.Jo patrzyła na ich twarze próbując coś z nich wyczytać.Ojciec zmarszczył brwi.\n-Jo,to już drugie aresztowanie w tym półroczu.Jesteś przenoszona ze szkoły do szkoły,mam już dość rozmawiania z placówkami oświaty.Nieźle dziś zaszalałaś...-powiedziała mama załamującym głosem.\nJo powstrzymała się od wybuchu śmiechu przypominając sobie dzisiejsze wydarzenia.\n-Razem z mamą zadecydowaliśmy,że teraz będziesz w szkole poza Londynem.\n-Że co?!-krzyknęła Jo.\n-Będziesz w internacie.Naukę zaczynasz od następnego tygodnia.\nJo niemogła uwierzyć w to co słyszy.\n-Żadnych sprzeciwów-rodzice wyszli.\n-No tak!Najlepiej pozbyć się buntowniczki.Nienawidzę Was!\nNastolatka pobiegła do pokoju.Gdy się uspokoiła,sięgnęła po telefon.Zadzwoniła do Lucasa.\n-O hej Jo.Jak tam?Był niezły dym?\n-Nawet sobie nie wyobrażasz.Rodzice przenoszą mnie do innej szkoły.Z internatem!Z dala od Londynu!\nNagle rozmowę coś przerwało.Mama weszła do pokoju.\n-Mamo,ale ja muszę...\nMama wyrwała telefon z ręki Jo.Wyszła z pokoju.Jo sięgnęła po swoje glany.Kochała je.Ich agresywny wygląd,urok...Założyła je.Otworzyła okno.Zeskoczyła z okna na dach garażu,a potem zeszła po drabince na ziiemie.Poszła na plażę.Siadła na kamien.Zapaliła papierosa.Tak bardzo nie chciała iść do nowej szkoły.Nienawidziła swoich rodziców.Jak mogli jej to zrobić?\nJo wiedziała,że bardzo się zmieniła.Nie jest już piątkową uczennicą,skromną dziewczyną sprzed ponad roku.Teraz ma czerwone włosy,glany,mocno pomalowane oczy,i jest strasznie chuda.Nie ma anoreksji.Ma dopiero 16 lat.Lubiła swoje wystaące obojczyki,oczy,długie nogi,czerwone włosy i glany.Odkąd zaginęła Natalie-jej najlepsza przujaciółka,Jo stała się inną dziewczyną.\nCd nastąpi.Zapraszam do komentowania.\nWitajcie!Dzisiejszy wpis poświęcony jest pewnej mojej propozycji.Otóż patrząc na problemy dzisiejszej młodzieży,chciałabym Wam pomóc.Pomagajmy sobie nawzajem.No więc akcja wygląda tak:\n1.Napisz do mnie w wiadomości o swoim problemie.Zapewniam dyskrecję,nie bój się.Porozmawiajmy.A jeśli będzie dużo pytań powtarzających się-odpowiem na nie w następnym wpisie.Piszcie!Akcja start\nPiękna dziś pogoda.Siedzę w pokoju,patrząc w okno.Wsłuchując się w dźwięki COMY,w każde słowo,w każdy dźwięk.Głos Piotra Roguckiego sprawia,że przechodzi mnie miły ciepły dreszcz.\nA My....Z harmonii i rozdźwięków z niecierpliwości strun spragnionych,które od bólu zanim pękną pod gniewem rozpalonych dłoni.\nZamykam spokojnie oczy.\nNie pozwalam na łzy.Nie dziś,nie teraz.Muszę rozłożyć skrzydła.Nie pozwolić aby ktoś mi je przyciął.Muszę lecieć.Dążyć do celów.\nŻyć,nie raniąc innych.\nKochać i nie pozwolić aby ktoś przeze mnie płakać.\nWygrywać i upadać.\nAle być.Istnieć.I nie zawodzić.\nNoc jest z milczenia skrzydeł ptasich.Gwiazdy z mądrości swoich oczu.Rozkute w planetarnym czasie,po grzbiecie nieba światło toczą...Modlitwa jest wzniosłości dzwonów,zadumy kaplic i organów.Z różańca,w pół uśpionych domów co na Mszę pod kościołem staną.\nProszę,nie mów tylko że świat jest do dupy,że życie to wielkie bagno.Spokojnie,jeszcze nie raz dostaniesz kopniaka w dupe od losu.Jeszcze nie raz się zawiedziesz.Jeszcze nir raz zapłaczesz.Ale w każdym coś pęka.Każdy chce żyć.I nie pierdol,że Ty nie chcesz.Jeśli nie chcesz,to co Tu robisz?Dawno wziąłbyś\_wzięłabyś tabletki lub podcięła sobie żyły.Ae widzisz...Nie zrobisz tego.Bo jest jeszcze w tobie,tam gdzieś na dnie,siła.Siła do walki.Sięgnij po nią.\nNa dziś to tyle.Dobranoc aniołki\nWSZYSCY JESTEŚMY ZWYCIEZCAMI!\nTak się boję o swój psychiczny stan,że zostanę sam.\nNie wiem w którą stronę,nie wiem dokąd mogę dotzreć...\nMoże już pójdę,a wcale mi się nie chcę.Burdel w mej głowie jak w damskiej torebce.\nSiadaj koło mnie,to dla Ciebie jest ławka,posłuchaj jak pięknie o miłości gada,ten który miłości nigdy nie zaznał.\nOjcowie na obcych Ziemiach slą miłosc z prędkością światła a w domach dzieci i matka-w palcach obracają ziarenka różańca.\nZabraniają ust całować płci tej samej a sami dają mi karabin by strzelać do ludzi innej wiary.\nCzasami mam wrażenie,że nie znam niektórych ludzi.Już wiele razy zawiodłam się na nic.Dobrze,że mam Paulinę.Nie mogę jej stracić.Nigdy.A jeśli ją stracę...Nie będę już walczyć...Wezmę garść tabletek i odejdę...\nJestem wdzięczna,że mam ją.Że jest.Gdyby nie Ona-nawet nie chcę myśleć.\nTeraz czas uwierzyć w siebie.Odbudować.Zacząć od nowa.Tak.I nie zatrzymywać się.Najgorsze jest już za mną c: A on...Hmm.Trudny temat.Ale kocham go.Szkoda,że ze sobą nie rozmawiamy,no ale mimo wszystko miłość jest piękna.\nOjrj.Testy.Co prawda,próbne no ale...Nie zdziwię się,jeśli wyniki będą złe.Ostatnie miesiące były straszne,schudłam,opuściłam się w nauce.Ale niesie mnie pozytywna myśl,że nie jest źle,że to wszystko ma jakiś sens.\nNie wiem czy nadal prowadzić tego bloga..\nUśmiechnijcie się.Świat jest piękny.Wybiegnij na pole i krzycz.Kochaj siebie,kochaj życie.Każda minuta może być Twoją ostatnią.\nTu miłość trzyma się na ślinę a szczęście o włos.\nDo widzenia kochani.\nPiętnastolatka siedziała w pokoju.Kolejny dzień dziwny.Już od tygodnia jest bardzo dziwnie.\nRodzice sie kłócą,siostra się wyprowadziła.Zabawneże w tydzień wszystko się zmieniło.A najbardziej ludzie w moim otoczeniu.\nToboi.Kiedys tak blisko siebie ateraz tak daleko.Co ja takiego zrobiłam?Z dnia na dzień zostałam sama.Nie mam wsparcia.Boję się.Tak bardzo się boję.Może mam depresję.Lilka mówi,że powinnnam iść do psychologa.Ale nie chcę zawracać głowy mamie.Moja siostra,Dariama niespełma 17 lat a zaszła w ciąże.Tata wyrzuciłjąz domu,a mama chcęjejpomóc.Dlatego boję siępowiedzieć rodzicom,że od jakiegoś czasu się tnę,płaczępo nocach.Nie mam rodziców typu rodzice z "Trudnych spraw" lub "Ukryta prawda".Nie wiem jak to będzie...\nColdBitch96: Obserwujemy ? ;)\nWiesz,czego mi brak?Naszego pisania godzinami,mówiłeś,że będziesz zawsze.A dziś?Zachowujemy się jakbyśmy nigdy się nie poznali.\nAle nie żałuję żadnej chwili z Tobą.Bo te chwile sprawiły,że choć na chwilę byłam szczęśliwa.\nCiekawe jakbyś zareagował na to,że mnie już nie ma?\nA ja znikąd się więcej nie dowiem,niż z oczu Twych,i powiek.Zaciśniętych do krwi warg.Możesz milczeć sobie,możesz milczeć sobie my i tak wiemy oboje.\nNastępne tygodnie w moim życiu były piękne.Nie widziałam Olka ani razu od czasu pocałunku.A z Bartkiem układa mi się wspaniale.Tyle niezapomnianych chwil.Tydzień temu byłam z nim na koncercie.Było niesamowicie.Kocham go bardzo.Co do Olka...Nie chcę o nim myśleć.Lepiej będzie jak nie będę o nim wspominała.Kocham motor Bartka.Kocham go!Dzisiaj zjazd motorów.Z tego co wiem startuje w nim Olek...Ale to nic.O 18.00 przyszła Miley z Arkiem.Wszyscy razem poszliśmy na zjazd.Śmiałam się z Bartkiem i robiliśmy sobie śmieszne zdjęcia.Wreszcie zaczął się wyścig.Motocykliści wariowali po placu.Nagle Miley zobaczyła jak Olek pluje na motor Bartka i Arka.\n-Ej,co Ty robisz?!-wrzasnęła i podeszła do niego.\n-Co za skurwysyn!-krzyknął Bartek i podszedł z Arkiem do Olka.\n-Kochanie,spokojnie...Twój Romeo mi nic nie zrobi...-Olek zaczął się śmiać.\nKopnął motor Bartka.Widziałam jak Bartek zaciska pięści.Znienacka Arek rzucił się na Olka.Zaczęła się bójka.Bartek bił się z kolegą Olka.Panikowałam.\n-Uspokójcie się!-krzyczała Miley.\nKolega Olka uciekł.Olek podszedł do Bartka.\n-Iga jest moja!-krzyknął Olek.-Ty chuju.No dawaj,uderz,na co czekasz?Dawaj.\nWidziałam jak Bartek próbuje nad sobą zapanować.Niespodziewanie uderzył Olka tak mocno,że ten się przewrócił.Podbiegłam do Olka.\n-Nic Ci nie jest?-zapytałam z obawą.\nBartek spojrzał na mnie niezrozumiale.Jednak Olek dostał silnego krwotoku z nosa.Jego znajomi zadzwonili po pogotowie.My odeszliśmy od całego zamieszania.\n-Co Ty wyprawiasz?!-krzyczałam na Bartka.-Chcesz mieć kolejne problemy z policją?!\n-Nie pozwolę aby mówił,że jesteś jego!\n-Mogłeś go zabić!!!Jesteś potworem!-krzyknęłam.\nArek z Miley patrzyli na mnie.\nAle Bartek spojrzał na mnie inaczej.Uderzył mnie w twarz z liścia.Łzy stanęły mi w oczach.\n-Nienawidzę Cię!-krzyknęłam.-Nigdy Cię nie kochałam!!!\nMiley spojrzała na mnie ze łzami w oczach.Widziałam jej rozczarowanie.Bartek popatrzał na mnie zawiedzionym wzrokiem.Odwróciłam się napięcie.I powoli szłam do domu.Wiedziałam,że stoją tam we trójkę i odprowadzają mnie wzrokiem.\nBartek mnie uderzył.Ale wiem,że to moja wina.Sama do tego doprowadziłam.Chyba ich straciłam.Także Miley...Szłam płacząc.\nBartek spojrzał na Arka.Bez słowa wsiadł na motor i odjechał.Arek przytulił Miley.Wsiedli na motor i odjechali.\nSiedziałam w pokoju.Wycierałam łzy co chwila.Wzięłam telefon do ręki.Wybrałam numer Bartka.Kliknęłam na niego.Przymknęłam oczy.Wybrałam "usuń".Rozpłakałam się.Chcę zapomnieć.O Bartku,Miley.O wszystkim.Tylko wiem,że zraniłam Bartka słowami.Tak naprawdę kochałam go.\nMinął tydzień.Zmieniłam szkołę.Nie mam kontaktu z Miley i z Bartkiem.Chcę zacząć nowe życie.Nie jest łatwo.Jestem jak na razie z Olkiem.Zobaczymy co z tego wyniknie.\nTymczasem Bartek leżał na łóżku.Wpatrywał się w sufit.Łza spłynęła mu po policzku.Tak bardzo tęsknił za Igą.Dzwonił do niej wiele razy.Ale nie odbierała.Zaczęła nowe życie.Chłopak nie mógł uwierzyć w to,że nie ma już ICH.Nie ma go,nie ma Igi.Nie ma żadnego "MY".Wspiera go Miley z Arkiem.Ale oni sami nie dowierzają że ta wielka miłość była tylko chwilą.\nWsiadłam w samochód.Razem z tatą jechałam do supermarketu na zakupy.Tata zapalił światła.Wyjechaliśmy z garażu.Strasznie padało.Nagle zobaczyłam,że niedaleko garażu stoi...stoi Bartek.Zmoknięty spojrzał na mnie.Łzy napłynęły mi do oczu.Wspomnienia wróciły.Odwróciłam głowę.Nie chciałam na niego patrzeć.Chciałabym do niego podbiec,pocałować ale...nie mogę.Olek mnie olewa.Nie jestem dla niego ważna.Skrzywdziłam Miley,Bartka.Nigdy nie będzie nic już takie same.Ale wiem,że już nigdy nie sięgnę po żyletkę.Przecież obiecałam to...Bartkowi...Dobrze wiedziałam,że coś do niego czuję.\nBartek z Miley siedzieli pod blokiem.\n-Trzymasz się jakoś?-zapytała Miley.\nBartek pokiwał głową.\n-Iga okazała się dziewczyną jakich pełno.Ale wiesz,nie żałuję żadnej chwili spędzonej z nią.Nadal ją kocham i zrobiłbym wszystko aby z nią być.\n-Rozumiem.Ale Bartek,jest pełno dziewczyn.Znajdziesz sobie inną.\n-Nie Miley.Nie tu.Wyjeżdżam.\nMiley spojrzała na Bartka ze smutkiem.\n-Ale jak to?A Iga?Nie próbujesz?\n-Miley...Ona ma Olka.My już dla niej nie istniejemy.Zabawiła się nami.Napewno wiem,że z nikim nie będzie mi tak dobrze jak z nią.Nigdy nie będzie tak wspaniale.Zapamiętaj,nie wszystko kończy się hapyendem i trzeba umieć kochać.Ja umiałem.Odezwę się wkrótce.\nBartek przytulił Miley,wsiadł na motor.Rozejrzał się.Spojrzał na okno Igi.Łza spłynęła mu po policzku.Odpalił motor i odjechał.\nZapraszam do komentowania wpisów.Miłego weekendu\nNastępnie tygodnie minęły bardzo dobrze.Układało nam się z Bartkiem.Dziś niestety nie było go w szkole.\nSiedziałam sobie w kawiarni.Za 10 minut miała przyjść Miley.Czekałam na nią jedząc lody.Nagle ktoś zakrył mi oczy.Znałam te dłonie.To Olek...Siadł obok mnie.Znowu wszystko powróciło.Serce biło mi jak oszalałe.\n-Hej piękna.-Olek odgarnął mi włosy.\n-Cześć.Co Tu robisz?-zapytałam.\n-A przyszedłem wypić sobie coś.\n-Dawno się nie widzieliśmy.-szepnęłam powstrzymując łzy.\n-Racja.Byłem nad morzem odpocząć od tego wszystkiego.\n-Wiem,że Cię skrzywdziłem.Ale nie chciałem.Iga,zrozum oddałbym wszystko abym mógł być z Tobą.\nNasze twarze zbliżyły się do siebie.Nasze wargi zetknęły się.Czułam się wspaniale.Nadal kochałam Olka ale nie wiem co z Bartkiem.Przestaliśmy się całować ale nasze twarze nadal były blisko siebie.\nNiespodziewanie do kawiarni wpadł Bartek.Zobaczył nas.Podszedł do Olka i uderzył go.Nigdy nie widziałam go tak wściekłego.Zaczęli się bić.\n-Bartek!Przestań!Przestańcie!-próbowałam ich rozdzielić.\nSzef kawiarni rozdzielił chłopaków.Bartek spojrzał na mnie.Uniknęłam jego wzroku.Wyszedł.Wybiegłam za nim.\n-Na co?Aby patrzeć jak liżesz się z nim za moimi plecami?!\n-Przestań tak mówić!-krzyczałam.-Dlaczego go uderzyłeś?!\n-Ciesz się,że go nie zabiłem!\nPatrzyłam na Bartka z niedowierzaniem.Nie wiem czy to był ten sam Bartek.\n-Kto tu jest potworem?!Całowałaś się z nim będąc ze mną!I Ty nie chcesz być raniona przez innych?To może sama przestań ranić!A może ja dla Ciebie nigdy nic nie znaczyłem,co?!Może byłem tylko chwilą pocieszenia?!\nBartek spojrzał na mnie ze łzami w oczach.Zraniłam go tymi słowami.Nie chciałam tego powiedzieć.Bartek wsiadł na motor i odjechał.Olek objął mnie w pasie.\n-Ciii!Nie płacz.-szepnął mi do ucha.\nMiley spojrzała na mnie i pokręciła głową.\n-Zastanów się co robisz dziewczyno.-powiedziała i poszła.\nOdepchnęłam Olka i poszłamz także do domu.\nRzuciłam się z płaczem na łóżko.Co ja narobiłam?Bartek miał rację.Jak mogłam mu to zrobić?Spojrzałam na krzesło.Bartek zapomniał bluzy.Poszłam do niego zapłakana.Zapukałam.Otworzył on.Westchnął.\nZapadła cisza.Bartek wpuścił mnie do środka.\n-Przepraszam.-wyszeptałam i podeszłam do okna.\nZnowu zapadła cisza.Bartek się nie odzywał.Minęło chyba dobre z pół godziny.Stałam tak przy oknie,poczułam ręce Bartka w pasie.Objął mnie.Zamknęłam oczy.Staliśmy tak przytuleni.Tak bardzo go kochałam a mogłam go stracić.Bartek przyciągnął mnie do siebie.\n-Nie zdejmuj tej bluzy.Wyglądasz w niej seksownie.-uśmiechnął się.\nByłam szczęśliwa.Poszliśmy do jego pokoju.Bartek siadł na łóżku.Ja włączyłam muzykę.Podeszłam do niego.Pocałował mnie.Rozpiął mi bluzę.Spędziłam z nim noc.Zrozumiałam,że go kochałam.\nObojetna: świetne!! zapraszam :)\nSiedziałam w pokoju wsłuchując się w happysad.Dopiero teraz do mnie dotarło czy to co mówiłam Bartkowi to prawda.A może zrobiłam to tylko po to aby nie cierpiał?Już sama nie wiedziałam co robię.Nagle rozległo się pukanie do drzwi.Do pokoju wszedł Bartek.\n-Hej.-powiedział i usiadł obok mnie.\n-Iga.Przyszedłem z Tobą porozmawiać tak na poważnie.\nBałam się tej rozmowy.Ale spojrzałam na Bartka.Był poważny jak nigdy dotąd.Nie chciałam go ranić choć wiem,że postąpiłam źle.\n-Czy ty naprawdę mnie kochasz?-zapytał.\n-Przecież dobrze wiesz że tak.-roześmiałam się.\nZgłupiałam.Kochałam Bartka ale Olek mimo wszystko nadal był dla mnie ważny.\nAle nie myślałam o przyszłości.Myślałam o teraźniejszości.Bartek pocałował mnie.\nObudziłam się rano w objęciach Bartka.Zrobiłam nam śniadanie i poszliśmy do szkoły.Przy nim czułam się bezpiecznie.\nTak bardzo cieszyłam się,że Bartkowi nic się nie stało.Razem poszliśmy do domu.\nW następnym dniu po szkole poszłam z Bartkiem na długi spacer.Szliśmy w milczeniu.\n-Iga...-Bartek stanął przede mną.-Przepraszam Cię za wszystko.\n-Bartek,czy Ty coś do mnie czujesz?-wypaliłam.\nBartek uniknął mojego wzroku.\n-Nie chcę rozmawiać o jakiś głupich uczuciach.\nBartek szedł dalej.\n-To po co mnie pocałowałeś?Po co ten cały teatrzyk?-wykrzyczałam.\n-Aż taka ślepa jesteś?Dotąd bałem się zakochać.Ale gdy zobaczyłem,że przeszłaś przez to co ja,wtedy coś poczułem.Nie chciałem ale nie potrafiłem nad tym zapanować.\nBartek spojrzał na mnie poważnym wzrokiem.\n-Ale widzę,że jesteś taka sama jak wszystkie...\nWtedy zobaczyłam w oczach tę jego gasnącą chęć do\nżycia.JA chyba...Ja chyba też go kochałam.\nAle Bartek mnie nie słuchał.Szedł coraz szybciej.\nZaczęłam biec.Stanęłam naprzeciwko niego.\nBartek podniósł mnie na rękach.\nKochani,przepraszam,ale nie dam rady napisać dalszej części dziś.Komputer dobrze mi chodzi ale nie mam ochoty.Najchętniej teraz kogoś bym pobiła,rozjebała coś.Dobranoc aniołki.\nW następnym dniu Bartek się do mnie nie odzywał.I przez następny też.Nie odpisywał na moje sms.Ale pogodziłam się z Miley.To chyba jedyna dobra wiadomość.Znów złamałam obietnicę.Ale Bartka już to nie obchodziło.Siedziałam sama w domu przed telewizorem.Łzy spływały po moich policzkach.Jak zwykle.Przełączałam z kanału na kanał.Postanowiłam zobaczyć co nowego w wiadomościach.Pokazywali jakiś wypadek motocyklowy.Gdy usłyszałam gdzie to jest od razu pomyślałam o Bartku.Przecież to wyścigi motocyklowe na których miał być Bartek.\nSerce zaczęło bić mi jak oszalałe.Zbiegłam na dół do mieszkania Arka.Pukałam jak oszalała.Otworzył Arek.Spojrzał na mnie dużymi oczami.\n-Zawieź mnie na zjazd motorów!\nArek spojrzał na mnie tym swoim dziwnym wzrokiem.Nagle spoważniał.\nPo chwili byliśmy już na miejscu.Wybiegłam z samochodu.Biegłam po placu w stronę karetek rozglądając się i płacząc.Nagle zatrzymałam się.Parę metrów przede mną stał on.Żył!!!\nOdwrócił się w moją stronę.Miał odrapaną twarz.Patrzyliśmy tak na siebie przez dłuższy czas.Rozpłakałam się i pobiegłam w jego stronę i go bardzo mocno przytuliłam.\n-Tak się bałam...-szepnęłam.\nI wtedy zrozumiałam jak bardzo zależy mi na Bartku.Nie wiem czy go kochałam ale zależało mi na nim.Staliśmy tak objęci wśród karetek i policji.\nMissThin: Kocham twoje opowiadania. *.*\nWeszłam do szkoły.Od razu przy wejściu czekała na mnie zdenerwowana Miley.\n-Jesteś cała?Słyszałam o tym pobiciu.Wiem,że to Olek.Co z Bartkiem?-zapytała zaniepokojona.\n-To nic groźnego.Trochę stłuczeń,siniaków i draśnięć.\n-Iga,przepraszam za to co powiem.Ale czy nie za bardzo mieszasz w swoje sprawy Bartka?-zapytała nieśmiało Miley.\n-Ale ja nie chciałam aby się mieszał.On sam...\n-Chłopak prawie zapłacił życiem za Ciebie.-Miley podeszła do mnie.-Moim zdaniem to za dużo.\n-Czyli co?To moja wina?\n-Oj Iga.Nie to miałam na myśli.\n-A co miałaś na myśli?Dzięki Miley za Twoje rady ale poradzę sobie.\n-To sobie radź.\nMiley poszła.Ja nie chciałam się z nią kłócić.łzy napłynęły mi do oczu.W tym czasie do szkoły wszedł Olek.\n-Kogo ja tu widzę?-powiedział mi do ucha.\nPatrzyłam na niego z wyrzutem.Kochałam go a jednocześnie nienawidziłam.Chciałam go ale jednak nie.Olek podszedł do mnie i szepnął mi do ucha:\nPopatrzyłam jak odchodzi.\nPo szkole od razu udałam się do szpitala.Gdy weszłam do sali Bartek akurat zakładał kurtkę.\n-Wypisuję się na własne żądanie.-uśmiechnął się.\n-Ale nie możesz...Twoje zdrowie...\n-Iga...To tylko pobicie.Nic mi nie jest.Twarda ze mnie sztuka.-mrugnął do mnie.-A teraz pokaż mi nadgarstki.\nPodwinęłam rękawy i zadowolona z siebie powiedziałam:\n-Już nigdy więcej.\n-No ja myślę.Chodź,idziemy.\nPoszliśmy do mieszkania Bartka.Gdy staliśmy pod blokiem Bartek zapytał się mnie:\n-Mogę zabrać Cię na przejażdżkę?\n-Mnie?Ale czym?-rozejrzałam się uśmiechając.\n-A tym cudem.-Bartek wskazał na ścigacza stojącego pod blokiem.\nNie chciałam wsiąść.Bałam się.\n-Ymmm...Myślę,że to nie najlepszy pomysł.-powiedziałam cicho.\n-Nie bój się.Chodź.\nWsiadłam na motor.Serce biło mi jak oszalałe.Objęłam go w pasie.Ale chyba trochę za mocno.\n-Udusisz mnie.-roześmiał się Bartek.\n-Przepraszam.-poczułam jak oblewa mnie rumieniec.\nOparłam powoli głowę o jego ramię.Czułam się dziwnie obejmując go.Zamknęłam oczy.I ruszyliśmy.Zaczęłam piszczeć.Ale po chwili uspokoiłam się.Już się nie bała.Jechaliśmy nieznaną nam uliczką gdzie nie było żadnych samochodów,nie było nikogo.Zatrzymaliśmy się.\n-Piszczałaś jak oszalała.-zaśmiał się Bartek.\n-Ale tylko przez chwilę.-roześmiałam się.\nPierwszy raz od paru dni byłam szczęśliwa.A siniak pod okiem Bartka rozbawiał mnie jeszcze bardziej.Staliśmy we dwoje przy barierce i wpatrywaliśmy się w gwiazdy.Nagle Bartek przysunął się do mnie.Spojrzał na mnie dziwnym wzrokiem.Przysunął się do mnie.Próbował mnie znowu pocałować.Ale odsunęłam się.\n-O co Ci chodzi?-zapytał z wyrzutem.\n-Znamy się tylko parę dni.Co mają znaczyć te pocałunki?!Ubzdurałeś sobie coś czy co?!Masz mnie zostawić!\nBartek spojrzał na mnie z nienawiścią w oczach.\nPobiegłam do jego ścigacza.\n-Możemy jechać już do domu?-zapytałam wściekła.\nBartek wsiadł na motor.Ja też.Ale nie trzymałam się już go.\nDłuższy czas później byłam już w domu.Weszłam po cichu do domu aby nikogo nie obudzić.Weszłam do swojego pokoju.Rzuciłam torbę w kąt.I wtedy doszło do mnie,że zachowałam się jak idiotka.\nNie spałam całą noc.Cały czas myślałam o tym co się wczoraj wydarzyło.Dziś przyjeżdżają rodzice.\nO nie...Trzeba chować nadgarstki.Przed 7.00 rozległo się pukanie do drzwi.Otworzyłam je.To Bartek.Oj...Rana przy nosie wyglądała strasznie.\n-Hej.-powiedział uśmiechając się.\nBartek wszedł do środka.Czułam się niezręcznie w obecności Bartka po wczorajszych wydarzeniach.Ale on nie poruszał tematu.Zachowywał się,jakby nic się nie stało.Może to i lepiej...\n-Bardzo Cię boli?-zapytałam.\n-Nie.To tylko tak źle wygląda.To idziemy do szkoły?\nDzień w szkole minął zaskakująco szybko.Po lekcjach Bartek zapytał mnie czy nie zechciałabym iść z nim na spacer.Zgodziłam się.Poszliśmy więc ścieżką gdzie prawie nikt nie chodził.Miło nam się rozmawiało.Bartka znałam zaledwie parę dni ale był dla mnie bliski.Ale Olek...Na myśl o nim serce zaczynało mi mocniej bić.Kocham go.Tak bardzo go kocham.Łzy napłynęły mi do oczu.\n-Ty płaczesz?-zapytał Bartek.\n-Nie,coś mi wpadło do oka.\n-Olek Ci wpadł do oka i wypaść nie może.-powiedział Bartek.\nPopatrzyłam na niego niezrozumiale.\n-A Ty?Ty nadal kochasz Anetę?-zapytałam nieśmiało.\nAle nagle do Bartka podbiegło dwóch przyjaciół Olka.Przewrócili Bartka i zaczęli go kopać.\nAle nikt mnie nie słyszał.Próbowałam odciągnąć napastników od mojego przyjaciela ale byli za silni.Zaczęła się dość mocna bójka.Ale Bartek nie dawał rady.Dwóch na jednego.Nie miał szans.Przewrócili ponownie Bartka,i kopali go po całym ciele.Zobaczyłam krew.\n-Boże!!!Bartek!!!Zostawcie go!-rozpłakałam się.\nPodbiegłam do Bartka.Ale jeden z napastników odepchnął mnie tak mocno,że walnęłam głową o drzewo.Poczułam straszny ból.Widziałam rozmazany obraz jak kolesie uciekają.Po chwili doszłam do siebie.Podbiegłam do Bartka.Ten leżał i zwijał się z bólu.\n-Bartek!Bartek-klęknęłam przy nim.\nGdy zobaczyłam obok niego krew zadzwoniłam po karetkę.Zabrali Bartka.A ja zaryczana pobiegłam do Olka.Zapukałam do jego drzwi.Otworzył mi on.\n-Ty bydlaku!Wiem,że to Ty nasłałeś tych kolesi w parku!-rzuciłam się na niego.\nOn złapał mnie za ręce.Bolało.\nOn przyciągnął mnie do ściany.\n-Słuchaj laska!Co Ty sobie ubzdurałaś?Myślałaś,że ja z Tobą?Że to potrwa wiecznie?Zabawna jesteś.\nPocałował mnie.Bałam się go.Był potworem ale mimo to nie mogłam przestać go kochać.Puścił mnie i zatrzasnął drzwi.Stałam na klatce schodowej.Rozpłakałam się.Wybiegłam z bloku.Rozejrzałam się.Właśnie jakaś pani wysiadała z taksówki.Podbiegłam do samochodu i wsiadłam do niego.\n-Proszę do szpitala na Lwowską.\n-Wszystko dobrze?-zapytał kierowca patrząc na mnie współczującym wzrokiem.\nNaprawdę nie chciałam być taka nie miła,ale nie miałam czasu na pogawędkę z kierowcą taksówki.Otarłam łzy.Kierowca postarał się i całkiem szybko byłam już pod szpitalem.Rzuciłam mu banknot.\n-Reszty nie trzeba!-krzyknęłam i wysiadłam z auta.\nWbiegłam do szpitala.Rozejrzałam się.Podeszłam do jakiejś pielęgniarki.\n-Dzień dobry.Gdzie leży Bartek Zwoliński?Przywieziono go dzisiaj tutaj pobitego.\nPielęgniarka spojrzała na mnie.Wiem,że wyglądałam nie za dobrze.Cała czerwona,oczy szkliste od płaczu,rozczochrana.Ale w tej chwili mnie to nie obchodziło.\n-Tam na wprost.Szóste drzwi po prawej to jego sala.\nBiegłam przez korytarz rozglądając się i co chwila ocierając łzy.Wreszcie znalazłam jego salę.Weszłam.Leżał z wacikami przyłożonymi do nosa.Uśmiechnął się.Rozpłakałam się.Znowu.\nSiadłam obok niego.\n-Cii...To nie przez Ciebie.Nie płacz,proszę.-szepnął.\nUśmiechnął się.Podziwiałam go.Mimo wszystko się uśmiechał.\n-Jutro będą siniaki,rany i takie tam.Będę wyglądał strasznie więc nie przestrasz się.-roześmiał się ale jego śmiech szybko przerodził się w kaszel.\n-Auuu.-szepnął uśmiechając się.\nUśmiechnęłam się przez łzy.Siedzieliśmy tak w ciszy.Trzymałam go za rękę.Tak sama z siebie.Martwiłam się o niego.Zobaczyłam,że zasnął.Cicho wyszłam z sali.\nGdy doszłam do domu,w salonie siedzieli już rodzice.\n-A o której się wraca ze szkoły moja panno?-zapytał surowo tata.\n-Miałam dziś projekt.-powiedziałam wymijająco.\n-Ty płakałaś?-zapytała mama.\n-Wywaliłam się po drodze.\nPoszłam do łazienki.Przemyłam twarz zimną wodą.\nChciałam zapomnieć o tym co się dzisiaj działo.Tak bardzo chciałam zapomnieć...\nObudziłam się.Spojrzałam na zegarek.6.00.\nPodniosłam się ciężko z łóżka.Nie chciało mi się jeść śniadania.Nie jestem głodna.Ogarnęłam się.\nGdy pakowałam książki zadzwonił dzwonek do drzwi.\nKto to mógł być tak wcześnie?Otworzyłam drzwi.\nStał w nich uśmiechnięty Bartek.\n-Cześć.Wejdź do środka.Założę tylko płaszcz i buty i możemy iść do szkoły.-wpuściłam Bartka do domu.\n-Nadgarstki.Pokaż mi nadgarstki.-powiedział stanowczym głosem.\n-Nie ma nic.-szepnęłam i uśmiechnęłam się.\nPo paru minutach wyszliśmy z domu.Po drodze do szkoły miło się nam gawędziło.\nDzień w szkole minął bardzo szybko.Po szkole udałam się z Miley na pizzę.\n-A ten Twój nowy kolega Bartek to fajny jakiś koleś?-zapytała Miley.\n-Bartek?Jest wspaniały.Wydaję mi się,że rozumie mnie jak nikt inny.\n-Ej no...A ja?-Miley zrobiła smutną minę.\n-Oj Miley.Przecież wiesz,że jesteś moją przyjaciółką.Ale Bartek przeszedł już przez to i teraz chce uratować mnie.Jest fajny.\n-To fajnie.Mam nadzieję,że już nie łapałaś za żyletkę?\n-A co tam u Ciebie?-zapytałam.\n-A dobrze całkiem.Z Arkiem też mi się układa.Jest dobrze.\nDrzwi od pizzerii otworzyły się.Spojrzałam na nie.Do środka wchodził właśnie Olek z Sarą.Uśmiechnięci.trzymający się za rękę.\nSpojrzał na mnie obojętnym wzrokiem i pocałował Sarę w policzek.Łzy napłynęły mi do oczu.Wstałam od stolika,chwyciłam za płaszcz i wybiegłam z pizzerii a Miley za mną.\n-Ja muszę już iść do domu.Baw się dobrze.Miłej zabawy.-powiedziałam do przyjaciółki i pobiegłam do domu.\nWbiegłam do mieszkania.Zsunęłam się po ścianie.\nPłakałam.Znowu.Chęć uspokojenia się za pomocą żyletki nie dawała mi spokoju.Walczyłam sama ze sobą.Ale nie wytrzymałam.Parę nowych kreseczek.\nZłamałam obietnicę.Krew spływała wzdłuż mej ręki.\nOparłam głowę o ścianę.Westchnęłam.Pociągnęłam jeszcze parę razy po nadgarstku.O tak.Teraz byłam spokojna.Ale po chwili zdałam sobie sprawę co zrobiłam.Rozpłakałam się.Nagle do mieszkania wbiegł Bartek.Klęknął przy mnie.Objął moją twarz swoimi dłońmi.\n-Przepraszam.-wydusiłam z siebie.-Ale ja już nie potrafię...\nPoszedł po chusteczki i bandaże.Zawinął mi nadgarstek.\n-Otworzę.-powiedział Bartek i podszedł do drzwi.\nA w drzwiach...stał Olek.Widziałam jak Bartek robi ten swój surowy wzrok.\n-Co Ty tu robisz bydlaku?-zapytał ostro.\n-Nie bydlaku.Zważaj sobie dupku.Przyszedłem porozmawiać z Igą.-powiedział Olek i wszedł do mieszkania.\nStałam z Olkiem naprzeciwko siebie.Łzy płynęły po moich policzkach.Olek spojrzał z uśmiechem na moje nadgarstki.\n-A to co?-zapytał śmiejąc się.\nZamurowało mnie.On śmiał się ze mnie.A ja...A ja cierpiałam.Niespodziewanie Bartek wybuchnął.Rzucił się na Olka z pięściami.\n-Ty dupku!Wypierdalaj mi stąd.Abym Cię więcej tu nie widział.\nAle Olek uderzył tak mocno Bartka,że poleciała mu krew z nosa.Bartek podniósł się z podłogi i wściekł się.Wziął Olka za bluzę i przycisnął do ściany.\n-Jeszcze raz się tu pojawisz a pożałujesz.-powiedział.\nZadał mu parę uderzeń z pięści.\n-Ej,uspokójcie się!Co Wy robicie?!Bartek!!!\nPróbowałam odciągnąć Bartka od Olka ale nie mogłam.Ten okładał go pięściami i wyprowadził go za dzrzwi.\n-Skurwiel.-powiedział Bartek ocierając krew z nosa.\nA ja stałam i patrzyłam na niego zszokowana.Nie mogłam uwierzyć w to,że Bartek potrafi się tak zezłościć.Podszedł do mnie.I złapał mnie za ramiona.\n-Jesteś bezpieczna.Nie bój się.-szepnął.\n-Dziękuję.Poczekaj,zobaczę co z tym Twoim nosem.\nChciałam iść do kuchni ale Bartek pociągnął mnie do tyłu i niespodziewanie mnie pocałował.\nPatrzyłam na niego dużymi oczami.On na mnie też.Złapał za kurtkę i wyszedł bez słowa.\nJa nadal stałam w korytarzu nie wierząc w to co się stało.\nKochani,na dziś to tyle.Życzę Wam miłej nocy i zapraszam do komentowania\nNa ślinę...: Hehe :) Ciezę się,że Ci się podoba :D\nGość: Piszesz tak ciekawie. Codziennie sprawdzam czy pojawiła się dalsza część opowiadania. Naprawdę jestem pod wrażeniem. Akcja coraz bardziej się rozkręca.Oby tak dalej.\nNa ślinę..., Polska\nO mnie: Kim jestem? W sumie to jeszcze nie wiem. Jeszcze nie odkryłam swojego JA. Poznaję życie. Ale lubię modę :)\nZnajomi Na ślinę... (11)


