Grzeszny zdobywca. Seksowny duet. Tom 1 - Paige Laurelin | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nGrzeszny zdobywca. Seksowny duet. Tom 1 (okładka miękka)\nTytuł: Grzeszny zdobywca. Seksowny duet. Tom 1\nWłaśnie zrecenzowałem Grzeszny zdobywca. Seksowny duet. Tom 1\nBiznesowe gierki, które przeradzają się w wielkie pożądanie.Weston King wiele zawdzięcza swojemu przyjacielowi i wspólnikowi, Donovanowi. Pewnego dnia Donovan oznajmia, że ma dla niego kandydatkę na ...\n05-10-2020 o godz 03:35 werka_books dodał recenzję:\n✨"Prawda, tyle że wypowiedziana na głos bolała znacznie bardziej." . . Zastanawialiście się kiedyś czy bylibyście w stanie poświęcić się dla zysku? Zdecydować się na fałszywe małżeństwo, zwykłą farsę mającą trwać kilka miesięcy, aby uzyskać na tym biznesowe korzyści? Weston King poczuł się przyparty do muru i aby wzmocnić pozycję firmy "Rich Inc" w której jest wspólnikiem, zdecydował się poślubić zupełnie obcą mu kobietę. Mężczyzna wiele zawdzięcza swojemu przyjacielowi Donovanowi, dlatego ze względu na niego, postanawia zawrzeć układ korzystny dla obu stron. Elizabeth również ubije na tym niezły interes. Aranżowane małżeństwo pozwoli jej przejąć największą spółkę medialną, która wcześniej znajdowała się w rękach jej ojca. Jeśli nie wyjdzie za mąż teraz, "Dyson media" oficjalnie stanie się jej dopiero, gdy skończy dwadzieścia dziewięć lat. Na to jednak nie może sobie pozwolić, gdyż jej kuzyn sukcesywnie niszczy spuściznę kobiety. Weston i Elizabeth decydują się na nieskomplikowany układ, który ma być idealnym rozwiązaniem zapewniającym im ogromne korzyści. Ale czy taki banalnie prosty plan może się udać, jeśli dwójka osób od początku czuję wobec siebie tylko i wyłącznie silną niechęć? Czy nienawiść w ich przypadku z czasem przerodzi się w pożądanie, a może i miłość? W końcu przez długi czas będą musieli udawać parę oraz przekonywać najbliższych, iż darzą się szczerą miłością. A czasami plącząc się w sieci kłamstw istnieje szansa, że się pogubimy. W pewnym momencie zdamy sobie sprawę, iż to co robimy i mówimy nie jest tylko na potrzeby przedstawienia, lecz słowa i gesty, jakimi darzymy drugą osobę są szczere, płynące ze środka naszego serca... . Laurelin Paige to autorka, której twórczość od samego początku budziła we mnie mieszane uczucia. Miałam okazję poznać kilka jej książek i wspominam je raczej jako przeciętne oraz mało wybitne. Postanowiłam, jakiś czas temu, że już więcej powieści autorstwa tej Pani nie znajdzie się w mojej biblioteczce, ale przełamałam się i tak oto dałam jej ostatnią szansę. Miałam nadzieję, że tym razem będę zadowolona z lektury, że spełni ona moje oczekiwania, jednak mówię to z wielkim smutkiem, ale żałuję, iż zdecydowałam się poznać "Grzesznego zdobywcę". Historia Westona i Elizabeth niczym mnie nie zaskoczyła. To po prostu taka powieść erotyczna, z oklepaną i schematyczną fabułą, jakich wiele na rynku wydawniczym. Przeczytałam i za chwilę zapomniałam o czym była. Weston to typowy bogaty i przystojny kawaler oraz udziałowiec najlepszej agencji reklamowej. Stałe związki z kobietami nie są jego mocną stroną. Zdecydowanie woli relację na jedną noc. Wiadomość o biznesowym układzie, jaki ma zawrzeć od początku jawi mu się jako nieśmieszny żart. Ale gdy pierwszy raz widzi Elizabeth w głowie kiełkuje mu się myśl, że to może się udać. Kobieta jest inteligentna, a do tego olśniewająca. Potrafi się postawić, gdy wymaga tego sytuacja. Chcę się uczyć, zgłębiać wiedzę na temat biznesu, aby przejąć imperium zmarłego ojca. Na początku ta dwójka wprost się nienawidzi, trudno im wytrzymać w swoim towarzystwie choćby parę chwil. Z dnia na dzień, jednak coraz bardziej coś ich do siebie przyciąga. Między nimi wytwarza się pikantna atmosfera pełna elektryzującego pożądania. Tak oto aranżowany związek, z czasem przeradza się w prawdziwe uczucie... Ale czy na pewno? A może ich reakcje, potyczki słowne, gesty to kolejne przedstawienie? Wiele autorek udowodniło już, że można napisać dobry erotyk bez nadmiaru wulgaryzmów i niesmacznych scen seksu. Jednak Laurelin Paige mogę wręcz nazwać królową tekstów wywołujących we mnie mdłości. Bohaterki jej książek co kilka stron mają mokre majtki, a mężczyźni za ciasne spodnie w kroku. Jak widzę takie określenia, to mam ochotę bynajmniej rzucić lekturą i już do niej nie wracać. W "Grzesznym zdobywcy" spotkamy między innymi wulgarne teksty typu: "ws*dź mi", "Jesteś na mnie zły? Może i jestem, ale poru****y się i już nie będę". Nie będę już pisać, jakie uczucia wywołują we mnie takie prostackie określenia. Jak na erotyk przystało, scen erotycznych tutaj nie brakuje. Jest ich jednak trochę mniej niż w poprzednich powieściach autorki z czego ogromnie się cieszę. Aczkolwiek pewien moment, gdy bohaterowie robili niegrzeczne rzeczy w klubie, na oczach innych był po prostu obleśny, wręcz niesmaczny. Bywały też chwilę, gdy miałam deja vu, gdyż wiele faktów z tej części jest nam doskonale znanych z "Kuszącego duetu" czyli historii Donovana i Sabriny. Cała opinia na Instagramie @werka_books\n24-09-2020 o godz 23:06 Anonim dodał recenzję:\nJest w romansach biurowych coś, co do nich niewątpliwie przyciąga. Nie mam pojęcia, czy to ten dreszczyk emocji związany z pracą, czy też jakieś ,,pracownicze intrygi", zakazane relacje. W każdym bądź razie romanse biurowe to jeden z typów książek, które naprawdę lubię. Miałam nadzieję, że powieść Paige, jakby nie było autorki ,,Pierwszego dotyku" zrobi na mnie jakie większe wrażenie. I owszem jest całkiem dobrze, ale jakichś fajerwerków nie było. Zdecydowanie spodziewałam się czegoś więcej. By objąć jak najszybciej firmę swojego ojca Elizabeth musi jak najszybciej się ożenić. W zamian za wzmocnienie pozycji firmy na europejskim rynku, za namową swojego przyjaciela Weston King postanawia poślubić młodą dziedziczkę. Oboje się nie znoszą, ale z każdym dniem to zaczyna się niebezpiecznie zmieniać. Ile to już razy czytałam o ,,małżeństwie z przymusu" ? Tym razem małżeństwo wcale nie będzie bardzo prostym rozwiązaniem. Elizabeth to młoda kobieta, która niedawno co skończyła studia. Jest ambitna, mądra, choć niestety minusem jest, że kompletnie nie zna się na prowadzeniu biznesu. Zanim zdążyła pójść na studia z tej dziedziny, jej ojciec zmarł zostawiając jej cały spadek, włączając w niego firmowe imperium Dyson Media, ale pod warunkiem, że ukończy 29 lat, albo wyjdzie wcześniej za mąż. By jej kuzyn nie zniszczył firmy postanawia znaleźć jakiś sposób na to, by jak najszybciej przejąć firmę. I oczywiście pozostaje jej tylko szybki ożenek. Chętny - Weston King - znajduje się bardzo szybko, ale nie ma niczego za darmo. Ma ona przekazać mu udziały w oddziale firmy zajmującym się reklamą. Elizabeth i Weston są jak ogień i ... ogień. Trafiła kosa na kamień. oboje są uparci, wiedzą czego chcą i nie przyjmują kompromisów. Na dodatek nie pałają do siebie za dużą sympatią i jak możecie się spodziewać nieustannie się kłócą. Ta dwójka bohaterów naprawdę mi się spodobała. Elizabeth to tak silna kobieta, że po prostu od pierwszej strony wiedziałam, że ją polubię. Natomiast Weston na pewno jest nieco inny niż bohaterowie romansów, do których zdążyliśmy się przyzwyczaić. Jest oczywiście poważny, dąży do celu, ale nie jest przy tym pracoholikiem. Pamiętam, jak Laurelin Paige niemalże zaskoczyła mnie w serii Pierwszy i ostatni. Być może na mój odbiór tej powieści ma fakt, że seria Seksowny Duet łączy się niejako z serią Kuszący Duet. Tak, przyznam szczerze, że nie wiedziałam o tym, gdy sięgałam po tę historię. Jednakże, jakby nie było seria Seksowny Duet jest oddzielnym ,,tworem", więc myślę, że spokojnie można ją oceniać, jako oddzielną historię. Na pewno muszę pochwalić Paige za lekki język, książkę czyta się naprawdę szybko, choć gdzieś w połowie zaczęła mnie nużyć i tak do niemal samego końca, gdzie naprawdę byłam w lekkim szoku, na tyle, że chciałam mieć ,,na już" drugą część. Książki dla kobiet mają to do siebie, że uczucie między bohaterami rozwija się w nich raczej powoli. Tutaj też nie jest inaczej. Tyle, że naprawdę mamy tu tak ognistych bohaterów, że ciężko nie przyznać, że są po prostu idealnie dopasowani. Ich poczucie humoru mnie bawiło, choć były tu też momenty, że po prostu wkurzałam się na nich za to, co robili. Czasami po prostu zachowywali się jak dwójka małych rozwydrzonych dzieci, którym nie można niczego przetłumaczyć. Nie można jednak zaprzeczyć - chemia pomiędzy Elizabeth a Westonem jest naprawdę ogromna. Tutaj aż lecą iskry. A gdy dodamy do tego upartość dwójki bohaterów, otrzymamy naprawdę idealną mieszankę wybuchową. Niejako, że ta seria łączy się z serią Kuszący Duet, to tez mamy tutaj Sabrinę i Donovana, których losy przeplatają się, a właściwie uzupełniają się z historią opisaną w serii Seksowny Duet. ,,Grzeszny zdobywca" to powieść dla znających serię Kuszący Duet lektura obowiązkowa, ale jestem przekonana, że i osoby, które chcą przeczytać historię Elizabeth i Westona znajdą w niej na pewno idealną rozrywkę. To nowość, która między innymi dzięki docinkom bohaterów sprawi, że nie raz się uśmiechniecie. Lekka lektura wprost idealna na jesienne wieczory. Mi zabrakło w niej kilku elementów, myślałam, że autorka kilka rzeczy rozegra w niej zupełnie inaczej. Jednak z pewnością Ci, którzy uwielbiają takie lekkie historie będą usatysfakcjonowani. Mi nie pozostaje nic innego, jak czekać na drugą część i mam nadzieję, że jak najszybciej poznam dalsze losy głównych bohaterów. Całą recenzję przeczytasz na blogu http://mojswiatliteratury.blogspot.com/2020/09/laurelin-paige-grzeszny-zdobywca.html\n21-11-2020 o godz 10:15 GirlsBooksLovers dodał recenzję:\n„Po raz drugi w ciągu zaledwie paru minut poczułem się obrażony. Kobiety zwykle nie reagowały na mnie lekceważąco. Nie przyglądały mi się obojętnym wzrokiem i nigdy nie przyprawiały mnie o zwątpienie. Powinna obrzucić mnie dłuższym spojrzeniem. Choćby dla zasady, żeby mi się przypodobać. W końcu to ja wyświadczyłem przysługę wszystkim tu zebranym – włącznie z nią.” Czy wszyscy uwierzą w ich aranżowane małżeństwo? Czy Elizabeth i Weston poczują do siebie coś więcej? „Zadrżałam wbrew własnej woli. Dołeczki w jego policzkach były takie grzeszne... Rozpraszające, niepokojące i po prostu niegrzeczne. Próbowałam zachować się racjonalnie i uratować całą tę farsę, a tymczasem on zachowywał się, jakby nie mógł się już jej doczekać. Ja nie byłam jeszcze nawet pewna, czego oczekiwał.” Twórczość Laurelin Paige jest mi bardzo dobrze znana. Jedne jej powieści podobały mi się, inne trochę mniej. Gdy zobaczyłam „Grzesznego zdobywcę”, zastanawiałam się, do której kategorii się zaliczy, moich ulubionych, nielubianych czy neutralnych. Tę propozycję mogę zdecydowanie zaliczyć do udanych. Bardzo podobał mi się pomysł na fabułę i to jak została poprowadzona akcja oraz zachowanie bohaterów względem siebie. Może i jest to jedna z banalnych, jednak fajnych historyjek, które sprawiają, że czytelnik w pełni może się przy niej zrelaksować i spędzić przyjemne chwile. Dostajemy humor, troszkę sarkazmu i sprzeczek, co daje wprost idealne połączenie. Jest to taka powieść, która pomaga się odprężyć i jak ja to mówię „odmóżdżyć” :).Autorka pisze językiem prostym i spójnym , a także wprowadziła moją ukochaną dwutorową narrację, dzięki czemu poznałam szczegółowo rozterki i uczucia bohaterów. Drażniło mnie troszkę to, jak wzajemnie robili sobie na złość i pomimo obustronnej niechęci to, co działo się w ich głowach to niezły rozpizdziel. Pani Paige przeniosła nas do świata pełnego pożądania, seksualnego napięcia i ten ich układ, który sama jestem ciekawa czy się uda. Przedstawiona tu opowieść już od pierwszych stron nas intryguje i sprawia, że czytelnik chce jak najszybciej skończyć tę książkę i dowiedzieć się, jakie będzie jej zakończenie, czy uda się bohaterom zrobić wszystkich w bambuko i wyprowadzić w pole tych, co trzeba. A zakończenie nieźle zaskakuje i sprawia, że czytelnik od razu ma chęć sięgnąć po kolejny tom, aby poznać dalsze losy bohaterów. Jeżeli chodzi o Elizabeth, to odnoszę wrażenie, że troszkę zachowuje się jak rozpieszczona dziunia i snobka, ale jednak to tylko pozory, w głębi duszy jest całkowicie inną osobą. Natomiast Weston to playboy jakich mało, ale uwielbiam go i te jego teksty i pewność siebie. Jest bez wątpienia jedną z najbarwniejszych tu postaci. Donovan to kawał ch... dziada, coś czuję, że jeszcze nieźle on namiesza i sprawi wiele