Teraz jest Pt, 21 lutego 2020, 18:03\n[ Posty: 470 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 27, 28, 29, 30, 31, 32 Następna strona\nNapisane: Cz, 31 sierpnia 2017, 09:38\n25.08 – 15’ rozgrzewki na elektryku + GR + siłownia trening obwodowy, 4 obw.\n26.08 – 34 km treningu górskiego w Gorcach. Pojechaliśmy z całym klubem, ale już na wstępie rozdzieliliśmy się na grupki. Z trenerem wymyśliliśmy, że na Turbacz wejdziemy 2x. Najpierw od strony Długiej Polany, bo tam pozostawiony był klubowy bus. Ze szczytu zbiegliśmy czerwonym, po drodze wbiliśmy się w zielony szlak w kierunku Koninek i tam, trochę trawersem, trochę stokiem narciarskim zbiegliśmy do szlaku niebieskiego, który prowadził z powrotem do schroniska pod Turbaczem. Jeszcze raz weszliśmy na szczyt. W dół do Długiej Polany najpierw żółtym szlakiem, potem trochę pokombinowaliśmy przez krzaki, weszliśmy w czarny w kierunku Hrube, z którego zbiegaliśmy w dół nieoznaczoną ścieżką. Bardzo przyjemny kawałek. Na Hrubem wieżyczka, pewnie należąca do myśliwych. Pod wieżyczką świeżo rozrzucone żarcie dla saren i dzików na przynętę…\nWracając do stoku narciarskiego – stromo, ale był dość długi i podłoże bezpieczne (trawa, a jeśli kamyczki to drobniutkie – idealne do przećwiczenia szybszych zbiegów). No to tak przećwiczyliśmy, że jeszcze do wczoraj bolały mnie nogi.\n27.08 – 8 drętwych km w tym 12 przebieżek.\n28.08 - 12’ na elektryku + GR + siłownia trening obwodowy, 3 obw. + sauna 3x10’ 100 st.C\n29.08 – 5 km rozgrz. + GR + 6 x 1 km/3’p +1 km truchcik po trawce, upał, ledwo przetrzymałam; na CKS-ie znów rugbyści z treningiem, po tym, jak wiosną dostałam piłką w udo – przez kilka miesięcy doprowadzałam dwugłowy uda do porządku. Fajnie popatrzeć, ale trenować przy nich nie lubię.\n30.08 – 13 km nocnego krosu po jurajskich pagórkach. Odkopałam swoją czołówkę. Ostatni raz biegałam z nią pod koniec kwietnia, a tu za kilka dni całonocny górski wyścig mnie czeka. Przed wyjściem zaprogramowałam różne tryby, przetestowałam. Sprzętowo wszystko tańczy gra i śpiewa.\n31.08 – wolne. Ze stresu - jak nie widzę to nie myślę i mogę nic nie jeść, ale za to jak już się nawinie - to nie wiadomo kiedy znika w każdych ilościach.\nNapisane: So, 9 września 2017, 10:18\n1.09 – wolne.\n2.09 – 10 km BW + 10 x przebieżki; ciężko mi to wchodziło, za ciężko jak na tak spokojny bieg.\n3.09 – 11 km wycieczki biegowej, w zasadzie marszobiegu. Nie miałam ochoty i motywacji do treningu i zbliżających się zawodów, to nie wybrałam się dalej na Jurę, tylko przedreptałam łąką. Czarno widzę NILa. Brak sił i brak energii do czegokolwiek. Zaczynam szukać wymówki, np. nie mam czym się dostać do Poręby.\n4.09 – wolne, nawet na saunę nie poszłam; nastawienie – dramat. Nogi ciężkie, głowa ciężka. O tej porze przed zawodami zwykle już mnie nosiło; Zenek odezwał się, że też jedzie, wymówkę szlak trafił; trener nawet nie chce słyszeć o odpuszczaniu.\n5.09 – 6 km BW + rytmy; nogi rwą sie do przodu, nareszcie.\n6.9 – wolne; w brzuchu motyle\n7.9 – 50 km nocnego górskiego wyścigu, 2 msc K, 20 msc open K+M (na ok. 200? dokładnie nie wiem)\n8.09 – wolne.\nNastawienie przed zawodami miałam fatalne. Ostatnie treningi przed zawodami to jak przedzieranie się przez mazut, z drugiej strony presja ze strony klubu i trenera. Nosz. Dopiero ostatni rozruch dał mi nadzieję, że tapering niesie formę na czas.\nNachylenie zboczy miejscami sięgało 40 stopni, zarówno w górę jak i w dół, niestety zwykle po luźnych kamiennych rumowiskach. Trasa ta sama, co w ub. roku, ale nie taka sama. Przez cztery dni przez startem codziennie lało i wszystko było rozbabrane. Do tego po wyrębie drzew na trasie ogrom mniejszych i większych gałęzi. Żołnierze niczego nie uprzątali. Po czym przejechał wojskowy quad – po tym i my mogliśmy cisnąć – potraktowali to jako dodatkowe utrudnienie z którego powinniśmy być zadowoleni, bo przecież ścigamy się trasą selekcji do WS i naturalne, że im gorzej tym lepiej.\nTak jak rok temu – zanim ustawiłam się do startu przeszłam do przodu i policzyłam ile babek jest przede mną. Ścieżka od razu bardzo wąska, nie warto być zbyt skromnym, bo cholernie ciężko jest później się przecisnąć. Więc te mocniej czujące się stały już w pierwszej i drugiej linii - są 4.\nW skrócie - od pierwszego PK byłam druga i utrzymałam tę pozycję do końca. Podejście na Szczebel, o którym mówi się, że wykręca ludziom korki minęło mi sama nie wiem kiedy. Gorzej było na łagodniejszych Trzech Kopcach – bo tam zamiast kamieni błoto i woda do łydek. Nogi się rozjeżdżały we wszystkie strony. W najmocniejszym nawet świetle czołówki nie zawsze było widać, gdzie noga ugrzęźnie, a gdzie będzie stabilnie.\nNa PK na Szczeblu upewniłam się o dalszy przebieg trasy – w ub. roku dorobiłam tam bonusa.\n- o, a ja cię znam! Monika? Rok temu razem biegliśmy do mety! - przy ognisku siedział ten sam instruktor NIL, który poganiał mnie rok temu i dzięki któremu dogoniłam trzecie miejsce\n- cześć, super, dzięki, lecę dalej – A. piekł kiełbaskę przy ognisku, no przecież nie będę czekać.\nDogonił mnie jednak i tym razem też do mety biegliśmy razem. K., komandoska z NILa na tym etapie była przede mną jakieś 15 minut. Do mety jeszcze 20 km. A. Potrafił mnie zmotywować do większego wysiłku, tym razem już nieco delikatniej, bez takich tam jak rok temu: "jakie k...a nie dasz rady, zap.......j, nic cię k...a nie boli". Ze straty odrobiłam aż i tylko 14 minut, bo na mecie byłam ok. 50 sekund po pierwszej..... to boli bardziej niż nogi.\nW jednostce na Tynieckiej jak zwykle uroczysta dekoracja na placu apelowym przed kompanią honorową JW NIL, medal i puchar z ręku generałów; fajnie było.\nNapisane: So, 16 września 2017, 14:15\nLaba się skończyła dość szybko. Do SOG-Ultra niepełne trzy tygodnie, przede mną twa tygodnie solidnego treningu. No, tego startu akurat nie mogę się już doczekać\n8.09 - wolne\n9.09 - wolne, ale pomachałam trochę wiosłami - spływ kajakowy\n10.09 - 3 km na elektryku + trening obwodowy na siłowni 45' + sauna\n11.09 - wolne\n12.09 - wolne; miał być trening, ale za dużo pracy tego dnia i przerzuciłam na następny dzień\n13.09 - 8 km BW + przebieżki\n14.09 - 4 km BW + fartlek 20' + 1 km trucht\n15.09 - 6,5 km BW + zaraz po biegu silownia; nie chciało mi się strasznie robić obwodów to wymyśliłam ten jeden jedyny raz niesubordynację treningową... no cóż - zdążyłam porządnie przećwiczyć górę (klatka, barki, plecy, tricepsy i bicepsy) a tu na siłkę wchodzi trener. Przyszło mi jeszcze zrobić cztery obwody i to dynamicznie, dynamicznie! Takie to mam szczęście - nic mnie nie ominie. Na studiach jeśli czegoś - czegokolwiek się nie nauczyłam - mogłam być pewna, że z tego akurat będę miała egzamin. Dlatego zawsze musiałam wiedzieć wszystko na pięć, nawet u de Abgaro Zachariasiewicz na cywilu i u Łabno ma "konsta".\n16.09 - wycieczka biegowa 2,5 h po Jurze, wczesnym rankiem\nNapisane: Pt, 29 września 2017, 21:14\nZa tydzień o tej porze będę już na trasie ostatnich w tym roku zawodów. Denerwuję się, bo droga długa, a nie chodzi mi tylko o ukończenie. Doszły mnie słuchy, że chłopaki z Kłobucka umawiali się, że w tym roku choć jeden ma być przede mną. Normalnie nie miałabym nic przeciwko, ale jak tak - to może hmmm... podejmę rękawicę? Żarty żartami, 100 mil po lesie i skałkach; wszystko może się zdarzyć choćby ze zwykłego rozkojarzenia spowodowanego zmęczeniem.\nTrenowałam nieco mniej. Coś długiego, jakieś tysiące, fartleki, lżejsze krosy, trochę obwodówki na siłowni - jak ja mam już jej dość (obwodówki, chętniej poćwiczę siłowo)! Jutro wycieczka biegowa 2,5-3 godzin po pagórkach do 25 km maks. I tyle mniej więcej będzie tego, aż do piątku wieczorem.\nStart mamy o 20:00 w Krakowie; na PK na 64 kilometrze pierwsze spotkanie z supportem i oby do mety w Częstochowie. Rok temu przez błądzenie nadrobiłam ok. 10 km i na liczniku wyszło ponad 170 km. Muszę się bardziej pilnować. Strategia opracowana, od dziś... wróć od jutra dieta około startowa, sprzęt jest -bo znów kupiłam buty. Jestem uzależniona od Inov. Nawet w fabryce w UK nie mieli dla mnie rozmiaru ulubionych trailrocków. Dobrano mi w Napieraju najbliższe preferencjom - trailtalony 250. Tylko czemu kurczę różowe? A w decathlonie dokupiłam koszulkę z długim na zmianę. Na damskim nie mieli nic termicznego przylegającego, znalazłam na dziecięcym. Taka w rozmiarze na 10 lat była w sam raz...\nStartuje m.in. Tomasz Kuliński "Kóla" z WBK META Lubliniec, ciekawe czy będzie pierwszy i ile będę miała do niego straty.\nOj, widzę, że plotę trzy po trzy. Tzn. że zaczyna się lekki stresik przedstartowy. Czyli jest tak jak powinno być.\nO! Stamtąd przybiegnę, a tutaj będę prawie w domu:\nNapisane: Pn, 9 października 2017, 09:37\n- Idziesz jutro w trupa! Jak nie wygrasz w tym roku, w przyszłym pobiegnę z Tobą jako support\n- Pobiegniesz i tak\n- Ale jak ja z Tobą pobiegnę to będziesz miała ..... !\n- Ok liczę na to\n- A ja liczę tylko na Twój sukces\n- Jej, ja też, aż się boję wszystkich zawieść\n- Presja na Tobie ciąży i wytrzymaj ją! Dasz radę. - No qwa nie masz wyjścia\n- No nie mam\n- Ale nastawienie mam teraz super. Oby się utrzymało\n- Presja! Po ostatnich sukcesach są duże oczekiwania\n- Co prawda leje ale jest sprzęt, ciuchy na zmianę w aucie. Będzie dobrze!\n- Sa oczekiwania wobec Ciebie i będą rosły także nie oczekuj niczego innego, presja, chcesz wygrywać presja musi być twoim sprzymierzeńcem.\n- Tak wiem. Głowa to podstawa\n- U Ciebie tylko o to chodzi! Biegnij tak byś w niedzielę rano gdy się obudzisz w ciepłym łóżeczku wstaniesz i powiesz sobie przed lustrem że zrobiłaś wszystko ale to qwa wszystko a nawet więcej niż przypuszczałaś i że teraz to jesteś przech.j\n- Hahaha, no tak, taki właśnie mam plan\nDZ, mój ubiegłoroczny supporter na drugi dzień zdobył 2-gie miejsce na międzynarodowym biegu o nóż komandosa w Kosowie\n- wypiłeś moją kawę!\n- wypij moją\n- nie mam już sojowego\n- idź już, bo nie wytrzymam z tobą, tylko nie wracam mi do domu bez kasy\nRozmówki z trenerem:\n- jak będę się zbliżać do Olsztyna damy znać, ja albo Tomek. Ja raczej nie będę wyciągać telefonu na trasie z plecaka, bo to mnie rozprasza.\n- nie wyciągaj, w trakcie zawodów masz zawody i tyle, bez telefonu, wycisz najlepiej i nawet do niego nie zaglądaj\n- będę tylko odbierać powiadomienia o tym, jak daleko mnie któraś goni\n- tylko nie zwracaj uwagi na to że druga kobieta jest 40 min za Tobą, tylko pędź do przodu i powiększaj przewagę\n- eeeee, tzn. która ja mam być?