Gdzie spędzić Dzień Kobiet? Tylko w Radocza Park! | Blog\nDzień Kobiet już dawno nie jest kojarzony z goździkami i prezentem w postaci rajstop. Dziś jest to święto, w którym mężczyźni za pomocą najróżniejszych metod mogą podziękować kobietom za to, że po prostu są. Warto uczynić to w nietuzinkowy sposób. Oczywiście wręczenie bombonierki i bukietu kwiatów to zawsze dobre rozwiązanie, ale czy kobiety nie zasługują na więcej? Może by tak, zamiast jednego dnia, świętować cały weekend…? Jeśli spodobała Ci się ta myśl, zarezerwuj pobyt w Radocza Park! Dla naszych gości przygotowaliśmy coś specjalnego!\nJeśli chcesz swojej najdroższej drugiej połówce podziękować za wspólne chwile, te lepsze i gorsze, za to, że zawsze możesz liczyć na jej wsparcie i dobre słowo, wyraź to w wyjątkowy sposób. Kolacja przy blasku świec, relaks w strefie SPA, ale też wspólne podziwianie krajobrazów małopolski – brzmi zachęcająco? Twoja kobieta z pewnością będzie zachwycona, a wszystko to możesz jej zapewnić, wykupując pobyt w Radocza Park w dniach 5-7 marca! Jakie atrakcje na Was czekają?\nCo obejmuje pakiet na Dzień Kobiet?\nPo dotarciu do naszego hotelu na naszych gości czekają przepyszne powitalne drinki, które z pewnością każdego wprawią w dobry nastrój. Komfortowo wyposażone pokoje, bezpłatny parking i nielimitowany dostęp do internetu to udogodnienia, które zapewniamy zawsze, niezależnie od okazji czy pory roku. Co w takim razie wyróżnia pakiet na Dzień Kobiet od standardowego pobytu w naszym hotelu?\nBy podkreślić wyjątkowość tego pobytu, w cenie pakietu zaplanowaliśmy dla odwiedzających nas par romantyczną kolację przy blasku świec i lampce rozgrzewającego wina. Ukoronowaniem wieczoru będzie oczywiście wyjątkowo smaczna kolacja – o wyjątkowe menu na ten dzień zadbał nasz Szef Kuchni.\nPobyt w naszym hotelu to doskonała okazja do tego, by zrobić coś dobrego dla swojego ciała i duszy. W ramach pakietu zapewniamy możliwość zarezerwowania jednego zabiegu z naszego Specjalnego Menu SPA, dzięki którym będzie można popracować nad kondycją i zdrowym wyglądem nie tylko skóry, ale też paznokci.\nOczywiście to nie koniec przyjemności dla ciała i umysłu. Zapewniamy nielimitowany dostęp do sauny fińskiej oraz Infrared (o zdrowotnych właściwościach sauny na podczerwień pisaliśmy w artykule „Wszystko, co trzeba wiedzieć o kabinie Infrared”). Dodatkowo również w sposób nieograniczony można korzystać z naszej Strefy Wellness, czyli z basenu, sauny parowej oraz jacuzzi, a także z sali fitness.\nPływanie czy gimnastyka pozwalają się zrelaksować i przyjemnie zmęczyć, ale po tym wszystkim potrzebny jest czas na wyciszenie, dlatego dla naszych gości przygotowaliśmy również seans w jaskini solnej. 45 minut relaksującej muzyki, świeże powietrze oraz koloroterapia sprawią, że z jaskimi wyjdziecie odprężeni, spokojni, a jednocześnie naładowani pozytywną energią!\nDzień Kobiet z przyjaciółkami\nChcielibyśmy zaznaczyć, że nasza oferta nie jest skierowana wyłącznie do par – w końcu świętowanie Dnia Kobiet w gronie najbliższych przyjaciółek czy koleżanek z pracy może dać tyle samo radości! Jeśli więc marzysz o weekendzie tylko dla siebie lub pragniesz spędzić trochę czasu z przyjaciółkami, nasz hotel pod Krakowem z basenem jest na to idealnym miejscem. Weekend ploteczek, zabiegów pielęgnacyjnych i błogiego relaksu – to może być Dzień Kobiet, który Ty i Twoje koleżanki będziecie miło wspominać przez wiele lat!\n‹ Wszystko, co trzeba wiedzieć o kabinie Infrared\nJak spędzić Wielkanoc w tym roku? ›