kłopotów. Na tym zakończę moją recenzję, jeśli szukacie lekkiej i przyjemnej lektury na wieczór przepełnionej mnóstwem pożądania, tajemnic, intryg i kłamstw, dopełnioną odpowiednią dawką humoru, zachęcam Was do sięgnięcia po tę powieść, gwarantuję, że spędzicie przy niej miło czas. Ja czytając ją, świetnie się bawiłam i z ogromną przyjemnością, już za chwilę sięgnę po drugi tom, aby dowiedzieć się co będzie dalej. A Wam gorąco polecam poznanie twórczości Laurelin Paige, niekoniecznie musicie zaczynać od tej propozycji, aczkolwiek na pewno warto ją poznać. Gorąco polecam! Paula https://girlsbookslovers.blogspot.com/2020/11/laurelin-paige-grzeszny-zdobywca.html\n22-09-2020 o godz 19:49 books_holic dodał recenzję:\nhttps://www.instagram.com/books_holic/ Nie jest tajemnicą, że z twórczością Laurelin Paige znam się bardzo dobrze i od jakiegoś czasu jestem na bieżąco. Nie ma książki, której nie przeczytałam, o ile została wydana w Polsce. Więc oczywistością było, że książkę „Grzeszny zdobywca” muszę przeczytać. Tym bardziej, że historia Westona i Elizabeth miała swój początek w serii „Kuszący duet”, który też czytałam. Nie mogłam więc postąpić inaczej i w końcu sięgnęłam po tę pozycję. I przyznam szczerze, że na początku czułam lekki zawód. Akcja w „Grzeszny zdobywca” zaczyna się mniej więcej w tym samym czasie co książka opisująca losy Donovana i Sabriny, przez co sporo faktów było mi już znanych. Niekiedy były też opisane te same wydarzenia, więc jakoś nie mogłam się wciągnąć w tę historię, bo już wiedziałam, co się będzie działo. Odnosiłam nawet wrażenie, że ta książka jest dopełnieniem serii „Kuszący duet”. Po raz pierwszy, odkąd czytałam coś spod pióra Laurelin Paige czułam, że to nie to i byłam zawiedziona. Pozostawała mi tylko nadzieja, że „Grzeszne gierki” wniosą coś nowego i odświeżającego, co nie będzie nam znane z poprzedniej serii. Potem jednak wszystko się zmieniło. Pojawiła się jakaś tajemnica, która jeszcze nie została wyjaśniona i wzbudziło to moją ciekawość. Jednak tego, co na koniec zafundowała autorka, choć może to oryginalne nie było, to jednak w ogóle się nie spodziewałam i na pewno mogę powiedzieć, że element zaskoczenia był. Tak samo jak wątek hate-love, choć nasi bohaterowie raczej wzajemną niechęcią i złośliwością próbowali ukryć to, jak bardzo się pożądają, bo chemia między Westonem a Elizabeth była jak najbardziej wyczuwalna. Bardzo też oboje polubiłam, byli też fajnym duetem. Zarówno wtedy, jak się kłócili, co było całkiem zabawne, jak i wtedy, kiedy już zaczęli się jako tako dogadywać. I cieszę się, że mamy perspektywę ich obojga. Bardzo mnie cieszy fakt, że drugi tom już niedługo zostanie wydany, bo po tym, co Laurelin zafundowała na koniec jestem bardzo, bardzo ciekawa tego, co się wydarzy dalej. I tego na pewno się nie dowiedziałam z serii „Kuszący duet”. I swoją drogą obie te historie są od siebie różne. Ta jest na pewno delikatniejsza i brak tu brutalności, więc pewnie znajdzie więcej zwolenników. Tak jak na początku kręciłam nosem, to ostatnimi rozdziałami zostałam kupiona. Podobało mi się też to, w jaki sposób autorka ujęła relację między Elizabeth i jej rodziną. To było świetne i takie… słodkie na swój sposób. Niby nic istotnego do historii to nie wniosło, ale cieszę się, że tam to się pojawiło, bo jednak dodało czegoś tej książce. Więc jak najbardziej wam polecam, chociaż ostrzegam, że trochę faktów już wam będzie znanych. Chociaż dla osób, które nie znają historii Donovana i Sabriny, seria „Seksowny duet” może zostać odebrana od początku w pozytywny sposób. Mam nadzieję, że udało mi się was przekonać i moja opinia wam pomogła.\n27-09-2020 o godz 14:31 Karolina Koziar dodał recenzję:\n"Nie musiałem się zbytnio wysilać, by zdobywać kobiety. W Elizabeth Dyson odnalazłem jednak wyzwanie, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyłem" Donovan nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć upragniony cel. Tak jest również przy chęci połączenia Dyson Media z własną firmą reklamową Reach Inc, aby dać mu pozycję najsilniejszą na rynku. A tak się składa, że obecny jej właściciel zmarł zostawiając Córce w spadku fortunę i firmę JEŚLI ta skończy 29 lat i włoży na palec obrączkę. Tym razem mężczyzna wkręca do tego zadania jednego ze swoich przyjaciół- Westona Kinga, który -nie oszukujmy się- znany jest ze swych jednorazowych podbojów nawet w sieci. Niestety wielkim nieprzyjacielem okazał się też czas. W chwili obecnej władzę na Dyson Media sprawuje Darrell -kuzyn Elizabeth, który kawałek po kawałku sprzedaje fortunę i majątek rodzinny jak cieplutkie bułeczki.... Czy aranżowane małżeństwo, na którego szali stoi dobre imię firmy i gruba kasa ma szansę utrzymać się w tajemnicy? Aby przekonać wszystkich zainteresowanych do jego autentyczności oboje muszą się bardzo postarać. Jak wiele (oprócz swoich charakterów) będą musieli znieść bohaterowie żeby nie pozabijać się nawzajem? Oboje mają bardzo dużo do stracenia- czy zaryzykują? Ostatnio mam pecha w zakończeniach historii. Kolejny raz zostajemy zmuszeni do czekania na ciąg dalszy lecz tym razem do kwestia paru dni gdyż kontynuacja przewidziana jest jeszcze na ten miesiąc. Wybierając ulubionego bohatera dalej zostaję przy Donovanie, ale jestem przekonana, że Weston złamie wiele czytelniczych serc. Jego postać jest seksowna, przystojna, zabawna, zadziorna i charakterna. Szybko wprowadzał kobiety w stan upojenia emocjonalnego nawet gdy tylko stał obok. Sama Elizabeth też nie jest cichą myszką, która da sobie w kaszę dmuchać. Zadbana, zorganizowana, piękna. Jednak to właśnie jej zachowanie w wielu kwestiach i stawianie wszystkiego "na swoim" w pewnym momencie mnie irytowało. Czekałam na jakiś komromis z jej strony, czy się doczekałam? Nie powiem, ale zapraszam do lektury, aby poznać te wirujące pożądanie przed którym oboje się tak bronią.\n13-01-2021 o godz 10:50 Katarzyna dodał recenzję:\nDwoje obcych sobie ludzi, jeden cel i aranżowane małżeństwo. Czy to ma jakąkolwiek szanse się udać? Gdy Elizabeth dowiaduje się, że póki nie wyjdzie za mąż nie może przejąc firmy po ojcu jest załamana. Wtedy z zaskakującą propozycją przychodzi do niej Donovan – przyjaciel i wspólnik Westona. Weston King jest playboyem i zmienia kobiety jak rękawiczki. Tylko to się skończy gdy jego wspólnik złoży mu propozycję nie do odrzucenia i będzie musiał poślubić Elizabeth. Obie strony mają dużo do zyskania ale i do stracenia. Czy dwoje obcych ludzi może stworzyć parę na pokaz? Czy będą wstanie nabrać wszystkich dookoła? Czy w tym szalonym planie może pójść coś nie tak? Czy można pokochać kogoś kto miał być tylko środkiem do celu? I jak poradzą sobie z tym uczuciem? ”Nie potrafię przebywać z nią w jednym pomieszczeniu, bo natychmiast zaczynamy się kłócić. A najgorsze i to absolutnie, jest to, że pomimo iż jej nie znoszę i muszę z nią marnować czas na planowanie ślubu i udawanie narzeczonych, nadal mam ochotę zerwać z niej ciuchy i zapewnić jej najlepszy orgazm w życiu. Na dodatek miesza mi w głowie i w życiu zawodowym. Jakim cudem można być tak atrakcyjną kobietą i jednocześnie taką suką?” Ale najpierw będą musieli dogadać się między sobą, a piękna, pyskata, silna i z ognistym charakterkiem Elizabeth nie ułatwi tego zadania im obu. Zresztą Weston również nie będzie spokojniejszy. Oboje będą działać na siebie jak płachta na byka. Tych bohaterów od razu polubicie, tak jak ja. Jak zaczęłam czytać to nie mogłam się oderwać od niej. Od początkowej nienawiści i niechęci do miłości jest jeden krok, tylko po drodze będą musieli pokonać przeszkody i uwierzyć że to się uda. „Grzeszny zdobywca” to ciekawa historia, pełna humoru, emocji, tajemnic, poznawania siebie nawzajem i budowania relacji, budzących się uczuć, pożądania, namiętności i seksu. Gdy w końcu udaje się im zrobić krok do przodu od razu cofają się o trzy w tył. Coś co miało być proste znowu się skomplikuje. Zakończenie zaskoczyło mnie i jestem ciekawa jak potoczą się ich losy w drugim tomie.\n25-09-2020 o godz 19:55 Adriana Mazurkiewicz dodał recenzję:\nWestona i Elizabeth poznałyśmy już w poprzedniej serii Laurelin Paige - Kuszący Duet. O Westonie Kingu dowiedziałyśmy się nawet sporo, ale o Elizabeth informacji praktycznie nie było. Dlatego cieszę się, że powstała seria Seksowny Duet o historii tej dwójki. Schemat aranżowanego małżeństwa może i jest przewidywalny, ale "Grzeszny zdobywca" spośród innych wyróżnia to, że przeplatają nam się tutaj dwie historie. Tak, jak w "Perwersyjnym bogaczu" i "Perwersyjnej miłości" mogliśmy sobie "spojrzeć" na Westona i Elizabeth, tak w "Grzesznym zdobywcy" i "Grzesznych gierkach" dostajemy nieco inne spojrzenie na Donovana i Sabrinę. Tworzenie różnych serii i powiązywanie ich ze sobą poprzez bohaterów jest coraz częstsze, lecz w tym przypadku mamy do czynienia z dwoma historiami toczącymi się równolegle - dlatego chwała Wydawnictwu Kobiecemu, że nie kazali nam zbyt długo czekać no kolejne tomy! W poprzedniej serii można było odnieść wrażenie, że Elizabeth to bogata, wyniosła panienka, która chce przejąć firmę ojca. Jednak kiedy poznamy ją trochę lepiej, okazuje się, że całkiem fajna z niej babka. Nie dziw, że zaczyna wzbudzać w Westonie Kingu coraz mocniejsze, bardziej skomplikowane uczucia. Ta dwójka w gruncie rzeczy przechodzi przyspieszony kurs bycia w związku. Sprzeczają się, drażnią, irytują, a jednocześnie zaczynają się coraz lepiej czuć w swoim towarzystwie. Nie potrafią być jednak ze sobą szczerzy, a wiecznie przypominający o biznesowej umowie Donovan, dodatkową mąci im w głowach. Kiedy nadchodzi dzień ślubu, życie rzuca im pod nogi kolejną przeszkodę. Czy sobie z nią poradzą? Z odpowiedzą na to pytanie musimy poczekać na "Grzeszne gierki". Czy przed lekturą "Grzesznego zdobywcy" obowiązkowo należy sięgnąć po "Perwersyjnego bogacza" i "Perwersyjną miłość"? Cóż, co prawda są to dwie różne serie, jednak bez przeczytania Kuszącego Duetu możesz troszkę się gubić lub nie do końca wiedzieć, o co chodzi w konkretnej sytuacji - polecam zatem zapoznać się z historią Donovana i Sabriny, zanim zagłębisz się w opowieść o Westonie i Lizzie.\n06-10-2020 o godz 13:07 Dominika Oszczęda dodał recenzję:\n“Tylko pocałunek, a czułam się, jakby odkrywał moje tajemnice, których nawet ja sama nie znałam.” Laurelin Paige uwielbiam odkąd w moje rączki wpadł Perwersyjny Bogacz. Od tamtej pory książki Laurelin pochłaniam na raz i nie mogę się od nich oderwać. Ta historia jest niesamowita w najbardziej szalony sposób. Bohaterowie doprowadzali mnie do szału, fabuła była więcej niż przyjemna i na całe szczęście nie musiałam długo czekać na drugi tom, który również już jest za mną, jednak o nim opowiem wam trochę później. Weston King jest dosłownie królem, królem kobiet na jedną noc pozostawieniem ich. Kochał swoje życie, swoją rozwijającą się firmę i kochał to, że jest kawalerem. Jednak jego partner biznesowy ma inny pomysł na to, jak jeszcze bardziej rozwinąć firmę. A jest to zaaranżowane małżeństwo. Zna kogoś, kto potrzebuje męża, a ich ślub byłby korzystny dla obu stron. Tyle że Weston miał swoje własne plany, na wciąż niezbyt pewną przyszłość. I na pewno nie było w nich fałszywego małżeństwa. Ale czego nie robi się dla firmy, prawda? Elizabeth Dyson jest uprzywilejowaną księżniczką. Nigdy nie pracowała i już z całą pewnością nie ma pojęcia o tym, jak prowadzić firmę. Ale Beth jest mądra, uczciwa i na pewno nie zostawi dziedzictwa w rękach kogoś, kto nie jest honorowy. Aranżowane małżeństwo nie było tym, do czego dążyła, ale było jedyną odpowiedzią na jej modlitwy. Co jakiś czas musi sobie tylko przypomnieć fakt, że związek z Westonem to fikcja. Czytanie historii Elizabeth i Westona, walczących z nieuniknionym było dosyć zabawne. Ich chemia była szalona, a walka na zmysły wykreowana wyśmienicie i z humorem. Zachowywali się czasem jak małe dzieci, zwiększając dystans między sobą i zarazem dbając o to aby ich związek pozostał jak najbardziej fikcyjny. Ale wszystko co czuli, oraz to, czego doświadczyli, było realne. Byli na drodze do czegoś pięknego, czegoś tak autentycznego i nieoczekiwanego. Kocham każdą część tej książki a jej zakończe sprawiło, że od razu musiałam mieć drugi tom w rękach! Gorąco polecam!