Gdzie w Polsce powstaje ceramika? Duże fabryki, mali przedsiębiorcy, jednoosobowe firmy – łączy ich miłość do ceramiki | Strefa Biznesu\nGdzie w Polsce powstaje ceramika? Duże fabryki, mali przedsiębiorcy, jednoosobowe firmy – łączy ich miłość do ceramiki\nJustyna Madan 8 grudnia 2021, 15:38\nProces produkcji bolesławickich naczyń ceramicznych jest niezwykle złożony Zakłady Ceramiczne „Bolesławiec”\nBiałe kropki na kobaltowym tle, to chyba jeden z najsłynniejszych ceramicznych wzorów. Nie trzeba być miłośnikiem porcelany, żeby wiedzieć, że kubek z takim wzorem powstał w Bolesławcu. Nie jest to jednak jedyny zakład produkujący ceramikę w Polsce. A poza ogromnymi fabrykami jest też całe mnóstwo małych wytwórców. Wszystkich ich łączy ceramiczna pasja i miłość do pięknych przedmiotów użytkowych.\nSztuka formowania i wypalania produktów z gliny dotarła do Polski ok. 7,5 tysiąca lat temu. Ceramika nie jest więc niczym nowym. Przez wszystkie te stulecia nastąpił jednak ogromny rozwój technologiczny, a producenci prześcigają się w ozdabianiu kubków, talerzy, misek czy wazonów, w coraz bardziej oryginalne i fantazyjne wzory. Zakłady takie jak Bolesławiec czy Włocławek od dziesiątek lat cieszą Polaków charakterystycznym zdobnictwem, które zdobyło wiele serc, również poza krajem. Nie są to jedyni producenci ceramiki w Polsce. Osób z artystyczną duszą, pasją i talentem cały czas przybywa. Ale o tym za chwilę. Porozmawiajmy najpierw o tym jak to jest zrobione.\nTworzenie ceramicznych przedmiotów to czasochłonna, długa i mozolna praca, która ma wiele etapów. Trwają one co najmniej kilka dni, a nawet tygodni. Przede wszystkim potrzebna jest nam masa ceramiczna, której skład różni się w zależności od techniki obróbki. Zabawa zaczyna się od mieszania gliny i innych składników przez 12 godzin, aż do uzyskania masy, którą będzie można formować.\nKiedy mamy gotową masę, należy uformować kształt. Można to zrobić ręcznie na kole garncarskim lub używając specjalnie do tego przeznaczonych gipsowych form, które ułatwiają produkcję na masową skalę. W zależności od tego jak formowany jest kształt, do każdej metody potrzebna jest ceramiczna masa o innej gęstości. Następnie uformowany produkt suszymy, powinno się to odbywać w przewiewnym pomieszczeniu. Niezbyt szybko, aby przedmiot nie popękał. Po usunięciu ewentualnych niedoskonałości wkładamy przedmiot do pieca ceramicznego.\nKońcowy etap to nałożenie szkliwa, ozdabianie i ponowny wypał, po którym z matowej powierzchni otrzymujemy gotowy, pięknie błyszczący produkt. Ceramicy są zgodni: jest to długi i pracochłonny proces, ale wart poświęcenia.\n„To proces, który często kończy się porażką. To, czy praca wyjdzie czy nie, to zawsze jest loteria” – mówi Monika Wal i dodaje, że na przygotowanie pełnego produktu potrzebuje minimum 2 tygodni.\nDorota Chrustny dodaje, że w tej chwili pojawiają się problemy z dostępnością gliny, a właściwie jej składnikami. Przy okazji przeprowadza nas przez proces powstawania jej przedmiotów.\n„Jeśli toczę glinę na kole, muszę ją najpierw przerobić w dłoniach, ogrzać, poruszyć ją, żeby chciała współpracować. Po dwóch dniach znów pracuję na kole, lepię naczynie od nowa, nadaję mu kształt. Przykrywam przedmioty folią, suszę. Cały czas obserwuję co się pod tą folią dzieje, dociskam, żeby nic się nie odkształcało. Później w ruch idzie papier ścierny, wykrajanie, nadawanie ostatecznej formy. Pierwszy wypał, w ok. 900 stopniach trwa 10 godzin. Mój 200-litrowy piec stygnie 2 dni. Po wyjęciu biskwitu wszystko myję i znów suszę. Dopiero wtedy, jeśli nie ma żadnych defektów mogę zająć się szkliwieniem, a po suszeniu jest drugi wypał tym razem w ok. 1250 stopniach” – opowiada Dorota.\nJej przedmioty można myć w zmywarce, używać w mikrofali. Dorota również podkreśla, że [b każde otwarcie pieca jest niespodzianką[/b]. Tak naprawdę nigdy nie wiadomo, co się z niego wyjmie.\nMają nawet kilkusetletnią tradycję, charakterystyczną kolorystykę i wzornictwo, a ich ceramikę można znaleźć nie tylko w wielu Polskich domach, jest znana na świecie. Przedstawiamy kilka największych zakładów produkujących ceramikę w Polsce.\nCeramika bolesławicka wytwarzana jest od wieków z naturalnych glin kamionkowych. Pierwsze naczynia ceramiczne pojawiały się w Bolesławcu już w średniowieczu, potwierdzają to odkrycia archeologiczne.\n„Najstarsza zbadana dotąd bolesławiecka garncarnia, działająca najprawdopodobniej od XVI do poł. XVII wieku, znajdowała się przy ul. Piaskowej w Bolesławcu. Jak dowiodły badania archeologiczne, powstawały w niej naczynia użytkowe o różnych formach (garnki, dzbany, miseczki, flasze, talerze, miski, patelnie, naczynka i słoje apteczne), a także kafle piecowe, figurki, skarbonki oraz ceramika techniczna” – informują Zakłady Ceramiczne „Bolesławiec”.\nW 1753 roku w Bolesławcu powstał Wielki Garniec autorstwa Johanna Gottlieba Joppego. Gigantyczne naczynie o wysokości ponad 2 m i pojemności prawie 2000 litrów było uznawane za największe na świecie.\nJak to wygląda w obecnych czasach? W 1946 roku uruchomiono przedwojenną wytwórnię Reinhold & Co., która później funkcjonowała w ramach Bolesławieckich Zakładów Garncarsko-Ceramicznych, a w 1964 roku weszła w skład Bolesławieckich Zakładów Ceramicznych Przemysłu Terenowego. W 1980 roku wyodrębniły się z nich Zakłady Ceramiczne „BOLESŁAWIEC” Sp. z o.o. i funkcjonują one do dzisiaj. Fani bolesławickiej ceramiki mogą zwiedzić przedsiębiorstwo, zapoznać się z procesem produkcji, a później obejrzeć i kupić naczynia w przyzakładowym sklepie.\n„Proces produkcji naczyń ceramicznych jest niezwykle złożony. Naczynia wykonuje się wyłącznie z naturalnych glin, które wypalają się na kolor kremowy. Surowce, z których naczynia powstają, pochodzą głównie z okolic Bolesławca i są odpowiednie do produkcji wyrobów kamionkowych wypalanych w temperaturze powyżej 1200 st. C” – podaje ZC „Bolesławiec” Sp. z o.o.\nCeramika na fotografiach(40 zdjęć)\nTradycja włocławskiego fajansu sięga 1873 roku, to właśnie wtedy uruchomiona została pierwsza fabryka. Produkowano w niej talerze, misy, zestawy pojemników kuchennych, serwisy śniadaniowe oraz obiadowe. Niektóre produkty ozdabiano wielobarwnymi motywami kwiatowymi.\n„Po drugiej wojnie światowej fabryka wznowiła produkcję ręcznie wytwarzanego i malowanego fajansu. W latach siedemdziesiątych zaś nastała moda na tzw. Włocławki, czyli oryginalne wyroby fajansowe o niepowtarzalnych wzorach, projektowanych przez artystów plastyków. Obecnie picassowskie formy i dekory wykonane w tamtym okresie, stały się obiektami kolekcjonerskich poszukiwań” – informuje firma.\nKryzys gospodarczy był końcem włocławskiego fajansu. Fabryka przestała działać w 1990 roku, ale to nie koniec historii „Włocławka”, ponieważ 13 lipca 2002 roku produkcja została wznowiona przez państwa Ewę i Jerzego Szanowskich. Nowi właściciele chcieli przede wszystkim wrócić do tradycyjnego wyrabiania oraz ręcznego malowania wyrobów fajansowych. Pandemia nie obeszła się jednak z Szanowskimi zbyt delikatnie i w chwili obecnej kontynuatorem fajansowej historii Włocławka jest biznesmen Tyberiusz Rajs. Po pandemicznej przerwie, w lipcu 2021 roku, światło dzienne ujrzały pierwsze filiżanki, figurki i talerze.\nPGP jest właścicielem czterech marek porcelany: Lubiana, Ćmielów, Chodzież i Ćmielów Design Studio. Każda z nich ma inną ofertę ale jeden cel: realizacja potrzeb klientów, którzy kochają wyroby fabryk szczycących się długoletnią produkcją.\n„Jako grupa łącząca tradycję ze współczesnością, Polska Grupa Porcelanowa chce wyróżniać się nie tylko doskonałym wzornictwem i jakością, ale także sprawną organizacją i nowoczesnymi systemami współpracy z dynamicznie zmieniającym się rynkiem” –czytamy na stronie producenta.\nĆmielowska manufaktura to ponad 230 lat historii. Początki pierwszej ćmielowskiej fabryki posługującej się logotypem z literą „Ć” wpisaną w trójkąt sięgają 1790 roku. Wtedy nikt nie spodziewał się, że z niewielkiej pracowni powstanie światowej sławy marka, ceniona w Polsce i poza jej granicami.\nHistoria ćmielowskiej porcelany Polska Grupa Porcelanowa\nW fabryce działającej na terenie woj. świętokrzyskiego, produkuje się porcelanę dla trzech brandów – Ćmielów, Chodzież oraz Ćmielów Design Studio (fabryka Lubiany znajduje się w woj. pomorskim). Pierwsza kojarzy się z tradycją, druga to produkty użytku codziennego, a trzecia jest marką eksperymentalną, z pogranicza sztuki współczesnej. Jej dyrektor artystyczny, Marek Cecuła, to znany na świecie artysta i ceramik, a wyroby, które wychodzą spod jego ręki są prawdziwymi arcydziełami.\nJednym ze znaków rozpoznawczych fabryki w Ćmielowie jest dbanie o najmniejszy detal w procesie produkcji, między innymi ręczne wykonanie czy zdobienie. Te kolekcje to sentymentalny powrót do przeszłości poprzez odtwarzanie i renowację najstarszych, jedynych w swoim rodzaju, kolekcjonerskich fasonów porcelanowej zastawy stołowej. Produkty ćmielowskiej porcelany cieszą się dużym powodzeniem wśród monarchów i głów państw na całym świecie.\nKarolina, wtedy pod nazwą Porzellanfabrik Koenigszelt, została założona w 1860 r. przez niemieckiego przedsiębiorcę Traugotta Silbera, do którego później dołączyli August Rappsilber i Carl Hackmann. Fabryka od samego początku zajmowała się produkcją wysokiej klasy porcelany, która już w 1870 roku była eksponowana na wystawach przemysłowych we Wrocławiu, a na Wystawie Światowej w Wiedniu w 1873 r. została wyróżniona dyplomem.\n„Naszą misją jest produkcja porcelany stołowej o najwyższej jakości, pięknej i unikalnej w kształcie i barwie, bezpiecznej w użyciu, sprawiającej, że serwowanie posiłków i nakrywanie stołu staje się świętem każdego dnia” – reklamuje się marka.\nDo produkcji wyrobów porcelanowych stosuje się około 50% kaolinów oraz 21% skaleni i 29% kwarców. Dodatkowo do szkliwa używa się: tlenek glinu, dolomit, kaolin palony. Temperatura wypalania biskwitu wynosi około 1000°C. Wypał wyrobów porcelanowych na ostro odbywa się w temperaturze od 1380 do 1400°C w atmosferze redukcyjnej. Wypalone i przesortowane wyroby porcelanowe zdobione są dekoracjami kalkowymi i malarskimi.\nFirma BGH Network S.A. powstała w 1998 roku. Prowadzi produkcję i dystrybucję szerokiej gamy wyrobów ceramicznych, kontynuując długoletnią tradycję wytwarzania porcelany stołowej na Górnym Śląsku.\nPierwsza produkcja porcelany ruszyła w 1925 roku w fabryce należącej do koncernu "Giesche". Georg Giesche stworzył tę fabrykę na bazie innych istniejących zakładów min. szopienickiej "Elektroporcelany". Przez cały okres międzywojenny fabryka należała do wiodących producentów w branży, prężnie konkurując z fabrykami w Ćmielowie i Chodzieży.\nPo II wojnie światowej fabryka została znacjonalizowana i przekształcona w Zakłady Porcelany "Bogucice", które istniały do 1993 roku. W 1994 roku produkcję przejęła spółka Porcelana Śląska Sp. z o.o. i prowadziła ją do 2008 roku.\nPlastycy współpracujący z firmą stworzyli wiele niepowtarzalnych wzorów, kładąc szczególny nacisk na piękno, elegancje i harmonię. Kontrakt z Ministerstwem Spraw Zagranicznych pozwolił porcelanie z Bogucic zaistnieć na stołach wszystkich polskich placówek dyplomatycznych. Dziś BGH Network S.A tworząc piękne kolekcje wyrobów z porcelany odzwierciedla najnowsze trendy we wzornictwie przemysłowym, które zyskują uznanie wśród nabywców w kraju i poza jego granicami.\nCeramika tworzona z pasją\nCeramika to nie tylko duże, znane firmy ale również artyści, którzy swoje prace pokazują i sprzedają na targach rękodzieła, stronach internetowych czy w mediach społecznościowych. Twórczynie ceramicznych arcydzieł opowiadają nam o swojej pasji i przygodzie z ceramiką.\nMonika Wal – Ceramica by Monika\nPrzygoda Moniki Wal z ceramiką, to efekt wielu lat poszukiwania sensu życia i pracy nad rozwojem osobistym.\n„10 lat temu poważnie zachorowałam. Guz mózgu i diagnoza o statystycznie pięciu latach życia. Efekt był taki, że zaczęłam brać udział w wielu terapiach i warsztatach, w celu poznania siebie i swoich życiowych wartości. Byłam u wielu szamanów na świecie, w Nepalu i na Hawajach” – opowiada Monika.\nW międzyczasie kobieta skończyła studia Life Coaching, szkołę terapii oddechem i wiele koncepcji duchowego podejścia do życia. W wieku 43 lat odkryła ceramikę. Wyszło zupełnie spontanicznie, na warsztatach. Później Monika zapisała się do Szkoły Ceramiki Artystycznej.\n„Podążanie za głosem serca jest z pewnością wyzwaniem ale myślę, że to klucz do zdrowego i szczęśliwego życia psychicznego. Ceramika jest dla mnie doskonałym narzędziem terapeutycznym. Praca z gliną, tworzenie rzeczy daje ogromną radość, relaksuje i jednocześnie uczy pokory. Ceramika tak naprawdę zaprowadziła mnie do moich korzeni. Przypomniałam sobie skąd pochodzę, mój wujek był mistrzem garncarstwa, a swoje naczynia tworzył z gliny wydobywanej z naszej rodzinnej ziemi. Jest w tym niesamowita magia” – dodaje Monika Wal.\nArtystka podkreśla, że nie każdy jest estetą i według niej popularność ceramiki to wciąż trudny temat. Jej zdaniem, kawa wypita w ręcznie zrobionym kubku, w który włożyło się swoje serce, smakuje zupełnie inaczej. Coraz więcej osób szuka przedmiotów wyjątkowych, pojedynczych sztuk w opozycji do masowej, bezosobowej produkcji. „Trudno się z ceramiki utrzymać, ale widzę światełko w tunelu” – podsumowuje Monika.\nCeramica by Monika to ceramika użytkowa i artystyczna. Monika wykonuje również prace na zamówienie. Można je kupić w pracowni Magia Gliny w Pruszkowie lub na stronie internetowej www.ceramicabymonika.pl.\nDorota Chrustny - D’Ceram\nPunktem zwrotnym w życiu Doroty Chrustny były 40. urodziny. To wtedy zaczęła się zastanawiać nad tym kim jest, w jakim miejscu się znajduje i czego chce od życia. Zawsze miała artystyczne zainteresowania i zdolności manualne, a ponieważ rozglądała się za tym, co mogłaby zmienić, wpadła jej w oko pracownia ceramiczna.\n„Poszłam do tej pracowni, dostałam talerz biskwitowy, czyli taki po pierwszym wypale, do tego farby i mogłam sobie ten talerz pomalować. Miałam wtedy taki wyskok adrenaliny i od razu wiedziałam, że to jest to! Takiego uczucia nie miałam od wielu lat. Myśli mi się kotłowały, że to jest jedna szansa, że jak coś zrobię źle to przecież nie da się tego poprawić. Ale pomalowałam ten talerz i od tego się zaczęło” – opowiada Dorota.\nKobieta trafiła do pracowni Ceramiq w Warszawie. Była to przestrzeń, gdzie mogła przyjść, polepić z gliny, zostawić rzeczy do wypału. W pewnym momencie pracownia otrzymała duże zamówienie na naczynia. „Trochę taka wystraszona napisałam do nich smsa, że znają moje umiejętności ale gdybym mogła pomóc, to ja bardzo chętnie, nawet gdybym miała tylko wałkować tę glinę. Trzy godziny później dostałam odpowiedź, żebym przyszła. Tak się zaczęła moja przygoda, bo przez 3 lata pracowałam dla nich, prowadziłam pracownię, zajmowałam się wypałami, a z czasem prowadziłam warsztaty dla dzieci i dla dorosłych” – wspomina Dorota.\nTeraz jest po wielu kursach. Od mozaiki, przez koło garncarskie po dekoracje i malowanie złotem. Przyszła też pora na dalsze podążanie za głosem serca. Dorota postanowiła zwolnić się z pracy i założyć własną firmę. Otrzymała dotację, firmę otworzyła i wtedy wybuchła pandemia. „Miałam długi start, ale cały czas się rozwijam i nie zamierzam przestać” – śmieje się Dorota.\nMożna ją spotkać na targach, bo kontakt z ludźmi jest dla niej najważniejszy. Według artystki, zdjęcie nie oddaje w pełni wartości ceramiki. Najlepiej jeśli można jej dotknąć, poczuć wagę, sprawdzić jak układa się w dłoni. Poza tym Dorota prowadzi zajęcia dla dzieci i dla osób z niepełnosprawnością umysłową.\n„To jest często nie tylko niepełnosprawność umysłowa ale i manualna, zwolniona motoryka. Mam certyfikat terapeuty ręki, to mi bardzo pomaga, takie świadome lepienie. Radość osób z niepełnosprawnością przenosi się też na mnie. Wychodzę z tych zajęć zmęczona, ale to jest takie pozytywne zmęczenie. Uwielbiam pracę z ludźmi” – tłumaczy artystka.\nPrace Doroty Chrustny dostępne są w sklepie internetowym dceram.com, w mediach społecznościowych i na Pakamerze, a wkrótce na portalu Etsy, ponieważ artystka chce spróbować swoich sił na rynku międzynarodowym.\nKarolina Rokita - Błotko, pracownia ceramiki\nKarolina Rokita interesuje się ceramiką od dawna. Za każdym razem kiedy pojawiała się na targach, czy sklepach z wystrojem wnętrz, szukała ciekawych talerzy i unikatowych kubków. Chciała skompletować zastawę, w której każdy element będzie w innym stylu i kolorystyce.\n„Dwa lata temu olśniło mnie, że sama też mogę przecież coś zrobić i w ten sposób trafiłam na swoje pierwsze, a potem drugie, trzecie i czwarte warsztaty ceramiczne. Uczyłam się jak robić ceramikę z wałeczków, z płata, jak zrobić naczynia na kole garncarskim. W trakcie pandemii uczestniczyłam w dwóch warsztatach online, m.in. ze szkliwienia, a potem zapisałam się na warsztaty z naprawiania ceramiki metodą Kintsugi, czyli sklejania ceramiki i ozdabiania jej złotem” – opowiada Karolina.\nNa początku 2020 roku kupiła koło garncarskie i zaczęła tworzyć pierwsze kubki i miski. Jak wspomina, na początku robiła wiele błędów ale tylko tak można się nauczyć prawidłowego tworzenia ceramiki. Poza tym błędy nie sprawiły, że się poddała. Wręcz przeciwnie. Zaczęła kompletować narzędzia, kupować różne rodzaje glin i szkliw i po wielu testach była już pewna na jakich materiałach chce pracować. Nie osiada na laurach, planuje kolejne warsztaty, aby wiedzieć jak dawać drugie życie naczyniom, które popękały w trakcie tworzenia.\nSam proces tworzenia ceramiki jest dla Karoliny testem cierpliwości. „Proces schnięcia musi być naturalny i nie należy go sztucznie przyspieszać. W zależności od warunków zajmuje około tygodnia. Poza tym na etapie szkliwienia też łatwo coś zepsuć. Jeśli poszkliwi się za mało albo za dużo, albo szkliwo jest za gęste lub za rzadkie, efekt końcowy może lec w gruzach” – podkreśla Karolina.\nArtystka zauważa, że Polacy coraz częściej szukają unikalnych i oryginalnych przedmiotów, interesują się ekologią, filozofią slow i zero waste, coraz bardziej przekonują się do produktów wytwarzanych przez lokalnych rękodzielników. Ceramika jest droższa od naczyń kupowanych w sieciówkach, nie jest też produktem pierwszej potrzeby ale wraz ze wzrostem świadomości konsumenckiej, zainteresowanie ceramiką stale rośnie.\nKarolina zaczynała talerzy i nadal bardzo lubi je robić. Stale wymyśla nowe formy i zdobienia. W swojej ofercie ma kubki, czarki, miski i patery. Można ją znaleźć w social mediach i na portalu Pakamera.\nKaja Mirowska – Rękoczyny\nMomentem kluczowym dla Kai Mirowskiej było porzucenie pracy w korporacji, w której była zestresowana i nieszczęśliwa. Z wykształcenia jest magistrem psychologii, skończyła studia podyplomowe z grafiki komputerowej. Postanowiła rozwinąć własny biznes, na który właśnie otrzymała dofinansowanie. Co ciekawe, w planach była działalność fotograficzna, a nie ceramika.\n„Moje największe pasje właśnie miały stać się moją pracą, więc czułam, że muszę znaleźć sobie nowe hobby. W życiu próbowałam chyba wszystkiego. Malarstwo, fotografia cyfrowa i analogowa, grafika tradycyjna i komputerowa, szycie, gotowanie. Wybrałam ceramikę, bo chociaż rzeźba nigdy nie była moją mocną stroną, to bardzo chciałam móc tworzyć piękne przedmioty użytkowe. No i wpadłam!” – opowiada Kaja.\nCeramiką zajmuje się od roku. Na początku chodziła na zajęcia ceramiczne raz w tygodniu, a poza tym tworzyła również w domu. Po roku była pochłonięta nową pasją tak bardzo, że jak mówi, dosłownie śniła o glinie. Zamiast studia fotograficznego, postanowiła otworzyć własną pracownię i to ceramika jest teraz jej pracą na pełen etat.\n„Wszystko zaczyna się tak naprawdę głęboko w ziemi, czyli od gliny. Zanim kulka gliny zamieni się w kubek muszą minąć tygodnie. Własnoręcznie tworzę piękne przedmioty, które nadają się do codziennego użytku. Ciągle się rozwijam i wymyślam nowe projekty. Teraz na przykład pracuję nad kolekcją dripperów do kawy. Nie czuję się jeszcze rekinem biznesu, ale poświęcam mojej marce bardzo dużo czasu i z każdym miesiącem widzę efekty mojej pracy” – mówi Kaja.\nW swojej ofercie ma kubki, mydelniczki, talerze, podstawki na kadzidła, doniczki. Wybiera zarówno kontrastowe kolory jak i organiczne, naturalne kształty i barwy. Produkty Kai znajdziecie na Pakamerze oraz bezpośrednio na Instagramie. Niebawem pojawi się również strona internetowa.\nWłasny biznes alternatywą na przyszłość\nKształtowanie kompetencji przedsiębiorczych w systemie edukacji jedną z form skutecznego stymulowania rozwoju ekonomicznego i społecznego regionu. Dlatego też Związek Przedsiębiorców i Pracodawców…\nCegła. Jak powstaje? Gdzie i kto produkuje cegły? Cegielnie w Polsce - sprawdź adresy\nCegły są wykorzystywane w budownictwie od starożytności. Pomimo postępu, jaki dokonał się na przestrzeni lat i wynalezienia nowoczesnych materiałów, cegła nadal...\nW Faenzie. włoskim mieście sztuki, słynnym ze względu na produkcję wyrobów z ceramiki, można podziwiać ekspozycje ceramiki z Bolesławca. Włosi kolejny raz, po...


