"Niezwyciężona. Zdrada" (Tom 2) - Marie Rutkoski - recenzja\nTagged: honor, ojczyzna, spisek, szpieg, Wojna, wolność, zakazana miłość, zdrada\nKontynuacja losów Kestrel – córki Valoriańskiego generała Trajana i Arina – Herrańskiego gubernatora, których poznaliśmy w Niezwyciężonej. Pojedynek. Wydarzenia sprzed miesiąca… po długich przygotowaniach przez Arina i jego ludzi w państwie wybucha rebelia, która kończy się dekretem pozwalającym Herrańczykom zachować własny rząd – jednak pod jurysdykcją cesarza, który nakłada na kraj bardzo wysokie podatki. Tak naprawdę, to młoda Valorianka – Kestrel ofiarowała (wynegocjowała) wolność krajowi Arina, tym samym uratowała mężczyznę i jego Herrańskich pobratymców przed śmiercią. Wskutek tego Kestrel została narzeczoną księcia Vereksa, następcy imperialnego tronu, a także przyszłą cesarzową. Została również pośredniczką między imperium a niezależnym Herranem. Jednak Arin nie wiedział, że Kestrel kupiła jego wolność kilkoma słowami i że zapłaciła za nią obietnicą poślubienia księcia, przez co przekreśliła związek z młodym Herrańczykiem. Natomiast sam cesarz ma wobec Herranu własne plany.\nZdrada to drugi tom serii Niezwyciężona. Książka spełniła moje oczekiwania i wydaje mi się, że jest napisana równie dobrze, jak pierwsza część, o ile nie lepiej. Mogłoby się wydawać, że będzie nudno, bowiem większość scen została przedstawiona w pałacu cesarza, ale uwierzcie mi, że autorka postarała się i pokazała, że w tak niewielkiej przestrzeni może bardzo wiele się zdarzyć. Bohaterowie są dokładnie wykreowani. Kestrel potrafi jak nikt inny ukryć swoje emocje, jeżeli sytuacja tego wymaga, to potrafi zachować kamienną twarz i kłamać tak, aby wybronić to, co uważa za słuszne. Książka napisana jest z perspektywy obojga bohaterów. Uwielbiam ten zabieg stosowany przez autorki, ponieważ pozwala lepiej dostrzec emocje bohaterów, które nimi targają w danej chwili. Okładka jest wykonana w podobnym stylu jak przy pierwszym tomie, jednak mnie osobiście oprawa graficzna drugiej publikacji bardziej się podoba.\nPoczątkowe rozdziały są lekkim przypomnieniem tego, co było w pierwszy tomie, jednak niewiele tego jest. Dlatego sądzę, że jeżeli ktoś chce poznać losy Kestrel i Arina, to niech zacznie od pierwszego tomu, bo tam również wiele się działo. Obie książki całkowicie absorbują uwagę czytelnika, bowiem fabuła nie jest oklepana, do tego wywołuje cały szereg emocji.\nW tej książce drobne dworskie intrygi, donosy czy sojusze są na porządku dziennym. Należy uważać, komu co się mówi. Jak również trzeba mieć oczy dookoła głowy i być przygotowanym na wszystko. To niesamowicie wciągająca opowieść o zdradzie, odwadze, patriotyzmie, walce o pokój, miłość i honor. O poświęceniu dla dobra kochanej osoby. O determinacji w walce o wolność i dobro swojego kraju. Książka o dwóch państwach, które podzieliły między innymi poglądy polityczne, religijne, język oraz wygląd zewnętrzny ludzi.\nReasumując. Zdrada to również książka o zakazanej miłości, niemniej jednak nie znajdziecie tutaj gorącego romansu. Przez większą część powieści, czuć jak Kestrel i Arin mijają się wskutek niedomówień i sekretów, kiedy już sądziłam, że wszystko sobie wyjaśnią, i w końcu będą razem, to autorka znowu skomplikowała całą sytuację. Czy Kestrel i Arin zdołają pokonać wszystkie przeszkody stojące im na drodze do szczęścia? Tego dowiemy się w ostatnim tomie serii. Oczywiście nie spodziewałam się takiego zakończenia, jakie zafundowała autorka w Zdradzie. Niemniej jednak jest bardzo dobre, zaskakujące i przede wszystkim nawiązujące do kolejnego tomu, którego nie mogę się już doczekać. Polecam tę książkę osobą które wcześniej miały możliwość zapoznania się z Pojedynkiem. Polecam.\n„Królowie przeklęci” (Tom 1) Maurice Druon „Obietnica Krwi” – Brian McClellan „Czerwona królowa” – Victoria Aveyard „Hubal” – Bohdan Poręba Drzewo migdałowe – Michelle Cohen Corasanti „Prowokator” (1995 r. ) – reż. Krzysztof Lang\nPrevious Post: Defying prezentuje nowy mini-album\nNext Post: Zespół NASH debiutuje albumem TRIK


Social Media - Monika Prześlakowska\n3 lipca 2019 przez monika-przeslakowska 0\n12 SPOSOBÓW JAK ROBIĆ LEPSZE ZDJĘCIA TELEFONEM\nOdkąd weszły smartfony robimy coraz więcej zdjęć. W końcu aparat mamy zawsze przy sobie, więc szkoda by było z tego nie skorzystać. Dodatkowo na jednym urządzeniu mamy też możliwość obróbki zdjęcia, więc robienie dobrych zdjęć jest na wyciągnięcie naszej ręki! Jak zatem robić lepsze zdjęcia? Sprawdźcie 12 prostych sposobów!\nhdr lepsze zdjęcia ostrość smartfon socialmedia telefon zdjęcia\n22 czerwca 2019 przez monika-przeslakowska 0\n12 trendów na instagramie, które warto mieć na oku\nNa instagramie sporo się dzieje, jednak pewnym sprawom warto przyglądać się bliżej. Dlaczego? Bo to właśnie one wpływają na algorytm instagrama i zwiększają nasze zasięgi. Brzmi obiecująco, prawda?\n27 kwietnia 2019 przez monika-przeslakowska 0\n4 aplikacje, dzięki którym stworzysz wyjątkowe kolaże na Instagram!\nJednym z najgorętszych trendów marketingowych na rok 2019 jest tworzenie własnych kolaży zdjęć na Instagramie!\nandroid aplikacje instagram ios jak rozwinąć instagram jak zdobyć obserwujących kolaże\n3 kwietnia 2019 przez monika-przeslakowska 0\n3 marca 2019 przez monika-przeslakowska 0


Peugeot wynajem samochodów w Nancy, Francja - Rental24H.com\nPeugeot wypożyczalnia samochodów w Nancy, Francja\nNancy , Francja\nWynajem samochodów Peugeot w Nancy, Francja\nJeśli preferujesz samochody marki Peugeot lub wiesz, że samochód o pożądanych przez Ciebie właściwościach jest prezentowany w ofercie marki Peugeot, rozpocznij wyszukiwanie na tej stronie. Wpisz wymagane daty w formularzu wyszukiwania lub na dole strony kliknij na zdjęcie samochodu, który Ci odpowiada.\nWypożyczalnie samochodów Peugeot w pobliżu Nancy\nNa poniższej liście znajdziesz samochody Peugeot, które możesz wynająć w Nancy, Francja. Modele są prezentowane na podstawie poprzednich wyszukiwań. Samochody marki Peugeot są otoczone pomarańczową ramką. Na liście również znajdują się samochody innych marek, dzięki czemu możesz wybrać najbardziej odpowiedni wariant dla Ciebie według ceny lub innych parametrów. Więcej informacji możesz znaleźć klikając na samochód lub wypełniając formularz wyszukiwania.\nPeugeot wynajmy samochodów w Nancy I inne odpowiednie samochody\nPeugeot wynajmy samochodów w Metz Nancy, Lotnisko [ETZ] I inne odpowiednie samochody\n$239.93 za dzień\n$62.51 za dzień\nPeugeot wynajmy samochodów w Nancy - Ludres I inne odpowiednie samochody\n$23.78 za dzień\nPeugeot wynajmy samochodów w Toul I inne odpowiednie samochody\n$21.14 za dzień\nPeugeot wynajmy samochodów w Luneville I inne odpowiednie samochody\n$100.10 za dzień\n$60.19 za dzień\nLas mejores compañías de alquiler de automóviles en Nancy\nLokalizacje wynajmu z Peugeot samochody w okolicy Nancy, Francja\nPoniżej możesz zobaczyć listę lokalizacji wynajmu samochodów w pobliżu Nancy, Francja. Dla Twojej wygody wszystkie punkty są posortowane według trzech typów: wynajem samochodów w centrum miasta, na lotnisku i dworcu kolejowym. Zauważ, że ceny i liczba samochodów w danym miejscu mogą się różnić w zależności od lokalizacji biura. Na przykład wynajęcie samochodu w porcie lotniczym jest często droższe niż w centrum, ale ilość dostępnych tam samochodów do wynajęcia jest największa, więc najpierw, przed wynajmem samochodu, sprawdź wszystkie oferty w Nancy, Francja i porównaj ich ceny.\nMetz Nancy, Lotnisko [ETZ] 33.71 km / 20.95 m\nNancy Gare 1.55 km / 0.96 m\nNancy Lorraine Tgv 29.7 km / 18.46 m\nLorraine - Tgv Station 29.81 km / 18.52 m\nMetz, Dworzec Kolejowy 47.62 km / 29.59 m\nNancy - Ludres 7.31 km / 4.54 m\nToul 20.05 km / 12.46 m\nLuneville 26.34 km / 16.37 m\nSoulosse Sous St Elophe 44.26 km / 27.5 m\nMetz 49.72 km / 30.9 m\nMapa lokalizacji w pobliżu Nancy\nPrzewodnik po wynajmie samochodów w Nancy\nFirmy wynajmu samochodów Peugeot w Nancy, Francja\nPoniżej znajdują się listy wiarygodnych sprzedawców, którzy mogą udostępniać Peugeot w Nancy, Francja.\nChcesz zobaczyć pełną listę firm oferujących wynajem samochodów w Nancy, Francja? Znajdź je tutaj!\nJeśli nie znajdziesz odpowiedniego modelu samochodu w Twojej okolicy, porównaj marki Peugeot z innymi możliwymi samochodami w Nancy, Francja. Aby uzyskać więcej informacji o wszystkich dostępnych samochodach Peugeot do porównania, wybierz najbardziej odpowiednią dla Ciebie grupę samochodów:


