Ameryka | Exotica Domestica\nAmeryka, Fittonia, Nasłonecznienie, Pochodzenie, Rośliny zielne, Umiarkowane\n1 sierpnia 2020 Chwast\tDodaj komentarz\nFittonia jest dość niedrogą i lubianą rośliną ze względu na dużą różnorodność kolorów i kształtu liści u różnych odmian, której miniaturowe odmiany znalazły swoje miejsce w słojach. Na świecie występują tylko jej dwa gatunki: Fittonia albivenis oraz Fittonia gigantea. Fittonia verschaffelti to synonim Fittoni albivenis. O ile pierwszą z gatunków można bardzo często spotkać w sklepach, to druga – Fittonia Gigantea zazwyczaj jest uprawiana tylko w szklarniach.\nOgród botaniczny w Powsinie 2019r. Źródło własne.\nFitonia białożyłkowa (Fittonia albivenis, Fittonia verschaffelti)\nO fitoni białożyłkowiej można wiele znaleźć w internecie, rzadko występuje pod swoją naukową nazwą, częściej opisana jest jako Fittonia verschaffelti, lub po prostu fittonia. Roślina nieodmianowa posiada żyłki w kolorze białym lub rzadziej różowym, skąd wzięła się jej nazwa. Wciąż można ją spotkać w sprzedaży w tej formie, mimo, że powstało jej wiele atrakcyjnych form. Zazwyczaj sadzi się ją w słojach, ponieważ pochodzi z wilgotnych lasów, a w naszym klimacie ciężko jest zapewnić jej odpowiednią wilgotność powietrza, chociaż też w pewnym stopniu może się do niej dostosować. U mnie w mieszkaniu, daje radę nawet przy 40% nasycenia wodą powietrza. Jest to roślina halucynogenna, więc może nie być zbyt dobra dla zwierząt. W medycynie ludowej w miejscach występowania stosowana była na ból głowy lub mięśni.\nPochodzi z Południowej Ameryki – północnej Brazylii, Boliwi, Peru, Ekwadoru, Kolumbii, Wenezueli[2,4]. Rośnie w wilgotnych lasach .\nJest mrozoodporna do 4C (11 strefa).\nFitonia jest wieczniezieloną, wieloletnią rośliną, tworzącą niskie “maty” do 8 cm lub 15 cm wysokości. Jej liście w formie dzikiej posiadają białe nerwy, aktualnie wyhodowano jej wiele odmian, dlatego mogą mieć również kolor w odcieniach różu z różnym ich kształtem. Łodygi osiągają do 20 cm oraz podobnie jak liście są pokryte włoskami. Kwitnie niezależnie od pory roku, tworząc kłosy z stopniowo rozkwitającymi kwiatami w kolorze od białego do żółtego.\nJest czasem mylona z niedośpianem, jednak fittonia ma bardziej płożący pokrój oraz grubsze liście. Niedośpian z kolei nie ma kolorowych nerwów, tylko plamki na blaszce oraz jego pędy są całkowicie nie owłosione.\nRoślina dobrze wygląda w wiszących koszach lub w zwykłych doniczkach. Ze względu na niewielkie rozmiary dobrze rośnie w słojach i terrariach, co zwalnia nas z jej częstego podlewania. Najlepsze stanowisko to częściowy lub pełny cień, z mojego doświadczenia wynika, że w bardziej słonecznych miejscach również rośnie, jednak wymaga wtedy większej wilgotności powietrza i bardziej regularnego podlewania. W zbyt jasnym stanowisko, na jej pędach łatwiej może się osadzić osad z wody oraz łatwo ulega poparzeniom słonecznym.\nNajlepiej w żyznym, wilgotnym, ale łatwo przesychajacym podłożu. Nie jest wymagająca co do pH ziemi, ale najlepsze jest lekko kwaśne o pH6.5. Starcza jej zwykła ziemia ogrodnicza, tylko trzeba uważać nie zbijała się za mocno, ponieważ fittonia ma dość delikatne korzonki.\nFittonię należy podlewać regularnie, właściwie powinna mieć stale wilgotną ziemię. Zdaje mi się, że dość ciężko ją przelać, jednak według niektórych źródeł przelewanie może powodować żółknięcie liści oraz gnicie korzeni. Jeśli ją przesuszymy to więdnie, ale reagując wystarczająco szybko można ją uratować. Częste przesuszanie może powodować gubienie liści i brzydki wygląd rośliny. Można ją delikatnie nawozić nawozem 5-5-5 (proporcje składników odżywczych – szukaj ich na opakowaniach nawozów).\nU mnie raczej nie miała szkodników, jednak szczególnie przy zbyt suchym powietrzy i podłożu mogą ją atakować wełnowce, tarczniki oraz przędziorki.\nRozmnaża się ją przez podział lub ukorzenieni gałązek. Najlepszym sposobem na jej ukorzenienie jest ucięcie gałązki z 3 parami liści oraz ukorzenianie w ziemi, pod przykryciem – obciętą butelką lub w innym wilgotnym pojemniku, który utrzyma wysoką wilgotność powietrza.\nhttps://www.researchgate.net/publication/337892549_In_Vitro_Culture_and_Some_Biochemical_Characteristics_of_Fittonia_Albivenis_Lindl_ex_Veitch_Brummitt <- wpływ flawonoidów na wzrost in vitro fittoni.\nLiteratura z której nie skorzystałam, ale może warto zerknąć:\nAfryka, Ameryka, Australia, Azja, Kalanchoe, Kalanchoe, Nasłonecznienie, Pochodzenie, Rośliny zielne, Sukulenty, Uncategorized, Wysokie\n31 maja 2020 Chwast\tDodaj komentarz\nCzy ktoś z was kiedyś trafił na łacińską nazwę rodzajową żyworódki jako Bryophyllum? Jeśli tak, to musisz wiedzieć, że pewna grupa roślin z rodzaju kalanchoe jest rozpatrywana jako osobny gatunek lub jako sekcja gatunku kalanchoe. Do rodzaju Bryophyllum zaliczane jest 47 gatunków, a do Kalanchoe 134 .Są to zwykłe problemy z systematyką tych roślin, która wraz z rozwojem nauki może się powoli zmieniać. W pierwszej części opiszę trzy najpopularniejsze gatunki:\nNiektóre gatunki żyworódki uznawane są za rośliny o działaniu zdrowotnym, jednak większość z nich po zjedzeniu jest trująca dla ludzi i zwierząt.\nKalanchoe houghtonii (Kalanchoe x houghtonii)\nKalanchoe houghtonii jest hybrydą, która powstała przez skrzyżowanie kalanchoe daigremontiana z Kalanchoe delagoensis. Żyworódka ta często jest mylona z Kalanchoe serrata[2 – tu jest pomyłka], ponieważ nazwa serrata kojarzy się z czymś z ząbkami, czyli teoretycznie idealnie oddaje wygląd kalanchoe hountonii. Jednak po porównaniu zdjęć obu roślin można zauważyć, że kalanchoe serrata w rzeczywistości ma okrągłe liście z ząbkami, podczas gry kalanchoe x houghtonii podłużne z ząbkami. Można ją również pomylić łatwo kalanchoe daigremontiana, jednak osiąga od niej mniejsze rozmiary oraz ma węższe liście. Jest to roślina trująca, co nie znaczy, że trzeba rezygnować z jej uprawy.\nKalanchoe houghtonii. Źródło własne\nRoślina nie pochodzi z naturalnego środowiska, wyhodowana przez Arthur D. Houghton [5, 6] jako hybryda dwóch gatunków – kalanchoe daigremontiana z Kalanchoe delagoensis pochodzących z Madagaskaru. Aktualnie występuje w niektórych miejscach na świecie poza ogrodami np na Florydzie, w Australii, Hiszpani. Rośnie na półpustynnych terenach oraz w innych trudnych warunkach, np może rosnąć na dachach . We wschodniej części Australii uznawana jest nawet za jeden z 30 najbardziej inwazyjnych gatunków stanowiących zagrożenie dla rodzimej roślinności , jednak jest to nie jedyny kraj, którego roślinność rodzima cierpi z powodu obecności tej hybrydy. Właściwie w każdym regionie, w którym może rosnąć jest gatunkiem bardzo inwazyjnym, nad zagrożeniem, które stwarza trwają aktualnie badania .\nŹródło  – czerwone kropki oznaczają miejsca gdzie może się pojawić ta roślina wzraz ze zmianami klimatycznymi, a na niebiesko – miejsca gdzie już występuje.\nJej występowanie obejmuje strefy od 10a do 11b, co oznacza, że znosi spadki temperatur do około 0C.\nŻyworódka ta jest rośliną zielną, dorastającą zazwyczaj do 1m, ale może osiągać nawet 1.8m , czase, wytwarza na nich korzenie boczne. Jej liście mogą osiągać 15-20 cm długości oraz 4-5cm szerokości, mają kolor brązowo-zielony. Kalanchoe houghtonii na brzegach swoich liści, podobnie jak żyworódka wąskolistna lub daigremontiana wytwarza rozmnóżki, które po położeniu na ziemi tworzą młode rośliny.\nKwitnie nieregularnie, wytwarzając długie bezlistne pędy do 30 cm i na końcach tworząc małe różowe kwiaty do 2-4 cm przypominające dzwoneczki.\nKalanchoe houghtonii jest krótko żyjącą rośliną, którą należy odmładzać co 3-7 lat, najlepiej wtedy, gdy dolne liście robią się brzydkie . Rzadko zapada na choroby i jest raczej łatwa w uprawie.\nW naszym klimacie najlepiej rośnie na bardzo słonecznym parapecie, latem dla poprawienia jej kondycji można ją wystawić na słońce lub w półcień, w miejsca odsłonięte od wiatru.\nPodłoże do uprawy żyworódki houghtonii powinno być luźne, wystarczające jest podłoże uniwersalne z dodatkiem piasku oraz z drenażem na dnie doniczki  z np. keramzytu. Powinno być mocno przepuszczalne i szybko wysychające, dzięki czemu nie będzie chorowała na gnicie korzeni.\nPowinno się ją podlewać dopiero, gdy podłoże jest zupełnie suche. Żyworódka ta jest sukulentem, więc spokojnie daje radę przeżyć okresy zupełnej suszy, spokojnie przeżywa przedłużony okres braku wody. Zimą powinno się ją podlewać mniej, kierując się podobną zasadą jak latem – czyli podlewanie po wyschnięciu podłoża.\nKwitną tylko zadbane rośliny, które przeszły okres spoczynku. Polega on na chłodniejszej temperaturze oraz mniejszej ilości światła.\nTą żyworódkę można rozmnażać przez rozmnóżki tworzone na liściach lub przez ukorzenianie kawałków pędów, które po włożeniu do ziemi łatwo się ukorzeniają .\nkalanchoe “pink butterflies” – jest to przepiękna odmiana o różowych rozmnóżkach. Podobno nie zachowuje różowego koloru jeśli jest rozmnażana z rozmnóżek na liściach, więc aby zachowała swój kolor musi być ukorzeniona przez kawałek łodygi.\nŻyworódka wąskolistna (Kalanchoe tubiflora, Bryophyllum delagoense)\nŻyworódka wąskolistna jest trochę bardziej popularną rośliną niż Kalanchoe houghtonii, często można spotkać ją w sprzedaży. Podobnie jak poprzedni gatunek – jest rośliną trującą dla ludzi i zwierząt, ale wiele roślin, tak i to kalanchoe może być zarazem lekiem jak i trucizną. W medycynie naturalnej stosowana jest zewnętrznie na zranienia, dlatego zainteresowała naukowców. Odkryto, że może mieć potencjalne właściwości hamujące rozwój guzów. Ze względu na jej szybki wzrost i rozmnażanie stanowi również dobrą roślinę do innych badań np. wpływu promieniowania na rośliny .\nŻyworódka wąskolistna, młode rośliny. Źródło własne.\nRoślina ta pochodzi z Madagaskaru. W Ameryce Północnej oraz w niektórych rejonach Afryki uciekła z ogrodów i powoli staje się tam gatunkiem inwazyjnym .\nJej zakres mrozoodporności obejmuje od 10a do 11b, czyli znosi spadki temperatury do 0C. Nie znosi mocniejszego mrozu .\nJego pędy są wzniesione, osiągają do 1m, chociaż inne źródła wskazują na aż 2m. Może osiągnąć dość sporą wysokość w doniczce, dorastając na wysokość okna. Liście są wydłużone, podobno mogą mieć aż 15 cm i 0.6 cm szerokości, a na ich końcach wyrastają rozmnóżki. W naturalnym środowisku zakwita zimą lub jesienią. Kwiaty są koloru pomarańczowego w kształcie dzwonków i mogą zdobić roślinę aż 4 miesiące. Mają do 3 cm długości .\nŻyworódka wąskolistna. Źródło własne\nJest to dość łatwa roślina w uprawie, łatwo wybacza zapominanie o podlewaniu i podobno przelewanie też.\nJeśli jest uprawiana w mieszkaniu, za szybą okna, to powinna stać na południowym parapecie. W innych miejscach zaobserwowałam, że nie rośnie tak jak powinna, nadmiernie się wyciąga. Z kolei stawiając ją na zewnątrz może mieć trochę mniej słońca, jednak na miejscu bez zacienienia również będzie szczęśliwa. Wykazuje lekką zmienność w wyglądzie w zależności od nasłonecznienia\nNie ma dużych wymagań odnośnie podłoża, pH powinno być w granicach 6.1-7.8 (Czyli właściwe prawie każde w którym może jakakolwiek roślina przeżyć, np podłoże uniwersalne) , ważne jest również by dość szybko przesychało. Kalanchoe wąskolistne o wiele lepiej znosi suszę, niż zbyt długą wilgoć w ziemi, dlatego można dodać do podłoża trochę piasku lub perlitu.\nPodobno aby zakwitła potrzebuje nawożenia oraz dość sporej doniczki, u mnie rośnie w dość mikroskopijnej i jak widać dość długo dawała sobie radę, jednak nie kwitła.\nNigdy nie przykładałam dużej uwagi do tego by doprowadzić ją do wytworzenia kwiatów. Do kwitnienia pobudzają ją zmniejszona ilość wody oraz mniejsza ilość światła, inne źródła mówią, że starczy ją zostawić jesienią bez podlewania, w jasnym miejscu aż do przymrozków na zewnątrz. Po wydaniu kwiatów cała roślina zamiera.\nRozmnaża się ją przez rozmnóżki lub ścięte pędy. Wystarczy je położyć na ziemi, aby zaczęły rosnąć. Dzięki jej rozmnóżką, które z wiekiem odpadają mam ją we wszystkich sąsiednich w stosunku do niej doniczkach.\nKalanchoe daigremontiana najbardziej znaną u nas żyworódką. Często widzę problemy z identyfikacją, czy jest leczniczą rośliną, czy nie. Na pewno lepiej jej nie jeść, ponieważ jest trująca dla ludzi oraz dla zwierząt. Jest równocześnie stosowana zewnętrznie w medycynie ludowej, a jej właściwości antybakteryjne zostały potwierdzone w badaniach naukowych. Po angielsku ma kilka nazw między innymi Aligator plant, wynika to z kształtu liści przypominających szczęki aligatora.\nKalanchoe daigremontiana. Źródło własne.\nPodobnie jak kalanchoe wąskolistne pochodzi z Madagaskaru, jednak nie tworzy z nim w naturalnym środowisku hybryd międzygatunkowych. W niektórych rejonach np. w Teksasie i na Florydzie jest gatunkiem inwazyjnym . Rejon w którym występuje charakteryzuje się występowaniem okresu suchego i mokrego.\nRośnie w podobnych warunkach jak kalanchoe wąskolistne, a dokładniej w strefach od 9b do 11b . Powinna więc wytrzymać spadki temperatury do 0C.\nDorasta do 1m wysokości lub zgodnie z innymi źródłami, nawet do 2.5m . Jej liście mogą osiągać aż do 20 cm długości i 3.5 m szerokości . Osadzone są na ogonkach do 5 cm . Wygląd rośliny może być bardzo zmienny, zależy od warunków w których jest trzymana roślina. Jej kwiaty są podobne do poprzednio opisanych kalanchoe. Są szaro-różowe i mają kształt dzwoneczków o długości do 3 cm.\nJest mało wymagającą rośliną, która jako jedna z niewielu roślin da radę rosnąć na bardzo palącym i gorącym słońcu. Lubi dużo porannego słońca , ale może również rosnąć na wschodnim lub południowym parapecie. Warto ją wystawić latem na zewnątrz, nie powinno się umieszczać jej od razu na południowym słońcu, ponieważ może to spowodować poparzenie liści . Należy zawsze pamiętać o stopniowym przyzwyczajaniu roślin do bezpośredniego słońca.\nNajlepsze jest dla niej przepuszczalne podłoże, ponieważ przy nadmiarze wody mogą cierpieć z powodu gnicia korzeni . Można ją sadzić w podłożu składającym się z ziemi uniwersalnej oraz perlitu.\nPrzed kolejnym podlaniem trzeba zaczekać aż ziemia całkowicie wyschnie lub sprawdzić czy jest sucha na 5 cm głębokości . Podobno należy ją nawozić tylko co 3 miesiące , czyli tylko 2-3 razy w okresie wzrostu. Zimą należy ją podlewać w bardzo ograniczonym stopniu, najlepiej dopiero jak zaczynają jej się marszczyć liście. Ja swoją podlałam chyba tylko 2 razy.\nPodobno kwitnie po dobrym okresie wzrostu, a po nawożeniu nawet wydaje owoce, ale nie jestem pewna czy taka zasada nie występuje tylko w miejscach gdzie przeżywa cały rok, a nie w doniczkach.\nRozmnaża się ją przez rozmnóżki wytwarzane na liściach lub przez fragmenty łodygi ukorzenionej w ziemi.\nRozmnóżki na liściach Kalanchoe daigremontiana. Źródło własne.\nhttps://toptropicals.com/catalog/uid/kalanchoe_serrata.htm <- ładne zdjęcie kwitnienia\nhttps://www.nature.com/articles/s41598-020-60079-2.pdf?draft=collection <- więcej informacji o inwazyjności\nhttps://www.rhs.org.uk/about-the-rhs/pdfs/publications/hanburyana/vol-3-june-2008/an-investigation-of-the-cultivated-kalanchoe.pdf <- klucz do oznaczania gatunków + odmian\nAdiantum, Afryka, Ameryka, Australia, Azja, Nasłonecznienie, Niskie, Nowa Zelandia, Paprocie, Pochodzenie, Umiarkowane\nNiekropień (Adiantum, złotowłos)\n9 lutego 2020 Chwast\tDodaj komentarz\nAdiantum to rodzina obejmująca około 200 gatunków, z których ostatnio w sprzedaży do uprawy doniczkowej można głównie spotkać 3 z nich. Są to rośliny blisko spokrewnione z innymi wrażliwymi paprociami – orliczkami, należą do tej samej rodziny. Nazwa tej paproci pochodzi od greckiego słowa adiantos, co oznacza hydrofobowy. Odnosi się to do liści adiantum, z których krople wody bardzo szybko spływają .\nWszystkie gatunki są wrażliwe na niską wilgotność powietrza, dlatego ja zdecydowałam się uprawiać je pod kloszami oraz w słojach. Można również trzymać je w terrariach. Wśród rodziny adiantum znajdują się zarazem gatunki o delikatnych, pierzastych liściach, jak i paprocie z dużymi liśćmi (np. Adiantum Macrophyllum). Większość z nich występuje w podobnych środowiskach.\nPoza uprawą w doniczkach, można spotkać w ogrodach adiantum pedatum, które jest w naszym klimacie mrozoodporne.\nJeśli się przyzwyczają do warunków panujących w mieszkaniu, to nie sprawiają już mocniejszych problemów. Bardzo łatwo się rozsiewają z zarodników. W wielu źródłach jest, że można je rozmnażać również przez podział, jednak nigdy mi to nie wyszło.\nAdiantum klinowate (Adiantum raddianum)\nNiekropień owłosiony (Adiantum hispidulum)\nAdiantum klinowate jest najczęściej sprzedawaną u nas rośliną. Prawie zawsze jeśli kupujemy roślinę podpisaną jako adiantum, jest to dokładnie ten gatunek. I prawie zawsze w naszych mieszkaniach umiera…\nW sprzedaży rzadziej spotyka się podobne do niej gatunki – Adiantum właściwe (Adiantum capillus-veneris) oraz adiantum delikatne (Adiantum tenerum), można dla nich zastosować identyczny schemat uprawy jak dla adiantum klinowatego. Są o gatunki dość trudne do odróżnienia, jednak jeśli porówna się dokładniej ich liście, to dla dociekliwej osoby jest to możliwe.\nNazwa rodzajowa – raddianum – pochodzi od nazwiska włoskiego botanika, który opisał tą roślinę – Giuseppe Raddi .\nAdiantum tenerum w szklarni w Gliwicach.\nPochodzi z tropikalnych części południowej Ameryki (z Brazylii i Wenezueli ), ale występuje również w Afryce i w zachodniej części Indii. Na Hawajach jest rośliną inwazyjną, wypierającą z naturalnego środowiska rośliny rodzime (więcej o inwazyjności -> ). Najczęściej rośnie w zacienionych miejscach wzdłuż rzek, czyli tam gdzie jest duża wilgotność powietrza i podłoża . Nie wymaga dużej ilości podłoża i może rosnąć nawet w szczelinach skalnych oraz skarpach.\nJej obszar występowania obejmuje strefy od 9b do 10b. Idealna temperatura do jej uprawy wynosi 18-24C, minimalna temperatura w której może stać to 13C.\nNiekropień posiada delikatne, jasnozielone pierzaste liście o trójkątnym kształcie. Można wręcz powiedzieć, że tworzą chaos składający się z małych listków i brązowych, cienkich gałązek. Kupki zarodnionośne są na dolnej powierzchni liści, wzdłuż ich brzegów. Dorasta do 60 cm wysokości i szerokości, jednak w mieszkaniach rzadko się zdarzają takie okazy. Odnośnie wielkości różne źródła podają różne informacje na jej temat, może to być związane z pomieszaniem wiadomości o adiantum klinowym z podobnymi gatunkami.\nPaproć ta wymaga dużej wilgotności powietrza – około 60% wysycenia . Często po przyniesieniu nowej rośliny, szybko usychają jej wszystkie liście. Jest to spowodowane różnicą w wilgotności powietrza panującej w szklarni, a w mieszkaniu, gdzie zimą, może spadać nawet poniżej 30%. O ile roślina w tym momencie nie umrze całkowicie, to zazwyczaj wkrótce puszcza nowe liście, lepiej przystosowane do panujących warunków. Aby utrzymać wysoką wilgotność w jej otoczeniu, najłatwiej uprawiać ją w otwartym słoju lub w terrarium. Pod szczelnym kloszem lub zamkniętym słoju jest za mała zmiana powietrza dla tej paprotki, dlatego w nich marnieje.\nNiektóre źródła, w celu utrzymania wyższej wilgotności dookoła rośliny zalecają spryskiwanie rośliny 2 razy dziennie .\nAdiantum powinno być wystawione bezpośrednio na słońce na 2 do 6 godzin. Więc najlepszym dla niego miejscem będzie parapet wschodni lub zachodni, nie powinien stać bezpośrednio na parapecie południowym. Przy zbyt małej ilości światła, czyli przy północnym oknie jej liście będą małe oraz bardzo jasne, a po pewnym czasie najprawdopodobniej cała roślina umrze.\nZimą, może stać przy przy chłodnym oknie. Niższa temperatura ułatwia przetrwanie jej zimy w ogrzewanych pomieszczeniach z suchym powietrzem. Nie przeszkadzają jej też przeciągi .\nPaproć ta nie ma specjalnych wymagań odnośnie ziemi. Może rosnąć w zwykłej ziemi uniwersalnej, jednak nie powinna ona być zbyt zbita, ponieważ łatwiej wtedy o przelanie rośliny. Dobrze by była z domieszką piasku lub żwirku , który nie podwyższy znacząco pH podłoża, ponieważ idealne mieści się w okolicach 6 , są źródła, które podają jako pH najlepszą wartość dla Adiantum powyżej 7  w amatorskiej uprawie jednak nie ma to dużego znaczenia.\nO ile lubi mieć wilgotną ziemię, to zbyt duża ilość wody oraz zbyt mała przepuszczalność podłoża może spowodować żółknięcie liści. Podłoże nie powinno nigdy wysychać do końca, ponieważ młode pędy będą reagowały usychaniem. Adiantum należy podlewać 2x bardziej rozcieńczonym nawozem niż podaje producent .\n’Frangrantissimum’ – jest to najpopularniejsza w sprzedaży odmiana, charakteryzuje się mniejszym rozmiarem liści niż gatunek .\nJest jeszcze wiele innych odmian adiantum klinowatego, jednak u nas nie są zbyt popularne.\nAdiantum caudatum jest o wiele rzadziej uprawianą u nas w doniczkach rośliną niż adiantum klinowate, jednak spotyka się ją czasem w sprzedaży. Nazywane jest po angielsku ‘Walking Maidenhair’, co jest związane z jej ciekawym sposobem rozmnażania z końcówek liści. Jest o wiele słabiej opisana i trudno znaleźć źródła opisujące jej uprawę. Uprawiana jest w Chinach jako roślina ozdobna, w niektórych rejonach nawet są próby sadzenia jej w pionowych ogrodach. Stosowana jest w medycynie ludowej Indii, jednak nie jest uprawiana jako zioło, tylko pozyskiwana z natury \nAdiantum caudatum w szklarni ogrodu botanicznego we Wrocławiu.\nRośnie głównie w Azji (Chiny, Tajlandia, Wietnam, Indie), również spotykany jest w innych rejonach świata (tu jest mapka -> ). Występuje w podobnych środowiskach jak Niekropień klinowaty, czyli w lasach lub dolinach górskich, najczęściej rośnie w szczelinach skalnych. Preferuje jednak bardziej suche zbocza i wilgotne wapieni , zamieszkuje również drzewa jako epifit . Rośnie na niskich wysokościach nad poziomem morza (do 100-1000m n.p.m.).\nOdpowiednia jest dla niej temperatura powyżej 10C, występuje w strefach USDA od 9 do 10 , jednak są źródła, które podają nawet strefy od 7a, do 7b.\nTen gatunek adiantum ma podobne pod względem grubości i koloru liście do poprzedniego opisanego gatunku, jednak mają one nieznacznie ciemniejszy kolor. Każdy z liścieni w stronę końca ma poszarpany jeden brzeg, na którym pojawiają się później kupki zarodnionośne. Nie są tak mocno pierzaste, układają się podobnie jak u popularnej u nas paproci – Nefrolepis’a. Mają do 30 cmlub 60 cm długości.\nJak wspomniałam na początku, nie ma zbyt wielu źródeł na temat uprawy tej paproci, a te, które udało mi się znaleźć wskazują, że warunki uprawy tego adiantum nie odbiegają w żaden sposób od uprawy adiantum raddianum. Jedyną różnicą, jest jej większa wrażliwość na suche powietrze.\nZiemia powinna mieć domieszkę piasku oraz pH pomiędzy 5.5, a 7 . U mnie rośnie w zwykłej ziemi uniwersalnej, jednak zastanawia mnie, czy nie czułaby się lepiej w bardziej wapiennym podłożu .\nNajprościej rozmnaża się ją przez wysiew zarodników. Jako jedna z niewielu paproci rozmnaża się wytwarzając nowe rośliny na końcach swoich liści, po zetknięciu ich z ziemią.\nNiekropień owłosiony zdecydowanie szybciej zdobywa popularność w naszych doniczkach. Tak jak inne gatunki adiantum nie jest to prosta roślina w uprawie, ale jej wygląd bardzo mocno kusi by ją mieć w doniczce. Swój drugi człon łacińskiej nazwy zawdzięcza sztywnym, brązowym włoskom na liściach.\nAdiantum hispidulum w szklarni ogrodu botaniczego we Wrocławiu\nPochodzi z Afryki, południowej części Indii i Nowej Zelandii . Uciekła z upraw na Hawajach, gdzie stała się gatunkiem inwazyjnym \nRośnie wzdłuż skalistych brzegów rzek, w zacienionych lasach . Główne środowiska jej występowania to lasy deszczowe oraz eukaliptusowe.\nJej zakres występowania obejmuje 8-10 strefę USDA , może też rosnąć w strefie 7, jednak wymaga wtedy okrywania . W uprawie, powinna mieć powyżej 10C.\nMłode liście niekropienia owłosionego mają odcień czerwieni, który wraz ze wzrostem staje się coraz bardziej zielony. Ostatecznie są one mocniej zielone i grubsze niż liście Adiantum klinowego oraz adiantum caudatum. Ich kształt przypomina wkładem wachlarze lub palce wzdłuż których są liścienie. W przeciwieństwie do poprzednio opisanych adiantum, posiada sztywne włoski na liściach. Dorasta do 45 cm wysokości .\nUprawa niekropienia owłosionego jest podobna jak do poprzednich roślin. Lubi dużą wilgotność i cyrkulację powietrza.\nPodłoże powinien mieć przepuszczalne, ale jednocześnie stale wilgotne, podobno jest wyjątkowo jak na adiantum wytrzymała na suche podłoże[23, 26]. Ziemia, w której rośnie powinna mieć odczyn lekko kwaśny lub neutralny (między 5.5, a 6)[24, 25].\nLubi półcieniste miejsca, na których do jego liści będzie czasami docierało światło . Przy zbyt małej ilości światła, jego liście stają się wiotkie oraz małe, a przy zbyt dużej zsychają się na brązowo.\nBonze Venus – odmiana o bardziej brązowych liściach.\nhttps://www.researchgate.net/publication/265972000_Note_on_Adiantum_hispidulum_Pteridaceae_a_new_record_species_to_Fern_Flora_of_Thailand <- naukowy bełkot <3\nAmeryka, Nasłonecznienie, Paprocie, Phlebodium, Pochodzenie, Umiarkowane\n8 lipca 2019 Chwast\tDodaj komentarz\nJest to mała rodzina składająca się tylko z 4 gatunków występujących w tropikalnej lub subtropikalnej Ameryce. Niektóre źródła podają, że rodzina obejmuje 3 gatunki, oznaczanie tej rośliny sprawia botanikom wiele trudności ze względu na naturalne hybrydy międzygatunkowe.\nW uprawie spotyka się tylko jeden gatunek – Phlebodium aureum.\nPaproć złocista (flebodium złociste, Phlebodium aureum, Polypodium leucotomo)\nInne jego angielskie nazwy to gold-foot fern, czyli złoto-stopa paproć, co ma związek, podobnie jak nazwa gatunkowa tej paproci z kłączami pokrytymi łuskami w kolorze brązowo złotym.\nJest to niesamowita paproć, ponieważ od dawna w Ameryce stosowana w medycynie ludowej. Aktualnie prowadzone są badania nad jej wartościami w medycynie. Jej szczególne właściwości są wykorzystywane w medycynie, w szczególności w ochronie skóry przed słońcem bez skutków ubocznych[1,2].\nFlebodium złociste. Palmiarnia w Gliwicach. Źródło: własne.\nGatunek rozprzestrzeniony w Georgii, Florydzie, powszechny w Antylach (z wyjątkiem Puerto Rico), Bahamach, Trynidadzie, Gwadalupie i kontynentalnej tropikalnej Ameryce. Jego dokładne występowanie nie jest pewne z powodu pomyłek w oznaczaniu z innymi paprociami z tej samej rodziny. Podejrzewa się, że P. aureum jest wynikiem hybrydyzacji P. pseudoaureum i P . decumanum, który następnie rozprzestrzenil się w Ameryce.\nRośliny te występują jako epifity, rośliny naziemne lub czasem rosną na skałach. Rosną w lasach tropikalnych, lasach w piętrze chmur na Karaibach, lasach podwzrotnikowych między palmami. Może również występować na podmokłych terenach.\nWykazuje dużą wrażliwość na niską temperaturę. Przymarza przy 5C.\nMa wydłużone kłącza o średnicy od 8 mm do aż 3 cm. Pokryte są złotymi łuskami. Liście mogą osiągać aż 130 cm długości i 50 cm szerokości, ale zazwyczaj są mniejsze. Liście mają do 35 pierzastych wcięć, których segmenty mają kształt lancetowaty. Roślina jest wiecznie zielona lub może okresowo zrzucać liście w regionach z okresową suszą.\nKłącza flebodium. Jak widać na obrazku, roślina dobrze daje sobie radę, nawet w słabej, przez wiele lat nie zmienianej ziemi.\nLubi oświetlenie umiarkowane, u mnie stoi na zachodniej wystawie, ale może też stać na północnym parapecie.\nJeśli chodzi o podłoże to różni hodowcy polecają ziemię do storczyków, ponieważ jest to paproć która często rośnie jako epifit. Innym polecanym podłożem jest po prostu mocno przepuszczalna ziemia wymieszana z kawałkami kory lub perlitem w proporcji 1:3. U mnie rośnie w zwykłej średnio zadbanej ziemi uniwersanej i też dobrze daje sobie radę. pH gleby powinno być w granicach 4.5-6.5[12, 13]. Roślina znosi przesuszenia, jednak nie lubi być przelewana.\nJest to paproć epifityczna, dlatego trzeba uważać podczas nawożenia, ponieważ łatwo ją przenawozić.\nOdporna na szkodniki.\nRozmnażanie przez wysiew zarodników lub podział kłączy.\nBlue star – Nie znalazłam informacji o patencie. Jest to bardzo powszechnie uprawiana odmiana, jej liście osiągają znacznie mniejsze rozmiary niż gatunek.\nPhlebodium aureum „Blue star”. Źródło: własne\nMandaianum – Nie znalazłam informacji o patencie. Nie spotkałam u nas tej odmiany, ma dodatkowo pierzaste liście\nxPhlebosia Nicolas Diamond (Phlebodium x Pyrrosia) – może nie jest to odmiana, ale jest to hybryda Phlebodium z Pyrrosia.\nxPhlebosia Nicolas Diamond. Źródło: własne.\nLiteratura źródłowa, w większości anglojęzyczna.\n Pteridophyta of Peru. Part V. 18. Aspleniaceae-21. Polypodiaceae https://www.biodiversitylibrary.org/page/2641164#page/144/mode/1up\nhttps://plants.jstor.org/stable/10.5555/al.ap.flora.fna002_phlebodium_aureum?searchUri=genus%3DPhlebodium%26species%3Daureum https://eol.org/pages/597266/articles http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=1&taxon_id=125032\n https://www.backyardgardener.com/plantname/phlebodium-aureum-mandaianum-rabbits-foot-fern/ – bogate źródło informacji o uprawie