Szkoła – Nauczyciel – Dane identyfikacyjne – rejestracja – Pomoc SIO\nSzkoła – Nauczyciel – Dane identyfikacyjne – rejestracja\nDane identyfikacyjne – rejestracja\nZbiór danych o nauczycielach\nW zbiorze danych o nauczycielach gromadzone są dane identyfikacyjne i dane dziedzinowe nauczycieli.\nDane identyfikacyjne nauczyciela w bazie danych SIO obejmują imię, nazwisko i numer PESEL, a w przypadku nauczyciela nieposiadającego numeru PESEL – imię (imiona), nazwisko, płeć, datę urodzenia i kraj pochodzenia.\nDane dziedzinowe nauczyciela w bazie danych SIO obejmują dane dotyczące między innymi zatrudnienia, awansu zawodowego, nieobecności, obowiązków.\nProces wypełniania informacji dotyczących nauczycieli danej szkoły/placówki oświatowej przebiega dwuetapowo. W pierwszej kolejności należy wypełnić zarejestrować podstawowe dane identyfikacyjne. Dopiero po pozytywnej weryfikacji danych identyfikacyjnych, program umożliwi wysłanie do systemu centralnego danych dziedzinowych.\nAby rozpocząć dodawanie nauczyciela w systemie SIO należy po zalogowaniu do aplikacji wejść w moduł Nauczyciel (przycisk w górnym menu).\nW celu dodania nowego nauczyciela należy kliknąć przycisk rejestracji nauczyciela ( ), który znajduje się w górnej części okna.\nZostanie wyświetlony formularz Rejestruj dane identyfikacyjne, w którym można dokonać rejestracji nauczyciela posiadającego numer PESEL, jak i nauczyciela obcokrajowca bez tego numeru.\nRejestracja nauczyciela w szkole/placówce oświatowej\nDane o nauczycielach wprowadza się w module Nauczyciel. Po wprowadzeniu danych identyfikacyjnych tj.: imienia (pierwszego imienia), nazwiska oraz numeru PESEL, dane należy zweryfikować z danymi osobowymi zawartymi w zbiorze PESEL. W przypadku negatywnej weryfikacji należy sprawdzić dane z dokumentami źródłowymi. Sposób postępowania opisany na stronie www.sio.men.gov.pl. Po pozytywnej weryfikacji można przystąpić do wprowadzania danych dziedzinowych nauczyciela.\nW przypadku nauczyciela nieposiadającego numeru PESEL danymi identyfikacyjnymi są imię (imiona), nazwisko, płeć, data urodzenia i kraj pochodzenia. Dane te nie są poddawane weryfikacji.\nNauczyciel posiadający numer PESEL\nPierwszym etapem wprowadzania danych nauczyciela do systemu SIO jest podanie danych identyfikacyjnych.\nW oknie formularza należy podać imię i nazwisko nauczyciela oraz jego numer PESEL.\nPo wypełnieniu pól należy kliknąć przycisk Rejestruj w prawym dolnym rogu ekranu.\nRejestracja danych identyfikacyjnych nauczyciela odbywa się synchronicznie, co oznacza, że po kliknięciu przycisku rejestruj, w przypadku poprawnie wprowadzonych danych identyfikacyjnych aplikacji od razu poinformuje o poprawnym przekazaniu danych do systemu centralnego.\nW przypadku chęci zarejestrowania więcej niż jednego nauczyciela można wielokrotnie klikać przycisk rejestracji nauczyciela, lub w formularzu rejestracyjnym zaznaczyć opcję utwórz następny.\nW przypadku zaznaczenia tej opcji formularz rejestracyjny będzie dostępny do momentu kliknięcia przycisku anuluj, które zamknie formularz rejestracji danych identyfikacyjnych.\nW formularzu oznaczone są także pola, które są wymagane do prawidłowej rejestracji danych identyfikacyjnych nauczyciela. W przypadku rejestracji nauczyciela posiadającego numer PESEL do rejestracji takiej osoby konieczne jest podanie imienia (pierwszego), nazwiska i numeru PESEL.\nW przypadku problemów z weryfikacją danych identyfikacyjnych nauczyciela pojawi się następujący komunikat:\nBłąd ten oznacza, że wprowadzone dane identyfikacyjne (imię, nazwisko, PESEL) nie zostały odnalezione w rejestrze PESEL (jest to wymagane do poprawnej rejestracji danych identyfikacyjnych). Należy zweryfikować poprawność wprowadzonych danych (np. literówka, dane wprowadzone w odpowiednie pola, wprowadzone tylko pierwsze imię w pole imię itp.). W przypadku nieodnalezienia błędu we wprowadzonych danych, należy je zweryfikować w Wydziale Aktualizacji i Jakości Danych Ewidencyjnych w Departamencie Ewidencji Państwowych.\nZgodnie z nowelizacją ustawy o SIO z dnia 22 listopada 2013 r. (Dz. U. 2013.1639) od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. możliwe było rejestrowanie zweryfikowanych negatywnie danych identyfikacyjnych.\nNauczyciel nieposiadający numeru PESEL (obcokrajowiec)\nJeżeli nauczyciel nie posiada numeru PESEL, niezbędne jest podanie dodatkowych danych, które jednoznacznie zidentyfikują go w systemie. W takim przypadku należy wpisać wszystkie imiona nauczyciela, płeć, datę urodzenia oraz kraj pochodzenia.\nW przypadku nauczyciela nieposiadającego numeru PESEL, jego dane nie są weryfikowane przez rejestr PESEL, a jedynie wysyłane do systemu centralnego.\nAby zarejestrować nauczyciela nieposiadającego numeru PESEL w formularzu rejestracyjnym należy zaznaczyć opcję rejestracja bez numeru PESEL.\nPoprawne zapisane danych identyfikacyjnych nauczyciela zostanie potwierdzone komunikatem.\nBłędy występujące podczas wprowadzania danych identyfikacyjnych\nBłędy, które mogą występować:\nNauczyciel o podanym numerze PESEL jest już zarejestrowany w tym podmiocie – błąd ten oznacza, że dany nauczyciel jest już zarejestrowany na liście nauczycieli i nie ma możliwości ponownego wprowadzenia danych identyfikacyjnych.\n2 . Weryfikacja negatywna: podany zestaw danych identyfikacyjnych nie został odnaleziony w rejestrze PESEL. Tryb rejestracji tymczasowej został wyłączony.– błąd ten oznacza, że wprowadzone dane identyfikacyjne (imię, nazwisko, PESEL) nie zostały odnalezione w rejestrze PESEL (jest to wymagane do poprawnej rejestracji danych identyfikacyjnych). Należy zweryfikować poprawność wprowadzonych danych (np. literówka, dane wprowadzone w odpowiednie pola, wprowadzone tylko pierwsze imię w pole imię itp.). W przypadku nieodnalezienia błędu we wprowadzonych danych, należy je zweryfikować w Wydziale Aktualizacji i Jakości Danych Ewidencyjnych w Departamencie Ewidencji Państwowych.\n3. System rejestru PESEL jest niedostępny– błąd ten oznacza, że z powodu braku dostępu do rejestru PESEL nie można zarejestrować nauczyciela. Ten komunikat nie wymaga poprawiania wprowadzonych danych, wystarczy spróbować zarejestrować dane za jakiś czas.\n4. Nauczyciel o takim imieniu, nazwisku i dacie urodzenia jest już zarejestrowany w podmiocie – błąd ten występuje przy próbie zarejestrowania nauczyciela bez numeru PESEL i oznacza, że takie dane identyfikacyjne zostały już zarejestrowane przez dany podmiot (są na liście nauczycieli).\n5. Wystąpił błąd – komunikat ten pojawi się jeśli we wprowadzonych danych identyfikacyjnych pojawią się m.in. niedozwolone znaki, wprowadzony zostanie nieprawidłowy numer PESEL. Należy poprawić wprowadzone dane w polu, które zaznaczone jest na czerwono.