\n- tego to chyba nie musimy omawiać\n- kurczę postaram się, mam nadzieję, że wystarczy mi nóg i głowy\n- musi, jesteś dobrze przygotowana, zaplanowane wszystko, teraz tylko biegasz swoje\n- no tak, ale nie znam rywalek, też mogą być przygotowane. Najlepiej by było, gdyby już na początku udało mi się urwać dość wyraźnie. Jeśli utrzymam tempo z ub. roku i do tego uda mi się nie pogubić to mam godzinę do przodu\n- urwiesz, tylko nie błądź\nNo niestety, urwałam ubiegłoroczny czas tylko trochę, bo znów pobłądziłam. Do tego warunki były zdecydowanie cięższe. Całą noc, od startu o 20:00 w Krk na przemian ulewa z mżawką; tam gdzie nie było asfaltu – błoto po kostki. No i Orkan Ksawery zostawił po sobie ogromnie dużo powalonych drzew na trasie. Mam po nich pamiątkę – potargane spodnie i rany na nogach. Za to solidnie urwałam się rywalkom. Ale to dopiero po ok. 80 km, bo wcześniej przez błądzenie do chwila mijałam drugą, po to by znów się zgubić i znów ją mijać i mijać i mijać…\nRozmówki z fizjoterapeutą (wtorek, 3,5 doby przed startem)\n- masz dzisiaj jakiś trening?\n- nie, jutro\n- co jutro?\n- a, takie spokojne 8\n- no dobra, to mam coś specjalnego na dziś\n- suche igłowanie\n- yyyyy, ale to będzie bolało?\n- hehe, nie bardziej niż to co masz w planie na piątek\nPo wiosennym bliskim spotkaniu z rugbistami przez cały sezon miałam problemy z dwugłowym uda. Bałam się przed startem w SOG, że taka trasa dość szybko mi to wyciągnie, bo jednak bolesne przykurcze w tym miejscu ciągle do mnie nawracały. Po igiełkach (mało przyjemne) byłam przez dobę lekko obolała, ale ani w czasie wyścigu, ani po nim nie miałam już żadnych problemów.\nrozmówki z orgami, tuż przed odprawą i startem\n- no, tylko, żeby mi na mecie nie było żadnych nieporozumień\n- <groźne spojrzenie>\n- ?? <wielkie oczy>\n- masz być pierwsza, i to z dużą przewagą\nPresja, presja. Chyba dawno nie miałam takiej spiny przed startem, jak teraz. Ta presja to nie było przyjemne uczucie, naprawdę. Teraz wszystko brzmi śmiesznie, ale ja miałam ochotę schować się gdzieś pod jakiś fotel i przeczekać po cichu do startu, nie gadając z nikim. Ale fakt - tym razem to był mój sprzymierzeniec\nNapisane: Wt, 10 października 2017, 18:03\nTroszkę przydługo, jak nie ja.\nSOG-Ultra 164 km Czerwonym Szlakiem Orlich Gniazd (wariant bez błądzenia), w rzeczywistości nadziabałam bonusy do prawie 173 km i to już na samym początku, przez co straciłam ok. 1,5 h.\nStart o 20:00 w Krakowie, meta w Częstochowie. Limit czasu 44 h, mój czas 25 h 41’. 15 pozycja na 74 finiszerów, ok. 100 startujących. Bardzo kameralnie, dlatego skupiałam się nie tylko na rywalizacji z kobietami, ale też – z facetami.\nNo nie powiem, że nie – do tego biegu przygotowałam się i logistycznie i taktycznie. Rozpiski z międzyczasami trzymałam się dość skrupulatnie, rozjazdy w stosunku do tabelek na odcinkach 20-25 km sięgały zaledwie kilku minut mimo błądzenia, fatalnych warunków pogodowych przez pierwszych 12 godzin i ogromu powalonych drzew na ścieżkach (Orkan Ksawery nie oszczędził Jury).\nOd 64 km miałam do dyspozycji support, który dbał o to by przerwy były tak krótkie jak to tylko możliwe i by o niczym nie zapomnieć. Gorąca herbata, coś ciepłego do przegryzienia - potrafią zdziałać cuda.\nWarunki były trudne, ale na to też byłam gotowa. Psychicznie i fizycznie – to ogromnie ważne, ale ważne też są szczegóły. Takie jak odzież, buty, smarowanie stóp, daszek w kapturze, zapasowe rękawiczki, odżywianie, nawadnianie, sole, nawigacja w zegarku i zerkanie jednak w tę mapę, którą zapewniali organizatorzy. W planie miałam buty zmieniać, o ile będzie to konieczne, nie wcześniej niż na 104 km (szkoda czasu, no i czasami bywa tak, że lepsze bywa wrogiem dobrego). Na pierwszych etapach było tak przeraźliwe błoto, że zdecydowałam się jednak na ten ruch już w Bydlinie (64 km). Przesiąknięte Inov-8 Trailtalon 250 ustąpiły Trailroc’om 255. Po to, by w ciągu kwadransa znów wdepnąć po łydki w wodę i błocisko.\nPo którymś z kolei bonusowym kilometrze w końcu odpaliłam track, wyjęłam z plecaka mapę i od tego momentu już szło jak po sznurku. Dorobiłam się towarzystwa w postaci dwóch mężczyzn, którzy korzystali z mojej nawigacji, a ja korzystałam z tego, że nadawali tempo i tak przez noc i całe przedpołudnie posuwaliśmy się razem. Za Wielka Górą (120 km) wysłałam ich do przodu. Miałam kryzys, nie byłam w stanie utrzymywać takiego tempa, które by ich satysfakcjonowało. Po dyskusji (jakoś tak czuli się w obowiązku mi towarzyszyć) jednak ruszyli. Ja już od dawna byłam jak u siebie – te ścieżki znam z treningów. Wytłumaczyłam im, gdzie mają szczególnie uważać na trasę i poszli.\nJa nie wiem, jak to zrobili – ale na mecie byli pół godziny po mnie….\nŻeby nie przemarznąć (nie dość, że lało, było zimno, to jeszcze silny wiatr) nie zatrzymywałam się nigdzie nawet na moment poza punktami. Trzeba było odpocząć – ok, ale w żwawym marszu. Przerwy nie są dobre i z tego powodu, że zaczynają tężeć mięśnie i ciężko ruszyć dalej. I taki „odpoczynek” jest bardzo złudny – ani się nie wypocznie, ani nie posunie człowiek dalej, a czas umyka.\nPrzejrzałam sobie lapy w zegarku – przerwy na PK trwały od 45 sekund (tyle, żeby się odmeldować u orgów z numerkiem i uzupełnić wodę w softflasku) do 1,5 minuty jeśli jadłam na punkcie. W Młynach, na oficjalnie 104 km (mój już 110, niestety) zatrzymałam się na ~9 minut. To był jedyny PK, na którym można było od organizatorów dostać gorący posiłek.\nPrzez chwilę rozmawiałam tam z zawodnikiem z Danii. W ogóle było międzynarodowo: Norwegia, Holandia, Dania, Słowacja, Litwa, Węgry. Chłopak przyznał, że liczył tutaj na dość lekkie zdobycie aż 6 punktów ITRA do UTMB i że się grubo zdziwił poziomem trudności. Niby nie góry, a jednak jak podejście to 30% nachylenia. Skały, piachy kopne, błota, wąskie krzywe ścieżki. Wąwozy z których ciężko wyjść. Powalone drzewa, które trudno obejść. No i te oznaczenia – jedynie oznakowanie szlaku turystycznego, nie zawsze czytelne i widoczne.\nW tym roku obyło się bez kontuzji, ale i tak bolało. Najbardziej stopy, bolą mnie do dziś. Trochę też bolały biodra, ale to stopy powodowały, że mimo sporej ilości sił i energii musiałam zwalniać i przechodzić do marszu tam, gdzie była twarda nawierzchnia, czy tłuczeń. Ten tłuczeń wbijał mi się do mózgu.\nWracając do rywalizacji: koledzy z klubu, trener raczej mnie nie rozpieszczają i faktycznie presję na mnie wywierali. Ale ja się z tym zgadzam i mi to pasuje. Bardzo kameralny bieg, na liście 16 kobiet (chyba 4 tylko ukończyły). No to nie była to wielka sztuka być w pierwszej trójce. Dlatego naprawdę zależało mi na pierwszym miejscu. Do 80 km szłam dość blisko z inną kobietą. Ale jak w końcu przestałam się gubić, odrobiłam ponad 2 godziny przewagi na mecie.\nW Olsztynie czekały na mnie koleżanki z klubu, jedna z nich zającowała mi do mety. I dobrze, bo po drodze była ZielonaGóra. Miałam już tak obolałe stopy, że musiałam bardzo uważać, jak je stawiać (było już ciemno). Monia zaś pilnowała oznaczeń. Za górą czekał trener i jak już się wypłaszczyło – udało mi się zacisnąć zęby, przestać zwracać uwagę na ból i biec do końca.\nWyszłam ze strefy mety, wsiadłam do samochodu i momentalnie nadeszło rozprężenie. Zrobiło mi się potwornie zimno, marzyłam o tym, żeby się rozebrać z potu, błota i zanurzyć w gorącej kąpieli.\nZrobiłam sobie tę kąpiel, o wiele za gorącą, za długą i po szyję. Do tego farelka w łazience + dwie wielkie gorące herbaty. Na efekt długo nie trzeba było czekać – zaraz po wyjściu z wanny straciłam na dwie minuty przytomność, co się w domu działo... A trener mówił, że po tak długim wysiłku kąpiel ciepła, nie gorąca i przypadkiem zero piwa, bo będzie zgon. Na szczęście w kilka chwil doszłam do siebie, zanim domownicy zdążyli zadzwonić po pogotowie. Nie było przyjemne i jest to jednak ostrzeżenie, ultra fascynuje, uzależnia i łatwo coś przegapić. To może zniszczyć.\nTeraz czuję się bardzo dobrze, lekkie domsy jeszcze czuję, jestem trochę rozbita, ale to normalne. Zero śladu po wcześniejszych kłopotach z dwugłowym.\nW sobotę zapisy na przyszłoroczny tytułowy Andorra Ultra Trail – Ronda del Cims, czyli 170 km w Pirenejach, z tym, że tym razem nie 2500, a 12500 metrów do góry i tyleż samo w dół po skałach i piargach. Mam rozkminę, czy oby na pewno dam radę.\nNapisane: Pn, 16 października 2017, 16:17\nMinął pierwszy tydzień roztrenowania i chyba zaczyna mnie nosić. Z trenerem negocjuję jakąś wycieczkę biegową po Jurze - taka piękna i złota jesień u nas. Albo chociaż siłownię. No OK, jeszcze chwilę wytrzymam.\nSezon 2017 - miał być poświęcony przygotowaniom do Andorra Ultra Trail Vallnord - Ronda dels Cims w 2018 r.\nBardzo, bardzo chcę ukończyć to wyzwanie, mam wiele wątpliwości, przez ostatnie kilka dni prowadziłam dysputy, czy to nie jest jednak dla mnie nazbyt wymagające. I zapewne tak. Ale powalczę. Mówi się, że to najtrudniejsza jednoetapowa stumilówka w Europie, a być może nawet i na świecie. I dlatego tak mnie to kręci.\nOtwarli zapisy - zapisałam się, dziś już bez wahania.\nNapisane: Pn, 30 października 2017, 19:10\nRoztrenowanie skończyło się tak szybko, że aż szkoda. Powolutku wracam do treningów, a ciężki jest to powrót, nie tylko z powodu dodatkowych 2 kg na wadze. Tak jakoś wcale… mi się nie chce . Trzeba to przetrwać.\nZima zapowiada się mozolnie. Głównie objętość i siła. Na siłowni na razie 3 treningi tygodniowo, bo stalowe mięśnie będą mi potrzebne. Gdzie ja upchnę resztę, nie wiem, ale wiem, że będę musiała. Do tego przydałoby się wybrać w góry - na razie przynajmniej raz w miesiącu, później i ze dwa razy na m-c. Sugerowano mi, że dobrze by to było w ramach zawodów jakichś - ale ja nie chcę. Opłaty startowe są bardzo wysokie, a ja jakoś nie cierpię na startozę. Zresztą sama potrafię sobie zorganizować i zrealizować wyrypkę, tylko ten czas...\n19.10 – 6 km BW - bardzo wysokie HR\n20.10 – siłownia – trening ogólnorozwojowy – pierwszy trening po prawie miesięcznej przerwie. Fajnie się ćwiczyło, za to w weekend miałam problem z chodzeniem i musiałam odwołać wycieczkę biegowa po Jurze, najbardziej bolały mnie łydki.\n21.10 – wolne\n22.10 – wolne\n23.10 – 5,5 km BW + siłownia 3 serie + sauna sucha\n24.10 – wolne\n25.10 – wolne\n26.10 – 7,5 km BW + siłownia\n27.10 – 8,7 km BW\n28.10 – wolne\n29.10 – 15 km wycieczka biegowa po Jurze, 450 mD+; tętno b. wysokie - pagórki starałam się podbiegać, do tego ten orkan + deszcz...\n30.10 – 5,5 km BW + siłownia + sauna\nTrening na siłowni – na razie po 3 serie x 15 powtórzeń. Przerwa seryjna 20”, pomiędzy ćwiczeniami 1’30”:\nPompki - zamieniłam na rozpiętki, bo nie zrobię w 3 minuty 45 pompek, ale o tym ciiii\nŚciąganie drążka do karku – plecy\nŁawka rzymska z talerzem 10 kg – plecy\nWyciskanie hantli w górę – barki\nW bramce: – bicepsy\n– i tricepsy\nWykroki w miejscu z hantlami\nWspięcia na stopniu – łydki – do pieczenia każda serie, 3 serie\nBrzuch – ławka skośna – spięcia – po 20x\n– i unoszenie prostych nóg na stojaku – po 20x\nJedynym liczącym się startem w przyszłym roku będzie Ronda dels Cims w Andorze – na początku lipca – i to temu wyścigowi wszystko podporządkowuję. Może, jeśli zdążę się odbudować – powalczę znów we wrześniu na nocnej 50-kilometrowej trasie ze specjalsami. Marzy mi się jeszcze raz SOG w październiku, ale dwie 100-milówki w jednym roku i to tak blisko siebie to raczej mało rozsądny pomysł. Wcześniej, w maju, w ramach przygotowań – pojawię się jak co roku na Koniczynka Trail Marathon w Ojcowie. Ale tutaj ostrożnie i towarzysko, żeby się nie połamać i nie ponadrywać więzadeł przed RdC. W Pirenejach muszę być w doskonałym stanie fizycznym, trasa nie wybaczy żadnych zaniedbań.