Paweł Pązik Newsy 22-09-2020\nStrona główna > Newsy > Premiera „House of the Dragon” nie opóźni się z powodu pandemii koronawirusa\nPrequel „Gry o tron” ma pojawić się zgodnie z planem. Realizacja „House of the Dragon” jest na etapie castingu, premiera nie jest zagrożona – poinformował prezes HBO, Casey Bloys.\nO czym będzie opowiadał prequel „Gry o tron”?\n„House of the Dragon” ma być spinoffem „Gry o tron”, która zakończyła się wiosną 2019 roku. Pół roku później HBO zamówiło 10 odcinków nowej produkcji w świecie serialu, który przyniósł stacji dziesiątki nagród i uznanie milionów widzów. Akcja „House of the Dragon” ma się rozgrywać 300 lat przed wydarzeniami ukazanymi w „Grze o tron”. Będzie to opowieść o rodzie Targaryenów. Jednym z producentów wykonawczych tego serialu będzie George R.R. Martin, czyli autor literackiego pierwowzoru. Pisarz obecnie pracuje nad ukończeniem szóstego tomu serii ”Pieśń lodu i ognia” pt. „Wichry zimy”. Jak zapewnił, prace nad serialem nie przeszkodzą mu w ukończeniu książki. Na swoim blogu Martin napisał:\nSpodziewam się, że do pewnego stopnia będę zaangażowany w [produkcję „House of the Dragon” – dop. red. ]… i kto wie, jeśli wszystko się ułoży, być może uda mi się nawet napisać kilka odcinków, tak jak robiłem to przez pierwsze cztery sezony „Gry o tron ”. Ale… chcę wyrazić się jasno: Nie podejmuję się pisania żadnych scenariuszy, dopóki nie skończę „Wichrów zimy”.\n„House of the Dragon” – kiedy premiera prequela „Gry o tron”?\nPrezes HBO Casey Bloys zapewnił w rozmowie z serwisem Deadline, że wszystko jest na dobrej drodze, aby serial pojawił się w zapowiadanym wcześniej terminie, czyli w 2022 roku. Poinformował też, że trwa casting obsady do serialu. Prace są więc na bardzo wstępnym etapie i pandemia koronawirusa nie ma dużego wpływu na ich przebieg.\nJak wcześniej informowaliśmy, koronawirus pokrzyżował plany dwóch innych hitowych produkcji HBO. Realizacja trzeciego sezonu „Sukcesji” miała zacząć się w kwietniu, ale aktorzy na plan mają wejść dopiero ”późną jesienią”. Na początku 2021 ruszą zdjęcia do drugiego sezonu „Euforii”.\nŹródło: Comicbook.com, Deadline.com