Hotel dla dorosłych - relaksujące wakacje bez dzieci - aktualności wyznacz-trase.pl\nNiepotrzebny wymysł czy przyszłość turystyki? - czyli o hotelach adults only, które u wielu wzbudzają mieszane uczucia.\nNie ulega wątpliwości, że wakacje są dla wielu ulubionym momentem w roku. Błogi wypoczynek, wyjazd będący okazją do naładowania akumulatorów i regeneracji oraz niezapomniane chwile w pięknym miejscu są promykiem radości w momentach spadku motywacji i zmęczenia. Dla takich gości, którzy pragną prawdziwej regeneracji i wytchnienia od codziennego pędu, powstają miejsca, w których na urlop przyjechać można wyłącznie bez pociech i ich oferta jest dedykowana dla osób dorosłych. Mowa o hotelach bez dzieci, które z roku na rok zyskują na popularności.\nNowa jakość wypoczynku dla dorosłych\nBardzo wiele miejsc kieruje swą ofertę do rodzin z dziećmi, w których znajdziemy sale zabaw, atrakcje i animacje dla najmłodszych czy specjalne udogodnienia. Nie wszyscy goście będą jednak z tego zadowoleni. Podczas gdy maluchy w najlepsze będą oddawać się zabawie, część gości może odczuwać dyskomfort związany np. z hałasem. Niektóre hotele, wsłuchując się w potrzeby swoich klientów, postanowiły wprowadzić zmiany. Hotele dla dorosłych kierują swoją ofertę do osób pełnoletnich, a także (w większości przypadków) dla młodzieży, np. od 12. czy 16. roku życia. Co ciekawe, w dużej mierze z usług takich miejsc korzystają… rodzice, dla których znalezienie wytchnienia od tupotu małych stóp o świcie wcale nie jest takie łatwe. W hotelu bez dzieci na gości czekają atrakcje i udogodnienia dostosowane do ich potrzeb, np. wydłużona doba hotelowa lub strefy ciszy i skupienia, w których można spokojnie oddać się pracy, poczytać książkę lub pomedytować. Ponadto często występują bogato wyposażone strefy spa, w których można spróbować zupełnie nowego rodzaju wypoczynku, a dodatkowo jacuzzi czy basen, gdzie odnajdziemy ukojenie. Oferta gastronomiczna także jest ukierunkowana w ten sposób, by zadowolić gusta odwiedzających - specjalne menu, szeroki wybór drinków i atrakcyjne ceny, a również atrakcje pokroju bilardu lub rzutek, transmisje ważnych wydarzeń sportowych czy DJ sety i przestrzeń klubowa to elementy, które pozwalają zaczerpnąć rozrywki i w pełni cieszyć się urlopem.\nIstnieją pewne kontrowersje wokół tematu hoteli tylko dla dorosłych - u niektórych pomysł takich obiektów wywołuje oburzenie. Warto jednak zwrócić uwagę, że wśród w porównaniu do innych miejsc znajdujących się choćby na polskim wybrzeżu hotele bez dzieci są zdecydowaną mniejszością - jest ich zaledwie kilka, w największych i najbardziej popularnych resortach. Stanowią one ułamek procenta wśród wszystkich opcji noclegowych. A zainteresowanie nimi wzrasta, ponieważ wiele osób chce, po prostu, wypocząć. Bez narażania się na dyskomfortu w postaci wczesnych pobudek, płaczu, krzyku lub głośnego zachowania maluchów. Owszem, dzieci są tylko dziećmi, jednakże niektórzy dorośli świadomie podejmują decyzję o spędzeniu urlopu w takim miejscu, które nie narazi ich na przypadkowe niedogodności związane np. z zameldowaniem w pokoju obok rodziny z maluchami. Goście mają różne potrzeby i upodobania, trzeba brać to pod uwagę.\nPolskie wakacje bez dzieci\nJeszcze kilka lat temu w naszym kraju hotele tylko dla dorosłych niemal nie istniały, dzisiaj sytuacja się zmienia. Jak zostało wcześniej wspomniane, nad Bałtykiem znajdziemy miejsca, w których goszczeni są tylko pełnoletni i młodzież. Wakacje bez dzieci w Polsce zyskują na popularności i przewiduje się, iż takich obiektów będzie przybywać. W krajach europejskich i kurortach na całym świecie taki trend jest wyraźnie zauważalny, dlatego można się spodziewać, iż w Polsce również będzie bardziej rozpowszechniony. Zwłaszcza, że zainteresowanie jest duże. Hotele dla dorosłych nad morzem w szczycie sezonu przeżywają prawdziwe oblężenie, a chętnych jest więcej niż miejsc. Nic dziwnego, skoro podobnych opcji zakwaterowania jest nad Bałtykiem stosunkowo niewiele. Warto wspomnieć, że nie tylko na wybrzeżu znajdują się takie obiekty, ale można znaleźć je w całym kraju, np. pod Warszawą czy na Mazurach. Pojawia się ich coraz więcej.