"Lochy Watykanu" w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu\n«Klata przeniósł "Lochy Watykanu" Gide'a w realia współczesne i polskie, pragnąc ukazać zderzenie masowego nihilizmu z katolickim integryzmem. Wątek uwięzienia papieża przez masonów stanowi więc w adaptacji odbicie paranoicznych wyobrażeń zachowawczej części rodzimego Kościoła tropiącej antychrześcijańskie spiski. W wytwórni dewocjonaliów Amedeusza stoją figury Matki Boskiej miażdżącej stopą węża-szatana i wisi wielki jak billboard obraz Jezusa z gorejącym sercem. Gdy Protos, udający zakonnika, w trakcie wtajemniczania Hrabiny w plan krucjaty włącza odbiornik radiowy, dobiega z niego zbiorowo odmawiana w toruńskiej rozgłośni ojca Rydzyka modlitwa Zdrowaś Mario. Amedeuszowi wyruszającemu do Rzymu, aby uwolnić papieża, żona Arnika wiąże na szyi biało-błękitną chustę, jaką noszą pielgrzymi. Jerzy Senator jako poczciwy Amedeusz stał się więc Rycerzem Niepokalanej, choć natychmiast ulega Karoli w domu publicznym "Roma Amor". Audiencja u fałszywego kardynała nie odbywa się jak w powieści w Neapolu, lecz w Rzymie na tle fontanny z placu św. Piotra i z udziałem Protosa przebranego za członka Gwardii Szwajcarskiej. Odziany w purpurowe szaty Cave, sięgając po gitarę, prosi Amedeusza o wspólne wykonanie "Barki", ulubionej pieśni Papieża-Polaka, ale po chwili intonuje "I Can?t Get No Satisfaction" The Rolling Stones wprawiając pątnika w komiczną ekstazę. (...) Gang Protosa reprezentuje w spektaklu młodzieżowe subkultury oparte na kulcie przemocy i nienawiści do tradycyjnych wartości. W prologu czterosobowa grupa śpiewa "Sytmpathy for The Devil" jak hymn satanistów, a jej poczynania cechuje okrucieństwo widoczne szczególnie w scenie mordowania Karoli. Protos i Cave, sugestywnie grani przez Eryka Lubosa i Krzysztofa Boczkowskiego, natychmiast zresztą giną od kuł policyjnych snajperów. Lafcadio Marcina Czarnika błąka się między nihilistami a katolikami niczym w labiryncie wielokrotnie ewokowanym w inscenizacji przede wszystkim za sprawą przesuwanych przez maszynistów klatek, w których dzieją się poszczególne epizody. Wkraczający w dojrzałość, pozbawiony oparcia w religii i moralności, Lafcadio eksperymentuje na sobie i innych. Początkowo nosi strój w stylu grunge z elementami militarnymi, a po odziedziczeniu spadku ekscentryczny frak i utlenione włosy niczym rockowy wokalista. Wyrzucenie Amedeusza z pociągu jest wynikiem chwilowego impulsu, choć staje się elementem przewrotnej gry prowadzonej z pisarzem Juliusem. Gide zamknął powieść w momencie, gdy Lafcadio rozważa, czy zgłosić się na policję jako sprawca zbrodni. W adaptacji Klaty Lafcadio po uwiedzeniu bratanicy Glorii przyznaje się do grzechu kazirodztwa, pisząc kredą na ścianie: Jestem twoim stryjem, lecz ma na nagim torsie wymalowane gorejące serce z wizerunku Jezusa. W epilogu miota się w przedziale pędzącego pociągu. Na tablicy elektronicznej wyświetlającej jego myśli przed dokonaniem zabójstwa pojawiają się słowa "Zdrowaś Mario". Nieco wcześniej modlitwa ta była odmawiana przy trumnie ze zwłokami Amedeusza, który dostępował odkupienia za sprawą Bożego miłosierdzia. Spektakl ukazuje więc alternatywę duchową, ideową i kulturową, przed jaką stają młodzi Polacy. Choć Klata nie cofa się przed prowokacjami na granicy bluźnierstwa czy grubymi żartami oraz posługuje motywami i stylistyką dzisiejszej kultury masowej, w istocie jest obrońcą chrześcijańskich wartości. Pierwsza część spektaklu toczy się trochę niemrawo bez wyraźnego rytmu, ale druga, niezwykle dynamiczna, dowodzi, że Klata opanował już reguły multimedialnej inscenizacji z filmowymi projekcjami, komputerowymi animacjami i rockowymi piosenkami. Lecz jego atutem jest przede wszystkim odważne poruszanie w teatrze najbardziej drażliwych spraw społecznych i prezentowanie własnych przekonań.»\nRafał Węgrzyniak, "Odra" nr 12, grudzień 2004\n"Kult tricków i gadżetów"\n« Powstało dzieło niespójne, meczące ogromem użytego czasu i środków. Czytelne w jednej warstwie - jest nią satyra na polski katolicyzm. Reżyser przeniósł akcję powieści Andre Gide'a z 1914 r. do współczesnej Polski. Niestety - przy pomocy grepsów. Na przykład nagranej z Radia Maryja modlitwy, która zagłusza poufne informacje przekazywane przez zakonnika. (...) Ale zestawienie wiary w antykatolicki spisek masonerii z toruńską rozgłośnią nie brzmi szyderczo, tylko nijak. Podobnie nic nie dzieje się z " Barką". Ulubioną pieśń Ojca Świętego Jana Pawła II na scenie śpiewa fałszywy kardynał Cave przy wtórze gitary. Zaraz po niej purpurat daje czadu hitem The Rolling Stones "Satisfaction". Ale profanacja religijnej pieśni, przypominająca, że po śmierci Papieża Polaka "Barka" stała się przebojem, nie brzmi dotkliwie. Klata namalował powierzchowny portret polskiego katolicyzmu. Zatrzymał się na ornamentach: wytwórni dewocjonaliów, pielgrzymiej chuście, billboardzie z Chrystusem. Ale nawet one mogłyby brzmieć oskarżycielsko. Szczególnie dziś (...) gdy po śmierci Jana Pawła II na rynku pojawiły się niezliczone dokumenty Jego posłannictwa: filmy w każdym z możliwych formatów, albumy, książki, kolekcje dodatków do wysokonakładowej prasy, figurki gipsowe i spiżowe monumenty. Ale to też nie brzmiało. Bo satyrę rozwadnia morze widowiskowych atrakcji. Oprawa muzyczna łączy "Sympathy for the Devil" Stonesów - śpiewane przez kumpli Protosa. ufryzowanych na satanistów - po "Creep" Radiohead. Fragmenty muzyczne zapychają dziury, gdy technicy przepychają po scenie kontenery z fragmentami scenografii. Zbyt wiele razy podczas trzech godzin epizodycznego przedstawienia... Plastykę uzupełniają projekcje świetlne, stroboskopy, neony, wyświetlacze diodowe... Odpowiednikiem sentymentalnego polskiego katolicyzmu jest reżyserski kult tricków. Ale polski katolicyzm to nie tylko zewnętrzność, symbolizowana przez podświetlane serce Jezusa, i moherowe berety - których zresztą w przedstawieniu zabrakło. »\nLeszek Karczewski, "Gazeta Wyborcza ? Łódź" nr 266, 16 listopada 2005\nRozmowy o "Lochach Watykanu"\n"Różaniec może odwrócić losy świata"\n« Małgorzata Matuszewska: Tytuł "Lochy Watykanu" kojarzy się z okowami, z ograniczeniami, w których żyją ludzie. Jakie to ograniczenia dla współczesnych Polaków?\nJan Klata: Fanatyzm. Staram się dociec, co może wyniknąć ze starcia poglądów współczesnych mieszkańców Polski. Żyją na różnych biegunach, a te bieguny to z jednej strony Radio Maryja, z drugiej zaś Radiostacja. Radia Maryja słuchają ludzie prości, ocierający się o fanatyzm religijny. Radiostacji - młodzi, którzy dzielą świat na ładnych i brzydkich, biednych i bogatych, i jednoznacznie opowiadają się po stronie przyjemności. Słuchaczy obu stacji absolutnie nic nie łączy, ale jedni i drudzy są poddawani manipulacjom.\nSłuchacze Radia Maryja, jak rozumiem, są manipulowani przez ojca Rydzyka. A słuchacze Radiostacji - przez kogo?\n- Przez popkulturę, która zastępuje pojęcia: dobro i zło pojęciami: przyjemność - brak przyjemności, bogactwo - bieda, brzydota - uroda.\n- To znaczy, że nie ma tu miejsca na wartości?\n- Nie ma miejsca na wartości chrześcijańskie. To świat postchrześcijański, mentalnie migotliwy. Młode pokolenie porozumiewa się ze sobą całkiem innym kodem kulturowym niż ich ojcowie. Wychowali się na Nirvanie, Franku Zappie, Patti Smith, która śpiewa "Chrystus umarł za czyjeś grzechy, ale nie za moje". Obok nich żyją ludzie, dla których największym autorytetem jest Ojciec Dyrektor. Nawet Papież staje się znakiem popkultury.\n- Kiedyś obserwowałem pielgrzymów idących na spotkanie z Janem Pawłem II. Wszyscy trzymali w rękach baloniki z jego wizerunkiem. I zamilkli na widok dziecka, które niosło taki sam balonik jak ich, ale z podobizną Myszki Miki. Czy to nie znak popkultury? »\n"Gazeta Wyborcza ? Wrocław" nr 8, 9 stycznia 2004


Strona główna » Sektor publiczny » Zadania » Środowisko\nDofinansowanie inwestycji z zakresu racjonalnej gospodarki odpadami\nNarodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ogłosił nabór wniosków o dofinansowanie z programu "Racjonalna gospodarka odpadami". Wnioski będzie można składać od 24 sierpnia 2020 r. do 30 czerwca 2022 r.\nZ powodu suszy w niektórych gminach może istnieć zagrożenie deficytem wody. Czy w takiej sytuacji gmina może wprowadzić ograniczenia korzystania z wody w czasie suszy?\nSamorządy coraz skuteczniej starają się o jakość naszego powietrza. Płacą za to głównie z własnych środków, które niestety nie są wystarczające, nawet przy wsparciu unijnej kasy.


Strefa wiedzy - Machela\nTrochę teorii - zakwas piekarski\nZakwas piekarski pełni rolę swoistego, naturalnego biokonserwanta, skutecznie zwiększając odporność pieczywa na zakażenia mikrobiologiczne. Wytwarzane przez bakterie mlekowe związki o charakterze antydrobnoustrojowym skutecznie zapobiegają rozwojowi niepożądanej mikroflory w cieście. Eliminuje to niebezpieczeństwo powstania typowych wad pieczywa wynikających z zakażeń bakteriami przetrwalnikującymi, np. choroba ziemniaczana wywoływana przez laseczki Bacillus, a objawiająca się powstaniem ciągnącego miękiszu i fermentacyjnym zapachem, dotyka głównie nieukwaszane pieczywo pszenne.\nPieczywo na zakwasie jest także bardziej odporne na zepsucie pleśniowe. Zwiększona kwasowość chleba stanowi barierę uniemożliwiającą, a przynajmniej opóźniającą kiełkowanie zarodników pleśni.\nTrwałość pieczywa determinowana jest nie tylko przez jego jakość mikrobiologiczną, ale także przez jego podatność na procesy starzenia. Jednym z elementów utraty świeżości chleba jest twardnienie miękiszu wynikające w przemian w strukturze skrobi. I tu atutem pieczywa na zakwasie jest spowolnienie tego procesu.\nWszelkie walory, zarówno zdrowotne, jak i technologiczne pieczywa na zakwasie wynikają z przemian, jakie zachodzą w cieście pod wpływem rozwijających się w nim drobnoustrojów. Pochodzące głównie z mąki drobnoustroje podlegają zmiennym czynnikom środowiskowym i wzajemnym interakcjom, pod wpływem których następuje naturalna selekcja mikroorganizmów. Dojrzały zakwas piekarski stanowi stabilny układ dwóch podstawowych grup fizjologicznych: bakterii mlekowych i drożdży.\nZ technologicznego punktu widzenia bakterie mlekowe odpowiedzialne są za właściwości miękiszu chleba, jego porowatość i elastyczność, mają także duży udział w kształtowaniu aromatu pieczywa.\nNatomiast drożdże w wyniku fermentacji cukrów produkują duże ilości dwutlenku węgla, który powoduje widoczny efekt w postaci wyrastania ciasta. Oprócz tego drożdże wytwarzają szereg związków aromatu, które tworzą niepowtarzalny bukiet pieczywa.\nwalory zdrowotne pieczywa na zakwasie\nfakty i mity dotyczące pieczywa\ndane teleadresowe | formularz\nCopyright © 2000 - 2021 PPC Machela