Bohater Michał Boni « Dziennik gajowego Maruchy\n« Kto to powiedział?\nSzansa dla postępu? »\nBohater Michał Boni\nPosted by Marucha w dniu 2007-11-01 (czwartek)\nNo i okazało się, iż Michał Boni, były minister zdrowia, podpisał swego czasu lojalkę SB, ale nikomu nie wyrządził krzywdy swymi rozmowami z oficerami prowadzącymi. Ponieważ wątpliwości trzeba tłumaczyć na korzyść podejrzanego, więc jesteśmy nawet skłonni dać mu wiarę. Trochę nas jednak zniesmacza robienie z p. Boni nieomal-że bohatera świecącego odwagą cywilną. Nabrał tej odwagi po 18 latach? Czy też został przez pewne okoliczności przyciśnięty do muru i uznał, że nie ma co dłużej ukrywać wstydliwych epizodów ze swego życia? W każdym bądź razie dostąpił natychmiastowego rozgrzeszenia, a Donald Tusk nadal podtrzymuje chęć z nim współpracy.\nPrzypomina nam się sprawa ks. Czajkowskiego, najwybitniejszego chyba\nw Kościele przedstawiciela „dialogu katolicko-żydowskiego”. Otóż dobry ks. Czajkowski okazał się być donosicielem SB-ecji, i to takim, który nawet nie usiłował się tłumaczyć, iż nikomu „nie wyrządził krzywdy”. M.in. spada na niego jakaś część winy za los, jaki spotkał ks. Jerzego Popiełuszkę, bo i na niego donosił. I – rzecz tylko z pozoru dziwna – polskojęzyczne media najpierw wzięły ks. Czajkowskiego w obronę, żądając dlań wybaczenia i tolerancji, a potem szybko wyciszyły całą sprawę. I w ten sposób ubył Polsce jeden z dyżurnych autorytetów moralnych.\nPorównać to należy z bydlęcą wręcz, trwającą całymi miesiącami nagonką na abp. Wielgusa, co do którego nie ma już wątpliwości, iż był niewinny. W jego przypadku nie było mowy o braniu go w obronę, o szukaniu okoliczności łagodzących, o nawoływaniu do „chrześcijańskiego wybaczenia” (co brzmi zaiste groteskowo w ustach fanatycznych antyklerykałów), o tolerancji dla ludzkich słabości… Abp-a Wielgusa brutalnie zniszczono, a z prasą „międzynarodową” dzielnie współpracowała prasa „katolicka” – aby tylko myślący po polsku hierarcha nie znalazł się na czele Kościoła.\nThis entry was posted on 2007-11-01 (czwartek) @ 00:42:35\tand is filed under Kościół, Polityka. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarzy 16 to “Bohater Michał Boni”\nKrzywa twarz said\n2007-11-02 (piątek) @ 09:19:09\nO abp. Wielgusie nie ma wątpliwości, że jest niewinny? A to dlaczegóż? Czy tylko dlatego, że Nasz Dziennik poświęcił mu obszerny cykl sążnistych artykułów, z których nic nie wynika i które służyły wyłącznie odwracaniu kota ogonem? Drogi panie Marucho, ilość zapisanego papieru niczego nie dowodzi (choć oczywiście takie były intencje ND – napisać megabajty bełkotu i potem ogłosić, że sprawa została przez nich całkowicie rozpracowana).\nPS. Mógłby mi Pan wyjawić dlaczego namiętnie używa Pan w swoich postach pluralis majestatis?\nPPS. Uważam, że Pan Boni powinien iść na grzyby, a nie w ministry.\n2007-11-02 (piątek) @ 15:45:36\n„Pluralis majestatis” !! Uzyte jak najbardziej prawidlowouzywa, bo ja tez uwazam, ze w sprawie abpa Wielgusa to bylo jedno wielkie lgarstwo! Wszyscy padlismy ofiara precyzyjnie zorganizowanej miedzynarodowej nagonki i manipulacji. Zadziwiajace zachowania osob na szczytach wladzy, oraz karygodne postepowanie sadu i IPN upewnily mnie o tym duzo wczesniej niz rozpoczeto drukownie artykulow w Naszym Dzienniku.\nNiemniej jednak zadziwia mnie ciagle, a przeciez juz nie powinna, umiejetnosc odwracania kota ogonem wszystkich dyzurujacych tutaj . Celem artykulu gajowego Maruchy bylo zwrocenie uwagi na diametralnie rozna ocene teoretycznie podobnych zjawisk. Nic wiecej i nic mniej. I otoz w przypadku M. Boniego czy ks. Czajkowskiego milosierne zatroskanie i proba usprawiedliwienia „esbeckiej ofiary”, zas w przypadku arcybiskupa zajadly frontalny atak i natychmiastowe odsadzenie od czci i wiary „przestepcy”. Ten watek rozwijajmy droga Krzywa Twarzyczko i nie wchodzmy w boczne uliczki by rozmydlic temat.\nPan Bóg nierychliwy ale sprawiedliwy said\n2007-11-02 (piątek) @ 16:03:24\nCiekawe dlaczego premier tak broni red.Sakiewicza – pierwszego konstruktora i animatora afery z abp Wielgusem? Tego red. Sakiewicza, któremu sam prezydent Polski meldował anulacje Ingresu.\nJeszcze dziś premier Jarosław Kaczyński spotka się redaktorem naczelnym „Gazety Polskiej” Tomaszem Sakiewiczem i jego zastępczynią Katarzyną Hejke – powiedział rzecznik rządu Jan Dziedziczak.\nDziedziczak dodał, że premier zaprosił Sakiewicza i Hejke do siebie, żeby – jak powiedział rzecznik rządu – „zapoznać się z sytuacją dziennikarzy w związku z niepokojącymi doniesieniami prasowymi”.\nStołeczny sąd nakazał doprowadzenie przez policję redaktora naczelnego „Gazety Polskiej” i jego zastępczyni na następny termin procesu karnego o znieważenie, wytoczonego im przez TVN. Powodem wtorkowej decyzji Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy była nieusprawiedliwiona nieobecność obojga oskarżonych – powiedział rzecznik Sądu Okręgowego w Warszawie sędzia Wojciech Małek. Dodał, że sąd uznał za niewystarczające usprawiedliwienie Sakiewicza, który napisał sądowi, że „jest na ślubie przyjaciół za granicą”, a jego zastępczyni Katarzyna Hejke nie podała powodów niestawiennictwa.\nSakiewicz uznał decyzję sądu za „błędną i skandaliczną”.\n2007-11-02 (piątek) @ 16:37:58\nnie czytuję Gazety Polskiej …….. ale nie mam zielonego pojęcia dlaczego jeszcze chwilę premier wzywa na dywanik redaktora naczelnego jakiej kolwiek gazety …. wydaje mi się że jak obywatel polski nie stawia się na posiedzenie sądu to jest po prostu złodziejem boto my mszyscy obywatele uczciwie płacimy podatki i z tych podatków wypłacane są pensje sędziom nawet wtedy jak posiedzenia się nie odbywają bo naczelnyjakieś gazetyma dobre układy np z premierem\nWracając do abp Wielgusa to nie znam akt sprawy nie wiem co było w teczkach SB ale wiem że odbył się sąd kapturowy i abp Wielgus został pozbawiony jakiejkolwiek formy obrony … a na przykładzie teczki Gilowskiej wiemy że SB potrafiło gromadzić radosnną twórczoć funkcjonariuszy tamtego szmatławego ustroju\nAle jeszcze jedna sprawa – nie wiem czy pamiętacie ludzie zebrani w katedrze staneli murem za abp Wielgusem …. w momencie gdy ogłoszona została rezygnacja -chyba największy dramat życiwy naprawdę wielkiego człowieka w katedrze brawo bił ….. Lesio Kaczyński wraz z małżonką ten sam Lesio który jedyną córeczkę wydał za syna komucha bo komuchami nigdy się nie brzydził świadczy o tym przyjaźń z towarzyszem Jasińskim obecnym jeszce chwila ministrem skarbu ….\n2007-11-03 (sobota) @ 00:49:09\nJanusz Korwin-Mikke napisal kapitalny komentarz, ktory musze tu Panstwu przytoczyc. No moze tylko z tymi babami w spodniach troszke przesadzil. Czyzby synonim baby to bylo zawsze jakies zlo dla pana Janusza? Nie zna madrych i odwaznych bab? Wspolczuje mu troszke.\nP.Michał Boni – widziany odwrotnie\nNiestety: już widać kolejne zatrute owoce zwycięstwa PO: agenci bezpieki podnieśli głowy i zaczynają uchodzić za ofiary okrutnego reżymu b-ci Kaczyńskich. Jeśli p.Donald Tusk nie zareaguje natychmiast – wszystko rozsypie Mu się w rękach.\nPrzypominam to, co pisałem wczoraj: ja nie zgadzam się z ideą „potępiania” czy wręcz „karania” kapusiów bezpieki. Kapusie (jak i np. szambiarze) są potrzebni – tyle, że nie cieszą się powodzeniem na rynku matrymonialnym, na przykład. Oceniać np. p.Michała Boniego winni ci, na których donosił – i tyle; ani mnie, ani państwu nie powinno być nic do tego. Chodzi tylko o to, by to ujawnić.\nPo co? Po to, by jutro jakiś oficer ABW (BND, FSB, CIA) nie mógł powiedzieć do kapusia będącego obecnie np. senatorem: „Jutro jest ważna ustawa; zagłosuj Pan za nią, bo jeśli nie, to ujawnimy, że…”\nI jeszcze druga sprawa: p.Boni płacze, że został do kapowania zmuszony szantażem. Mam w tej sprawie dokładnie odwrotne zdanie, niż te wszystkie baby (w spodniach, w spodniach!) udające polityków.\nOtóż gdyby p.Boni z przekonania poszedł do SB i powiedział: „Chcę walczyć o socjalizm, chcę jako TW donosić na Wrogów L**u!” – to byłby moim wrogiem, ale miałbym dlań pewien rodzaj szacunku. Gdyby jeszcze przyszedł teraz i powiedział szczerze: „Zostałem przekonany, że socjalizm jest złym pomysłem. Gotów jestem walczyć o Wolność, Kapitalizm, Liberalizm!” – to bym Go przyjął tak, jak chrześcijanie przyjęli św.Pawła (znanego uprzednio jako Szaweł, tępiciel chrześcijan).\nNatomiast jeśli p.Boni został kapusiem, bo Go szantażowano, to nie nadaje się On na żadne stanowisko państwowe – bo skąd ja mogę wiedzieć, czy znów Go ktoś czymś nie zaszantażuje – i On „będzie musiał”, biedaczek, znów służyć jakimś Ciemnym Mocom?\nZłamane pręty nie nadają sie do budowy mostów. Ocena moralna to jedno – a przydatność na stanowisko (NB.: dlaczego jest On taki niezastąpiony???) – to drugie. Nie wolno tych dwóch rzeczy ze sobą mieszać!\n2007-11-03 (sobota) @ 14:05:22\nCiekawe jakie ustawy pod dyktando FSB podpisał Boni gdy był jeszcze ministrem. Bo coś mi się nie chce wierzyć, że rosyjski wywiad do niego nie przyszedł i nie zagroził ujawnieniem niezbyt chwalebnej przeszłości. A jak się chłopina raz dał złamać to i drugi i trzeci pewnie też…\n2007-11-03 (sobota) @ 14:39:07\nA teraz uderzę się w piersi – aż za zahuczy …. w poprzednich wyborach zagłosowałam na człowieka którego osobiście znałam szanowałam i miałam absolutną wiedzę o 100% uczciwości …. i nawet mi nie przeszkadzało że startuje z listy PIS ….. ale człowiek uczy się na błędach …. poseł z listy PIS to nie człowiek i jego poglądy -tylko karta do głosowania………\nJaruś Kaczyński w ogóle nie zamierzał otwierać archiwum SB – chciał tylko mieć do tego archiwum klucz – jak coś dla Jarusia będzie wygodne to pokażemy jak nie to nie …. dla Jarusia wygodnie było mieć takiego Kaczmarka …jak jest grzeczny to nikomu nie powiemy że był w PZPR jek postawi się okoniem to gawiedzi pokażemy kwity….\nJeżeli Boni donosił na kolegów ….. to nie ważne z jakich pobudek to robił …. z życia politycznego powinien zniknąć….\nAle do jasnej cholery pokażcie te kwity wskazujące że Boni kapusiem był a nie opowiadajcie że kwity macie i są one porażające – droga władzunio naród nie jest taki głupi – potrafi kwity czytać i wyciągać wnioski ….. a jak są jakieś rozbieżności to od rozstrzygania sporów są sądy a nie władzunia 🙂\nPolska to taki dziwny kraj że władzuni mało kto słucha …. komuniści się o tym boleśnie przekonali …. i jeszcze chwileczkę umiłowany premieruś też 🙂\n2007-11-04 (Niedziela) @ 03:10:29\nOtrzymałem od prof. Mirosława Dakowskiego…\nSprawa Boniego – dwadzieścia lat później.\nW mej wypowiedzi dla TVN potwierdziłem jedynie to, co parę godzin wcześniej łzawo wyznał Boni w oświadczeniu dla szerokiej publiczności: że był ubeckim Tajnym Współpracownikiem. To nic nowego. Ludzie środowiska WOLI wycisnęli z niego to przyznanie się dwadzieścia lat wcześniej. Wiedzieli o tym (wtedy!) Andrzej Urbański, Maciej Zalewski, szefowa Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego „Celina”. Kto jeszcze? Ostrzeżenia dotarły wówczas zapewne do ok. 15-20 osób. Szeptanka zaś – do całego środowiska podziemnej Warszawy. Amnezja Andrzeja Urbańskiego wynika najpewniej z przepracowania.\nSzeroka publiczność poznała te fakty w parę lat później, po sporządzeniu list Milczanowskiego i Macierewicza. Ta ostatnia opublikowana została w wielu pismach 15 lat temu. Ostatnie wystąpienie Boniego poznawczo nie wniosło więc nic nowego. Poza tym, że chciałby zapewne wzorem Olechowskiego wyprzedzić lustrację, nieuchronną w przypadku przyjęcia stanowiska ministra, czyli rozbroić bombę przed wybuchem.\nGłównym powodem mego wystąpienia w związku z wyznaniem Boniego jest jednak postępowanie Donalda Tuska, a nie samego delikwenta. Zgoda: jeśli ktoś nagrzeszył lub, jak formułuje to p. Tusk, popełnił błąd, powinien to odpracować. Ale dlaczego na … odpowiedzialnym stanowisku w rządzie??. A nie np. przy robotach publicznych (Euro 2012 za pasem!).\nFakt, do którego przyznał się Boni, tj., że donosił pod wpływem szantażu, eliminuje go przecież z prac o znaczeniu państwowym: Tylko człowiek silny, odporny na szantaże, może być we władzach państwa. Dwadzieścia lat robienia kariery politycznej w kłamstwie wobec społeczeństwa, powinno skłonić Boniego do wyboru innego zawodu niż piastowania posady np. doradcy premiera czy ministra. Czy więcej w jego wyznaniach krótkowzroczności czy bezczelności?\nZ tej przykrej sprawy wypływa wniosek oczywisty: Konieczne jest szybkie i pełne otwarcie archiwów IPN, by wszyscy mogli odpowiedzieć sobie na pytania, np:\n– Co i na kogo donosił Boni (TW Znak), lub ks. Czajkowski (TW Jankowski), czy TW Filozof i podobni, którzy podobno nie szkodzili nikomu, lecz np. dzielili się radościami..\n– Jakie jest pełne dossier pp. Frasyniuka czy Bujaka,\n– W zasobach IPN (a może WSI) na pewno są dokumenty, mówiące, kto wsypywał drukarnie. Przy okazji okaże się, dlaczego wpadaly offsety Woli, bo szpicle musieli być wewnątrz. Jakie stanowiska piastują teraz?\nPrzy okazji prostuję (zgodnie z wolą Boniego) : Tylko przez pośpiech dziennikarzy przypisano mi pogląd, jakobyśmy ok. 86-87 roku uznali, że to przez Boniego wpadały drukarnie. Było odwrotnie: Przy okazji nerwowych i intensywnych poszukiwań przyczyn różnych wpadek – Michał pękł i powiedział paru osobom o swej współpracy z SB. Zresztą w innej wersji, niż ta, którą podał do wierzenia ostatnio: Mianowicie, że go dopadli, gdy z ekipą, nad ranem malował hasła koło Dworca Wschodniego. I że potem się złamał. Ma wyraźne kłopoty z wyborem wersji.\nJego potencjał intelektualny można ocenić czytając stare numery WOLI i paru innych pism. Według jednego z kolegów – prześmiewców z tamtych czasów: Trzeba go odciąć od techniki, niech dalej pisuje te wypracowania z polskiego – czyli jałowe analizy polityczne.\nMichał Boni idąc za przykładem Beaty Sawickiej chciał przez swe łzawe wyznania przed wielomilionową publicznością przerobić występek w cnotę.\nTak czy owak – nie ma kwalifikacji do rządzenia społeczeństwem. Zabrałem głos w tej sprawie tylko po to, by utrudnić Donaldowi Tuskowi konstruowanie rządu z agentów i byłych agentów.\n2007-11-04 (Niedziela) @ 16:01:45\nBoni i jego kompani w 1992 r. organizowali akcje przeciwko Antoniemu Maciarewiczowi, za to znaleźli się na liście tajnych wsółpracowniuków SB. Na łamach Gazety Wyborczej wylewano na Maciarewicza pomyje, odsądzno od czci i wiary.Zaś Boni gwałtownie zaprzeczał tym informacjom tworząc nagonkę na ministra. O czym to świadczy ? Takie kanalie znajdują obecnie miejsce w rzadzie PO. Widac , że Donald Tusk kompletuje gabinet w oparciu byłych tajnych wsółpracowników SB. Jak to sie ma do jego deklarcji odnośnie dekomunizacji i ujawniania akt SB. Postawę Tuska okresla najlepiej stanowisko w 1992 roku, gdy zastanawiał się wóczas tylko nad tym jak policzyc głosy potrzebne do obalenia rządu Jana Olszewskiego i czy będzie miał poparcie SLD. TUSK TO NIEWIARYGODNY JUDASZ, ZDRAJCA, ANTYPOLAK. Wraca okres sprzed 1956 roku, kiedy agenci niby są tajni, ale demonstrują że mogą wszystko. Czy takiej POLSKI chcemy- ciemni Polacy.\n2007-11-04 (Niedziela) @ 17:25:14\nrok 1992jaka to straszna porażka – odsunięto Olszewskiego od władzy…. rok 2007 aparat partyjny PIS nie był w stanie zdobyć wymaganej ilości podpisów by ten sam Olszewski mógł wystartować w demokratycznych wyborach i zdobyć mandat senatora z ramienia PIS 🙂\nJeszcze chwilę premieruś razem ze swoim PZPR-owskim przyjacielem ministrem Jasińskim poddał się osądowi najwyższego suwerena jakim jest naród … i z godnością werdykt norodu powinien przyjąć\nJakoś sobie nie przypominam by znany komunożerca Macierewicz miał jakikowiek problem moralny z akceptacją komuszego ministra skarbu w gabinecie „opozycjonisty” którego władza ludowa w stanie wojennym nawet internować nie chciała 🙂 albo zaprzyjaźnieni działacze PZPR się wstawili …. i teraz Jaruś musiał się odwdzięczyć… a ta cała PIS-owska dekomunizacja to jeden wielki PIC\n2007-11-04 (Niedziela) @ 18:22:14\nPo roku 1989 nie było prawdziwej „Solidarności”, była to fałszywka zarejestrowana na rozkaz Kiszczaka – była to agentura powiazana z WSI. PiS ruszyło to mrowisko, skupione przede wszystkim pod szyldem SLD, PO, LiD. – służalcy obcym mocarstwom i własnym korzyściom – nigdy POLSCE. Obecnie nie mogli powtórzyc roku 1992 bo nie mieli prezydenta- agenta. Dlatego wśiekle atakowali, szkodzili na wszystkie możliwe sposoby – powodując przyśpieszone wybory. Były to jednak wybory ” z łapanki”, posługujące się kętactwem, nagonkami medialnymi,atakami pseudoautorytetów …. Udało się im objąc władzę i może myślą, że już nikt ich nie będzie rozliczał. Mylą się mocno – prawda zwycięży !\n2007-11-04 (Niedziela) @ 19:03:36\nMalena od 1989 roku żyjemy w wolnej Polsce …..każde jedne wybory są wolne i jażeli PIS mając swego premiera , prezydenta , marszałka sejmu marszałka senatu pannę Kruk w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji swego prezesa publicznej telewizji samo (PIS znaczy się) rozpisuje wybory i spektakularnie przegrywa …. znaczy się jest Jak to Giertych ładnie nazwał ciamciaramcia …. a ciamcaramcią dziękujemy 🙂\nMalenko ….. mylisz się … mogli powtórzyć rok 1992 bo prezydent tu akurat ma mało do powiedzenia …. w międzyczasie zmieniła się konstytucja ….. PO mógła złożyć konstruktywne wotum nieufności w myśl postanowień Konstytucji RP z 1997 roku (art.158) i powołać dowolnie przez siebie wybranego premiera bo wszystkie partyjki poprzedniego sejmu jak ognia bały się nowych wyborów 🙂 Rola prezydenta w naszym prawie jest bardzo ograniczona\nAle nie ma co się obawiać że ewentualna władzunia rozliczona nie będzie … naród rozliczył AWS rozliczył postkomunistów rozliczył PIS i najpóźniej za 4 lata rozliczy PO jak zachłyśnie się władzą na razie Lesio Kaczyński na etacie prezydenta zamówił za nasze pieniądze ekspertyzę prawną czy aby na pewno musi na premiera powoływać szefa partii z największym poparciem 🙂 ja gratis Lesiowi mogę doradzić że nie musi …. może kogo chce tylko ten ktoś musi zdobyć poparcie w Sejmie a dla przypomnienia dodam że Lesio w Sejmie większości nie ma 🙂\n2007-11-05 (Poniedziałek) @ 18:31:48\npAtrzę na pierwsze posiedzenie Sejmu i oczom nie wierzę – ci co mieli przywrócic „normalnośc” wyją jak dzikie bestie, zachowuja się jak ostatnie chamy. Takich posłów wybrała ogłupiona masa Polaków. ŻENADA !!!\n2007-11-06 (wtorek) @ 01:44:22\nPosłowie swym zachowaniem doskonale wpasowywują się w mentalność Polaków. Takich właśnie chcieli, tacy im się podobają.\n2007-11-13 (wtorek) @ 12:04:21\nBoni nadaje się na ministra w rządzie tow. Kiszczaka.\n2007-11-24 (sobota) @ 03:48:01\nJE ks. abp. Wielgus byl przedmiotem nagonki to nie ulega watpliwosci. Jednak tez tlumaczyl sie niewyraznie, sadze,ze podpisal zobowiazanie do dla wywiadu PRL, i tego nie mozna traktowac zartobliwie. Na dodatek,\naby sie bronic udzielil wywiadu GW! Wszystko dla kariery?\nTeraz zas mamy JE ks. abp. Nycza:\nDominikanie nie wierzą już w Chrystusa\nPolscy dominikanie nie wierzą już w Jezusa Chrystusa – jedynego Zbawiciela Świata. We właściwym sobie „bartosiowym”, pseudointelektualnym stylu, burzą kolejne „mity katolicyzmu”. Tym razem przyszła kolej na poddanie w wątpliwość fundamentalnego dogmatu chrześcijaństwa. W warszawskim klasztorze przy ul. Freta, dominikanie organizują debatę pod hasłem: „Judaizm i chrześcijaństwo. Różne drogi do jednego Boga”. Patronat nad debatą dominikanów objęli Metropolita Warszawski abp Kazimierz Nycz oraz Prezydent Miasta Stołecznego Warszawa Hanna Gronkiewicz-Waltz.\nza:Kronika Novus Ordo, http://breviarium.blogspot.com/2007/11/dominikanie-nie-wierz-ju-w-chrystusa.html\nCzy to wszystko mozna traktowac powaznie?


