Schulz Charles M. - książki » BiblioNETka\nStrona autora w Wikipedii: http://pl.wikipedia.org/wiki/Charles_M._Schulz\nByła ciemna, burzliwa noc: Część 1\nByła ciemna, burzliwa noc: Część 2\nOto druga część historii – a właściwie historyjek komiksowych – o tym, jak Snoopy postanawia zostać pisarzem. Pierwsze zdanie już ma: "Była ciemna, burzliwa noc". Zmaganiom z materią kolejnych zdań przygląda się reszta Fistaszków: dopowiadając, krytykując i przeszkadzając. No i snując własne wątki – na pozór dziecinne, ale tak naprawdę po dorosłemu zawikłane. Warto wejść w świat Schulza choćby po to, by samemu się w nim przejrzeć. Może rozpoznamy siebie w którymś z Fistaszków? Michał Rusinek [Nasza Księga...\n"Świat »Fistaszków« to mikrokosmos, mała komedia ludzka zarówno dla czytelnika niewinnego, jak i wyrobionego". Umberto Eco "Fistaszki zebrane 1950-1952" to pierwszy tom kolekcji arcydzieł Charlesa M. Schulza, w którym pojawia się wiele znanych i lubianych postaci: Lucy, Schroeder, Snoopy, mały Linus, no i Charlie Brown. Książka zawiera esej Davida Michaelisa o życiu i twórczości Schulza, wywiad z Schulzem na temat jego drogi artystycznej oraz wstęp Kamila M. Śmiałkowskiego. Z pewnością oczaruje zarówno n...\nW drugim tomie kolekcji słynnych komiksów Charlesa M. Schulza "Fistaszki zebrane. 1953-1954" poza debiutującym Pig-Penem pojawiają się znani wszystkim bohaterowie, m.in.: wiecznie przegrany Charlie Brown, filozoficznie zamyślony Linus, zrzędliwa Lucy i ekscentryczny Snoopy. "Świat »Fistaszków« to mikrokosmos, mała komedia ludzka zarówno dla czytelnika niewinnego, jak i wyrobionego". Umberto Eco Książka zawiera także notę biograficzną Schulza autorstwa Gary'ego Grotha, indeks oraz wstęp Jerzego Szyłaka. ...\n"Świat »Fistaszków« to mikrokosmos, mała komedia ludzka zarówno dla czytelnika naiwnego, jak i wyrobionego". Umberto Eco W czwartym tomie bestsellerowej serii "Fistaszki zebrane" ulubiony przez wszystkich pies rasy beagle uniezależnia się. Snoopy usiłuje wykraść Linusowi kocyk bezpieczeństwa, oddaje się działalności parodystycznej, dołącza do drużyny baseballowej, a pod koniec książki uczy się spać na dachu własnej budy – co jest wydarzeniem o epokowym znaczeniu! Oczywiście fani Schroedera, Lucy, Linusa, ...\n"Świat »Fistaszków« to mikrokosmos, mała komedia ludzka zarówno dla czytelnika naiwnego, jak i wyrobionego". Umberto Eco Pierwsza dekada "Fistaszków" dobiega końca! Z tej okazji w świecie Schulza pojawia się nowa postać – Sally, siostra Charliego Browna. Lucy zaczyna udzielać porad psychiatrycznych, Linus zakochuje się na krótko i bez wzajemności w nauczycielce, a Snoopy toczy walkę z budowniczymi autostrady mającej przebiegać przez środek jego budy. Ten tom zawiera również dwie najsłynniejsze historyjki o...\n"Mam naturalnie kręcone włosy" – te brzemienne w skutki słowa wypowiada nowa bohaterka "Fistaszków zebranych", próżna Frieda, właścicielka kota Farona. W tym tomie – zawierającym historyjki z początku lat sześćdziesiątych, bodaj najlepszych lat Schulza – Sally zaczyna dorastać, Snoopy próbuje przetrzymać kryzys pewnej ptasiej rodziny, Linus nadal kocha się w pani Othmar, a drużyna baseballowa się rozwiązuje. Aaa! "»Fistaszki« były i zawsze będą najwspanialszym komiksem świata. Brawo!" Ray Bradbury [Nas...\nOto książka na 5! W tym tomie, zawierającym kolejne historyjki komiksowe z lat sześćdziesiątych, pojawi się nowy bohater o imieniu 5 oraz jego mniej znane siostry, 3 i 4 (nie znasz ich? to nie pierwsza i nie ostatnia niespodzianka!). Charlie Brown przeżyje sądny dzień, gdy ruda dziewczynka przyjdzie na mecz baseballu – to się musi źle skończyć. Pojawi się też kilka dłuższych historii, na przykład o Linusie, który startuje w wyborach przewodniczącego samorządu szkolnego, i o traumatycznym pobycie Snoopy’ego w sz...\nW tym tomie światem Fistaszków wstrząsają dwa wielkie wydarzenia. Po pierwsze, Snoopy wkłada pilotkę i gogle, po czym wspina się na dach budy, by wyruszyć na pierwszą z wielu potyczek z osławionym Czerwonym Baronem. Po drugie zaś, Charlie Brown na letnim obozie zaprzyjaźnia się z chłopcem o imieniu Roy, który wprowadzi do kręgu zaprzyjaźnionych dzieci swoją koleżankę – piegowatą i energiczną Peppermint Patty... Charles M. Schulz (1922-2000). Grafik amerykański, znany na całym świecie dzięki komiksowi "Fistaszk...\nW tym tomie Snoopy niemal całkowicie przeistacza się w asa lotnictwa z czasów pierwszej wojny światowej, choć zdarza mu się również wcielać w mistrza w siłowaniu się na rękę, łyżwiarza figurowego, sępa i "Beagle’a z Cheshire"! A czy wiedzieliście, że Charlie nie był pierwszym właścicielem Snoopy’ego? Tutaj znajdziecie wyjaśnienie tej wielkiej tajemnicy... Pojawiają się też nowe postaci: Franklin i José Peterson, ale nie zabraknie oczywiście Charliego i Sally, Linusa i Lucy, Schroedera oraz patrzącej na was z okł...\n"Czy można mieć jakieś wątpliwości, że »Fistaszki« zbliżają się do końca burzliwych lat sześćdziesiątych? Lucy oświadcza, że jest "nową feministką", Peppermint Patty pakuje się w kłopoty, gdy narusza szkolny regulamin dotyczący stroju, a Snoopy trafia w sam środek zamieszek na farmie Daisy Hill, zakończonych użyciem gazu łzawiącego. Nie wspominając o tym, że mały ptasi kompan słynnego beagle’a dostaje imię... Woodstock!" Wstęp do tego jubileuszowego (już dziesiątego!) tomu "Fistaszków zebranych" napisał ich tłum...\n"Dzieło Charlesa M. Schulza pokazało mi, czym może być komiks, i sprawiło, że sam zapragnąłem zostać autorem komiksów". Bill Watterson, twórca komiksu "Calvin i Hobbes" W tym tomie Snoopy porzuca rolę asa lotnictwa z czasów pierwszej wojny światowej, by przedzierzgnąć się w Joego Luzaka. Zaczytuje się również książeczkami pani Oli Bajki o sześciu puchatych króliczkach. Sally przeżywa szkolne udręki, a Peppermint Patty, Marcie, Charlie oraz Snoopy jadą na letni obóz. Z kolei Woodstock pragnie zostać orłem i zako...\n"Dzieło Charlesa M. Schulza pokazało mi, czym może być komiks, i sprawiło, że sam zapragnąłem zostać autorem komiksów". Bill Watterson, twórca komiksu "Calvin i Hobbes" Snoopy, Woodstock i reszta ferajny rozgrywają kilka emocjonujących partii tenisa. Urodzony w poprzednim tomie Rerun van Pelt wreszcie pojawia się we własnej osobie (i zostaje przyjęty do drużyny baseballowej), szkoła, do której chodzi Sally, zyskuje samoświadomość, a Marcie "pomaga" Peppermint Patty... [Nasza Księgarnia, 2015]\nFistaszki zebrane: 1975-1976\n"Dzieło Charlesa M. Schulza pokazało mi, czym może być komiks, i sprawiło, że sam zapragnąłem zostać autorem komiksów". Bill Watterson, twórca komiksu "Calvin i Hobbes" Kiedy historia Fistaszków osiąga półmetek, rodzina Snoopy'ego powiększa się o brata Spike'a, siostrę Bellę, a nawet siostrzeńca. Ponadto w tym tomie pojawia się trójkąt miłosny pomiędzy Linusem, Snoopym i Truflą, Peppermint Patty zaś startuje w wyścigu lotniczym i zapisuje się do szkoły dla psów. Charlie poznaje swego baseballowego idola, Jo...\n"Dzieło Charlesa M. Schulza pokazało mi, czym może być komiks, i sprawiło, że sam zapragnąłem zostać autorem komiksów". Bill Watterson, twórca komiksu „Calvin i Hobbes” W tym tomie "Fistaszków zebranych" rozgrywa się prawdziwy i zaskakujący dramat: Ciężko chory Charlie trafia do szpitala, jego przyjaciele zaś ogromnie się z tego powodu martwią. Jednak reszta historyjek z tego wieńczącego lata 70. zbioru nie jest już tak posępna: Snoopy wyrusza na kolejne wyprawy ze swym ptasim zastępem skautów, Peppermint Pat...\n"Charles Schulz był amerykańskim skarbem narodowym: artystą, filozofem i przenikliwym obserwatorem życia". Bill Clinton „Fistaszki” wkraczają w lata osiemdziesiąte. Spike zaciąga się do wojska, pojawia się też Marbles, drugi z braci Snoopy’ego. W tym tomie Peppermint Patty jest świadkiem „cudu z motylem”, Sally zaczyna tyć, drużyna Charliego traci swoje boisko baseballowe, a Linus wciąż nie chce być „słodkim misiaczkiem” Sally. Ponadto Snoopy przeżywa przygody z ptasim zastępem skautów, a Molly Volley i „Beks...\n„Fistaszki” wkraczają w barwną połowę lat osiemdziesiątych wraz z nastolatkami włóczącymi się po centrach handlowych, punkami (Snoopy z irokezem!), zabójczymi pszczołami i kometą Halleya. Dzieciaki wyjeżdżają na obóz przetrwania, asa lotnictwa z czasów pierwszej wojny światowej rozkłada grypa, Charlie pozuje do sesji zdjęciowej w kostiumie kąpielowym, a Peppermint Patty dostaje zrzędliwego korepetytora... Do tego pojawiają się Molly Volley, nieznośna karierowiczka Tapioca Pudding, a także Spike i jego wierny kaktus...\n"Charles Schulz był amerykańskim skarbem narodowym: artystą, filozofem i przenikliwym obserwatorem życia". Bill Clinton Dziewiętnasty tom „Fistaszków” obfituje w romanse: Charlie podejmuje próbę flirtu w klasie i zostaje wysłany do szkolnej higienistki, a Linus bezskutecznie zaleca się do „Lydii” wielu imion. Inne historie dotyczą pobytu Snoopy’ego w szpitalu z powodu kontuzji kolana odniesionej podczas gry w hokeja, niefortunnej kariery Sally jako dramatopisarki oraz dewastującego pole golfowe oddziału Legii C...\n"Fistaszki" świętują swoje czterdzieste urodziny! Snoopy i Spike odmawiają startu w konkursie na najbrzydszego psa, zgłaszając do niego swego brata Olafa. Charlie i Marcie świetnie się bawią razem na letnim obozie, podczas gdy Peppermint Patty szaleje z zazdrości w letniej szkole. Tymczasem Linus stara się nawracać niedowiarków, zakładając Ruch Wielkiej Dyni. W tym celu roznosi po domach specjalne broszury. Marcie nie wytrzymuje presji bycia dobrą uczennicą, a Charlie wreszcie zaczyna się umawiać z dziewczyną… k...\nW tym tomie „Fistaszków zebranych” miłość przybiera różne formy i odcienie: w Charliem na nowo budzi się uczucie do małej rudej dziewczynki, Linus nie potrafi zaimponować Lydii, Sally wyrusza do Hollywood, Marcie usycha z tęsknoty za asem lotnictwa z czasów pierwszej wojny światowej, który z kolei zdecydowanie przesadza z piwem korzennym, a Peppermint Patty i Marcie próbują zmusić Charliego, żeby wybrał między nimi dwiema. Snoopy’ego natomiast ogarnia niebezpieczna obsesja na punkcie… ciasteczek. [Nasza Księgarn...\nW 22. tomie "Fistaszków zebranych" widzimy, jak cała ferajna czeka… i czeka… i czeka na autobus, który nigdy nie przyjeżdża. Poza tym Charlie Brown w końcu zdobywa zwycięski punkt w meczu baseballu, pokonując wnuczkę samego Roya Hobbsa! Linus lobbuje w Białym Domu, by nominować Snoopy’ego na wolne miejsce w Sądzie Najwyższym (niestety, ostatecznie trafia się ono Ruth Bader Ginsburg), Woodstock odkrywa zaś dziennik swego zaginionego dziadka, opisującego ze szczegółami ciężkie życie w niewoli (czyli w klatce dla ptak...\n"Charles Schulz był amerykańskim skarbem narodowym: artystą, filozofem i przenikliwym obserwatorem życia". Bill Clinton W dwudziestym trzecim tomie "Fistaszków zebranych" Charlie Brown zaczyna chodzić na kurs tańca… i zostaje zaproszony na bal zakochanych! Światowej sławy adwokat musi się zmierzyć z wyjątkowo trudnymi sprawami, Rerun chce, żeby Snoopy wyszedł się z nim pobawić, a Linus słyszy wyjące po nocach kojoty. Charles M. Schulz – amerykański grafik, znany na całym świecie dzięki komiksowi "Fista...\nFistaszki: Drugie spotkanie\nFistaszki: Pierwsze spotkanie\nFistaszki: Trzecie spotkanie\nPieskie życie: Część 1\nPrzekazujemy w Państwa ręce kolejną część obrazkowych przygód Snoopy'ego i reszty Fistaszków. Oprócz bohaterów już znanych, m.in. ze zbioru "Była ciemna, burzliwa noc", pojawiają się tu trzej bracia Snoopy'ego, z których jeden – o imieniu Spike – mieszka na pustyni i rozmawia z kaktusem. Poza tym ptaszek Woodstock zostaje oblatywaczem samolotów, Charlie Brown zakochuje się w rudej dziewczynce, a Sally ćwiczy pisanie znaków zapytania (w razie gdyby musiała kiedyś zapytać o coś ważnego). Michał Rusinek [Nasza K...\nPieskie życie: Część 2\nOto ciąg dalszy obrazkowych historyjek o całej paczce Fistaszków ze Snoopym na czele. Naszych ulubionych bohaterów podglądamy przy różnych czynnościach: Linusa, gdy czeka na Wielką Dynię, Reruna, gdy zastanawia się, czy Święty Mikołaj przyniesie mu psa i co będzie, jeśli wrzuci prezent przez komin, a Lucy, jak przekonuje Charliego Browna, że powinna zostać miotaczem, bo ma śliczne rączki. No i dowiadujemy się wreszcie, gdzie spędzają lato maszyny do wygładzania lodu! Michał Rusinek [Nasza Księgarnia, 2008]\nSnoopy to bez wątpienia najlepiej rozpoznawalna postać komiksowa na świecie. Ale pamiętać trzeba, że jest on tylko jednym z bohaterów obrazkowych historyjek Charlesa M. Schulza. Cała gromadka postaci zaludniających ten komiksowy świat została przez autora nazwana "peanuts", czyli "maluchy" albo "dzieciaki", ale przede wszystkim "fistaszki", czyli małe orzeszki ziemne. Każde dziecko z paczki Fistaszków, choć jest "tylko" dzieckiem, ma wyraziście ukształtowany charakter i problemy doskonale znane dorosłym. Kiedy ...\nKim byłby Snoopy, gdyby nie jego ponadprzeciętna wyobraźnia? Zwykłym psem rasy beagle, jakie obwąchują świat. A kim byłby Snoopy, gdyby nie gromadka dzieci (i jeden ptaszek), czyli reszta Fistaszków? Pewnie zatraciłby się doszczętnie w świecie wyobraźni. Albo zostałby filozofem-samotnikiem. Ale w świecie, w którym umieścił go Charles M. Schulz, Snoopy ma wiele obowiązków. Ponieważ nie ma tam dorosłych (są za duzi), to właśnie Snoopy musi ich zastąpić: okazywać dzieciom czułość, pocieszać, udzielać porad w sprawach ...\nSnoopy, sympatyczny pies rasy beagle, urodził się w Ameryce w 1950 roku. Wówczas to Charles M. Schulz zaczął rysowanie najsłynniejszego i najbardziej oryginalnego komiksu wszech czasów. Najsłynniejszego – bo w ciągu 50 lat pojawił się w ponad 2300 gazetach i 1400 książkach, nieomal na całym świecie. Najbardziej oryginalnego – bo pozbawionego typowej dla komiksów epickości: zamiast akcji mamy tu do czynienia z opartą na wnikliwej obserwacji, ogromnej wrażliwości i wyobraźni powiastką filozoficzną. (...) Dzieło Sc...


