Str t a r żn ż ik k Moc o y c Um U o m wnej e (SMU M ) U PDF\nDownload "Str t a r żn ż ik k Moc o y c Um U o m wnej e (SMU M ) U - 1 -"\n1 Strażnik Mocy Umownej (SMU) - 1 -\n2 Przeznaczenie urządzenia Strażnik Mocy Umownej (SMU) jest urządzeniem przeznaczonym do prognozowania i kontroli mocy 15-sto minutowej w celu zapobiegania przekroczeniom mocy umownej energii elektrycznej. SMU może automatycznie sterować pracą urządzeń na podstawie prognozy mocy lub ostrzegać użytkownika o zagrożeniu przekroczeniem, podając jednocześnie orientacyjną moc urządzeń jakie należy wyłączyć. Dodatkowo urządzenie umożliwia kontrolę innych parametrów energii elektrycznej oraz archiwizacje wybranych wielkości na karcie pamięci. SMU może współpracować z systemami BMS. Zasada działania Strażnika Mocy Umownej (SMU) tryb automatyczny Urządzenie SMU na podstawie pomiarów mocy czynnej oblicza prognozowaną wartość mocy średniej 15-minutowej. Obliczanie prognozy odbywa się na podstawie średnich mocy 1-minutowych (opcjonalnie 15s) w oknach 15-sto minutowych synchronizowanych z czasem rzeczywistym. Jeżeli obliczona przez urządzenie prognoza przekracza zadaną przez użytkownika wartość mocy umownej, urządzenie automatycznie odłącza odbiorniki przypisane do stopni regulacji. Ilość odłączanych stopni zależna jest od wielkości prognozowanego przekroczenia, oraz zadeklarowanej mocy odbiorników przypisanych do poszczególnych stopni. Odłączanie odbywa się zawsze od stopnia 1 (odbiorniki o najniższym priorytecie). Po 1 minucie następuje ponowne obliczenie prognozy mocy. Jeżeli po odłączeniu urządzeń w pierwszym cyklu prognoza mocy jest niższa niż zadana moc umowna, urządzenie nie podejmuje dalszych działań. Jeżeli natomiast nadal ma miejsce przekroczenie, urządzenie odłącza odbiorniki przypisane do kolejnych progów, aż do momentu gdy prognoza spadnie poniżej zadanego poziomu. W przypadku gdy, pomimo odłączenia wszystkich odbiorników nadal istnieje zagrożenie przekroczenia mocy umownej urządzenie włącza próg alarmowy (stopnień 4). Po obniżeniu prognozy mocy do poziomu pozwalającego na powtórne załączenie odłączonych odbiorników SMU automatycznie zezwala na pracę urządzeń przypisanych do poszczególnych progów. Załączanie odbywa się w odwrotnej kolejności niż wyłączanie. Jeżeli urządzenie nie steruje żadnymi urządzeniami, można zdefiniować progi alarmowe, przy których SMU uruchomi kolejne progi alarmu\n3 Zasada działania Strażnika Mocy Umownej (SMU) tryb alarmowy Tryb ten przeznaczony jest dla odbiorców, którzy nie mają możliwości automatycznego odłączania odbiorników, jednak na podstawie danych o prognozowanym poborze mocy mogą dysponować pracą poszczególnych zespołów urządzeń. Urządzenie SMU na podstawie pomiarów mocy czynnej oblicza prognozowaną wartość mocy średniej 15-sto minutowej. Obliczanie prognozy odbywa się na podstawie średnich mocy 1-minutowych w oknach 15-sto minutowych, synchronizowanych z czasem rzeczywistym. Na ekranie dyspozytora lub tablicy wyświetlana jest na bieżąco prognozowana wartość mocy pobranej 15-sto minutowej, oraz informacje na temat aktualnego poboru mocy. W przypadku przekroczenia zadanego progu na ekranie dyspozytora wyświetlany jest alarm oraz podawana jest orientacyjna wartość o jaką należy zmniejszyć aktualny pobór mocy aby nie doszło do przekroczenia. W tym trybie urządzenie ostrzega o zagrożeniu przekroczeniem mocy umownej, jednak nie steruje automatycznie odbiornikami. Parametry energii mierzone przez urządzenie SMU umożliwia pomiar parametrów energii elektrycznej pobieranej z sieci, takich jak: moc czynna i bierna każdej z faz i sumarycznie, napięcia (wartość średnia 1s, wartość minimalna, wartość maksymalna), prądy, energia czynna i bierna, współczynnik mocy, współczynnik odkształcenia napięcia i prądu THD (opcja), widmo harmonicznych (opcja). Wszystkie parametry wyświetlane są na wizualizacji. Mogą być również udostępniane do systemu BMS\n4 Zapis parametrów do pamięci urządzenia Urządzenie Strażnik Mocy Umownej umożliwia zapis parametrów w pamięci sterownika (standard) oraz na karcie SD (opcja). W pamięci sterownika zapisywany jest profil mocy 15-minutowej z okresu 1 tygodnia z możliwością podglądu w oknie przeglądarki. Pozostałe parametry mogą być zapisywane na karcie pamięci zainstalowanej w urządzeniu w formacie plików Excel z możliwością odczytu poprzez połączenie ftp. Istnieje możliwość zapisu: wartości średnich napięć i prądów, mocy, stanu liczników, informacji o wystąpieniu zdarzeń, np. zapad napięcia, inne parametry na życzenie. Synchronizacja czasu Istnieją następujące opcje synchronizacji czasu w urządzeniu z czasem rzeczywistym: synchronizacja ręczna (wykonana przez użytkownika); synchronizacja z zegarem frankfurckim poprzez sygnał DCF; synchronizacja z zegarem frankfurckim poprzez sygnał satelitarny przy użyciu emulatora DCF. Powiadamianie o wydarzeniach Istnieje możliwość rozbudowania urządzenia o moduł komunikacyjny GSM umożliwiający wysyłanie wiadomości tekstowych SMS z informacjami o wystąpieniu zdefiniowanych zdarzeń do zaprogramowanych w pamięci numerów\n5 Urządzenie może zostać wyposażone w wyjścia dostosowane do rodzaju sterowanych odbiorników. Przykładowo: Wyjścia sterujące wyjścia bezpotencjałowe do sterowania stycznikami, wyjścia do sterowania napędami silnikowymi, sterowanie odbiornikami za pomocą protokołu modus rtu, wyjście analogowe 0-10V, 4-20mA, inne dostosowane do wymagań. Wizualizacja Urządzenie SMU posiada wbudowaną wizualizację służącą do konfiguracji, zmiany nastaw i podglądu mierzonych parametrów. Do wyświetlenia wizualizacji na komputerze wymagane jest łącze Ethernet oraz przeglądarka internetowa (Internet Explorer, Mozilla Firefox, Opera) z włączoną obsługą Java Script. Wizualizacja może być wyświetlana jednocześnie na kilku komputerach. Dostęp do wizualizacji chroniony jest hasłem dostępu. Istnieje możliwość zaprogramowania zróżnicowanych uprawnień poszczególnych użytkowników systemu\n6 Producent: dobór, doradztwo, programowanie PQ-SYSTEM ul. Klimeckiego 14, Kraków tel\nInstrukcja obsługi STRAŻNIKA MOCY UMOWNEJ w wersji OPTIMUM. Instrukcja obsługi urządzenia\n1 Instrukcja obsługi urządzenia STRAŻNIK MOCY UMOWNEJ (SMU) w wersji OPTIMUM 2 Spis treści Przeznaczenie urządzenia... 3 Zasada działania Strażnika Mocy Umownej (SMU) tryb automatyczny... 3 Zasada działania\nStrażnik Mocy Umownej PQ-Guard\nStrażnik Mocy Umownej PQ-Guard Spis treści: Strażnik Mocy Umownej PQ-Guard... 1 Strażnik Mocy Umownej przeznaczenie urządzenia... 1 Podłączenie urządzenia... 1 Funkcje dodatkowe... 1 Wymagania systemowe...\nSTRAŻNIK MOCY UMOWNEJ (SMU)\n1 Instrukcja obsługi urządzenia STRAŻNIK MOCY UMOWNEJ (SMU) w wersji COMFORT 2 Spis treści Przeznaczenie urządzenia... 3 Zasada działania Strażnika Mocy Umownej (SMU)... 3 Zanik zasilania SMU... 3 Wyjścia


III liga Bałtycka - 2015/2016, kolejka 5 - Pomorski Futbol\nKolejka 5 - 12/13. września 2015\nVineta Wolin 1 - 0\n(1 - 0) GKS Przodkowo 12 września 2015 - 17:00\nPogorzelczyk Kajetan 43'\nŚwit Skolwin (Szczecin) 0 - 2\n(0 - 0) Gwardia Koszalin 12 września 2015 - 16:00\nWólkiewicz Daniel 49'\nSzymański Łukasz 72'\n(0 - 0) Bałtyk Gdynia 12 września 2015 - 13:00\nŻołnowski Sebastian 73'\n(0 - 1) Drawa Drawsko Pomorskie 12 września 2015 - 13:00\nMularczyk Konrad 2'\nGryf Słupsk 2 - 3\n(1 - 1) KS Chwaszczyno 12 września 2015 - 17:00\nSolczak Adrian 22'\nSchulz Szymon 61'\nDuda Przemysław 33'\nByczkowski Arkadiusz 72'\nByczkowski Arkadiusz 84'\n(0 - 0) Kaszubia Kościerzyna 12 września 2015 - 17:00\nDrzymała Michał 88'\nArka II Gdynia 0 - 0\n(0 - 0) Pogoń II Szczecin 13 września 2015 - 11:00\nBałtyk Koszalin 1 - 1\n(1 - 1) Lechia II Gdańsk 9 września 2015 - 17:00\nKrauze Krystian 31'\nMacierzyński Przemysław 17'\nmksstart 10.09.2015, 09:41:54\nGryf słupsk słaby ... tylko patologia nic więcej .... Wierzyca jak idzie, jak burza ...\nWPMG54 11.09.2015, 17:50:38\nWierzyca walka walka i gramy o 3 pkt\nhekla 11.09.2015, 19:13:43\nChemik -Drawa 0-1.\nadams 12.09.2015, 13:08:04\nZobaczymy gdzie Start będzie w następnym sezonie i nie obrażaj piłkarzy bo chyba nie zdajesz sobie sprawy ile to jest wyrzeczeń trenując piłke nożną.Patola to są alkoholicy i nie udacznicy.Pozdrawiam\nSev22 12.09.2015, 14:35:33\nSev22 12.09.2015, 14:37:36\nZaznacz Gryf Słupsk i Start Miastko, a dopiero potem pisz kto jest słaby.\nKibic.GKS 12.09.2015, 17:30:14\nmożna swoim kibicować ale nie znoszę obelg wobec innych drużyn , więc przypomnę mecz jeszcze w lV lidze GKS Przodkowo wówczas wicelider pojechał do Pelplina do lidera i co się stało ? Pelplin przegrał 1-7 . w piłce jest różnie raz się przegrywa i wygrywa\nfazi 12.09.2015, 18:18:40\nJaki wynik w Słupsku?\nkikoo 12.09.2015, 18:25:44\nCartusia Kartuzy 0-1 Bałtyk Gdynia , koniec\nŚwit Skolwin (Szczecin) 0-2 Gwardia Koszalin , koniec\nkikoo 12.09.2015, 18:26:38\nGryf Słupsk 2-1 KS Chwaszczyno , 69 min\nkikoo 12.09.2015, 18:37:19\nGryf Słupsk 2-2 KS Chwaszczyno , 76 min\nkogucik56 12.09.2015, 18:37:40\nw Słupsku 72 min 2-2 goscie graja w 10\nkikoo 12.09.2015, 18:39:18\nkogucik56 12.09.2015, 18:39:31\nMiało byc gospodarze sorki\nkikoo 12.09.2015, 18:45:31\nGryf Słupsk 2-3 KS Chwaszczyno , 84 min\nkikoo 12.09.2015, 18:50:24\nWierzyca Pelplin 0-1 Kaszubia Kościerzyna , 90 min\nfazi 12.09.2015, 18:52:52\nGryf przegral 3-2 bramka zwycieska dla Chwaszczyna pada z karnego\nkikoo 12.09.2015, 18:59:47\nVineta Wolin 1-0 GKS Przodkowo , koniec\nGryf Słupsk 2-3 KS Chwaszczyno , koniec\nWierzyca Pelplin 0-1 Kaszubia Kościerzyna , koniec\nAGK78 12.09.2015, 19:06:39\nBrawo Kaszubia! 😀\nKibic.GKS 12.09.2015, 19:10:40\njak widać piłka jest nie obliczalna\nkibicw 12.09.2015, 19:16:13\nKaszubia dzisiaj dołączyła do grona tych którym funduje się karnego w 90 minucie.\nhekla 12.09.2015, 19:40:01\nkibicw-rozumiem rozgoryczenie po stracie bramki /w 90 minucie/ po karnym.Gdyby Twoja drużyna zdobyła bramkę w takich okolicznościach,to pewnie byś piał z zachwytu.Podyktować karny w takiej sytuacji to duża odpowiedzialność.Wg mnie przewinienie musiało być ewidentne.Sędzia był bliżej i na pewno widział dokładnie,a na dodatek /na pewno/był obserwator,który oceni tę decyzję.Jeżeli w kilku najbliższych meczach ten sądzia nie będzie na boiskach,to być może masz rację.Głowa do góry,jeszcze wiele karnych przeżyjemy.Pozdrawiam.\nbigul 12.09.2015, 19:42:44\nCały mecz kaszubia grała na ałaaaa , sędzia drukował . Ale karny był ręka była ewidentna .Wynik nie oddaje tego co było na boisku . Nie jest źle w razie wygranej Pogoni spadniemy na 2 miejsce a zimny prysznic się przyda .\nkibicw 12.09.2015, 19:57:44\nhekla dzięki za pozdrowienia po części masz racje ale po obejrzeniu kilku set meczów człowiek już nie potrzebuje opinii obserwatora który i tak jest z tej samej kliki . Grad kartek dla jednej drużyny gdzie faule możesz mi wierzyć po obu stronach były tej samej wagi nie sprzyja ani miłej atmosferze na trybunach a już na pewno nie naszej lidze czy piłce nożnej w Polsce. Wiem że każdy kibic zawsze w lepszym świetle widzi swoich chłopaków na boisku i sędzia ma trochę z tym przechlapane. Ale w tym przypadku już po wszelkich emocjach stwierdzam iż sędzia był kiepski żeby nie powiedzieć że mógł być jednostronny. Pozdrawiam miłego weekendu.\nhekla 12.09.2015, 20:13:13\nkibicw też wiele spotkań obejrzałem.Ostatnio zaliczyłem 200km,aby obejrzeć mecz mojej drużyny z Gryfem Słupsk.Powyżej kol.bigul potwierdził zagranie ręką.\nWierzycaPelplin 12.09.2015, 20:13:17\nNapiszę tak mecz nie porywal karny był bo była ręką każdy miał przeblyski i jedni i drudzy szkoda bo mecz był na remis ale taka jest piłka każdy czekał na kibiców a tu co lipa szkoda ale i tak jest dobrze kiedyś musiała przyjść porażka ale gramy dalej ;-) Lechia\nnalesnikov 12.09.2015, 20:15:16\nMam takie same wrażenie jak kibicw. Mecz był wyrównany. Zarówno jedni jak i drudzy mogli strzelić bramki i w pierwszej i w drugiej połowie. Ale tak jak bigul powiedział, sędzia gwizdał na alaaa i mówią o tym kartki których chyba z 7 podyktował dla Wierzycy przy jednej dla Kaszubii. (Chyba dobrze policzyłem). Boli karny w 90 minucie po tej ręce. No ale nie ma co płakać i trzeba grać dalej\nWPMG54 12.09.2015, 20:25:29\nWszyscy mają racje mecz był super z przewagą Wierzycy ale zawsze znajdzie sie jakas hiena co ten cały wysiłek przekabaci i wszystko idzie na marne i po co to grac jak jeden osiłek załatwi wszystko\nSzymonMKS 12.09.2015, 21:00:06\nWierzyce boli dupa hahahahahahaha. Zbyt pewni siebie !\nWPMG54 12.09.2015, 21:24:17\nSzymonMKS 12.09.2015, 22:20:21\nWierzyca Net Hools online ?\nCARTUSIA1923KARTUZY 12.09.2015, 22:35:59\nIle Kaszubi w Pelplinie ?\njohnymielony 12.09.2015, 22:41:15\nMecz Wierzycy z Kaszubią był na remis, obie drużyny miały sytuacje do strzelenia bramki lecz ich nie wykorzystali. Patrząc z boku było widać że sędzie trochę nie sprawiedliwie dyktował niektóre faule i kartki. a co do Karnego to podyktowany prawidłowo. Czy wygrywasz czy nie ... !!! WIERZYCA\nWierzyca_1 13.09.2015, 10:01:13\nCARTUSIA - Kaszubi w Pelplinie 0.\nHenryk 13.09.2015, 10:16:48\npozdrawiam patologie która była na trybunach w tym pelplinku takich wieśniaków chyba nigdy nie widziałem, czytając teraz ich komentarze można powiedzieć normalni ludzie ale polecam każdemu być chociaż na ich jednym meczu jak ktoś szuka mocnych wrażeń\npogonleborkfans 13.09.2015, 10:57:40\nxksiadz 13.09.2015, 11:12:46\nWiększych wisniakow jacy sa w palplinie nie ma nigdzie prostaki prosto z buszu gowniarze po jednym strzale i z płaczem do biskupa\nWierzyca_1 13.09.2015, 11:22:38\nNie ośmieszaj się, jak na moje doping był przyzwoity, a Ty pewnie masz teraz ból dupy, że 0 sraszubi na meczu było?\nHenryk 13.09.2015, 11:25:37\nhaha wierzyca jaki ty prosty jesteś. Ja nie mówię o dopingu, ale skoro jak zawodnicy gości schodzą do szatni i jakieś wsiuny śmierdzące mogą wejść na teren boiska i wyzywać zawodników aż im piana z japy leci to dla ciebie doping to tylko świadczy o tym że nigdy za swoją wiochę nie wyjechałeś buraku.\nWierzyca_1 13.09.2015, 12:40:19\nxksiadz 13.09.2015, 12:58:25\nPalplin buraki i prostaki nie mowie o zawodnikach tylko o burakach na trybunie patafiany i pedaly oszolomy\nWierzyca_1 13.09.2015, 13:04:56\n*Pelplin. A po drugie proszę nie brać wszystkich do jednego wora.\nWierzyca_1 13.09.2015, 13:17:43\nZobaczymy czy jak my do was przyjedziemy czy będzie taki porządek.\nhekla 13.09.2015, 13:18:04\nWierzyca_1 13.09.2015, 13:22:14\nxksiadz 13.09.2015, 14:33:05\nTo kurwa zrobcie z debilami porzadek wszystko\nSwider_Start 13.09.2015, 14:48:08\nJestem kibicem Startu Miastko i mam prosbe odnosnie komentarzy [ mksstart ]: nie bierzcie pod uwage głupstw ktore wypisuje ten czlowiek. Prawdopodobnie nie jest w ogole zwiazny z MIastkiem i chce zaszkodzic tylko wizerunkowi kibicow i klubu Start. Pozdrawiam\nxksiadz 13.09.2015, 15:21:04\nAGK78 13.09.2015, 17:27:12\nWierzyca_1-tak się odgrażałeś w poprzedniej kolejce,że Kaszubia przegra.A teraz frustracie pozostało ci jedynie obrażać klub z Kościerzyny.To się właśnie nazywa mieć ból dupy.\nhekla 13.09.2015, 18:15:35\nMam nadzieję,że w sobotę odbijecie sobie stres w Chwaszczyniie.Tam podobno będą sędziowie którzy nie dają kartek i uznają zagrania ręką-to info dla zestresowanych kibiców z Pel plina.A tak przy okazji -zajrzyjcie do atlasu i zobaczcie,gdzie żródła ma Wierzyca/rzeka/.Spoko\nSzymonMKS 13.09.2015, 19:03:43\nWierzyca, zobaczymy ilu Was będzie w Kościerzynie !\n~kibic 13.09.2015, 19:52:00\ntylu ilu Was w Pelplinie, głąby w internecie wyzywać każdy potrafi\nAGK78 13.09.2015, 20:07:41\nPóki co to właśnie kibice wieprzycy pemplin istnieją tylko w necie.\nhekla-i już wiemy skąd ta ich miłość do Kościerzyny hahaha\nWierzyca_1 13.09.2015, 20:59:52\nAGK78 pokaż mi takowy wpis bo albo nie dowidze albo...