Moim nieskromnym zdaniem do papryki idealnie pasują pomidory, które czystym nieprzypadkiem też dostałem.\nÓw przepis to będzie coś w rodzaju leczo, więc najprawdopodobniej zostanie zjedzone z ryżem lub innym bulgurem.\nNa początek trzeba się postarać o soję, która jest nierozłącznym składnikiem wegetariańskich przepisów, tak jak dość często pojawiają się u mnie sojowe parówki.\nW tym celu 100g sojowych pasków zalewam 1,5 l. ugotowanej wody z dodatkiem dużej łyżki TelloFixu i pozostawiam pod pokrywką przez około pół godziny.\nNastępnie zająłem się papryką. Papryki nie mają nawet 200g (specjalnie zważyłem) ale i tak by ich byla szkoda.\nPodczas wydłubywania ziarenek z tej cienkiej kręconej (u nas nazywane Baranimi rogami) poddałem się przy pierwszej sztuce i postanowiłem, że nakroję na plasterki - kółeczka, bo przecież nie mam tyle czasu aby bawić się z wszystkimi, poza tym niemożliwe by te ziarenka komuś zaszkodziły.\nMam nadzieję, że nie będą ostre te papryki, bo podobno te ziarenka to istne piekło w gębie. Spróbowałem jedną i wyglądają na nie palące, z tym, że z niemiłego doświadczenia wiem, że nawet na jednym krzaczku mogą rosnąć szczypiące i słodkie.\nDo tego 5 średnich marchewek pokrojonych w kosteczkę.\nWygląda na to, że kombinacja z pieczarkami była sądzona, aczkolwiek w zamrażarce nie znalazłem, ale okazało się że w szafce mam zabłąkaną 400g puszkę.\nW tym momencie upłynęło około 20 minut kiedy zalałem soję. Odlewam wodę przez sitko, zostawiam chwilkę aby odciekła i dorzucam do gara. Z jakiegoś powodu nie powinno się używać wody którą proteina była zalana więc do gara dolewam tyle aby zakryło zawartość, dorzucam 2 kostki bulionu i mam czas na przygotowanie kolejnych składników.\nDo leczo podobno idealnie pasuje cukinia.😉\nCzyżby nie? Mi pasuje, ponieważ dostałem wraz z paprykami.😀\nCukinia pokrojona też na kosteczkę, a następnie 3 średnie cebule nie na drobno aby dała się odnaleźć. Do nich 4 ząbki czosnku na ulubione paseczki, tak aby zaskoczyły swym wspaniałym smakiem wyłowione podczas jedzenia.\nCebulę, czosnek i cukinię wrzucę pod koniec gotowania, ponieważ zmiękną szybciej niż marchewka, pieczarki i papryka.\nRównież na koniec dodam pokrojone na większe kawałki pomidory, a te malutkie tylko na pół.\nCo z przyprawami? Tym razem to znów eksperyment, więc po prostu na oko.\nChilli ani pieprzu na razie nie dodaję, bo co jeśli się okaże, że jednak te papryki były pikantne!\nNa koniec dodam bazylię, a jak będzie potrzeba dodam soli i być może jednak tego pieprzu.\nKiedy marchewka już jest prawie miękka dorzucam cukinię z cebulą i czosnkiem\nzostawiam ok 5 minut w spokoju gotując, następnie dodaję 140g przecieru pomidorowego oraz łyżkę wietnamskiego chilli sosu Huy Fong.\nTen nie jest tak ostry jak używany kiedyś przeze mnie sos Pista, niestety jest dopiero w drodze do mnie, a szkoda bo jest pyszniejszy.\nJak sądzę, nie muszę was ostrzegać przed ilością dodawanego chilli, ponieważ jak wiecie ja mam nie wyparzony jęzor.😀\nCałość gotuję tak długo aż marchewka i cukinia nie będą się rozpływać w ustach, po co się męczyć z gryzieniem.😀\nPo około 5 minutach dodaję łyżkę bazylii i kolejnych 5 minut gotuję i gotowe.\nChcecie składniki? Oto one:🙂\n100g sojowych pasków - proteina sojowa\n1 łyżka TelloFixu\n400g pokrojonych pieczarek (puszka)\n2 kostki warzywnego bulionu\nok. 1kg pomidorów (nie ważyłem)\n140g przecieru pomidorowego\nWyszło jak zwykle pysznie.\n...a w dodatku jedzenia mam na kilka dni, co ucieszyło moją drogą połówkę, że nie musi gotować.\nNo cóż zrobić, kiedy mam wolne a na zewnątrz niezbyt letnia pogoda, a w dodatku w kuchni leżały tak drogocenne dary. Tym samym dziękuję Erice i Danielovi.😉\ncebula chilli cukinia czosnek eksperyment marchew papryka pieczarki pomidory proteina sojowa przepis Toni Gotuje wegetariański\nEtykiety: cebula chilli cukinia czosnek eksperyment marchew papryka pieczarki pomidory proteina sojowa przepis Toni Gotuje wegetariański


Wybór papieru do drukarki - papierdlabiura.pl\nStrona główna Wybór papieru do drukarki\nWybór dobrego papieru do drukarki będzie determinować to jaka ostatecznie będzie jakość wydruku, ale także wpływa na działanie całego mechanizmu drukującego. Wybierając papier do drukarki należy zwracać uwagę na kilka właściwości. Jakie cechy będą istotne w momencie, gdy wybiera się papier do drukarki? Niewątpliwie taką pierwszą kwestią będzie to jaka będzie jakość wydruku.\nJest ona determinowana czterema parametrami papieru a mianowicie format, gramatura, rozdzielczość druku oraz klasa. O ile czasem te właściwości będą sprawą indywidualnych preferencji o tyle inną kwestią będzie to czy będzie można liczyć na kompatybilność papieru z daną drukarką. Inny rodzaj papieru i grubość stosuje się w przypadku drukarki igłowej, laserowej i atramentowej. Miano gramatury odnosi się do masy i gęstości papieru. Istotnym wyznacznikiem będzie grubość kartki. Jeśli będzie ona większa to papier nie prześwituje i nie ulega gnieceniu, co ma znaczenie w przypadku biznesowej korespondencji czy przy dokumentach urzędowych. Dlatego inne papiery stosuje się do wewnętrznego i prywatnego użytku, a inne w przypadku drukowania ofert czy korespondencji służbowej.\nTak gramatura jak i też rozdzielczość będzie uzależniona od tego jakie możliwości techniczne ma drukarka. Ważne będzie, by nie przekraczać takich wartości, które będą wskazane przez producenta, ponieważ można tak uszkodzić drukarkę. Idealny papier powinien nadawać się do druku monochromatycznego jak i też kolorowego. Rozszerza to możliwości jakie będą przy powstawaniu wydruków. Papier do drukarki powinien głównie gwarantować wysoką jakość wydruku. W tym celu przyznaje się mu klasy i oznacza literami A, B, C. Kwestią estetyczną, ale także determinującą jakość wydruku będzie wykończenie. W zależności od tego papier może być albo matowy, albo połyskujący, powlekany albo nie. Dobry jakościowo papier powinien być gładki oraz nieprzeźroczysty.\nCo będzie determinować wybór papieru?\nPapier może mieć różne cechy, dlatego jego wybór będzie uzależniony przede wszystkim od rodzaju drukarki oraz jakości wydruku jaką będzie chciało się wypracować. Na rynku są różne dostępne drukarki, atramentowe, laserowe oraz igłowe. Tak na przykład do zdjęć będzie nam służył specjalny papier fotograficzny. W obrębie takiego papieru mamy również kilka różnych rodzajów w zależności od tego jaki będzie typ drukarki stosowanej do realizowania wydruków. Druk atramentowy i laserowy wykorzystuje inne odmiany papieru. Ostateczny wybór jest uzależniony od tego w jakim celu tworzy się wydruki i jak się będzie chciało je wykorzystywać.\nW przypadku, gdy prowadzi się działalność sprzedażową albo wystawienniczą będzie się wykorzystywało papier wysokiej jakości. Jednym z nich będzie papier wizytówkowy. To dzięki niemu możliwa będzie prezentacja treści estetycznie i przejrzyście. Kolejnym zadaniem będzie oczywiście funkcjonalność, która ma być zgodna z oczekiwaniami. Rynek ma dla nas wiele różnych odmian papieru zaczynając od tradycyjnego aż po papier samoprzylepny czy specjalny papier magnetyczny. To jaki będzie ostatecznie wybór jest więc uzależnione od wielu różnych czynników.


Zajęcia dla seniora | Wrocławskie Centrum Seniora\nSzczęśliwi w Tańcu - zajęcia odwołane!\nuprzejmie informujemy, że w dniach 5, 7, 12 i 14 lipca 2022 roku nie odbędą się zajęcia taneczne z cyklu Szczęśliwi w Tańcu.\nNa kolejne spotkanie zapraszamy już 19 lipca br..\nZajęcia prowadzi Joanna Stanisławska – instruktor tańca i rekreacji ruchowej od lat prowadzi zajęcia taneczno-ruchowe dla seniorów w autorskich formułach: Taniec dla zdrowia i Szczęśliwi w Tańcu.\nPoradnik Psychologiczny - zajęcia stacjonarne. W lipcu także zadbajmy o swoje zdrowie psychiczne\nZajęcia w lipcu odbywają się w środy o godz. 9:00, na przemian w formie hybrydowej – połowa zajęć będzie miała formę on-line, a połowa stacjonarną:\nmają w większym stopniu formę wykładową, odbywają się na Platformie e-learningowej Korbank, więcej informacji: seniorzy.wroclaw.pl/zajecia-online\nodbywają się we Wrocławskim Centrum Seniora, pl. Dominikański 6, s. 23,\nmają w większym stopniu charakter warsztatowy, opierają się na wspólnej rozmowie oraz ćwiczeniach komunikacyjnych w parach i małych grupach. Są okazją do wzajemnego poznawania się i wspierania.\nDawid Zieliński – psycholog\nśroda, 13 Lipiec 2022 - 09:00 , środa, 27 Lipiec 2022 - 09:00\nPoradnik Psychologiczny – spotkania online\nZajęcia poruszają tematykę dbania o swoje zdrowie psychiczne oraz nawiązywania i podtrzymywania satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi. Oprócz części wykładowej, na zajęciach obecna jest przestrzeń na rozmowę, uzyskanie wsparcia od innych oraz uczestnictwo w ćwiczeniach relaksacyjnych i medytacyjnych.\nJak dostać się na zajęcia?\nZajęcia mają miejsce na Platformie e-learningowej Korbank. Należy kliknąć w podany link na zajęcia, który przeniesie Państwa na stronę Korbank, następnie wpisać swoje imię i kliknąć „dalej” oraz kliknąć w „używam mikrofonu” oraz potwierdzić wszystkie zgody (na używanie mikrofonu).\nOsoby, które mogą potrzebować pomocy przy wejściu na stronę, zapraszamy zawsze pół godziny przed każdym spotkaniem. Pomożemy Państwu w poradzeniu sobie z wejściem na spotkanie.\nTelefon Seniora (71) 344 44 44\nczynny od poniedziałku do piątku, w godz. od 9:00 do 15:00.\nZapraszamy! Na spotkania można dołączyć w każdym momencie.\nKliknij tu, aby przejść do zajęć\nśroda, 6 Lipiec 2022 - 09:00 , środa, 20 Lipiec 2022 - 09:00\nSzczęśliwi w Tańcu w Parku Szczytnickim!\nW samo południe 2 czerwca 2022 roku zapraszamy na spotkanie na żywo, grupy tanecznej „Szczęśliwi w Tańcu” utworzonej przy Wrocławskim Centrum Seniora.\nZbiórka w dniu 2 czerwca (czwartek) godz. 11:50 pod Iglicą.\nO godz. 12:00 rozpoczną się zajęcia w Parku Szczytnickim. Zatańczymy zorbę, rock'n'rolla, rumbę, a koniec zajęć spotkanie zwieńczy piknik.\nNa zajęcia zapraszamy w imieniu niezastąpionej i radosnej prowadzącej Joanny Stanisławskiej – instruktorki tańca.\nZapraszamy wszystkich, którzy mają ochotę potańczyć, zarówno uczestników grupy jak i osoby, które chciałyby dołączyć do grupy.\nRuch w otoczeniu przyrody zrodzi pozytywne emocje. To 2 godziny tańca z nagrywaniem filmików i sesją zdjęciową.\nUwaga! Zajęcia w plenerze odbędą się przy ładnej, słonecznej pogodzie. Jeśli pogoda nie dopisze, zajęcia „na żywo” przeniesione będą na kolejny wtorek, czyli 7 czerwca.\nZdrowy kręgosłup – Zajęcia Tylko Stacjonarne\nZajęcia Zdrowy kręgosłup z elementami samoobrony dla seniorów to ćwiczenia poprawiające funkcjonowanie i podwyższające wydolność oraz elastyczność ciała.\nZajęcia realizowane stacjonarnie:\nul. Powstańców Śląskich 210-218, sala na parterze.\nDodatkowe informacje u prowadzącego:\ntel. 602 219 872\nśroda, 4 Maj 2022 - 18:00 , piątek, 13 Maj 2022 - 16:00 , środa, 18 Maj 2022 - 18:00 , środa, 25 Maj 2022 - 18:00 , środa, 1 Czerwiec 2022 - 18:00\nSzczęśliwi w Tańcu – spotkania online\nJoanna Stanisławska – instruktor tańca i rekreacji ruchowej od lat prowadzi zajęcia taneczno-ruchowe dla seniorów w autorskich formułach: Taniec dla zdrowia i Szczęśliwi w Tańcu.\nwtorek, 31 Maj 2022 - 12:00 , wtorek, 7 Czerwiec 2022 - 12:00 , środa, 8 Czerwiec 2022 - 13:00 , wtorek, 14 Czerwiec 2022 - 12:00 , wtorek, 21 Czerwiec 2022 - 12:00 , środa, 22 Czerwiec 2022 - 13:00 , wtorek, 28 Czerwiec 2022 - 12:00 , czwartek, 30 Czerwiec 2022 - 12:00\nZdrowie od kuchni – spotkania online\nZdrowie od kuchni to spotkania związane z żywieniem, zbilansowaną i urozmaiconą dietą.\nMagdalena Szyszka-Barycka – dietetyk kliniczny\nwtorek, 21 Czerwiec 2022 - 10:30 , piątek, 24 Czerwiec 2022 - 13:00 , wtorek, 28 Czerwiec 2022 - 10:30


Olejek konopny - jak i kiedy go używać? - Prywatna Akademia Nauk KROK\n7 września 2019 6 września 2019 by Łukasz\nNa rynku dostępnych jest wiele różnorodnych olejów do stosowania w kuchni. Niektóre z nich (tak jak olej słonecznikowy czy rzepakowy) cieszą się dużym uznaniem i popularnością, a inne są znacznie mniej znane w polskiej kuchni. Dziś przyjrzymy się walorom i działaniu niezbyt popularnego oleju konopnego.\nDziałanie i zastosowanie oleju konopnego\nOlej konopny jest produkowany również na terenie Polski – powstaje on na bazie konopi siewnych, które w przeciwieństwie do konopi indyjskich nie posiadają działania psychotropowego. Olej konopny może być z powodzeniem wykorzystywany zarówno w kuchni, jak również w trakcie produkcji kosmetyków czy farmaceutyków. Olej konopny posiada wysoką zawartością tłuszczów nienasyconych (w tym tłuszczów wielonienasyconych) i wysoką zawartość kwasów tłuszczowych omega-3, które należą do grupy tak zwanych niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych – sprawia to, że pomaga on utrzymać w organizmie prawidłowy poziom cholesterolu. Dodatkowo olej z konopi posiada również kwasy omega-6 (np. kwas gamma-linolenowy), witaminę A, witaminę E, witaminy z grupy B oraz wiele cennych dla zdrowia pierwiastków (wśród nich między innymi wapń, cynk, magnez, fosfor). Olej z konopi można z powodzeniem dodawać zamiast oliwy do sałatek i surówek oraz dressingów – jak każdy inny olej, również olej z konopi wspomaga przyswajanie do organizmu witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (czyli witamin A, D, E, K).\nOleju konopnego powinno używać się wyłącznie na zimno – poprzez wgląd na niską temperaturę dymienia oleju konopnego nie powinno się go stosować do smażenia czy pieczenia oraz stosować do obróbki cieplnej. W takich przypadkach warto jest postawić na inne oleje, które nadają się do tych celów (olej słonecznikowy czy rzepakowy).