Opowieść trzeciego stopnia | Link to Poland\nStrona główna » Kultura » Literatura » Opowieść trzeciego stopnia\nOpowieść trzeciego stopnia\nDodano 03-05-2013 Agnieszka Steur\n„Opowieść trzeciego stopnia” jest częścią zbioru opowiadań stworzonych w ramach projektu Blogerzy Książki Piszą. Jest to przedsięwzięcie, które zebrało grupę dwudziestu siedmiu osób, prowadzących na co dzień blogi, ale równocześnie mających już doświadczenie w pisaniu beletrystyki. Autorzy stworzyli opowiadania, których motywem przewodnim są szkice z życia. W ten sposób nakładem wydawnictwa RW2010 ukazała się antologia opowiadań wydana w formie e-booka.\nNiewiele wiem. Niewiele pamiętam. Właściwie nic nie potrafię. Taka jest prawda. Jeszcze do niedawna nie spodziewałem się niczego, również niczego nie chciałem. Byłem, to wystarczyło.\nJestem już stary, natarczywie zaczynam to odczuwać każdą częścią mego istnienia. Drewniane deski, z których jestem zrobiony, oddalają się od siebie coraz bardziej, wpuszczając do wnętrza promienie słońca. Staję się jaśniejszy. Poznaję siebie od środka. Jednak razem ze słońcem do mego wnętrza dostaje się coraz więcej brudu, kurzu, piasku i ziemi. Pewnie taką cenę płaci się za możliwość spojrzenia w siebie.\nCzuję, że właśnie teraz nadszedł czas, bym opowiedział moją historię. Wydaje mi się, że mam ponad sto lat, jednak całkowitej pewności nie mam. Dopiero niedawno zdałem sobie sprawę z tego, że istnieje coś, co inni nazywają czasem. Istnieje… czas… – co to znaczy? Wcześniej, czyli nie teraz, nie myślałem o tym; nie miało to znaczenia. Coś takiego jak wcześniej czy później nie istniało, nie musiało. Bardzo długo wszystko było teraz, a jeśli wykraczało ponad teraźniejszość, przepadało. To, że jest inaczej, uświadomiły mi moje dwie przyjaciółki – czółenka w rozmiarze 36. Od nich zresztą dowiedziałem się znacznie więcej. Opowiedziały mi o świecie, który jest poza, znajduje się wyżej niż dziesięć centymetrów nade mną.\nIstnieję przy ulicy Wiklinowej nr 9. To też wiem od przyjaciółek, bo natura ma nigdy nie pozwalała mi wychodzić na zewnątrz. Zewnątrz to dla mnie niezwykle intrygujące pojęcie. Przez wiele lat całym moim światem był parter kamienicy, a jedyne, co mnie określało, to moje jestem, nie liczyło się nic ponad nim.\nJestem trzecim stopniem na schodach parteru. Gdy pojawiłem się w kamienicy, byłem koloru drewna, z którego zostałem stworzony. Tak sądzę, bo od tamtego czasu wielokrotnie przemalowano nas wszystkie. Jednak im dłużej się zastanawiam, tym mniejszą mam pewność. Zapamiętywanie takich informacji w mym przekonaniu nie miało znaczenia. Teraz mi tego żal. Wiem za to na pewno, że jestem zrobiony z dębowego drewna. Skąd to wiem? Schody po prostu to wiedzą.\nPoniżej mnie istnieją dwa stopnie, a powyżej chyba dwanaście, ale tak daleko nie sięga mój wzrok, więc muszę wierzyć słowom mych przyjaciółek, które wiedzą o czternastu. Czasem staram się liczyć ich kroki i z tego wywnioskować, ile nas jest, ale słuch mam już nienajlepszy, a one często przystają, więc gubię się w mych obliczeniach. Czy ilość ma znaczenie? Jeden więcej, dwa mniej? Czy schody byłyby takie same, gdyby mnie nie było?\nNa parterze znajduje się sześcioro drzwi. Jedne prowadzą na zewnątrz, a za pozostałymi pięcioma mieszkają buty. Nie poznałem ich bliżej, bo prawie nigdy nie używają schodów. Nade mną na pewno jest znacznie więcej drzwi. Domyślam się tego z ilości butów, które codziennie się ze mną spotykają. W mej opinii znam je dość dobrze, nawet jeśli zbyt często nie rozmawiamy. Wiem, które są stąd, a które przychodzą tu tylko czasami. Teraz zwracam uwagę na wszystko, co się na mnie i wokół mnie dzieje. Zapamiętywanie stało się istotą mego istnienia. Tak jak wcześniej było nią zapominanie.\nPamiętam, są tutaj takie czarne lakierowane buty w rozmiarze 42, które wciąż chodzą w towarzystwie parasolowego szpica. Przychodzą zawsze czyste i błyszczące, ale są coraz mniej pewne. Ten, kto je zamieszkuje musi już długo istnieć, wyjaśniły mi to moje przyjaciółki. Ponoć, gdy buty się starzeją, używają parasola albo laski do podpierania się. To znaczy, nie gdy buty się starzeją, tylko istota, która w nich mieszka. Nadal to wszystko mi się myli. Nie tak dawno lakierowane buty rozmiaru 42 przystanęły akurat na mnie i parasol wbił się tak głęboko, że do teraz to czuję.\nWiduję też tenisówki. Z nimi w ogóle nie można się dogadać, przemieszczają się bardzo szybko, zawsze jest im śpieszno. Niekiedy nawet nie mają czasu nadepnąć na wiele stopni. Może właśnie dla nich ilość nie jest ważna? Piąty stopień mówił, że tenisówki coś rzuciły na niego i to już na zawsze z nim zostało. Pomimo regularnego mycia. Pasjonujące! Regularne mycie. Tak, to lubią wszystkie stopnie. W niewielu kwestiach się zgadzamy, ale w tej jednej nigdy się nie sprzeczamy. Zazwyczaj myją nas kapcie, nie buty. To taka odmiana obuwia, która jest bardzo miękka. Przyjemnie się z nimi rozmawia, ale trudno się zaprzyjaźnić, ponieważ w dniu, w którym odbywa się sprzątanie, pojawiają się za każdym razem inne, nowe. Najpierw nas zamiatają z piasku i ziemi, a potem wycierają mokrą tkaniną. Ten materiał coraz ładniej pachnie. Przyjemne zdumienie tym, co tak zwyczajne, codzienne… a z czasem staje się niezwykłe. Niczego nie chcę pogubić, przeoczyć tego, co ważne. Fascynujący jest fakt, iż kapcie nigdy nie wychodzą za szóste drzwi, prowadzące na zewnątrz, dokładnie tak jak ja.\nButów jest wiele. Są takie na szpilkach, które chodzą szybko i dotykają nas tylko noskami. Znacznie rzadziej widujemy obcasy. Zdarza się, że buty na szpilkach przychodzą z innymi, różnymi, a później te towarzyszące odchodzą same. Buty mają dziwne zwyczaje.\nCzłapią też takie na grubej podeszwie. Nie lękam się ich, ale razem z nimi chodzą cztery łapy. To prawdziwa udręka wszystkich schodów razem i każdego z osobna. One to dopiero mają dziwaczne zwyczaje. Te ułapione, warczące stworzenia są takie nieznośne, istne utrapienie!\nBardzo długo tkwiłem w przekonaniu, iż buty to istoty, które zamieszkują wnętrze kamienicy. Jednak dzięki mym przyjaciółkom pojąłem, że do butów wchodzą istoty, które to w rzeczywistości mieszkają za drzwiami. W mym odczuciu to skomplikowane… Możliwość zmiany miejsca, daje im poniekąd prawo do uważania tego miejsca za swoje. Niestałość i ciągła zmienność czynią własność. Dlaczego nie to, co stałe…? Ale ja tak dumam i dochodzę do wniosku, że to jednak ma nieruchomość daje nam, schodom, większe prawa. My prowadzimy, wyznaczamy kierunek i pomagamy dotrzeć wyżej każdemu, kto na nas stanie.\nGdy czółenka opowiedziały mi o tym, że wszystko wokół się zmienia, porusza, przemieszcza, o tym, że istnieje świat poza, przypomniały mi się zdarzenia z mej przeszłości. Wróciło do mnie kiedyś; moje własne kiedyś.\nTo było w nocy, wokół panowała ciemność, dawno temu, prawie na samym początku mego istnienia. Pamiętam przyjemny spokój do chwili, gdy przebiegły po nas ciężkie, skórzane buty. Przeczuwałem, że są złe. Chwilę później ze schodów zbiegły inne buty, próbując nie robić hałasu. Teraz wydaje mi się, że i my się staraliśmy, by tych butów nie było słychać, choć do końca nie wiem dlaczego. Chwilę potem już zupełnie nic nie słyszałem, żadnych kroków i nagle… Poczułem przepływającą przeze mnie energię. Potem to uczucie odeszło. Teraz już wiem, że stanęła na mnie jedna z tych istot, które mieszkają w butach, tyle że ona wówczas w nich nie była. Moje przyjaciółki mówią, że to możliwe, ale bardzo rzadko się zdarza. Potem ciężkie buty zeszły razem z grupą innych i już nigdy nie wróciły.\nTo fascynujące, że coś, co dzieje się teraz może wywołać wspomnienia tego, co wydarzyło się kiedyś. Świadomość ta wypełniła mnie nadzieją, że przypomnę sobie to, co kiedyś zignorowałem kiedyś. Niedawno przystanęły na mnie buty rozmiaru 37. Takie całkiem zwykłe, delikatne, na płaskim obcasie i tupnęły na cztery łapy, które nie chciały iść na górę. To tupnięcie przypomniało mi kolejne zdarzenie z kiedyś.\nByło późno, ponuro i zimno. Dotknęły mnie buty w rozmiarze 43, trochę zaniedbane. Czuję, że ich nie lubiłem. Chwilę stały, potem tupnęły, a istota w nich coś krzyknęła. Po czym odwróciły się i odeszły. Gdy tylko zniknęły mi z pola widzenia, przystanęły na mnie inne buty, może nawet te same, które niedawno groziły czterem łapom. Stały nieruchomo i nagle, podobnie jak te większe, tupnęły, odwróciły się i poszły na górę. Nic z tego nie rozumiałem. Myślałem, że tak do siebie mówią. Teraz już wiem, że to było coś innego – odchodzenie. Rozmawiałem z moimi przyjaciółkami i one mi wszystko wyjaśniły. Kiedyś buty większe tupiące i te mniejsze delikatne mieszkały razem, były dla siebie bardzo ważne. Jednak pewnego dnia te większe ponoć znalazły lepsze miejsce i tam właśnie odeszły. Słyszałem, że które tu zostały, bardzo cierpiały. Zatem odchodzenie boli. Mogę to sobie chyba już wyobrazić. Odchodzi się, tupiąc i cierpiąc. Odchodzenie jest głośne. Buty odchodzą, już ich nie ma, a czas płynie dalej.\nCzas dla nas nie jest ważny, ważne są natomiast wymiary, to wie każdy. Stopień nie może być za wysoki, buty miałyby wówczas strapienie, z trudem się unosząc. Nie powinien być też za niski, gdyż byłoby nas o wiele więcej, buty wówczas bardzo by się umęczyły. Każdy stopień powinien natomiast mieć od 14 do 20 centymetrów, ani więcej, ani mniej. Żaden z nas nie może być zbyt wąski, powinien wynosić od 25 do 35 centymetrów, bowiem każdy but bez wyjątku powinien mieć możliwość choć na chwilę przystanąć.\nWszyscy jesteśmy tacy sami i wszyscy o tym wiemy. Skąd? Po prostu taka jest natura schodów. Mimo jednakowości, spory o to, który z nas jest najważniejszy, nie cichną. Chodzi o to, że pomimo mego zdumienia, paramy się tym zajęciem dzień w dzień. Pierwszy uważa, że jest najważniejszy, bo od niego wszystko się zaczyna, twierdzi, że gdyby go nie było, nie istniałby żaden z nas. W mym przekonaniu to absurd, gdyby nie było tego pierwszego, na jego miejscu byłby inny. Być może wtedy drugi byłby pierwszym, a ja drugim? Nie jest mym zamiarem rozważanie, co by było, gdyby… pragnę jedynie opowiedzieć to, co wiem.\nWczoraj słyszałem, jak piąty krzyczał, że dziewiątego w połowie zastąpiono, ponieważ zrobiła mu się dziura. Dziury nie wróżą nic dobrego. Szpary należące do mnie robią się coraz większe i zapewne właśnie z nich powstają nasze zgryzoty. Z pierwszym też nie jest dobrze, może ta ważność tak go wyczerpuje. Drugi wygląda trochę lepiej, ale z nas wszystkich najlepiej trzyma się czwarty. Twierdzi, iż buty go omijają.\nNa początku naszej znajomości, przyjaciółki opowiadały, że mieszkająca w nich istota jest prawie tak stara, jak my, schody. Wtedy począłem uświadamiać sobie czym jest czas. Istota zamieszkująca me przyjaciółki porusza się bardzo wolno, dlatego mamy z czółenkami tyle chwil na pogawędki. Czas niczym powietrze, wpuszczone przez zewnętrzne drzwi, nie da się zatrzymać!\nCzółenka poinformowały mnie, że gdy trafiły do swej istoty, stały bez ruchu obok innych butów. Były z istotą, ale istota jeszcze w nich nie mieszkała, trochę to dziwne, ale teraz dowiaduję się wielu dziwnych rzeczy. Gdy moje przyjaciółki opowiedziały mi o ich poprzednikach, wiedziałem już, o kogo chodzi. Zdałem sobie sprawę, że je kiedyś poznałem, że istota pozostała ta sama, zmieniła jedynie obuwie. Chciałem sobie wszystko przypomnieć, ale niekiedy jest to takie trudne, szczególnie, że kiedyś nie starałem się czegokolwiek zapamiętać. Nie wiedziałem, że trzeba. Skoro istota mych przyjaciółek jest tutaj od tak dawna, powinienem znać jej inne buty. Przypominanie jest trudne… Wydaje mi się, że kiedyś były butami sportowymi, które się na mnie potknęły, ale zaraz potem zaczynam w to powątpiewać i już sam nie wiem. Być może to były też maleńkie buciki dawno, dawno temu, ale właściwie… ani jednych nie pamiętam. Zresztą nawet teraz chyba nie odwiedzają mnie żadne takie. Kiedyś, być może… Szkoda, że na początku mego bytu nie wiedziałem tego, co teraz. Wszystko dochodziło do mnie dość powierzchownie, nic mi nie ciążyło. To był urok niewiedzy.\nDla stopnia najważniejszy jest kształt, sześcienna doskonałość, aby nie być węższym ani szerszym, niż ten powyżej, a już z całą pewnością niż ten poniżej. Wszyscy razem, wszyscy zależni a każdy sam. Ze stopniami powyżej rozmawia się bardzo trudno. Każdy pilnuje swoich interesów i nie mam z kim omówić mych odkryć; doskwiera mi pojedynczość w naszej naturze mnogości. Przecież do tej pory z mym bytem wiązało się tylko wnętrze kamienicy i to bardzo dokładnie określone, dla nich nadal tak jest…\nJednak coś innego leży w naturze stopni, w mej naturze. Walczę z tym od chwili, gdy zacząłem podążać za mymi wspomnieniami. Kolejność jest najważniejsza. Być może jest tak ważna, bo niezmienna. Daje miejsce w rzędzie; najważniejsze i niepodważalne, pewność istnienia – numer! Stopień, który jest drugi, nigdy, przenigdy nie będzie trzeci, a czwarty nie będzie drugi. Miejsce, które zyskaliśmy dzięki temu, kto nas stworzył, nie może się zmienić. Schody, te na początku, twierdzą, że one są najważniejsze, natomiast te z końca, że one i nie można ustalić, czy pierwszy jest najlepszy, czy może dwunasty… Stopnie wciąż się o to kłócą. Szczególnie, iż pierwszy z ostatnim nigdy nie rozmawiał, bo są od siebie za bardzo oddalone. Najgorszy jednak jest szósty. Nie tylko kłóci się najwięcej i najdłużej, ale co gorsza twierdzi, że wcale nie jest szósty, lecz siódmy. Doprowadza tym do furii siódmego. Scysja trwa przez nieskończoność. Zaczynam odczuwać, że faktycznie nieskończoność istnieje w wydaniu sprzeczających się stopni. Szósty twierdzi, że bez wątpienia jest najważniejszy, bo wszystkie buty go używają i że jeśli przystają, to właśnie na nim. Twierdzi, że musi być siódmy, ponieważ jest doskonały i tylko nieparzyste, to prawdziwe stopnie. Bzdura! Drażniło mnie to, ale teraz bardziej zajmuje mnie wszystko co poza, nie udowadnianie, który jest najważniejszy.\nPrzypomniało mi się coś jeszcze… To były buty jednostronne, co bardzo rzadko się zdarza. Wchodzą i już nigdy nie wychodzą. Były jednostronne, bardzo wolne i na dodatek maleńkie. Nic nie mówiły, przystanęły na mnie, przystawały chyba na każdym stopniu i milcząc odeszły. Nigdy więcej już ich nie widziałem. Dlaczego nie wyszły? Nic z tego nie rozumiałem. Dopiero czółenka wyjaśniły mi, że to buty istot najmłodszych, a myślałem, że żadne po mnie nie chodziły, a jednak… One potrafią wchodzić, ale jeszcze nie schodzić, czyż to nie zajmujące?\nJa się nie sprzeczam, wiem, że jest wiele innych zajęć, znacznie ciekawszych od kłótni, na przykład rozmowy z moimi przyjaciółkami. One wiedzą tak dużo, tak wiele widziały. Teraz opowiadają mi, dokąd chodzą na spacery. To takie fascynujące; poznają różne miejsca, a tych miejsc jest niezliczona ilość. Cudowna niepoliczalność! Jeszcze nie jestem w stanie sobie tego wyobrazić – różnych miejsc ani niezliczonej ilości… czegokolwiek. Może zacznę od wyobrażenia sobie niezliczonej ilości stopni. Powinno mi się udać. Potem spróbuję z czymś poza.\nLakierowane buty rozmiar 42 odeszły. One też nie wrócą… Przystanęły na mnie, wbiły parasolowy czub i po raz pierwszy rozpoczęły rozmowę. Opowiadały o tym, co znajduje się na zewnątrz, o błyszczących schodach z kamienia, po których dziś stąpały. Rozmawialiśmy bardzo długo. Buty zamartwiały się, że z istotą w nich dzieje się coś złego. Miały rację. Nagle obróciły się, po czym osoba w nich objęła poręcz i wolno osunęła się na piąty stopień. Oparła głowę o ścianę i cicho westchnęła. Parasol, szeleszcząc, upadł na podłogę przed pierwszym stopniem. Czółenka wyjaśniły mi, co się stało. To było odejście – koniec istoty. Buty już wówczas nie są potrzebne… schody też nie; a więc odejścia mogą też być takie ciche? Z jednym westchnięciem i już? Te w krzyku i tupaniu wydały mi się takie… odpowiednie, najstosowniejsze. No i znów nic nie rozumiem. Wydawało mi się, że pojmuję, a tyle jest jeszcze do zrozumienia. Na przykład zadziwiająca jest ilość butów, które pojawiły się tuż po odejściu istoty, zamieszkującej lakierowane. Wchodziły i schodziły, przystawały, wzdychały, ale te w rozmiarze 42 cierpliwie czekały, aż zejdą niesione przez inną istotę.\nCzasem nachodzi mnie obawa, czy zdołam wszystko pojąć. Jak poukładać całą wiedzę na temat tego, co przyszło spoza? Czy zapamiętywanie ma sens, skoro tak boli to, co przywołuje… Musi mieć znaczenie.\nTyle już za mną, tak wiele odeszło. Nadejdzie nowe.\nIlustracja © Ewa Kieńko-Gawlik. Schody.


Increasing the allocation for the contest 13/6.1.1/2014 | Toruń VLO\nHome Increasing the allocation for the contest 13/6.1.1/2014\nIncreasing the allocation for the contest 13/6.1.1/2014 18 June 2014 print\nMarshal's Office Kujawsko – Pomorskiego podjął decyzję o zwiększeniu alokacji na konkurs nr 13/6.1.1/2014 ogłoszony w dniu 13 lutego 2014 r. przez Wojewódzki Urząd Pracy w Toruniu dla Submeasures 6.1.1 Support for the unemployed in the regional labor market w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.\nPula dostępnych środków została zwiększona z kwoty 4 000 000 PLN do limitu środków o których mowa w Porozumieniu w sprawie realizacji powierzonych zadań w ramach Priorytetu VI Rynek pracy otwarty dla wszystkich w ramach PO KL, co pozwoli na pełne wykorzystanie środków przyznanych na realizację Poddziałania 6.1.1. Na dzień dzisiejszy oznacza to zwiększenie kwoty alokacji do kwoty 12 340 000 PLN, co umożliwia dofinansowanie 25 kompleksowych projektów, zakładających realizację: warsztatów z zakresu poruszania się po rynku pracy, guidance, szkoleń prowadzących do podniesienia, uzupełnienia lub zmiany kwalifikacji zawodowych, staży/praktyk zawodowych w miejscu pracy oraz pośrednictwa pracy.\nProjekty, które uzyskają dofinansowanie skierowane są do osób pozostających bez zatrudnienia, które doświadczają szczególnych trudności związanych ze znalezieniem i utrzymaniem zatrudnienia, gdzie dodatkowo premiowaną grupę docelową w ramach kryteriów strategicznych stanowią w 100 % osoby w wieku 50-64 years, osoby niepełnosprawne, kobiety oraz osoby poniżej 25 roku życia z kategorii NEET, a wsparcie dostosowane jest do specyficznych potrzeb tej grupy. W ramach podpisanych umów beneficjenci będą musieli zagwarantować tzw. efektywność zatrudnieniową (tj. zatrudnienie) na poziomie minimum 30%, wobec czego zwiększenie alokacji wpłynie nie tylko na wzrost liczby projektów zakładających aktywizację zawodową osób pozostających bez zatrudnienia, ale również na wzrost poziomu zatrudnienia tych osób.


