Czytanie za granicą – Niemcy – Tramwaj nr 4 przystanek popkultura\n20 kwietnia, 2015 31 lipca, 2015 Janek\tCzytanie za granicą, krimifantamania, Niemcy\nPo notce o Szwecji nadeszła pora na naszych zachodnich sąsiadów, Niemcy. Należy pamiętać, że w tym kraju obowiązuje stała cena książek. O swoich obserwacjach dotyczących czytelnictwa w tym kraju pisze mieszkająca tam już od jakiegoś czasu Agnieszka z bloga Krimifantamania. Zapraszam!\nCo, jak i ile czytają Niemcy\nCzasy, kiedy Polskę i Niemcy dzieliła granica nie do przebycia, dawno minęły. Mogłoby się wydawać, że przepaść kulturowa w dobie globalizacji i szybkich mediów została już przysypana i przypomina co najwyżej niezbyt głęboki rowek, dający się przesadzić jednym zwinnym susem. A jednak kiedy zaczyna się debatować o szeroko pojętym czytelnictwie w obu sąsiadujących ze sobą krajach, zaczynają wyłazić różnice, sprowadzające się nie tylko do ilości, ale przede wszystkim jakości. A kiedy mowa o jakości, nie sposób przemilczeć kwestię pieniędzy – wszak mając do dyspozycji więcej środków, można sobie krzewić i wspierać, ile wlezie, by z dumą prezentować liczby potwierdzające, że „naród czyta”.\nKiedy Janek poprosił mnie o gościnne napisanie paru słów o czytelnictwie w Niemczech, kraju, który akurat pod tym względem znam od podszewki, pomyślałam: nic prostszego. Sypnę liczbami, postraszę trochę Wielkim Złym na A, pochylę się nad losem wymierających urokliwych księgarenek, pochwalę miejską bibliotekę i będzie relacja jak ta lala. Okazuje się jednak, że to, co na pierwszy rzut oka proste, wcale takim nie jest, a każdy podjęty wątek można ciągnąć i roztrząsać w nieskończoność.\nNo bo weźmy choćby pierwszą i chyba najistotniejszą dla rynku wydawniczego i czytelnictwa różnicę: tak zwaną ustawę o stałej cenie książki, czyli Buchpreisbindungsgesetz. W Polsce to pomysł mocno dyskutowany, traktowany przez jednych jako panaceum na uzdrowienie wydawnictw i księgarń, przez drugich tępiony jako niedemokratyczny i godzący w i tak już chudy portfel czytelnika. W Niemczech stała cena książki została wprowadzona już w dziewiętnastym wieku i nikt tu nawet nie myśli o tym, by to zmieniać. Książka jest wszak „dobrem kulturowym”, a nie pietruszką albo odkurzaczem, i jako takie powinna być objęta szczególną ochroną, zwolniona z reguł wolnego rynku. Argumenty, że dzięki stałej cenie wydawnictwa nadwyżkę środków uzyskanych ze sprzedaży bestsellerów wydadzą na publikację tytułów bardziej ambitnych, z natury rzeczy mających mniejsze szanse na wolnym rynku, zaś księgarnie, uwolnione od wojny rabatowej z silniejszymi konkurentami, zaoferują czytelnikom bogatszą ofertę, równie łatwo poprzeć przykładami, co zbić. Co ta regulacja oznacza jednak dla odbiorców owego „dobra”? Wypowiem się nieco prowokacyjnie, ale jako namiętna czytelniczka, bez pohamowania kupująca książki w wielkich ilościach: dla mnie stała cena to po prostu oszczędność czasu. Bo się nie napinam, nie stresuję i nie szukam z obłędem w oku najtańszej oferty (a tak właśnie wyglądają moje zakupy książkowe w polskich księgarniach, siłą rzeczy głównie internetowych). Wiem, że poszukiwana książka tyle samo kosztuje w miejscowej księgarence, w kiosku na dworcu i w Amazonie.\nWalka o klienta odbywa się zatem nie na płaszczyźnie cenowej, ale jakościowej. Żeby go przyciągnąć i, co najważniejsze, utrzymać, potrzeba czegoś więcej niż dziesięcioprocentowego rabatu i zalegającego na półkach okołoksiążkowego chłamu, mającego znęcić tych mniej dotkniętych książkoholizmem (w teorii). Tym bardziej, że czasy spokojnej egzystencji dla wielu księgarni pogrążonych w sytym letargu minęły wraz z nadejściem Wielkiego Złego na A, który nie tylko kusi asortymentem przyprawiającym o oczopląs, ale obiecuje (i tej obietnicy dotrzymuje) dostawę do domu następnego dnia. Gratis, ma się rozumieć. I tu malutkie księgarnie mogą konkurować już tylko urokiem osobistym, wyjątkową atmosferą lub konkretną, rzadką specjalizacją. Przykłady? Proszę bardzo. Namiętny czytelnik kryminałów i literatury sensacyjnej nigdzie nie znajdzie takiej skarbnicy powieści nowych i antykwarycznych jak w monachijskiej księgarni „Glatteis” gdzie półki uginają się od historii zbrodni brytyjskich, amerykańskich, skandynawskich, oraz – rzecz jasna – niemieckich, zbrodni najnowszych i tych z myszką, tych brutalnych, drastycznych i tych eleganckich, popełnianych w salonach, gdzie popija się herbatę z porcelany od Wegwooda. Niezdecydowanych i poszukujących na właściwe tropy naprowadza oczywiście kompetentna obsługa. A fani fantastyki? Ich siódme niebo to Berlin, dzielnica Kreuzberg, gdzie mieści się „Otherland”, najlepsza chyba księgarnia tematyczna w Niemczech (a może i w Europie), dostępna oczywiście i online. Jest tu chyba wszystko, co kiedykolwiek zostało wydane w gatunku s-f, fantasy i horroru, głównie po niemiecku, ale jest też sporo literatury anglojęzycznej, do tego filmy, literatura fantastyczna dla dzieci i młodzieży, a wszystko to z ręki znawców i miłośników, okraszone komentarzem, poradą, a nawet fachową dysputą. Cukierasami są dostępne na stronie internetowej listy „Top 100”, będące jedyną w swoim rodzaju inspiracją dla wiecznie doczytujących. A do tego dochodzą regularne imprezy dla maniaków fantastyki, spotkania z autorami, zloty, wieczory tematyczne.\nTo właśnie takie lokale, a właściwie pomysły na życie, tworzone i prowadzone przez ludzi z pasją dla ludzi z pasją, miejsca kultowe, z atmosferą i tym specyficznym „czymś”, dla którego się wraca, mają szansę stawić czoła gigantom. I, jak pokazują najnowsze badania, radzą sobie lepiej, niż im prorokowano.\nNo dobrze, ale co z tymi, których na te okładkowe ceny, choćby płacone w najsympatyczniejszej i najukochańszej księgarni, zwyczajnie nie stać? Nie ukrywajmy, nie każdy, nawet w bogatych Niemczech, może wydać na książkę 25 euro, bo tyle zwykle kosztują twardookładkowe nowości poczytnych czy prestiżowych autorów. Trzeba bowiem wiedzieć, że niemieckie wydawnictwa od dawna praktykują publikowanie dzieł „na dwie tury”. Najpierw wypuszczają edycję w twardej oprawie, solidną księgę, opatrzoną ceną od 19,90 wzwyż (bywa, że za grubsze egzemplarze trzeba zapłacić i 35 euro), przeznaczoną dla czytelnika zamożnego lub niezważającego na cenę. Po około roku, kiedy nakład dobrze się rozszedł, wychodzi edycja w miękkiej oprawie – tańsza (9-15 euro), ale i poręczniejsza, na którą czeka wielu czytelników. Cena e-booka jest od uzależniona od wersji – początkowo jest wyższa, potem, po ukazaniu się wersji kieszonkowej, nieco spada. Dla dużo czytających są to ceny, które poważnie obciążają portfel. Alternatywą są biblioteki. I jest to alternatywa dość atrakcyjna.\nWeźmy choćby bibliotekę publiczną w moim czterdziestotysięcznym mieście. Dysponuje 60000 mediów (mediów, nie woluminów, bowiem wypożyczać można nie tylko książki, ale dvd, audiobooki na płytach kompaktowych, kasety audio ze słuchowiskami dla dzieci, płyty kompaktowe z muzyką, a także gry i programy komputerowe i kursy językowe na rozmaitych nośnikach), co miesiąc dochodzi około 400-500 nowych tytułów. W ciągu ostatnich dziesięciu lat liczba korzystających z biblioteki wzrosła z 2500 do 8000 czytelników. Co wypożyczają? Głównie beletrystykę, najchętniej kryminały i obyczajówki, literaturę dziecięcą, ale też współczesną światową literaturę z górnej półki, poradniki, tytuły popularnonaukowe. Dostępne są niemal wszystkie gazety codziennie i czasopisma, a także fachowe periodyki – najnowszy numer tylko na miejscu, inne można wypożyczyć do domu. Te na miejscu można przeglądać w przytulnej kawiarence. Kawa wprawdzie tylko z automatu, ale za to miękkie i wygodne krzesła i piękny widok przez panoramiczne okna. Namiętny czytelnik dostanie większość nowości – te najpopularniejsze zamawia się w kilku egzemplarzach, żeby skrócić oczekiwanie. Kto chce być pierwszy, może sobie egzemplarz zarezerwować (opłata 1 euro). Biblioteka spełnia też szczególne życzenia, a tytuły rzadkie, choć raczej naukowe, sprowadza się na zamówienie z innych, większych bibliotek. Ale to nie wszystko.\nOd niedawna istnieje możliwość wypożyczania książek i czasopism w formie elektronicznej. Oferta na razie nie jest może tak szeroka, jak książek tradycyjnych (w tej chwili ok. 10000 e-booków), ale ciągle rośnie. Nie wszystkie wydawnictwa udostępniają swoje publikacje na tej platformie (wiadomo, piractwo i tutaj jest plagą), mimo to około 500 czytelników, korzystających jak do tej pory z tej formy wypożyczania (w tym ja), ma w czym wybierać. Rewelacyjna jest bogata oferta audiobooków, które można ściągać bezpośrednio na telefon, ipod lub inne urządzenie do odsłuchiwania. Media oczywiście są zabezpieczone przed piratowaniem (tzn. dostęp automatycznie wygasa po trzech tygodniach), no i można wypożyczyć naraz tylko 8 tytułów, ale to i tak spore udogodnienie.\nA ile ta przyjemność kosztuje? W porównaniu z ceną książki – niewiele. Roczna karta biblioteczna kosztuje 15 euro (dzieci nie płacą nic). Limity to 15 tytułów naraz, maksymalny okres wypożyczenia to 4 tygodnie (można je dwukrotnie przedłużyć, jeśli nie ma rezerwacji na dany tytuł). Ludzie z reguły nie przetrzymują książek, bo kary są słone (1 euro za dzień i tytuł) i skutecznie poprawiają pamięć.\nWnioski? Z punktu widzenia czytelnika chyba nie jest źle. Wydaje się dużo (czasem nawet za dużo, bo przy 80 nowych tytułach miesięcznie – tylko z gatunku kryminalnego – trudno się we wszystkim zorientować). Oferta jest w miarę zadowalająca, choć osobiście martwi mnie malejąca ilość wydawanej fantastyki, która staje się gatunkiem coraz bardziej niszowym. Niemieckie wydawnictwa z reguły śpieszą się i są na bieżąco z wydawaniem czołówki światowej literatury, cieszy zwłaszcza publikowanie autorów mniej popularnych, którzy mimo mniejszych wskaźników sprzedaży nadal znajdują miejsce w ambitniejszych programach wydawniczych. Oczywiście i tutaj na półkach księgarń ląduje dużo śmiecia, literatury miałkiej, niepotrzebnej, złej, literatury wypełniającej próżnię lub kopiującej to, co się sprawdziło i dobrze sprzedało. Tak czy siak, na kondycję literatury i czytelnictwa narzeka się od lat, niezależnie od realnej kondycji branży. Czarnowidztwo stało się nieodłącznym elementem każdej dyskusji o książkach, czytelnictwie, rynku wydawniczym. Narzekają wydawnictwa, narzekają eksperci, nauczyciele, czytelnicy. I to się zapewne nie zmieni nigdy. Podobnie jak to, że prawdziwy czytelnik znajdzie swoją drogę do książki. W taki lub inny sposób.\nAgnieszka Hofmann, tłumaczka i autorka blogu Krimifantamania, specjalistka od zbrodni, tej papierowej oczywiście, która nie pogardzi też dobrą fantastyką i współczesną literaturą światową. Od lat mieszka w Niemczech, na obrzeżach podalpejskiej metropolii nazywanej przez Włochów Monaco, będącej notabene wysuniętym najbardziej na północ włoskim miastem. Zajmuje się przybliżaniem Polakom niemieckiej kultury i Niemcom polskiej, buduje mosty i tłumaczy rzeczy i zjawiska niezrozumiałe. Mama dwojga Smocząt (czyli Smoczyca), miłośniczka dobrego wina i alternatywnego jedzenia (owadów wprawdzie jeszcze nie konsumuje, ale kto wie…).\n18 maja, 2016 1 czerwca, 2016 JanekGorzka Czekolada, kryminał, media rodzina, Niemcy\nNie przypuszczałem, że ta chwila kiedyś nadejdzie, jak dotąd byłem przekonany, że to praktycznie niemożliwe, ale...\n14 Thoughts to “Czytanie za granicą – Niemcy”\n20 kwietnia, 2015 at 8:48 am\nCykl robi coraz ciekawszy. No i dobór autorek (autor też jakiś będzie?) nie powiem. Górna pólka :-)\nPozdrowienia i uśmiech dla Smoczycy :-)\nWszelkie porównania są złudne, bo mówią nie tyle o czytelnictwie, co o państwie. U nas nie ma polityki kulturalnej, ze szczególnym uwzględnieniem czytelnictwa. Stara była zła (?), nowa brzmi – książka to towar jak każdy inny. Na moje zniszczono tradycję czytania, bo była taka tradycja.\nNie mówiąc o tym, że u nas dystrybutorzy i organizacje zbiorowego zarządzania prawami są ważniejsze od autorów i czytelników. Nasz rynek książki jest ciężko chory i tyle.\nPrzy okazji, na mnie to krzyczysz, że nie piszę a Agnieszkę to musiałeś na swojego bloga ściągnąć żeby dała głos :-P\n22 kwietnia, 2015 at 9:43 pm\nNa razie same Panie, ale szukam nadal :)\n20 kwietnia, 2015 at 2:15 pm\nNiezwykle ciekawa perspektywa! Kurczę, kwestia z jednolitą ceną na książki jest skomplikowana. Niemcy są przyzwyczajeni, bo jak sama piszesz mają to od XiX wieku, w Polsce prawdopodobnie spowodowałoby to spadek zainteresowania kupowaniem książek. Natomiast gdyby to połączyć ze zwiększeniem środków dla bibliotek, których oferta byłaby bardziej interesująca, promocją bibliotek jako lokalnych centrów kultury i mądrzejszym podejściem do promowania czytania w szkole (ja bym zaryzykowała ze zniesieniem listy lektur, jak w Szwecji ;) – to może? Ale, w Polsce nikt nie będzie myślał szeroko i systemowo, zmiany będą wprowadzane na chybił-trafił, i wyjdzie jak wyjdzie.\n20 kwietnia, 2015 at 3:28 pm\nDokładnie. Inaczej to wygląda, jak coś jest obyczajem od lat, a inaczej, jak coś chce się wprowadzić na siłę i kierując się nie do końca właściwymi przesłankami. Dlatego ja jestem na nie. Wszak polowanie na książki to sama przyjemność, a dla wygodnickich są porównywarki cen.\n22 kwietnia, 2015 at 9:44 pm\nWybacz Grendello, ale jakoś tego nie widzę :/\n20 kwietnia, 2015 at 9:09 pm\nStrasznie chciałbym odwiedzić Glatteis :)\n22 kwietnia, 2020 at 4:39 am\n20 kwietnia, 2015 at 9:25 pm\nAgnieszko wymiatasz! ;) Bardzo interesujący wpis.\nNie wyobrażam sobie, żeby u nas kiedykolwiek wprowadzono w bibliotekach choćby symboliczne opłaty, ale kto wie…\nNie pisałam też o czarnowidztwie, o którym wspominasz, ale jest u nas dokładnie to samo. Narzekają wszyscy, od bibliotekarzy począwszy, na wydawcach skończywszy. Nie słucham, bo uważam to wszystko za mocno przesadzone :P\n22 kwietnia, 2015 at 9:40 pm\nWprowadzą opłaty to wzrośnie popularność serwisów w typie chomik :/\n21 kwietnia, 2015 at 7:25 pm\nZgadzam się z przedmówcami. Cykl robi się coraz ciekawszy. Dziękuję Agnieszko, za tak wnikliwe przybliżenie czytelnictwa naszych sąsiadów. Czekam na kolejny odcinek.\nPS Stała cena książek u nas w Polsce to jakieś nieporozumienie ;(\n22 kwietnia, 2015 at 9:39 pm\nZdecydowane nieporumienienie powiem nawet:(\n22 kwietnia, 2015 at 9:37 pm\nBardzo mi się podoba ten cykl. Niecierpliwie czekam na kolejne osoby z zagranicy…\n22 kwietnia, 2015 at 9:38 pm\nCieszę się, na poniedziałek już czeka Norwegia\n27 kwietnia, 2015 at 8:52 am\nJak przyjemnie jest odkryć „topki” Otherlandu online. Dzięki, bo to jest bardzo interesujące zestawienie!