Lekarz rodzinny | Przychodnia Konstancin\nLekarze ze specjalizacją z medycyny rodzinnej i specjaliści II stopnia medycyny ogólnej\nLekarzem rodzinnym są lekarze ze specjalizacją z medycyny rodzinnej i specjaliści II stopnia medycyny ogólnej. Lekarz medycyny rodzinnej obejmuje kompleksową opieką medyczną zarówno dzieci, jak i dorosłych, również seniorów – jest lekarzem pierwszego kontaktu, który dokonuje podstawowej diagnozy, a następnie, w razie potrzeby kieruje na bardziej specjalistyczne badania i konsultacje. Lekarz rodzinny ma uprawnienia do diagnozowania, wykonywania badań i leczenia w zakresie ginekologii, pediatrii, interny, geriatrii i tzw. małej chirurgii.\nLekarz rodzinny prowadzi długotrwałą opiekę nad pacjentem, koordynuje ją, organizuję drogę leczenia i profilaktyki. To lekarz, który najwięcej wie o pacjencie, uwzględnia w diagnozie uwarunkowania osobiste i środowisko pacjenta. Do zadań lekarza rodzinnego należy również prowadzenie pacjentów z chorobami przewlekłymi.\nLekarz rodzinny, specjalista medycyny rodzinnej to osoba zajmująca się profilaktyką zdrowia, diagnozowaniem i leczeniem wszystkich członków rodziny – dzieci i dorosłych. W ramach swojej specjalizacji lekarz rodzinny:\nw pewnym sensie zarządza opieką zdrowotną pacjenta, co oznacza, że porządkuje i organizuje drogę leczenia i profilaktyki pacjenta,\nudziela konsultacji w zakresie ogólnego stanu zdrowia pacjenta, jednocześnie – w razie potrzeby – kierując na konsultację do odpowiedniego lekarza specjalisty,\nstawia diagnozę i podejmuje decyzję z nią związaną (decyzje o leczeniu, skierowaniu na konsultację specjalistyczną, skierowaniu do szpitala),\nzapewnia długotrwałą opiekę pacjenta wraz z pomocą doraźną w przypadku chorób i dolegliwości wymagających wdrożenia leczenia farmakologicznego (np. antybiotykoterapii),\nprowadzi pacjentów z ostrymi i przewlekłymi chorobami,\nzajmuje się promocją zdrowego trybu życia.\nJako internista lekarz rodzinny bardzo często jest lekarzem pierwszego kontaktu. Od jego wiedzy, doświadczenia oraz kompetencji zależy to, jak szybko pacjent zostanie zdiagnozowany, co umożliwi rozpoczęcie procesu leczenia. Dlatego wybierając lekarza rodzinnego warto oddać się pod opiekę osoby o odpowiednich kwalifikacjach i indywidualnym podejściu do każdego pacjenta. Takich internistów znajdziecie Państwo w Przychodni Konstancin.\nPrzychodnia Konstancin: Internista\nKażdy współpracujący z nami internista to lekarz o odpowiednich kwalifikacjach i doświadczeniu. W naszej Przychodni przyjmują wyłącznie zaangażowani interniści, których indywidualne podejście do pacjenta pozwala na szybką reakcję w sytuacjach zagrożenia zdrowia.\nPacjentów zainteresowanych nawiązaniem współpracy z naszą Przychodnią w ramach usług medycyny rodzinnej zachęcamy do kontaktu. Dogodna lokalizacja oraz łatwy dojazd do placówki sprawiają, że z usług medycznych Przychodni Konstancin korzystają pacjenci z całej gminy Konstancin-Jeziorna, miast Konstancin-Jeziorna, Wilanów i Piaseczno.


BOBOVITA, Herbatka z jabłka i melisy po 4 miesiącu 200g\nStrona główna » Spożywcze » Dla dzieci » Woda i Napoje\nHerbatka z jabłka i melisy po 4 miesiącu 200g\n13.99 zł (69.95 zł/kg)\nŁagodny napój dla niemowląt oraz dla całej rodziny. Ma delikatny aromat i przyjemny smak, dzięki czemu jej picie jest prawdziwą przyjemnością. Herbatka doskonale gasi pragnienie, jako ciepły napój w chłodne dni przynosi uczucie ukojenia, a podana na zimno odświeża i orzeźwia. Dlatego jest polecana do picia o każdej porze dnia i roku.Ekonomiczne opakowanie 400g pozwala zaoszczędzić do 20% ceny w porównaniu do standardowego opakowania herbatki 200g.\nW herbatkach BoboVita, w przeciwieństwie do zwykłych herbat dla dorosłych, nie ma niewskazanej dla niemowląt teiny. Owocowe i ziołowe herbatki BoboVita to esencjonalność składników i intensywność smaku, bezpieczna dla niemowląt i w pełni dopasowana do ich potrzeb. Doskonale uzupełniają dietę dziecka w płyny.\nmaltodekstryna, dekstroza, maltodekstryna, ekstrakty z melisy, palczatki cytrynowej, kopru włoskiego, słodu, rumianku, mięty pieprzowej, tymianku i anyżu, proszek jabłkowy, naturalny aromat jabłkowy, kwas cytrynowy - regulator kwasowości\nkcal 386 772\nkJ 1615 3230\nSubstancje odżywcze 100g/ml opakowanie\nbiałko 0,1 0.2\nwęglowodany 96,4 192.8\ntłuszcz 0,1 0.2\n* bez środków konserwujących i sztucznych barwników\nNikt nie napisał jeszcze opinii o tym produkcie.\nAby dodać swoją opinię musisz być zalogowana(y).\nCopyright 2009 - 2019 Fudi.pl


Dlaczego Fitness? - Studio Treningu Personalnego\nEmailstpblonski@gmail.comZadzwoń531 901 938\nMożesz codziennie tracić formę i zyskiwać kilogramy…\na możesz też zyskiwać formę i tracić kilogramy.\nPonad połowa kobiet uważa, że wystarczy jeść zdrowiej i mniej aby osiągnąć wymarzoną sylwetkę. Z naszego doświadczenia wiemy, że prowadzi to do zmniejszenia masy ciała kosztem przede wszystkim masy mięśniowej, a dopiero w drugiej kolejności kosztem tkanki tłuszczowej. Spójrz na obrazek obok i zauważ, że waga nie zawsze jest dobrym wyznacznikiem Twojego postępu.\nReceptą na sukces jest połączenie racjonalnego odżywiania z aktywnością fizyczną. Trening nada Twojemu ciału jędrności i kształtów, dieta pozwoli odsłonić efekty Twojej ciężkiej pracy.\nPROBLEMY KTÓRE NAPOTYKASZ\nWiemy, że wymienione niżej problemy są prawdziwe i często wydają się być nie do przeskoczenia. Jednak my spotykamy się z nimi na co dzień i co najlepsze, udało nam się znaleźć skuteczne rozwiązania.\nNie wiem jak zacząć ćwiczyć\nSzybko tracę zapał\nBrakuje mi czasu w ciągu dnia\nWstydzę się tego jak wyglądam\nJeśli, któryś z wymienionych problemów jest Ci bliski, możemy Ci pomóc.\nKażda osoba na sali fitness kiedyś była tu pierwszy raz. Nawet jeśli teraz jest zaawansowana, doskonale pamięta jak czuła się na Twoim miejscu. Uczestniczki zajęć fitness tworzą społeczność, która wzajemnie się wspiera i chętnie pomoże Ci przetrwać ten najtrudniejszy okres. Zawsze możesz liczyć także na wsparcie instruktorki.\nZgodzisz się, że najłatwiej jest opuścić trening, kiedy nikt poza Tobą o nim nie wie. Co innego, kiedy na Twoją obecność czekają koleżanki i instruktorka. Wykorzystaj siłę grupy i wyrób w sobie nawyk regularnych ćwiczeń.\nJeśli nie zaplanujesz konkretnej godziny treningu, to faktycznie zawsze znajdzie się coś ważniejszego do zrobienia. Ustal terminy zarezerwowane pod aktywność fizyczną, a zobaczysz, że zawsze znajdziesz tą godzinę w ciągu dnia.\nTym bardziej musisz zacząć ćwiczyć! Osoby regularnie trenujące mają więcej energii w ciągu dnia i dużo szybciej się regenerują. Odkryj w sobie pokłady nieograniczonej energii.\nTo właśnie dzieci powinny być Twoim największym motywatorem. To dla nich chcesz żyć zdrowo, długo i szczęśliwie, prawda?\nTo bariera, która siedzi tylko w Twojej głowie. My pochwalamy każdy przejaw aktywności. Im więcej pracy przed Tobą, tym bardziej nam imponujesz, że odważyłaś się zacząć.\nKTO NAJBARDZIEJ SKORZYSTA UCZĘSZCZAJĄC NA ZAJĘCIA FITNESS?\nZajęcia Fitness są skierowane do kobiet, które chciałyby poprawić swoją figurę, a tym samym stać się bardziej atrakcyjne w oczach swoich i innych. Dzięki temu, takie osoby stają się również bardziej pewne siebie i towarzyskie. To z kolei przekłada się na poprawę jakości życia, lepsze samopoczucie i więcej energii. Zyskuje na tym zarówno ich zdrowie fizyczne, jak i psychiczne.\nByć może zastanawiasz się, czy dasz radę wykorzystać na maxa to co oferujemy. Poznaj opinie naszych klientek, które na początku też miały takie wątpliwości, a finalnie są bardzo zadowolone.\n„Na zajęcia fitness przychodzę od kwietnia. Na początku było ciężko ale teraz nie wyobrażam sobie życia bez treningów. Są bardzo wymagające ale efekty są tego warte. 10 kg mniej i kondycja 10 razy lepsza. Grupa w której ćwiczymy jest zgrana. Motywujemy się nawzajem”\n„Polecam zajęcia fitness, które są prowadzone profesjonalnie, w każdej chwili można liczyć na wsparcie, które mobilizuje do dalszej pracy nad sobą. Zajęcia są urozmaicone co pozwala na rozwijanie wszystkich partii ciała. „\nDlaczego teraz jest najlepszy moment by zacząć to robić?\nPodejmij słuszną decyzję, która zbliży Cię do upragnionej sylwetki. W naszej propozycji podaliśmy wiele korzyści, dla których warto skorzystać z naszych zajęć fitness. To właśnie najlepszy moment, aby wybrać swój własny powód, dla którego rozpoczniemy współpracę TERAZ\n531 901 938