AB 03.10.2014 21:59\nZałoga brytyjskiego programu ?Top Gear? opuszcza Argentynę po licznych protestach, jakie wzbudziła tablica rejestracyjna jednego z samochodów ekipy. Jej numer - H982 FKL - został odebrany jako nawiązujący do wojny o Falklandy, którą w 1982 roku Argentyna przegrała z Wielką Brytanią.\nW ostatnich tygodniach prezenter Jeremy Clarkson i jego ekipa kręcili nowe odcinki programu w Ameryce Południowej. Kiedy przemierzali Patagonię, uwagę miejscowych przykuła rejestracja samochodu aktora:\nHaha, Top Gear's Jeremy Clarkson pissed off the Argies with his H982 FKL license plate. What a basket case country: http://t.co/eZc1bWf6mm\n? Tom Dan (@TomDanTheRock) October 3, 2014\nArgentyńczycy odebrali to jako aluzję do przegranej wojny o Falklandy. Z tego powodu ekipa programu musiała opuścić kraj wcześniej, niż zamierzała: lokalne władze nie wyraziły zgody na filmowanie, a feralne porsche zostało obrzucone kamieniami:\n'Top Gear' Gets Attacked in Argentina http://t.co/si3PfJTb3x pic.twitter.com/UJVCczkogr\n? BoldRide.com (@BoldRide) October 3, 2014\nSamochód Clarksona został porzucony na poboczu, wcześniej miejscowi obrzucili go też kamieniami - podaje BBC. Jak informuje telewizja, ekipa dostała też wiele skarg od oburzonych polityków i weteranów wojennych domagających się opuszczenia kraju przez dziennikarza.\n"To nie Clarkson odpowiada za zakup samochodów używanych w programie"\nOskarżeniom o prowokację zaprzecza jednak producent wykonawczy "Top Gear" Andy Wilman. - Top Gear kupiło trzy auta na potrzeby nakręcenia odcinka. Sugerowanie, że samochód [Clarksona - przyp. red.] został wybrany ze względu na jego tablicę rejestracyjną lub że tablice te specjalnie podmieniono, jest nieprawdziwe - zapewnił w rozmowie z dziennikiem "The Daily Mirror".\nWilman tłumaczył też, że to nie prezenterzy kupują auta, które są później wykorzystywane w programie - odpowiada za to osoba z biura "Top Gear". W dodatku pojazd miał zostać zarejestrowany pod obecnym numerem już 23 lata temu.\nW maju prezenter został oskarżony o rasizm\nTo nie pierwsze kłopoty Clarksona podczas pracy w BBC. W maju tego roku dziennikarz został oskarżony o rasizm: w materiale prowadzący miał recytować wierszyk ze słowem "nigger", uznawanym za wyjątkowo obraźliwe.\nPrezenter stwierdził najpierw, że nie użył obraźliwego określenia, a potem oświadczył, że czuje się "zmartwiony i przerażony", że mogło to zabrzmieć tak, jakby posługiwał się rasistowskim językiem. - Doskonale wiedziałem, że w najbardziej popularnej wersji rymowanki jest rasistowskie wyrażenie i chciałem je ominąć. Robiłem trzy podejścia do nagrania. W dwóch mamrotałem coś w miejscu, gdzie pojawia się to słowo, a w trzecim zamieniłem je na "nauczyciel" - tłumaczył.\nOstatecznie Clarkson nie został zwolniony. "BBC powiedziało, że jeszcze jedna obraźliwa uwaga gdziekolwiek, kiedykolwiek i będę zwolniony" - napisał dziennikarz w swoim felietonie w "The Sun". "To nieuniknione, że pewnego dnia ktoś gdzieś powie, że go obraziłem, i to będzie na tyle" - dodał jednak Clarkson.