\n20-10-2020 o godz 22:28 _karola_reads_books_ dodał recenzję:\nWeston King jest wspólnikiem i przyjacielem Donovana, któremu sporo zawdzięcza. Ma u niego dług i aby go spłacić godzi się na pewien układ. Tak naprawdę nie do końca mu to odpowiada, na dodatek musi żyć w celibacie co w jego przypadku jest bardzo trudne. Jednak dzięki temu wzmocni pozycję swojej firmy. Mężczyzna mam wziąć ślub z niejaką Elizabeth. Dla niej to też szansa na przejęcie firmy po ojcu, który postawił warunek. Jeśli nie wyjdzie za mąż, firma stanie się jej własnością dopiero gdy skończy dwadzieścia dziewięć lat. Kobieta jednak obawia się, że jeśli tego nie zrobi z firmy niewiele zostanie. Kiedy Weston pierwszy raz widzi Elizabeth, zapiera mu dech w piersiach. To bardzo piękna kobieta na dodatek czuje, że jest szalenie inteligentna co dodatkowo go pociąga. Początki są bardzo trudne, para ciągle się sprzeczna. Aby cała sytuacja była wiarygodna dla otoczenia przed ślubem muszą u siebie pomieszkiwać, chodzić na randki i zachowywać się jak normalna para. Chemia między nimi jest coraz bardziej wyczuwalna, chwilami świadomie robią sobie na złość. Czy przekroczą granice którą sami sobie wyznaczyli? Czy ślub dojdzie do skutku? Czy Izzy i Westonowi uda się wszystkich oszukać? Czy oby na pewno udają swoją miłość? Z tą książką spędziłam przyjemne chwilę, cieszę się, że wstrzymałam się z czytaniem do wydania drugiego tomu. Chociaż historia była dość przewidywalna, to jednak fajnie mi się ją czytało i oceniam pozytywnie. Dało się wyczuć chemię między bohaterami choć Izzy niczego nie ułatwiała Westonowi i chwilami była prawdziwą jedzą co doprowadziło go do flustracji. On natomiast był dla niej niezłym dupkiem i czasem miałam ochotę urwać mu jaja.\n08-10-2020 o godz 11:29 kit_katbooks dodał recenzję:\n„Grzeszny zdobywca”, to Pierwszy część serii Seksowny duet. Powiem wam, że bałam się sięgnąć po nią, ponieważ wcześniejszą seria, a raczej jej pierwsza część, całkowicie mi nie podeszła. Na szczęście, ta książka, była o niebo lepsza. Westona Kinga, poznałam właśnie w poprzedniej części, jego postać podobała mi się i w tej części również, znaleźliśmy nic porozumienia. Aranżowany ślub raczej nie należy do przyjemnych okoliczności, tym bardziej, kiedy okazuje się, że kobieta, którą ma poślubić, nie jest płochliwą łanią, a kobietą, która ma swoje zdanie i potrafi się postawić. Elizabeth nigdy nie przypuszczała, że aby ratować firmę, którą zostawił jej ojciec, będzie musiała uciekać się, do takich chwytów. Pocieszające było tylko to, że King był przystojny i całkiem w jej guście, więc ta farsa mogłaby się udać. Mogłaby, gdyby naprawdę była farsą. Tych dwoje rozpoczęło wspólną grę, która jak się okazuje, była trudniejsza, niż przypuszczali. Wzajemny pociąg fizyczny, wszystko utrudniał. Oboje dorośli, postanowili wejść w ten układ na 100%,tylko co z tego wyniknie? Czy Weston King jest gotowy do poświęceń? Czy Elizabeth, pójdzie na ustępstwa, a może dla niej liczy się tylko odzyskanie firmy? Może nie była to książka, przy której nie mogłam złapać oddechu, ale było przyjemnie. Zabawna historia, z dwójką bohaterów, którzy umilili mi wieczór. Jestem bardzo ciekawa, jak rozwinie się relacja Westona i Elizabeth, bo zanosi się, na prawdziwy ognień. Tylko czy coś ocaleje z tych płomieni? Możliwe, że pozostaną zgliszcza, z których nic nie da się uratować. Myślę, że ta książka, może się wam spodobać.\n09-10-2020 o godz 19:21 mopsowe.czytanie dodał recenzję:\n~Donovan nigdy nie żartował jeśli chodziło o interesy. Tak samo było i tym razem, kiedy oświadczył Westonowi, że dla dobra interesów będzie musiał się ożenić. Dla mężczyzny, który uwielbia kobiety i niezobowiązujący seks takie rozwiązanie nie wchodziło w grę. Niestety dług jaki posiadał wobec wspólnika nie pozwolił mu zakwestionować tej propozycji. Małżeńska oferta była również bardzo korzystna dla przyszłej panny młodej. Dzięki takiemu posunięciu będzie mogła szybciej odziedziczyć spadek po ojcu i objąć władzę w Dyson Media jednocześnie uniemożliwiając dalszą jej sprzedaż. Podczas pierwszego spotkania dochodzi do spięcia między przyszłymi małżonkami, które tylko utwierdza obojga, że zadanie wcale nie będzie łatwe do wykonania. Miotają nimi sprzeczne uczucia, z jednej strony mają ochotę skręcić sobie kark, a z drugiej zaciągnąć do sypialni i nigdy z niej nie wychodzić. Czy starcie dwóch dominujących osób może się dobrze skończyć?Jak obcy sobie ludzi mają przekonać najbliższych, że łączy ich głębokie uczucie i kochają się na zabój? ~W tej książce nie brakuje ani humoru, ani namiętności. Już od pierwszych stron wciągnęłam się w historię małżeństwa na niby, a lekki styl autorki sprawił, że przeczytałam ją w jeden wieczór. Potyczki Elizabeth i Westona bawiły mnie do łez. Oboje urodziwi, inteligentni i piekielnie uparci. Iskrzyło między nimi na każdym kroku. A kiedy do tego wszystkiego dołączyły tajemnice, zrobiło się jeszcze ciekawiej. Zaskakujące zakończenie spowodowało, że koniecznie muszę przeczytać kolejną część.\n30-11-2020 o godz 19:16 Molikowo dodał recenzję:\nGrzeszny zdobywca to pierwsza część seksownego duetu ,który już za mną. Książka jest o dosyć skomplikowanej treści ,która wprowadza nas w świat korporacji i by zdobyć jeszcze większą pozycję na rynku postanawia wdrożyć pewien plan. Plan aranżowanego małżeństwa pomiędzy firmą Donovana ,a Elizabeth. To te firmy dzięki fuzji mogą zyskać o wiele więcej. Weston to istny kobieciarz i niesamowity przystojniak ,który nie odmówi żadnej kobiecie. Dla niego liczy się zaspokojenie żądzy. Żadne uczucia nie wchodzą w grę. Lecz kiedy pewnego dnia jego wspólnik i przyjaciel Donovan oznajmi mu ,że będzie musiał się ożenić ,nie jest tym faktem zadowolony. Jego wybranka Elizabeth jest piękna rudowłosą kobietą ,która przejmie niedługo firmę swego ojca. Lecz jest pewien warunek musi skończyć 25 lat i wyjść za mąż. Dzięki temu będą mogli połączyć obie agencje. Niestety jest ktoś kto będzie chciał im zaszkodzić. Czy uda się im oszukać ludzi , przyjaciół czy też rodzinę? To tak naprawdę się wydarzy? Książka ma bardzo dobrze wykreowany świat. Czas ,miejsce czy bohaterowie są po prostu na swoim miejscu. Uwielbiam naszych bohaterów ,gdyż ich wybuchowe charaktery są jak petarda gotowa do wybuchu. Moje odczucia są mieszane ,bo koniec książki po prostu zwalił mnie z nóg. Autorka wie jak trzymać w napięciu czytelnika. I kiedy po pierwszej części będziecie na kacu ,to jak najszybciej musicie sięgnąć po drugą część. Wkroczcie do świata biznesu i niewypowiedzianej miłości ,która jest dosyć skomplikowana.\n09-04-2021 o godz 13:54 Lukrecja84 dodał recenzję:\n🔞„GRZESZNY ZDOBYWCA”🔞 Laurelin Paige Wydawnictwo Kobiece Co powiecie na temat aranżowanych małżeństw? Weston King musi poślubić Elizabeth dla korzyści majątkowych. Elizabeth przez niesprawiedliwy testament ojca, żeby ratować rodzinną firmę musi wyjść za mąż. Czy aranżowane małżeństwo będzie idealne? Czy w ogóle do niego dojdzie? Kim tak naprawdę jest Weston? Czy jego zamiary są takie same jak Elizabeth? Przekonajcie się sami. W książce nie brakuje gorących, erotycznych scen a także zwrotów akcji. Znajdziecie tutaj piękne panie i przystojnych mężczyzn. Bohaterowie są wyraziści. Czy bylibyście w stanie wyjść za mąż/ożenić się tylko dla korzyści majątkowych? A może żyjecie w podobnym związku jak Elizabeth i Weston? On jest starszy ona młodsza. „Grzeszny zdobywca” jest pierwszym tomem serii „Seksowny duet”. Powieść przeczytałam w jeden wieczór. Historię poznajemy z perspektywy dwóch bohaterów Westona i Elizabeth. To jest dobre rozwiązanie, ponieważ mogłam poznać lepiej bohaterów. Czytać co w danym momencie myślą i robią, a także co aktualnie kombinują. Jak myślicie takie małżeństwo może być udane? Czy raczej totalna klapa? Polecam „Grzesznego zdobywcę” wszystkim czytelnikom 21 plus, którzy uwielbiają powieści erotyczne.\n14-10-2020 o godz 18:02 (Nie)czytam_w_papierze dodał recenzję:\nAutorka uwiodła mnie serią "Kuszący duet" i "Gliniarzem" . Jej historie są lekkie w czytaniu, bardzo zmysłowe i pikantne, a przede wszystkim klasyczne, połączone z fajną intrygą bądź przeciwnością dnia codziennego. Bohaterów tej części znam już właśnie z cyklu o perwersyjnym bogaczu. I jak moje wyobrażenie o Westonie Kingu nie uległo praktycznie zmianie, tak Elizabeth zaskoczyła mnie jednak bardzo pozytywnie. Relacja tych dwojga zrodziła się z prostego układu. Każdy miał zdobyć pewne korzyści. Firma Westona agencję reklamową, a Elizabeth chciała odzyskać swój majątek i przejąć spółkę nieżyjącego ojca. Wzajemna niechęć tych dwoje stopniowo zaczyna przybierać całkiem inny obrót. Na jaw wychodzą też pewne nieoczekiwane sprawy z przeszłości tych dwojga. Jakie będzie ich rozwiązanie? Tego dowiem się dzisiejszego wieczoru w drugim tomie. Z uwagi na to, że to całkiem niezła pozycja, przez którą się płynie, a czytanie to sama przyjemność, polecam ją zdecydowanie na te długie jesienne wieczory. #cytatksiążki "To był tylko pocałunek, a miałam wrażenie, jakby mnie rozbierał. Tylko pocałunek, a czułam się, jakby odkrywał moje tajemnice, których nawet ja sama nie znałam. Tylko pocałunek, a pragnęłam, by trwał wiecznie."\n30-09-2020 o godz 21:41 Zaczytana Anielka dodał recenzję:\nGRZESZNY ZDOBYWCA - LAURELIN PAIGE 🍂Moja ocena: 5/10 🍂Data wydania: 26.08.2020 🍂Wydawnictwo: Kobiece Jak tylko zaczęłam czytać tę książkę to byłam dość zadowolona, bo historia zaczyna się w tym samym czasie co „Perwersyjny bogacz”, czyli historia Sabriny i Donovana, a już tam relacja Elizabeth i Westona ma swój początek. Spodobała mi się postać Elizabeth, bo to stanowcza i chłodna osoba, która kiedy chciała potrafiła postawić na swoim. Moje zadowolenie jednak szybko przeszło w niesmak, a ja czytając tę książkę czułam się, jakbym jadła odgrzewanego kotleta, ponieważ działo się dokładnie to samo, co w „Perwersyjny bogacz”. Pokusiłam się nawet o stwierdzenie, że autorka mogła zrobić z tego króciutką nowelkę. Miałam ochotę rzucić książką w ścianę, bo mnie męczyła, ale ostatecznie dobrnęłam do końca, z czego się cieszę. Na sam koniec Laurelin zrzuciła na nas bombę, przez którą od razu zapragnęłam sięgnąć po kontynuację i co za ulga, że mam ją pod ręką. Czy ją polecam? To pytanie muszę niestety pozostawić bez odpowiedzi. Jeśli chcecie poznać losy Elizabeth i Westona zapoczątkowane w serii „Kuszący duet”, to oczywiście polecam, ale musicie uzbroić się w cierpliwość, przynajmniej na początku lektury.\n24-10-2020 o godz 11:31 Anonim dodał recenzję:\nWeston biznesmen oczywiście playboy nie przepuścić żadnej pannie . Elizabeth pewna siebie bogaczka którą po ojcu odiedziczyla spore udziału w firmach ale żeby je dostać musi wyjść za mąż . Tak rozpoczynają się gierki i układy. Wspólnik Westona na dzień dobry wita nas propozycja ślubu. Na co mężczyzna się godzi . Oczywiście dziewczyna wpada mu w oko i ma na nią ochotę ale wie że seks nie wchodzi tu w grę bo by się nią znudził i cały układ by się męczył. Gdy Elizabeth przedstawia mu warunki że żadnego seksu z innymi bo nie chce by szybko nic na jaw A żeby każdy myślał że to na prawdę Weston jest w stanie zrezygnować ale tego nie robi . Porzadanie w tej książce jest ogromne Styl autorki jest mi znany i uwielbiam jej książki. Na tej również się nie zawiodłam i przyjemnie spędziłam czas . Książka lekka w czytaniu z perspektywy obojga bohaterów co nam daje dużo wiedzy o odczuciach pomiędzy nimi . Niestety co tutaj mnie draznilo.. Szybko mijał czas . Nagle tydzień później nagle dwa tygodnie później... Ale wszystko dobrze wyjaśnione więc bez problemu zrozumiałe. Ja się biorę za 2 część bo ciekawość moja co będzie dalej jest wielka\n14-10-2020 o godz 10:14 charlotte dodał recenzję:\nPodczas lektury kibicowałam bohaterom, czytałam z zapartym tchem i się śmiałam. Dialogi były zabawne, naturalne. Ich potyczki słowny wywoływały uśmiech na twarzy. Styl jest prosty, tak samo język, jakim posługuje się Autorka, a to wszystko przyczynia się do tego, że książki czyta się szybko. Nie ma długich opisów. Narracja prowadzona jest z perspektywy Westona i Elizabeth. Ja sama nie mam do czego się przyczepić. Cóż mogę jeszcze napisać. Nie pozostaje mi nic innego jak polecić Wam tę serię. Seks, dobry humor, mocne charaktery, potyczki słowne. Jednym słowem dobra zabawa na wieczór przy lampce wina (albo przy herbatce).\n17-09-2020 o godz 00:00 SylwiaRyś dodał recenzję:\nTakiej książki potrzebowała. Książki, która od pierwszej strony wciśnie mnie w fotel swoją tematyką. Ta właśnie taka jest. Przede wszystkim wspaniali bohaterowie, których działania i sposób postepowania są nieprzewidywalne. Bardzo mi się podobało, że jest to książka, która w swojej fabule ma bardzo rozbudowany wątek erotyczny, ale nie do tego stopnia, aby przygniótł on całą fabułę. Jest jej dodatkiem, a to na pewno jest ogromną zaleta tej książki. Polecam Wam przeczytania tej książki, będzie to propozycja, która umili Wam nadchodzące zimowe wieczory. Zdecydowanie polecam.\n28-01-2021 o godz 14:03 julia wydra dodał recenzję:\n02-10-2020 o godz 05:46 Magdalena dodał recenzję:


Szlak jak rys Wielkopolan – o koncepcji Szlaku Pracy Organicznej w Wielkopolsce | Oddział Poznański Polskiego Towarzystwa Geograficznego\nSzlak jak rys Wielkopolan – o koncepcji Szlaku Pracy Organicznej w Wielkopolsce\nProf. UAM dr hab. Andrzej Gulczyński, prof. UAM dr hab. Alina Zajadacz,\nprof. UEP dr hab. Filip Kaczmarek, prof. UEP dr hab. Agnieszka Niezgoda\nWykład poświęcony będzie przedstawieniu projektu nowego szlaku kulturowego w Wielkopolsce, oddającego swoistą tożsamością społeczną mieszkańców tego regionu. Szlak ten ma edukować, służyć ruchowi turystycznemu i popularyzacji dziedzictwa kulturowego Wielkopolski, ponadto ukazać znaczenie działań Wielkopolan dążących do wzmocnienia sił i organizacji społeczeństwa polskiego w sytuacji braku własnego państwa. Koncepcja uwzględnia nie tylko ideę pracy organicznej w wymiarze historycznym, ale także konsekwencje jej zastosowania dla procesów modernizacyjnych oraz ich współczesne kontynuacje. Projekt został nagrodzony w konkursie organizowanym przez Departament Kultury Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu (2019).\nAndrzej Gulczyński, dr hab., prof. UAM, prawnik. W swych badaniach koncentruje się m.in. na w zagadnieniach europejskiej kultury prawnej, ewolucji instytucji prawnych, wizualizacji prawa, a także problemach prawa i polityki turystycznej. Jest autorem ponad 100 publikacji ogłoszonych w kraju i za granicą. Pod jego redakcją ukazały się m.in. książki Wielkopolanie XX wieku, Wielkie nadzieje, wielkie rozczarowania. Ład wiedeński a europejska wspólnota, Uniwersalne wartości w uniwersyteckim dyskursie. Jest również redaktorem serii „Wielkopolska dawniej i dziś. Studia, źródła i materiały”. Wyniki swych badań prezentował m.in. podczas wykładów w Austrii, Czechach, Estonii, Hiszpanii, Niemczech, Słowacji, Słowenii, we Włoszech i na Łotwie. Był kierownikiem studiów na kierunkach europeistyka oraz prawo europejskie (2010-2016), pełni obowiązki dyrektora Muzeum UAM, jest prezesem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Członek Rady Biblioteki Raczyńskich, Rady Kuratorów Fundacji Zakłady Kórnickie, Rady Towarzystw Naukowych przy Prezydium PAN oraz Kapituły Nagrody Naukowej Miasta Poznania. Wyróżniony m.in. medalem „Labor omnia vincit” za krzewienie idei pracy organicznej.\nAlina Zajadacz, dr hab., prof. UAM, geograf. Główne zainteresowania badawcze związane są z geografią turystyki, w tym potencjałem turystycznym miast i regionów oraz turystyką dostępną (accessible tourism). Studia geograficzne ze specjalnością z zakresu kształtowania i ochrony środowiska ukończyła w 1996 r., pracę doktorska pt. „Potencjał turystyczny miast na przykładzie wybranych miast Sudetów Zachodnich” obroniła w 2001 r., a tytuł doktora habilitowanego uzyskała w 2013 r. na podstawie rozprawy „Turystyka osób niesłyszących – ujęcie geograficzne”. Ukończyła także studia z „Zarządzania zasobami ludzkimi” (2016) oraz kurs Tourism and Travel Management (The University of Queensland, Australia, 2019). Autorka ponad stu publikacji naukowych w tym kilku monografii. Współpracuje z ośrodkami zagranicznymi (m.in. w Niemczech, Hiszpanii, Portugalii, Rosji); ponadto z instytucjami, stowarzyszeniami (opracowania strategii rozwoju turystyki, analizy dostępności pod kątem potrzeb osób z niepełnosprawnością). Prowadzi szkolenia dla branży turystycznej. W działalności społecznej: przewodnicząca Komisji Geograficzno-Geologicznej (Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk); wiceprzewodnicząca sekcji Geografii Turyzmu (Polskie Towarzystwo Geograficzne); członkini: kapituły rankingu uczelni wyższych (Wiadomości Turystyczne) oraz grupy doradczej w Wielkopolskiej Organizacji Turystycznej.\nFilip Kaczmarek, prof. UEP dr hab., historyk i politolog. Głównym obszarem badawczym polityka rozwojowa i ekonomia rozwoju. Działacz samorządowy: radny Osiedla Ogrody (Poznań), 1997-2001; radny i wiceprzewodniczący Rady Miasta Poznania, 1998-2002; radny Sejmiku Województwa Wielkopolskiego, 2019-; twórca i pierwszy dyrektor Biura Funduszy Europejskich Urzędu Miasta Poznania, 2003-2004. Członek Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania (od 1984, z przerwami). Jako poseł do Parlamentu Europejskiego, 2004-2014 był m.in. członkiem Zespołu poselskiego ds. polityki miejskiej – Intergrupa URBAN. Członek Rady Programowej Turystyki Kulturowej TRAKT w Poznaniu, 2015-; członek Kapituły Nagrody Architekci Rozwoju (Global Compact), 2016-; sekretarz generalny Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, od 2018.\nAgnieszka Niezgoda prof. UEP dr hab., ekonomista, w szczególności zajmuje się ekonomiką turystyki. Stopień doktora i doktora habilitowanego uzyskała na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu, gdzie w latach 2017 – 2019 roku pełniła funkcję kierownika Katedry Turystyki. Specjalizuje się w problematyce zachowań konsumentów na rynku turystycznym (popyt turystyczny); rozwoju zrównoważonego w turystyce oraz nowych trendów w rozwoju turystyki.\nW latach 2004 – 2007 była członkiem International Associaton of Scientific Experts in Tourism (AIEST – Szwajacaria), od roku 2017 pełni funkcję wiceprezesa Polskiego Stowarzyszenia Turystyki, jest również członkiem zarządu Stowarzyszenia Polonia – Italia w Poznaniu oraz członkiem zwyczajnym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Autorka i współautorka ok. 140 publikacji z zakresu ekonomiki turystyki i zarządzania w turystyce. Brała udział w kilku projektach badawczych w tym o zasięgu międzynarodowym (Austria, Turcja). Została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RP oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Nagrodą Ministra Sportu i Turystyki “Za zasługi dla turystyki”. Otrzymała 6 nagród Rektora Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu za działalność naukową.


DIVES MED - Bright Eyes 5ml - Kompleks redukujący zasinienia oczu , Mezoterapia - Strona - Permanent24.pl\n» DIVES MED - Bright Eyes 5ml - Kompleks redukujący zasinienia oczu , Mezoterapia\nKod produktu: 0XXFE0E-DIVES-BrightEye\nBright Eyes to unikalna formuła mezoterapeutyczna do walki z oznakami zmęczenia i zasinieniami skóry powiek. Efektywny sposób działania preparatu jest wynikiem synergicznej\nkombinacji 4 peptydów biomimetycznych i substancji depigmentujących oraz ich oddziaływania na różnych poziomach komórkowych. Unikalne połączenie kwasu hialuronowego i peptydów\ngwarantuje silne rozjaśnienie i nawilżenie skóry pod oczami oraz efekt świeżego spojrzenia.\nKoktajl efektywnie eliminuje nagromadzony barwnik krwiopochodny i zmniejsza indukcję melaniny, chroniąc przed ciemnym zabarwieniem skóry. Dzięki zawartości rutyny, kofeiny i\nhesperydyny preparat stymuluje mikrokrążenie i długotrwale zapobiega efektowi podkrążonych oczu. Bright Eyes poprawia elastyczność skóry i delikatnie wygładza zmarszczki, co wieńczy\nefekty i zapewnia pełen sukces terapeutyczny.


Canpack inwestuje w Indiach i Rumunii - Rynek - U producenta - Portal informacyjny Handelextra.pl\nCanpack inwestuje w Indiach i Rumunii\nGrupa Canpack z Krakowa, od ponad 25 lat działająca w branży opakowań, uruchamia nowe inwestycje zagraniczne.\nGrupa Canpack, globalny producent aluminiowych puszek napojowych, opakowań dla przemysłu spożywczego i chemicznego, a także butelek i zamknięć koronowych, w ciągu tygodnia zainaugurował greenfieldową fabrykę aluminiowych puszek napojowych w Nuh, w Indiach (26 października) oraz drugą linię produkcyjną w Bukareszcie (30 października).\n– Rosnący popyt na w pełni recyklowalne opakowania aluminiowe, a także prognozy wskazujące na znaczący potencjał wzrostu rynków w Indiach i Rumunii, wpłynęły na decyzję o rozszerzeniu działalności w tych krajach. Jest to również odpowiedź na potrzeby naszych globalnych klientów – powiedział Herman Nicolaas Nusmeier, prezes zarządu Canpacku. – Obie inwestycje nie tylko zwiększyły zdolności produkcyjne Grupy, ale także wzmocniły naszą pozycję na rynku opakowań napojowych w Europie i Azji – dodał.\nProducent zainwestował w oba nowe przedsięwzięcia blisko 120 mln euro. Zatrudnienie dzięki nim znalazło ponad 240 osób.\nW ciągu ostatnich trzech lat firma uruchamiała po dwie fabryki rocznie i dziś prowadzi operacje w 18 krajach, sprzedając swoje wyroby łącznie do ponad 100 krajów na całym świecie i zatrudniając 6,5 tys. osób.\nZarówno fabryka firmy w Bukareszcie, jak i nowy zakład produkcyjny w Indiach są zaangażowane w działania z zakresu zrównoważonego rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem recyklingu oraz oszczędności wody, energii i surowców.


Na zmęczenie najlepszy jest odpoczynek. A zatem minimum siedem, osiem godzin snu, jak również regularne przerwy w czasie pracy. Nie zawsze jednak wypoczywać trzeba biernie. Wysiłek fizyczny choć pozornie męczący jest świetnym sposobem na zyskanie nowych sił.\nSport i ruch podnoszą poziom hormonów szczęścia, redukują stres i fundują zapasy nowej energii do działania. Dlaczego? Głównie za sprawą hormonów, wydzielanych w czasie zwiększonego wysiłku, oraz dotlenienia organizmu. Dzięki odpowiedniej dawce tlenu efektywniej pracują wszystkie układy i komórki organizmu. A człowiek czuje się znacznie lepiej.\nŹródłem energii jest również dieta. Bogata w zdrowe składniki dostarcza wszystkich elementów, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Co więcej, nie powoduje nadmiernego gromadzenia się toksyn. Należy pamiętać, by kupować produkty proste o jak najmniejszej liczbie składników i w miarę możliwości samodzielnie przygotowywać posiłki. Znaczenie ma również sięganie po produkty o niskim indeksie glikemicznym.\nPoprzedni artykuł Od początku dnia 100%energia.\nNastępny artykuł Zwiększanie energii i wytrzymałości\nSzybkie orzeźwienie – tabletki energetyzujące


Jak powinien wyglądać profesjonalny business lunch\nStrona główna » Blog » Jak zorganizować business lunch?\nJak zorganizować business lunch?\nWspółpraca partnerów biznesowych często opiera się nie tylko na samych aspektach ekonomicznych, ale również na wzajemnym szacunku i zaufaniu. Stąd wielu biznesmenów i przedsiębiorców stara się raz na jakiś czas zapraszać swoich klientów i partnerów na biznesowe obiady, które nie zawsze mają na celu ubicie intratnego interesu – czasami są tylko wzmocnieniem dobrych relacji, które mogą być do niego podwaliną w przyszłości.\nGdzie zorganizować lunch?\nWażnego klienta czy strategicznego partnera nie wypada zaprosić do pierwszej lepszej knajpki. Aby zrobić na nim dobre wrażenie i nie niepokoić się, że kelnerzy popełnią jakąś gafę, lepiej jest zarezerwować stolik w dobrej hotelowej restauracji. Jeśli chcemy zaprosić kilka lub kilkanaście osób najlepiej uzgodnijmy to wcześniej z obsługa restauracji. Organizacja spotkań biznesowych to jedna ze specjalizacji najlepszych restauracji hotelowych. Jeśli wiemy, że któryś z naszych gości jest wegetarianinem lub jest uczulony, zapytajmy wcześniej, czy w karcie znajdzie się wybór posiłków dla niego.\nOrganizując business lunch warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Po pierwsze, to osoba zapraszająca płaci rachunek, należy więc pilnować, by goście nie próbowali regulować rachunku. Do rozmów biznesowych przechodzi się dopiero po wymianie uprzejmości i kurtuazyjnej rozmowie. Poza tym obowiązują te same zasady co na zwykłej imprezie. Nie rozmawia się o tematach drażliwych jak religia czy polityka. Nie wskazane jest nadużywanie alkoholu. Panowie powinni usługiwać paniom i zabawiać je rozmową. Jeśli spotkanie ma charakter międzynarodowy, miłym akcentem jest wzajemna nauka kilku słówek, takich jak „smacznego” czy „na zdrowie”. Na spotkanie, na którym mają pojawić się osoby, których wcześniej nie poznaliśmy zawsze należy zabrać wizytówki. Jeśli goście przybywają do nas z innego miasta lub kraju, wypada zapewnić im pokoje w hotelu. Najlepiej, gdy jest to ten sam hotel, którego restaurację wybraliśmy. Po obiedzie nasi partnerzy biznesowi po prostu mogą pójść do siebie by odpocząć, bez potrzeby jeżdżenia taksówką na inny koniec miasta.\nGdzie zorganizować firmową imprezę integracyjną?


