Publiczne prezentacje - przygotowanie | Strona domowa Maćka Wróbla\nMaciek Wróbel, pon., 2011-02-14 22:23\nWystąpienie jest dla słuchaczy.\nW dzisiejszym zwariowanym świecie czas jest dla wielu najcenniejszy i wiecznie go brakuje. Dlatego też każde wystąpienie, by spotkać się z dobrym odbiorem musi dawać coś słuchaczom. Do wystąpienia musimy solidnie się przygotować uwzględniając oczekiwania słuchaczy. Niezależnie od tego, jak dobrze przygotujemy materiały pomocnicze, i jak pięknie je zaprezentujemy, wystąpienie nie będzie udane, jeżeli nie będziemy mieli słuchaczom nic do zaoferowania. Przygotowując się warto uświadomić sobie trzy pytania, które każdy ze słuchaczy (świadomie lub nieświadomie) sobie zadaje:\nCo stąd wyniosę?\nDlaczego akurat Ty masz mnie czegoś uczyć?\nPrezentacja, aby być dobrze odebrana, musi dawać słuchaczom odpowiedzi na każde z tych pytań.\nSmutną rzeczywistością jest to, że w przypadku większości wystąpień dla większości słuchaczy odpowiedź na to pytanie brzmi ,,bo mi kazali’’. Może być tak, że zmuszają ich do tego przepisy obowiązujące w ich miejscu pracy, może wysłał ich szef, być może muszą wysłuchać wystąpienia by otrzymać jakiś dyplom lub ocenę[A]\n[A]Moim zdaniem obowiązek uczestnictwa w wystąpieniach wpływa destrukcyjnie także na jakość wystąpień, gdyż prelegent, jak by nie się nie zaprezentował ma gwarancję pełnej sali. Słuchacze zaś zwykle i tak nie słuchają i niewiele z takich wystąpień wynoszą.\n. Nie ułatwia to pracy prelegentowi, gdyż znacznie trudniej nawiązać kontakt ze słuchaczami, którzy obecni są wbrew swojej woli. Mimo to przygotowując prezentację powinniśmy zastanowić się, jaka odpowiedź mogłaby usatysfakcjonować naszych słuchaczy. Przygotowując prezentację powinniśmy starać się przygotować ją dla słuchaczy. Przygotowując się trzeba się zastanowić:\nKto będzie nas słuchał?\nCo może go zainteresować i zaangażować?\nJakich treści powinniśmy unikać?\nJaka wiedza, wiążąca się z naszym wystąpieniem może im się przydać w przyszłości?\nGdy udzielimy sobie odpowiedzi na te pytania przygotujmy wstęp do wystąpienia. Warto w nim przekonać słuchaczy, że ich cenny czas, który poswięcają (nawet wbrew woli) na naszą prezentację jest dobrze wykorzystany. Wiąże się to ściśle z drugim pytaniem:\nOczywiście nie chodzi o długopis czy kalendarz (choć często są to jedyne wartościowe rzeczy wynoszone z konferencji). Niezwykle ważne jest, by nasza prezentacja miała jasną myśl przewodnią i by dawała słuchaczom poczucie, że czegoś się nauczyli. Jeżeli nie potrafimy streścić prezentacji w jednym zdaniu, to znaczy że nie mamy jasno sprecyzowanej myśli przewodniej. Przygotujmy materiał tak, by był on ciekawy i użyteczny tak, jak to tylko możliwe. We wstępie prezentacji powiedzmy, o czym będziemy mówić, później przedstawmy treści i podsumujmy mówiąc, co powiedzieliśmy. Dzięki temu jest większa szansa, że słuchacze coś wyniosą i będą zadowoleni z uczestnictwa w naszym wystąpieniu. Przygotujmy się jak najstaranniej do wystąpienia, aby wykazać się kompetencją.\nOstatnie z pytań jest pytaniem o nasze kompetencje. Przygotowując się do prezentacji zastanówmy się, jakie mamy doświadczenia, które sprawiają, że prezentowane przez nas treści mogą być dla słuchaczy użyteczne. W przypadku studentów i młodych pracowników jest to szczególnie trudne, gdyż zwykle pozbawieni są doświadczenia, które już posiadają słuchacze. Mimo to warto przemyśleć i wykorzystać swoje atuty. Być może mamy doświadczenie w podobnej branży? Może przeciwnie - doświadczenie w innej branży daje nam świeże spojrzenie na prezentowane treści? Może byliśmy wolontariuszami w jakiejś organizacji i nauczyliśmy się czegoś ważnego, co ułatwia nam prezentowanie? Powodów, które czynią prelegenta interesującym może być wiele. Użyjmy wyobraźni i przekonajmy słuchaczy (a przynajmniej spróbujmy to zrobić) że warto nas wysłuchać.\nWybór prezentowanych treści\nGdy już przemyślisz, co chcesz przekazać swoim słuchaczom musisz zastanowić się, w jaki sposób to zrobić. To Ty jesteś twórcą wystąpienia, więc możesz wybrać to, co uznasz za stosowne. Pamiętaj jednak o tym, że należy wybrać taki materiał, aby zainteresować słuchaczy i skłonić do samodzielnego poszerzenia wiedzy, a nie próbować samemu wszystko im przekazać. Przekazanie wszystkiego co wiesz i tak nie będzie możliwe, a tego próba tylko utrudni słuchaczom odbiór wystąpienia. Trudniej będzie im też wyłuskać myśl przewodnią wystąpienia i zapewne niewiele z niego zapamiętają.\nWybierając prezentowane treści skup się na tych, które będą dla słuchaczy najciekawsze lub najbardziej użyteczne. Pamiętaj, że treści te mają popierać tezy, które prezentujesz.\nGdy już wybierzesz i zapiszesz, co chcesz przedstawić, pora przygotować materiały pomocnicze.\nObraz wart jest więcej niż tysiąc słów... To chińskie powiedzenie jest bardzo popularne wśród specjalistów od reklamy i marketingu. Być może coś w nim jest. Przygotowując prezentację warto pomyśleć, jakimi materiałami moglibyśmy poprzeć prezentowane przez siebie tezy? W świecie komputerów niemal każdej prezentacji towarzyszy pokaz slajdów z rzutnika multimedialnego. Zanim przejdziemy do omówienia podstaw ich przygotowania, warto uświadomić sobie istnienie innych materiałów.\nNiektóre materiały pomocnicze (z wyłączeniem pokazu slajdów)\nTablica (biała lub czarna) - przez lata podstawowe narzędzie nauczycieli. Choć obecnie rzadko używana ma ogromną zaletę, jaką jest niskie tempo prezentowanego przy jej pomocy materiału. Wszystkie skomplikowane wzory, trudne dowody logiczne itd. powinny (moim zdaniem) prezentowane być przy jej pomocy. Daje to słuchaczom możliwość nadążenia za tokiem rozumowania prowadzącego. Warunkiem skutecznego wykorzystania tablicy jest staranność w pisaniu na niej i systematyczność. Nie należy zapełniać jej w przypadkowej kolejności. Warto w domu, na kartce przećwiczyć rysowanie diagramów a nawet kolejność zapisywania poszczególnych wzorów.\nEpidiaskop i rzutniki przeźroczy - w dzisiejszych czasach z powodzeniem wyparte przez rzutniki multimedialne i opisywaną niżej kamerę podłączoną do komputera. Nie znam zastosowań, w których mogą się przydać oprócz sal, gdzie nie ma komputera ani rzutnika, a ze względów historycznych epidiaskop jest.\nKamera podłączona do komputera prelegenta. Umożliwia pisanie na kartce, na którą skierowana jest kamera, będąc substutytem tablicy. Umożliwia także pokazywanie szerszej publiczności drobnych przedmiotów i ilustracji bez konieczności ich powielania.\nWszelkiego rodzaju pomoce takie jak globus, równia pochyła, wahadło, jabłko itd. pozwalają uatrakcyjnić wystąpienie zwykle znacznie bardziej, niż pokaz slajdów. Warto przemyśleć, czy naszego wystąpienia nie da się uatrakcyjnić w taki sposób!\nMateriały wideo. Odtwarzanie filmów w trakcie wystąpień może być pomocne, trzeba jednak bardzo uważać na to, że zwykle jest to okazja do rozluźnienia atmosfery i uczestnicy mogą zacząć rozmawiać lub po prostu spać, szczególnie jeżeli film jest zbyt długi. Ponadto film musi dobrze ilustrować omawiany temat, a nie być znaleziony przy okazji i na siłę wpasowany w prezentację (bo nam wydaje się ładny/ciekawy).\nMateriały audio. Moim zdaniem, z wyjątkiem prezentacji utworów muzycznych i zjawisk, których nie da się opisać inaczej nie należy w prezentacjach korzystać z nagrań wyłącznie dźwiękowych. Słuchaczom trudno za nimi nadążyć, nie wielkiej możliwości odniesienia się do nich ani interakcji z prelegentem w trakcie odtwarzania.\nPokaz slajdów obecnie niemal całkowicie wyparł inne pomoce (a szkoda). Jego przygotowanie jest stosunkowo proste (z wykorzystaniem odpowiedniego oprogramowania). Niestety, łatwość przygotowania slajdów jest także ich największym minusem: przygotowuje się je często bez zastanowienia a w efekcie - źle. Najważniejsze: slajdy powinny być uzupełnieniem prezentacji, a nie zastępować ją. Przedstawię najpierw błędy najczęciej popełniane przy przygotowywaniu prezentacji:\nZbyt dużo slajdów. Dobrym zwyczajem jest przygotowanie slajdów tak, aby o każdym mówić od 30 sekund do 2 minut. Zwykle na 20 minutową prezentację wystarcza 10-20 slajdów, a na godzinną - 30-60. Przygotowywanie prezentacji składającej się z kilkuset(!) slajdów wcale nie jest rzadkością i prowadzi do tego, że prelegent w pośpiechu przeskakuje do kolejnych slajdów pomijając te mniej istotne. A przecież mógł już w domu wybrać te istotne slajdy, a nie przed publicznością pokazywać, że to co przygotował nie jest ważne. Często prelegenci przygotowują wiele slajdów w zbędnej obawie, że skończą zbyt wcześnie. Zbędnej, gdyż po pierwsze w przypadku prezentacji większość słuchaczy się z tego ucieszy. Po drugie - jeżeli jesteśmy dobrze przygotowani, to zwykle o każdym slajdzie powiemy co najmniej tyle, ile planowaliśmy i czas wykorzystamy w całości. Jeżeli obawa przed przedwczesnym skończeniem tak nas dręczy, to warto rozważyć przygotowanie materiałów dodatkowych, którymi uzupełnimy naszą prezentację w razie gdy zostanie nam wolny czas. W większości przypadków niedopuszczalne jest przeciąganie prezentacji ponad wyznaczony czas.\nZbyt dużo tekstu na slajdach. Większość słuchaczy potrafi czytać. Jeżeli chcemy poprowadzić prezentację czytając slajd za slajdem, to szkoda na to czasu naszego i słuchaczy. Ponadto, słuchacze czytają ,,w myślach’’ szybciej niż my i zamiast nas słuchać będą sobie czytać slajdy, a później odpoczywać. Na slajdach oprócz tytułu powinny się znajdować maksymalnie 4 linijki tekstu, najlepiej w formie wypunktowań lub wyliczeń. Najlepiej, gdy slajdy zawierają dużo ilustracji, wykresów itp. (patrz punkt niżej).\nWykresy i ilustracje są nieczytelne. W wielu prezentacjach wykresy posiadają opisy czcionką 12pt, lub też składają się z 9 mniejszych wykresów lub wykonane są ciekną linią. Tymczasem rzutniki prezentują obraz nieporównywalnie gorzej niż ekran monitora i są nieczytelne dla publiczności. Z tych samych powodów ilustracje nie powinny zawierać zbyt wielu szczegółów.\nTło prezentacji i kolor liter czynią ją nieczytelną. Ciekawą możliwością udostępnianą przez każde oprogramowanie do przygotowywania prezentacji jest możliwość zmiany koloru tła (a nawet ustawienia jakiegoś obrazka w tle) i tekstu. De gustibus non est disputandum, jednak slajdy są tylko pomocą w prowadzeniu prezentacji i jako takie nie mają odwracać uwagi słuchaczy. Atrakcyjne tło i zabawna czcionka nie powinny przeszkadzać nam w prezentowaniu. Wiele prezentacji, wygrywających międzynarodowe konkursy ma jednolite jasne i czarne litery. Warto o tym pamiętać.\nPrzejścia między slajdami rozpraszają uwagę słuchaczy. Druga ciekawa możliwość współczesnego oprogramowania do prezentacji to tzw. przejścia między slajdami. Możemy dodawać kolejne efekty zanikania i pojawiania się slajdów. Więcej nawet, możemy sprawić, że zmienianiu slajdów będzie towarzyszył dźwięk werbla lub marszu imperialnego. Zanim z tego skorzystamy zastanówmy się jednak trzy razy, czemu ma służyć prezentacja: przekazaniu jakiejś treści, wpłynięciu na uczestników lub przekonaniu ich do czegoś, czy rozbawienie efektami prezentacji? Jedynie w ostatnim przypadku atrakcyjne przejścia mogą się przydać (z jednym wyjątkiem opisanym poniżej). Byłem już uczestnikiem wystąpień, z których słuchacze jedyne co pamiętali, to śmieszne przejścia między slajdami. Pamiętajmy, że raz utraconą uwagę słuchaczy trudno odzyskać.\nWyjątek od reguły: niezależnie od naszych chęci, przygotowania i zaangażowania w trakcie prezentacji część słuchaczy ,,wyłączy się’’. Zanim podsumujemy prezentację warto zwrócić uwagę, że dobiega ona końcowi (co przyciągnie na chwilę uwagę ,,nieobecnych’’). Jedną z metod towarzyszących zapowiedzi, że zmierzamy do końca jest właśnie wykorzystanie jakiegoś efektu sugerującego zamknięcie dotychczasowych rozważań.