« Sergio Perez drugi w GP ...\n...bo jak uzmysłowiła mi jedna rozmowa, ta marka nigdy nie miała go do mnie.\nAscetyczna, biała sala. Wokół nas białe ściany, między nami biały stół, nad nami biała lampa. Mój rozmówca patrzy na mnie przenikliwym, analitycznym wzrokiem. Nienagannie ułożona fryzura, perfekcyjny garnitur, stonowana gestykulacja. Bardziej wygląda na inżyniera lub stratega, a jednak - to designer. Osoba odpowiedzialna za pobudzanie kreatywności, upust fantazji i namiętności w tym zbiurokratyzowanym świecie wielkich koncernów. Dla mnie, designer zawsze musi być osobą trochę zakręconą, niespójną. Prowokować do myślenia, jawnie sprzeciwiać się ograniczeniom konstruktorów i smutnych realiów księgowych. Szef designu Renault - Laurens van der Acker - zawsze chodzi w kolorowych trampkach, których ma więcej niż jego żona wszystkich butów. Shiro Nakamura z Nissana przy tworzeniu samochodów inspiruje się mangą. Chris Bangle - kontrowersyjny były projektant BMW, który miał kluczowy wpływ na kształt całej firmy, nie tylko poszczególnych modeli marki, z lubością zaciąga akcentem farmera z południa USA. Nawet szef designu całej grupy Volkswagena, ostoi wszystkich najnudniejszych i najbardziej zachowawczych samochodów na rynku, to Walter da Silva - Włoch. Włoch zawsze jest zakręcony.\nTymczasem przede mną siedzi pięćdziesięcioletni letni Niemiec, którego emocje ograniczają się do kurtuazyjnego uśmiechu. Podjęcie tematu sentymentów, abstrakcyjnych założeń i fantazji - to wszystko na nic. Michael Mauer, szef Porsche Design Studio, jest jedną z tych osób, dla których dialog polega na przyjęciu informacji, przetworzeniu danych i sprzężeniu zwrotnym.\nJaki to ma wpływ na Porsche? Kluczowy. Jak sam rozmówca przyznaje, "w dzisiejszych realiach to wygląd produktu świadczy o całej marce i jest najważniejszym nośnikiem wartości marki". Teraz to wygląd definiuje markę, a co za tym idzie - decyduje o wszelkich pozostałych działaniach. Rola designu jest większa niż kiedykolwiek, bo konsumenci coraz bardziej kupują oczami, a coraz mniej racjonalnie. Zasługa w tym rozwoju technologicznego - na rynku aut nowych nie ma konstrukcji złych, wszystkie są dopracowane i konkurencyjne. Przez to wzrasta rola marketingu, który coraz skuteczniej omamia i wytwarza pożądanie. Design samochodowy to już nie kwestia inżynierii, to przedmiot PRu. Samochód to już nie urządzenie, które ma określoną pojemność bagażnika i zużywa daną ilość paliwa, ale pośrednik w zdobywaniu emocji i cech, takich jak brak ograniczeń, luksus, sukces. W końcu dlaczego jest zapotrzebowanie na Panamerę albo Cayenne? Bo kierują się mitem 911-tki, bazują na ich statusie i wartościach. Nawet jeśli są one totalnie nierelewantne w segmencie terenówek albo limuzyn. Klienci kupują iluzję, którą producenci z przyjemnością im dostarczają.\nPorsche Macan - czyli mniejsza terenówka, która ma podbić miejskie arterie za pośrednictwem młodych i zamożnych\n"Naszą strategią jest oferować auto najbardziej sportowe w swoim segmencie. Panamera to nie auto sportowe w uniwersalnym tego słowa znaczeniu, Cayenne też, ale to są auta sportowe swoich segmentów." Zarówno Cayenne, jak i Panamera, to auta zaprojektowane przez Mauera. Obiektywnie trzeba przyznać, że nie są piękne - ale ich celem wcale nie było byciem pięknymi. Nie było też wcale celem bycie sportowym - wyposażane są w napędy hybrydowe i wysokoprężne silniki oraz wszystkie możliwe opcje wyposażenia, które zwiększą komfort podróżowania. Obydwa modele to marketing, powstały na podstawie analizy potrzeb konsumentów. To samochody zdeterminowane samymi liczbami.\nOczywiście, nie ma w tym nic szokującego i to zupełnie normalne że samochody są tworzone tak, żeby się sprzedawały. Ale w przypadku Porsche jest jedno ale: 911. Samochód, który w swojej bardzo anachronicznej już formie od ponad pół wieku w beztroski sposób idzie naprzeciw wszystkim obowiązującym trendom i łamie schematy. 911-tka stała się ikoną motoryzacji nie tylko ze względu na charakterystyczny kształt, ale i swój nonkonformizm - silnik umieszczony za tylną osią przyprawia nieustannie o ból głowy inżynierów, którzy muszą naginać prawa fizyki, aby zrównać się osiągami z konstrukcjami o bardziej optymalnej konfiguracji. Lecz kiedy w latach 80. podjęto próbę zastąpienia 911-tki o wiele nowocześniejszym modelem 928 z większym silnikiem umieszczonym z przodu, klienci sprzeciwili się na tyle mocno, że poprzednik musiał zostać wskrzeszony.\nMoją rozmowę o nowej generacji 911 rozpoczynam więc od próby wyobrażenia sobie tego wyzwania. W końcu dla osoby, która poświęciła całe swoje życie projektowaniu samochodów, reinterpretacja jednej z najbardziej wyrazistych ikon w historii musi być wielkim wydarzeniem. Pytam więc o przebieg procesu powstawania nowej 911tki - jak wspomina ten projekt, co było w nim takiego szczególnego? Jak się okazuje, "pod pewnymi względami to zadanie jak każde inne. Mamy od tego specjalne procedury, które określają nasze wytyczne i segmentują pracę. Zaczynamy od obliczania proporcji..."\nPorsche Panamera - ani ładna, ani limuzyna, ani auto sportowe. Ale klienci chcieli, więc mają.\nOstatnio prawa ręka Michaela Mauera, Peter Varga, odpowiedzialny za projekt nowego Boxstera, spytany o najważniejszą rzecz w swoim projekcie, wskazał na... drzwi. Chodziło mu o to, że to pierwsza generacja, w której drzwi tego modelu powstają specjalnie dla niego, a nie są zapożyczane od większego modelu, co otworzyło wiele nowych możliwości konstrukcyjnych. Ale... drzwi?! Czy ktoś spodziewa się takiego sposobu myślenia po styliście Ferrari, konstruktorze któregoś z amerykańskich muscle carów, pracowniku Apple'a albo Red Bulla? Samochody sportowe są sportowe właśnie po to, żebyśmy uciekali przed tym, co przyziemne. One mają dostarczać to, co nieopisane, a nie właściwości dające się zamknąć w liczbach i analizach. To jest to, co różni je od lodówki albo stołu.\nNie jest ważny sam fakt istotności tych drzwi, ale sposób postrzegania świata przez Porsche, podejście konstruktorów do produkowanych przez siebie samochodów. Porsche to wspaniała, wielka marka. Jeździłem wieloma jej modelami i każdy uwielbiałem tak samo, nawet jeśli został obliczony, a nie stworzony z pasji, jak ma to miejsce w przypadku równie zachwycających konkurentów z Włoch, USA czy też Japonii. Z roku na rok firma notuje coraz bardziej imponujące wyniki finansowe i pobija kolejne rekordy sprzedaży. To oczywiście zasługa ludzi takich, jak Michael Mauer którzy mówią: "Jeśli się rozbudowujesz, pewnego dnia musisz podjąć decyzję o wejściu w nowe segmenty. Problem nie leży w tej decyzji, ale jak się ją potem przeprowadzi".\nAle ośmielę się z tym stwierdzeniem nie zgodzić. Poświęcenie uwagi i energii każdemu ze szczegółów jest bardzo ważne i to ono buduje ostatecznie jakość produktu, ale tak wąski kąt widzenia może doprowadzić na pewnym etapie do zatracenia kontroli nad ogółem. Największe kryzysy sprzedażowe producentów - bankructwo Saaba, Alfa Romeo w latach 80., Fiat sprzed rządów Johna Elkanna - wynikły nie ze słabo opracowanych podzespołów albo polityki cenowej ale przede wszystkim dlatego, że marka nie była już tym, czym obiecała klientom, że będzie.\nTagi: Niemcy design supersamochody konsumenci europa rynek\nTym razem wracam do Niemiec, a konkretnie do Nadrenii. Poza Aachen (Akwizgran) czy Kolonią nigdy tam nie byłem. A warto, bo jest tam co zwiedzać – piękne\nDziś piękna pogoda – zaczynamy od zwiedzania Heidelbergu – ruiny zamku (7 €), dzielnica uniwersytecka (zwiedzanie auli i karceru 3 €),\nNie zupełnie się zgadzam z tezą tego postu. Bo historia zna zarówno przykłady spektakularnych porażek firm które postanowiły zmienić wizerunek jak i spektakularnych sukcesów. Strategia Porsche może się zakończyć zarówno jednym jak i drugim. Warto także wspomnieć że bardzo niedawno temu Porsche o mało co nie upadło i musiał je ratować VW. WV - firma którą kilka miesięcy wcześniej planowało kupić Porsche...\nMoim zdaniem strategia Porsche jest bardzo spójna a jednocześnie ostrożna. Z jdnego modelu (911) firma poprzez Boxtera, Caymana, Cayenne i Panamerę stworzyła całą gamę luksusowych samochodów dla zamożniejszej części społeczeństwa. Jednocześnie odbierając część klientów konkurencji. Następnym krokiem będzie mniejsze SUV i mniejszy sedan.\nMarku, dziękuję Ci za dodanie tego wartościowego komentarza. Odpowiadając na Twoje spostrzeżenia - oczywiście nikomu nie odmawiam prawa do zmian i dopuszczam możliwość sukcesu takiej decyzji :) Nie trzeba szukać daleko - VW wykonał świetną robotę z Audi, zrównując je z Mercedesem, co jeszcze przecież zupełnie niedawno byłoby w ogóle nie do pomyślenia. Z ostatnich takich strategii warto przywołać sukces linii DS Citroena, o którym będzie jeden z następnych wpisów.\nStrategia Porsche na najbliższe lata jest dokładnie taka jak mówisz i w tym czasie na pewno będzie udana - marka zdobywać będzie nowe segmenty i notować kolejne zwielokrotnienia swojej produkcji. Pytanie tylko, jak daleko w tym zajdzie - znalezienie granicy pomiędzy potrzebnym postępem (następca Carrery GT będzie miał napęd hybrydowy, co z jednej strony jest bardzo kontrowersyjne, ale ja to pochwalam) a rozmyciem siły brandu jest bardzo trudne. Po limuzynie i SUVie czas na ich jeszcze bardziej masowe odpowiedniki, przygotowywano Roadstera sporo tańszego od Boxstera, ale ostatecznie VW i Audi, z którymi to auto miało być robione, się wycofali. Jak daleko marka z tym zajdzie? Pod koniec lat 80. myśleli o vanie - można nawet gdzieś w internecie znaleźć zdjęcia Porsche Varrera. Podczas mojej rozmowy z Mauerem pytałem o niewielkie pojazdy miejskie, do których niewątpliwie należy przyszłość - designer nie odrzucił możliwości zbudowania takiego Porsche w przyszłości, zachowując ten czynnik wyróżniający. Ale tak jak napisałem w podsumowaniu według mnie to za mało, w przypadku marek o tak silnej, charakterystycznej pozycji, ważna jest sama idea. Przekładając to na marketing marki: udział 911 w sprzedaży będzie się zmniejszał, ale jego mit proporcjonalnie odwrotnie wzmacniał.\nJeszcze jako posłowie do artykułu dodam: Dlaczego akurat Porsche decyduje się na taką strategię? Dlatego, bo jest przez cały czas marką w dużej mierze niezależną i z bardzo dużymi zasobami finansowymi. Wbrew pozorom jedno i drugie może to być w tym przypadku zagrożeniem - gdyby Porsche było silniej zintegrowane w jakiejś grupie, nie robiliby pewnych modeli oddając pole pokrewnym markom (tak jak Ferrari, które nie zrobi SUVa ani limuzyny bo od tego jest Maserati). Nie hamują ich też żadne ograniczenia pokroju ograniczenia mocy produkcyjnych jak ma to miejsce w przypadku Lamborghini, co jest jedynym powodem, dla których nie zobaczyliśmy jeszcze limuzyny tej marki.\nI na koniec małe sprostowanie - Porsche prawie upadło dlatego, bo nie udźwignęło tej operacji przejęcia grupy Volkswagena. Nawet tak duża instytucja finansowa, jaką jest Porsche AG (produkcja samochodów to tylko część jej przychodów), nie potrafiło sprostać temu wyzwaniu i straciło płynność. Ostatecznie teraz obydwie firmy działają jako zależne od siebie, mając około połowę udziałów w drugiej firmie.\nA po Macanie rzeczywiście przyjdzie kolej na mniejszą limuzynę (obecnie roboczo nazywaną Pajun), ale wystrzegałbym się określenia sedan - to także będzie pewnie takie pseudocoupe (na bazie którego powstanie jeszcze kilka wersji nadwozia), ale na pewno nie będzie miał formy trójbryłowej.\nZ Ekonomią się nie wygra. Opracowanie i wdrożenie na rynek popularnego modelu samochodu to ok. 1- 2 mld Euro a przecież wypadałoby, by Porsche prezentowało znacznie lepszy poziom, niż "samochód popularny". Koszty uczestnictwa w branży motoryzacyjnej rosną z roku na rok i nie ma tu miejsca na niszowe firmy. Rolls-Royce przed przejęciem przez Volkswagena próbował działać samodzielnie i skończyło się na tym, że wytwarzali rachityczne samochody, które pod każdym względem wyraźnie ustępowały 2 razy tańszej konkurencji spod znaku MB/Audi/VW.\nPorsche rzeczywiście będzie schodzić coraz niżej- tak samo, jak kiedyś Mercedes czy dzisiaj Jaguar. Szkoda tylko, że firma może przy tym zatracić swoją ekskluzywność i magię docelowo stając się kolejnym "producentem samochodów dla klasy średniej" (w zachodnim tego słowa znaczeniu)\nIstnienie stosunkowo niewielkich, niezależnych producentów to w ostatnich latach temat dość mocno eksploatowany. Z jednej strony mamy Sergio Marchionne, rewelacyjnego szefa Fiata, który w czasie kryzysu zwiastował, że wyjdzie z niego maksymalnie sześć globalnych koncernów, które zdominują rynek. Z drugiej strony mamy Christiana von Koenigsegga, który miał ambicję z grupą zaangażowanych ludzi poprowadzić Saaba przeciwko BMW i Audi. I sądząc po jego wielkich innowacjach w Agerze i jej poprzednikach, nie skazywałbym go od razu na straty.\nMercedes i Jaguar to tutaj świetne porównania - warto zauważyć, że pierwszemu brakuje w swojej koncernowej układance czegoś na kształt Mini u BMW (smart ma jednak inną rolę), zresztą z konkurentem dla Rollsa też im nie wyszło. Jaguar tymczasem należy do Taty i też musi "zarabiać na siebie", idąc na kompromisy.\nZ punktu widzenia Twojego posta, jak ja widzę przyszłość tworzenia modeli? Producenci coraz częściej sięgają po wymianę technologiczną, i wcale nie jest im do tego potrzebne łączenie się w koncerny. Dlatego możemy spodziewać się więcej takich egzotycznych duetów jak Mercedes-Renault albo PSA-GM, za którymi nie idzie nic więcej, niż ekonomiczne korzyści skali. Będzie się też zwiększać rola producentów podzespołów - już teraz producenci coraz częściej idą na skróty i kupują gotowe moduły (zawieszenie, skrzynie biegów, składane dachy), a w obliczu napędów zupełnie nowych i skomplikowanych technologii takich jak napęd elektryczny i cała infrastruktura z nim związana sądzę, że ten trend outsourcingu tylko się wzmocni. Nawet ostatnie działania Porsche potwierdzają moje słowa - w ostatnio promowanych hybrydowych wyścigówkach użyto systemu KERS Williamsa.


Jestem właśnie w takim dole... - Optimiste ♥ - cherry-burberry.pinger.pl\nOstatni wpis: 4 lata temu, 00:35\nLicznik odwiedzin: 59 081 / 3405 dni\nOptimiste ♥: Jestem właśnie w takim dole...\nJuż mam dosyć tej niepewnej sytuacji z moimi znajomymi. Boję się, że w pewnym momencie mnie zostawią. Powiedzą, że ich denerwuję, jestem fałszywa, czy coś w tym stylu. Nawet bym się nie zdziwiła, bo mam ostatnio jakieś takie głupie, nie-fair zachowania. Wszystko niszczę. Nikt mnie nie potrzebuje. Strasznie boję się samotności. Boję się.\nNienawidzę mojego życia. Już nie wiem, co mogę zmienić...\ni co nie masz juz teraz kompletnie nikogo?\n7 lat temu, 22:54 (20 maja)\ntak zwana M.\nPrawdziwych więzi nie da się rozwalić, uwierz. Jeżeli ktoś zostawia kogoś i nie wraca- to nie była prawda, to było tylko, złudzenie, gówno w które uwierzyliśmy. Dbaj o to co masz, dla mnie ludzie to jedyna deska ratunku, jedyny sens żeby żyć. Może i Ty będziesz miała podobnie, ale zostaną ludzie, dla których warto będzie rano wstać z łóżka. I nie martw się o to, że jesteś zła osobą. W dzisiejszym świecie ciężko być dobrym, a jak się jest to zazwyczaj cierpi się przez to jak cholera.\n7 lat temu, 00:03 (20 maja)\nSłusznie, bój się. Ja myślałam, że nic nie ejst w stanie zniszczyć niektórych więzi między mną a innymi, a jednak...\n7 lat temu, 22:31 (19 maja)\nProszę;) Czasami każdy z nas jest w życiu egoistą, tyle, że warto pamiętać żeby nie przeholować.\n7 lat temu, 21:24 (19 maja)\nNie ma za co, człowiek uczy się na błędach. A doświadczeniami trzeba się dzielić żeby inni starali się nie wpaść w te same błędy. Lubię pomagać, więc dlaczego miałabym milczeć. Uda Ci się!\n7 lat temu, 23:48 (18 maja)\nWiesz co możesz zmienić ? Naprawić to co spieprzyłaś, a naprawić da się wszystko. A przede wszystkim nie nastawiać się przeciwko światu. Każdy ma czasem popieprzone dni, każdemu czasami coś się rujnuje ale pamiętaj ilu istniało ludzi którzy chociażby za takie nieidealne życie oddało by wiele.\n7 lat temu, 23:12 (18 maja)\ntrochę lepiej ale bardziej w nocy zawsze mi się pogarsza, a ty jak tam?\n7 lat temu, 19:58 (17 maja)\nNie martw się i postaraj się zmienić swoje zachowanie jeśli już sama uważasz że jestes nie fer ... Ale wiem co czujesz sama mam jakiegoś doła myślę nawet czasem żeby skonczyc ze soba ale nie jestem taka odwazna ;/\n7 lat temu, 18:37 (17 maja)\nprawdziwi przyjaciele nigdy nie odejdę, choćbyś nie wiem jak okropnie się zachowywała względem nich.\n7 lat temu, 06:34 (17 maja)\noby szybko minęło bo długo tak nie pociąne\n7 lat temu, 23:36 (16 maja)\ntrochę głodna, ale czuję się silna i wiem, że chudnę ; )\n7 lat temu, 23:20 (16 maja)\n3 godziny temu (23 lipca)\nA w głowie tyle idealnych wizji (…) Zobacz wpis »\n2 dni temu, 23:53 (21 lipca)\ndieta inspirations kosmetyki moda modelki muzyka odchudzanie pro ana uroda życie