Możesz zmienić miasto. Pieniądze do wzięcia! - JastrzebieOnline.pl\nMożesz zmienić miasto. Pieniądze do wzięcia!\nCzy 800 tys. zł to dużo, czy mało, aby zmienić region lub chociażby nasze miasto? Taką kwotę przeznaczono na poszczególne projekty, którą można zdobyć z Marszałkowskiego Budżetu Obywatelskiego.\nW sumie Marszałek Województwa Śląskiego przeznaczył 10 mln zł na projekty w ramach budżetu obywatelskiego w naszym regionie.\n- Przyjmując Strategię Rozwoju Województwa Śląskiego „Zielone Śląskie 2030”, nakreśliliśmy kierunek, do którego zmierzamy. Projekty ekologiczne i przedsięwzięcia wpływające na poprawę środowiska naturalnego będą priorytetowe. Kolejna edycja Marszałkowskiego Budżetu Obywatelskiego wpisuje się w te działania. Pulę 10 milionów złotych podzieliliśmy na pół. Mocny akcent stawiamy na wspieranie projektów służących ekologii. Zachęcam mieszkańców do aktywności i realizowania pomysłów, które wpłyną na rozwój regionu - namawia do zgłaszania projektów marszałek Jakub Chełstowski.\nW ramach puli EKO mogą być zgłaszane zadania spełniające łącznie trzy warunki: mają dominujący charakter ekologiczny; wpływają na poprawę środowiska naturalnego; służą rozwojowi całego województwa. W ramach puli REGIO mieszkańcy będą mogli zgłaszać zadania o różnym charakterze, mieszczące się w granicach zadań własnych województwa.\nWięcej informacji na stronie Marszałkowskiego Budżetu Obywatelskiego.\nNowe joszczymbie14.04.2021 17:21\nProponuje coś dla patusów. Ktorzy za nic nie placa. Nie pracują, a maja. Bo przeciez im sie nalezy.\nTakze wybudujmy im domy badz nowy blok na Gagarina. Za malo kasy? Dolozymy! Przeciez w Jastrzebiu ludzie zarabiaja po srednio 8-9 tys.\nNiech maja nieroby. A jak nie to każdemu jacuzzi do mieszkania, a jak! Badz talon do biedry na zakupy ale tylko na alkohol - bo przeciez nic innego nie kupuja. Albo talon na taxi - zawsze jak wyplaca 500+ to pelno ich tam jezdzi.\nProponuję wybudować biedronkę\nmłody medyk14.04.2021 8:12\nWszystkich, którym nie podoba się życie w naszym pięknym mieście prosimy o wyprowadzenie się. Nie będziemy po was płakać. Ale przypuszczam, że te negatywne komentarze produkują masowo hamulcowi naszego miasta.\nA już chciałam wziąć kasę i uciec\nja już myślałem że tyle dają żeby stąd wyjechać\nIle trzeba podpisów w liście poparcia by było to ważne?\nA ja myślałem "zmienić miasto- pieniądze do wzięcia", że dają kasę na wyjazd z tej dziury:)\n"Możesz zmienić miasto"\nTakie decyzje ludzie podejmua masowo. Miasto sie wyludnia.\nAjej... Myślałem że placą za wyprowadzkę z miasta! :-/ hehe xD\n800 000 zł ha!ha! Tyle to wystarczy na przygotowanie skromnych wizualizacji przez zaprzyjaźnionych grafików i projektantów. Nic więcej.\nParking między ulicą śląską a kauflandem! To ułatwi życie wielu mieszkańcom! Tam nic nie ma oprócz psich kup!\nPo tytule najpierw zrozumiałem, że dostanę kasę na to żeby z Jastrzębia wyjechać...\nRaper klasztorny13.04.2021 8:22\nPo tytule myślałem, że można wyprowadzić się z Jastrzębia i jeszcze dostać za to pieniądze :)\nEdek z krainy kredek13.04.2021 7:38\nZa 800 tys. zł to można zrobić wybieg dla psów , ale czy to zmieni tą osadę .... no nie wiem .


trzy filiżanki etiopii - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 5 z 5 znalezionych dla zapytania trzy filiżanki etiopii w 4 sklepach\nTrzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy... Pełen opis produktu 'Trzy filiżanki Etiopii' »\nTrzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy języka amharskiego. Czytelnik znajdzie w książce rozmówki w tym języku oraz użyteczne porady dla osób wybierających się do tego fascynującego kraj.Trzy części książki smakują jak trzy filiżanki doskonałej etiopskiej kawy…Pierwsza filiżanka, abol, est jak zauroczenie, gwałtowne uczucie: rozgrzewa krew, otwiera serce i duszę, skłania do rozmowy. Można ją pochłonąć w jednej chwili lub rozkoszować się nią przez długi czas.Druga filiżanka nazywa się t’ona. Jest jak spokojna kontemplacja, dlatego można się skupić na jej smakowaniu i zadumać nad sprawami tego świata.Trzecia ma nazwę baraka. Słowo to oznacza błogosławieństwo. I jet błoosławieństwem w drodze, można ją chłonąć w milczeniu. Gdy opadną emocje po pierwszej, gdy znuży nas kontemplacja po drugiej, przy trzeciej można po prostu odpocząć.W książce tej dotykamy Etiopii widzianej oczami człowieka z Polski. Wątki historyczne ciekawie przeplatają się z osobistymi wrażeniami i emocjami ze spotkań z ludźmi o odmiennej kulturze i obyczajach oraz fascynacją wielowiekowymi zabytkami. Wojtek nigdy nie ukrywał sympatii do Etiopii i wdzięczni Mu jesteśmy, że podjął trud napisania relacji ze swego pobytu w tym kraju, przez co choć trochę przybliży czytelnikom jego piękno, religię i zwyczaje oraz starą kulturę i historię.Mersha Woldu,Stowarzyszenie Etiopsko-Polskie „Selam”...\nWięcej o Trzy filiżanki Etiopii\nW książce tej dotykamy Etiopii widzianej oczami człowieka z Polski. Wątki historyczne ciekawie przeplatają się z osobistymi wrażeniami i emocjami ze spotkań z ludźmi o odmiennej kulturze i ob... Pełen opis produktu 'Trzy filiżanki Etiopii' »\nW książce tej dotykamy Etiopii widzianej oczami człowieka z Polski. Wątki historyczne ciekawie przeplatają się z osobistymi wrażeniami i emocjami ze spotkań z ludźmi o odmiennej kulturze i obyczajach oraz fascynacją wielowiekowymi zabytkami. Wojciech nigdy nie ukrywał sympatii do Etiopii i wdzięczni Mu jesteśmy, że podjął trud napisania relacji ze swego pobytu w tym kraju, przez co choć trochę przybliży czytelnikom jego piękno, religię i zwyczaje oraz starą kulturę i historię.Mersha WolduStowarzyszenie Etiopsko-Polskie ?Selam?\nOpis - Trzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem... Pełen opis produktu 'Trzy filiżanki Etiopii - Wojciech Bobilewicz' »\nOpis - Trzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy języka amharskiego. Czytelnik znajdzie w książce rozmówki w tym języku oraz użyteczne porady dla osób wybierających się do tego fascynującego kraj. Trzy części książki smakują jak trzy filiżanki doskonałej etiopskiej kawy Pierwsza filiżanka, abol, est jak zauroczenie, gwałtowne uczucie: rozgrzewa krew, otwiera serce i duszę, skłania do rozmowy. Można ją pochłonąć w jednej chwili lub rozkoszować się nią przez długi czas. Druga filiżanka nazywa się t'ona. Jest jak spokojna kontemplacja, dlatego można się skupić na jej smakowaniu i zadumać nad sprawami tego świata. Trzecia ma nazwę baraka. Słowo to oznacza błogosławieństwo. I jet błoosławieństwem w drodze, można ją chłonąć w milczeniu. Gdy opadną emocje po pierwszej, gdy znuży nas kontemplacja po drugiej, przy trzeciej można po prostu odpocząć. W książce tej dotykamy Etiopii widzianej oczami człowieka z Polski. Wątki historyczne ciekawie przeplatają się z osobistymi wrażeniami i emocjami ze spotkań z ludźmi o odmiennej kulturze i obyczajach oraz fascynacją wielowiekowymi zabytkami. Wojtek nigdy nie ukrywał sympatii do Etiopii i wdzięczni Mu jesteśmy, że podjął trud napisania relacji ze swego pobytu w tym kraju, przez co choć trochę przybliży czytelnikom jego piękno, religię i zwyczaje oraz starą kulturę i historię. Mersha Woldu, Stowarzyszenie Etiopsko-Polskie Selam Wojciech Bobilewicz urodził się w 1967 r. w Warszawie. Jest autorem kilku artykułów opublikowanych w polskich i zagranicznych czasopismach. Za opis wyprawy do Indii otrzymał tytuł Odyseusza Roku przyznawany przez portal odyssei.pl. Fascynują go zaginione kultury oraz wszystko, co określić można jako tajemnicze czy zagadkowe. Trzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy języka amharskiego. Czytelnik znajdzie w książce rozmówki w tym języku oraz użyteczne porady dla osób wybierających się do tego fascynującego kraj. Nazwa - Trzy filiżanki Etiopii Autor - Wojciech Bobilewicz Oprawa - Miękka Wydawca - DM Sorus Kod ISBN - 9788363768973 Kod EAN - 9788363768973 Rok wydania - 2016 Język - polski Format - 14.5x20.5cm Ilość stron - 308 Podatek VAT - 5%\nWięcej o Trzy filiżanki Etiopii - Wojciech Bobilewicz\nTrzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy... Pełen opis produktu 'Trzy filiżanki Etiopii wyd. II' »\nTrzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy języka amharskiego. Czytelnik znajdzie w książce rozmówki w tym języku oraz użyteczne porady dla osób wybierających się do tego fascynującego kraj.Trzy części książki smakują jak trzy filiżanki doskonałej etiopskiej kawy?Pierwsza filiżanka, abol, est jak zauroczenie, gwałtowne uczucie: rozgrzewa krew, otwiera serce i duszę, skłania do rozmowy. Można ją pochłonąć w jednej chwili lub rozkoszować się nią przez długi czas.Druga filiżanka nazywa się t?ona. Jest jak spokojna kontemplacja, dlatego można się skupić na jej smakowaniu i zadumać nad sprawami tego świata.Trzecia ma nazwę baraka. Słowo to oznacza błogosławieństwo. I jet błoosławieństwem w drodze, można ją chłonąć w milczeniu. Gdy opadną emocje po pierwszej, gdy znuży nas kontemplacja po drugiej, przy trzeciej można po prostu odpocząć.W książce tej dotykamy Etiopii widzianej oczami człowieka z Polski. Wątki historyczne ciekawie przeplatają się z osobistymi wrażeniami i emocjami ze spotkań z ludźmi o odmiennej kulturze i obyczajach oraz fascynacją wielowiekowymi zabytkami. Wojtek nigdy nie ukrywał sympatii do Etiopii i wdzięczni Mu jesteśmy, że podjął trud napisania relacji ze swego pobytu w tym kraju, przez co choć trochę przybliży czytelnikom jego piękno, religię i zwyczaje oraz starą kulturę i historię.Mersha Woldu,Stowarzyszenie Etiopsko-Polskie ?Selam?\nWięcej o Trzy filiżanki Etiopii wyd. II\nTrzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy języka amharskiego. Czytelnik znajdzie w książce rozmówki w tym języku oraz użyteczne porady dla osób wybierających się do tego fascynującego kraj. Trzy części książki smakują jak trzy filiżanki doskonałej etiopskiej kawy Pierwsza filiżanka, abol, est jak zauroczenie, gwałtowne uczucie: rozgrzewa krew, otwiera serce i duszę, skłania do rozmowy. Można ją pochłonąć w jednej chwili lub rozkoszować się nią przez długi czas. Druga filiżanka nazywa się t'ona. Jest jak spokojna kontemplacja, dlatego można się skupić na jej smakowaniu i zadumać nad sprawami tego świata. Trzecia ma nazwę baraka. Słowo to oznacza błogosławieństwo. I jet błoosławieństwem w drodze, można ją chłonąć w milczeniu. Gdy opadną emocje po pierwszej, gdy znuży nas kontemplacja po drugiej, przy trzeciej można po prostu odpocząć. W książce tej dotykamy Etiopii widzianej oczami człowieka z Polski. Wątki historyczne ciekawie przeplatają się z osobistymi wrażeniami i emocjami ze spotkań z ludźmi o odmiennej kulturze i obyczajach oraz fascynacją wielowiekowymi zabytkami. Wojtek nigdy nie ukrywał sympatii do Etiopii i wdzięczni Mu jesteśmy, że podjął trud napisania relacji ze swego pobytu w tym kraju, przez co choć trochę przybliży czytelnikom jego piękno, religię i zwyczaje oraz starą kulturę i historię. Mersha Woldu, Stowarzyszenie Etiopsko-Polskie Selam Wojciech Bobilewicz urodził się w 1967 r. w Warszawie. Jest autorem kilku artykułów opublikowanych w polskich i zagranicznych czasopismach. Za opis wyprawy do Indii otrzymał tytuł Odyseusza Roku przyznawany przez portal odyssei.pl. Fascynują go zaginione kultury oraz wszystko, co określić można jako tajemnicze czy zagadkowe. Trzy filiżanki Etiopii to książkowy debiut autora. Opisany w książce pobyt w Etiopii (2003 r.) był jego trzecią wizytą na Czarnym Lądzie. Przed wyjazdem opanował podstawy języka amharskiego. Czytelnik znajdzie w książce rozmówki w tym języku oraz użyteczne porady dla osób wybierających się do tego fascynującego kraj.\ntrzy filiżanki - ofert: 7