Dzikość serca. Spotkanie z biebrzańską wiedźmą, czyli Agnieszką Zach - Zwierciadlo.pl\nDom i obejście Agnieszki Zach wyglądają jak siedziba wiedźmy. (Fot. Agnieszka Rodowicz)\nO świcie, wśród mgieł, usłyszysz klangor żurawi. W gęste od upału południe podpatrzysz, gdzie chłodzą się łosie. Jeśli pójdziesz za tą przewodniczką, zielony, tętniący żywioł Biebrzy zagarnie cię tak, że zapomnisz o mieście, betonie i wi-fi.\nPewność siebie tracisz po kilku sekundach od wejścia za nią do lasu. Zostaje, razem z butami, gdzieś na szosie, w bagażniku samochodu, ostatniego łącznika z cywilizacją. Szybko przestajesz myśleć o tym, co tam. Skupiasz się już tylko na rdzawej wodzie wśród wełnianki, torfowca i turzyc, w którą zapadasz się po kolana, i ściganiu gołych łydek Agnieszki, migających ci przed oczami. Instynkt podpowiada, żeby stawiać kroki tam, gdzie ona, w końcu biega po tych bagnach całe życie, więc wie, co robi. I właśnie wtedy, gdy stajesz dokładnie tam, gdzie przed chwilą stała ona, zarywa się pod tobą zielony kobierzec i bagno zasysa cię w brunatną czeluść. Zapadasz się po biodra w grzęzawisku, jego zimno zapiera ci dech i już wiesz, że „serce w gardle” to nie metafora. Przez sekundę czujesz, że umierasz. Agnieszka z półuśmiechem przygląda ci się znad krawędzi dołu. – Umarłaś? Nie? No, to teraz połóż się powoli na brzuchu i ostrożnie wyleź.\nSłuchasz się, kładziesz, wyłazisz. Mokra i szczęśliwa czujesz się tak, jakbyś się dopiero przed chwilą narodziła.\nAgnieszka jest jak Biebrza – nieuregulowana, specyficzna i nie dla każdego. Odejdzie w pół słowa, gdy rozmówca powtarza rzeczy bez znaczenia. Wali prosto w oczy, co myśli, i specjalnie się z tobą nie zgodzi, by sprawdzić, czy bronisz swoich racji z serca.\n– Babcia mi powtarzała: „Jak wszyscy lecą, to nie znaczy, że ty też musisz. Nie oceniaj, patrz. Czekaj, co się stanie”. Więc patrzę i sprawdzam. Mówią o mnie „adwokat diabła”, bo jak wszyscy są przeciw komuś, to ja go bronię. Bo może wszystkiego o nim nie wiemy? Moje ulubione pytanie to: „A dlaczego?”.\nWycieczka z nią to nie zwykły spacer po lesie, tylko wyprawa, także w głąb siebie. I nie każdy może być na nią zaproszony.\n– Jeśli nie mam z kimś chemii, to mu podziękuję i skieruję do innego przewodnika. Dla malkontentów nie mam czasu. Ale jeżeli się zgadzamy, najpierw cię zapytam, o czym marzysz. Wtedy mogę pokazać ci Biebrzę „dobraną” pod ciebie. Taką, która odpowie na twoje potrzeby. Nie klepię formułek, nie popisuję się wiedzą. Nigdy nie idę tak samo tą samą trasą. Tu nie chodzi o kasę, tylko o to, żeby w tych ludziach coś stąd zostało.\nChcesz zobaczyć łosia, wielką rybę albo poczuć ogromną przestrzeń? Agnieszka ma w głowie łosi grafik, wie, gdzie i kiedy stoi która klępa („O, teraz Matylda będzie na polanie, Agata wieczorem wyjdzie na przesiekę”), dwumetrowego suma żerującego o zachodzie słońca pod mostem w Osowcu wypatruje jak ulubionego pieska, a z punktu widokowego, na który cię zabierze, zobaczysz panoramę, jakiej nie ma nigdzie indziej na tym kontynencie – blisko 600 km kw. bagien, torfowisk i meandrów Biebrzy. Miliony ptaków, królestwo łosia, bobra i wilka, kraina storczyków i rosiczek – podlaska czysta, żywa magia.\n– Biebrza wchodzi w krwiobieg. Ile ja tu już ludzi naściągałam, przyjechali, zakochali się, domy pokupowali! Ale to nie dla tych, co boją się pobrudzić albo pryskają chemią, jak tylko zobaczą komara. Jednak jak zaufasz i dasz się tu dobrze poprowadzić, zobaczysz cuda. I może dowiesz się cudów o sobie.\nAgnieszka o Biebrzy mówi jak wszyscy miejscowi: „Ona”. Rzeka jest osobą, ma swoje nastroje i kaprysy, daje i zabiera. Jeśli ją uszanujesz, może cię nagrodzi.\n– Pierwszego turystę – obcokrajowca – poprowadziłam dwa dni po zdaniu egzaminu na przewodnika. Zabrałam go na Biały Grąd, szłam po drodze po krawędzie gumiaków w wodzie, pokazywałam, gdzie ma za mną jechać busem. Była wczesna wiosna, „złoty czas”, wszędzie błękit i turzyce złote. Woda rwała przez groblę, chłop zaciskał palce na kierownicy aż do białości, ale zaufał, że go przeprowadzę. Potem mówił, że był nad Amazonką, jeździł po Azji, ale takich emocji nigdzie nie przeżył. I latami wracał.\nWtedy na Białym Grądzie rzeka nagrodziła ich oboje – do Agnieszki, która kurs na przewodnika biebrzańskiego zrobiła trochę dla żartu i zabicia czasu, dotarło, że Biebrza może dać jej pracę, która stanie się jej życiem. Poszła więc za tym, co czuje, tak jak robiła przez całe życie. I z trójką dzieci – samotna matka po rozwodzie – sprowadziła się do Trzciannego, do wpół zrujnowanego domu, bo tylko na taki było ją stać. Ale to, co dla innych jest ekstremum, dla niej to po prostu codzienność.\nUrodzona dla natury\nWychowywała się w rodzinnym gospodarstwie w podlaskiej Piątnicy jako środkowe z piątki dzieci, więc nikt jej specjalnie nie rozpieszczał. – Zabawek nie miałam, jak raz znalazłam jakąś plastikową rybkę, od razu ją zakopałam, żeby nikt mi jej nie zabrał. Sama motałam lalki z gałganków, prawdziwą dostałam dopiero na dziesiąte urodziny od koleżanki ze szkoły.\nOd zabawek ważniejsza jednak była miłość do natury, którą odziedziczyła po kobietach ze swojego rodu.\n– Prababka leczyła ludzi ziołami, przyjeżdżali do niej z daleka. Babcia, niezwykła kobieta, ciągała mnie po łąkach, plotła mi pierścionki ze słomy i czapki z tataraku. Opowiadała legendy o każdym ziółku. Na przykład że nazwa „firletka poszarpana” jest stąd, że jako jedyna ofiarowała swoje płatki, kiedy Matka Boska chciała podetrzeć pupę Jezuskowi... Uczyła, które zioło na co, czego z czym łączyć nie można. Mama agronom, wszystkim w koło pomagała, matka chrzestna – aptekarka, u niej w Lipsku spędzałam całe miesiące, włócząc się nad Biebrzą...\nSzybko się okazało, że Agnieszka lubi nie tylko rośliny. Ma rękę także do zwierząt.\n– Pierwszy poród w chlewie odebrałam, gdy miałam siedem lat. Rodziców nie było, prosięta miały zalane drogi oddechowe, robiłam im sztuczne oddychanie. Wszystkie przeżyły. Parę lat później dwa dni siedziałam w kojcu z maciorą i prosiakami. Szalała po porodzie i nikogo poza mną nie dopuszczała. Spałam z głową na jej brzuchu i pilnowałam, żeby nie podeptała małych.\nPotem były konie, które pokochała do obłędu, przez lata każdy grosz wydawała na jazdy. Tak nauczyła się je rozumieć, że po skończeniu szkoły rolniczej pracowała z tymi znarowionymi, najtrudniejszymi. A jeździła jak przyklejona do siodła, brała przeszkody bez strzemion i nie dała się zrzucić z grzbietu w żadnej grze w końskiego berka.\n– Śmiałam się, że mam to po matce, która – nie umiejąc jeździć – dosiadała folblutów, pełnej krwi anglików, najbardziej szalonych, dyrektorskich koni z PGR-u.\nOprócz koni pokochała także mężczyznę, wyszła za niego, urodziła trójkę dzieci. Ale życie z uzależnionym od alkoholu okazało się zbyt ekstremalne nawet dla niej.\n– Bywam apodyktyczna, ale wcale nie muszę rządzić. Świetnie się czuję, kiedy komuś służę. Ale temu, komu chcę i kto ma – według mnie – moc. Potrafię być bardzo oddana, ale nie pozwolę sobą pomiatać, wymagam dla siebie szacunku.\nAgnieszkę nazywają biebrzańską wiedźmą. Nie dlatego, że czaruje, tylko dlatego, że wie. (Fot. Agnieszka Rodowicz)\nPod rękę z intuicją\nRozwiodła się, gdy najstarsza córka miała dziesięć, a najmłodsza dwa lata. Wynajęła dom za 150 zł miesięcznie, dywany przymarzały do podłogi, łazienkę i kanalizację robiła sama. Na utrzymanie rodziny zarabiała, pracując z końmi i w pracowni witraży. I właśnie wtedy doszła do wniosku, że najwyższy czas, by zainwestować w siebie. – Zrobiłam prawo jazdy. I wygrałam zakład z kolegą, który obiecał, że jak zdam za pierwszym razem, da mi starego garbusa. Zabytek w doskonałym stanie. Ile ja się wtedy nim najeździłam, nazwiedzałam!\nPomarańczowy garbus śmigał po drogach Podlasia, bo Agnieszkę jak zwykle nosiło. I jak zwykle stawała tam, gdzie zaprowadziła ją intuicja. Raz kazała jej się zatrzymać na obiad w agroturystyce na Carskim Trakcie, dawnej drodze, która przecina nadbiebrzańskie lasy łączące Łomżę z carską twierdzą Osowiec.\n– Usiadłam, a kobitka bez pytania stawia przede mną pierogi i mówi: „Jedz, robaczku”. Zatkało mnie, ale jem. A potem wychodzi druga i pyta: „A u Króla Biebrzy byłaś?”. Ja na to: „A kto to jest Król Biebrzy?”. No i po chwili zamiast wracać do dzieci, jechałam z obcymi ludźmi, nie mając pojęcia gdzie i po co…\nOkazało się, że to była jazda po nowe życie. Bo u Króla Biebrzy Krzysztofa Kawenczyńskiego – który blisko 20 lat temu porzucił życie warszawskiego antykwariusza i przeniósł się w biebrzańskie ostępy – Agnieszka zyskała kolejną wskazówkę od opatrzności.\n– Nigdy nie robiłam planów. Naturalne było, że coś się działo i za tym szłam. Tak stało się i teraz – w dwóch domach Króla, wypchanych po sufit muzealną etnografią i ludową sztuką, okazało się, że umiem nazwać każdy przedmiot. Zaczął mnie przepytywać i wyszło na to, że wiem, co trzeba, także o zwierzętach i roślinach. Przecież całe życie tym nasiąkałam! No i Król mówi: „Ale ty masz wiedzę, musisz przewodnika zrobić”.\nNajpierw się śmiała, ale pomyślała, że co jej szkodzi, pozna nowych ludzi, będzie fajnie. Na egzaminie na przewodnika po Podlasiu (zdało pięcioro na 15 podchodzących) bawiła się tak dobrze, że komisja stwierdziła: „Ta to sobie zawsze da radę”. Potem zrobiła papiery na prowadzenie ludzi po samej Biebrzy. No i chwilę później miała pierwszego klienta na Białym Grądzie.\n– Dwa dni ze mną chodził, był zachwycony. Pomyślałam: „Jest robota, trzeba się sprowadzić nad Biebrzę”. A że możliwości finansowe miałam żadne, wynajęłam dom, który miał spalone piętro, wiecznie śmierdziało spalenizną. Półtora roku tam mieszkaliśmy, dzieci miały do szkoły cztery kilometry pieszo, zimą po śniegu i błocie. I wtedy pojawiło się marzenie, które nazwałam „Mój dom moją twierdzą”.\nOsiem lat później, dzięki pomocy rodziców i mnóstwa przyjaciół, „twierdza” Agnieszki stoi w Kuleszach, niedaleko Goniądza i jej ukochanej Biebrzy, którą pokazuje turystom także pod wodą (razem z Mirkiem Kobeszką z Biebrzańskiego Klubu Płetwonurków stworzyli jedyny w Polsce turystyczny szlak podwodny Po Drugiej Stronie Lustra). Poza dwójką dzieci, 13-letnią Darią i 18-letnim Adamem (najstarsza Wiktoria mieszka już na swoim), w domu słychać kota, trzy psy (w tym dwa wilczaki czechosłowackie, krzyżówki owczarka i wilka) i okazyjnie to, co wpadnie w ręce Agnieszki i domaga się pomocy: wydrę, bociana, jeże, dudki, młodego szpaka, którego odrzucili rodzice. Cztery razy w roku gra tu też szaleńczo energetyczna muzyka, bo Agnieszka w przylegającej do domu Stodole Snów organizuje Biebrzańską Wiosnę, Lato, Jesień i Zimę z Piosenką.\n– Raz jest na koncertach 50, innym razem 200 osób, śpią w stodole, u mnie w domu, w ogrodzie są namioty, ognisko. Śmieję się, że robię „tarło w stodole” – jest tak gęsto, że ludzie są bardzo blisko jeden drugiego, ocierają się o siebie. Widzę czasem panikę w oczach tych, którzy się przyzwyczaili do dwóch metrów przestrzeni osobistej, że jak to tak blisko?! Ano specjalnie, bo żyjemy w dobie emocjonalnych rękawiczek gumowych, nikt nikogo nie chce już dotykać, czuć. A inaczej się czegoś nowego o świecie i sobie nie dowiesz. A już na pewno nie wtedy, gdy patrzysz w monitor komputera. Według Agnieszki wiedza nie przychodzi od patrzenia, tylko od czucia i przeżywania. Dlatego sama od kwietnia do października chodzi boso („W butach nie poczuję pod stopą zaskrońca i go rozdepczę”). Butów nie zakłada nawet wtedy, gdy ją niesie do miasta. Bo zawsze żyje po swojemu.\n– Już nic nie muszę nikomu udowadniać. Dostałam łomot od życia, ale każdy policzek, kopniak mnie stworzył. Nie poszłam w samounicestwienie, wstałam, robię swoje. Wreszcie znam swoją wartość i sama nadaję rytm moim dniom. Ludzie mogą mnie zaakceptować albo niech nie patrzą w moją stronę.\nAgnieszka Zach wśród wełnianek na podlaskim bagnie (Fot. Agnieszka Rodowicz)\nCi, którzy chcą iść z nią do lasu, muszą zaakceptować, że idą tak, jak ona każe – czyli często też boso. Po wyprawie z Agnieszką wyglądają jak po Rajdzie Dakar. I czują, że przeżyli coś równie ekstremalnego.\n– Jak przyjeżdżają, boją się ubrudzić, wejść w krzaki, w błoto, wziąć robaka do ręki. Jak wyłażę z bagna i pokazuję im, jaką piękną mam pijawkę na nodze, pół wycieczki mi mdleje. Albo prowadzę ich tak, że zaliczają dziesięć dołów torfowych i pływają w każdym. Kiedy wprowadzam kogoś na bagno i zaczyna tonąć, przez chwilę myśli, że umiera. Ale to przeżyje, podaję mu rękę albo kij. Wtedy przychodzi euforia: „Udało się, nie było się czego bać!”. A ja pytam: „I co, żyjesz, nie było tak źle?!”. „No tak”.\nI wtedy oboje są szczęśliwi. Ten, co się uratował z bagna – po takim doświadczeniu już nic go nie zaskoczy. A Agnieszka – bo kolejnej osobie pokazała, że to sam strach jest najgorszy, obezwładnia i nie pozwala zmierzyć się z tym, czego się boimy. Nie można na nim poprzestawać, trzeba iść dalej.\nAgnieszka Zach, licencjonowana przewodniczka po Biebrzy, zwana biebrzańską wiedźmą. Nie dlatego, że czaruje, tylko dlatego, że jest „tą, która wie”. Bo o lęgach i lotach ptaków, zwyczajach łosi i wilków, ziołach i obrzędach ludowych wie wszystko. Jest płetwonurkiem, lata na paralotni, jeździ motocyklem, prowadzi warsztaty zielarskie, z robienia witraży, zajęcia edukacyjne dla dzieci i spływy dla nurków oraz płetwonurków. Pracuje nad projektem Stwórcy – fotografuje piękne spracowane dłonie artystów i rzemieślników.


Jak skutecznie zawrzeć porozumienie z pracodawcą? - Obsługa prawna\nNajpopularniejszym powodem jest znalezienie nowej pracy na miejscu, jednak nie zawsze jest to główny motyw. Wiele osób wszakże decyduje się na to, by wyjechać zarobkowo do innego miasta lub nawet kraju. Obecny rynek pracy wymaga ogromnej elastyczności ze strony pracownika, więc trzymiesięczne wypowiedzenie może przekreślić szanse na pozytywne zmiany. Co wtedy zrobić?\nUczciwy kontakt z pracodawcą jest podstawą. Wbrew opinii kreowanej przez niektóre środowiska pracodawcy nie są wcale potworami bez uczuć i zrozumienia. Przedstawienie sytuacji zgodnie z prawdą może sprawić, iż rozwiązanie umowy za porozumieniem stron będzie opcją realną i możliwą do zastosowania nawet, kiedy de facto to my decydujemy się zakończyć umowę. Jeśli powody zmiany nie są do końca ekonomiczne, ale musimy wyjechać z innych pobudek, to pracodawca jeszcze chętniej przychyli się do naszej prośby.\nPorozumienie to sprawa między pracodawcą a pracownikiem, jednak zarówno w Internecie, jak i w dziale kadr niemalże każdego przedsiębiorstwa można znaleźć gotowe wzory porozumienia, które dostosowuje się tylko w pewnych punktach. Wedle prawa, jeśli nie jest w porozumieniu określony czas ustania obowiązku pracy, to po prostu kończy się ona z dniem podpisania porozumienia. Jednak nierzadko jedna lub druga strona potrzebują tygodnia lub dwóch na uporządkowanie pewnych spraw i znalezienie chociażby nowego pracownika. Zawierając taką informację w porozumieniu zyskujemy możliwość ustalenia daty krótszej niż wynikająca z okresu wypowiedzenia.\nrozwiązanie umowy pracyzerwanie umowy\nPrevious Post:Pracodawco, bądź uczciwy!\nNext Post:Kim jest Radca prawny\nNoszę się z zamiarem zmiany pracy, dzięki temu artykułowi przekażę szefowi wszystko tak, jak jest w rzeczywistości licząc na wyrozumiałość.\n28 października 2018 o 12:01\nDużo przydatnych wiadomości, które wykorzystam z racji tego, iż planuję opuścić nasz kraj.