Tczew - 1000 drzew na minutę! Leśnicy zapraszają do wspólnej akcji odnawiania lasu w Rokitkach - Wiadomości - Aktualności\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,47,0,wiadomosci&item=d4ccd648fdf8dd79&title=1000-drzew-na-minute-Lesnicy-zapraszaja-do-wspolnej-akcji-odnawiania-lasu-w-Rokitkach Data wydruku: 21.09.2020, 13:34\n1000 drzew na minutę! Leśnicy zapraszają do wspólnej akcji odnawiania lasu w Rokitkach\nŚr.Środa, 03.04.2019, 09:00\nNadleśnictwo Starogard zaprasza chętnych mieszkańców powiatu starogardzkiego i tczewskiego do czynnego udziału w corocznej otwartej akcji sadzenia lasu, która rozpocznie się 13 kwietnia br. o godzinie 09:00 w leśnictwie Swarożyn przy miejscowości Rokitki.\nZgłoszenie do udziału w akcji należy wykonać wyłącznie poprzez rezerwację w portalu nakiedy.pl dostępne pod linkiem: https://starogard.nakiedy.pl/\n- Na zgłoszenia czekamy do 10 kwietnia do godz. 12:00. Uczestnicy zobowiązani są do zabrania rękawic ochronnych oraz szpadli. Prosimy o przygotowanie odpowiedniego ubioru stosownie do aury. - mówi Karol Skonieczny, Starszy Specjalista Służby Leśnej.\nOrganizator zapewni prowiant. Zakończenie planowane jest na godzinę 12:00\nZa darmo mamy robić?\nZyskami ze sprzedaży drewna z nami się nie podzieliliście. Zamiast sadzić krzaki to bloki budujcie i parkingi.\nPłać w takim razie za powietrze które te drzewa produkują skoro nie chcesz sadzić. Jakby wszyscy byli takimi baranami jak Ty to jak teraz wyglądał by nasz świat?\nCzytamy, dowiadujemy się, zapamiętujemy i mówimy PRAWDĘ. Proszę zapoznaj się z treścią pod tym linkiem tnij.tcz.pl/?u=35f253 i zastanów się zanim coś napiszesz głupio.\nGratuluję " ilorazu "\nZa darmo to ja mogem\nZa darmo,? A prezes dostanie premię za ekologię ,,same se sadzta te drzewa cwaniaki\nZa darmo to można ale coś innego\nPrzejdź się na ta akcję i sam zapytaj leśników wprost co Cię interesuje. Ja miałem okazję rok temu i zmieniłem zdanie. Dzięki złym źródłom wiedzy mamy taki mętlik w głowie.\nPożyteczna akcja, a dlaczego "zielone płuca" osiedli co roku na wiosnę bezmyślnie są masakrowane. Starczy popatrzeć na żałośnie sterczące kikuty drzew i krzewów.\nLeśnicy zarządzają terem przeznaczonym do gospodarki leśnej. A osiedla to tereny gmin miejskich bądź wiejskich. Leśnicy nie odpowiadają za wszystkie drzewa w Polsce i nie decydują o losie wszystkich w tym kraju. Każdy grunt ma swojego właściciela lub zarządce. Np przy drogach krajowych - GDDKiA, przy powiatowych - powiat, gminnych - gmina itd.\nChetnie bym przyszedl na taka akcje wspomoc lesnikow w sadzeniu drzew w Lubiszewie.Czy cos takiego jest planowane?\nMordy Polaki biedaki\nO Boże za darmo sami se róbcie ble ble... co za cholerne chwasty mogą nie podzielać entuzjazmu do tak fantastycznej akcji!? Nie chcesz nie sadź - za darmo nic nie będę robił - widzę ze wieśniaku nikt Ci nie płaci za używanie mózgu bo on ani rusz...\ndo uraczonego wiedzą\nKażdy dobrze wie kto czym zarządza (na osiedlu spółdzielnia a nie leśniczy) ale chodzi o to że jedni dbają o przyrodę i jej bardzo ważną rolę w życiu człowieka,a drudzy niszczą. Czy "uraczony wiedzą" wie ile tlenu produkuje np. 1m kwadratowy liści na dorosłym drzewie.\nDLACZEGO MÓJ POPRZEDNI KOMENTARZ ZOSTAŁ USUNIĘTY.\nSadzenie lasu w Rokitkach\nZachęcam Wszystkich zainteresowanych do poprawienia czystości powietrza poprzez zasadzenie swojego drzewka w Rokitkach.\nDo wypadku doszło w skutek zderzenia samochodu osobowego z ciężarowym. W wyniku zdarzenia samochód osobowy uderzył w bariery energochłonne.


Wazon wróbelki Raku - Dom - DecoBazaar\n> Wazon wróbelki Raku (nr 5728307)\nWAZON WRÓBELKI RAKU\nRęcznie wytoczony wysoki wazon ceramiczny z jasnej gliny szamotowej. Z zewnątrz pokryty szkliwem, wnętrze nieszkliwione, ozdobiony motywem ptaszków. Wypalony w technice Raku, dzięki temu na szkliwie są widoczne liczne spękania. Ceramika wypalana jest w niekontrolowanej temperaturze w 'żywym ogniu'. Każdy produkt jest niepowtarzalny i wyjątkowy. Raku to piękno tego co spontaniczne i przypadkowe. Mieni się wieloma kolorami od zieleni po czerwienie i miedzie.\nTAGI: #ceramika artystyczna, #prezent, #ptaszki, #wysoki wazon\nKUBEK, KUBKI CERAMICZNE


Tarteletki z kapustą z grzybami - Blogi | Mojegotowanie.pl\nKapusta z grzybami to sztandarowe danie bez którego nie wyobrażam sobie Wigilii. Jeśli znudziła nam się wersja tradycyjna polecam wypróbować to smaczne danie w formie tarteletki. Taki sposób podania będzie też atrakcyjną odmianą jeśli po świętach zostanie nam kapusta z grzybami na którą w podstawowej formie nie mamy ochoty.\nCiasto:200g maki pszennej75g masła2 łyżki smalcu bez skwarekczubata łyżka jogurtu greckiegosólFarsz:0,5kg kapusty kiszonej z marchewką (lub bez)łyżka masła klarowanegobiała cebulałyżka mąki pszennej20dag grzybów leśnych (borowiki, prawdziwki itp)sól, czarny pieprz, majeranekpłatki papryki\nCiasto: Składniki na ciasto siekamy nożem a następnie szybko wyrabiamy ręką. Formujemy kulę i owijamy w folie spożywczą. Chłodzimy w lodówce przez 30 minut. Cienko rozwałkowujemy. Foremki do tarteletek smarujemy olejem. Wykładamy ciastem i nakłuwamy dno widelcem. Pieczemy\nKAPUSTA GRZYBY BOŻE NARODZENIE TARTY PRZYSTAWKA KUCHNIA WEGETARIAŃSKA


Znamy nominacje do Fryderyków 2017. Hey, Chylińska, Ogranek i Monika Brodka mają najwięcej szans - Dziennik.pl\n9 marca 2017, 13:38 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nFryderyk (fot: Rafał Nowakowski, Beata Czarnecka) / Facebook\nZaskoczenia wielkiego nie było. W większości kategorii nominowani są ci, których oczekiwano zobaczyć. Zdumienie wzbudziło nominowanie Riverside w kategorii album elektroniczny. Ponoć jednak takie było życzenie wydawcy i zespołu, a album "Eye Of The Soundsacpe" rzeczywiście od rocka ucieka zdecydowanie.\nNieobecność w kategorii hip-hop wielu ważnych w ubiegłym roku artystów wynika z tego samego problemu, co rok, dwa i trzy lata temu - Akademicy głosują na tych co znają, nie rozumiejąc środowiska i zwyczajnie nie odsłuchując większości płyt.\nNominacje w dwóch kategoriach - debiut oraz teledysk znów jednak pokazują, że członkowie akademii fonograficznej raczej nie mają czasu na słuchanie i oglądanie wszystkich ciekawych zjawisk. Choć obecność Bovskiej oraz BEMY bardzo muzyczne serce cieszyć powinno. Obecność wśród nominacji do teledysku roku klipu "Miłość Miłość" z jednej strony można uznać za oczywistość - bo to efektowne dzieło, ale i powinno zmuszać do dyskusji podobnej, jak wtedy kiedy Fryderyka zdobywało Acid Drinkers za cover.\nFryderyki 2017 w kategoriach muzyki rozrywkowej i jazzowej zostaną wręczone 26 kwietnia 2017 roku w Teatrze Polskim w Warszawie. Transmisję z Gali wyemituje TVP2 (tego samego dnia, o godz. 22.20).\nWręczenie nagród w kategoriach muzyki poważnej odbędzie się 24 kwietnia 2017 roku – podczas uroczystości w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego. Jak co roku, obu uroczystościom towarzyszyć będą występy czołowych polskich artystów.\nOTO NOMINACJE do NAGRODY\nAgnieszka Chylińska "Króloa łez"\nHEY "Prędko, pędzej"\nGłosowanie na Fryderyka odbywa się w dwóch turach. Członkowie Akademii Fonograficznej głosują najpierw na to, kto dostanie nominacje, przyznając w danej kategorii trzy głosy. Każdy z nich ma inną wagę, bo głosujący przyznają 5, 3 lub 1 punkt. Co ważne - mogą głosować tylko na te propozycje, które zostaną zgłoszone przez wydawców (i co oczywiste spełniają wymogi regulaminowe). Po ogłoszeniu nominacji głosować można już tylko na jednego kandydata lub kandydatkę w jednej kategorii, wskazując tego, kto ma wygrać.\nGłosujący podzieleni są na trzy kategorie: muzykę rozrywkową, jazzową i poważną. Fryderyk jest nazywany nagrodą branżową - przyznawany jest przez twórców, wykonawców, wydawców oraz dziennikarzy muzycznych.\nMAREK NAPIÓRKOWSKI SEXTET „Marek Napiórkowski SEXTET - Trójka – ROBERT MAJEWSKI „Tribute to Henryk Majewski”\nJÓZEF ZEIDLER:Missa ex D - Musica Sacromontana\n(komp. Kaija Saariaho, Agata Zubel, Barbara Buczek, Olga Neuwirth)\n(komp. Bronisław Kazimierz Przybylski, Edward Sielicki, Józef Świder)\n(komp. Debussy, Prokofiew, Strawiński, Baird, Maksymiuk, Jarzębski, Bacewicz, Bach, Rossini, Mozart, Bartok)\nMIECZYSŁAW KARŁOWICZ – Philharmonic Szczecin/Bartłomiej\nKRZYSZTOF PENDERECKI: Concerto doppio, Concerto per PAWEŁ ŁUKASZEWSKI - IV Symfonia – Symfonia o Bożym Miłosierdziu\nfryderyki 2017 Polska muzyka nominacje Fryderyki


Zazdrość starszego rodzeństwa, kiedy w rodzinie pojawia się ktoś nowy – jak sobie z nią poradzić? - na-blogu.pl\nNa-Blogu.pl > Dzieci i ciąża > Zazdrość starszego rodzeństwa, kiedy w rodzinie pojawia się ktoś nowy – jak sobie z nią poradzić?\nWrz 29, 2020, 4:05 PM\nMoment, w którym dotychczasowy jedynak musi się zmierzyć z narodzinami nowego członka rodziny, jest bardzo trudny. Choć pojawienie się na świecie malucha jest powodem do radości, burzy poukładany dotąd świat starszego dziecka. Jest to całkowicie zrozumiała i naturalna reakcja. Co zrobić, aby możliwie bezboleśnie przejść przez ten wyjątkowy czas? Jak rozpoznać moment, w którym potrzebny jest psycholog dziecięcy? W jaki sposób przygotować dziecko do nowej sytuacji?\nProblemy z zaakceptowaniem młodszego rodzeństwa – przyczyny\nTuż po narodzinach i w pierwszych miesiącach życia maluch czuje, że jest dla rodzica całym światem. Mama lub tata jest na każdego jego zawołanie, każdy płacz i przemoczona pieluszka budzą natychmiastową reakcję. W przypadku jedynaka jest też zazwyczaj więcej siły na aktywną, intensywną zabawę i wielogodzinne pokazywanie otaczającej rzeczywistości. Mając jedno dziecko, możemy poświecić mu pełnię swojej uwagi i zaangażowania. Ono to czuje i zapamiętuje, a sytuacja ta buduje jego wewnętrzną równowagę. Gdy pojawia się druga pociecha, dotychczasowe zasady rządzące dziecięcym życiem ulegają zachwianiu. Czasem wręcz rozpadają się, a świat malucha trzęsie się w posadach. Wynika to z niedojrzałości układu nerwowego i z naturalnej dla dzieci niestabilności emocjonalnej. Dziecko jest dużo bardziej niż dorosły wyczulone na zmiany. Bardziej niż człowiek dojrzały pragnie być jedyne i wyjątkowe, szczególnie dla rodzica, który jest całym jego światem. Potrzebuje stałości, rutyny, powtarzalności. Pojawienie się w rodzinie drugiej pociechy jest zmianą przez duże Z. I wówczas może pojawić się zazdrość o rodziców, niepokój, lęk, rozdrażnienie. W niektórych sytuacjach niezbędna może być fachowa pomoc, którą oferuje dobra poradnia psychologiczna. Jednak my jako rodzice również możemy wpłynąć na to, że dziecko przejdzie przez ten trudny czas łagodnie i bez poczucia odrzucenia.\nPrzygotowanie dziecka na przybycie nowego członka rodziny\nTo, co nowe, budzi lęk. Jednak jeśli to rozpoznamy, przestaje być straszne. Reguła ta sprawdza się również – a może szczególnie – u dzieci. Dlatego tak ważne jest oswojenie pociechy z pojawieniem się nowej osoby jeszcze zanim to nastąpi. Istnieje wiele książek dla maluchów, które w przystępny i przyjazny sposób opisują narodziny drugiego lub kolejnego dziecka. Pamiętajmy bowiem, że również trzecie i każde kolejne maleństwo może wywoływać podobne reakcje starszego rodzeństwa. W każdym przypadku trzeba zadbać o komfort każdego potomka z osobna. Poza wartościową literaturą niezbędne są też rozmowy z dzieckiem na temat przyszłości. Zadbajmy o to, żeby było ono pozytywnie nastawione do nowego członka rodziny, aby nie traktowało go jako swojego rywala. Wizualizujmy wspólnie spędzane chwile i opowiadajmy o nich dziecku. Jeśli jest ono wyjątkowo wrażliwe, psycholog dziecięcy może być dobrym rozwiązaniem jeszcze przed pojawieniem się kolejnego malucha. Udzieli on dodatkowych wskazówek, jak przygotować syna lub córkę na rewolucję w dotychczasowym życiu. My zaś zapewniajmy o swojej miłości, ale też planujmy konkretne, wspólne działania ze starszym dzieckiem. Również takie, które zrealizujemy po przyjściu na świat rodzeństwa.\nJak pokonać zazdrość o brata lub siostrę i pokonać lęk przed odrzuceniem?\nPrzygotowania są ważne, ale prawdziwym sprawdzianem jest realne pojawienie się na świecie nowego człowieka. Szczególnie istotne jest, aby w natłoku nowych obowiązków nie zapominać o drugim dziecku. Bywa to trudne, zwłaszcza gdy u nas samych pojawia się przemęczenie i nerwowość. Pamiętajmy, że aby być dla kogoś wsparciem, musimy zadbać o siebie. Co jednak zrobić, gdy nowa sytuacja również u naszego dziecka powoduje stany lękowe, wahania nastroju, rozdrażnienie i silną zazdrość? Gdy nie potrafi ono zaakceptować maluszka, traktując go jako zagrożenie? Mimo naszych największych starań może się tak wydarzyć. Pomóc może wtedy poradnia psychologiczna. Jeśli czujemy, ze jesteśmy pod ścianą, pomyślmy o wizycie. Znajdziemy tam fachowe wsparcie i dostaniemy wskazówki, jak pokonać reakcję lęku i zazdrości. Niezależnie od tego rozmawiajmy z dzieckiem i poświęcajmy mu możliwie najwięcej czasu, również sam na sam z rodzicem lub obojgiem rodziców. Niech będzie to konkretna aktywność, w którą będziemy w pełni zaangażowani. Nie bez powodu mówi się, że lepsze jest pół godziny intensywnie spędzonego czasu niż bezproduktywnie spędzone dwie godziny obok siebie. Nie zapominajmy o słowie „kocham” – dla dziecka jest ono szczególnie ważne. Przytulajmy, dbajmy o kontakt fizyczny. Angażujmy dziecko w opiekę nad bratem lub siostrą, ale tylko wtedy, gdy samo wyrazi taką chęć, w żadnym wypadku na siłę.\nPamiętajmy, że los naszego dziecka leży przede wszystkim w naszych rękach, a jednocześnie nie bójmy się korzystać z fachowej pomocy. Zazdrość jest u dzieci naturalnym uczuciem, a naszym zadaniem jest ją załagodzić i sprawić, że również po pojawieniu się rodzeństwa dziecko nie przestanie czuć się dla nas ważne.\nPoprzedni Artykuł Mocowanie regipsów – jakie są najpopularniejsze sposoby?\nNastępny ArtykułZmniejszenie zużycia plastiku w domu – jak zacząć?