Druga kurtyna - synchronizacja flesza - Zdjęcia z głębią, Bokeh !\nZnaczna część aparatów cyfrowych jak lustrzanki, kompakty i inne bezlusterkowce posiada funkcję znacznie poprawiającą jakość zdjęcia z fleszem (nawet tym wbudowanym !). Różnica jest bardzo duża, w zasadzie zawsze to stosujcie i pamiętajcie żeby sprawdzić czy po wymianie baterii przez przypadek nie jest wyłączona. W menu aparatu szukajcie funkcji o nazwie druga kurtyna, rear sync, synchronizacja z drugą kurtyną.\nDruga kurtyna – Rear Sync\nJest to tzw. synchronizacja z drugą kurtyną. Ma to wpływ na czas w którym odpalany jest flesz. Zazwyczaj lampa błyska podczas wciśnięcia spustu do końca, na początku czasu naświetlania. Sprawia to, że zamrożony zostaje ruch obiektów na pierwszym planie aczkolwiek tło zostaje bardzo ciemne (jak przy większości takich zdjęć). Niekoniecznie jest to złe, zależy co fotografujemy. Przy włączonej opcji druga kurtyna sprawia, że błysk lampy jest wyzwalany na końcu czasu naświetlania. Różnica jest taka, że podczas początkowej fazy zdjęcia aparat najpierw rejestruje tło ze światłem zastanym a dopiero w ostatniej chwili wyzwala lampę by zamrozić kadr. Tutaj plusem jest brak czarnego tła, fakt, można powiedzieć, że wtedy tło nie odciąga uwagi od tematu zdjęcia ale to po prostu wygląda nieco inaczej. Robiąc miejski portret w nocy na mieście chcemy mieć jednak nieco tła. Inaczej po prosty moglibyśmy zrobić portret gdziekolwiek, bo tło tak i tak uzyskamy czarne. Więcej o czarnym tle TUTAJ.\nPodsumowanie – czas naświetlania i lampa błyskowa – druga kurtyna\njest wykorzystywany na początku otwarcia migawki do uchwycenia tła. Dzięki temu tło zostanie ewentualnie nieco rozmazane. Możemy dzięki temu spróbować uzyskać ciekawe efekty ruchu na zdjęciach. Przykładowo szybka dynamiczna scena zostanie zamrożona podczas błysku lampy a my uwiecznym dynamikę tłumu albo osób podczas maratony, imprezy czy portretu.\nIdealne przykłady takich zdjęć zobaczcie tutaj :\nPrzykłady zdjęć z wykorzystaniem drugiej kurtyny na google images\nTutaj przykład sesji z Elą. Stabilizacja obrazu pomogła uzyskać “mniej poruszony” efekt bokeh na światła z tyłu w tle. Flesz – lampa błyskowa pozwoliła na “zamrożenie” portretu i uzyskać lepszą ostrość zdjęcia na pierwszym planie. Do tego oczywiście postprodukcja.


Sylveco: w eksporcie pomaga nam trend na "eko", wysoka jakość produktów oraz elastyczność współpracy | Wirtualne Kosmetyki\nSylveco: w eksporcie pomaga nam trend na "eko", wysoka jakość produktów oraz elastyczność współpracy\nEksport daje nowe możliwości rozwoju. Od kilku lat można zauważyć wzrost udziału eksportu w działalności całej branży kosmetycznej, jak i naszej firmy.\nObecnie kierunkiem najbardziej optymalnym są kraje Unii Europejskiej, gdzie potencjał na pozytywne przyjęcie marek naturalnych oraz „eko” jest bardzo duży. W drugiej kolejności są to kraje arabskie. Otwartość na nowości kosmetyczne oraz wzajemną współpracę rodzi dobre rokowania.\nSiłą polskich eksporterów jest bardzo dobra jakość oferowanych produktów oraz elastyczne podejście do klienta.\nKontakt po-sprzedażowy oraz przejrzystość oferty jest równie istotny w budowaniu relacji handlowych, co jakość oferowanych produktów.\nNiski próg wejścia mają naszym zdaniem kraje unijne. Do wysokich zaliczamy Rosję, choć i na tym rynku dostrzegamy małe zmiany na lepsze. Naszą dumą jest obecność naszych produktów na rynku ukraińskim.\nNiemałym wsparciem dla eksporterów jest kontynuacja programów unijnych, wspierających udział polskich przedsiębiorców w targach wystawienniczych czy misjach gospodarczych - na co bardzo liczymy.


Kolumbia - Peruart\nPERUWIAŃSKIE CZAPKI - czapka na drutach\nKOLUMBIJSKIE KOLCZYKI PTAK\nPiękne kolczyki wykonane z drewna. Oddają ducha i estetykę latynoską. Wykonane przez zdolnych artystów z Kolumbii. Kolczyki kolumbijskie mają żywe i wesołe kolory.\nCena: 17,99 zł 26,00 zł (netto: 14,63 zł 21,14 zł )\nBRELOCZEK Z NASION ASAI PAPUGA\nBreloczek zrobiony z amazońskich nasion asai. Jest bardzo egzotyczny. Ręczny wyrób amazońskich Indian.\nBRELOCZEK Z NASION ASAI DELFIN\nBRELOCZEK Z NASION CHOLOQUE MARIPOSA\nBRELOCZEK Z NASION ASAI SŁOŃ\nKOLCZYKI TOTUMO WYPALANE 22\nEkologiczne kolczyki zrobione z totumo i są wypalane i ręcznie malowane. Ozdobione motywami zaczerpniętymi z natury. Misternie wykonane z dbałością o detale. Są bardzo egzotyczne i niepowtarzalne. Ręczny wyrób amazońskich Indian. Niesamowicie lekkie....\nCena: 19,90 zł 29,90 zł (netto: 16,18 zł 24,31 zł )\nKOLCZYKI TOTUMO WYPALANE 21\nNASZYJNIK TOTUMO 05\nPrzepiękny kolumbijski naszyjnik ręcznie malowany. Wykonany z ekologicznych produktów nasion asai i totumo. Naszyjnik jest unikalny. Totumo jest twardą skorupą owocu drzewa kalebasowego rosnącego w Ameryce Południowej i Środkowej.\nNASZYJNIK TOTUMO 04\nNASZYJNIK TOTUMO 03\nNASZYJNIK TOTUMO 02\nCena: 25,00 zł 34,50 zł (netto: 20,33 zł 28,05 zł )\nKOLUMBIJSKIE KOLCZYKI TOTUMO ABSTRACTO CALIDO\nPiękne kolczyki wykonane z skorupy orzecha totumo. Oddają ducha i estetykę latynoską. Wykonane przez zdolnych artystów z Kolumbii. Kolczyki kolumbijskie mają żywe i wesołe kolory.