\nRzutnik nie działa... Z własnego doświadczenia wiem, że szansa na popsucie się rzutnika w trakcie prezentacji jest nadspodziewanie duża. Dlatego też nigdy nie możemy w całości opierać wystąpienia o posiadane slajdy.\nZbyt trudne treści na slajdach. Jeżeli mamy do zaprezentowania bardzo złożone wzory, tabele, długie cytaty itd. warto uświadomić sobie, że i tak słuchacze ich nie zrozumieją ani nie zapamiętają. Niemal zawsze nie warto ich prezentować (chyba że jako ciekawostkę). Jeżeli jednak czujemy się zobowiązani do ich przedstawienia, gdyż są konieczną według nas częścią treści, zastanówmy się nad zapisaniem ich na tablicy lub też rozdaniem w postaci wydrukowanej każdemu z uczestników.\nPrzygotowując materiały do wystąpienia warto pamiętać o kilku, zebranych z różńych źródeł, zasadach.\nZasady pierwszeństwa, zakończenia i powtarzalności - zasady te mówią, że najwięcej zapamiętuje się tego, co było na początku, końcu prezentacji oraz materiały o których się mówi najczęściej. Jeżeli chcemy przekazać coś istotnego, warto umieścić to na początku lub końcu lub też powtórzyć to kilkukrotnie.\nStatystycznie przeciętny człowiek jest w stanie skupić się na cudzej wypowiedzi przez kilka minut. Warto więc dać mu czas na zebranie myśli uzupełniając wystąpienie materiałami pomocniczymi, przerwami na pytania lub (najlepiej ciekawą) angedotę.\nPodczas przygotowywania materiałów graficznych warto pamiętać, że miejscem na które zwykle ludzie patrzą najpierw jest ,,serce’’ obrazu, tj. miejsce nieco na lewo i powyżej środka obrazu. Tam powinny znaleźć się szczególnie ważne rzeczy.\nCzłowiek (przynajmniej w naszej kulturze) jest przyzwyczajony do czytania z lewej strony do prawej i z góry na dół. Podobnie poszukuje informacji na ilustracjach. Zwykle nie jest dobrym pomysłem zaburzanie tego kierunku, przez umieszczanie informacji w odwrotnej kolejności.\nJeżeli przedstawiasz wiele slajdów, na początku przedstaw plan wystąpienia, aby każdy wiedział czego się spodziewać. Warto między głównymi częściami prezentacji powtórzyć ten plan, aby pokazać na jakim etapie jesteśmy.\nKoniecznie numeruj slajdy, aby uważny słuchacz mógł się do nich odnieść. Warto też przedstawić, ile slajdów jest razem, aby słuchacz wiedział, ,,jak długo to jeszcze potrwa’’. Numeracja wtedy ma postać np. 1/30, 2/30 itd.\nPodziel prezentację na Wstęp, Rozwinięcie i Podsumowanie. Prezentując, we wstępie powiedz o czym będziesz mówił, potem rozwiń to a na końcu podsumuj (patrz też pkt. 1). Zanim przejdziesz do podsumowania wyraźnie zaznacz, że kończysz wystąpienie. Da to szanse na obudzenie się niektórym słuchaczom zanim zaprezentujesz podsumowanie wypowiedzi.\nPamiętaj, że wystąpienie to nie powieść sensacyjna. Jeżeli chcesz, by ktoś zapamiętał coś z Twojej prezentacji nie ukrywaj ważnych informacji do końca wystąpienia. Wręcz przeciwnie - na początku zapowiedz, co ważnego powiesz, a na końcu to powtórz.\nPamiętaj, że tytuł prezentacji może być ostatnią rzeczą, która dotrze do słuchacza. Niech ten tytuł zachęca do wysłuchania. Lepiej więc prezentację zatytułować ,,Mendel został oszukany!’’ niż ,,Modelowanie zgodności wyników G. Mendla z zadanymi rozkładami statystycznymi’’ itd.\nPodsumowując część o przygotowaniu materiałów pomocniczych podkreślam - materiały mają pomagać prelegentowi, a nie zastępować go ani mu przeszkadzać.\nPrzygotowując się do wystąpienia powinniśmy (jeżeli tylko mamy taką możliwość) przygotować sprzęt, z którego będziemy korzystać. Powinniśmy przede wszystkim dowiedzieć się:\njak włączyć/wyłączyć mikrofon?\njak obsługiwać komputer i rzutnik, przy pomocy którego wyświetlimy nasze slajdy?\nkto jest odpowiedzialny za sprzęt, z którego będziemy korzystać?\nczy dostaniemy potrzebny sprzęt, czy musimy posiadać własny?\nw jaki sposób będziemy zmieniać slajdy? Czy będzie nam towarzyszyła osoba za to odpowiedzialna, czy dostaniemy pilota do zmieniania slajdów czy wreszcie będziemy zmuszeni co chwilę podchodzić do pulpitu z komputerem by nacisnąć ,,dalej’’?\nWśród sprzętu, który musimy przygotować we własnym zakresie zwykle znajduje się wskaźnik (laserowy lub ,,analogowy’’, jak np antenka). Warto mieć własny (lub przynajmniej przez siebie przygotowany) laptop, choć często zmuszeni będziemy do skorzystania ze sprzętu organizatora. Dlatego też zawsze należy mieć materiały pomocnicze nagrane na płytę CD oraz na pamięć typu Flash (pendrive).\nSala i czas wystąpienia\nWażną częścią przygotowania się do wystąpienia jest zapoznanie się z salą, w której wystąpienie będzie miało miejsce. Jeżeli tylko jest taka możliwość, zobaczmy ją jak najwcześniej. Dowiedzmy się:\nJak ustawione są krzesła? Jeżeli chcemy, aby słuchacze pracowali w grupach, to czy to w ogóle będzie możliwe?\nCzy wszyscy słuchacze będą widzieli ekran? Czy będą widzieli nas?\nGdzie będziemy stać, aby było nas słychać i widać?\nCzy w sali jest klimatyzacja? Jak się ją obsługuje?\nCzy nasze wystąpienie będzie przez przerwą/po przerwie?\nOstatnie z pytań jest o tyle ważne, ze tuż przed przerwą obiadową słuchacze są najmniej skupieni, a przedłużenie choćby o minutę może być bardzo źle odebrane, a tuż po - słuchaczy będzie najmniej, a wielu się zapewne spóźni.\nAbsolutnym minimum jest posiadanie wiedzy gdzie jest sala, kto ma do niej klucze i kiedy jest wystąpienie (wielokrotnie słyszałem i kilkukrotnie spotkałem się z prelegentami, którzy spóźnili się, gdyż szukali sali lub też wcale na wystąpienie nie dotarli).\nPrzed samym wystąpieniem powinniśmy zadbać o to, by sala była wywietrzona, by nie było w niej zbyt zimno ani zbyt ciepło oraz by na sali było tak jasno jak tylko możliwe, pamiętając jednak o tym, by obraz z rzutnika pozostał widoczny.


PRoto - 05.12.2019 - Programy wolontariackie angażują pracowników, ale wyzwaniem jest zwiększanie ich wpływu społecznego\nProgramy wolontariackie w polskich firmach to okazja wykorzystania ich potencjału do pomocy społecznej, ale też narzędzie do angażowania pracowników, rozwijania ich umiejętności czy budowania pozytywnego wizerunku organizacji – wynika z III Ogólnopolskiego Badania Wolontariatu Pracowniczego, które przeprowadzono z okazji Międzynarodowego Dnia Wolontariusza.\n„Wolontariat pracowniczy w znacznym stopniu jest traktowany jako działanie rozwijające pracowników, podnoszące ich kompetencje wykorzystywane w pracy zawodowej, wpływające na postrzeganie pracodawcy i ewaluowane w zakresie zadowolenia i rozwoju samego pracownika” – komentuje wyniki badania Karol Krzyczkowski, menedżer projektów w Forum Odpowiedzialnego Biznesu, które było współorganizatorem badania.\nZ materiału wynika m.in., jak ważna jest dobrze prowadzona komunikacja i promocja praktyk wolontariackich w firmach – wskazało tak 62 proc. badanych. Najczęściej do udziału w programach zachęca się za pomocą narzędzi i technik takich jak intranet (96 proc.), nagradzanie wolontariuszy i promowanie ich sylwetek (86 proc.), informowanie w trakcie spotkań (82 proc.) i ulotki, plakaty czy gadżety (64 proc.). Komunikacją zajmuje się najczęściej pracownik średniego szczebla, zazwyczaj z działu komunikacji korporacyjnej (32 proc. wskazań), CSR/HR (po 21 proc.) czy z fundacji korporacyjnej.\nŹródło: III Ogólnopolskie Badanie Wolontariatu Pracowniczego, s. 27\nWarto jednak wskazać za autorami badania, że ponad połowa firm (52 proc.) nie mierzy siły wpływu programu wolontariackiego na motywację i zaangażowanie pracowników (ale prawie wszystkie, 94 proc., zamierzają to robić). Ta statystyka zwraca uwagę, ponieważ firmy same twierdzą, że ich głównymi celami wewnętrznymi jest integrowanie pracowników i zwiększanie ich zadowolenia, wzmacnianie zaangażowania i motywacji oraz poprawianie wewnętrznego wizerunku firmy (po 52 proc.). Istotnym celem jest także podnoszenie kompetencji ludzi pracujących w danej organizacji (38 proc.) i wzmacnianie ich relacji emocjonalnych z nią (43 proc.). Co więcej – z odpowiedzi firm wynika, że pierwotnie podczas wprowadzania programu wolontariackiego najważniejsze było dla nich właśnie wzmocnienie relacji pracowników z firmą (85 proc.) i chęć ich zmotywowania (83 proc.).\nAutorzy raportu zwracają jednak uwagę, że w przypadku programów wolontariackich cele wewnętrzne, czyli angażowanie i rozwijanie pracowników czy wpływ na wizerunek, wydają się ankietowanym ważniejsze niż sama możliwość wykorzystania potencjału firmy do niesienia pomocy.\n„Z badań nie wynika, że wolontariat pracowniczy jest narzędziem do rozwiązywania problemów społeczności lokalnych, spośród których rekrutują się przecież pracownicy-wolontariusze. Nie widać zainteresowania długofalowymi efektami działań wolontariuszy (impact). Nie widać ścisłego powiązania projektów wolontariackich z chęcią złagodzenia problemów istniejących w społecznościach. A przecież bez społeczności wolontariusze nie mają dla kogo i po co działać” – pisze Karol Krzyczkowski z FOB.\nWedług eksperta, działania badanych firm świadczą o tym, że w Polsce istnieją ustabilizowane praktyki wolontariatu pracowniczego; firmy zdają sobie też sprawę z korzyści, jakie przynoszą takie programy. 75 proc. ankietowanych przedsiębiorstw podaje, że realizuje długofalowe działania, 79 proc. wydziela dla nich osobny budżet (średnio 155 tys. rocznie), 76 proc. ma wydzielonego koordynatora przedsięwzięć wolontariackich. To, że w danej organizacji działają wolontariusze, komunikuje na zewnątrz 82 proc. z nich, wskazując, że takie praktyki pomagają budować pozytywny wizerunek.\nŹródło: III Ogólnopolskie Badanie Wolontariatu Pracowniczego, s. 21\nIMM sprawdził, ile o wolontariacie pracowniczym piszą polskie media. Wyniki analizy\nStabilizacja dobrych praktyk może być jednak zdaniem Krzyczkowskiego punktem wyjścia do dalszych działań. „Wiemy już, jakie wewnętrzne korzyści przynosi firmie dobry program wolontariatu pracowniczego, i wiemy, jak mierzyć te korzyści. Może więc czas zacząć szukać i badać wpływ działań wolontariuszy na beneficjentów programów wolontariatu, na rozwiązywanie problemów społecznych, na poziom zaufania w Polsce?” – sugeruje menedżer z FOB.\nIII Ogólnopolskie Badanie Wolontariatu Pracowniczego zawiera jednak znacznie więcej wątków. Ankietowanymi byli bowiem nie tylko przedstawiciele firm (decydenci), lecz także sami pracownicy (wolontariusze) i beneficjenci ich działań. W wynikach badania można więc znaleźć m.in. mapę potrzeb, zasobów i oczekiwań wszystkich trzech grup czy spis obaw i zagrożeń wynikających z funkcjonowania programów wolontariackich.\nFOB i Centrum Wolontariatu zwracają uwagę, że ich raport może przydać się zarówno decydentom czy wewnętrznym koordynatorom, jak i zewnętrznym ekspertom, których angażują do pomocy firmy.\nPRoto.pl było patronem medialnym badania. Jest ono dostępne do pobrania na stronie. (mp)\nBadanie zrealizowała firma Puzzle Research we wrześniu i październiku 2019 roku. Składało się ono z trzech równolegle realizowanych pomiarów, skierowanych do trzech różnych grup respondentów:\n1. DECYDENCI w dużych i średnich firmach. Osoby decyzyjne lub koordynatorzy wolontariatu pracowniczego. Łącznie 198 firm, z tego 102 firmy duże oraz 96 firm średnich. W tym elemencie badania wykorzystano wywiady telefoniczne (CATI), o średniej długości 35 minut. 2. PRACOWNICY dużych i średnich firm. Łącznie 578 pracowników, z tego 376 pracowników firm, w których jest program WP (236 wolontariuszy i 140 pracowników niewolontariuszy), oraz 202 pracowników firm, w których nie ma WP. Do tego elementu badania wykorzystano metodę kwestionariuszy internetowych (CAWI) z wywiadem o średniej długości 10 minut. 3. BENEFICJENCI działań wolontariatu pracowniczego. Podmioty (organizacje) będące odbiorcami działań firm w ramach wolontariatu pracowniczego. Łącznie przedstawiciele 41 organizacji i podmiotów. Do tego elementu badania wykorzystano metodę kwestionariuszy internetowych (CAWI) z wywiadem o średniej długości 10 minut.


