Najcięższe grzechy przeciw wierze - Gazeta Warszawska\nYou are here: Home > Najcięższe grzechy przeciw wierze\n— pisze św. Tomasz w Sumie teologicznej (II-II, q. 11, a. 3; dalej:Suma).\nJeśli zaś niewiara płynie z zaniedbania poznania wiary, wówczas grzech tej niewiary jest lekki albo ciężki, w zależności od tego, czy zaniedbanie poznania wiary jest lekkie czy ciężkie. Jeśli prawdy wiary są komuś wystarczająco przedstawione do wierzenia, wówczas niewiara jest zawsze ciężkim grzechem (P. H. Jone, Katholische Moraltheologie, Padeborn 1930, s. 91-92).\nJednak wierzenia oraz kulty niekatolickie mogą być czasami tolerowane przez katolickie władze państwowe. Wymagana jest tu jednak ważna przyczyna. Nie ma więc mowy o tzw. nieograniczonej wolności kultu, którą papieże do Soboru Watykańskiego II potępiali (przykładem są choćby tylko zdania nr 77, 78 i 79 potępione wSyllabusie Piusa IX). Ta zasada nie oznacza jednak nienawiści, bo choć nie wolno tolerować błędu, to jednak należy tolerować, a nawet miłować błądzących — czy to niekatolików, czy niewiernych. Choć do wiary nie można przymuszać, to jednak należy jej oraz osób wierzących bronić — nawet zbrojnie — przed zniewagami i zagrożeniami.\nWiara katolicka jest zawsze pewna ze względu na to, że Bóg, który nam prawdy wiary objawił, nie może ani się mylić, ani nas w błąd wprowadzić. Zatem nigdy nie ma uzasadnionej przyczyny, aby wątpić w jakąkolwiek prawdę wiary. Dlatego wszelkie wątpienie dobrowolne jest grzechem ciężkim. Należy jednak rozróżnić różne rodzaje zwątpienia (zob. Prümmer, dz. cyt. nr 520):\nGrzech herezji formalnej popełnia tylko ten, którego rozum błądzi w jakiejś prawdzie wiary, a wola w sposób zatwardziały obstaje przy tym błędzie, pomimo upomnień ze strony kompetentnych władz. Heretykiem formalnym nie jest więc ktoś, kto z niewiedzy, nawet ciężko zawinionej, błądzi w wierze. Jest tak dlatego, że brak mu zatwardziałości (Prümmer, dz. cyt. nr 514). Zatem wielu duchownych i wiernych, którym obiektywnie udowodni się herezję, niekoniecznie popełniają — jak wyżej wspomniałem — subiektywnie grzech herezji formalnej.\nNie jest również heretykiem, kto zaprzecza prawdzie, która przez wielu uważana jest za objawioną, ale jednak jeszcze nie została ogłoszona i przedstawiona przez Kościół jako objawiona. Tym bardziej nie jest heretykiem, kto neguje prawdy, które są tylko konkluzjami teologicznymi (Prümmer, dz. cyt., t. I, nr 514). Grzeszy jednak również ten, kto odrzuca prawdy wynikające z prawd objawionych, wyżej wspomniane tzw. konkluzje teologiczne.\nOba typy szkół są dla wiary katolickiej szkodliwe. Ogólna zasada jest następująca: nie można nigdy uczęszczać do szkół, w których nie można oddalić bliższego niebezpieczeństwa skażenia wiary (Prümmer, dz. cyt., t. I, nr 528). Niebezpieczeństwo takie istnieje prawie zawsze w szkołach wyznaniowych niekatolickich, gdzie uczniowie muszą brać udział w różnych niekatolickich obrządkach i słuchać nauk atakujących wiarę katolicką. Uczęszczanie do nich jest dozwolone tylko w ostateczności i po zastosowaniu wszelkich środków ostrożności.\nArtykuł ten — z oczywistych powodów — nie wyczerpuje złożoności zagadnienia, któremu teolodzy poświęcają całe tomy swoich dzieł. Są jeszcze inne grzechy przeciw wierze, które nie zostały tu omówione. Wspomniałem jedynie o tych, które są najcięższe, bądź obecnie w posoborowym Kościele oraz w społeczeństwie najbardziej zostały rozpowszechnione, zagrażając tym samym wszystkim katolikom, siejąc dezorientację oraz prowadząc do osłabienia lub porzucenia wiary. Ω


Jak sprawnie się przeprowadzić w stolicy? - Misja Dom\nPrzeprowadzka to nie lada wyzwanie. Szczególnie jeśli przeprowadzasz się z bloku do bloku – ciasne korytarze, niewielkie wejścia, często przejście przez duże osiedle. Podpowiadamy jak sprawnie się przenieść do nowego miejsca.\nWarszawa to naprawdę duże miasto, które składa się głównie z mieszkań w wielopiętrowych blokach. Wejścia do poszczególnych kwater są dosyć wąskie, a i klatki schodowe bywają ciasne. Dobrze, jeśli w budynku znajduje się winda. Niestety, nie we wszystkich blokach znajduje się takie ułatwienie. Łatwo uszkodzić meble oraz cenne przedmioty próbując znieść je po schodach. Jeszcze łatwiej uszkodzić własne zdrowie. Żeby uniknąć niepotrzebnego uszkodzenia naszego mienia, warto zatrudnić profesjonalną ekipę do przeprowadzek. Pracownicy są doświadczeni w przenoszeniu ciężkich mebli w każdych warunkach oraz dysponują specjalnymi samochodami dostawczymi, w których nic się nie zepsuje.\nOdpowiednio zapakuj swoje rzeczy\nZ pomocą profesjonalnej ekipy, przeprowadzka w Warszawie może się naprawdę sprawnie odbyć. Wystarczy, że zapakujesz swoje ubrania, zastawę stołową, książki, zabawki, płyty i całą resztę w odpowiednie pudełka. Szklane lub porcelanowe rzeczy najlepiej owinąć w papier. Książki pakuj w nieduże pudła, które nie rozpadną się pod ciężarem zawartości. Należy również opisać każdy karton, żeby było wiadomo, co gdzie się znajduje – pozwoli to uniknąć bałaganu w nowym miejscu zamieszkania, a także będzie cenną wskazówką w trakcie transportu. Inaczej w samochodzie zabezpiecza się pudło z ubraniami, inaczej to z zastawą, którą dostaliście na ślub. Przeprowadzki Aksel oferują konsultację z doradcą, który pomoże dobrać ilość i rozmiar opakowań na twoje mienie.\nNie zapominaj o technicznych aspektach, które ułatwiają przeprowadzki. Dzieci najlepiej zostaw pod opieką kogoś z rodziny, żeby nie zrobiły sobie krzywdy. Nie będziecie mieli czasu ani głowy do zajmowania się pociechami w ferworze przenoszenia mebli. Zwierzęta również przewieź do zaufanej osoby, ponieważ przeprowadzka może wywoływać u nich stres, przez co staną się uciążliwe i niecierpliwe. Wypowiedz wszystkie umowy, które dotyczą starego mieszania, np. te dotyczące internetu i telewizji. Zbierz ważne dokumenty w jednym miejscu i bezpiecznie je zapakuj. Przed pakowaniem lub osłoną mebli opróżnij je z zawartości. Podczas transportu mogą spaść i się zniszczyć albo uszkodzić zdrowie osoby, która będzie je przenosiła.\nNasza firma wspomaga przeprowadzki od dwudziestu czterech lat. Mamy zatem doskonałe doświadczenie oraz wykwalifikowaną kadrę, która zadba o to, żeby twoja przeprowadzka przebiegła sprawnie i bezpiecznie. Zapraszamy do kontaktu!\nwarszawa przeprowadzki pakowanie\n582 16 czerwca 2020\npanele fotowoltaiczne nieruchomość energia materiał Pokój pcv rodzaje tynków mycie podłóg materiały budowlane Panele szafy rolety rękawice monterskie podgrzewacz aranżacja wnętrz beton instalacja łazienka drzwi dodatki do łazienki


Elon Musk, jeden z najbogatszych ludzi świata krytykuje testy na COVID19\nW czwartek Elon Musk umieścił na Twitterze post, mający szansę wywołać kolejną burzę dotyczącą testów na wirusa, który jak do tej pory zainfekował 53 miliony osób na całym świecie.\n„Dzieje się coś niezwykle fałszywego” – napisał dyrektor generalny Tesli. „Zostałem dziś przetestowany pod kątem covidu. Dwa testy dały wynik negatywny, a dwa pozostałe wypadły pozytywne ”.\nMiliarder powiedział, że wykonał serię szybkich testów antygenowych, które dają wyniki w ciągu 15 minut. Teraz czeka na wyniki z drugiego typu testu, którego przetwarzanie trwa dłużej.\n49-letni Musk napisał, że ma objawy typowego przeziębienia, opisując je jako „nic niezwykłego”.\nElon Musk lekceważył koronawirusa i Covid-19, kwestionując zasięg choroby i twierdząc, że wskaźniki śmiertelności są bardzo zawyżone i trudno się z nim nie zgodzić, jednakże w marcu przewidywał, że do kwietnia w USA będzie prawie zero nowych przypadków. Obecnie w kraju zgłaszanych jest ponad 100 000 przypadków każdego dnia.\nMusk regularnie podróżuje swoim prywatnym odrzutowcem między miejscami pracy Tesli i firmy Space Exploration Technologies Corp. którą prowadzi. Jego samolot wylądował w Berlinie w zeszłym tygodniu, gdzie przeprowadzał osobiste rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami do pracy w fabryce, którą Tesla buduje niedaleko stolicy Niemiec.\nNiemcy w tej chwili walczą o powstrzymanie drugiej fali wirusa. Zamknęły bary, restauracje i obiekty rekreacyjne, jednocześnie pozostawiając otwarte firmy. Kanclerz Angela Merkel wezwała obywateli do ograniczania kontaktów towarzyskich do minimum i unikania niepotrzebnych podróży.\nMusk napisał, że szybkie testy antygenu, które wykonał, pochodziły od „BD”, prawdopodobnie odnosząc się do Becton Dickinson and Co. Firma otrzymała w lipcu zezwolenie na stosowanie w nagłych przypadkach od amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków. W ówczesnym oświadczeniu Agencja podała, że test jest przeznaczony do wykrywania fragmentów antygenów nukleokapsydowych wirusa – białek otaczających materiał genetyczny wirusa – w wymazach z nosa osób, u których podejrzewa się Covid-19 w ciągu pierwszych pięciu dni od wystąpienia objawów.\nPozytywne wyniki nie wykluczają infekcji bakteryjnej ani koinfekcji innymi wirusami – podała agencja. Negatywne wyniki należy traktować jako „przypuszczalne”, nie wykluczają możliwości zarażenia koronawirusem i „nie powinny być traktowane jako jedyna podstawa decyzji dotyczących leczenia lub postępowania z pacjentem”.\nChociaż żaden test diagnostyczny nie jest doskonały, testy PCR są uważane za złoty standard pod względem dokładności. Szukają małych fragmentów kwasów nukleinowych wirusa w próbce osoby. Ale mają też wady. Są bardzo drogie i zwykle uzyskanie wyników zajmuje komuś wiele godzin lub nawet dni.


Rozdzielczość YT, a bitrate i jakość dźwięku.\n08-04-2019, 15:44 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 08-04-2019 15:55 przez szopen.)\nLiczba postów: 6 719\nRozwój poszedł w inną stronę, coś co działało TYLKO pod windows nie miało szans na kontynuację (zapewne też licencja była nieciekawa, a kasa jest zwykle motorem napędowym wszystkiego!).\nYT i tak sam sobie transkoduje (podczas uploadu) i obrazek, i dźwięk do puli formatów, które są dostępne potem do odtwarzania - jak widać "full-wypas" to tutaj LC-AAC (to ten kodek, który jest używany również np. w DAB+ ale tu ze spasionym bitrate 192kbps niestety powiązane z wideo 720p ale są też ścieżki "luzem" w tym LC-AAC 128kbps i opus 160kbps).\nCzyli dobrze słyszę na moje już nawet nie najlepsze ucho, że ten dźwięk nie jest "najwyższych lotów", nawet gdy ustawi się rozdzielczość na maksymalną dostępną(?)\nRE: Rozdzielczość YT, a bitrate i jakość dźwięku.\nCzasem w produkcji jest słąbe już, a potem na nic bitrate, tutaj taki pogłos kinowy jak dla mnie.\nWeź sobie posłuchaj na Tidal'u nawet w jakości "wysoka", czyli jeszcze stratna. Jak dla mnie jest lepiej.\n08-04-2019, 16:29 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 08-04-2019 16:29 przez szopen.)\nEkonomista napisał(a): ten dźwięk nie jest "najwyższych lotów", nawet gdy ustawi się rozdzielczość na maksymalną dostępną(?)\nspróbuj zrozumieć jak to działa - najwyższa jakość wideo nie musi być powiązana z najwyższą jakością audio, choć często jest\n(sam różnic nie słyszę w 3 najwyższych jakościach audio z materiału wstawionego przez @morfik)\nto zależy też od innych czynników oprócz dostępnej przepływności twojego łącza (zależy też jaki klient zostanie wykryty)\nCo do samego nagrania - posłuchaj z CD (albo i zripuj na czysto do bezstratnego formatu) i porównaj na spokojnie - jeśli ktoś nagrywa album u siebie w piwnicy to czasem to nie zawsze dobrze wychodzi\ntu dodatkowo słuchasz czyjegoś ripu, więc zgadnij czy zrobił to dobrze…\ndruga kwestia to tzw. efekt artystyczny, a tu bez oryginalnego CD trudno zgadnąć jak jest w rzeczywistości.\nNo raczej Tidal bierze materiał od wytwórni dlatego chodzi mi o to, że wolę z niego korzystać, jeśli danej płyty nie mam na oryginalnym CD. Jak dla mnie nie ma różnicy pomiędzy "ich" materiałem w jakości bezstratnej, a płytą CD, więc mam porównanie z "oryginalną" jakością, a "jutubem".\nCóż zdarzało mi się słuchać stare płyty Black Sabath z winyla w piwinicy, z człowiekiem któy do dziś gra w zespole rockowym dośc znanym w regionie.\nByć może nie mam odpowiednich słuchawek, dobrze wygrzanych albo produkcja sama w sobie jest przeciętna/\nCo do jakości akustycznej jest normalnie, scena jest tutaj spora moim zdaniem i uwydatnia wokal bo tak ma być. Ja bym ogólnie myślał o jakich specyficznych słuchawkach. Osobiście nie widze związku z tym czy będzie to format FLAC w tym momencie, moze tak sprawdzić i porównać i dołączyć próbki.\nz próbkami to rzeźba jak szlag, skoro "na ucho" słychać różnicę, to sprawa jest jak dla mnie jasna - kiepski rip na YT\n(08-04-2019 13:26)szopen napisał(a): PS co to za gostek na tym materiale?\ndzięki, jakoś znajomo z gęby wyglądał, chyba go kojarzę z TV\na ponadto dzisiejsze wątki uświadomiły mi, że jednak jestem naprawdę stary\nJakość powietrza w Polsce szopen 6 4 589 10-01-2017 02:41\nKamera Xblitz rejestracja dźwięku majecki 3 3 658 01-10-2016 11:01