Nie cierpię rekrutować - PDF\nNie cierpię rekrutować\nDownload "Nie cierpię rekrutować"\n1 Nie cierpię rekrutować W karierze kaŝdego menadŝera przychodzi taki moment, Ŝe musi rozstać się z jednym ze swoich pracowników. Powody bywają róŝne, czasem przyczyna leŝy po stronie pracodawcy, czasami po stronie pracownika. Jedno natomiast jest niezmienne zostaje wolny wakat, który trzeba jak najszybciej wypełnić. Im mniejsza organizacja (firma, niezaleŝny dział) tym większym problemem jest chwilowy brak pracownika. I znów godziny stracone na czytaniu dokumentów aplikacyjnych, spotkaniach, wypełnianiu dziesiątków dokumentów, nie mówiąc juŝ o kosztach operacji Nie sądzę, Ŝeby zbyt wielu szefów lubiło rekrutować. Szczególnie, Ŝe kandydaci nie ułatwiają im tego zadania. Ja przynajmniej nie lubię tej części moich obowiązków, niestety czasem muszę się z nimi zmierzyć. Pierwszy problem pojawia się juŝ na etapie publikacji ogłoszenia. Zbyt precyzyjne określenie wymagań sprawi, Ŝe zgłoszą się trzy osoby, z których dwie znam osobiście. Zbyt mało oczekiwań zniechęci wartościowych kandydatów, za to w zamian otrzymam dziesiątki, czasem setki aplikacji od osób, których wcale nie szukam. Dzięki temu spędzę wieki na wybraniu tych najcenniejszych kandydatów, którzy zostaną zaproszeni na rozmowę kwalifikacyjną. Zatem najbliŝszy miesiąc zapowiada się uroczo z jednej strony więcej pracy, bo straciłem pracownika, z drugiej jeszcze więcej pracy, bo pośród stałych obowiązków muszę znaleźć czas na zatrudnienie Nowego. Później jeszcze kilka miesięcy szkolenia i jest szansa na powrót do normalności. śe teŝ ludzie jeszcze zazdroszczą menadŝerom ich pracy. Skłoniło mnie to do podzielenia się kilkoma przemyśleniami na temat tego, na co zwracam uwagę podczas rekrutacji niezaleŝnie od stanowiska, na które szukam pracownika. Jako, Ŝe sam jestem jednocześnie szefem i pracownikiem mam ogląd sytuacji niejako z obu stron. Wierzę, Ŝe ta, nie pozbawiona często banalnych informacji lektura uchroni kandydatów na pracowników (szczególnie tych na początku kariery) przed popełnianiem podstawowych błędów jakie spotykałem przy kaŝdej (!) prowadzonej przeze mnie dotychczas rekrutacji. KaŜdy, kto podejmował kiedykolwiek pracę, lub choćby starał się o nią, naraził się na stres związany z tym wydarzeniem. W końcu trudno nie stresować się sytuacją, w której ktoś bardzo skrupulatnie stara się nas ocenić. Nie jest to egzamin\n2 w szkole sprawdzający naszą wiedzę z jakiegoś jednego zagadnienia, choćby bardzo obszernego, a test sprawdzający nas niejako kompleksowo. Nie są bowiem oceniane jedynie nasze kwalifikacje zawodowe, jak niektórzy mogliby sądzić, ale jesteśmy oceniani duŝo szerzej. Dlaczego pracodawcy nie wystarczy nasz dorobek zawodowy, czy odbyta edukacja? Co jeszcze moŝe mieć znaczenie dla osoby podejmującej decyzję o przyjęciu nas do pracy? Co będzie decydowało o tym, czy dostaniemy wymarzoną pracę, czy teŝ nie? Aby odpowiedzieć na te pytania spróbujmy zastanowić się nad tym jak wygląda proces rekrutacji z drugiej strony barykady, oraz czym i z jakich pobudek kieruje się osoba prowadząca proces rekrutacji. Przede wszystkim zwróćmy uwagę, Ŝe po drugiej stronie teŝ jest jakaś osoba, bądź grupa osób. Osoby podejmujące decyzje rekrutacyjne bardzo często, szczególnie w większych firmach, są ich pracownikami. Osoby te odpowiadają przed swoimi przełoŝonymi za podejmowane decyzje i ich konsekwencje. Nie oszukujmy się, na początku kariery zawodowej nie będziemy spotykać się na rozmowach kwalifikacyjnych z prezesami korporacji, którzy nie odpowiadają przed nikim lub jedynie przed radą nadzorczą i to tylko w kwestiach strategicznych. Naszymi interlokutorami na rozmowie kwalifikacyjnej będą pracownicy, często menedŝerowie niskiego, bądź średniego szczebla lub pracownicy działu Human Resources. Dla nich proces rekrutacji to jeden z obowiązków, często jeden z najtrudniejszych w ich pracy. Jest to zajęcie, które wbrew pozorom obarczone jest bardzo duŝym stresem, z czego osoby biorące udział w procesie rekrutacji bardzo rzadko zdają sobie sprawę. CóŜ jest takiego stresującego w odpytywaniu kandydatów? Dręczeniu ich wymyślnymi pytaniami i testami, często bzdurnymi i skopiowanymi via Internet z publikacji nt. działalności duŝych międzynarodowych koncernów, często nieaktualnymi i kompletnie niedostosowanymi do stanowiska będącego przedmiotem rekrutacji. OtóŜ stres ten wywołany jest konsekwencjami z jakimi przyjdzie się borykać menedŝerowi w przypadku popełnienia błędu. Stosunkowo krótkie spotkanie, bądź nawet seria spotkań z kandydatami, czy nawet coraz bardziej modne Assesment Centre to zbyt mało Ŝeby dobrze ocenić potencjalnych pracowników. Zawsze istnieje ryzyko pominięcia wartościowego kandydata, lub co gorsze zatrudnienia kogoś niepoŝądanego w firmie. Z tego powodu menedŝerowie, szczególnie ci, którzy niosą juŝ pewien bagaŝ doświadczeń w zatrudnianiu pracowników, bardzo często skupiają\n3 się na całkowicie niemerytorycznych cechach kandydata. Szczególnie bojaźliwi rekruterzy pewniej wybiorą potencjalnie słabszego zawodowo kandydata, który pomimo tego zaprezentował się jako osoba w pewien sposób bezpieczniejsza. Dzieje się tak dlatego, Ŝe niezbyt roztropnie wybrana osoba moŝe narazić firmę na bardzo duŝe straty, za które najpewniej odpowie menadŝer podejmujący decyzję o zatrudnieniu takiej osoby. Często, szczególnie na początku naszej kariery zawodowej, potencjalny pracodawca musi bardzo duŝo w nas zainwestować, Ŝebyśmy stali się wartościowymi pracownikami. Dotyczy to szczególnie branŝ wyspecjalizowanych, w których nie wystarczy nabyta na uczelni wiedza, ale i początkujący sprzedawcy często przechodzą serię bardzo kosztownych szkoleń, stąd niechętnie rezygnuje się z ich usług tuŝ po zakończeniu tejŝe. Poszukiwany jest zatem osobnik, który z jednej strony wykaŝe się jak najwyŝszymi kwalifikacjami, z drugiej zaś da choćby cień nadziei na dłuŝsze przywiązanie do pracodawcy. Na pewno cenniejsza jest osoba niezbyt kontrowersyjna, budząca zaufanie oraz rokująca na nawiązanie choćby podstawowych relacji z kolegami z pracy. Oczywiście są wyjątki nocny stróŝ moŝe być zdeklarowanym samotnikiem, windykator moŝe, a nawet powinien mieć podniesiony poziom asertywności a wokalista zespołu heavy metalowego ma prawo na pewną dozę dekadencji. Skupmy się jednak na regule a nie wyjątkach od niej. Co zatem moŝe zniechęcić osobę prowadzącą rekrutację? Jakich błędów warto unikać podczas kontaktów z pracodawcą? Przede wszystkim postarajmy się aby nasze zachowanie było adekwatne do stanowiska o jakie się ubiegamy. Czasem są to drobiazgi, ale te drobiazgi bardzo często decydują o skreśleniu szans kandydata, choćby nie wiem jak duŝe miał doświadczenie zawodowe, czy jak wiele czasu i zapału poświęcił na edukację w renomowanych szkołach. Po pierwsze i jak sądzę najwaŝniejsze dajmy sobie szansę na uzyskanie zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną, bądź interview w świecie korporacji i naśladujących je firm. Aby nie zniechęcić naszego przyszłego szefa juŝ na etapie oceny naszych dokumentów aplikacyjnych warto zadbać o ich przejrzystość, a juŝ na pewno o to, Ŝeby dało się je w ogóle odczytać (dotyczy to przede wszystkim najpopularniejszej, a coraz częściej jedynej formy składania dokumentów aplikacyjnych jaką jest poczta ). Zwróćmy więc uwagę w jakim formacie są załączane przez nas dokumenty. Ja, osobiście uwaŝam, Ŝe najbardziej czytelny jest\n4 format *.pdf, ale *.rtf czy *.doc będą równie poprawne. Zrezygnowałbym z najnowszych formatów MS Office, czy formatów programów typu Open Source, gdyŝ pomimo tego, Ŝe są one oficjalnie uznawane, nie kaŝdy dysponuje oprogramowaniem do ich otwarcia, a nikt nie będzie takiego oprogramowania szukał/kupował i instalował, tylko po to Ŝeby odczytać nasze dokumenty. Jeśli nie uda się to w pierwszym podejściu, nie mamy szans na dalszą część rekrutacji, choćbyśmy byli najlepszym kandydatem na świecie. WaŜne równieŝ jest to, aby forma w jakiej zwracamy się do oferującego stanowisko pracy była dostosowana do charakteru tego stanowiska. Ostatnio zauwaŝam modę na wyróŝnianie swoich dokumentów aplikacyjnych. MoŜliwe, Ŝe podczas aplikowania do agencji reklamowej na stanowisko copywrightera kreatywność i przebojowość w prezentowaniu swojej osoby ma wielkie znaczenie, ale juŝ na stanowisko księgowego aplikacja w formie prezentacji multimedialnej ze zdjęciami z zeszłorocznego surfingu na Hawajach nie będzie na miejscu. Jeśli nie jesteśmy pewni jak daleko moŝemy się posunąć, lepiej zadbajmy o to, Ŝeby w dokumentach aplikacyjnych nie było błędów ortograficznych, czcionka nie przypominała egipskich hieroglifów, a załączone zdjęcie nie było zdjęciem z wakacji. Przy zachowaniu tego minimum, jeśli tylko treść naszej aplikacji będzie zbieŝna z oczekiwaniami pracodawcy, powinniśmy odnieść pierwszy sukces w postaci zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną. Na pewno najbardziej wyrafinowana forma aplikacji, która nie będzie zawierała konkretów na temat naszej osoby, nie wywrze Ŝadnego wraŝenia i w niczym nam nie pomoŝe. Pamiętajmy równieŝ o tym, Ŝeby dokumenty były opatrzone stosownym oświadczeniem odnośnie przetwarzania danych osobowych, gdyŝ bez tego nie powinny być one brane pod uwagę w procesie rekrutacyjnym. Zadbajmy teŝ o taki banał, jak nie pisanie o wszystkim co nam przyjdzie do głowy. Generalnie im mniej i treściwiej tym lepiej. UwaŜam jednak, Ŝe warto wspomnieć o swoich zainteresowaniach. Powiększają one naszą wartość, często teŝ zwracają uwagę osoby rekrutującej i odciągają od mniej wygodnych faktów z naszego cv. NaleŜy być jednak przygotowanym na kilka pytań z dziedziny, którą wskazaliśmy jako nasze hobby juŝ na rozmowie kwalifikacyjnej, warto w tym miejscu wypaść dobrze. Dokumenty aplikacyjne składamy w formie wskazanej w ogłoszeniu. Jeśli podany jest adres to nie ustalamy adresu firmy i nie składamy dokumentów osobiście. Analogicznie, jeśli wskazany jest adres pocztowy, to nie próbujemy na siłę przesłać aplikacji mailem czy faksem.\n5 Niedopuszczalne jest równieŝ wydzwanianie do firmy z pytaniami czy proces rekrutacyjny jeszcze trwa i czy jesteśmy brani pod uwagę itp. MoŜe to zostać odebrane jako akt desperacji, co nie wpłynie pozytywnie na nasz wizerunek. Po drugie jak nas widzą, tak nas piszą, czyli rozmowa rekrutacyjna. Nasze dokumenty aplikacyjne nie budziły zastrzeŝeń, były czytelne, a osoba, która je czytała od razu zauwaŝyła, Ŝe ma do czynienia z kimś, kogo właśnie szuka, zatem zostaliśmy zaproszeni na spotkanie w sprawie pracy. Tutaj znowu nasuwają się pytania w co się ubrać, jak się zachowywać, o czym nie mówić, a o czym koniecznie powiedzieć? Co do ubioru, to jest jedna bezpieczna zasada, która nigdy nie narazi nas na śmieszność im bardziej klasycznie, tym lepiej. Panowie zatem ubierają garnitury, panie garsonki, czy inne klasyczne wdzianka. W miarę moŝliwości dobieramy stonowane kolory, chyba, Ŝe planujemy karierę kabaretową. Wtedy proszę nie brać moich sugestii pod uwagę. W innym przypadku odpadają krótkie spodenki, sandały, najmodniejsze jeansy z cekinami, a takŝe jaskrawy makijaŝ, ekstrawagancka fryzura oraz krzykliwe gadŝety. Ukochana maskotka na szczęście teŝ nie doda nam powagi, to nie egzamin maturalny. Przede wszystkim naszym celem jest pokazanie, Ŝe jesteśmy powaŝnym kandydatem i zaleŝy nam na oferowanym stanowisku. Tak samo jak natychmiast pomijani są desperaci, równie szybko rezygnuje się z osób przesadnie pewnych siebie czy wręcz aroganckich. Pamiętajmy, Ŝe stosunek pracy to umowa dwóch stron i obie powinny pokazać, Ŝe zaleŝy im na współpracy, obie równieŝ powinny akceptować warunki tej umowy, w przeciwnym razie będzie to raczej krótka przygoda. Na rozmowie odpowiadamy na zadawane pytania w sposób moŝliwie grzeczny, zwięzły i staramy się nie wychodzić przed szereg. Jeśli mamy jakieś pytania, warto je notować, najprawdopodobniej będziemy mieli moŝliwość zadać je osobie rekrutującej w odpowiednim czasie, chyba, Ŝe na wstępie zaproponowała ona zadawanie pytań w trakcie rozmowy. Warto pamiętać, Ŝe równieŝ zadane przez nas pytania będą podlegały ocenie, rozsądnie więc będzie jeśli zastanowimy się nad ich formą i treścią. Wypada równieŝ cokolwiek wiedzieć o firmie, która zaprosiła nas na rozmowę oraz o branŝy w jakiej działa. Warto, Ŝeby były to informacje nie tylko z firmowej strony internetowej. Ciekawym źródłem informacji będą branŝowe portale, czy czasopisma, fora internetowe, a takŝe strony internetowe konkurencji firmy, do której się wybieramy. Jednym z ostatnich najczęściej pytań jest pytanie o oczekiwane przez nas\n6 wynagrodzenie. Bardzo często jestem pytany jaka jest właściwa odpowiedź na zapytanie o oczekiwane zarobki? OtóŜ odpowiedź jest najprostsza z moŝliwych prawda. Podstawowym doraźnym celem naszej pracy jest otrzymywane wynagrodzenie. CóŜ nam po pracy, która nie pozwoli nam się utrzymać? Oczywiście na początku kariery zawodowej nie warto przesadnie wybrzydzać i oczekiwać wynagrodzenia prezesa banku, niemniej po realnej ocenie naszych szans i aspiracji powinniśmy udzielić szczerej odpowiedzi na to pytanie. Powinna być to kwota, która pozwoli nam popracować w firmie dłuŝej niŝ przez okres próbny. Nie dostaniemy referencji od pracodawcy, u którego zabawiliśmy jedynie chwilę. Szczególnie na początku kariery zawodowej warto wystrzegać się bardzo częstej zmiany pracy. Będzie to źle oceniane przez potencjalnych pracodawców. Nawet jeśli uda nam się dostać na rozmowę kwalifikacyjną, to będziemy zasypani serią pytań o przyczyny takiego stanu rzeczy. Często będą to dla nas pytania niewygodne. Pamiętajmy, Ŝe nasza kariera zawodowa ma trwać kilkadziesiąt lat i na efekty czasem trzeba trochę popracować. Wierzę, Ŝe warto. Tak samo jak warto podejmować pierwszą aktywność juŝ podczas studiów. Często nie musi być to praca w sensie stricte. Obecnie studenci i absolwenci mają wiele moŝliwości podejmowania staŝy i praktyk zawodowych juŝ w trakcie, bądź zaraz po zakończeniu studiów. Często takie praktyki są drogą dostania się do renomowanych firm. Częstokroć jest to jedyna droga do tych firm. Doświadczenie zawodowe jest bardzo często wyŝej oceniane niŝ wykształcenie, a juŝ na pewno jest jego wyśmienitym uzupełnieniem. Jeśli pokaŝemy, Ŝe nasze zorganizowanie i osobista dyscyplina pozwoliły nam jednocześnie zdobywać pierwsze zawodowe szlify i piątki w indeksie, a takŝe znajdować czas na osobiste pasje, to zbudujemy sobie bardzo cenny kapitał na start w zawodowej karierze. Wierzę, Ŝe osoby, które wykaŝą choć minimum zaangaŝowania w przygotowanie własnej osoby do procesu rekrutacji będą miały wielokrotnie większe szanse u zestresowanych i zapracowanych HR menadŝerów. Na pocieszenie pamiętajmy, Ŝe Ŝadna ze stron nie lubi rekrutacji. Nie utrudniajmy zatem pracy rekrutującym a oni na pewno to docenią. Krzysztof Knopek Dyrektor Oddziału POSNET Polska SA


Nowoczesny giełda pracy istnieje udzielający się | sak Nowoczesny giełda pracy istnieje udzielający się | sak\nNowoczesny giełda pracy istnieje udzielający się\n2 lutego 2017 sak\nNowoczesny przeprowadzka jarmark misji jest pełen energii, dostosowanie się aż do modyfikacyj staje się koniecznością. Nauka nie zaprzestaje się w młodości, tymczasem winnyście otrzymać zupełne obecność. Jeden zawód przypuszczalnie nie egzystować nuże zadowalający, iżby zostać konkursowym na zbytu. Pewną spośród myśli jest skorzystanie spośród kursu na telefonisty wózków widłowych. Nowoczesna gospodarka oparta istnieje przede niecałkowitym na logiki, bowiem bez liku z proponowanych w sklepach ładunków wywodzi spośród przeróżnych części ziemio. SPOŚRÓD owego podobnie motywu kluczowe nieugięty się konkurs skrępowane spośród warszawa przepływem dóbr. Pewnym z takich zawodów istnieje operator wózka widłowego. Ogromnie mnóstwo persony sięgnęło w poprzednich latach spośród kursów kończących się sprawdzianem uwierzytelniającym prawa do adresowania owego sposobu pojazdami. Zainicjowanie kierunku na operatora wózków widłowych nie jest systemem zawiłym. Nastręczania częstowane z wykorzystaniem regulacja w tym odcinku nie są zbytnio ścisłe. Mimo pretekstom przypadek jest w znacznym stopniu prostsza aniżeli w lombardzie. Nie musimy na guzik oczekiwać. W porównaniu do naturalnej transakcji, sprzedając samochód do skupu, znikniemy przede całkowitym przydługich oględzin, wyrzekań ze okolica kupującego, od chwili razu zdobędziemy gotówkę w środku wydany bryka. Osoba oczekująca osiągnąć pełnomocnictwa do obsługi takich wehikułów musi znajdować się dorosła a dysponować poświadczenie lecznicze, poświadczające absencja przeciwwskazań do egzekwowania nieniniejszego fachu. Ośrodków oferujących kursy oświacie jazdy wózkami widłowymi jest obecnie nader masa, bez większego wysiłku można odkryć wolne pozycja. Wybitnie raz za razem takie kursy są plus dofinansowywane ze leków unijnych, wsio z reguły podlega od czasu ważnej sytuacji zawodowej figurze oczekującej zdobyć takie pełnomocnictwa. Największe szanse mają personie bezrobotne lub takie, które natychmiast są zaangażowane w magazynach oraz pragnące wynieść autorskiego kwalifikacje profesjonalnego transport warszawa. Koszty takiego kursu nie są zbyt wysokie i wahają się pomiędzy.\nTenże sam kurs nie wytrzyma mozolnie, zazwyczaj mniej więcej tygodnia natomiast ustaje się egzaminem. Poniektóre spośród ośrodków wychowawczych mają upoważnienia aż do zdradzania certyfikatów, w niepozostałych nie ma takiej dyspozycja zaś badanie trzeba przekazać w państwowym ośrodku nietreningowym. Bez względu od położenia przekazywania, w trafu bezproblemowego przeżycia za sprawą ankieta świeżo pieczony telefonistka wózka widłowego przypadkiem kalkulować na odsłona certyfikatu mającego waga na terenie skończonej, niesłychanie nierzadko przyjmuje się i kopie nieniniejszego dokumentu w wyrazu angielskim oraz teutońskim, co istnieje przede wszystkim korzystne przeprowadzka casusie persony pragnących starać się książce w tym zawodzie nie zważając na zaporami Polski. Wskutek podaniu tych pryncypialnych informacji uciekniemy zdziwienia w sąsiedztwie wycenie na położeniu. Czasem jakkolwiek nie chcemy bić w dzwony. Kurs na telefonisty wózków widłowych to przede niecałkowitym okazja na prawidłowiej płatną publikację względnie transformację obecnego zawodu. Jego zdobycie nie istnieje ani wartościowe ani podobnie czasochłonne, wobec tego też wskazane jest rozważyć zdobycie owego wariantu ocenie. Stały awans jest dziś posadą tryumfu na targu powinności. W dwadzieścia cztery godziny wolno egzystować tym na sposób prawidłowości, atoli wieczorem odpowiednio istnieje zapożyczyć po nową publikację tudzież w pełni nurkować się w ziemio okazałej bitwy i zapominając o otaczającym świecie tudzież warszawa zagwozdkach dnia normalnego, jakkolwiek na chwilę jeżyć się się pewnym z farysów, o jakich roiliśmy przeprowadzki warszawa szczeniactwie.\nbiznes / firma / przeprowadzki / transport / warszawa