\nNapisane: Śr, 8 listopada 2017, 10:43\n31.10 – 9 km BW\n1.11 – wolne\n2.11 – 5,5 km BW w terenie + zaraz po tym 40’ trening na siłowni\n3.11 – wolne\n4.11 – 2 km rozgrz. na elektryku + tr. na siłowni\n5.11 – 21 km wycieczka biegowa, wcześnie rano, pagórki, skałki; wbiegamy na każdy pagórek i ostaniec, żadnemu nie odpuszczamy:) ; po drodze na ścieżce mijanki z Edytą Lewandowską\n6.11 – wieczorem 5,5 km BW + siłownia 40’ + sauna sucha 100 st. C, 3x10’\n7.11 – rano 12 km BW + przebieżki\n8.11 – 2 km rozgrz. na elektryku + tr. na siłowni 40'\nOgólny plan na siłownię w nowym sezonie jest taki: 8-10 tygodni trening ogólnorozwojowy, przy czym po 4 tygodniach zmiana ćwiczeń, co tydzień zwiększam lekko obciążenia. W tym czasie równolegle wolne rozbiegania, wycieczki biegowe w terenie i stopniowe budowanie objętości. Do połowy grudnia mam dojść do 100 km/tydz.\nPóźniej typowa siła i tak do wiosny - ten trening lubię najbardziej. W poprzednim sezonie robiłam 6-10 powtórzeń, ale po ostatniej lekturze może coś zmienimy. Tutaj wchodzą mocniejsze krosy, II zakres.\nZalążek formy ma być na maj, a szczyt na przełom czerwca i lipca. W okresie startowym nie rezygnowałam do tej pory z siłowni, ale był to trening obwodowy, za którym delikatnie mówiąc – nie przepadam . Może uda mi się przekonać kolegę-trenera do zmiany i utrzymania do końca treningu typowo siłowego.\nTylko nie wiem, czy w moim przypadku rzeczywiście będzie to dobre – ja nie tyle potrzebuję generować maksymalną możliwą moc, co potrzebuję zwiększyć swoją siłę i wytrzymałość siłową potrzebną do napierania po górach non stop przez około 60 godzin.\nDo tej pory na siłowni ćwiczyłam 2x w tygodniu. Teraz czuję się na tyle obyta z ciężarami, że zaryzykujemy 3 treningi w tygodniu. Jeśli jednak będzie trzeba – wiosną przy okazji włączenia mocniejszych akcentów biegowych zmniejszymy znów do 2 treningów na tydzień.\nTętno z siłki:\nNapisane: Pn, 20 listopada 2017, 11:38\n9.11 – wolne\n10.11 – 5,5 km BW + siłownia 40’\n11.11 – wolne\n12.11 – 23 km wycieczki biegowej po Jurze, pagórki\n13.11 – 6,5 km BW + siłownia 40’ + sauna\n14.11 – 10 km BW + 10x 1’/1’, razem 15\n15.11 – 5,5 km BW + siłownia 40’\n16.11 – wolne\n17.11 – wolne\n18.11 – wolne\n19.11 – 12 km BW po Jurze, tym razem unikając pagórków\nOstatnio siadło samopoczucie, na myśl o treningu odbija mi się czkawką. Zrobiłam sobie kolejne badania. HGB (12,5) w porównaniu do czerwca trochę spadła, choć nadal w normie, ferrytyna podobnie: 10,5 przy zakresach ref. 5-150. Za to znów poleciały mi płytki. Pozostałe wyniki wzorcowo (w tym lipidogram, tarczyca, elektrolity, ALAT, ASPAT, CRP, kreatynina). Mimo w miarę dobrych wyników – męczę się nawet w czasie truchtu. Wysokie tętno i wielka niechęć, z która coraz ciężej mi walczyć.\nNie chce mi się tak bardzo, że pierwszy raz od kilku lat, bez wyraźnej przyczyny typu choroba, nagłe sytuacje itp. odpuściłam dwa treningi, a te które robiłam – bez zainteresowania. O co chodzi? Może za dużo ostatnio obowiązków, ciągły pośpiech, zapomniałam co to relaks. Trening zajmuje tak wiele czasu – chyba przestałam to lubić. Może to minie, jeśli nie – nie będę się boksować i może jakaś emerytura zaraz po AUT?\nNapisane: Pn, 4 grudnia 2017, 13:01\nKońcówka roku w zamówieniach publicznych to prze…..y czas. (Nie)szczęśliwie udało się wygrać naście przetargów (liczyłam na połowę mniej), jako zamawiający też miałam co robić: przetarg na dostawę energii cieplnej dla kilku budynków placówki. Do tego seria szkoleń - nowelizacje związane z wdrażaniem dyrektywy UE dot. elektronizacji zamówień publicznych w 2018 r. Klęska urodzaju.\nPrzypomniało sobie o nas Archiwum Państwowe i w ciągu dwóch tygodni musiałam przejrzeć i oddać 380 tomów akt. W pt oddałam ostatnie. Jak wróciłam do domu – zamiast iść do znajomych na Andrzejki padłam o 19 w fotelu bujanym, o 22 przeniosłam się do łóżka i spałam non-stop 14 godzin.\nNiedawno byłam w Lublińcu. Maraton Komandosa. Nie biegłam, wspierałam koleżankę z klubu i kolegę – właśnie wrócił z Kosowa, w ub. roku suportował mnie w czasie SOG-U. Z wielką przyjemnością mogłam się odwdzięczyć. Wśród kobiet wygrała P. Bereznowska, moja koleżanka była 5 w K na kilkadziesiąt babek. Jestem z niej dumna! Dla niewtajemniczonych – bieg trzeba pokonać w pełnym umundurowaniu, w wysokich butach wojskowych, od niedawna dopuszcza się nieco wygodniejsze obuwie taktyczne, ale nadal pow. kostki i oczywiście plecak ważący 10 kg. Mega przygoda! Ale chyba nie dla mnie. Przeskok z piórkowych inov-8 na wojskowe buciory jest nie do zaakceptowania.\nChoć nie powiem – próbuję – we wrześniu jako jedną z nagród za 2 m-ce w wyścigu u NIL-owców dostałam buty firmy Meindl - Air Revolution 4.1. Przy ostatnich opadach śniegu – idealnie nadają się na drogę do i z pracy. Wspominałam już kiedyś, ze od kilku lat codziennie, niezależnie od pogody chodzę do i z pracy pieszo, 4,5 km w jedną stronę? 9 km dziennie intensywnego marszu i jest ekstra 45 km tygodniowo w tempie ok. 7-7,5 km na godzinę. Świetne, żeby się dotlenić przed pracą i przewietrzyć po niej.\nMoje obecne bieganie: z racji ogromu obowiązków nieco okrojone. Tygodniowo ok 50-60 km + siłownia. Na rozbieganiach skupiam się obecnie na HR. W zegarku wyłączyłam podgląd tempa. Mam tylko widok na HR bieżące i średnie, chronometr. Nawet dystans sobie wyłączyłam, żeby nie kusiło przeliczanie w czasie treningu. Przy moim 205 hr maks. pilnuję się, żeby średnio nie przekraczać 155, jak podskakuje na podbiegu – zwalniam do truchciku. Traktuję to zadaniowo. Tempo sprawdzam dopiero w domu, po zrzuceniu zapisu na movescount. Od paru dni obserwuję, że hr spada przy tym samym, a nawet nieco wyższym tempie. Po części wynika to zapewne z niskich temperatur na zewnątrz, ale mam nadzieję, że w znaczniejszym zakresie – z konsekwentnego pilnowania stref. Ostatnich kilka treningów średnio po 148-150 bpm. Trochę też pewnie zaczyna pomagać suplementacja żelazem i kompleksem B.\nPrócz spokojnych rozbiegań zaczynam wplatać siłę biegową. Zbuntowałam się na skipy, bardziej się przy tym zadyszę niż zmęczę mięśnie – chyba nie potrafię. Lecą serie podbiegów, na pełnym wypoczynku, po ok. 150 m. No i od czasu do czasu jakieś przebieżki, lekkie ZB. Nie chce mi się myśleć na razie o żadnych zawodach. Namawiają mnie znajomi na Wilcze Gronie, ale nie.\nNapisane: Cz, 14 grudnia 2017, 14:08\n21.11 – 12 km BW + 12x przeb.\n22.11. – 2 km rozgrzewki + siłownia trening ogólnorozwojowy\n23.11 – wolne - nie z planu, tylko z przemęczenia pracą\n24.11 – wolne - j.w.\n25.11 – 8 km BW\n26.11 – 12 km BW (śr. HR 150 – 72%)\n27.11 – 5,5 km + siłownia 40’; jest wolniej, trzymam się zakresów HR (do 155 bpm), za to zwiększam trochę ciężarki na siłowni i powoli przygotowuję się do treningu typowo siłowego\n28.11 – 5,5 km BW\n29.11 – 9 km BW + przebieżki 10x100m\n30.11 – wolne\n1.12 – wolne, przemęczenie pracą\n2.12 – 9 km BW + 10 x lekkie podbiegi 150 m (~5%) + 1 km trucht; podbiegi miały być lepiej nachylone, ale spałam prawie do południa i przespałam możliwość treningu na Jurze, dlatego została mi „przydomowa Promenada”\n3.12 – 12 km BW, zamiast 18-20\n4.12 – 2 km + siłownia 40’ + sauna\n5.12 – wolne\n6.12 – 8 km BW; nie wiem, co było grane – snułam się tak powoli jak w ostatnich dniach, ale hr za nic nie chciało się trzymać w ryzach (śr. 163), musiałabym chyba przechodzić do marszu.\n7.12 – 2 km + siłownia;\n8.12 – 6,5 km BW (śr. 151 bpm)+ GR + fartlek 25’ + 3 km BW;\n9.12 – 7 km BW (153 bpm) + 8 x 150 m podbieg 10 %, gruntowa rozmoknięta ścieżka. Od jakiegoś czasu wożę w soboty młodszą córkę na lekcje jazdy konnej. Stajnia jest nad Wartą, dosłownie tuż przy moich obieganych przełajowych ścieżkach; na czas lekcji mam godzinę wolnego, więc żal nie skorzystać.\n10.12 – 14 km BW (154 bpm), bardzo wietrznie i ślisko\n11.12 – 5,5 km + siłownia 40’\n12.12 – 7,5 km BW (153) + 12 przebieżek 100 m/p. 100 m trucht + 1 km trucht\n13.12 – 6 km BW (153) + GR + 10x1’ (do 180 bpm)/1’ trucht + 3 km (razem ~14 km)\n14.12 – chyba wolne, pasowałoby zrobić siłownię, bo zwyczajowy piątek odpada z uwagi na planowane w sobotę podbiegi. No i jednak po 8 dniach treningu pod rząd należy się odpoczynek.\nPilnuję cały czas, aby nie przekraczać na wolnych 75% hr maks. Zaczyna mi to nawet w miarę wychodzić, zupełnie się nie męczę, czasami nawet nie spocę, choć ciężko pogodzić się z takim tuptaniem. Budowanie bazy pod następny rok uzupełniam na razie fartlekami i siłą biegową.\nNie wiem, coś się chyba niedobrego zadziało ze mną po ostatnich zawodach. Ja wiem, że na formę to jeszcze jest czas i martwiłabym się, gdyby teraz nadeszła – ale zerkając na jesienno-zimowe zapiski z 1-2-3 lat wstecz widzę wyraźnie, że wydolność siadła. I ciężko mi się zmusić do biegu więcej niż kilkunastokilometrowego.\nRóżne mam pomysły skąd ten problem. Jeden z nich – to jednak trochę zbyt mała objętość treningowa (słaba baza) przed SOG-iem. 50-60 kilometrowe zawody mogą jeszcze to wybaczyć, ale nie 100-milowe. Gdybym chciała tylko ukończyć te 175 km to może byłoby nawet OK, ale ja tam naprawdę się ścigałam, nie było komfortowo wcale a wcale i może tym razem nadwyrężyłam się zanadto.\nDlatego, mając na uwadze lipcowy start w Andorze, zmieniam nieco sposób trenowania. Jak wyżej – głównie na niskiej intensywności przynajmniej do końca stycznia. Muszę w ten sposób dojść do sensownej objętości. Tylko jaka to będzie dla zawodów trwających do ok. 62 godzin to ja na razie nie wiem.\nOd przyszłego tygodnia na siłowni wejdę w trening typowo siłowy.\nW pracy najgorsze się przewaliło. Dalej suplementuję się żelazem i kompleksem B. Waga wreszcie zaczęła lekko spadać.\nNapisane: Pn, 8 stycznia 2018, 11:50\n14.12 – jednak wolne\n15.12 – 6 km w tym kilka luźnych przebieżek\n16.12 – 6 km BW + podbiegi. Odstawiłam córkę na lekcje jazdy konnej i skorzystałam z przełajowych pagórkowatych ścieżek w okolicy. Już w ub. tygodniu kusiła mnie krótka ale dość stroma ścieżka (150 m, 30% nach.). Ledwo na nią wtruchtałam, na górze hr blisko 200, zbieganie niewygodne, bo rozbabrane błoto. Przeniosłam się na tradycyjną inną, 140 m, również polną i miękką, ale 12 %.\n17.12 – 7 km BW. Miało być 20 km, ale dopadł mnie wirus, „jelitówka”. Dość szybko zawinęłam się z powrotem do domu.\n18.12 – odpoczynek\n19.12 – 10,5 km BW. W planie był jeszcze fartlek, ale po jelitówce sobie darowałam\n20.12 – 10 km BW + 11x 100 m luźne przebieżki\n21.12 – 9 km BW\n22.12 – wolne\n23.12 – 20 km BW na Jurze, lekkie pagóry\n24.12 – wolne\n25.12 – 10 km + 5 x szybko 50 m\n26.12 – 7 km – trekking – na Skrzyczne. Warunki narciarskie beznadziejne, to sobie po prostu wlazłam i zlazłam.