drzwi do domu « Projekt Kwadrat\nTeraz wolumen artykułów spożywczych, przemysłowych, budowlanych jest tak wielka, że możemy się pogubić w zakupie solidnej jakości towaru. Każdorazowo powinno się lepiej przyjrzeć się, czy produkt który chcemy nabyć jest wykonany z solidnego materiału, czy jest bezawaryjny oraz czy posłuży nam na długie lata. Możemy prędko i łatwo kliknąć myszką …\n12 mar Brak komentarzy admin Mój kwadrat drzwi do domu, drzwi drewniane, drzwi wejściowe, drzwi wewnętrzne\nDrzwi do domu powinny być szykowne i powinny ochraniać przed włamaniem. W zależności na jakim osiedlu mieszkamy, wtedy określamy rząd ryzyka włamania i dopasowujemy to do zakupu przystosowanego rodzaju drzwi zewnętrznych. O ile jest w dużej mierze możliwe, że ktokolwiek będzie usiłował dostać się do naszego domu to warto zdecydować …\n12 mar Brak komentarzy admin Mój kwadrat drzwi, drzwi do domu, drzwi wejściowe\nCzym się kierować przy wyborze projektanta wnętrz?\nWyposażenie kuchni – jakie akcesoria warto mieć w swoim domu?\nWznoszenie domów w przeróżnych technologiach\naranżacja aranżacja łazienki architekt bramy bramy do garażu bramy garażowe bramy przemysłowe budowa budowa domów budownictwo dom domy drewniane skrzynki drzwi do domu drzwi drewniane drzwi wejściowe drzwi wewnętrzne działka działki firma budowlana gdynia kalkulator kredytu hipotecznego kredyt kredyt hipoteczny kuchnia meble do kuchni meble kuchenne mieszkania mieszkanie mieszkanie dla młodych nieruchomości nieruchomość ogłoszenie piec na pellet projektowanie wnętrz projekty budowlane remonty skrzynki drewniane umowa kredytowa usłgui budowlane wnętrz wyposażenie domu łazienka łazienki ściany żelbetowe