Doradca zbada PAK - Puls Biznesu - pb.pl\nElektrim może się dogadać ze skarbem państwa\nTrzy strony sporu o Zespół Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin spotkały się wczoraj Ministerstwie Skarbu Państwa. Spotkanie było związane z ubiegłotygodniowym zaognieniem się konfliktu między kontrolującym PAK Elektrimem a skarbem państwa i KGHM, który w jego imieniu miałby przejąć elektrownię.\nPrzypomnijmy, że w ubiegłą środę Elektrim skierował do MSP, największego akcjonariusza PAK (ale bez kontroli operacyjnej) ostre pismo z żądaniem blisko 2 mld zł odszkodowania z tytułu niezrealizowania postanowień umowy prywatyzacyjnej. Chodziło o zapisy przewidujące sprzedaż Elektrimowi pozostałych akcji PAK, czego skarb państwa, mimo licznych wniosków inwestora, nie chciał zrobić. Elektrim dał skarbowi państwa tygodniowy termin na zapłatę żądanej kwoty, grożąc, że jeśli jej nie otrzyma, skieruje sprawę do sądu. Z wczorajszego kometarza Ewy Bojar, rzeczniczki prasowej spółki, wynika, że podtrzymuje swoje deklaracje sprzed tygodnia.\n— Zapowiedzieliśmy wystąpienie na drogę sądową, jeśli płatność nie nastąpi. Na dziś podtrzymujemy to oświadczenie — powiedziała „PB” wczoraj po południu Ewa Bojar.\nTa deklaracja wskazuje, że strony sporu nie osiągnęły porozumienia podczas wczorajszego spotkania w MSP. Z nieoficjalnych informacji, które uzyskaliśmy ze źródeł zbliżonych do resortu skarbu wynika jednak co innego.\n— Strony wstępnie uzgodniły, że wspólnie wybiorą podmiot, który dokona wyceny PAK. Wiążące decyzje mają zapaść w przyszłym tygodniu. Elektrim zadeklarował też gotowość wycofania się ze swoich żądań odszkodowawczych — twierdzi nasz anonimowy rozmówca.\nNegocjacje w sprawie PAK między Elektrimem i kontrolującym go Zygmuntem Solorzem-Żakiem a MSP ruszyły, po długim okresie milczenia, na początku roku po publikacjach „PB”. Elektrim po raz pierwszy zadeklarował wówczas możliwość wyjścia ze spółki, w której od ponad 7 lat jest inwestorem strategicznym. Strony długo nie mogły znaleźć wspólnego rozwiązania, bo skarb był zainteresowany wymianą Elektrimu na innego, najlepiej kontrolowanego przez siebie, inwestora, a Elektrim nie godził się na sprzedaż akcji, żądając zwrotu przez skarb państwa poniesionych nakładów. Wersją kompromisową miała być cesja zobowiązań skarbu wynikających z umowy prywatyzacyjnej na KGHM i zwrócenie Elektrimowi nakładów z kasy spółki miedziowej. Rozmowy utknęły jednak w martwym punkcie, bo KGHM i Elektrim nie mogły dogadać się w sprawie dokumentów, do których kombinat z Lubina może uzyskać dostęp, zanim zdecyduje się wejść do PAK. Wspólny wybór firmy doradczej, której powierzono by wycenę spółki, może rozwiązać ten konflikt.\nMSP , Gazele Biznesu , Państwo , Inwestorzy , Umowa , S&P\nPuls Inwestora / Doradca zbada PAK


Projektwoche 2022 on-line - Österreich Institut\nPROJEKTWOCHE ONLINE CZYLI - „Zabawa z językiem niemieckim w mojej szkole”\nZnany i wyjątkowo lubiany przez uczniów i nauczycieli projekt edukacyjny z języka niemieckiego online, który w niecodzienny sposób uczy języka i pozwala zanurzyć się w austriackiej kulturze. Na zajęciach dzieje się bardzo wiele: od akcji teatralno filmowych, poprzez zajęcia sportowe, dziennikarskie czy kulinarne. Zapraszamy do wspólnej przygody z językiem niemieckim. Rocznie szkolimy około 400 uczniów z 20 szkół.\nW naszej ofercie znajdziesz również test poziomujący z niemieckiego.


Czy warto podążać za kimś innym? | Blog Adriana Gostomskiego\nPowróc do głównej\nDlaczego warto uciekać przed tymi, którzy znają prawdę?\nnapisane przez Adrian Gostomski\nInternet stanowi fantastyczne źródło wiedzy. Proces twórczy jeszcze nigdy nie był tak prosty do zainicjowania i ogólnodostępny, jak na chwilę obecną. Dosłownie każdy może otworzyć sobie konto na jednym z portali społecznościowych i chwilę później zacząć tworzyć własny materiał, w dowolnej formie i na dowolnie obrany temat.\nIlość informacji w internecie bywa przytłaczająca szczególnie dla osób, które nie mają zielonego pojęcia, jak efektywnie korzystać ze sprytnych i coraz bardziej inteligentnych przeglądarek internetowych. Łatwość w tworzeniu i udostępnianiu treści ma jednak dwie strony.\nOgromna ilość informacji w internecie z jednej strony napawa optymizmem, a z drugiej nakłania do myślenia. Dlaczego? Skąd bowiem wiadomo, że artykuł który czytamy, film który oglądamy lub podcast który właśnie słuchamy, zawierają wartościowe i prawdziwe informacje? Odpowiedź na to pytanie wcale nie jest prosta, a weryfikacja jakości treści to złożony proces, o który mogą się pokusić głównie ludzie mający chociażby minimalne pojęcie na opracowany przez internetowego twórcę temat.\nZwolennicy treści internetowych\nDlaczego zapoznajemy się w internecie z informacjami, z którymi się zapoznajemy? Jest kilka powodów.\nRobimy to, ponieważ jesteśmy znawcami tematu, na jaki powstał konkretny materiał i chcemy pogłębić naszą wiedzę.\nRobimy to, ponieważ dany materiał wydaje nam się niesamowicie interesujący. Zainteresowanie zostaje zwykle wzbudzone przez jakiś element (nagłówek lub zdjęcie) wchodzący w skład udostępnionej treści, który możemy nazwać nęcącym zmysły i bazującym na pierwotnych instynktach wabikiem.\nRobimy to, ponieważ jesteśmy całkowicie zieloni na dany temat, ale jesteśmy równocześnie fanami danego zagadnienia i mamy zamiar się w nim na przykład wyspecjalizować.\nKto ucierpi najbardziej?\nW tym miejscu nasuwa się na myśl pytanie: która z powyżej wymienionych grup ucierpi najbardziej w momencie, gdy treść udostępniona przez internetowego twórcę okaże się słabej jakości, a informacje tam zawarte, po prostu błędne? Próbując odpowiedzieć na to pytanie posłużę się logicznym myśleniem.\nWeźmy grupę znawców. To ludzie, którzy interesują się danym zagadnieniem od dłuższego czasu. Dysponują sporą wiedzą, na podstawie której są w stanie wdawać się z innymi w intelektualne dyskusje oraz kwestionować i podważać ich zdaniem błędnie wysunięte założenia teoretyczne. Wydaje się więc, że ta grupa jest najbardziej odporna na negatywny wpływ, mogący być przyczyną słabej jakości treści.\nW skład drugiej grupy wchodzą osoby, które znalazły się „wewnątrz” udostępnionej treści zupełnie przypadkiem, ponieważ zainteresował ich nagłówek, skrót artykułu, bądź nęcąca zmysły oprawa graficzna materiału. Tutaj mamy do czynienia z loterią. Zauważ, że w skład tej grupy osób mogą wchodzić zarówno znawcy, jak i laicy. Wpływ opublikowanego materiału będzie więc w głównej mierze zależny od tego, jaki poziom wiedzy i doświadczenia na dany temat posiada zapoznające się z nim osoba.\nOstatnią grupę osób stanowią początkujący. Ich ciekawość sprawia, że zapoznają się zwykle bardzo dokładnie – od deski do deski – z treścią stworzonego materiału. Są jednocześnie najbardziej podatni na mogące zniekształcać rzeczywistość błędne informacje, wchodzące w skład danego materiału.\nCzy to oznacza, że jedynie trzecia grupa jest najbardziej narażona na negatywne konsekwencje będące wynikiem słabej jakości treści internetowych? Ależ skądże. Powyżej postawione wnioski wysnułem jedynie na podstawie szybkiego, logicznego myślenia. Warto mieć świadomość, że człowiekiem w dokonywaniu wyborów powoduje także inna potężna siła. To coś, co nazywamy emocjami.\nChyba jeszcze nigdy w historii świata nie dysponowaliśmy tak ogromną ilością różnego rodzaju guru specjalizujących się w zasadzie w każdej dziedzinie naszego życia.\nMamy specjalistów od finansów, zdrowia, treningu, odżywiania, gotowania oraz od samego życia. Wszyscy doradzają nam, co powinniśmy robić, abyśmy byli lepsi, szybsi, mądrzejsi, zdrowsi, bogatsi i… bardziej szczęśliwi.\nJest ich tak mnóstwo, że trudno jest zadać wyszukiwarce internetowej pytanie, nie trafiając jednocześnie w wynikach wyszukiwania na rady, które nie pochodzą o jakiegoś nowego samozwańczego guru.\nIdea bycia guru jest kusząca. Całkiem fajnie jest mieć swoich wyznawców, którzy uwierzą w to, co próbuje się im przekazać. Oczywiście najlepiej, jeżeli dodatkowo żaden z wyznawców nie krytykuje oraz nie podważa w żaden sposób tego, co mówi guru.\nDlaczego ta moda działa? Dlaczego ludzie odczuwają naturalną potrzebę podążania za kimś? Uczenia się od kogoś? Przyjrzyjmy się nieco historii. To dzieje się od zawsze. Człowiek jest istotą społeczną, która nie do końca wie, co zrobić z własnym życiem. Zauważ, że największymi liderami na świecie zostają osoby sprawiające wrażenie, że wiedzą w którą stronę należy podążać. Tylko takie osoby dysponują mocą przyciągania do siebie innych ludzi.\nŚwietnym przykładem jest Adolf Hitler. Jak myślisz, dlaczego miliony Niemców zdecydowało się podążać za tym obłąkańcem? Hitler sprawiał nieodparte wrażenie, że doskonale wie w którą stronę należy podążać. Wyprojektował przed oczami swoich wyznawców wizję tysiącletniej rzeszy. Silnej i niepokonanej po wsze czasy. Czy ktoś z nas może z całą pewnością dzisiaj potwierdzić, że nie poszedłby za jego wizją, gdyby żył w tamtych czasach w Niemczech?\nErich Fromm – wybitny psycholog i filozof – w swojej książce pt. Ucieczka od wolności doskonale odniósł się do przykładu nazistowskich Niemiec. Jego zdaniem jako gatunek ludzki mamy w sobie coś, co nie pozwala nam wziąć pełnej odpowiedzialności za własne życie. Jesteśmy przerażeni wizją dysponowania całkowitą wolnością, z którą nie bardzo wiemy, co niby mielibyśmy zrobić. Uparcie dążymy do bycia częścią systemu. Jakiegokolwiek systemu. Tak, jak dzisiaj chcemy być częścią drużyny piłkarskiej, częścią korporacji mającej wzniosłe cele, tak samo ludność w czasach drugiej wojny światowej pragnęła być częścią tego, co zaoferował im naonczas Hitler.\nCzy bycie guru dla innych jest czymś złym? Uważam, że nie. Faktem jest, że ludzie są zagubieni i mało kto z nas wie, o co w tym wszystkim – w życiu – chodzi. Potrzebujemy przewodników, którzy wskażą nam drogę i poprowadzą tam, gdzie chcielibyśmy się znaleźć albo gdzie tylko myślimy, że chcielibyśmy się znaleźć.\nNiektórzy zostali wręcz stworzeni do tego, aby prowadzić innych. Umiejętności liderskie stanowią pewnego rodzaju energię, którą można ukierunkować dwojako. Można to zrobić w taki sposób, jak dokonał tego Adolf Hitler i dążyć do zagłady świata – to ekstremalny przykład, który pokazuje zdecydowanie złe ukierunkowanie energii. Można jednak także zrobić to w sposób, w jakim robili to, bądź dalszym ciągu robią ludzie tacy jak: Mahatma Gandhi, Martin Luther King, Matka Teresa, Anthony Robbins, Maya Angelou, Malcolm X, Oprah, Richard Branson i wielu, wielu innych.\nWiększości z wymienionych powyżej postaci już z nami nie ma. Ludzie tacy jak Tony Robbins, Richard Branson oraz Oprah wciąż jednak są wśród nas i wzięli na siebie pełną odpowiedzialność wskazywania właściwej drogi milionom ludzi. To prawdziwi liderzy. Potężne osobowości, za którymi warto podążać.\nPrawda o tym, jak żyć\nNie pamiętam kto dziełem są te słowa, ale bardzo mocno wryły się one w moją pamięć: ktoś kto naprawdę wie, milczy. Ktoś kto nie wie, ciągle gada. Uciekaj przed tymi, którzy twierdzą, że znają prawdę.\nIstnieje spore prawdopodobieństwo, że w powyższym cytacie połączyłem sentencje pochodzące od kilku różnych osób. Nie jest jednak w tym miejscu ważne, kto to powiedział. Ważny jest główny przekaz pochodzący z tego zlepku myśli innych ludzi.\nRozejrzyj się naokoło siebie. Co widzisz? Całkiem niedawno – moim zdaniem zbyt późno – zorientowałem się, że tak naprawdę wszyscy jesteśmy nieco zagubieni w czymś, co nazywamy życiem. Mamy pracę, rodzinę i niby jesteśmy szczęśliwi, ale często zastanawiamy się jednocześnie w duchu, po co to wszystko w ogóle istnieje, jaki jest sens naszego życia, dokąd zmierzamy my jako jednostki albo dokąd zmierza cała ludzkość.\nOczywiście nie wszyscy zadają sobie tego typu filozoficzne pytania. Niektórzy przeżywają swoje życie zupełnie bezrefleksyjnie. Po prostu robią, co im się każe. Robią to dobrze. Rodzą się, przeżywają życie i umierają. Czy to zła droga? A może lepsza od tej, jaką obrali ci, którzy zdecydowanie za dużo myślą na temat życia?\nNa przestrzeni ostatnich kilkunastu lat miałem wielu nauczycieli. Doświadczałem niejednokrotnie głodu wiedzy, który nakłaniał mnie do podążania za wybranymi przez siebie nauczycielami. Byli to ludzie reprezentujący różne dziedziny. Niektórzy byli naprawdę wspaniali, na innych się zawiodłem, a jeszcze inni najzwyczajniej mnie zranili – bardziej moje ego. Każda z tych osób czegoś mnie jednak nauczyła.\nKiedy zadaję sobie dzisiaj pytanie: czy jacykolwiek mentorzy w życiu człowieka są w ogóle potrzebni? Moja odpowiedź brzmi zawsze, że tak. Uważam, że potrzebujemy mentorów. Potrzebujemy dobrym liderów, którzy są silni i którzy przyśpieszą naszą podróż do miejsca, w którym oni sami już się znaleźli, a do którego my uparcie dążymy.\nJedno jednak jest pewne. Uciekaj przed tymi którzy twierdzą, że na pewno wiedzą, jak żyć i w którą stronę podążać. Poza tym pamiętaj, że podjęcia najistotniejszych decyzji życiowych nie można po prostu zlecić komuś od tak. Ta odpowiedzialność leży tylko i wyłącznie po naszej stronie.\nDlaczego pamięć o własnej śmierci jest skutecznym motywatorem do działania?\nJak zmienić sposób myślenia i zacząć w końcu osiągać własne cele?\nJak łamać zasady?\nDalajlama powiedział: ucz się zasad, abyś wiedział, jak je łamać we właściwy sposób. Co...\nDlaczego warto przestać dostosowywać cele do swoich działań?\nKtóż z nas nigdy nie postawił sobie żadnego celu? Nie ważne jak wzniosłe lub jak małe by...\nDlaczego musisz dążyć do tego, aby być najlepszym w tym, co robisz?\nNiewielu ludzi odnajduje swoje prawdziwe powołanie i dedykuje całe swoje życie wykonywaniu...\n© Copyrights Adrian Gostomski 2018. Wszystkie prawa zastrzeżone.