\n27.12 – 9 km + kilka przebieżek\n28.12 – 9 km BW + GR + 30’ fartlek + 1 km trucht\n29.12 – 10’ elektryk + trening na siłowni, jeszcze stary zestaw ogólnorozwojowy\n30.12 – 9 km BW\n31.12 - 1.01 – wolne\n2.01 – trening na sali + 7 km BW\nUmówiłam się na trening – wstępniak przed treningiem typowo siłowym. Myślałam, że od razu dostanę zestaw ćwiczeń, dla każdego z nich zostaną ustalone CM. Nic z tych rzeczy. Trenerzy najpierw przemaglowali mnie sprawdzając gdzie braki. Dostałam pracę domową - kilka ćwiczeń korygujących: na razie na poprawę mobilności stawu skokowego. Po treningu przez kilka dni solidnie bolały mnie wszystkie mm.\n3.01 – 11,5 km BW + GR + 10 x p 100m/100m\n4.01 – 8 km BW + GR + 3xp + 11 x 120 podbieg, (lekki ~6-7%, ale szybciej) + 7 x p. 100m/100m\n5.01 – 10’ elektryk + siłownia 1 h 40’ – uczyłam się schematu treningu siłowego, tzn. GR i rozgrzewka ogólna, serie rozgrzewkowe z minimalnymi ciężarami, mobilizacja, właściwy trening. Strasznie dużo czasu zeszło.\nPo ćwiczeniach korygujących – widać różnicę w zejściu do pełnego przysiadu, a to dopiero kilka dni.\n6.01 – 12 km BW + 12x 100m przeb./100 m\n7.01 – 19 km BW\nNa drugi dzień po treningu siłowym - nogi zdawały się luźne, w niedzielę już tak słodko nie było. Czyli pewnie wyjdzie na to, że skoro w piątki siłownia, to w soboty treningi tempowe, krosy itp, a w niedziele smętne długie.\nTam gdzie w planie jest BW trzymam się wskazań HR, nie przekraczam 75%, chyba, że na chwilę na podbiegu. Zaczyna mnie to już mierzić, mam wrażenie, że cofnęłam się w rozwoju.\nNapisane: Cz, 25 stycznia 2018, 12:19\nNa siłowni dzieje się ciekawie. Każdy trening wygląda nieco inaczej. Ćwiczę dwa razy w tygodniu, przy czym raz w tygodniu mam zajęcia z instruktorem i wtedy dopracowujemy technicznie kluczowe dla mnie ćwiczenia. Głównie nogi i tyłek ale też korpus, mm klatki piersiowej, ramiona i cała reszta. Dotychczas np. wyciskając hantle w leżeniu miziałam się dwoma 5-kilogramowymi ciężarkami, a tu na zajęciach dostałam 2x po 10 kg i okazało się, że i z tym mogę robić pełne serie po 12 powt., ostatnie powtórzenia z trudem, jednak dokończone. Hardkorowe dla mnie są ćwiczenia z gumami oporowymi. To przy nich wylewam najwięcej potu.\nCo w przygotowaniu siłowym dla mnie teraz najważniejsze – to maksymalnie wzmocnić się przed lipcowym ultramaratonem. Łączna suma deniwelacji na odcinku 100 mil to będzie ok. 27000 m. Dlatego na stałe mam teraz różnego rodzaju przysiady i MC.\nDziwne jest ludzkie ciało. Na początku stycznia po kilku seriach rozgrzewkowych z rosnącym obciążeniem doszłam do ledwo 5 powt., po 50 kg w przysiadzie ze sztangą na plecach a przy ostatnim powtórzeniu myślałam, że nie podniosę się w górę bez pomocy. Wyglądało to tak: 12x20 kg, 10x25, 8x30, 6x35, 6x40 i wreszcie docelowo 5x5x50 kg. Instruktorka ciągle napominała mnie o konieczności utrzymywania napiętego brzucha i tyłka, ściągniętych łopatek, zachowania odpowiedniej lordozy. W piątek na następnych wspólnych zajęciach po rozgrzewce 15x20 poszło 12x30, 12x40 i… miało być 5z5x50, ale po „ostatnim” powt. było „i jeszcze jeden i jeszcze i jeszcze…” i ostatecznie wyszło 5x12x50 kg. Dalej nie mogłam, bo oczy zachodziły bielmem. Czyli technika czyni różnicę - CM wyszedłby ok. 68 kg? Zobaczymy następnym razem.\nZ martwym ciągiem podobnie, choć nie – gorzej. Bardzo ogranicza mnie siła chwytu. Jeśli chodzi o plecy, całą tylną taśmę - mogłabym unieść więcej gdyby nie to, że po kilku powtórzeniach z większym ciężarem gryf wymyka mi się z rąk. Wczoraj np. 15x20, 12x30, 10x35, 8x40 i 5x5x50. Pod koniec każdej z ostatnich serii dłonie otwierały mi się i nie dało rady. Podobno nie warto używać rękawiczek bo działają trochę jak proteza, magnezji zaś u nas nie wolno. Trzeba cierpliwie poczekać, aż łapki się wzmocnią.\nPoza tym biegam. Oprócz naprawdę bardzo wolnych-wolnych zaczynam z II zakresem, coraz częściej w terenie i pomalutku zaczyna mi się chcieć. W tym tygodniu będzie ok. 80 km.\nCo do Andorra Ultra Trail - kupiliśmy już bilety do Barcelony. Teraz poluję na ceny do Marrakeszu. Zrezygnowaliśmy z wariantu Andorra-Malaga-\nSierra Nevada-Maroko. Teraz jest tylko Andorra i Maroko. Na spokojnie wejdziemy na J’bal Toubkal i może coś jeszcze, zamiast gnać co 2 dni od samolotu do samolotu.\nNapisane: Śr, 28 lutego 2018, 13:15\nJeszcze do połowy marca - raz w tygodniu trening siły maksymalnej + 1-2 x tydzień trening ogólnorozwojowy. Siła za każdym razem trochę inaczej i nie zawsze idzie jak bym chciała, ale w MC i siadzie doszłam do 5x60 kg. Od połowy marca koniec z siłą, w to miejsce będzie więcej biegania, zwłaszcza zakresów i krosów. Z ogólnorozwojówką się nie rozstanę choćby nie wiem co, bo za bardzo polubiłam żelazo .\nPodczas treningu ogólnorozwojowego gro czasu poświęcam obecnie na poprawę mobilności (zwł. staw skokowy i biodra). Po rozgrzewce na elektryku na mobility schodzi nawet 15-20 minut i dopiero po tym zaczynam trening właściwy:\nrozgrz 12' - bieżnia\nrozciąganie, mobilność:\ta) staw skokowy, b) biodra, c) przywodziciele (cossack squat)\ni 3-4 serie łączone po 15 powtórzeń, 1'30" p. pomiędzy setami, ciężary umiarkowane – dobieram tak, by na drugi dzień nie było DOMsów, tylko pobudzenie mm.:\n1.\ta)\tfront squat b)\tklatka - wyciskanie\n2.\ta)\tRMC na przemian z MC sumo b)\tplecy - ściąganie drążka\n3.\ta)\twejścia na skrzynię bokiem z kettlem\tb)\ttricepsy - linki\n4.\ta)\tłydki z obciążeniem 3 x max\tb)\tbicepsy - gryf łamany\n5.\ta)\tcore - piłka 3 pkt podparcia 3 x 1’ na każdą nogę\tb)\tbrzuch - przenoszenie hantli x 30-40\n(program mój własny autorski; może czasowo, a może na stałe powróciłam do samodzielnego trenowania, bez fachowej opieki)\nMam problem z utrzymywaniem równowagi przy wchodzeniu na skrzynię bokiem. Siłowo jest OK, staram się nie odbijać od podłoża i schodzić nogą też spokojnie bo to nie plyo, ale muszę skrzynię ustawiać blisko luster. Jak jest inaczej – mam jakąś blokadę, boję się, że runę w dół z tym kettlem.\nTrening biegowy na ten moment zwykle 4x tydz. Regularna ostatnio mobilizacja i rozluźnianie dały mi poczucie odprężonych mięśni, jest luźniej, mniej męczę się mięśniowo podczas biegu. Ale też z powodu silnych mrozów kilometraż nie jest zachwycający. Jeszcze ze 2-3 tygodnie i biegać będę więcej, zwłaszcza na mojej ukochanej Jurze.\nA skoro o Jurze mowa:\nMinionej soboty na moich ścieżkach treningowych miał miejsce kameralny I Cross Wokół Małego Giewontu. 8 km na 2-kilometrowej trudnej pętli. Nie biegłam, mimo to polecam kolejną edycję, najprawdopodobniej już na wiosnę. Trochę mi teraz nawet szkoda…. ychhhhh, bo naprawdę uwielbiam te tereny, nigdy mi się nie znudzą… Organizatorzy twierdzą, że to najmocniejszy Cross w kraju , ja dodam – że świetnie zorganizowana impreza, a na trasie można pobiegać z legendami lekkiej atletyki. Zachęcam, a tutaj krótkie podsumowanie filmowe z soboty:\ni film promujący pierwszą edycję:


Moje refleksje filmowo-książkowe: Rydwany ognia (1981), czyli w biegu po sukces\nRydwany ognia (1981), czyli w biegu po sukces\ntytuł oryginalny: Chariots of Fire\nWedług mnie „Rydwany ognia” są znane głównie, dzięki znakomitej, nagrodzonej Oscarem muzyce Vangelisa. Z drugiej strony, zdobyły też trzy statuetki w innych, istotnych kategoriach – najlepszy film, scenariusz i kostiumy. Wiadomo jednak nie od dziś, że ilość nagród niekoniecznie świadczy o jakości. Nie ukrywam, że do seansu nastawiłam się dosyć negatywnie i bałam się, że nie pozostawię na tej produkcji suchej nitki. Nie jest jednak tak źle, jak mogłoby się wydawać.\nHarold Abrahams (Ben Cross) ma żydowskie pochodzenie i studiuje w Cambridge. Eric Liddell (Ian Charleson) jest szkockim misjonarzem ewangelickim. Obaj są uzdolnionymi i cenionymi biegaczami. Pierwszemu z nich kariera sportowa umożliwia przełamanie barier rasowych i uprzedzeń. Drugi wypełnia swoje powołanie, a talent traktuje jako wielki dar od Boga. Innym szybkim lekkoatletą okazuje się także Andrew Lindsay (Nigel Havers), biegania nie ocenia jednak jako życiowy priorytet. Wszyscy zamierzają startować w Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu w 1924 roku.\nŻeby stworzyć interesujący film o czymś tak niekonwencjonalnym jak bieganie, naprawdę trzeba być geniuszem. Hugh Hudsonowi się to nie udało, ale na szczęście, nie poniósł też całkowitej porażki. „Rydwany ognia” okazały się raczej monotonnym, ale wizualnie dobrze zrealizowanym dziełem. Początkowo nudziłam się niemiłosiernie i nawet Vangelis nie potrafił mnie pocieszyć. Najpierw większość scen wnosi niewiele, a bohaterowie wydają się wyjątkowo jednowymiarowi i banalni. Po jakimś czasie akcja zaczyna się jednak rozwijać, poznajemy lepiej osobowości i aspiracje biegaczy. Nie są już płascy, ale naprawdę wiarygodni i ciekawi. W ostatecznym rozrachunku stanowi to duży plus – postacie stają się namacalne, choć ich losy są w większości przedstawione w niezbyt wciągający sposób. W dalszej części ten aspekt ulega znacznej poprawie, nawet seans już tak nie nuży. Produkcja jest jednak cały czas przeraźliwie jednostajna, brakuje klarownego i mocno zarysowanego punktu kulminacyjnego. Scenariusz nie stanowi odpowiedniej podstawy, fabuła w ogóle nie porywa i nie zaskakuje. Niestety, mając taki warsztat, twórcom nie udało się z pasją opowiedzieć o dwóch intrygujących sportowcach. Zawody i rywalizacja nie wywołują praktycznie żadnych emocji, a wątek bezpośredniego starcia pomiędzy Abrahams’em a Liddell’em ostatecznie zostaje zupełnie porzucony. Mimo wszystko „Rydwany ognia” to niezły film, który ma także kilka interesujących scen i inspirujące dialogi.\nCzłonkowie obsady nie mieli wielkiego pola do popisu, mimo to gra aktorska okazała się bardzo dobra i przede wszystkim przekonująca. Właśnie dzięki temu, jak już wcześniej wspominałam, bohaterowie są niezwykle prawdziwi. Moim zdaniem najbardziej wyróżnia się nagrodzony BAFTĄ, Ian Holm jako trener Sam Mussabini. Spisał się znakomicie i stworzył charakterystyczną postać, która ma znaczny wpływ na rozwój kariery Abrahamsa. W jego roli wystąpił Ben Cross, który poprawnie poradził sobie z postawionym mu zadaniem. Świetnie ukazał determinację, ambicję i pragnienie zwycięstwa. Przyzwoicie zagrał także Ian Charleson, jednak moją uwagę zwrócił szczególnie Nigel Havers jako Andrew Lindsay. Jego bohater przekonał mnie do siebie i szybko zaczęłam go darzyć dużą sympatią. Ścieżka dźwiękowa jest niesamowitym i intrygującym tłem. Wydaje się nieco ‘odrealniona’, ale mimo wszystko wpasowała się i nawet ubarwiła klimat filmu. Sekwencje na plaży znakomicie uwypukliły ogromny potencjał i wspaniałość muzyki Vangelisa.\n„Rydwany ognia” to średnie i nieoszałamiające dzieło. Myślę jednak, że twórcy osiągnęli swój najważniejszy cel – wiarygodnie sportretowali dwóch znakomitych biegaczy. W wolnej chwili polecam jako ciekawostkę, ale nie nalegam.