Pierścionek srebrny biała perła piękny - Anka Biżuteria\nPierścionek srebrny z perełką wygląda obłędnie. Dziękuję za pomoc przy składaniu zamówienia.\nPiękny, dziewczęcy pierścionek. Kolory pereł cudowne. Dziękuję.\nŚliczny pierścionek z perłą. Dokładnie taki jakiego szukałam. Bardzo dziękuję. Transakcja błyskawiczna bez najmniejszych problemów :) Gorąco polecam.\nPierścionek jest zjawiskowy... biała perła doskonała w każdym milimetrze... Brawo dla Twórcy tego cuda :) Dziękuję i pozdrawiam :)\nPiękna perła daje niepowtarzalny efekt. Jestem zachwycona pomysłem i perfekcyjnym wykonaniem pierścionka.\nDziękuję twórcy jak i przyszłemu mężusiowi za to cudeńko z perełką ;)\nPierścionek kupiłam sobie do kompletu do wisiorka :) Cudownie wygląda, na uroczyste kolacje, ale także na co dzień do biura, jako jedyna ozdoba- SUUUPER Zakup!!!!!\nPiękny pierścionek srebrny z białą perełką\nWaga pierścionka: ~5,1 g\nKamień: kamień jubilerski imitacja perły\nWielkość pierścionka: średnica perły ok 1,3 cm\nPolecamy kolczyki , wisiorek do kompletu!\nPierścionek na który wszyscy zwrócą uwagę, piękny, kobiecy niezwykle elegancki. Biżuteria , która przywołuje czasy klasyki Mademoiselle Chanel , które są wciąż punktem odniesienia na mapie prawdziwej elegancji.\nKamień: kamień jubilerski, perły