TO już jest koniec.... moje spotkanie z twórczością Moniki Joanny Cieluch zaczęło się od "Mężczyzny z tuszem na dłoni" -zakochałm się-nie mogłam oderwać się od lektury, następnie był Miłosz, po którym nie mogłam przestać płakać,na teraz Wiktor-wciąż mam niedosyt, ciężko się rozstać z Niepokornymi. Książka pokazuje czytelnikowi jak ewoluuje uczucie, jak zmieniają się ludzie, jest nieprzewidywalne i zaskakujące jest nasze życie, nie da się go zaplanować w 100 %.... Jedno jest niezmienne: PRZYJAŹŃ i MIŁOŚĆ-ale do tego drugiego czasami nie chcemy się przyznać. Wiktor i Iga poznali się w dość nietypowycha warunkach, ich romans trwał krótko, ale był bardzo emocjonamy....los ponownie stawia ich na swojej drodze, kiedy ich wspólny syn postanawia odnaleźć swojego ojca. Po latach Wiktor i Iga inaczej postrzegają swiat, są dojrzali, zmieniły się ich priorytety. Było trudno, ale oboje (niestety-nie w tym samym momencie) próbowali walczyć o swoją rodzinę, szczęście i miłość, która ponownie się ro...


Finał PP na wyciągnięcie ręki - miedziowe.pl\nStart Piłka nożna Finał PP na wyciągnięcie ręki\nW starciu z Jagiellonią, Miedź nie jest bez szans\nFinał PP na wyciągnięcie ręki\nPiłkarze Miedzi Legnica bronią honoru Dolnego Śląska w Pucharze Polski. W półfinale tych rozgrywek zmierzą się na wyjeździe z Jagiellonią Białystok. O losach awansu do wielkiego finału zadecyduje tylko jeden mecz, dlatego kibice w Legnicy mocno wierzą, że ich ulubieńcy podołają zadaniu i sprawią niespodziankę.\nW pierwszym pojedynku obu drużyn na boiskach ekstraklasy legniczanie pokonali w Białymstoku Jagielloni 3:2, ale w rundzie rewanżowej na stadionie przy Orła\nBiałego, piłkarze Ireneusza Mamrota wygrali już pewnie 3:0. Dzisiaj oba zespoły powalczą o finał Pucharu Polski. Faworytem z pewnością będzie "Jaga", która poprawiła sobie nieco humor wygrywając w lidze z Zagłębiem Sosnowiec i wciąż liczy się jeszcze w walce o górną ósemkę.\nWbrew pozorom legniczanie nie są bez szans. Grają wprawdzie chimerycznie, ale może ostatnie zwycięstwo z mocną Cracovią dodało im skrzydeł i dzisiaj pokażą dobry futbol. Początek półfinałowego starcia w Białymstoku o 18.\nW drugim półfinale pierwszoligowiec Raków Częstochowa podejmie lidera Lotto Ekstraklasy, Lechię Gdańsk. Finał PP odbędzie się 2 maja na PGE Narodowym.\n1. Dodane przez adam, w dniu - 09-04-2019 11:46\n2. Dodane przez ML, w dniu - 09-04-2019 11:49\nA Lubiniaki Huragan Morąg he he\n3. Dodane przez Arti, w dniu - 09-04-2019 13:09\nLubin górna ósemka a gdzie Legnica? Buhaha\n4. Dodane przez art, w dniu - 09-04-2019 13:26\na ZAŁEBIE LUBIN kogo ma teraz w pucharze za przeciwnika?\n5. Dodane przez Gość, w dniu - 09-04-2019 13:48\nLudzie z Legnicy nie kozaczcie tak, bo tabela jasno pokazuje, że jesteście jedną z najsłabszych drużyn ekstraklasy. I zdecydownaie tutaj nie pasujecie. Większość klubów życzy wam spadku i tak się pewnie sranie.\n6. Dodane przez lolek, w dniu - 09-04-2019 14:07\nJak było w Moragu ? Co tak szybko jak Huragan przegraliscie PP ?\n7. Dodane przez Hahah, w dniu - 09-04-2019 14:40\nZagłębie teraz chyba gra z HURAGANEM BUHAHAHA!!!\n8. Dodane przez mała moskwa, w dniu - 09-04-2019 15:51\nwalcza o utrzymianie w lidze,Zagłebie powalczy o puchary ale popisac sobie trzeba he.Dzis koniec przygody z pucharami i potem spadek z ligi\n9. Dodane przez ojoj, w dniu - 09-04-2019 15:52\nZagłebie 5 miejsce w lidze (...) blisko spadku o czym my wogole rozmiawiamy ludzie\n10. Dodane przez ZL, w dniu - 09-04-2019 16:27\nŚmieszny i żenujący klubik ze wsi legnickiej powstały w 1971 roku. Zero tradycji, zero osiagnięć hahahahaha.... żenada buhahaha...\n11. Dodane przez Nie, w dniu - 10-04-2019 00:10\nEj LUBINKI a wy gdzie pojedziecie swoją trasa kolejowa? Buhahahahha


Drogi powiatowe - strona 2 - Radziejów - Forum pomorska.pl - strona 2\n#21 ~chemin calle~\nNapisano 24 luty 2017 - 15:21:31\nMasz bana na google czy szukanie jest dla ciebie za trudne?\nNie chce mi się zrób to za mnie i daj znać\nNapisano 24 luty 2017 - 15:49:16\nZa trudne to jest dbanie o stan dróg dla powiatu .\nNapisano 24 luty 2017 - 18:29:47\nNapisano 24 luty 2017 - 18:32:36\ntakiej drogi zniszczonej jak w Gradowie to nie ma w całym powiecie zadaje pytanie w jakim celu istnieje Zarząd Dróg i jego Dyrektor od nas może czas na zmiany\nNapisano 24 luty 2017 - 19:40:47\nproszę do Borucina przyjechać ,do lasu , droga na Dąbie jest w tej chwili nie przejezdna , stwarza zagrożenie dla bezpiecznego przejazdu, dziura na dziurze , dziurą pogania\nNapisano 25 luty 2017 - 01:37:15\nTo dopiero poczatek,po zimie bedzie jeszcze wiecej takich fatalnych jak ta w Borucinie drog do remontu... Teraz beda wychodzic jak przyslowiowe grzyby po deszczu tzn. po zimie:-) A jak nasze auta na tym ucierpia,a przez to automatycznie portfele.\nNapisano 25 luty 2017 - 07:39:08\nWięc do kościoła pieszo a nie dupy wozić,dobrze że Policja tam odwiedza i tych pijaków wyłapuje.\nNapisano 25 luty 2017 - 07:41:35\nJak śnieg się stopił naszym oczom ukazał się widok wielu kołpaków ... Ta droga w Borucinie to tragedia. Nikt z tym nic nie robi. Nikt ... Poczekają aż będzie wypadek śmiertelny. To skandal , żeby tak wyglądała nawierzchnia.\nNapisano 25 luty 2017 - 08:11:19\nStarostwo nic nie robi, ja zgłaszałam już kilkukrotnie stan tej drogi i nic nie zrobili.\nNapisano 25 luty 2017 - 09:12:27\nTzn kto zgłaszał poproszę z imienia i nazwiska ?\nNapisano 25 luty 2017 - 09:56:46\nA co cię to obchodzi ? Ważne że nikt z tym nic nie zrobił. Sytuacja jest tragiczna. A władze powiatu mają każde zgłoszenie w d... .\nNapisano 25 luty 2017 - 10:06:56\nI bardzo dobrze że mają w du*** zróbcie zbiórkę i sami naprawiajcie a nie aby wam wszystko dać nygusy,to jest droga mocherów do kościoła i pijanych za kierownicą.\nNapisano 25 luty 2017 - 10:10:01\nMoże powiat to za mało o trzeba wyżej zgłosić . Radę powiatu odwołać . Ta droga nie zniszczyła się wciągu roku czy dwóch to lata zaniedbań.\nNapisano 25 luty 2017 - 10:19:11\nMoże powiat to za mało o trzeba wyżej zgłosić . Radę powiatu odwołać . Ta droga nie zniszczyła się wciągu roku czy dwóch to lata\nZa czym czekasz odwołuj\nNapisano 25 luty 2017 - 10:58:53\nIgnorancie wielu ludzi musi tam jeździć do pracy , do lekarza, itd . Droga jest powiatowa więc powinna być w takim stanie jak drogi przy domach członków rady powiatu i innych prominentów lokalnych. To hańba i wstyd , że droga jest w takim stanie .\nNapisano 25 luty 2017 - 11:31:05\nChciało się aby Wójt w Osięcinach został następną kadencję proszę bardzo cierp ciało coś chciało.\nNapisano 25 luty 2017 - 11:40:11\nWystarczy wejśc na stronę Policji jest takie coś jak mapa zagrożeń i oznaczyć niewłasciwą infrastrukturę drogową i odrazu się za to wezmą.Mam nadzieję że dacie radę to zrobić nie est to trudne.\nDodam że jest to anonimowe.\nNapisano 25 luty 2017 - 17:54:43\nMuszą być dziury takie jak w Gradowie, bo co by drogowcy robili w przyszłym roku? Musieliby być zwolnieni, a tak to mają pracę. Środek Europy w 21 wieku. WSTYD!!!!!!!!\nNapisano 26 luty 2017 - 21:54:53\nwszędzia same kliki,jeden drugiego popiera!\nchyba ze ktoś się odważy zaprosić telewizję\nNapisano 28 luty 2017 - 18:58:07


Biogal - ulotka, skład, dawkowanie i działanie\nBiogal - Skład\nBiogal - Działanie\nBiogal - Wskazania\nBiogal - Przeciwskazania\nBiogal - Dawkowanie\nBiogal - Uwagi\n1 kaps. zawiera 350 mg oleju z nasion ogórecznika (w tym 63 mg GLA).\nSuplement diety. Zawarte w preparacie wielonienasycone kwasy tłuszczowe, w tym GLA, wywierają korzystny wpływ na układ krążenia, a także pełnią ważną rolę w procesach zachodzących w komórkach skóry, wpływając na jej właściwe nawilżenie i kondycję.\nZ: Uzupełnienie diety w Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe z rodziny omega-6, w tym GLA.\nSU: Doustnie, zazwyczaj 2 kaps. 3 razy dziennie podczas posiłku.