W salonach Vision Express rozpoczęła się już kultowa promocja „Ile lat, tyle zniżki + 100 zł rabatu”. - CH Pogoria\nW salonach Vision Express rozpoczęła się już kultowa promocja „Ile lat, tyle zniżki + 100 zł rabatu”.\nPrzy okularach progresywnych całość zniżki liczy się podwójnie!\nTym razem sam Krzysztof Ibisz postanowił przyznać się, ile ma lat. Bo dobrze wie, że co roku zyskuje coraz więcej.\nSzczegóły promocji znajdziecie na www.visionexpress.pl


Jest decyzja w sprawie Haalanda! A jednak... | Futbol - Piłka nożna\nJest decyzja w sprawie Haalanda! A jednak...\nData dodania: 03-05-2021 10:45\nErling Haaland nie odejdzie z Borussii Dortmund w letnim okienku transferowym - informuje "Footmercato.net".\nNorweg jest związany z "BVB" kontraktem obowiązującym do 30 czerwca 2022 roku. Znajduje się w nim klauzula zwolnienia opiewająca na 75 milionów euro, którą będzie można aktywować w 2022 roku. O Haalanda zabiega mnóstwo gigantów ze Starego Kontynentu. W tym gronie znajdują się m.in. FC Barcelona, Manchester City, Real Madryt oraz Paris Saint-Germain.\nDyrektor sportowy "Die Borussen", Sebastien Kehl, został zapytany o przyszłość Haalanda. Działacz powiedział, że reprezentant Norwegii nie odejdzie w letnim okienku transferowym.\n- Nasze stanowisko jest jasne. Planujemy przyszłość z Erlingiem. Jesteśmy spokojni. Niedawno rozmawialiśmy z ojcem Haalanda i agentem Mino Raiolą. Nie chcę już wchodzić w tę dyskusję - powiedział Kehl, cytowany przez "Footmercato.net".\n— ???????????????????? ???? (@ISIS_Slay3r) April 8, 2021\n#Erling Haaland zostaje w Borussii Dortmund\n#Erling Haaland nie odejdzie z Borussii Dortmund


Jaki fast food posiada najlepsze jedzenie? - Odkrywcy smaku\nPosted on Listopad 25, 2016 Listopad 22, 2016\nPrevious Post Trufle na Boże Narodzenie – zaczyna się moda?\nNext Post Transport owoców – jak wygląda?\nOne thought on “Jaki fast food posiada najlepsze jedzenie?”\nMarika\t Marzec 6, 201811:08 pm\t Odpowiedz\nnajbardziej świeże i smaczne jedzenie jest w KFC


Poradnik - promocja w Google - Optymalizacja\nSkrót SEM ma związek z pozycjnowaniem i oznacza z języka angielskiego Search Engine Marketing. Dosłownie tłumaczy się to jako marketing w wyszukiwarkach internetowych. SEM to ogół działań promocyjny\nDodane: 05-05-2019 04:08\nch podejmowanych w internecie, w celu osiągnięcia najwyżyszch wyników wyszukiwania na wybrane słowa, frazy, które są wpisywane w wyszukiwarkę. SEO (Search engine optimiziation) wchodzi w zakres działań SEM. Pojęcie Search Engine Marketing jest pojęciem bardzo ogólnym, w które skład wchodzą inne terminy związane z marketingiem internetowym oraz pozycjonowaniem. Również pojęcie PPC (z angielskiego Pey Per Click) wchodzi w skład marketingu wyszukiwarek internetowych. Zależność między tymi pojęciami idealnie opisuje równanie REM=SEO+PPC.\nPoradnik o pozycjonowaniu ŁódźSeo w RybnikuPoznaj sprawdzone sposoby na pozycjonowanie Dąbrowa GórniczaPozycjonowanie nie tylko dla dużych firmDaj się znaleźć - skuteczne pozycjonowanie Ruda ŚląskaJak zaistnieć w internecie? Pozycjonowanie LublinJak działa pozycjonowanie?Poradnik dla biznesu - o pozycjonowaniu stronO kosztach SEOCzy pozycjonowanie może być skuteczne?Drogo vs tanio - o pozycjonowaniuJak działa pozycjonowanie?Korzyści z marketingu internetowegoCzym tak na prawdę jest SEO?Marketing internetowy, a korzyści z inwestycji Warto wiedzieć - pozycjonowanie i inne metody marketingu internetowegoCo to jest pozycjonowanie?Jak pozycjonować? O pozycjonowaniu ZabrzePromocja strony firmy w Google - poradnikPoradnik skutecznego biznesu - marketing internetowyGdzie pozycjonować?Gdzie pozycjonować?Jak pozycjonować?Pozycjonowanie stron na rynek lokalny, czy warto?Marketing internetowy, a korzyści z inwestycji Jak promować się w sieciJak działa pozycjonowanie?Oferty pozycjonowania- jak wybierać?Oferty pozycjonowania- jak wybierać?Poradnik marketingowy - skuteczne pozycjonowanie Gorzów Wielkopolski


Wady i zalety baterii podtynkowych – gdzie warto je montować\nBaterie podtynkowe. Co warto o nich wiedzieć?\nEleganckie, subtelne, nowoczesne i wygodne. Takie właśnie są baterie podtynkowe. Wysoka estetyka i funkcjonalność tego rozwiązania sprawiają, że podtynk spotykamy coraz częściej zarówno w mieszkaniach prywatnych, jak i łazienkach budynków komercyjnych, np. w domach handlowych. Jeśli szukasz inspiracji do nowego domu lub właśnie przygotowujesz się do remontu łazienki, koniecznie dowiedz się więcej o bateriach podtynkowych.\nBaterie podtynkowe cieszą się wielkim uznaniem projektantów wnętrz, zwłaszcza podczas pracy nad pomieszczeniami w stylu minimalistycznym oraz w sytuacji, gdy ograniczona przestrzeń małej łazienki skłania do usuwania wszelkich zbędnych elementów. Chociaż baterie podtynkowe są niewątpliwie efektowne, mają też kilka wad, na które uwagę zwracają inwestorzy budowlani i sami użytkownicy.\nGdzie sprawdzi się bateria podtynkowa?\nPrzestrzenią, w której bateria podtynkowa sprawdzi się najlepiej, jest niewątpliwie kabina prysznicowa. Natrysk z baterią podtynkową zwiększa nie tylko estetykę prysznica, ale też znacznie podnosi jego funkcjonalność. Ukrycie wszystkich elementów w ścianie pozwala przede wszystkim zaoszczędzić miejsce, na co zwróciliśmy uwagę już wcześniej. Ma jednak więcej zalet.\nWystająca ze ściany bateria prysznicowa może stwarzać zagrożenie dla użytkownika, np. w razie poślizgnięcia i utraty równowagi. Samodzielnie występujące elementy do sterowania baterią (uchwyt, pokrętło lub guzik), znacznie podnoszą bezpieczeństwo korzystania z prysznica.\nKolumnę prysznicową z baterią podtynkową łatwiej jest utrzymać w czystości. Pielęgnacja armatury jest przecież tym łatwiejsza, im mniej elementów wystawione jest na działanie wody i mydła, które przyczyniają się do powstawania nieestetycznych zacieków i osadów.\nNiestety, baterie podtynkowe nie są wolne od wad i ograniczeń. W praktyce bardzo rzadko montuje się je przy łazienkowych umywalkach i właściwie nigdy przy zlewozmywakach kuchennych. W tych zastosowaniach zdecydowanie lepiej sprawdzają się baterie ścienne lub (w kuchni) stojące.\nZwróćmy uwagę, że bateriom podtynkowym, które montowane są w łazienkach galerii handlowych, niemal zawsze towarzyszy bardzo długa, nieruchoma wylewka. Chociaż całość robi bardzo ładne wrażenie, w domu takie rozwiązanie raczej się nie sprawdzi. Szukając baterii wannowej czy kuchennej, warto skoncentrować się na tradycyjnych rozwiązaniach – podpowiada nasz rozmówca z firmy KUCHINOX.\nDużym wyzwaniem okazuje się montaż baterii podtynkowej. Aby ukryć elementy techniczne w ścianie, konieczne jest przygotowanie odpowiedniej wnęki. Trudności może też sprawiać konserwacja urządzenia. W razie jakiejkolwiek usterki mechanizmu, w najgorszym wypadku naprawa będzie wymagała rozkucia ściany. Na szczęście w kolumnach natryskowych korpus baterii najczęściej ukryty jest za ozdobną rozetą, którą można szybko zdemontować w razie potrzeby serwisowania sprzętu.\nWymiennikami ciepła nazywa się urządzenia, których zadaniem jest wymiana energii cieplnej pomiędzy mediami, które są w...\nŁazienka w domu to pomieszczenie nie mniej ważne niż kuchnia, salon czy sypialnia. Bez względu na styl w jakim chcemy...