Nieco słabsza od przeciętnej, jasna, cynowo-złota aura o szmaragdowej poświacie. Nie wydaje z siebie żadnego dźwięku, za to wydziela lekki, metaliczny zapach. Jest niezwykle giętka w dotyku, również twarda, o ostrych krawędziach, w ustach zaś pozostawia gorzki posmak. Warto nadmienić, że czuć od niej przyjemne ciepło.\n(Posty: 36 / 26.87% wszystkich postów użytkownika)\n(Posty: 22 / 16.42% wszystkich postów użytkownika)\n— Dziwnie na mnie patrzysz. Coś mi wyrosło? Ehh... nieważne. — Falkon uśmiechnął się nieznacznie i podniósł kufel. — Więc co chciałbyś\nwiedzieć? — zapytał przełknąwszy olbrzymi łyk piwa.\n— Może... zacznij od początku. Gdzie się urodziłeś? — Rozmówca wydawał się nieśmiały ale sprawiał wrażenie zaciekawionego.\n— Myślisz, że to pamiętam? Byłem taki mały... — roześmiał się Falkon. — A tak poważnie to urodziłem się na Jadeitowym Wybrzeżu. Prawie\nnad samym Oceanem! Piękne miejsce. Moi rodzice mieli tam całkiem pokaźne gospodarstwo. Powiedziałem rodzice... raczej matka. To ona\nzajmowała się wszystkim - zwierzętami, roślinami, całym majątkiem. Ojciec rzadko bywał w domu. Kochał przygody, podróże, dzikie bestie,\npowiew wiatru we włosach, złoto... — Rozmarzony Falkon uniósł głowę i zamknął oczy, jakby próbował zobaczyć wszystko o czym tak żywo\nopowiadał. — Mam to po nim, wiesz?\nMężczyzna patrzył uważnie na Falkona i wsłuchiwał się w każde jego słowo kiwając nieśmiało głową.\n— A twoje... dzieciństwo? — zapytał, wykorzystując moment, w którym Falkon przyssał się do swojego kufla. Chłopak parsknął śmiechem i o\nmało nie zakrztusił się trunkiem.\n— A jakie dzieciństwo mógł mieć chłopak zamknięty na klucz w gospodarstwie? Znaczy... nie mówię dosłownie — dodał widząc zdziwione\nspojrzenie rozmówcy — po prostu matka kazała mi pomagać w gospodarstwie, zajmować się roślinkami, przewalać gnój i takie tam. A ja\nchciałem przygód! Chciałem, by ojciec zabrał mnie ze sobą! A on zawsze twierdził, że jestem za mały, że lepiej będzie dla mnie, gdy zostanę w\ndomu i będę pomagał matce. I na co mi to było? Na nic. No, prawie na nic... Przecież tam nauczyłem się jeździć konno. No i miałem sporo czasu\nna naukę różnych zabawnych sztuczek i wymyślanie historyjek, co niezwykle lubiłem. Bawiłem się też w wojownika, tłukłem snopki siana kijem,\nwyzywałem krowy na pojedynek. Czułem, że wszelka broń to moje przeznaczenie, marzyłem o tym, by kiedyś dobyć prawdziwego miecza albo\nzapolować na jakieś zwierzę, ale jedyne co mi się udało to zastrzelić zająca z mojego patykowego łuku. — Falkon przełknął resztkę piwa\nbezskutecznie próbując zachować poważny wyraz twarzy. — Postawże przyjacielu jeszcze jeden kufelek, wysycha mi w ustach... A piwo w tej\nRozmówca skinął na kobietę w fartuchu, niosącą wielki dzban, która właśnie przechodziła obok. Kiwnęła głową i podeszła do ich stolika.\nFalkon uśmiechnął się do niej szeroko, gdy ta nalewała mu piwa do kufla. Kobieta, nieco speszona, próbowała powstrzymać chichot. Gdy\nodeszła, Falkon jeszcze przez kilka chwil odprowadzał ją wzrokiem.\n— Co było dalej? — rozmówca przerwał mu zadumę — bo nie wyglądasz na człowieka wychowanego w gospodarstwie...\n— Doprawdy? — Rozbawiony Falkon wypił kilka łyków i spojrzał wesoło na mężczyznę. — To było tak... — Chłopak poprawił się na krześle,\njakby szykował się do opowiedzenia bardzo długiej historii. — Miałem 16 lat. No, może 17. Ojciec wrócił z jednej z najdłuższych wypraw na jakich\nbył. A jak wrócił? A raczej na czym? — Podekscytowany Falkon nachylił się nad stołem. — Na gryfie! Na najprawdziwszym gryfie!\nRozmówca uniósł brwi, jednak nie wydawał się zbyt przejęty. Nie odezwał się słowem, widocznie czekał na jakieś ciekawe zakończenie\n— Pytałem skąd go ma, unikał odpowiedzi, wspomniał tylko o znajomym, który zajmuje się hodowlą przeróżnych stworzeń. Bardzo chciałem\ndosiąść gryfa i wzbić się w niebo... — Falkon znów zrobił rozmarzoną minę — ale ojciec zabronił mi go nawet dotykać, bo bał się, że taka bestia\nmoże mi zrobić krzywdę. Pomyślałem sobie tak: skoro jest oswojony to czemu ma mi coś zrobić? Przecież to prawie jak koń, z tym że ma\nskrzydła! No i szpony. I oooostry dziób... — Falkon żywo gestykulował, próbując pokazać to o czym opowiadał. —  Cholera - pomyślałem - może\nto właśnie jest okazja, by pokazać ojcu, że nie jestem już dzieciakiem? Następnego dnia wieczorem, gdy rodzice jedli, wyszedłem po cichu z\ndomu i pobiegłem w stronę drzewa, do którego był przywiązany gryf. Nie bałem się, z pewnym ktokiem zbliżyłem się do zwierzaka. Był wspaniały!\nPotężny i dostojny. Nie sprawiał wrażenia agresywnego, wydawał się raczej znudzony i przygnębiony tym, że nie może się stąd ruszyć. Zupełnie\njak ja! Ostrożnie go dotknąłem, pogłaskałem. Wydawał się zadowolony! Powoli odwiązałem linę i delikatnie położyłem ją na ziemi. Gryf uważnie na\nmnie patrzył, śledząc każdy mój ruch. Gdy go uwolniłem trącił mnie lekko dziobem. Zrozumiałem to jako zaproszenie no i wdrapałem się mu na\ngrzbiet. Nie stawiał oporu, przeciwnie, zdawał się być chętny na rundkę wokół gospodarstwa. Poczułem się wspaniale, to było całkiem inne\nuczucie niż dosiadanie konia. Mocno wczepiłem się w jego pióra i ścisnąłem mu tułów nogami, by nie spaść. Gryf głośno skrzeknął, jakby chciał\noznajmić, że za chwilę ruszamy. Ojciec na pewno to słyszał, jednak nie przejmowałem się tym. Po krótkim rozpędzie zwierzę machnęło mocno\nskrzydłami i wzbiło się w powietrze. Czułem każdy jego ruch, w uszach słyszałem szum wiatru, przerywany miarowymi uderzeniami skrzydeł i\nkrzykami dochodzącymi gdzieś z dołu... to było cudowne! Po chwili poczułem się bardziej pewnie, zrobiłem o taaak — Falkon rozłożył ręce na\nboki i o mało nie uderzył jakiegoś starszego mężczyzny, przechodzącego obok ich stolika — krzyczałem z radości i śmiałem się jak dziecko. Gdy\nwylądowaliśmy dostałem oczywiście burę, jednak ojciec nie wydawał się zbyt zdenerwowany, widziałem w jego oczach swego rodzaju radość i\ndumę. Zrozumiał, że jestem już mężczyzną, że siedzenie w gospodarstwie nie jest dla mnie. Potrafię się dogadać z gryfem, to już o czymś\nświadczy! — roześmiał się Falkon. — Kilka tygodni później ojciec wziął mnie ze sobą do Turmalii, do portu. Oznajmił, że zabiera mnie w podróż.\nZaprowadził mnie na całkiem spory statek i zamienił kilka słów z jakimś brodaczem, pewnie kapitanem. Udało mu się załatwić dla mnie miejsce na\nstatku. No i robotę, jakżeby inaczej. Mimo to cieszyłem się niezmiernie, chociaż żal mi było rozstawać się z gryfem, z którym zdążyłem się już\nzaprzyjaźnić... — Z  twarzy Falkona po raz pierwszy zniknął uśmiech. — Wypłynęliśmy, nawet nie zdążyłem się zorientować kiedy. Na początku\nbyło spokojnie, szumiące fale, czyste niebo, ciepły wiaterek, szorowanie pokładu brudną szmatą. Ojciec opowiadał załodze o moim pierwszym\nlocie na gryfie, wszyscy śmiali się popijając wino. Od czasu do czasu ktoś podszedł, by zamienić ze mną dwa słowa, poklepać po ramieniu,\npochwalić. A ja pracowałem. Jak nie szorując zbutwiałe dechy to pomagając stawiać żagle. Nadawałem się do tego, miałem już wtedy sporo\nsiły. Ale wydawało mi się, że dostawałem za dużo roboty a ''dumny'' z syna ojciec niewiele sobie z tego robił.\nFalkon odetchnął i spojrzał na siedzącego w bezruchu mężczyznę, który słuchał w skupieniu jego historii. Podniósł kufel do ust i z błogim\nwyrazem twarzy pociągnął z niego potężny łyk, po czym odchrząknął i zaczął opowiadać dalej.\n— Nie ma co mówić o nieciekawej podróży. Gdyby nie jeden incydent to umarłbym z nudów. Spodziewałem się wtedy czegoś innego,\nmyślałem, że ojciec robi coś ciekawszego...\n— Incydent? — przerwał mu rozmówca, marszcząc brwi. — Jaki incydent?\n— Ach tak, może warto coś o tym wspomnieć, ale... — Falkon przechylił kufel, by pokazać, że nic w nim nie ma i uśmiechnął się niewinnie.\n— Rozumiesz, przyjacielu.\nPo kolejnej dolewce mężczyzna wreszcie usłyszał słowa, które na prawdę go zainteresowały.\n— Piraci. — Falkon spróbował zrobić groźną minę, która jednak  wydała się jego rozmówcy raczej komiczna i o mało nie parsknął śmiechem.\n— Po prostu nie zdążyliśmy uciec, mimo, że wypatrzyłem ich na horyzoncie wystarczająco wcześnie. Wiatr nie sprzyjał. Dopadli nas - ogień...\nabordaż... błysk szabli... krzyki... śmiech... krew... — Chłopak wyrzucał z siebie słowa w taki sposób, że obrazy same powstawały przed\noczyma. — Wielu zabili. Inni zaginęli, w tym mój ojciec. Może kiedyś go odnajdę. — Falkon uśmiechnął się, jakby nic sobie z tego nie robił. — Ale\nnie o tym mówimy. No więc zabrali mnie i kilku członków załogi na swój statek. Szybko okazało się, że to lepsze niż mycie pokładu na\nhandlowcu! — niemal krzyknął szczerząc zęby. — Odstawałem od reszty niewolników, próbowałem pokazać, kto tu rządzi. Zobaczyli we mnie\npotencjał no i mimowolnie stałem się członkiem załogi piratów. Na początku było ciekawie, podobały im się moje popisy - sztuczki, żarty, krótkie\nhistoryjki. Dzięki tym wygłupom polubili mnie i nie powstrzymywali się w przekazywaniu mi swoich umiejętności - zabawy z wytrychami, sztuki\nkradzieży, cichego mordowania no i walki. Sam kapitan, Siwobrody, walczył ze mną parę razy na szpady, by sprawdzić moje umiejętności.\nStwierdził nie raz, że jestem niezłym materiałem na pirata, wspaniale władam niemal każdą bronią, dobrze się skradam a i oszust ze mnie niezły.\nByłem wdzięczny za to czego się nauczyłem, cieszyłem się, przytakiwałem, chociaż z każdym dniem czułem co raz bardziej, że lepiej będzie\nstamtąd jak najszybciej zniknąć. Pewnej nocy, gdy odbijaliśmy od jakiegoś portu obłowiwszy się w złoto, jadło i trunki, wszyscy schlali się jak\nświnie zanim jeszcze na dobre odpłynęliśmy. Wiedziałem, że to idealna okazja no i zniknąłem, razem z paroma sakiewkami, porządnym sztyletem i\nbutlą dobrego rumu - czegóż więcej trzeba? — roześmiał się Falkon i wypił kilka łyków piwa. — Skoczyłem do wody, dopłynąłem do brzegu i tak\nskończyła się moja morska przygoda. Od tamtego czasu włóczę się po drogach i bezdrożach, zwiedzam świat, tropię różne bestie, nie raz je\nzabijam. Zdążyłem się już w tym wyćwiczyć. Czasami trafi się jakaś robota, czasami okazja do zarobku w inny sposób — uśmiechnął się\nznacząco — no i tak życie mija. Ostatnio zawitałem w te strony z nadzieją, że znajdę jakieś ciekawe zajęcie...\n— I co? — spytał mężczyzna z zaciekawieniem.\n— To co widzisz — odpowiedział wesoło Falkon — siedzę w gospodzie i popijam piwo...\n— Muszę przyznać, że brakowało mi takiego spokoju — westchnął chłopak, przeczesując palcami zmierzwione wiatrem włosy. — Dobrze, że udajemy się w jakieś inne miejsce, że zostawiamy gdzieś w tyle te wszy…\n— Wiesz... nie myślałem o tym zbyt wiele, ale w końcu co to nas powinno obchodzić — odparł Falkon, próbując uniknąć krępującej ciszy, ale jednocześnie zgrabnie omijając temat, którego nie chciał porusza…\nviewtopic.php?f=125&t=3729&p=90708#p90708 Proszę o zamknięcie