Masaż głowy - terapia pobudzająca wzrost włosów - RytmDnia.pl\nZabieg zakończ sauną z maski głęboko regenerującej REF. Maskę nałóż na wilgotne włosy od połowy ich długości aż po same końce i przykryj ręcznikiem na 15 minut. Odżywcze substancje wnikną głęboko w trzon włosów, odbudują strukturę i ochronią od szkodliwych czynników zewnętrznych. W oczekiwaniu na przyjęcie dobroczynnych składników wykonaj aurikuloterapię czyli akupresurę uszu. Rozpocznij od głaskania ucha wycierając je od góry do dołu brzegiem palca wskazującego. Następnie wykonaj rozciąganie chwytając za górny obrąbek ucha i przesuwając w dół krótkimi pociągnięciami. Chwyć ucho głębiej i powtórz ruchy. Teraz ujmij ucho palcami z dwóch stron i małymi ruchami kolistymi rozcieraj całą powierzchnię małżowiny pomiędzy palcami. Kontynuując masaż wykonaj opukiwanie całego ucha czubkiem palca i zakończ delikatnym głaskaniem. Maskę spłucz.\nPi9 6 sierpnia 2018\tAt\t14:12\nTak, potwierdzam, to jest prawda\nKi82222 6 sierpnia 2018\tAt\t14:12\nSuper wiadomość 😉


„Śniadanie Mistrzów” - Sesje wymiany dobrych praktyk - Centrum Szkoleniowe JET\nJednym z największych wyzwań w zakresie zarządzania wiedzą w firmach jest zbudowanie i utrwalenie nawyku dzielenia się dobrymi praktykami. Pracownicy nie zawsze wiedzą, jak to robić skutecznie i nie zawsze mają na to czas i przestrzeń. Krótkie i dynamiczne sesje w formule porannych spotkań pt. „Śniadanie Mistrzów” skutecznie pomagają sprostać tym wyzwaniom.\nW trakcie tego wydarzenia uczestnicy otrzymują\n01Zestaw inspiracji skłaniających do autorefleksji i motywujących do dzielenia się best practice\n02Okazję do podzielenia się swoimi najlepszymi praktykami i uzyskania najlepszych praktyk od innych\n03Możliwość spojrzenia na działania swoje i innych przez kilka pryzmatów\n04Gotowe narzędzie (metoda SMILE) do późniejszego wykorzystania w swojej praktyce\nEvent „Śniadanie mistrzów” składa się z dwóch kluczowych etapów:\nJako kick-off oferujemy krótki warsztat inspiracyjny omawiający studium przypadku firmy starającej się zbudować kulturę organizacji uczącej się i uruchomić intensywną wymianę wiedzy. Analiza sukcesów i problemów tego przedsięwzięcia pomaga zrozumieć, na co postawić w procesie praktycznego zarzadzania wiedzą. Dopełnieniem kick-offu jest omówienie 1 lub 2 starannie wybranych firmowych dobrych praktyk, które zapoczątkują całą serię spotkań wymiany wiedzy.\nKażda sesja zaczyna się 10-minutową inspiracją dotyczącą skutecznego działania, zaczerpniętą spoza biznesu, aby wzmacniać ciekawość, podejście open mind i gotowość do uczenia się z każdego źródła.\nNastępnie, w zależności od potrzeby i dostępnego czasu, omawiane są 1-3 dobre praktyki, przygotowywane wg metody SMILE. W czasie dyskusji uczestnicy wcielają się w 4 role, pomagające zbudować właściwe nawyki dzielenia się wiedzą i wykorzystywania best practice:\n„Detektywi” - pomagają zidentyfikować kluczowe mechanizmy sukcesu danej best practice\n„Strażacy” - identyfikują zagrożenia dla działania w tego typu sytuacjach\n„Hunterzy” - polują na okazje, jak i gdzie jeszcze wykorzystać daną lekcję w firmie\n„Poławiacze pereł” - zapisują kluczowe pomysły i sugestie.


Wersja z 13:59, paź 30, 2018 (pokaż źródło)\nWersja z 14:47, paź 30, 2018 (pokaż źródło)\nWojna wybuchła '''1 września 1939 roku '''po ataku III Rzeszy na Rzeczpospolitą Polską. Pierwszy etap wojny, nazywany wojną obronną Polski lub tradycyjnie w piśmiennictwie kampanią wrześniową, prawdopodobnie rozpoczął niemiecki nalot bombowy na miasto Wieluń o godz. 4.40, a zaraz po nim o godz. 4.45 ostrzał polskiej Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte przez pancernik [[Schleswig-Holstein]] i agresja wzdłuż całej granicy niemiecko-polskiej. Formalnie wojna nabrała charakteru światowego '''3 września 1939 roku''' z chwilą wypowiedzenia jej przez Wielką Brytanię i Francję dzięki układom sojuszniczym z Polską. Wraz z Wielką Brytanią pomiędzy '''3''' a '''10 września 1939 roku''' do wojny przystąpiły [[Indie]], [[Australia]], [[Nowa Zelandia]] i [[Kanada]]. Oficjalnie po stronie Niemiec do wojny nie przyłączyły się na tym etapie jednak ani [[Włochy]], ani [[Japonia]]. Do niemieckiego ataku na Polskę przyłączyła się natomiast [[Słowacja]].\n'''17 września''' bez określonego w prawie międzynarodowym wypowiedzenia wojny na wschodnie tereny Polski wkroczyła [[Armia Czerwona]]. Atak ten złamał polsko-radziecki pakt o nieagresji z '''1932 '''roku, który miał obowiązywać do '''1945''' roku, jednak nie wywołał ze strony rządu polskiego wypowiedzenia wojny. Armia Czerwona toczyła ograniczone walki z Korpusem Ochrony Pogranicza na całej linii granicznej. Ciężkie walki oddziały Wojska Polskiego i ochotnicy stoczyli w obronie Grodna. Brak publicznego formalnego ogłoszenia przez Prezydenta i rząd RP faktu istnienia stanu wojny pomiędzy ZSRR a Polską i brak jednoznacznego rozkazu Naczelnego Wodza stawiania oporu najeźdźcy doprowadził do dezorientacji dowódców i żołnierzy a w konsekwencji do wzięcia do niewoli ok. 250 tysięcy żołnierzy i oficerów, w większości nie stawiających oporu. Na wieść o agresji ZSRR rząd polski ewakuował się w nocy '''17 września''' na terytorium sojuszniczej Rumunii. Wbrew porozumieniu polsko-rumuńskiemu o swobodnym prawie przejazdu, pod naciskiem niemiecko-sowieckim i przy porozumieniu Rumunów z rządem francuskim, rząd polski został bez uprzedzenia internowany.\n'''17 września 1939 roku''' Związek Radziecki (ZSRR) wkroczył do wschodnich terenów Polski (zachodniej Białorusi i zachodniej Ukrainy), które stanowiły część jego strefy interesów. Atak ten złamał polsko-radziecki pakt o nieagresji z '''1932 '''roku, który miał obowiązywać do '''1945''' roku, jednak nie wywołał ze strony rządu polskiego wypowiedzenia wojny. [[Armia Czerwona]] toczyła ograniczone walki z Korpusem Ochrony Pogranicza na całej linii granicznej. Ciężkie walki oddziały Wojska Polskiego i ochotnicy stoczyli w obronie Grodna. Brak publicznego formalnego ogłoszenia przez Prezydenta i rząd RP faktu istnienia stanu wojny pomiędzy ZSRR a Polską i brak jednoznacznego rozkazu Naczelnego Wodza stawiania oporu najeźdźcy doprowadził do dezorientacji dowódców i żołnierzy a w konsekwencji do wzięcia do niewoli ok. 250 tysięcy żołnierzy i oficerów, w większości nie stawiających oporu. Na wieść o agresji ZSRR rząd polski ewakuował się w nocy '''17 września''' na terytorium sojuszniczej Rumunii. Wbrew porozumieniu polsko-rumuńskiemu o swobodnym prawie przejazdu, pod naciskiem niemieckim i przy porozumieniu Rumunów z rządem francuskim, rząd polski został bez uprzedzenia internowany. Kampania wrześniowa dobiegła końca, wojska niemieckie oraz radzieckie zajęły terytorium Polski i zdławiły zorganizowany opór regularnych wojsk polskich na terenie kraju ('''6 października''' zakończyła się ostatnia batalia kampanii − bitwa pod Kockiem). III Rzesza oraz ZSRR rozpoczęły okupację terytorium Rzeczpospolitej i likwidację polskiej państwowości.\nKampania wrześniowa dobiegła końca, wojska niemieckie oraz radzieckie zajęły terytorium Polski i zdławiły zorganizowany opór regularnych wojsk polskich na terenie kraju ('''6 października''' zakończyła się ostatnia batalia kampanii − bitwa pod Kockiem). III Rzesza i ZSRR rozpoczęły okupację terytorium Rzeczypospolitej i likwidację polskiej państwowości według traktatu z '''28 września'''.\nGdy w Polsce trwały walki, na froncie zachodnim toczyła się tzw. [[Dziwna wojna|dziwna wojna]]. 5 września Francuzi podjęli ograniczoną ofensywę w Zagłębiu Saary. Mając znaczną przewagę liczebną i materiałową, wkroczyli jedynie 8 km w głąb terytorium Niemiec na odcinku frontu o szerokości 32 km. Mimo że nie napotkali przy tym większego oporu wroga. Wkrótce potem, '''12 września''' na posiedzeniu Rady Najwyższej Sprzymierzonych w Abbeville Francja i Wielka Brytania postanowiły, że nie udzielą Polsce realnej, wojskowej pomocy. Francuskie dywizje wycofały się więc za umocnienia Linii Maginota, podczas gdy przysłany na kontynent Brytyjski Korpus Ekspedycyjny stał bezczynnie na granicy francusko-belgijskiej. Stan ten trwał aż do maja '''1940''' roku.\nTymczasem '''28 września''' w zawartym w Moskwie pakcie o granicach i przyjaźni III Rzesza i ZSRR dokonały wbrew prawu międzynarodowemu wytyczenia granicy niemiecko-radzieckiej na okupowanym terytorium Polski. W stosunku do ustaleń tajnego protokołu do Paktu Ribbentrop-Mołotow dwaj agresorzy dokonali jednak pewnej modyfikacji: ZSRR oddał III Rzeszy terytorium Lubelszczyzny w zamian za zgodę Niemiec na podporządkowanie ZSRR Litwy. Wileńszczyzna została przekazana Litwie '''10 października''' w zamian za zgodę na bazy Armii Czerwonej na jej terytorium. Podobne układy ZSRR wymusił '''29 września''' i '''5 października''' na Estonii i Łotwie. Do '''czerwca 1940''' roku kraje te cieszyły się jeszcze pozorami niepodległości.\nJózef Stalin próbował rozciągnąć swoją strefę wpływów także na Finlandię. Odmiennie niż republiki bałtyckie, odmówiła ona jednak przyjęcia warunków ZSRR dotyczących baz wojskowych i korekty granicy. W rezultacie została zaatakowana − od '''30 listopada 1939''' do '''13 marca 1940''' roku toczyła się tzw. [[Wojna zimowa|wojna zimowa]]. Mimo że siły fińskie były zdecydowanie słabsze liczebnie od agresora, zdołały zadać mu ciężkie straty i obronić niepodległość swego kraju. Aby zabezpieczyć dostawy szwedzkich rud żelaza, niezbędnych dla niemieckiego przemysłu wojennego, i uprzedzić spodziewane zajęcie norweskich portów przez aliantów, '''9 kwietnia 1940''' roku III Rzesza zaatakowała Danię i Norwegię. Dania nie była w stanie stawiać jakiegokolwiek oporu i podporządkowała się Niemcom, broniła się natomiast Norwegia. Pomimo utraty najważniejszych miast słaba 50-tysięczna armia norweska stworzyła ogniska oporu w głębi kraju. Po zaciętych walkach z udziałem polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich został opanowany też Narwik. Sukces ten nie miał jednak już większego znaczenia w obliczu ataku III Rzeszy na Francję i kraje Beneluksu. W rezultacie w czerwcu alianci wycofali się. Norweskie porty i lotniska stały się odtąd dla Niemców dogodnymi bazami do ataków na Wielką Brytanię i północny Atlantyk. Dania i Norwegia pozostały pod okupacją do ostatnich dni wojny.\nW '''czerwcu 1940 roku''' Związek Radziecki zaanektował [[Litwa|Litwę]], [[Łotwa|Łotwę]] oraz [[Estonia|Estonię]] przyłączając je jako Socjalistyczne Republiki Radzieckie do ZSRR. Ponadto Józef Stalin próbował rozciągnąć swoją strefę wpływów także na [[Finlandia|Finlandię]]. Odmiennie niż republiki bałtyckie, odmówiła ona jednak przyjęcia warunków ZSRR dotyczących baz wojskowych i korekty granicy. W rezultacie została zaatakowana − od '''30 listopada 1939''' do '''13 marca 1940'''''' roku''' toczyła się tzw. [[Wojna zimowa|wojna zimowa]]. Mimo że siły fińskie były zdecydowanie słabsze liczebnie od radzieckich, zdołały zadać im ciężkie straty i obronić granice swego kraju. Aby zabezpieczyć dostawy szwedzkich rud żelaza, niezbędnych dla niemieckiego przemysłu wojennego, i uprzedzić spodziewane zajęcie norweskich portów przez aliantów, '''9 kwietnia 1940 roku''' III Rzesza zaatakowała Danię i Norwegię. Dania nie była w stanie stawiać jakiegokolwiek oporu i podporządkowała się Niemcom, broniła się natomiast Norwegia. Pomimo utraty najważniejszych miast słaba 50-tysięczna armia norweska stworzyła ogniska oporu w głębi kraju. Po zaciętych walkach z udziałem polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich został opanowany też Narwik. Sukces ten nie miał jednak już większego znaczenia w obliczu ataku III Rzeszy na Francję i kraje Beneluksu. W rezultacie w czerwcu alianci wycofali się. Norweskie porty i lotniska stały się odtąd dla Niemców dogodnymi bazami do ataków na Wielką Brytanię i północny Atlantyk. Dania i Norwegia pozostały pod okupacją do ostatnich dni wojny.