:: Poniedziałek, 01 Marzec 2021 - 18:03 ::\nFord Taunus TCII\nSamochód: Ford Taunus TCII\nUtworzona: 2018-05-21 23:55\nAktualizacja: 2018-06-03 17:34\nChciał bym wam tutaj opowiedzieć o moim spełnionym marzeniu, projekcie, a zarazem skarbonki bez dna, która zdecydowanie pochłonie sporą wielokrotność ceny zakupu. Scenariusz zapewne nie jednego z was :)\nDwa lata temu szukałem ciekawego klasyka, moje standardowe kryterium stare i w rozsądnej cenie. Wszystko było oklepanie albo za drogie. Aż trafiłem na model Granady a potem Taunusa Coupe. Mieszkając jeszcze u rodziców zajmowałem się restauracją głównie Fiatów 126p, 125 i 127. Więc kupując taunusa wiedziałem na co się porywam.\nTaunus miał być czerwony i w wersji coupe, to były moje wymagania. Swój egzemplarz namierzyłem rok temu, lecz nie mogłem się dogadać z właścicielem na oględziny, (nie mogliśmy się zgrać terminowo) aż w tym roku się udało. :)\nPojemność silnika: 1.6ccm\nAktualne paliwa: PB/LPG\nCiekawostka: Oryginalny lakier żółty.\nStan pojazdu na chwilę zakupu ocenił bym na 3+/4- na 10.\nTaunus jest zardzewiały w stopniu znacznym.\nPoprzedni wirtuozi blacharstwa, "łatali go na nity", a lakier kładli bez większego obklejania, więc mam częściowo przewody i uszczelki w kolorze ;/\nBlacharsko mam do ogarnięcia:\nZ grubsza to wszystko.\nNajgorsza jest podłoga pod nogami kierowcy, tylny lewy błotnik, cały tył, drzwi pasażera od spodu. Prawy próg i jedna dziura w podwoziu. Wiadomo, purchle przy szybach etc. Podłoga w bagażniku nitowana.\nSilnik odpala od strzała, chodzi bardzo ładnie, ale lubi dymka puścić, i trochę leci olejem z rury. W przyszłości rozważam wymianę jego na 2.0 V6. Więc w tym sezonie poza olejami etc to go nie ruszam.\nZawiszenie - wszystko. Jest źle.\nUkład kierowniczy - prawdopodobnie przekładnia do wymiany.\nSkrzynia biegów - rzęzi (uspokaja się po wciśnięciu sprzęgła).\nGaźnik - brakuje cięgna które steruje górną przepustnicą.\nUkład hamulcowy - Przód strasznie piszczy, czasami pedał wpada prawie do samego końca.\nBoczki drzwi - ideał.\nFotele są zaszyte "pokrowcem" więc myślę, że nie ma co tam zaglądać. Na pewno gąbki sparciały. Na wiosnę w przyszłym roku chcę się tym zająć.\nPlanuje go odbudować w ciągu 2 lat, jak wyjdzie czas pokaże :)\nZ racji, że mieszkam we Wrocławiu a naprawiam Taunusa u rodziców w Warszawie, zrobiłem taunusem już 1500km odkąd go mam i z każdym kilometrem lubię go coraz bardziej, mimo, że znajduje coraz więcej rzeczy do roboty :)\nPodczas ostatniego wyjazdu wymieniłem mu:\n- Końcówki drążków kierowniczych (przy okazji wyszło, że przekładnia jest do wymiany/regeneracji).\n- Wszystkie sworznie wahacza\n- Elementy gumowe/tuleje zawieszenia przód (za brakło mi tylko tulei do sanek - w drodze)\n- Zregenerowałem zaciski hamulcowe przód\n- I oczywiście wymieniłem płyn hamulcowy\n- Z mostu delikatnie leci olej i zalewa tylne szczęki.\n- prawe mocowanie tylnego mostu jest dosyć mocno skorodowane. chciałem wymienić tuleje z tyłu ale bałem się tego ruszać. Nie byłem przygotowany na tak szybkie rozpoczęcie spawania :) Za dwa tygodnie będę wzmacniał to mocowanie i wymieniał wszystkie tuleje z tyłu, przy okazji spróbuje dowiedzieć się skąd mi leci ten olej na szczęki.\nKolejna ciekawostka: to jest TC II, a nie TC III :) z trójki ma przednie błotniki i kierunkowskazy. Ogólnie fajny wóz, wymagający trochę więcej pracy. Sam jak go pierwszy raz zobaczyłem (około 2 lata temu) w jakimś ogłoszeniu, zacząłem się nim interesować :) Od razu przypadł mi do gustu. Na szczęście w końcu ktoś go kupił, więc mam problem z głowy:)\nJachym [2018-05-22 00:30]\nNo to gratulacje! Bardzo ciekawe połączenie kolorystyczne :) Widać, że sporo będzie przy nim pracy, z tego co piszesz to nie tylko blacha jest w kiepskim stanie. I potwierdzam, to jest tcII. Powodzenia\nKuki.vel.KrZaK [2018-05-22 09:03]\nTak to Taunus TCII i naturalnie nie coupe tylko sedan 2-drzwiowy. Zawsze polecam chwilę pojeździć zanim się zacznie remont, żeby złapać tzw. bakcyla. Ale biorąc pod uwagę stan auta, jazda może nie być przyjemna. Fajnie, że wiesz o co chodzi i robisz to świadomie. Szukaj oryginalnych błotników i kierunków ....i powodzenia!!!\namator [2018-05-22 09:28]\n"Skrzynia biegów - rzęzi (uspokaja się po wciśnięciu sprzęgła)" - rozsypało się łożysko oporowe wysprzęglika.\ngryziu [2018-05-22 17:07]\n40 tysi i bydzie pikny...\nwojtas [2018-05-22 18:11]\nBraknie:/ ale już będzie fajnie:)\nszafa [2018-05-22 21:42]\nDzięki za komentarze :) Przyznaję rację to jest TCII, dzięki :) Co do błotników podczas ostatnich prac przy Taunusie, właśnie stawialiśmy, że te błotniki mogły być wymienione, gdyż to jedyny element który nie posiada korozji w taunusie. Będę chciał je wymienić na oryginały ale to na samym końcu odbudowy. Teraz potrzebuje tylne błotniki/reperaturki. Kilogramy szpachli na nich niestety. Co do skrzyni biegów też obstawiałem łożysko, choć w innych autach jak mi padało to bardziej rzęziło przy właśnie wciśniętym pedale niż na "luzie". W przyszłym tygodniu przy okazji wymiany podpory wału wymianę łożysko oporowe.\nforfiter [2018-06-03 17:21]\nNo mój niby lepszy stan ale też kupę roboty jest.... a podobnie jak ty robię auto w rodzimej miejscowości -120 kilosow w jedna stronę...wszystko trwa i kosztuje .... powodzenia. Ale frajda niezła z roboty jak już jej ubywa...\nJunak7_2004 [2018-06-08 21:09]\nMiałem na początku roku cięższe chwilę i taunus poszedł pod młotek. Sytuacja się na szczęście znacznie poprawiła i nie mogę sobie wybaczyć tej decyzji, czy może jest ktoś kto jest właścicielem tego taunusa albo wie gdzie go szukać? Za wszelkie odpowiedzieć serdecznie dziękuję 🙂\nforfiter [2019-10-20 09:04]\nNie wiem czy nadal aktualne ale ogłoszenie jeszcze jest https://www.gumtree.pl/a-opony-i-felgi/zabki/ford-taunus-1979/1007237965110910470773409\nPolice [2020-07-09 21:29]\nZnowu się pojawił, tym razem na olx. https://www.olx.pl/oferta/ford-taunus-76r-benz-lpg-CID5-IDHzocK.html\nPolice [2020-12-03 05:31]\nPolice ... może czas poszukać dla Ciebie jakiejś TCII 2d? ;)\namator [2020-12-03 08:29]


Symbolika i wystrój świątyni chrześcijańskiej. Przewodnik po współczesnej architekturze wnętrz sakralnych według soborowych dokumentów Kościoła i aktualnego prawa kościelnego 2005 - Książki • Naukowa.pl\nSymbolika i wystrój świątyni chrześcijańskiej. Przewodnik po współczesnej architekturze wnętrz sakralnych według soborowych dokumentów Kościoła i aktualnego prawa kościelnego\nKsiążka "Symbolika i wystrój świątyni chrześcijańskiej" to przede wszystkim nowoczesne kompendium dla księży, architektów, projektantów wnętrz sakralnych, którzy nie pozostają obojętni na zmiany zachodzące w strukturze architektonicznej kościołów w Polsce i chcieliby zachować ich piękno, funkcjonalność i przede wszystkim zgodność z doktryną Soboru Watykańskiego II i wymogami współczesnego prawa kościelnego. Poza aspektem praktyczno-poradnikowym publikacja jest wspaniałą wędrówką po historii sztuki i kultury europejskiej oraz historii Kościoła, z pewnością więc zainteresuje szeroki krąg odbiorców, ze szczególnym uwzględnieniem studentów teologii, historii sztuki i kuluroznawstwa. Napisana barwnym, żywym językiem, ozdobiona wieloma rycinami i zdjęciami książka jest rzetelnym źródłem wiedzy i gwarancją dobrej lektury.\nKlienci, którzy kupili Symbolika i wystrój świątyni chrześcijańskiej. … wybrali również:\nAktualnie oglądasz produkt Symbolika i wystrój świątyni chrześcijańskiej. Przewodnik po współczesnej architekturze wnętrz sakralnych według soborowych dokumentów Kościoła i aktualnego prawa kościelnego - Walczak Roman


Mercedes-Benz CL Grand Edition na 60-lecie S-klasy coupé | Autokult.pl\nARKADIUSZ GABRYSIAK • dawno temu\t• 8 komentarzy\nMcLaren 650S – będzie wersja torowa?\nFord inwestuje w fabrykę silników\nMercedes klasy S jest flagową limuzyną tego niemieckiego producenta. Wersję coupé powstałą na bazie tego modelu nazywano różnie w ciągu lat: SEC, S coupé czy obecny w ofercie model CL. Jednak geneza tego samochodu to model 300 S w wersji coupé 1952 roku (W188).\nNie trudno więc obliczyć, że w tym roku Mercedes obchodzi 60. urodziny swojego flagowego modelu w odsłonie coupé. Z tej też okazji niemiecki producent wprowadził do oferty edycję specjalną o nazwie Grand Edition.\nPakiet ten oferuje kilka wyjątkowych możliwości konfiguracji z programu designo. Do wyboru są trzy unikatowe kolory lakieru: platinum black metallic, mocha black metallic oraz magno cashmere matte white (widoczny na powyższym zdjęciu). Mercedes CL Grand Edition został również wyposażony w pakiet stylistyczny AMG, w którego skład wchodzi bardziej agresywny zderzak przedni, listwy progowe oraz zmodyfikowany zderzak tylny. Gdzieniegdzie są również znaczki Grand Edition świadczące o wyjątkowości tego modelu. Wygląd zewnętrzny dopełniają 20-calowe felgi aluminiowe.\nWewnątrz klienci będą mieli możliwość skorzystania z całej gamy skór i wykończeń dostępnych w mercedesowskim programie designo.\nMercedes CL Grand Edition oferowany będzie jako opcjonalny pakiet dla wersji CL500 i CL600. Klienci, którzy się na niego zdecydują, będą musieli uszczuplić swój portfel o 4850 euro.\nUżywany Mercedes-Benz Klasy S W140 [1991-1998] - poradnik kupującego\nMercedes-Benz Klasy S Coupé na pierwszym szkicu\nMercedes-Benz Klasy S Coupé z muskularnym ciałem\nMercedes-Benz Klasy S Coupé - pierwsze zdjęcia\nMercedes-Benz Klasy S Coupé - nowe zdjęcia szpiegowskie\nNowy model McLarena w 2015 roku [aktualizacja] Nissan Navara od Nismo Kobiety wybrały swój samochód roku Zlicytowano najdroższe numery rejestracyjne świata Sebastian Vettel po trzech dniach w Scuderia Ferrari Suzuki Wagon R+ z wadliwymi poduszkami powietrznymi Problem z hamulcami w Jaguarach XJ Poważna awaria silnika w 14 tysiącach samochodów Toyoty BMW serii 5 GT z dieslem do serwisu Range Rover Evoque Cabrio prawdopodobnie w przyszłym roku WEC 2014 São Paulo: triumf Porsche, mistrzostwo Toyoty Ciąg dalszy opery mydlanej Saaba Mark Webber nie pamięta swojego wypadku w Sao Paulo BMW 2 Active Tourer z napędem xDrive Tajemniczy muł testowy LaFerrari - będzie spider? Mercedes-Benz SL63 AMG World Championship 2014 Collector's Edition Chiny staną się głównym odbiorcą Volvo Wzmocniony Seat Leon Cupra Drogowe samochody McLarena nie dostaną silników Hondy Ford Ranger po kuracji odmładzającej [wideo] BMW przedstawia najdroższy lakier w swojej ofercie Jazda z pijanym kierowcą to gra o życie. Zagrasz? Potężna kraksa Marka Webbera w Sao Paulo! LARTE Design Range Rover Sport Winner - SUV po rosyjsku\nProkuratora skonfiskowała 1000-konnego Mercedesa. Samochód wyceniają na 3 mln zł Na Polonezie można zarobić. Specjalna wersja dla policji sprzedała się błyskawicznie Skromny kierowca Hellcata pokazuje, co daje duża moc. Chevrolet Corvette nie miał szans Nowe dzieło Singera i Williamsa. Porsche 911 zwala z nóg VC-T - rewolucyjny silnik Infiniti w sprzedaży od 2018 roku Raport UOKiK. Stacje, na których sprzedawano paliwo złej jakości Przejechał Chevroletem Corvette ponad milion kilometrów. Teraz oddał samochód do muzeum Od Golfa do Lamborghini w jeden dzień. Przewrotna historia 19-latka Powrót do przeszłości! Je Design bierze się za Seata Leona Cupra Najtańsi ubezpieczyciele. Ranking OC, AC i NNW Mimo wieku, ciągle pociąga. Legendarny Ford RS200 Evolution trafił na sprzedaż Przywiązał telefon i tablet do kierownicy. Policjant nie mógł wyjść ze zdziwienia