Można być urodzonym samobójcą - Aktualności - Zdrowie - choroby, leczenie, poradnik, zdrowie i uroda, profilaktyka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nMożna być urodzonym samobójcą\n4 kwi 2011 aktualizacja 4 kwi 2011, 23:34\nDlaczego niektórzy tylko myślą o samobójstwie, a inni rzeczywiście je popełniają? / Shutterstock\nSkąd w ludziach bierze się skłonność do samobójstw? Na to pytanie na pewno nigdy nie znajdziemy jednej uniwersalnej odpowiedzi. Tym bardziej, że naukowcy nieustannie podrzucają nowe wyniki badań nad przyczynami targnięcia się na własne życie. Ostatnio amerykańscy badacze na łamach pisma „Molecular Psychiatry” ujawnili, że winne mogę być również geny.\nNaukowcy z Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa przyjrzeli się kilku tysiącom pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, powszechnie nazywanym chorobą maniakalno-depresyjną. Zidentyfikowali u nich na chromosomie 2. niewielki region związany z ryzykiem prób samobójczych. Wśród znajdujących się tam czterech genów zlokalizowali ACP1.\nGen ACP1 był już w przeszłości pod lupą badaczy poszukujących przyczyn samobójstw. Znajdował się on bowiem u osób, które skończyły ze swoim życiem – właśnie u nich występował podwyższony poziom białka ACP1.\nAmerykańscy badacze chcieli rozstrzygnąć kwestię dlaczego niektórzy pacjenci jedynie myślą o samobójstwie, a inni rzeczywiście targają się na swoje życie. Według nich winę ponoszę geny.\nWnioski wysnuli po analizie próbek DNA pobranych od 2698 dorosłych z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym. Spośród nich 1201 podejmowało próby samobójcze, a 1497 nie. Okazało się, że w przypadku osób z jedną kopią pewnego wariantu genu w rejonie chromosomu 2. (tu zlokalizowany jest ACP1), ryzyko podjęcia próby samobójczej jest wyższe o 1,4 razy, a gdy kopie są dwie – niemal 3 razy.\ndepresja samobójstwo geny zaburzenie afektywne dwubiegunowe\nUwaga! Świąteczne porządki kończą się depresją\nCo to za BZDURA ? w moim mieście w czasie okupacji niemieckiej znajdował się mały OBÓZ przejściowy dla Rosjan , w którym małe dzieci TOPIONO w latrynach !


Nowy Styl - jeden z czołowych producentów krzeseł w Europie - MCL.com.pl\nEksploatacja mebli biurowych\nFirma "Nowy styl"\nKrzesła i fotele "Nowy styl"\nNowy Styl - jeden z czołowych producentów krzeseł w Europie\nFirma Nowy Styl to producent krzeseł i mebli biurowych, który zajmuje czwarte miejsce na rynku Europejskim. W sprzedaży posiada liczne ciekawe propozycje dla biur, sal konferencyjnych czy gabinetów firmowych. Od lat firma stara się wyposażać miejsca spotkań, recepcje, poczekalnie. W sprzedaży posiada również fotele do kin i teatrów a także plastikowe krzesełka na stadiony. Stawia na niezawodność swoich krzeseł i jakość. W ofercie firmy znajdujemy aż 6 marek produktów. Oferowane są meble, krzesła biurowe, fotele oraz sofy, krzesełka na stadiony, fotele teatralne i kinowe oraz podłogi wykonywane z drewna. Marki Nowy Styl: W tej chwili firma Nowy Styl to jedna z największych na rynku firm, które oferują krzesła do różnych wnętrz.\nMożna tam znaleźć takie marki jak: BN Office Solution - linia produktów przeznaczony do gabinetów, recepcji oraz sal konferencyjnych. Dzięki nim można estetycznie wyposażyć praktycznie całe firmowe biuro. Grammer Office - linia krzeseł przeznaczonych do biura, które mają wyjątkowe mechanizmy, przygotowane przez sprawdzone niemieckie firmy. Określa się te mechanizmy jako Glide-Tec. Krzesła są doskonałej jakości i mają ergonomiczną formę wygodną dla użytkownika. Rohde & Grahl - linia produktów do biur.\nW sprzedaży meble i fotele biurowe. Mają rozwiązania nowoczesne z systemem duo - back, który uważany jest przez ortopedów za zdrowy dla organizmy i kręgosłupa osoby, która na takim fotelu siedzi. Forum Seating - linia związane ze sportem i sztuką. W ofercie siedziska na stadiony oraz krzesełka kinowe, teatralne oraz audytoryjne. Firma ma na tym polu duże doświadczenie, wyposażała stadiony oraz kina na całym świecie. Baltic Wood - linia produktów, w której znajdziemy piękne drewniane podłogi, które wykonywane są z różnego drewna. W sumie w ofercie ponad 400 różnych rodzajów drewnianych desek. W tym ponad 100 propozycji dębowych podłóg. Firma Nowy Styl działa na rynku zgodnie z zasadami rozwoju, który nie będzie niszczył otoczenia. Poprzez swoje produkty chce wprowadzać do społeczeństwa większą świadomość z tego jak ważna jest ergonomia.\nPrywatnie kolega autorów strony, zajmuję się pisaniem na niech jak najdzie mnie natchnienie. Podobnie jak Andrzej, lubię majsterkować.\nFirma Nowy Styl - wyjątkowy sukces\nKrzesła biurowe firmy Nowy Styl\nZ zamiłowania majetsrkowicz, z zawodu stolarz. Na imię mam Andrzej Seweryn, mam 45 lat i od 20 lat pracuję w branży meblarskiej. Ponieważ to moja pierwsza strona internetowa, zdaję sobie sprawę z jej niedociągnięć, ale z biegiem czasu i pomocy mojego młodszego brata powinna w niedalekiej przyszłości zmieniać się na lepsze pod względem wizualnym.\nE-Krzeslo.com.pl to internetowy sklep meblarski. W swojej ofercie posiadają meble do biur, kawiarni oraz domu.\nco to jest za firma Nowy Styl?\nna czym polega wyjątkowość krzeseł firmy Nowy Styl?\nczym się sugerować wybrając krzesło obrotowe?\nDobre ustawienie biurowego fotela\nIdealny fotel do biura\nKrzesło obrotowe - jak je wybrać?\nPytania dla zainteresowanych kupnem biurowego...\n© Copyright MCL.com.pl. All Rights Reserved.


Strona 82 z 278\nEdytowano Wrzesień 7, 2014 przez xemit\nhttp://www.wir.org.pl/kalk/pszenica.htm oczywiście u każdego wyjdzie to inaczej , różowo nie jest. ale i tragedii nie ma bywało gorzej. No i jak juz wcześniej kolega napisał rolnik pracuje pod gołym niebem i na jego dochód ma wpływ wiele czynników od niego nie zależnych wiec zdrowo myślący rolnik powinien to przewidywać i mieć jakieś "zaskórniaki" na czarną godzinę. Niestety jak już wiele razy pisałem Polski rolnik mając 100tyś wydaje 150tyś. A te wszystkie dopłaty, dotacje tylko sprzyjają wyciąganiu kasy od rolnika.\nja nie wiem dlaczego wzsyscy tak tu narzekaja. cenami zarowno plodow rolnych jak i srodkow produkcji rzadzi podaz i popyt. skoro popyt na powiedzmy nawozy jest duzy to cena musi isc w gore. zadajmy sobie pytanie ile powienien kosztowac dany towar? tyle, ile ktos jest w stanie zaplacic. Nie rozumiem kompletnie ludzi ktorzy mowia ze rolnictwo sie nie oplaca i ze jemu NALEZA sie wyzsze ceny bo ciezko pracuje, nic im sie nei nalezy. Jak ci sie nie oplaca to zmien branze. Dlaczego wlasciciel firmy transportowej jak ma krucho i zaczyna miec dlugi to albo cos zmienia w sposobei dzialania firmy albo zwija manatki i zabiera sie za cos innego a nie doklada do interesu. Ciekawe czy jakby ci krytycy co tu pisza mieli powiedzmy piekarnie i sprzedawali bulki to czy jesli ludzie byliby w stanie placic 0,5zl za bulke by takiej ceny nie wystawili? oczywiscie ze tak. Wystawia sie taka cene jaka ktos jest w stanie zaplacic. I odwrotnie. Jesli ktos jest w stanie zaorac ci hektar pola za 100zl to co robisz? godzisz sie. Tak samo tu, jesli cena pszenicy jest 500zl i ludzie sprzedaja to po co ja podwyzszac? przestana sprzedawac -> wtedy podwyzszamy i tak to dziala. W biznesie nie ma sentymentow, kazdy liczy co mu sie oplaca a co nie i od tego podejmuje decyzje co dalej. Wlaczcie myslenie i kalkulowanie... pozdrawiam\npodaż i popyt ? ;D tak jest tylko w książce napisane a realia to zupelnie co innego\nA co jest w tym nierealnego teraz? Jak urodzajny rok na całym świecie to spekulacja, jak przez spekulantów pszenica była po 1100 to wtedy wina wolnego rynku?\ndokladnie, spekulacje zawsze byly i beda. Przeciez w interesie kupujacych jest wypuszczac plotki ze zboza duzo w tym roku a w interesie rolnikow ze malo, to dziala w dwie strony... A suma sumarum i tak prawo popytu rzadzi i ustali cene...\nKrassus ciekawego patrona sobie obrałeś. Ciekawostka , za wikipedią:


Agata Kornhauser-Duda zachwyca po wakacjach. Jak teraz wygląda pierwsza dama. Zycie\nAgata Kornhauser-Duda zachwyca po wakacjach. Jak teraz wygląda pierwsza dama\nWypoczynek nad morzem zdecydowanie posłużył pierwszej damie. Zmieniła się nie do poznania.\nJak podaje portal "O2", para prezydencka spędzała wakacyjny urlop nad morzem. Zarówno prezydent Andrzej Duda, jak i jego żona korzystali z urków nadmorskich plaż. Nie da się ukryć, że wypoczynek przysłużył się pierwszej damie, której najnowsze zdjęcia zachwycają.\nDługi urlop pary prezydenckiej\nPrezydent Andrzej Duda wspólnie z żoną spędził długi urlop w nadmorskim ośrodku prezydenckim znajdującym się na półwyspie helskim. Para prezydencka miała do swojej dyspozycji między innymi: prywatny basen, kort tenisowy, przystań i plażę. Po najnowszych zdjęciach pierwszej damy widać, że Agata Kornhauser-Duda korzystała z kąpieli słonecznych.\nPara prezydencka wróciła już do pełnienia swoich obowiązków. Na początku tygodnia Agata Kornhauser-Duda spotkała się w Pałacu Prezydenckim z podopiecznymi fundacji "Rodzinny Gdańsk" oraz ich wychowawcami. Pierwsza dama przykuwała uwagę wyjątkową opalenizną oraz wybraną na tę okazję kreacją.\nAgata Kornhauser-Duda postawiła na prostą i klasyczną granatową sukienkę z paskiem w talii, do której dobrała marnarkę w jasnym kolorze. Całość uzupełniały klasyczne szpilki w ciemnym odcieniu.\nW trakcie spotkania poruszano różne tematy. Z wychowawcami pierwsza dama rozmawiała o tym, jak wygląda ich codzienna praca w placówce, a także o tym, jak w ich przypadku przebiegała nauka zdalna. Podopieczni fundacji z kolei zdradzili Agacie Kornhauser-Dudzie o swoich planach i marzeniach, a także o tym, jakie mają hobby i zainteresowania. Nie zabrakło też uścisków, co możecie zobaczyć na zdjęciu poniżej.\nJak podoba się wam wypoczęta i opalona Agata Kornhauser-Duda?\nTo też może cię zainteresować: Martyna Wojciechowska definitywnie zamknęła ważny rozdział w życiu. Ten krok wymownie o tym świadczy. O co chodzi\nZobacz, o czym jeszcze pisaliśmy w ostatnich dniach: Starsza kobieta poprosiła Radosława Majdana o pomoc finansową. Jak zachował się były piłkarz? Zdjęcia są jednoznaczne\nO tym się mówi w Polsce: Pogoda nie będzie nas rozpieszczać. IMGW ostrzega przed możliwymi burzami i opadami śniegu\nO tym się mówi na świecie: Niepokojące doniesienia o poważnym pożarze. Wprowadzono stan wyjątkowy. Czy dojdzie do niebezpiecznego skażenia\nWysłano: 26.08 08:40