Łóżeczko ze snów... :) - Mama Kubusia\n14 maja, 2014 5 lutego, 2017 Mama Kubusia37 comments1610 views\nKubusiowe łóżeczko zniosło wiele. Przed nim spała w nim dwójka dzieci, a Kuba dołożył mu od siebie. Jakiś czas temu pękły deski podtrzymujące materac, więc wymiana na nowszy model była konieczna. Marzyło mi się białe łóżeczko, bo nie wiedzieć czemu mam słabość do mebli w tym kolorze. I jest, białe, cudowne, takie jak chciałam.\nŁóżeczko znajdziecie w sklepie Piętrus, gdzie po za nim czeka nas Was szeroki wybór innych łóżek i cudownych mebli do pokoi- zarówno dla niemowląt, starszych dzieci, jak i młodzieży. Znajdziecie również elementy wyposażenia pokoju. Produkty naprawdę są nietuzinkowe, więc jeśli planujecie remont, lub odświeżenie Waszych sypialni- gorąco zachęcam Was do zapoznania się z asortymentem sklepu. A zapewniam Was, że naprawdę jest na czym oko zawiesić.\nZłożeniem łóżeczka zajął się mój tata. Bóg co prawda dał mi zdolne ręce, ale bardziej nadają się do szycia, niżeli skręcania łóżek dziecięcych. Kubuś uśmiechnięty od ucha do ucha przyglądał się poczynaniom dziadka, chcąc na swój sposób “pomóc”. A efekt po złóżeniu? Efekt był niesamowity. Ujął zaróno mnie, jak i co ważniejsze- nowego właściciela łóżeczka. Cały w skowronkach wchodził i schodził z łóżka. Gdy zdjęłam mu kapcie, to kazał sobie zdjąć skarpetki i zadowolony wylądował w łóżeczku ze swoją ulubioną książką.\nKuba bardzo przejął się przeniesieniem łóżeczka do naszego pokoju. Pomagał nosić materac i oczywiście jako pierwszy sprawdził, czy wszystko pasuje. A pasowało idealnie. Teraz mogę spać spokojnie nie bojąc się o to, że leżące obok mnie ukochane dziecko zapadnie się razem z materacem. Bardzo cieszy mnie przede wszystkim fakt, że Kuba wydaje się być bardzo zadowolony, co jest chyba najważniejsze.\nIdealnie wpasowało się w swoje miejsce.\nCzęść z Was już wcześniej pytała, po co nam takie łóżeczko, czy nie lepiej większe, czy nie lepiej tapczanik. Już tłumaczę… Otóż nie. Większe łóżeczko zwyczajnie nie zmieściłoby się do pokoju na szerokość. Sama spałam w takim łóżeczku do piątego roku życia i nie pamiętam, by było mi ciasno. Tapczanik- również odpada. Po pierwsze dlatego, że byłby za szeroki, więc nie zmieściłby się. Po drugie dlatego, że większość tapczaników nie ma szczebelkowego boku, który jest dla nas bardzo istotny. Dlaczego? Dlatego, że oddziela on łóżeczko Kuby, od łóżka mojego brata, a dodatkowo osłania go przed komputerem, kiedy śpi.\nTakie łóżko jest naszym zdaniem idealne i koniec kropka *tupie nóżką*. :)\nTeraz pozostaje mi już tylko przeszyć nieco nasz sowi ochraniacz na cały bok łóżeczka i Kubuś będzie mógł w pełni sie nim cieszyć. :) A jak Wam podoba się nasz nowy mebel?\nPiętrus- pokoje Twoich snów.\nMama Kubusia 14 maja, 2014\n14 maja, 2014 5 lutego, 2017\n14 maja, 2014 o 14:24\nsuper łóżeczko :) też mamy białe, co prawda nie tak ładne jak Wasze ale i tak fajne :P\n15 maja, 2014 o 00:13\nWszystkie białe są świetne!\n14 maja, 2014 o 14:25\nO matulu ,ale śliczne to łóżeczko. Ja też dlugo Wiki nie zmieniałam łóżka i pewnie bym nie zmieniła,gdyby się nie zepsuło stare-spała co prawda w turystycznym,ale jej 125cm jest tak drobne,że zmieściłyby się w takie łóżeczko z Kariną i we dwie.\nŁóżeczka wbrew pozorom służą kilka lat.\nPiękne to łóżeczko ! :*\nPewnie, że służą. :)\n14 maja, 2014 o 14:34\nchociaż bardziej wole turystyczne łóżeczka ale to kwestia gustu :D\nDo mnie turystycznie kompletnie nie przemawiają, uważam, że są brzydkie- jednak jak napisałaś, kwestia gustu. :)\n14 maja, 2014 o 14:36\n15 maja, 2014 o 00:14\n14 maja, 2014 o 14:43\nfajne :) też mamy białe\n14 maja, 2014 o 14:59\nśliczne łóżeczko. Tez mam ostatnio słabość do białych mebli. Wpasowałaś się z linkiem do firmy idealnie bo planujemy remont na następną wiosnę wiec pewnie będę zaglądam wszędzie gdzie się da po nietuzinkowe ozdoby.\nSłodkich snów pozostaje życzyć Kubusiowi.\nU Piętrusia na pewno coś dla Was kochana znajdziesz! :)\n14 maja, 2014 o 15:13\nMnie też białe meble do dziecięcego pokoju podobają się najbardziej <3 Martynka ma już normalne łóżeczko 160cm pomimo dopiero dwóch i pół lat, wyrosła ze szczebelkowego\n15 maja, 2014 o 00:15\nJak ma się dużo miejsca, to można szaleć, wiadomo. ;)\n14 maja, 2014 o 15:14\nSuperowe łóżeczku, ja też uwielbiam białe ;D! a Kubuś na pewno będzie zadowolony ;D;*\n15 maja, 2014 o 00:16\nKubuś szalał za nim cały dzień <3\n14 maja, 2014 o 15:17\nI ta śliczna pościel :))\nTo od @Dots My Love <3\n14 maja, 2014 o 15:18\nŚliczne! Też uwielbiam białe mebelki. Ja bym chciała, żeby Lidka spała dalej w swoim łóżeczku, ale już od pół roku były problemy, bo mała w nocy wędruje po łóżku i nie odpowiadało już jej bicie w szczebelki. Aktualnie śpi na wielkim grubym materacu, a potem i tak ląduje w moim łóżku :)\n15 maja, 2014 o 00:17\nKuba nigdy nie spał sam w łóżeczku. Cisnęliśmy się się w moim jednoosobowym, aż powiedziałam dość i usunęłam boczne szczebelki z jego łóżeczka, które przystawiłam obok swojego. Od tamtej pory śpimy obok siebie. Niby razem, ale osobno. A i miejsca więcej. ;)\n14 maja, 2014 o 18:14\nśliczne, Melkę zainstalowaliśmy chwilowo w turystycznym i tak zostało ;)\n14 maja, 2014 o 18:51\n14 maja, 2014 o 20:28\nBoskie chcialabym takie dla siebie i przyszlego męża.\nTakie małe ;>\n14 maja, 2014 o 21:06\nTo jest cudo, a nie łóżko;) Jest boskie;) Na pewno będzie się Kubusiowi dobrze spało;)\nMy mamy i pokoik dla Filipa i łóżeczko piękne drewniane, ale co z tego, jak on woli u nas w sypialni w turystycznym;)\n15 maja, 2014 o 00:18\nTo może mu przenieście to piękne do Waszej sypialni? :D\n14 maja, 2014 o 21:14\nSuper łóżeczko. Mam tylko pytanie czy ono standardowo ma dwa boku ze szczebelkami? Jeden poprostu został zdemontowany? A konstrukcja wzmocniona? Czy brak tego jednego boku nie powoduje ze ono się chwieje? :)\nMiłych snów dla Kubusia….\n14 maja, 2014 o 21:23\nTak, to takie standardowe, tylko po prostu nie przykręciliśmy jednego boku. Dodatkowo te szczeblki podtrzumujące materac, rónież są przykręcane do boków łóżeczka, więc mimo braku jednej “ścianki” łóżeczko ani drgnie! ;)\n14 maja, 2014 o 21:51\nŁóżeczko śliczne :)\nMi się marzy pokój dla Demolki, ale metrażowy problem niestety nie pozwala na zmianę łóżeczka na większe…\nPS. Bratu nie przeszkadza Kuba spac? :)\n14 maja, 2014 o 22:02\nKuba śpi do świtu, więc nie. :)\n15 maja, 2014 o 11:14\nnaprawdę sliczne! dobrze wiedziec, gdzie szukać, gdy mój smyk wyrośnie ze swojego łóżeczka:)\nmacie pokój w trójkę, czy to po prostu taka sypialnia?\nAgnieszka Wyka-Wojnarowska pisze:\n15 maja, 2014 o 23:33\nA co Kubuś robi jak się obudzi?Sam łazi po domu?Bo moja córcia jakby miała taką mo,zliwośc ucieszki z posłania to by mi dom rozniosła!\n15 maja, 2014 o 23:42\nŁóżeczko, pościel i poduchy są cudne! Gdzie je kupiłaś? Od niedawna zaglądam na Twojego bloga, dlatego nie wiem – jeszcze :) – w jakim wieku jest Kuba? Od kiedy śpi bez jednego boku? Zastanawiam się czy po prostu nie wychodzi z takiego łóżeczka lub nie wypada z niego podczas snu?\n15 maja, 2014 o 23:45\nŚliczne to łóżeczko :) a Kubuś widać, że zadowolony :) sama bym młodej kupiła takie, ale chyba już za duża :D jutro zerkne na stronę co tam mają, bo planuję remont i chciałam meble białe, ale z czarnymi wstawkami małymi- tak sobie wymyśliłam :D