Beczka prochu - Przewodnik Katolicki\nfot. Le Caer Vianney/PAP Abaca\nW 2014 r. miały miejsce okrągłe jubileusze obu wojen światowych, które przebiegały w cieniu konfliktu na Ukrainie. Wydarzenia te przypomniały, że pokój nie jest stanem danym raz na zawsze, a w historii ludzkości wydaje się być niestety raczej wyjątkiem, niż regułą. Choć po zakończeniu zimnej wojny Francis Fukuyama wieszczył „koniec historii” i triumf liberalnej demokracji, to już wkrótce wojna w byłej Jugosławii pokazała, że czasy spokoju i harmonii jeszcze nie nastały, a międzypaństwowy konflikt na wschodzie Starego Kontynentu raz jeszcze o tym przypomniał. Z tego powodu warto zwrócić uwagę na miejsca, które zagrażają lub w najbliższym czasie mogą zarażać nie tylko europejskiemu, ale i światowemu bezpieczeństwu, dokładnie 70 lat po zakończeniu najstraszliwszej z wojen.\nW ostatnich dniach minionego roku władze ukraińskie mówiły nawet o możliwości wprowadzenia stanu wojennego, co wskazuje na ryzyko kolejnych konfrontacji w Donbasie. Konflikt ten przebiega na płaszczyźnie militarnej, politycznej, gospodarczej, a nawet informacyjnej, oddziałując na całą Europę. Choć kolejne zachodnie sankcje mogą pogorszyć i tak już nienajlepszą sytuację gospodarczą Rosji, to jednak kolejne oświadczenia prezydenta Władimira Putina nie sygnalizują zmiany polityki rosyjskiej. Świadczyć może o tym choćby wysłanie kolejnego konwoju humanitarnego do Donbasu. Również Ukraina, mimo że operacja na wschodnich rubieżach kraju sporo ją kosztuje, zwiększa wydatki na zbrojenia i planuje kolejne mobilizacje. Konfrontują się tutaj rosyjskie ambicje odbudowy potęgi oraz ukraińska walka o niezależność i ziemię, a więc racje, z których każdemu państwu trudno będzie zrezygnować.\nW ostatnich miesiącach samozwańczy kalifat (IS) rośnie w siłę, a jego działania zyskują poparcie wśród ekstremistów w Europie. Walkę z islamistami podjęły Stany Zjednoczone, które w grudniu zbombardowały kilkanaście pozycji radykałów. Osobny front tworzą także Kurdowie. Powstanie terrorystycznego państwa na gruzach dawnych dyktatur w Syrii i Iraku oznacza nie tylko gwałtowną destabilizację całego Bliskiego Wschodu, ale i większe zagrożenie terrorystyczne także w innych częściach świata. Jego obecność zmienia też układ sił w regionie. Stanowi trudne wyzwanie dla Turcji, a Iran dyskretnie wspiera przeciwników kalifatu. Aktywność Kurdów w tych walkach budzi niepokój władz tureckich, które od kilku dekad walczą na swoim terytorium z niepodległościowymi dążeniami tego narodu. Walka z państwem islamskim komplikuje również bardzo mocno sytuację w Syrii, gdzie od 2011 r. trwa wojna domowa. Do dotychczasowych stron: sił rządowych i opozycyjnych, dołączył kolejny aktor w postaci IS. Reżim al-Asada w Syrii popierają Rosja oraz Iran, co powoduje, że konflikt ten jest również polem politycznej konfrontacji między mocarstwami.\nPrzedmiotem sporów na Dalekim Wschodzie jest Morze Południowochińskie, będące ważnym szlakiem handlowym, bogatym w surowce (ropa naftowa i gaz ziemny), a także ryby. Pretensje do większości akwenu zgłaszają Chiny, które również na różne sposoby starają się zaznaczyć swoją obecność, m.in. poprzez sieć satelitów i radarów, a także sztuczną wyspę-lotniskowiec. Niedawne oświadczenie prezydenta Xi Jingpinga o gotowości obrony chińskich interesów pokazuje, że Państwo Środka nie ma zamiaru ustępować. Wspomniane zasoby są powodem sporów o dwa archipelagi – Wyspy Parcelskie, do których pretensje zgłaszają Chiny i Wietnam oraz wyspy Spartley, o dużym znaczeniu ekonomicznym, do których prawa rości sobie aż sześć państw (Chiny, Wietnam, Tajwan, Filipiny, Brunei i Malezja). Odpowiedzią na chińską ekspansję były wspólne manewry amerykańsko-filipińskie pod koniec września ubiegłego roku. Czarne chmury zbierają się również nad położonymi na sąsiednim Morzu Wschodniochińskim wyspami Senkaku. Do bogatych w ropę naftową wysp pretensje zgłaszają Chiny i Japonia, a dowodem napięcia mogą być zapowiedzi zmiany japońskiej doktryny obronnej.\nJest to kontynent w największym stopniu targany licznymi konfliktami wewnętrznymi. W minionym roku głośno było o grupie Boko Haram, która uprowadziła kilkadziesiąt chrześcijańskich dziewcząt. Ta islamska grupa terrorystyczna, powstała w 2002 r., walczy o wprowadzenie prawa szariatu w całej Nigerii (obowiązuje ono już w północnych, muzułmańskich stanach). Przyszły rok będzie bardzo ważny dla tego najludniejszego afrykańskiego państwa, ponieważ odbędą się wówczas wybory prezydenckie. Nigeria z jednej strony obdarzona jest dużymi złożami ropy naftowej, z drugiej zaś od początku swojego istnienia targana konfliktami chrześcijańsko-muzułmańskimi. Niepokój budzą również rosnące powiązania Boko Haram z Al-Kaidą Islamskiego Maghrebu, działającą w północnej Afryce.\nPrzedstawione miejsca reprezentują jedynie kilka z toczących się obecnie konfliktów. Zagrożeń dla światowego bezpieczeństwa jest znaczenie więcej. Wśród nich może być Afganistan po zakończeniu amerykańskiej misji i sąsiedni Pakistan, również walczący z talibami. Zagrożenie ze strony Al-Kaidy rośnie też w Jemenie i Somalii, zaś wiele państw arabskich (Egipt, Jordania, Libia i Liban) wciąż przeżywa okres politycznej niestabilności, nierzadko związany jeszcze z arabską wiosną. Konflikty religijne trapią m.in. Republikę Środkowoafrykańską, ruchy odśrodkowe zaś Demokratyczną Republikę Konga, trudna sytuacja polityczna panuje także w kilku państwach Afryki Zachodniej. Istnieje ryzyko odnowienia starych konfliktów, jak np. azersko-ormiańskiego o Górski Karabach czy indyjsko-pakistańskiego, a także indyjsko-chińskiego sporu o granice. Zeszły rok przyniósł ponowną eskalację przemocy w stosunkach izraelsko-palestyńskich. W Azji rozwija się konflikt między muzułmanami i buddystami w Myanmarze, swoich praw domagają się również Ujgurzy w Chinach. Iran i Korea Północna starają pokazać swoją siłę – wymierzoną przede wszystkim w Stany Zjednoczone – poprzez własne programy jądrowe, co również może powodować dalsze kryzysy.\nMożna zatem wyciągnąć wniosek, że w roku 2015 świat będą trapiły wewnętrzne konflikty religijne, etniczne i polityczne, ambicje mocarstw, mogące prowadzić do konfrontacji oraz coraz silniejsze islamskie ugrupowania terrorystyczne. Konflikty nieustannie zmieniają swój charakter, jednak nie zanikają. Tej samej ewolucji wymagają sposoby zapobiegania i rozwiązywania, bo od nich jedynie zależy, na ile wojna pozostanie jedynie złym historycznym wspomnieniem, a na ile współczesnym koszmarem.


Przeszczep wątroby - przebieg procedury przeszczepu, przeciwskazanie\nStrona główna » Choroby i zdrowie » Układ pokarmowy » Przeszczep wątroby – przebieg procedury przeszczepu, przeciwskazanie\n1 Przeszczep wątroby – przebieg procedury\n2 Przeciwskazaniem do przeszczepu wątroby będzie:\n3 Przeszczep wątroby – przeszczepy rodzinne\nPrzeszczep wątroby jest procedurą leczenia z wyboru lub czasami jedyną metodą leczenia wybranych jednostek chorobowych. Do przeszczepu wątroby kwalifikowani są przede wszystkich pacjenci którzy mają mniej niż 90% szans na przeżycie roku. Główną przyczyną konieczności przeprowadzenia przeszczepu wątroby są choroby w przebiegu których występuje marskość wątroby. W celu przeprowadzenia procedury przeszczepu wątroby czy też innego narządu konieczne jest pozyskanie jej od dawcy.\nW przypadku wątroby może ona pochodzić wyłącznie od dawcy zmarłego, który będzie zgodny serologicznie, a raczej będzie posiadał cechy wpływające na minimalne ryzyko odrzucenia przeszczepu. Każdy narząd w ciele człowieka posiada specjalny układ antygenów, który jego układ odpornościowy potrafi rozpoznawać jako własny. Komórki ludzkiego układu odpornościowego posiadają specyficzne miejsca łączenia się z antygenami potencjalnie chorobotwórczymi oraz specjalne mechanizmy rozpoznawania antygenów własnych.\nUkład zgodności tkankowej pozwala zminimalizować ryzyko zaatakowania przez komórki układu immunologicznego gospodarza jego własnych narządów. Czasami układ immunologiczny ,,myli się” i rozpoznaje własne antygeny jako obce. Zjawisko to ma miejsce w przypadku chorób z autoagresji, na przykład w cukrzycy typu 1. Układ zgodności tkankowej jest również powodem bardzo dużego ryzyka odrzucenia przeszczepionego narządu ponieważ każdy posiada osobniczy układ zgodności tkankowej.\nPrzeszczep wątroby – przebieg procedury\nPo stwierdzeniu śmierci dawcy przez zespół składający się z anestezjologa, neurologa i lekarza prowadzącego następuje kwalifikacja zmarłego jako potencjalnego dawcy narządów. W Polsce prawo pozwala na wykorzystanie narządów osoby zmarłej w sytuacji gdy nie wyraziła ona sprzeciwu w formie pisemnej zgłoszonej do ośrodka transplantacyjnego. Lekarz jednak pyta rodzinę osoby zmarłej o zgodę na pobranie narządów, zwłaszcza gdy zmarła młoda osoba lub dziecko.\nPo stwierdzeniu możliwości i szansy na przyjęciu się przeszczepu od dawcy do potencjalnego biorcy rozpoczyna się procedura przygotowania do przeszczepu. Ze względu na fakt, iż zapotrzebowanie na narządy jest nie proporcjonalnie duże w stosunku do potrzeb biorców wybiera się z listy. Najwyższe miejsca na liście mają osoby z najsłabszym rokowaniem. Przed wprowadzeniem na listę pacjenci wykonują szereg badań oceniających stopień niewydolności wątroby oraz stan i wydolność innych narządów. Część badań jest powtarzanych już po dopasowaniu dawcy.\nPrzeciwskazaniem do przeszczepu wątroby będzie:\nzakażenie wirusem HIV (każdy biorca i dawca wątroby musi mieć wykonane badanie w tym kierunku)\nchoroba nowotworowa poza wątrobą\naktywna choroba alkoholowa\nzaawansowane choroby serca i trwałe nadciśnienie płucne\naktywne zakażenie uogólnione (bakteryjne lub grzybicze)\ncechy trwałego, ciężkiego uszkodzenia mózgu\nW niektórych przypadkach ma miejsce rezygnacja z podjęcia próby przeszczepu już po wezwaniu biorcy do placówki transplantologicznej.\nOperacja przeszczepu wątroby należy bardzo trudnych zabiegów i wymaga dobrze wykwalifikowanej kadry pracowniczej. Operacja musi obejmować usunięcia chorego narządu, czasami przywrócenie prawidłowego krążenia, ponieważ w skutek niewydolności wątroby może dojść do utworzenia się krążenia obocznego i ponownego ukrwienia nowego narządu.\nPacjent po operacji przeczepienia wątroby zostaje umieszczony w szpitalnym oddziale intensywnej terapii i podłączany jest do respiratora. U tych pacjentów często dochodzi do zbierania się płynu w prawej części klatki piersiowej co wymaga założenia dodatkowego drenu ponieważ w znaczący sposób utrudnia choremu oddychanie.\nPo operacji, w okresie rekonwalescencji i już do końca życia pacjent zmuszony będzie do przyjmowania leków immunosupresyjnych obniżających reakcję jego układu odpornościowego aby zmniejszyć ryzyko odrzucenia przeszczepu. Szczególnie w okresie pooperacyjnym, bardzo ważne jest unikanie kontaktu z patogenami na tyle na ile to możliwe. Chory nie powinien spożywać żywności surowej, ograniczyć liczbę osób odwiedzających chorego oraz unikać produktów będących potencjalnym źródłem zakażenia. Warto również pamiętać, aby pacjent będący na terapii immunosupresyjnej zrezygnował ze spożywania grejpfrutów oraz pomelo ponieważ spożycie tych produktów może powodować zmiany stężenia leków immunosupresyjnych.\nPrzeszczep wątroby – przeszczepy rodzinne\nOd dłuższego czasu przeprowadza się z powodzeniem przeszczepy wątroby od żywych dawców, blisko spokrewnionych z biorcą. Zwykle są to przeszczepy rodziców na rzecz swoich dzieci. Przeszczepy rodzinne wydają się być najkorzystniejsza opcją terapeutyczną ponieważ spokrewnione osoby posiadają w pewnym stopniu zbliżony układ zgodności tkankowej co znacznie zmniejsza ryzyko odrzucenia przeszczepu. Przeszczepy rodzinne mają również swoje wady ponieważ narażają zdrową osobę na powikłania związane z pobraniem wątroby, konieczność bycia pod narkozą stwarzają ryzyko zwężenia lub zapalenia dróg żółciowych.\nPrzeszczep wątroby jest procedurą ratującą życie, jednak w odsetek dawców w Polsce jest zbyt mały aby zaspokoić potrzeby pacjentów. W 2017 roku, w Polsce przeprowadzono 349 przeszczepów wątroby, a liczba ta w roku 2018 powinna zwiększyć się aby dorównać standardom światowym.\nPrzeciwciała toksoplazmozy – wyniki, toksoplazmoza w ciąży