Spotkanie w sprawie wejścia w życie ustawy o Ochotniczych Strażach Pożarnych - Ziemia Wschowska jest częścią grupy Głos Regionu. Wschowa, Sława i Szlichtyngowa są dla nas ważne\nPiątek, 07 stycznia 2022 o 10:50, autor: SZ 0 1270\nW dniu 4 stycznia 2021 roku w siedzibie Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej we Wschowie odbyło się spotkanie w sprawie omówienia zapisów Ustawy z dnia 17 grudnia 2021 roku o Ochotniczych Strażach Pożarnych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 roku.\nPodczas spotkania omówiono kwestie, które zostały przekazane podczas wideokonferencji w dniu 30 grudnia 2021 roku przeprowadzonej przez Komendę Główną Państwowej Straży Pożarnej pod przewodnictwem nadbryg. Andrzeja Bartkowiaka Komendanta Głównego PSP. Podczas wideokonferencji Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przekazał informację o trwających pracach nad aktami wykonawczymi do ustawy o Ochotniczych Strażach Pożarnych.\nPodczas spotkania omówiono zapisy zawarte w powyższej ustawie oraz zwrócono uwagę na szereg informacji, które są korzystne dla strażaków ratowników OSP. Skupiono się w szczególności na sprawach związanych z świadczeniem ratowniczym, które przysługuje strażakom ratownikom OSP po spełnieniu określonych kryteriów. W trakcie spotkania wywiązała się bardzo merytoryczna dyskusja mająca na celu podjęcie wspólnych działań oraz deklaracje wzajemnego wsparcia w zakresie sprawnej obsługi składanych wniosków.\nW spotkaniu uczestniczyli zaproszeni goście: Pani Jolanta Wielgus – Burmistrz Miasta i Gminy Szlichtyngowa, Pan Cezary Sadrakuła – Burmistrz Sławy oraz pracownicy zajmujący się sprawami ochrony przeciwpożarowej i Komendanci Gminni Ochrony Przeciwpożarowej z terenu powiatu wschowskiego.


Sierpień 04 2020 01:09:47\nGKS Tomaszów - LKS Ocice 2-1 (0-1)\nDobry sobotni mecz juniorów i emocjonujące zawody w wykonaniu seniorów - to wszystko miało miejsce na boisku Tomaszowa w ostatni weekend.\nJuniorzy po ciekawym meczu zremisowali z liderem rozgrywek - LKS Ocice 2-2. Prowadzenie z rzutu karnego zdobył Olaf Kaleta. W drugiej połowie na 2-0 podwyższył Wojtek Bojanowski. Goście zdołali wyrównać w końcówce spotkania. Za tydzień juniorzy pauzują ze względu na wycofanie z gry LKS Dobra. Był to zatem ostatni mecz sezonu. Na jesień mieliśmy 10 punktów, natomiast wiosną zw 9 meczach zdobyliśmy ich 15. Razem 25. Dzięki panowie! Kolejny sezon będzie jeszcze ciekawszy.\nSeniorzy w niedzielę podejmowali walczący o utrzymanie LKS Ocice. Goście rozpoczęli spotkanie w dziesięciu, a skład uzupełnili po kilku minutach. W pierwszej połowie stworzyli właściwie jedną grozną sytuację. Co najważniejsze skutecznie ją wykorzystali. Piłka odbiła się od słupka i wpadła do siatki GKSu. Tomaszów miał okazje do wyrównania. Najlepszą tuż przed przerwą. Po zmianie stron trener gospodarzy postawił na nieco ofensywniejsze ustawienie. Tomaszów stwarzał kolejne okazje, ostrzeliwał słupki, poprzeczkę a bramka stała niczym zaczarowana. Jeden ze strzałów świetnie wybronił nogami bramkarz Ocic. Goście odpowiedzieli grozną kontrą którą Mirek Hałka także bezbłędnie wybronił. Konsekwentna gra w końcu przyniosła skutek. Wyrównanie zapewnił Daniel Mandżak. Wtedy trybuny ożywione zaczęły głośno dopingować Tomaszów. Kilka minut później rzut wolny dla GKSu i piłkę odbitą od poprzeczki pakuje w siatce Andrzej Skóra. Radość wśród zawodników i kibiców i w obliczu przegranej Brzeźnika awans na 5 miejsce.\nHałka - Tomaszunas, Kizyma, M. Kubuś (Kopeć), Tur, R. Szewczyk, Bąk, Skóra, Mandżak, Sadowski (A. Kubuś), Kurlej\nmecz z Otokiem - niedziela godz 11:00, zbiórka o 9:40\n· admin dnia czerwiec 09 2014 · Kategoria: Bez kategorii ·\nLZS Brzeźnik - GKS Tomaszów 0-1\nPierwsza połowa z lekkim wskazaniem dla gospodarzy. W drugiej jednak nieco lepiej zaprezentowali się goście. Zwycięską bramkę zdobył po akcji z kontry Krzysztof Kurlej, który wykorzystał zagranie Łukasza Szewczyka. Mecz bez straconej bramki i bez żółtych kartek po obu stronach. To jak do tej pory pierwsza wygrana z Brzeźnikiem.\nHałka, Tomaszunas, Kizyma (Kwas), M. Kubuś, Kopeć, R. Szewczyk (Zarzycki), Mandżak, Kurlej, Skóra, Tur, Ł. Szewczyk (A. Kubuś)\njuniorzy czwartek o 18:00\nw niedzielę mecz A klasy z Ocicami o godz. 15:00. Zbiórka o 14:00.\nw sobotę mecz juniorów z Ocicami o godz. 15:00, Zbiórka o 14:00\n· admin dnia czerwiec 01 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nPodwójny remis z Chrobrym\nW sobotę juniorzy, a w niedzielę seniorzy zremisowali 1-1 z Chrobrym Nowogrodziec. Trener Benesiewicz mógł skorzystać z niemal wszystkich zawodników. Nie zagrali jedynie leczący kontuzje Kizyma oraz Budas. Mecz wyrównany, zagrany w dobrym tempie. GKS objął prowadzenie po trafieniu Krzysztofa Sadowskiego, który otrzymał podanie od Łukasza Bomby. W drugiej połowie Chrobry wyrównał wynik spotkania po strzale Ordy. Niestety w ostatniej minucie kontuzji nabawił się Łukasz Bomba. Do składu po półrocznej przerwie powrócił Andrzej Skóra.\nHałka, Kopeć, Kurlej, M. Kubuś, Tomaszunas, Tur (Zarzycki), Bąk, Mandżak (A. Skóra), Sadowski, Ł. Szewczyk, Bomba\nrezerwa: Paluch, A. Kubuś, P. Szewczyk\nseniorzy środa, piątek o 18:00\njuniorzy dodatkowo czwartek o 18:00\nseniorzy w niedzielę wyjazd do Brzeznika. mecz o 15:00, zbiórka o 13:30\njuniorzy także w niedzielę mecz z Majdanem Bolesławice o godz. 11:00. Zbiórka o 9:45\n· admin dnia maj 26 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nWygrana juniorów ze Spartą 0-3 i remis seniorów w Starych Jaroszowicach 3-3 - to bilans ostatniego weekendu.\nNie bez kłopotów kadrowych i przede wszystkim w trudnych warunkach, na grząskim zalanym boisku w Jaroszowicach przyszło nam zmierzyć się z miejscowym KS. Do przerwy remisowaliśmy 1-1. Bramkę dla GKSu zdobył Rafał Szewczyk. Około 30 minuty kontuzji barku doznał Tomasz Budas a jego miejsce zajął Olaf Kaleta. Po zmianie stron kilka składnych akcji i od razu były efekty. Dwukrotnie do bramki przeciwnika trafił Łukasz Bomba. Gospodarze jednak grali do końca i zdołali wyrównać. W doliczonym czasie gry mieli nawet okazję - przestrzeloną do zdobycia zwycięskiej bramki. Skromny remis ale w takich warunkach możliwy był każdy inny wynik.\nŁ. Bomba - 2\nP. Szewczyk (Hałka), Kopeć, Kurlej, Mandżak, Tur, R. Szewczyk, Bąk, Ł. Szewczyk (A. Kubuś), Zarzycki, Bomba, Budas (Kaleta)\nwtorek, czwartek o godz. 18:00\njuniorzy zbiórka na mecz w sobotę o godz. 14:00. Mecz o godz. 15:00\nseniorzy zbiórka na mecz w niedzielę o godz. 13:00. Mecz o godz. 14:00\n· admin dnia maj 19 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nGKS Tomaszów - Górnik Węgliniec 1-1\nRemisem zakończyło się spotkanie 21 kolejki A klasy pomiędzy GKS Tomaszów Bolesławiecki i Górnikiem Węgliniec. Gospodarze uzyskali prowadzenie ok 20 minuty po trafieniu Łukasza Szewczyka. Górnik wyrównał na 3 minuty przed końcem spotkania. Obie drużyny zmagały się z porywistym wiatrem i obie miały okazje do przechylenia szali zwycięstwa na swoją stronę.\nHałka, Tomaszunas, Kizyma (Kaleta), M. Kubuś, Kopeć, Zarzycki, Bąk, Ł. Szewczyk (A. Kubuś), R. Szewczyk, Kurlej, Budas\nw czwartek trening juniorów o 18:00\nw sobotę mecz juniorów ze Spartą Zebrzydowa: mecz o 15:00. Zbiórka o 13:40.\nw niedzielę mecz seniorów z KS Stare Jaroszowice o godz 11:00. Zbiórka o 9:30\n· admin dnia maj 12 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nMajdan - GKS Tomaszów 3-1, (3-0)\nNasza drużyna seniorów przegrała z Majdanem Bolesławice 3-1. Mecz rozpoczął się z półgodzinnym poślizgiem ze względu na spóżnienie jednego z arbitrów.\nTomaszów w pierwszej połowie zagrał słabo -najsłabiej w tym roku. Straciliśmy bramki po kuriozalnych błędach. Przebudzenie nastąpiło dopiero po przerwie. Tak jak w drugiej połowie trzeba było zagrać cały mecz. Skonstruowaliśmy 5 wyśmienitych okazji bramkowych, lecz niestety udało się wykorzystać tylko jedną. Autorem trafienia był Krzysztof Kurlej. Przed nami mecz z Górnikiem Węgliniec. Niedziela, godz. 14:00\nHałka - Tomaszunas, Bąk, M. Kubuś, Tur, Zarzycki (Ł. Szewczyk), Sadowski (Kopeć), Mandżak, R. Szewczyk (Kaleta), Kurlej, Budas\nmecz juniorów z Piastem Wykroty w sobotę o godz. 17:00, zbiórka o 16:00\nzbiórka seniorów na mecz z Górnikiem w niedzielę o 13:00\n· admin dnia maj 05 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nGKS Tomaszów - GKS Warta Bol 0-1\nNasza drużyna seniorów uległa nieznacznie sąsiadom zza miedzy - GKS Warta Bolesławiecka. Pierwsza połowa to optyczna przewaga gości i sporadyczne kontry Tomaszowa. Zwycięska bramka padła w 70 minucie. W sporym zamieszaniu dobitkę z kilku metrów wykorzystał Krzysik. Tomaszów miał szansę na remis - po stracie bramki zagrał nieco lepiej. Niestety wynik już nie uległ zmianie, choć było blisko w ostatniej akcji meczu. Z drugiej strony Warta miała też okazję podwyższyć na 0-2. Na uwagę zasługuje dobre sędziowanie oraz gra obu zespołów, generalnie czysta, w duchu sportowym i bez niepotrzebnych fauli.\nHałka - Tomaszunas, Kizyma (Ł. Szewczyk), M. Kubuś (Sadowski), Tur, Bomba, Bąk, Mandżak, R. Szewczyk (Zarzycki), Kurlej, Budas\nUwaga zmiana: mecz juniorów w sobotę o 13:00 . Zbiórka o 12:00\nmecz seniorów w niedzielę w Bolesławicach o 15:00. Zbiórka o 13:30\n· admin dnia kwiecień 28 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nzawodnikom i sympatykom klubu\nżyczy Zarząd GKS Tomaszów Bolesławiecki\n· admin dnia kwiecień 20 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nRemis z Raciborowicami\nGKS Tomaszów zremisował w Wielką Sobotę z GKS Raciborowice 1-1. Jak przystało na spotkanie derbowe nie zabrakło emocji do samego końca.\nPrzed rozpoczęciem meczu uczczono minutą ciszy pamięć zmarłego w ubiegłą niedzielę śp. Wacława Krysa, wieloletniego prezesa, legendy klubu GKS Warta Bolesławiecka.\nTomaszów uzyskał prowadzenie w 20 minucie, po rzucie karnym, podyktowanym za faul na Tomaszu Budasie. Jedenastkę wykorzystał Krzysztof Kurlej. Obie drużyny miały okazje do zmiany wyniku. Gospodarze atakowali, a Tomaszów próbował kontrować. Wyrównanie przyszło w doliczonym czasie gry i także z rzutu karnego. Tym razem faulowany został Adrian Kulesza a bramkę zdobył Halczuk. Ciekawy mecz w dobrej przedświątecznej atmosferze. Zagraliśmy dzisiaj bardzo dobrze zespołowo, asekurując się nawzajem. Przed nami kolejny mecz derbowy, tym razem z liderującym GKS Warta Bolesławiecka.\nHałka, Tur, Kizyma, M. Kubuś, Tomaszunas, R. Szewczyk (Zarzycki), Bomba (Paluch), Bąk (Kaleta), Mandżak, Kurlej, Budas\njuniorzy trening czwartek o 18:00\nmecz juniorów w sobotę. Zbiórka o 13:45\nmecz seniorów niedziela godz 14:00, zbiórka o 13:00\n· admin dnia kwiecień 19 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nGKS pokonał na własnym boisku drużynę Sparty Zebrzydowa 4-1 (2-0).\nGospodarze uzyskali prowadzenie już w 2 minucie. Łukasz Bomba został faulowany w polu karnym przez obrońcę Sparty, który nie zdążył z interwencją. Jedenastkę pewnie wykorzystał niezawodny Krzysztof Kurlej. Kilkanaście minut pózniej grający pod wiatr GKS podwyższył na 2-0. Dośrodkowanie Krzysztofa Kurleja wykorzystał tym razem Tomasz Budas. Goście byli blisko zdobycia kontaktowego, kilka razy poważnie zagrażając bramce Hałki. Raz Gieksę uratował słupek. Pod koniec pierwszej połowy świetną interwencją popisał się Mirosław Hałka, który wybronił mocny, precyzyjny strzał zmierzający w okno bramki.\nPo zmianie stron Tomaszów podwyższył prowadzenie. Z kilku metrów strzelił Łukasz Szewczyk, wykorzystując przy tym dośrodkowanie Rafała Szewczyka.. Bliscy kolejnych trafień byli Tomasz Budas, który nie trafił w sytuacji sam na sam z bramkarzem oraz Łukasz Bomba, którego lob wybił bramkarz Sparty. Golkiper Zebrzydowej w jednej z interwencji niefortunnie upadł i doznał urazu kostki. Jego miejsce zajął zawodnik rezerwowy. W dobrej sytuacji odnalazł się także Krzysztof Kurlej. Jego niezły rajd od połowy boiska zakończył się minimalnie niecelnym strzałem. Bramkę na 4-0 zdobył Łukasz Kopeć.\nWynik spotkania w 87 minucie ustalił zawodnik Sparty.\nDobry mecz w wykonaniu całego zespołu. Brawo za motywację i walkę.\nHałka - Tur, Kizyma, M. Kubuś, Tomaszunas (Paluch), R. Szewczyk (Kopeć), Sadowski (Ł. Szewczyk(Zarzycki)), Bąk, Bomba (A. Kubuś), Kurlej, Budas\ntreningi we wtorek i czwartek o godz. 18:00\nmecz A klasy w Raciborowicach w Wielką Sobotę o godz. 16:00. Zbiórka w szatni o 14:45\n· admin dnia kwiecień 14 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\nKS Łąka - GKS Tomaszów 1-2, (1-2)\nGKS zdobył kolejne punkty, tym razem po wygranej z KS Łąka. Wszystkie bramki padły w pierwszej części spotkania. Szybko straconą bramkę odrobiliśmy po kontrze i trafieniu w sytuacji "sam na sam" Tomasza Budas. Zwycięskiego gola zdobył w 40 minucie Daniel Mandżak, sprytnie lobując bramkarza. Po zmianie stron nie wykorzystaliśmy kilku dogodnych okazji do podwyższenia. Na szczęście nie zemściło się to trafieniem dla Łąki. Gospodarze co prawda zwietrzyli szansę na remis i w końcówce zepchnęli nas do obrony. Gieksie jednak udało się dowieżć korzystny wynik do ostatniego gwizdka. W dzisiejszym meczu zadebiutował Arkadiusz Kubuś.\nCieszą zdobyte punkty, choć w grze wiele do zrobienia. Przed nami ciężkie spotkania z czołówką tabeli. Najpierw zajmująca 3 miejsce Sparta, następnie wyjazd do Raciborowic i mecz u siebie z liderującym GKS Warta Bolesławiecka.\nSkład wyjściowy: Hałka, Tomaszunas, Bąk, M. Kubuś, Tur, Zarzycki, Mandżak, Sadowski, Bomba, Kurlej, Budas\ntrening: środa i piątek o 18:00\ntrening juniorów: czwartek 0 16:15\nmecz juniorów w sobotę o 15:00 w Otoku. Zbiórka o 13:40.\nmecz seniorów w niedzielę o 14:00. Zbiórka o 13:00\n· admin dnia kwiecień 06 2014 Kategoria: Bez kategorii ·\n3,322,141 unikalne wizyty