Jak często trzeba serwisować wózki widłowe? - blog Irapol\nTrzy rodzaje przeglądów\nCodzienne serwisowanie wózków widłowych\nNiezbędne przeglądy konserwacyjne\nDo urzędnika z przeglądem okresowym\nSerwisowanie wózków widłowych – jak i wiele innych kwestii związanych z posiadaniem i używaniem wózka widłowego w przedsiębiorstwie – jest uregulowane przepisami prawa. Warto dobrze znać te regulacje, by z jednej strony – nie „podpaść” organom odpowiedzialnym za kontrolę serwisowania wózków widłowych, a z drugiej – mieć w swoim magazynie poprawnie działający i bezpieczny w eksploatacji sprzęt.\nWyróżnić można trzy rodzaje przeglądów wózków widłowych. Będą to przegląd codzienny, przegląd konserwacyjny oraz przegląd okresowy. Za każde z nich odpowiada właściwa osoba. Są one przeprowadzane w określonym przez przepisy prawa i zalecenia producentów wózków widłowych czasie.\nO tym, jak ważny jest dobry stan wózka widłowego, działającego w przedsiębiorstwie, świadczy fakt, że poleca się serwisowanie wózków widłowych w każdym dniu jego eksploatacji. Zobowiązuje się każdego operatora wózka widłowego, by przed i po rozpoczęciu pracy na wózku widłowym kontrolował jego stan. Jak również zgłaszał ewentualne zaobserwowane nieprawidłowości, a także dokonywał bieżących korekt, jak na przykład uzupełniania ilości paliwa.\nDo wykonywania przeglądów konserwacyjnych zobowiązani się konserwatorzy wózków widłowych, posiadający odpowiednie uprawnienia. Serwisowanie wózków widłowych w ramach przeglądów konserwacyjnych dzieje się w oparciu o wytyczne producenta, ale i o przepisy prawa. Te wskazują, że przeglądy konserwacyjne powinny odbywać się co 30 dni w przypadku wózków z pełnym dozorem technicznym. Oraz co 60 dni w przypadku wózków o dozorze ograniczonym. Pełnym dozorem technicznych objęte są wózki widłowe podnośnikowe z mechanicznym napędem podnoszenia z podestem lub fotelem dla operatora. Jak również wózki widłowe z osobą obsługującą podnoszoną razem z ładunkiem oraz wózki z wysięgnikiem. Z kolei pod dozór techniczny ograniczony podpadają wózki jezdniowe podnośnikowe z mechanicznym napędem podnoszenia prowadzone i zdalnie sterowane spoza pojazdu. Dozorem technicznym nie są objęte wózki bez napędzanego mechanicznie silnika, czyli wózki paletowe ręczne. Dodatkowo, jeśli wózek widłowy przeszedł znaczną awarię, zaleca się przeprowadzenie przeglądu konserwacyjnego po tej awarii, bez względu na terminy.\nZa realizację przeglądów okresowych odpowiedzialni są urzędnicy państwowi Urzędu Dozoru Technicznego. Sprawdzają oni nie tylko stan techniczny konkretnego egzemplarza wózka widłowego, ale i jego dokumentację. Mogą oni zadecydować o wycofaniu z użytkowania sprzętu, który zagraża bezpieczeństwu ze względu na niesprawność i nieprawidłowości. Przeglądy okresowe wykonywane są co roku w przypadku wózków technicznych objętych pełnym dozorem technicznym. W przypadku tych o ograniczonym dozorze – nie wykonuje się przeglądów okresowych, a przeprowadza doraźne badania co dwa lata.\nSerwisowanie wózków widłowych to jedna z ważniejszych czynności, jakie ciążą na posiadaczu wózka widłowego w jego przedsiębiorstwie. To, że podlega ono takim regulacjom świadczy o tym, jak istotne dla ustawodawcy i producentów są kwestie bezpieczeństwa użytkowania wózka widłowego. Regularne serwisowanie wózków widłowych pozwala bowiem na utrzymanie naszego sprzętu w odpowiedniej kondycji. A naszych pracowników – na pozostanie w dobrym zdrowiu i poczuciu bezpieczeństwa podczas wykonywania swoich czynności służbowych w codziennej pracy na magazynie.\nFirma Irapol posiada w swojej ofercie różne pakiety serwisowe, które są dostosowane do potrzeb danego przedsiębiorstwa. Dlatego też każdy przedsiębiorca znajdzie rozwiązanie idealne dla swojej firmy.\nKategoria NowościTematy serwis wózków widłowych, serwisowanie wózków widłowych


Lecter - Lumen cena na Allegro, monitoring aukcji SMS i statystyki\nLecter - Lumen - najtańsza cena na Allegro\nIle wynosi cena Lecter - Lumen na Allegro? Jaka jest najlepsza oferta Lecter - Lumen? Chcesz kupić tanio Lecter - Lumen za 22 zł? To możliwe! Monitoruj cenę - dostaniesz natychmiastowe powiadomienie SMS, e-mail lub na pulpit.\nLecter - Lumen kosztuje na Allegro pomiędzy 24,00 zł, a 36,99 zł. Średnia cena w tym tygodniu to 30,50 zł. Najtańsza oferta to "LECTER Lumen", natomiast najdroższa to "LECTER: LUMEN [CD]".\nSzczegółowe informacje oraz data premiery: Lecter - Lumen premiera.\nŚrednia cena: 30,50 zł\nNajwyższa cena: 36,99 zł\nTen album to krok milowy w twórczości Lectera. Od samego początku zespołowi przyświecała myśl, by stworzyć płytę rytmiczną, gęstą, wciągającą, wręcz taneczną. Miejsce gitary zastąpił bas i bit, a większość piosenek oscyluje w tempach około 130 uderzeń na minutę.\nŻyj i pozwól żyć. Takie przesłanie niesie ta płyta. Jest to mieszanka strachu i radości, refleksji i dziecięcej beztroski, euforycznych wzlotów i przyziemnych spraw. Lider zespołu zapytany o inspiracje odpowiada: Czekałem na narodziny syna. To bardzo silne doświadczenie, którego wcześniej nie znałem. W głowie kotłowało się tysiące myśli i dźwięków. Z nich utkana jest płyta.\nLecter osiągnął zamierzony cel – Lumen rozświetla szarą rzeczywistość i wyciąga słuchacza z krzesła – na ulicę, na parkiet.\n2. Wszystko drga\n3. Coraz bliżej światła\n4. Nie śpij (feat. Lipa)\n5. Tak jest lepiej\n7. Gdy nadejdzie czas\nNajmniejsza rozpiętość: 6,11 zł\nŚrednie wahanie: 12,30 zł\nNajwyższa rozpiętość: 12,99 zł\nJaka jest cena sprzedaży Lecter - Lumen?\nIlość wystawionych aukcji Lecter - Lumen w danym tygodniu na Allegro\nIle sztuk Lecter - Lumen sprzedaje się na Allegro tygodniowo\nOstatnia aktualizacja danych Allegro: 2020-04-06 14:36:19


Tanie loty z Nagpur do Shumba ze www.skyscanner.pl\nTanie loty Nagpur - Shumba\nInformacje o locie z: Nagpur do: Shumba\nOdkryj: Region Cajamarca\nGdzie się zatrzymać w: Region Cajamarca\nIle lotnisk znajduje się w: Jaén?\nJest jedno lotnisko w mieście Jaén: Shumba.\nIle linii lotniczych lata bezpośrednio z: Nagpur do: Shumba?\nŻadna linia lotnicza nie lata bezpośrednio z: Nagpur do: Shumba.\nPorównaj loty z Nagpur do Shumba i znajdź najtańsze bilety lotnicze ze Skyscanner\nSkyscanner to wyszukiwarka lotów, hoteli i wynajmu samochodów, która szybko i prosto porównuje setki ofert od linii lotniczych oraz biur podróży i znajduje najtańsze połączenia lotnicze z Nagpur do Shumba.\nKiedy najlepiej kupić tanie bilety lotnicze z Nagpur do Shumba?\nSprawdź, kiedy zapłacisz najmniej za połączenie lotnicze. Znajdź najlepszy czas na tanie loty z Nagpur do Shumba korzystając z naszego narzędzia, które podpowie, kiedy najtaniej rezerwować bilety lotnicze.\nŚledź cenę biletów lotniczych do Shumba i zapisz się na Alerty Cenowe Skyscanner.\nSzukasz lotów last minute? Zobacz jak znaleźć najlepsze oferty last minute na loty do Shumba.\nInformacje, które warto znać przed zarezerwowaniem lotu z Nagpur do Shumba\nOdległość z Nagpur do Shumba.\nCzas lotu z Nagpur do Shumba.\nKtóre linie lotnicze oferują najtańsze bilety lotnicze z Nagpur do Shumba.\nKtóre linie lotnicze realizują bezpośrednie loty z Nagpur do Shumba.\nObserwuj aktualny status lotu - sprawdzaj czas odlotów i przylotów z Nagpur do Shumba\nDostaniesz najnowsze powiadomienia o rozkładzie i aktualności dotyczące Twojego połączenia lotniczego z Nagpur do Shumba.\nHotele lub wynajem samochodów w Shumba\nPotrzebujesz zarezerwować hotel lub skorzystać z wypożyczalni aut podczas pobytu w Shumba? Wyszukaj propozycje na każdą kieszeń! Jeśli chodzi o hotele i wynajem samochodów w Shumba, najlepsze oferty znajdziesz dzięki wyszukiwarce Skyscanner.\nWypożyczalnie samochodów na: Shumba\nUrlop w: Jaén


iPad już nie jest najpopularniejszym w Polsce urządzeniem mobilnym do przeglądania internetu => Tablety.pl\niPad już nie jest najpopularniejszym w Polsce urządzeniem mobilnym do przeglądania internetu\nPrzez lata w Polsce najpopularniejszym urządzeniem mobilnym, z którego przeglądaliśmy internet, był iPad marki Apple. To jednak już przeszłość, bo przyglądając się dziś statystykom na stronie ranking.pl udało mi się dostrzec, że urządzenie to straciło koronę w zestawieniu. Najpopularniejszym w kraju urządzeniem, z którego obecnie przeglądamy sieć www, jest… iPhone!\n1 lutego 2015 9 lutego 2015 Marcelina Poznańska 695 odsłon 6 komentarzy Android, Apple, internet mobilny, iOS, iPhone, polski internet, Samsung, Samsung Galaxy S4, smartfony, tablety\nJuż na samym wstępie warto wspomnieć, że iPhone już kiedyś mógł pochwalić się mianem urządzenia, z którego Polacy najczęściej przeglądali internet mobilnie. Było tak do września 2011 roku. Potem nastąpił przełom i na miejsce lidera wskoczył iPad, który nad Wisłą debiutował w sprzedaży rok wcześniej. Tablet z iOS szybko zaskarbił sobie uznanie wśród Polaków i przez wiele miesięcy był tym urządzeniem, które generowało w kraju najwięcej ruchu internetowego.\nTak było przez kilka lat, a tymczasem na przełomie listopada i grudnia 2014 roku doszło do przełomu, co zdradza nam grupa Gemius SA. Okazuje się, że w tym czasie iPhone odebrał iPadowi miano lidera i tym samym powrócił na tron w polskim internecie. iPad spadł na drugie miejsce. Co ciekawe, iPhone cały czas się umacnia. Natomiast tablet Apple pomalutku traci udziały. W przedostatnim tygodniu stycznia smartfony Apple odpowiadały za prawie 14% całego ruchu w polskim internecie generowanym z urządzeń mobilnych. Natomiast w przypadku iPada było to już mniej niż 12%. W „szczytowym okresie” (w styczniu 2013 roku) iPad odpowiadał za niemal 16,5% całego ruchu w sieci, który pochodził z urządzeń mobilnych.\nZ czego wynika utrata pozycji lidera? Oczywiście z procesu kanibalizowania iPadów przez smartfony z większymi ekranami. W tym przede wszystkim przez iPhone’y 6, Model 6 Plus z 5,5-calowym wyświetlaczem jest w stanie z powodzeniem zastąpić wielu osobom mały tablet. Przeglądanie stron internetowych na takim ekranie oraz coraz większa liczba aplikacji optymalizowanych pod kątem iPhone’ów 6 sprawia, że iPad idzie w odstawkę i coraz mniej osób po niego sięga.\nJak dobrze wiemy, sprzedaż iPadów przez cały 2014 rok spadała. W zeszłym kwartale firma z Cupertino sprzedała ich 21,4 mln. Dla porównania, w najlepszym okresie (czwartym kwartale 2013 roku) była to liczba o niemal 5 mln większa. Natomiast sprzedaż iPhone’ów rośnie. Doskonale widać to po wynikach Apple za poprzedni kwartał, gdy firma z Cupertino sprzedała ponad 74 mln iPhone’ów. To absolutny rekord w historii firmy. Wyniki sprzedaży przekładają się na rosnącą pozycję iPhone’ów także w polskim internecie, co właśnie obserwujemy.\nMimo wszystko Apple nie pozostaje najpopularniejszym producentem urządzeń mobilnych w Polsce. To miano należy do Samsunga, z którego to urządzeń generowana jest 1/3 całego ruchu mobilnego w polskiej sieci. Apple plasuje się na drugim miejscu. W styczniu iGadżety wygenerowały 26% takiego ruchu w rodzimym internecie. Trzecie miejsce należy do Sony z udziałem na poziomie niespełna 12,7%.\nWarto także zauważyć, że systemy na urządzenia mobilne odpowiadają za coraz większy ruch internetowy w Polsce. W styczniu Android odpowiadał za około 13% ruchu. Natomiast urządzenia z iOS za około 3,2%. Tak więc gros ruchu w polskim internecie nadal generują komputery, a nie smartfony czy tablety, ale te ostatnie coraz więcej. Warto także wspomnieć, że trzecim najpopularniejszym urządzeniem przenośnym w Polsce jest… Samsung Galaxy S4, który odpowiada za około 3,3% ruchu w rodzimym, mobilnym internecie.\nŹródło: własne (via ranking.pl)\n← Etui dla Galaxy S6 w detalach. Co zdradza nam o samym smartfonie?\nNPD: dzieci poniżej 13 roku życia spędzają dziennie 2 godziny na graniu na tabletach i smartfonach →