Nie wiem, jak udało mi się znaleźć, bo rano wyszukiwarka bezlitośnie ignorowała zapytanie o rosyjski elementarz. A teraz, gdy siadłam rozpocząć naukę na temat spółek kapitałowych i cywilnych, i w geście rozpaczy zapytałam o wpsomnienie z dzieciństwa jeszcze raz, znalazło się samo. Dla Brata Bliźniaka zamieszczam, ku pamięci dni spędzanych na tabletkach emskich, syropie pini, granulofosfacie i chlorochinaldinie. Dzisiaj tabletki są smaczniejsze (Skakanka i Grzybek czekają na wydawanie leków z mojej kuchennej dyżurki) i nie trzeba się bronić przed rusyfikacją. Grozi nam jedynie Disney Pixar. Chyba bronimy się skutecznie, mam nadzieję.\nProszę wybaczyć sentymenty, ale sytuacja epidemiologiczna w domu oraz perspektywa egzaminu z przedmiotu kompletnie dla mnie egzotycznego powoduje dziś emigrację wewnętrzną.\nAutor: Okruchy o 19:40 4 komentarze: Linki do tego posta\nW czasach, kiedy pięknie wydane książeczki mogły w Polsce czytać jedynie dzieci prominentów, mieliśmy w zastępstwie polskich wydawnictw w domu dwa elementarze po rosyjsku. Mama zdobyła je podczas którejś delegacji do Warszawy. Były z tej samej serii, w twardych okładkach, niebieskiej (moja) i białej (Brata Bliźniaka), i w środku bogato ilustrowane. Nie pamiętam zupełnie, czy potrafiliśmy wtedy już czytać nawet po polsku, z pewnością jednak nad tymi obrazkami spędzaliśmy całe dnie, zwłaszcza że niemal nieustannie byliśmy chorzy i w domu, snując domysły, jakie historie za nimi się kryją.\nI była tam Moskwa, dobrze pamiętam, zachwycająca ulica wzdłuż której drzewa białe całe i śnieg na chodniku, i dziewczynka, co łamie na chodniku nogę. I te drzewa, gdy dzisiaj jadę, wyglądają tak samo jak zima w radzieckiej Moskwie z czytanki.\nAle przypominam sobie też książkę czytaną pod koniec podstawówki, gdzie żołnierze cara na dwór na mrozie wywlekają więźnia i polewają go wodą, aż zmienia się w gigantyczny sopel. Tytułu nie pamiętam także, choć wielokrotnie chciałam przypomnieć sobie.\nZawiózłszy Grzybka do przedszkola, pod domem, w aucie, z którego szron dziś zdrapując złamałam drapaczkę, słucham Walca kwiatów z Dziadka do Orzechów, Czajkowskiego. I wschód, ten najbliższy na Moskwę, nadal kojarzy mi się z okrutnym mrozem i elementarzem.\nAutor: Okruchy o 09:47 2 komentarze: Linki do tego posta\nDopiero po nim odkryliśmy z bracią studencką, iż stres generowała świadomość wpajana nam przez prowadzącą zajęcia, że grozi nam kompromitacja w przypadku błędów, a ujawnione braki w wiedzy zdyskwalifikują nas całkowicie jako obywateli UE.\nWszystkie błędy więc zostaną wytknięte z odrobiną sarkazmu za tydzień, ale to nic, to nic. Dziś już jesteśmy po pełnym wrażeń tygodniu. Odwieszam do szafy granatową spódniczkę, a wraz z nią prymusa, i zasuwam drzwi, przytrzaskując mu palce. Szukam swojej dorosłości w kuchni, ale tam też jej nie ma. Tylko jakiś dzieciak we mnie znajduje czekoladki w sreberkach, a potem woła o nadrobienie zaległości w spaniu, i żeby już nikt nie kaszlał i nie zdążał do miski, i żeby przez jeden wieczór nie trzeba było przyswajać absolutnie żadnej wiedzy. Jednym słowem, zachodzi pilna potrzeba wakacji.\nAutor: Okruchy o 18:32 2 komentarze: Linki do tego posta\ni głowa na mostek leci\nI gdy boski Andy z izolatki swej wchodzi w ciemnościach egipskich do naszego zupełnie nieegzotycznego salonu wielkości szatni klubu trzeciej ligi, to następuje ten wielce nieprzyjemny moment, kiedy budząc się, nie wiem, jak on ma na imię, więcej, jak ja mam na imię i dlaczego nie leżę w kołysce w domu rodziców, a może nawet w jakiś okolicznościach zgoła prenatalnych. I wtedy od słowa do słowa, jedno przerażenie mija, by ustąpić drugiemu: miałam się uczyć, jak dzieci uśpię, na test. A zasnęłam w najlepsze.\nWięc jestem. Na kolanach mam segregator przepastny, z którego wylatują słówka, i mam nadzieję, że zjedzenie na obiad zupy z makaronem w kształcie literek da teraz dobre efekty neurolingwistyczne.\nTylko jak ja spojrzę w oczy Arturowi, studentowi-weteranowi z naszego grona, którzy przy trójce dzieci ma same piątki - nie wiem. Bo trója wisi nade mną jak malowana.\nAutor: Okruchy o 23:20 7 komentarzy: Linki do tego posta\nJak z dużej chmury mały deszcz, tak z naszych planów wychodzi jakieś czterdzieści procent. O północy widzę, jak bardzo zabrakło godziny "uczelni" (trzeba było wyjść do apteki) i moja sytuacja przed testem z tłumaczenia dokumentów UE robi się nieco dramatyczna. Z pewnością nie naszkicuję petycji ani projektu rezolucji, a być może polegnę na tabelce ze słownictwem, nie mogąc za nic w świecie zapamiętać, jak będzie "prośba o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym".\nNa kolejny dzień też mam plan, bo od niedzieli postanowiłam szanować czas, co mi został (kto wie, ile go) i być tu i teraz bardziej niż gdziekolwiek indziej. Ale jeszcze niepościelona drukuję zadania domowe na polski, nasłuchując, czy boski Andy wyszedł z izolatki, i trwożę się, myśląc, jak to ja odrobię wszystkie odwołane lekcje w przyszłym tygodniu. Liczę na przypływ bezsenności.\nna dziś zaś mamy wielkie plany\nChoć zdziesiątkowani nocnym kaszlem (odwodniony Grzybek już też) wstaliśmy z prawie godzinnym opóźnieniem. Ale.\nAutor: Okruchy o 09:03 2 komentarze: Linki do tego posta\nNie wiem, czy boski Andy na szkoleniu w hotelu, co pamięta huczne imprezy III Rzeszy, siedział w przeciągu, ale wraca do domu z temperaturą 38,5 po paracetamolu, a następnie ma dreszcze.\nGdy dzieci w krótkim przypływie formy bawią się w pas startowy w naszym przedpokoju, próbuję jeszcze sklecić tabelkę do nauki na temat Trybunału Sprawiedliwości UE - na test. Jednakże w sumie nic już nie wydaje się katastrofą, jak kiedyś. Po prostu siadam do pianina i gram. Dziś "Memory" z musicalu "Cats". Jeszcze koślawo, jeszcze lewa ręka gra przeciw prawej, ale póki co wystarczy już tyle, by nasz dom przenosił się w inną czasoprzestrzeń.\nJak na zdjęciu zrobionym przez kogoś w tych dniach w Australii - na popowodziowych przedmieściach Brisbane. Spójrzcie na ich twarze.\nAutor: Okruchy o 22:46 2 komentarze: Linki do tego posta\nWięc jeden ksiądz, którego znamy, spędza teraz dwa tygodnie w pustelni. Bez prądu, bez ogrzewania, bez zasięgu, bez śladu człowieka, tylko zwierzęta przychodzą czasem z lasu. Świece do dyspozycji woskowe, koza do napalenia sobie. Tę ciszę nietrudno jest mi sobie wyobrazić, kilka lat upłynęło mi w końcu w silencium sacrum; okoliczność zaś niebycia nagabywanym przez nikogo rozpatruję w kategoriach luksusu.\nBowiem od dni kilku też właściwie jestem w pustelni, o jakże innym charakterze. Już wcześniej wydawało mi się, że samotne prowadzenie działalności ma coś w sobie z żywota trapisty: nona - szykowanie córki na drugą zmianę do szkoły, Anioł Pański - otwieram biuro, tercja - odbieram dzieci zewsząd i w okolicach nieszporów rozwożę wszędzie, kompleta - czytanie do poduszki. Dewiacje drobne w ramach grafiku. I jakże brakowało mi koleżanki z pracy, nie ujmując nic koleżance wirtualnej, która podtrzymuje codzienną konwersację z realnego biura. Teraz jednak jestem jak Icek z kawału o kozie: dzieci mam w komplecie w domu, jedno kaszlem wygrało by potyczkę z wystrzałem z armaty, drugie popija wodą rotawirusa, a ja korzystam z uprzejmości Piotra i Pawła, którzy znowu przywiozą chleb i coś do chleba. I widzę, ile miałam wolności otwierając drzwi do home office na Anioł Pański, a czasem na nonę.\nI tylko dźwięków mamy pod dostatkiem, nie jak ksiądz w pustelni. I w kolejce między dziećmi, wyznaczanej dzwonkami kurki kuchennej, pod palcami przypominam sobie drobne radości muzykowania.\nBoski Andy zaś w trzygwiazdkowym hotelu szkoli się w zakresie zarządzania i jest tak, jak w czasach człowieka jaskiniowego. Jedni chodzą na łowy, drudzy podtrzymują palenisko.\nAutor: Okruchy o 11:01 5 komentarzy: Linki do tego posta\nW międzyczasie zaś, boski Andy jest latającym księgowym i księguje poza miastem, zaś Grzybek, wyczuwając stosowną chwilę, odstawia arię ze znanej opery "Rigoletto". Eufemizm taki, by zaznaczyć, iż na wieczór objawił się rotawirus. Więc pod ręką mamy miskę, po którą sięgam co chwilę w razie potrzeby, a pościel kończy się prać w pralce, i w razie czego jestem gotowa nie spać i prać do rana.\nTo nie choroba dwubiegunowa w fazie maniakalnej, opisywana na blogach roku, to tylko ten nastrój podniosły związany z przemeblowaniem chyba udziela mi się. Dzięki temu nastrojowi dziś wjeżdżam z podporządkowanej na bardzo główną i tylko trzeźwość kierowcy z naprzeciwka ratuje nas przed utratą obu naszych aut. Potem silnik mi gaśnie i zostaję na środku skrzyżowania, z karetką na sygnale jadącą wprost na mnie. Wzdłuż chodnika ustawiają się piesi w charakterze widzów - jak to dzisiaj człowiek potrzebuje atrakcji! Zapalam i odjeżdżam, w głowie mając tylko pianino.\nTeraz powinnam otworzyć artykuł Kolegi od Książki, i po tym pełnym wrażeń dniu znaleźć w końcu kilka godzin na pracę koncepcyjną. Miska po mojej prawicy.\nAutor: Okruchy o 23:14 2 komentarze: Linki do tego posta\nPianino przybyło. Dopytuję się, skąd, bo przecież fantazje snułam dalekowschodnie. Okazuje się, że temat płynięcia drogą morską był z kolei skutkiem bujnej wyobraźni obsługi sklepu, bo fabryka jest chyba w Portugalii.\nInstrument zajął miejsce fotela, fotel miejsce suszarki, suszarka na pranie chyba zaś trafi na klatkę schodową, a my do sądu z powództwa cywilnego, a może i karnego, za tarasowanie drogi pożarowej, przez co może w końcu przytrafi się nam determinacja wystarczająca, by się stąd wyprowadzić.\nPoza zburzeniem dekoru, pianino burzy też spokój nasz wewnętrzny (ład i poukładanie ustępuje twórczym emocjom). Oblegane jest tłumnie, a ja powoli przypominam sobie, że nic nie umiem. I patrzę na tę wielką księgę "50 Greats", co Skakanka mówi, że nuty są, ale nie po polsku, i pamiętam, pamiętam teraz już dokładnie, że nigdy się nie uczyłam. Znaczy uczyłam się sama podstaw, ale klucz basowy po latach jest jak kłódka na sejfie. Nie pamiętam. I myślę: po co mi ten pomnik własnej niemożności. No po co? Do wygrywania pod nosem melodyjek, które nigdy się nie zbliżą do fantasie-impromptu?\nPóki co, uczę Skakankę zagrać trywialny pasażyk na prawie cztery ręce. Nagrywamy ścieżkę i boski Andy jak z pracy wróciwszy słucha, nie wierzy, że my. Ku pokrzepieniu, może.\nZbliżają się dwa najtrudniejsze tygodnie bieżącego roku, i to szkolnego. Mniemam tak zwłaszcza po dzisiejszym powtórzeniu do testu z dokumentów unijnych, na którym nie nadążałam kompletnie.\nAle nie chodzi przecież o jakieś wkuwanie na miarę lat studenckich. To będzie walka Dawida z Goliatem, Thrilla in Manila*, starcie prymusa z człowiekiem dojrzałym, którego we mnie nie wiem jeszcze ile. Bo cały wic polega na tym, żeby nie uwierzyć w to, że muszę nauczyć się wszystkiego, jak sądzi prymus. Człowiek dojrzały rozmyśla nad zleconymi tłumaczeniami i dostępnością materiałów. Pracuje, wozi dzieci na zajęcia dodatkowe, ogląda w albumie gigantyczne kałamarnice oraz rehabilituje syna. I nie wierzy w to, że - jak zapewnia prowadzący zajęcia - wynik testu go podsumuje. Więc człowiek dojrzały to taki trochę anarchista.\nCałe szczęście, że dziś pojechaliśmy za miasto - by zapomnieć o tych drobnostkach - na wieczór kolęd. To prawdziwa radość, śpiewać przy aromacie kawy i przy choince, z której nie opadła jeszcze ostatnia igiełka. Nic dziwnego, że prymus schował się pod kanapę.\nPewnie jeszcze wylezie, jak mały głód.\n*Filipiny, Manila 1975, walka o Mistrzostwo Świata w boksie wagi ciężkiej pomiędzy Muhamadem Ali i Joe Frazierem.\nAutor: Okruchy o 00:00 3 komentarze: Linki do tego posta\ngdy dźwięki płyną\nEpicka podróż pianina trwa.\nInstrument zakupiony z końcem roku za średnią krajową, czyli moje trzy pensje miesięczne, w całości wspaniałomyślnie przekazywane na rzecz emerytów i rencistów (ZUS) oraz telefonii cyfrowej, nadal jeszcze nie miał swojej premiery w naszym mieszkaniu.\nNiby więc dni mijają wypełnione w szwach zadaniami i piaskiem w oczach, na skutek niewyspania, a jednak towarzyszy im nastrój podniosłej rezygnacji. Rezygnacji, bo co środę i piątek dowiadujemy się, że nadal jeszcze pianina nie ma.\nPodobno widziano je, jak płynęło z Japonii, i ja mu w myślach w tej trasie towarzyszyłam, wokół Malezji i Filipin, przez Ocean Indyjski. Widziałam jak kołysze się nad zieloną głębiną i w skromnym pudle rezonansowym w kolorze drzewa wiśni skrywa ostrożnie dźwięki, żeby się nie wysypały przy większej skali Beauforta. Wczoraj ponoć już było całkiem blisko, wciśnięte gdzieś w kąt tira toczącego się po polskich drogach. I martwię się, czy gdzieś się nie zawieruszy. A tu na nie czeka przecież ciepły kąt i dach nad głową.\nW międzyczasie dowiadujemy się, że znajomi nabyli lepsze. Ale przecież mi zawsze było bliskie życie stylizowane na drugą kategorię.\nAutor: Okruchy o 11:54 4 komentarze: Linki do tego posta\nSkończyły się dobre czasy. Autorka Wieczornego konsekwentnie przemilcza pisanie, a przecież to ona właśnie nauczyła mnie wyjątkowej rezerwy wobec trzykropka i innych nadużyć. I stamtąd też dowiedziałam się, że można pisać o jednym, choćby najmniejszym detalu czy najkrótszym momencie, nie starając się streścić w jednym zdaniu całego życiorysu. Więc zaczytywałam się z podziwem, mimo że nigdy sama nie spróbowałam poddać się takiej ascezie. Bo to były teksty o zatrzymaniu, mistrzowsko podane, choć autorka zwykła mawiać, że o niczym.\nWięc tego niczego mi brak w sieci. Patrzę na kandydatów, którzy zgłosili się do konkursu na blog roku, i widzę, że tym razem kategorię literacką zagarnęła choroba dwubiegunowa i pokrewne (wśród jurorów zaś, o zgrozo, sama Grochola). Nie widać pisania dla czytelników, dyskretnego dialogu, prostej elegancji, zabawy konwencją - lub, co bardziej możliwe, jeśli takie teksty wśród uczestników są, giną gdzieś w natłoku "ja" wykrzyczanego. Z wykrzyknikami i trzykropkiem. I pamiętam, jak Brzytwin powiedział w dzień, kiedy zwycięsko obroniliśmy magisterium na alma mater, że świat nie ma ochoty wirować wokół ego grafomianiaków. Do dziś rozpamiętuję i z trudem się uczę.\nChoć nauczycielka zwięzłości nieodmiennie od pisania strajkuje.\nAutor: Okruchy o 14:47 5 komentarzy: Linki do tego posta\nW nocy na naszą dzielnicę spada samolot. Nie żadna awionetka, ale ogromny boeing. Wiem, bo najpierw wyglądam przez okno i słyszę, jak silniki ryczą, a potem cicho się robi i maszyna z pięknymi światełkami zaczyna pikować, w sam raz między wieżę kościoła parafialnego i szereg domów trzypiętrowych okalających nasze podwórko. I wołam: wszyscy na ziemię, i sama kryję się za kanapą, a po chwili nawet sceptycy słyszą taki huk, że szyby dzwonią, chociaż nie wypadają. I wizję zasłania brunatny pył. To w tym momencie przypominam sobie, że córkę ze szkoły należy odebrać tego popołudnia, za punktualnie kwadrans. A przed oknem wyrastają dźwigi, które coś na dół spuszczają, i dopiero po chwili rozumiem, że walizki - co zawisły na gałęziach drzew jeszcze ze dwadzieścia pięter nad nami.\nI wtedy budzę się*. Bowiem zasnęłam usypiając Grzybka. Wcześniej czytaliśmy książkę o historii lotnictwa, ale jedynie dział na temat śmigieł. Sprawdzam, czy stoi szkoła. Nigdzie ani śladu samolotu, tylko mgła taka mleczno-pomarańczowa. Z palpitacją rozważam jeszcze raz współrzędne spadania i jadąc dzisiaj ulicami naszej kwarty, jeszcze raz sobie przypominam.\nI jak tu wierzyć w wartość odsypiania zaległości?\n*Czytelnik zauważy, że cechą gatunkową bloga jest opisywanie, poza codziennością,jadłospisu i snów.\nAutor: Okruchy o 12:12 1 komentarz: Linki do tego posta\nwprawki z polskiego\nGdyby mi ktoś powiedział, że studia podyplomowe to taka orka, pewnie nie poszłabym. Więc dobrze, że nikt się taki nie znalazł. Na pociechę jest jednak język polski, odsłaniający co prawda odmęty mojej niewiedzy, ale obyty. I tu porywam się na odrobinę swobody: napisawszy formalne podanie i zaproszenie, podziękowaniu (zadanemu do domu) postanawiam nadać trochę kolorytu. Dopiero dziś, gdy wykładowca mówi, że w normalnych okolicznościach takiej pracy by nie przyjął, widzę, że popełniłam czyn może zbyt śmiały. Pracę ratuje, jak twierdzi prowadzący, jej konsekwencja oraz nieskazitelność pod względem norm i językowych. Po czym odczytuje ją z uśmiechem grupie. A mi serce rośnie, że mało z piersi nie wyskoczy. I tylko obawiam się, co będzie z następnym zadaniem domowym, napisanym znowu z pewną dozą frywolności (tak, dziś oddałam list motywacyjny w sprawie posady... zawodowego pisarza na zlecenie).\nDla wytrwałych , którzy czytają bloga poza pierwszy akapit, owo odczytane na głos podziękowanie:\nChcemy wyrazić wdzięczność Panu Eugeniuszowi Nadętemu, Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej\nim. Ludzi Bezdomnych, za wywinięcie orła przed siedzibą spółdzielni po zebraniu zorganizowanym dla uczczenia pierwszego dnia kalendarzowej zimy.\nZasługuje na szczególne uznanie, że podczas wywijania orła Panu Prezesowi nie spadła\nz głowy korona. Ów wymowny gest, nawiązujący siłą wyrazu do bliskich sercu każdego Polaka symboli narodowych, na długo zapadnie w pamięć nie tylko uczestników zebrana, ale i wszystkich mieszkańców. Jednocześnie pragniemy docenić wysiłki spółdzielni, by zapewnić powierzchniom wokół budynków, ze szczególnym uwzględnieniem schodów, należytą śliskość. W ten sposób wszyscy mieszkańcy, bez względu na wiek, płeć oraz orientację seksualną, uzyskali równy dostęp do sportów zimowych, dla których uprawiania Pan Prezes wyznaczył niedościgły wzór mistrzostwa.\nJeszcze raz dziękujemy za Pana niebagatelny pokaz zdolności ekwilibrystycznych, składając jednocześnie na ręce Pana Prezesa prośbę o udostępnienie wąskiego, odśnieżonego przejazdu dla karetek pogotowia ratunkowego, ewentualnie wezwanych do tych osób, które, pomimo możliwości odbywania regularnych treningów na przygotowanych przez spółdzielnię terenach rekreacyjnych, nie osiągnęły wymaganego poziomu sprawności fizycznej.\nCzłonkowie Spółdzielni Mieszkaniowej im. Ludzi Bezdomnych\nAutor: Okruchy o 22:55 6 komentarzy: Linki do tego posta\nA dziś znowu jestesmy w filharmonii, a przecież to rozrywka pamiętana ze szkoły średniej.\nI wydawało mi się, że życie jest ruchem do przodu i ku wyżynom, a dorastanie - oddalaniem się od dzieciństwa, przechodzeniem od zabawy do powagi, od błahostek do wyczynów, i ciągle ku nowemu. A tyle radości sprawiają powroty; jak gdyby człowiek wszystkie swoje pasje odkrył w wieku lat nastu, a potem je pogrzebał i zapomniał, by znaleźć przez przypadek, jak wetknięty dawno temu między książki miesięczny bilet mpk.\nJak zwykle z boskim Andym ostatnią prostą na koncert pokonujemy biegiem, to także się nie zmieniło od pierwszej wspólnej wyprawy z dziesięć lat temu, gdy w garniturze i na obcasach spychaliśmy poloneza głównej arterii na pobocze - w okolicach trzeciego dzwonka.\nA potem już siedzimy i myślę: co za wynalazek, muzyka.\nAutor: Okruchy o 22:45 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPoszłyśmy się wczoraj ze Skakanką poślizgać.\nMimo że pamiętałam co nieco z dzieciństwa, gdzieś mi się zatarło wspomnienie, że lód jest śliski. Taki śliski, że łyżwy odjeżdżają same w najmniej spodziewanym momencie.\nWięc tworzymy zestaw dwóch kształtów przylepionych do bandy, oddalających się od siebie i przybliżających. Skakanka głównie na czworaka. Pada po kilku chwiejnych krokach na lodzie, a łomot jest tak okrutny, że zaczynam się martwić, czy się nie połamie. Po pół godziny ma łzy w oczach i na przemian płacze i krzyczy, że to wina moja, muzyki oraz innych. Pojednawczo i ze zrozumieniem proponuję co chwila, że już starczy; wtedy Skakanka protestuje: co, już, ale dlaczego już? I po kolejnej kraksie wstaje, i tnie przez środek lodowiska, sadząc cebulę co dwa metry. I widzę, że odwagi ma więcej niż ja - przytulona do bandy.\nPrzed pójściem na całość blokuje mnie nie tyle fakt, że na siedzeniu czy klęczkach wprost na tafli wyglądałabym śmiesznie w tym wieku, ale znacznie bardziej przeczucie, że byłoby to nadzwyczaj twarde lądowanie. Wyobrażam sobie, jak ratownicy medyczni składają mnie do kupy i z pękniętą czaszką odwożą na oddział emergency, a ja jeszcze z tych noszy wołam, kochanie, tu moja komórka, zadzwoń po tatusia. Zajęta myśleniem, jadę bez trzymanki tylko dzięki tym, co zachodzą mi drogę i muszę ich jakoś omijać.\nPotem wracamy. Skakanka z tylnego siedzenia prosi, mamo, opowiedz mi jeszcze raz o tym człowieku, co myślał, że jest ze szkła. Opowiadam.\nAutor: Okruchy o 22:34 3 komentarze: Linki do tego posta\nUkrywam się bowiem z tym poczuciem, że oto mamy dwa najgorsze miesiące roku, z roku na rok coraz gorsze, co gorsza.\nTo taki czas, że żadna ilość lampek choinkowych, kawy z ekspresu, której woń wypełnia cały dom, a nawet noszonych w kieszeniach zielonych papierków (gdzieś czytałam poradę i nie wiem, czy nie spróbować) oraz aromatycznych świeczek - nie pomoże.\nZ gór dzwoni Marta i wiem, wiem teraz, że można o tym mówić otwarcie. Miesiące te nie mają w sobie nic uroczego i rok nie powinien się nimi zaczynać. Kandydatem na dobry początek byłby maj, wtedy też z jakimś entuzjazmem obserwowałabym lot korka od szampana w Sylwestra. A tak, Sylwester niezmiennie zapowiada sześćdziesiąt, a może i dziewięćdziesiąt najsmutniejszych dni roku, kiedy muszę co rano wymyślać skomplikowane ciągi przyczynowo-skutkowe, by zmobilizować się do wstania. I dlatego, drodzy Czytelnicy, piszę, żebyście za rok nie pytali, czemu jeszcze nie ma zdjęć z zabawy i czemu z wielkim sceptycyzmem odnoszę się do odliczania czegokolwiek przed północą trzydziestego pierwszego grudnia. Uważam, że tego dnia ludzie powinni gromadzić się na wspólnym opłakiwaniu, w piżamach, z puchowymi kołdrami; przy zapalonej świeczce opowiadać sobie straszne historie, by okazało się, że w sumie nie jest aż tak źle.\nAutorka Wieczornego dziś dokonała właściwego wyboru: łóżko i kryminały. Żeby jeszcze zdrowia na tak zaplanowane chorowanie starczyło.\nAutor: Okruchy o 13:54 3 komentarze: Linki do tego posta\nWłaśnie skończyłam poprawiać zadania domowe.\nZastanawiam się, jaka siła wyrwie mnie jutro (dzisiaj) bladym świtem z pościeli.\nZaglądam z zaniepokojeniem do pralki nie w poszukiwaniu ducha, co ewentualnie mógł koło północy zabłądzić, lecz czyhającego prania. Ale boski Andy (słyszycie, jak chrapie?) uporał się z tą zjawą wcześniej, co za ulga.\nAha. Zaczęłabym szykować zajęcia przygotowujące do zdania FCE wcześniej, gdyby nie fakt, że pojechałam kupić łyżwy. Jak zwykle ostatnia w sklepie, właściwie dwóch. Jedna para do podziału dla Grzybka i Skakanki, druga dla Madame Butterfly, która kiedyś może i motylem, a dziś bardziej latającym masełkiem karnawałowym.\nI już widzę oczyma duszy, jak sadzić będę sążniste tulupy.\nAutor: Okruchy o 01:48 3 komentarze: Linki do tego posta\nNietrudno się domyślić biegu wydarzeń, gdy raz na pół roku zdarza mi się mieć tłumaczenie na cito. Boski Andy upłynnia się z dziećmi, choć niejednokrotnie protestuję, że przecież praca na zlecenie to nie choroba zakaźna i miło jest czuć obecność czyjąś w pokoju obok.\nWięc dziś wracam ze szkoły, gdzie na zajęciach z dokumentów unijnych przeżyliśmy chwile grozy, gdy pani prof zagroziła, że nikt nie ujdzie z życiem, dopóki nie będzie umiał wysmażyć komunikatu o petycji do Parlamentu Europejskiego. W ramach zadośćuczynienia za nieobecność w sobotnie przedpołudnie smażę kotlety schabowe, którymi będę pachnieć jeszcze długo i to jest także część praktyk pokutnych. Następnie boski Andy prosi o zapakowanie narybku i rusza do George'a i Georgiany, posiedzieć im trochę na głowie.\nI żal mi duszę ściska. Wyobrażam sobie opływowy dizajn ekspresu do kawy i jak Georgiana nalewa do takiej małej porcelany, i kanapę wygodną, i przestrzeń życiową, jak również ciekawe konwersacje. I sobie instant zalewam wrzątkiem i też pachnie kawą. I trzymam się stołu, obiecując sobie, że w czasie na pracę nie zrobię wpisu na blog oraz nie będę jeść marcepanowych czekoladek. Potem obniżam własne standardy i mówię, że zrobię tylko jeden wpis na blog i zjem tylko jedną czekoladkę. I będzie mi śpiewał Sting, i słowa będą sunąć po stronie jak żaglówki, i tłumaczenie pójdzie jak po marcepanie. Maśle, chciałam powiedzieć.\nAutor: Okruchy o 17:32 4 komentarze: Linki do tego posta\nPrzepraszam za usterki techniczne, ale Skakanka ćwiczy występ na zajęcia musicalowe (!) i nie chcę, by korzystała z golizny na wrzucie. Stąd import tego utworu muzycznego, który podkopuje cały wkład rodzicielski w przekazanie dziecku umiłowania rzeczy różnych od kiczu. Nie wspominając o prognozach nastoletniej rewolty, podsycanej tekstami tej maści!\nAutor: Okruchy o 09:06 5 komentarzy: Linki do tego posta\nI proszę Andy'ego, by nie gasił lampek od choinki. Bo trochę jest jak na ciemnej stronie Srebrnego Globu Żuławskiego: pejzaż jałowy i nawet Grzybek pyta, kiedy zaświeci słońce i stopi już śnieg. Kończy się nam abonament na rehabilitację i spodziewamy się przydziału nowego, po przejściu kolejnych oględzin (ciekawe, kiedy Grzybek powie, że ma ich wszystkich w nosie). Więc przy lampkach czekamy. W międzyczasie wykombinowałam sobie, że jeśli syn nie osiągnie gotowości szkolnej, sama założę szkołę. Jak El Macho DJ poprowadzę home-schooling na własnych zasadach. I z tą myślą lampki świecą jeszcze jaśniej.\nZa zachodnią granicą gaśnie po Świętach przyjaciel rodziny, dzięki któremu wyprawiłyśmy się kiedyś z Ralphetką na Saksy i przeżyłyśmy wiele radosnych chwil na pchlim targu i niemieckich świętach wszystkiego. Rozmawiam dziś z jego Żoną, która była obecna do końca. Nie samo odejście jest trudne, choć też; bardziej te chwile, kiedy już nic nie sprawia radości - ani pianino, ani żadne z setek przeczytanych książek, może tylko szum maszyny do dializ usypia po którejś godzinie.\nRynnami płynie śnieg z dachu; z niezaczętym tłumaczeniem na poniedziałek i nieskończonym zadaniem domowym na jutro - idę popatrzeć na lampki.\nAutor: Okruchy o 22:04 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nTrochę czytam. Dziś na przykład, gdy ksiądz po kolędzie zawieruszył się gdzieśpo drodze i świeczki na przemian świecimy i palimy, nie wiedząc, czy znajdzie do nas drogę.\nIshiguro ma ten rozpoznawalny styl dystansowania się i braku egzaltacji. Bohater w pierwszym zdaniu zawsze stwierdza, że w sumie wszystko ślicznie, a potem łamie to zdanie na części pierwsze i okazuje się, że pod ładnym obrazkiem jest i drugie dno. Nie wiem, pewnie ktoś już nazwał Ishiguro mistrzem niedomówień; tę niejasność, jako melancholik, ale jednak perfekcyjny, akceptuję, ale z żalem. Chciałabym może bohaterów wyraźniej, grubszą kreską, z obwodem w pasie włącznie. A tu nie, japoński teatr cieni, owiany mgłą brytyjskiej rezerwy.\nSęk w tym, że z dnia ostatnio nic nie zostaje - żadnej powierzchni użytkowej do zapełnienia pisaniem. W tym zajęciu się fakturowaniem, idiomami, dokumentami unijnymi i pismami, na które wygarniam momenty pozostałe po obowiązkach szkolno-przedszkolno-rehabilitacyjnych, czasami miewam jednakże stop klatki. W tychże, mieszkam w starej rezydencji w hrabstwie Kent, boski Andy handluje bawełną z Indii, Grzybek jeździ na kucyku, a Skakanka ćwiczy na pianoli. A ja jestem tu i teraz i rozdaję uśmiechy - również służącym i kucharkom, które co dzień zaskakują nas nowym drugim daniem albo przynajmniej śniadaniem z kolejnej europejskiej stolicy.\nW przerwie od cieszenia się życiem rodzinnym i domowym, odchodzę do swojego biurka, wielkiego jak stół w pracowni żydowskich krawców, i gęsim piórem kreślę linijki, skubiąc co raz utrefiony loczek, co zawisł nad czołem. Czasami kartki zgniatam i wyrzucam, ale to nic, przecież mam dużo czasu, by czekać na natchnienie. Nie goni mnie żaden Zus ani Us, a składką emerytalną jest letnia posiadłość w Bath. I bohaterowie za oknem chodzą, po parku czy wrzosowisku, a ja ich na te arkusze papieru zapraszam z taką samą lekkością, z jaką Grzybek dosiada swojego kuca, Skakanka gra na pianoli, a boski Andy składa podpis pod kontraktem na bawełnę.\nCzy mówiłam, że trudno mi się pogodzić z noworoczną rzeczywistością?\nAutor: Okruchy o 22:22 4 komentarze: Linki do tego posta\nNie wiem, na ile czynnik ryzyka stanowiło, że impreza sylwestrowa w stylu retro. W sumie przecież boki można było zrywać. Razem skleciliśmy półwiecze trendów w modzie, od "Cudownych lat", przez don't worry be hippie, aż do Majki Jeżowskiej, i miło było patrzeć, jak wszyscy stanęli na wysokości zadania. Bowiem wygłupianie się nie jest w pewnym wieku aż tak oczywiste, i zdarza się ludziom z naszego rocznika, że łatwiej skupić się na śledziu w śmietanie i wodzie ognistej.\nWięc nie wiem, na ile retro sprzęgło się z podeszłą sytuacją wejścia w kolejny rok, ale na skutek nadmiernej aktywności ruchowej wracam w stanie kontuzji. Ani się schylić, ani kichnąć; ni siedzieć, ni leżeć. Ni oddać się sprzątaniu, by wejść w ten nowy rok w stanie względnego zorganizowania. Nic, tylko stary (nie)porządek i żmudna nauka tolerancji dla tegoż.\nPowinnam jednak być rada, że nie stały się rzeczy dużo gorsze. Ani mi, ani Opalonej nie odpadły rzęsy, klejone w pocie czoła przed łazienkowym lustrem, gdzie z powodzeniem zmieściłyśmy się we cztery. A przecież widziałam oczami duszy, jak zostają na podeszwie tancerzy i szukaj wiatru w polu - rzęs na obuwiu. A na parkiecie aż trzech Jacksonów, z boskim moim Andy'm włącznie, odprawia moonwalk i gdy płaczę ze śmiechu, zastanawiając się, czy rzęsy spłynęły ze łzami, ktoś proponuje sole trzeźwiące.\nPoza tym - bajkowo w domu w górach, gdzie zaprosili nas gospodarze podzielić się ciepłem kominka. I jelenie tam zachodzą, tłuc rogami o słupy palisadę tarasu. I śniegu tyle, że zaczynam go lubić. Za oknem wiatr zrywa co może, a tu bigos z musem jabłkowym i grzybami. I w małym kościółku na środku pola życzą nam czasu dla ludzi koniecznych i ciszy.\nAutor: Okruchy o 23:03 1 komentarz: Linki do tego posta