„Rynek w sercu wydarzeń”\nJesteś tutaj:Gniezno24.com Aktualności Społeczeństwo „Rynek w sercu wydarzeń”\nwtorek, 09 czerwca 2015 19:20\nWielkimi krokami zbliża się IV Królewski Festiwal Artystyczny. Jego inauguracja zbiega się z obchodami Imienin Ulicy Bolesława Chrobrego.\nKrólewski Festiwal Artystyczny to 6 stanów skupienia kultury: film, literatura, sztuka plastyczna, muzyka, teatr, fotografia. Od kilku lat festiwal to mnogość wydarzeń i spore grono osób nimi zainteresowanych. W tym roku KFA przeprowadzone zostanie w zmienionej formie. Kalendarz imprez został rozciągnięty w czasie i potrwa od czerwca do sierpnia, czyli przez cały okres wakacyjny. Do festiwalu jak zwykle przyłącza się wiele osób i instytucji, także stowarzyszenie SOS dla Gniezna wraz z Imieninami Ulicy Bolesława Chrobrego: - Chcemy lokować wydarzenia na Rynku i ożywiać tym sposobem centrum miasta - mówił Prezydent Gniezna Tomasz Budasz.\nKFA wraz z Imieninami Ulicy Chrobrego rozpoczyna się w najbliższy piątek 12 czerwca. Już od godziny 10:30 na wszystkich mieszkańców czeka wiele atrakcji. - To wielkie święto. Postanowiliśmy zrobić je tradycją i po raz drugi kontynuujemy to wydarzenie. Chodzi o to, żeby ożywić centrum, ale i wyzwolić w obywatelach naszego miasta dumę z tego, że jesteśmy mieszkańcami Gniezna. W tym roku imieniny ulicy potrwają dwa dni i będą miały tak zwane poprawiny. Zaczynamy w piątek o 10:30 korowodem, który witany jest przez ulicę. Sprzedawcy swoje towary wystawią przed budynki, będą także rabaty. Ciekawostką jest, ze restauracja Pietrak wypieka ciasteczka o nazwie Bolesie, żeby Gniezno miało też coś swojego charakterystycznego, tak jak Poznań ma rogale marcińskie - mówiła przewodnicząca SOS dla Gniezna Katarzyna Grodzka.\nDo organizacji włącza się wiele szkół i instytucje, między innymi Teatr Fredry, Muzeum Początków Państwa Polskiego, czy Miejski Ośrodek Kultury. Świętowanie pierwszego dnia zwieńczą dwa koncerty lokalnych grup: MISQQ i BAPU.\nDrugi dzień to przede wszystkim działania Stowarzyszenia Światowid oraz Automobilklub Wielkopolski. Drugi dzień Imienin Ulicy Chrobrego rozpocznie się od godziny 9:00 od Truskawiska. - To będzie trzeci rok organizacji przez nas tej imprezy. Wcześniej była ona ulokowana w Dziekanowicach, a w tym została przeniesiona na gnieźnieński rynek, który powinien być obsypany truskawkami. Odbędzie się m.in. konkurs kulinarny dla wszystkich gnieźnian. Tematem przewodnim jest truskawka. O 12:00 pokaz kulinarny da znany z telewizji Tomek Jakubiak, który zaskoczy swoimi przepisami. Po nim nastąpi rozstrzygnięcie konkursu, a następnie pokaz pojazdów zabytkowych - mówiła Dyrektor Biura Stowarzyszenia Światowid Katarzyna Jórga.\nRajd pojazdów zabytkowych jest elementem Truskawiska. Organizowany jest w okolicach Gniezna, do którego auta dotrą o godzinie 12:00. - Będzie możliwość obejrzenia tych aut między innymi przez mieszkańców Skorzęcina, Trzemeszna, Słowikowa, Ostrowite Prymasowskie. W Gnieźnie pokaz aut będzie o 13:45, a wszyscy uczestnicy rajdu będą walczyć o puchar Prezydenta Miasta Gniezna i puchar Starosty Gnieźnieńskiego. Rajd polega na wykonaniu pewnych zadań i na uzyskaniu jak najmniejszej ilości punktów karnych. Klasyfikacja tego rajdu odbywać się będzie w czterech kategoriach. Najciekawsza to pewnie auta produkowane do 1945 roku, potem do 1965, do 1984 i czwarta klasa specjalna aut marki Volvo. Uczestnicy przyjeżdżają do nas z całej Polski - mówił Wojciech Jórga z Automobilklubu Wielkopolskiego.\nJak mówiła Katarzyna Grodzka Imieniny Ulicy Chrobrego mają być powodem do dumy, a także taką szansą, aby to inne miasta zazdrościły nam imprez, a nie na odwrót jak jest teraz.\nDokładniejszy program dostępny na plakacie:\nProgram Imienin Ulicy Bolesława Chrobrego\nOczywiście to dopiero początek atrakcji związanych z Królewskim Festiwalem Artystycznym. Jak zapowiada organizator i pomysłodawca festiwalu Piotr Wiśniewski, przez całe wakacje co weekend (i nie tylko) w Gnieźnie będą z tej okazji odbywać się imprezy. Najbliższe ważne wydarzenie już 18 czerwca. Wtedy to w Teatrze Fredy odbędzie się druga gala rozdania nagród kulturalnych Miasta Gniezna - Królików. Po raz pierwszy przyznana zostanie także nagroda Ambasadora Pierwszej Stolicy Polski. Po gali koncert zespołu Mikromusic Acoustic Trio. Wstęp na wydarzenie z bezpłatnymi zaproszeniami dostępnymi w MOK-u. Na temat wydarzeń organizowanych w ramach KFA będziemy Państwa informować na bieżąco na łamach portalu Gniezno24.com.\nimieniny ulicy boleslawa chrobrego\nimieniny ulicy boleslawa chrobrego 2015\nsos dla gniezna\nLink do komentarza\t poniedziałek, 29 czerwca 2015 13:41\tnapisane przez\twaldi\nsenior a kto mówi że się nic nie dzieje, ja jeszcze jestem pod ogromnym wrażeniem konkursów na stanowiska urzędnicze , ustanowienia prezesa TBS i innych takich atrakcji których przez ostatnie lata za bardzo nie mieliśmy .\nLink do komentarza\t poniedziałek, 29 czerwca 2015 11:49\tnapisane przez\tsenior\nCi, który uważają, ze w naszym miescie nic sie nie dzieje sa bardzo biednymi umysłowo ludźmi. Chcą, by władza, obojętnie jakiej prowieniencji prowadziła ich jak przysłowiowa kwoka z kurczętami. W domu mamusia wypuszczała ich na podwórze i jakoś sobie radzili, a jako dorośli ludzie nuszą byc prowadzeni za rękę i trzeba im organizować czas. Ludzie, czy naprawdę nie potraficie iść do kina, na spacer wokół Gniezna, przeczytać dobrą książkę ( nie potrzba kupować, można wypożyczyć), skorzystać z róznych form dokształcajacych, a więc bezpłatnych w róznych MOKach i EsTeDe-ach i innych organizacjach? Dla Was darmowe pierogi i tandeta objazdowych przygasłych gwiazd ekranu są szczytem intelektualnych marzeń!\nLink do komentarza\t poniedziałek, 29 czerwca 2015 10:45\tnapisane przez\tads\nCieszymy się, że RMF do nas przyjechało... Września ma wałbrzyską strefę ekonomiczną, inwestującego VW i Chińczyków... Chleba i igrzysk....\nLink do komentarza\t niedziela, 14 czerwca 2015 10:51\tnapisane przez\taaaa\na w niedzielę kiedy więcej ludzi ma wolne nic się nie dzieje i mogłoby się wybrać z dziećmi... standard...\nLink do komentarza\t środa, 10 czerwca 2015 20:34\tnapisane przez\tmieszkaniec centrum\ndo anty) .... wręcz przeciwnie dzieje się za dużo!! byle jakości i hautury. Akcje, apelacje, szum hałas..., wartość dla tego miasta. ??? Żadna. ! Wypicie 15 beczek piwa, trochę jadła i co dalej i co dalej????? Kurz opada i proza szarości brudu etc... Poznajemy was w codziennym działaniu i to przemawia za tym , że ci ze zdjęcia, pomysłu na rozwój i mądre zarządzanie nie mają. Pozdrawiam.\nLink do komentarza\t środa, 10 czerwca 2015 18:35\tnapisane przez\tanty\nI co mieszkaniec centrum wnosi swoim wpisem? Pewnie pierwszy marudzisz,że nic w Gnieźnie się nie dzieje\nLink do komentarza\t środa, 10 czerwca 2015 15:02\tnapisane przez\tmieszkaniec centrum\nPO - czytaj Partia Obłąkanych ... SOS . czytaj Sami O Siebie. z Grodzka na czele. I proszę nie blokować tego wpisu.


lek. dent. Sławomir Kluzek Stomatolog | Opinie o lekarzu\nlek. dent. Sławomir Kluzek\nstomatologSzczecinlek. dent. Sławomir Kluzek\nPomimo,że wizyta u niego nie należy do najtańszych to zdecydowanie polecam.Gabinet i sprzęt z najwyższej półki. Panie w recepcji uprzejme.Sam dr Kluzek to niesamowity czlowiek. W sumie znalazłam się w gabinecie przypadkowo- bolący ząb. Od razu stwierdził, że należy rozpocząć leczenie kanałowe. Wszystko dokładnie wytłumaczył i zabrał się do roboty.Co chwila pytał się czy żyje, ponieważ jestem straszną panikarą.Dr ma niesamowite poczucie humoru i nawet w trakcie zabiegu opowiadał kawały - jak to ujął żebym się jeszcze bardziej rozluźniła.Naprawde polecam go z czystym sumieniem. Byłam u niego w sumie 4 ...\nPomimo,że wizyta u niego nie należy do najtańszych to zdecydowanie polecam.Gabinet i sprzęt z najwyższej półki. Panie w recepcji uprzejme.Sam dr Kluzek to niesamowity czlowiek. W sumie znalazłam się w gabinecie przypadkowo- bolący ząb. Od razu stwierdził, że należy rozpocząć leczenie kanałowe. Wszystko dokładnie wytłumaczył i zabrał się do roboty.Co chwila pytał się czy żyje, ponieważ jestem straszną panikarą.Dr ma niesamowite poczucie humoru i nawet w trakcie zabiegu opowiadał kawały - jak to ujął żebym się jeszcze bardziej rozluźniła.Naprawde polecam go z czystym sumieniem. Byłam u niego w sumie 4 razy i przez cały czas nigdy nie poczułam bólu. Zawsze od razu zajmował się mną i rozwiewał wszystkie nurtujące mnie wątpliwości.Jest to lekarz kompetentny, z ogromną wiedzą z zakresu stomatologii, lubiący to co robi, ponieważ widać, że robi to z wielką pasją, zaangażowaniem i wklada w to całe swoje serce.I to jego niesamowite poczucie humoru- rewelacyjne. Na koniec mała refleksja- bardzo żałuje, że nie wszyscy stomatolodzy są tacy jak dr Kluzek a naprawdę szkoda, ponieważ może pacjenci nie bali by się tak stomatologa.Doktorze dziękuję, że jest Pan taki jaki jest (oby na zawsze).\nCudowny czlowiek.Poszłam do niego z bólem zęba. Mimo iż było późno (ok.22.00) przyjął mnie i zaczął leczenie mnimo późnej pory (gabinet czynny do 22.00).Mimo,że strasznie boję się stomatologów to wzbudził we mnie pełne zaufanie. Cierpliwie się mną zajął i mimo, że było widać, że jest naprawdę zmęczony zaczął leczenie mojego zęba. Dr Kluzek jest naprawdę profesjonalistą i wie doskonale co robi. Przez cały czas leczenia mówił i mówił, opowiadał kawały, puścił nawet muzykę poważną, żebym się odstresowała i się tak odstresowałam, że usnęłam! Pomimo tego, że leczenie nie należy do ...\nCudowny czlowiek.Poszłam do niego z bólem zęba. Mimo iż było późno (ok.22.00) przyjął mnie i zaczął leczenie mnimo późnej pory (gabinet czynny do 22.00).Mimo,że strasznie boję się stomatologów to wzbudził we mnie pełne zaufanie. Cierpliwie się mną zajął i mimo, że było widać, że jest naprawdę zmęczony zaczął leczenie mojego zęba. Dr Kluzek jest naprawdę profesjonalistą i wie doskonale co robi. Przez cały czas leczenia mówił i mówił, opowiadał kawały, puścił nawet muzykę poważną, żebym się odstresowała i się tak odstresowałam, że usnęłam! Pomimo tego, że leczenie nie należy do najtańszych to jestem przekonana, że warto wydać parę groszy więcej, aby być leczonym w warunkach komfortowych -bezstresowo, bez bólu i w naprawdę cudownej atmosferze.Bardzo, bardzo polecam dr Sławka ponieważ to naprawdę profesjonalista w każdym calu-potrafi niesamowicie rozluźnić atmosferę(świetnie opowiada kawały), jest niesamowicie delikatny w tym co robi, można zawsze do niego zadzwonić, gdy coś zaniepokoi. A najważniejsze jest chyba to, że to co robi (jak ktoś napisał wcześniej)robi wkładając w to całe swoje serce i dziękuję mu za to.\nRzadko trafia się na tak dobrego specjalistę. Pełen profesjonalizm i dbanie o uzębienie pacjenta w najdrobniejszych szczegóły. Przyjemnie, bezboleśnie, bez pośpiechu, nie tanio ale fachowo i na najwyższym poziomie ! Polecam wszystkim, którzy mają opory i boją się wizyty u dentysty :) Pacjent po rocznym leczeniu z pełnym uśmiechem :)(wstawione implanty, korony, nakłady koronowe inlay, wypełnienia, etc.) Pozdrawiam cały zespół Kamienicy 25, Piotr L.\nU dr. Sławomira "zjadłam zęby" ;) ale zaraz po tym wstawił mi nowe. Pracowaliśmy nad moim uśmiechem ok 11 miesięcy. Nie tylko poprawił mi wygląd,ale conajważniejsze moją wtedy niską samoocenę. Nowoczesna i przepiękna klinika chowa się przy moim uśmiechu! Panie doktorze - ogroooomny uśmiech dla Pana!! Roksana Pakuła - pacjentka.\nU dr. Sławomira "zjadłam zęby" ;) ale zaraz po tym wstawił mi nowe. Pracowaliśmy nad moim uśmiechem ok 11 miesięcy. Nie tylko poprawił mi wygląd,ale conajważniejsze moją wtedy niską samoocenę. Nowoczesna i przepiękna klinika chowa się przy moim uśmiechu! Panie doktorze - ogroooomny uśmiech dla Pana!!\nRoksana Pakuła - pacjentka.\nZ cala pewnoscia wybrala bym jeszcze raz tego dentyste do korekty mojego zaniedbanego przez lata uzebienia. Piękne licówki na przodzie mojego uśmiechu, super efekt. Polecam. Maja G\nSławomir Kluzek har vi kendt i mange år,og vi har den største tillid til ham, han er meget meget dygtig og vi tager gerne fra Hobro der ligger i Nordjylland - Danmark for at få ordnet vores tænder. Vi kan varmt anbefale Sławomir Kluzek Venlig hilsen Marianne & Sylvest Eiby - Danmark.\nSławomir Kluzek har vi kendt i mange år,og vi har den største tillid til ham, han er meget meget dygtig og vi tager gerne fra Hobro der ligger i Nordjylland - Danmark for at få ordnet vores tænder. Vi kan varmt anbefale Sławomir Kluzek\nMarianne & Sylvest Eiby - Danmark.\nRewelacyjny lekarz. Miałam szczęście w nieszczęsciu, że trafiłam na niego gdy musiałam usunąć ząb.Jestem straszną panikarą ale dr Kluzek był bardzo cierpliwy, wytłumaczył mi wszystko i przez prawie godzinę czekał ze mną w gabinecie aby znieczulenie miejscowe chwyciło ( 4 razy znieczulał), ale to nie jego wina tylko mojego zęba i jego stanu zapalnego (tak się czasami zdarza).A po wszystkim wycierał mi łzy( nie z bólu tylko z rozpaczy).I niech ktoś mi nie mówi że to nie profesjonalista. Po prostu wspaniały lekarz. Teraz muszę sobie wstawić implanta i na 100% ...\nRewelacyjny lekarz. Miałam szczęście w nieszczęsciu, że trafiłam na niego gdy musiałam usunąć ząb.Jestem straszną panikarą ale dr Kluzek był bardzo cierpliwy, wytłumaczył mi wszystko i przez prawie godzinę czekał ze mną w gabinecie aby znieczulenie miejscowe chwyciło ( 4 razy znieczulał), ale to nie jego wina tylko mojego zęba i jego stanu zapalnego (tak się czasami zdarza).A po wszystkim wycierał mi łzy( nie z bólu tylko z rozpaczy).I niech ktoś mi nie mówi że to nie profesjonalista. Po prostu wspaniały lekarz. Teraz muszę sobie wstawić implanta i na 100% pójdę do niego.\nStomatolog na 5+++, super podejście do dziecka, pozartuje i dziecko wesołe lezy na fotelu (gdzie wczesniej bał sie wejsc), naprawde godny zaufania, zna sie na swojej pracy, wszystko dobrze wytlumaczy, POLECAM!!\nPolecam Pana Kluzka - dobre podejście do pacjenta - szczególnie do mnie a nie jestem fanką dentystów, bezboleśnie i konkretnie. Ania\nWitam. Bardzo dobry stomatolog, bez bólu i skutecznie. Pozdrowienia J.\n91 820 5000