Święta wielkanocne to wyjątkowy czas | Szkoła Podstawowa w Ilkowicach Zespół Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Ilkowicach\nŚwięta wielkanocne to wyjątkowy czas\nto babka na stole,\nto baranek z masła,\nkraszanki i palmy,\nprzez wszystkich robione!\nŚwięta wielkanocne to wyjątkowy czas, w którym symboliczne obrzędy religijne, tradycja ludowa i świat przyrody splatają się w jedno. Chrześcijanie świętują zwycięstwo Jezusa nad śmiercią, przyroda budzi się do życia po zimie, zaś tradycje ludowe zarówno upamiętniają wydarzenia sprzed ponad 2000 lat, jak i podkreślają naturalne przemiany\nw przyrodzie – wiosna rozpoczyna nowy cykl życia, obsiewania, zbierania plonów i cieszenia się nimi.\nW naszej placówce bardzo ważną rolę odgrywa edukacja regionalna, której celem jest podtrzymywanie i kultywowanie tradycji, w tym związanych ze Świętami Wielkanocnymi. Stanowią one przecież część naszej bogatej kultury. I o tym pamiętają nasi Uczniowie.


Hawana - dzień 1 - Addicted to Passion\nHawana – dzień 1\n14 juni 2015 Kuba Like\nKażdy przed swoją pierwszą wizytą na Kubie ma jakieś wyobrażenie o niej. Ja też miałam swoje. Co prawda od momentu zakupu biletów do wylotu moje wyobrażenie dość mocno ewoluowało. Po przeczytaniu kilku relacji na różnych forach i blogach wydawało mi się, że wiem czego możemy się spodziewać. Kiedy zapytałam was na FB z czym wam się kojarzy Kuba, najczęściej wymienialiście piękne białe plaże, serdeczni i uśmiechnięci Kubańczycy, stare samochody, Fidel, pyszne mojito, bieda, cygara, salsę na ulicach. Generalnie kiedy kupowałam bilety na Kubę, miałam dokładnie takie samo wyobrażenie plus mi dodatkowo Kuba zawsze kojarzyła się z Kubankami, które z wałkami na głowie spacerują sobie po ulicy. Podróże są po to, by skonfrontować wyobrażenia z rzeczywistością, by doświadczyć, sprawdzić, wsłuchać się w wewnętrzny głos poznawanego miejsca. Jaka jest więc Kuba naprawdę? Postanowiliśmy to sprawdzić. Staraliśmy się jednak omijać większość turystycznych atrakcji i muzeów.\nPo dość długim locie, wreszcie lądujemy na Kubie. Ponieważ jest już późno wieczorem temperatura całkiem przyjemna. Wchodzimy na terminal. Pierwsze wrażenie bardzo kiepskie. Lotnisko mało przyjemne, a w powietrzu unosił się zapach niczym z toalety. Najpierw okienko do wizy. Szło nawet sprawnie. O dziwo były niemal wszystkie stanowiska czynne. W okienku przywitała mnie Kubanka z miną srającego kota na pustyni. Zapytała czy w ostatnim miesiącu byłam w Afryce, na szczęście nie. Ciekawe czy gdybym była, czy by mnie wpuścili (?) Sprawdziła rzetelnie wszystkie pieczątki w paszporcie i z tą samą miną mnie pożegnała. No cóż. Można tylko przypuszczać, że siedzenie w tym okienku za 15 CUC miesięcznie i obsługiwanie turystów, którzy przyjeżdżają z wypchanymi kieszeniami kasą, skutkuje takim właśnie podejściem. Potem kontrola bagażu. Prześwietlają bagaż podręczny przy wjeździe. Musiałam wyrzuć trzy mandarynki, których nie zjadłam w podróży. No i jesteśmy już przy walizkach. Ta już czekała na nas na taśmie, tak więc wszystko przebiegło sprawnie.\nPrzy wyjściu czekał już na nas syn właściciela casy. Pierwszy który przywitał nas na Kubie uśmiechem. Musimy jeszcze wymienić kasę, więc idziemy od razu do kantoru, który znajduje się na zewnątrz po lewej stronie. Warto wyjść z lotniska jak najszybciej, bo jeśli trafimy na sam koniec kolejki to możemy w niej stać nawet dwie godziny. Przed nami było dosłownie 6 osób i czekaliśmy prawie godzinę. Obsługa strasznie powolna. Spisują chyba wszystkie dane z paszportu. Najpierw w jakimś zeszycie, potem w komputerze. Warto wiedzieć, że bez paszportu nie wymienimy nawet 1 euro. Tak więc za każdym razem jak będziecie wymieniać walutę pamiętajcie o zabraniu ze sobą paszportu. Ja nie zawsze o tym pamiętałam i trochę się nalatałam po tych kantorach tam i powrotem. No dobra mamy kuki to jedziemy do naszej casy. Jest już bardzo późno, prawie północ, czyli w Polsce ok 4 nad ranem, nie marzymy o niczym innym niż prysznic i łóżko.\nPokój mamy całkiem przyzwoity z jednym małym ale, albo nawet dużym ale. Znajduję się on zaraz przy ulicy, bardzo ruchliwej ulicy, a zaraz obok jest klub gdzie właśnie trwa na całego impreza. Co prawda właściciel uspokaja nas, że dyskoteka już się skończyła, fakt muzyka już nie gra, ale co z tego kiedy cała młodzież siedzi dosłownie pod naszym oknem i bawi się na całego. Muzyczkę puszczają sobie z telefonów, tańczą, śpiewają, przekrzykują się. O zaśnięciu w takich warunkach można było zapomnieć. Do tego co chwilę przejeżdżała pod oknem jakaś ciężarówka, samochód albo motocykl, miałam wrażenie, że przejeżdża mi dosłownie po głowie, bo okna wychodziły na ulicę. Gdyby te okna były jeszcze szczelne to może byłoby i pół biedy, ale to były tylko takie okiennice, tak więc miałam dosłownie wrażenie, że śpimy na ulicy. To myła masakryczna noc. Zasnęłam dopiero nad ranem, kiedy wszyscy się rozeszli i na ulicy zapanowała cisza. Ale ta cisza nie trwała długo bo jak już się zaczęło robić jasno, to z kolei obudził mnie stukot końskich kopyt, które jeden za drugim przebiegały nad moją głową. Tak przywitała na Kuba. Ufff…No to już wiecie, dlaczego tak bardzo uczulałam was na samym wstępie co do rezerwacji cas z polecenia. Musieliśmy wstać wcześnie rano, bo właściciel casy zaproponował. że może nas podrzucić do Hawany, jedzie z jakimiś turystami, więc może nas zabrać po drodze. Dla nas idealnie, bo i cena spoko, tak więc po dwóch godzinach snu, wstajemy na śniadanie. Do wyboru mamy jajka sadzone albo omlet. Wybieramy to pierwsze, do tego kawałek jakiejś kiełbasy, banan i sok z guayaby. Miałam wrażenie, ze przygotowanie dla nas śniadania trwało całą wieczność. Pani miała tylko jedną patelnię, więc najpierw ja dostałam jedno jajko, potem Marcel. Do tego usmażone tylko z jednej strony, z drugiej było kompletnie surowe, mało tego zimne. Od razu poprosiłam o podsmażenie z drugiej, bo w życiu bym tego nie przełknęła, a poza jajkiem niestety nie mieliśmy nic do wyboru. Sok z guayaby też jakiś taki niewyraźny w smaku. Modliłam się tylko po cichu, żeby to śniadanie było wyjątkiem i że nie dostaniemy takiego w każdej kolejnej casie.\nDo Hawany jechaliśmy jakąś godzinkę, może trochę więcej. Taxówkarz podrzucił nas pod samą casę. Ta wyglądała dużo lepiej niż nasza poprzednia. Przywitała nas sympatyczna właścicielka, od razu zaproponowała kawę i coś zimnego do picia. Zauroczył nas widok z balkonu. Zostawiliśmy bagaże i poszliśmy od razu na miasto. Ciekawi Hawany, ludzi, Kuby. Bez mapy, bez jakiegokolwiek planu, bez listy miejsc które koniecznie trzeba odwiedzić, postanowiliśmy po prostu poszwędać się po ulicach, zobaczyć jak wygląda życie na Kubie. Poszliśmy na prawo od naszej casy i tak natknęliśmy sie na coś w rodzaju jarmaku z kwiatami. Dość tłoczno, głośno. Każdy coś krzyczy, samochody trąbią. Generalnie pierwsze wrażenie dość szokujące. Nie owijając w bawełnę, smród, bród i bida z nędzą. Na ulicach walają się wszędzie śmieci, tu i ówdzie pływają jakieś ścieki, trzeba uważać żeby w coś nie wdepnąć. Można też oberwać jakimś spadającym kawałkiem z walących się budynków. Co jakiś czas leżała kupka gruzu, który się osypuje. Ludzie siedzący przed swoimi domami lub wyglądający przez okno. Za każdy razem miło się uśmiechamy, krzyczmy z daleka hola, ale mało kto odpowiada. Czasami kiwną głową, czasami odpowiedzą tak na odczepnego, ale jakiejś życzliwości czy radości w ich oczach nie widzieliśmy.\nI w sumie nie ma się czemu dziwić, bo dlaczego mieliby się niby cieszyć na widok białego turysty. Ciężko było nam się tam odnaleźć. Co nie zmienia faktu, że byliśmy w raju fotograficznym. Od razu pożałowaliśmy, że wzięliśmy tylko jeden aparat. W ostatniej chwili przed wyjazdem wyjęłam jeden z plecaka, w obawie, że jakby coś się stało, to stracimy cały sprzęt, a tak to chociaż zostanie nam jeden aparat. Przy dwóch nie mielibyśmy problemu z wymienianiem obiektów, co czasami było uciążliwe. O robieniu zdjęć Kubańczykom z bliska można zapomnieć. Szczególnie w Hawanie. Trzeba by by mieć chyba ogromną sakiewkę z kukami, bo jak tylko ktoś widzi, że zbliżamy się z aparatem to od razu prosi za zdjęcie 1CUC. A nam nie chodziło o pozowane zdjęcia za kuki, chcieliśmy uchwycić jak najbardziej naturalną Hawanę. Taka jak jest dzisiaj, a nie tą z pocztówek z przed kilkudziesięciu lat. Dlatego nie spodziewajcie się tutaj zdjęć kolorowych Kubanek z cygarami w ustach, bo takie na całej Kubie są tylko dwie. Siedzą sobie na placu, pozując do zdjęć za 1CUC, ale co to ma wspólnego z samą Kubą? Nic. Bo przejechaliśmy ponad 1tys kilometrów, przespacerowaliśmy kilkadziesiąt i nie spotkaliśmy ani jednej Kubanki z cygarem.\nSpotkaliśmy za to wiele starych, zabytkowych samochodów. Tych jest tam naprawdę dużo. Jedne się rozpadają, inne są pięknie odrestaurowane. I to właściwie one nadają kolorów Hawanie, bo bez nich nie byłoby się czym zachwycać. Zwróćcie uwagę na zdjęcia, niemal na każdym znajduje się samochód, a jak sobie zasłonicie palcem samochód, to czar całego zdjęcia nagle pryska. Oczywiście poza zabytkowymi samochodami, po Hawanie jeździ dużo normalnych samochodów, do których Kubańczycy mają normalnie dostęp. Tak się plątając po uliczkach dotarliśmy do Parku Centralnego z którego właśnie odjeżdżał autobus hop on hop off. Ponieważ byliśmy trochę zmęczeni upałem postanowiliśmy zrobić sobie małą rundkę. W autobusie przynajmniej świeży powiew powietrza. Pierwsze trzy przystanki przy jakichś mało ciekawych miejscach, w sumie chyba wszystkie to były hotele. Wysiedliśmy dopiero na Plaza de la Revolution, która tak naprawdę, też za ciekawa nie była. Poza tym, że to miejsce szczególne dla Kubańczyków, to kompletnie niefotogeniczne. Staraliśmy się dodać mu trochę kubańskiego uroku samochodami.\nPokręciliśmy się chwilę po placu i wróciliśmy do przystanku autobusu na który musieliśmy czekać prawie godzinę. W pełnym słońcu, bo nie było się gdzie schować, bez możliwości kupienia czegokolwiek do picia. Już chcieliśmy wziąć taksówkę, ale wreszcie nadjechał nasz autobus. Całe szczęście, bo mi już głowa pękała od nadmiaru słońca. Jadąc autobusem minęliśmy piękny cmentarz. Udało nam się przy nim wysiąść. Przy wejściu musieliśmy zapłacić wstęp. Bagatela 5 CUC od osoby. Nie wiem skąd oni te ceny biorą, ale 40 zł za to żeby wejść na stary cmentarz to lekka przesada, ale ok. Idziemy, bo cmentarz robi mega wrażenie. Jak dla mnie to najpiękniejszy cmentarz jaki w życiu widziałam. Prawdziwe działa sztuki. Zaraz przy pierwszej alejce podszedł do nas Kubańczyk i powiedział że jest strażnikiem/przewodnikiem i że nam poopowiada o cmentarzu. Ucieszyliśmy się, bo jak już zapłaciliśmy te 10 CUC, to chociaż coś się o nim dowiemy. Co prawda jego angielski był tak samo kiepski jak mój hiszpański, ale jakoś udało nam się porozumieć. Na cmentarzu leży ponad 2 miliony zmarłych, a jego powierzchnia to ok 5 km kwadratowych. Jest naprawdę ogromny. Chłopak przeciągnął nas po tych alejkach, pokazując groby znanych Kubańczyków. Co ciekawe ludzie byli tam pochowani w grupach społecznych. Malarze mieli swój grobowiec, muzycy swój, strażacy swój, inny był dla Hiszpanów, jeszcze inny dla arabów. Łaziliśmy za nim tak chyba z godzinę, bo cmentarz ogromny, aż w końcu stwierdziliśmy, że mamy dość i wracamy, głodni byliśmy. Podziękowaliśmy ładnie, a ten wyciąga rękę i mówi, że 10 CUC się należy za jego towarzystwo. Ja takie oczy, że co? Tym bardziej, że 15CUC to on może na miesiąc zarabia. Powiedziałam, że bardzo nie ładnie, że nam od razu nie powiedział, że taka usługa jest płatna, bo na pewno byśmy sobie sami pochodzili. A tak to tylko się nachodziliśmy i jeszcze kasę chce od nas. Dałam mu jakieś drobne, które miałam, bo jakby nie było łaził z nami, ale poprosiłam, żeby kolejnych turystów uprzedzał, że taka usługa jest płatna.\nZaraz obok cmentarza była na rogu niewielka restauracja. Zamówiliśmy pizze, bo chyba tylko to wyglądało tam na zjadliwe. Kosztowała jakieś grosze, bo zapłaciliśmy w ichniejszej walucie czyli w kubańskich pesos. Pizza była beznadziejna, no ale głodni byliśmy, więc najważniejsze, że brzuchy pełne. Akurat uciekł nam autobus, więc wyglądało na to, że znowu będziemy czekać godzinę. Poszliśmy na przystanek w nadziei, że złapiemy jakaś taksówkę i siedząc na murku podszedł do nas Kubańczyk, który zaczął wypytywać skąd jesteśmy itd. Jak powiedzieliśmy że z Holandii, to zaczął nam pokazywać swój rower, który był nota bene holenderski, wymieniał wszystkie marki hamulców, przerzutek, opon, był przy tym tak zafascynowany, że nie mieliśmy sumienia tej ekscytacji mu przerywać. Potem z jeszcze większą ekscytacją w głosie stwierdził, że Marcel jest podobny do Che Gevary i że on ma coś fantastycznego dla nas. Wyjął z portfela 3 pesos kubańskie i dał nam w prezencie. Jak miło pomyślałam, do tego faktycznie można było znaleźć podobieństwo pomiędzy Marcelem, a Che\nPo czym za chwilę mówi, że on kolekcjonuje monety i czy możemy mu dać w zamian jakieś euro. Mówię, że nie mamy, bo faktycznie nie miałam przy sobie żadnych drobnych. No to może być też CUC. Hmmm…po co mu kuki do kolekcji, przecież to ich waluta. No tak, przypomniałam sobie, że to przecież ich stary trik na robienie turystów w bambuko. Oddaliśmy mu grzecznie ten banknot z Che, bo co nam po tym. One są normalnie w obiegu więc duża szansa na to, ze i tak wpadnie w nasze ręce. Z dalszej rozmowy wybawił nas autobus więc szybko wsiadamy i jedziemy dalej. Jechaliśmy nim chyba z godzinę i jakoś nic nie przykuło naszej uwagi. Zresztą miałam wrażenie, że on zatrzymywał się tylko przy hotelach, więc generalnie nie polecam zwiedzania Hawany tym środkiem transportu. Na 15 przystanków na dwóch się warto zatrzymać, cała reszta to jakieś dziwne obiekty, do tego czekanie nawet 15 minut w pełnym słońcu do przyjemnych nie należy, tak więc odradzam. Lepiej dołożyć 15 CUC i zrobić sobie rundkę wypasionym samochodem, który zabierze nas w te same miejsca.\nPo wyjściu z autobusu postanowiliśmy poszukać jakiegoś przyjemnego miejsca z ładnym widokiem na szklaneczkę mojito. Akurat napatoczyliśmy się na Hotel Ambos Mundos z widokiem na Hawanę, więc weszliśmy na górę. Windą bałam się jechać, aczkolwiek była przepiękna. Jak na jakichś starych filmach, takie kłute z metalu kraty, aż żałuje, że nie cyknęłam fotki, bo była naprawdę piękna. Z góry widok na starą Hawanę. Generalnie nic spektakularnego, ale wiał przyjemny wiaterek, grał zespół na żywo więc miejsce idealne do odpoczynku. Mojito natomiast było takie sobie, w domu robimy lepsze\nno ale czego się spodziewać, przemiał turystów był tam taki, że głowa mała, do tego o dziwo bardzo dużo Polaków, dosłownie co rusz jakaś niewielka grupka nam się napatoczyła.\nSkoro już jesteśmy tutaj to postanowiliśmy zajrzeć do słynnego pokoju, w którym pisał swoje dzieła Ernest Hemingway, który spędził większość z ostatnich lat życia w Hawanie. Tutaj pisał, pił, czerpał inspiracje. To właśnie tutaj powstawały takie arcydzieła jak: „Stary człowiek i morze” i „Komu bije dzwon”. Hemingway wynajmował tu pokój nr 511 na piątym piętrze, skąd roztaczał się widok na kolonialne kamienice, ruchliwe uliczki, mury obronne. I to ten właśnie pokój ponoć w stanie nienaruszonym można odwiedzić. Niestety pan poinformował nas oschle, że jest już zamknięte, że możemy przyjść jutro. Zamknięte, ale przecież jest zaledwie kilka minut po 16:00. No tak na Kubie wszystkie państwowe “atrakcje” zamykają bardzo wcześnie. Tak samo sprawa ma się z bankami, czy nawet z CADECA. To w Hawanie jest akurat chyba do 17:00 czynne, ale w innych miejscach, trzeba być o czasie, i absolutnie nie na pięć minut przed zamknięciem, bo na pewno pocałujemy klamkę. Poszliśmy zatem dalej zwiedzać, a właściwie włóczyć się po ulicach, bo zwiedzania to to za nic nie przypominało. Przyglądaliśmy się biegającym dzieciakom na bosaka, odrapanym murom, które wyglądały niczym blizny, ciasnym uliczkom na których toczyło się codzienne życie, zardzewiałym balkonom na którym suszyło się pranie, czasami z jakiegoś patio dobiegała nas kubańska muzyka, przeszłość idealnie mieszała się z teraźniejszością.\nDotarliśmy do jakiegoś placu, jak się okazało był to plac Katedralny. To właśnie tutaj pod filarkami znajdziemy ostatnie dwie Kubanki, ubrane w kolorowe falbanki i pozujące za 1CUC do zdjęć z cygarem. Turystów po to zdjęcie nie brakuje, ale nie mnie to oceniać, każdy robi to co lubi. Jak dla mnie takie zdjęcia zaburzają tylko prawdziwy obraz Kuby. Zmęczeni troszkę Hawaną poszliśmy coś zjeść. Miałam ze sobą adres restauracji, którą mi ktoś polecił. Poszliśmy zatem. Tanio nie było, ale nie chciało nam się już szukać nic innego, a skoro z polecenia, to zaufaliśmy i co najważniejsze nie zawiedliśmy się. Zamówiliśmy Langustę i była naprawdę pyszna. Patrząc z perspektywy czasu i tego, że jedliśmy ją jeszcze później w 5 różnych miejscach, to ta była zdecydowanie najlepsza. Tak więc tą restaurację jak najbardziej polecam!\nTaxówka z lotniska Varadero do Matanzaz – 20CUC za 2 os\nNocleg w Matanzas – 25CUC jednak tej casy ZDECYDOWANIE NIE polecam\nTaxówka Matanzas – Hawana – 20CUC za 2 os dzielona z parą Belgów\nŚniadanie – 4CUC\nCmentarz Colonialny – 5 CUC od os\nAutobus Hop on Hop Off – 5CUC od os\nLangusta w Esto No Es Un Cafe – 25 CUC od os\nTaxi rowerowe – 3CUC\nKuba - blog podrózniczy Kuba - ciekawe miejsca Kuba - co zobaczyć Kuba - fajne plaże Kuba - kiedy jechać Kuba - plan podróży Kuba - relacja z podrózy\n( 14 juni 2015 o godzinie 17:39 )\nMarylko przepięknie uchwyciliście prawdziwe uliczne życie, jestem zachwycona zdjęciami Tam chyba każdy "orze jak może" co mają zrobić, muszą jakoś zarobić, najlepiej na turystach. Dobrze, że nie daliście się oszukać. Bieda i spartanskieińskie warunki nie nastrajają optymistycznie, chyba jako mieszkaniec Hawany też byłabym nastawiona mało sympatycznie do przyjezdnych żądnych sensacji w ich marazmie.