Asos vila zamek okazja sweter damski\nDamskie swetry asos vila zamek okazja\nokazja kremowy bordowy asos vila zamek\nPrzedstawiamy nową kolekcję damskie swetry stylowe rozwiązanie łączące odrobinę codziennego szyku z ponadczasową klasyką. Dla Ciebie asos vila zamek okazja damskie swetry, wiele modeli w kolorach i fasonach. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, prezentujemy asos vila zamek okazja, propozycje z różnych półek cenowych. Jesteśmy przekonani, że wśród naszych sugestii znajdziesz coś ciekawego. Polecamy najciekawsze oferty sprzedawców na sezon 2021. Szukamy dla Was ciekawych stylizacji, topowych modeli, najmodniejszych ubrań i dodatków w polskich sklepach.\nDzisiejsza moda jest odważna i wyraźna, kreują ją zdecydowane kolory, buty i mocne wzory. Jest bardziej kobieca i elegancka, stawia na niezależność. Każda z nas wie, że ubranie jest bardzo ważne, zawsze staramy się odpowiednio dobierać nasze ciuchy. Wiadomo, że czasem ubieramy na siebie to, co akurat jest czyste. Jednak pod wieczór myślimy o tym co założymy na siebie jutro. damskie swetry w naszej szafie nigdy nie jest ich za dużo by dobrać kolejne do naszej modnej kolekcji. Nasze użytkowniczki często pytają o damskie swetry asos vila zamek okazja, a oto kilka modeli które Wam przedstawiamy. Tak, więc drogie panie, jeśli chcecie modnie się nosić, to powinnyśmy wiedzieć, co jest odpowiednie dla was i co się teraz noś. Warto wspomnieć, że przy wyborze ubrań ważne jest by obiektywnie spojrzeć na swoją sylwetkę, nieodpowiedni rozmiar, zupełnie przekreśli oczekiwany efekt końcowy.\ncocomore must have golf gruby kardigan wełną kaptur sale tatu brąz złota trzy kolory kardigan kieszenie