Najlepsze inicjatywy poszukiwane - igryfino.pl\nNajlepsze inicjatywy poszukiwane\n„Seniorzy Seniorom”, Henrykowskie spotkania kulturalne w Siemczynie, Nocna Ściema to zwycięskie projekty pierwszej edycji konkursu marszałka „Zachodniopomorski Lider NGO”. Kto w tym roku otrzyma statuetkę i nagrodę finansową? Do 8 października można zgłaszać najciekawsze inicjatywy zrealizowane przez organizacje pozarządowe w 2018 roku.\n-Pomorze Zachodnie jest regionem otwartym na współpracę z organizacjami pozarządowymi. Tym konkursem chcemy doceniać i nagradzać najciekawsze inicjatywy oraz przedsięwzięcia zachodniopomorskich stowarzyszeń i fundacji – mówi Olgierd Geblewicz, marszałek województwa zachodniopomorskiego .\nKapituła konkursu, składająca się z przedstawicieli samorządu i organizacji pozarządowych, wybierze laureatów w trzech kategoriach konkursowych. Pierwszą z nich jest „Zachodniopomorski Lider NGO 2019” za najlepszą inicjatywę zrealizowaną w roku kalendarzowym 2018 – jest to kategoria główna. Dwie kolejne kategorie mają charakter szczególny. Osobno oceniane będą inicjatywy zgłaszane przez organizacje z budżetem, który nie przekroczył 25 tys. zł oraz z krótszym stażem, czyli zarejestrowane w latach 2017–2018. Dzięki temu wszystkie podmioty będą miały równe szanse na zwycięstwo.\nLaureaci otrzymają nagrody finansowe w wysokości 1000 zł i statuetkę oraz możliwość posługiwania się tytułem „Zachodniopomorski Lider NGO”. Dodatkowo przyznawane będą wyróżnienia w wysokości 500 zł w każdej z kategorii.\nOrganizacje na zgłoszenie do konkursu inicjatyw mają czas od 11 września do 8 października 2019 r.\nZgłoszenia do konkursu przyjmuje Pracownia Pozarządowa (odpowiada za kwestie organizacyjne konkursu). Formularze można składać w wersji papierowej (osobiście lub drogą pocztową) w siedzibie Pracowni Pozarządowej (75-201 Koszalin, ul. Dworcowa 2) z dopiskiem na kopercie „ZACHODNIOPOMORSKI LIDER NGO 2019” lub w formie elektronicznej (skan wypełnionego zgłoszenia) na adres: [email protected] (w tytule maila „ZACHODNIOPOMORSKI LIDER NGO 2019”).\nKonkurs ogłoszony jest przez Samorząd Województwa Zachodniopomorskiego, a jego realizacją w zajmuje się Pracownia Pozarządowa w ramach zadania zlecanego do realizacji w drodze otwartego konkursu ofert.\nO tym, kto zwycięży dowiemy się w listopadzie podczas uroczystej gali.\nwstyd 12.09.2019, 07:40\nnie dotyczy nas ale oczywiście olgierduś...\nInicjatywa 11.09.2019, 11:11\nSas 11.09.2019, 10:54\nJedz pij i popuszczaj pasa!


Szuflada na buty 800MM DX007 - Locker.com.pl\nStrona główna / Wyposażenie garderoby / Półki do garderoby / Półka szuflada do szafy garderoby na buty 800MM DX007\nJeśli problem zagubionego obuwia lub odkształconego pod naporem innych par jest Ci znany, to koniecznie zapoznaj się z proponowanymi przez nasz sklep półkami do szafy na buty. Dzięki nim w łatwy sposób zadbasz o ład, porządek i dobre własne samopoczucie. Prezentowany model pochodzi z rodzimej produkcji, marki Amix.\nilość Półka szuflada do szafy garderoby na buty 800MM DX007\nSKU: DX007-800 Kategoria: Półki do garderoby Tagi: Półka do garderoby, Półka na buty, Półka szuflada do szafy garderoby na buty 800MM DX007\nSzuflada, którą pokochają Twoje buty i domownicy\nProponowane półki na buty do szafy wnękowej łączą w sobie wszystko, co najlepsze, począwszy od niezawodnego systemu pełnego wysuwu pozwalającego zawsze dostać się do zawartości szuflady, skończywszy na systemie cichego domyku, który doceniany jest przez każdego domownika, głównie przez brak hałasu. Szuflada stworzona została z aluminium.\nWielofunkcyjna półka od Amix\nBardzo dużą zaletą wysuwanej szuflady 800MM DX007 jest to, że wcale nie musisz użyć jej do przechowywania obuwia. Być może w Twojej szafie znajdują się inne akcesoria, które znajdą tam swoje miejsce. Bez względu na to, jaki masz na nią plan, z pewnością będziecie w 100% usatysfakcjonowani z zakupu. Taka szuflada na buty występuje w kilku rozmiarach.\nPowrót do strony głównej sklepu Locker. Ewentualnie sprawdź pozostałe modele.\nNapisz pierwszą opinię o „Półka szuflada do szafy garderoby na buty 800MM DX007” Anuluj pisanie odpowiedzi


Protokół Nr 02/2015\n3. Pismo od pana Pawła Kryzana w sprawie pomocy w załatwieniu spraw typu wypożyczenie sprzętu nagłaśniającego, wypożyczenie grilla czy wsparcie w innych zadnieniach organizacyjnych , dla zorganizowania festynu sąsiedzkiego.\nW związku z pismem pana Kryzana wywiązała się dyskusja na temat współudziału Rady w organizacji pikniku sąsiedzkiego. Stanowisko pani Lewandowskiej o nie wspieranie festynu sąsiedzkiego z powodu zbyt krótkiego terminu realizacji. Pan Krudos wychodzi z zebrania po plakat festynu na którym jest napisane że Rada Osiedla jest współ organizatorem festynu sąsiedzkiego.\nPrzewodniczący podał pod głosowanie Uchwałę nr 01/2015 o odmowie wzięcia udziału w współ organizacji pikniku sąsiedzkiego.\nZa- 7 głosów , Przeciw – 0 głosów , Wstrzymujących – 0 głosów.\nUchwała nr 01/2015 o odmowie wzięcia udziału w organizacji lub pomocy w festynie sąsiedzkim z powodu krótkiego terminu zgłoszenia została podjęta.\n4. Pismo z Urzędu Miasta w sprawie potrzeb na rzecz osób starszych i funkcjonowania aktualnie form wsparcia osobą 60+, zwiększenie dostępności i poszerzenia oferty działań na terenie Miasta Szczecin.\nOmówienie funkcjonowania Koła Seniora przy Radzie Osiedla , wystosowanie pisma do Urzędu Miasta o próbach zaktywizowania osób 60+a także o funkcjonowaniu tego Koła Seniora od wielu lat i chęci poszerzenia jego działalności.\n5. Wolne wnioski pismo pani Osowskiej w sprawie placyku przy ul Św. Marcina na którym przebywają osoby spożywające alkohol zachowując się nie stosownie i budząc strach przed mieszkańcami .