ISB: PKE włączył do grupy elektrociepłownię Bielsko-Biała - Puls Biznesu - pb.pl\nISB: PKE włączył do grupy elektrociepłownię Bielsko-Biała\nPołudniowy Koncern Energetyczny (PKE), za zgodą Ministerstwa Skarbu, włączył do grupy PKE Elektrociepłownię Bielsko Biała, producenta i dystrybutora ciepła, powiedział w środę ISB Roman Brańka, rzecznik PKE. "Dzięki włączeniu EC Bielsko Biała do grupy zyskujemy ciepło i zyskujemy dostęp do rynku Śląska Cieszyńskiego" - powiedział Brańka.\nPołudniowy Koncern Energetyczny (PKE), za zgodą Ministerstwa Skarbu, włączył do grupy PKE Elektrociepłownię Bielsko Biała, producenta i dystrybutora ciepła, powiedział w środę ISB Roman Brańka, rzecznik PKE.\n"Dzięki włączeniu EC Bielsko Biała do grupy zyskujemy ciepło i zyskujemy dostęp do rynku Śląska Cieszyńskiego" - powiedział Brańka.\nElektrociepłownia składa się z dwóch bloków o mozy 400 MWt i 102 MWe w Bielsko Białej i 158 MWt i 55 MWe.\nPKE, zgodnie z planami tworzenia koncernu paliwowo-energetycznego, chce zapewnić sobie także dostęp do rynku dystrybucji energii. Brańka powiedział, że firma czeka na rządowy program dla energetyki, który być może uwzględni postulaty spółki.\nPKE chce przejąć trzy kopalnie na Śląsku, lub jeden z holdingów węglowych. Koncern wcześniej składał wnioski w ministerstwie skarbu o umożliwienie przejęcia grupy dystrybutorów energii K-4.\nRządowy program ma być gotowy do połowy lutego. Na razie, ze wstępnych wypowiedzi wynika, że planuje się połączenie kopalni i elektrowni, jak również konsolidację dystrybucji.\nPKE ma prawie 18% rynku produkcji energii. Około 70% sprzedaje w kontraktach długoterminowych. Za 2001 koncern spodziewa się zarobić 60 mln zł.\nOPIS1-RPP obniżyła stopy procentowe o 100-200 pb\nBelka uważa obniżkę stóp za "ruch ostrożny"\nISB: PKE liczy na poprawki w ustawie o akcyzie\nRPP obniżyła stopy procentowe o 100 - 200 pkt. bazowych\nPrzejęcia , Rynek , Energia\nInne / <b>ISB</b>: PKE włączył do grupy elektrociepłownię Bielsko-Biała


Idź do strony: « 1 2 3 «» 156 157 158 «» 164 165 166 »\nWysłany: 2018-07-28, 11:36\nNowy Viper ma pole 6,5 stopnia, i to jest prawdopodobnie największa różnica.\nPytanie ile z tych "dodatkowych" 0,4 jest na dobrym poziomie.\nWysłany: 2018-07-29, 10:56\nRównież nie spodziewam się po nowym Viperze jakiegokolwiek skoku jakościowego, podejrzewam nawet, że oprócz szerszego pola i nowej obudowy niewiele się zmieni.\nWysłany: 2018-08-25, 17:23\nZakupiłem swoją pierwszą (dobrą) lornetką Ecotone wp-2. Ale troszkę przeraża mnie waga i nie wiem czy zabierając ja w góry przy dużym zmęczeniu będę mógł spokojnie prze nią patrzeć. Dlatego czytając ten wątek widzę że dużo osób poleca VORTEX VIPER HD 10X42. Czy to duży skok jakościowy i będzie ona się nadawała w teren i do astro i o wiele lepiej wypadnie od wp-2?\nWysłany: 2018-08-25, 21:24\nVortex viper jest lepszą lornetką od Ecotone ale nie na tyle żeby zapłacić kilka razy więcej Jesteś z Częstochowy czy jej okolic.W Częstochowie lider Częstochowskiej Grupy Otop ma Vortexa Vipera mogę ci dać namiar jeśli byś chciał zobaczyć lornetkę.\nWysłany: 2018-08-25, 23:39\nMiałem Kamakurę WP2, mam Vipera. Podobnie jak kolega wyżej, Viper jest lepszą lornetką od WP2 ale faktycznie przy cenie 3-4 razy wyższej nie spodziewaj się obrazu 3-4 razy lepszego. Gdybyś porównał dachówkę za 600 zł z Viperem to różnica byłaby dużo większa i bardziej zauważalna. Niemniej WP2 jest beznadziejna mechanicznie, do tego ciężka i nieporęczna (jak większość porro 10x50). Choć obraz względem WP2 nie jest 3 razy lepszy to 3 razy bardziej czerpię przyjemność z korzystania w terenie z Vipera i chętniej ze względu na jego gabaryty w teren go zabieram.\nWysłany: 2018-08-26, 11:18\nJeśli to ma być tylko W góry, to weź nawet mniejsza, ecotone qd7 starczy 8x28.\nJeśli nie tylko to może 8x32 (są fajne Nikony czy Pentaxa) albo w końcu 10x42. Viper hd to bardzo dobra lornetką.\nWysłany: 2018-08-28, 10:17\nZamówiłem jeszcze te dwa modele\nVortex Viper 10x42 HD i Ecotone Lornetka KAMAKURA MR-3 10x42\nPodobno ta jura ma też świetny obraz tylko troszkę jest cięższa.\nLornetka faktycznie będzie bardziej używana terenowo, ale miło czasami popatrzeć w niebo i może człowiek dostanie jakiegoś bakcyla i potem będzie żałować że nie ma czegoś mocniejszego. Więc stawiam raczej na uniwersalność przy przyzwoitej wadze i cenie.\nWysłany: 2018-08-28, 13:02\nPrzepraszam że pisze kolejny post ale tamtego już nie mogę edytować. Pisaliście tutaj o nowej wersji Vipera 6,5 stopnia i na szczęście udało mi się takiego zakupić.\nWysłany: 2018-08-28, 14:06\nJeśli tylko udźwigniesz MR-3, będziesz z niej zadowolony\nNapisz jakie masz wrażenia w porównaniu do nowego Vipera\nKura chyba jednak lepsza optycznie, ale stary Viper jest mniejszy i tez daje radę. Nowego nie widziałem.\nWysłany: 2018-10-23, 00:23\nStare BPC w nowych szatach?\nWysłany: 2018-10-24, 10:18\nIntetesujaca propozycja. Madrzej wyceniona niż “słynne” żółte PZO.\nZa ponad 800zl można jednak kupić i Vinxeny i Opticrony i odkładając nostalgie na bok, nimi bym się raczej interesował.\nWysłany: 2018-10-31, 17:12\nNie jestem fizykiem, optykiem... może mylę pewną zależność.\nPorównuję kilka lornetek z tych samych serii, gdzie wychodzą 8x30 (względnie 8x32) z 8x42.\nDlaczego lornetki 8x42 mają mniejsze pole widzenia, niż te z mniejszymi przednimi soczewkami? Sądziłem, że powinno być odwrotnie.\n- Monarch 7: 8,3* (8x30) contra 8* (8x42),\n- Levenhuk Sherman Base: 8,1* (8x32) contra 7,5* (8x42)\ni inne podobnie. Oczywiście wszystkich nie sprawdzałem...\nKowa BD Prominary mają obie wersje akurat po 7,5*.\nWiększa źrenica wyjściowa wymaga większych, cięższych i droższych pryzmatów, chyba, że zmniejszy się pole widzenia okularów.\nNajmniejsze pola własne okularów mają lornetki nocne - 7x50, 8x56, 10x70 itp.\nPiszesz o polu widzenia lornetki, które jest wynikiem podzielenia pola okularu przez powiększenie. W uproszczeniu oczywiście.\nTak, to jest powszechne zjawisko. Chodzi o koszt i stopień komplikacji okularów i pryzmatów.\nTeraz to już i tak jest lepiej, tzn od czasów Monarch 7 się poprawiło. Wcześniej to było góra 7st dla 8x42


Strona 3. Dane wzięte z powietrza - Elbląg\nSP-GEO który widać na zdjęciu stoi w naszym elbląskim hangarze.\n@MaturaToBzdura - Nazwa firmy to: OPEGIEKA. Nazwa firmy uległa zmianie już kilka dobrych lat temu. Nie jest już to ani OPGK, ani Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne OPEGIEKA Sp. z o. o. Po prostu OPEGIEKA. W tekście autor użył prawidłowej nazwy.\nDo Matura to bzdura(2019-10-30)\nKupcie jacht to senator Wcisnie was do swojego/miejskiego hangaru\nAmerykanie się nie martwią tylko się cieszą i Polacy też, że samoloty latają. Wystarczy zobaczyć na ilość ludzi na festynie i pokazach lotniczych.\nO losie, ja się naprawdę nieco orientuję na czym polega biznes lotniskowo-taksówkowy i że są opłaty, że są mityczne "miejsca pracy" (zakład, że budowaliby to Ukraińcy za głodowe stawki a nie lokalne firmy płacące uczciwie pracownikom?), że są różne możliwości zarobienia tam pieniędzy. Tyle że zwolennicy tej inwestycji najwyraźniej zapominają (nieprzypadkowo przecież), że dzisiejsze lotnisko nie leży już w polu, ale pośrodku dzielnic mieszkaniowych, w których żyją ludzie oraz dokładnie przy samym terenie elbląskiej uczelni, gdzie będą prowadzone zajęcia dla studentów. Jak sobie wyobrażacie życie czy naukę w miejscu, w którym non-stop odbywa się ruch lotniczy? Mieszkał kiedykolwiek ktoś z was przy nawet średnio ruchliwym lotnisku dla awionetek? Bo ja miałem taką okazję i wiem świetnie, jak wygląda życie tam mieszkańców - jeden cyrk i przekleństwo, nijak mające się do pikniku lotniczego organizowanego tylko raz w roku, który wzbudził niedawno w mieście ogromne kontrowersje i (słuszne) protesty. (. .. ) Hashtagi: #rownosc, #PanstwoDlaMilionowNieDlaMilionerow\n(. .. ) Do tego dochodzi kwestia wydatkowania pieniędzy publicznych, i to niemałych, na taką inwestycję. Skoro biznes chce zarabiać, to niech biznes na taki projekt i wykonanie lotniska (podmiejskiego) wyłoży hajs, a nie chciałby tylko uspołecznić koszty jego budowy i prowadzenia, zaś egoistycznie sprywatyzować zyski, bo to jest nic innego, jak okradanie podatnika i napychanie kieszeni milionerom kosztem biedoty, czemu jestem (i jesteśmy) z gruntu przeciwni. Czas wyrosnąć z neoliberalnego, egoistycznego myślenia, że to podatnik ma zafundować bogaczom infrastrukturę, na której oni tylko będą kosić szmal - a i później niejednokrotnie ujadać w hipokryzji swojej, że przecież "nikt im niczego nie dał!" - albo wykładacie hajs na inwestycję, albo szukajcie naiwnych gdzie indziej. Hashtagi: #TaxTheRich, #PodatekProgresywny\nŻadnego lotniska i hałaśliwych samolocików. Elbląg potrzebuje wiele rzeczy, ale napewno nie lotniska i hałaśliwych starych latających złomów !!!!!\nKtoś napisał zacytuję "Amerykanie się nie martwią tylko się cieszą i Polacy też, że samoloty latają" - Nie wiem z czego można się cieszyć, raczej martwić, bo latający złomik może spaść na twoją główkę i twój domek, oczywiście jak go masz.\nZródła hałasu są prawie wszędzie. .. .. od podrasowanych motocykli, ,pasjonatów, ,, poprzez, ,tuningowane szroty bmw, ,, ,wozy drabiniaste zwane w elblągowie tramwajami, ,do drących się niemiłosiernie kiboli i wielbicieli, ,wyklętych, ,. .. .Ten nieszczęsny samolot, górnopłat z silnikiem turbośmigłowym ma zdjęty także tłumik. .. Jakoś nie słyszałem aby ukarano właściciela hałaśliwego sprzętu. .. .Dodajmy do tego kominy domków indywidualnych na ul Ogólnej blisko ul. Konopnickiej, które duszą śmierdzącym dymem. .. ., ,no to mamy wierzchołek góry nieszczęść jakie nas dobijają co dnia. .. .\nJak Ci za głośno to się przenieś na wieś.