Mobbing i dyskryminacja w czasach pracy zdalnej | Antymobbing i dyskryminacja\n17 marzec 2021 cyberprzemoc, definicje mobbingu, dyskryminacja, konflikty, mobbing, praca zdalna, stres, sygnalista, wewnętrzne postępowania\nPodczas szkoleń, które ostatnio prowadzę jedną z częściej poruszanych kwestii jest mobbing i dyskryminacja podczas tzw. pracy zdalnej. Panuje przekonanie, że do zaistnienia mobbingu czy dyskryminacji wymagany jest kontakt bezpośredni i osobiste relacje w miejscu pracy. Mogłoby się wydawać, że przejście na pracę zdalną, ograniczenie kontaktów bezpośrednich ze współpracownikami, znacznie zmniejszają lub wręcz eliminują niepożądane zachowania w pracy. Ale rzeczywistość wygląda inaczej. W dobie pracy zdalnej wewnętrznych postępowań dotyczących zgłoszeń mobbingu czy dyskryminacji w organizacjach jest więcej. Pracodawcy zgłaszają się do nas z prośbą o pomoc w wyjaśnieniu i zażegnaniu trudnych konfliktów zdecydowanie częściej niż przed pandemią. Ciężar gatunkowy tych postępowań jest większy a problematyka bardziej złożona. Firmy muszą znajdować nowe sposoby identyfikacji zagrożeń. Widywane często korytarzowe sprzeczki, ostre wymiany zdań pomiędzy pracownikami na zebraniach zmieniają się w obszary wirtualne, nie zawsze łatwe do diagnozowania czy monitorowania przez przełożonych. Pojawia się poważne ryzyko po stronie pracodawcy, że sprawy wymkną się spod kontroli a o kryzysie szef firmy dowie się z pozwu sądowego. Pracy zdalnej towarzyszy stres, wynikający ze zmiany uwarunkowań (nie tylko zawodowych). Lęk przed chorobą, przed ryzykiem zarażania starszych wiekiem członków rodziny, nie radzenie sobie z organizacją pracy w domu potęgują reakcje „wybuchowe” w komunikacji.\nPraca zdalna poza wyzwaniami organizacyjnymi dotyczącymi realizacji zadań, niesie również konieczność opracowania przez pracodawców spójnej polityki monitoringu nastrojów pracowniczych w celu szybkiego identyfikowania zagrożeń.\nDefinicje mobbingu oraz dyskryminacji nie wskazują, że do niewłaściwych zachowań pomiędzy pracownikami może dojść tylko przy bezpośrednim kontakcie w zakładzie pracy. Kodeks pracy nakłada na pracownika (bez względu na to, w jakiej roli występuje w organizacji oraz w jakim miejscu świadczy pracę) obowiązek etycznego działania i współpracy przy realizacji celów zadań. Przejście na komunikację e-mailową, często bezosobową, wspieraną wykrzyknikami, pogrubioną czcionką, czerwonym kolorem lub wielkimi literami może rodzić trudne relacje. Narzędzia nękania i poniżania zaczynają być powoli „dostosowywane” do pracy zdalnej. Coraz częściej mówimy o cyberprzemocy w pracy.\nJak to w życiu może wyglądać? Przytoczę „niewinny żart”, przykład sytuacji, którą mi opisała uczestniczka szkolenia. Pani pracowała na stanowisku przedstawicielki w firmie handlowej. Kontrakty o większej wartości miała obowiązek konsultować ze swoim szefem, który nie był jej przychylny. Kobieta bardzo długo starała się pozyskać kluczowego dla niej klienta. W końcu się udało, doszło do negocjacji i potrzebna była zgoda szefa na warunki współpracy. Pani wielokrotnie próbowała się skontaktować się ze swoim przełożonym. Telefonicznie oraz poprzez e-mail, niestety szef nie odpowiadał. Trwało to kilka dni. W końcu wysłała do niego SMS: szefie proszę bardzo o kontakt. Kontakt nastąpił, szef wysłał e-mail o treści: prosiłaś o kontakt – proszę – z załączonym zdjęciem gniazda elektrycznego potocznie nazywanego kontaktem. Kobieta po tej informacji była zdemotywowana a klient wycofał się ze współpracy z powodu braku decyzji. Takie sytuacje pokazują, że potencjalni prześladowcy kreatywnie podchodzą do narzędzi i stosują je bez względu na tryb pracy.\nMogą być to SMS-y, komentarze na komunikatorach, publikowane memy z wizerunkiem pracownika.\nDodatkowo, pod płaszczykiem pilnych zadań, mogą być to e-maile wysyłane po godzinach pracy z oczekiwaniem szybkiej informacji zwrotnej lub zadanie pozostawania w ciągłej gotowości do pracy bez względu na porę dnia. Brak zgody pracownika na taką sytuację skutkuje karceniem publicznym na spotkaniach online, punktowaniem błędów czy też drwinami. Wskazane zachowania, jeśli przyjmą formę ciągłego działania (nie są pojedynczymi incydentami) mogą nosić znamiona mobbingu lub dyskryminacji.\nPrzed pracodawcami stoi duże wyzwanie związane z dostosowaniem stylu pracy do warunków organizacyjnych i biznesowych oraz docenianie roli sygnalistów, którzy zgłaszają nieprawidłowości w komunikacji nie tylko wobec nich, ale także wobec innych członków zespołu.


Mniej polityki, więcej sprzątania plakatów po wyborach [zdjęcia] | Nowa Trybuna Opolska\nOd wyborów parlamentarnych minęły ponad dwa miesiące, a plakat Katarzyny Zawadzkiej, wiceburmistrz Byczyny nadal wisi w Wierzbicy Górnej. Mirosław Dragon\nOd wyborów parlamentarnych minęły ponad dwa miesiące, a plakat Katarzyny Zawadzkiej, wiceburmistrz Byczyny nadal wisi w Wierzbicy Górnej. Można sparafrazować hasło wyborcze: „Mniej polityki, więcej sprzątania!”.\nW Byczynie natomiast nadal wiszą plakaty Patryka Jakiego, który aktualnie jest wiceministrem sprawiedliwości.\nPlakaty i banery ustawione na czas kampanii wyborczej należy usunąć 30 dni po wyborach. Ten termin już dawno minął.\nZa nieuprzątnięcie plakatów i banerów pełnomocnikom wyborczym grożą mandaty w wysokości do 500 złotych. Gmina może też na własny koszt zdjąć plakaty, a potem rachunek wystawić komitetowi wyborczemu.\nStefan 02.01.2016 20:52:26\nAle się pismaki mają czym pochwalić, na całą gminę dwa plakaty znaleźli, ten na wjeździe do Byczyny- fakt w oczy kole i trudno go nie zauważyć, ale na słupie pod jakimś już innym plakatem to się musiał reporter najeździć, żeby takie zdjęcie zrobić :D\nnowy gosc 02.01.2016 18:47:25\nU Nas na wiosce do niedawna wisiały jeszcze plakaty pana kłosowskiego.Do niedawna ,bo zmył Je deszcz\ngość 01.01.2016 21:58:33\nZ panią Zawadzką to niezły przekręt przegrała wybory ( nie uzyskała akceptacji społecznej) i została wiceburmistrzem po prostu kabaret.\nKuszelas 01.01.2016 12:10:24\nW Nysie jest tak samo- od lat NIC się nie zmienia. Martwy przepis, a do usuwania plakatów, ogłoszeń NIKT sie nie kwapi.\nfotograf 31.12.2015 22:01:18\nPlakaty wyborcze (i ich fragmenty) Patryka Jakiego od lat wiszą w miejscach, gdzie plakatowanie jest zabronione. Dotyczy to skrzynek telekomunikacyjnych, rozdzielni energetycznych itp...\nMarian_Wąskonosy 31.12.2015 20:08:31\nJak mogę ze 30 lat głosować, tak nie słyszałem, żeby ktoś dostał mandat za nie sprzątnięcie plakatów wyborczych. Ot martwy przepis, który ma mydlić oczy szarej masie a darmozjadów głaskać po głowach.