autor: j, » 21 sierpnia 2011, 15:42\nOczywiście grafitowe lampy City Spirit są najlepszą z przedstawionych opcji. Myślę, że warto przy okazji pomyśleć o jednolitej kolorystyce elementów metalowych. Jeżeli ławki z oparciami będą miały ciemne fragmenty metalowe, to barierki staną się jedynym rażącym elementem placu. Chyba, że roślinność w skrzyniach będzie na tyle wyrazista by jakoś ten nowocześnie szary metal spacyfikować? Cieszę się na plany zagospodarowania i oswojenia tej przestrzeni, bo w „stanie deweloperskim” była przerażająca.\nPS. Co stanie się z przezroczystymi donicami z roślinami skoro w tej chwili nawet na granicie są żółte zacieki?\nRejestracja: 21 sierpnia 2011, 08:57\nautor: olsztyniak33 » 21 sierpnia 2011, 19:39\nZadałem sobie trochę trudu i poczytałem o dwóch przedstawionych propozycjach. Według mnie lampa o nazwie PERLA jest dużo ciekawszym rozwiązaniem ze względu na nowoczesne źródła typu LED. Forma też jest bardziej subtelna i delikatna. Przedstawione przez Panią Marcelinę zdjęcia pokazują zastosowanie tego rodzaju oświetlenia w miejscach bardziej zabytkowych niż Olsztyn.\nRejestracja: 21 sierpnia 2011, 19:33\nautor: pepech » 22 sierpnia 2011, 09:49\nJestem przekonany, że najlepszym wyborem są lampy City Spirit.\nWyglądają dobrze, świecą dużo lepiej niż istniejące, łączą formę tradycyjną z nowoczesną.\nJedynym zastrzeżeniem jest kolor pierścienia dookoła lampy, który w zainstalowanym egzemplarzu świeci na niebiesko. Podobno dostępne są również inne kolory, może lepszy byłby biały?\nTo niesamowite, jak wiele jest głosów popierających lampy "lampy stylizowane na historyczne" czy "takie jak na Starówce", bo to chyba nie są te same... Już nawet istniejące oświetlenie znalazło sporo zwolenników.\nMam wrażenie, że oświetlenie jest po to, aby można było korzystać z placu po zmroku. Istniejące nie spełnia tej funkcji dobrze, bo lampy świecą w przechodniów a nie w plac i rażą w oczy i pieszych i kierowców.\nUważam, że najlepszym wyborem jest oświetlenie nowoczesne, możliwie dyskretne, np. lampy City Spirit.\nŻyczę powodzenia w naprawianiu placu\nautor: Marcelina Ch.Kuberska » 22 sierpnia 2011, 11:02\nDrugi raz piszę odpowiedź bo pierwszą serwer mi pozarł.\nGenaralnie jak już tu w wątku nawet architekci pisali mamy do czynienia z przestrzenią chaotyczną i trudną znaczeniowo. Bo plac jest agorą zdarzeń, imprez, protestów bardzo demokratycznym miejscem. Mi to się bardzo podoba bo jest to cecha aktywnego życia europejskiego miasta, ludzie korzystają z przestrzeni żeby wypowiadać się i komunikować z władzami miasta. Nikt chyba nie myślał, że będzie to sielanka jak na starówce. Plac dobrze pełni swoja demokratyczną funkcję, ale faktycznie brakuje mu kilku przyjaznych dodatków w strefie rekreacyjnej pod drzewami, które już do nas jadą lub się budują.\nCały obszar będzie umeblowany współcześnie, wszystkich, którzy tęsknią za historyzującymi lampami zapewniam,że na mniejszych i spokojniejszych uilicach śródmiejskich oraz na Starym Mieście takie lampy będą. Do minimalstycznego Placu Jana Pawła ze wspólczesnym otoczeniem architektonicznym z całą odpowiedzialnością stwierdzam,że nie pasują.\nDlatego w przyszłości ( w którejś z inwestycji drogowych) zmienimy także historyzujące, czarne barierki. Miejmy nadzieję, że barierki przy 11 Listopada będzie można w ogóle usunąć jeśli ruch na tej ulicy spadnie o 80% jak zakłądają drogowcy. Mi osobiście marzy sie aby 11 Listopada było deptakiem z przystankiem tramwajowym przy Placu Jana Pawła, ale to nie temat tej dyskusji:)\nBarierki zostaną pomalowane lub nie w zależności od wyboru lamp, jeśli zostaną świeczki w kolorze szarym zostaną szare, jeśli wejdzie któraś z latarni grafitowych zostaną przemalowane na grafitowo tak jak na wizualizacjach.\nautor: jarojk » 23 sierpnia 2011, 06:39\n[quote=""Marcelina Ch.Kuberska" post=1747"]\nBarierki zostaną pomalowane lub nie w zależności od wyboru lamp, jeśli zostaną świeczki w kolorze szarym zostaną szare, jeśli wejdzie któraś z latarni grafitowych zostaną przemalowane na grafitowo tak jak na wizualizacjach.[/quote]\nCo do pl.Jana Pawła II po "remoncie" to owszem teraz już nie będą pasowały historyzujące lampy, ale co do 11 Listopada to moim zdaniem ważne jest "tło" czyli kamienice jakie stoją przy tej ulicy a one zdecydowanie są raczej "historyzujące"... więc takież barierki zdecydowanie są wskazane...\nZastanawia mnie na jakiej podstawie drogowcy twierdzą że ruch spadnie o 80%? ...\nautor: Roman » 24 sierpnia 2011, 06:12\nZastanawiam się jaka część "Olsztynian" zabierająca głos w sprawie wymiany oświetlenia na placu, pofatygowała się osobiście, zobaczyć jak prezentują się nowe propozycje "na żywo"?\nJa jestem zdecydowanie za propozycją opraw Perla, które moim skromnym zdaniem, zdecydowanie bardziej pasują do wspomnianego miejsca niż pozostałe typy.\nRejestracja: 24 sierpnia 2011, 06:02\nautor: Petr » 24 sierpnia 2011, 08:44\nalbo dać sobie spkoj i zostawić 2, albo koncepcja nr 3\nautor: Wojciech Jaroty » 24 sierpnia 2011, 12:01\nJeżeli mamy wybierać pomiędzy tymi czterema wariantami to opowiadam się za oprawą PERLA. Jej kształt i prostota formy napewno dobrze wpisze się w otoczenie, a jednocześnie nie będzie w nim dominować. Chyba warto zwrócić też uwagę, że nie będzie tak bardzo raziła w oczy jak pozostałe, a to chyba tez jest ważne i nikt o tym nie wspomina. Napewno nie znudzi się tak szybko jak świecący pal.\nRejestracja: 24 sierpnia 2011, 11:48\nautor: Marian Jurak » 24 sierpnia 2011, 14:07\n[quote=""Roman" post=1753"]Zastanawiam się jaka część "Olsztynian" zabierająca głos w sprawie wymiany oświetlenia na placu, pofatygowała się osobiście, zobaczyć jak prezentują się nowe propozycje "na żywo"[/quote]\nWybrałem się wieczorem, popatrzyłem na proponowane lampy i takie mam oto wnioski:\n1.mam obawy, ze oba typy lamp będą na tyle silnie świeciły w punkcie przestrzeni, że przeszkodzą obserwatorowi z poziomu ulicy 11 listopada patrzeć na ratusz. Światło obecnych latarni jest łagodniejsze, choć same lampy nie koniecznie pasują do tego miejsca..\n2.Należy wybrać taki model lamp, który będzie stał zarówno przed ratuszem, jak i na 11 listopada i na pl. Jedności. Dbajmy o porządek w wyglądzie.\n3. Sugeruję też miejsce w mieście dla obecnych "pał" sprzed ratusza - na mój gust komponowały by się one z otoczeniem dworca pkp/pks.\nNo i zdanie trochę wykraczające poza szczegółowy temat: od dawna marzy mi się, by obszar od budynku rejencji po ratusz, a szczególnie odcinek od sądów do ratusza stanowił wspólny obszar, którego różnorodną architekturę (na nią nie ma już rady, może nawet modernizm w przyszłości ktoś będzie cenił)łączyć będzie jakaś wspólna myśl w wystroju i funkcji, tak by był to odczuwalny przez obserwatora centralny punkt miasta.\nautor: kalin7677 » 24 sierpnia 2011, 19:28\nwitam, tak się spieracie. Kurcze, zamiast się cieszyć , że urzędasy daja nam możliwość wyrażenia swoich opinii, Wy ich rugacie. Pierwszy raz się spotykam, żeby konsultacje społeczne w sumie błachej sprawie wywołały tyle dyskusji. Moim zdaniem, fajnie, że miasto chce odejść od konwenconalnych ozdobnych, gdzie kazdy Pcin Dolny ma takie oswietlenie na każdym z ryneczków. Moim zdaniem - jak to wcześniej pisano - "sierp" Perla - byłby OK, jak nowość to nowość. Pozdr. adam k.\nRejestracja: 24 sierpnia 2011, 19:17\nautor: Jurewicz » 24 sierpnia 2011, 19:40\nZ wymienionych propozycji zdecydowanie wybrałbym oprawę PERLA. Ma nietuzinkowy wygląd i w mojej skromnej opinii zdecydowanie najlepiej wpisze się w otoczenie.Pozatym jako jedyna z proponowanych opraw jest wykonana w opraciu o technologię LED. Ponadto smaku dodaje niebieski akcent świetlny - moim zdaniem rewelacyjnie to wygląda.\nPodzielam zdanie Pani Marceliny, iż zestawienie nowoczesnego i minimalistycznego placu z historyzującymi oprawami wyglądałoby co najmniej śmieszne, zatem zastosowanie nowoczesnych opraw oświetleniowych w tym konkretnym przypadku uważam za jak najbardziej uzasadnione.\nRejestracja: 24 sierpnia 2011, 18:50\nautor: kuu » 25 sierpnia 2011, 06:19\nZdecydowanie zgadzam się z kolegą kalin7677!. W końcu jakiś powiew świeżości w mieście, ale zatwardziali konserwatyści nadal swoje. Co innego ścisła starówka, gdzie powinny być lampy i wszystkie inne dodatki w starym stylu. Na tym placu wygląda to świetnie! Widziałem na żywo i ogromne wrażenie zrobiła na mnie ta perla - sierp. Nie widziałem nigdy czegoś podobnego u nas w kraju i uważam, że to plus. Nie bójmy się zmian i nowości!!!\nRejestracja: 25 sierpnia 2011, 06:00\nautor: Marton » 25 sierpnia 2011, 07:12\nZdecydowanie opowiadam się za pozostawieniem dotychczasowych lamp, przemalowanych jednak na grafitowo, czyli opcja druga.\nRejestracja: 11 maja 2010, 12:00\nautor: jaro » 25 sierpnia 2011, 17:32\nZapewne różnych głosów odnośnie latarni będzie tyle ilu jest w tym wątku dyskutantów... Ja zgadzam się z tym co napisał Pan Marian Jurak - również marzy mi się, żeby ogromną różnorodność architektoniczną miasta połączyła jakaś jedna, spójna myśl w wystroju. Takimi elementami łączącymi mogą być elementy małej architektury miejskiej i w tej kwestii, moim zdaniem, szczególnie Pani Marcelina powinna się postarać. Myślę, że w strategii, a raczej katalogu mebli miejskich powinny być zawarte takie meble, żeby jednocześnie były maksymalnie funkcjonalne, estetyczne, proste i niedrogie. Działając w ten sposób miasto mogłoby zachęcić również przedsiębiorców, administracje biurowców, wspólnoty mieszkaniowe itp. do przyłączenia się do poprawy estetyki miasta i stosowania tych samych elementów. Apelowałbym do Pani Marceliny aby przed przystąpieniem do opracowania finalnej wersji strategii dobrze sprawdziła oferty producentów będących na rynku pod kątem każdego elementu mebli miejskich z osobna i wybrała te, które wpiszą się w jej zmysł estetyczny, będą maksymalnie funkcjonalne i niedrogie. Wydaje mi się, że jeżeli strategia będzie ułożona w taki sposób jak to pokrótce opisałem to będzie miała szansę odnieść sukces. A co do lamp to bardzo podoba mi się zamysł zastosowania lamp w technologii LED, bez znaczenia w jakich oprawach - myślenie o kosztach utrzymania i konserwacji jest bardzo rozważne, dojrzałe i nowoczesne.\nautor: cinderella » 26 sierpnia 2011, 07:10\nŻadna z propozycji mi sie nie podoba. Wybrałabym model lamp podobnych do tych na Starówce. Dlaczego proponuje się nowoczesne lampy, pod budynkiem ratusza, który nowoczesny nie jest? Pomieszanie konwencji zupełne.\nLampa nr 3 i 4 są całkiem przyzwoite, ale to ładnego parku, z nowoczesnym wyposażeniem. Ale nie pod starodawny Ratusz.\nLampy tzw. pały są po protu obciachem dla miasta, jak onegdaj pewna afera. Brak smaku i poczucia estetki w propozycjach.\nLampy pod ratuszem powinny być bardziej "starodawne", budynek ratusza nie ma 10 lat, tylko znacznie więcej. Dlatego wg mnie wszystkie cztery propozycje są chybione.\nRejestracja: 26 sierpnia 2011, 06:48