Pakistan: Atak zamachowców samobójców na konsulat Chin - RMF24.pl\nPakistan: Atak zamachowców samobójców na konsulat Chin\nPiątek, 23 listopada 2018 (07:55)\nCo najmniej dwóch policjantów zginęło w ataku na konsulat Chin w Karaczi, największym mieście Pakistanu. Do ataku przyznali się bojownicy z separatystycznej Armii Wyzwolenia Beludżystanu. Według służb, trzech napastników zostało zabitych.\nPakistańskie MSZ zapewniło, że żadnemu z 21 pracowników chińskiej placówki nic się nie stało i że są oni bezpieczni.\nZamachowcy samobójcy użyli w ataku samochodu wyładowanego materiałami wybuchowymi - poinformował szef policji w Karaczi Amir Shaikh. Sprecyzował, że napastnicy zostali zabici, zanim wjechali na teren chińskiej placówki.\nDo ataku na konsulat przyznało się zbrojne ugrupowanie Armia Wyzwolenia Beludżystanu (BLA). Było trzech zamachowców samobójców. Zaatakowali chińską ambasadę w Karaczi, ponieważ Chiny eksploatują nasze zasoby - oświadczył rzecznik BLA.\nProwincja Beludżystan sąsiaduje z prowincją Sindh, której stolicą jest Karaczi, licząca 15 milionów aglomeracja i centrum finansowe Pakistanu.\nChiny są tradycyjnym sprzymierzeńcem Pakistanu, dostarczają mu uzbrojenie i wspierają rozbudowę infrastruktury. Państwo Środka zainwestowało dziesiątki miliardów dolarów w Chińsko-Pakistański Korytarz Gospodarczy (CPEC) w ramach inicjatywy "Pasa i Szlaku". W ramach tego projektu ma powstać wiele autostrad, elektrowni i szpitali, a także strategiczny port głębinowy w Gwadar w Beludżystanie, który zapewni chińskim produktom bezpośredni dostęp do Morza Arabskiego - zwraca uwagę agencja AFP.\nRozległy Beludżystan, położony przy granicy z Iranem i Afganistanem, to najbiedniejsza prowincja Pakistanu, mimo znajdujących się tam bogatych złóż ropy i gazu. Od lat wstrząsany jest aktami przemocy na tle wyznaniowym oraz zbrojnym powstaniem separatystycznym; dochodzi tam także do krwawych zamachów przeprowadzanych przez radykałów powiązanych z dżihadystycznym Państwem Islamskim.\nTagi:Chiny, Pakistan, atak terrorystyczny\nNewsAsia Bibi nie może opuścić Pakistanu. Islamiści chcą cofnięcia ułaskawienia\nNewsZabiła swojego chłopaka i podała jego mięso robotnikom z Pakistanu


pozycjonowanie strony internetowej Kraków\nOferta pozycjonowania strony internetowej przedsiębiorców z Krakowa i okolic\nProwadząc lokalny biznes w Krakowie, dzięki pozycjonowaniu firmowej strony www, możemy docierać ze swoją usługą lub produktem do jak największego grona potencjalnych Klientów.\nW dzisiejszych czasach pozycjonowanie lokalne zyskuje na znaczeniu, ponieważ Google domyślnie opiera wyszukiwania na lokalizacji użytkownika. Pozycjonowanie stron internetowych w Krakowie to obecnie jedno z najważniejszych działań marketingowych. To dzięki pozycjonowaniu ruch na firmowej stronie www jest większy, co bezpośrednio przekłada się na większą sprzedaż produktów i usług. Dzięki pozycjonowaniu umacniamy też pozycję marki, jako lidera danej branży. Oferujemy skuteczne pozycjonowanie stron www dla firm z Krakowa i okolic. Stawiamy na dobry kontakt z Klientem, bardzo dobrą analizę strony - audyt SEO, analizę konkurencji (strony internetowe z tej samej branży), dobór odpowiednich słów kluczowych/fraz, statystyki obecnej widoczności serwisu w Internecie. Po podpisaniu umowy poprawiamy błędy na stronie internetowej, linkowanie, podnosimy pozycję strony w wynikach wyszukiwarki google.pl, zwiększamy konwersje w sklepie www. Zaufaj profesjonalnej firmie.\nPozycjonowanie lokalne stron w Krakowie\nPozycjonowanie jest procesem ciągłym, dlatego moje działania prowadzę kompleksowo. Efekty często widoczne są już po miesiącu. Przeprowadzam audyt strony, znajduję odpowiednie słowa kluczowe które zwiększają konwersje i widoczność strony, optymalizuję stronę pod kątem użyteczności, treści, budowy, prędkości działania. Jako specjalista od SEO kompleksowo zajmę się poprawą jakości Państwa strony oraz podniosę jej pozycję na wybrane frazy w wyszukiwarce google.pl.\nZe względu na duże zróżnicowanie branż, i co za tym idzie nakładów niezbędnych do promowania różnych stron, zawsze przygotowuję indywidualną wycenę pozycjonowania dla każdego Klienta. Zapraszam do kontaktu w celu omówienia szczegółów działania dla konkretnej strony.\nRozliczenie za efekt!\nFaktura wystawiona dopiero gdy min. jedna fraza z umowy pojawi się w wynikach na pierwszej stronie google.pl.\nOptymalizacja strony w ramach podpisanej umowy - poprawnienie struktury serwisu, użyteczności UX, treści, linkowania, prędkości ładowania, słabych punktów.\nSEO pozycjoner stron - Jak pracuję?\nDoświadczony SEO Freelancer, specjalista SEO. Profesjonalnie zajmuję się pozycjonowaniem stron od ponad 15 lat.\nPasjonuję się marketingiem internetowym, SEO, SEM, UX i fotografią. Kientom zapewniam indywidualne podejście oraz przede wszystkim pomoc merytoryczną i skuteczne pozycjonowanie strony www.\n- dobry kontakt\n- tylko legalne metody działania\n- miesięczne raporty z pozycji strony\n- wystawiam faktury vat\nMiesięczne raporty pozycji fraz\nMiesięczne raporty dotyczące pozycji strony na pozycjonowane fraze w wynikach wyszukiwania google.pl z niezależnego portalu webpozycja.\nUmowa pozycjonowania strony/sklepu www\nPrzyjazna i prosta umowa\n- minimalny okres trwania umowy to 8 miesięcy,\n- miesięczny okres wypowiedzenia umowy.\n- brak kar umownych za wcześniejsze wypowiedzenie umowy,\nSEO pozycjonowanie strony internetowej\nto inwestycja, nie koszt!\nPozycjonowania stron Kraków cennik\nJaki jest cennik pozycjonowania strony w Krakowie? Cena za usługi SEO jest trudna do określenia i nie funkcjonuje tutaj sztywny cennik pozycjonowania stron internetowych. Każdy projekt wyceniany jest indywidualnie. Jego wysokość zależy jod wielu czynników, m.in. konkurencyjności branży, konkurencyjności pozycjonowanych fraz, zakresu usługi (optymalizacja, link building), obecnego stanu serwisu - wieku domeny i historii linkowania, a także liczby fraz wybranych przez Klienta.\nKraków pozycjonowanie stron\nWyszukiwarka Google często zmienia algorytmy odpowiedzialne za kolejność stron w wynikach wyszukiwania, co zmusza pozycjonera do modyfikacji strategii prowadzonych działań, śledzenia zmian i trendów w algorytmach, ciągłej nauki. Do każdego zlecenia podchodzę indywidualnie, każda strona jest inna. Uwaga nadchodzi Core Veb Vitals już w czerwcu 2021r. - kolejna ważna aktualizacja algorytmu Google.\nKorzyści z pozycjonowania strony www w Krakowie\nPoprawa pozycji w wynikach organicznych wyszukiwarki\nPozyskanie dodatkowego ruchu\nKreowanie pozytywnego wizerunku marki na rynku\nZwiększenie ruchu użytkowników\nZwiększenie zaufania do marki i strony - dodatkowa reklama\nZwiększenie konwersji w sklepie internetowym\nos. Wysokie 11/25, Kraków\ntel. 602 555 323\nKraków - infomacje podstawowe\nKraków to miasto na prawach powiatu, położone w południowej Polsce, nad Wisłą, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i powierzchni. Dawna stolica, miasto koronacyjne i nekropolia królów Polski. Stolica województwa małopolskiego.\nKraków w liczbach:\npowierzchnia: 327 km kw.\nliczba ludności: powyżej 765 000\n4 obszary administracyjne: Śródmieście, Krowodrza, Podgórze, Nowa Huta – podzielone łącznie na 18 dzielnic\nnajwyższe wzniesienie: kopiec Piłsudskiego na Sowińcu – 383,6 m.n.p.m.\nnajniżej położony punkt: ujście potoku Kościelnickiego – 187 m.n.p.m\nnajwyższy budynek: Cracovia Business Center – 105 m\nnajdłuższa ulica: Igołomska – 9,5 km\nnajstarszy uniwersytet w Polsce, a drugi w tej części Europy: Uniwersytet Jagielloński – założony 12 maja 1364 r.\n112 – numer ten jest jednolitym numerem alarmowym, obowiązującym na terenie całej Unii Europejskiej;\nsłuży do powiadamiania w sytuacjach zagrożenia zdrowia, życia lub mienia\nW Polsce połączenia alarmowe 112 są odbierane przez Straż Pożarną i Policję. www.112.gov.pl Pogotowie Ratunkowe – 999\nPogotowie komunikacyjne – 995\nwindy Kraków - projektowanie, serwis, montaż wind osobowych w budynkach, biurowcach\nkrawcowa Kraków - usługi krawieckie, wypożyczalnia i szycie strojów startowych\n(dla cudzoziemców, tylko w sezonie letnim) – zapewnia informację turystyczną i pomoc w nagłych przypadkach, związanych z np. zaginięciem dokumentów, koniecznością znalezienia placówek medycznych, pomocy drogowej itp. – 608 599 999; 22 278 77 77\nPomoc medyczna Szpitalne Oddziały Ratunkowe – www.kpr.med.pl\ncałodobowa informacja medyczna – 12 661 22 40\nInne Biuro numerów Telekomunikacji Polskiej – 118 913\nMiędzynarodowe biuro numerów TP – 118 912\nMiejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Krakowie: telefon interwencyjny – 19285\nMiejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Krakowie: informacja – 19150\nPogotowie Elektryczne – 12 261 21 11\nPogotowie Energetyczne (Kraków Krowodrza) – 12 633 06 97\nPogotowie Energetyczne (Kraków Nowa Huta) – 12 644 12 10\nPogotowie Energetyczne (Kraków Podgórze) – 12 656 21 55\nPogotowie Energetyczne (Kraków Śródmieście) – 12 421 27 49, 12 261 24 54\nPogotowie Wodociągowe – 12 42 42 303, 0 800 13 00 60\nMIG hosting (c) 2021.