Porozumienie :: moriana\n> Strona startowa > Porozumienie\nW A Room With A View (Pokój z widokiem, E.M. Forster) jest takie zdanie: It is so difficult―at least, I find it difficult―to understand people who speak the truth. (To takie trudne – przynajmniej dla mnie – rozumieć ludzi, którzy mówią prawdę). Rzeczywiście coś w tym chyba jest. Kiedy pragniemy się z kimś naprawdę porozumieć i w związku z tym jesteśmy z nim szczerzy, i ta druga osoba także do niczego się nie zmusza w aspekcie czynu, i mówi tylko to, co faktycznie myśli, starając się rzetelnie to oddać, porozumienie paradoksalnie zaczyna graniczyć z cudem, a przynajmniej przypomina to wszystko bieg z przeszkodami. Każda przeszkoda może je na zawsze pogrzebać, będąc właściwie bolesną, ponieważ stanowi reakcję zupełnie odmienną od naszej, z którą jakoś tam się fundamentalnie nie zgadzamy, a jednak wciąż bywa, że ją chcemy rozumieć i potrafimy rzeczowo uzasadnić. Rozstajemy się dalej nierzadko w ciężkawym milczeniu po takiej (udanej przecież) wymianie prawd, z mózgami zajętymi przetwarzaniem tych drugich, dziwnych dla nas danych. Rezygnacja z tłumaczenia sobie siebie nawzajem i deklaracji nieskończonej cierpliwości i otwartości w tym względzie są wprawdzie proste, ale czy samotność, w którą ostatecznie strącają, jest taka prosta, to nie wiem... Czy można być do siebie wzajemnie przywiązanym poprzez to, czym się ze sobą nie dzielimy? To nas chyba jednak właśnie poważnie dzieli, czego sobie nie mówimy, mimo że to przeżywamy...\nCo wynika z takiej prawdomówności, a co z jej braku? W prawdzie, czy nie i tak zostajemy sami ze sobą, podczas, gdy przecież robimy wszystko, by tego stanu uniknąć. Nie chcę przyjaźnić się ze sobą, nie chcę kochać się w sobie, anie ze sobą, nie chcę być moim dzieckiem, ani moją matką, nie chcę być moim ojcem. Więc co dalej, gdy już nastąpi ta cisza, która w obydwu głowach przecież nie jest nigdy głucha... Coś musi być dalej! Dwie osoby w jednym pokoju i jeden pokój z dwiema osobami, dwie głowy z dwiema myślami... Jak to wszystko połączyć? Musi być jakiś sposób!\nTytuł: Re:i co dalej?\nNiestety od siebie uciec się nie da, ale można siebie czymś zająć, co jest może pewną formą pocieszającej ucieczki. I właśnie dlatego mówienie jest moim zdaniem lepsze od niemówienia, bo możesz się zająć informacją, którą ktoś Ci przekazuje. Z takiej prawdomówności wynikają pewnie liczne zdziwienia, oburzenia, niedowierzania, kpiny i inne żale, ale również cenne poczucie, że się zrobiło wszystko, by uniknąć nieporozumień. Podjęło się trud nawiązania porozumienia. I to jest w sumie niestety także wszystko, co zrobić można.\nTymczasem z całkowitego niemal braku tej prawdomówności wynika tzw. święty spokój, który byłabym jednak skłonna traktować jak potencjalnego wroga relacji. Nie ma o co ani na kogo krzyczeć, prawda, tylko że jest to spokój od kogoś drugiego, a nie od siebie i czczych dywagacji na temat tego, co też myśli ten drugi. Podsumowując, po wypowiedzi można myśleć o słowach, które ktoś rzeczywiście wybrał na wyrażenie siebie, a w wypadku braku takowej trzeba myśleć o wielu wielkich niewiadomych, aż wreszcie powstaje wyobrażenie brakującej wypowiedzi i poziom abstrakcji, fałszu właściwie, niebezpiecznie wzrasta. Przywiązanie się do wniosku wyciągniętego w pocie czoła z przypuszczalnie (w 10-30%?) prawdziwej interpretacji cudzego milczenia potrafi być tak silne, jak jest nieracjonalne. A jednak urastają na tym sprawnie odpowiednia postawa i reakcje. Te chwasty jest dopiero trudno wypielić!\nCisza może być życzliwa, lecz kiedy zapadnie złowroga, trzeba ją zazwyczaj przełamać . Inaczej dwie głowy czeka los cokolwiek marny:\na)\tCo najmniej jedna pomaluje w końcu pokój na czerwono, wybuchając.\nb)\tCo najmniej jedna zgnije w końcu z udręczenia i odpadnie.\nc)\tCo najmniej jedna zobojętnieje w końcu i opuści pokój.\nPo co walczyć o to, kto dłużej wytrzyma w cichej udręce? Czy to na pewno chlubne być bardziej zacietrzewionym? Dają za to jakiś medal? Te zawody są ryzykowne. Tylko czasem, dużo rzadziej i trudniej, więc do tego nie zachęcam, lepiej jest wspólnie przeżyć tę ciszę, wspólnie się wypalić, razem milczeć tak długo, aż gniew strawi już sam siebie i wreszcie dwie głowy zmęczone, zniechęcone i znudzone zaczną sobie beznamiętnie komunikować, że idą na zakupy, że wrócą dziś późno, że zrobiły pranie etc., przypomną sobie, że można zadawać pytania i że stęskniły się za rozmową. Padnie jedno, za parę godzin drugie i ostatecznie wszystko wróci z czasem do normy...\nP.S. Poza tym trochę zaufania, miłość nie umiera tak łatwo, żeby ją mogły zabić dwa czy trzy ciche dni. Nawet miesiąc nie. Nawet wiele lat nie, "[...] jeżeli miłość jest, jeżeli jest możliwa" (bo jak Ty Przyborę, to mnie przypada Osiecką ;P).


CROAT kurs – wykres, gdzie kupić, kalkulator (CROAT/PLN), notowania\nŚledź kurs waluty CROAT w wykresie online lub skorzystaj z naszego kalkulatora w celu przelewu CROAT na złotówki. Wiesz, gdzie kupić CROAT?\nCROAT wykres rozwoju kursu\nHistoryczny kurs CROAT\n1 CROAT = 0,01 PLN 100 PLN = 9 050,60 CROAT\n100 CROAT = 1,10 PLN 10 000 PLN = 905 060,44 CROAT\nCROAT wykres kursu CROAT/USD\nW lewym górnym rogu możesz widzieć symbol waluty (obecnie CROAT/USD), w prawo są do dyspozycji interwały 1 minuta, 30 minut, 1 godz. reprezentujące czas jednej świecy, możesz ją dowolnie zmieniać, klikając na wielokropek (w prawo od interwałów czasowych).\nAktualny kurs i wartość rynkowa waluty CROAT(CROAT) w USD i PLN\nAktualna cena w USD 0,00285\nCałkowita wartość rynkowa w USD 236 281\nCałkowita wartość rynkowa w PLN 916 033\nZmiana kursu w ciągu ostatnich 7 dni -21.83%\nW ciągu ostatnich 24 godzin cena kryptowaluty CROAT spadła o 18.05%. Ogólnie można mówić o spadającej tendencji kursu, ponieważ nawet w ciągu ubiegłych 7 dni wartość CROAT spadła o 21.83%. Całkowita wartość rynkowa kryptowaluty CROAT dnia 21.03.2021 06:00 wynosi 236 281 USD (w przybliżeniu 916 033 zł), dzięki czemu chodzi o 1307. najbardziej cenną kryptowalutę świata.\nCROAT kalkulator do PLN\nPrzeliczyć na CROAT\nWpisz kwotę do przeliczenia: CROAT\nZa pomocą tego kalkulatora możesz obliczyć wartość kryptowaluty CROAT na złotówki i odwrotnie cenę PLN na CROAT. Pieniądze są przeliczone zgodnie z bieżącym kursem dnia 21.03.2021 06:00.\nHistoria kursu CROAT\n21.03.2021 0,00291 USD\n20.03.2021 0,00348 USD\n19.03.2021 0,00345 USD\n18.03.2021 0,00351 USD\n17.03.2021 0,00338 USD\n16.03.2021 0,00325 USD\n15.03.2021 0,00297 USD\n( CZK) -19.08%\n14.03.2021 0,00367 USD\n( CZK) 29.94%\n13.03.2021 0,00283 USD\n12.03.2021 0,00346 USD\n11.03.2021 0,00336 USD\n10.03.2021 0,00333 USD\n09.03.2021 0,00313 USD\n08.03.2021 0,00307 USD\nCzy warto handlować CROAT?\nPonieważ CROAT należy do walut ze stosunkowo niską całkowitą wartością rynkową, może dochodzić do większych wahań cen w porównaniu z już przez dłuższy czas działającymi kryptowalutami.\nOsobiście mam złe doświadczenia z handlem altcoinami z niską wartością rynkową, kilkakrotnie już się spaliłem, wolę więc handlować kryptowalutami z pierwszej dwudziestki (według kapitalizacji rynkowej). Z mojego doświadczenia wynika, że wahania cen u najlepszych kryptowalut są zazwyczaj niższe, można je więc w prostszy sposób przewidzieć. Należy pamiętać o tym, iż cena BitCoinu/Ethereum ma podstawowy wpływ na wartość CROAT. Polecam przeczytać artykuł – W co i jak inwestować.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące CROAT\nJaki będzie kurs kryptowaluty CROAT za dzień/tydzień/miesiąc?\nPrawidłowe przewidywanie kursu CROAT nie jest proste. Mimo to przygotowaliśmy analizę techniczną, która pomoże Ci ustalić, czy lepiej sprzedać czy kupić kryptowalutę.\nJak kupić CROAT?\nOpłaca się handlować monetą CROAT, czy polecasz jakąś inną kryptowalutę?\nRealnie, nie możemy ocenić czy opłaca się handlować CROAT,każda kryptowaluta jest specyficzna i musisz ją poznać wszystko, co wpływa na ich cenę. Uważamy jednak, że zawsze bezpieczniej jest handlować kryptowalutami o wyższej kapitalizacji rynkowej, z regułu mogą uniknąć takich wahań kursów, jak te o niższych cenach.\nJaka jest twoja opinia na temat kryptowaluty CROAT?\nCzy warto interesować się CROAT, rozważając zakup? Czy w ogóle ma jakąś przyszłość? Podziel się z nami swoją opinią.


Utrzymuj tempo na niższym lub umiarkowanym poziomie intensywności, w zależności od tego, jak się czujesz. : เว็บพนันออนไลน์ที่ดีที่สุด สนุกกับ พนันบอลออนไลน์ เปิดรับแทงอย่างจุใจ มีเครดิตแจกฟรี\nUtrzymuj tempo na niższym lub umiarkowanym poziomie intensywności, w zależności od tego, jak się czujesz.\nZanim zaczniesz biegać, odwiedź lokalny sklep z butami do biegania, aby wybrać odpowiedni but dla siebie, co jest pierwszym krokiem do uniknięcia kontuzji. Ich wyszkolony personel sprzedaży zrobi to, patrząc na Twoje stopy, Twój styl biegania i oceniając ilość biegania, którą wykonujesz. Na przykład ludzie z niskimi łukami mają zwykle problemy ze stabilnością, takie jak nadmierna pronacja; stopa o wysokim łuku ma tendencję do toczenia się na zewnątrz. Wbudowane funkcje butów, takie jak stabilność lub poduszka, nie tylko pomogą Ci biegać wygodniej, ale w razie potrzeby mogą zapewnić wsparcie lub amortyzować wstrząsy.Poszukaj planu treningowego online z wiarygodnego i wiarygodnego źródła, takiego jak osobisty trener z certyfikatem ACE lub strony internetowe, takie jak WomensRunning.com, lub skontaktuj się z lokalnym klubem biegaczy, aby zapytać o grupy treningowe półmaratonu. Często dyrektorzy zawodów biegowych również kierują zarejestrowanych uczestników do lokalnych trenerów lub grup, aby pomóc Ci w przygotowaniu do ich imprez.Znajdź przyjaciela lub partnera do biegania. Dzięki temu będziesz zmotywowany i odpowiedzialny. O wiele łatwiej jest pominąć biegi, gdy jesteś sam, niż wiedzieć, że ktoś na ciebie czeka.Unikaj robienia zbyt dużo, zbyt wcześnie. Może to prowadzić do obrażeń lub wypalenia. Stopniowo buduj wytrzymałość, aby przebiec 13,1 mil przez 10 tygodni lub dłużej. Nie zwiększaj swojego długiego biegu o więcej niż 10 procent w stosunku do poprzedniego tygodnia. Zbuduj wytrzymałość, zanim zaczniesz pracować nad szybkością.Większość planów treningowych zaleca bieganie co najmniej trzy dni w tygodniu, przy czym każdy bieg ma określony cel: prędkość, tempo i długość. Długie biegi zwiększą twoją wytrzymałość; praca z szybkością pomaga Ci być szybszym; biegi tempowe pomagają utrzymać szybsze tempo podczas imprezy.Biegi długie: te biegi mają na celu pomóc Ci pokonać dystans. Stopniowo budujesz swoje długie biegi do 12 mil. Powinieneś być w stanie rozmawiać podczas tych biegów. Utrzymuj tempo na niższym lub umiarkowanym poziomie intensywności, w zależności od tego, jak się czujesz. Dłuższe biegi treningowe mają również kluczowe znaczenie dla sprawdzenia spożycia płynów i paliwa. Każdy jest inny i to, co działa dla jednej osoby, może nie działać dla Ciebie.Praca z szybkością (dla doświadczonych biegaczy): Powtórzenia 400, 800 i 1600 metrów na torze. Te treningi powinny trwać 30 minut lub krócej z aktywnym okresem regeneracji (lekki jogging lub bieganie) pomiędzy każdą serią lub, w razie potrzeby, chodzeniem. Te treningi są trudne i dużo łatwiejsze do zniesienia w towarzystwie. Nigdy nie ćwicz szybkości, jeśli doznałeś kontuzji, czujesz ból, nie zregenerowałeś się po poprzednim biegu lub czujesz, że możesz doznać kontuzji.Biegi tempowe: wahają się od dwóch mil do ośmiu mil w szybszym niż normalne tempo treningu lub 15 sekund szybciej niż docelowe tempo półmaratonu. Powinny być co najmniej 25 procent krótsze niż twój długi bieg. Niektórzy wolą biegać według czasu, na przykład wykonywać dwa powtórzenia biegu przez pięć minut w tempie (na progu mleczanowym lub gdy rozmowa jest trudna) z dwiema minutami aktywnego odpoczynku (lub biegania) pomiędzy każdym pięciominutowym biegiem. Biegaj nie dłużej niż 30 minut.National Athletic Trainers’ Association zaleca picie 500-600 ml (17-20 oz) płynów na dwie godziny przed ćwiczeniami i 200-300 ml (7-10 oz) płynów co 10-20 minut podczas ćwiczeń. W przypadku treningów trwających dłużej niż 60 minut — co będzie miało miejsce podczas długich biegów — zmień sód i węglowodany na napój sportowy. Niektórzy biegacze wolą brać „żele” z wodą.Train to Race: Podczas wyścigów na dystansie półmaratonu znajdziesz punkty pomocy, które zaopatrują Cię w wodę, napoje dla sportowców i odżywki. Spróbuj dowiedzieć się z wyprzedzeniem, co zostanie rozdane na torze wyścigowym i trenuj z tym, aby zobaczyć, czy możesz to przetrawić – dosłownie.Trening przekrojowy: jazda na rowerze, trening siłowy i joga lub inny trening elastyczności pomoże ci stać się lepszym biegaczem i urozmaicić trening. Nie zastąpi to jednak marnowania kilometrów na bieganie, więc bądź na bieżąco ze swoim planem treningowym.Zdrowa dieta nie tylko pomoże Ci utrzymać zdrową wagę ciała, ale może znacznie poprawić Twoją wydajność biegową. Odwiedź www.myplate.gov, aby uzyskać wskazówki żywieniowe.Obudź się wcześnie w dniu wyścigu i zjedz lekkie śniadanie na dwie godziny przed wyścigiem, takie jak płatki owsiane, bajgiel z bananem (przetestuj to przed długimi biegami), aby dać ci energię potrzebną do przebiegnięcia 13,1 mil. Unikaj spożywania pokarmów stałych tuż przed wyścigiem. Może to powodować problemy żołądkowe lub biegunkę. Fibre nie jest twoim przyjacielem w poranek wyścigu.Nigdy nie próbuj niczego nowego w dniu wyścigu: Twoje buty powinny być w dobrym stanie, ale nie fabrycznie nowe. To samo dotyczy twojej odzieży. Może ocierać, przylegać zbyt ciasno, ocierać się lub być niewygodny.Wreszcie, nie daj się złapać zbyt szybko w dniu wyścigu. Biegaj we własnym tempie i nabieraj prędkości przez ostatnie sześć mil, aby zakończyć mocny wyścig.