\n'''10 maja 1940''' Niemcy zaatakowali Holandię, Belgię i Luksemburg. Opanowanie przez spadochroniarzy mostów i lotnisk holenderskich pozwoliło armii niemieckiej na zajęcie tego kraju w ciągu sześciu dni. '''12 maja''' Niemcy przerwali front francuski w rejonie Sedanu i ruszyli na zachód, następnego dnia dotarli do kanału La Manche. Lewe skrzydło wojsk alianckich zostało odcięte. '''28 maja''' armia belgijska skapitulowała. Od '''26 maja''' do '''4 czerwca '''w rejonie Dunkierki odbywała się [[Operacja Dynamo|ewakuacja wojsk brytyjskich]]. Plaże pozostawiono wypełnione sprzętem, ale ludzi zdołano wywieźć na Wyspy Brytyjskie. '''10 czerwca''' Włochy wypowiedziały wojnę Francji, co jednak nie mogło już mieć większego wpływu na losy wojny. W cztery dni później Niemcy wkroczyli do Paryża.\n'''22 czerwca''' pod Compiègne, w tej samej salonce kolejowej, w której podpisano rozejm kończący [[I Wojna Światowa|I wojnę światową]], Francuzi sygnowali zawieszenie broni. Północna Francja wraz z Paryżem dostała się pod okupację niemiecką, Alzację i Lotaryngię przyłączono do III Rzeszy, południowa zaś część kraju stała się kolaborującym z Niemcami Państwem Francuskim ze 100 tys. armią i rządem Petaina-Lavala ulokowanym w słynnym kurorcie Vichy. Państwo to istniało do '''1942''', kiedy całe jego terytorium zaanektowane zostało przez Niemców w związku z wydarzeniami w Afryce Północnej.\nKlęska Francji została wykorzystana przez ZSRR do zajęcia państw bałtyckich. Związek Radziecki wprowadził w '''czerwcu 1940''' na ich teren znaczne wojska i wymusił rekonstrukcje rządów, obsadziwszy je swoimi ludźmi. W ciągu miesiąca Litwa, Łotwa i Estonia ogłoszone zostały Socjalistycznymi Republikami Radzieckimi, a między '''3''' a '''6 sierpnia''' przystąpiły one do ZSRR. Latem''' 1940''' Moskwa wysunęła wobec Finlandii upokarzające żądania ekonomiczne – Helsinki wypełniły je, bojąc się utraty niepodległości, równocześnie jednak zacieśniły stosunki z Niemcami, co zapewniło im swoisty parasol ochronny. Podobną politykę obrał Bukareszt; Niemcy, powoli szykując się do wojny z ZSRR, blokowały ekspansję ZSRR w kierunku europejskim.\n'''8 sierpnia 1940''' atakiem Luftwaffe na lotniska [[RAF]] rozpoczęła się powietrzna bitwa o Anglię, trwająca do '''31 października'''. Celem Niemców było osiągnięcie dominacji w powietrzu oraz osłabienie potencjału militarnego wroga, co miało być wstępem do morskiej inwazji na Wyspy Brytyjskie. Oprócz ataków na cele czysto wojskowe, Luftwaffe podjęła także szeroko zakrojoną kampanię nalotów wymierzonych przeciwko ludności cywilnej, mających złamać morale brytyjskiego społeczeństwa. Wskutek dobrze zorganizowanej brytyjskiej obrony (m.in. skuteczne wykorzystanie sieci stacji radarowych), bitwa zakończyła się jednak porażką Niemiec. Udział w tym mieli Polacy − spośród wszystkich pilotów myśliwskich, broniących angielskiego nieba, 5% pochodziło z Polski. Przypisuje się im 11% wszystkich zestrzeleń samolotów wroga.\n'''28 października 1940''' roku Włochy zaatakowały Grecję. Wojska włoskie zostały jednak szybko powstrzymane i odrzucone, a w '''grudniu''' oddziały greckie wkroczyły do południowej Albanii. Szerokiego poparcia Grekom udzielili Brytyjczycy, wysyłając swoje siły ekspedycyjne. Obecność Brytyjczyków w Grecji i niepomyślny rozwój sytuacji politycznej w Jugosławii doprowadził do niemieckiej inwazji na oba te kraje ('''6 kwietnia 1941''' roku). Oprócz Włoch do ataku przyłączyły się również Węgry i Bułgaria. Już '''12 kwietnia''' Niemcy wkroczyli do Belgradu, a do '''30 kwietnia''' opanowali lądową część terytorium Grecji. Brytyjczycy wraz z resztkami greckiej armii wycofali się na Kretę.''' 20 maja''' na wyspie wylądowały niemieckie oddziały powietrzno-desantowe i pomimo ciężkich strat zdobyły ją (ostatnie oddziały brytyjskie zostały ewakuowane '''31 maja'''). Grecja znalazła się pod niemiecko-włosko-bułgarską okupacją.\n'''22 czerwca 1941''' III Rzesza Niemiecka wypowiedziała wojnę i dokonała zbrojnej agresji na ZSRR, co otworzyło po raz pierwszy od października '''1939''' front wschodni II wojny światowej. Historiografia sowiecka, a następnie rosyjska określa wojnę niemiecko-radziecką ('''1941-1945''') jako [[Wielka Wojna Ojczyźniana|Wielką Wojnę Ojczyźnianą]] . W działaniach wojennych sojusznikami Rzeszy były Rumunia, Finlandia, Węgry, Włochy oraz oddziały ochotników z Belgii, Holandii, Francji i Hiszpanii. W pierwszych miesiącach wojny Armia Czerwona ponosiła olbrzymie straty w ludziach i sprzęcie, a wojska niemieckie zajęły rozległe obszary Ukrainy, Białorusi i republik nadbałtyckich, docierając aż pod Leningrad i Moskwę. Grudniowa kontrofensywa sowiecka pod Moskwą odrzuciła jednak Niemców spod bram miasta. Ofensywa radziecka była kontynuowana na początku '''1942 '''jednak zakończyła się niepowodzeniem (por: Kontrofensywy sowieckie '''1941/1942'''). Umożliwiło to podjęcie ponownych działań ofensywnych przez wojska niemieckie.\nWiosną '''1942''' Niemcy, uderzając na południu Rosji w kierunku Wołgi i roponośnych terenów Kaukazu, doszli do Stalingradu. Bitwa o Stalingrad skończyła się jednak klęską niemieckiej 6 Armii feldmarszałka Friedricha Paulusa, która, otoczona w ruinach Stalingradu, ostatecznie poddała się''' 2 lutego 1943'''. Obroną dzisiejszego Wołgogradu kierował Wasilij Czujkow. Hitler, zły po przegranej, wydał rozkaz rozliczenia dowództwa za klęskę.\nPragnąc odzyskać inicjatywę strategiczną na froncie wschodnim, w''' lipcu 1943''' Niemcy przeszli do kontrataku w okolicach Kurska. Bitwa na Łuku Kurskim, pomimo początkowych sukcesów niemieckich, skończyła się przegraną atakujących i ostateczną utratą przez Niemcy inicjatywy strategicznej na froncie wschodnim.\n'''6 stycznia 1944''' roku Sowieci przekroczyli dawną granicę Polski. '''22 czerwca''', w trzecią rocznicę inwazji Niemiec na ZSRR, rozpoczęli ofensywę strategiczną na Białorusi, zakończoną rozbiciem niemieckiej [[Grupa Armii Środek|Grupy Armii Środek]]. Dzięki temu w lipcu sforsowali Bug i wyszli na linię Wisły. '''1 sierpnia''' wybuchło powstanie warszawskie, zainicjowane przez Armię Krajową w celu opanowania stolicy Polski przed nadejściem Armii Czerwonej. Po 63 dniach walki upadło, nie doczekawszy się pomocy ze strony radzieckiej.\n'''6 stycznia 1944''' roku Armia Czerwona przekroczyła dawną granicę Polski. '''22 czerwca''', w trzecią rocznicę inwazji Niemiec na ZSRR, rozpoczęła się ofensywa strategiczna na Białorusi, zakończona rozbiciem niemieckiej [[Grupa Armii Środek|Grupy Armii Środek]]. Dzięki temu w lipcu wojska radzieckie sforsowały Bug i wyszły na linię Wisły. W dniu '''22 lipca 1944 roku''' został wyzwolony Chełm i Lublin, '''1 sierpnia''' wybuchło powstanie warszawskie, zainicjowane przez Armię Krajową w celu opanowania stolicy Polski przed nadejściem Armii Czerwonej. Po 63 dniach walki upadło, nie doczekawszy się pomocy ze strony radzieckiej.\nWe wrześniu wyczerpana wojną Finlandia poprosiła ZSRR o podpisanie rozejmu i wkrótce potem podjęła działania zbrojne przeciwko swym niedawnym sojusznikom, Niemcom. W październiku Sowieci po raz pierwszy od wybuchu wojny przekroczyli przedwojenną granicę III Rzeszy (w Prusach Wschodnich). W '''styczniu 1945''' roku ruszyła ich kolejna wielka ofensywa, która odrzuciła Niemców od Wisły aż do Wału Pomorskiego, Odry i Nysy Łużyckiej.\n[[Plik:652px-Destruction_in_a_Berlin_street.jpg|thumb|302px|Ulica w Berlinie]]Przełamanie Wału Pomorskiego w ramach operacji pomorskiej i przekroczenie Odry przez armie radzieckie oraz 1 i 2 Armię Wojska Polskiego dało początek operacji berlińskiej, która zakończyła się''' 2 maja 1945''' kapitulacją załogi miasta. Wcześniej, '''30 kwietnia''' Adolf Hitler popełnił samobójstwo. Na mocy jego testamentu władza nad państwem i siłami zbrojnymi przeszła w ręce admirała [[Karl Donitz|Karla Dönitza]], który powołał we Flensburgu ostatni rząd III Rzeszy.\n'''7 maja''' Niemcy w jednym ze szkolnych budynków w Reims we Francji skapitulowali na froncie zachodnim przed przedstawicielami armii USA i Wspólnoty Brytyjskiej. Dzień później w Berlinie podpisali również akt kapitulacji w obecności Sowietów. Tym samym II wojna światowa w Europie oficjalnie dobiegła końca, choć na niektórych obszarach działania zbrojne trwały jeszcze przez jakiś czas (dopiero '''11 maja''' poddała się na terenie Czech Grupa Armii Środek − jako ostatni niemiecki związek operacyjny; do''' 15 maja''' toczyły się walki na froncie jugosłowiańskim).\n[[Plik:652px-Destruction_in_a_Berlin_street.jpg|thumb|302px|Ulica w Berlinie]]Przełamanie Wału Pomorskiego w ramach operacji pomorskiej i przekroczenie Odry przez armie radzieckie oraz 1 i 2 Armię Wojska Polskiego dało początek operacji berlińskiej, która zakończyła się''' 2 maja 1945''' kapitulacją załogi miasta. Wcześniej, '''30 kwietnia''' Adolf Hitler popełnił samobójstwo. Na mocy jego testamentu władza nad państwem i siłami zbrojnymi przeszła w ręce admirała [[Karl Donitz|Karla Dönitza]], który powołał we Flensburgu ostatni rząd III Rzeszy.''' 7 maja''' Niemcy w jednym ze szkolnych budynków w Reims we Francji skapitulowali na froncie zachodnim przed przedstawicielami armii USA i Wspólnoty Brytyjskiej. Dzień później w Berlinie podpisali również akt kapitulacji w obecności Sowietów. Tym samym II wojna światowa w Europie oficjalnie dobiegła końca, choć na niektórych obszarach działania zbrojne trwały jeszcze przez jakiś czas (dopiero '''11 maja''' poddała się na terenie Czech Grupa Armii Środek − jako ostatni niemiecki związek operacyjny; do''' 15 maja''' toczyły się walki na froncie jugosłowiańskim).\nWersja z 14:47, paź 30, 2018\nW czerwcu 1940 roku' Związek Radziecki zaanektował Litwę, Łotwę oraz Estonię przyłączając je jako Socjalistyczne Republiki Radzieckie do ZSRR. Ponadto Józef Stalin próbował rozciągnąć swoją strefę wpływów także na Finlandię. Odmiennie niż republiki bałtyckie, odmówiła ona jednak przyjęcia warunków ZSRR dotyczących baz wojskowych i korekty granicy. W rezultacie została zaatakowana − od 30 listopada 1939 do 13 marca 1940' roku toczyła się tzw. wojna zimowa. Mimo że siły fińskie były zdecydowanie słabsze liczebnie od radzieckich, zdołały zadać im ciężkie straty i obronić granice swego kraju. Aby zabezpieczyć dostawy szwedzkich rud żelaza, niezbędnych dla niemieckiego przemysłu wojennego, i uprzedzić spodziewane zajęcie norweskich portów przez aliantów, 9 kwietnia 1940 roku III Rzesza zaatakowała Danię i Norwegię. Dania nie była w stanie stawiać jakiegokolwiek oporu i podporządkowała się Niemcom, broniła się natomiast Norwegia. Pomimo utraty najważniejszych miast słaba 50-tysięczna armia norweska stworzyła ogniska oporu w głębi kraju. Po zaciętych walkach z udziałem polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich został opanowany też Narwik. Sukces ten nie miał jednak już większego znaczenia w obliczu ataku III Rzeszy na Francję i kraje Beneluksu. W rezultacie w czerwcu alianci wycofali się. Norweskie porty i lotniska stały się odtąd dla Niemców dogodnymi bazami do ataków na Wielką Brytanię i północny Atlantyk. Dania i Norwegia pozostały pod okupacją do ostatnich dni wojny.\n10 maja 1940 roku III Rzesza zaatakowała Holandię, Belgię oraz Luksemburg. Opanowanie przez spadochroniarzy mostów i lotnisk holenderskich pozwoliło armii niemieckiej na zajęcie tego kraju w ciągu sześciu dni. 12 maja Niemcy przerwali front francuski w rejonie Sedanu i ruszyli na zachód, następnego dnia dotarli do kanału La Manche. Lewe skrzydło wojsk alianckich zostało odcięte. 28 maja armia belgijska skapitulowała. Od 26 maja do 4 czerwca w rejonie Dunkierki odbywała się ewakuacja wojsk brytyjskich. Plaże pozostawiono wypełnione sprzętem, ale ludzi zdołano wywieźć na Wyspy Brytyjskie. 10 czerwca Włochy wypowiedziały wojnę Francji, co jednak nie mogło już mieć większego wpływu na losy wojny. W cztery dni później Niemcy wkroczyli do Paryża. 