\n( 14 juni 2015 o godzinie 17:52 )\nJakbym nie czytała, a jedynie obejrzała zdjęcia, to pomyślałabym, że Havana Cię zachwyciła. A tak mam wrażenie, że poczułaś się oszukana, zniesmaczona zachowaniem niektórych Kubańczyków? Zdjecia cudowne\n( 14 juni 2015 o godzinie 19:43 )\nNo właśnie dlatego wiele osób naoglada się zdjęć ( które tam trudno zepsuć) i potem wraca niezadowolonych. Ja piszę jak jest, lepiej jechać żle nastawionym i na miejscu się miło zaskoczyć niż na odwrót Dobrze wiedzieć czego się spodziewać, zawsze można pewnych rzeczy uniknąć.\n( 15 juni 2015 o godzinie 17:09 )\nRacja. Ciekawe, jak mi się Hawana spodoba…\n( 15 juni 2015 o godzinie 22:06 )\nJa też przeczytałam od góry do dołu… i tak po zdjęciach to pomyslałabym – ale kolorowo! architektura i jej detale przepiękne! samochody rewelacja!, ale faktycznie czytając ma się trochę dziwne wrażenie..że jednak Was ta Hawana jakoś szczególnie nie zachwyciła… mam nadzieję, że inne miejsca bardziej poza tym – ja w tej casie z imprezownią na dole również nie zasnęłabym do rana, po prostu nie potrafię zasnąć w hałasie….:D\nT. z TM podróżniczo\n( 14 juni 2015 o godzinie 18:24 )\nMasz rację, że gdy już podróżujemy, to robimy to także po to, aby się przekonać jak jest naprawdę. Albo przynajmniej – jak my widzimy te miejsce. Podoba mi się Twoja relacja. Wydaje mi się, że miejscami na Kubie czas jakby się zatrzymał lub też biegł bardzo powoli. W sumie nie dziwie się, że nie wszyscy są tam rozradowani… bo czym mieliby być ?! Może nie jest aż tak źle jak jest to przedstawiane często, ale też myślę, że nie jest kolorowo w życiu codziennym. Wesoła i kolorowa Kuba występuje bardzo często w katalogach biur podróży,a w rzeczywistości jest jednak chyba trochę inaczej.\n( 14 juni 2015 o godzinie 19:44 )\nDlatego warto znać, tę drugą mniej kolorową stronę\n( 14 juni 2015 o godzinie 19:02 )\nKraj kontrastów! Genialne foty – jak zawsze zresztą!\n( 14 juni 2015 o godzinie 19:38 )\nZbierasz jak zawsze w magiczne miejsca.\n( 14 juni 2015 o godzinie 20:44 )\nNo Ty chciałaś zobaczyć prawdziwa Kubę , nie te dla turystów ;);)\nI widzę ze tez zaczynasz mieć problemy jak ja z pisaniem po polsku – taksówka , taksówkarz albo Taxi 😉\nNigdy taxówkarz 😉\nJa notorycznie miewam Luxembourg w polskich tekstach i pare innych kwiatków .\n( 14 juni 2015 o godzinie 20:50 )\nNawet mi nie mów, staram się nad tym panować, ale kiepsko mi idzie. Raz napisze dobrze a 10 razy źle\n( 14 juni 2015 o godzinie 21:53 )\nWygląda to trochę przerażająco, ale dobrze, że piszesz szczerze jak jest. Większość z nas wie, że co innego katalogowa Kuba, a co innego ta prawdziwa, a jednak i tak jest zaskoczenie. Faktycznie samochody są bardzo ładne, ale poza jednym budynkiem i pięknymi palmami chyba reszta raczej mnie przygnębia…\n( 15 juni 2015 o godzinie 05:12 )\nWcale się tym ludziom nie dziwię że nie są szczęśliwi, zdjęcia które zrobiliście są przepiękne ale jednocześnie dość smutne. Takie odnoszę wrażenie. I faktycznie ten obraz jest zupełnie inny niż moje wyobrażenie o Kubie.\n( 15 juni 2015 o godzinie 08:05 )\nLubię ten blog za genialne relacje z podróży, zdjęć chwalić nie będę – lepiej pooglądać i nacieszyć nimi oczy i dać podziałać wyobraźni 😉\nKuba jest w moich planach, ale mam sporo wątpliwości. Nie znoszę miejsc, gdzie jestem traktowana jak chodzący portfel i gdzie każda najdrobniejsza czynność zajmuje wiele czasu, bo musisz szukać, kombinować, negocjować – jak nie – pozostanie uczucie niesmaku i bycia wykorzystanym. Ciężko o prawdziwy relaks, gdy trzeba zachować taką czujność 😉\nZ drugiej strony trudno nie starać się zrozumieć tych ludzi, którym żyje się trudno i którzy za wszelką cenę starają sią jakoś żyć. Plusem na Kubie jest chyba to, że płacisz bezpośrednio Kubańczykom – a nie jakimś wielkim sieciom, które zatrzymują prawie wszystko dla siebie i słabo wspierają lokalne społeczności.\nCzekam na dalszą część relacji – przede wszystkim z miejsc, gdzie znaleźliście ciepłych serdecznych ludzi i gdzie można było poczuć klimat Kuby nie zepsutej przez turystyczny przemysł. Takie miejsca pewnie da się znaleźć wszędzie.\nNa przykład na Zanzibar jechałam z przekonaniem, że to jest meeega turystyczne miejsce i ciężko będzie o prawdziwy kontakt z miejscowymi i o święty spokój. A takie miejsca bez problemu udało sie znaleźc i to jest to – co zdecydowanie najmilej się wspomina (przed wyjazdem namiętnie czytałam Waszą relację z pobytu na Zanzibarze ;-))\nCzekam na kolejne posty i dziękuję za wszystkie dotychyczasowe relacje – są praktyczne a zdjęcia przepiękne.\n( 15 juni 2015 o godzinie 09:24 )\nNo właśnie nie do końca płacisz Kubańczykom. Te oficjalne casy normalnie oddają spora część państwu ( to cos innego i większego niż podatki) bo państwo daje taką jakby licencje na prowadzenie. Tam nie ma prywatnych domów chociaż tak to wygląda. Tzn są ale tylko dla wtajemniczonych i grozi to olbrzymimi karami.\nA jeżeli chodzi o bycie chodzącym portfelem – na Kubie nie czułam się gorzej niż w krajach arabskich.\n( 15 juni 2015 o godzinie 11:30 )\nNo wlasnie teraz te oplaty juz nie sa takie wysokie jak kiedys. Chyba jakos nie dawno to zmniejszyli. Rozmawialam z naszym Luisem i teraz wychodzi mniej wiecej tak jak u nas podatki. Ale oczywiscie wlaciciele cas czesto tak mowia turystom liczac na to, ze zostawia cos wiecej, nie poprosza o reszte itd.\nSylwia – Dziekuje bardzo za mile slowa, az sie od razu chce pisac kolejna relacje\nCzekałam na ten post. Podoba mi się, że przekazujesz dużo praktycznych informacji, często ostrzeżeń i do tego jeszcze garść subiektywnych odczuć. I te zdjęcia … bajka\n( 15 juni 2015 o godzinie 09:42 )\nMarylko, ten cmentarz, to Cmentarz Krzysztofa Kolumba – jeden z największych i najwspanialszych cmentarzy na świecie. Pochowani sa tu najwięksi Kubańczycy zasłużeni dla historii, sztuki, kultury jak i zwykli mieszkańcy. Ale najsłynniejszym grobem jest grob matki, która umarła przy porodzie. Pochowano ją z dzieckiem leżącym u stóp. Jak odkopano grób (na Kubie jest taki zwyczaj, że po dwóch latach od pogrzebu odkopuje się szczątki i wkłada do urny) to okazało się, że ciało dziecka było wtulone w matkę i niemal nienaruszone zębem czasu. Od tej pory uznano to za cud i ludzie podróżują tam aby się pomodlić i powierzyć swoje prośby. Obchodzą grób i wycofują się tyłem (tak, to nie jest przejęzyczenie;-)) patrząc cały czas na nagrobek.\n( 15 juni 2015 o godzinie 11:20 )\nNo własnie to nie jest ten cmentarz, bo też tak myślałam i od razu pytałam "naszego przewodnika" czy to ten, ale Columba jest ponoć gdzieś indziej.\n( 15 juni 2015 o godzinie 11:25 )\nKurcze wiesz co, az sobie teraz pogooglowalam i chyba masz racje, ze zdjec wynika ze to ten, czemu oni zatem nazywja go Colonialnym? I czemu nas tez przewodnik wprowadzil w blad to nie wiem…\n( 15 juni 2015 o godzinie 20:25 )\nPisałaś, że ten przewodnik słabo mówił po angielsku. Może on Was nie zrozumiał i myślał, że pytacie czy tu jest Kolumb pochowany, a nie jest\n( 15 juni 2015 o godzinie 21:25 )\nNo przez chwile dokładnie to samo pomyslałam Wydaje mi się, ze obie nazwy są poprawne, bo jak się wrzuca w google Colonial Cementary Havana to wyskakuje ten sam cmentarz…wiec może ma dwie nazwy.\n( 15 juni 2015 o godzinie 09:48 )\nMarylka dalas czadu. Masa zaangazowania i pracy tkwi w tym poscie. I super, ze napisalas waze odczucia i to jak odebraliscie Havane – zadnego owijania w bawelke :*\n( 16 juni 2015 o godzinie 14:07 )\nNo to sie przygotuj, bo wszystkie posty z Kuby beda takie dlugie\n( 15 juni 2015 o godzinie 10:28 )\nUwielbiam Twoje relacje z podróży:) Można razem z Wami przenieść się w dane miejsce i raz zachwycić pięknymi widokami, a innym razem poczuć to zniesmaczenie, które towarzyszy i Wam. O Kubie miałam faktycznie zupełnie inne wyobrażenie i bardzo dobrze, że opisałaś to szczerze, nie kombinując jakby tu pokazać czytelnikom, że było cudownie. Dziękuję za masę przydatnych informacji! Jak będę wybierać się na Kubę to na pewno z nich skorzystam:)\nA co do zdjęć, to jak zwykle mistrzostwo – ale na tym blogu nigdy nie jest inaczej;)\n( 16 juni 2015 o godzinie 14:06 )\nCiesz sie! No wlasnie chcemy wszystkie miejsca pokazac tak zeby czytajacy wiedzial co moze go na miejscu spotkac.\n( 15 juni 2015 o godzinie 10:30 )\nBardzo podobają mi się zdjęcia. Te spontaniczne są najlepsze. Sama nie lubię 'ustawek'.\nCo do Kuby, to kojarzy mi się nie tylko z cygarami, salsą, starymi samochodami czy Fidelem, ale również z epoką, która nie przemija, kiedy świat pędzi do przodu, to tam wszystko pozostaje po staremu. Mam nadzieje, że kiedyś bedzie okazja przekonać sie na wlasnej skórze i zrewidować poglądy co do Kuby 😉\n( 16 juni 2015 o godzinie 14:05 )\nKuba juz tez sie powolutku zmienia, no ale faktycznie, jest jeszcze jakies 30 lat za Europą.\n( 15 juni 2015 o godzinie 10:37 )\nNie byłam na Kubie, nawet nigdy mnie tam nie ciągnęło. Wasze fotki, Marylko, dają mi taki obraz, że nie będę chciała sama go zmienić. Masz rację, gdyby zasłonić kolorowe samochody czy kolorowe ubrania, to jeden wielki piasek, no i że tak powiem slams… Ale tak to pokazujecie, że chciałoby się mieć takie plakaty w całym domu… Czekam na kolejne wrażenia z wielką niecierpliwością….Pozdrawiam\n( 16 juni 2015 o godzinie 14:04 )\nPisza sie caly czas, zeby nie zapomniec\n( 15 juni 2015 o godzinie 13:04 )\njedynie czego najbardziej że post już się skończył, wszystko świetnie opisujesz !\npozdrawiam cię : *\n( 16 juni 2015 o godzinie 13:51 )\nmiało być czego najbardziej żałuje*\n( 16 juni 2015 o godzinie 14:00 )\nDziekuje kochana Fajnie, że ktos to w ogole czyta\n( 16 juni 2015 o godzinie 20:14 )\nPewnie ze czyta,piszesz lekko i bardzo przyjemnie=)jejku kiedy ja się na ta Kube wybiore=)za dużo pięknych miejsc pokazujesz\n( 17 juni 2015 o godzinie 10:40 )\noczywiście, czyta, ja zwłaszcza u ciebie czytam. fotki uwielbiam, ale lubię wiedzieć co, jak i dlaczego\n( 15 juni 2015 o godzinie 13:21 )\nChcę Ci bardzo podziękować…za to, że dzięki Tobie mogłam zobaczyć tyle krajów :)))\n( 15 juni 2015 o godzinie 16:25 )\nNigdy tam nie będę, super, że uczciwie relacjonujesz bez ochów i achów, pokazujesz rzeczywistość, która nie zawsze jest kolorowa jak czasem zdjęcia pokazują, dziękuję :))\n( 16 juni 2015 o godzinie 14:01 )\nNo wlasnie mam dosc tych blogow gdzie wszyscy wszystkim sie zachwycaja, potem czlowiek jedzie i wielkie rozczarowanie….\n( 15 juni 2015 o godzinie 18:51 )\nNajpiękniejsze te wąskie, klimatyczne uliczki i toczące się na nich życie\n( 16 juni 2015 o godzinie 14:02 )\nNo to chyba jedyne fajne miesca w Hawanie\n( 16 juni 2015 o godzinie 09:43 )\nTrochę już czasu minęło od Waszej kubańskiej przygody a ja nadal uwierzyć nie mogę, że naprawdę tam byłaś i widziałaś to wszystko na własne oczy. Jak dla mnie Kuba to totalna egzotyka i póki co nierealna destynacja, z tym większą przyjemnością czytam Twoje kubańskie wpisy. A od zdjęć nie sposób się oderwać!\n( 16 juni 2015 o godzinie 12:43 )\nMarylko wysmarowałaś na początek niezłego posta z Waszej wyprawy na Kubę!!! Super, że skupiliście się na odkrywaniu prawdziwej Kuby. Takie relacje są niezwykle cenne.\nZdjęcia jak zawsze powalają (jak te auta się błyszczą :D!!!).\nCzekam na dalsze wpisy 😀\nCzasmi mam wrazenie ze Kubanczycy nie robia tam nic innago tylko poleruja swoje furki. Choc w sumie nie ma sie czemu dziwic bo wartosc samochodu jest tam dokladnie taka sama jak wartosc domu\n( 16 juni 2015 o godzinie 15:02 )\nByłam kilka tygodni temu na prezentacji o Kubie prowadzonej przez blogerkę – Izkę Walizkę 😉 Mam wrażenie, że mimo, że to samo miejsce, zwiedzałyście je na dwa różne sposoby. Izka podkreślała, że ciężko jest porozmawiać z Kubańczykami, że nie da się z nimi nawiązać większego kontaktu przed zmrokiem, że faktycznie w turystycznych miejscach traktują turystów jak portfel. Ale opowiadała też o pustych aptekach, o zapotrzebowaniu na podstawowe rzeczy (jak pasty do zębów, leki). Przedstawiła obraz Kuby biednej, aczkolwiek miała zupełnie inne wrażenia co do większości Kubańczyków. Prównując Twój post i jej prezentację, mam wrażenie, że mimo wszystko byliście tam bardzo turystami, mieliście wysokie oczekiwania i szkoda, że się zawiedliście. Ona dużo bardziej była świadoma i była tam bardziej dla ludzi, a nie dla zdjęć… Zdjęcia naprawdę zachwycają, jej były znacznie słabsze. Jednak jej podróż była zupełnie inna. Polecam zaglądnąć na jej bloga i poczytać jej relacje, bo mnie prezentacja całkiem zachęciła do wyjazdu, a Twoja mimo wszystko lekko zniechęciła 😉\n( 16 juni 2015 o godzinie 15:28 )\nHmmm…po pierwsze jakby na to nie patrzeć obie byłyśmy turystkami więc myślę, że pisanie, że ktoś był bardziej, a ktoś mniej nie ma najmniejszego sensu Po drugie, to dopiero pierwszy post więc do pustych aptek i tysiaca innych rzeczy, do których na Kubie jest wciąż ciężki dostęp jeszcze dojdziemy Po trzecie, nas Kuba absolutnie nie rozczarowała, nie wiem na jakiej podstawie wyciągnęłaś takie wnioski. To, że piszę o jej minusach to tylko dlatego, żeby czytelnik (taki jak ty) był właśnie świadomy jak to wygląda. Że Kuba to nie tylko piękne plaże, stare samochody, bieda, Fidel i salsa na ulicy. I po czwarte trudno porównywać prezentację, która pokazała cały obraz Kuby, z jednym postem na temat Hawany Tak więc bardzo ci dziekuję, że poświęciłas swój czas na przeczytanie całego posta, oraz napisanie komentarza, mam jednak ogromną prośbę, jak już skończe pisać relację i będziesz miała obraz całej wyprawy, to jeszcze raz przeanalizuj wszystko i napisz czy cię zacheciłam do odwiedzenia Kuby czy nie :). A na bloga zajrzę na pewno Pozdrawiam cieplutko\n( 16 juni 2015 o godzinie 16:49 )\nKochana, czekam na dalszą foto-relację. Klimat zdjęć bombowy.\n( 17 juni 2015 o godzinie 07:05 )\npisałam komentarz i sie nie pojawił…chyba. once again; czytałam z zapartym tchem..mało kiedy tak sie zawieszam, a zdjecia jak zwykle master level\n( 17 juni 2015 o godzinie 08:00 )\nAle milo Dziekuje, ze chcialo ci sie ten komentarz jeszcze raz napisac To mam w takim razie nadzieje, ze uda mi sie ciebie jeszcze nie raz tak "zawiesic" Pozdrawiam cieplutko!\n( 17 juni 2015 o godzinie 11:30 )\nAch 2 raz czytam i oglądam Twoje cudne zdjęcia Mam taki mglisty plan żeby zimą wyskoczyć na Dominikanę, ale Niemąż stawia na Kubę i już zgłupiałam 😀 Czekam na kolejne posty kubańskie żeby sobie z Twoimi dominikańskimi zrobić zestawienie 😀 A może napiszesz posta w stylu- Dominikana czy Kuba, za i przeciw. Taka luźna propozycja, bo swoje zestawienie i tak zrobię na podstawie Twoich artykułów, ale może komuś się przyda\n( 17 juni 2015 o godzinie 11:38 )\nHej kochana, myślę, ze nie ma sensu porównywać tych dwóch miejsc, bo to dwa kompletnie różne światy (mimo, ze leżą tak blisko siebie). Wszystko zalezy od tego jaki jest cel waszej podróży. Jeśli chcecie jechać pod palmy, nic nie robić, pić drinki w dobrym all inc, czytac książki i dobrze sobie pojeść to tylko Dominikana. A jesli nie lubicie siedzieć w jednym miejscu, macie ochotę poznac życie Kubańczyków ich kulture i piekną przyrodę, połazić po górach, pojeżdzić na koniu, zatańczyć salse to oczywiście Kuba. Jechac na Kubę i leżec plackiem w jakimś resorcie to nieporozumienia i szkoda czasu. Bo na Dominikanie resorty na 100 razy wyższym poziomie, piekniejsze plaże i chyba nawet taniej. Tak więc wybór jak dla mnie prosty, leniuchowanie na Dominikanie, aktywny wypoczynek na Kubie Mam nadzieję, ze pomogłam\n( 17 juni 2015 o godzinie 16:07 )\nto, że piękne zdjęcia to już nie piszę bo wiesz 😉\ncudowne miejsca zwiedziłaś aż chciałabym tam pojechać\n( 17 juni 2015 o godzinie 22:40 )\nAle się wciągnęłam… Bardzo się cieszę, że tu trafiłam i mogę poczuć trochę tą atomosferę Kuby, której najprawdopodobniej sama nie doświadczę. Ogromne wrażenia zrobiły na mnie samochody, faktycznie robią tu ogromną robotę! Czekam z niecierpliwością na pozostałe dni\n( 18 juni 2015 o godzinie 09:29 )\nMarylko przeczytałam jednym tchem. Niezwykła relacja. Wasze zdjęcia – to po prostu arcydzieło!\nOj tak, zobaczyć Kubę taką, jak opisujesz, jest zdecydowanie lepiej. Ciągle marzę, by tam dotrzeć. Widzę, że udało Wam się zrobić jednak sporo zdjęc Kubańczykom.\n( 19 juni 2015 o godzinie 11:32 )\nAle czad! Przepiękne zdjęcia!\n( 19 juni 2015 o godzinie 11:48 )\n( 20 juni 2015 o godzinie 09:33 )\nPrzesliczna zdjecia! Czekalam na Twoja relacje z niecierpliwoscia. Bylysmy na Kubie mniej wiecej w tym samym czasie, pisalysmy na wizazu. My co prawda nie bylismy w Havanie, tylko we wschodniej czesci Kuby ale tak bardzo nam sie spodobalo ze planujemy nastepna wyprawe na Kube. Owszem bieda az bije po oczach i ciezko na to patrzec i z tego wzgledu ciesze sie ze mozemy sie w jakis sposob przyczynic do zyskow ludnosci Kuby. Nas nikt nie probowal naciagnac, ani nie czekal na napiwek, a jak postanowilismy komus dac napiwek za swietny serwis to nas prawie po rekach calowali. Mi w pamieci Kubanczycy pozostana bardzo milymi, przyjaznymi i pomocnymi ludzmi. Do tego przepiekny kraj, roznorodny, przesliczne plaze, duzo zieleni, plantacje, rafy koralowe itp Jak nam sie uda to wrocimy w grudniu/styczniu tylko tym razem zahaczymy o Havane i Trinidad i chcemy zobaczyc zachodnia czesc Kuby.\n( 20 juni 2015 o godzinie 09:45 )\nA pamietam, oczywiscie ze pamietam Milo ze zajrzalas tutaj To wszystko prawda co piszesz, bo na wschodzie sa calkiem inni ludzie Gdybysmy omineli Hawane to pewno mielisbysmy identyczne wpomnienia\n( 24 juni 2015 o godzinie 09:44 )\nKuba już dawno wyleciała z list moich must-have do odwiedzenia i Twoja relacja mnie tylko w tym upewnia.\nŁadnie przygotowane zdjęcia, a plac katedralny przeuroczy\n( 25 juni 2015 o godzinie 06:57 )\nZdjęcia piękne – to fakt! Ale jak się szuka na Kubie głównie książęcych wygód to jednak chyba nie ten kierunek\n( 29 juni 2015 o godzinie 16:50 )\nJednak Kuba jest genialna, dzięki! Muszę w końcu się na podróż tam zdecydować!\n( 31 juli 2015 o godzinie 12:37 )\nMarzy mi się Kuba w przyszłym roku, więc poczytam wszystko dokładnie. Każda informacja z Twojej relacji się przyda.\nCmentarz przepiękny ! W miejscach, do których podróżujemy zawsze lubię zajrzeć na cmentarze.\nRelacja z Hawany bardzo praktyczna ;-). No cóż rzeczywistość rzadko jest taka sama jak na zdjęciach, ale chyba po to jedzie się w tak odległe i egzotyczne miejsca żeby właśnie zobaczyć coś odmiennego.