\nJeśli szukasz dobrego planu treningowego, oto świetny 12-tygodniowy plan treningowy półmaratonu od Zawodnika.\nMarion Webb jest trenerem osobistym z certyfikatem ACE i instruktorem grupowym fitness z certyfikatem ACE. Od ponad dekady Webb pracuje jako reporter biznesowy w druku iw czasie rzeczywistym, zajmując się fitnessem, małym biznesem, opieką zdrowotną i biotechnologią. Zagorzała triathlonistka od 2004 roku, Webb rywalizuje w grupie wiekowej w zawodach na dystansie 70,3 (Half Ironman) i zeszłego lata pomyślnie ukończyła Mistrzostwa Europy Ironman w jej rodzinnym mieście, Frankfurcie w Niemczech.\nJoga jest idealną formą ćwiczeń otwierających napięte i sztywne biodra. Ciasne biodra zwykle wynikają z siedzącego trybu życia lub odwrotnie, z nadużywania podczas uprawiania sportu i innych aktywności. Chociaż przyczyna jest różna, ludzie zwykle odczuwają ucisk w jednym lub kilku obszarach bioder. Opisane poniżej pozy skupiają się na określonych obszarach bioder, w tym:\nMięśnie przednie – grupa mięśnia czworogłowego i biodrowo-lędźwiowegoMięśnie tylne – grupa gluteus maximus i ścięgna podkolanoweMięśnie przywodzicieli – adductor brevis, adductor longus, adductor magnus i gracilis (wewnętrzne uda przesuwają nogi w kierunku ciała i pomagają ustabilizować miednicę)Mięśnie odwodzące – pośladek minimalny i średni, piriformis i napinacz powięzi szerokiej (odsuwa nogę od ciała i stabilizuje miednicę w chodzeniu i ćwiczeniach na jednej nodze)\nJeśli przeszedłeś od podstaw, wypróbuj te zaawansowane otwieracze bioder do jogi, aby wydłużyć wszystkie obszary bioder. Przytrzymaj każdą pozę przez około 30 sekund. Pamiętaj, aby rozluźnić szczękę i utrzymać głęboki, długi i równy rhino gold gel ® oddech.\nNiski lonż ze stopą do ręki\nSkupienie: mięśnie przednie\nSposób wykonania: Połóż lewą nogę do przodu i przyłóż prawą goleń do ziemi. Przesuń tułów i miednicę do przodu do pozycji niskiego wykroku. Połóż prawą rękę na ziemi i obróć klatkę piersiową w kierunku wewnętrznej strony uda. Zegnij prawe kolano i zbliż stopę do ciała. Połóż lewą rękę na stopie i przytrzymaj. Opcja: zbliż prawą rękę do prawej stopy. Powtórz na obu nogach.\nOstrość: Mięśnie tylne i przednie\nSposób wykonania: Połóż lewą nogę do przodu i przyłóż prawą goleń do ziemi. (Podobne do pozycji z niskimi wykrokami.) Odsuń lewą stopę kilka cali od ciała. Połóż ręce po prawej stronie lewej nogi. Opuść tułów i połóż przedramiona na ziemi. Podnieś prawe kolano z podłogi i przytrzymaj. Powtórz na obu nogach.\nPozycja krzesła z kostką do uda\nSkupienie: mięśnie odwodzące (boczne)\nSposób wykonania: Stań prosto i lekko opuść nogi do pozycji krzesła. Podnieś prawą nogę i umieść kostkę tuż nad lewym kolanem na udzie. Opuść się w pozie krzesła. Ręce mogą pozostać na goleniu lub sięgać na zewnątrz. Powtórz na obu nogach.\nPozycja kąta bocznego\nSkupienie: mięśnie tylne i przywodziciele (wewnętrzne)\nSposób wykonania: Stań z nogami rozstawionymi na 3 do 4 stóp. Obróć lewe palce na zewnątrz, a prawą stopę pod kątem 45 stopni. Podnieś ramiona na wysokość ramion i opuść kolano pod kątem 90 stopni. Sięgnij lewą ręką w kierunku bloku lub podłogi. Trzymaj klatkę piersiową zwróconą do przodu i sięgnij prawego ramienia nad głową (biceps powyżej ucha). Powtórz po obu stronach.\nSposób wykonania: Stań z nogami rozstawionymi na 3 do 4 stóp. Obróć lewe palce na zewnątrz, a prawą stopę pod kątem 45 stopni. Podnieś ramiona na wysokość ramion i sięgnij lewą ręką w kierunku goleni lub podłogi (regularna pozycja trójkąta). Obróć ciało w kierunku goleni i oprzyj prawą rękę na goleniu, klocku lub podłodze. Obróć tułów w kierunku wewnętrznej części uda i sięgnij do lewego ramienia nad głową. Przytrzymaj i powtórz po obu stronach.\nTrzynogi pies zwrócony w dół ze zgiętym kolanem\nSposób wykonania: Z czworaków podwiń tylne palce stóp pod spodem i unieś ciało do pozycji psa skierowanego w dół. Unieś lewą nogę w powietrze i zegnij kolano do 90 stopni. Obróć miednicę w lewo, „otwierając” biodra (biodra nie będą kwadratowe). Przytrzymaj i powtórz na przeciwnej nodze.\nOdmiana pozycji gołębia\nOstrość: mięśnie odwodzące i przednie\nSposób wykonania: Psem zwróconym w dół, ułóż ciało na desce i wysuń lewe kolano do przodu. Połóż lewą goleń na ziemi i zachowaj kwadratową miednicę. Zegnij prawe kolano i przyciągnij prawą stopę do ciała. Złap prawą stopę prawą ręką. Lewa ręka będzie znajdować się przed golenią, aby pomóc w wyprostowanej pozycji z tułowiem. Przytrzymaj i powtórz na przeciwnej nodze.\nSkupienie: mięśnie odwodzące\nSposób wykonania: Usiądź na ziemi i połóż lewą goleń na ziemi równolegle do miednicy. Ułóż prawy goleń na górze, kostkę nad kolanem i kolano nad kostką. Utrzymuj neutralny kręgosłup. Aby uzyskać bardziej wymagającą pozycję, odchyl do przodu od bioder i połóż ręce na ziemi, gdy tułów składa się do przodu.\nSkupienie: mięśnie przywodzicieli\nJak wykonać: Z pozycji na czworakach umieść wewnętrzne golenie na ręcznikach lub kocu, które są oddalone o kilka stóp (lub do punktu elastyczności). Odwróć palce stóp od ciała. Przesuń ręce i tułów do przodu i ustaw przedramiona na ziemi. Pozwól górnej części ciała zrelaksować się w pozycji, aby stymulować rozciąganie wewnętrznych ud.\nDobrze jest unikać nadmierny ruch kolana do przodu podczas przysiadów i wykroków. Mitem jest jednak to, że „nigdy nie należy pozwalać, aby kolana mijały palce stóp podczas przysiadu lub wypadu." Przekonanie to wywodzi się z badania, które ma ponad 30 lat (1978 badanie na Duke University, które wykazało, że utrzymanie pionowej dolnej części nogi w jak największym stopniu zmniejsza siły ścinające na kolanie podczas przysiadu). Prawda jest taka, że zbyt duże pochylanie się do przodu jest bardziej prawdopodobne, co naprawdę powoduje problem lub uraz. Czytaj dalej, aby uzyskać więcej informacji na temat tych funkcjonalnych ćwiczeń ruchowych i jak zachować prawidłową formę.\nW 2003 r. badania przeprowadzone na Uniwersytecie w Memphis potwierdziły, że obciążenie kolan wzrosło o 28%, gdy pozwolono kolanom poruszać się poza palcami podczas wykonywania przysiadu. Jednak obciążenie stawu biodrowego wzrosło prawie o 1000%, gdy ruch kolana do przodu był ograniczony. Ponadto w ćwiczeniach grupowych wskazówka „nie pozwól, aby kolana przesunęły ci się nad palcami” od dawna jest skuteczną ogólną zasadą, gdy próbujesz nauczyć ćwiczenia w pomieszczeniu pełnym ludzi o różnych poziomach umiejętności, zdolnościach i celach. Gdy klasa ma dużą liczbę uczestników, trudno jest pomóc każdemu uczestnikowi w określonym zakresie ruchu, więc podanie ogólnej wskazówki „nie pozwól, aby kolana omijały palce stóp”, jest skutecznym sposobem na błądzenie. po stronie ostrożności dla specjalisty ds. ćwiczeń.\nOgólną wskazówką podczas wykonywania lonży jest próba utrzymania kolan w jednej linii nad drugim palcem u nogi, tak aby kolano poruszało się w tym samym kierunku, co staw skokowy. Jednak w rzeczywistości często widzimy, że kolano przesuwa się (przesuwa) do przodu w kierunku palców lub dalej w przysiadzie lub wykroku, więc należy wziąć pod uwagę inne rzeczy. Powodem tego może być długość kończyn (piszczeli lub kości piszczelowej/strzałkowej i udowej lub udowej).\nPodczas wykonywania wykroków lub przysiadów, zawsze kładź nacisk na rozpoczęcie ruchu, wypychając biodra do tyłu przed opuszczeniem ich w kierunku podłogi (termin określany jako „zawias biodrowy” – patrz poniżej). Pozwala to uniknąć przedwczesnego ruchu kolana do przodu poprzez przesunięcie bioder do tyłu. Obniżenie ciała w dół tworzy zdrowy efekt zawiasu w kolanie, ale nadchodzi czas, w którym kolano (piszczel) zacznie poruszać się do przodu, aby utrzymać naszą równowagę (utrzymując środek masy ciała w podstawie podparcia). Jeśli zdarzy ci się mieć długie kończyny, realistyczne jest oczekiwanie, że twoje kolana przesuną się do przodu nad lub poza palce. Każda próba zapobieżenia temu będzie skutkowała albo upadkiem do tyłu, albo złym przysiadem lub wykrokiem, co powoduje, że zwiększone obciążenia znajdują się w dolnej części pleców. Tak więc, o ile prawidłowo uczysz ruchu wypadów/przysiadów, najpierw rozpoczynając ruch od biodra i unikając przedwczesnego ruchu kolana do przodu, to fakt, że kolano może poruszać się do przodu, jest całkiem bezpieczny.\nJednym z powodów, dla których rzucamy się, jest trenowanie wzorców ruchowych do naszych codziennych czynności. Na przykład podczas wchodzenia po schodach kolano i tułów w naturalny sposób przesuwają się do przodu równolegle względem siebie (tułów nie pozostaje w pozycji pionowej), aby zachować równowagę i napędzać ciało do przodu i do góry. W niektórych przypadkach widzieliśmy, jak trenerzy zalecają trzymanie pleców tak pionowo, jak to możliwe, co jest problematyczne. Problem polega na tym, że ta pionowa technika nie wytrenuje prawidłowo ścieżek nerwowych i mięśni w sposób, który odzwierciedla sposób, w jaki faktycznie wspinamy się po schodach lub wspinamy. Dodatkowo, jeśli brakuje Ci odpowiedniej elastyczności w biodrach (uważanych za ruchomy staw) podczas lonżowania z pionowym tułowiem, kręgosłup lędźwiowy musi przyczynić się do osiągnięcia potrzebnej mobilności; w ten sposób osłabi to jego zdolność do stabilizacji kręgosłupa lędźwiowego. Może to w rzeczywistości zwiększyć obciążenie dolnej części pleców.\nWSKAZÓWKA: Obserwuj swoją technikę w lustrze (widok z boku) przy następnym rzucie. Połóż dłonie na biodrach lub na krzyżu i wykonaj lonż. Jeśli zauważysz jakiekolwiek przechylenie bioder do przodu lub wzrost krzywizny dolnej części pleców, pogarszasz stabilność odcinka lędźwiowego i sugerowałbym ponowne przyjrzenie się swojej technice ćwiczeń.\nAby nauczyć się ruchu zawiasu biodrowego, stań i weź miotłę, umieść ją za plecami, trzymając jedną ręką nad głową. Umieść drugą rękę w krzywiźnie dolnej części pleców. Miotła powinna dotykać tyłu głowy, kręgosłupa piersiowego i kości krzyżowej (tyłu). Trzymaj nogi wyprostowane (nie zablokowane) i wypchnij biodra do tyłu, ale staraj się nie zginać zbyt mocno kolan. Spróbuj:\nUtrzymuj kontakt z miotłą we wszystkich trzech punktach (głowa, kręgosłup piersiowy i kość krzyżowa).Zachowaj ten sam odstęp między ręką a dolną częścią pleców.\nTo ćwiczenie uczy Cię inicjowania wykroku i przysiadu poprzez ugięcie bioder, w przeciwieństwie do pchania kolan do przodu, co powoduje naprężenia w kolanie i ścięgnie rzepki.\nTworząc program ćwiczeń dla klienta, w tym lonżę, trenerzy osobiści powinni pamiętać, że stosowanie każdego ćwiczenia powinno być dostosowane dokładnie do potrzeb tego klienta. Zasada specyficzności nakazuje, aby zakres ruchu (ROM) każdego ćwiczenia był dostosowany do potrzeb i możliwości klienta.


STOSUNKI POLSKO-ŻYDOWSKIE - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\n#STOSUNKI POLSKO-ŻYDOWSKIE #POLSKA #NARÓD #IZRAEL #KATOLICYZM #PAŃSTWO #ŻYDZI #RELIGIA #JUDAIZM\nStosunki polsko-żydowskie. Państwo, naród, religia\nWe wtorek 29 grudnia o godzinie 18 w sali widowiskowej Centrum Kultury przy Szkołach Katolickich w Łomży (ul. Sadowa 12) odbędzie się Klub „Polonia Christiana”. Gościem będzie dr Ewa Kurek. Temat spotkania to „Stosunki polsko-żydowskie. Państwo, naród, religia”.