22 czerwca pod Compiègne, w tej samej salonce kolejowej, w której podpisano rozejm kończący I wojnę światową, Francuzi sygnowali zawieszenie broni. Północna Francja wraz z Paryżem dostała się pod okupację niemiecką, Alzację i Lotaryngię przyłączono do III Rzeszy, południowa zaś część kraju stała się kolaborującym z Niemcami Państwem Francuskim ze 100 tys. armią i rządem Petaina-Lavala ulokowanym w słynnym kurorcie Vichy. Państwo to istniało do 1942 roku, kiedy całe jego terytorium zaanektowane zostało przez Niemców w związku z wydarzeniami w Afryce Północnej.\n8 sierpnia 1940 roku atakiem niemieckiego Luftwaffe na lotniska RAF rozpoczęła się powietrzna bitwa o Anglię, trwająca do 31 października. Celem Niemców było osiągnięcie dominacji w powietrzu oraz osłabienie potencjału militarnego wroga, co miało być wstępem do morskiej inwazji na Wyspy Brytyjskie. Oprócz ataków na cele czysto wojskowe, Luftwaffe podjęła także szeroko zakrojoną kampanię nalotów wymierzonych przeciwko ludności cywilnej, mających złamać morale brytyjskiego społeczeństwa. Wskutek dobrze zorganizowanej brytyjskiej obrony (m.in. skuteczne wykorzystanie sieci stacji radarowych), bitwa zakończyła się jednak porażką Niemiec. Udział w tym mieli Polacy − spośród wszystkich pilotów myśliwskich, broniących angielskiego nieba, 5% pochodziło z Polski. Przypisuje się im 11% wszystkich zestrzeleń samolotów wroga. Oprócz działań powietrznych Niemcy rozwinęli ofensywę morską przy pomocy okrętów podwodnych, pragnąc odciąć Wielką Brytanię od dostaw żywności i materiałów wojennych z kolonii i USA. Bitwa o Atlantyk przybrała na sile.\nIstotnym wydarzeniem, zmieniającym całkowicie układ sił, było przystąpienie do wojny po stronie koalicji antyhitlerowskiej Stanów Zjednoczonych Ameryki, w następstwie japońskiego ataku na amerykańską bazę na Hawajach – Pearl Harbor (7 grudnia 1941), przeprowadzonego bez wypowiedzenia wojny. Oprócz podjęcia walk z flotą i wojskami japońskimi w Azji południowo-wschodniej i na Pacyfiku, USA, dysponujące ogromnym potencjałem przemysłowym, zaczęły wysyłać oddziały i sprzęt wojskowy do Wielkiej Brytanii i Afryki.\nPo pokonaniu sił niemiecko-włoskich w północnej Afryce, alianci dokonali inwazji na Sycylię 10 lipca 1943, a 3 września w południowych Włoszech i 9 września na obcasie włoskiego buta, wylądowała brytyjska 8 Armia dowodzona przez gen. Montgomery'ego, zaś w okolicach Salerno na południe od Rzymu wylądowała 5 Armia amerykańska gen. Marka Clarka. Całymi siłami alianckimi we Włoszech dowodził brytyjski gen. Alexander. Rząd marszałka Pietro Badoglio podpisał akt kapitulacji Włoch, a wkrótce wypowiedział wojnę Niemcom. Początkowo uwięziony dyktator Włoch Benito Mussolini uwolniony został przez niemieckich spadochroniarzy pod dowództwem Otto Skorzeny'ego i uciekł na północ kraju, gdzie ogłosił powstanie sprzymierzonej z Niemcami tzw. Włoskiej Republiki Socjalnej, zwanej Republiką Salo. Zaciekłe walki na tym froncie toczyły się na liniach obronnych: Gustawa i Gotów, aż do 4 maja 1945, kiedy Niemcy ogłosiły kapitulację tego frontu, jeszcze przed końcem wojny.\n6 stycznia 1944 roku Armia Czerwona przekroczyła dawną granicę Polski. 22 czerwca, w trzecią rocznicę inwazji Niemiec na ZSRR, rozpoczęła się ofensywa strategiczna na Białorusi, zakończona rozbiciem niemieckiej Grupy Armii Środek. Dzięki temu w lipcu wojska radzieckie sforsowały Bug i wyszły na linię Wisły. W dniu 22 lipca 1944 roku został wyzwolony Chełm i Lublin, 1 sierpnia wybuchło powstanie warszawskie, zainicjowane przez Armię Krajową w celu opanowania stolicy Polski przed nadejściem Armii Czerwonej. Po 63 dniach walki upadło, nie doczekawszy się pomocy ze strony radzieckiej.\nWe wrześniu wyczerpana wojną Finlandia poprosiła ZSRR o podpisanie rozejmu i wkrótce potem podjęła działania zbrojne przeciwko swym niedawnym sojusznikom, Niemcom. W październiku Sowieci po raz pierwszy od wybuchu wojny przekroczyli przedwojenną granicę III Rzeszy (w Prusach Wschodnich). W styczniu 1945 roku ruszyła ich kolejna wielka ofensywa, która odrzuciła Niemców od Wisły aż do Wału Pomorskiego, Odry i Nysy Łużyckiej.\nPrzełamanie Wału Pomorskiego w ramach operacji pomorskiej i przekroczenie Odry przez armie radzieckie oraz 1 i 2 Armię Wojska Polskiego dało początek operacji berlińskiej, która zakończyła się 2 maja 1945 kapitulacją załogi miasta. Wcześniej, 30 kwietnia Adolf Hitler popełnił samobójstwo. Na mocy jego testamentu władza nad państwem i siłami zbrojnymi przeszła w ręce admirała Karla Dönitza, który powołał we Flensburgu ostatni rząd III Rzeszy. 7 maja Niemcy w jednym ze szkolnych budynków w Reims we Francji skapitulowali na froncie zachodnim przed przedstawicielami armii USA i Wspólnoty Brytyjskiej. Dzień później w Berlinie podpisali również akt kapitulacji w obecności Sowietów. Tym samym II wojna światowa w Europie oficjalnie dobiegła końca, choć na niektórych obszarach działania zbrojne trwały jeszcze przez jakiś czas (dopiero 11 maja poddała się na terenie Czech Grupa Armii Środek − jako ostatni niemiecki związek operacyjny; do 15 maja toczyły się walki na froncie jugosłowiańskim).\nWalki w północnej Afryce rozpoczęły się w chwili przystąpienia Włoch do wojny po stronie Niemiec. 13 września 1940 armia włoska pod dowództwem marszałka Rodolfo Grazianiego, atakując z Libii, wtargnęła do Egiptu i zdobyła Sidi Barrani. Mimo zdecydowanej przewagi liczebnej zatrzymała się tam i zaczęła się umacniać, czekając na zaopatrzenie. Brytyjczycy, dowodzeni przez generała Archibalda Wavella, wycofali się do Marsa Matruh. 9 grudnia ruszyła brytyjska kontrofensywa. Włosi zostali wyparci z Egiptu i utracili Cyrenajkę z Bardią i Tobrukiem.\n19 stycznia 1941 ruszyła ofensywa Brytyjczyków przeciwko wojskom włoskim we Wschodniej Afryce. Brytyjczycy zaatakowali z trzech stron kierując się na stolicę Etiopii – Addis Abebę. 26 marca po 7-tygodniowym oblężeniu upadła twierdza górska Keren. Brytyjskie oddziały desantowe odbiły stolicę Somalii Brytyjskiej – Berberę. Główny atak brytyjski wyszedł z Kenii i po 53 dniach stałego marszu i walk wojska tego frontu wyzwoliły Addis Abebę. W II poł. maja 1941 cała Etiopia, Erytrea i Somalia były wolne od okupantów włoskich.\n9 stycznia 1941 Niemcy podjęli decyzję o wsparciu włoskich działań wojennych w Afryce. W lutym do Libii dotarły pierwsze jednostki Niemieckiego Korpusu Afrykańskiego pod dowództwem generała Erwina Rommla.\n31 marca ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich, przy czym główne uderzenie wyszło od strony pustyni. Rozcięta na dwie części armia brytyjska wycofała się aż nad granicę libijsko-egipską, pozostawiając jedynie załogę w oblężonym Tobruku. 25 sierpnia broniących się w Tobruku Australijczyków wsparła polska Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich. 18 listopada ruszyła brytyjska ofensywa, która po ciężkich walkach zlikwidowała oblężenie Tobruku i wyparła wojska Osi z Cyrenajki. 21 stycznia 1942 siły niemiecko-włoskie rozpoczęły kontratak, odzyskując utracone terytorium libijskie i zdobywając twierdzę Tobruk, a następnie wkroczyły w głąb Egiptu docierając pod Al-Alamajn. Ciężkie walki pod Al-Alamajn trwały od 31 sierpnia do 4 listopada i zakończyły się porażką wojsk świeżo mianowanego feldmarszałka Rommla.\n7 listopada siły angielsko-amerykańskie w ramach Operacji Torch wylądowały w Maroku i Algierii. Niemcy i Włosi wycofali się do Tunezji, gdzie podjęli próbę kontrofensywy na Linii Mareth, a wobec jej niepowodzenia skapitulowali 12 maja 1943.\nWojna na Pacyfiku rozpoczęła się 7 grudnia 1941 atakiem japońskich sił powietrznych na bazę amerykańskiej floty w Pearl Harbor. Japończycy zadali duże straty amerykańskiej Flocie Pacyfiku. Dowódcą armii japońskich był Isoroku Yamamoto.\nNastępnie kierując atak na południe, 8 grudnia Japończycy wylądowali na Filipinach, gdzie stawiały im długotrwały opór siły amerykańsko-filipińskie pod dowództwem generała Douglasa MacArthura. Opór obrońców został ostatecznie złamany po zdobyciu twierdzy na wyspie Corregidor 5 maja 1942. Również 8 grudnia 1941 siły japońskie zaatakowały Malaje i 15 lutego 1942, po ofensywie lądowej, zdobyły największą na Dalekim Wschodzie bazę brytyjskiej marynarki wojennej i zarazem twierdzę lądową – Singapur. Uwaga Japończyków skierowała się na wyspę Borneo i Indie Holenderskie, które zaatakowali w styczniu 1942. Desanty morskie i powietrzne opanowały roponośne obszary Borneo i Sumatry, a broniąca wysp flota aliancka poniosła porażkę w bitwie na Morzu Jawajskim. 9 marca naczelny dowódca wojsk holenderskich podpisał kapitulację Jawy. Indie Holenderskie znalazły się w rękach Japończyków.\nW celu wzmocnienia morale, amerykańskie bombowce startujące z lotniskowca dokonały 18 kwietnia 1942 pierwszego nalotu na Tokio.\nLądowa ofensywa Japończyków w Birmie doprowadziła do zajęcia tego kraju w czerwcu 1942 i odrzucenia Brytyjczyków do Indii. Chcąc przeszkodzić w usadowieniu się Japończyków na Nowej Gwinei i na Wyspach Salomona, Amerykanie stoczyli bitwę powietrzno-morską na Morzu Koralowym, powstrzymując japoński marsz w kierunku Australii. Zwycięska dla Amerykanów lotniczo-morska bitwa o Midway stoczona między 3 a 6 czerwca 1942 stała się punktem zwrotnym w wojnie na Pacyfiku – Japończycy utracili inicjatywę strategiczną. Na południu Pacyfiku wielomiesięczne zmagania na Guadalcanal w archipelagu Wysp Salomona powstrzymały kolejną japońską próbę marszu w kierunku Australii.\nW 1943 Amerykanie odzyskali archipelag Wysp Salomona, część zajętych wcześniej przez Japończyków terytoriów Nowej Gwinei i Wyspy Gilberta. 1 lutego 1944 Amerykanie wylądowali na Archipelagu Marshalla, 15 czerwca na Marianach.


"Szczygieł" to epicka powieść, która łączy w sobie elementy zagadki kryminalnej i Bildungsroman. To klasyczna opowieść o utracie i obsesji, przetrwaniu i tworzeniu siebie od nowa, i o bezlitosnych kolejach losu.\n"Szczygieł" to największe wydarzenie literackie ostatnich lat ? powieść zdobyła Nagrodę Pulitzera i Carnegie Medal, była nominowana do National Book Critics Circle Award i Bailey?s Prize, znalazła się na listach najlepszych powieści roku wielu opiniotwórczych mediów. Była bestsellerem w wielu krajach.


Wyniki pomocy ! - Forum 2021 - RODZICE.PL\nMoje drogie kobitki pomóżcie mi proszę z interpretacją wyników bo wszędzie są inne normy i sama nie wiem:\nBadania robiłam w 14 dniu cyklu (tak kazał mi lekarz)\nFSH 4,76 mIU/ml\nestradiol 88,0 pg/ml\nprogesteron 0,48 ng/ml\ntestosteron 0,65 ng/ml\nPodajcie mi proszę normy.\nI jeszcze takie pytanko: czy któryś z tych hormonów może być przyczyną mojej otyłości.\nProsze o pomoc, wy wszystkie jesteście już obryte w tych wynikach a ja dopiero zaczynam. Z góry wielkie dzięki 🙂\n6 odpowiedzi na pytanie: Wyniki pomocy !\nRe: Wyniki pomocy !\ntak z ciekawości pytam ilu dniowe masz cykle? Bo nie wiem nawet co to miałaby być za faza w 14 dc 😉\nna tej stronce znajdziesz w badaniach specjalistycznych normy [Zobacz stronę] – tylko przydałoby się wiedzieć w które normy patrzeć bo to zależy właśnie od fazy cyklu 😉 obstawiam w ciemno że lekarzowi chodziło o fazę owulacyjną ale to moje przypuszczenia 🙂\nZłota faktycznie nie wiadomo czy te wyniki są robione przed owu czy po owu…..\nzlota Dodane ponad rok temu,\nDzięki za adres sprawdziłam i mam estradiol, progesteron i FSH poniżej normy. Wiesz może co to oznacza?\nMoje cykle są 30 dniowe wiec chyba chodzi o faze owulacyjną.\nnie mam pojęcia – mnie te wszystkie wyniki pasują do I fazy cyklu – wtedy zauważ że wszystkie są w normie, może to jednak nie faza owulacyjna? szczerze mówiąc nie wiem jak to jest z badaniem fazy owulacyjnej – czy trzeba dokładnie trafić w dzień owulacji czy też nie – bo jeśli nie to równie dobrze ovu możesz mieć 15 lub 16 dc a wtedy wyniki mogą być już nieco inne. w 14 dc ovu mają zwykle dziewczyny z cyklami 28o dniowymi.\nMam nadzieję, że coś Ci podpowiedzą dziewczyny bardziej oblatane w temacie niż ja 😉 Mam jednak nadzieję, że te wyniki są OK 🙂\nSkarbie,a LH?????w zasadzie nic konkretnego nie mozna powiedziec na ten temat:(\nTu podaje ci link w jakich dniach cyklu bada sie hormonki\nZlota jeśli masz cykle 30-dniowe to badania zrobione w 14 d.c. są badaniami z I fazy\nZnasz odpowiedź na pytanie: Wyniki pomocy !