Drapieżnik we flocie - Jaguar XF D i4 Saloon | Fleet.com.pl\nStrona główna / MotoTesty / Drapieżnik we flocie - Jaguar XF D i4 Saloon /\nDrapieżnik we flocie - Jaguar XF D i4 Saloon\nDruga generacja Jaguara XF ma doskonałe proporcje, znakomicie się prowadzi, a po ostatniej modernizacji zyskała wiele nowych atrybutów. Czy to wystarczy na równorzędną walkę z trójcą marek premium znad Renu?\nDruga generacja Jaguara XF została zaprezentowana w 2015 roku. W porównaniu z poprzednikiem dzieliła ją przepaść. Ówczesna nowość miała zwarte, smuklejsze i lżejsze o 190 kg nadwozie od poprzednika, dzięki powszechnemu wykorzystaniu aluminium. Do tego inżynierowie przyłożyli się do dopracowania układu jezdnego, co w efekcie zaprocentowało bardzo dobrym prowadzeniem. Czas jednak płynie i poważniejsze zmiany były konieczne.\nZeszłoroczna modernizacja XF-a nie ograniczyła się do zmiany gamy kolorów i wzorów felg. W nadwoziu zachowano to, co najlepsze – drapieżną i dynamiczną linię nadwozia, która bardziej przypomina sedany-coupe. Nadal wrażenie robi niski współczynnik oporu powietrza Cd=0,26. Zdecydowano się na przeprojektowanie zderzaka, kształtów wlotów powietrza, zmianę osłony chłodnicy i montaż nowych reflektorów LED w każdej wersji. W wyższych wersjach nie zabrakło asystenta świateł drogowych.\nLogo marki zawitało również na otwory wentylacyjne na błotnikach. Bardziej zadziornego charakteru nabrał tył nadwozia, dzięki poszerzeniu zderzaków, powiększeniu dyfuzora oraz przyciemnieniu obramowania lamp. Wszystkie te zabiegi sprawiają, że XF, mimo sześcioletniej kariery rynkowej, nadal zwraca uwagę na ulicy i zdarzało nam się widzieć przechodniów wodzących za nim powłóczystym spojrzeniem. Śmiemy wątpić, że ten efekt uzyskamy u któregokolwiek rywala znad Renu.\nWielu ważnych zmian w modelu XF na pierwszy rzut oka nie dostrzeżemy. Producent zrewidował politykę handlową i przy okazji modernizacji ograniczył liczbę wersji o ponad połowę, a listę dostępnych silników do trzech. Równolegle pod maską zawitała nowa 2-litrowa jednostka dieslowska o mocy 204 KM, z systemem mild-hybrid. Tę właśnie wersję testowaliśmy.\nWnętrze Jaguara XF ma swój własny i niebanalny styl. Deska rozdzielcza jest przejrzysta, elegancka i nieprzeładowana funkcjami. Największym wyróżnikiem jest 11,4-calowy ekran systemu multimedialnego Pivi Pro pokryty dodatkową powłoką zapobiegającą odblaskom, która jednocześnie ułatwia usuwanie odcisków palców. Ekran w praktyce mniej palcuje się niż u wielu rywali. Został on skonfigurowany w taki sposób, aby 90% najczęściej używanych funkcji znalazło się w zasięgu dwóch dotknięć ekranu głównego. Mimo to obsługa wymaga przyzwyczajenia. Co ciekawe, system wykorzystuje sztuczną inteligencję do uczenia się nawyków kierowcy w zakresie ustawień mediów. Procentuje to z czasem uproszczeniem wyboru funkcji. Wygodna okazuje się obsługa pokręteł klimatyzacji. Obrotowe regulatory temperatury zmieniają swoją funkcję w momencie pociągnięcia ich do siebie. Wówczas możemy sterować mocą nawiewu. W innych modelach koncernu Jaguar Land Rover w ten sam sposób możemy np. zmieniać ustawienia chłodzenia lub ogrzewania foteli.\nCharakterystyczne pokrętło zmiany biegów umieszczone na konsoli między fotelami, które ulegało automatycznemu schowaniu po wyłączeniu silnika, w modelu po modernizacji ustąpiło miejsca dźwigni. Po jej prawej stronie umieszczono selektor napędu, w postaci wysuwanego pokrętła, którym wybierzemy jeden z trzech trybów jazdy.\nJakość wykończenia jest dobra, a dobór materiałów bardzo gustowny. Zdarzają się jednak drobne niedociągnięcia, np. w spasowaniu tworzyw. Uchwyty na kubki na środkowej konsoli mają ostre brzegi, co nie powinno mieć miejsca w tym segmencie aut.\nJaguar XF nie jest mistrzem przestronności, choć na samą wygodę zmodernizowanych foteli oraz zakres ich regulacji nie możemy narzekać. Zaskakująco skromny jest bagażnik – 344 l. Wynika to z faktu montażu pod podłogą bagażnika dodatkowego akumulatora systemu mild-hybrid. Do tego, aby złożyć oparcia kanapy, trzeba skorzystać z osobliwych cięgien w górnej części bagażnika.\nObecna gama jednostek napędowych XF-a jest bardzo przejrzysta. Możemy zamówić nowego diesla o mocy 204 KM z 48-woltowym system mild-hybrid oraz napędem na tył lub cztery koła. Motor ten zastąpił jednostkę o mocy 180 KM. Do tego w gamie są 2-litrowe jednostki benzynowe o mocy 250 lub 300 KM. Ten mocniejszy ma w opcji również napęd na cztery koła. Wszystkie silniki przekazują moment obrotowy przy wykorzystaniu automatycznej skrzyni biegów o ośmiu przełożeniach. Do lamusa przeszły jednostki V6 o mocach 340 i 380 KM.\nTestowany wariant dieslowski nie czyni z modelu XF demona szybkości, ale jego osiągi są i tak przyzwoite (0–100 km/h osiąga w czasie 7,6 s). Dodatkowo silnik sprawnie współpracuje z automatem, co objawia się płynnym nabieraniem prędkości i brakiem szarpnięć. Samochód żywiołowo i szybko reaguje na naciśnięcie pedału gazu, w czym duża zasługa systemu mild-hybrid, który dostarcza energię elektryczną do rozpędzenia wału korbowego, zanim nastąpi uruchomienie silnika spalinowego, dzięki czemu ruszanie jest gładkie i płynne. Niektórym managerom może przeszkadzać dźwięk diesla, zwłaszcza po zimnym rozruchu. Nie jest to na pewno poziom hałasu, jaki generują diesle sprzed kilkunastu lat, ale w obliczu coraz większej popularyzacji aut hybrydowych PHEV i HEV niski generowany hałas może mieć coraz większe znaczenie przy wyborze pojazdu.\nNietuzinkowy wygląd oraz prowadzenie sprawiają, że, jak w rzadko którym samochodzie, trudno nam było zachować chłodny obiektywizm. Tak, BMW serii 5 jest lepsze technicznie, ale to właśnie widok Jaguara XF o poranku i doświadczenia z jazdy tym samochodem robiły nam lepszy dzień. Emocje są jednak w życiu ważne.\nJaguar wykazuje się wysoką zwinnością, na jaką nie wskazują wymiary zewnętrzne. Względnie niska masa własna, nisko osadzony punkt masy oraz niemal równy rozkład ciężaru na obie osie sprawiają, że XF porusza się po łukach drogi jak przyklejony. Doskonale sprawdza się zawieszenie z podwójnymi wahaczami z przodu i układem wielowahaczowym z tyłu. Pewność jazdy w zakrętach wspomaga też elektronika, w tym zamontowany seryjnie układ Torque Vectoring, który np. przyhamowuje koło znajdujące się po wewnętrznej stronie zakrętu, zmniejszając tym samym poziom podsterowności. Jak na polskie warunki XF mógłby być nieco bardziej komfortowo zestrojony. Cieszy zwrotność pojazdu. Na zawrócenie między krawężnikami Jag potrzebuje 60 cm mniej niż BMW serii 5 i 40 cm mniej niż\nAudi A6, choć praktycznie tyle samo co Mercedes-Benz klasy E.\nModel XF pozytywnie zaskakuje niewielkim zapotrzebowaniem na paliwo. Co prawda dynamiczna jazda w mieście śrubuje zużycie oleju napędowego do poziomu ok. 9 l/100 km, ale już przy jeździe ze stałą prędkością 140 km/h wynosi ono 6,5 l/100 km, a przy 120 km/h – ledwie 5,4 l/100 km. To dobre wyniki jak na tak duży samochód.\nZbliżony do konkurencji\nZmodernizowane Jaguary XF trafiają do polskich klientów od kilku miesięcy. Ceny brytyjskich samochodów są zbliżone do tych oferowanych przez marki niemieckie, choć te ostatnie mogą na pierwszy rzut oka prezentować się atrakcyjniej. Limuzyna XF Saloon z jednostką wysokoprężną wymaga wyłożenia 232 900 zł, a wariant benzynowy to już koszt 242 700 zł. Kombi Sportbrake to dodatkowy koszt ok. 15 tys. zł, a napęd na cztery koła – ok. 12 tys. zł.\nNie lubisz limuzyn. OK, w gamie modelu XF jest również praktyczne i równie ładne kombi Sportbrake z bagażnikiem o pojemności 565–1700 l.\nStandardowe wyposażenie Jaguarów jest bogatsze niż u niemieckich rywali. XF wygrywa niuansami, np. oferując bardziej rozbudowany system nagłośnienia. Brytyjska limuzyna ma seryjnie zamykaną i otwieraną elektrycznie klapę, czego rywale nie mają w bazowych wersjach. Jag oferuje seryjnie szersze możliwości ustawienia foteli oraz zestaw systemów bezpieczeństwa, jak utrzymania pasa ruchu, monitorowania martwego pola czy kamery 360 stopni, które u rywali są często opcją. Do tego producent dorzuca rok dłuższą, trzyletnią gwarancję mechaniczną.\nJaguar XF nie jest modelem wybieranym po pragmatycznej analizie Excela, ale ze względu na nietuzinkowy i męski styl. Docenią go również osoby ceniące klasyczne rozwiązania i obsługę.\nDługość/szerokość/ wysokość/rozstaw osi w cm\nŚrednica zawracania między krawęźnikami w m\n2.0 D o mocy 204 KM\nMaks. moment obr. w Nm przy obr./min.\nPrzyśpieszenie 0-100 km/h w s\nZużycie paliwa na 100 km w teście: miasto/120 km/h/140 km/h\nWartość RV po 3 l/90 tys. km wg Info-Ekspert\nCena wersji podstawowej 2.0 D i4 w zł\nCena wersji testowanej w zł\nKto testował: Przeysław Dobrosławski\nCo: Jaguar XF D i4 Saloon\nIle: 500 km\nNietuzinkowy styl, wygodne fotele, pewne prowadzenie, oszczędny silnik Diesla.\nDonośny dźwięk diesla, ciasnawa kabina, mały bagażnik, osobliwy sposób składania oparcia kanapy.


Queen Anne Boleyn » Blog Archive » Tudorowe nowości książkowe\nTudorowe nowości książkowe\nPostanowiłam napisać krótki artykuł dotyczący nowości książkowych dotyczących epoki Tudorów. Jest kilka książek na które warto poczekać, lub które już są dostępne. Zapnijcie pasy, startujemy!\nPierwsza z nowości to książka dotycząca naszej heroiny ; ‘Anne Boleyn: The young Queen to be’ autorstwa Josephine Wilkinson. Książka ta jest pierwszą która skupia się w całości na wczesnych latach młodości Anny Boleyn, czyli jej życiu zanim została zauważona przez Henryka VIII i wyniesiona do rangi Królowej. Jak wyglądało życie Anny podczas gdy służyła na dworze Arcyksiężnej Malgorzaty w Niderlandach, oraz Królowej Klaudii we Francji? Moim zdaniem warto zapoznać się z tą lekturą, czekam na nią z niecierpliwością. Warto wspomnieć, że Josephine Wilkinson napisała już kilka książek, a wśród nich m.in. ‘Mary Boleyn: Henry VIII’s favourite mistress’ cyz biografię Anny Boleyn (pani Wilkinson edytowała napisaną już przez Paula Friedmana biografię).\nData wydania : 15 czerwca 2011\nIlość stron : 208\nWydawnictwo : Amberley Publishing\nKolejna książka warta uwagi to ‘England’s Queens: The Biography’ autorstwa Elizabeth Norton. Książka to opowiada o politycznym i prywatnym życiu Królowych zasiadających na tronie Anglii. Około osiemdziesięciu kobiet dumnie nosiło tytuł Królowej Anglii, czy to z własnego prawa (np. Maria i Elżbieta Tudor) czy też jako Królowa Małżonka (np. Anna Boleyn). Liczę na świetną lekturę, okraszoną wspaniałymi portretami. Elizabeth Norton do tej pory wydała m.in. ‘She Wolves : The Notorious Queens of England’ skupiająca się na panowaniu najbardziej kontrowersyjnych Królowych Anglii (czytałam,naprawdę warto), czy też biografie żon Henryka VIII ; ‘Anne Boleyn: Henry VIII’s obsession’ czy też ‘Jane Seymour: Henry VIII’s true love’.\nData wydania : 1 czerwca 2011\nIlość stron : 454\nPozostając przy naziwsku Elizabeth Norton, dodam jeszcze jedną książkę a mianowicie ‘Anne Boleyn: In Her Own Words and the Words of Those Who Knew Her’ (długi tytuł, który oznacza ‘Anna Boleyn: we własnych słowach oraz słowach tych którzy ją znali’). Nie jest to co prawda nowa pozycja, chociaż wydana stosunkowo niedawno bo 24 marca 2011, skupia się na listach pisanych przez Annę, oraz innych źródłach pochodzących z jej czasów. Do tej pory mieliśmy książki o Annie Boleyn które wprowadzały cytaty, ale nie były złożone z cytatów. Analiza źródeł pomoże fanom Anny zdobyć informacje o niej z pierwszej ręki ; na pewno znajdziemy coś, o czym jeszcze nie wiedzieliśmy (a przynajmniej miejmy taką nadzieję).\nKsiążka na którą przyjdzie nam jeszcze trochę poczekać to biografia Marii Boleyn autorstwa Alison Weir pt. ‘Mary Boleyn : The Great and Infamous Whore’. Tytuł może być nieco odstarszający, sama szczerze powiedziawszy jestem zaskoczona takim doborem słów ; gdyż ktoś zanim jeszcze sięgnie po tę pozycję, wyrabia sobie zdanie o Marii Boleyn. Zapowiedź tej książki w serwisie Amazon sugeruje jednak, że ‘Maria Boleyn jest jedną z najmylniej zinterpretowanych postaci w historii’ do czego odnosi się tytuł. Jeszcze za życia Maria, siostra Anny Boleyn, została oznacza etykietką ‘nierządnicy’. Czy faktycznie była tak sławna ze swego niemoralnego życia? A może po prostu źródła skrywają jakieś sekrety na temat Marii? Autorką książki jest Alison Weir, której nikomu przedstawiać (chyba) nie muszę ; napisała świetną ksiażkę na temat upadku Anny Boleyn – ‘The Lady in the Tower’ (gorąco polecam), czy też biografię Elżbiety Tudor.\nData wydania : 6 października 2011\nWydawnictwo : Jonathan Cape\nJeżeli interesujecie się nieco historią pierwszej żony Henryka VIII, w maju została wydana książka poświęcona właśnie Katarzynie Aragońskiej i jej siostrze, Joannie zwanej Szaloną pt. ‘Sister Queens : Katherine of Aragon and Juana Queen of Castile’. Moim zdaniem są dwie niesamowicie barwne postacie ; Katarzyna i Joanna były corkami potężnych ‘Katolickich Władców’ Izabelli Kastylijskiej i Ferdynanda Aragońskiego. Miały przed sobą piekną przyszłość ; Katarzyna została Królową Anglii jednak zostala brutalnie porzucona i odtrącona przez swego męża Henryka VIII, Joanna natomiast popadła w chorobę umysłową dzięki której jej mąż Filip I Piękny przejął cała należną jej władzę. Autorką tej biografii jest Julia Fox, znana z napisania biografii Jane Parker Boleyn, Lady Rochford.\nData wydania : 12 maja 2011\nIlość stron : 456\nWydawnictwo : W&N\nNa koniec dodam, że wszystkie książki można zakupić w serwisie Amazon w języku angielskim. Jak na razie ceny niektórych z nich są dość wysokie, co wynika z faktu że książki są nowe i jak to zwykle bywa, są wydane w twardych okładkach. Około dwóch tygodni do miesiąca pojawiają się wydania w papierowej okładce, które są o wiele tańsze.\nWszystkie zdjęcia pochodzą z serwisu Amazon.co.uk /All pictures from Amazon.co.uk\nCo sądzicie na temat tych książek? Czy któraś z nich szczególnie przypadła Wam do gustu?\nCategory: Artykuły Tags: Anna Boleyn, Elizabeth Norton, Epoka Tudorów, Joanna Szalona, Josephine Wilkinson, Julia Fox, Katarzyna Aragońska, Książki, Maria Boleyn, Tudorowie\n2011/06/07 at 12:59 pm\nDwie nowe książki o Annie Boleyn? Super!!! Szkoda tylko że nie po polsku, kupiłabym na pewno gdyby były przetłumaczone.\n2011/06/08 at 5:19 pm\nChyba sobie zafunduję jedną z tych książek! (prawdopodobnie o Annie:P)\n« Jane Seymour i jej rola w upadku Anny Boleyn