HI Petach Tikva Hostel - Cieszysz się z Izraela\nPensjonat Petach Tikva - Yad Labanim położony jest w centrum Izraela, co czyni go wyjątkową bazą wypadową do zwiedzania Tel Awiwu i wybrzeża. Hostel oferuje 31 pokoi, bezpłatne pożywne śniadanie dla wszystkich gości oraz bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu.\nPokoje Pensjonat składa się z 6 parterowych budynków i łącznie posiada 31 pokoi. Każdy pokój wyposażony jest w klimatyzację, łazienkę z prysznicem, telewizor i minibar.\nZarówno pokoje prywatne, jak i wieloosobowe, można zarezerwować. Są one sprzątane codziennie.\nJedzenie Zdrowe, smaczne koszerne śniadanie z izraelskich produktów oraz gotowane potrawy, serwowane są codziennie w jadalni, która może pomieścić do 100 osób. Jedzenie wliczone jest w cenę pokoju. Dla grup liczących 25 lub więcej osób można rezerwować z wyprzedzeniem dodatkowe posiłki. Jedzenie jest koszerne.\nUdogodnienia i seminaria Dla gości dostępny jest szeroki zakres udogodnień, aby ich pobyt był bardziej przyjemny. Są to m.in. automaty z napojami i sala telewizyjna. Można tu na życzenie organizować konferencje, seminaria, imprezy rodzinne i inne, a obiekt posiada salę wykładową, z której można korzystać przy uczeniu się.\nAktywności Petach Tikva została założona w 1878 roku, z pomocą barona Edmonda de Rothschilda, i jest dziś domem dla około 200 000 mieszkańców. W Petach Tikva znajduje się kilka interesujących miejsc, w tym Muzeum Człowieka i Natury, lokalne muzeum historii, muzeum Holokaustu, Muzeum Sztuki Petach Tikva, pomnik żołnierzy Yad L'Banim i zoo w Parku Niepodległości.\nTel Awiw i Centrum\n30 Arlozorov St. Petach Tikva, Petach Tikwa\nNear Rosh Hayain, site entrance via Kibbutz Givat Hashlosha, Tel Awiw Jafa\nJabotinsky 72, Petach Tikva, Petach Tikwa\nHameflasim 6, Petach Tikva, Petach Tikwa\nijump – Petach Tikwa\nUl. Ben Zion Galis 55, Petach Tikwa\nRav Hen - Kirjat Ono\nKing Solomon 39, Kirjat Ono\nAbba Hillel Silver 301, Centrum Handlowe Ayalon, Ramat Gan