N.Y.M.P.H. Not Your Mama's Panty Hose - Rozświetlacz i HUDA BEAUTY ≡ SEPHORA\nN.Y.M.P.H. Not Your Mama's Panty Hose Rozświetlacz HUDA BEAUTY\nRozświetlacz N.Y.M.P.H. jest niczym źródło światła, zapewniając gładką, nawilżoną, i idealnie … Więcej\n118 N.Y.M.P.H. Not Your Mama's Panty Hose - Rozświetlacz is rated 4.3 out of 5 by 18.\nloc_pl_PL, sid_P3714046, prod, sort_[SortEntry(order=SUBMISSION_TIME, direction=DESCENDING)]\n390,91 zł / 100ml\nRozświetlacz N.Y.M.P.H. jest niczym źródło światła, zapewniając gładką, nawilżoną, i idealnie rozświetloną skórę. Jego wodnista formuła doskonale komponuje się ze skórą, perfekcyjnie maskując wszelkie niedoskonałości i nadając efekt opalonej skóry.\n- Luna: miękkie białe złoto z różowymi i srebrnymi nutami. Idealny odcień dla jasnych odcieni skóry!\n- Aphrodite: złocony brąz dla wysublimowanej opalenizny. Idealny ton dla średnich odcieni skóry.\n- Aurora: ciepły miedziany blask oświetlony błyszczącymi złotymi perłami. Idealny odcień dla ciemniejszych karnacji!\nAby uzyskać najlepsze rezultaty i naturalny odcień zastosuj i zmieszaj rozświetlacz na twarzy, nogach, ramionach, ramionach i dekolcie za pomocą pędzla Huda Beauty (sprzedawanego oddzielnie):\n1. Nałóż 2-3 pompki, aby pokryć dużą powierzchnię lub 1-2 , aby uzyskać delikatny połysk.\n2. Szybko wymieszaj formułę na skórze, aż osiągniesz pożądane pokrycie.\nRated 5 out of 5 by Monia_Luki from dobry rozswietlacz piekny rozswietlacz, odcien aphrodite ciemny dosc wiec stosuje go latem na opalenizne, odcien luna jest akuratny, trzeba uwazac przy nakladaniu bo jak sie pacnie to ciezko rozetrzec\nRated 5 out of 5 by Anett12 from Super rozświetlenie Posiadam kolor aphrodite jest on dla osób opalonyc. Kolor jak dla mnie ciemny brąz. Nie polecam osoba z jasna karnacja, gdyż wyglada to jak złe nałożony samoopalacz i na to rozświetlacz! Rozświetlacz ma super gęsta konsystencje, zastyga, nie brudzi ubrań. Daje ładny połysk a w połączeniu z rozswietlaczem w kamieniu daje efekt super glow. Ogólnie polecam ale najjaśniejszy kolor. Niestety musiałam zamówić ponownie inny kolor\nRated 5 out of 5 by Anjaaaa from . Rozświetlacz kupiłam tego lata, a więc jest już u mnie pare dobrych miesięcy. Super się sprawdzam ale zacznę od początku. Kupiłam rozświetlacz „LUNA”, który jest strzałem w dziesiątkę do mojej zimnej i jasnej karnacji skóry. Zamówiłam go wraz z pędzlem, który doszedł jaka nowość razem z tymi rozświetlaczami. Opakowanie doszło piękne i schludne. Rozświetlacz jest ogromny! Mieni się zimnymi złotymi drobinami. Jest to rozświetlacz nie tylko do twarzy ale również do ciała. Na twarzy wygląda niesamowicie, a jeśli chcecie dać naturalne roświetlenie swojej twarzy polecam nałożyć rozświetlacz pod podkład. Efekt naturalnego „glow” gwarantowany. Oprócz tego rozświetlacz super wygladą na dekolcie,obojczykach oraz nogach. Pędzel bardzo ułatwia nakaladanie. Łatwo się go czyście a do tego ja nakładam nim podkład i ten patent mi się sprawdza. Dla osób z jasna i zimna karnacjà polecam „LUNA” natomiast dla dziewczyn o cieplejszej barwie skory zalecam pozostałe dwa. Produkt warty swojej ceny!\nRated 3 out of 5 by Niezadowolona klientka from Nie polecam!! Przez dość długi czas próbowałam zamówić ten produkt w kolorze luna, lecz jest on ciężko dostępny, kiedy już udało mi się go zamówić na przesyłkę, mimo zapewnień szybkiej dostawy czekałam tydzień... W momencie odebrania paczki bardzo się cieszyłam, lecz nie długo, rozświetlacz, który otrzymałam ma zepsutą pompkę i rozlewa płyn wszędzie, tylko nie przez podajnik!! Sam produkt jest świetny i nie mogę na niego narzekać, natomiast utrudnione, wręcz niemożliwe użytkowanie i czas dostawy to żenada...\nRated 5 out of 5 by ewag15 from Przepiękne rożswietlenie Produkt tworzy totalną tafle na ciele. Coś przepięknego\nN.Y.M.P.H. Not Your Mama's Panty Hose - Rozświetlacz Reviews - page 2


Życie na wsi | e-warzywnictwo.pl\nStrona główna > Aktualności > Wiadomości > Życie na wsi\nOśrodek badania opinii publicznej TNS OBOP w dniach 27 maja - 7 czerwca 2011 przeprowadził badanie “Polska Wieś i Rolnictwo”. Badanie dotyczyło sposobu postrzegania życia na wsi w I półroczu 2011 r., jak i oceny poszczególnych instytucji ściśle współpracujących z mieszkańcami wsi. Zostało ono przeprowadzone na zlecenie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Agencji Nieruchomości Rolnych, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.\nOcena wystawiona Agencji Nieruchomości Rolnych przez rolników, najważniejszych partnerów ANR, napawa optymizmem. Zdecydowana większość badanych ( 79%) ocenia działania ANR dobrze, w tym 11 % bardzo dobrze; źle ocenia ANR mniej niż dziesiąty badany 7%. Jest to nieznaczna poprawa do roku ubiegłego, w którym dobrze Agencję oceniło 77% mieszkańców wsi.\nPołowa ankietowanych wie o możliwości nabycia ziemi z Zasobu ANR na zasadach preferencyjnych do końca 2013 r. Zaś ponad połowa (52%) nie jest świadoma, że pełne otwarcie rynku ziemi w Polsce dla nabywców większości krajów europejskich nastąpi w maju 2016 r. Co piąty rolnik zamierza w ciągu najbliższych 3 lat nabyć od ANR, 45% ankietowanych chciałoby nabyć areał do 5 ha, 29%- do 15 ha, a 26%- powyżej 15 ha. Większość badanych chciałaby sfinansować nabycie ziemi za pomocą kredytu preferencyjnego ( 61% w grupie do 5ha, 54%- do 15 ha i 73%- powyżej 15 ha). Na drugim miejscu wymienia się płatność na raty ( 26%- do 5 ha, 38%- do 15 ha i 21%- powyżej 15 ha).\nInformacje o Agencji Nieruchomości Rynkowych i jej działaniach połowa badanych czerpie z telewizji (46% z telewizji publicznej, 4%- z niepublicznej), a co czwarty od rodziny i znajomych. Tylko 16% badanych czerpie wiedzę o ANR z prasy, również 16% z Internetu i jedynie 6 % z radia. Specjalne broszury oraz lokalne placówki ANR, ARiMR, ARR i KRUS są źródłem informacji o ANR dla 34% badanych. Odbiorcami broszur jest 13% badanych, a 21% respondentów swoją wiedzę na temat Agencji czerpie z lokalnych placówek instytucji związanych z rolnictwem.\nTrzy największe powody do zadowolenia dla mieszkańców wsi to bezpieczeństwo w miejscu zamieszkania, dostęp do sieci wodociągowej i dostęp do Internetu- odpowiednio 72%, 77% i 60%. Pomimo wysokiego poziomu zadowolenia z życia na wsi, mieszkańcy wsi narzekają na następujące rzeczy: brak dostępu do sieci gazowej i kanalizacyjnej- 49% i 42%, brak możliwości rozwoju- 41%, a niewiele mniej (40%) narzeka na brak dostępu do kultury i sztuki.\nBadanie przeprowadzone na reprezentatywnej grupie 1500 osób (867 rolników i 633 ?niewolników?), dotyczyło sprawdzenia ich obecnej sytuacji, poziomu zadowolenia ze zmian związanych z terenem, na którym żyją oraz tego jak oceniają funkcjonowanie instytucji zarządzających i wspomagających rolnictwo. W badaniu wykorzystano “technikę PAPI” (“Paper and Pencil Interview”) polegającą na prowadzeniu badań ilościowych.\nBadanymi były osoby pełnoletnie mieszkające na wsi, ubezpieczone w KRUS, kierujące lub zarządzające gospodarstwem rolnym, w którym prowadzona jest produkcja rolna ( grupa określona w badaniu jako “rolnicy”), oraz osoby pełnoletnie mieszkające na wsi, nieubezpieczone w KRUS (“nierolnicy”)\nsałata Rosja kapusta rolnicy ARiMR szparagi dopłaty cebula ziemniaki papryka ceny warzyw warzywa spod osłon kalafior KRUS warzywa czosnek ceny ziemniaków marchew pomidory rolnik embargo warzywa polowe ceny cebuli pomidor ogórki


5 przykazań sprzedawcy internetowego - Sklepy.info.pl\nKażdy z użytkowników internetu, który zdecydował się na sprzedaż towarów w internecie, powinien pamiętać o pewnych zasadach, które pozwolą mu uzyskać wysoką pozycję oraz zadowalające zarobki. Nieprzestrzeganie ich może mieć różne konsekwencje. Oto nasze pięć przykazań dla każdego sprzedawcy internetowego, który stawia pierwsze kroki w branży!\n1. Bądź uczciwy!\nNie kradnij zdjęć z banku fotografii. Nie zwlekaj z wysyłką produktów, nie wysyłaj towarów uszkodzonych, nie kopiuj tekstów i reklam od innych sprzedawców, ponieważ w najgorszym wypadku może skończyć się to oskarżeniem o plagiat bądź kradzież i sprawą w sądzie.\nJeśli reklamowanie się nie jest Twoją mocną stroną, poproś o pomoc kogoś, kto za opłatą napisze dla Ciebie reklamę, stworzy plik graficzny lub pomoże uaktualnić Twój profil lub szatę graficzną Twojej strony. Ważne jest, by Twój zakątek e-commerce był unikalny, przyciągał uwagę zainteresowanych osób i odznaczał się intuicyjnością.\n3. Trafiaj w nisze\nNie zalecamy zaczynania od zera w dziedzinach, w których konkurencja jest największa, na przykład moda, uroda. Lepiej wyrobić sobie dobrą opinię, handlując innymi towarami, a później poszerzyć ofertę.\nOrganizuj promocje, generuj kody rabatowe, twórz konkursy! Dzięki promocjom ruch w Twoim sklepie internetowym zwiększy się, co przyniesie zyski. Oferuj konkurencyjne ceny, a także skup się na tym, co może pozytywnie odróżnić Cię od Twoich rynkowych rywali w tej samej niszy. Jeśli działałeś do tej pory lokalnie, rozszerz działanie np na dwa województwa, a później, jeśli zechcesz – na całą Polskę.\n5. Posiadaj kompetencje\nChroń prawa sprzedawcy i konsumenta. Ważne, byś posiadał podstawową wiedzę prawno-ekonomiczną. Służ radą swoim klientom, jeśli nawiązują z Tobą kontakt, dawaj im swoje prywatne opinie, a także przedstawiaj fakty na temat produktów, które sprzedajesz. Bez lania wody i oszukiwania. Wiarygodność jest niezmiernie ważna, ponieważ jest jednym z filarów sukcesu każdego sprzedawcy internetowego.\npreviousZegarki Tissot Le Locle słynące z niezawodności i klasycznego piękna\nnextCzym jest E-commerce?


Francja. Protesty w związku z napaścią na policjantkę\nLincz na policjantce w imigranckim getcie. Funkcjonariusze protestują przeciwko bezkarności sprawców\nDodano: 2 stycznia 2018, 18:50 16\nWe wtorek przed komisariatem policji w Champigny-sur-Marne zebrali się francuscy policjanci, aby zademonstrować swój sprzeciw oraz okazać wsparcie policjantom brutalnie pobitym w noc sylwestrową przez grupę młodych ludzi z imigranckiego getta.\n„Żądamy surowszych kar dla sprawców ataków na policjantów!”, „Muszą iść za kratki!” – między innymi takie hasła mieli ze sobą funkcjonariusze.\n– To nie jest normalne, żeby tak bić policjantów – mówił obecny na wiecu 55-letni Alain. – Jestem policjantem od 28 lat i z dnia na dzień jest coraz gorzej – mówił w rozmowie z dziennikarzami. Inny protestujący, 35-letni Benoit przekazał z kolei, że "jest zmęczony nienawiścią do policjantów i bezkarnością oprawców". Policjanci przekonują, że za każdym razem, gdy wokół spraw tego typu robi się "szum medialny" władze obiecują coś z tym zrobić, jednak ostatecznie nic się nie zmienia.\nPolicjanci demonstrowali we wtorek również w Lille, przed głównym posterunkiem policji, w Saint-Etienne, w Tuluzie i Bordeaux. Funkcjonariusze domagają się, aby sprawcy ataków na policjantów w noc sylwestrową spotkali się z surową karą. Przekazali, że chcą sprawiedliwości i stosowania kodeksu karnego.\nW trakcie sylwestrowej nocy w wielu miejscach Francji doszło do zamieszek, a na ulicach spłonęło ponad 1000 samochodów. Dramatyczne wydarzenia rozegrały się w podparyskim Champigny-sur-Marne. Do sieci trafiły liczne drastyczne nagrania, na których widać, jak członkowie młodzieżowej bandy z imigranckiego getta biją i kopią leżącą na ulicy policjantkę. Słychać krzyki kobiety i widać jej próby osłonienia głowy przed kolejnymi uderzeniami napastników.\nPrezydent Francji Emmanuel Macron po niepokojących doniesieniach zapewnił na Twitterze, że „winni tchórzliwego i zbrodniczego linczu na policjantach w trakcie ich służby 31 grudnia zostaną znalezieni i ukarani”.\n/ Źródło: lequotidien.lu\nwiadomości świat życie francja protest służby policjanci mundurowi champigny sur marne policja pobicie\nDariusz Kowalski 3 stycznia 2018, 07:27\nNależy zastosować, jako element ubioru policjanta, takie bransoletki z odpowiednimi napisami, które wymyślili mądrzy Szwedzi, a podchwycili niemniej mądrzy Niemcy. Taki brudas przeczyta, następnie rzuci się ze szlochaniem na pierś funkcjonariusza/-szki, wyzna, że zbłądził i sam zakuje się w kajdanki.\nAsd Kjh 3 stycznia 2018, 01:05\nLapiej napiszcie o akcji masowego usuwanie podobnych nagrań dobywającej się w poniedziałek. YT czy Twatter pokazałey po raz kolejny na czym polega "zachodnia wolnośc słowa i demokracja"\nMarek Tropiciel 2 stycznia 2018, 23:34\nKocham Francuską i Niemiecka demokrację.Merkel i Macron nie potrafią rozwiązać problemów we własnych krajach , zapewnić bezpieczeństwo obywatelom i przeciwstawić się fali przestępczości prowokowanej przez biednych uchodźców.A tu chcą reformować i przewodzić Europie,razem z naszą tępą opozycją i jej zwolennikami. Niechęć do uchodźców wynika z ich przestępczości i braku chęci do pracy.\nDodaj odpowiedź 89 0 Przejdź do FORUM\nSebastian Sobierajski 2 stycznia 2018, 21:25\nZwrociliscie uwage na wypowiedz pierwszego policjanta? 55 lat i od 28 lat w policji ????? To jak to, we francji nie ma przywilejow mundurowych?\nCo do meritum artykulu to moje zdanie jest takie same jak wiekszosci z was, a Francja sama dostarcza nam argumenty zeby nieprzyjmowac murzynow i arabow. Ja rowniez nie widze ukraincow w Polsce, mielismy ich juz w przeszlosci jak wyszlo Wszyscy wiemy\nDodaj odpowiedź 86 6 Przejdź do FORUM\nWolyn Galicja 2 stycznia 2018, 21:09