Liczy się każdy kilometr!: Predictive Powertrain Control: teraz jeszcze bardziej efektywny. - Mercedes-Benz Trucks - Trucks you can trust\nTeraz jeszcze bardziej przewidujący.\nOd teraz efektywność pracy układu Predictive Powertrain Control jest zdecydowanie wyższa. Poza tym dzięki rozszerzonym danym kartograficznym inteligentny układ sterowania pracą tempomatu i skrzyni biegów można teraz stosować również na odcinkach podmiejskich.\nOszczędność eksploatacji ciężkich ciężarówek Mercedes-Benz jest stale udoskonalana. Actros na przykład zużywa na drogach ekspresowych i autostradach 3% mniej paliwa niż jego poprzednich, a na drogach krajowych nawet 5% mniej. Istotnym powodem oszczędności flagowego pojazdu marki Mercedes-Benz jest optymalizacja układu sterowania pracą tempomatu i skrzyni biegów Predictive Powertrain Control. Rozszerzona funkcja Predictive Powertrain Control pozwala zmniejszyć zużycie paliwa w Actrosie w szczególności w ruchu krajowym.\nNowy układ Predictive Powertrain Control oprócz wspomaganego satelitarnie systemu lokalizowania wykorzystuje teraz jeszcze bardziej precyzyjne i rozszerzone cyfrowe mapy drogowe, zawierające dane na temat topografii, przebiegu zakrętów, geometrycznych parametrów skrzyżowań i rond oraz znaków drogowych.\nUwzględnianie znaków drogowych z odpowiednim wyprzedzeniem.\nUkład sterowania pracą skrzyni biegów i tempomatu bierze pod uwagę ograniczenia prędkości, znaki stop i inne znaki drogowe zapisane w danych kartograficznych.\nOszczędne pokonywanie skrzyżowań i rond.\nGeometryczne parametry skrzyżowań i rond są zapisane w rozszerzonych danych kartograficznych układu Predictive Powertrain Control.\nWchodzenie w zakręt przy jednoczesnej oszczędności paliwa.\nTeraz dzięki precyzyjnym mapom Predictive Powertrain Control automatycznie dostosowuje technikę jazdy ciężarówką do promieni skrętów na drogach lokalnych.\nActros: Nowa era.