Wrzesz! Mikołaj Trzaska | Jazz Forum\nAutobiografia, wywiad-rzeka, przeprowadzony przez Tomasza Gregorczyka i Janusza Jabłońskiego\nWywiad rzeka. 600 stron. Ostatnie pytanie, które tu pada, brzmi tak: „Gdzie chciałbyś być za pięć lat?” Trzaska: „W tym samym miejscu. Tylko żeby trochę cieplej było. I żeby palmy rosły. Ale nie wszędzie. Nie chcę nigdzie iść, chciałbym, żeby tamto przyszło tutaj. Próbowałem przenosić się w różne miejsca, ale nie wychodziło. Może mentalnie chciałbym być za pięć lat w innym miejscu, ale też nie mogę narzekać na swój rozwój psychiczny. W trakcie naszych rozmów cały czas byliście świadkami, jak szybko się to wszystko zmienia, jak w kalejdoskopie. Coś tam się w tej głowie dzieje. Stać mnie na to, żeby zaakceptować świat i totalną bezradność wobec tego, że to wszystko się tak strasznie kończy. Co zresztą może być pocieszające – że wyjścia nie ma i w końcu każdego jebnie. Można w tym znaleźć jakiś sens”. Tak kończą się rozmowy Tomasza Gregorczyka i Janusza Jabłońskiego z Mikołajem Trzaską. To pozycja, która świetnie wpisuje się w serię Wydawnictwa Literackiego, w której pojawiły się już między innymi autobiografie Tomasza Stańki i Tymona Tymańskiego (z którymi rozmawiał Rafał Księżyk).\nTomasz Gregorczyk i Janusz Jabłoński – autorzy znakomitego dwójkowego cyklu audycji „Rozmowy Improwizowane” – nie raz dali nam się poznać jako twórcy wciągających wywiadów z najciekawszymi postaciami jazzu i muzyki improwizowanej. Cechuje ich muzyczna erudycja, zaangażowanie i – co chyba najważniejsze – rzadka umiejętność wydobywania ze swych rozmówców prawdy, autentyczności, głębi. I tak właśnie jest w przypadku Trzaski. Przedstawiono tu życie saksofonisty w porządku chronologicznym, ab ovo. A właściwie jeszcze wcześniej – bo pamięć rodzinna u Trzasków jest długa i bogata. To swoista bildungsroman. Snuta przez Trzaskę opowieść o poznawaniu sztuki, muzyki, o poszukiwaniu swojej kulturowej tożsamości, staje się opowieścią o ludziach. Trzaska, czasem „dziki”, czasem „odklejony”, opowiada o nich z wielką czułością. Sam, jawi nam się jako artysta pozbawiony kompromisów, wierny sobie samouk, który wykonał tytaniczną pracę i dziś wymieniamy go jednym tchem z największymi: Roscoe Mitchellem, Peterem Brötzmannem czy Evanem Parkerem.\nAutorzy pozostawiają Trzasce przestrzeń, nie próbują nic cenzurować, uładzać. A on mówi językiem, w którym jest mięso, kolor, humor, autoironia, tempo i jazzowy drive! Trójmiasto lat 70. i 80. Klub Żak, Totart, Sni Sredstvom Za Uklanianie, Miłość, Łoskot, Yass… „Jestem na Was zły i wkurwia mnie wracanie do tego wszystkiego. Właściwie w każdym wywiadzie padają pytania o Tymańskiego. Jak to było z Tymonem, jak to było z tą Miłością? Ludzie chcą jeszcze raz usłyszeć te historie. A moja muzyczna dorosłość przyszła znacznie później i po raz pierwszy nazwałem siebie muzykiem dopiero po rozwiązaniu Miłości.” Mikołaj Trzaska nazywa rzeczy po imieniu, pozwala im odejść, nie ogląda się za siebie i dobrze wie, co robi.\nPotrafi wydobywać z pamięci konkretne kadry. Często zamyka je w kilku słowach, które w nas zostaną. O Brylewskim: „I te jego zmrużone oczy, które nie mogły patrzeć na świat. Bo świat Roberta raził. Kompletnie nie mógł się z nim złożyć. Ale gdy dzisiaj słucha się Armii albo Brygady, wiadomo, kto za tym stoi”. Bardzo wartościowy rysuje się tu obraz takich gigantów nowego jazzu, jak Ken Vandermark, Joe McPhee czy Peter Brötzmann, pokazanych i uchwyconych przez rozmówców w kontekście rynku polskiego. Albo muzyka żydowska, jej tradycje i korzenie w twórczości formacji Shofar, Ircha, w muzyce Raphaela Rogińskiego czy Wacława Zimpla.\nTrzaska barwnie i plastycznie opisuje nasz świat, zresztą nie tylko muzyczny, dotyka rzeczy uniwersalnych. Może to właśnie dzięki niemu kilka osób zrozumie, kim dla dzisiejszej sceny jest np. Joe McPhee – „Czarny Ojciec”. Trzaska: „Joe w czasie procesu twórczego pozbywa się wszystkich czarno-białych i oczywistych elementów, a zostawia tylko te, które można uznać za cienie. Jak w malarstwie – jeżeli obrysowujesz przedmiot kreską, to nadajesz mu tylko pusty kształt, ale jeśli tłumaczysz obecność przedmiotu cieniem i światłem, to jesteś w stanie oddać prawdę, nad którą zarówno twórca, jak i odbiorca muszą pomyśleć. W sumie chyba nawet bardziej widzę tę metodę, niż ją słyszę. Joe jest świadomy istnienia muzyki jako przedmiotu, ale nie stawia ci go przed oczami, nie rzuca na stół ze słowami: Oto on”.\n– Oto on Mikołaj Trzaska. Saksofonista, klarnecista, kompozytor, autor muzyki teatralnej i filmowej, malarz, improwizator – drugiego takiego nie znajdziecie. „Wrzeszcz!” to bezcenne źródło wiedzy na temat ważnej części naszej (i nie tylko naszej) muzycznej kultury. „Wrzeszcz!” to studium dojrzewania artysty, który potwierdza aylerowską tezę: z wrzasku rodzi się sens.\nMikołaj Trzaska, „Wrzeszcz!”, Wydawnictwo Literackie, 600 str., 2020 r.


Pająk i albatros, czyli przesądy i wierzenia z różnych stron świata - Aktualności - Archiwum - Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku\nPająk i albatros, czyli przesądy...\nStarożytni żeglarze wierzyli, że dusze zatopionych żeglarzy odradzają w ciałach albatrosów, aby ci mogli dopełnić swej ziemskiej wędrówki do świata bogów. Północnoamerykańscy Indianie utrzymują, że pająkowi zawdzięczają podział na cztery strony świata i umiejętność tkania sieci rybackich. Przesądy, gusła i wierzenia, zakorzenione w każdej kulturze, czasem mocno organizują życie danej społeczności. Choć we współczesnym świecie nie mają racjonalnego wytłumaczenia, czasem lepiej nie zabijać pająka w południe…\nNa grudniowym spotkaniu z cyklu Program dla Rodzin w Ośrodku Kultury Morskiej w Gdańsku przekonamy się, na ile są wierzenia z dalekich krajów są podobne pomimo odległości geograficznych. Podczas spotkania wykonamy też doświadczenia, które pomogą zrozumieć różne zjawiska, będące źródłem przesądów ludzi morza.\nZbiórka w holu głównym Ośrodka Kultury Morskiej punktualnie o godzinie 11:00.\nPotwierdzenia przyjmujemy do 1 grudnia 2017 r., do godziny 16:00, na adres: k.jezierewska@nmm.pl.


Wiata garażowa jest prawie doskonałą alternatywą dla garażu zamkniętego. Tylko prawie, ponieważ nie ochroni samochodu w tak dużym stopniu jak garaż, a także nie zapewni komfortu wsiadania do ciepłego wnętrza pojazdu, gdy na zewnątrz panują zimowe temperatury. Jednak wiaty garażowe posiadają szereg innych zalet i są coraz częściej wybierane przez właścicieli domków jednorodzinnych.\nDlaczego wiata garażowa zamiast garażu?\nDecydujemy się na wiatę garażową przeważnie wtedy, gdy w bryle budynku nie posiadamy garażu zamkniętego, a na działce nie ma możliwości postawienia garażu wolnostojącego przez ograniczoną powierzchnię. Jednak zalet wiaty garażowej jest o wiele więcej. Przede wszystkim niższy koszt zabudowy. Możliwe, że już posiadamy garaż, który jest umiejscowiony w bryle budynku, ale potrzebujemy dodatkowego miejsca na kolejny pojazd w rodzinie. Wtedy znamy realny koszt garażu i łatwo możemy go porównać z kosztem wiaty garażowej. W zależności od wielkości wiaty i materiału, z jakiego jest skonstruowana, koszt może wynieść nawet tylko tyle, co dobrej jakości drzwi automatyczne do garażu.\nGaraż zamknięty będący częścią domu to koszt często większy niż koszt wybudowania kilkudziesięciometrowego salonu. Również wymaga porządnej, wzmocnionej posadzki, ścian, takich samych, jak ściany domu i dosyć kosztownych drzwi. Z kolei wiata garażowa przyścienna czy wolnostojąca to jedynie słupy wspierające, pokrycie dachowe oraz ewentualne ścianki, przeważnie ażurowe. Dodatkowo wiaty garażowe przyścienne można dostosować estetyką do mieszkania lub wyróżnić jako odrębny, lecz ozdobny element przylegający do budynku. Oprócz walorów estetycznych wiaty garażowe przyścienne i wolnostojące to przede wszystkim ochrona pojazdu przed mrozem (okna samochodu stojącego pod dachem przeważnie nie szronią się), deszczem, śniegiem, wiatrem, gradem i co również ważne - słońcem. Może wiata nie ochroni przed zimnem w pojeździe, lecz przed nagrzaniem promieniami słonecznymi w ciepłych miesiącach już na pewno.\nW zależności od możliwości działki oraz środków, jakie jesteśmy w stanie przeznaczyć na inwestycję, do wyboru mamy wiaty garażowe przyścienne oraz wolnostojące, drewniane lub np. stalowe. Najwygodniejsze i z pewnością tańsze są wiaty garażowe przyścienne, które wymagają oprócz dachu jednej lub dwóch ścianek. Wiaty mogą być jedno lub kilkustanowiskowe w zależności od potrzeb. Zdecydowanie najbardziej efektowne są wiaty garażowe przyścienne, które można pięknie wkomponować w bryłę budynku lub dodać mu uroku pięknym wykończeniem wiaty. Przeważnie taki efekt dają wiaty drewniane, których sposób wykończenia może być iście artystyczny.\nWiata z pozwoleniem na budowę czy bez?\nPrzepisy prawa budowlanego określają, że wiata która nie przekracza powierzchni 50 m2 nie wymaga pozwolenia na budowę. Właściciel działki budowlanej, który chce taką konstrukcję postawić, powinien złożyć jedynie w urzędzie miasta lub starostwie powiatowym chęć budowy. W zgłoszeniu należy zawrzeć rodzaj wiaty garażowej, sposób, w jaki zostanie budowana, termin rozpoczęcia prac budowlanych oraz mapkę z lokalizacją wiaty na działce. Jeśli w ciągu 30 dni od daty złożenia, urząd nie wyrazi sprzeciwu, należy uznać to jako pozwolenie na budowę. Jeśli jednak wiata garażowa ma być większa niż 50m2, wtedy konstrukcja uznawana jest za większą i kwalifikuje się do wymogów pozwoleń na budowę, w tym do obowiązkowego projektu, który przy mniejszych wiatach nie jest wymagany.\nJak zacząć budowę wiaty garażowej?\nWiata garażowa przyścienna jest o tyle wygodniejsza w planowaniu, że tak naprawdę nie musimy o niej myśleć jeszcze na etapie projektu, jeśli oczywiście mamy wystarczająco miejsca na działce na późniejsze zmiany. Może się okazać, że projektując dom z garażem, dopiero po jakimś czasie zdecydujemy się na dodatkową wiatę. Warto jednak pamiętać, że miejsce na wiatę powinno być nieznacznie wyniesione ponad otaczający teren. Bardzo ważne jest też podłoże, które będzie musiało wytrzymać ciężar samochodu. Warto jest więc przygotować miejsce solidnie i zgodnie ze sztuką budowlaną. To samo dotyczy betonowania stop fundamentowych. Warto też rozważyć, czy chcemy orynnować wiatę. Nie jest to wymagane, ale na pewno praktyczne.\nWiata garażowa przyścienna to praktyczny oraz niskobudżetowy sposób na ochronę samochodu, bez konieczności formalności w postaci pozwoleń na budowę. Jest także często przyjemnym dla estetyki działki elementem, zwłaszcza, jeśli wykonana jest z drewna. Jednak najważniejsza jest tu ochrona pojazdu przed szkodliwymi warunkami atmosferycznymi i wygoda użytkowników.\nArtykul opublikowany: 2020-03-19 / w dziale: Budownictwo