„Senioriada na wesoło w Koszalinie” – Dom Pomocy Społecznej "Zielony Taras" w Koszalinie\nOstatnie spotkanie Programu „Senior aktywny, senior kreatywny” odbyło się 24 lipca 2018 roku.\nTego dnia seniorzy z Dziennego Domu Pogodna Jesień Senior + spotkali się z mieszkańcami Domu Pomocy Społecznej z Nowych Bielic. Podczas spotkania utworzyły się 2 drużyny z obu placówek, które rywalizowały ze sobą. Sześcio-osobowe drużyny miały za zadanie odpowiadać na pytania prowadzącego. Kategorie pytań były różne: „dokończ przysłowia, geografia na wesoło i co tu nie pasuje”. Wszyscy wzięli udział w zabawie „Jaka to melodia?” Najsympatyczniejszą atrakcją było karaoke, gdzie wszyscy uczestnicy wykazali się swoimi talentami muzycznymi. W przerwie zaśpiewała Nikola z CK105.\nJak zawsze pani Koordynator Projektu Ewa przygotowała wszystkim uczestnikom słodki poczęstunek oraz zimne i ciepłe napoje. Serię spotkań zakończyła piosenka integracyjna „Uczę się ciebie człowieku”, którą wykonali wszyscy uczestnicy Programu.\nGrzegorz Sadowski 31 lipca 2018 2 sierpnia 2018 Wszystkie wiadomości\n← AKTYWNOŚĆ SENIORÓW POGODNEJ JESIENI\n„Lody, lody na patyku…” →


Pruszcz Gdański - Podróże w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: pruszcz gdański\n...„Pani doktor ujęła nas uśmiechem i poczuciem humoru” – mówi Agnieszka Rybak (37 l.) z Pruszcza Gdańskiego.\n.... Keks odstawiam w chłodne miejsce, by lukier stężał. Agnieszka Rybak, Pruszcz Gdański Zobacz także:\nGłosuj na Stylowy Kosmetyk 2015!\nSzymańska, Raciborowice; Iza Pałasz, Łódź; Irena Zalewska, Stargard Szczeciński; Iwona Jackiewicz, Lębork; Paulina Olszówka, Skarżysko-Kamienna; Anna Krzymowska, Wrocław; Natalia Kordunowska, Pruszcz Gdański; Klaudia Szkaradek, Nowy Sącz; Barbara Witecka, Kielce; Ewa Karnafel, Golina; Małgorzata Greszta, Myszków; Małgorzata Odalanowska, Człuchów; Aneta Śliwa, Warszawa; Wojciech Żelazny, Legnica...\nZofia Górska (60) z Pruszcza Gdańskiego. - Wnuki uspokajały mnie, że temu można zapobiec. I rzeczywiście, od instruktora, który uczy mnie internetu, dowiedziałam się jak konstruować hasła dostępu...\n...z mężem i dwaj synowie z żonami i dziećmi zjeżdżają do nas na grillowanie co najmniej raz w miesiącu - opowiada Zofia Kondrat (52 l.), księgowa z Pruszcza Gdańskiego. - Wybudowaliśmy porządny grill...\nZa co kochamy medyczne seriale\n...o takim traktowaniu w naszej przychodni - zwierza się Janina Baran z Pruszcza Gdańskiego. - Poza tym lekarze to takie trochę niedostępne środowisko... W filmach można ich podejrzeć w normalnych, życiowych...\nKonkurs: co lubisz w serwisie Kobieta - rozwiązanie\n.... Nagrody otrzymają: Monika z miejscowości Czarże, Iwona z Bierunia, Dominika z Warszawy, Aldona z Opola, Elżbieta z Nowego Żmigrodu, Dorota z Knurowa, Justyna z Pruszcza Gdańskiego, Monika...\nwłochy góry stoki narciarskie\nwarszawa wypożyczalnia kajaków


Pobyt zwierzęcia w schronisku należy traktować jedynie jako okres przejściowy na czas znalezienia zwierzęciu bezdomnemu właściwego opiekuna lub okres potrzebny na wyleczenie i rekonwalescencję. Pełna miska, w miarę przestronny boks, codzienna możliwość wybiegania się po sektorze czy weekendowego spaceru z którymś z wolontariuszy to zdecydowanie za mało dla tych wrażliwych istot.\nCodziennie spogląda na nas dwieście par tęsknych oczu zwierząt, w większości pamiętających, że jeszcze niedawno miały dom i opiekuna, stanowiły część jakiejś rodziny, ktoś zapewniał im towarzystwo, głaskał, bawił się, wyprowadzał na spacery, po prostu był. Wiele z tych oczu jest też smutnych i przerażonych, ponieważ nigdy dobrego domu nie miały. Trafiły do nas wygłodzone, skatowane, chore, odebrane ludziom, którzy w swym okrucieństwie i bezmyślności wypaczyli definicję istoty rozumnej i mimo milionów lat ewolucji i tysięcy lat rozwoju cywilizacji udowadniają, jak niedoskonałym jesteśmy gatunkiem.\nBez względu na to, czy te zwierzaki rzeczywiście do tej pory zaznały ciepła i miłości, czy ktoś się nad nimi znęcał, każde z nich zostało skrzywdzone przez człowieka, który porzucił je jak niepotrzebną rzecz. Naszą misją jest nie tylko zapewnienie jak najlepszych warunków pobytu zwierząt w schronisku ale również poszukiwanie dla nich nowego domu. Każda udana adopcja jest największą naszą radością, jednak za każdym razem napawa nas obawą, czy rzeczywiście wydaliśmy zwierzaka odpowiednim osobom.\nWiele osób odeszło spod bramy schroniska z kwitkiem, nie otrzymując od nas żadnego zwierzęcia – te osoby rozpowszechniają kłamliwą informację, że ze schroniska nie wydaje się zwierząt do adopcji lub adoptującym stawia się „dziwne” warunki. Powszechnym „życzeniem” większości takich osób jest groźnie wyglądający pies, którego przeznaczeniem będzie pilnowanie obejścia na krótkim łańcuchu lub obrona przed dzikami znajdującego się pod lasem pola, sadu, ogrodu, na którym właściciel zjawia się raz w tygodniu, by rzucić pieskowi jakiś ochłap. Mieliśmy przypadki osób, które przyjechały po upatrzonego pieska… rowerem albo po kota z reklamówką zamiast transportówki.\nNie wydaliśmy też żadnego zwierzęcia osobom niepełnoletnim lub będącym pod wpływem alkoholu, chcącym „wymienić” swojego starego psa lub kota na jakiegoś nowego i młodego jak również psa, który nie szczeka na obcych na takiego, który będzie szczekał. Nie otrzymał od nas zwierzaka również pan, który twierdził, że bardzo kochał swojego pieska, a który właśnie zginął pod kołami samochodu i chciałby przygarnąć nowego. Nie potrafił zrozumieć, że nie wydamy mu psa do nieogrodzonej posesji, aby kolejny jego „ukochany” pupil nie skończył jak poprzedni. Z brakiem zrozumienia a równocześnie z wulgaryzmami i groźbami pod moim adresem spotkała się odmowa wydania pieska człowiekowi, który wprawdzie twierdził, że posiada solidnie ogrodzone podwórko ale ze względu na zasadzone tam jakieś cenne krzewy i kwiaty chciał oduczyć psa rozkopywania ziemi i obsikiwania krzewów przy użyciu gazu pieprzowego… Często też musimy uświadamiać, że zwierzęta nie są zabawkami do przytulania, które bierze się do domu w przypływie impulsu jako np. prezent dla dziecka. Nie są też rzeczą, której można się pozbyć gdy zabraknie siły, warunków, możliwości opieki lub po prostu się znudzą. To jest misja edukacyjna, której powinien mieć świadomość każdy organizator akcji adopcyjnej, pracownik schroniska, wolontariusz czy hodowca, prowadząc weryfikację potencjalnych opiekunów oraz monitorując efekty takich adopcji.\nZASADY WYDAWANIA ZWIERZĄT DO ADOPCJI ZE SCHRONISKA:\nDotychczasowy, zaledwie dwumiesięczny, mój pobyt w schronisku utwierdził mnie w przekonaniu, że nie każdy może adoptować zwierzę i nie każdy nadaje się na opiekuna. Postanowiłem więc zweryfikować dotychczasowe zasady wydawania zwierząt i bardziej je uszczegółowić, aby nasi podopieczni mieli większą szansę na trafienie do rzeczywiście dobrego domu. Konieczna stała się dokładna weryfikacja potencjalnych adoptujących, przed oddaniem komuś zwierzęcia do adopcji sprawdzenie, czy jest to pierwsza adopcja czy któraś z kolei, co się dzieje z poprzednio adoptowanymi zwierzętami, sporządzenie „czarnej listy” osób, które pozbyły się adoptowanego zwierzęcia, nie mają odpowiednich warunków do opieki nad zwierzęciem lub swym zachowaniem i postępowaniem wobec zwierząt budzą wątpliwość co do bycia odpowiedzialnym opiekunem.\nZwierzęta są wydawane do adopcji bez pobierania jakichkolwiek opłat. Istnieje możliwość dokonania dobrowolnej wpłaty na rzecz schroniska w formie darowizny. Wydawanie zwierząt odbywa się codziennie, tj. w dni robocze oraz weekendy w godzinach od 9.00 do 17.00, w dni świąteczne jedynie po telefonicznym lub osobistym uzgodnieniu, w innych godzinach niż podane w przypadku zgłoszenia się właściciela po telefonicznym lub osobistym uzgodnieniu oraz udokumentowaniu własności zwierzęcia.\nZ czynności wydania zwierzęcia przedstawiciel schroniska sporządza umowę adopcyjną. Każda osoba adoptująca zwierzę ze schroniska, w tym dotychczasowi właściciele zwierząt, zobowiązani są do zapoznania się i zaakceptowania zasad wydawania zwierząt, oględzin zwierzęcia i zapoznania się z jego stanem oraz dalszymi zaleceniami co do jego pielęgnacji, żywienia lub ewentualnego leczenia udzielonymi przez przedstawiciela schroniska, wyrażenia zgody na wizyty w miejscu pobytu zwierzęcia przez przedstawiciela schroniska lub współpracujących ze schroniskiem organizacji, których celem statutowym jest ochrona praw zwierząt, posiadania odpowiednich przyborów do zabrania zwierzęcia (środka transportu, kagańca, smyczy, szelek, klatki transportowej, itp.).\nZwierząt nie wydaje się osobom: niepełnoletnim, nietrzeźwym lub znajdującym się pod wpływem środków odurzających, agresywnym lub znanym z niewłaściwego i niehumanitarnego traktowania zwierząt, którym wcześniej zostało odebrane zwierzę z powodu znęcania się nad nim lub z powodu braku należytej opieki, tym którzy co najmniej raz zwracali adoptowane zwierzę lub odmówili odebrania ze schroniska zwierząt stanowiących ich własność, co do których istnieje podejrzenie handlu zwierzętami, prowadzenia lub chęci założenia hodowli, co do których istnieje podejrzenie, że nie zapewnią zwierzęciu należytej opieki i warunków bytowania, nieposiadającym odpowiednich przyborów do zabrania zwierzęcia.\nNie wydaje się: zwierząt do warunków gorszych od tych, jakie jest w stanie zapewnić im schronisko, szczennych suk i kotek, zwierząt „na prezent” (przyszły opiekun powinien zgłosić się do schroniska osobiście), psów na łańcuch oraz w przypadku, gdy istnieje podejrzenie, że będą przeznaczone do polowań lub pilnowania pól, pastwisk, ogrodów, itp. przed dzikimi zwierzętami, gdy istnieją przesłanki, że będą wykorzystywane do walk lub niehumanitarnej tresury, psów i kotów, gdy istnieje podejrzenie o wykorzystywanie ich do eksperymentów, praktyk zoofilskich lub innych czynności zabronionych prawem bądź etycznie i moralnie wątpliwych.\nPrzedstawiciel schroniska, po przeprowadzonym wywiadzie z osobą wyrażającą chęć wzięcia zwierzęcia ze schroniska, może ze względu na jego dobro odmówić wydania zwierzęcia bez podania przyczyn, zobowiązuje się zwrócić szczególną uwagę na osoby zainteresowane psami obronnymi, dużymi, agresywnymi lub uznawanymi za niebezpieczne jak też na osoby, które w krótkich odstępach czasu mogły adoptować więcej zwierząt ze schroniska. Może też odmówić wydania zwierzęcia podczas pierwszej wizyty, informując potencjalnego adoptującego o konieczności ponownej wizyty celem bliższego zapoznania się ze zwierzęciem, oswojenia zwierzęcia z przyszłym opiekunem lub koniecznością dostosowania warunków w docelowym miejscu pobytu zwierzęcia przez przyszłego opiekuna. Może zwrócić się do potencjalnego adoptującego o wyrażenie zgody przez taką osobę na dokonanie wizyty przed adopcyjnej w miejscu przyszłego pobytu zwierzęcia w celu sprawdzenia warunków (brak zgody na taką wizytę jest równoznaczne z niewydaniem zwierzęcia takiej osobie), może również dokonać rezerwacji zwierzęcia dla potencjalnego adoptującego na okres 7 dni, w czasie których zainteresowany zobowiązuje się do zaadoptowania zwierzęcia lub niezwłocznego poinformowania schroniska o rezygnacji z rezerwacji.\nZwierzę ze schroniska może być wydane jedynie osobom, które są w stanie zapewnić zwierzęciu prawidłową opiekę. Schronisko zastrzega sobie prawo do wizyty w miejscu pobytu zwierzęcia przez przedstawiciela schroniska lub współpracujących ze schroniskiem organizacji, których celem statutowym jest ochrona praw zwierząt. Schronisko zastrzega sobie również prawo do odebrania kota lub psa w razie stwierdzenia nieodpowiednich warunków lub nieprawdziwych danych podanych w umowie adopcyjnej. Na osobie, której zostanie wydane zwierzę ze schroniska, spoczywa obowiązek traktowania zwierzęcia zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt, zapewnienia zwierzęciu odpowiedniego codziennego pożywienia, czystej wody, ciepłego schronienia i warunków bytowania, zapewnienia opieki weterynaryjnej (regularne szczepienie, odrobaczanie, wizyty kontrolne w lecznicy, etc.), zapewnienia akceptacji zwierzęcia przez wszystkich domowników, uzupełnienia wiedzy na temat zachowań, komunikacji i potrzeb zwierzęcia oraz odpowiedniej opieki i żywienia poprzez zapoznanie się z literaturą fachową lub udział w szkoleniu, w przypadku zwierząt wychodzących wyposażenia ich w adresówkę lub obróżkę z numerem telefonu lub/i adresem, poinformowania schroniska o zaginięciu zwierzęcia lub zmianie adresu pobytu.\nPrzypomnę, że rozpoczęliśmy wizyty poadopcyjne naszych byłych podopiecznych w ich nowych domach. Jest to wyraz troski o zwierzaki, które dotąd przebywały w naszym schronisku. Czujemy, że nasza odpowiedzialność nie kończy się wraz z podpisaniem umowy adopcyjnej i wydaniem zwierząt nowym opiekunom. Choć dokładamy wszelkich starań, by nasi podopieczni trafiali w dobre ręce, to zawsze istnieje obawa, że w nowych domach nie otrzymają właściwej opieki.W miarę możliwości będziemy sukcesywnie odwiedzać innych naszych czworonożnych przyjaciół, którzy opuścili nasze schronisko.\nREGULAMIN WYDAWANIA ZWIERZĄT\nZE SCHRONISKA DLA BEZDOMNYCH ZWIERZĄT\nZwierzęta ze Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Orzechowcach mogą zostać wydane do adopcji:\nwyłącznie osobie pełnoletniej, która ukończyła 18 lat i może potwierdzić swoją tożsamość obowiązującym dokumentem.\ndotychczasowemu właścicielowi w przeciągu 14 dni od daty przyjęcia, po udowodnieniu lub uprawdopodobnieniu, że zwierzę jest jego własnością (książeczka zdrowia, aktualne szczepienie przeciwko wściekliźnie, zdjęcia).