"Kogel-mogel". Pogrzeb Katarzyny Łaniewskiej będzie miał charakter państwowy. Kiedy ostatnie pożegnanie aktorki? - Telemagazyn.pl\nKamila Glińska 10.12.2020 13:00, Kogel-mogel\nO śmierci Katarzyny Łaniewskiej dowiedzieliśmy się 7 grudnia 2020 roku. Popularna aktorka miała 87 lat. Znamy już pierwsze informacje na temat pogrzebu Katarzyny Łaniewskiej. Kiedy odbędzie się jej ostatnie pożegnanie?\nPolska aktorka teatralna, filmowa i serialowa, Katarzyna Łaniewska zmarła 7 grudnia 2020 roku, kilka dni po tym, jak wyszła ze szpitala i wróciła do swojego domu w Łodzi. Od dłuższego czasu zmagała się z licznymi chorobami, coraz szybciej traciła wzrok. O jej śmierci powiadomiła na Twitterze Anita Czerwińska - rzeczniczka Prawa i Sprawiedliwości.\nKiedy pogrzeb Katarzyny Łaniewskiej?\nPrzedstawiciele Związku Artystów Scen Polskich zdradzili teraz pierwsze informacje na temat pogrzebu Katarzyny Łaniewskiej. Dzięki temu wiadomo, że ostatnie pożegnanie aktorki będzie miało charakter państwowy, ale ze względu na ograniczenia związane z pandemią koronawirusa, obecni będą tylko najbliżsi. Pogrzeb odbędzie się 17 grudnia 2020 na warszawskim Cmentarzu Służewskim Nowym w rodzinnym grobie. O godz. 13:30 w kościele św. Katarzyny na Służewie rozpocznie się msza święta żałobna.\nKatarzyna Łaniewska nie żyje! Filmowa mama Kasi Solskiej miała 87 latZobacz więcej\nKatarzyna Łaniewska wystąpiła w wielu popularnych filmach i serialach. Widzowie zapamiętają ją przede wszystkim jako mamę Kasi Solskiej z serii filmów "Kogel-mogel" oraz gospodynię księdza, Józefinę z serialu "Plebania". W 2011 roku aktorka była także bezpartyjną kandydatką do Senatu z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu śródmiejsko-warszawskim.\nkogel mogel 4 miszmasz czyli kogel mogel 3 katarzyna łaniewska\nkatarzyna zasenoluna - tasenugase (gość)\nhsocjdocjbdvdokb jpkjdcpdjvodpcndjkvplkd nmvkdpovpondjcpdnjkdopvkmj jkoc[pncpdcnjdkpocnj dvpndjcpdvnjdokv ndjpvkndvj dcofdpjkcfodpnvjdkovdpvojd szaijdofkdnhcpfdjnidbhc0fi dojfcdpofnhd ovbfdonv bov bnjdojnvdokv dbnjvdojndonjdjnjd0ob njoncdjp0ondv0ondjviod hoodjodkncjdokjdv ndhjvoindhji0 dibnhcjodi vbnhjdivojodnjidoknjdpvndj jkoncdjc - odnjck -doponcjdocop dojckidpncjd kopvdpojvodv ndjkvo zaswkg pkflv pokmvpomvkpvnmvkm kfvpfvmkfpvmfpl na idcjndih oszawejfvfpkvj


Wszystkie materiały video umieszczone na Strefie Bajek są płatne, dlatego na początku należy wybrać dogodny dla siebie sposób płatności. Strefa płatności oznaczona jest ikoną widoczną na stronie głównej pod banerem reklamowym oraz na wszystkich pozostałych stronach pod menu głównym. Po naciśnięciu ikony pojawi się ekran z możliwością wyboru płatności.\nKrok 1. Wybór rodzaju płatności: punkty lub abonament\nNa strefie bajek są dostępne dwa rodzaje płatności. Pierwszym z nich są pakiety punktowe. Każdy film możesz obejrzeć "płacąc" za niego odpowiednią ilość punktów. Jest ona widoczna przy materiale video. Kupując film za pomocą punktów otrzymujesz dostęp do niego na 48 godzin. Drugim rodzajem płatności jest abonament. Przygotowaliśmy 3 pakiety abonamentowe, które możesz dowolnie łączyć. Pamiętaj, że im więcej kupisz, tym taniej płacisz. Filmy w abonamencie dostępne są na 1 miesiąc.\nJeśli zdecydowałeś się na wybór pakietu naciśnij kolorowy guzik Kup teraz, to sprawi że odpowiednia pozycja znajdzie się w Podsumowaniu płatności widocznym w prawym górnym rogu strony (pomarańczowa ramka). Na końcu "podsumowania płatności" widoczna jest ostateczna kwota do zapłaty. Jeśli zakończyłeś wybór pakietów naciśnij pomarańczowy guzik Zapłać teraz.\nKrok 2. Potwierdzenie płatności\nZostaniesz przeniesiony na stronę pokazującą wszystkie twoje zakupy oraz ostateczną kwotę do zapłaty. Jeśli wszystkie informacje sa poprawne naciśnij niebieski guzik Zapłać. Automatycznie nastąpi przekierowanie do portalu płatności.\nNa początku należy wybrać rodzaj płatności. W przypadku kart kredytowych musisz podać informacje niezbędne do dokonania płatności takie jak numer karty. Jeżeli chcesz dokonać płatności przelewem, wybierz bank, w którym posiadasz rachunek, a następnie dokonaj standardową płatność przelewem.


Proziaki i zalewajka z grzybami, czyli bieszczadzkie przysmaki | galicjusz.pl\nProziaki i zalewajka z grzybami, czyli bieszczadzkie przysmaki\n13 lutego, 06:00 0\nSzef kuchni jako popisowe danie poleca bieszczadzką zalewajkę. (Fot. PAP Life)\n"Kuchnia bieszczadzka to była biedna kuchnia, czego przykładem są proziaki" - mówi Olek Chymon. Kucharz jako lokalne danie poleca też zalewajkę z grzybami z pobliskich lasów oraz regionalne, kozie sery, które podaje się w plastrach boczku i z konfiturą\nJak opowiada Olek Chymon, szef kuchni jednej z karczm w Cisnej, wsi położonej w województwie podkarpackim, kuchnia bieszczadzka to była biedna kuchnia, czego przykładem są proziaki, które robi się z mąki i sody.\n"Mięso było okazją, a jeśli już to była baranina. U nas w Bieszczadach miesza się kuchnia bojkowska, łemkowska, żydowska i ukraińska. Doskonałym przykładem jest zupa na styku kultur, czyli zupa mieszana z barszczem ukraińskim i europejską zupą minestrone" - mówi.\nW karczmie, która znajduje się na kulinarnym szlaku podkarpackich smaków, dania są certyfikowane i wykonane z regionalnych produktów. Goście najczęściej zamawiają chrupiące racuszki, czyli placki ziemniaczane z pestkami dyni i słonecznika, podane z ciepłym wędzonym pstrągiem oraz konfiturą z czerwonej cebuli.\nJednak szef kuchni jako popisowe danie poleca bieszczadzką zalewajkę. "To zupa podobna do żurku podana z grzybami z tutejszych lasów, z ziemniakami, z wędzonymi na miejscu wędlinami" - podaje.\nTak, jak Zakopane ma swoje oscypki, tak Bieszczady też mają swoje lokalne sery. "Serki regionalne, najczęściej z koziego mleka, owija się w plastry boczku i podaje się z konfiturą z żurawiny albo z brusznicy - borówki, która rośnie w bieszczadzkich lasach. Z brusznicą podaje się też chałkę" - kwituje.\nPaulina Persa / PAP Life / agata C.


Forum Bioderko :: Zobacz temat - Pomoc w diagnozie\nForum Bioderko Strona Główna » HISTORIE PACJENTÓW » Inne choroby stawu biodrowego - historie\nCzw 19 Lip, 2018\t Pomoc w diagnozie\nWysłany: Wto 17 Lip, 2018 Pomoc w diagnozie\nMam 28 lat i szukam pomocy w diagnozie moich problemów. Byłem bardzo aktywnym człowiekiem, grałem regularnie w piłkę nożną, siatkówkę, biegałem, praktycznie nie pamiętam takiego tygodnia w swoim życie żebym nie uprawiał sportu, zdarzały się kontuzje mięśniowe ale sporadycznie, wydawało mi się że to nic poważnego. Do tego raz w roku pielgrzymka do Częstochowy, 300 km w tydzień, również raz w roku Ekstremalna Droga Krzyżowa 45 km w jedną noc i wszystko skończyło się w listopadzia 2017. Początek końca to cały rok 2017, przytrafiały mi się dość często naciągnięcia mięśni przywodziciela w prawej i lewej nodze, zawsze chwila przerwy i udawało się wrócić, myślałem że tak też będzie po kontuzji z listopada 2017. Poczułem naciągniecie w prawym przywodzicielu podczas gwałtownego ruchu na treningu, myślę ok, przerwa. Czekam miesiąc, nadal boli, zaczęło się chodzenie po fizjoterapeutów, efekt ćwiczeń: pojawienie się bólu w pachwinie. Wizyta u ortopedy, bardzo mała ruchomość stawów biodrowych, zdjęcie rtg: zwężenie szpary międzystawowej prawego biodra wczesna korksartroza. Ortopeda zleca badanie scyntygraficzne żeby sprawdzić czy nie ma jałowej martwicy głowy kości udowej, badanie scyntygraficzne pokazało że jest słabsze ukrwienie głowy kości udowej i jest możliwa martwica. Wizyty u kolejnych ortopedów, ich diagnozy: do endoprotezy. Następnie praca z fizjoterapeutą, zakres ruchu się zwiększył ale bez rewelacji, ale ból w pachwinie nie ustępuje dodatkowo zacząłem kuleć, o sporcie cały czas nie ma mowy. Kolejne zdjęcie rtg w innych płaszczyznach: zmiany zwyrodnieniowe w obu stawach biodrowych cechy osteofitozy wieńcowej obustronnej, czyli dziwne narośla na kości które spotykają się z miednicą. Co ważne to samo było widać na zdjęciu zrobionym w styczniu, ale na to wtedy ortopedzi nie zwracali uwagi. Byłem dziś na wizycie u Dr Mazka w MdClinic, doktor powiedział że artroskopia nie jest w stanie mi pomóc, tzn on nie gwarantuje że mi pomoże, ponieważ w prawym biodrze nie ma praktycznie szpary międzystawowej, ponieważ została wytarta przez osteofity, prawe biodro jedynie endoproteza, w lewej artroskopia która usunie osteofity i nie pozwoli na dalszą degradację biodra. Mam następujące wątpliwości, nie wiem co jest przyczyną takiego stanu a jak można coś skutecznie leczyć jeśli nie znamy przyczyny? Jak to możliwe że wcześniej nie odczuwałem w ogóle dolegliwości w biodrze a byłem osobą aktywną ponadprzeciętnie? Co byście mi doradzali? Czy jeśli szpara międzystawowa jest wytarta jest możliwa osteotomia wg Ganza? Gdzie jeszcze mogę udać się na szczegółową diagnozę? Czy jest szansa że wróce do uprawiania sportu? Dziękuje osobom które dotarły do końca mojej wypowiedzi i proszę o pomoc:)\nHej jak masz potwierdzo że masz martwice jałową kości to może być przez branie sterydów typu imuran w dużej dawce ale też choroba imulogiczna.Wiem że to wyrok ale nie koniecznie idż sprawdzaj u kogoś innego jak masz możliwość. Jak jest w ostatecznej fazie to nie będziesz miał wyboru o endoprotezie.\nZ tym wynikiem scyntygrafii i diagnozie o martwicy jest tak ze slabsze ukrwienie moze wynikac z wycierania sie kosci. Nie przypominam sobie ani anginuy, ani kleszcza, ze sterydow jakie przyjmowalem to ventolin poniewaz jestem astmatykiem, ale to juz od kilkunastu lat bez objawow. Dolegliwosci bólowe jeśli nie forsuje się nie są duże, jeśli pojeżdże na rowerze, rozruszam mięśnie prawie tego nie czuje, problem jest przy probie biegu lub jesli mam dosc intensywny dzien w pracy. Wlasnie to jest najgorsze ze bylem u kilku ortopedow i zaden fachowo nie nazwal schorzenia, żaden nie podal przyczyny, podawali za to metody leczenia artro na lewr biodro i endo na prawe. Jakich specjalistow polecacie ktorzy beda chcieli sie tym zajac rzetelnie? Czy do diagnozy wystarczy im rtg czy potrzebne sa rezonans i tomografia? Dziekuje za zainteresowanie:)\nJa miałam wpierw od lekarza rodzinnego rtg za nim poszłam do specjalisty. On zlecił mi rezonans i wynik potwirdził że mam jałową martwice kości. Ja polecam dr Pawła Olszewskiego lub Roman Olszewski.\nI do polecenia Dr Jan Kiryluk\nTylko czy przy jałowej martwicy byłyby tak znikome dolegliwosci bolowe? Co robiłes ze swoja martwica? Endo? Badan za dużo nie mam tylko rtg ibtw scyntygrafie, ale zaden nie zlwcal dodatkowych badan. Nie robilem badan na krzepliwosc krwi.\nJa miałam bóle w pachwinie w ból biodra, mój ból sięgał bardzo wysoki pułap.Dlatego miałam edno z przeszczepem. U Ciebie można jeszcze o komórki macierzyste tylko zależy od lekarza jak postanowi.Mój fizjoterapeata powiedzał jeszcze o medycynie chińskiej że ból przechodzi i można odwlekać endo.\nWszystko zależy jak wygląda główka bo jak masz w opisie są okruchy i jest zniszczona to będziesz musiał sam zdecydować co dalej z martwicą kości.\nWitam! Jestem posiadaczem dwóch endo z powodu trombofilii. U mnie też choroba przyszła nagle, w czasie pełnej aktywności zawodowej, nie dając wcześniej żadnych objawów. Mając za sobą jakieś-tam doświadczenie, sugerowałbym abyś zrobił badania w kierunku krzepliwości krwi (badanie czynnika V-leiden, poziomu białek C i S ) oraz poddanie się rezonansowi magnetycznemu. Piszesz, że dolegliwości bólowe nie są aż tak straszne. Może tak być, ponieważ sama martwica nie daje skrajnych dolegliwości bólowych jeżeli nie towarzyszy jej obrzęk szpiku kostnego. A to czy obrzęk występuje czy też nie, może dowieść badanie RM. Jeżeli w scyntygrafii wyszło upośledzone ukrwienie głowy kości, to prawdopodobnie mamy początki AVN. U mnie próbowano ratować prawe biodro nawiercając głowę kości udowej, ale poprawa utrzymała się tylko ok. 1,5 miesiąca. Co do komórek macierzystych, to zdania są bardzo podzielone. Na pewno jest to bardzo drogi zabieg a efekty nie zawsze dają pożądany efekt.\nPodsumowując: uzupełnij badania i znajdź specjalistę od bioder, który poprowadzi dalsze leczenie. Ja byłem prowadzony przez dr-a Andrzeja Atrasa ze Szpitala Wojewódzkiego w Lublinie i szczerze mogę Go polecić. I jeszcze taka moja sugestia: jeśli wszystkie badania i opinie wskazywać będą na konieczność wszczepienia endo, to nie wahaj się. Proteza powoduje co prawda szereg ograniczeń ale życie z nieustannym bólem ciągnie za sobą o wiele bardziej poważne konsekwencje w przyszłości ( przykurcze, zmiana postawy, obciążenie kręgosłupa, kolan, itp ).\nkamilo1990, witaj Kamilko, czytam Twoj problem i widzę pewne podobieństwo do swojego przypadku, co prawda mam już 38 lat ale moje problemy zaczęły się jakieś 15 lat temu tzn na początku nie zwracałam na to uwagi ale 10 lat temu poszłam do dr z bólami i przykurczami. Dr problem ten w ogóle zbagatelizowal i powiedzial że taka moja uroda dopiero jak 4 lata temu zrobiłam rtg to się zdziwiłam jak mi ortopeda powiedział że jestem do obustronnej endo. Od 5 roku życia jeżdżę na nartach poza tym sport to mój żywioł.... No może już nie teraz ale całe życie aktywnie, nie mam dysplazji, martwicy, ani innej choroby, która mogłaby wyjaśnić mój stan. Sama staram się dojść do tego skąd mi się to wzięło w tak młodym wieku i mam nadzieję że może Twoj wątek rozwieje moje wątpliwości hahahhaahahha moja ruchomości w odwodzeniu tragiczna ale ćwiczę i nie poddaje się, ból nie taki straszny bez tabletek daje radę powodzenia w wyjaśnianiu archiwum X\nInni nie mają wyjścia i muszą poddać się endo bo jest tak zaawansowana choroba. Bierz pod uwagę że ból samoistnie nie przechodzi. A samo endo to nie jest wyrok tylko nowe życie bez bólu a to cenniejsze niż wszystko.