Malowanki dla dorosłych. Ciekawy sposób na stres. - Organic Home Spa\nadmin 4 stycznia 2016 Frywolny czas wolny165 views\nCiągły pośpiech, tysiące spraw na głowie, tysiące myśli, które nieustannie się w niej kotłują. Chociaż szczerze mówiąc, ja generalnie lubię być ze swoimi myślami…\nLubię myśleć o wielu rzeczach, marzyć, snuć w głowie swoje historie i plany, rozważać, wymyślać, zastanawiać się.\nCzasami mam wrażenie, że bardziej lubię myśleć niż rozmawiać Ale do czego zmierzam i czym chciałam się podzielić, już piszę.\nGdy buszowałam w empiku w szale świątecznych zakupów wpadła mi w ręce malowanka dla dorosłych. Owszem słyszałam o tym sposobie odreagowywania stresu, ale nigdy wcześniej go nie próbowałam. No nie licząc malowanek córki, do których chyba większość z nas gdy poproszona o pomoc się „dorwie” to po chwili, dziecko płacze a my dumnie patrzymy na nasze dzieło – księżniczka pokolorowana.\nKupiłam więc malowankę, która miała znaczący tytuł „kolorowy trening antystresowy”, i dla mnie okazał się to wspaniały sposób na odreagowanie. Lubię usiąść i kolorować te skomplikowane wzory, bo te malowanki oczywiście różnią się od tych które są dedykowane naszym dzieciom\nPrzypominają trochę kompozycje jakie powstają w naszych notatnikach podczas nudnych zebrań w pracy, no bo przecież każdy z nas je rysuje… a nie ? A propos można nawet zakupić sobie taki notes z kolorowankami, to jest czad, siedzisz na zebraniu i masz własny notesik z wzorkami, wystarczy tylko długopisem wypełnić cieniutkie przestrzenie hihih.\nAle wracając do tematu… ja maluję a obok dziewczynki z malowankami, taki trochę Return to Innocence jak w utworze Enigmy Cisza.., każda skupiona, a ja koloruję i uśmiecham się do swoich myśli, które spokojnie krążą po mojej głowie.\nPolecam, spróbujcie, mnie się spodobało.\nFajnie jest mieć znowu swoje kredki:)\njak się wyciszycjak walczyć ze stresemmalowanki dla dorosłychsposób na streswyróżnione\nPoprzedni wpisPeeling redukujący cellulit na udach i pośladkach\nNastępny wpisLuksusowy, wygładzający krem do rąk i stóp\nVanquish-bezbolesna redukcja tłuszczu\nCo pomaga na problemy skórne? Co pomaga na włosy i trądzik? Olej Tamanu…


"Dziękuję, że żyję!" - pod takim hasłem ulicami Lublina przeszedł...\nlublin.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji lubelskiej → "Dziękuję, że żyję!" - pod takim hasłem ulicami Lublina przeszedł Marsz dla Życia i Rodziny\n"Dziękuję, że żyję!" - pod takim hasłem ulicami Lublina przeszedł Marsz dla Życia i Rodziny\tprzejdź do galerii\nJak co roku, w marszu wzięły udział tysiące lublinian, dla których rodzina stanowi jedną z najważniejszych wartości.\nW tym roku marsz poprzedziła Msza św. na placu przed kościołem akademickim KUL. Przewodniczył jej bp Józef Wróbel.\n- Dziękuję wam, że przyszliście dać świadectwo umiłowania życia, że przez swoją obecność na tej Eucharystii i na marszu wyrażacie solidarność z tymi wszystkimi, którzy nieraz w zakątkach domów rozważają swoje wybory, i z tymi, którzy w przychodniach i szpitalach troszczą się o życie ludzkie od samego początku - mówił bp Józef. - Przyszliście, aby z nimi się solidaryzować i wyrazić wdzięczność tym, którzy robią, co mogą, aby każde życie było chronione, aby każde dziecko mogło znaleźć w naszej ojczyźnie bezpieczne miejsce. Jesteśmy tu też po to, aby przez świadectwo wiary i szacunku dla każdego człowieka od pierwszych dni jego życia uwrażliwiać sumienia tych wszystkich, którzy tej prawdy dostrzec nie mogą.\nSłowo do zgromadzonych na Eucharystii skierował także prorektor KUL ks. prof. Andrzej Kiciński. - Razem z wami chciałbym powiedzieć: "Dziękuję, że żyję!" - mówił rektor. - Ten lubelski Marsz dla Życia i Rodziny, ten swoisty manifest niepodległości ducha i serca jest ściśle związany z naszą katolicką uczelnią. Dziś módlmy się za nas wszystkich i za wszystkich w naszym kraju razem z władzami o to, by uznali życie od początku aż do naturalnej śmierci.\nUczestnicy marszu, który tradycyjnie już poprowadził abp Stanisław Budzik, w tym roku przeszli nieco dłużą trasę, bo aż na pl. Zamkowy. Tam odbył się piknik rodzinny oraz koncert Majki Jeżowskiej.\nTegoroczny marsz w archidiecezji lubelskiej poprzedziła akcja "Selfie dla życia". Każde zdjęcie, które zostało wykonane i opublikowane bądź przesłane mailem, zasiliło 1 złotówką specjalnie stworzony fundusz "Dobrze, że żyjesz!", a jednocześnie współtworzyło wyjątkową mozaikę w kształcie serca. - Ta akcja była naprawdę fajnym poruszeniem społecznym, bo włączyli się w nią ludzie z całej Polski - mówi pomysłodawca akcji ks. Mirosław Ładniak.\nMarsze dla Życia i Rodziny odbyły się dziś także w Chełmie i Puławach.\nKilka tysięcy osób przeszło ulicami Lublina w Marszu dla Życia.\ndodane 10.06.2018 19:46


Michał Karnowski - WP Książki\nMichał Karnowski jest znanym komentatorem sceny politycznej w Polsce.\nMichał Karnowski - prywatnie\nMichał Karnowski jest absolwentem socjologii i dziennikarstwa. Ma brata bliźniaka, dziennikarza Jacka Karnowskiego, redaktora naczelnego jednego z tygodników. Razem otrzymali Nagrodę im. Jacka Maziarskiego, za osiągnięcia publicystyczno-eseistyczne. Wraz z żoną Michał Karnowski ma dwoje dzieci.\nMichał Karnowski - kariera\nMichał Karnowski rozpoczynał przygodę z dziennikarstwem od pracy reportera w gazecie, kolejno w tygodniku oraz radiu. Był współprowadzącym ”Jazdy kulturalnej” w TVP2, dziennikarzem ”Newsweeka” oraz ”Dziennika”, gdzie awansował, ale zmienił miejsce pracy na ”Polska The Times”. Michał Karnowski założył serwis informacyjny, pracował na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego ”Uważam Rze”, a także w Programie III Polskiego Radia. W tygodniku ”W Sieci” przeprowadza wywiady razem ze swoim bratem.\nMichał Karnowski - książki\nMichał Karnowski jest autorem chętnie czytanych w naszym kraju publikacji. Pisał m.in. z Piotrem Zarembą czy Erykiem Mistewiczem, przeprowadzał wywiady z Jarosławem Kaczyńskim, Janem Rokitą i Bronisławem Wildsteinem. Najbardziej znane spośród książek Michała Karnowskiego to ”Alfabet Rokity”, ”O dwóch takich... Alfabet braci Kaczyńskich” oraz ”Anatomia władzy”.\nNiepokorny – wywiad rzeka z Bronisławem Wildsteinem


Zniżki za nocleg\nZnajdź hostel na mapie\nDo wyboru noclegu w hostelu na pewno zachęcą ceny niższe niż te w hotelach. W Norwegii jest ponad 80 hosteli, położonych we wszystkich częściach kraju. Niektóre ze schronisk działają tylko sezonowo, ale około 40 funkcjonuje przez cały rok. Nocleg można zarezerwować w sali wieloosobowej lub w pokojach jedno lub kilkuosobowych. Do dyspozycji gości są łazienki, kuchnie, a czasem nawet pralnie. Posiłki można przygotowywać samodzielnie w kuchni lub kupić w hostelowej restauracji. Hostele położone są często w niezwykle urokliwych miejscach, w pobliżu szlaków turystycznych, dzięki czemu stanowią doskonałą bazę wypadową dla zwiedzających.\nNorwegia należy do Międzynarodowej Federacji Schronisk Młodzieżowych (IYHF). Głównym celem organizacji jest zapewnienie dostępu do tanich noclegów na całym świecie, a także rozwijanie współpracy pomiędzy schroniskami w różnych krajach. Dzięki federacji schroniska się rozwijają, turyści mogą korzystać z różnych zniżek, a także na bieżąco śledzić informacje o nowopowstających schroniskach.\nW Norwegii w wielu hostelach można korzystać ze zniżek dostępnych dla członków Hostelling International. Aby uzyskać 10% zniżki za nocleg należy posiadać specjalną legitymację, którą można wyrobić także w Polsce, postępując wedle wskazówek znajdujących się na stronie Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych. Legitymację członkowską można także uzyskać wypełniając formularz na stronie norweskiej.\nCeny noclegów w hostelach zaczynają się od 200koron za łóżko w pokoju wieloosobowym. W cenie noclegu można skorzystać ze wspólnej łazienki, sali wypoczynkowej oraz kuchni (o ile jest w schronisku). W niektórych schroniskach za około 400-500 koron można wynająć pokój jednoosobowy. Pokoje czteroosobowe średnio kosztują 900-110 koron za cały pokój, do podziału na wszystkich jego mieszkańców.\nHostel Adres Telefon Czynny Cena za nocleg w pokoju wieloosobowym (w koronach) Cena za pokój 4 osobowy*\n1. Evje Vandrerhjem Syrtveit, 4735 Evje +47 37 93 11 77\n+47 91 63 77 37 20.06 – 31.08 200 560\n2. Fosseland Vandrerhjem Fosseland, 4485 Feda +47 38 35 24 77 01.01-31.12 220 pokój dwuosobowy 400\n3. Froland Vandrerhjem Eikely, 4827 Frolands Verk +47 37 03 96 80 01.01 – 31.12 200 889\n4. Hovden Vandrerhjem Lundane, 4755 Hovden +47 37 93 95 43 01.01 – 31.12 250 750\n5. Kvinesdal Vandrerhjem Utsikten 1, 4480 Kvinesdal +47 38 35 88 00 01.01 – 31.12 350 1090\n6. Lista Vandrerhjem Lista Fly og Næringspark,\n4560 Vanse +47 38 39 03 07 01.01 – 31.12 300 890\n7. Åmli Vandrerhjem Pan Garden Tveit 38, 4865 Åmli + 47 37 08 20 90 01.01 – 31.12 290 870\n*lub inny jeśli w hostelu nie ma pokoi czteroosobowych;\ncena za cały pokój za jedną dobę.\nHostel Adres Telefon Czynny Cena za nocleg w pokoju wieloosobowym (w koronach) Cena za pokój 4osobowy*\n8480 Andenes +47 76 14 12 22 01.01 – 31.12 275 1000\n8006 Bodø +47 75 50 80 48 01.01 – 31.12 350 1400\n7870 Grong +47 74 33 20 00 +47 917 39 295 01.06 – 25.07 220 840\n9143 Skibotn +47 77 71 46 10 01.01 – 31.12 350 800\n9711 Lakselv + 47 907 45 342 17.06 – 18.08 pokój jedno (400) lub czteroosobowy (650)\n8373 Ballstad +47 76 06 09 20 01.01 – 31.12 240 600\n8310 Kabelvåg + 47 76 06 98 80 31.05 – 10.08 290 1545\nLofoten Vandrerhjem Stamsund\n8378 Stamsund +47 76 08 93 34 01.03 – 15.10 160 600\n8392 Sørvågen +47 76 09 12 11 01.01 – 31.12 250 900\n9770 Mehamn + 47 974 219 00 01.01 – 31.12 475 1630\n9303 Silsand +47 48866836 01.06 – 30.09 260 835\nN-7043 Trondheim +47 73 87 44 50 01.01 – 31.12 365 pokój dwuosobowy 550\n*lub inny jeśli w hostelu nie ma pokoi czteroosobowych; cena za cały pokój za jedną dobę.