Farmtrac 685DT Zefir 85 czy MTZ 952? - Jaki ciągnik wybrać ? - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nMam Problem który ciągnik Wybrać zastanawiam się tez nad Farmerem 8244?. Mam zamiar do tego ciągnika wrzucić tura, Który by był najlepszy??? który ma Najwiekszy udzwig tylnego TUZ?\nDoradzcie mi, być moze macie takie ciągniki i wiecie o nich wile..\nEdytowano Styczeń 2, 2011 przez damian2609\nWitam ja bym ci proponował MTZ 952 to jest naprawde godny polecenia traktor.\nMiałem podobny dylemat rok temu.\nDo wyboru miałem tego farmtraca, zefirka, MTZta, jeszcze zetorka i NH.\nNa sprzęt nie mogę narzekać bo mało pali, w kabinie nie jest tak źle, jest tani i części są tanie, nie jest lekki choć mógłby mieć jeszcze z 200kg, niestety jakość pracy serwisu jest przeciętna a wiedza naprawdę znikoma (dzwoniłem do pronaru do narwi aby pewne rzeczy ustalić jak się je ustawia bo pracownik oficjalnego reselera firmy PRONAR nie wiedział jak ma ustawić np zawór przy zbiorniku powietrza).\nDziś wziąłbym ten ciągnik jeszcze raz ale raczej sam bym go sprowadził albo wziął od firmy bez gwarancji itp ale tak żeby cena była jak najniższa.\nkolego nie ma takiego czegoś jak największy udźwig tylnego WOM jak coś to TUZ, ja bym polecił 952 gdyż tani ciągnik TUZ można monoblock wziąć co daje nam 4,5 tony na papierze ekonomiczny silny, farmera na pewno nie bierz bo jeden użytkownik miał i na bankruta schodzi więc nie polecam\nUdźwig tylnego WOMu, dobre. A inne ciągniki wchodzą w grę? Co ciągnika z ładowaczem jest potrzebny rewers a nie wiem czy dealer by sprowadził takiego Kumuruna(952.3 chyba z 18/18). Do jakiej sumy ma być ten ciągnik? On ma być główny?\nEdytowano Styczeń 2, 2011 przez FarmerF10244C1\nUdźwig WOM? Chyba Ci o TUZ chodzi\nDo ładowacza czołowego najlepszy byłby ciągnik z mokrym sprzęgłem i najlepiej rewersem EH, a z tych co podałeś żaden tego nie posiada\nBelarus w standardzie wogóle nie posiada rewersu i jest dośc niezwrotny i wysoki co może byc przeskodą przy pracy w budynkach...\nBynajmniej z ww postawiłbym na Farmtrac'a ponieważ niesłyszałem zbyt dużo negatywnych opinii o tych maszynach\nTu masz dane tchniczne:\n@FarmerF10244C1 taka skrzynia nie istnieje jak zamawiasz rewers to nie masz półbiegów\nNo MTZ 952 nie jest zły sam mam takiego ;/ Drobne awarie to sprzęgło , Tłumik nie wytrzymuje , Pompa się zacina nieraz ;/ Hydrałlika ma wiele do zyczenia i wiesz niechciał bym Cie do niego zniechecać ale wyraziłem się jasno na jego temat... Najlepsze były stare wersje 82 , I to też zależy ile masz ha i do jakich prac bedziesz go używał Jest jeszcze lekki a szczególnie przód na bardzo lekki ;/ A o zefirze nic nie wiem O Farmatrack też nic niewiem jak już to bym Ci doradził wybrać Deutz Fahr K110 lub mniejszego dla twoich zapotrzebowań I z drugiej strony Zefir to prawie to samo co MTZ o ile się nie myle ;/ I MTZ nie kosztuje aż takiego majątku Tak jak Ci doradzam DF moim zdaniem troszke iecej kasy ale swoja robote zrobi pług 4 skobowy obrotrwy pociagnie a MTZ nie no go odrazu podniesie wiem z praktyki\nJa bym wybrał Belarusa ciągnik zwraca sie bardzo szybko a co za tym idzie niedługo można brać nowego po co przepłacać jak to dobra twarda maszyna a w tych nowych katastrofy w kabinie nie ma Mało pali i cześci tanie..\n@Theursus3p Zefir to chiński ciągnik w polskim opakowaniu i z ciągnikami z Mińskiej fabryki nic wspólnego nie ma\nA to ma być twój główny ciągnik ? Ja bym brał belarusa kasa na tura ci się zostanie\nMam Pronara 1025A To o serwisie trochę wiem, chce kupić 2 z turem, bo moja 60-tka z turem siada (1966 rok jej) i przy jednorzedówce dostaje po garach, przy balotach I chcemy kupić coś nie drogiego i dobrego I sie zastanawiamy ,a moc taka bo np. Ja bym bym sobie podorywke robił a ojciec śmiało by robił coś innego w polu. np. głęboszował...\nA Z tym WOM mi sie pomyliło to miał być tylni TUZ\nDobrze powiedziane "farmera na pewno nie bierz bo jeden użytkownik miał..." - padam ze śmiechu , a inni mają Farmery i dobrze się mają...\nudzwig tylnego womu chyba tuza\nhahaha @ BUsted juz sie wszyscy naśmieli..więc dąłbym ci za ten post %\nBierz MTZ, nie bd sie powtarzał..dobry TUZ cena najniższa częsci tanie jak woda.. Bierz kumuruna\nNo właśnie niebyłem pewien\nFarmi 16/16 ze spowalniaczem chodu i rewersem troszkę się pomyliłeś\n@gregorius 9/9 przy skrzyni synchro\nto całe szczęście że to nie ty zarządzasz % bo każdy by je dostawał za jakiekolwiek posty\nWitam podepne sie pod temat. Planujemy zakup ciągnika mam kilka typów. W tym temacie właśnie pod uwage bierzecie ciągniki nad którymi się zastanawiam. Mam okreslona kwotę bo ok 120 Tyś Ciagnik ma być głownym u mnie i wykonywać wszystkie cięzkie prace orka agregat prasa itd.\nMoje typy wg mocy. : Farmer 105 KM, Pronar II wersja 90 KM z silnikiem MMZ(ciekawy jestem opini)\nDo tej pory mialem MTZ 80 ale brak mi w nim napędu i w orce 4 skibowym plugiem robi się bardzo nie ekonomiczny ale przez 14 lat uzytkowania bo od 1996 r na silniuk nie powiem żadnej negatywnej opini co do reszty każdy wie ..skrzynia ;/\nJednak chce coś z silnikiem MMZ dlatego Farmer i Pronar.\nChyba ,że ktoś ma jakieś propozycje w przedziale cenowym.. proszę o pomoc.\nMarcin Ja mam Pronara 1025 A, Nie wolno mi o nim złe mówić, jest ta ciągnik nie zawodny, mało pali, jest praktycznie bez awaryjny, chodził 3 lata w transporcie buraka cukrowego z 2 HL80 11, i to tej poty jest u mnie i nie zamierzam go sprzedawać, Sa różne opinie na temat Pronara ale ja mam swoja bo widzę co mam, 0 elektroniki, sam coś naprawie jeżeli będzie tak potrzeba\nnapisałem ze zwalniaczem chodu chcesz dowód tak w instrukcji jest napisane\nTeż nic na Pronara nie powiem tj pronar MTZ 80 . Zastanawiam się nad Pronar II 82TSA 90 KM ? jaka skrzynia biegów itd. czy będzie on lepszy od farmera 105KM\na gdzie tego zwalniacza zamontowali :huh:\nmam w instrukcji podane że można zamontować chcesz skan??\nA to ciekawe :huh: bo przecież w miejcu tego zwalniacza(tzn. półbiegów) jest dźwignia od rewersu


Statua Tron Łaski – Sanktuarium Trójcy Przenajświętszej i świętej Anny w Prostyni\nZ punktu widzenia ikonograficznego omawiana statua jest określana jako Tron Łaski. Pod tym pojęciem rozumie się w sztuce takie przedstawienie, w którym Bóg Ojciec, trzyma w dłoniach swego Syna ukrzyżowanego. Duch Święty jest ukazywany w postaci gołębicy umieszczanej najczęściej nad krucyfiksem. Termin „Tron Łaski” wprowadził Franz Xaver Kraus, używając niemieckiego słowa „Gnadestuhl”, co zostało przetłumaczone na angielski jako „Throne of Mercy” (Później używano „Throne of Grace”) . Takie przedstawienie ikonograficzne Trójcy Przenajświętsze jako Tronu Łaski ma głębokie korzenie biblijne. Tekst o znaczeniu źródłowym pochodzi z Listu do Hebrajczyków 4, 16: „Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla [uzyskania] pomocy w stosownej chwili” W tekście łacinskim wystepuje tu termin „thronus gratiae” . Zanim jednak doszło do ukazywania Trójcy Przenajświętszej w sztuce sakralnej minęło prawie 1000 lat. Z pierwszych wieków chrześcijaństwa nie mamy żadnego wizerunku tego fundamentalnego dogmatu wiary. Później zaś na wyrażenie rzeczywistość trzech Osób Boskich posługiwano się symbolami (trójkąt równoboczny, koło itd.) Dopiero w X w zaczęto przedstawiać Trójcę Świętą jako trzy identyczne osoby lub trzy sylwetki głów . W kształtowaniu się Tronu Łaski znaczną rolę odegrała chrystologia łacińska, która w XI i XII w. pogłębiła rozważania nad życiem człowieka dźwigającego krzyż tak jak Chrystus. Stąd w XII w. Jest bardzo żywa tradycja adoracji cierpień Chrystusa. Kościół wprowadził do swych przedstawień Trójcy Świętej sposób ukazywania Syna Bożego przybitego do krzyża . Przyjmuje się, że pierwsze przedstawienie Tronu Łaski znajduje się w Mszale kościoła Montaure (diecezja Evreux k/Paryża). Jest to ilustracja tekstu rozpoczynającego kanon mszalny: Te igitur… (Ojcze nieskończenie dobry…). Litera „T” stanowi krzyż Chrystusa, który podtrzymuje Bóg Ojciec . Takie ukazanie Trójjednego Boga używane w tym mszale i innych służyło zobrazowaniu sensu Modlitwy Eucharystycznej ukazującej miłość Boga Ojca zbawiającego świat przez krzyż Syna w Duchu Świętym . Około 1200 r. Powstało podobne przedstawienie Trójcy Świętej, gdzie Bóg Ojciec trzyma już nie poziomą belkę krucyfiksu, ale rozpostarte ręce Chrystusa zdjętego z krzyża. Jest to forma pośrednia między wczesnym Tronem Łaski a tzw. Pietas Domini, gdzie Bóg ukazuje ciało swego syna po zdjęciu z krzyża, a nad nimi Duch Święty w postaci gołębicy . Wspomniane wyobrażenia Trójcy Świętej wyrażają tę samą prawdę; Bóg objawia publicznie, że w Chrystusie pojednał świat ze sobą, zbawił ludzi .\nNajbardziej znane przedstawienia Tronu Łaski w Europie zawiera m. in.:\n– Mszał z Montaure, (Biblioteka Miejska, Rouen) ,\n– Biblia księcia Berry z Francji, XIV w. ( karta iluminowanego rękopisu w Muzeum Brytyjskim w Londynie) ,\n– miniatura z godzinek, Michelino da Besozzo, 1400 r.,\n– obraz Trójcy Przenajświętszej w glorii aniołów, Łukasz Cranoch, przełom XV i XVI w.,\n– obraz Trójcy Świętej w kościele Santa Maria Novella we Florencji, wyk. Massaccio, 1427 r.,\n– miniatura z księgi bractwa św. Sebastiana, 1503 r.,\n– portal kościoła św. Anny w Annabergu, 1512 ,\n– obraz Wszystkich Świętych Albrechta Durera z Tronem Łaski pośrodku (Wiedeń)\nW Polsce Tron Łaski prezentuje m. in.::\n– tympanon portalu kościoła Świętego Krzyża we Wrocławiu, po 1300 r.\n– obraz temperowy na desce, ze Świerzawy, ok. 1360 r. (Muzeum Diecezjalne we Wrocławiu) ,\n– Madonna Szafkowa z Pomorza znajdująca się w Muzeum Cluny w Paryżu, 2 poł. XIV w. Po otwarciu figury znajduje się rzeźba Tronu Łaski ,\n– Madonna Szafkowa z Klonówki (ostatnia ćwierć XIV w.) i z Lubiszewa (1 cwierć XV w.) znajdujące się w Muzeum diecezjalnym w Pelplinie ;\n– Madonna Szafkowa w Sejnach , 1 poł. XV w., Wizerunek koronowany przez kard. Stefana Wyszyńskiego w 1975 r. z udziałem kard. Karola Wojtyły,\n– rzeźba Tronu Łaski w katedrze krakowskiej z 1467 r.,\n– figura Trójcy Przenajświętszej w Sierpcu, pocz. XVI w. ,\n– Obraz olejny z Dębna, pow. Brzesko, 1520 r., (Muzeum Narodowe w Krakowie) ,\n– Obraz malowany na desce z Drohiczyna, 1 poł. XVII w. (zakrystia katedry) ,\nCudowna Statua Trójcy Przenajświętszej z Prostyni pochodzi właśnie z tego kręgu ikonograficznego. Na to, że jest gotycką rzeźbą wskazują następujące cechy: rysunek szat zbliżony do tzw. stylu łamanego ale już przekształconego i uproszczonego przez łyżkowate cięcia szaty, typ gotycki przedstawienia frontalnego, wydrążona rzeźba odwrocia, wykonanie figury Boga Ojca z jednego kloca klinowanego . Przedstawienie Trójcy Świętej jako Tronu Łaski jest charakterystyczne dla gotyku .\nZdjęcie Trójcy Przenajświętszej w Prostyni – zdjęcie z 1953 roku\n„O odpuście Św. Trójcy w Prostyni, o dużej liczbie przychodzących tam pielgrzymów słyszałem jako dziecko od swojej matki. Jeden raz moi rodzice, udając się na odpust do Prostyni, zabrali mnie ze sobą. (…) Z moją matką obeszłem na kolanach główny ołtarz. Matka tez opowiadała mi o czczonej statule Św. Trójcy znajdującej się w wielkim ołtarzu, o łaskach tu otrzymywanych, o zawieszonych wotach” .\nZnakiem promieniowania kultu jest też fakt, że inne parafie zamawiały do swych kościołów i kapliczek figury Tronu Łaski wzorowane na prostyńskiej statui. Przykładem tego jest rzeźba w głównym ołtarzu kościoła w Maciejowicach, wykonana w 1903 r. przez artystę rzeźbiarza Panasiuka z Warszawy. Obraz prostyńskiego Tronu Łaski umieszczono również w kaplicy w Rytelach Święckich. Figury Trójcy Świętej choć w mniejszych rozmiarach znajdują się w kapliczkach przydrożnych np. w Kosowie Lackim czy Rokitnie. W wielu domach prywatnych nie tylko w Polsce, ale również poza jej granicami znajdują się wizerunki Trójjedynego Boga, pochodzące z Prostyni. W dziejach sanktuarium cudowna statua była narażona na zniszczenie. W latach potopu szwedzkiego a także podczas działań wojennych w sierpniu 1944 r., gdy kościół znalazł się w ogniu walk niemiecko – rosyjskich. Niemcy podjęli wtedy decyzję o zburzeniu świątyni co też wykonali 19 sierpnia. Jednak na dwie godziny przed wykonaniem tego rozkazu udało się ocalić cudowną statuę. Ks. Tadeusz Borowy, który był świadkiem tych wydarzeń wspomina, że mieszkańców okolicznych wiosek Niemcy przetransportowali w okolice Małkini. W tej grupie był ks. Ludwik Warpechowski. Podczas rannego apelu wywiązała się następująca wymiana zdań między oficerem niemieckim a ks. Werpechowskim:\n„Czy wiesz, że kościół w Prostyni będzie zburzony? – Nie wiem- odpowiedział ksiądz. – Czy chciałby ksiądz coś wartościowego zabrać z kościoła? – Tak, szczególnie Statuę Trójcy Przenajświętszej – odparł ksiądz Warpechowski. – to dostanie ksiądz do dyspozycji samochód ciężarowy i dwóch żołnierzy do pomocy i zabierzecie co się da” .