Sprzedam działkę : Ruda Śląska Wirek , 5536 m2, 550000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka 5536,0m2, Ruda Śląska, Wirek\n99,35 zł/m2 550 000 zł\nDziałka komercyjna na sprzedaż Ruda Śląska, Wirek - 5536,0m2\n5 536 m2\nCena za m2 99,35 zł/m2\nPowierzchnia całkowita5 536 m2\nOKAZJA - DZIAŁKA USŁUGOWA - W PLANIE SYMBOL P1 ! SUPER LOKALIZACJA, OGRODZONA POLECAM SZCZEGÓLNIE - d o sprzedaży działka przeznaczona na szeroko pojęty przemysł, handel i usługi, w planie zagospodarowania przestrzennego miasta Ruda Śląska posiada symbol P1 . Nieruchomość ma kształt prostokąta o wym. ok. 80 x 70 - dłuższym bokiem do drogi dojazdowej, gminnej. TEREN W CZĘŚCI UTWARDZONY, NIERUCHOMOŚĆ OGRODZONA ZE WSZYSTKICH STRON, BRAMA WJAZDOWA !! Media na działce !! W OKOLICY PROWADZONE SĄ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZE !! Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Katarzyna Januszczak (licencja nr: 6874) Oferta wysłana z systemu BCK Galactica Mieszko.my\nNumer oferty: NJA-GS-393\nOFERTA GODNA POLECENIA !!! Działka położona jest bezpośrednio przy targowisku na Wirku. Na sprzedaż działka budowlana o po...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Ruda Śląska, Wirek Powierzchnia: 5536,0 m2 Cena: 550 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr NJA-GS-393\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka Ruda Śląska, Wirek Powierzchnia: 5536,0 m2 Cena: 550 000 PLN Proszę o kontakt


Informacje nt. The Surge - PPE.pl\nStrona głównaInformacje nt. The Surge\nBartosz Dawidowski 07.11.2019 11:43\nW zeszłym tygodniu mogliśmy sprawdzać za darmo pełną wersję NBA 2K20. Kolejni wydawcy dołączają do programu Free Play Days, organizowanego przez Microsoft - tym razem do wyboru mamy aż 3 gry.\nTHE SURGE wygląda nawet ciekawie.. - CoinJSR\nBartosz Dawidowski 28.08.2019 09:24\nNa Steam pojawiły się kolejne ciekawe promocje. Tym razem można m.in. wypróbować The Surge za darmo.\nTo jest ppe. ''Redaktor'' nie zrozumie... - adiq1033\nPiotr Rozbicki 06.09.2018 18:45\nDeck 13, które najpierw wraz z CI Games zmontowało Lords of the Fallen, a później przygotowało dobrze przyjęte The Surge, nie zwalnia tempa. Na horyzoncie już część druga tej gry, zaś dziś w sieci pojawił się teaser zdradzający, czym będzie najnowszy dodatek do "jedynki".\nBardzo dobrze wspominam The Surge, ale bardziej interesuje mnie kontynuacja niż taki dodatek. Powinni skupić się tylko nad tym, żeby zrobić... - Norrinnn\nPaweł Musiolik 06.09.2018 13:25\nThe Surge niespodziewanie dostanie jeszcze jeden dodatek. Deck13 oraz Focus Home Interactive opublikowały krótką zajawkę dodatku.\nJesteś tak odporny, że powinni cię stosować zamiast betonu. - moczemwPiSuar\nA ja skończyłem granie chwilę przed Trzecim bossem. Próbowałem nawet na siłę się zmusić momentami, ale nie bawiłem się wystarczająco dobrze... - GRIND3210\nDaniel Stroński 18.04.2018 11:05\nWow na to czekałem, jeszcze za free :o imposibur :) - SURGE\nCiekawe kiedy ta gra trafi do PS+. Oby jak najszybciej :-) - Veital


- Odwiedzamy to gospodarstwo, bo jesteśmy zainteresowani, jak wygląda życie na polskiej wsi. Jednak na polskiej wsi dzieje się źle. Mamy obniżki cen na wszystko, co rolnicy wyprodukują, począwszy od zboża, skończywszy na mleku.\nLudwik Dorn, poseł niezrzeszony:\n- Jest pewna pamięć społeczna i jest dramatyzm losów pracowników najemnych, robotników wielkich zakładów pracy, od których zaczął się ten efektywny polityczny bunt przeciwko komunizmowi, i którzy w wolnorynkowej Polsce zostali dość poważnie zdegradowani.\n- Pan Zbigniew Ziobro nie jest supermanem, nie jest spidermanem ani nie jest w Polsce kimś wyjątkowym i nie jest osobą stojącą ponad prawem.


Telewizja Światłowodowa – Aerostrada\nOd kilku lat rozpowszechnia się użycie standardu FTTH – Fiber to the home (światłowód do domu). który na obecnym etapie rozoju pozwala na świadczenie usług dostępu do inernetu z prędkościami do 1Gb/s oraz dostępu do Telewizji Światłowodowej. Światłowodowy przełom w dostępie do TV i internetu\nWszystkie możliwości technologii światłowodowej masz w zasięgu ręki. Oczywiście pod warunkiem, że trzymasz w niej właśnie pilota. Albo myszkę. A więc baw się, rozwijaj swoje zainteresowania, komunikuj z innymi – bez żadnych technicznych ograniczeń.\n151 kanały + internet do 100 Mb/s\n83 kanały HD\n0 zł przez pierwszy miesiąc\n202 kanały + internet do 200 Mb/s\n115 kanałów HD\n234 kanały + internet do 300 Mb/s\n131 kanałów HD\nTwoje łącze światłowodowe może zapewnić Ci niesamowite wrażenia z oglądania programów w jakości HD. Powinieneś także wiedzieć, że już teraz możliwe jest przesyłanie światłowodem obrazu w niespotykanej dotąd jakości – Full HD. Tak! Wyświetlają się przed Tobą zupełnie nowe możliwości, szczególnie jeśli chodzi o najwyższą jakość obrazu.\nZAMÓW telewizje ŚWIATŁOWODOWą


Wiosna. Nowa Ty? – Portal Mojafigura – Uroda – Zdrowie – Sport\nWiosna. Nowa Ty?\nPublikacja: 15 marca 2020\nKażda kobieta jest na swój sposób wyjątkowa. Wraz ze zbliżającą się wiosną – chętniej zakładamy sukienki i spódnice – często w bardziej odważnych kolorach. Szukamy nowych torebek, których i tak mamy już kilka, ale cieplejsze dni bardziej sprzyjają odświeżeniu garderoby.\nNie od dziś wiadomo, że kwieciste sukienki są romantyczne i modne. I niezwykle kobiece. W sezonie Wiosna/Lato – poza kolorami ziemi, wody i chmur – będzie modna również czerwień – klasyka sama w sobie, która niezaprzeczalnie kojarzy się z miłością i namiętnością, ale wcale nie jest przeznaczona tylko na walentynkowe stylizacje.\nW garderobie nie powinno zabraknąć też eleganckich sukienek i klasycznych stylizacji. Damski garnitur czy ołówkowe, casualowe sukienki sprawdzą się nie tylko podczas oficjalnych spotkań, ale i wydarzeń o charakterze rodzinnym, np.: podczas chrztu czy rodzinnego obiadu. Wiosna sprzyja zakupom, ale ważne, by wybory były świadome. Ważne jest również, by mieć na względzie, że sukienki powinny być dopasowane do sylwetki – w przeciwnym przypadku – mogą uwydatnić drobne niedoskonałości.\nWarto – od czasu do czasu – przypomnieć sobie słowa Angeliny Jolie: „To może zabrzmieć jak banał, ale kiedy czujesz się piękna i silna w środku – to widać na zewnątrz„. Trzeba pamiętać, że nowa sukienka nie sprawi, że będziemy szczęśliwsze, bo szczęście najpierw trzeba odnaleźć w sobie. Sukienki powinny być tylko dodatkiem i w ładny sposób podkreślać atuty naszej sylwetki.\nTAGI:eleganckie sukienki, sukienki w kwiaty, szczęście, wiosenna szafa, wiosna, zakupy


8 z 760 przestępstw popełnili nieletnich – Portal Informacyjny o Nisku\nW ubiegłym roku w powiecie niżańskim popełniono 760 przestępstw. 8 czynów karalnych popełniło 9 osób nieletnich.\nNa ostatniej sesji rady powiatu niżańskiego radni zapoznali się z informacją z Komendy Powiatowej Policji w Nisku dotyczącej przestępczości i demoralizacji nieletnich na terenie powiatu w 2016 roku.\nOsoby nieletnie popełniły 7 czynów karalnych oraz jeden z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Najwięcej, bo 5 sprawców, mieszkało na terenie gminy Nisko, 3 w gminie Ulanów, natomiast jedna osoba w gminie Jeżowe. Policja nie odnotowała prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości, ani przestępstw drogowych z udziałem nieletnich. Młodzież Nie uczestniczyła także w rozbojach, kradzieżach czy włamaniach.\nOdnotowano jedną ucieczkę z domu rodzinnego. A także 13 osób nieletnich pod wpływem alkoholu. Jak informuje policja, każdy przypadek nieletniego pod wpływem alkoholu zgłaszany jest do Sądu Rodzinnego w Nisku.\nW ubiegłym roku policja prowadziła szereg działań profilaktycznych, takich jak prelekcje z młodzieżą dotyczące używek, nałogów, czynów karalnych; spotkania z nauczycielami, pedagogami szkolnymi i rodzicami.\nPodobne wpisyNiskoosoby nieletnieprzestępstwastatystyka\nBrutalnie zamordował kobietę. 21-latek został zatrzymany


Działanie 10.7 Aktywne i zdrowe starzenie się (profilaktyka raka piersi), konkurs nr RPWM.10.07.00-IZ.00.28-005/18\nLista projektów skierowanych do etapu negocjacji – 19.03.2019 r.\nLista projektów skierowanych do oceny merytorycznej – 15.02.2019 r.\nOgłaszamy nabór wniosków o dofinansowanie w ramach: Oś Priorytetowa 10 Regionalny rynek pracy, Działanie 10.7 Aktywne i zdrowe starzenie się.\nRealizacja programów profilaktycznych opracowanych na szczeblu krajowym pod nadzorem MZ w zakresie raka piersi, w tym działania zwiększające zgłaszalność na badania profilaktyczne.\n•85% dla publicznych i niepublicznych podmiotów leczniczych •95% dla podmiotów niepublicznych innych niż podmioty lecznicze •w przypadku państwowych jednostek budżetowych maksymalny całkowity udział środków publicznych w wysokości 85 % wydatków kwalifikowalnych na poziomie projektu pochodzi w całości ze środków UE.\n2 457 483,95 złotych\nSekretarza konkursu (osoby odpowiedzialnej za konkurs) – pracownika Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej:\nDodatkowo na stronie funkcjonuje odnośnik do najczęściej zadawanych pytań (FAQ), w których na bieżąco umieszczane są szczegółowe pytania i odpowiedzi odnoszące się do jednostkowych przypadków związanych z danym konkursem/beneficjentem.\nJeśli masz uwagi dotyczące naboru Działanie 10.7 Aktywne i zdrowe starzenie się (profilaktyka raka piersi), konkurs nr RPWM.10.07.00-IZ.00.28-005/18 , to podziel się z nami swoją opinią. Twoja informacja pomoże nam doskonalić działania i lepiej przygotować kolejny nabór.