Pan Samochodzik. Pan Samochodzik i tajemnica tajemnic - Zbigniew Nienacki - ebook + audiobook + książka - Legimi online\nPan Samochodzik. Pan Samochodzik i tajemnica tajemnic ebook i audiobook\nCzas: 9 godz. 35 min\n4,6 (95 ocen)\nISBN • 978–83–7741–044–8-demo\nNa kilka dni przed zakończeniem roku szkolnego przyszedł do mnie Baśka. Rozłożyliśmy na stole mapę Bieszczad i przez długie godziny wędrowaliśmy po niej końcem długopisu.\nBaśka, który kończył właśnie drugą licealną, niedawno został zastępowym w jednej z warszawskich drużyn harcerskich. Nauczyciel geografii w jego klasie, zapalony turysta, zaproponował mu kilkudniową pieszą wędrówkę po kraju, w regionie, jaki chłopiec wybierze. Baśka postanowił zabrać na wycieczkę także swój zastęp, otrzymał na to zgodę macierzystej drużyny i chorągwi, a potem zwrócił się do mnie z pytaniem, dokąd powinni się udać. Bez namysłu oświadczyłem: w Bieszczady.\nMiałem w tym swój ukryty cel. Z Baśką — a domyślacie się chyba, że był to chłopiec, ale o delikatnej urodzie dziewczynki, stąd i jego dziewczęce imię, jakie w charakterze przydomka dali mu koledzy — przeżyłem kilka przygód. Na Jezioraku walczyliśmy z bandą Czarnego Franka, we Fromborku rozwikłaliśmy zagadkę pułkownika Koeniga. Miałem do chłopca ogromne zaufanie i mogłem mu powierzyć pewną misję, nie kolidującą z jego wakacjami.\nWędrowaliśmy więc po Bieszczadach naszymi długopisami. Baśka prowadził go po górskich pasmach, zaczynając od Chryszczatej i Wołosania, poprzez Habkowce, Jasło, Rabią Skałę, Czerteż, Krzemieniec i Wielką Rawkę.\n— A z Ustrzyk Górnych, panie Tomaszu — kontynuował Baśka swój trudny marsz — zrobimy jeszcze wycieczkę na Szeroki Wierch, Tarnicę, Halicz i przez Krzemień wrócimy na Bukowe Berdo.\nLecz mój długopis sunął dolinami.\n— Radzę wam najpierw zwiedzić Lesko i okolice — mówiłem. — Potem Hoczew, Uherce, Ustianową, Ustrzyki Dolne, Hoszów, Czarną i Lutowiska. Następnie wrócić do Ustrzyk Dolnych i pomaszerować na Liskowate i wyżej, aż na Kuźminę i Tarnawę Wołoską, skąd przez Słonne Góry można dojść do Sanoka, gdzie jest piękne regionalne muzeum.\nBaśka zrobił zdumioną minę.\n— I to ma być wycieczka w Bieszczady? Pan chce, żebyśmy zamiast po górach, szli przez wioski i doliny, przez zamieszkałe okolice? Myśleliśmy o trudnej i niebezpiecznej wyprawie.\nSkinąłem głową i uśmiechnąłem się.\n— Zapewne tam, na szczytach Chryszczatej czy Wielkiej Rawki, na Haliczu i Wielkiej Semenowej, można zobaczyć wiele pięknych widoków. Ale kto wie, czy ciekawsze przeżycia nie czekają na was w dolinach, w bieszczadzkich wioskach?\nBaśka popatrzył na mnie uważnie.\n— Zdaje mi się, że rozumiem. Przecież pan w tym roku już dwukrotnie był w Bieszczadach. Po co? Niechże pan nareszcie powie, co panu leży na sercu.\nPochyliłem się nad mapą. Obok zaznaczonej kółkiem małej miejscowości koło Zagórza zrobiłem długopisem delikatny krzyżyk.\n— Wkrótce będę tam po raz trzeci. Zostawisz dla mnie wiadomość o sobie u Jana Sekundusa koło Zagórza. Bardzo bym chciał, aby w liście do mnie znalazła się pewna informacja...\nI wtajemniczyłem Baśkę w sprawę, która od dwóch miesięcy trzymała mnie w ciągłym niepokoju i napięciu.\nZŁY HUMOR MARCZAKA • GANG PRZEMYTNIKÓW • MOJA WIELKA PORAŻKA • KTO KUPUJE IKONY • DZIWNA HISTORIA PIESKA • SPOTKANIE Z BESTIĄ • KŁOPOTY Z PROTAZYM • GDY BESTIA KOCHA SAMOCHODY • SPOSÓB NA PROTA\nDyrektor Marczak wrócił z Wiednia w bardzo złym nastroju. Na jego oczach, na aukcji w słynnym salonie Paula Schuberta znowu sprzedano dwie stare ikony, co do których Marczak żywił głębokie przekonanie, że zostały przez kogoś przemycone z Polski. Na pytanie dyrektora, skąd pochodzą owe ikony, Paul Schubert wyjaśnił mu chłodno, że tego typu informacji może udzielić tylko policji wiedeńskiej. A jej trzeba przedstawić dowody, że dzieło sztuki, które znalazło się na aukcji, zostało komuś skradzione, co — jak zaznaczył pan Schubert — jeszcze nigdy się nie zdarzyło. Marczak nie mógł przedstawić podobnych dowodów, nie było bowiem sygnałów, aby obrabowano z ikon jakiegoś zbieracza lub muzeum w Polsce. Istniały natomiast informacje, że od pewnego czasu, a ściślej od pół roku ktoś wykupywał ikony w polskich sklepach z dziełami sztuki. Potem te same ikony sprzedawano na aukcjach w salonie Paula Schuberta. Innymi słowy — przemycano je za granicę.\nDoszła do naszych uszu wiadomość, że ktoś krąży po wsiach południowo-wschodniego skrawka Rzeszowszczyzny i od tamtejszych mieszkańców skupuje stare ikony, co w samej rzeczy nie jest czynnością zabronioną prawem, ale w zestawieniu z informacjami o wzroście podaży ikon na aukcjach zagranicznych wydawało się podejrzane.\nW Polsce wolno każdemu sprzedawać, kupować i posiadać dzieła sztuki. Nie wolno ich tylko bez zezwolenia wywozić za granicę. A zezwolenie takie niełatwo jest uzyskać — wojna i okupacja zubożyła Polskę o wiele cennych obiektów. Dalsze jej zubożenie poprzez wywóz zabytków byłoby największą szkodą dla interesu narodowego. Stąd też, jeśli jakieś stare dzieło sztuki zawędruje z Polski do innego kraju, można być niemal pewnym, że stało się to nielegalnie.\nOd roku jednak w salonie Schuberta, słynnego handlarza dziełami sztuki, pojawiły się stare ikony, pochodzące z województwa rzeszowskiego. Stare ikony stały się ostatnio bardzo modne i uzyskiwano za nie wysokie ceny. W Departamencie Muzeów i Ochrony Zabytków nabieraliśmy przekonania, że w Polsce zaczął działać gang zajmujący się przemycaniem i sprzedażą ikon. Powiadomiliśmy o tym Komendę Główną MO i Główny Urząd Celny, lecz — jak na razie — bez rezultatu. Gang działał w dalszym ciągu w pełnej konspiracji i ze skutkiem, o czym przekonał się dyrektor Marczak podczas swego pobytu w Wiedniu.\nNic dziwnego, że powrócił do Polski w bardzo złym nastroju. I natychmiast wezwał mnie do swego gabinetu.\n— Jakie są rezultaty śledztwa w sprawie skupowania i przemycania ikon? — zapytał mnie po krótkich słowach powitania.\n— Żadne — odparłem, szczerze przyznając się do porażki.\nNie, to nie była porażka, raczej zupełna klęska. Pracowałem w Departamencie Muzeów i Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki jako referent do specjalnych poruczeń, czyli coś w rodzaju detektywa. Do moich zadań należało przyglądanie się działalności różnego rodzaju handlarzy antyków, bacznie, aby jakiś cenny zabytek kultury nie został wywieziony za granicę. Zajmowałem się także wykrywaniem zaginionych podczas wojny zbiorów muzealnych i zabytkowych przedmiotów. Mogłem pochlubić się odnalezieniem cennych kolekcji dzieł sztuki, uznanych za bezpowrotnie zaginione, rozwikłałem kilka zagadek historycznych, które doprowadziły mnie do odkrycia skarbów kultury narodowej. Ale teraz, od dwóch miesięcy, kręciłem się jak wiewiórka w kole, daremnie usiłując wpaść na trop gangu przemytników. Ta sprawa dręczyła mnie w dzień i w nocy. Zrobiłem setki kilometrów usiłując wpaść na trop tajemniczego gangu. I wszystko na próżno.\n— Nie osiągnął pan żadnych rezultatów? — zdumiał się dyrektor Marczak. — Cóż to się stało, panie Tomaszu?\n— Niestety, muszę przyznać się do klęski — bezradnie wzruszyłem ramionami. — Ta sprawa przerasta moje możliwości...\nDyrektor Marczak aż poczerwieniał z oburzenia.\n— A więc sądzi pan, że powinniśmy z niej zrezygnować? Przecież nie każę panu aresztować przemytników, bo od tego jest milicja. Ale pozostaje w naszych możliwościach dowiedzieć się, kto w sklepach Desy i u chłopów w Rzeszowskiem wykupuje stare ikony. A już milicja po nitce trafi do kłębka i gang znajdzie się za kratkami.\n— Jak panu wiadomo, dyrektorze, nabywcy dzieł sztuki w sklepach Desy nie muszą się legitymować. A mimo dwukrotnego pobytu na Rzeszowszczyźnie, niestety, nie udało mi się trafić na ślad osobnika, który w tamtejszych wsiach kupował stare ikony. W każdym bądź razie musi to być człowiek znający miejscowe stosunki i doskonale zorientowany, kto posiada jakąś starą ikonę. Ludzie, którzy je sprzedali, nie rozpowiadali o tym na prawo i lewo. Mimo tego zdołałem dotrzeć do dwóch takich, którzy stwierdzili, że nabywcą był jakiś młodzieniec na motocyklu. Niestety, nie udało mi się go odnaleźć.\n— Już dwukrotnie jeździł pan w Rzeszowskie, pojedzie pan trzeci raz. I to jeszcze dzisiaj. Musimy odnaleźć tego młodzieńca i przerwać działalność przemytników!\n— Tak jest, panie dyrektorze — z roztargnieniem podrapałem się po głowie. — Tylko... że dziś muszę załatwić sprawę psa...\n— Psa? Pan chyba żartuje? Należy natychmiast podjąć akcję przeciw przemytnikom.\n— Wysłałem listy w tej sprawie do znajomych rzeczoznawców w stolicach krajów demokracji ludowej — oświadczyłem. — Być może i oni zetknęli się z działalnością gangu i przekażą nam jakieś informacje o nich. A co do psa...\n— Pan znowu o psie? — oburzył się Marczak. — Co ma wspólnego z naszą sprawą jakiś pies? Na wskazanie tropu przemytników daję panu... — zamyślił się — no, powiedzmy, miesiąc.\n— Tak jest, panie dyrektorze — zgodziłem się posłusznie. — Tylko że dopiero jutro będę mógł pojechać w Bieszczady. Bo... ten pies, panie dyrektorze...\nNie dał mi dokończyć.\n— Niech pan jedzie jutro, skoro pan dziś nie może. Ale nie chcę już więcej słyszeć o żadnym psie. Nie jesteśmy w Związku Kynologicznym, lecz w Departamencie Muzeów i Ochrony Zabytków.\nOpuściłem gabinet dyrektora i na korytarzu znowu z roztargnieniem podrapałem się po głowie. Bez przerwy bowiem trapiła mnie myśl o psie.\nWczoraj zadzwonił do mnie znajomy lekarz i poprosił, żebym wziął od niego pieska.\n— Otrzymałem go, Tomaszu, od swojego pacjenta w szpitalu — mówił mi przez telefon. — Pacjent ten, niestety, zmarł. Piesek trafił do mnie przed miesiącem. Bardzo sympatyczny. Tylko że ja już jutro wyjeżdżam na dłuższy czas do Indii i pieska z sobą zabrać nie mogę. Wybuchła tam znowu epidemia cholery i nasz rząd postanowił natychmiast wysłać ekipę lekarską, do której i mnie włączono. Co zrobię z pieskiem? Pomyślałem o tobie. Jesteś samotny, przyda ci się przyjaciel. Przyjdź dzisiaj, to ci o nim sporo opowiem. A jeśli dziś nie zdążysz, to jutro wyda ci go moja gospodyni. Jej go zostawić nie mogę, bo to za duży kłopot dla starej kobiety. Weź pieska, Tomaszu. Nie będziesz żałował.\nNamówił mnie. Przyrzekłem, że po pieska przyjdę.\nTak się złożyło, że tego dnia bardzo pilne zajęcia aż do nocy zatrzymały mnie w ministerstwie. A nazajutrz, jak wiecie, wezwał mnie do gabinetu dyrektor Marczak. Czyż mogłem natychmiast wyruszyć w Bieszczady, skoro miałem jechać po psa?\n„Jak wygląda ten piesek? Czy potrafi przywiązać się do mnie? — rozmyślałem. — A w ogóle, czy będzie nam razem wygodnie w mojej kawalerce na Starym Mieście?”\nMiałem maleńki pokoik i mikroskopijną kuchenkę. W pokoju stał tapczan, biurko, dwa fotele i pod ścianami wznosiły się regały z książkami. Dla pieska oczywiście dałoby się wygospodarować odrobinę miejsca. „Jamnik mógłby spać pod szafą — myślałem. — Ale może to pudelek? Tak, to będzie zapewne czarny pudełek.”\nSkończyły się godziny urzędowania, opuściłem gmach ministerstwa na Krakowskim Przedmieściu, wsiadłem do swego wehikułu i pojechałem na Bielany.\nZatrzymałem się przed dużym blokiem mieszkalnym, zadzwoniłem do malowanych na zielono drzwi ze znajomym nazwiskiem lekarza.\nOtworzyła mi drzwi stara kobieta w chustce na głowie.\n— Nie ma pana doktora. Już wyjechał w świat — oświadczyła trochę opryskliwie.\n— Ja po pieska — wyjaśniłem.\n— O, chwała Bogu. On ciągle chce wychodzić na spacery, a ja mam reumatyzm i ledwo łażę. Doktor mówił mi, że pan przyjdzie. Proszę bardzo, niech go pan zabiera.\nI wprowadziła mnie do przedpokoju, nie przestając przy tym gadać nieco zrzędliwie:\n— Nie lubię psów. A jeszcze takiego psa, to już za żadną cenę mieć bym nie chciała. Zły jest jak sto diabłów.\nTo mówiąc uchyliła drzwi od kuchni. Zaznaczam, uchyliła je nieco, ale natychmiast dojrzałem w szparze jakąś wielką łapę, a po sekundzie do przedpokoju wtargnął olbrzymi stalowoszary pies. Miał chyba dziewięćdziesiąt centymetrów wzrostu, łeb wielki jak u cielaka i sterczące uszy. Był długi, ledwie by się zmieścił na tylnym siedzeniu mojego wozu.\nWtargnął do przedpokoju i ruszył na mnie z takim impetem, aż się cofnąłem pod ścianę i przywarłem do niej plecami.\n— Pójdziesz ty! — krzyknęła na niego gospodyni i zamachnęła się ścierką.\nCzuł chyba przed nią respekt, bo położył uszy po sobie i tylko obwąchiwał mnie, cicho powarkując.\nNie znam się na rasach psów. Ale nie ulegało dla mnie wątpliwości, że nigdy w życiu nie widziałem aż tak wielkiego.\n— Doktor mówił o piesku... — bąknąłem przerażony.\n— To przecież piesek — odrzekła gosposia.\n— To pies, proszę pani — odparłem stanowczo.\n— Co, nie zabierze go pan? — zaniepokoiła się. — Przecież pan obiecał doktorowi. Co ja z nim zrobię? Niech się pan zlituje. Pan obiecał doktorowi zabrać tego pieska.\n— Psa — burknąłem.\nA potężne zwierzę, które przez cały czas naszej rozmowy nie przestawało mnie czujnie obserwować, raptem przysiadło na zadzie i wyciągnęło do mnie wielką łapę.\n— Co on chce? — zapytałem.\n— Pan nie rozumie? Zdecydował się z panem przywitać — wyjaśniła gospodyni.\nZ obawą ująłem w dłoń szorstką łapę i potrząsnąłem nią kilkakrotnie, jakbym witał się z dobrym znajomym.\n— Jak on się wabi?\n— Prot. Protazy, proszę pana. Zaraz przyniosę kaganiec, obrożę i smycz — i natychmiast popędziła do kuchni. Zapewne uważała, że skoro przywitałem się z psem i zapytałem o imię, to go zabiorę. A ja byłem w rozterce. Przerażała mnie myśl o trzymaniu Prota w moim ciasnym mieszkaniu. Z drugiej jednak strony rzeczywiście przyrzekłem doktorowi, że psa zabiorę. Tylko że doktor wspomniał o piesku, nie o potężnej bestii...\nAle zostawić starą kobietę z tak wielkim zwierzęciem? Toż ona nie zdoła utrzymać go na smyczy, jeśli zechce się jej wyszarpnąć na spacerze.\nPrzyniosła obrożę, kaganiec i smycz. Prot zaczął machać ogonem, gdyż pomyślał, że pójdzie na spacer. Jego ogon, długi i silny jak pejcz, walił głośno o ścianę pokoju.\n— Co on jada?\n— Wszystko, proszę pana. Wszystko to, co i człowiek. A najlepiej to mu dawać mleko z bułką, wołowinę, kaszę gotowaną, kaszankę.\nNałożyła mu na pysk druciany kaganiec, zapięła krótką smycz na obroży.\n— Czy on się do mnie przyzwyczai? — wciąż byłem pełen obaw.\n— Co ma się nie przyzwyczaić, proszę pana. Podobno jest tresowany. Ma dopiero dwa lata. Do doktora się przyzwyczaił, to i pana polubi. Groźny jest, ale mojej ścierki się boi — stwierdziła nie bez satysfakcji.\nZ tym byłem skłonny się zgodzić. Czytałem w jakiejś książce, że w dawnych latach w starych dworkach, gdzie chowano zawsze wiele groźnych psów, co to gotowe były każdego rozszarpać na strzępy, czuły zawsze one respekt przed kucharkami. Machniecie ścierki gosposi czy kucharki wyganiało z kuchni nawet najgroźniejszego zwierzaka.\nNatomiast gdy ja ująłem smycz, pies cicho warknął. Zapewne sądził, że to stara gosposia wyjdzie z nim na spacer. Raptem okazało się, że zabiera go jakiś obcy człowiek.\n— No chodź, Prot — powiedziałem rozkazująco, bo słyszałem, że tak należy postępować z psami. Człowiek powinien narzucić zwierzęciu swoją wolę.\nGosposia szybko otworzyła drzwi.\n— Chodź — powtórzyłem ostro i pociągnąłem psa za smycz.\nRuszył ze mną na schody. I szedł posłusznie.\n„Trudno, co będzie — to będzie” — pomyślałem otwierając przed nim drzwiczki wozu.\nA Prot na widok wehikułu radośnie zamachał ogonem i nie namyślając się wiele, błyskawicznie usadowił się na tylnym siedzeniu.\n„No, mam cię, bratku. Tym ja ciebie przekupię” — ucieszyłem się.\nOd wielu osób bowiem słyszałem, że większość psów uwielbia jazdę samochodem. To dość dziwne, ale faktem jest, że psy, niemal jedyne spośród zwierząt, najprędzej polubiły uroki podróży pojazdami mechanicznymi. Znam pewnego leśniczego, który posiada bardzo groźnego brytana. Ten na wpół dziki zwierzak nie daje się przekupić kąskiem najsmaczniejszej kiełbasy, ale niech no pojawi się ktoś samochodem, pies tylko czeka na sposobną chwilę, żeby wśliznąć się do wnętrza. I może go z leśniczówki wywieźć każdy właściciel samochodu, tak sobie ceni uroki pojazdów mechanicznych.\nProt rozsiadł się wygodnie i wydawał się zachwycony perspektywą jazdy. Natomiast moja osoba nie budziła jego zainteresowania.\n— Prot, Proteczku, Protazeńku — przemawiałem do niego. — Nie dąsaj się na mnie, bo w gruncie rzeczy jestem człowiekiem poczciwym i lubię zwierzęta. Będzie ci u mnie dobrze, choć trochę ciasno. Na szczęście często wyjeżdżam w teren i staniesz się moim towarzyszem. Niekiedy zdarza mi się znaleźć w dość niebezpiecznych sytuacjach, a więc na brak rozrywek nie powinieneś narzekać. Jestem kawalerem, a ponieważ i ty pozostajesz w stanie wolnym, wydaje mi się, że znajdziemy wspólny język.\nTak do niego mówiłem, albowiem w „Księdze z San Michel” wyczytałem, że do zwierząt należy przemawiać łagodnie i monotonnie, a wtedy one stają się łaskawe i nabierają do nas sympatii. Nie wiem jednak, jak to było w przypadku Axela Munthe, bo jeśli chodzi o Prota, to udawał, że mnie nie słyszy. Nawet moje najczulsze zwroty nie robiły na nim żadnego wrażenia. Nie drgnęła mu powieka, nie poruszył oczami. Patrzył w okno — zimny, wyniosły, obojętny, wrogi.\nUmilkłem, bo miałem uczucie, że jestem dla niego powietrzem, prochem marnym, nicością, niewartą jego najmniejszej uwagi.\nByłem przekonany, że mojej osobie nie poświęcił nawet jednej myśli, o ile — rzecz jasna — pies myśli, co nie jest całkiem dowiedzione. W każdym razie ja rozmyślałem. Przede wszystkim o głębokiej prawdzie przysłowia: „Nie miała baba kłopotu, kupiła sobie prosię”.\nPostanowiłem, że dla Prota urządzę leże w moim małym przedpokoju. Kupiłem kawałek mikrogumy i tani koc, a potem zatrzymałem wehikuł przed sklepem z delikatesami, wysiadłem i stanąłem w kolejce po kaszankę. Gdy wróciłem do wehikułu po pół godzinie, Prot siedział na przednim siedzeniu. To znaczy na moim miejscu. I trzymał łapy na kierownicy.\n— Bądź łaskaw przenieść się na drugie siedzenie i ustąp mi mojego fotela — odezwałem się do niego bardzo grzecznie. — Chyba nie zamierzasz kierować samochodem?\nAni drgnął. Trzymał wciąż łapy na kierownicy i nawet nią trochę poruszał, jak dzieci, gdy się bawią w jazdę samochodem.\n— Prot. Proteczku — przemówiłem błagalnie. — Popatrz, kupiłem ci smaczną kaszankę.\nUchyliłem nieco papieru, aby własnymi oczami i własnym nosem przekonał się, jaki to czeka go smakołyk. Lecz on nawet nie poruszył uszami. Nie spojrzał na mnie, tylko przez przednią szybę przyglądał się ludziom chodzącym po ulicy.\n— Posuń się — powiedziałem nieco gniewnie i spróbowałem biodrem zepchnąć go na drugie siedzenie.\nWarknął. Był w kagańcu, lecz mimo tego trochę się przestraszyłem.\n„I co ja teraz zrobię?” — rozmyślałem gorączkowo.\nPrzychodziły mi do głowy najróżniejsze pomysły. Żeby wezwać milicjanta i poprosić go o usunięcie intruza z wehikułu. Może na widok munduru Prot zreflektuje się? Lecz jeśli milicjant powie: „To pański pies, martw się pan o niego, a mnie pan głowy nie zawracaj”?\n— Prot. Proteczku — znowu przybrałem proszący wyraz twarzy i głos miałem błagalny.\nAni drgnął, bestia. Wyglądało na to, jakby naprawdę zamierzał kierować wehikułem.\nZ Delikatesów wyszedł dyrektor Marczak. Niósł w ręku paczkę dość dużych rozmiarów, widać zrobił jakieś spore zakupy.\nPrzykucnąłem za samochodem, żeby mnie nie zauważył, ale charakterystyczna sylwetka wehikułu natychmiast rzuciła mu się w oczy.\n— A, to pan! — zawołał radośnie z chodnika. — Bardzo się cieszę, że pana spotkałem. Taksówek jak na lekarstwo, a ja mam ciężką paczkę. Podrzuci mnie pan do domu?\nNie wiem, czy istnieją pracownicy, którzy swemu szefowi potrafią odmówić podwiezienia do domu, gdy szef ma sporą paczkę.\n— Bardzo chętnie — oświadczyłem. — Tylko... że pies...\n— Co, znowu pies? — zdumiał się Marczak. — Jezus Maria, czy pan się nie wyzwoli od tej psiej manii prześladowczej?\nZobaczył Prota na przednim siedzeniu wehikułu.\n— Hm... — chrząknął i zapytał: — Co to jest?\n— Piesek, panie dyrektorze. Otrzymałem go w podarunku od pewnego lekarza. Właśnie dziś rano wspominałem panu...\n— Nie wiem, po co panu pies. W każdym razie mnie on nie przeszkadza. Podrzuci mnie pan, prawda?\n— Obawiam się, że to będzie niemożliwe — wyjąkałem przestępując z nogi na nogę.\n— Właśnie proszę go, aby się usunął z przedniego siedzenia i pozwolił mi zasiąść za kierownicą.\n— I nie słucha?\n— Zdumiewające — stwierdził Marczak. — Pan chyba nie ma właściwego podejścia do zwierząt. Do nich trzeba ostro, powinny znać mores.\nTo mówiąc dyrektor Marczak stanowczym krokiem zbliżył się do wehikułu i zawołał do Prota:\n— No, jazda stąd! Usuń się, piesku.\nTrzeba było usłyszeć ten straszliwy warkot, który wydobył się z gardzieli Prota. Myślałem, że pies rzuci się na Marczaka. Całe szczęście, że był w kagańcu.\n— To wściekła bestia! — burknął dyrektor odskakując od samochodu. — Wolę poszukać taksówki.\n— Panie dyrektorze, niech pan mnie nie zostawia w takiej sytuacji.\n— A co ja mogę panu pomóc?\n— Może pan jeszcze raz spróbuje go przekonać, żeby mi pozwolił zasiąść za kierownicą. Tylu pracowników słucha pana w naszym departamencie, a zwykły pies nie miałby pana posłuchać?\nDyrektorowi pochlebiły widać moje słowa.\n— No cóż, spróbuję. A jak on się wabi?\n— Prot, panie dyrektorze. Zdrobnienie od Protazy.\n— Aha, rozumiem. No więc, spróbuję.\nPodszedł do otwartych drzwi wehikułu i przemówił groźnie:\n— Usuń się na tylne siedzenie, Prot! Jazda na tylne siedzenie!\nPies ani drgnął.\n— Nie słucha pana — stwierdziłem.\n— Ja sam widzę, że mnie nie słucha — odburknął dyrektor czując, że jego autorytet został nadszarpnięty. — Ten pies został źle wychowany. Idę jednak szukać taksówki. Panu radzę zrobić to samo. Pojedzie pan taksówką do domu i zjawi się pan tu za kilka godzin. Pies trochę zgłodnieje i stanie się bardziej ustępliwy. Do zobaczenia.\n— Prot. Proteczku... — szepnąłem błagalnie.\nBestia ani drgnęła.\nI byłbym tak stał chyba do końca świata — albo za radą dyrektora poszedłbym na poszukiwanie taksówki, gdybym sobie nagle nie przypomniał, co mi mówiła gosposia lekarza. Że Prot był tresowany.\n— Prot! — krzyknąłem rozkazująco. — Do nogi! Broń pana!\nW oka mgnieniu pies wyskoczył z wehikułu i stanął przy mojej lewej nodze. Wściekłym wzrokiem toczył wokół siebie, szukając przeciwnika do walki.\nA ja prędziutko wskoczyłem na swoje miejsce za kierownicą. Otworzyłem tylne drzwi wehikułu.\n— Prot! Na miejsce! — zawołałem wskazując tylne siedzenie.\nPosłuchał błyskawicznie i usadowił się z tyłu. Uruchomiłem silnik. Potem ostro ruszyłem na Stare Miasto. W pewnej chwili, jadąc ulicą, wydało mi się, że w gromadzie ludzi czekających na postoju taksówek dostrzegłem dyrektora Marczaka. Ale może to było tylko złudzenie?\nOdstawiłem wehikuł do garażu. Powiedziałem zdecydowanie do Prota:\n— Idziemy. Marsz!\nW mieszkaniu zdjąłem mu z pyska kaganiec. Chciałem go pogłaskać, ale stchórzyłem. „Bestia — myślałem — gotów mnie ugryźć.”\nNakarmiłem psa kupioną w mieście kaszanką. Najadł się do syta, a potem — mimo że wskazałem mu dywanik koło szafy — wskoczył na mój tapczan i legł na nim jak długi. Westchnąłem ciężko, bo zabrakło mi odwagi, żeby go stamtąd przepędzić.