Nigdy sama nie zabrałabym się za robienie gołąbków. Zdecydowanie za dużo pracy. Ale w tym przypadku była to praca zespołowa i wszystko przebiegło bardzo sprawnie. Przygotowaliśmy bardzo dużo małych gołąbków, zamroziliśmy...i już dawno zjedliśmy:) Bo to taki archiwalny przepis..\nSkładniki (na około 40 gołąbków):\n- 4 woreczki ryżu\n- 4-6 posiekanych ząbków czosnku\n- 1/3 szklanki imbiru z zalewy lub 4 cm pokrojonego korzenia\n- 2 kapusty pekińskie\n- 1 domowa kostka warzywna\n- po łyżce papryki czerwonej, kurkumy, cząbru, pieprzu ziołowego,\n- 1/2 łyżki szałwii\n- szczypta cynamonu i kardamonu\n- sól, chilli do smaku\n- 2 duże lub 4 małe słoiki zmiksowanych pomidorów (można zmiksować pomidory w puszce) lub świeże pomidory typu lima\n- szczypta cukru i cynamonu\n- kilka łyżek mąki (użyłam jaglanej) do zagęszczenia\nRyż gotujemy na bardzo miękko. Cebulę kroimy w kostkę i podsmażamy na złoto na oleju/oliwie. Dodajemy miód. Marchewkę i pietruszkę siekamy drobno w blenderze, pieczarki kroimy w drobne kawałki, wszystko dodajemy do cebuli. Podsmażamy około 10 minut, można podlać odrobiną woda. Kiedy wszystko jest miękkie i bez wody dodajemy koncentrat, imbir i czosnek oraz przyprawy, mieszamy i chwilę dusimy. Tak przygotowane warzywa mieszamy z ryżem, próbujemy czy farsz jest odpowiednio doprawiony.\nW międzyczasie zagotowujemy w dużym garnku 2-3 litry wody z kostką warzywnę. Pekinkę myjemy, odkrawamy spod. Pojedyczne liscie zanurzamy na chwilę w bulionie. Nakładamy farsz na liscie i zwijamy gołąbki. Układamy w naczyniu żaroodpornym. Podlewamy niewielkaą ilością bulionu, przykrywamy folia i pieczemy w 200 st na termoobiegu przez 40 minut.\nUpieczone gołąbki możemy zamrozić, a po rozmrożeniu upiec na patelni.\nZmiksowane pomidory przelewamy do garnka, doprawiamy i doprowadzamy do wrzenia. Mąkę rozcieńczamy z wodą i wlewamy do sosu ciągle mieszając. Ponownie doprowadzamy do wrzenia. Jeśli sos jest za rzadki, powtarzamy etap z mąką. Końcówką blendera miksujemy na jednolity sos.\nJeśli zostanie nam farszu i za małych na gołąbki liści kapusty, możemy liście drobno poszatkować, wymieszać z farszem i dodać jajko. Uformować kotlety i smażyć na rozgrzanej patelni.\nJeśli zostanie nam sama kapusta, poszatkujmy ją i usmażmy na oleju wraz z pestkami dyni i szczyptą soli.\nAutor: Lucy o 18:40 Brak komentarzy:\nEtykiety: Dieta bez pszenicy, Potrawy wegetariańskie\nPesto z liści kalafiora\nMarta Dymek z Jadłonomii przygotowuje pesto z brokuła wraz z łodygą. Zrobiłam to pesto ale z samych łodyg brokuła i wyszło pyszne, choć klasycznie użyłam do niego sera. Kiedy więc kupiłam 2 bardzo małe kalafiory, otoczone wielkimi liśćmi żal było mi je wyrzucić, choć pani w sklepie proponowała, że obetnie je na miejscu. Kalafiora zjedliśmy ugotowanego na parze a z liści zrobiłam pesto. Dla mnie smakuje prawie identycznie jak to z brokuła. Wyszło go tak dużo, że część zamroziłam i pewnie wykorzystam kiedyś do makaronu.\n- liście z 1-2 kalafiorów\n- około 100 g orzeszków nerkowca lub migdałów\n- około 100 g sera żółtego długodojrzewającego\nLiście kalafiora gotujemy na parze. Lekko odsączmy, umieszczamy w blenderze i miksujemy na gładką masę. Osobn miksujemy orzechy. Dodajemy starty na tarce ser żołty i ponownie wszystko mieszamy. Dodajemy oliwę i sól do smaku. Jeśli pesto wyjdzie za rzadkie zagęszczamy go większą ilością zmiksowanych orzechów lub sera.\nAutor: Lucy o 13:31 2 komentarze:\nEtykiety: Dieta bez pszenicy, Pasty Dipy Smarowidła, pesto, Potrawy wegetariańskie\nLetnia sałatka z ziemniakami\nW parne niedzielne popołudnie nikomu nie chciało się stać przy garach i gotować obiadu. I tak powstała ta sałatka...z lenistwa i prawie pustej lodówki...ostatni pomidor, niecały ogórek, kilka pieczarek, resztka sera i kilka suszonych pomidorów... i wyszło pysznie i zdrowo.\n- 3 plasterki słonego dlugodojrzewającego sera (użyłam mahon menorca)\n- garść orzeszków ziemnych solonych,\n- 3 łyżki czarnuszki,\n- czosnek niedźwiedzi, mięta, koperek, szczypiorek\n- do polania kilka łyżek oliwy, odrobina octu np. ryżowy, jabłkowy itp.\nZiemniaki dokładnie myjemy i gotujemy na parze. Surowe pieczarki i ogórka kroimy na plasterki, pomidora na kawałki. Ser żółty na małe kawałeczki. W misce mieszamy ziemniaki z warzywami, dodajemy ser, orzeszki ziemne, sezam, czarnuszkę i zioła wedle uznania. Polewamy oliwą i octem. Mieszamy i od razu podajemy.\nAutor: Lucy o 11:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: Dieta bez pszenicy, Potrawy wegetariańskie, sałatka, Sałatki\nPieczony batat ( a miał być kumpir:)\nKiedy jestem na krakowskim kazimierzu, korzystam z okazji i zapuszczam się na kazimierzowską "foodstrefę", gdzie z foodtracków serwowane są szybkie i smaczne dania. Moim ulubionym, obok którego nie mogę przejść obojętnie, jest krakowski kumpir, czyli olbrzymi pieczony ziemniak z serem żółtym, polany obficie śmietaną i posypany prażoną cebulką oraz szczypiorkiem. Nie wiem skąd biorą się tak wielkie ziemniaki na kumpiry, ale zachęcona ich smakiem postanowiłam przygotować coś podobnego, tylko że z batata. Oczywiście nie spodziewałam się że wyjdzie identycznie, bo słodki ziemniak zdecydowanie różni się smakiem od naszych polskich ziemniaków. I wyszło coś zupełnie innego, ale zdecydowanie warto to przyrządzić. A i na kumpira koniecznie trzeba się wybrać...\n- 3 cebule ( 2czerwone, 1 biała)\n- ser żółty ( parmezan, długodojrzewajacy itp)\n- łyżeczka miodu lub cukru\n- łyżka dobrego ketchupu\nBataty myjemy, (nie obieramy) i gotujemy na parze przez okolo 1h. W tym czasie rozgrzewamy na patelni oliwę, cebulę kroimy w kostke i podsmażamy. Kiedy sie lekko zarumieni, dodajemy sól, pieprz, ziołowy i miód, podlewamy odrobiną wody. Odparowujemy, dodajemy ketchup i jeszcze chwilę smażymy.\nUgotowane bataty przekrawamy wzdłuż i nacinamy miąższ podłużnie, w poprzek i na skos uważając aby nie przekroić skórki. Każdą połówkę batata polewamy oliwą, posypujemy startym serem i usmażoną cebulką. Pieczemy w piekarniku na termoobiegu przez około 30 minut w 200 stopniach. Podajemy ze śmietaną i szczypiorkiem.\nAutor: Lucy o 09:56 2 komentarze:\nEtykiety: batat, bez glutenu, Potrawy wegetariańskie\nWegeleczo z żurawiną i migdałami\nDawno nic nie pisałam, ale nadmiar pracy i wykorzystywanie każdej wolnej chwili na mniej lub bardziej aktywny wypoczynek i przebywanie na świeżym krakowskim powietrzu (raczej trzeba by się określić czy świeżym czy krakowskim :) nie sprzyja wymyślnemu gotowaniu ani pisaniu postów. Ale oto mój małżonek, który od jakiegoś czasu zamienił 80% swojej diety na warzywa i orzechy, postanowił zrobić leczo. Nie typowe z kiełbasą jak się to zwykło robić, ale wegańskie z dodatkiem żurawiny i orzechów. I już miałam podsmażyc sobie w osobnym garnku kiełbasę - ten nieodzowny składnik lecza, ale po spróbowaniu zmieniłam zdanie. Jest pyszne takie jakie jest i żadne mięsne dodatki nie są mu potrzebne.\n- 2 żółte papryki (lub zielona i żółta)\n- kilka łyżek oliwy/oleju\n- świeże zioła (bazylia, tymianek, estragon, rozmaryn)\nCebulę obieramy i kroimy na pióra, z papryczki chilli usuwamy pestki i drobno siekamy, paprykę kroimy w kostkę, cukinię przekrawamy wzdłuż i kroimy na plastry, pomidory w kostkę. W głębokim garnku rozgrzewamy oliwę, dodajemy cebulę i podsmażamy na złoto. Następnie dodajemy papryczkę chilli, paprykę, chwili dusimy. Kiedy zmięknie, dodajemy cukinię, po chwili pomidory i dusimy aż wszystkie warzywa będą miękkie a pomidory puszczą soki. Na koniec dodajemy żurawinę i migdały. Chwilę jeszcze gotujemy, doprawiamy solą, pieprzem ziołowym i świeżymi ziołami. Zjadamy z dobrym chlebem.\nAutor: Lucy o 23:11 Brak komentarzy:\nDawno nic nie pisałam, ale najzwyczajniej w świecie, totalnie brakuje mi czasu a przepisy czekają...Ale wraz z pojawieniem się szparagów i młodych ziemniaków zaczął się idealny czas na sałatkę nicejską..\nPierwszy raz spotkałam się z nią w tej właśnie formie tj. tuńczykiem i kaparami, i może to kwestia pierwszego kęsa czy przyzwyczajenia, ale bez tuńczyka już tak bardzo mi nie smakuje. A wersji sałatki nicejskiej jest wiele...Połączenie słonej ryby z kwaśnymi kaparami jest naprawdę wyśmienite. Przedstawiam więc moją ulubioną wersję:\n- sałata lodowa lub mix sałat\n- tuńczyk w puszce w sosie własnym\n- 100 g fasolki szparagowej ( mrożona lub z puszki) lub szparagi\n- puszka anchois w oliwie (lub szprotek)\n- sok z limonki/cytryny\nJajka gotujemy na twardo, obieramy, kroimy na 4 części. Ziemniaki gotujemy w mundurkach, studzimy i obieramy. Kroimy na ćwiartki. Cebulę obieramy i kroimy na piórka. Fasolkę szparagową lub szparagi gotujemy, kroimy na mniejsze kawałki. Na dnie głębokiej misy układamy sałatę, następnie ziemniaki, pomidory, cebulę, kawałki tuńczyka, gdzieniegdzie filety anchois, fasolkę szparagową/szparagi, na samą górę jajka, oliwki i kapary. Polewamy oliwą z oliwek, sokiem z limonki/cytryny, doprawiamy solą i pieprzem.\nAutor: Lucy o 08:54 Brak komentarzy:\nEtykiety: bez glutenu, sałatka, szparagi, tuńczyk\nOstatnio dość często jem kaszę jaglaną, bo jest smaczna, zdrowa i... niedroga :) A poza tym łatwo się ją przyrządza, ma dość neutralny smak, więc można do woli łączyć ją z wszelkimi dodatkami na słodko i słono. Żeby ją samą trochę urozmaicić zrobiłam z niej bardzo proste kotlety, które mogą zastąpić kaszę, ziemniaki lub mogą być zjedzone same.\nSkładniki ( na około 15 sztuk):\n- ewentualnie przyprawy, czosnek itp.\n- olej/oliwa do smażenia\n- mąka z cieciorki do obtoczenia (można pominąć)\nSzklankę kaszy zalewamy 2 szklankami wody, dodajemy szczyptę soli i gotujemy 15-20 minut bez przykrycia aż cała woda wyparuje. Ugotowaną i przestudzoną kaszę mieszamy z dwoma jajkami do otrzymania jednorodnej, kleistej masy. Formujemy małe kotleciki i smażymy na rozgrzanym tłuszczu. Podajemy z czym chcemy :)\nAutor: Lucy o 10:26 2 komentarze:\nEtykiety: bez glutenu, bez pszenicy, Dieta bez pszenicy, kasza jaglana\nZostała mi ostatnia dynia hokkaido w moich zapasach. Nie mam miejsca na mrożenie puree z dyni, więc całe sztuki trzymałam w piwnicy. Niestety nie wszystkie przetrwały w dobrym stanie i kilka musiałam wyrzucić. Została jedna, którą w całości wykorzystałam do warzywnych kotletów z burakami. Przepisem wyjściowym był dla mnie ten z jadłonomii.\nSkładniki ( na około 20-25 sztuk):\n- 3 buraki (około 350 g)\n- 1 dynia hokkaido (400g)*\n- 2 szklanki wody, szczypta soli\n- 1/2szklanki obranego słonecznika\n- 1cm imbiru - startego na tarce\n- łyżka czerwonej papryki\n- łyżeczka suszonej szałwii\n- łyżka suszonej kolendry\n- kilka łyżek płatków ziemniaczanych (do otrzymania odpowiedniej konsystencji)\n*można użyć gotowego puree z dyni\nDynię przekrawamy na pół, wydrążamy środek, kroimy na małe kawałki i przekładamy do woka/patelni. Podlewamy odrobiną wody i podgrzewamy około 15-20 minut aż kawałki zrobią się miękkie. Blendujemy.\nSzklankę kaszy zalewamy dwoma szklankami wody, dodajemy szczyptę soli i gotujemy 15-20 bez przykrycia aż cała woda wyparuje.\nBuraki obieramy i ścieramy na tarce lub rozdrabniamy w blenderze.\nSuchą patelnię mocno rozgrzewamy i prażymy chwilę ziarna słonecznika.\nWszystkie składniki mieszamy w misce na jednorodną masę. Kleistość i spoistość regulujemy ilością jajka, mąki i płatków ziemniaczanych. Formujemy kotlety, można je obtoczyć w mące z cieciorki. Smażymy na rozgrzanym tłuszczu.