TANZANIA - PASIASTE I KRÓL LEW - obiezyswiat.org - podróżuj palcem po mapie\newiczek\t 12 km\nmjetek\t 29 km\nharmony(wpisów:2855)\t 23.08.2014 21:03\nDzięki, widoczki były jedyne w swoim rodzaju, bo i miejsce szczególne. Pozdrawiam :)\nmucha79(wpisów:163) - Użytkownik usunięty.\t 20.08.2014 23:59\nCudne ujęcia, szczegolnie te krajobrazowe. Pozdrawiam\nharmony(wpisów:2855)\t 05.05.2014 12:04\nJa byłam tam teoretycznie akurat przed porą deszczową :), więc chyba miałam dużo szczęścia do tej zieleni. Pozdrawiam :)\nmigot(wpisów:305)\t 05.05.2014 12:03\nAch, jak tak zielono to piękniej tam chyba... W takim razie muszę wrócić po deszczach w tamte strony kiedyś ;) Pozdrawiam!\nharmony(wpisów:2855)\t 25.03.2014 16:38\nAno Surykatko, młoda zeberka rozczulająca, ale widać, że już swoje przeżyła i uciekła przed drapieżnikiem. Pozdrawiam :)\nsurykatka(wpisów:7370)\t 25.03.2014 13:28\nAch jo! Jak mawiał krecik. Nic, tylko wzdychać. Maluchy jak zwykle najpiękniejsze. Młoda zeberka rozczulająca. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 24.03.2014 11:04\nMartafryka, zgadza się, Afrykę kocha się, albo nienawidzi. Ja pokochałam :) Pozdrawiam :)\nmartafryka(wpisów:1619)\t 23.03.2014 10:52\npiękne portrety, zeberki ultra-fotogeniczne!\nAfryka już na zawsze pozostaje w sercu...\nharmony(wpisów:2855)\t 21.03.2014 22:50\nPaweller75, oj bardzo fotogeniczne. Niesłusznie uznałam, że zamęczę oglądających pasiastymi, a fotek z nimi wystarczyłoby mi na jedną galerię :) Mam nadzieje, że jeszcze kiedyś będę miała możliwość fotografować je w naturze. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 21.03.2014 22:12\npaweller75(wpisów:7607)\t 21.03.2014 22:04\nPasiaste koniki najfajniejsze ... dla mnie całą galerię mogłabyś im poświęcić i na pewno by mi się nie znudziły, moim zdaniem są one bardzo fotogeniczne:)\nharmony(wpisów:2855)\t 21.03.2014 21:52\nElise, dziękuję. Safari to fajne przeżycie, jeśli ktoś oczywiście lubi zwierzęta. Bardzo polecam ten rodzaj kontaktu z naturą. Pozdrawiam :)\nPS Obydwa kwiatki bardzo ładne ;)\nelise(wpisów:983)\t 21.03.2014 21:47\nMojemu mężowi bardzo marzy się takie safari. Piękne foty. Serdecznie pozdrawiam.\nP.S Przepraszam za przejęzyczenie Storczyk-krokus.\nharmony(wpisów:2855)\t 21.03.2014 21:23\nWoja, dzięki. Matce naturze trzeba by było podziękować za pasiaste :) Też lubię 41, bo jest, jak dla mnie, bardzo radosne. Pozdrawiam :)\nwoja(wpisów:569)\t 21.03.2014 21:09\nDołączam się do zachwytów:-) Z "pasiastych" zdjęć najbardziej podoba mi się 14, a z "mniej pasiastych" 41:-)\nharmony(wpisów:2855)\t 21.03.2014 19:55\nBracuda, ja ostatnimi laty co roku w lecie witam Gdańsk :), więc jak tylko znów będę go witała, to bardzo chętnie skorzystam z propozycji zajęcia się :)))\nbaracuda77(wpisów:3571)\t 21.03.2014 19:08\nHarmony tnie możw być inaczej :)))) Rok długi, więc może zawitasz w Nasze tereny:) Na pewno nie będziesz żałować, My już się Tobą zajmiemy od nocy do rana :D\nharmony(wpisów:2855)\t 20.03.2014 18:59\nZwierzęta, zieleń to jedne z rzeczy, które bardzo lubię, więc się nimi tutaj dzielę :) Pozdrawiam :)\nirena2005n(wpisów:3055)\t 20.03.2014 11:39\nsuper...zwierzątka i zieleń...niesamowite....pozdrawiam serdecznie....\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 21:53\nMabro, zebr było tak dużo, że mogłam wybierać, z której strony chcę je sfotografować. Wszystkie małe zwierzątka są fajne ;) Może coś afrykańskiego jeszcze zamieszczę, bo obiecałam Przemysławowi słonie i żyrafy :) Pozdrawiam :)\nmabro(wpisów:178)\t 19.03.2014 21:49\nPiękna galeria! A zebry są rzeczywiście fotogeniczne tylko często stoją tyłem do fotografującego - przynajmniej mnie się to stale przytrafiało :))) Najfajniejsze są małe zeberki - mają taką puchatą sierść, nic tylko pogłaskać :)\nO zieleni napisała już Kordula - ja będąc w lipcu widziałam tylko beże, brązy i szarości ale to było w lipcu.\nChętnie zobaczę jeszcze jakieś zdjęcia z Twojej afrykańskiej przygody. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 19:03\nPrzemysławie, dasz palec, to zaraz i kiciusie chce ;) Też lubię dzikie kiciusie, ale one chyba nie lubią jak się im robi zdjęcia ;), więc mam tylko, albo aż, te lwy co w galerii :) Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 19:01\nKordula157, dziękuję. Nie zawsze tam jest tak zielono. Zależy na jaką porę się trafi, ja byłam tam w marcu. Pozdrawiam :)\nprzemyslaw(wpisów:6406)\t 19.03.2014 18:46\nTo może jeszcze jakieś kiciusie?? ;)\nkordula157(wpisów:6142)\t 19.03.2014 18:16\nTanzania to moje marzenie, nie wiedziałam , ze w kraterze tak zielono.\nNajpiekniejsze zebry. Podobało mi sie:)) Pozdrawiam:)\nrozmusiaki(wpisów:4940)\t 19.03.2014 17:48\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 17:48\n:) Sztuka kamuflażu ;)\nrozmusiaki(wpisów:4940)\t 19.03.2014 17:45\nNo ja tam nie wiem ...\nAvatar nie jest aż taki kościsty :))\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 17:43\nRozmusiaki, myślisz, że lwy byłyby zainteresowane kośćmi ;), mają tam lepsze, bardziej mięsiste okazy. Pozdrawiam :)\nrozmusiaki(wpisów:4940)\t 19.03.2014 17:36\nDobrze,że lwy były po obiedzie,bo wielka szkoda by była nie zobaczyć tak fajnych zdjęć :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 17:18\nJarek4441, no właśnie Twoja galeria wzbudziła moje wspomnienia i postanowiłam pokazać moje ulubione zwierzęta. Pozdrawiam :)\njarek4441(wpisów:182) - Użytkownik usunięty.\t 19.03.2014 17:14\nGaleria wzbudza własne wspomnienia\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 17:11\nAfrodyto, ja nie dostałam oczopląsu :) Fakt, zwierzęta powinny żyć w naturalnym środowisku, choć my je zaburzamy wpychając się na nie na czterech kołach. Z drugiej strony, jak widać na zdjęciach, lwy nic sobie nie robiły z naszej obecności. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 17:08\nDispar, rogi, poroża, różni je tylko "po", które wiele znaczy. Masz rację!:) Dzięki. Pozdrawiam :)\nafrodyta(wpisów:4276)\t 19.03.2014 15:56\nPięknie. Pasiaste są tak intensywne, że nie można na nie długo patrzeć, normalnie oczopląs. Tak powinny żyć zwierzęta-wszystkie!, na wolności w naturalnym środowisku.\ndispar(wpisów:5393)\t 19.03.2014 15:52\nRogi można zrzucić tylko tak jak na zdjęciu numer pięć.\nPoroże zrzucane jest co roku.\nDlatego przyprawione rogi tak ciążą.\nZebrowe galimatiasy najbardziej podobające.\nNie trzeba było sobie żałować. To zawsze fajne motywy fotograficzne, a nawet graficzne.\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 15:03\nNata14, fotka 16 jest dla mnie rozczulająca. Człowiek zobaczy trochę zwierzątek i zachowuje się jak dziecko ;) Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 15:01\nwpadłyście oczywiście miało być :)\nnata14(wpisów:1093)\t 19.03.2014 15:01\nAle fajne zwierzaki. Fajnie je uchwyciłaś . 16 super. Marzy mi się taka wyprawa . :))\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 15:00\nOlaf43 i Paniwu, cieszę się, że wpadły i pooglądałyście to, co mnie się bardzo podoba. Natura jest doskonała. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 14:58\nMarioli, dziękuję. Fotka 28 jest moją ulubioną !, poza zeberkami oczywiście ;) Pozdrawiam :)\npaniwu(wpisów:746)\t 19.03.2014 14:48\nPiękne safari! Wczoraj zachwycałam się prezentacją jarka4441, wędrując po jego galerii czułam się tak, jakbym sama uczestniczyła w tym niesamowitym "polowaniu" a dzisiaj, znowu uczta dla oczu i dla ducha. Przeżyłam to jeszcze raz oglądając Twoje zdjęcia. Cudowna wyprawa, rewelacyjne zdjęcia i świetny komentarz. Gratuluję i pozdrawiam. No, i zazdroszczę młodzieży takich wypraw i przeżyć.\nolaf43(wpisów:1520)\t 19.03.2014 14:45\nAle Ci zazdroszczę tej wyprawy ;) swietna galeria, zobaczyc tyle zwierzaków w takim miejscu, super :)\nmarioli(wpisów:1031)\t 19.03.2014 14:28\nBardzo udane safari i Twoja galeria również. Zdjęcie 28 robi wrażenie :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 14:15\nMarcin1980, dziękuję :) Pozdrawiam :)\nmarcin1980(wpisów:1991)\t 19.03.2014 14:12\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 14:09\nNola, Twoja malowana zeberka też była niczego sobie, ale tylko jedna, a ja je wolę w większej ilości :) Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 14:08\nAnek11, te szwendające się lwy między samochodami, to była scenka jak z Monthy Pythona. Nie wiem kto kogo oglądał ;) Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 14:07\nPrzemysławie, dziękuję i pomyślę o Twoich ulubionych zwierzakach, może da się coś w związku z tym zrobić :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 14:05\nTravelan, zwłaszcza te młode zeberki są jak poduszka ;) Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 14:04\nIrolek, zaraz pewnie zrealizujesz to marzenie (widząc ile jeździsz), czego Tobie życzę :) Pozdrawiam :)\nnola76(wpisów:6843)\t 19.03.2014 13:38\nPiękne te zeberki, zdecydowanie wolę takie oglądać niż malowane;) Do tego w naturalnym środowisku:) Do czarnej Afryki w ogóle mnie nie ciągnie, ale na safari bym pojechała chętnie:)\nanek11(wpisów:2751)\t 19.03.2014 13:34\nAleż zielono i wiosennie wręcz, nie wspomnę że pasiasto co akurat podoba mi się. Te lwy hmm wyglądają zupełnie niczym oswojone zwierzaczki żebrzące o kąsek między samochodami. Pozdrawiam\nprzemyslaw(wpisów:6406)\t 19.03.2014 13:34\nZebry - przepiękne! Trochę mało słonia i żyrafy, (mam wyjątkową słabość do tych zwierzaków), ale i tak super!\ntravelan(wpisów:348)\t 19.03.2014 10:50\nZwierzątka to nie moja bajka, ale z ciekawością galerię obejrzałam. Nie wiedziałam, że zebry mogą mieć takie futerko, zupełnie jak poduszka;) The best 38.\nirolek(wpisów:1008)\t 19.03.2014 10:46\nSafari to wspaniala przygoda a taka przygoda w Tanzanii to moje najwieksze marzenie.Zazdroszcze I Pozdrawiam\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 10:42\nGabi, dziękuję :) Tak jak napisałam w galerii, w Ngorongoro żyją prawie wszystkie afrykańskie zwierzęta, więc bardzo wiele z nich można spotkać w tym rezerwacie. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 10:40\nBracuda77, miło, jak czytam, że cieszysz się, iż dołączyłam do grona OŚ, bo długo się nad tym zastanawiałam. Czy warto, bo tyle tutaj ładnych zdjęć i ciekawych galerii ... W końcu postanowiłam pokazać miejsca, których na OŚ nie ma, albo są skąpo przedstawione. Ja korzystam z galerii OŚ, więc może i moje komuś się przydadzą. Poza tym tyle tutaj fajnych osób, zwłaszcza z Trójmiasta :) Pozdrawiam :)\ngabi(wpisów:2693)\t 19.03.2014 10:40\nGratuluję wspaniałej wyprawy i mnogości zwierząt jakie udało Ci się spotkać, świetnie uchwycone momenty,\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 10:36\nGimper i Bartekplk, miło, że tutaj wpadliście :) Pozdrawiam :)\nbaracuda77(wpisów:3571)\t 19.03.2014 09:27\nPiękne safari, byłam na nim w Kenii 3 dni i z chęcią wróciłabym tam ponownie:) Cieszę się bardzo, że dołączyłaś do grona OŚ, powiało nowym aromatem:))))\nbartekplk(wpisów:1908)\t 19.03.2014 09:12\nbardzo fajna prezentacja, pozdr.\ngimper(wpisów:681)\t 19.03.2014 08:58\nMarzy mi się od dawna takie safari może kiedyś się spełni. Galeria podobała się bardzo zwierzęta świetna krajobrazy też bajka\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 08:30\nMagdaleno, uczę się od Mistrzyni, jak przyjemnie zaprezentować się na portalu ;) Lwy to był niesamowity bonus. Podobno jedzą raz na dwa tygodnie i wtedy można spotkać je w tak licznej grupie. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 08:27\nWielkopolanko, dziękuję za miłe słowa :) Pozdrawiam :)\nArchernar-1, dziękuję i życzę takiej wyprawy. Teraz to dość proste. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 08:26\nAndre, ledwo mogli mnie odciągnąć od tych zeberek ;), ale jak ich nie podziwiać ... Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 08:25\nMariusz4735, tak, safari to jedno z fajniejszych przeżyć i życzę, abyś też miał możliwość tego doświadczyć. Pozdrawiam :)\nharmony(wpisów:2855)\t 19.03.2014 08:24\nSkuza, ja na safari znów bym mogła :) Skuza, tak Kilimandżaro widziałam .... :))) Pozdrawiam :)\nmagdalena(wpisów:3734)\t 19.03.2014 08:20\nBardzo ładne zdjęcia i przyjemna narracja:-)\nStrusie na 7 wyglądają jak w tańcu synchronicznym;-)\nZeberki urocze, a stado lwów bardzo zacne Wam się trafiło.\nWszystkie zwierzaki fajnie uchwycone.\nwielkopolanka(wpisów:1982)\t 19.03.2014 07:55\nUrocze te pasiate! przepiękna galeria! zwierzęta na wolności to prawdziwa bajka! wspaniałe przemyślane kadry! kolejna Twoja galeria zasługująca na wyróżnienie!\nachernar-51(wpisów:5724)\t 19.03.2014 07:51\nHarmony. Przepiękna wyprawa i bardzo chciałbym kiedyś taką odbyć. Pozdrawiam.\nandred(wpisów:4780)\t 19.03.2014 00:57\nHarmony, pozazdrościć takiego safari. Dzikie zwierzęta, to ciekawy cel do fotografowania, szczególnie takie dzikie i groźne.\nFaktycznie ujęcia z zebrami świetne.\nmariusz4735(wpisów:180)\t 19.03.2014 00:50\na ja wręcz przeciwnie zazdroszczę Ci takiej przygody na Safari fajne przeżycie pozdrawiam\nskuza(wpisów:4121)\t 19.03.2014 00:11\nZa tego rodzaju safari nie przepadam,chociaż fotki zacne...czekam zatem na Kilimandżaro,bo pewnie i tam dotarłaś:)))))