Płytki na ścianę w kuchni - 7 stylowych propozycji | homify\nA.D. 26 Sierpień, 2019 10:00\nPłytki na ścianę to idealne rozwiązanie umożliwiające utrzymanie wszystkich newralgicznych punktów kuchni w czystości i porządku. Kuchnia niewątpliwie musi być funkcjonalna, ale wcale nie znaczy to, że musi być nudna i nieciekawa jeśli chodzi o wystrój.\nNasi eksperci nie znają słowa monotonia, dziś przygotowali dla Was 7 wspaniałych aranżacji, które pomogą zaaranżować kuchnię w taki sposób, że będzie ona oryginalna i pełna pozytywnej energii. Zapraszamy do zapoznania się z propozycjami!\nNajprostszym i najbardziej pewnym sposobem dobrania płytek do kuchni, jest kierowanie się kluczem. Jednym z nich może być klucz kolorystyczny, dzięki któremu będziemy mieli pewność, że wybrana przez nas aranżacja zaprezentuje się harmonijnie i efektownie. Tutaj kuchnia jest urządzona przy pomocy trzech kolorów, bieli, czerni i drewna. To nie może się nie udać! Ale żeby nie było zbyt nudno i monotonnie kafelki maja ciekawy deseń… Zabawny motyw graficznej kury. Pamiętacie jak kiedyś można było kupić płytki do kuchni w owoce, warzywa czy przyprawy? To była oznaka złego gustu, dziś mamy ich odpowiednik, ale znacznie bardziej stylowy!\nMeksykańkie płytki w klasycznej kuchni\nOryginalna i niepowtarzalna mozaika z kolorowych płytek w odcieniach niebieskiego sprawdzi się w każdej kuchni, a szczególnie w spokojnej i stonowanej. Jeśli chcemy, żeby własnie płytki były główną ozdobą tego miejsca warto pomyśleć nad takim rozwiązaniem. Wzory na ścianie są niezwykle praktyczne – nie widać na nich każdego zabrudzenia czy zachlapania po gotowaniu, a wszyscy wiemy, że gdy dużo korzysta się z kuchni to nie zawsze łatwo utrzymać ją w idealnym porządku. Musimy także pamiętać, że takie płytki to rozwiązanie trwałe i praktyczne. Nawet jeśli je pobrudzimy, szybko i prosto je wyczyścimy i wysuszymy. Meksykański, kolorowy patchwork świetnie wygląda w tej białej kuchni. Płytki dodały koloru i ożywiły wnętrze. Warto czerpać przykład ze wspaniałej aranżacji od Cerames!\nBerberyjskie płytki z Maroka\nBerberyjskie płytki w kuchni? Świetny pomysł!\nPrzedstawiona na zdjęciu kuchnia, to kolejna aranżacja przygotowana przy użyciu materiałów ze sklepu internetowego Cerames. Jest ona na pozór klasyczną aranżacją utrzymaną w jasnej tonacji. Jednak dominuje w niej jeden wyrazisty i oryginalny akcent w postaci marokańskich płytek Mattullah umieszczonych na ścianie. Idealnie komponują się one z białymi frontami mebli, stanowiącymi dla nich perfekcyjną bazę. Jak widać wystarczy mały kawałek kompozycji złożonej z tych płytek, by cała kuchnia nabrała niepowtarzalnego charakteru.\nNiepowtarzalne berberyjskie płytki z Maroka cieszą się ogromną popularnością nie tylko w Maroku, ale także na całym świecie. Mają one oryginalny charakter i piękne wzornictwo południa. Przyznajcie sami, efekt jest oszałamiający!\nPrzemysłowa stylistyka użyta w tej kuchni może być doskonałym wyborem do wyrafinowanego domu. Miks deseni i wzorów jest bardzo ciekawy i niebanalny, pokochają go wszyscy miłośnicy stylu industrialnego. Stylizację uspokaja monochromatyczna kolorystyka… Jeśli marzycie o tak zwariowanym połączeniue deseni, koniecznie zasięgnijcie wcześniej porady projektanta wnętrz.\nKiedyś występowała na drewnianym parkiecie, dziś projektanci inspirują się nią tworząc kolekcje płytek. I to nie tylko podłogowych! Nasi specjaliści udowadniają, że również inne powierzchnie doskonale się prezentują z takim akcentem. Dodatkowo zastosowano tutaj również technikę ombre, która polega na przechodzeniu kolorów- od najciemniejszych na dole, przy podłodze, po jasne pod samym sufitem. Ta ściana w prezentuje się naprawdę fenomenalnie!\nBiałe cegiełki z fugą\nNiezwykle modnym dodatkiem w obecnej aranżacji wnętrz jest cegła. Jej wzór często wykorzystywany jest również w formie płytek, co doskonale widać na powyższej fotografii. Dzięki niemu przestrzeń prezentuje się wyjątkowo nowocześnie i stylowo! Taki rodzaj płytek jest bardzo ponadczasowy, ma w sobie odrobinę uroku retro co sprawia, że idealnie wkomponowuje się w stylistykę eklektyczną, ale także w industrialną czy nowoczesną. Skorzystajcie z tego pomysłu, a na pewno nie będziecie zawiedzeni.\nPastelowe płytki z geometrycznym wzorem, z pozoru wydają się być kwadratowe. Dopiero gdy przyjrzymy się z bliska możemy zauważyć, że są one kwadratowe. Kolejny niezwykle ciekawy pomysł, który warto wprowadzić do swoich czterech ścian. Dzięki niemu cała przestrzeń zyskała oryginalnego charakteru, a spożywanie posiłków w takim miejscu to prawdziwa przyjemność!\nCzytajcie także: 12 pomysłów na płytki, które warto skopiować


Jeśli chcemy, z kimś podpisać umowę bywa, że mamy jakieś lęki. Funkcjonujemy w wiecie, kiedy wiele firm stara się zarobić na łatwowierności innych. Z tego powodu konieczne jest przysłowiowe chuchanie na zimne. Jeżeli chcemy z kimś robić interesy pamiętajmy, że można wszystko przeanalizować nim dojdzie do podpisania umowy.\nNowy intrygujący artykuł pieniężny - pożyczka od NetCredit\nPrawdopodobnie nie raz słyszałeś zwrot, że „pieniądze nie rosną na drzewie”. Niestety jest to ciężką prawdą i choćbyśmy niezwykle tego potrzebowali raczej nie będziemy w stanie wyhodować sobie własnego drzewka, które obrośnie nam pieniędzmi. Co więc zrobić kiedy na swojej drodze natrafisz na nieprzewidziane wydatki natomiast Twój budżet nie będzie na to przygotowany? Eksplodowała rura w mieszkaniu?\nReklama zewnętrzna lub inaczej reklama uliczna jest czasem nazywana po prostu „poza domem”. Tego gatunku reklama z zastosowaniem digital signage to też rodzaj takiego rodzaju reklamy, jednak w takim przypadku używa się wizualną elektroniczną komunikację. Co jest jego celem ? To priorytetowo docieranie informacji reklamy do określonych miejsc, w właściwym momencie z informacją, która jest dopasowana do miejsca zamontowania wyświetlacza.\nNiekiedy potrzebujemy dodatkowych pieniędzy. Potrzeby są różne, czasem przyziemne jak na przykład nabycie nowego ładniejszego smartphona bądź są to większe wydatki np. wymagany jest niespodziewany remont, bo sąsiadowi rozszczelniła się rura, a my niestety się nie ubezpieczyliśmy.\nDoświadczone szkolenia z IT - prince2 - czym jest i jakie zapewnia korzyści?\nNiemało firm proponuje teraz fachowe szkolenia z dziedzin IT , takie jak chociażby szkolenia prince2. Szkolenie te przeznaczone jest dla osób, jakie pełnią niesłychanie odpowiedzialne role połączone z rozpoczęciem, realizacją a także nadzorowaniem przebiegów różnorodnych projektów, również do kierowników projektów lub też ważnych członków kierownictwa czy też zarządu administracji publicznej i przedsiębiorstw.\nPożyczka gotówkowa, to postać pożyczki finansowej, udzielana poprzez banki, jak i agencje poza-bankowe. Zasądzana jest na podłożu umowy cywilnoprawnej, podpisanej zgodnie z ustawami modyfikującymi prawa z zakresu zobowiązań konsumenckich, do których kategoryzuje się także pożyczki od ręki.\nNie da się ukryć, że święta Bożego Narodzenia to dla niejednej polskiej rodziny czas, kiedy wydaje bez wątpliwości najwięcej pieniędzy w trakcie roku. Nie dość, że niezbędne jest zorganizowanie wieczerzy wigilijnej, przystrojenie choinki oraz ubranie wszystkich odświętnie, to jeszcze dodatkowo często stajemy przed problemem, za co kupić prezenty pod choinkę dla bliższych. Oczywiście zwykle nie chcemy przeznaczać na święta zbyt wiele pieniędzy, jednak ciężko jest odmówić własnym dzieciom i nie podarować im prezentów.\nByć może zaciekawi nas konto dla firmy\nJeśli posiadamy swój biznes, pragniemy by wszystko działo się profesjonalnie i żebyśmy w każdej chwili mieli szansę zobaczyć jak wiele funduszy posiada nasze przedsiębiorstwo. Przez to właśnie najlepiej będzie kiedy rozejrzymy się w bankach w ofercie, jaką pokazuje konto dla firmy.