\nAutor: Lucy o 13:24 Brak komentarzy:\nEtykiety: bez glutenu, buraki, Dieta bez pszenicy, dynia, Potrawy wegetariańskie\nBezglutenowe, wegańskie naleśniki z gruszkami i marchewką\nChciałam się przekonać, czy uda mi się zrobić naleśniki bez jajka i do tego bezglutenowe. Wiedziałam, że siemię lniane świetnie sprawdza się jako składnik łączący do różnego rodzaju wypieków. Wymieszałam go więc z mąką i mlekiem roślinnym (od jakiegoś czasu nie używam mleka krowiego w ogóle), szczyptą soli i wyszły zupełnie normalne, trochę grubawe (znaczy się sycące:) naleśniki.\nSkładniki (na około 8 grubych naleśników):\n- 40 g zmielonego siemienia lnianego ( 3 kopiaste łyżki)\n- 850-1000 ml mleka roślinnego (użyłam sojowego i owsianego) - w trakcie masa gęstnieje i warto ją rozrzedzić\n- 100 g mąki z cieciorki\n- 60 g suszonych daktyli (garść)\n- łyżka soku z limonki/cytryny\n- łyżka syropu z daktyli (opcjonalnie)\nSiemię lniane zalewamy niewielką ilością mleka roślinnego, mieszamy, dodajemy mąki i szczyptę soli, resztę mleka i mieszamy do otrzymania ciasta o konsystencji typowego ciasta naleśnikowego (mlekiem regulujemy gęstość ciasta).\nRozgrzewamy patelnię z niewielką ilością oleju, rozprowadzamy olej po dnie patelni. Chochlą nalewamy ciasto na patelnie i rozlewamy po dnie. Zmniejszamy grzanie i smażymy aż ciasto od spodu się przyrumieni, przewracamy naleśnik na drugą stronę i smażymy jeszcze chwilę.\nDaktyle kroimy na mniejsze kawałki, mieszamy z żurawiną i rodzynkami, i zalewamy wrzątkiem. W tym czasie obieramy gruszki, wydrążamy środek i kroimy na małe 1-2 cm kawałki, marchewkę ścieramy na tarce lub rozdrabniamy w blenderze. Rozgrzewamy rondel/wok/patelnię z niewielką ilością oleju, suszone owoce wyciągamy z wody (wody nie wylewamy) i wkładamy do rondla, dodajemy gruszki, marchew, cukier trzcinowy i niewielką ilość wody z moczenia owoców. Podgrzewamy owoce przez około 15 min co jakiś czas mieszając, aż woda odparuje. Na koniec dodajemy sok z limonki/cytryny i ewentualnie syrop z daktyli. Mieszamy.\nWykładamy farsz na naleśniki, składamy w kopertę.\nAutor: Lucy o 09:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: bez glutenu, bez mleka, bez pszenicy, Dieta bez pszenicy, Potrawy wegetariańskie\nFrittata z białą rzepą..i nie tylko\nLubię takie dania, dzięki którym można wyczyścić lodówkę z resztek i przy okazji najeść się do syta i ze smakiem. Wszelkiego rodzaju zapiekanki nadają się do tego idealnie, a jeśli jeszcze posiadamy spory zapas jajek to nie pozostaje nic innego jak przyrządzenie frittaty. Wszelkie warzywa, wędliny na pewno dobrze skomponują się z jajeczną masą i do tego wygląda to na prawdę efektownie. I ma jeszcze jedną zaletę - jest proste i szybkie w przygotowaniu.\n- 1 biała rzepa\n- sól, pieprz, przyprawy np: curry, słodka papryka , przyprawa do kurczaka\nBrokuła dzielimy na różyczki i gotujemy kilka minut, wyciągamy z wody. Pierś z kurczaka kroimy w kostkę i podsmażamy na oleju. Cebulę i rzepę kroimy w plastry, po kilka plastrów odkładamy na bok. Paprykę kroimy w kostkę. Dodajemy cebulę do podsmażonego mięsa, następnie paprykę i rzepę. Kilka minut podsmażamy, można odrobinę podlać wodą. Przyprawiamy solą, pieprzem, curry, słodką papryką , przyprawą do kurczaka i dodajemy rozgniecione ząbki czosnku.\nŻółtka oddzielamy od białek, białka ubijamy na pianę, dalej ubijając dodajemy żółtka i szczyptę soli. Dno i boki naczynia żaroodpornego smarujemy olejem, wykładamy na spód mięso z papryka, cebulą i rzepą, na końcu brokuły. Polewamy wszystko masą z jajek, na wierzch wykładamy pozostawione plastry cebuli i rzepy. Posypujemy startym serem.\nPieczemy w piekarniku nagrzanym na 200 st, około 30-35 minut (dolna/górna grzałka), bez przykrycia.\nAutor: Lucy o 11:50 Brak komentarzy:\nEtykiety: bez glutenu, bez pszenicy, Dieta bez pszenicy, Tarty i Zapiekanki, z jajem\nDziś mijają dwa lata odkąd założyłam bloga! Z tej okazji nie upiekłam żadnego ciasta ani tortu ale.. pasztet i sos pieczeniowy :) Nie byle jaki, z samych warzyw, lekki i przepyszny. Skąd taki pomysł ? Ano z bloga, którego odkryłam niedawno i książki, którą sprawiłam sobie na prezent. Rok temu obdarowałam się "Chlebem" J. Hamelmana, w tym roku na mojej półce pojawiła się "Jadłonomia" Marty Dymek. I choć trudno w to uwierzyć, ale wcześniej nie znałam bloga autorki, jak się okazuje bardzo popularnego. W każdym bądź razie książka zainteresowała mnie swoją okładką oraz tym, że zawiera tylko przepisy roślinne. Tak więc mam ją już w posiadaniu i zrobiłam parę naprawdę udanych potraw. Od jakiegoś czasu ograniczam w diecie produkty mleczne oraz jem więcej warzyw a mniej mięsa i wbrew pozorom ograniczenie pewnych składników sprzyja tworzeniu nowych dań oraz zaskakujących czasem połączeń smaków. Możecie więc spodziewać się nowych lekkich przepisów.\nZ tego co udało mi się już przygotować z książki i co bardzo polecam:\n- przepyszny, nieziemski w smaku sos i pasztet pieczeniowy\n- wegański twarożek z nerkowców - lub po prostu pasta z nerkowców\n- wegański parmezan - moim zdaniem nie smakuje jak prawdziwy parmezan, ale sam w sobie jest całkiem smaczny jako dodatek np. do sosu\n- fenkuły pieczone w soku pomarańczowym - to tylko w książce\n- oraz wegański smalec z fasoli ze "skwarkami" z kaszy gryczanej - smakuje zaskakująco podobnie do klasycznego smalcu\nMuszę przyznać, że kuchnia roślinna stwarza wiele nowych kulinarnych możliwości.\nAutor: Lucy o 11:01 2 komentarze:\nZupa / sos dyniowo - pomidorowy\nNie mogę się zdecydować, czy to bardziej zupa czy sos...Jadłam w obu wersjach a przygotowuje się tak samo, tylko kwestia dodatków lub ich braku... Niezależnie co wybierzecie, przyrządzenie tego dania jest bajecznie proste i niezbyt czasochłonne.\n- 1 dynia hokkaido*\n- pomidory w puszce (4-5 sztuk) - lub jeśli macie własne przetwory: 1 większy słoik zawekowanych pomidorów, 1 większy słoik zmiksowanych pomidorów\n- szczypta kardamonu, cynamonu, chilli\n- łyżka bazylii, lubczyku ogrodowego itp.\n- 1-2 ziarenka czosnku\n- jeśli nie jesteście wege, warto dodać odrobinę sosu worcestershire, genialnie podkreśla smak dań z pomidorami\n* użycie innej dyni niż hokkaido diametralnie zmieni smak i danie może wyjść mdłe\nDynię myjemy, nie obieramy, przekrawamy na pół i wydrążamy środek. Pozostałą skorupę kroimy na 2-3 cm kostki. Rozgrzewamy olej w woku lub głębokim garnku, dodajemy pokrojoną dynię. Podlewamy niewielką ilością wody, żeby zapobiec przypaleniu kawałków dyni. Gotujemy pod przykryciem na średnim grzaniu około 10-15 minut, co jakiś czas mieszając, aż kawałki rozmiękną i zaczną się rozpadać. Kiedy będą odpowiednio miękkie (ja lubię, jak nie są do końca rozgotowane) dodajemy własne przetwory z pomidorów lub 2 puszki pomidorów. Zawartość kolejnych 2-3 puszek rozdrabniamy w blenderze i również dodajemy do garnka. Podgrzewamy, mieszamy, dodajemy przyprawy i przeciśnięty przez praskę czosnek.\nTaka zupa / sos stanowi idealną bazę do innych dań, świetnie komponuje się z upieczonymi kawałkami bakłażana lub piersią kurczaka, wszelkiego rodzaju kaszami, makaronem itp.\nAutor: Lucy o 09:26 2 komentarze:\nEtykiety: dynia, pomidory, Potrawy wegetariańskie\nDynia hokkaido to moja ulubiona dynia, jest dobra sama w sobie zapieczona tylko w piekarniku jak w tym przepisie, czy jako jeden ze składników dania. Ma tak przyjemny smak i jest prosta w obróbce, że stwarza wręcz nieograniczone kulinarne możliwości. Dzisiaj będzie jednak bardzo prosto i łatwo. Bo co by jednak nie mówić, to proste dania są często najsmaczniejsze. Zapraszam więc na frytki z dyni hokkaido.\nDynię myjemy, przekrawamy na pół, wydrążamy środek. Kroimy na podłużne paski, grubsze dwukrotnie niż klasyczne ziemniaczane frytki. Smażymy na rozgrzanym, głębokim tłuszczu najpierw kilka minut na najmocniejszym grzaniu, następnie zmniejszamy grzanie o połowę i smażymy aż będą gotowe (około 20-40 minut - czas smażenia zależy od ilości oleju i frytek).\nAutor: Lucy o 12:02 1 komentarz:\nEtykiety: bez glutenu, bez pszenicy, Dieta bez pszenicy, dynia, frytki, Potrawy wegetariańskie\nAutor: Lucy o 17:04 3 komentarze:\nWegetariańskie, bezglutenowe burgery z kaszy jaglanej i buraka, który ostatnio stał się moim ulubionym warzywem!. Burakowi daję lajka i piekę burgery.\nSkładniki (na około 20 burgerów):\n- około 1/2 kg buraków\n- przyprawa do kurczaka (w składzie: sól, papryka słodka, czosnek, kolendra, majeranek, imbir, cukier, kurkuma, chilli, kmin rzymski, gorczyca, kminek, goździki)\nGarnek na kaszę rozgrzewamy z niewielką ilością oliwy, wsypujemy kaszę i chwilę prażymy. Dodajemy 3 szklanki wody, soczewicę i szczyptę soli. Mieszamy i gotujemy na średnim grzaniu bez przykrycia aż cała woda wyparuje. Buraki obieramy i siekamy w blenderze razem z marchewką i porem. Przekładamy do dużej misy. Dodajemy przeciśnięty przez praskę czosnek, posiekaną natkę pietruszki, kaszę z soczewicą, przyprawy oraz jajka. Mieszamy i rozdrabniamy (niezbyt dokładnie) końcówką blendera. Formujemy małe kotleciki, obtaczamy w mące z cieciorki i smażymy na rozgrzanym tłuszczu z obu stron.\nAutor: Lucy o 11:51 1 komentarz:\nEtykiety: bez glutenu, bez pszenicy, Dieta bez pszenicy, Potrawy wegetariańskie\nOd jakiegoś czasu mocno ograniczyłam spożycie nabiału, którego do tej pory jadłam bardzo dużo. Musiałam coś wymyślić, żeby zastąpić tak lubiane przeze mnie kanapki z żółtym serem, twarogiem i wszelkiego rodzaju serkami i jogurtami. Teraz ciągle przygotowuję pasty do kanapek i różnego rodzaju smarowidła. Zazwyczaj nie udaje mi się zrobić zdjęcia, bo za szybko wszystko znika:) Niezmiennie jednak hummus to jedna z podstawowych past jakie jadłam i jem. Tym razem przyrządziłam go z soczewicy. Użyłam soczewicy z puszki, bo szybciej i łatwiej, ale równie dobrze można ugotować suchą soczewicę i zmielić.\n- puszka soczewicy (lub sucha soczewica, którą należy ugotować)\n- 2-3 łyżki soku z limonki/cytryny\nSezam prażymy na suchej rozgrzanej patelni. Mielimy w młynku. Soczewicę z puszki odsączamy z zalewy i mielimy. Dodajemy sezam, odrobinę oliwy, przeciśnięty przez praskę czosnek, sok z limonki oraz sól i mieszamy wszystko na gładką masę. Przekładamy do naczynia, polewamy oliwą.\nAutor: Lucy o 11:04 4 komentarze:\nEtykiety: bez glutenu, bez pszenicy, Dieta bez pszenicy, hummus, humus, Pasty Dipy Smarowidła, soczewica\nKolejna wersja pieczonek, tym razem z dużą ilością dyni hokkaido. Właściwie do pieczonek można dodać prawie każde warzywo, możliwości są nieograniczone. Gdyby nie wyszło tego tak dużo, to upiekłabym wszystko w garnku żeliwnym. Ale nakroiłam warzyw jak dla wojska, ledwo zmieściły się w największym naczyniu żaroodpornym, jakie posiadam. W końcu to dobra okazja na opróżnienie lodówki:)\n- pół dyni hokkaido\n- 2 szt kiełbasy / boczek\n- całe obrane ząbki czosnku\n- ulubione przyprawy ( curry, kurkuma, papryka, rozmaryn itp.)\n- zioła (użyłam dzikiej pokrzywy)\n- oliwa/ tłuszcz zwierzęcy\nWarzywa myjemy, kroimy na plastry, dynię w słupki ( ja z warzyw obieram tylko cebulę i seler). Kiełbasę również kroimy w plastry, boczek w słupki, układamy warstwowo, posypujemy przyprawami, polewamy niewielką ilością oliwy lub tłuszczu zwierzęcego, posypujemy ziołami. Pieczemy w piekarniku nagrzanym na 200 stopni przez około 1,5-2 h na termoobiegu.\nAutor: Lucy o 10:43 Brak komentarzy:\nEtykiety: pieczonki, Tarty i Zapiekanki\nBezglutenowe, wegańskie naleśniki z gruszkami i ma...