Wymarzony czas: Tak, tak, tak!!!! Mieliście rację:)\nTak, tak, tak!!!! Mieliście rację:)\nMieliście rację. Wszyscy w komentarzach pod wczorajszym postem. Skończyłam książkę i jestem jednocześnie przeszczęśliwa i taka trochę zagubiona. Bo po tylu godzinach spędzanych przy kompie nagle czasu zrobiło mi się dużo i wczoraj wieczorem odśpiewałam mojemu mężowi: ja nie ma co ze sobą zrobić (na melodię ja nie mam co na siebie włożyć:)). Bo rzeczywiście jeszcze we mnie buzuje szał pracy:) I dobrze, bo w kolejce czeka kolejny pomysł, który powinnam zrealizować do końca roku. Ale o tym później. Teraz jeszcze słów kilka o książce, która powędrowała do Wydawcy. Bo należy się Wam trochę wyjaśnień. To miała być książka przesycona francuszczyzną. Jej bohaterka miała przebyć w niej daleką drogę z Warszawy, do Malowniczego a stamtąd do Francji. I hmm... Przebyła, ale tylko jej część. Bo stało się to co zwykle dzieje się z moimi książkami tylko na większą skalę. Antoinette poszła zupełnie inną drogą niż ta, którą ja na początku jej wytyczyłam. Oczywiście podążyłam w te pędy za nią, bo ktoś w końcu musiał lecieć i uporać się z tym całym bałaganem, który powstał w wyniku jej niesubordynacji.\nI to kochani moi stało się mimo ułożonego planu, mimo konkretów, mimo porządnego opracowania. Już tłumaczę dlaczego tak wyszło.\nOstatnio zastanawiałam się jak najbardziej prawdziwie odpowiedzieć na pytanie jak powstaje książka. I przez moment nie wiedziałam, co powiedzieć. Bo tak naprawdę w moim wykonaniu wygląda to tak, że mam jakieś założenia, jakiś szkielet planu, jakieś główne punkty. Ale gdy siadam do komputera i zaczynam pisać nagle pojawiają się rzeczy zupełnie niezaplanowane, ludzie, którzy są dla mnie zupełnym zaskoczeniem, no po prostu obcy. I nagle stają się istotni. Niezbędni, bo kochani, nie lubiani, stają się mieszkańcami miasteczka bez których Malownicze już nie byłoby takie jak powinno być. A moi bohaterowie też nie są lepsi. Robią różne rzeczy trochę poza mną. I tak dumając nad tym olśniło mnie. Otóż mam wrażenie, że sposób pisania jest po części odzwierciedleniem osobowości. Powstawanie książki wygląda u mnie trochę tak jak funkcjonowanie w domu. Panują pewne zasady, o których się nie dyskutuje, są podstawą, ale poza tym każdy kto z nami mieszka ma mnóstwo swobody. Taki kot na przykład. Wie, że na stół mu wchodzić nie wolno i do tego się stosuje. Ale za to ma mnóstwo innych ulubionych miejsc i zajęć. Ma swobodę i akceptację. Kochamy go takim jakim jest, akceptujemy jego bziki typu jadanie w towarzystwie (naprawdę Obronny jada najchętniej gdy ktoś siedzi koło niego, wczoraj zaprowadził mnie do miski i dopiero wtedy raczył ją opróżnić:) Cóż wzięłam sobie taborecik książkę i posiedziałam z kociskiem. Co mi szkodziło:) W skrócie chodzi mi o to, że nic nie musi być pod linijkę i chyba dzięki temu nawet nasze zwierzaki wyrosły nam na indywidualności. I już wracam do książki, bo właśnie tak samo stało się z nią. Antoinette trzymała się pewnych założeń, ale też rozwinęła cechy charakteru o których ja na początku nie miałam pojęcia. Dałam jej swobodę. I dzięki temu zaprzyjaźniła się z ludźmi, z którymi chciała się zaprzyjaźnić i zrobiła rzeczy, które w ogóle nie miały w książce mieć miejsca. I tak pojawiły się w niej dzieci, wychowywane przez dziadków alkoholików. Marcysia, która garnie się do każdego i szuka kogoś kto ją pokocha, to młodsza z dziewczynek. Odegra sporą rolę w powieści. A miało jej w ogóle nie być. Będzie trochę dramatów rodzinnych, trochę wzruszeń i trochę śmiechu, ale najmniej będzie samej Francji. I tutaj tych którzy nastawili się na francuszczyznę bardzo przepraszam i jednocześnie proszę o cierpliwość, bo to wszystko będzie. Tyle tylko, że w drugim tomie:) Antoinette zrobiła tyle rzeczy po przyjeździe do Malowniczego, że na rozwinięcie swojego bzika francuskiego nie starczyło jej czasu. Poza tym w książce nie tylko ona odgrywa ważną rolę. Bo równolegle z jej historią toczy się opowieść o Julce, Tymoteuszu i bardzo zawikłanej tajemnicy rodzinnej. Zresztą tych tajemnic w Antośce będzie sporo. I Antoinette również na koniec zostanie czymś bardzo, ale to bardzo zaskoczona. To co wybaczycie mi ten brak Francji? Znaczy są tam nawiązania, do bzika Antośki ale niewielkie. Tak więc jeszcze raz - wybaczycie? Asiu poczekasz na następny tom? Bo tam będzie Twoja nazwa domu i trochę Paryża i pieczenie domowego chleba i w ogóle... A teraz będzie Malownicze, taras cały w lawendzie, dwójka bardzo samotnych dzieci, pan Miecio i pani mieciowa, historia Floriana (pana Miodka), Julia, która przyjedzie do Malowniczego szukać prawdy o swojej rodzinie, Mania ze swoją pasją zbieracką, proboszcz, który jak zwykle trochę niekonwencjonalnie będzie podchodził do życia... To może jednak wybaczycie?\nA to tak nawiązując do wczorajszego posta i wzmianki o bałaganie:\nAutor: Magdalena Kordel o 10:12\nAsymaka 2 października 2013 10:23\nMadziu, może znalazłabyś chwilkę, by odpowiedzieć na moje pytania... tak nieśmiało się przypominam ;)\nMagdalena Kordel 2 października 2013 10:24\nTak, tak, tak. Teraz nadrobię wszystkie zaległości:) Aniu Ty jesteś na pierwszym miejscu.\nMagda K-ska 2 października 2013 10:51\nMnie tam Malownicze wystarczy do szczęścia, a jak mówisz druga część będzie, to już w ogóle jestem zachwycona!\nMagdalena Kordel 2 października 2013 10:52\nTo kamień z serca:) A Antośka nawywijała mi w tekście straszliwie:)\nMagda K-ska 2 października 2013 11:06\nEno, przecież ja nie jestem taka straszna, żeby zaraz się mnie bać:P\nMagdalena Kordel 2 października 2013 11:08\nA bo ja wiem, w końcu wielbicielką kryminałów jesteś, to kto cię tam wie, może będziesz chciała wypróbować coś osobiście...:)\nMagda K-ska 2 października 2013 16:55\nI co mi przyjdzie z tego, że Cię ukatrupię? Nie dostanę kolejnych książek i będę trwała w niewiedzy, co dalej się stało z tym czy tamtym bohaterem. Już prędzej jakieś tortury, ale w tym ani nie jestem ekspertem, ani nie mam na to siły, zbyt wyczerpujące.\nWampirza Matka 2 października 2013 10:57\nCieszę się, że jesteś niepoukładana - lub inaczej cieszę się, że nie jesteś poukładana ;-). Czekam na książkę.\nMagdalena Kordel 2 października 2013 11:01\nWampirza Matko ja też się cieszę, że się cieszysz! Ale zamorduje cię za ten post z rosołem! Teraz mi pachnie i zrobiłam się głodna!\nNiekończące się Marzenia 2 października 2013 11:02\nWSPANIALE!!! Moja mama jest przeszczęśliwa bo wielbi Twoje książki i parę dni temu dopytywała czy Ta Madzia rówieśniczka mojego syna (a mojego najstarszego brata) napisze kolejną książkę? Bo już przeczytałam wszystkie no i co dalej się pytam? :)\nA teraz bardzo proszę JEST!!! :))) Aż się jej oczka uśmiechnęły i już mi za plecami mówi,że nie może się doczekać:)\nTyle o mamie, ja oczywiście też odliczam, na Francję poczekamy! :))\nMagdalena Kordel 2 października 2013 11:06\nDziękuję Wam! Aguś pozdrów mamę serdecznie i brata mego rówieśnika również:) A dla ciebie ucałowania ode mnie:)\nNiekończące się Marzenia 2 października 2013 11:43\nRównież całuję i ściskam:))) Pozdrowionka przekazane:)\nAsia i Wojtek 2 października 2013 11:07\nMagduś, ja tak kocham Twoje książki, że jestem gotowa wszystko wybaczyć ( tu zanuć melodię " Miłość ci wszyyystkooo wybaczyyyy" ). Więc poczekam, a na ten tom rzucę się zapewne natychmiast, jak tylko bedzie to możliwe:-)))\nMagdalena Kordel 2 października 2013 11:10\nAsiu, a ja się tak martwiłam, bo jakby nie było zawracałam Francją głowę, a wyszła mi książka społecznie zaangażowana ale mało francuszczyzny w niej. Sama do tej pory nie mogę wyjść ze zdziwienia:)\nBasia vel Jan 31 2 października 2013 11:12\nChwała Ci o najwspanialsza, najukochańsza i najulubieńsza Magdaleno za te wieści;-)\nNawet nie masz pojęcia jak strasznie się cieszę że skończyłaś, bo już się doczekać nie mogłam jak pewnie każdy z Twoich wiernych fanów, ale im dłużej wyczekiwane tym lepiej będzie "smakować";-D\nCzytając tekst powyżej uśmiech nie schodził z mej twarzy i już wyobraźnia zaczęła pracować jakież to przygody, tajemnice i inne wspaniałości wymyśliłaś;-D\nNajbardziej się chyba ucieszyłam z imienia Marcysia, bo to imię ciągnie się za mną od moich lat dziecięcych i z samymi miłymi chwilami mi się kojarzy więc doczekać się nie mogę jaka będzie ta Twoja Marcysia już ją za samo imię bardzo polubiłam;-)\nJedno tylko zdanie wywołało mój niepokój cytuje: " Antoinette również na koniec zostanie czymś bardzo, ale to bardzo zaskoczona" i już się boję co to będzie, mając w pamięci zakończenie "Wina z Malwiną" napomknę tylko, że do tej pory płaczę po nocach w poduszkę za moim ukochanym Czarusiem;-D ;-D ;-D\nNo to już powoli robię miejsce na półce na Twoje najmłodsze dzieło;-)\nMagdalena Kordel 2 października 2013 11:17\nBasiu no to jest nas dwie, bo jak czytałam Twój komentarz to też cały czas się uśmiechałam:) Marcysia kojarzy mi się z taką ciepłą dziewuszką, no i trochę z Tobą:) Wiesz Twój garnek:) A za Czarusiem nie płacz. Zobacz wziął i skoczył na boczek, choć i mnie odrobinę rozczarował:) A Antoinette... No owszem czeka ją pewien dramat, ale nie martw się, wszystko jest pod kontrolą:) Basiku pozdrawiam Cię bardzo, bardzo ciepło i ściskam serdecznie!\nElly 2 października 2013 13:12\nMam nadzieję, że teraz wydawca szybko upora się z tematem i będziemy mieś super-prezent na Gwiazdkę:). Cieszę się niezmiernie :). Wprawdzie kocham Francję (zwłaszcza Dolinę Loary), ale nastawiałam się NA NOWĄ KSIĄŻKĘ MAGDALENY KORDEL. Więc tak właściwie tematyka jest mi obojętna :)\nMagdalena Kordel 3 października 2013 11:30\nNiestety książka ukaże się w 2014 roku, ale na pewno w pierwszych miesiącach. Co więcej w tym samym roku będzie jeszcze jedna:) Cieszę się, że ta Francja a raczej jej brak zostaje mi wybaczona:)\nLucia 2 października 2013 16:16\ni ja bardzo sie ciesze... ja jeszcze mam dwie Twoje ksiazki do przeczytania wiec ta bedzie trzecia. Sama siedze w II- czesci moich wspomnien i jeszcze troche przy niej mam pracy. Potem sie okaze co dalej. pomysl jest i cos, Juz tez sie pojawilo, jako " ramowka". Serdecznosci.\nMagdalena Kordel 3 października 2013 11:39\nPisz, pisz:) Będzie co czytać! I od razu dawaj znać jak się coś pojawi to chętnie (jeżeli będziesz chciała rzecz jasna) napiszę przedpremierową recenzję:) A kiedy tak mniej więcej druga część będzie skończona? No tak zadałam najbardziej irytujące pytanie z możliwych:) Całusy przesyłam.\nPaula 2 października 2013 18:19\nTakie wiadomości to ja lubię:)\nMagdalena Kordel 3 października 2013 11:42\nJa też:) I to, że moi czytelnicy się cieszą i że książka skończona i że tyle tematów mi jeszcze krąży po głowie... No po prostu życie jest piękne!\nejotek 2 października 2013 20:44\nMuszę w końcu powoli zabrać się za Twoje książki, bo potem nie nadążę czytać :)\nMagdalena Kordel 3 października 2013 11:43\nNo tak właśnie czasem nieśmiało zerkam, czy coś mojego przeczytałaś, ale czekam cierpliwie:)\nmonalisap 13 października 2013 18:24\nJuż nie mogę się doczekać, właśnie skończyłam "Wino z Malwiną" i chcę więcej :) Wprawdzie mam jeszcze do przeczytania "Sezon na cuda" bo czytałam nie po kolei, ale Malownicze i jego mieszkańcy tak mnie serdecznie zapraszają w swoje progi, że aż im nie można odmówić. Dziękuję za miłą lekturę. (http://wybranyswiathistorii.blogspot.com/2013/10/wino-z-malwina-magdalena-kordel.html ) Pozdrawiam :)\nmy homepage ... marketing internetowy


Jesteś tutaj: Strona główna Wnętrze Wykończenie ścian Mozaika: jak ułożyć kompozycję Mozaika: jak ułożyć kompozycję\nUtworzono:04.04.2011, 10:32 Tagi: mozaika,układanie mozaiki Uroda mozaiki, jej oryginalność, możliwość tworzenia wymyślnych i niepowtarzalnych kompozycji sprawiają, że ma ona coraz więcej zwolenników. mzacha\nMozaiki najczęściej wykonane są z ceramiki, gresu, kamienia naturalnego lub ze szkła. Chociaż można układać również moziaki drewniane i metalowe. Elementy tworzące wzory i ornamenty mają najczęściej wymiary od 1 x 1 cm do 2,5 x 2,5 cm, a rzadziej 5 x 5 cm. Mogą stanowić pojedyncze kształty do układania lub są połączone siatką z tworzywa sztucznego lub specjalnym papierem. Dzięki zastosowaniu modułów z kształtek naklejonych na siatkę lub papier praca glazurnika jest łatwiejsza i szybsza, nadal jednak wymaga szczególnej wiedzy, umiejętności i staranności. Przed przystąpieniem do klejenia mozaiki warto dokładnie zaplanować jej kompozycję i rozmieszczenie, tak aby w miejscach najlepiej widocznych była umieszczona główna kompozycja wzoru.\nZobacz również: Układanie glazury: jak robić to dobrze i z wyobraźnią Zaletą mozaiki jest to, że można ją układać na powierzchniach zaokrąglonych, ponieważ małe elementy bardzo dobrze leżą na krzywiznach. Dlatego możliwe jest np. wykonanie obudowy wanny narożnej w łązience lub zlewozmywaka w kuchni.\nPodłoże pod mozaikę to podstawa\nPod mozaiki podłoże musi być idealnie równe. Drobne elementy mocuje się za pomocą cienkiej warstwy zaprawy klejowej. Rozprowadza się ją grzebieniem o najdrobniejszych zębach, czasami stosuje się do tego narzędzia parkieciarskie. Zbyt gruba warstwa kleju może spowodować zapadanie się kostek mozaiki i wypływanie zaprawy ze szczelin.\nOdpowiedni klej do układania mozaiki\nDo przyklejania mozaiki na typowych podłożach mineralnych, takich jak tradycyjne tynki cementowe nadaje się uelastyczniona zaprawa klejowa. Natomiast na płytach gipsowo-kartonowych należy zastosować zaprawę o zwiększonej elastyczności i przyczepności (np. Atlas Plus). W przypadku mozaiki marmurowej konieczne jest zastosowanie zaprawy klejowej na bazie białego cementu, żeby nie narazić się na wystąpienie na powierzchni nieestetycznego osadu (np. Atlas Plus Biały nie powoduje przebarwień na marmurowej mozaice). W przypadku mocowaniania mozaiki na powierzchni ściany, należy zwrócić uwagę na to, żeby klej miał zmniejszony spływ.\nJak wspomnieliśmy mozaika jest doskonała do wykańczania krzywizn. Jednak w tym przypadku sporo czasu zajmuje wyrównanie elementów mozaiki, ponieważ na łukach wypukłych zwiększa się znacznie szerokość spoin prostopadłych do łuku krzywizny, a na wklęsłych jest odwrotnie – krawędzie szczelin zbliżają się do siebie. Wówczas pracę ułatwi klej o przedłużonym czasie otwartego schnięcia i korygowalności – mamy więcej czasu na właściwe ustawienie szerokości spoin.\nUkładanie mozaiki bez docinania\nProjektując okładzinę z mozaiki, warto przyjąć wymiary, które są wielokrotnością pojedynczych elementów. Unika się trudnego i pracochłonnego docinania. Jest to zadanie niełatwe, pracochłonne i, w konsekwencji, kosztowne. Cięcia proste wykonuje się maszynkami ręcznymi, ale tylko niektóre są do tego przystosowane i zazwyczaj są drogie. Cięcia ukośne (fazowanie do łączeń w narożach) wykonuje się w zasadzie tylko przy użyciu ręcznej szlifierki kątowej, każdą kostkę mozaiki przycina się osobno.Po ułożeniu mozaiki na zaprawie klejowej, skorygowaniu szerokości spoin w klastrach i pomiędzy nimi, delikatnie dociskamy całość przy pomocy styropianowej packi, fugownicy lub innego narzędzia. Trzeba to robić z dużym wyczuciem. Każdy gwałtowny ruch może spowodować „rozjechanie się" fug. Spoinowanie\nFugowanie można rozpocząć najszybciej p oupływie 24 godzin od zakończenia przyklejania mozaiki. Doskonale nadają się do tego celu fugi elastyczne lub epoksydowe.\nEkspert Radzi: Paweł Królikowski, Polskie Zrzeszenie Płytkarzy\nPrzy spoinowaniu mozaiki zużywa się kilkakrotnie więcej zaprawy klejowej niż przy innych pracach. Zazwyczaj jest to ok. 2–3 kg na 1 m². W obliczeniu precyzyjnym potrzebnej ilości zaprawy w „proszku" na zafugowanie 1 m² okładziny z płytek, pomoże nam następujący wzór:\n[(A + B)/( A x B)] x C x D x 1,5\nA – długość płytki [mm] B – szerokość płytki [mm]\nC – grubość płytki (głębokość szczeliny fugi) [mm]\nD – szerokość szczeliny fugi [mm] Wynik podawany jest w jednostce kg/m². Autor: mk\nWspółpraca: Atlas 0komentarzy\nJak za pomocą mozaiki szklanej niedrogo odnowić łazienkę - poradnik


Gmina Kêty i portal mamNewsa.pl kolejny raz rozdaj± choinki! - Oficjalny serwis internetowy Gminy Kêty\nGmina Kêty i portal mamNewsa.pl kolejny raz rozdaj± choinki!\nJeste¶ tutaj: UG KÊTY >> Aktualno¶ci >> Gmina Kêty i portal mamNewsa.pl kolejny raz rozdaj± choinki! >>\nPodobnie jak przed rokiem, Gmina Kêty wraz z portalem mamNewsa.pl przygotowa³a ¶wi±teczn± niespodziankê. 20 grudnia (w przysz³± ¶rodê) na p³ycie kêckiego Rynku odebraæ bêdzie mo¿na ¿ywe, roz³o¿yste drzewka ¶wi±teczne. Choinki rozdane zostan± za darmo.\nAby staæ siê w³a¶cicielem drzewka wystarczy tylko pojawiæ siê o odpowiedniej godzinie. Start wydarzenia o 14:00. Choæ na kêczan czekaæ bêdzie ca³y las choinek i innych upominków, warto siê pospieszyæ i nie czekaæ do wieczora. Rok temu drzewka rozesz³y siê… na pniu! Podobnie bêdzie zatem i teraz.