\nBrumund Vandrerhjem Furuhytta\n2380 Brumunddal +47 909 33 356 01.01 – 31.12 do wynajęcia sześcioosobowe chatki od 999\nElgfaret 20, Gullbringvegen 30\n3800 Bø i Telemark +47 35 19 76 00 +47 97 54 51 40\n15.06 – 15.08 250 995\n2687 Bøverdalen +47 61 21 20 64 01.05 – 20.10 180 675\n2660 Dombås +47 61 24 09 60 +47 47466397 01.01 – 31.12 325 1260\n3660 Rjukan +47 35 09 20 40 01.01 – 31.12 225 700\n3580 Geilo +47 32 08 70 60 02.01 – 31.12 290 900\n2821 Gjøvik +47 61 17 10 11 02.01 – 20.12 330 1320\nHalden Vandrerhjem Kaserna\nGeneralveien 25 – 27,\n1769 Halden + 47 928 64 797 01.01 – 31.12 300 pokój trzyosobowy 1050\n2321 Hamar +47 62 52 60 60 01.01 – 31.12 410 1560\n2661 Hjerkinn +47 46 42 01 02 01.01 – 31.12 200 700\nBorreveien 44 A,\n3186 Borre +47 33 31 06 00 01.01 – 31.12 400 1495\n3616 Kongsberg +47 32 73 20 24 01.01 – 31.12 350 1500\n2609 Lillehammer +47 61 26 00 24 01.01 – 31.12 340 1200\nTyrivegen 51 c,\n3825 Lunde +47 35 94 90 68 01.01 – 31.12 285 700\n3540 Nesbyen +47 32 07 13 97 01.05- 15.09 200 700\n2060 Gardermoen +47 63 00 81 81 01.01 – 31.12 300 1150\n0153 Oslo +47 23 10 08 00 02.01 – 22.12 375/395 1295\n0587 Oslo +47 22 22 29 65 02.01 – 23.12 255/280 1020\n1368 Stabekk +47 67 51 80 40 10.05 – 20.08 250 1000\n0495 Oslo +47 21 02 36 00 29.05 – 18.08 230 1240\n3864 Rauland +47 35 07 32 92 01.01 – 31.12 395 1500\n1710 Sarpsborg +47 69 14 50 01 03.01 – 18.12 370 1480\n2670 Otta + 47 61 23 62 00 15.05 – 15.09 340 1390\n3632 Uvdal + 47 32 74 30 20 + 47 913 35 607\n17.06 – 01.09 190 760\n6899 Balestrand +47 57 69 13 03 27.06 – 19.08 265 1020\n5096 Bergen +47 55 20 80 70 02.01-22.12\n6888 Borgund +47 911 09 946 01.07 – 30.09 265 940\nNedre Brekkevegen 12,\n5743 Flåm +47 57 63 21 21\n01.03 – 30.10 230-300 950\n6800 Førde +47 57 82 99 60 15.05 – 15.08\n5781 Lofthus +47 53 67 14 00 20.06 – 11.08 280 pokój dwuosobowy 560\n6218 Hellesylt +47 70 26 51 28 01.05 – 30.09 260 1040\n6190 Bjørke +47 90 15 14 47\npokoje jedno (650) lub dwuosobowe (790)\n4127 Lysebotn +47 948 266 02\n17.06 – 17.08 260 1235\n5700 Voss +47 466 342 50\n01.02 – 30.11 275 580\n6410 Molde +47 71 25 94 70 +47 404 13 042\n15.04 – 30.09 300 1360\nRyfylke Vandrerhjem Vaulali\n4120 Tau +47 92456711\n01.07 – 22.08 300 1275\n4307 Sandnes +47 51 97 30 00\n01.01 – 31.12 355\n6876 Skjolden + 47 57 68 61 88\n01.05 – 30.09 250 890\n4100 Jørpeland +47 51 74 20 74\n6856 Sogndal + 47 57 62 75 75\n16.06 – 17.08\n310 620 za pokój dwuosobowy\nHenrik Ibsens gate 19,\n4021 Stavanger +47 51543636\n08.06 – 28.08 200 895-995\n4011 Stavanger + 47 51 51 26 00\n6600 Sunndalsøra + 47 71 69 87 00 01.01 – 31.12\n6065 Ulsteinvik + 47 70 00 96 00 15.05 -15.08 310 850-900\n5700 Voss +47 56 512 017\n6003 Ålesund +47 70 11 58 30 01.01 – 31.12\n6300 Åndalsnes +47 71 22 13 82 20.05 – 01.09 290 290\n1. Co to jest Vandrerhjem? Pokaż odpowiedź\nTo norweska nazwa hostelu, schroniska młodzieżowego.\n2. Co to jest Hostelling International? Pokaż odpowiedź\nJest to Międzynarodowa Federacja Schronisk Młodzieżowych (International Youth Hostel Federation). Celem organizacji jest zapewnienie młodzieży jak najtańszych noclegów w schroniskach.\n3. Co daje członkostwo w Hostelling International? Pokaż odpowiedź\nDzięki legitymacji federacji można nocować taniej w hostelach, także w Norwegii.\n4. Gdzie wyrobić legitymację uprawniającą do zniżek w Norweskich hotelach? Pokaż odpowiedź\nPoprzez formularz znajdujący się tutaj (strona norweska) lub tutaj.\n5. Czy w Polsce można wyrobić legitymację uprawniającą do zniżek w norweskich hostelach? Pokaż odpowiedź\nTak, w Polskim Towarzystwie Schronisk Młodzieżowych (PTSM). Aby korzystać ze zniżek w zagranicznych (także norweskich) hostelach należy wyrobić legitymację międzynarodową PTSM. W Polsce kartę/legitymację upoważniającą do zniżek można uzyskać postępując wedle wskazówek znajdujących się pod tutaj.\n6. Gdzie szukać taniego hostelu? Pokaż odpowiedź\n7. Gdzie można znaleźć szczegółowe informacje na temat norweskich hosteli? Pokaż odpowiedź\nNa stronie http://hihostels.no/en/hostels-norway/ znajdują się szczegółowe informacje na temat cen, wolnych terminów czy atrakcji znajdujących się w pobliżu danego hostelu. Powyższa strona gromadzi informacje na temat hosteli należących w Norwegii do stowarzyszenia Hosteling International.\n8. Czy muszę wcześniej zarezerwować nocleg w hostelu? Pokaż odpowiedź\nLepiej tak, szczególnie w sezonie wakacyjnym. Należy dokładnie przeczytać regulamin rezerwacji, aby nie stracić ewentualnej zaliczki za nocleg.\n9. Czy w hostelu są kuchnie dostępne dla gości? Pokaż odpowiedź\n10. Czy w pokojach wieloosobowych istnieje podział na kobiety i mężczyzn? Pokaż odpowiedź\nW niektórych hostelach jest możliwość zarezerwowania noclegu w pokoju wieloosobowym przeznaczonym tylko dla kobiet lub tylko dla mężczyzn. Takie informacje dostępne są na stronach internetowych oraz w najpopularniejszym internetowym „katalogu” norweskich hosteli, czyli hihostels.\n11. Czym różni się hotel od hostelu? Pokaż odpowiedź\nPrzede wszystkim w hostelu można skorzystać z taniego noclegu w pokoju wieloosobowym lub kilkuosobowym. Przeważnie różnice widać również w cenie, ale nie jest to regułą. Do dyspozycji hostelowych gości jest także kuchnia oraz pralnia.\n12. Jakie są standardy norweskich hosteli? Pokaż odpowiedź\nWbrew powszechnemu mniemaniu o niskich standardach hosteli, te norweskie mogą zaskoczyć bardzo wysokim standardem, wyglądem, wyposażeniem i dostępem do wielu atrakcji.\n13. Czy nocując w hostelu trzeba mieć swój śpiwór? Pokaż odpowiedź\nW hostelu można wypożyczyć pościel za dodatkowa opłatą.\n14. Czy w pokojach są łazienki? Pokaż odpowiedź\nNiektóre pokoje mają własną łazienkę, ale są droższe od pokoi bez łazienek. W przypadku tańszych pokoi z jednej łazienki korzystają mieszkańcy kilku sypialni.\n15. Czy recepcja jest czynna całą noc? Pokaż odpowiedź\nNie we wszystkich hostelach, dlatego lepiej sprawdzić tę informację wcześniej.\n16. Czy hostele są także w mieście, czy tylko na obrzeżach lub w górach? Pokaż odpowiedź\nW Norwegii hostele są zarówno w centrum miast, na ich obrzeżach oraz na terenach oddalonych od zamieszkanych osiedli.\n17. Czy hostele działają sezonowo czy przez cały rok? Pokaż odpowiedź\nCzęść działa tylko sezonowo.\n18. Gdzie tanio nocować w Oslo? Pokaż odpowiedź\nW Anker Hostel, Sentrum Hostel oraz w Oslo Vandrerhjem Haraldsheim.


Forum Sędziów Rzeczypospolitej Polskiej • Zobacz wątek - Największe porażki i szkody w 2014 roku\nprzez Dreed » wtorek, 30 grudnia 2014, 21:20\nDrodzy użytkownicy naszego Forum dyskusyjnego dla Sędziów RP.\nRok 2014 dobiega końca i w tym temacie podajemy "buraki" w wymiarze sprawiedliwości, czyli kto i jakie szkody uczynił.\nZapraszam do szerokiej i niemalże całkowicie bezmoderacyjnej dyskusji. Wrzucamy wszystko co uważamy za porażkę lub celowe niszczenie sądownictwa w Polsce. Nie żałujmy również ocen osobom odpowiedzialnym za ten stan.\nKomu czerwoną kartkę,a komu tylko żółta?\nRe: Największe porażki i szkody w 2014 roku\nprzez Johnson » wtorek, 30 grudnia 2014, 21:21\nPorażka to zakup lexa dla sądów na rok 2015.\nZresztą całe to centrum zakupów to jedna wielka porażka.\nprzez andrzej74 » wtorek, 30 grudnia 2014, 21:58\nSprzed RTV, audio zainstalowany na salach rozpraw i ... Czeka, czeka, czeka, rok minął czeka, a mi dzisiaj na starym kompie na jednej z tych sal szla..g trafił protokół. Ciekawe ile jeszcze poczekamy aż ktoś ten nowy sprzęt użyje....No ale on wowczAs nowy już nie będzie.\nRe: Odp: Największe porażki i szkody w 2014 roku\nprzez inger » środa, 31 grudnia 2014, 00:24\n1/Przebieg procesu stanowienia prawa i przy tym zupełny brak skrupułów i poczucia obciachu.\n2/Pierwsze miesiące doręczeń przez PGP.\n3/Chorobowe 80 procent.\nprzez Joasia » czwartek, 1 stycznia 2015, 16:37\nNajwiększa porażka, obciach i szkodnictwo to wciąż (niestety) sędzia Hajduk.\nI KRS, która nie reaguje na jego działalność.\nNa drugim miejscu opublikowane w Republice rozmowy SSN z SNSA.\nDalej ex aequo:\n- doręczenia przez InPost (korespondencja sądowa w sex schodach, z dostępem kioskarek i facetów z wytatuowanymi kropkami pod oczami, nie do odebrania bo "wyszłem do jutra" albo "urlop")\n- 80% chorobowe przy niezmienionej zasadzie że sędzią się jest non stop, przy niezmniejszonym zakresie zadań oraz nadal aktualną wykładnią SN, że sędzia ma podobno rzetelnie korzystać ze zwolnień, gdy trzeba także na nich pracując\n- sprawa kosztów dojazdu - z tym, że nie wiem, co gorsze: postawa MS-u, postawa posłów, czy postawa środowiska sędziowskiego.\nprzez ropuch » czwartek, 1 stycznia 2015, 19:09\nJa tam się zgadzam z Josią ... nawet co do kolejności ...\nprzez amelius » czwartek, 1 stycznia 2015, 20:11\nprzez Coccinelle14 » niedziela, 4 stycznia 2015, 01:13\na ja do tego dodam:\n- obniżenie wymagań dla asystentów sędziów\n(co prawda, to nie w 2014 r. weszła nowelizacja, ale skutki coraz bardziej właśnie w 2014 r. widać), byłam asystentem i wiem co my - po egzaminie sędziowskim, pisaliśmy dla sędziów i jakiej to było wartości merytorycznej, a teraz zatrudnia się ludzi, którzy aktów stanu cywilnego w stwierdzeniu nabycia spadku nie potrafią dobrze sprawdzić. Po co mi asystent (a raczej 1/3 etatu asystenta), jeśli na wszystko co mu zlecę muszę tyle samo czasu poświęcić, co gdybym robiła sama od początku.\nDołączył(a): wtorek, 7 stycznia 2014, 00:51\nKim jestem ?: sędzia młody stażem:)\nprzez promo » niedziela, 4 stycznia 2015, 07:42\nZgadzam się z Joasią. Dodałabym jeszcze realizowany plan całkowitego uzależnienia KSSiP od MS ( w projekcie zmiany ustawy przewidziano możliwość odwołania dyrektora w każdym czasie w trakcie kadencji i możliwość sprzeciwu wobec wykładowcy -sprzeciw byłby jest wiążący wobec Rady Programowej a nie musi być umotywowany).\nprzez kzawislak » niedziela, 4 stycznia 2015, 19:49\npromo napisał(a): Zgadzam się z Joasią. Dodałabym jeszcze realizowany plan całkowitego uzależnienia KSSiP od MS ( w projekcie zmiany ustawy przewidziano możliwość odwołania dyrektora w każdym czasie w trakcie kadencji i możliwość sprzeciwu wobec wykładowcy -sprzeciw byłby jest wiążący wobec Rady Programowej a nie musi być umotywowany).\nZgodnie z art. 8 Magna Carta of Judges\nWstępne i permanentne szkolenie jest prawem i obowiązkiem sędziów. Organizacja szkoleń podlega nadzorowi organów wpisanych w system sądownictwa. Szkolenie stanowi ważny element gwarantujący niezawisłość sędziów oraz jakość i wydajność systemu sprawiedliwości\nw normalnych systemach oznacza to, że pozostałym władzom nic do szkolenia sędziów, ale skoro w naszym nadzór MS nad sądownictwem jest ok, to i nikt nie widzi nic złego w tym, że władza wykonawcza może - poprzez określanie programów szkoleń oraz wybór osób kierujących takimi szkoleniami - wpływać na interpretację przepisów\nciekawie na ten temat: J. Thomas, Rady sądownictwa w Europie, „Krajowa Rada Sądownictwa. Kwartalnik” 2009, nr 1.\nprzez inger » niedziela, 4 stycznia 2015, 21:45\nJedną z porażek i rozczarowań roku było pominięcie w mediach odejścia i pożegnania I Prezesa SN St. Dąbrowskiego.\nPrzy czym ten brak zainteresowania i publicznej żałoby jest tylko pochodną innego zjawiska, które również jest porażką, systematycznie postępującą od przełomu tysiącleci.\nprzez Włóczykij » niedziela, 4 stycznia 2015, 22:00\ninger napisał(a): Jedną z porażek i rozczarowań roku było pominięcie w mediach odejścia i pożegnania I Prezesa SN St. Dąbrowskiego.\no tym powiedziałam w trakcie Konferencji o e-protokole (zwł. że w tym czasie TVN bardzo przeżywało śmierć znanego prezydenta, który miał "takie sobie" wzory do przekazania dla potomności, a przy tym nie był z naszego kraju, choć światowo ważna postać)\n9.01.2015 r. rocznica pożegnania\nprzez Porasek » niedziela, 11 stycznia 2015, 19:28\nJoasia napisał(a): Na drugim miejscu opublikowane w Republice rozmowy SSN z SNSA.\nTu zgoda co do porażek. Z tym że nie same nagrania (tu nic zdrożnego nie ma), ale oświadczenie nagranego sędziego SN w tej sprawie.