profesjonalny native speaker Wrocław - Katalog ubipol PR5\nProfesjonalna szkoła językowa proponuje Państwu język angielski na najlepszym poziomie. Szkoła Queens School of English to angielski we Wrocławiu toteż w głównej mierze liczymy na mieszkańców stolicy woj Dolnośląskiego. Prowadzone przez nas lekcje można podzielić na grupowe i również tzw. one-to-one. Jesteśmy w stanie pomagać klientom indywidualnym, jak i również firmom. Zaczęliśmy od języka angielskiego, lecz to nie jest nasza jedyna oferta. Niewątpliwie można powiedzieć, że angielski jest kluczową ofertą firmy. Przy każdym rodzaju kursu jesteśmy wstanie zagwarantować wymagane materiały. Zapewniamy indywidualne podejście w przypadku każdego z kursantów. Więcej informacji zamieszczonych jest na stronie internetowej szkoły. Jeśli strona internetowa nie rozwiewała wszelkich wątpliwości, namawiamy do kontaktu. Udzielimy odpowiedzi na każde wątpliwości.


Na GPW pojawił się kolejny ETF na amerykański indeks - tym razem S&P500. Czy warto się nim zainteresować? | FXMAG INWESTOR\nNa GPW pojawił się kolejny ETF na amerykański indeks - tym r..\nNa warszawskiej giełdzie właśnie pojawił się kolejny ETF, tym razem na najpopularniejszy indeks giełdowy świata - amerykański S&P500. Co warto o nim wiedzieć i dla kogo jest on alternatywą w gąszczu dziesiątek funduszy notowanych na giełdach, które replikują amerykański indeks pięciuset największych spółek?\nPierwszy polski ETF na S&P500\nW poniedziałek 15 marca na warszawskim parkiecie debiutował dziewiąty ETF, będący jednocześnie czwartym funduszem notowanym na GPW, który replikuje zagraniczny indeks giełdowy. Mowa o Beta ETF S&P500 PLN Hedged, który odzwierciedla ruchy cenowe czołowego amerykańskiego indeksu pięciuset największych spółek z parkietów w USA, który odpowiada za ponad 80% kapitalizacji tamtejszego rynku kapitałowego. Fundusz replikuje indeks dochodowy netto (Net Total Return) S&P500, co oznacza że jego stopa zwrotu uwzględni również przychody z tytułu dywidend wypłacanych przez spółki wchodzące w skład indeksu, stosując przy tym strategię akumulacji (czyli reinwestując je, zamiast wypłacać posiadaczom certyfikatów inwestycyjnych). Opisywany ETF stosuje pełną replikację syntetyczną, co w praktyce oznacza że nie będzie nabywał akcji spółek wchodzących w skład indeksu S&P500 - odzwierciedlanie ruchów cenowych benchmarku odbywa się z wykorzystaniem kontraktów terminowych futures. Wykorzystanie instrumentów pochodnych pozwoli funduszowi w początkowej fazie jego obecności na rynku zachowanie niższych kosztów zarządzania, choć nie jest wykluczone że wraz ze wzrostem wartości środków w zarządzaniu (AUM) część portfela będzie replikowana fizycznie.\nOprócz tego, najnowszy ETF od Beta Securities posiada zabezpieczenie przed ryzykiem walutowym - jego certyfikaty inwestycyjne są wyceniane w polskim złotym, natomiast sam indeks bazowy jest notowany w dolarze amerykańskim, co generuje ryzyko wahań kursowych. Zastosowany w funduszu mechanizm hedgingu walutowego ma za zadanie minimalizować ten problem poprzez comiesięczne otwieranie przeciwstawnych pozycji na parach walutowych USD/PLN z wykorzystaniem kontraktów terminowych forward. Jest to już drugi w ofercie Beta Securities ETF z hedgingiem walutowym do polskiego złotego - pierwszym był wprowadzony do obrotu 8 lutego Beta ETF Nasdaq-100 PLN Hedged.\nNowy ETF na S&P500 debiutował po cenie emisyjnej 67,51 PLN za pojedynczy certyfikat inwestycyjny, a jego rekomendowany horyzont inwestycyjny to pięć lat.\nCzytaj także: NASDAQ na warszawskiej giełdzie? Rusza kolejny ETF, tym razem na najpopularniejszy indeks technologiczny świata\nOferta funduszy notowanych na giełdzie dostępnych na warszawskim parkiecie staje się coraz bogatsza. Już niedługo na GPW pojawi się ósmy ETF, który tym razem zapewni inwestorom ekspozycję na jeden z najatrakcyjniejszych globalnych indeksów giełdowych, który w ciągu ostatniego roku zyskał na wartości.. Czytaj\nI jednocześnie najdroższy ETF na S&P500?\nBeta ETF S&P500 PLN Hedged niestety nie należy do grona najtańszych funduszy notowanych na giełdzie - roczna opłata za zarządzanie wynosi aż 0,7% (podobnie jak w przypadku Beta ETF Nasdaq-100 PLN Hedged), co pozwala zaklasyfikować go jako jeden z najdroższych ETF-ów na indeks S&P500. Tak wysoki koszt zarządzania wynika przede wszystkim ze wspomnianego wcześniej hedgingu walutowego, który wymaga cyklicznego dokonywania dodatkowych transakcji zabezpieczających przed wahaniami kursu USD/PLN. Nie bez znaczenia jest również niewielka wartość środków znajdujących się w zarządzaniu (ok. 5 mln złotych), co wymiernie wpływa na wyższe koszty zarządzania. Niewykluczone, że w przyszłości, wraz ze wzrostem wartości portfela, roczna opłata za zarządzanie zostanie obniżona. Przebicie się z ETF-em na S&P500 posiadającym zabezpieczenie przed ryzykiem kursowym dla polskiego złotego może być jednak dość trudne, bo pasywne fundusze na amerykański indeks pięciuset największych spółek są jednymi z najpopularniejszych, a co za tym idzie, konkurencja jest bardzo duża.\nFundusz Beta S&P500 PLN Hedged pojawia się na warszawskiej giełdzie niemal dziesięć lat po ETF-ie Lyxor S&P500 (ETFSP500), którego notowania rozpoczęły się w maju 2011 r. Francuski fundusz, mimo swojej wieloletniej obecności na warszawskim parkiecie, nie cieszy się zbyt dużym zainteresowaniem inwestorów - aktualnie jego łączna wartość środków w zarządzaniu to niewiele ponad 37 mln złotych. Fundusz Lyxora, w przeciwieństwie do Beta S&P500 PLN Hedged, stosuje strategię dystrybucji dochodów z dywidend, wypłacając ich proporcjonalną wartość posiadaczom certyfikatów inwestycyjnych (dwa razy w roku - w czerwcu i grudniu). Oprócz tego, nie oferuje on hedgingu walutowego, a do odzwierciedlania ruchów cenowych indeksu S&P500 wykorzystuje replikację syntetyczną z użyciem tzw. dostawcy swapa, co teoretycznie zapewnia najniższy błąd replikacji (inaczej mówiąc - najwierniejsze śledzenie benchmarku). Fundusz Lyxora jest znacznie bardziej konkurencyjny pod względem kosztów zarządzania - jego TER (ang. Total Expense Ratio; łączne roczne koszty obsługi) to zaledwie 0,09%. Szukając najtańszego funduszu notowanego na giełdzie, który replikuje S&P500, być może jednak lepiej zwrócić się w kierunku tych o znacznie wyższej płynności i jednocześnie stosujących replikację fizyczną (czyli kupujących akcje spółek z indeksu). Na europejskich parkietach, a co za tym idzie, również w ofercie polskich domów maklerskich, znajdziemy ich co najmniej kilkanaście. Największym z nich jest iShares Core S&P500 ETF, który ma w zarządzaniu środki o wartości niemal 39 mln euro, zaś jego TER to zaledwie 0,07% rocznie (choć znajdą się jeszcze tańsze), który jest notowany na sześciu giełdach - m.in. w Amsterdamie (ticker: CSPX), w Stuttgarcie (SXR8) czy na włoskim parkiecie w Milanie (CSSPX). Wariant tego ETF-u od iShares stosujący dystrybucję dywidend jest dostępny pod tickerami IUSA oraz IDUS.\nIdentyczne koszty zarządzania, przy jednocześnie zauważalnie niższym AUM (ang Assets under Management: łączna wartość środków w zarządzaniu), ma ETF na S&P500 od Vanguarda. Znajdziesz go pod tickerami VUSA (Stuttgart, Milan i Paryż) oraz VUSD (Londyn).\nJeżeli jednak oczekujesz domyślnie oferowanej ochrony przed ryzykiem walutowym, szukasz funduszu wycenianego w PLN i notowanego na warszawskiej giełdzie, a także nie obawiasz się niskiej płynności i nie odstraszają Cię dziesięciokrotnie wyższe koszty zarządzania, to Beta ETF na S&P500 będzie odpowiednim wyborem.\nBeta ETF S&P500 PLN Hedged


Szyfrujemy dane - BitLocker - conowego.pl\nSzyfrujemy dane - BitLocker\n12.01.2012 21:23, dodał: Maciej Piotrowski\nKrok drugi - szyfrowanie\nNa koniec ważna uwaga - szyfrowanie danych nawet tak zaawansowanym programem jak BitLocker nie jest w pełni bezpieczne. I nie chodzi tu tylko o ewentualność zagubienia klucza deszyfrującego i problemów z odzyskaniem danych, ale przede wszystkim o możliwość dotarcia do chronionych informacji przez osoby nieuprawnione. Już w zeszłym roku pojawiły się programy umożliwiające przełamanie zabezpieczeń BitLockera. Na szczęście nie są one jeszcze ani powszechnie dostępne ani nie dają 100% pewności odczytania danych chronionych szyfrowaniem.\nTagi: "BitLocker" "BitLocker To Go" kryptografia szyfrowanie ochrona AES "Elephant diffuser" dyfuzor TPM poradnik "jak szyfrować"


Wyższe loty: Marcin Gortat. – Enbiej.pl\nWyższe loty: Marcin Gortat.\nData: 26/04/2012 Autor: Woy Kategoria: Aktualności, Felietony\nCzęść z Was zastanawiała się, dlaczego w poprzednim podsumowaniu indywidualnym zabrakło Polskiego Młota. Oto odpowiedź, wpis podsumowujący występy Polaka na parkietach NBA w sezonie 2011-2012.\nMarcin Gortat ma pecha czy szczęście, jak myślicie?\nPamiętacie ostatnie przygotowania do Eurobasketu i informacje o lock oucie w NBA. Dotychczas żaden zawodnik nie miał tyle szczęścia w naszym kraju by zajść tak wysoko w zawodowym baskecie tzn. zagrać w finale NBA oraz być regularnie występującym zawodnikiem pierwszej piątki drużyny, walczącej o NBA play offs. Mimo tego człowiek z Łodzi nieco sobie zaszkodził. Poprzedniego lata wodził nas jego agent za nos z ubezpieczeniem i podczas przygotowań kadry. Ostatecznie nasz potencjalny filar nie zagrał na prestiżowej imprezie, na której o mały włos nie awansowaliśmy do II rundy. Wg mnie, dziś, wystarczało jedno twarde zdanie na początku przygotowań – bez przeciągania decyzji – że Polak nie zagra i chyba nikt nie miałby mu za złe wyboru. Polacy niestety nie lubią być wodzeni za nos i przez brak jednego prostego słowa NIE, zraził do siebie jakąś część fanów i kibiców. Na szczęście nie wszystkich.\nPodczas swojego wolnego czasu zabrał się za indywidualne treningi z najlepszym centrem lat 90-tych Hakeemem Olajuwonem. Wg naszego jedynaka, te przygotowania do nowego sezonu sporo mu dały, nauczyły go wielu rzeczy i pozwoliły bardziej uwierzyć w siebie (co też mieliśmy okazję oglądać przez większość sezonu zasadniczego). Niektórzy z nas liczyli na poprawę gry w low – post, jednak zarówno Marcin jak i LeBron mają ‘ciężkie stopy’ czyli coś co blokuje ich naturalnie i bez odpowiednich treningów w wieku młodzika, kadeta czy juniora nie mieli możliwości poprawienia tego elementu gry. Nawet sam the Dream, mimo, że próbował, nie był w stanie tego zmienić u obu graczy, od takim parodniowym treningiem (niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki nie da się, sorry).\nPolak przepracował solidnie krótki pre-season a efekty jego pracy były widoczne gołym okiem. Przez większość sezonu szukaliśmy go na pierwszym miejscu pod względem skuteczności z pola, patrzeliśmy na niego w ligowej czołówce zbierających i przy okazji stał się on pierwszym strzelcem Phoenix Suns. Wiele jego punktów było uzależnionych od postawy Steve’a Nasha, ale czy przypominacie sobie jak narzekaliśmy na grę Jameera Nelsona w Orlando, gdy nie dostrzegał wyższego i stawiającego zasłony kolegi? Nie podawał mu piłek..\nMG-4 poprawił się w niemal każdym elemencie swojej gry. Grał łącznie o 100 minut więcej niż przed rokiem: 2114. Rzucił blisko 90 koszy więcej niż w całym sezonie 2010-11: 427 . Zebrał też przeszło 20 piłek więcej niż w poprzednich rozgrywkach: 659. Zablokował rywali 99 razy – o 9 więcej niż przed rokiem i w końcu ukradł 12 piłek więcej (48). Pamiętajmy o jednym, poprzednie sumy dotyczyły 82 gier. Efekty tego sezonu w statystyce to: 15.4 pkt (5 więcej), 10 zb (2 więcej) i 1.5 blk (0.4 więcej). Polak ósmym zbierającym ligi i piątym graczem pod względem skuteczności w NBA. Podczas sezonu odnotował 31 double-double co dało mu w sumie 7 pozycję w lidze. W każdej z wymienionej przeze mnie kategorii konkuruje on z najlepszymi tej ligi: Bynumem, Gasolem, Griffinem, Howardem oraz Lovem. Doborowe towarzystwo a Polak w nim!\nKończąc te wywody statystyczne – które część z Was lubi a inna część mniej – Polski Młot jest 17 pod względem efektywności w grze, i wyprzedza takie gwiazdy jak C.Anthony, T. Chandler, Nowtizki, Westbrook oraz D. Williams.\nWarto przypomnieć rekordowe 28 oczek przeciwko Thunder oraz 5 bloków przeciwko Cavs.\nPodsumowując: Marcin Gortat ma za sobą najlepszy i najbardziej męczący sezon zasadniczy; grany na wysokiej intensywności. Prawdopodobnie będzie on wysoko w głosowaniu na zawodnika z Największym Postępem. Wiadomo też, że w przyszłym sezonie jego pozycja już będzie ukształtowana w zespole – być może zmieni się trener – a zespół będzie budowany wokół niego (to również nowość dla Polaka za oceanem). Wiadomo też, iż to nowy sezon da nam odpowiedź, w jakim stopniu Suns zdecydują się na przebudowę – w końcu jest ona nieunikniona. Jeśli Polak dostałby solidne wsparcie na pozycjach numer 2,3,4 to może się okazać, że za rok o tej porze będziemy ściskać za niego kciuki w play offs. Będziemy też znów głosować na Gortata do Meczu Gwiazd, licząc na kolejny postęp!\nNa koniec dodam, w dzisiejszych czasach, kiedy większość młodych fanów zdobywa wiele rzeczy mniejszym nakładem sił, niektórym z nas ciężko docenić ciężką pracę Polaka w drodze na sam szczyt (patrz pierwsza piątka klubu NBA). W latach ’90-tych, z których wywodzi się mój początek przygody z NBA, przy panującym w Polsce boomie na koszykówce, byłby wielkim idolem każdego Enbiej-maniaka. Keep rollin’ Marcin!!\nEnbiej, Marcin, Marcin Gortat, MG4, nba, Phoenix Suns, Suns, Wyższe loty\nWrzuta dnia: nowe logo Nets.\nCharlotte 95:102 Orlando. MJ znów to zrobił\nKomentarze do wpisu: “Wyższe loty: Marcin Gortat.”\n26/04/2012 o 19:02\nTylko TRZECH zawodników w tym sezonie miało średnie przynajmniej 15 pkt, 10 zb i 1,5 bl. Howard Bynum i Gortat… Na prawdę mamy jednego z najlepszych C w lidze!! A każdemu zawodnikowi przytrafiały się w tym sezonie gorsze mecze… Nawet Howardowi i Bynumowi!!\nJa przyznam szczerze że nie wiem czy transfer Nasha nie byłby na rękę Marcinowi. No zgoda cyferki mu poszły do góry. Ale tak zbiórki tam tak naprawdę nie ma kto zbierać bo Frye lata na obwód więc siłą rzeczy wpadają te piłki. A Lopez już agresywniejszy na deskach jest , Marcin zwykle zbiera te co lecą mu w ręce. ( choć w sumie może subiektywnie oceniam po końcówce sezonu )\nA co do tematu Nasha, Nash – Gortat na tej linii najwięcej asyst w sezonie padło więcej od Paul- Blake ( myślałem że to nie możliwe) Ale w dalszej części sezonu wszyscy wiedzieli jak bronić i już Marcin zdecydowany regres zaliczał. Nie można jechać cały czas na pick& roll . Ktoś pisał że Marcin za rzadko robi wsady i to racja. Choć w sumie z utah czy chciał layup’a czy wsad i tak go blokowali.\nZ Nashem będzie starał się grać to samo bo sprawdzało się to kiedyś, ale wydaję mi się że przy mocniejsze defensywie ważniejszych meczach to już nie zdaje egzaminu. Przecież nie bez powodu Nash w końcówce z Marcinem siedzili na ławce kiedy były decydujące spotkania . Ławka grała na obwodzie a Lopez zawsze napierał z czego też inni mieli okazję zbierać bo np. przeszkodził komuś w zbiórce w obronie.\nZ Telfairem rzadko grał na boisku razem ale było od razu widać różnicę. Zresztą on taki a’la Westbrook jest wydawało mi się że zawsze chce sam skończyć, a podanie to ostateczność.\nPrzede wszystkim musi popracować nad obroną 1 na 1. Można mówić że w Suns nikt nie broni ale jakoś Telfaire może bronić ( głównie dlatego jest wykorzystywany) i utrudniać grę rywalom , Hill podobnie to i Marcin może być tym który broni. A to że Frye czy ktoś nie broni to już nie problem Marcina. Piszę o tym bo ktoś traktował to że ktoś tam nie broni to Marcin nie ma po co się męczyć.\nAle Suns to wybór dla niego idealny do nauki gry w ataku bo tam głównie na atak kładzie się nacisk i Nash chce go wykorzystywać , jednak za sezon widziałbym go w innym zespole.