Czym jest dochód pasywny i jak go osiągnąć? | InternetowyKantor.pl\nDochód to nic innego, jak pieniądze, które uzyskujesz za wykonaną pracę zarobkową. Zazwyczaj jest tak, że jak pracujesz, to masz dochód, a jak nie pracujesz, to nie zarabiasz. Wyjątkiem od tej reguły jest tak zwany dochód pasywny. Co to za dochód i jak można go osiągnąć?\nDochód pasywny, to rodzaj dochodu, który możesz osiągać nie wykonując żadnej pracy. To znaczy, że raz wykonana praca przynosi regularne zyski przez długi czas. Dochód pasywny jest marzeniem wielu ludzi. Nie brakuje takich osób, które osiągają dochód pasywny tak wysoki, że w zupełności wystarcza im na życie. Osoby, które utrzymują się tylko z samego dochodu pasywnego określa się mianem rentierów. Rentier czerpie korzyści dzięki posiadanemu kapitałowi, nieruchomościom, papierom wartościowym lub wkładom bankowym.\nJak można osiągnąć dochód pasywny?\nDochód pasywny można osiągnąć na wiele sposobów. Coraz więcej osób czerpie dochód pasywny z działalności w internecie. Wystarczy prowadzić stronę internetową, blog lub kanał na YouTube, gdzie umieszcza się reklamy i zarabia za ich wyświetlenia bądź kliknięcia w nie. Źródłem dochodu pasywnego są także programy partnerskie – raz wykonujesz pracę polegającą na umieszczeniu na stronie lub blogu linków do polecanych produktów, a potem czerpiesz zyski za to, że ktoś je kupi. Sposobem na dochód pasywny jest także sprzedaż internetowa. Raz wykonujesz pracę związaną ze stworzeniem sklepu i dodaniem do niego produktów i zarabiasz przez długi czas na tym, że ludzie kupują oferowane produkty. Poza działalnością internetową idealnym przykładem rentierów są pisarze lub muzycy. Wystarczy napisać książkę lub nagrać płytę i można już tylko czekać na pieniądze ze sprzedaży, choć oczywiście konieczne do wykonywania regularnie są działania promocyjne. Inne sposoby na dochód pasywny to na przykład:\nmieszkanie lub lokal na wynajem – najemca korzysta z mieszkania lub lokalu, a Ty nie robisz nic, tylko dostajesz za to pieniądze jako jego właściciel;\nlokata w banku – wpłacenie pieniędzy na lokatę pozwala na pobieranie odsetek z tego tytułu;\ninwestycje kapitału na rynku finansowym;\nopatentowanie wynalazku i czerpanie zysków z udzielania licencji na korzystanie z niego;\nEmeryturę i rentę także można zaliczyć do dochodu pasywnego, bo są wypłacane co miesiąc osobom, które nie wykonują żadnej pracy.\nDlaczego warto mieć dochód pasywny?\nDochód pasywny, to dochód, który posiadasz niezależnie od Twojego zaangażowania. Angażujesz się tylko raz, a później nie musisz już robić praktycznie nic więcej. To regularny zastrzyk gotówki, który można przeznaczyć na inne inwestycje czy po prostu odkładać na tak zwaną „czarną godzinę”. Takie pieniądze są idealnym dodatkiem do normalnej, czasami niskiej pensji.\nDochód pasywny to doskonałe rozwiązanie dla freelancerów. Freelancer to osoba, która pracuje na własny rachunek, zazwyczaj na zlecenie, a jej dochody zależą głównie od jej zaangażowania oraz ilości i jakości zleceń, jakie otrzymuje.\nDla osób, które pracują na umowach o dzieło i nie opłacają składek ZUS, dochód pasywny może być ratunkiem, gdy nie będą mogły pracować z powodu kłopotów zdrowotnych, gdyż bez składek nie mogą liczyć na chorobowe czy rentę. Bywa jednak tak, że komuś udaje się osiągnąć tak wysoki dochód pasywny, że wystarcza na kompletne utrzymanie. Możliwość rezygnacji z typowej pracy zawodowej jest marzeniem wielu osób, które dzięki uzyskaniu dochodu pasywnego w odpowiedniej wysokości może zostać spełnione.


zmiana rozmiaru fontów w Viscie – W-Files\nzmiana rozmiaru fontów w Viscie\npaź 6, 2008 jnx5 komentarzywindows\nVista ma bardzo przyjemną możliwość zmiany rozmiaru (dpi) fontów – otóż skorzytałem z tej przydatnej funkcji aby zwiększyć minimalnie rozmiar wyświetlanych fontów ze standardowych 96 dpi na 101 dpi. I wszystko ładnie poszło poza jedną rzeczą:\nOtóż jak widać wyżej po zmianie fontów zostało na chama obcięte Menu Start tam gdzie jest menu od wyłączania/resetowania etc!\nDodam, że żadnych tweakerów nie stosowałem czy jakiś ukrytych opcji – wszystko na standardowych opcjach i taka wpadka/niedopatrzenie nawet nie wiem jak to nazwać.\nChyba napiszę maila do Billa by podkupił od Appla jakiś specjalistów od budowania interfejsów bo ci co są to…#@!\nustawiłem sobie to DPI i nadal widzę strzałkę, chociaż widać, że jest trochę przycięta. W aplikacjach faktycznie gubiony jest realny parametr okna wewnętrznego, który jest najwyraźniej wyrównywany do wielkości fontu, ale wygląda tak, jakby aplikacje dostawały wartość bez mnożnika % – np. w VMRC poobcinany jest ekran desktopu guesta.\nnexor można coś z tym zrobić? w sensie jest jakiś pacz bądź cokolwiek co dobrze przeskaluje? bo nie wierzę, że dając taką opcję do systemu nie przetestowali jej…\nodwaliłem za ciebie zadanie domowe i zrobiłem kilka testów – najwyraźniej problem tkwi z przeliczniq DPI->pixel – zresztą nie wnikam w technikalia ale są kalqlatory DPI dla rozdzielczości.\neniłej jeśli ustawisz DPI >=120% nie będziesz miał problemu q: może problem zaokrąglenia? (;\nśmieszne, ale wydaje się, ze menu nie wspiera w pełni scalingu. tu masz aplikacyjkę zamieniającą start: http://www.vistastartmenu.com/index.html\nno właśnie chodzi o to, że 120 to dla mnie za dużo – jest możliwość wpisania własnej wartości to wpisałem taką jaka mi najbardziej odpowiada. Generalnie jakoś będę z tym żyć w końcu tylko kilka razy dziennie się tam do tego menu sięga. No ale pewien niesmak jest.\n120% to troche mniej, niz 12oDPI\na ta aplikacyjka jest calkiem w cipke q:


Jakie herbaty pić na odchudzanie? Jakie herbatki przy odchudzaniu? - Czajnikowy.pl sklep z herbatą\nJakie herbaty pić na odchudzanie? Jakie herbatki przy odchudzaniu?\nPublished 24 września 2016 at 1280 × 720 in Jakie herbaty pić na odchudzanie? Jakie herbatki przy odchudzaniu działają?


I znów wstaje nowy dzień: Niedzielne wypieki, czyli pierwsze udane drożdżówki\nWygnanko 4 czerwca 2012 13:42\nJakie słodkie dziewczynki :) Lubię drożdżówkę z kruszonką. Palce lizać.\nGosha 4 czerwca 2012 14:29\nGratuluje pięknego wypieku, Twoje córcię są przeurocze, a każda jaka indywidualistka. I to jest w tym najpiękniejsze! Buziaki\nkangoashja 4 czerwca 2012 23:23\nUhmm, zjadłoby się i to jeszcze taką ciepłą prosto z blaszki. Moja babcia takie piekła, będąc dzieckiem uwielbiałam je. Ale nie urządzam profanacji i nie biorę się za drożdzówki. A te Twoje dziewczyny są przesłodkie. 3x buziaki dla każdej z nich.\nJoanna 5 czerwca 2012 22:02\nhej Iza ... dziękuję za odwiedziny ...\nja też u Ciebie zostaję na dłużej bo ... tak jak Ty lubię kawę o poranku !\nwspaniałe masz dziewuszki ... a trojacza fota wózka uroczo wygląda zwłaszcza z piesiem ... hihi\nIza 6 czerwca 2012 12:22\nBardzo dziękuję za miłe komplementy w imieniu moich dziewczyn :-)\nAGATAA 6 czerwca 2012 12:54\nBardzo miło tu u Ciebie , więc zostaję na dłużej. Dziękuję za udział w Candy. Pozdrawiam\nPati 7 czerwca 2012 13:02\nhejka ale tu fajnie u Was ja tez zostaje z Wami na blogu:)\nPozdrawiam Wasze cudne Trojaczki ja mam "tylko" blizniaki :)\nMonika Witek 9 czerwca 2012 06:42\nMMmmmmmm... Jak te drożdżówki pięknie wyglądają! To grzech tak kusić ludzi:) Masz śliczne Córeczki! pozdrawiam!\nbetiszka 12 czerwca 2012 22:54\nnie wiem co słodsze i bardziej apetyczne...\nbułeczki czy córeczki :*\nolka 13 czerwca 2012 04:32\nRany jakie słodziaki siedzą przy stole :)))\nOdpisuje przepis na pewno skorzystam :)smakowicie te "bułeczki" wyglądają


Państwo albo psikus - Polish Club Online\n18/07/2020 18/07/2020 Konrad Rękas Felietony, Polska, PopularneNo comments\nI wbrew pozorom, przy wszystkich fałszach i manipulacjach (ani to projekt, ani rządowy, ani w ogóle nie ma mowy o żadnym realnym zakazie, czyli zupełnie jak np. z… „piekłem kobiet”) – nie jest to sytuacja całkiem abstrakcyjna. Przeciwnie, znakomicie oddaje pozorność trzecioerpowskiej post-polityki. W tym sensie szydercy mają trochę racji, że delegalizacja Halloween rzeczywiście trochę przypomina ogłaszanie przez samorządy kolejnych “stref wolnych od LGBT“. Oto np. niedawno pojawiły się głosy, że PiS powinno koniecznie dogadać się z PSL, bo to by pozwoliło podjąć uchwały w tej sprawie przez kolejne trzy sejmiki. I nie, nie w tym rzecz czy gendryzm jest czy nie jest ideologią oraz czy i jak bardzo niebezpieczną. Tylko o ustalenie czy samorządy są od przyjmowania stanowisk NIE MAJĄCYCH ŻADNEGO PRAKTYCZNEGO ZNACZENIA, czy od stanowienia dobrego, przemyślanego prawa miejscowego oraz nadzoru nad urzędnikami tak, by jakiś choćby kawałek Polski był lepszym miejscem do życia.\nNadto zaś, od strony praktycznej “sprawa Halloween” – jest ćwiczeniem czym skończyłyby się wszelkie pomysły z gatunku pełnego ludowładztwa i demokracji bezpośredniej. W przypadku obligatoryjności rozpatrywania na plenarnym posiedzeniu Sejmu internetowych petycji obywatelskich – najpierw parlament przywaliłaby cała sterta wniosków w sprawie uznania, że Ziemia jest płaska oraz przyłączenia Polski do Galaktycznego Imperium. Następnie, gdyby obligatoryjne stało się referendum powszechne – pierwszym byłoby to o aborcję, zapewne wygrane przez zwolenników jej depenalizacji. A potem organizowano by je już co miesiąc, każde z 10 pytaniami, aż ludzie dostawaliby torsji na sam dźwięk słowa głosowanie.\nŹródło: KONSERWATYZM.PL – Portal Myśli Konserwatywnej, 18 lipca 2020.\nIlustracja tytułowa za: Inter.\nTagi: halloween Konrad Rękas lgbt wybory


Celem pracy było porównanie parametrów elektrogastrogramu wielokanałowego po wzbudzeniu poposiłkowego wzoru aktywności mioelektrycznej żołądka z użyciem dwóch odmian stałego posiłku próbnego.\nBadania przeprowadzono u 18 zdrowych, niezakażonych Helicobacter pylori ochotników (9 kobiet i 9 mężczyzn w wieku 24,4±4,0 [SD] lat). W dwóch odrębnych dniach badani otrzymywali do spożycia w zrandomizowanej kolejności naleśnik o wartości energetycznej 355 kcal lub jajecznico-omlet (370 kcal) i 200 ml wody do popicia. Elektrogastrogramy rejestrowano przez 30 min w okresie międzytrawiennym i przez 120 min okresu poposiłkowego.\nSpożycie jajecznico-omletu nie miało statystycznie znamiennego wpływu na udział czasowy normogastrii w elektrogastrogramie. Natomiast po zjedzeniu naleśnika w pierwszej półgodzinie obserwacji poposiłkowej względny udział czasowy normogastrii był wyższy: 86,3% w porównaniu do 77,4% na czczo. Po spożyciu jajecznico-omletu wzrost częstotliwości dominującej (DF) był znamienny statystycznie tylko w drugiej półgodzinie obserwacji poposiłkowej. Natomiast naleśnik powodował poposiłkowy wzrost DF istotny statystycznie aż w trzech podokresach obserwacji: 1–30 min, 31–60 min i 61–90 min. Wyrazem efektywnej stymulacji poposiłkowego wzoru aktywności mioelektrycznej żołądka był wzrost mocy dominującej (DP), który w przypadku obu ocenianych posiłków był istotny statystycznie we wszystkich czterech półgodzinnych okresach obserwacji. Jednak amplituda poposiłkowego wzrostu DP była większa po spożyciu naleśnika niż po jajecznico-omlecie. Jajecznico-omlet nieznacznie zmniejszał średni stopień sprzężenia fal wolnych (APSWC). Przeciwny trend zarysował się po spożyciu naleśnika, gdyż w pierwszej półgodzinie obserwacji poposiłkowej APSWC był wyższy niż w okresie międzytrawiennym (82,4% w porównaniu do 73,6% na czczo).\nPrzy podobnej wartości energetycznej naleśnik zapewnia, w porównaniu do jajecznico-omletu, efektywniejszą stymulację poposiłkowego wzoru mioelektrycznej aktywności żołądka, co implikuje jego wybór jako posiłku próbnego w badaniu elektrogastrografi cznym prowadzonym metodą zapisu wielokanałowego.\nBadania zrealizowano ze środków przyznanych przez Śląski Uniwersytet Medyczny na badania własne – numer umowy: KNW-2-192/09.


Wystawa "Wszystkie Małgośki Świata" w Bibliotece Narodowej - Warsaw now! Najciekawsze Wydarzenia i Miejsca w Warszawie\n8 lutego 2018 Warsawnow News, Wydarzenia, Za darmo 0\nWystawa “Wszystkie Małgośki Świata” w Bibliotece Narodowej.\nOd piątku, 9 lutego 2018 roku przez dwa miesiące w Bibliotece Narodowej oglądać można będzie wystawę Wszystkie Małgośki Świata – inaugurującą Archiwum Polskiej Muzyki Rozrywkowej w BN. Główną bohaterką wystawy jest Maryla Rodowicz, ukazana m.in. przez pryzmat twórczości Agnieszki Osieckiej. Ekspozycja obejmuje liczne materiały audiowizualne, płyty, gitary, stroje estradowe, fotografie, a nawet czerwone Porsche, którym wokalistka jeździła w latach 70. Historia Maryli Rodowicz pozwala nam zobaczyć dużą część obrazu rozrywki w czasach PRL i kolejnych dziesięcioleciach.\nWystawa “Wszystkie Małgośki Świata” będzie otwarta dla zwiedzających od 9 lutego do 9 kwietnia 2018 roku, od poniedziałku do soboty w godz. 8.30–20.30 w gmachu głównym Biblioteki Narodowej przy al. Niepodległości 213.