Darmowe Axiom Verge od Epic Games Store nie działało, bo... brakowało w nim pliku ''Steam'' | MiastoGier.pl\nDarmowe Axiom Verge od Epic Games Store nie działało, bo... brakowało w nim pliku ''Steam''\nDość zabawny problem został już naprawiony.\nDirian @ 08.02.2019, 13:38\nNa łamach platformy Epic Games Store regularnie udostępniane są darmowe gry. Wcześniej mogliśmy m.in. dorwać za free świetną Subnautica, przygodówkę What Remains of Edith Finch, a teraz jest to Axiom Verge - dostępne do 21 lutego.\nGracze, którzy pobrali Axiom Verge z Epic Games Store, zgłaszali jednak problemy z działaniem gry. Otóż w pewnym momencie tytuł zawieszał się i uniemożliwiał dalszą rozgrywkę. Znaleziono już rozwiązanie problemu.\nJak się okazuje, w grze zabrakło jednego z plików nazwanego "Steam.xnb". Odpowiadał on za dźwięk na planszy z rurami parowymi. Do jego usunięcia przyznał się Tom Happ, twórca Axiom Verge.\nOkazuje się, że Happ usunął hurtowo z plików gry wszelakie elementy nawiązujące do platformy Steam - w końcu metroidvania jest dostępna za darmo na konkurencyjnym Epic Games Store, więc nie wypada by zawierała pliki konkurencyjnej platformy. Programista przypadkowo wywołał jednak wilka z lasu, nieumyślnie kasując plik dźwiękowy.\nJeśli ściągnęliście Axiom Verge z EGS i macie problem z rozgrywką, to kliknijcie na właściwości gry i zweryfikujcie jej pliki - platforma dociągnie brakujący element.\nPC, PS4, PSV, XBOX 360, XBOX ONE, WIIU\nAxiom Verge to niezależna gra zręcznościowa 2D, wyprodukowana przez Toma Happa. Tytuł inspirowany jest taki produkcjami jak Rygar, Contra, Bionic Commando, Blaster Master...\nShenmue III - ogłoszono refundację i darmowe klucze Steam rok po premierze 13dni, 20h temu\nWystartował Steam Summer Sale 2019 19dni, 20h temu\nVisage - 3 lipca na PC trafi druga część horroru 19dni, 21h temu\nKillsquad - kooperacyjny hack & slash zadebiutuje w Steam Early Access 16 lipca 20dni, 13h temu\n2 kudospetrucci109 @ 13:42, 08.02.2019\nIdąc dalej tym tokiem rozumowania na Epic Games nie będzie żadnych gier w klimacie steampunku, bo źle się mogą kojarzyć\n0 kudosdabi132 @ 13:52, 08.02.2019\nNieudolność twórcy, który postanowił usunąć wszystkie co związane z nazwą platformy Valve nie wiedząc nawet za co odpowiadają?\n0 kudosshuwar @ 14:13, 08.02.2019\n0 kudosTheCerbis @ 14:14, 08.02.2019\nMnie ta produkcja i tak nie interesuję, więc nawet za darmo nie biorę. Jedynie trzy pierwsze przygarnąłem na tę chwilę.\n0 kudosdabi132 @ 14:46, 08.02.2019\nJedynie trzy pierwsze przygarnąłem na tę chwilę.\nA zagrałeś już w którąś?\n2 kudosTheCerbis @ 14:55, 08.02.2019\nNot yet, czekają w kolejce pośród sporej sterty wegetujących gier. Choć pewnie najprędzej What Remains of Edith Finch przejdę, jest też najkrótsza, a chciałem w nią najbardziej spośród tych trzech zagrać.\nResident Evil 3: Nemesis - fanowski remake w akcji 13h, 26min temu\nFIFA 20 bez licencji na Juventus, bo klub ''sprzedał się'' konkurencji 13h, 36min temu\nVampire: The Masquerade - Bloodlines 2 modernizuje wszystkie systemy pierwowzoru 18h, 27min temu\nBorderlands 3 otrzyma po premierze wsparcie cross play 18h, 47min temu\nUbisoft publikuje film ukazujący Assassin's Creed: Odyssey - Los Atlantydy 19h, 11min temu\nMonster Hunter World otrzyma wsparcie dla DLSS 20h, 11min temu\nMan of Medan - wymagania sprzętowe i 69 animacji śmierci postaci 21h, 1min temu\nRuszyło Xbox Super Game Sale 2019 21h, 34min temu\nAxiom Verge Epic Games Store Steam Tom Happ


O MNIE | Rehcreatio – Usługi Rehabilitacyjne – Rzeszów\nZdobyłam tytuł magistra fizjoterapii na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego, który uprawnia mnie do świadczenia usług w zakresie fizykoterapii, rehabilitacji i masażu.\nJestem osobą odpowiedzialną i komunikatywną, co pozwala mi łatwo nawiązywać kontakty z ludźmi. Cierpliwość, konsekwencja, kultura osobista, a także chęć niesienia pomocy i ulżenia w cierpieniu innym – to cechy, które charakteryzują moją osobę, a które w mojej ocenie są niezbędne do pracy na stanowisku fizjoterapeuty. Dysponuję dużą wiedzą medyczno-anatomiczną oraz praktycznym doświadczeniem, które zdobyłam podczas nauki na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego o Kierunku: Fizjoterapia, jak również podczas pracy w gabinecie rehabilitacyjnym ?Medea? w Dąbrówkach w ośrodku odchudzająco-wypoczynkowym Villa Carpatia w Żołyni oraz Wojewódzkim Zespole Specjalistycznym w Rzeszowie. Posiadane przeze mnie umiejętności i kwalifikacje to przede wszystkim: umiejętność wykonywania zabiegów fizykoterapeutycznych, doboru technik masażu do schorzenia i stanu pacjenta, a także wykonywanie ćwiczeń leczniczych z zastosowaniem metod terapeutycznych.\nSwoją wiedzę merytoryczną i praktyczne umiejętności pogłębiałam poprzez udział w licznych kursach, m.in.: Kurs Masażu Bańką Chińską, Masaż Gorącymi Kamieniami, Kurs Tapingu w rehabilitacji i sporcie, Kurs podstawowy koncepcji PNF, kurs anatomii palpacyjnej.\nPraca jest dla mnie wielką pasją, traktuję ją bardzo poważnie oraz angażuję się w przypadek każdego mojego Pacjenta. W wolnych chwilach staram się żyć aktywnie: jeżdżę na rowerze oraz uprawiam nordic walking. Interesuję się również muzyką, która tak, jak fizjoterapia daje mi wiele pozytywnej energii.


Prawidłowy styl życia - avocado.info.pl\nCategory : Uroda, Zdrowie\nTags: dieta, fitness, informacje, siłownia, zdrowe życie\nCo to znaczy zdrowo schudnąć?\nZdrowa dieta to budowanie ciała o sprawnej przemianie materii i mniejszym zmęczeniu poprzez usuwanie nie tylko wagi, ale także nadmiaru tkanki tłuszczowej oraz budowanie odpowiednich mięśni. W tym celu ważne jest przeanalizowanie trzech czynników: kontroli diety, fitness i prawidłowego stylu życia.\nKontrolując dietę, ćwicząc i prowadząc zdrowe życie, możesz oczekiwać zdrowego ciała z lepszym metabolizmem. Ponadto zjedzenie dobrego posiłku podczas trwania diety połączonej z ćwiczeniami może do pewnego stopnia zmniejszyć stres związany z niemożnością jedzenia i ma tę zaletę, że łatwo jest kontynuować dietę.\nĆwiczenia – informacje\nSiłownia obejmuje ćwiczenia aerobowe\n, takie jak chodzenie i bieganie, oraz ćwiczenia beztlenowe, które natychmiastowo wykorzystują mięśnie, takie jak ćwiczenia z ciężarami. Aby skutecznie schudnąć, ważne jest, aby połączyć te dwa ćwiczenia, a nie tylko jedno.\nSpalanie tłuszczu z ćwiczeniami aerobowymi\nPodczas wykonywania ćwiczeń o niskiej intensywności przez długi czas, takich jak chodzenie i bieganie, organizm wykorzystuje głównie tkankę tłuszczową jako źródło energii. Dlatego ćwiczenia aerobowe nazywane są ćwiczeniami spalającymi tłuszcz Oczywiście to ćwiczenia aerobowe zużywają energię nawet przez krótki czas, ale ponieważ zaczynasz wykorzystywać tkankę tłuszczową jako źródło energii 20 minut po jego rozpoczęciu, możesz bardziej zredukować tkankę tłuszczową, wykonując je zawsze przez 20 minut lub dłużej. Ćwiczenia aerobowe wykonywane krócej niż 20 minut nie mają sensu.\nZwiększ podstawowy metabolizm dzięki ćwiczeniom beztlenowym\nĆwiczenia beztlenowe, takie jak trening siłowy, mają niski wskaźnik spalania tłuszczu niż podczas ćwiczeń takich jak ćwiczenia aerobowe, ale trenują mięśnie zwane szybkimi mięśniami.\nTrenując ten szybki mięsień możesz spodziewać się efektu zwiększenia podstawowej przemiany materii (metabolizmu energetycznego w spoczynku). Innymi słowy, jeśli ten mięsień jest wytrenowany, spalone kalorie wzrosną, nawet jeśli będziesz żyć tak samo jak wcześniej, i będziesz w stanie stworzyć ciało, które będzie łatwe do schudnięcia. Mówi się również, że ćwiczenia beztlenowe sprzyjają spalaniu tłuszczu w kolejnych czynnościach, ponieważ hormony promujące lipolizę, takie jak adrenalina i hormon wzrostu, mają większe szanse na ich wydzielanie. Dlatego mówi się, że w celu redukcji tkanki tłuszczowej dobre jest połączenie ćwiczeń beztlenowych, takich jak trening mięśni i ćwiczenia aerobowe.\nJak połączyć ćwiczenia aerobowe i beztlenowe?\nNajpierw wykonaj trening siłowy z obciążeniem, które Ci odpowiada, a następnie wykonuj ćwiczenia aerobowe, takie jak lekki marsz/bieganie, pływanie (spacery pod wodą itp.) i jazda na rowerze. Tłuszcz spala się bardziej przy ćwiczeniach o średniej intensywności, które odczuwasz jako nieco napięte.


Chaucenne, Doubs (departament), Francja — wszystkie obiekty\nDom gościnny w mieście Chaucenne — pobyt uprzyjemnią restauracja i bar lub salon klubowy\nRoute de Moncley, Chaucenne, 25170, Doubs, Francja\nSzpital Hôpital Jean-Minjoz (12,4 km)\nCentrum kongresowe Micropolis (13,4 km)\nBesançon Loop Trail (13,7 km)\nBaszta Pelote (13,8 km)\nKatedra w Besancon (14,3 km)\nHotel de Ville (14,3 km)\nApartament typu Suite, widok na ogród (du Pigeonnier)\nPokój (des arabesques)\nPokój, wspólna łazienka (des rotondes)\nPokój, wspólna łazienka (aux sanguines)\nPokój (de l'architecte)\nPalais Granvelle (14,7 km)\nFortifications of Vauban (14,9 km)\nMusee des Beaux-Arts (Muzeum Sztuk Pięknych) (14,9 km)\nPlace du 8 Septembre (14,9 km)\nDole (DLE-Regionalny port lotniczy Franche-Comté) 43 minut samochodem\nStacja École Valentin 14 minut samochodem\nStacja TGV Besançon Franche-Comté 15 minut samochodem\nStacja Dannemarie-Velesmes, Besançon 17 minut samochodem\nW tym hotelu nie ma recepcji. Jeśli planowany jest przyjazd po godzinie 18.00, prosimy o wcześniejszy kontakt z hotelem. Dane kontaktowe hotelu znajdują się na potwierdzeniu rezerwacji. Goście muszą skontaktować się z personelem obiektu, aby otrzymać instrukcje dotyczące zameldowania. W tym obiekcie płatności na miejscu są przyjmowane przelewem.\nUroczysta kolacja (za dodatkową opłatą, wymagana rezerwacja)\nRestauracja wykwintna Table d'hôtes: specjalnością lokalu jest kuchnia lokalna, a podawane posiłki to obiad i kolacja. Konieczna jest rezerwacja.\nUroczysta kolacja kosztuje 120 EUR\nDostęp do basenu w godzinach od 10.00 do 17.00\nChâteau de Moncley Chaucenne\nChâteau de Moncley Guesthouse\nChâteau de Moncley Guesthouse Chaucenne\nCzy obiekt Château de Moncley umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Château de Moncley można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów. Zwrot kosztów nastąpi, jeśli anulowana rezerwacja była powiązana z taką opcją, a prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania (liczba dni jest określona przez zasady anulowania rezerwacji obowiązujące w obiekcie). Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nJakie procedury utrzymania czystości i zachowania higieny stosuje się obecnie w obiekcie Château de Moncley?\nCzy Château de Moncley zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy Château de Moncley to obiekt z basenem?\nTak, ten obiekt ma sezonowy basen odkryty. Basen jest dostępny dla gości od 10.00 do 17.00.\nCzy Château de Moncley akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Château de Moncley?\nZameldowanie jest możliwe od 15.00 do 16.00. Wymeldowanie: południe.\nCzy Château de Moncley ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak, zaletą restauracji Table d'hôtes jest kuchnia lokalna. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak La Menuiserie (5,7 km), L'horlogerie (6,2 km) i Buffalo Grill (9,5 km).\nJak można spędzić czas w obiekcie Château de Moncley i w jego pobliżu?\nW obiekcie Château de Moncley są sezonowy basen odkryty oraz usługi spa, a także ogród.