\nnowemu właścicielowi po okresie 14-dniowej kwarantanny.\nZwierzęta wydawane są wraz z aktualnym zaświadczeniem o szczepieniu przeciwko wściekliźnie oraz w miarę możliwości i posiadanej przez Schronisko dokumentacji wraz z wypisem zawierającym informacje o przeprowadzonych zabiegach i szczepieniach profilaktycznych.\nObowiązek wydania zwierzęcia przez Schronisko wraz z aktualnym zaświadczeniem o szczepieniu przeciwko wściekliźnie nie dotyczy zwierząt, które w ocenie współpracującego ze Schroniskiem lekarza weterynarii:\nnie powinny być poddane takim zabiegom z uwagi na podeszły wiek,\nsą zbyt młode na przeprowadzenie takich zabiegów,\nzabieg taki nie jest możliwy ze względu na ich stan zdrowia lub innych przeciwwskazań medycznych.\nKocięta i szczenięta mogą zostać wydane do adopcji z pominięciem 14-dniowej kwarantanny po uprzednim zbadaniu przez lekarza weterynarii, który stwierdzi brak objawów klinicznych choroby.\nZwierzęta przekazane do adopcji są w dobrym ogólnym stanie zdrowotnym. Dopuszcza się wydawanie zwierząt chorych:\nprzedstawicielom współpracujących ze schroniskiem organizacji, których celem statutowym jest ochrona praw zwierząt.\ndotychczasowym właścicielom oraz osobom prywatnym, które zadeklarują na piśmie zobowiązanie do leczenia zwierzęcia we własnym zakresie i na własny koszt.\ngdy lekarz weterynarii i prowadzący Schronisko zdecydują, że wydanie chorego zwierzęcia odbędzie się z korzyścią dla niego.\nZwierzęta są wydawane do adopcji bez pobierania jakichkolwiek opłat. Istnieje możliwość dokonania dobrowolnej wpłaty na rzecz Schroniska w formie darowizny. Wysokość darowizny sugeruje upoważniony pracownik i uzależnia ją od wykonanych na danym zwierzęciu zabiegów i szczepień. Każda darowizna powinna być udokumentowana na stosownym formularzu wpłaty.\nWydawanie zwierząt odbywa się:\ncodziennie, tj. w dni robocze oraz weekendy w godzinach od 9.00 do 17.00,\nw dni świąteczne jedynie po telefonicznym lub osobistym uzgodnieniu.\nw innych godzinach niż podane w przypadku zgłoszenia się właściciela po telefonicznym lub osobistym uzgodnieniu oraz udokumentowaniu własności zwierzęcia.\nZ czynności wydania zwierzęcia przedstawiciel Schroniska sporządza umowę adopcyjną. W przypadku adopcji zwierząt, podlegających obowiązkowi rejestracji przedstawiciel Schroniska poinformuje nowego właściciela o konieczności rejestracji zwierzęcia we właściwym miejscowo urzędzie.\nKażda osoba adoptująca zwierzę ze Schroniska, w tym dotychczasowi właściciele zwierząt, zobowiązani są do:\nzapoznania się i zaakceptowania regulaminu wydawania zwierząt,\noględzin zwierzęcia i zapoznania się z jego stanem oraz dalszymi zaleceniami co do jego pielęgnacji, żywienia lub ewentualnego leczenia udzielonymi przez przedstawiciela Schroniska a tym samym zrzeczenia się wszelkich roszczeń wobec Schroniska w związku ze stanem zwierzęcia po podpisaniu umowy adopcyjnej.\npodpisania umowy adopcyjnej,\nwyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych w celu prowadzenia bazy danych zwierząt i ich opiekunów w Schronisku,\nwyrażenia zgody na wizyty w miejscu pobytu zwierzęcia przez przedstawiciela Schroniska lub współpracujących ze schroniskiem organizacji, których celem statutowym jest ochrona praw zwierząt,\nposiadania odpowiednich przyborów do zabrania zwierzęcia (środka transportu, kagańca, smyczy, szelek, klatki transportowej, itp.).\nZwierząt nie wydaje się osobom:\nnietrzeźwym lub znajdującym się pod wpływem środków odurzających,\nagresywnym lub znanym z niewłaściwego i niehumanitarnego traktowania zwierząt,\nktórym wcześniej zostało odebrane zwierzę z powodu znęcania się nad nim lub z powodu braku należytej opieki,\nktóre co najmniej raz zwracały adoptowane zwierzę lub odmówiły odebrania ze schroniska zwierząt stanowiących ich własność.\nco do których istnieje podejrzenie handlu zwierzętami, prowadzenia lub chęci założenia hodowli,\nco do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że nie zapewnią zwierzęciu należytej opieki i warunków bytowania,\nnie posiadającym odpowiednich przyborów do zabrania zwierzęcia.\nNie wydaje się:\nszczennych suk i kotek - zakaz ten nie dotyczy dawnych opiekunów,\npsów na łańcuch oraz zwierząt do warunków gorszych od tych, jakie jest w stanie zapewnić im schronisko,\nzwierząt „na prezent” - przyszły opiekun powinien zgłosić się do Schroniska osobiście,\npsów w przypadku gdy istnieje podejrzenie, że będą przeznaczone do polowań lub pilnowania pól, pastwisk, ogrodów, itp. przed dzikimi zwierzętami,\npsów w przypadku gdy istnieją przesłanki, że będą wykorzystywane do walk lub niehumanitarnej tresury,\npsów i kotów gdy istnieje podejrzenie o wykorzystywanie ich do eksperymentów, praktyk zoofilskich lub innych czynności zabronionych prawem bądź etycznie i moralnie wątpliwych.\nPrzedstawiciel Schroniska, po przeprowadzonym wywiadzie z osobą wyrażającą chęć wzięcia zwierzęcia ze Schroniska:\nmoże ze względu na jego dobro, odmówić wydania zwierzęcia bez podania przyczyn,\nzobowiązuje się zwrócić szczególną uwagę na osoby zainteresowane psami obronnymi, dużymi, agresywnymi lub uznawanymi za niebezpieczne jak też na osoby, które w krótkich odstępach czasu mogły adoptować więcej zwierząt ze Schroniska,\nmoże odmówić wydania zwierzęcia podczas pierwszej wizyty informując potencjalnego adoptującego o konieczności ponownej wizyty celem bliższego zapoznania się ze zwierzęciem, oswojenia zwierzęcia z przyszłym opiekunem lub koniecznością dostosowania warunków w docelowym miejscu pobytu zwierzęcia przez przyszłego opiekuna.\nmoże zwrócić się do potencjalnego adoptującego o wypełnienie ankiety przed adopcyjnej oraz o wyrażenie zgody przez taką osobę na dokonanie wizyty przed adopcyjnej w miejscu przyszłego pobytu zwierzęcia w celu sprawdzenia warunków. Odmowa wypełnienia ankiety lub brak zgody na wizytę przed adopcyjną jest równoznaczne z nie wydaniem zwierzęcia takiej osobie.\npoinformuje taką osobę o obowiązkach związanych z zapewnieniem właściwej opieki zwierzęciu jak również odpowiedzialności karnej za niewłaściwe traktowanie zwierzęcia, przetrzymywanie w nieodpowiednich warunkach lub porzucenie zwierzęcia.\nmoże dokonać rezerwacji zwierzęcia dla potencjalnego adoptującego na okres 7 dni, w czasie których zainteresowany zobowiązuje się do zaadoptowania zwierzęcia lub niezwłocznego poinformowania Schroniska o rezygnacji z rezerwacji.\nZwierzę ze Schroniska może być wydane jedynie osobom, które są w stanie zapewnić zwierzęciu prawidłową opiekę.\nSchronisko zastrzega sobie prawo do wizyty w miejscu pobytu zwierzęcia przez przedstawiciela Schroniska lub współpracujących ze schroniskiem organizacji, których celem statutowym jest ochrona praw zwierząt.\nSchronisko zastrzega sobie prawo do odebrania kota lub psa w razie stwierdzenia nieodpowiednich warunków lub nieprawdziwych danych podanych w umowie adopcyjnej.\nNa osobie, której zostanie wydane zwierzę ze Schroniska spoczywa obowiązek:\ntraktowania zwierzęcia zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt,\nzapewnienia zwierzęciu odpowiedniego codziennego pożywienia, czystej wody, ciepłego schronienia i warunków bytowania,\nzapewnienia opieki weterynaryjnej (regularne szczepienie, odrobaczanie, wizyty kontrolne w lecznicy, etc.),\nzapewnienia akceptacji zwierzęcia przez wszystkich domowników,\nuzupełnienia wiedzy na temat zachowań, komunikacji i potrzeb zwierzęcia oraz odpowiedniej opieki i żywienia poprzez zapoznanie się z literaturą fachową lub udział w szkoleniu,\nw przypadku zwierząt wychodzących wyposażenia ich w adresówkę lub obróżkę z numerem telefonu lub/i adresem,\npoinformowania Schroniska o zaginięciu zwierzęcia lub zmianie adresu pobytu.\nW przypadku naruszeń postanowień umowy noszących znamiona czynu zabronionego lub naruszenia ustawy o ochronie zwierząt przez Adoptującego, Schronisko zastrzega sobie prawo do zawiadomienia organów ścigania i odpowiednich instytucji.


Kolejne fakty na temat konfliktu Meghan Markle i Kate Middleton wyszły na jaw - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Meghan Markle » Kolejne fakty na temat konfliktu Meghan Markle i Kate Middleton wyszły na jaw\nWszystkie media piszą na temat sporego konfliktu pomiędzy Meghan Markle, a Kate Middleton. Podobno księżne za sobą nie przepadają i nie zapowiada się na to, żeby się polubiły. Prawdopodobnie kłótnie doprowadziły do tego, że książę Harry i jego żona zdecydowali wyprowadzić się z Pałacu Kensington.\nPodczas świątecznej mszy obie panie, dzięki Królowej Elżbiecie, pogodziły się. To jednak nie znaczy, że stały się przyjaciółkami. Głos w sprawie głośnego sporu zabrał polski korespondent Gazety Wyborczej w Londynie Marek Rybarczyk.\nFakty są takie, że relacje pomiędzy paniami są dobre. Obie są feministkami, obie dobrze się dogadują, a gdy występowały na jednej z konferencji, wyglądały dość zgodnie\n- mówi we “Fleszu”.\nMyślicie, że podczas wystąpień publicznych obie księżne tylko udają?\ngość 05-01-19, 22:37 cytuj\nGdzie jest napisane , ze musza sie zgodzic , czy siebie kochac sympatia ? Tak jak wszedzie i w innych rodzinach tez jest - czyli czemu u nich ma byc inaczej ?\ngość 05-01-19, 16:45 cytuj\nCzyjaś opinia wyrażona po obejrzeniu jakiegoś wystąpienia to nie fakt - tytuł wpisu nie ma nic wspólnego z jego treścią ...\ngość 05-01-19, 11:19 cytuj\nOne z feminizmem nie maja nic wspólnego i zadna kobieta w rodzinie krolewskiej, Meghan i Kate wydaja sie spoko ale dla tytulu zamienily się w zwykłe ozdobki i klacze rodziny królewskiej. Nie maja nic wspólnego z feminizmem bo nie moga zyc jak chcą. Uwieszone wiecznie na tych mezach\ngość 05-01-19, 11:09 cytuj\nLudzie z gazety wyborcze powinni miec zakaz glosu I pieprzenia glupot :)\nDawno ich takich nie widzieliśmy. Kanye West (41 l.) mimo że czasem przysparza problemów swojej żonie Kim Kardashian (38 l.), to z pewnością nie można odmówić mu hojności. Kim Kardashian spodziewa się CZWARTEGO dziecka - ... czytaj więcej\nTragedia w escape roomie - 5 osób zginęło w pożarze. Można było jej uniknąć?\nPojawiły się komentarze, że miejsce nie było do końca bezpieczne. W piątek w Koszalinie w jednym z escape roomów wydarzyła się ogromna tragedia - w pożarze zginęło 5 osób. Ofiarami są 15-letnie dziewczyny, które świętowały tam ... czytaj więcej


Chuck Palahniuk - co sądzicie o autorze? - Opowi.pl\nChuck Palahniuk - co sądzicie o autorze?\nChuck Palahniuk, w popkulturze najlepiej znany ze swojej książki "Fight Club". Ostatnio przeczytałem "Udław się" jego autorstwa... i nie wiem co sądzić. Jest dla mnie taką bardziej obrzydliwą wersją Stephena Kinga, tyle że piszącym bardzo specyficznie. Krótkie, urywane zdania, powtórzenia, nieco dziwna struktura powieści. Cechuje go też bardzo cyniczne, nihilistyczne podejście do świata i ludzkiej natury. Zdecydowanie nie pisze ku pokrzepieniu serc.\nMacie jakieś przemyślenia na jego temat? :)\nNie znam, nie czytałem\nMnie się jedynie kojarzy z filmem: ''Podziemny krąg'', na podstawie jego książki. Żadnej nie czytałem.\nNihilista? To nie czytam\nCo jest do sądzenia? Świetny pisarz. Tak pisać jak on, to by wystarczyło.\nPrzeczytałem większość jego książek i polecam wszystkie, choć każdą inaczej. Palahniuk dociera wgłąb mózgu jak nikt inny, jego "Kołysanka" jest totalnie szalona, "Niewidzialnymi potworami" oraz "Potępionymi" zakrztusiłby się sam King (albo Canulardo). Chuck nie ma sobie równych, nie bierze jeńców.\nPoza tym, jak widzisz, pisze powtórzenia, w dupie ma te wszystkie z dupy wyssane reguły, język jest u niego środkiem przekazu, a nie jajkiem, nad którym trzeba się spuszczać, bo gotowe się zbić i skorupka czytelnika w oko zaboli.\nOstrzę się na jego zbiór opowiadań "Opętani", bo wyhaczyłem gdzieś na sadistic "Flaki" z tego zbioru... no i to było najdziwniejsze, najbardziej obrzydliwe i chore opowiadanie, które kiedykolwiek czytałem.\nAczkolwiek mi w jego twórczości brakuje odrobiny powagi, czy nawet patosu. Kiedy czytam Kinga, to (pomijając oczywiście dziesiątki uwag etc) zawsze mam wrażenie, że za tekstem stoi idea, którą autor bierze na serio. U Palahniuka wszystko jest przykryte tak grubą warstwą cynizmu, że nigdy nie wiem, czy brać to, co pisze na poważnie, czy może autor właśnie w tej chwili kiedy zadaję sobie to pytanie, po prostu robi ze mnie głupca. Ale kurczak wie, może o to właśnie chodzi :D\nW każdym razie ja się nim zainteresowałem po wysłuchaniu podcastu Joe Rogana, gdzie Palahniuk był gościem kilka miesięcy temu. Gość zrobił na mnie olbrzymie wrażenie swoim stylem bycia, sposobem opowiadania historii (a opowiedział ich Joe nawet kilka) jak i humorem i taką dziwaczną, antyspołeczną postawą. Chyba charakterystyczną dla twórców, którzy (i których twórczość) mnie przyciąga :D\nPalakniuka mam na uwadze. Chwilowo czytałem tylko jedną, ale z tym "nie bierze jeńców" to pozostanę przy Edward Lee, Ryan Harding. Zwłaszcza ten drugi napisał cudną Blasemię.\nAle tera właśnie przupoluję na Chucka, Lema i Pratcheta\nWiesz, Bogu, jak chcesz powagi, czy patosu, to nie do mnie raczej, i nie do Palahniuka. Może stąd moja nim, czy ja wiem, fascynacja, że obaj, że tak rzeknę, patosu czy powagi po prostu w literaturze nie tworzymy... Zazwyczaj. Pozwoliłem sobie się porównać do niego w tym zestawieniu, choć w praktyce jestem daleko za nim.\nChuck ma tendencję do pisania utworów, owszem, poważnych, ale na tej charakterystycznej kanwie, gdzie można być synem paranoiczki i/lub dziwki, zakochanym w nie-lekarce i uzależnionym od zmieniania ludzkich żyć na lepsze poprzez pozwalanie im na ratowanie się z uduszeń. Z ziomkiem, który zbiera kamienie z całej okolicy.