Maj 23, 2019 | Sklep z inspiracjami\nDlaczego warto zawierzyć żywności ekologicznej\nŻywność ekologiczna jest w stanie w najbliższej przyszłości wyznaczyć zasady zdrowego odżywiania się w rozwiniętym społeczeństwie. Smakowite pomidory bez pestycydów czy jabłka pozbawione chemii to jednak towary obecnie zdecydowanie rzadko spotykane na rynku. W czasach pogoni za pieniądzem i lawinowego obniżania kosztów produkcji ogromna ilość owoców i warzyw wytraca własne smaki.\nPosted On : Maj 23, 2019 Published By : admin\nDzisiejszy styl życia niezwykle szkodzi naszemu organizmowi. Za dużo czasu siedzimy nad pracą, bywamy przemęczeni i poddenerwowani. Taki stan wpływa na nasze kłopoty ze snem. Przemęczenie chcemy zlikwidować wielkimi ilościami kawy. W dodatku, nasz jadłospis pozostawia wiele do życzenia. Jemy za dużo przetworzonych produktów. Rezygnujemy ze zdrowego, domowego jedzenia na rzecz szybkich posiłków na mieście. W naszym codziennym rozkładzie dnia brak czasu na sport oraz odpoczynek.\nTrudności powiązane z nadwagą dotykają teraz sporo ludzi. Czy można ich łatwo uniknąć? Wybór najlepszych metod odchudzania, nie jest zwyczajowo rzeczą łatwą. Aby doskonal dokonać wyboru na przykład konkretnego sposobu odchudzania i odpowiedzieć sobie na przykład,najlepiej na pytanie: Jak schudnąć, potrzeba zapoznać się bliżej z samą kwestią.\nPosted On : Maj 23, 2019 Published By : k.s.\nProwadzenie witryny WWW jeszcze dekadę wcześniej związane było z ogromnymi kosztami i stanowiło oznakę prawdziwego prestiżu. Wygenerowanie strony internetowej, jej obsługa, ale przede wszystkim wykorzystywanie generowały nierzadko ogromne koszty. Znaczną barierą w kwestii środków było za każdym razem posiadanie swojego serwera. Serwer jest urządzeniem, na którym umieszczone są dane (jak przykładowo strona WWW), a które to ma za zadanie koordynować sprawny przepływ tych informacji. Serwer taki powinien być w stanie w jednym czasie obsłużyć bardzo dużą liczbę połączeń i tak samo dużą ilość operacji przeprowadzanych na elementach na nim zapisanych. Serwer jest więc zaawansowanym, a co z tym związane – niezwykle kosztownym urządzeniem. Stąd też niegdysiejszy prestiż posiadania własnej witryny.


Profi Rolety Szczecin - Katalog Linuxiarzy - profesjonalny, moderowany SEOKatalog\nZajmujemy się kompleksową obsługą w zakresie: doradztwa, sprzedaży i serwisu przysłon okiennych oraz markiz balkonowych i tarasowych.\nKładziemy nacisk na jakość oraz solidność oferowanych przez nas produktów i usług.\nW naszej bogatej ofercie posiadamy przysłony praktycznie na każdy rodzaj okien czy tarasów.\nNasza oferta zawiera setki tkanin i dziesiątki systemów do wyboru tak, aby w jak najwyższym stopniu zaspokoić potrzeby naszych klientów.\nSzczegóły strony www.profirolety.pl:\nTytuł: Profi Rolety Szczecin\nPodlinkuj stronę www.profirolety.pl:


Maj 2018 - ŚwiatŚwiat\n#bekaztrumpa #usa #heheszki…\n#bekaztrumpa #usa #heheszki #humorobrazkowy #polityka #swiat Czytaj dalej...\n#polska #swiat #wulkan…\n#polska #swiat #wulkan #gownowpis #zgierz Czytaj dalej...\nSłynny obraz z 19 wieku…\nSłynny obraz z 19 wieku ukazujący norweskiego, duńskiego i szwedzkiego żołnierza podających sobie ręce co symbolizować ma jedność krajów skandynawskich. Obraz bardzo często używany dzisiaj w skandynawskich podręcznikach szkolnych. #skandynawia #szwecja #dania #norwegia #historia #ciekawostki #nauka #szkola #europa #swiat #ciekawostkihistoryczne Czytaj dalej...\nCienka wstążka atmosfery z zorzą, ukazująca oddziaływanie wiatru słonecznego. Jeden z najstarszych znanych kraterów uderzeniowych, będący jednocześnie jeziorem, czyli kanadyjski zbiornik Manicougan. Gwiazdy i światła miast. To wszystko na jednym zdjęciu prosto z ISS Zródło: NASA #ciekawostki #kosmos #kosmosboners #swiat #geologia #iss #fotografia #kanada Czytaj dalej...\n#afera #chemtrails #niemcy…\n#afera #chemtrails #niemcy #swiat #spiseg #polityka #geoinzyniera #chemia #nauka Chemtrials 2018 – niemiecka telewizja mówi oficjalnie. Niedowiarki w Polsce są w szoku! Czytaj dalej...\nPrzyrost populacji w…\nPrzyrost populacji w ostatnich dwudziestu latach: Nigeria: 72% Saudi: 69% Egypt: 55% Pakistan: 54% India: 34% Indonesia: 31% South Africa: 31% Turkey: 29% Mexico: 26% Canada: 22% US: 18% UK: 13% China: 12% France: 11% South Korea: 11% Italy: 6% Germany: 1% Japan: 0% Poland: -2% Population growth, past twenty years. Nigeria: 72%Saudi: 69%Egypt: 55%Pakistan: 54%India: 34%Indonesia: 31%South Africa: 31%Turkey: 29%Mexico: 26%Canada: 22%US: 18%UK: 13%China: 12%France: 11%South Korea: 11%Italy: 6%Germany: 1%Japan: 0%Poland: -2% — The Spectator Index (@spectatorindex) May 26, 2018 #swiat #polska #demografia #geopolityka Czytaj dalej...\nStrajki w Europie, Wenezueli…\nStrajki w Europie, Wenezueli i Brazylii xD Od poniedziałku kierowcy ciężarówek grillują na trasach w związku z podwyżką cen ropy. W sklepach brak wędlin, stacje benzynowe zamknięte, inba na całego. A w Polsce jak w lesie. Podniosą cenę o złotówkę to Polacy tylko pokiwają głowami. #brazylia #wydarzenia #swiat Czytaj dalej...\nCiekawy protest z perspektywy…\nCiekawy protest z perspektywy podzialow lewica/prawica. Na zdjeciu protest lewicowego DieLinke w Monachium, przeciwko wspolpracy z Turcja, imigrantom i terroryzmowi #polityka #neuropa #4konserwy #swiat Czytaj dalej...\nhttps://www.youtube.com/watch?v=dPhFiIXOMGk&t=103s Austria dzień odpoczynku #swiat Czytaj dalej...\nFiński, a języki…\nFiński, a języki skandynawskie- paradoks pomimo bliskiego położenia. Bardzo śmieszy mnie, że niektórzy myślą, że język fiński jest językiem skandynawskim (inaczej północno-germańskim) i jest podobny do np. szwedzkiego czy norweskiego podczas gdy język fiński nie tylko nie jest językiem skandynawskim, nie tylko nie jest językiem germańskim, ale nawet nie jest językiem indoeuropejskim (tylko uralskim) co czyni, że fiński jest jednym z ostatnich języków w Europie, które byłyby podobne do języków skandynawskich czy z nimi spokrewnione. Już prędzej polski, rosyjski, hiszpański i niemal dowolny język europejski jest bardziej spokrewniony i podobny do języków skandynawskich niż fiński. Języki skandynawskie (inaczej północno-germańskie) to gałąź germańskiej grupy językowej w rodzinie indoeuropejskiej, należą do nich: szwedzki, norweski, duński, islandzki i fererski (z Wysp Owczych). Natomiast język fiński (podobnie jak estoński i węgierski) należy do grupy ugrofińskiej w uralskiej rodzinie językowej i wywodzi się z terenów dzisiejszej środkowej Rosji. Fiński, estoński, węgierski, maltański oraz turecki to jedyne państwowe języki urzędowe na terenie Europy, które nie są językami indoeuropejskimi czyli żadne, nawet bardzo dalekie, pokrewieństwo nie łączy je z innymi językami europejskimi, podczas gdy np. między polskim, a angielskim takie pokrewieństwo istnieje (w ramach języków indoeuropejskich oczywiście). #finlandia #jezyki #finski #szwedzki #norweski #skandynawia #nauka #ciekawostki #historia #europa #jezyki #jezykiobce #swiat Czytaj dalej...\nPodczas spawania należy…\nPodczas spawania należy uważać. Bo można mieć problem z drabiną :) #mikroreklama #swiat #spawanie #pracaspawaczamnieprzeistacza #ciekawostki #heheszki #pracbaza Czytaj dalej...\nWiecie rozumiecie: Ponownie…\nWiecie rozumiecie: Ponownie wypowiedziało się w tej sprawie ministerstwo obrony Rosji, które w piątek oznajmiło, że numer seryjny silnika wskazuje, że pocisk rakietowy nie mógł należeć do armii rosyjskiej. Numer ten świadczy bowiem, że silnik został wyprodukowany w 1986 roku w ZSRR, a wszystkie pociski z tego roku zostały w Rosji w 2011 roku spisane ze stanu i zutylizowane – zapewnił resort. Wyraził przy tym ocenę, że „jest bardziej niż prawdopodobne”, iż pocisk rakietowy, którym zestrzelono samolot nad Donbasem, należał do sił zbrojnych Ukrainy. Reasumujac nie jest rosyjski bo go zutylizowaliśmy, ale może być ukraiński mimo,że jest zutylizowany ( ͡° ͜ʖ ͡°)( ͡° ͜ʖ ͡°)( ͡° ͜ʖ ͡°)( ͡° ͜ʖ ͡°)( ͡° ͜ʖ ͡°)( ͡° ͜ʖ ͡°)( ͡° ͜ʖ ͡°)( ͡° ͜ʖ ͡°) co ta #ruskapropaganda to ja nie wiem #rosja #ukraina #mh17 #polityka #swiat #samoloty Czytaj dalej...