Nasze materiały pobrano już 198717726 razy\n„Prawiek i inne czasy” to jedna z najbardziej znanych powieści Olgi Tokarczuk, która w znakomity sposób stworzyła historię o życiu, śmierci, przemijaniu. Opowieść, w której pełno jest magii i symboli. Tytułowy Prawiek to niewielka wioska położona niedaleko Kielc, w której stykają się dwa światy: realny i mistyczny, fantastyczny. Granic tej urokliwej wioski strzegą aniołowie Michał, Uriel, Rafał i Gabriel, co więcej, pojawiają się w niej czarownice, leśny człowiek, Matka Boska przemawia. Oprócz postaci świata mistycznego, pojawia się w utworze wiele rzeczy normalnych, należących do świata rzeczywistego.\nHistoria stworzona przez Tokarczuk trwa ponad pięćdziesiąt lat, rozpoczyna się bowiem przed pierwszą wojną światową, kończy natomiast w latach siedemdziesiątych. Przez to pół wieku ludzie rodzą się, dorastają, umierają, kochają się, szanują i nienawidzą. Można powiedzieć, iż główną bohaterką powieści jest Misia, którą poznajemy jako małą dziewczynkę, następnie towarzyszymy jej przez całe życie. Razem z nią dojrzewamy, przeżywamy pierwszą miłość, dorosłość, rozczarowania, następnie starość i śmierć. Wszystko Prawieku toczyłoby się normalnym trybem, gdyby nie pojawiali się w nim ludzie z zewnątrz, ludzie, którzy swoim jestestwem zaburzyli porządek panujący w wiosce, przynosząc ze sobą nieprawość, okrucieństwo oraz wszechogarniający strach. Na takiej bowiem zasadzie działa wojna. Ludzie zmieniają się zupełnie, pozbawieni godności, praw oraz człowieczeństwa zmieniają się na gorsze, co powoduje zacieranie się granicy między mieszkańcami Prawieku a resztą świata.\nPraktycznie wszyscy bohaterowie powieści stawiają sobie fundamentalne pytania o sens życia, świata, bycia człowiekiem, pytają o dobro i zło, ich koegzystencję i esencję. Stąd tak rozbudowana w utworze refleksja filozoficzna i egzystencjalna.\nElementem charakterystycznym dla powieści Tokarczuk jest czas, a w zasadzie jego brak. Pisarka posługuje się trzema czasami: ludzkim, boskim oraz czasem, który wyznacza natura. To połączenie, wydawałoby się niemożliwe, nadaje sens i racje bytu powieści, która dzięki temu zyskuje wymiar transcendentny.\nWszystkie powieści Olgi Tokarczuk poruszają bardzo ważne i ważkie kwestie związane z człowiekiem, jego bytem, jestestwem, współżyciem z drugim człowiekiem, wszystkie jednak pisane są w sposób, który na długo zostanie w pamięci czytelnika, co więcej, pobudzi go do refleksji i zadumy, co w czasach, w których rządzi konsumpcjonizm nie jest rzeczą łatwą.


jeżeli zarabiasz 5000 tys miesięcznie , to gratuluję ;)\nsmieszna decyzja. znana tylko dla decydujacych. zenada.\nPrzesympatyczna, wspaniała aktorka, bardzo się cieszę że została wybrana.\nuuuułłłąaa ten egzemplarz Playboya z Jolantą chyba dobrze się nie sprzedał, wygląda jak "Mamo to ja"....\nO kurde. W życiu bym nie podejrzewał że ją wybiorą...


Przygoda Roberta Narojka z czekoladą rozpoczęła się przed dwudziestu laty. To właśnie ten czas pozwolił mu poznać tajniki wyrobu czekolady od samego ziarna, aż po najlepszą kształtną tabliczkę. To nie przypadek, że spośród wielu, w tym dobrze Mu znanych angielskich, wybiera szlachetny surowiec, belgijską czekoladę Barry Callebout.\nPracownia wiedzy i pasji\nPrawie ćwierć wieku pasji połączonej z doświadczeniem zaowocowało własną pracownią czekolady. W małej rodzinnej firmie, czekolada robiona jest z zachowaniem najwyższych mistrzowskich standardów. Z najlepszych surowców wytwarza się produkty bardzo wysokiej jakości. A tak bogata oferta unikalnych kompozycji smakowych, niespotykana jest na co dzień nigdzie indziej.\nPracownia czekolady ma swojego doświadczonego mistrza. Robert Główka codziennie czuwa nad jakością tabliczek, komponuje nowe niebanalne połączenia smakowe i daje popis czekoladowych fantazji. Znany jest także z wprowadzenia wyrobów czekoladowych do Bliklego.\nNiezwykłe sygnowane czekolady\nPoznaj nasze czekoladowe produkty i ich unikalne połączenia smakowe.\nPonad 24 lata pasji i doświadczenia\nZanurz się w naszej czekoladowej historii, od ziarna aż po kształtną tabliczkę.\nW specjalnym opakowaniu\nNadaj wyjątkowym wydarzeniom i miejscom specjalną czekoladową oprawę.\nNa wszystkie ważne okazje\nWybierz fantazyjny kształt lub tort i deser z prawdziwym, mocno czekoladowym musem.\nWarszawa, ul. Płochocińska 164 lok. 2\ntel.: +48 608 011 608, +48 796 148 558


Prawie całkowite zaćmienie Księżyca\nRosemary Robinson 13 listopada, 2021\n19 listopada 2021 r. (późny wieczór 18. w niektórych strefach czasowych) Księżyc przechodzi w cień Ziemi, tworząc częściowe zaćmienie Księżyca tak głębokie, że można je nazwać prawie całkowitym. przypisane mu: NASAPracownia Wizualizacji Naukowych\nCo to jest „prawie całkowite” zaćmienie Księżyca?\nZaćmienie Księżyca występuje, gdy Słońce, Ziemia i Księżyc są ustawione tak, że Księżyc przechodzi w cień Ziemi. Podczas pełnego zaćmienia Księżyca cały księżyc wpada w najciemniejszą część cienia Ziemi, zwaną cieniem. Podczas tego zaćmienia do 99,1% tarczy księżyca będzie znajdować się w cieniu Ziemi.\nJak mogę zauważyć zaćmienie?\nNajlepiej oglądać będzie w okolicach szczytu zaćmienia, 19 listopada o 9:03 UTC/4:03 AM EDT/1:03 AM PDT. Tę część zaćmienia można zobaczyć w całej Ameryce Północnej, a także w dużej części Ameryki Południowej, Polinezji, wschodniej Australii i północno-wschodniej Azji.\nMapa świata pokazująca, gdzie nastąpiło zaćmienie w czasie największego zaćmienia. Wcześniejsze części zaćmienia pojawiają się na dalekim wschodzie, podczas gdy późniejsze czasy pojawiają się na dalekim zachodzie. Źródło: Pracownia Wizualizacji Naukowej NASA\nWszystkie godziny to UTC w dniu 19 listopada 2021 r.\n6:02 Rozpoczyna się zaćmienie Księżyc wchodzi w cień Ziemi, najbardziej zewnętrzną część cienia. Księżyc zaczyna ciemnieć, ale efekt jest dość subtelny.\n7:19 Rozpoczyna się częściowe zaćmienie Księżyc zaczyna wchodzić w cień Ziemi i zaczyna się częściowe zaćmienie. Gołym okiem, gdy księżyc wchodzi w cień, wydaje się, że z tarczy księżyca wyrzucane jest żądło. Część księżyca w cieniu będzie wyglądać na bardzo ciemną.\n8:45 Czerwony staje się widoczny Ponad 95% tarczy księżyca znajduje się w obszarze cienia, a księżyc będzie wyglądał na czerwony. Może być łatwiej zobaczyć kolor w lornetce lub teleskopie. Używanie aparatu na statywie Przy kilkusekundowych naświetlaniach pojawi się kolor, kosztem prześwietlenia oświetlonej części księżyca.\n9:03 szczyt zaćmienia Szczyt zaćmienia przypada na 9:03 UTC. To najlepszy czas, aby zobaczyć czerwony.\n9:20 Czerwony nie jest już widoczny Zaczerwienienie zanika, ponieważ mniej niż 95% powierzchni Księżyca znajduje się w cieniu Ziemi. Wygląda na to, że żądło zostało zrobione wcześniej z drugiej strony księżyca.\n10:47 Częściowe zaćmienie się kończy Cały księżyc znajduje się w półcieniu Ziemi, ale znowu przyciemnienie jest subtelne.\n12:04 Zaćmienie półcienia kończy się Zaćmienie się skończyło.\nCo jeszcze mogę zobaczyć dziś wieczorem?\nPodczas zaćmienia księżyc przechodzi przez zachodnią część konstelacji Byka. Gromada gwiazd Plejady znajduje się w prawym górnym rogu, a gromada Hiady – w tym najjaśniejsza gwiazda Aldebaran, oko Byka – znajduje się w lewym dolnym rogu. Oto więcej wskazówek dotyczących obserwacji nieba na listopad.\nDlaczego księżyc zmienia kolor na czerwony podczas zaćmienia Księżyca?\nTo samo zjawisko, które sprawia, że nasze niebo jest niebieskie, a nasze zachody słońca czerwonawe, powoduje, że księżyc zmienia kolor na czerwony podczas zaćmienia Księżyca. Nazywa się to rozpraszaniem Rayleigha. Światło przemieszcza się w postaci fal, a różne kolory światła mają różne właściwości fizyczne. Światło niebieskie ma krótszą długość fali i jest łatwiej rozprowadzane przez cząsteczki w atmosferze ziemskiej niż światło czerwone, które ma dłuższą falę. Z drugiej strony czerwone światło wędruje bezpośrednio przez atmosferę. Kiedy słońce jest na niebie, widzimy niebieskie światło na całym niebie. Ale kiedy słońce zachodzi, światło słoneczne musi przejść przez większą część atmosfery i podróżować dalej, zanim dotrze do naszych oczu. Niebieskie światło słoneczne jest rozpraszane, a światło o większej długości fali przechodzi przez czerwony, pomarańczowy i żółty.\nKrajobraz księżyca na pierwszym planie jest poczerwieniony przez światło słoneczne przefiltrowane przez ziemską atmosferę. Słońce jest przesłonięte przez Ziemię, ale widać blask korony. Źródło: Pracownia Wizualizacji Naukowej NASA\nPodczas zaćmienia Księżyca księżyc zmienia kolor na czerwony, ponieważ jedyne światło słoneczne, które dociera do księżyca, przechodzi przez ziemską atmosferę. Im więcej pyłu lub chmur w ziemskiej atmosferze podczas zaćmienia, tym czerwieńszy pojawi się księżyc. To tak, jakby wszystkie wschody i zachody słońca na świecie były rzutowane na Księżyc.\nREAD Czy Dune i Enterprise zapewnią Space Opera moment Władcy Pierścieni?\nPrevious Przełom w kosmosie: „20 miliardów potencjalnych domów na całe życie” we wszechświecie | nauka | Aktualności\nNext Australijska blogerka sprzątająca, Liesl Elizabeth, dzieli się „geniuszem” podwojenia miejsca na swojej suszarce


Silne trzęsienie ziemi nawiedziło wybrzeże Kolumbii\n14 sierpnia 2013, 14:17\nNa Oceanie Spokojnym u wybrzeży Kolumbii doszło do trzęsienia ziemi o magnitudzie 6,7 st. w skali Richtera. Niewydanoostrzeżeniaprzedfalą tsunami.\nEpicentrum podziemnych wstrząsów znajdowało się w odległości 95 km na zachód od miasta Mutis. Ognisko trzęsienia ziemi - na głębokości 10 kilometrów - poinformowała państwowa Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych.\ntrzęsienie ziemi, wstrząsy podziemne, Kolumbia\nNastępna wiadomość Tajfun Utor zbliża się do Hongkongu.\nPoprzednia wiadomość Rośnie aktywność wulkanu Szywiełucz


Rajstopy Gabriella z lycry eleganckie w Domodi\nRajstopy Gabriella z lycry eleganckie\nProducent odzieży: Gabriella Marka odzieży: Gabriella Model odzieży: Robby code 445 RodzajOferty: Oferta bieżąca Nowość: TAK Płeć kupującego: Kobieta Składnik surowcowy: poliamid 85%, elastan 15%, OpisProducenta: Kropki to modny wzór, który nigdy się nie starzeje. Nie mogło ich więc zabraknąć w jesiennej odsłonie rajstop Robby ze stylowej linii Fashion Collection. Wyraziste, duże kropki zdobią kryjący materiał od palców aż po udo, dodają elegancji i kobiecego uroku każdej stylizacji, niezależnie od sytuacji, w której zostaną zaprezentowane. Włókno Lycra w technologii 3D użyte w tym modelu dzięki delikatnej, zwartej strukturze jest bardzo miękkie i aksamitne w dotyku jednocześnie sprawiając, że rajstopy są trwalsze i bardziej odporne na zaciągnięcia. Zastosowanie błyszczącej przędzy ze sztucznego włókna Lurex pozwoli każdej kobiecie czuć się wyjątkowo, olśniewając na każdym kroku. Skład: 85% poliamid, 15% elastan.