Wielka Fatra – Grań – Non Stop Trail\nJuly 15, 2019 Adam Comments 2 comments\n“Biegnijmy czoła szczytów obrzucać cieniów siatką.\nA gdy spotkamy słońca promień lub blask zbłąkany,\nTropmy go przez gór grzbiety, lasy i śpiące łany;”\n“Melodie zmierzchów”, Leopold Staff\nLubię słuchać szumu traw na odsłoniętych grzbietach gór. Lubię patrzeć jak falują równo raz w jedną raz w drugą stronę. Lubię jak wiatr co porusza te trawy, chłodzi mnie lekko, ale tak żeby nie zrobiło się za zimno. Do tego soczysta zieleń – blisko i daleko.\nMożna takich wrażeń zaznać w każdej chwili. Wystarczy wyjśc na jedną z górek Wielkiej Fatry. Można też doświadczyć tego tak, żeby pamiętać do końca życia. Na przykład przedzierając się wcześniej przez 40km “słowackiego buszu”. Czuje się wtedy, że ten widok jest tylko dla nielicznych, bo trzeba było 10 godzin potu i walki aby tu dotrzeć. I mimo, iż można to było zrobić szybciej, zrobienie tego najdłuższą drogą daje całkiem inną dawkę emocji. Mimo, iż niedotleniony mózg nie zarejestruje tego wszystkiego co po lekkim spacerze, to obrazy i przeżycia, które zostaną zarejestrowane, będą pojawiać się bardzo wyraźnie we wspomnieniach. I za każdym razem, gdy przywołamy ten obraz, zakręci się pewnie łza w oku.\nGrań Wielkiej Fatry postanowiłem prze-maszero-biegnąć tuż po przebiegnięciu Małej Fatry. Realizację odłożyłem o rok. Oczywiście naturalną opcją było wybranie głównego czerwonego szlaku z Ľubochňa do Donovaly. Wg mapy ok. 57km. Cel postawiłem sobie ambitny, ale nie wygórowany – 11 godzin spokojnego marszobiegu. W końcu to tylko ścieżki leśne i połoniny. Nie wiedziałem jeszcze, że tak bardzo można się pomylić w wyobrażeniach i szacunkach. Nie wiedziałem, że będzie to najtrudniejszy szlak jaki do tej pory pokonałem.\nTrasa: Ľubochňa – Donovaly | mapa-turystyczna.pl\nDo miejscowości Ľubochňa dojechałem rowerem, bo z Donovaly to prawie cały czas jazda w doł. 42 kilometry jazdy minęły więc zaskakująco szybko i przyjemnie. No prawie. Na 30 kilometrze wiatr wiał prosto w oczy i zaczęły tak mocno piec, że musiałem się zatrzymać, mimo iż miałem okulary. Może jakaś wywrotka, która mnie minęła, postanowiła mnie uraczyć swoim sypkim towarem, który przewoziła. Na szczęście nie straciłem wizji i mogłem kontynuować jazdę. Niedługo potem, byłem na miejscu.\nPlan był prosty. Biwak do 4:00 rano i start. Miałem ze sobą płachtę biwakową i lekki śpiwór. Jak pisze Ray Mears – specjalista od bushcraftu – musisz mieć coś pod czym będziesz mógł spać, coś na czym będziesz mógł spać i coś w czym będziesz mógł spać. Był tylko pewien problem. Z jednej i z drugiej strony strome zbocza. Bez szans na rozłożenie sie w lesie na płaskim terenie. Mimo to próbowałem coś znaleźć i wdrapałem się na jedno leśne zbocze co kosztowało mnie szramę na kolanie i prawie zakończenie przygody przed startem. W końcu, gdy zaczęło się już ściemniać postanowiłem, że wykorzystam…park. Wprawdzie kręciło się sporo osób, ale znalazłem osłonięty zakątek i rozbiłem płachtę na kijkach, co okazało się wcale nie takie proste, a przecież miałem przećwiczone rozbijanie na jednym kiju. Ale ja postanowiłem zrobić to na dwóch. Nie “pochwalę” sie moim pięknym obozem, ale ważne, że zasady Ray’a wprowadziłem w życie.\nNoc była bardzo ciepła. Czerwcowa. Właśnie zaczęło się lato. Prognoza na kolejny dzień – słonecznie z temperaturami do 30 stopni. Coś tam się przespałem, ale ledwo człowiek zasnął, a juz trzeba wstawać. 3:00 rano, więc jeszcze ciemno. To jeszcze 5 minutek, nie ma co w ciemności błądzić. Spakuje się w 15 minut. Spakowałem się w godzinę. I jak zwykle w głowie jedna myśl – mogłeś wstać wcześniej. Wszystko spakowane, ale jeszcze trzeba gdzieś zostawić namiot, kask i inne niepotrzebne rzeczy na trasie. No właśnie, gdzie zostawić dość wartościowe rzeczy mając pewność, że na drugi dzień będą w tym samym miejscu? Trzeba wyszukać w lesie trochę odludne miejsce, włożyć zawartość do worka na śmieci, wykopać mały dołek, przysypać liśćmi i przykryć gałęziami. Na tyle grubymi, żeby żadne zwierze też nie zapragnęło mieć wygodnej maty Thermarest.\nZ opóźnieniem, ruszam na szlak prosto z mostu w Ľubochňa. Mimo, iż jestem na głównym czerwonym szlaku Wielkiej Fatry, nie zobaczę ani jednej osoby przez kolejne 8 godzin. Tylko dziki, jelenie, zające i oczywiście całe mnóstwo ptaków. Choć te ostatnie to raczej słyszę.\nNa starcie w Ľubochňa\nOd kilku dni nie padało, więc jest generalnie sucho, ale początek wita mnie szeroką drogą po której płynie sobie strumień. Co tam, buty i tak zaraz będą mokre od rosy albo potu. Po 2 km skręcam w ścieżkę leśną, która najpierw ładna i wyraźna, przemienia sie w stertę liśći i trzeba wypatrywać znaków dalszej drogi. Zaczyna robić się stromo, a stęrczące w oddali pojedyńcze skały masywu Kopy, wydają się patrzeć na mnie z politowaniem, jak mozolnie przedzieram się do góry, zapadając się raz po raz w w dziury między kamieniami przykryte grubą warstwą liści. Odnajduję wyżej ścieżkę i docieram to kawałka otwartej przestrzeni wiatrołomów, skąd zaczynają się wyłaniać widoki górskie.\nSzybka przerwa i ruszam ochoczo dalej, choć teren zaczyna się robić nieciekawy. Dużo połamanych drzew, zarośnięty szlak i ginąca w chaszczach ścieżka, której co chwilę trzeba wypatrywać. Chwilami pojawia się wyraźnie, podążam nią, żeby za chwilę urwać się i skończyć stertą powalonych drzew i stromym zboczym. Wiem, gdzie jest dalej, ale żeby tam dotrzeć muszę przedostać się przez labirynt składający się z głazów, pni, gałęzi i mnóstwa kłód po nogami.\nZwykle pod górkę nie biegnę za dużo, raczej idę szybko. Ale tutaj…czuję się jak na Runmageddonie. Jak na torze przeszkód poligonu wojskowego. Bieganie? Nie! Staram się tylko nie nadziać na wystające zewsząd ułamane końcówki gałęzi. Lepiej, żeby takowa nie znalazła sie w udzie, albo brzuchu. Przechodzę w końcu to rumowisko leśne, co kosztuje mnie niemało sił. W końcu ćwiczeń siłowych nie planowałem. Ale mam to już za sobą, więc teraz już będzie lepiej. Jest fajna ścieżka leśna. Ścieżka już teraz nie ginie, ale okazuję się, że to była tylko rozgrzewka jeśli chodzi o tor przeszkód. Jak się potem okaże, przeszkody ciagną się etapami, aż do 30 kilometra (!).\nCzerwony znak pokazuje, że jestem na szlaku\nTymczasem, dochodzę do wierzchołka Kopy i widze odnogę szlaku, którą w pierwszej chwili ignoruję, ale po chwili postanawiam, że zrobię dodatkowe kilkaset metrów. Może coś tam jest ciekawego. Dochodzę do dużego krzyża i staję na stromym wierzchołku, z którego widok zapiera dech w piersiach. Słońce mimo, że jeszcze nisko nad horyzontem, to operuje juz dość mocno światłem i zalewa pobliskie doliny cieniami, które tworzą niesmowity klimat. Zalegająca w dolinach mgła to dla każdego turysty coś wyjątkowego. Coś, czego Ci w dole nie mogą zobaczyć. Szczyty i pagórki wydają się wyrastać znikąd. Nie chce się stąd ruszyć. Chciałby się zostać i obserwować jak mgły powoli suną dolinami, aby w końcu zniknąć pod wpływem ogrzewających je promieni słońca.\nWidok spod Kopy\nRuszam dalej, tym razem fajnym graniowym, ale leśnym terenem i ścieżką wijącą się raz w lewo raz w prawo, raz lekko w dół, raz lekko do góry. I w końcu w dół, można troche pobiegać. Wybiegam na łąkę, całą jeszcze w rosie. No i tak jak przewidziałem wcześniej. W butach chlupie. Rozglądam sie za znakiem “Voda”, bo wody nie mam ze sobą dużo, i muszę uzupełniać na trasie, a w taki upalny dzień będe jej potrzebował kilka litrów. Nie tylko do picia, ale też chłodzenia ciała. Mam jej jeszcze dużo o tej porze więc postanawiam, że najbliższe źródło ominę.\nWybiegam na kolejne polany i tu pojawia się radość biegania. Bieganie po zacienionych łąkach o poranku, wśród lasów lubię najbardziej. Rosa na trawach skrzy się w promieniach przebijającego się przez drzewa słońca, powietrze jest czyste i lekkie, grunt pod stopą miękki, ale nie zapadający się. Właściwie nie wiadomo czy biec, czy się zatrzymać i podziwiać. Ale jednak chyba biec, bo co rusz to widoki ładniejsze.\nPolany i łąki w północnej części Wielkiej Fatry\nO 7:44 mijam Vyŝné Rudno (1056m). Wg mapy powinna być gdzieś tu woda. I jest. Mały, ledwo cieknący strumyczek. Czekam cierpliwie 5 minut, aż napełnią się wszystkie gumowe flaszki wodą i ruszam dalej. A parę metrów dalej…znowu woda, tym razem to właściwe źródło chyba, bo woda leje się tu bogatym strumieniem przez wymyślną konstrukcję rurek i korytek (!). To wymieniam wodę, bo czystsza i chłodniejsza.\nWymyślny system odprowadzenia wody\nPolany ciagną się do 15km do Sedlo Príslop. Trudno się rozstać z takimi widokami, więc robię chwilę przerwy, żeby napatrzeć sie jeszcze trochę. Jakaś para zwija namiot koło jednej z polan. Baton, picie i ruszam w las. Teren dosyć przyjemny, choć mocno pagórkowaty. Mijam Chládkové (1240m), i moim oczom ukazuję się pierwszy wyższy szczyt grani – Kľak.\nWidok na grań Kľaka\nDalej w las, najpierw niewinnie, potem chaszcze, potem…powalone drzewa. Większe, mniejsze, bez możliwości ominięcia. Czasem trzeba się wczołgać pod spodem, czasem trzeba udawać małpę i zwinnie skakać po gałęziach.\nDroga na Kľak nie jest usiana różami\nW końcu Kľak (1394m). Widok naprawdę, niczego sobie. Końca Fatry nie widać. Wszędzie góry i lasy. W oddali widać grań Rakytova (choć myślałem, że to już hale Ostredoka – tych jeszcze długo nie zobaczę).\nWidok na południową część Wielkiej Fatry\nZnikam znowu w lesie. Już wydaje się, że można biec, a tu przeszkoda, i znowu i znowu…Powoli ogarania znużenie ciagłą zmianą rytmu, a każde ominięcie powalonego drzewa to cenne kilokalorie mniej. O 10:36 docieram na Jarabinę (1314m). Tu muszę zbiec kilometr w doł w poszukiwaniu źrodła wody. Następne dopiero 11 km dalej. Źrodełko naprawdę skromne, a muchy chcą mnie zjeść. Jest ich tyle, że muszę uciekać szybko napełniwszy wszystko do czego można było nalać wody, w tym bepośrednio do mojego żołądka, pod czapkę i do…wszędzie. Jest już bardzo ciepło. Zwłaszcza na otwartej przestrzeni słońce przypieka ostro. Mimo wysokości jest 25C.\nEfekty ostatniej zimy i obfitych opadów śniegu\nZbiegam z Jarubiny fajną ścieżką i nagle ścieżka się kończy. Szukam w lewo – jest droga, ale ona zaprowadziła by mnie całkiem gdzie indziej. Szukam w prawo – jest ścieżka, ale zaraz się kończy. Sprawdzam mapę, pokazuje prosto. A przede mną ściana młodego lasu. Niemożliwe, że prosto. No, ale próbuję. Może zaraz ścieżka się pokaże. Niestety. Nie pokazuje się. Przedzieram się przez zgajnik, powalone drzewa. Sterty drzew. Nawiguję telefonem. Pokazuje, że jestem tuż obok szlaku. Hmm. Jakiego szlaku. Jest. Znaczek na drzewie w oddali. Ale ścieżki brak. Ten szlak dawno nie widział turysty, albo błądzą tak jak ja. W końcu wydostaję się z tej pułapki i jest już ścieżka. Postanawiam odpocząc i coś zjeść, oganiając się gałązką od setek much, które chcą zjeść mnie. A może tylko się przywitać? Chyba jednak zjeść. Zmieniam wkładki w butach i skarpetki. Stopy niestety już białe od wilgoci.\nWidok na grań Rakytova\nO godzinie 12:01 docieram na Maly Lysec (1297m). Znowu coś widać. Las postanowił otworzyć się dla mnie małą polaną. Grzeje. Dalszy teren przypomina trochę bieszczadzkie lasy ciagnące się pomiędzy Komańczą a Cisną. Takie leśne granie.\nByłoby całkiem przyjemnie, gdyby nie kolejne powalone drzewa. Jak już się wydaje, że to koniec, to pojawia się kolejne. Łapie mnie kryzys. Muszę siadać co jakiś czas. Męczy mnie nawet małe wzniesienie. Spotykam dwóch rowerzystów. Zdecydowanie odradzam im dalszą kontynuację, pokazując szramy na nogach. Jak oni w ogóle tu dotarli? Tu sie nie da jechać. Mimo, to jest to dla mnie znak, że dalsza część szlaku będzie już bardziej “przejezdna”. Mijam kolejnych trzech turystów. To znaczy, że jestem już niedaleko schroniska.\nWidok na szczyt Ploska\nO 13:08 docieram na Javorina (1328m) i w końcu kończy się las. Nię będzie już więcej przedzierania się przez gałęzie i krzaki. Dżungla słowacka za mną. Ale jestem wykończony. Jestem dopiero na 33km, a przede mną jeszcze prawie drugie tyle. Wlokę się niemiłosiernie wolno pięknymi halami usianymi kolorowym kwieciem. Śłońce grzeje za to bezlitośnie. Polewam się wodą, piję. Ale już mam dość gumowego posmaku wody. To jest niestety minus elastycznych pojemników na wodę. W oddali widzę już schronisko i górujący nad nim szczyt Borišov (1510m). Jest stromy, ale moja droga wiedzie na szczęście w odwrotnym kierunku. Do Chaty pod Borišovom docieram o 13:45.\nO tej porze powinienem juz zbliżać się do 50km. Kupuję piwo i idę do cienia w trawę. Leżę tak chyba z 20 minut. Zastanawiam się czy nie zostać tu na noc. Nie mam sił, żeby wstać, a co dopiero biec kolejne 25km. Próbuję się pozbierać. Wracam do chaty i kupuję zupę, kawę i piwo, ale oprócz piwa nie mam siły, ani ochoty tego przełknąć. Chce mi się spać. Kładę się na ławce w chacie. Jest mało ludzi w środku. Odpoczywam. W końcu przychodzi jakaś namiastka apetytu. Męczę się nad zupą pół godziny. Nie mam siły nawet dopić piwa, ani kawy, ale czuję sie jakby trochę lepiej.\nUzupełniam wodę i sprawdzam czy się nie przewrócę jak wyjdę na zewnątrz. Trochę kręci mi się w głowie, ale jakoś zbieram się do kupy. Jest lepiej. Do nocy mam jeszcze dużo czasu. Słońce zajdzie przed 21:00, ale potem jeszcze pół godziny będzie jasno. Wiem, że jak wyruszę, nię będzie już odwrotu. Po drodze nie ma żadnych schronisk. Najbliższa miejscowość – Donovaly – za 25km. Zejście innym szlakiem do innej miejscowości niewiele krótsze. Postanawiam, że spróbuję. Wyruszam o 15:10.\nWidok na Borišov z podejścia na Ploska\nSłońce skryło się za cienką warstwą chmur. Taką, która nie zasłania słońca i nie daje cienia, ale powoduje, że nie czuć prażenia na twarzy i karku. Przede mną podejście na Ploská (1532m). Idę dość sprawnie, ale mam tempo przeciętnego turysty. Zwykle poruszam się dwa razy szybciej. Ale czuję się na tyle dobrze, że dostrzegam piękno hal Wielkiej Fatry. Te falujące trawy są hipotyzujące. Jakby szeptały do Ciebie, żebyś się położył i nie męczył się juz dalej.\nFalujące trawy na halach Wielkiej Fatry\nNa szczyt docieram po 30 minutach i stąd widzę jaki kawał drogi jeszcze przede mną. W oddali majaczą budynki na Kriżnej.\nUdaje mi się stąd nawet zbiec na przełęcz. Wolno, ale jednak. Niestety, nawet taki bieg męczy mnie już potwornie. A przecież to dopiero 38km. Biegałem dłuższe dystanse i nigdy tak szybko nie miałem takiego kryzysu. O 16:11 jestem przy Koniarky (1377m). Tu zasuwa mi się o dziwo całkiem dobrze. Chwilę później docieram do podejścia. Jest znak Voda. Zastanawiam się czy iść, bo niedawno uzupełniłem wodę w chacie, ale wiem, że do końca nie będzie już żadnego źródła, ani strumyka. Po 10 miutach docieram nad potok, nad którym kilku turystów zrobiło sobie chyba dłuższy odpoczynek. Napełniam co się da świeżą wodą, w tym siebie i wracam na szlak.\nWidok na północ Wielkiej Fatry z podejścia na Ostredok\nZaczyna sie teren na który czekałem. Ścieżka wijąca się pośród traw i kwiatów, czasem trafi się jakiś kamień. Lekko i przyjemnie. Dostaję wiatru w żagle i znowu pędzę 2 razy szybciej niż mijani turyści. Ostredok mijam o 17:02 w zawrotnym tempie, zatrzymując się tylko na zdjęcia.\nGrań Wielkiej Fatry pomiędzy Ostredok a Krížna\nW oddali na horyzoncie Krížna, która z każdą minutą wydaje zbliżać się do mnie, a nie ja do niej. O 17:30 jestem na Krížna (1574m). To ostatni szczyt tej pięknej grani. Stąd widzę już wyraźnie Zvolen, który góruje nad Donovaly, z którego zeszłej zimy zjeżdżałem na nartach. Niby tak blisko, a tak daleko. Szacuję, że 10km, ale jak się potem okaże – 13km. Odpoczywam tu chwilę, ale nie za długo bo robi mi się zimno. Dacie wiarę? Na dole wszyscy szukają kawałka cienia i wody, a mnie jest zimno. Może to przez ten lekki, ale chłodny wiatr. A może po prostu czuję objawy przegrzania i zmęczenia.\nOkolice szczytu Krížna\nRuszam w dół. Zbiegam, ale potwornie mnie to męczy. Brakuje lekkości. Każdy krok jest cięzki jakbym miał nogi z ołowiu, a plecak ze stali. Oddech płytki, ruchy słabo skoordynowane. Jest to mój najszybszy odcinek od dłuższego czasu, ale cieszę się jak już jestem na dole. Znowu piękna łąka idealna do biegania. Ale nie dziś. W końcu o 18:00 docieram znowu do lasu. Znowu nie cieszę się. Po lesie spodziewam się najgorszego. Wypatruję tylko przewróconego drzewa. Ale nie ma. Przynajmniej na razie. Potem się pojawią, ale takie, które można łatwo przeskoczyć.\nŁąki w drodze na wschód\nKolejne kilometry to walka z terenem. Raz góra, raz dół. Raz małe podejście, raz wydające się niekończyć. Muszę często odpoczywać, bo łapię zadyszkę poruszając się tempem żółwia. Nie mam ochoty nic jeść, a do tego wody zostało mi już bardzo niewiele. Muszę oszczędzać. Każdy kilometr wydaje się ciągnąć w nieskończoność. Myślałem, że niewiele będę z tego odcinka pamiętał. Ale pamiętam. Poruszam się siłą woli, bo inne mnie już opuściły.\n1 godz 30 minut walki później jestem na Sedlo Velky Sturec (1003m) i ku mojemu zdziwieniu odczytuję na znaku Donovaly – 2:10. Jestem już naprawdę blisko. Z jednej strony tylko 2 godziny, z drugiej aż 2 godziny. Normalnie, byłbym tam po godzinie, ale nie dziś. Nie w tym momencie. Dziś będę się cieszył jak tam w ogólę dotrę. Przede mną jeszcze 300 metrów podejścia na Zvolen. Nie mogę sobie wyobrazić jak to zrobię. Ale wiem, że musi się udać. Po prostu będę stawiał stopę przed stopą.\nZnowu leśne pagórki, niektóre naprawdę długie.\nMacham turystom, którzy rozbili namioty i szykują się do snu. Ja też już bym tak chciał. Dalej w las. Po kolejnych 30 minutach las rzednie i wychodzę na łąki. Piękne, zielone łąki skąpane w promieniach zachodzącego słońca.\nŁąki w okolicach Zvolen-ia\nDodaje mi to trochę sił. Myślę sobie – właśnie zaczynasz podejście na ostatnią górkę. A na górce, okazuje się, że jeszcze “hektar” drogi.\nWidok na Zvolen i zachodnią część Tatr Niżnych\nDonovaly widać już w dole, ale tak samo jak od strony Tatr Niznych, nie ma drogi na skróty. Trzeba czerwonym szlakiem zrobić rundkę przez grań. O 20:43 jestem w końcu na grani Zvolenia. Słońce już właściwie zaszło. Zostało mi jakieś pół godziny do zmroku. Mam czołówkę, ale nie lubię chodzić ani biegać w nocy. Gdy księżyć świeci już mocniej niż resztki zachodzącego słońca docieram na ostatni szczyt.\nWidok na dolinę i część Donovaly\nTeraz zostało już tylko zbiec na dół, a to dobre 2 kilometry. Najlepsze jest, że docieram w końcu do wody. Akurat w momencie, kiedy wyssałem już resztki wody z gumowych butelek. Mam juz dość tego gumowego posmaku. A tak. Już o tym pisałem. Woda prosto ze strumyka smakuje lepiej. Ale jej też już chyba mam dość. Jak dotrę na dół będę musiał jeszcze rozbić namiot, ale jak się położę będzie to chyba najlepszy punkt tego dnia. Ostatni kawałek lasu, ostatni kawałek szosy i w końcu cywilizacja, a z nią koniec tego szalonego dnia. Jest już 21:30 i robi się ciemno. Światła lamp roświetlają tą miłą osadę pośród pasm górskich Słowacji, a ja wciskam na zegarku przycisk Stop. Łza ciśnie się do oka. Znowu się udało!\n2 thoughts on “Wielka Fatra – Grań”\nAle to się lekko przyjemnie czyta?\nUwielbiam takie klimaty, spokój, cisza i brak ludzi dookoła 🙂