Jak samodzielnie sprzedać mieszkanie | AK z życia wzięte\n12 sierpnia 2017 10 października 2017 Janina Społeczeństwo\nSprzedaż mieszkania w dzisiejszych czasach nie jest sprawą łatwą. Najczęściej dotyczy osób około 50 roku życia, którzy mają zamiar lub też zaczęli budowę własnej posiadłości. Sprawy nie ułatwia często przechodzony kryzys wieku średniego, który wpływa poważnie zarówno na kondycję fizyczną, jak i psychiczną człowieka. Jednak mimo wszystko, głównie ze względów finansowych wielu ludzi nie korzysta z pomocy agencji nieruchomości i samodzielnie boryka się trudną do zrealizowania transakcją.\nCo należy zrobić? Najpierw musimy oszacować wartość nieruchomości. Należy tu zachować ostrożność, gdyż zbyt wysoka cena odstraszy większość kupujących, natomiast zbyt niska wzbudzi podejrzenia o ukryte wady lokalu. Warto jest porównać ceny mieszkań o podobnych metrażu w okolicy. Nie zapomnijmy jednak o charakterystyce danego lokalu – jego standardzie wykończenia czy ewentualnych koniecznościach renowacji.\nNależy też zaopatrzyć się we wszelkie dokumenty poświadczające prawo własności. Konieczna jest tu kopia aktu notarialnego oraz wypis z planu zagospodarowania przestrzennego. W przypadku znalezienia kupca, aby sfinalizować transakcję należy koniecznie udać się lub wynająć notariusza. Jeśli kupujący potrzebuje czasu np.\nna zaciągnięcie kredytu pamiętajmy o konieczności sporządzenia umowy przedwstępnej.


Bieńczyce: awantura zamiast dialogu i dyskusji o budżecie obywatelskim [WIDEO] | Budżet Alert\nBieńczyce: awantura zamiast dialogu i dyskusji o budżecie obywatelskim [WIDEO]\naktualizacja: 08.11.2017 17:03\nSamorząd. Kilkunastu mieszkańców i społeczników chciało przekonać zarząd Dzielnicy XVI Bieńczyce, że warto przeznaczyć pieniądze na budżet obywatelski. Ich argumenty jednak nie zmieniły decyzji przewodniczącego.\nMimo że do 31 stycznia radni mają czas, by rozdzielić fundusze na budżet obywatelski (BO) w Bieńczycach, nikt takiej uchwały nie przygotował, a przewodniczący dzielnicy Andrzej Buczkowski zapowiedział, że w tym roku nie przystąpi do tej inicjatywy.\nPodczas ostatniej sesji sześciu radnych Dzielnicy XVI próbowało naprawić to, o czym - jak tłumaczyli - nie pamiętali. Złożyli wniosek o nadzwyczajną sesję, którą należy zwołać do 7 dni. Przewodniczący wyznaczył ostatni z możliwych terminów - 2 lutego, tym samym zamykając możliwość podziału funduszy na BO.\n- Było to działanie z premedytacją. Można było chociaż ograniczyć fundusze do mniejszej kwoty, ale przeznaczyć jakąkolwiek sumę na społeczne inicjatywy - uważa Natalia Nazim z Rady Budżetu Obywatelskiego. Tymczasem przewodniczący przekonuje, że nie mógł zwołać sesji przez 31 stycznia, bo nie miał czasu - Pracuję i nie mogę swoich spotkań przełożyć - przekonuje. - Nie tylko ja i zarząd nie chcieliśmy budżetu, gdyby inni radni chcieli, złożyliby wniosek wcześniej - podkreśla.\nMieszkańcom i społecznikom, którzy pojawili się na sesji by przekonać radnych do BO trudno było dojść do głosu. W dodatku na wstępie przewodniczący Buczkowski powiedział, że w pogotowiu znajduje się pluton policji, który może zaprowadzić porządek na sali. Tłumaczył, że dzwonił do komendanta pobliskiego komisariatu, bo obawiał się „zadymy”.\n- Nie była to merytoryczna dyskusja, zarząd zbijał każdy argument, jaki wysuwaliśmy twierdząc, że oni wiedzą lepiej - relacjonuje Katarzyna Opoczka, mieszkanka Bieńczyc. - Niekulturalne uwagi pod adresem mieszkańców, sposób ich traktowania były nie do przyjęcia. Starsze osoby musiały czekać dwie godziny, bo przewodniczący nie przesunął dyskusji na początek obrad - dodaje Krzysztof Kwarciak, członek Rady Budżetu Obywatelskiego.\nCzy to już koniec budżetu obywatelskiego w Bieńczycach? Bogusław Kośmider, przewodniczący Rady Miasta Krakowa przyznaje, że jeżeli na sesji nadzwyczajnej okaże się, że większość radnych jest za BO, podejdzie do tej decyzji poważnie i zbada statut dzielnic pod kątem możliwych rozwiązań. - Osobiście chciałbym uwzględnić taką uchwałę, bo choć byłaby spóźniona to wyraża wolę radnych. Ale nie mogę łamać statutu - zaznacza. Społecznicy twierdzą, że decyzja o odstąpieniu od BO to trwonienie kapitału społecznego. - I wprowadzanie chaosu w głowach mieszkańców. Tylko systematyczne działania się sprawdzają. Jeśli w tym roku będzie wyłom, później trudniej będzie się do tego przekonać - mówi Krzysztof Kwarciak.\nWśród zainteresowanych sprawami budżetu obywatelskiego pojawiają się opinie, że „szesnastka” odstępuje od BO, bo jest rządzona przez PiS. - Takie działanie tylko psuje wizerunek radnych PiS, którzy są za inicjatywami społeczności - mówi Jan Jarosz, radny Dzielnicy XVI.\nDzielnicy XVI Bieńcz...


Rimac Concept One trafi do produkcji | Autokult.pl\nRimac Concept One trafi do produkcji\nRimac Concept One wejdzie do produkcji dzięki inwestorowi z Kolumbii. Wyłożył on potrzebne 8 milionów euro. W Rimaca zainwestowało również przedsiębiorstwo z Hong Kongu. Za 5 mln euro kupili oni 10 proc. firmy.\nNa razie nie jest znana data rozpoczęcia produkcji. Wiadomo jedynie, ze koncept dzięki czterem silnikom elektrycznym rozwija 1088 KM i 3800 Nm, co pozwala rozpędzić się do 100 km/h w zaledwie 2,8 s. Prędkość maksymalna tego pojazdu wynosi 305 km/h, a jego zasięg na w pełni naładowanych akumulatorach to aż 600 km. Niestety można się spodziewać, że w wersji produkcyjnej dane nie będą już tak spektakularne.\nRimac będzie kosztować około 1 mln dolarów. Inwestor z Kolumbii już teraz zamówił jeden egzemplarz dla siebie.\nRimac Concept One — galeria zdjęć\nProekologiczny UPM Biofore Concept\nSbarro Sparta Concept - hybrydowa rajdówka\nSystem automatycznego hamowania awaryjnego będzie obowiązkowy. To doskonała wiadomość Nie tylko nadwozie w BMW X7 jest duże. Poznaliśmy oficjalny cennik Po 2 latach rozbite Ferrari 250 GTO rozwija skrzydła na torze Samochód bezpieczeństwa DTM 2014: BMW M4 Audi Q1 nadjedzie w 2016 Kielecka policja użyła drona. Patrolował przejścia dla pieszych Chrysler zamyka 789 salonów w USA! Polski bolid zajmuje 4. miejsce w Shell Eco-marathon. Możemy być dumni z naszych studentów Zmartwychwstałe Audi R4 - prace trwają! Ferrari 458 Italia Spyder ze składanym hardtopem? Nowe Volvo XC90 - w pogoni za Niemcami [aktualizacja] Aston Martin Rapide w krainie szejków - pierwszy test