Już 4 lipca premiera trzeciego sezonu jednego z najpopularniejszych seriali ostatnich lat! Platforma Netflix, na której można oglądać "Stranger Things" zaprezentowała właśnie finałowy zwiastun swojej produkcji. Tak, jak w poprzednich dwóch seriach, pokazuje nam mroczny i tajemniczy świat bohaterów.\nJest lato 1985 roku. Znani już dobrze młodzi mieszkańcy miasteczka Hawkins właśnie skończyli szkołę. Hitem rozpoczynających się wakacji jest otwarte właśnie nowe centrum handlowe. Bohaterowie to już nie dzieci, a dorastające nastolatki. Budzące się między nimi uczucia komplikują dawne przyjaźnie. A do tego znów w pobliżu czai się zło - to znane i całkiem nowe.\nMy już nie możemy się doczekać zarwanych lipcowych nocy przy serialu. A Wy?\nZobacz także: Co wydarzy się w 3. sezonie "Stranger Things"?\nCzekacie na trzeci sezon "Stranger Things"? Serial stał się jedną z najbardziej kultowych produkcji ostatnich lat. Nic dziwnego, że Netflix buduje napięcie przed premierą trzeciej serii. Właśnie wypuścił zwiastun serialu ! Zobaczcie, co nas czeka w najnowszyej odsłonie "Stranger Things"! Ale to nie koniec dobrych wiadomości dla polskich fanów. Portal naekranie.pl dotarł do nagrania z aktorami serialu, którzy na konwencie w Seattle zdradzili, że planują przyjechać do naszego kraju! Ale to nie wszystko. Wiadomo już, jakie zagrożenie będzie czyhało na bohaterów w nadchodzącym sezonie! Szczegóły trzeciej serii "Stranger Things" Podczas panelu w USA, w którym uczestniczyli aktorzy hitowego serialu, Finn Wolfhard i Caleb McLaughlin, czyli serialowi Mike i Lucas, zdradzili, że wybierają się do Polski! Na razie nie znane są jednak żadne szczegóły dotyczące wizyty aktorów. Co zaś z trzecim sezonem? Jego premiera zapowiedziana jest na 4 lipca 2019 roku. Nie znamy zbyt wielu szczegółów, wiadomo jednak, że bohaterowie będą walczyć z dwoma demonami. Dla przypomnienia - w 1. sezonie walczyli z Demogorgonem, zaś w drugim - z Łupieżcą Umysłów. Innych przeszkód i trudności będzie oczywiście znacznie więcej. Czekacie? Zobacz także: Jak dużo wiesz o"Stranger Thigns"? Sprawdź się! QUIZ