Kluski polskie - styl.pl\nSkładniki na 2-3 porcje: Na kluski: 40 dag twarogu tłustego lub półtłustego, 2 jajka, 1 szklanka + 2 łyżki mąki pszennej, 1 opakowanie cukru wanilinowego, sól, masło, bułka tarta. Na sos: 30 dag śliwek węgierek (mogą być mrożone), 2-3 łyżki miodu, 1 łyżeczka cynamonu.\nPrzygotuj sos. Śliwki rozmroź i pokrój na mniejsze kawałki. Przełóż do garnka, wlej trochę wody, dodaj miód oraz cynamon. Gotuj na małym ogniu, od czasu do czasu mieszając 15-20 minut, aż śliwki zmiękną.\nJajka rozbij, oddziel białka od żółtek. Do białek dodaj szczyptę soli i ubij mikserem na sztywną pianę. Twaróg rozgnieć widelcem lub przeciśnij przez praskę do ziemniaków. Dodaj do niego żółtka, przesianą mąkę (1 szklanka), cukier wanilinowy i ubitą pianę z białek, wymieszaj, aby składniki dobrze się połączyły.\nStolnicę lub blat posyp pozostałą mąką. Wyłóż ciasto, uformuj z niego wałeczek, lekko spłaszcz. Ostrym nożem pokrój na małe, ukośne kawałki. W garnku zagotuj wodę, gdy zacznie wrzeć lekko posól i porcjami wrzucaj kluseczki. Gotuj 2 min od wypłynięcia na wierzch. Na patelni roztop masło, dodaj bułkę tartą, mieszając smaż, aż się zrumieni. Tak przygotowaną zasmażką polej kluseczki. Podawaj z sosem śliwkowym.\nKluski śląskie /123RF/PICSEL\nSkładniki na 4 porcje: Na kluski: 1 kg obranych ziemniaków, 1 jajko, mąka ziemniaczana, szczypta soli. Na gulasz: 50 dag łopatki wieprzowej, 2-3 łyżki oleju, 1 średnia cebula, 2 listki laurowe, po kilka ziarenek pieprzu i ziela angielskiego, 1/2 łyżeczki słodkiej mielonej papryki, 2 ząbki czosnku, 1 łyżeczka sosu sojowego, 2-3 łyżeczki mąki pszennej, sól, pieprz.\nMięso pokrój w kostkę. W garnku na oleju zeszklij posiekaną cebulę. Dodaj mięso, przesmaż. Zalej przegotowaną wodą, dodaj listki laurowe oraz ziarenka pieprzu i ziela angielskiego. Duś na małym ogniu ok. 90 min. Pod koniec duszenia do mięsa dodaj mieloną paprykę, przeciśnięty przez praskę czosnek oraz sos sojowy. Dopraw do smaku solą oraz pieprzem. Mąkę wymieszaj z niewielką ilością wody. Dodaj do gulaszu, gotuj jeszcze ok. 2 min.\nZiemniaki ugotuj w osolonej wodzie. Odcedź i jeszcze ciepłe przeciśnij przez praskę. Przełóż do miski i podziel na 4 równe części. Jedną ćwiartkę ziemniaków wyjmij a to miejsce wypełnij mąką ziemniaczaną. Włóż z powrotem wyjęte ziemniaki, dodaj jajko oraz sól i zagnieć gładkie ciasto. Z ciasta odrywaj niewielkie porcje i formuj z nich kulki wielkości orzecha włoskie-go. Na środku każdej kluski zrób małe wgłębienie. Gotuj w osolonym wrzątku przez ok. 5 min od wypłynięcia na wierzch. Podawaj z gulaszem.\nSkładniki na 4 porcje: 1 kg ziemniaków, 30 dag mąki pszennej, 1 jajko, 2 średnie cebule, 15 dag kiełbasy, olej np. rzepakowy, sól, pieprz.\nZiemniaki obierz, umyj i zetrzyj na tarce o małych oczkach. Następnie dodaj jajko oraz mąkę, wymieszaj. Dopraw do smaku solą oraz pieprzem. Masa powinna być dosyć gęsta, by kluski nie rozpadły się podczas gotowania. Gdyby była zbyt rzadka można dodać trochę więcej mąki.\nW garnku zagotuj wodę, a gdy zacznie wrzeć lekko ją posól i dodaj 1 łyżeczkę oleju. Masę ziemniaczaną nabieraj łyżką maczaną za każdym razem we wrzątku i powstałe w ten sposób kluski wrzucaj partiami do wody. Gotuj 10-15 min od czasu do czasu mieszając, by się nie posklejały. Wyjmij je łyżką cedzakową na talerz.\nRada:Kluski można podać od razu po odcedzeniu. Jeśli jednak chcesz je wykorzystać później, to trzeba je przepłukać zimną wodą i dobrze osączyć. Można je później odgrzać znów wrzucając na wrzątek - na ok. 1 min - albo odsmażyć czy zagrzać w sosie.\nPyzy z mięsem /123RF/PICSEL\nSkładniki na 16 sztuk: Na ciasto: 1 kg ziemniaków, 1 jajko, 3 łyżki mąki ziemniaczanej. Na farsz: 35 dag mięsa wieprzowego, może to być np. łopatka lub karkówka, 1 średnia cebula, 1-2 łyżki oleju, 1 łyżeczka majeranku, 3 łyżki bułki tartej, 1 jajko, sól, pieprz.\nPrzygotuj farsz. Cebulę drobno posiekaj. Mięso umyj, pokrój w kostkę. Na rozgrzanym oleju zeszklij cebulę. Następnie dodaj mięso, smaż ok. 10 min. Całość zalej niewielką ilością wody i duś,aż mięso zmięknie. Gdy wystygnie, zmiel w maszynce. Dodaj jajko, bułkę tartą oraz majeranek i dokładnie wymieszaj. Dopraw do smaku solą oraz pieprzem. Gdyby farsz był zbyt suchy, możesz do niego dodać trochę płynu z duszenia mięsa. Uformuj 16 kuleczek.\nPołowę obranych ziemniaków ugotuj w osolonej wodzie, odcedź i przeciśnij przez praskę. Pozostałe ziemniaki obierz i zetrzyj na tarce o drobnych oczkach, odciśnij nadmiar płynu. Przełóż je do ugotowanych ziemniaków, dodaj jajko oraz mąkę. Dopraw do smaku solą i dokładnie wymieszaj. Ciasto podziel na 16 równych części.\nPorcje ciasta ułóż na dłoni i lekko rozpłaszcz tworząc placuszek.\nNa środku połóż kuleczkę farszu i oblep ciastem formując kulki. W garnku zagotuj wodę. Gdy zacznie wrzeć, lekko posól, partiami wkładaj pyzy. Gotuj ok. 10 min od momentu ich wypłynięcia na powierzchnię.\nSzpinak z pomidorami Styl.pl


Kobiety – w dzisiejszych czasach inne niż kiedyś. Współcześnie, jak wiadomo, nie tylko są idealnymi żonami, matkami, gospodyniami domowymi, ale także osobami bardzo aktywnymi zawodowo.\nŹródło: Unisono.eu – włoska odzież damska\nW XXI wieku kobiety dbają o swoje interesy, figurę i oczywiście o ubiór. Jeśli chodzi o ubiór, to tu przez lata wiele się nie zmieniło. Od zawsze kobiety chciały i nadal chcą w każdej sytuacji wyglądać idealnie. A wszystko to niezależnie od okoliczności, pogody, czy pory roku. Idealny ubiór zawsze mają dopełniać gustowne dodatki takie jak: torebki, czy też inne akcesoria. Dlatego też każda kobieta potrzebuje sklepu, w którym bez problemu będzie mogła te wszystkie rzeczy znaleźć. Czy jest zatem takie miejsce? Otóż jest! A odpowiedź brzmi: sklep Unisono!\nWchodząc na stronę internetową firmy na pierwszym planie czytamy trzy bardzo ważne hasła – aktywna, romantyczna i nowoczesna. Te hasła dają nam znać, że w Unisono każda, nawet najbardziej wymagająca kobieta znajdzie coś dla siebie. Niezależnie od okoliczności, czy jej potrzeb. Sukienki, narzutki, bluzki, spodnie, spódnice, płaszcze – to tylko nie liczne z wymienionych ubrań jakie można tam kupić. Ponadto w Unisono mamy również wybór różnych, gustownych akcesoriów. Niezwykle ciekawie prezentuje się także kolekcja 2015. Poniżej zdradzamy szczegóły tej kolekcji.\nUnisono przedstawia bogatą kolekcję ciepłych, a zarazem gustownych swetrów, które charakteryzują się przede wszystkim pod względem bogatej kolorystyki. Od pasteli takich jak, błękit, róż, czy głęboka czerwień aż po czerń, czy różnego rodzaju szarości. Ponadto swetry te, to również bogate wzornictwo – tu prawdziwym krzykiem mody stają się swetry z naszywanymi w różnych odcieniach – napisami. Swetry Unisono są do wyboru – zarówno te wciągane przez głowę, jak i rozpinane, czy w formie narzutki. Swetry Unisono idealnie nadają się do noszenia także jako tuniki.\nJeśli chodzi o lato – tu zapowiedź powiewu świeżego powietrza. Lekkie, zwiewne bluzki z kolorowymi motywami, czy sukienki w groszki – oto przedsmak tego, co czeka nas w Unisono latem 2015 roku!\nUnisono.eu – włoska odzież damska\nUnisono Lookbook Reviewed by Alicja on August 25, 2015 .\nKobiety – w dzisiejszych czasach inne niż kiedyś. Współcześnie, jak wiadomo, nie tylko są idealnymi żonami, matkami, gospodyniami domowymi, ale także osobami bardzo aktywnymi zawodowo. Źródło: Unisono.eu – włoska odzież damska W XXI wieku kobiety dbają o swoje interesy, figurę i oczywiście o ubiór. Jeśli chodzi o ubiór, to tu przez lata wiele się nie


Tomasz Wolny o tym, że w Opolu władze z zasady nie chcą słuchać uzasadnionych argumentów ekologów - Radio Opole\nRadio Opole » Loża Radiowa » Aktualności » Tomasz Wolny o tym, że w Opolu władze z zasady n ...\n2018-03-08, 11:06 Autor: Marek Świercz\nTomasz Wolny o tym, że w Opolu władze z zasady nie chcą słuchać uzasadnionych argumentów ekologów\n- Ja wrogiem publicznym numer jeden? Nie zgadzam się z tą opinią. Działamy w wieku miastach, zajmujemy się odpadami, emisjami do wody i powietrza, dużymi inwestycjami strukturalnymi, które kontrolujemy, działając zgodnie z prawem - mówił w Loży Radiowej Tomasz Wolny, prezes Stowarzyszenia Technologii Ekologicznych Silesia.\nWolny znany jest z tego, że ma zastrzeżenia do wielu ważnych inwestycji, między innymi - rozbudowy Elektrowni Opole. Nie zgadza się jednak z opinią, rozpowszechnianą przez urzędników z opolskiego ratusza i Miejskiego Zarządu Dróg, że blokuje praktycznie wszystkie inwestycje w Opolu.\n- Weźmy Centrum Przesiadkowe Opole Główne. Nie mamy żadnych uwag. Podobnie jest w przypadku obwodnicy południowej, gdzie stosowne decyzje wydano bodaj półtora roku temu - wylicza.\nOstatnio Silesia zaangażowała się mocno w protesty przeciwko wycince drzew przy centrum przesiadkowym Opole Wschód.\n- Gdy starano się o decyzję środowiskową, zaplanowano wycinkę 768 drzew, przy staraniach o ZRID już 941 a przy przetargu była mowa o 1248 drzewach oraz 2,5 tysiącach metrów kwadratowych krzewów. Tymczasem obowiązuje ta liczba, która jest decyzji środowiskowej - mówi. - Jeśli się zmienia, potrzebna jest nowa decyzja.\nZdaniem Wolnego, inwestycja ta nie rozładuje korków: jeśli jedno przejście ze światłami zostanie zastąpione przez cztery, to auta będą stały w jeszcze gorszych korkach.\nWolny jest też pewien, że MZD nie zbuduje trasy średnicowej przez Odrę.\n- Przepisy mówią, że nie można budować w odległości 10 metrów od terenu kolejowego albo 20 od torów - mówi. - Tymczasem PLK ma zbudować na Pasiece nowy most z bocznicą, między torowiskiem a zabytkową willą na ulicy Kropidły będzie tylko 18 metrów, na żadną drogę nikt tam nie pozwoli.\nTagi: Tomasz Wolny, STE Silesia, MZD, Opole Wschód, wycinka, trasa średnicowa


Kocurek szuka domku(Zachodniopomorskie/Pomorskie) - kocieforum.pl\nRejestracja: pn paź 10, 2016 19:38 pm\nPost autor: Sana » pn paź 10, 2016 19:46 pm\nMłody wyjątkowy kocurek(1,5 roku) bez ogonka szuka dobrego domku na zawsze. Kotek dostał na imię Feliks i tak zaczyna się jego szansa na nowe, lepsze życie, bo to co do tej pory zaznał, to jedynie strach, głód, zimno, niewyobrażalny ból i obojętność ze strony ludzi. Na szczęście, los do niego się uśmiechnął i na jego drodze pojawiła się dobra duszyczka o wrażliwym sercu, która zainicjowała bieg szczęśliwych wydarzeń, dzięki którym kotek został wykastrowany, odrobaczony, odpchlony i wkrótce zostanie szczepiony(zbieramy jeszcze pieniążki na badanie FELV/FIV i leczenie świerzbowca usznego), a jego ogon, a raczej to co po nim pozostało, czyli sterczący i zakrawawiony kikut z otwartą raną, w którą wdało się zakażenie został amputowany. Dlatego jest właśnie wyjątkowy i niepowtarzalny niczym jego rasowy kuzyn bobtail\nKotek odbudowuje swoją wiarę w człowieka, bo została ona bardzo nadszarpnięta przez krzywdę jakiej doznał właśnie z rąk ludzkich. Na pewno minie trochę czasu zanim znów zaufa człowiekowi, obecnie nad tym pracuję Ma założoną książeczkę zdrowia, możliwy jest transport w pobliskie miejscowości- do uzgodnienia. Słupsk/Koszalin.\nDajmy szansę na znalezienie tej kociej biedzie najlepszego domku, bo na to zasługuje! Prosimy o udostępnianie kocurka!Gdyby ktoś chciał wesprzeć nas karmą, żwirkiem, czy czymkolwiek innym- zapraszam na kontakt pw lub mailowy: cassmp@interia.pl oraz na wydarzenie o Feliksie:\nZa niedługo ruszy również zbiórka pieniążków na jego leczenie, gdzie każdy z Was ma szansę pomóc temu niezwykłemu kocurkowi choćby grosikiem\nMały robi duże postępy Po kilku dniach niewychodzenia zza szafki; teraz gdy wchodzi się do niego, leży na krześle, czy na parapecie, patrzy z przestrachem i ocenia, czy człowiek coś mu zrobi i jeśli dochodzi do wniosku, że nie, to potem cieniutkim, ochrypłym głosikiem mówi: Miau..? I ociera się o nogi prosząc o jedzonko, po czym pięknie mruczy i daje się pogłaskać <3 To niewątpliwy sukces! Jednak głaskanie nie trwa długo, a najczęściej po jedzonku, gdy brzusio pełny, Feliks odsówa się gdzieś w kąt i przygląda człowiekowi oceniając jego zamiary... Ta mała bieda została bardzo skrzywdzona przez człowieka, nawet pomijając już oderwanie ogona, to jego psychika jest w strzępach, ale wierzę w to, że uda się go wyciągnąć z tego stanu.\nPost autor: sunshain » czw paź 13, 2016 6:50 am\nProszę dać info na miau.pl