Gwiazdy przyszłego tygodnia - Branże i sektory - Forum StockWatch.pl\nForum StockWatch.pl » RYNKI I INSTRUMENTY » Branże i sektory » Gwiazdy przyszłego tygodnia\nGwiazdy przyszłego tygodnia\nWysłane: 10 kwietnia 2009 20:58:28\nHossa raz juz jest blisko, potem znow sie oddala, a trejdowac trzeba...\nPomyślałem, że przyda się taki wątek, dla tych z nas, którzy mają krótszy horyzont i gorętszą krew. Nie mam w tej chwili żadnych typów na "po świętach", ale właśnie tym się zamierzam w święta zająć. Jeśli coś wymyślę poddam pod ocenę kolegów.\nTymczasem wesołego jajka!\nWysłane: 10 kwietnia 2009 22:16:10\nZ większych spółek liczę na ING Bank Śląski.\nZ mniejszych na kontynuację wzrostów Techmexu. Może też jakieś odbicie Ropczyc (ostatnio korekciły swoje wcześniejsze wzrosty).\nMyślenie życzeniowe - Nie miałbym nic przeciwko regularnym i konsekwentnym wzrostom IDMu i Woli Info.\nMoże wreszcie obudzi się Euromark (właściciel Alpinusa i Campusa) - ale na to chyba jeszcze za wcześnie, to raczej dużo dłuższa perspektywa. Z drugiej strony, jak już się obudzi, może nie być dużo czasu aby się załapać na pociąg - obroty tam są śmieszne.\nWysłane: 10 kwietnia 2009 23:43:50\nChcę, żeby jeszcze trochę wzrósł ACE\nWysłane: 11 kwietnia 2009 00:05:06\nco do Techmexu to podzielam zdanie, typuję też Komputronik, ale co powiecie na temat kontynuacji wzrostów EPD? - jak dla mnie to raczej pewniak.\nLink do forum EPD StockWatch:\nEdytowany: 11 kwietnia 2009 16:47\nWysłane: 11 kwietnia 2009 05:05:17\nJak już zaglądacie na tamtą stronę panowie, to zajrzyjcie na główny wskaźnik i miejcie go na uwadze, aby te wszystkie gwiazdy na firmamencie, nie były gwiazdami ale spadającymi, bo poziomy średnio terminowe dla trzech wigów 20,40,80 są okrutnie wysokie, a do tego jest wysoki poziom dla całej giełdy.\nEdytowany: 11 kwietnia 2009 05:05\nWysłane: 11 kwietnia 2009 10:46:22\nSwietny pomysł z tym tematem Sławek!\nMoim zdaniem w przyszłym tygodniu da się jeszcze potrejdować na IDM. Kurs po otwarciu przeważnie spada, by iść górę pod koniec dnia.\nCoś się zaczyna ruszać na ASBIS. Być może kończy się korekta.\nRopczyce też warto obserwować, bo dosyć długo bronia twardo 8,70.Niewielki obrót może wybić kurs.\nJak ktoś ma mocne serce, może potrejdować na ORCO. Z obserwowanych przeze mnie papierów ten ma ostatnio największą amlitudę wachań kursu. Niestety najtrudniej tu po wygladzie arkusza ocenić co się za chwilę stanie, bo zmienia się on jak w kalejdoskopie.\nOczywiście, jeżeli od wtorku nie zacznie się paniczne wywalanie wszystkiego z wyjątkiem lodówek i telewizorów, które czuję w kościach.\nWysłane: 11 kwietnia 2009 14:50:40\nPrzyszlo mi do glowy, ze dla ulatwienia moglibysmy tu wklejac linki do opinii ze "Spolek od A do Z", albo wlasnych, albo takich ktore nas przekonuja. Unikniemy dublowania, a potencjalne tipy zgromadzimy w jednym miejscu. Co Wy na to?\n@ buldi: z czysto psychologicznego punktu widzenia, to skoro w czwartek nie bylo wielkiej wywalanki (co bylo oczekiwane) i USA zamknely sie na duzym plusie to nie spodziewalbym sie jakiejs rzezni we wtorek...\nEdytowany: 11 kwietnia 2009 15:50\nWysłane: 11 kwietnia 2009 22:13:05\nkrosno. tylko pytanie czy tylko wtorek czy caly tydzien. mysle ze za jakies drobiazgi ktorych nie szkoda stracic mozna wejsc\nWysłane: 13 kwietnia 2009 09:32:51\nZ czysto psychologicznego punktu widzenia to masz rację, ale w USA mają jeszcze notowania w poniedziałek.\nWysłane: 13 kwietnia 2009 15:13:55\nCiekawy wątek. ;)\nMoże Sanok?! .ciekawie tez zachowuje się sektor spożywczy(mispol,beefsan,bomi.ewent. dystrybutorzy Advadis)Ja obserwuję,jak Jankesi pozwolą...A jak nie pozwolą,to wigi będą miały sposobność pokazać ile zostało z siły relatywnej\nWysłane: 13 kwietnia 2009 15:16:31\nna bomi mam wrażenie że zaczyna się coś dziać\nedit: jeszcze ropczyce mi się wydaje mają pole do popisu\nEdytowany: 13 kwietnia 2009 15:34\nWysłane: 13 kwietnia 2009 19:01:11\ntechmex-moze nie tak ostro ale nadal up (nie ukrywam ze bylbym happy;)\nkrosno-spekula sie ruszy\nhb - efekt przetargu powinien sie utrwalic jeszcze w kursie\nco bedzie..sie zobaczy..\nale po publikowanych wynikach w stanach wszystkie powyzsze spolki moga byc gwiazdami ale spadajcymi..\nWysłane: 13 kwietnia 2009 19:36:17\nmoim zdaniem hardex podskoczy w tym tygodniu ale czy go jeszcze kupować? dywidenda będzie fajna\nWysłane: 13 kwietnia 2009 22:10:24\nBędę oryginalny: KGHM. Kontrakty na Cooper wyglądają tak:\nCzy jest tu ktoś kto nie widzi spodka?\nEdytowany: 13 kwietnia 2009 22:11\nWysłane: 13 kwietnia 2009 22:28:27\nja to sie nawet potrafie filizanki z uszkiem dopatrzyc\nWysłane: 13 kwietnia 2009 22:36:34\nSpodek, nie spodek rośnie jak cholera, tzn stabilnie i w miare spokojnie co może dobrze rokować. Szkoda tylko, że potarfi dużo szybciej spadać.\nJa się już boję tych poziomów.\nWysłane: 13 kwietnia 2009 22:53:53\nja w minionym tygodniu postawiłem na TVN.\nWysłane: 13 kwietnia 2009 23:20:10\nNo dobrze, to ja podjalem decyzje: jutro - w zaleznosci od rozwoju sytuacji rano bede akumulowal RBW, ktora ladnie wyszla - jak na moje niefachowe oko oczywiscie - z klasycznej formacji filizanki, albo wejde w ULMĘ, na którą RKS Motor zwrócił uwagę na "Spółkach". W ULMIE mi się podobają ostatnie obroty i długoterminowy wykres, cos jakby spodek w najnizszym punkcie. A co bedzie? Jak zwykle, czas pokaze!\nEdytowany: 13 kwietnia 2009 23:55\nWysłane: 13 kwietnia 2009 23:49:16\na ja stawiam do końca miesiąca i nie tylko na Cpenergie, warta głębszej analizy\nWysłane: 15 kwietnia 2009 23:04:46\nPokusilem się o pierwsze podsumowanie, na razie niewiele znaczace. Poki co, wyniki "calkiem tego no i owszem"....:)\nPS. Wlaczylem tylo spolki choc w minimalnym stopniu poparte argumentacja.\nPS I. Do konca tygodnia jeszcze chwila.\nEdytowany: 15 kwietnia 2009 23:05