\nNie ma u niego nadmiernych uniesień, nie zawsze sens jest jasny czy przekaz istotny... Zawsze jest cios jakiegoś typu, czasami boli dopiero po fakcie.\nTy, Okropny, a za kim Ty nie jesteś? Z tego co ostatnio się nasłuchałem o Tobie, to jesteś jakimś nabzdyczonym typem, co programowo zaczepia ludzi w internecie, a potem tzw. "obronę Częstochowy" prowadzi. Wiesz, to taki trochę stajl dzieciaka, co Ci sypnie piaskiem w mordę, a potem się ukrywa pod 20 centymetrową burtą piaskownicy w nadziei, że go z podestu zjeżdżalni nie zdołasz zauważyć. Wsadzaliśmy takim kiszone ogóry do kaptura kurtki na podwórku jak nie patrzyli i oni szli z tymi ogórami do domu, a my płakaliśmy ze śmiechu, wyobrażając sobie ich miny w momencie jak te ogóry w kapucy odnajdowali. Taki oftopik, bo Palahniuka nie czytałem, ale o schizofrenikach gadać lubię.\nChuck Palahniuk - jeden z moich ukochanych pisarzy, zdecydowanie człowiek ,,z mego świata". Niewidzialne potwory uwielbiam. Nie przesadzajmy, że taki on kontrowersyjny, mnóstwo ludzi pisze tak niedelikatnie, na przykład również uwielbiany przeze mnie Michał Witkowski.\nMnóstwo ludzi z opowi. Sam też się niekiedy nie pierniczę w konwenanse.\nCo do possanego tyłka z opowiadania Flaki - był przezabawny :) Aha, jakby ktoś nie wiedział - zdanie puentujące film Podziemny krąg -You met me at a very strange time in my life. - NIE JEST Palahniuka i NIE pada w ksiażce, która kończy się zupełnie inaczej, niż film.\nNihiluś, słaby bait, musisz się bardziej postarać ☺\nFlorian, dlatego w ogóle nie odnoszę się do FC, bo nawet CP miał powiedzieć, że Fincher zrobił to lepiej od niego. Polecam jackdurden.com, w sam raz na rozkminy.\n"co Ci sypnie piaskiem w mordę, a potem się ukrywa pod 20 centymetrową burtą piaskownicy w nadziei, że go z podestu zjeżdżalni nie zdołasz zauważyć"\nCytat z Palahniuka:\n"Lustereczko, powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy na świecie? Zła królowa była głupia, że rywalizowała z Królewną Śnieżką. Przychodzi wiek, kiedy kobieta musi poszukać innego rodzaju władzy. Na przykład, pieniędzy. Albo broni palnej."\nChoć lubie też ten:\n"Każdy z nas obraca rzeczywistość w opowieść. Trawi, żeby przerobić ją na książkę. To, czego doświadczamy, od razu staje się scenariuszem. Mitologia Nas."\nWidzisz, Okropny, Ty operujesz językiem zniewolenia: "musisz". Ja nic nie muszę, robisz marne prowo, po czym próbujesz odwracać kota ogonem. Musisz zaglądać często w kaptur, szczególnie jak zgłodniejesz. Jak dla mnie jesteś idiotą w procesie. Masz predyspozycje na Marszałka Kretynów, ale ćwicz, nie ustawaj w ćwiczeniu, bo ja nie daję orderów na smutny pysk. Żądam werbalnych dowodów.\nTak jak pisałem wyżej, słaby bait\nŻyczyłbym Ci, Okropku, szczęścia, ale ponoć głupi zawsze je ma, więc po co Ci więcej?\nKaptur Ci wystaje zza burty piaskownisi. Kitraj kapucę, liczę do trzech. Raz.\nsmurf zaczepia Okropnego.\ndodam jeszcze, choć ciekawostki o "Podziemnym kręgu" krążą od lat w necie, są na różnych stronach, ale jakby ktoś nie wiedział, nie spotkał się, to niech wie, że w oryginale, w książce jest podany autentyczny przepis na produkcję bomby domowej roboty, w filmie - z oczywistych przyczyn- strach każdego z realizatorów, z Palahniukiem na czele, że ktoś te wskazówki wykorzysta, wcieli durdenowski plan w życie - jest podany lipny skład, m.in. sok pomarańczowy, czy coś w ten deseń. i g*wno z niego zbuduje się, nie bombę.\nNapiszę też, choć to chyba każdy wie, słyszał, czytał, że sam Palahniuk uważał film Podziemny krąg, ekranizację, za lepszy od swojej książki.\nTe fakty krążą od lat w necie, dlatego nie pisać mi, proszę, że wyważam otwarte drzwi. Może ktoś nie słyszał, nie czytał? Pozdrawiam wszystkich fanów takiego nonkonformistycznego pisania.\nI jak tam prace budowlane\nJeszcze kilka desek muszę przyciąć, bo wystają.\nOkropny, czy to nie przypadkiem Twój adonisowy ryjec mam tera na widoku? Poka warę - po zaplutej żółcią warze zawsze Cię rozpoznam.\nmoże ktoś podpowie. od której książki zacząć. nie znam pisarza ale mocno mnie zainteresował. w empiku jest trochę do wyboru. od czego zacząć?\nW sumie wszystko jedno, od której zaczniesz - każda zostawia czytelnika poczuciem WTF-a. Ja bym polecał Kołysankę, albo Niewidzialne Potwory, Udław się... W sumie wszystkie są dobre, ciężko tak jedną wybrać. To nie jest żaden cykl, więc od czego zaczniesz to bez różnicy.


Castlevania: Lords of Shadow Collection - Mini-przegląd ofert przedpremierowych\n« Najlepsza gra na telefony z Windowsem za 7 zł!\nIndie Gala Halloween Mix Bundle »\nCastlevania: Lords of Shadow Collection – Mini-przegląd ofert przedpremierowych\n31 października 2013, 16:25\nChoć dalszą część historii Gabriela poznamy dopiero w przyszłym roku, już przyszły piątek (8 listopada) pojawi się nowe wydanie Lords of Shadow. Oprócz gry zawarte w nim będą dodatki Reverie i Resurrection, a także dwa łakome kąski w postaci świeżo wydanej Castlevanii: Lords of Shadow – Mirror’s of Fate HD oraz dema Lords of Shadow 2. Niestety dwie ostatnie pozycje prawdopodobnie będą dostępne w postaci kodu na wersje cyfrowe.\nChoć grę znajdziecie w ofercie tylko kilku sklepów, nie jest drogo. Dla posiadaczy PS3 najlepszą opcją prawdopodobnie będzie brytyjskie Zavvi, które sprzedaje ten tytuł za £21.99 (ok. 108 zł) z darmową wysyłką i dodaje do tego ekskluzywny, kolekcjonerski steelbook, którego nie znajdziecie nigdzie indziej. Zwolennicy konsoli Microsoftu mogą za to zamówić swoją wersję w Ultimie za 119.90 zł, ale trzeba do tego doliczyć jeszcze 5.99 zł za wysyłkę.\nTagi: Edycje Kolekcjonerskie, Playstation 3, Ultima, Zavvi\nOrientujecie się, czy ta Steelbook Edition z zavvi to jedynie oferta przedpremierowa? Ciężko stoję z kasą przed premierą PS4 i z chęcią nabyłbym to cudo w późniejszym terminie, ale jeśli mam stracić steela to będę zmuszony kupić od razu.\nTo zależy od tego, czy się wyprzeda. Jeśli nie, to może leżeć nawet miesiącami. Takie Dark Souls: Prepare to Die Edition z steelbookiem możesz tam kupić do dziś.\nWłaśnie ostatnio widziałem to wydanie Dark Souls… Ryzyk fizyk. Przed 8 listopada podejmę ostateczną decyzję, cena korzystna, najwyżej nie kupię Call of Duty: Ghosts na premierę 😛\nJa chciałbym gdzieś kupić samego steelbooka, bo grę to mam 😛\nPopatrz na ebay, chodzą już drożej niż sama gra xD Mam to szczęście, że w Castlevanię jeszcze nigdy nie grałem. Tutaj mamy jeszcze ten remake z 3DS, co trochę rekompensuje cenę, no i demo dwójki lulz. Mam nadzieję, że owy remake nie okaże się crapem.\nWersje ze stellbookiem od Zavvi zamówiona ,kolejny raz łowcy wykonali swoje zadanie, good job comrades !.\nPS już się boje Black Friday i wyprzedaży świątecznych ;p


Lampa nad schody - Abanet Kraków\nWybierzArtemideAZzardoBoverEvi StyleFabbianFaroFoscariniGlass LPSIdeal LuxKarmanLuceplanLucideMarsetMasieroMaytoniNordluxNowodvorskiOrlicki DesignPossoniSforzin IlluminazioneSlampSOLLUX LIGHTINGTerzaniVoltolinaZuma Line\n> Fajne lampyLampy wg pomieszczeń>Lampa nad schodyLampy nad schody\n„Schody to szereg stopni z jednego\npoziomu na inny pozwalający\ni schodzenie piechotą.” – w wierszu „Schody i winda” Joan Brossa, kataloński poeta, dramaturg, grafik i rzeźbiarz w prosty sposób wyjaśnił naturę tego elementu budynku. Być może mało finezyjnie, ale w końcu był twórcą awangardowym, a awangarda prosto i jednoznacznie formułuje myśli. O jednym artysta nie wspomniał, co dziwne, wszak tworzył również poezję wizualną, w której wykorzystywał światło, na przykład żarówkę w „Poema objecte” a mianowicie o oświetleniu stopni. A bez lampy nad schody ani rusz. Oświetlenie schodów spełnia ważną rolę. Lampy schodowe zapewniają widoczność, dzięki czemu można się po nich bezpiecznie poruszać, co wie każdy, kto choć raz się na stopniach potknął, ale mogą również pełnić funkcję dekoracyjną. Odpowiednio dobrana do aranżacji lampa na klatkę schodową wpłynie na estetykę wnętrza i sama stanie się jego ozdobą. Polecamy lampy wiszące nad schody, plafony, kinkiety, oprawy punktowe dostępne w ofercie Abanet.pl. W naszym sklepie dobiorą Państwo oświetlenie do stylu schodów, ich wielkości i położenia: czy są otwarte (na przykład na salon lub kiedy znajdują się w westybulu), zamknięte (lampy na klatki schodowe) czy też usytuowane są na zewnątrz budynku (tego typu oświetlenie prezentujemy również na stronach Abanet.pl „Wiszące lampy zewnętrzne” i „Kinkiety nowoczesne”).\nJest 651 produktów.\nAlessia XL DIMM - Azzardo - lampa wisząca\nAga 5 Red - Azzardo - lampa wisząca\nCeraunavolta Ø14,5 przezroczysty - Karman...\nBURN 3 LINE - Azzardo - lampa wisząca\nMirage 6 - Azzardo - lampa wisząca\nGople Mini Ø14.5 miedź - Artemide - lampa...\nDIANA 16 - Azzardo - lampa wisząca\nLe Vita L103 złoty - Faro - lampa wisząca\nStylo 8 white - Azzardo - lampa wisząca\n24 Karati L38 bursztyn - Karman - lampa...\nAga 4 - Azzardo - lampa wisząca\nNh Ø14 mosiądz - Artemide - lampa wisząca\nAga 4 Red - Azzardo - lampa wisząca\nSoul 3 - Azzardo - lampa wisząca\nSophia 3 - Azzardo - lampa wisząca\nClizia Medium - Slamp - lampa wisząca\nREGO 3 LINE - Azzardo - lampa wisząca\nSoul 1 - Azzardo - lampa wisząca\nNur Ø36 biały lakier - Artemide - lampa...\nPerle V - Zuma Line - żyrandol nowoczesny\nGople Mini Ø14.5 niebieski - Artemide -...\nAurora Large - Slamp - plafon nowoczesny\nALICANTE GREY - Azzardo - lampa wisząca\nGople Mini Ø14.5 brąz - Artemide - lampa...\nNATALIA 2 S - Azzardo - lampa wisząca\nKALABRIA - Azzardo - lampa wisząca\nGople Mini Ø14.5 srebrny - Artemide -...\nPirce Micro Ø48 biały - Artemide - lampa...\nIzolda 6 - Azzardo - lampa wisząca\nNODINO PL9 - Ideal Lux - plafon/lampa...\n2 722 zł 3 025 zł -10%\nLampa Wisząca PASTELO 3P Biała - Sollux\nChoose Ø35,8 kość słoniowa - Artemide -...\nVOLTA 3 - Azzardo - lampa wisząca\nMożna wyróżnić trzy sposoby oświetlenia schodów: górne, czyli lampy schodowe wiszące, lampy sufitowe nad schody – plafony; boczne – kinkiety i oczka wpuszczane w ścianę (polecamy także strony sklepu Abanet.pl „Kinkiety” oraz „Modne lampy”); oświetlenie montowane w konstrukcji schodów – punktowe lampy LED schodowe, taśmy świetlne bądź listwy umieszczane w stopnicach, podstopnicach, policzkach wewnętrznych, poręczach bądź tralkach balustrady. Wiszące lampy nad schody i plafony wybierane są najczęściej do wnętrz klasycznie urządzonych. Nowoczesne rozwiązania, jak listwy czy lampy schodowe okrągłe - oczka z diodami LED wbudowane w stopnie współgrają ze współczesnymi aranżacjami. Kinkiety są uniwersalnym oświetleniem, można je dobrać do każdego stylu i zawsze będą świetnie wyglądać. A skoro o diodach elektroluminescencyjnych była mowa, nowoczesne lampy nad schody to bez wątpienia oświetlenie LED. Lampa schodowa LED daje gwarancje długiej żywotności, bezawaryjnej pracy, jest energooszczędna i ekologiczna. W ofercie Abanet.pl są lampy schodowe LED oraz lampy LED na klatki schodowe ze zintegrowanym źródłem światła oraz diodami przypominającymi tradycyjne żarówki, a także taśmy i listwy LED.\nLampa na klatkę schodową powinna dawać delikatne, rozproszone, ciepłe światło o niższym natężeniu niż w pozostałych pomieszczeniach. Oświetlenie takie zapewni bezpieczeństwo poruszania się po zmroku, a jednocześnie stworzy przyjemny klimat. Lampy schodowe mocne stosuje się raczej w korytarzach technicznych, przy wyjściach ewakuacyjnych w budynkach użyteczności publicznej. Czy to będzie kinkiet, lampa wisząca na klatkę schodową czy lampa schodowa wisząca w przestrzeni otwartej należy tak dobrać oświetlenie, by nie oślepiało osób, które znajdują się na stopniach. Planując oświetlenie pamiętajmy o włącznikach schodowych, dzięki którym będziemy mogli zapalać i gasić światło na dole i na górze biegu. Nowoczesnym rozwiązaniem jest oświetlenie na klatkę schodową z czujnikiem ruchu, który automatycznie uruchamia lampy, kiedy ktoś wejdzie na stopnie.\nDługa lampa wisząca nad schody\nLampa wisząca - klatka schodowa, z pojedynczym kloszem czy abażurem albo wieloramienna, to klasyk wśród opraw świetlnych, jednak dobierając oświetlenie nie od rzeczy będzie wziąć pod uwagę kształt, wielkość i położenie schodów. Długa lampa nad schody znakomicie będzie prezentować się w reprezentacyjnym westybulu lub hotelowym holu. Taka lampa wisząca nad schody zapewnia wystarczającą ilość światła, a przy tym wygląda majestatycznie i jest przepiękną dekoracją, wystarczy spojrzeć na klasyczną kryształową Cascade Gold niemieckiej firmy Maytoni (lampy z kryształu prezentujemy także na stronie „Lampy sufitowe kryształowe”) albo do wnętrz nowoczesnych - Zola 80/60. Lampa schodowa biała ze zintegrowanym źródłem światła LED z serii Zola jest produktem polskiej firmy AZzardo. Klatki schodowe okrągłe (kręte) lub łamane czterobiegowe również spokojnie rozświetli pojedyncza lampa schodowa wisząca. Podobnie przy schodach dwubiegowych, jeśli bieg nie jest liczny (10 – 12 stopni), lampa wisząca schodowa zamontowana nad podestem oświetli oba kierunki. Schody rozdzielne i trójbiegowa klatka schodowa – jedna lampa to za mało, konieczne jest więcej źródeł światła. Najczęściej wybierane lampy nad schody długie oraz trójbiegowe i zabiegowe to kinkiety oraz oczka bądź listwy mocowane w stopniach schodów lub w poręczach. Zapraszamy do naszego sklepu Abanet.pl, a jeśli komuś z Państwa przy okazji szukania oświetlenia schodów wpadnie do głowy pomysł, by zamontować światło nad wyspą w kuchni lub blatem, wszak różnie bywa, a przyimek taki sam, polecamy stronę "Lampy wiszące nad ladę kuchenną".