\nW latach 90 – tych XX wieku, coraz częściej pojawia się pragnienie wiernych, aby cudowna statua Trójcy Przenajświętszej w Prostyni dostąpiła koronacji koronami papieskimi, tak jak to jest w przypadku obrazów Matki Bożej czy świętych (św. Józef Kaliski). To pragnienie wielu osób duchownych i świeckich, wyraził w swym liście ks. bp Wacław Skomorucha pisząc:\n„Obecnie, kiedy kraj cieszy się wolnością, należałoby ożywić kult Trójcy Św. w Prostyni przez koronację cudownej statui” .\nZ rozwojem studiów nad Starym Testamentem zaczęto przedstawiać Boga Ojca przeważnie na tronie. Ukazywano Go hieratycznie, z pietyzmem i powagą jako osobę starszą, doświadczoną, lecz bez ujemnych dla wieku starczego właściwości. Często w ikonografii Trójcy Świętej Syn siedzi po prawicy Ojca (sedet ad dextram Patris) a nad Nimi Duch Święty. W omawianej statui Ojciec ukazuje Syna frontalnie. Ten schemat przedstawienia zaczerpnięto ze sztuki bizantyjskiej przedstawiającej Matkę Bożą na tronie z Dzieciątkiem Jezus na kolanach przed sobą, pokazującą wiernym swego Syna . W przypadku Tronu Łaski ukazany jest majestat Boga co podkreśla zajęcie miejsca na tronie, bogate szaty i korona w formie tiary. Bóg jest przedstawiony jako Monarcha świata. Ma to swe korzenie w księdze proroka Izajasza, który pisze: „Ujrzałem Pana siedzącego na tronie, a tren jego szat wypełniał świątynię” (Iz 6, 1), aniołowie zaś śpiewali Bogu : „Święty, Święty, Święty…”. Stąd też przy tronie łaski pojawiają się czasem napisy: „Sanctus, Sanctus, Sanctus…” . Ten sposób ukazania Boga Ojca określany jest mianem: „Maiestas Patris” .\nPierwotnie krzyż Zbawiciela był w formie litery „T”, nawiązując tym samym do swego pierwowzoru z kanonu mszalnego „Te igitur clementissimae Pater…” (Współczesne tłumaczenie: ” Ojcze nieskończenie dobry…”). Przedstawienie Chrystusa ukrzyżowanego, którego krucyfiks podtrzymuje Ojciec Niebieski ma swe źródło w Piśmie Świętym, które było wnikliwie studiowane w średniowieczu, ze zwróceniem uwagi na aspekty trynitarne . W ikonografii Tronu Łaski opisującej przedstawienie Jezusa Chrystusa nawiązuje się do Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian 3, 25: „Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę mocą Jego krwi”. W oryginale tego fragmentu występuje greckie słowo „hilasterion” oznaczające miejsce, obecności Boga wśród swego ludu, które każdego roku arcykapłan skrapiał krwią zwierzęcia ofiarnego w Dniu Pojednania (Wj 25, 22; Kpł 16, 2; Hbr 9, 5; Por KKK433). Gdy św. Paweł mówił o Jezusie, że jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę oznacza to, że w Jego człowieczeństwie „Bóg pojednał ze sobą świat” (2 Kor 5, 19). Jedynie Mesjasz mógł zgładzić grzech (Ps 51, 12) a nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni (Dz 4, 12) . W prostyńskim Tronie Łaski ukazującym te tajemnice widzimy jak Bóg Ojciec nie tylko podtrzymuje swego Syna ale dotyka od dołu także Jego ran w dłoniach, a krew z nich spływa w ręce Ojca. To wskazuje na fakt, że zbawienie dokonuje się przez Jezusa Chrystusa mocą Jego krwi bo „bez wylania krwi nie ma odpuszczenia grzechów” (Hbr 9, 22). Krzyż jest znakiem i narzędziem zbawienia, czego figurą był miedziany wąż na pustyni za czasów Mojżesza. Gdy plaga jadowitych zwierząt dziesiątkowała Izraelitów na pustyni, kto zwrócił swój wzrok na miedzianego węża zostawał uzdrowiony (Lb 21, 6 – 9; J 3, 14) . Podobnie w Tronie Łaski Bóg Ojciec ukazuje Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego – Zbawiciela. Z takiego przedstawienia relacji między Osobami Trójcy Świętej wynika, że w dziele zbawienia główna inicjatywa należy do Boga Ojca, który z miłości zbawia ludzi przez Syna. Odkupienie uzyskane ofiarą krzyżową Chrystusa jest wyłącznym darem Boga . Znakiem życia wiecznego w niebie wysłużonego przez Jezusa, jest rana na Jego prawym boku . Wyżej opisane przedstawienie Syna Bożego określa się tytułem: „Passio Christi”.\nW ikonografii takie ukazanie Trzeciej Osoby Boskiej nawiązuje do chrztu Chrystusa w Jordanie, kiedy to objawiła się cała Trójca Święta: ” A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się Mu niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił to jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie” (Mt 3, 16 – 17). Chociaż w ikonografii Trzeciej Osoby Boskiej były różne przedstawienia to najczęściej występuje postać gołębicy . Promienie wokół głowy gołębicy symbolizują owoce darów Ducha Świętego: „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (Gal 5, 22 – 23). Gołębica jest ukazana w locie, z rozpostartymi skrzydłami wzbija się ku górze. Ten obraz nawiązuje do pierwszej karty Pisma Świętego, gdzie czytamy, że Duch Boży unosił się nad wodami, dosłownie „trzepotał skrzydłami”(Rdz 1, 2) Tak więc Duch Święty, który od Ojca i Syna pochodzi, prowadzi Lud Boży do Domu Ojca od chwili stworzenia. Czyni to przez miłość, która „rozlana jest w sercach naszych przed Ducha” (Rz 5,5).\nTron Łaski ukazuje biblijny obraz Trójcy Przenajświętszej w myśl słów: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy, nie zginął ale miał życie wieczne” (J 3, 16). Taka interpretacja wynika również z treści kanonu mszalnego „Te igitur” (Ojcze nieskończenie dobry) do którego zobrazowania on posłużył.\nTrójca Święta przedstawiona jest w zwartej kompozycji rzeźbiarskiej.\nBóg Ojciec – postać centralna, największa, siedzi na tronie w pozie hieratycznej ubrany w płaszcz królewski koloru złotego z granatowym podbiciem i suknię koloru amarantowego, pod szyją widać srebrną koszulę. Jego oblicze dostojne z długim siwym zarostem okalają długie siwe włosy,\nNa głowie postaci Boga Ojca jest metalowa tiara wyzłocona galwanicznie zawierająca kamienie szlachetne różnych kolorów. Została ona nałożona na małą drewnianą koronę, stanowiącą jedność z opisywaną figurą . Nogi obute w spiczaste ciżmy koloru czarnego. Tron ma podział trójdzielny, wyścielony jest poduszką z pomponami na rogach (widoczne po obu stronach postaci).\nFigura Boga Ojca ma wymiary 125 x 80 cm. Jest wykonana z jednego kloca klinowanego. Szaty bogato rzeźbione, są liczne wywinięcia i łamane płaszczyzny. Płaszcz jest pozłocony płatkowym złotem dukatowym a koszula posrebrzana. Połacie szat pozłacanych bez rozwinięcia, wymiary; 20 x 22 cm, 40 x 20 cm, 60 x 60 cm. Wymiary wywinięcia szaty posrebrzonej; 40 x 30 cm, 50 x 40 cm (koszula). Jedna poła płaszcza Boga Ojca udrapowana fałdami ułożona jest na Jego kolanach i spada ku dołowi. Stanowi ona tło dla postaci Chrystusa przybitego do krzyża który podtrzymuje Ojciec dotykając palcami przebitych dłoni Syna.\nKrzyż jest w kształcie litery „T”. W czasie potopu szwedzkiego krucyfiks uległ częściowemu zniszczeniu, lecz ubytki uzupełniono w XVIII w. Nad belką pionową znajduje się tabliczka, na której widnieją rzeźbione litery INRI. (Wcześniejsza tabliczka została dodana najprawdopodobniej po potopie szwedzkim. Różniła się ona znacznie od całej kompozycji statuy, w związku z tym artysta plastyk p. Stanisław Juszczak wykonał nową tabliczkę przy okazji konserwacji figury w 1985 r. ). Ciało Chrystusa wyprostowane, głowa o długich włosach pochylona nieco ku prawemu ramieniu, podbródek z lekkim zarostem oparty o klatkę piersiową. Głowa opleciona jest bardzo obszerną koroną cierniową, a na jej szczycie umieszczone są trzy trójdzielne promienie (korona i promienie pozłacane). Nogi Chrystusa przebite gwoździem, prawa spoczywa na lewej. Skromne perizonium złocone przepasuje biodra postaci. Rzeźba Zbawiciela ma wymiary 83 x 71 cm (rozpiętość krzyża).\nNad krzyżem na tabliczce znajduje się gołąbek (postać Ducha Świętego), skrzydła nieco uniesione, wyraźnie zaznaczone pióra. Jest on koloru srebrnego. Główka wzniesiona do góry, dzióbek wyciągnięty w stronę Boga Ojca; szyję otacza aureola złocistych promieni. Sprawia to wrażenie, że Duch Święty łączy Osobę Boga Ojca i Syna Bożego w jedną całość.\nRzeźba jest wykonana z drewna lipowego. Współczesne elementy metalowe prostyńskiego Tronu Łaski, prawdopodobnie nie pochodzą z gotyku . Być może tiara, korona cierniowa i gołębica w ciągu wieków mogły być zastępowane nowymi. Już na pierwszy rzut oka można stwierdzić duże podobieństwo prostyńskego Tronu Łaski do późnogotyckich rzeźb Wita Stwosza. Szczególnie postać Chrystusa, z podkreśleniem korony cierniowej przypomina postać Zbawiciela na krzyżu z Kościoła Mariackiego w Krakowie. Podobnie rysy twarzy Ojca, udrapowanie szat, buty sugerują podobieństwo do rzeźb z jego warsztatu. Nie przeczy temu czas powstania rzeźby.


Nawet podwyżka pensji nie poprawi wydajności pracy - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaNawet podwyżka pensji nie poprawi wydajności pracy\nNawet podwyżka pensji nie poprawi wydajności pracy\nautor: Kamil Elkader07.09.2009, 10:13; Aktualizacja: 07.09.2009, 11:14\nKryzys chwilowo spowolnił wzrost kosztów pracy. Za kilka miesięcy podwyżki będą jednak nieuniknione. Zmusi to firmy do lepszego zarządzania wydajnością pracy.\nWydajność pracy zależy od trzech głównych czynników. Pierwszym są kompetencje i doświadczenie pracowników. Odpowiednio dobierając i szkoląc pracowników, można maksymalizować produktywność. Drugim czynnikiem jest motywacja do pracy. Mogą na nią wpływać liderzy oraz dobre systemy wynagradzania finansowego i niefinansowego. Trzecim czynnikiem jest środowisko pracy, które uwzględnia organizację, narzędzia oraz fizyczne warunki pracy.\nUmysłowa czy fizyczna\nRozwój techniki sprawia, że miejsca pracy oparte na pracy fizycznej ustępują tym wykorzystującym pracę umysłową. Zmiany te powodują, że musi ewoluować zarządzanie wydajnością pracy. Peter Drucker, jeden ze światowych ekspertów zarządzania, twierdzi, że nadszedł definitywny koniec zarządzania naukowego. Nurt ten powstał na początku ubiegłego wieku i polegał na podziale procesu wytwórczego na proste czynności. Był to sposób na łatwy pomiar i kontrolę pracy oraz powiązanie jej efektów z otrzymywaną zapłatą. Praca w nowoczesnej gospodarce opartej na wiedzy jest złożona, jej efekty skomplikowane, rezultaty odległe, a pracownicy potrzebują autonomii i ciągłej nauki.\nWraz ze zmianą stylu pracy, zmieniana się jej środowisko i zagrożenia z nim związane. W branżach produkcyjnych złe warunki pracy są wyraźnie odczuwalne fizycznie, częściej skutkują obrażeniami ciała. W nowej gospodarce dominuje środowisko biurowe. Szacuje się, że w gospodarkach wysoko uprzemysłowionych w biurach pracuje 75 proc. zatrudnionych.\nW takim środowisku negatywne skutki dają o sobie znać powoli, najczęściej niezauważalnie, prowadząc do zmian zwyrodnieniowych układzie mięśniowo-szkieletowym i dolegliwości bólowych. Częściej dają też znać o sobie konsekwencje psychologiczne w postaci przewlekłego zmęczenia, stresu czy wypalenia.\nW Polsce 66 proc. pracujących skarży się, że praca negatywnie wpływa na ich stan zdrowia. Jest to drugi najgorszy wynik w Europie, po Litwie. Taki stan rzeczy powoduje, że firmy, które nadmiernie oszczędzają na warunkach pracy i ochronie socjalnej, oszczędzają tylko pozornie. Tak zwany prezenteizm (bierna obecność w pracy spowodowana skupieniem uwagi na problemach osobistych) może obniżać wydajność pracy nawet o 40 proc.\nZmiany w wydajności najszybciej dostrzegły duże korporacje, wprowadzając dla swoich pracowników abonamenty sportowe i kulturalne. Przykładają także dużą wagę do odpowiedniego urządzenia biura i ergonomii miejsca pracy. Coraz częściej urządzają także strefy odpoczynku oraz szkolą z konstruktywnych technik radzenia sobie ze stresem i trudnymi sytuacjami zawodowymi. Zyskuje na tym wizerunek firmy przy jednoczesnym zatrzymaniu spadku efektywności pracy.\n"W tym roku pensje wzrosną tylko o 3 proc."\nPolacy - najbardziej zestresowani pracownicy na świecie\nPrzerdzewienie – nowa choroba zawodowa?\nAsystentki: zatrudnienie on-line\nZenek(2016-12-14 15:50) Zgłoś naruszenie 00\nE tam gadanie wiekszosc tych specjalistow nie dostaje nawet minimalnej zachodniej. O normalnym zachodnim nie wspominająć które powinno wynosic z 15 tys netto. Dlatego zostali glownie ukraincy i starsze panie. Ci co coś naprawdę potrafili już dawno wyjechali i wolą dostawać minimalna zachodnią albo więcej. Zawsze moga tu wrocic i zyc jak krolowie smiejac sie z tych specjalistow od konserwacji powierzchni plaskich i sprzatania kibli.