Bosch Rexroth: Wzrost mimo osłabienia na rynkach Obroty w 2014 roku wzrosły o 3,5 procent i wyniosły 5,6 mld | Bosch Rexroth Polska\nBosch Rexroth: Wzrost mimo osłabienia na rynkach Obroty w 2014 roku wzrosły o 3,5 procent i wyniosły 5,6 mld\n14- procentowy wzrost obrotów Bosch Rexroth w Polsce\nZwiększenie udziałów rynkowych w ważnych branżach\nWydatki na badania i rozwój nadal wysokie\nReferat Tomasza Ilkowa, Dyrektora Generalnego Bosch Rexroth Sp. z o.o. wygłoszony podczas konferencji prasowej Grupy Bosch w Polsce w dniu 27 maja 2015 roku.\nWitam Państwa w imieniu firmy Bosch Rexroth.\nZanim przejdę do podsumowania wyników i osiągnięć firmy Bosch Rexroth w roku 2014 chciałbym krótko przybliżyć Państwu charakter naszej działalności.\nBosch Rexroth jako istotny dział w sektorze przemysłowym koncernu Bosch, dostarcza swoim klientom kompleksowe rozwiązania napędów i sterowań dla praktycznie wszystkich gałęzi przemysłu budowy maszyn oraz automatyzacji produkcji. Kluczowymi obszarami naszej działalności są rynek mobilnych maszyn samojezdnych, aplikacji maszynowych i projektowych, automatyzacji przemysłu oraz rynek odnawialnych źródeł energii.\nWyniki globalne i krajowe\nRok 2014 minął w naszym przedsiębiorstwie pod znakiem słabej dynamiki wzrostów globalnych rynków. To przede wszystkim rynki Azji, Ameryki Południowej i Rosji negatywnie wpływały na nasze wyniki. Na starym kontynencie zwiększyliśmy natomiast swoje obroty w sumie o 4,6 procent. Biorąc pod uwagę wszystkie kraje poza Niemcami wzrost wyniósł nawet ponad osiem procent. Jest to efektem silnego wzrostu zanotowanego w Holandii, Wielkiej Brytanii i Włoszech. W Niemczech natomiast obroty pozostały na dotychczasowym poziomie, czego przyczyn należy szukać w ogólnie słabym rozwoju rynku. Rozwój rynku w Stanach Zjednoczonych był zadowalający, co przyczyniło się do wzrostu obrotów Bosch Rexroth na kontynencie amerykańskim o ponad 3 procent, mimo wyraźnych spadków w Brazylii.\nOgólnie nasze przedsiębiorstwo uzyskało wzrost o 3,5 procent w porównaniu z rokiem poprzednim osiągając tym samym obrót 5,75 miliarda euro. Niestety ogólnoświatowa słaba koniunktura nieznacznie, ale negatywnie wpłynęła na poziom zamówień w porównaniu do poprzedniego roku.\nPolska obok już wspomnianych krajów EU należy do grupy championów. Pomimo znaczącego pogorszenia sytuacji w polskim górnictwie węgla kamiennego, które przełożyło się na zmniejszoną dynamikę zapotrzebowania na maszyny górnicze, nasza polska spółka odnotowała na krajowym rynku wzrost obrotów o 14 %.\nSukces ten był możliwy dzięki rozwojowi kompetencji naszej lokalnej kadry. Konsekwentnie podwyższamy techniczne, jak i biznesowe kompetencje wszystkich działów naszej firmy, które stworzyły solidny fundament do realizacji i akwizycji kompleksowych projektów, w tym infrastrukturalnych, przede wszystkim w budownictwie wodnym. Kolejnym czynnikiem naszego sukcesu był rosnący potencjał zastosowania naszych rozwiązań w maszynach komunalnych oraz pojazdach komunikacji miejskiej. Nasze rozwiązania umożliwiają spełnienie wymagań dyrektywy emisyjnej EURO 6.\nRozwój w poszczególnych sektorach przedsiębiorstwa\nAnaliza poszczególnych segmentów rynku wskazuje na zróżnicowaną dynamikę ich rozwoju. Rok 2014 nie był na świecie dobry dla segmentu maszyn mobilnych – nastąpiło załamanie rynku produkcji maszyn górniczych oraz dalsze zmniejszenie popytu na maszyny budowlane (przede wszystkich w Chinach). Słaba koniunktura została tylko częściowo skompensowana wzrostem sprzedaży na rynku maszyn rolniczych i komunalnych. Pomimo krajowego zastoju w sektorze maszyn budowlanych sytuację w Polsce odróżnia pozytywna koniunktura w branży pojazdów komunalnych oraz komunikacji miejskiej. W obu tych sektorach rynku firma Bosch Rexroth pozostaje liderem. Rynek aplikacji maszynowych i projektowych charakteryzowała większa dynamika na polskim rynku niż w ujęciu ogólnoświatowym. Największe wzrosty zanotowaliśmy w segmencie automatyzacji przemysłu, zarówno w Polsce, jak i na świecie.\nW sektorze energii odnawialnej udało nam się zdyskontować korzystną koniunkturę i utrzymać pozycję na trudnym rynku opanowanym przez bezwzględną konkurencję z Azji.\nPodsumowując, na tle wahań koniunktury Bosch Rexroth zwiększył swoje udziały w rynku.\nW 2014 roku Bosch Rexroth zatrudniał na całym świecie 33 735 pracowników, z czego 16 800 osób tylko w Niemczech. Firma Bosch Rexroth intensywnie pracuje nad optymalizacją i automatyzacją procesów wewnątrz firmy, szczególnie w centrali w Niemczech, co poskutkowało redukcją personelu o 840 osób. Zmniejszenie zatrudnienia zostało przeprowadzone w sposób zaakceptowany przez pracowników. Pomimo redukcji zatrudnienia ponad 170 młodych ludzi w ubiegłym roku rozpoczęło naukę lub studia dualne w firmie Bosch Rexroth, co udowadnia jak ważne są inwestycje w zasoby ludzkie dla naszego przedsiębiorstwa.\nZatrudnienie w Polsce pozostało praktycznie bez zmian. Aktualnie Bosch Rexroth w Polsce zatrudnia 122 osoby, a znacząca liczba praktykantów oraz programów szkoleniowych świadczy o naszym zaangażowaniu w rozwój kwalifikacji przyszłych kadr nowoczesnego przemysłu. Nasi inżynierowie, obsługujący blisko 3000 klientów, operują z 7 Biur Regionalnych i są wspierani przez specjalistyczne centra kompetencyjne w Gdańsku i Warszawie oraz przez nasze globalne zaplecze kompetencyjne na całym świecie.\nWydatki na badania i rozwój nadal powyżej średniej w branży\nW celu utrzymania konkurencyjności również w roku 2014 firma Bosch Rexroth poczyniła inwestycje w wysokości 112 mln euro, utrzymując tym samym ich procentowy udział w stosunku do obrotów.\nJednym z kluczowych elementów naszego sukcesu od początku istnienia firmy jest innowacyjność produktów i rozwiązań, jak również kreatywność naszych kadr w realizowaniu wymagań klientów. Dlatego też nasze wydatki na badania i rozwój, które w roku 2014 kształtowały się na poziomie 340 mln euro, stanowiąc ponad 6 procent wartości sprzedaży, nadal plasują się powyżej średniej w branży.\nNajlepszym przykładem na to, że stawiamy na innowacje jest duża ilość nowych produktów zaprezentowanych w bieżącym roku na targach SPS/IPC/Drives 2014 oraz w Hanowerze.\nStrategia na 2015\nW 2015 roku po raz kolejny nie spodziewamy się pozytywnego wpływu koniunktury na rozwój naszych obrotów. W związku z tym będziemy kontunuować dotychczasową strategię oraz dążyc do poprawy konkurencyjności na każdym polu. Oznacza to również, że będziemy z jeszcze większą determinacją stawiać na 3 technologiczne trendy rynkowe czyli: efektywność energetyczną, bezpieczeństwo maszyn i Przemysł 4.0.\nW obszarze efektywności energetycznej zwanej Rexroth 4EE (Rexroth for Energy Efficiency) pracujemy intensywnie nie tylko nad efektywnymi produktami, ale również nad systemowymi rozwiązaniami umożliwiającymi redukcję zapotrzebowania na energię. Przykładami takich rozwiązań są oprogramowania Smart Energy Mode, jak również nasze nowe rozwiązanie napędów dla maszyn mobilnych EDIS, dzięki któremu podczas eksploatacji maszyny można zaoszczędzić 10 procent paliwa.\nGodne uwagi jest również nasze zaangażowanie w szeroko pojęte bezpieczeństwo maszyn. Wyzwaniem dla nas jest nie tylko wypełnienie norm, ale także tworzenie nowych koncepcji stref bezpieczeństwa w jednym ciągu napędu. Aspekty bezpieczeństwa są również istotne w maszynach mobilnych. Wraz z Toyota Material Handling opracowaliśmy projekt wózka widłowego, którego operacyjne parametry, takie jak przyspieszenie czy hamowanie, uwzględniają transportowane w danym momencie masy.\nZ kolei w toczącej się właśnie rewolucji przemysłowej, zwanej koncepcją Przemysłu 4.0, firma Bosch Rexroth odgrywa rolę prekursora technologii o uniwersalnym zastosowaniu. Jesteśmy przekonani, że połączenie produkcji przemysłowej z wirtualnym światem technologii informacyjnych wyznacza przyszłość w wielu procesach produkcyjnych przyszłych dekad. Dlatego intensywnie pracujemy nad tym, aby wszystkie nasze technologie były wkrótce kompatybilne z koncepcją Przemysłu 4.0. Wymagania tej koncepcji to zdecentralizowane inteligentne sterowanie, automatyczne działanie, otwarte standardy komunikacji, szybkie połączenia w sieci i rozpoznawanie interpelacji w czasie rzeczywistym. Komunikacja oparta na otwartych standardach w połączeniu z cyfrowymi technologiami spełniają te wymagania. Bosch Rexroth jest pierwszym producentem systemów sterownia, które połączyły świat automatyki z informatyką.\nPod względem obrotów rok 2015 zaczęliśmy dobrze. Obecnie pracujemy nad szeregiem projektów w obszarze budownictwa wodnego. Naszym zamiarem jest również wykorzystanie potencjału, jaki niosą ze sobą liczne projekty inwestycyjne w przemyśle samochodowym oraz ogólnie rozumiany trend automatyzacji polskich przedsiębiorstw produkcyjnych. W roku 2015 oczekujemy 5-procentowego wzrostu obrotów w porównaniu z rokiem 2014.


Szkolenie eksportowe dla firmy TelForceOne - Export Experts - Doradztwo dla eksporterów\nNapisane przezExport Experts eksport, negocjacje międzynarodowe, różnice międzykulturowe, strategia eksportowa, szkolenie eksportowe Możliwość komentowania Szkolenie eksportowe dla firmy TelForceOne została wyłączona\nSzkolenie dla Działu Eksportu myPhone i TelForceOne SA odbyło sie w siedzibie firmy TelForceOne przy ul. Krakowskiej 119 we Wrocławiu w dniach 05-06.11.206r. Tematyka dwudniowego szkolenia dotyczyła: Jak pozyskać partnera na rynkach zagranicznych. Sprzedaż, negocjacje i kontrakt eksportowy. Uczestniczyło w nim ponad 20 osób zajmujących się sprzedażą m.in. akcesoriów GSM w sferze B2B na rynki: niemiecki, belgijski, francuski, włoski, hiszpański, brytyjski, rosyjski, rumuński i inne. Szkolenie prowadzone przez naszego trenera Grzegorza Bratka.\nProfesjonalna wiedza specjalistów i menadżerów została usystematyzowana i uzupełniona o m.in zasady budowania strategii eksportowej, techniki negocjacyjne oraz różnice społeczno-kulturowe kontrahentów na poszczególnych rynkach eksportowych.


Siesta - Muzyka Świata Vol. 3 - Marcin Kydryński prezentuje (Digipack) (CD) - Universal Music Group | Muzyka | Jazz | merlin.pl\nTrzecia odsłona "Siesty" to kolejna idealna kompilacja najlepszych siestowych kawałków z całego świata w stylu znanym już dla słuchaczy audycji Marcina Kydryńskiego w radiowej Trójce oraz obowiązkowa pozycja dla tych, którzy stali sie szczęśliwymi posiadaczami pierwszych dwóch części. To składanka wypełniająca lukę worlds music na polskim rynku - niezwykły przewodnik po wysmakowanej i unikalnej muzycznej kulturze wielu pięknych zakątków Ziemi.\nSiesta - Muzyka Świata Vol. 3 - Marcin Kydryński prezentuje [Digipack]\nRozchmurzy jesienne niebo\nO szyby deszcz dzwoni jesienny... Ale można temu zaradzić. Trzeba zaparzyć sobie dobrej herbaty (np. zielonej z jaśminem), ustawić imbryk na podgrzewaczu, przeszukać półki z książkami w poszukiwaniu dobrych pozycji podróżniczych (np. Cejrowski, Pawlikowska) i - gwarantuje - jesienna depresja wam nie zagrozi. Pogodne rytmy przegonią smutki i przeniosą do ciepłych krajów.\nWspaniała kompilacja różnych nastrojów. Można się zdziwić, że wypływamy aż na tak szerokie wody i tak bardzo się nam to podoba. Każdy utwór doskonałej produkcji. Poszerza muzyczne horyzonty - polecam!\nWarto kupić tę płytę, choćby tylko dla utworu Dhafera Youssefa, ale reszta również jest świetna.\nRewelacja. Płyta dużo lepsza od dwóch poprzednich. Można jej słuchać i słuchać. Marcin Kydryński postawił sobie w tym momencie wysoką poprzeczkę do przeskoczenia ku następnej (miejmy nadzieję) płycie "Siesta".\nJednym zdaniem się nie uda, ale w dwóch, trzech tak\nChciałam sobie kupić jazz klasyczny. Kupiłam Siesta 3. I jak się okazało tak naprawdę nie dla siebie, tylko dla mojego 6-miesięcznego syna, który za dnia najspokojniej i najdłużej śpi, gdy w tle cichutko sączy się Siesta. Mnie ta muzyka również urzekła, dlatego poważnie myślę o zakupie pozostałych części.\nPłyta rewelacja tak jak poprzednie\nJeśli ktoś ma ochotę na więcej kawałków typu nr 14 czyli utworów z Afryki, polecam gorąco płytę Afryka z serii National Geographic. Mam, słucham, kocham i towarzyszyła mi podczas tripu do Kenii.\nWarto zainteresować się, zwłaszcza Sarą Tavares\nJej energia i optymizm pomagają na codzienne smutki... "Deixa janela do sorriso aberta... coisa boa boa coisa desperta..." Zostaw okno swego uśmiechu otwarte, to coś co nas obudzi - być może obudzi do nowego, bardziej optymistycznego i zdrowego życia, życia w zgodzie z samymi sobą.\nSłucham tej płyty już drugi tydzień i ciągle mało. Wspaniale dobrane utwory, dla mnie przynajmniej kompletnie nie znanych wykonawców. Klimat, brzmienie to po prostu bajka. Numer 14 na płycie, to przykład mistrzostwa w budowaniu pięknego utworu,przy pomocy oszczędnego instrumentarium. Bardzo mi się podoba.\nGrafika płyty piękna. Zdjęcia i opisy Marcina Kydryńskiego -no, ten człowiek coraz bardziej mnie zadziwia sobą.. Wielkie brawa.\nDuża dawka doskonalej muzyki dotąd zapewne nam nieznanej. Polecam wszystkim tym, którzy są otwarci na wszelkie nowości i egzotykę. Znajdziecie tu bardzo dużo ciekawych brzmień. Dzięki temu krążkowi możemy się wiele nauczyć, nie tylko o świecie dźwięków, ale również o wielu innych rzeczach. Polecam.\nOd początku kupuję płyty z tej serii. Pierwsza - była super, druga - tylko OK, za to trzecia jest naprawdę warta polecenia!