Pierwsze pół roku zamieszanej | Zamieszana.com\nPierwsze pół roku zamieszanej\n1 sierpnia 2016 / Katarzyna Solanin\nDziś pierwszy dzień sierpnia oraz pierwsze pół roku bloga pod tym adresem i zmienioną nazwą. 14 lutego Zamieszanie w Garach zmieniło nazwę na zamieszana.com. Decyzja była mocno przemyślana i wiązała się z nowym pomysłem na bloga.\nZamieszanie w Garach było projektem tylko kulinarnym i rzadko pojawiały się na nim posty innego rodzaju. Już sama nazwa sugerowała jakiego rodzaju jest to blog, więc umieszczanie na nim postów o innej tematyce wydawało mi się nie na miejscu.\nZamieszana.com ma tę zaletę, że nazwa jest bardziej elastyczna i nadal mogę skupiać się na blogowaniu kulinarnym, ale blog jest też otwarty na zupełnie inne tematy. Najlepszym tego przykładem jest lista trzech najchętniej czytanych postów od początku istnienia zamieszana.com\nCiasto z jabłkami i masą z serka bieluch\nJak widać, na pierwszym miejscu nie ma żadnego ciasta, lecz tekst napisany pod wpływem emocji opisujący jakie cechy charakteru cukrzyca może wywołać u diabetyków. Po napisaniu tego tekstu otrzymałam tak wiele ciepłych słów, słów wsparcia i podziękowań, że czytając je miałam łzy w oczach.\nDrugim i trzecim postem, który najchętniej jest czytany są dwa ciasta, między którymi jest taka różnica, jak między górą a oceanem. Jedno jest mega fit, a drugie może to fit solidnie skopać. Oba są pyszne, ale każde na swój sposób. Moje przepisy coraz częściej zaczepiają o tematykę zdrowego żywienia, ponieważ i ja przechodzę zmiany. Jeszcze ich po mnie nie widać, ale w krótce będzie. Jednocześnie nadal lubię tradycyjne, napompowane cukrem i śmietaną ciasta – eh, te kobiety! chciałoby się teraz powiedzieć.\nWszystko się zmienia i ciągle powtarzam, że każdy człowiek powinien ulegać zmianom- uczyć się, poznawać nowe i zmieniać siebie. Ale o moich wewnętrznych zmianach będzie innym razem. Zmieniła się też sama zamieszana.com. Na koniec lipca postawiłam sobie pewne blogowe cele. Jak się okazało, bardzo nieumiejętnie je postawiłam i teraz mi zwyczajnie głupio, że nie doceniłam potencjału własnego dzieła.\nFacebook – miało być 850 a jest 905\nInstagram – miało być 260 a jest 294\nBlog (ilość łączna odsłon)-miało być 9000 a jest 10 030 (7065 UU)!!!\nTeraz zastanawiam się jak postawić cele na sierpień, żeby nie było za łatwo (bo kto lubi łatwe wyzwania), ale żebym z kolei nie postawiła ich sobie zbyt ambitnych:)\nPo pół roku prowadzenia bloga jak należy – traktowania go jako poważne zajęcie, a nie hobby które pojawia się i znika, mam kilka wniosków. Blogowanie i związane z nim działania na social mediach to kawał ciężkiego chleba. Nie można mylić zwykłego przeglądania Facebook z aktywnym działaniem na nim. Jeszcze szukam odpowiedniego rozwiązania dla zamieszana.com, staram się to łączyć i rozdzielać, żeby zamieszana.com jako całość prezentowała się odpowiednio i mogła się pochwalić rzetelnym materiałem. W skrócie- zamieszana ma być ładna i mądra, z poczuciem humoru!\nProwadzenie bloga musi mieć swój plan i swój rytm. Znalezienie mojego własnego rytmu zajęło mi sporo czasu, ale kiedy już go znalazłam to moje działania są coraz lepsze. Ale jeszcze nie sprecyzowałam swojego planu do końca. To tak jakbym biegła, ale nie wiedziała dokąd. Wiem, wiem… Działanie bez postawionego celu to jak bieganie we mgle, ale to nie jest tak do końca, że nie mam celu. On jest, ale jeszcze nie do końca. Chcę, żeby zamieszana.com była miejscem, gdzie kobiety takie jak ja, rodzice tacy jak ja, mogli znaleźć coś dla siebie, ale ciągle boję się, że naruszę tym prywatność Księżniczki, a bez niej nie było by zamieszanej.\nZamieszana ma być blogiem kulinarnym, z przepisami które mogą w każdej chwili pojawić się na stole – przy śniadaniu, kolacji, obiedzie oraz na imprezie rodzinnej. Bez udziwnień czy zbytniej ekstrawagancji. A z drugiej strony, chcę też pokazać, że te udziwnione potrawy wcale nie są takie straszne i też mogą stać się naszą codziennością. Zamieszana ma być też blogiem, gdzie chcę podzielić się z czytelnikami moimi rozterkami, problemami ale i radościami i szczęściem. Wszystko w zgodzie ze mną i moimi wartościami.\nA teraz kilka słów o planach na najbliższe pół roku.\nPo pierwsze, zakładka do pobrania. Ciągle ćwiczę swoje umiejętności i coraz częściej dochodzę do wniosku, że mogę się już nimi z Wami podzielić. Ale to dopiero w drugiej połowie sierpnia.\nPo drugie, od września będzie newsletter 🙂 Fajnie, prawda? Najprawdopodobniej będzie on rozsyłany raz na miesiąc z jednym nie publikowanym na blogu postem i dodatkowym przepisem. Oczywiście będzie też zawierał linki do publikowanych postów w danym miesiącu, ale to akurat było do przewidzenia.\nPo trzecie – zakładka współpraca. Nie wiem, czy to jest ten etap czy nie, ale jeśli się nie zdecyduję, to się nie dowiem. Też zostawiam to na wrzesień. Decyzja zapadła, teraz potrzebuję tylko określić warunki.\nPo czwarte – tam, da da dam… mini ebook/ pdf. Na ten projekt cieszę się najbardziej! Obecnie brak aparatu mi uniemożliwia jego realizację (utraciłam mój d80), ale mam nadzieję, że szybko uda mi się zdobyć nowy. Termin – grudzień. No i kto zgadnie, jaka będzie tematyka?\nAle, ale… na końcu mam jeszcze jedną informację. Bardzo ważną i szczególną. Gdyby nie moi czytelnicy, to zamieszana.com nie miałaby takich rezultatów na swoje półrocze. Jestem Wam ogromnie za to wdzięczna! Dziękuję, dziękuję, dziękuję!!!\ncele, plany, zamieszana\n← „Omlet kakaowo- kokosowy”\nMakaron ze szpinakiem i indykiem →\n11 uwag do wpisu “Pierwsze pół roku zamieszanej”\n17 sierpnia 2016 o 14:08\nGratuluję! To, ile masz przemyślanego daje do myślenia – i konkretne cele na poszczególne miesiące, i plany do końca roku. Super:)\nCiężka praca zawsze daje efekty… Świetnie się rozwija twój blog. I ten rozwój dał mi do myślenia… Wracam do pracy nad swoimi.\n10 sierpnia 2016 o 10:38\n3 sierpnia 2016 o 16:42\nGratuluje świetnych wyników i oczywiście życzę podwójnej liczby za następne pół roku 🙂\n3 sierpnia 2016 o 15:32\ngratuluje takich pięknych wyników i wytrwałości w działaniu 🙂 Sama dopiero zaczęłam przygodę z blogowaniem i z niektórymi tematami borykam się tak samo jak Ty, dobrze ujęłaś to bieganiem we mgle, też mam czasem takie wrażenie że tak się własnie u mnie dzieje, ale po Twoich supr wynikach widzę, że warto nie poddawać się i po prostu robić swoje 🙂 Widać, że blogowanie rozwija, a dowodem na to są wszystkie Twoje pomysły jakie masz do zrealizowania 🙂 trzymam kciuki 🙂\nPierwszy raz do Ciebie trafiłam, z grupy Uli na Facebooku, ale muszę Ci powiedzieć że jesteś niesamowicie sympatyczna 🙂 masz w sobie coś takiego że czuję jakbyśmy się znały od dawna 🙂 możesz już sobie doliczyć kolejnego fana na sierpień! 🙂\nGratuluję! Prowadzenie bloga to super przyjemność, ale faktycznie i niezły orzech do zgryzienia jeśli łączymy to z innymi social media. Sama wiem jak ciężko jest czasem napisać dobry post, albo gdy akurat chcę go napisać i mam na to czas – a tu złośliwy brak weny. Bywa różnie, ale nie mogłabym tego porzucić. Dzięki blogowaniu sporo się nauczyłam i pewnie na tym nie koniec. 🙂\nŻyczę w takim razie jeszcze więcej sukcesów i dużo czasu i weny na pisanie postów, a przy tym godzenie z tym życia codziennego 🙂\nGratulacje!:) Naprawdę fajne efekty jak na tak krótki czas.\n1 sierpnia 2016 o 10:32\nNazwa bardzo przyjemna, a właścicielka bardzo sympatyczna. 🙂 Z przyjemnością zajrzę na wpisy, które wymieniasz, aby dowiedzieć się czegoś nowego, a tytuły tylko mnie zachęcają. Zapracowałaś sobie na stałych czytelników, gratulacje. 🙂 Ja też cały czas myślę nad swoim blogiem. Życzę spełnienia planów i sukcesów. 🙂\nI dziękuję że podzieliłaś się cennymi dla innych przemyśleniami:)


członkowie – ALLTUBE - filmy i seriale online\nTrwa wojna secesyjna. Członkowie zaprzyjaźnionych rodzin; Mainów i Hazardów, walczą po przeciwnych stronach. W tajemnicy jednak podtrzymują swoją przyjaźń i zawsze stawiają ją ponad konflikt.\nW swoje 21 urodziny Alex Johnson (Emmett Skilton) odkrywa, że wszyscy członkowie jego rodziny są reinkarnacją Nordyckich Bogów, nie posiadają oni jednak kontroli nad większością swoich mocy. Jedynie Alex, który jest…\n"Star Wars Rebelianci" kontynuuje tradycję legendarnej sagi "Gwiezdnych Wojen" i uzupełnia ją o nowe, pełne emocji przygody. W galaktyce nastały mroczne czasy. Potężne Imperium zaciska szpony swej mocy, ogarniając kolejne…\nPrzed laty, w czasach szkolnych Giorgio , Lorenzo , Piero , Luisa , Virgilio i Francesca byli najlepszymi przyjaciółmi. Wszyscy grali razem w tej samej kapeli i z muzyką wiązali swoją przyszłość. Niestety, po skończeniu szkoły i…\nDodatek do wydania DVD przeboju Disneya "Iniemamocni". Rodzina Parrów jest niezwykłą rodziną - praktycznie wszyscy jej członkowie posiadają nadnaturalne moce, dzięki którym ratują świat. Wyjątkiem jest najmłodszy…\nPowered by 941 Users Online © 2020 Alltube Team


Wiadomości: Eliminacje GP: Miłe złego początki\nStrona Główna > Aktualności > Grand Prix > Eliminacje GP: Miłe złego początki\nEliminacje GP: Miłe złego początki\n26 września 2006 15:25\nW pierwszym meczu eliminacyjnym do przyszłorocznego Grand Prix Polki uległy Holandii 2:3. Mimo udanego startu, nasze dziewczyny nie zagrały konsekwentnie, ponosząc porażkę.\n„Złotka” rozpoczęły mecz nerwowo i w pierwszym secie przez cały czas musiały gonić rywalki. W końcówce Holenderki wygrywały już 24:22, ale nasze reprezentantki zdołały obronić pięć piłek setowych i rozstrzygnąć partię na swoją korzyść wynikiem 30:28.\nDruga odsłona wyglądała już lepiej w wykonaniu naszych dziewczyn, które po 26 minutach gry wygrały 25:22.\nKiedy wydawało się, że Polki są w stanie wygrać ten mecz 3:0, zawodniczki z Niderlandów obudziły się. Z wysokiego prowadzenia po drugiej przerwie technicznej w końcówce zostały tylko 2 punkty. Przy stanie 21:19 nasze reprezentantki stanęły i straciły 4 punkty z rzędu i nie udało się im już odrobić straty. 25:22 dla Holandii i w setach prowadzimy 2:1.\nCzwarty set to spokojny początek w wykonanu Polek, które konsekwentnie grając powiększały przewagę. Kiedy na tablicy widniał wynik 18:12, wszyscy byli przekonani o zwycięstwie „Złotek”. Niestety nasze dziewczyny też za szybko chyba w to uwierzyły i o wyniku decydowała dramatyczna końcówka, którą wygrały Holenderki 28:26.\nNa początku tie-breaka Polki były zupełnie nieobecne na boisku i pozwoliły Holenderkom na osiągnięcie przewagi 7:1. Mimo poprawy w dalszej części seta „Złotkom” nie udało się tej straty odrobić. Rywalki grały konsekwentnie i przez całą piątą partię kontrolowały grę i nawet przez moment nie pozwoliły naszym reprezentantkom uwierzyć w możliwośc wygranej. Ostatecznie przegrywamy 10:15 i cały mecz 2:3.\n– Bardzo jest mi żal tego spotkania, bo Holenderki były zdecydowanie w naszym zasięgu – podsumował mecz Ireneusz Kłos. – Na obronę dziewczyn mogę tylko powiedzieć, że bardzo chciały, może za bardzo i dlatego zaczęły popełniać proste błędy, które zemściły się w końcówce meczu. Najbardziej jest szkoda tego czwartego seta, w którym prowadziliśmy już nawet pięcioma punktami i niestety przegraliśmy go. Teraz moim zadaniem jest podbudować je psychicznie, bo wiem, że są straszliwie załamane. Jednak zostały nam jeszcze dwa spotkania grupowe i wszystko się może wydarzyć – dodał trener Kłos.\nPolki zagrały w składzie:\nAgata Mróz, Sylwia Pycia, Joanna Mirek, Natalia Bamber, Milena Rosner, Katarzyna Skorupa oraz Mariola Zenik (libero).\nNa zmiany wchodziły: Izabela Bełcik, Anna Podolec, Izabela Żebrowska, Dorota Ściurka.