\nZ tym chorobowym ... absolutnie porażka.\nObecnie InPost wydaje się w porządku - tu nie widzę porażki.\nMoim zdaniem porażką są e-protokoły, które zresztą zostają rozszerzone i na inne postępowania (porażka się poszerza)\nKrólikowski, Hajduk - nie mam zdania.\nprzez Dreed » poniedziałek, 12 stycznia 2015, 18:37\nPorasek napisał(a): ....\nBo nie miałeś widać kontaktu z ich działalnością\nTe nominacje, a szczególnie drugą, dałbym w rankingu 10-lecia.\nprzez Porasek » poniedziałek, 12 stycznia 2015, 21:52\nDreed napisał(a): Bo nie miałeś widać kontaktu z ich działalnością\nKrólikowskiego to tyle co widziałem (i słuchałem, przelotnie rozmawiając) na dwóch szkoleniach. Człowiek lekko natchniony, ale chyba wierzy (nie wiem dlaczego) w reformę karnego. Jako karnik mogę jedynie powiedzieć, że Królikowski aczkolwiek teoretycznie zna karne, to chyba nigdy nie zajmował się karnym praktycznie i pewnie nigdy nie był na sali sądowej (a tylko na wykładowych).\nZ Hajdukiem nie miałem kontaktu.\nprzez bogumil » piątek, 16 stycznia 2015, 20:40\nStałe wzmacnianie nadzoru MS nad sądami bez oglądania się na ingerencje w niezależność sądów gwarantowaną Konstytucją RP>\nprzez Caramon » czwartek, 22 stycznia 2015, 22:49\nMogę tylko zgodzić się z przedmówcami i nie trzeba już tego powtarzać. Od siebie mogę dodać tylko jako porażkę może już nie tyle same sale do nagrywań e-protokołów, ale ten szczególny sprzęt w postaci takiej "lampki" co ma być kamerą do dokumentów, bo nam na szkoleniu już od razu powiedziano, iż tego się praktycznie nie wykorzystuje, a koleżanka stwierdziła, ze informatycy powiedzieli jej, że kosztowało to 3,5 tyś dolarów. Tymczasem w sekretariacie drukarka ciągle się psuje i zacina doprowadzając biedne protokolantki do rozpaczy jak mają rozpisać sprawę z 30 paroma oskarżonymi na kilka terminów.\nprzez M.A.E. » piątek, 23 stycznia 2015, 13:02\nCaramon to to? Od kilku dni zastanawiam sie do czego służy\nprzez Graffi » piątek, 23 stycznia 2015, 13:07\nto właśnie to\nprzez pioter » piątek, 23 stycznia 2015, 15:20\nKamera do skanowania dokumentów ?\nprzez Volver » piątek, 23 stycznia 2015, 15:51\ndalszy totalny brak koncepcji reformy sądownictwa w obecnym rządzie(a rządy trwają już 8 rok)\nzaniechanie przez KRS prac nad przywróceniem instytucji asesora sądowego czy "sędziego na próbę"\nrozszerzanie porażki(jak ktoś ładnie to nazwał) zwanej e-protokołem\nbrak wyraźnej reakcji w Sądzie Najwyższym na zachowanie sędziego, biorącego udział w pogawędkach o kasacji\nprzez andrzej74 » piątek, 23 stycznia 2015, 16:00\nTo cos na zdjęciu stoi iu nas na salach od paru miesięcy i kurz zbiera\nprzez pioter » piątek, 23 stycznia 2015, 19:07\nandrzej74 napisał(a): To cos na zdjęciu stoi iu nas na salach od paru miesięcy i kurz zbiera\nMożna wykorzystać jako lampkę, jak jest słabe oświetlenie na sali - sprawdziłem\nprzez M.A.E. » piątek, 23 stycznia 2015, 20:48\nu mnie tylko ta mniejsza świeci, większa nie i na dodatek jest za stołem na sali\nprzez Adek » sobota, 24 stycznia 2015, 18:22\nczy u was też na ławie oskarżonych- obwinionych nie ma mikrofonu


Łukasz Małkowski: Po przerwie wyszliśmy z szatni z zębem - Sport WP SportoweFakty\nŁukasz Małkowski: Po przerwie wyszliśmy z szatni z zębem\nDo ostatnich godzin ważyło się czy mecz Ruchu Radzionków z GKP Gorzów Wielkopolski dojdzie do skutku. W klubie z woj. lubuskiego kasa była pusta i włodarze musieli szukać pieniędzy na wyjazd drużyny na Śląsk. Ostatecznie zespół Krzysztofa Pawlaka na mecz pojechał i wrócił z cennym punktem.\nMarcin Ziach 13 Marca 2011, 14:33\nMecz Ruchu z GKP Gorzów Wlkp. stał na niskim poziomie. W przeciągu całego spotkania zawodnicy obu drużyn zdołali oddać raptem jeden celny strzał na bramkę. Jedną z przyczyn był z pewnością kiepski stan murawy stadionu w Bytomiu-Strożku, ale również skuteczność obu drużyn pozostawiała wiele do życzenia. Po końcowym gwizdku sędziego trenerzy obu drużyn uznali wynik za sprawiedliwy. Nieco bardziej wylewni w swoich komentarzach byli gracze gorzowskiej drużyny.\n- Remis może i jest wynikiem sprawiedliwym, bo obie drużyny miały swoje okazje. Ten punkt nie jest jednak dla nas powodem do pełni zadowolenia, bo mogliśmy wywieźć stąd cenne trzy punkty. Punkt z pewnością nie zadowala do końca żadnej z drużyn, ale chyba nikt po tym meczu nie ma powodów do narzekań - przyznaje Łukasz Małkowski, pomocnik GKP.\nGorzowianie zdominowali Cidry szczególnie na początku drugiej połowy, kiedy zespół trenera Artura Skowronka nie potrafił wyjść z piłką z własnej połowy. Prym w ofensywie obok Małkowskiego wiedli też Adrian Łuszkiewicz, Adam Banasiak i Emil Drozdowicz. Żaden z nich nie umiał jednak stworzyć realnego zagrożenia pod bramką Łukasza Skorupskiego.\n- W pierwszym kwadransie drugiej połowy wyszliśmy z szatni z zębem. Mieliśmy kilka świetnych okazji do zdobycia bramki, ale brakowało szczęścia i skuteczności. Będziemy musieli w nadchodzącym tygodniu popracować nad wykańczaniem akcji i w meczu z Kolejarzem musimy trafiać do siatki, żeby zdobyć komplet punktów. Nasza sytuacja w tabeli nie jest na tyle dobra, żebyśmy mogli pozwolić sobie na stratę punktów na własnym stadionie - przekonuje 23-letni zawodnik gorzowskiej jedenastki.\nerre 13-03 17:26 Zgłoś komentarz\nSzczerze to sie w ogole zastanawiam jakim cudem klub bez 1000zł na koncie podpisał kontrakty z 5 nowymi piłkarzami. Az sie dziwie, ze ci zawodnicy przyszli do Gorzowa. Ale moze to dobrze, ze\nzamiast na kase patrza na forme promocji. To ambitne chłopaki, powodzenia!\nkurator 13-03 16:10 Zgłoś komentarz\na co kase na zęby dostaliście dopiero w przerwie ???\nwef 13-03 15:48 Zgłoś komentarz\nPRzemeblowany skład z ogromnymi problemami, a jak wlka walki i ambicja! Oby tak dlaej chlopaki!\nRadzionków Gorzów Wielkopolski Łukasz Małkowski GKP Gorzów Wlkp. Ruch Radzionków Fortuna I liga Polska Piłka nożna


3-gwiazdkowy De L Ecole Centrale Hotel znajduje się w samym sercu Paryża.\nObiekt jest położony w pobliżu Muzeum Orsay, Luwr i Ogród Luksemburski, w niewielkiej odległości od stacji metra Temple. Obiekt jest położony w odległości 20-minutowego spaceru od centrum Paryż.\nObiekt posiada 22 wygodnych pokoi wyposażonych w telewizję satelitarną, prywatną toaletę, sejf prywatny, klimatyzację i mini bar. Pokoje dla gości oferują perski wystrój oraz dywanowe podłogi.\nKażdego rana serwowane jest śniadanie w formie bufetu od 07:00 tot 10:00.\nGoście mogą dostać się do De L Ecole Centrale Hotel samochodem z lotniska Palu-Mutiara w ciągu 15 minut.\nZarówno przechowywalnia bagażu, skrytka depozytowa i winda jak komputery, kserokopiarka i centrum biznesowe są dostępne na miejscu.\nHotel Ecole Centrale, Francja\nIbis Budget Paris Clichy Nouveau Paris Park Hotel Shangri La Hilton Paris Ritz Paris Paris Porte Maillot Camping Paryż Paris Bercy Lorette Hotel Paris Villette Hipotel Paris Bordeaux Ménilmontant Delavigne Hotel Fiat Paris Hipotel Paris Montmartre Gare Du Nord Paris Nord Hotel Du Quai De Seine Paris Ibis Styles Paris La Defense Courbevoie Hotel Hotel Imperial Paris Disney's Hotel New York Disneyland Paris Hotel Europe Saint Severin Paris Domaine De La Corniche Hotel Rolleboise Pullman Charles De Gaulle Hotel Paris Pullman Chateau De Versailles Hotel Sofitel Paris Le Faubourg Hotel Bed And Breakfast Laos Paris Hotel Montpensier Paris Le General Hotel Paris Yourte Proche Provins Hotel Bannost Eiffel Tour Perfect Apartment Paris\nHotel Melia Grand Hermitage Park Golden Beach Bułgaria Bayside Royal Sun Hotel Chania Mariant Majorka Hotel Ferdynand Rzeszów Maranello Village Villa Mustafa Montefalco Alagare Hotel Lausanne Marina Holiday Club Aparthotel Pomorie Penzion Villa Regia Kosice Emmet Hotel Clonakilty Olivo Hotel Arco Apartment Podgora Kastel Studio Stipic Apartment Zagreb Alba Hotel Rouen Quality Hotel Reims\nCalella-hotels.com Hoteles-en-playadelingles.com Hotels-zurich.com Hotels-in-poitiers.com


Ciekawostki - Kreatorzy Uśmiechu\nJAK CZĘSTO TRZEBA CZYŚCIĆ ZĘBY W GABINECIE?\nCo pół roku? Raz na dwa lata?\nW ogóle nie potrzebuję, ja dobrze myję zęby!\nZ całą pewnością dobrze myjesz zęby, a profesjonalne czyszczenie w gabinecie jest potrzebne minimum raz na pół roku.\nCzy wiesz co Ci to da?\nTo oczywiste, że ładny uśmiech, przyjazny oddech i dobre samopoczucie. Czy jeszcze coś? Tak! Bezpieczeństwo, zmniejszenie ryzyka chorób cywilizacyjnych kardiologicznych i neurologicznych. Ich ryzyko wzrasta gdy chore jest najbliższe otoczenie zęba (przyzębie).\nNa granicy zęba i dziąsła, oraz pomiędzy zębami jest wiele „zakamarków” których nikt sobie sam nie oczyści. Tam zbiera się najpierw płytka nazębna (resztki pokarmowe + bakterie). Z czasem zostaje ona nasycona jonami wapnia ze śliny, tak powstaje kamień nazębny. Bakterie produkują kwasy, działające niekorzystnie w dwu kierunkach:\n1) niszczenie powierzchni zęba (najpierw powstaje odwapnienie, odczuwamy ją jako nadwrażliwość, potem powstaje próchnica)\n2) niszczenie przyzębia czyli dziąseł, kości zębodołu i powierzchni korzenia zęba. (Tak powstaje choroba przyzębia prowadząca do utraty zębów. Gdy przyzębie jest chore i pełne bakterii, pojawia się nieprzyjemny zapach z ust, dochodzi do ropienia i krwawienia z dziąseł. Ryzyko chorób cywilizacyjnych wzrasta, gdyż bakterie masowo przedostają się do krwioobiegu.)\nAle przecież ja myję zęby specjalistyczną pastą do zębów!\nTo prawda, są takie pasty ale nie usuwają one przyczyny, tylko objawy. W dodatku tylko przez jakiś czas.\nJakie mogą być objawy zapalenia dziąseł lub choroby przyzębia?\nMoże to być nadwrażliwość; próchnica; nieprzyjemny zapach z ust; krwawienie z dziąseł; ropienie z dziąseł; rozchwianie zębów; obnażenie powierzchni korzenia zęba, czyli recesja. Według wszystkich statystyk stomatologicznych główną przyczyną utraty zębów jest właśnie choroba przyzębia.\nJeżeli rzeczywiście dobrze myjesz zęby i profesjonalnie czyścisz je raz na pół roku to możesz o tym zapomnieć!\nA czy czyszczenie zębów i przyzębia boli?\nNie! Profesjonalna profilaktyka nie boli! Natomiast nieumiejętne czyszczenie zębów, niestety boli. Najgorszy jest pośpiech i brak wnikliwego badania stanu zębów. Ustalenie faktycznego stanu zębów daje nam informację jaką metodę czyszczenia dobrać, lub jaką procedurą poprzedzić zabieg, aby nie bolało! Jest również taki zabieg, który zawsze wywołuje dolegliwości bólowe. Jest nim piaskowanie!\nCzy można zastąpić zabieg piaskowania jakimś innym?\nZdecydowanie tak! Istnieje wiele preparatów które nie działają tak agresywnie i ściernie na powierzchnię zębów. Nie wywołują one nadwrażliwości, lecz przeciwnie znoszą ją. Doczyszczają powierzchnię zęba i nie niszczą jej.\nW takim razie jakie zabiegi trzeba wykonać?\nO tym decyduje stomatolog po badaniu zębów i przyzębia. Może to być skaling ultradźwiękowy, polerowanie zębów pastą profilaktyczną, reminaralizacja, użycie hydroksyapatytu który odbudowuje powierzchnię zęba i znosi nadwrażliwość, fluoryzacja.