Niepijemy: Pomoc uzaleznionemu (1/14) Scroll\nTEMAT: Pomoc uzaleznionemu\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 14:02\t#1\nWitam, jestem nowa. Dopiero uczę się dodawać posty, przed chwilą napisałam długi wywód i wszystko gdzieś zniknęło. Spróbuję ponownie.\nMam 24 lata i partnera l.37 uzależnionego od alkoholu. Jesteśmy razem 1.5 roku, wiążąc się z nim wiedziałam że ma tsli problem, nie zdawałam sobie sprawy z jego skali. Sprawa wygląda tak, że gdy on dostaje wypłatę to idzie pić i wpada w ciąg, przeważnie ok. 1.5 tyg., wtedy kończą się pieniądze, jest skrucha, kac moralny, obietnice. Rozmawiałam z nim miliony razy, często reagowałam źle. Od pewnego czasu zgłębiam wiedzę (m.in dzięki temu portalowi). Obecnie już go nie usprawiedliwiam, nie wylewam alkoholu, nie pożyczam pieniędzy. Nie mieszkamy razem, więc nie piorę brudnych rzeczy. Wiele razy groziłam odejściem, ale zawsze on mnie urabia (później, gdy pije, zarzuca mi że nie jestem wystarczająco twarda dla niego). Rozmawiałam z nim o terapii, mówił że myśli o tym, choć na razie spróbuje poradzić sobie sam. Dałam mu 2 książki o alkoholizmie, bardzo to docenił ale nic się nie zmieniło. Znów wypłata i znów cug. Ja sama teraz 2 miesiące nie tknęłam alkoholu, wcześniej też nie piłam w jego obecności w ogóle, by go wesprzeć. Od początku związku alkoholu nie nadużyłam. Jego zdrowie jest w złym stanie, wątroba stłuszczona. Wiem że decyzję o zerwaniu z nałogiem on musi podjąć sam, ale czy jest jeszcze coś co mogę zrobić by pomóc? Chyba nie jestem gotowa odejść od niego, a nie chce rzucać słów na wiatr. I drugie pytanie, jeśli on jest w ciągu, czy ja jakimś swoim działaniem mogę to przerwać? Bardzo proszę o odpowiedzi.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 14:21\t#2\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 14:42\t#3\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 14:54\t#4\nWitaj Kiniu, na forum. Poczytaj sobie o wspoluzaleznieniu, poczytaj nasze watki, watki alko, pomysl.... i wyciagnij wnioski. Masz 24 lata, stoisz na progu zycia, wszystko jeszcze przed toba... Po co, na wlasne zyczenie, chcesz sie zatracic juz na poczatku? Nie pomozesz i nie uratujesz partnera, jesli on sam nie bedzie tego chcial. Mozesz zrobic wszystko, co mozliwe i co niemozliwe tez probowac. Wiem, co pisze, zylam z alko 29 lat. Moj najmlodszy syn jest od ciebie starszy. Pozostan z nami, czytaj, pisz i bierz, co dla ciebie dobre. To forum, to skarbnica wiedzy, oparta na ludzkim doswiadczeniu. Pozdrawiam. Magda\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 15:00\t#5\nBłąd już w tytule tematu. Alkoholik musi pomóc sobie sam. Twoje starania przelatują mu koło ucha, powie że docenia i pije dalej. zastanawiałaś się po co jesteś mu potrzebna ?\npewnie napiszez że na trzeźwo to wspaniały facet i go kochasz.\na on co kocha ?\njeśli nie jesteś gotowa odejść to będzie tylko gorzej. bo on wie że Cię omotał.\nnic nie zrobisz by przerwać ciąg, to jego ciąg.\nZa tę wiadomość podziękował(a): williwilli55, Justyna123, Hania\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 15:16\t#6\nDziękuję za Waszą szybką reakcję. Na pewno macie rację. Jednak wiecie że to nie jest proste. Chcę mieć pewność że zrobiłam wszystko co mogłam. Podpowiedzcie mi proszę jak mogę wykazać się twardą miłością, tak by nie było to odebrane jako wycofanie miłości?\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 15:31\t#7\nKinga w imię Twojej miłości chcesz go uzdrowić ?\nJestem alkoholikiem i wiem że żadne miłości, ani też przekonywanie mnie do nie picia nie robiły na mnie wrażenia.No może tylko takie ,ze potrafiłem na parę dni przestać pić,ale tylko po to ,żeby stłumić pretensje do mnie.Moje życie toczyło się wokół alkoholu a nie rodziny czy też miłości.Ma to swoją fachową nazwę:koncentracja życia wokół picia.Dopiero jak sam uznałem ze tyłek mi się pali,ze mam dość,tak fizycznie jak i psychicznie,postanowiłem się leczyć.\nJakie życie wybierze Twój partner ,nie wiem.Kingo masz wpływ na siebie i tylko na siebie.Zadbaj o to.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 16:11\t#8\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 16:25\t#9\nUważacie, że żadne moje działanie nie przyniesie skutków? Rozumiem że on musi sam do tego dojść, ale czy to znaczy że moje zachowanie nie ma znaczenia?\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 16:30\t#10\nNajlepszą pomocą jest nie pomagać. Pozwolic mu dorosnąć, dojrzeć do decyzji i odpowiedzialności za siebie. Czyli nie prać, nie gotować, nic nie załatwiać\nZadbac o siebie, o swój stan psychiczny i poważnie pomyśleć o terapii lub / i Al-Anon\nZa tę wiadomość podziękował(a): AgaMars, Migotka07\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 16:35\t#11\nTak jak pisałam wyżej nie piorę, nie tłumaczę się za niego, nie pożyczam pieniędzy, nie spłacam długów. Uwazasz że powinnam zerwać z nim kontakt? Nie odbierać telefonów, nawet gdy jest trzeźwy? Nie wiem gdzie jest granica pomiędzy twardą miłością a jej wycofaniem.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 16:51\t#12\nKiniu, nie oczekuj od nas gotowej recepty na szczesliwe zycie z czynnym alkoholikiem. nikt z nas ci jej nie da. Sama musisz wiedziec, czego chcesz,ile potrafisz zniesc, a na co sie nie godzisz. To ty masz ustalic granice i sie ich trzymac i egzekwowac tego samego od alko.\nW moim watku opisuje moja sytuacje. Pisze tam, ze moj maz byl, jest i pozostanie miloscia mojego zycia. Niestety ja nie jestem w stanie z nim zyc. Pomimo milosci. Milosc ma rozne oblicza, jednak na zawsze pozostaje pieknym uczuciem. Moja milosc do ex jest platoniczna. Mam z nim calkiem dobry kontakt, czasem wypijemy razem kawe, czasem mu pomagam, ale tylko, gdy ON SAM o ta pomoc poprosi. dostajesz od nas wskazowki, ale twardo sie upierasz, ze TOBIE moze sie jednak uda go zmienic swoja miloscia. Zycze ci szczescia i ... bedziesz pierwsza, ktorej sie to udalo\nposluchaj naszych rad, jesli zechcesz, oczywiscie i zajmij sie TYLKO SOBA. Idz na terapie, do grupy wsparcia, Alanon... tam sie nauczysz jak, ewentualnie, mozesz pomoc alko. Pozdrawiam cieplo. Magda\nZa tę wiadomość podziękował(a): Dariusz, Havana, AgaMars\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 16:58\t#13\nMam wrażenie że jestem atakowana. Nie twierdzę że mi się uda, ale sami rozumiecie że pragnę tego. W wielu broszurach i nawet tu na portalu mamy artykuł o twardej miłości. Ale to są ogólniki. Dla mnie rada "odpuść, nie warto" to żadna rada. Jest tu wiele osób, które wyszły z uzależnienia. Naprawdę uważacie że postawa bliskich nic nie zmienia?\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 17:01\t#14\nUwazasz że powinnam zerwać z nim kontakt? Nie odbierać telefonów, nawet gdy jest trzeźwy?\nNa temat zerwania kontaktu nie mogę się wypowiedzieć i nie chcę.\nChodzi mi bardziej o to żeby nie uzależniać się od jego widzimisię, czyli nie pozwalać na powroty bo jest akurat trzeźwy. Może być trzeźwy tylko dlatego bo chce przytulenia, pocieszenia, współczucie.\nJesteś człowiekiem. Masz prawo do marzeń, szczęścia, poczucia stabilności i bezpieczeństwa.\nJeśli trzeźwy może wrócić a pijany sio wtedy tylko on decyduje o Waszym byciu razem.\nTy stajesz sie taką chorągiewką na wietrze. Jak on zawieje, tak Ty zatańczysz.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 17:08\t#15\nWitaj postawa najblizszych,owszem moze wiele zmienic, ale pozwalanie na obietnice i czekanie, dawanie kolejnych szans to nie jest postawa ktora ma pomodz. Ty nie jestes w stanie. To on musi chciec. A narazie nie chce ,bo skoro mowi ze sobie sam poradzi ,smiem wnioskowac ze tak jest. Ty mozesz zmienic tylko swoje zycie i siebie. Warto to zrobic. Pozdrawiam.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 17:17\t#16\nDziękuję Wam za odpowiedzi. Widzę, że nie chcecie brać odpowiedzialności za moje decyzje i to jest zrozumiałe. Liczyłam na konkretne rady co robić, a czego nie. Jak formułować wypowiedzi, by alkoholik poczuł że nie jestem wrogiem. Skoro zastanawia się nad terapią to uważam to za dobry znak, światełko w tunelu. Wiem że jestem silnie współuzależniona, sama to widzę w swoich wypowiedziach. Staram się nie zatracać w tym.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 17:41\t#17\nDziękuję Wam za odpowiedzi. Widzę, że nie chcecie brać odpowiedzialności za moje decyzje i to jest zrozumiałe.\nA dlaczego niby obcy ludzie mieli by brać jakąkolwiek odpowiedzialność za cokolwiek w Twoim życiu? Przecież to Twoje życie, każdy z nas ma swoje i za nie odpowiada.\nZa tę wiadomość podziękował(a): szekla, Havana\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 17:46\t#18\nMam wrażenie że jestem atakowana... To twoje odczucie i masz do niego prawo. Jednak nikt cie tu nie atakuje, wrecz przeciwnie, probujemy ci pomoc.\nSkoro zastanawia się nad terapią to uważam to za dobry znak...\nno coz, nadzieja umiera ostatnia. Kiniu, poczytaj tez watki alko. Ci ludzie nie klamia, pisza wprost, jak i czym mamili swoich bliskich, aby tylko nie stracic komfortu picia.\nI zapamietaj sobie jedno, TY jestes wladna zmienic SWOJE zycie. Nic wiecej nie mozesz.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 17:48\t#19\nSkoro zastanawia się nad terapią to uważam to za dobry znak, światełko w tunelu. Wiem że jestem silnie współuzależniona, sama to widzę w swoich wypowiedziach. Staram się nie zatracać w tym.\nI co wynika z tego zainteresowania? Sorry jesli czujesz sie w tym momencie zaatakowana przezemnie ale jak ja bym chciala opierac swoja nadzieje na tym ze moj maz sie interesuje terapia to czekalabym tak az bym wyladowala w kobierzynie. Moj sie zapisal na trzy terapie w tym miesiacu. I co? Na zadna nie poszedl, nawet gdy nie pije to co? On nie trzezwieje tylko odstawia flache. Bo oni musza sie leczyc i robic cos aby sie zmieniac. To o to tu chodzi. Poczytaj sobie o mechanizmach uzaleznienia i wspoluzaleznienia. Pozdrawiam. I naprawde nie zycze Ci zle, po prostu mowie ze swojego doswiadczenia.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 17:54\t#20\nWitaj Kongo. Mój mąż nie pije 9rok.\nWiem że jestem silnie współuzależniona, sama to widzę w swoich wypowiedziach. Staram się nie zatracać w tym.\ntwierdzisz, że jesteś współuzależniona? Skąd u Ciebie takie wnioski?\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 18:19\t#21\nWitaj Kinga. Jestem Krzysztof alkoholik.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 18:56\t#22\nzapytałam użytkownika szekla co powinnam zrobić a cytowany tekst jest moją reakcją.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 19:08\t#23\nMoje myśli i działania koncentrują się wokół alkoholu. Myślę ciągle obsesyjnie czy pije czy nie, ile to potrwa. Śni mi się to po nocach. Od zawsze miałam w sobie poczucie misji, że "wyrwę" kogoś z nałogu. Prawdopodobnie ma to też duże korzenie w mojej sytuacji rodzinnej, od wczesnego dzieciństwa.\nNiestety, swojego czasu próbowałam wylewać alkohol, robiłam awantury itd. To taka "moja" diagnoza, głównie na podstawie pozycji książkowych które przeczytałam i artykułów.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 19:10\t#24\nWidzisz, ja to odebralam jako pretensje ze nikt nie dal Ci odpowiedzi na pytanie co mam zrobic i jak to zrobic? Czyli rozumiem ze pytalas Szekle? Czy oczekiwalas ze wezmiemy Twoje sprawy w swoje rece i powiemy Ci jak rozwiazac problem? Jesli tak to nie wiem jak ma sie to stac bo my nie jestesmy Toba i nie wiemy. Bo juz nic z tego nie wiem. Pamietaj ze my mozemy pomodz TOBIE sie zmienic, a nie pomodz Tobie zmienic Jego.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 19:12\t#25\nWitaj Kingo na forum\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 19:31\t#26\nOd zawsze miałam w sobie poczucie misji, że "wyrwę" kogoś z nałogu. Prawdopodobnie ma to też duże korzenie w mojej sytuacji rodzinnej, od wczesnego dzieciństwa.\nA jaka jest Twoja sytuacja rodzinna? Jesteś córką alkoholika?\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 19:45\t#27\nWiem że decyzję o zerwaniu z nałogiem on musi podjąć sam, ale czy jest jeszcze coś co mogę zrobić by pomóc?\nLiczyłam na konkretne rady co robić, a czego nie.\nTak, mozesz cos zrobic, by pomoc. Zastosuj twarda milosc. To jedyna droga w tym wypadku. Zajmij sie soba, swoimi potrzebami. Zastanow sie, jaka swoja potrzebe zaspokajasz bedac w nim w zwiazku. Gdzie ty jestes w tej ukladance? Realizujesz sie jako czlowiek? Masz na to czas i sily po walce o jego zdrowie i szczescie?\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 19:50\t#28\nNie, zle sie zrozumielismy. Nie mam zadnych pretensji:) jeszcze nie umiem cytować Waszych wypowiedzi, stad cale zamieszanie;) liczę na Waszą pomoc i doświadczenie, sukcesywnie będę czytać różne wątki\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 19:57\t#29\nWięc sorki, źle to odebrałam. myslę ze to dobrze, czytaj i bierz to co uznasz za cenne dla Ciebie. Bo każda historia jest podobna, ale każda inna. Ty zastanów się jak ma wyglądać Twoja. A potem zrealizuj to. Powodzenia\nZa tę wiadomość podziękował(a): Havana, Kingarocznik94\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 20:03\t#30\nWitam. Staram się pamiętać o sobie. Studiuję, dbam o swoje relacje z innymi ludźmi, dbam o siebie i o swoje pasje. Czuje się przez niego kochana i akceptowana. Uwielbiam spędzać z nim czas. Jednak moje myśli koncentrują się na jego piciu i niepiciu. No i niestety sporo rozczarowań przyniósł mi ten związek, niespełnione obietnice. Jednak nie chcę z niego rezygnować, przynajmniej jeszcze nie.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 20:09\t#31\nTak, niestety. Mój ojciec zapił się gdy miałam 6 lat. Co ciekawe, nie pamiętam go za bardzo, kiedy byłam niemowlęciem wyprowadził się, odwiedzał mnie bardzo sporadycznie. Mama wychowywała nas samotnie.\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 20:21\t#32\nTu znajdziesz pomoc w poruszaniu sie na Forum\nZa tę wiadomość podziękował(a): Kingarocznik94, Milena\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 20:25\t#33\nCzuje się przez niego kochana i akceptowana.\ngdy on dostaje wypłatę to idzie pić i wpada w ciąg, przeważnie ok. 1.5 tyg., wtedy kończą się pieniądze,\non mnie urabia (później, gdy pije, zarzuca mi że nie jestem wystarczająco twarda dla niego)\nMoje myśli i działania koncentrują się wokół alkoholu. Myślę ciągle obsesyjnie czy pije czy nie, ile to potrwa. Śni mi się to po nocach.\nKochanie, to nie jest milosc. Milosc to znaczy byc przez kogos akceptowanym bezwarunkowo, byc dla kogos waznym, w zwiazku wylacznym byc dla kogos najwazniejszym i jedynym, byc szanowanym, moc czuc sie spokojnym i byc pewnym tego wszystkiego.\nA czy ty siebie kochasz i akceptujesz bezwarunkowo?\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 21:35\t#34\nKochanie, to nie jest milosc.\nByć może nie jest, choć to ostre słowa. Nie jestem tu po to by udowadniać że się kochamy. Być może alkoholicy nie są zdolni do żadnych wyższych uczuć. Chcę wiedzieć jak zachować się gdy poprosi o pomoc.\nCzy siebie kocham ? W zasadzie nie wiem nawet w jaki sposób mam to ocenić\nPomoc uzaleznionemu\t2018/04/07 21:51\t#35\nAlkoholicy - wybaczcie uogólnienie - wbrew pozorom są zdolni do wszystkich uczuć i przeżywają całe ich mnóstwo. Problem jednak nie dotyczy doświadczania uczuć a ich okazywania. I warto pamietać, że związek - nawet ten z alkoholikiem - to dwoje ludzi.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Dahud, AgaMars, Justyna123, Kingarocznik94