Cukrzyca typu 1. należy do najczęściej występujących chorób przewlekłych u dzieci. Szacuje się, że w Polsce dotyczy około 15000 małoletnich. Zachorowalność ciągle wzrasta i dotyczy coraz młodszych pacjentów.\nDziecko z cukrzycą powinno mieć w szkole takie same prawa i obowiązki jak jego zdrowi rówieśnicy. Jednak, aby zapewnić mu bezpieczeństwo w czasie nauki, nauczyciel powinien znać podstawowe pojęcia i zagadnienia związane z cukrzycą:\nCukrzyca jest chorobą metaboliczną o złożonej etiologii. Charakteryzuje się podwyższonym stężeniem cukru we krwi, co spowodowane jest brakiem lub niewłaściwym działaniem insuliny.\n2. Podział cukrzycy:\n- Cukrzyca typu 2.\n- Inne rodzaje cukrzycy\n3. Który rodzaj cukrzycy dotyczy dzieci?\nDzieci i młodzież najczęściej chorują na cukrzycę typu 1. Jest to choroba przewlekła, której przyczyny nie są w pełni poznane. Trzustka chorujących dzieci nie produkuje insuliny czyli hormonu odpowiedzialnego za utrzymywanie odpowiedniego poziomu cukru we krwi. Jedynym sposobem leczenia jest podskórne podawanie insuliny za pomocą wstrzykiwaczy lub osobistej pompy insulinowej.\n4. Do czego prowadzi nieleczona cukrzyca?\nNieleczona cukrzyca powoduje rozwój wielu powikłań, takich jak ślepota, schyłkowa niewydolność nerek czy amputacje kończyn dolnych.\n5. Jakie są prawidłowe wartości cukru we krwi?\nNależy dążyć, aby poziomy cukru we krwi były jak najbardziej zbliżone do fizjologii, czyli 75- 115 mg/dl przed posiłkiem oraz do 130 mg/dl po posiłku.\nNatomiast u dzieci z cukrzycą typu 1. akceptowalne będą wartości:\n- Przed posiłkiem 75-120 mg/dl\n- Po posiłku do 180 mg/dl\n6. Niedocukrzenie (hipoglikemia)\nNiedocukrzenie to stan w organizmie, kiedy poziom cukru we krwi spadnie poniżej 70 mg/dl. Przyczyną może być:\na) zbyt duża dawka insuliny\nb) zbyt intensywny wysiłek fizyczny\nc) zbyt mała ilość zjedzonego posiłku\nDziecko, które ma niski poziom cukru we krwi może mieć następujące objawy:\nJeśli nauczyciel zaobserwuje u dziecka powyższe objawy powinien:\n- skontrolować poziom cukru we krwi glukometrem\n- jeśli wynik potwierdzi niedocukrzenie, podać słodki napój (np. 100 ml soku lub 100 ml wody z 2 łyżeczkami cukru) lub glukozę w żelu\nNie należy podawać czekolady, batonów oraz cukierków w czekoladzie.\n7. Przecukrzenie (hiperglikemia)\nPrzecukrzenie to stan w organizmie kiedy poziom cukru we krwi podnosi się powyżej 180 mg/dl. Przyczyną może być:\na) zbyt mała dawka podanej insuliny\nb) zbyt obfity posiłek\nDziecko, które ma zbyt wysoki poziom cukru we krwi może mieć:\nb) wielomocz (który wiąże się z koniecznością wyjścia do ubikacji w czasie lekcji)\nJeśli dziecko ma poziom cukru we krwi powyżej normy musi podać sobie dodatkową dawkę insuliny. Ilość jednostek insuliny jest kwestią indywidualną. W przypadku dzieci młodszych decyzje te podejmują rodzice (nauczyciel powinien skontaktować się z nimi telefonicznie).\n8. Jak powinno się żywić dziecko z cukrzycą?\nDieta dziecka z cukrzycą powinna być zgodna z zasadami zdrowego żywienia. Należy szczególną uwagę zwrócić na trzy elementy:\n- wyliczenie ilości węglowodanów w posiłkach\n- niepodjadanie między posiłkami\n9. Czy dziecko z cukrzycą może uprawiać sport?\nAktywność fizyczna jest bardzo ważna dla dzieci z cukrzycą typu 1. Dziecko przed planowanym wysiłkiem fizycznym powinno oznaczyć poziom cukru we krwi na glukometrze. Nie powinno ćwiczyć jeśli:\na) poziom cukru we krwi jest zbyt niski (w tym przypadku poniżej 140 mg/dl)\nb) poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki (w tym przypadku powyżej 250 mg/dl)\nJeśli poziom cukru we krwi jest niższy niż 140 mg/dl należy przed wysiłkiem spożyć dodatkową przekąskę np. małą kanapkę, średniej wielkości jabłko, mały jogurt, mały batonik lub 3 kostki czekolady. Jeśli glikemia jest wyższa niż 250 mg/dl należy zwolnić dziecko z zajęć oraz umożliwić mu podanie korekty insuliny (w przypadku uczniów młodszych, niesamodzielnych – po konsultacji z rodzicem).\n10. Niezbędnik dziecka z cukrzycą. Co to takiego?\nDziecko z cukrzycą musi zawsze mieć w plecaku:\n- glukometr – urządzenie do oznaczania poziomu cukru we krwi\n- osobisty nakłuwacz do palca\n- wstrzykiwacz z insuliną tzw. pen lub pompę insulinową\n- glukozę w kostkach lub sok na niedocukrzenie\n- drugie śniadanie lub/i dodatkowe posiłki, w zależności od czasu pobytu w szkole\n11. Co zrobić jeśli dziecko z cukrzycą zasłabnie?\nJeśli poziom cukru we krwi obniży się do bardzo niskich wartości dziecko może zasłabnąć i mieć drgawki. Należy wówczas wezwać pogotowie ratunkowe lub podać zastrzyk z glukagonu. Zestaw z glukagonem (GlucaGen) rodzice powinni dostarczyć do szkoły i pozostawić w gabinecie pielęgniarki.\nmgr Monika Wolanin, dietetyk


Ks. Bosko i jego senne wizje cz. II\n20 grudnia 2015 kategorie Bez kategorii\t| No comments\nDlaczego nie słyszę żadnego głosu? – zapytałem przewodnika. Podejdź bliżej! – doradził. (…) usłyszałem krzyki i szlochy, bluźnierstwa i przekleństwa pod adresem świętych. Głosy ich zlewały się ze sobą. (…) Już nie istnieje dla nich czas. Jest tylko wieczność. Widząc to wszystko i słysząc nagle zapytałem siebie: Jakże mogą ci chłopcy być potępieni? Przecież wczoraj wieczorem bawili się jeszcze w Oratorium. – Chłopcy, których tutaj widzisz – odpowiedział – są umarli dla Bożej łaski. Gdyby skonali w tej chwili, czy nie chcieli wycofać się ze swoich niecnych dróg, zostaliby potępieni. Lecz tracimy czas. Chodzimy dalej. Poprowadził mnie dalej.\nZeszliśmy w dół korytarzem do nisko położonej pieczary. Nad wejściem do niej znajdował się napis: «Robak ich nie zginie i nie zagaśnie ich ogień. Pan Wszechmogący ich ukarze (…) ześle w ich ciało ogień i robactwo i jęczeć będą z bólu na wieki.»\n– Nie, nigdy – krzyknąłem przerażony. – Nie bój się – powiedział mi – po prostu spróbuj. Dotknij tego muru. (…) Słysząc to instynktownie cofnąłem się, lecz on chwycił moją dłoń, rozwarł ją siłą i przyciągnął do pierwszego z tysięcy murów.\nOdczułem tak szalony ból, że ze skowytem odskoczyłem do tyłu i obudziłem się w swoim łóżku. Dłoń mocno piekła i musiałem ją trzymać, by złagodzić ból. Wstawszy rano, zauważyłem, że była spuchnięta. Chociaż przecież tylko we śnie dotykałem muru, z dłoni mojej schodziła skóra. Mając na uwadze, że nie należy was zbytnio przerażać, pominąłem opisywanie wielu strasznych szczegółów, choć je widziałem i przeżywałem.


Hotel Tatry *** | Sale konferencyjne Zakopane\n34-500 Zakopane, Małe Ciche 91 (0,0 km od centrum) Mapa\nPoszukujesz obiektu na wyłączność z dużym pleneru, terenem leśnym i niepowtarzalnym widokiem na Tatry. Zapraszamy do Hotelu Tatry jednego z najwyżej położonych obiektów hotelowych w Polsce.\nw górach Hotele konferencyjne Hotele SPA Obiekty konferencyjne Hotele szkoleniowe Obiekty szkoleniowe luksusowe ekonomiczne nowoczesne kameralne parking basen obiekt dostosowany do niepełnosprawnych SPA Hotele 3***\nSalka I wielofunkcyjna\nWyjazd w góry jest doskonałym sposobem na rekreację, ale także stanowi świetny pomysł na integrację pracowników. Malownicze krajobrazy, smaczna kuchnia, wygodne pokoje oraz niezbędne zaplecze audiowizualne stanowią pełną ofertę dla grup konferencyjnych. Niezależnie czy planujemy szkolenie, warsztaty, zebranie, bankiet, jubileusz czy konferencję - w Hotelu Tary nasze oczekiwania zostaną całkowicie zaspokojone.\nDo dyspozycji oddano salę konferencyjną, która w układzie teatralnym może pomieścić 80 osób. Jej ogromnym atutem jest piękny widok na pasmo górskie. Goście mają możliwość dowolnej aranżacji przestrzeni. Sala konferencyjna posiada dostęp do naturalnego światła oraz internetu. We wnetrzach hotelu przygotowano równiez VIP Room, oraz dwie sale panelowe.\nPodczas wydarzeń biznesowych, hotel udostępnia bezpłatne miejsca parkingowe. Obsługa może przygotować wieczory tematyczne oraz szeroki zakres atrakcji dodatkowych. Na wyposażeniu sali konferencyjnej znajdują się: rzutnik multimedialny, ekran, rzutnik pisma, mikrofony, system nagłośnienia, flipchart z materiałami biurowymi.\nHotel dysponuje jeszcze trzema salkami wielofunkcyjnymi, które w zależności od okoliczności spełniają różne funkcje od szkoleniowych po indywidualne spotkania biznesowe.\n2-osobowy (2 łóżka) 36\n3-osobowy i więcej 4\nŁączna liczba miejsc noclegowych 100\nObsługa Hotelu Tatry dokłada wszelkich starań, aby zapewnić komfort pobytu każdemu z gości. Łącznie umożliwia zakwaterowanie 104 uczestników wyjazdów służbowych i integracyjnych. Udostępnia pokoje o rodzinnym klimacie oraz przestronne apartamenty. Każdy z nich jest w pełni umeblowany i wyposażony w niezbędny sprzęt.\nRestauracja Zielona może pomieścić 120 osób, dzięki czemu można w niej zorganizować wspólną kolację ze współpracownikami, wigilię firmową w góralskim klimacie albo uroczysty bankiet dla gości. Wyspecjalizowana i doświadczona kadra kucharzy gwarantuje niezapominaną podróż po smakach tradycyjnej kuchni polskiej. Można także rozsmakować się w regionalnych przysmakach.\nPrzytulne wnętrze lokalu, a także unoszące się z kuchni aromaty stanowią doskonałe tło do spotkań towarzyskich i służbowych. Restauracja otoczona jest lasem świerkowym, a podczas posiłku można cieszyć się pięknym widokiem na góry. Na gości czeka drink bar z kominkiem. Aromatyczną kawą, słodkim deserem lub kolorowym drinkiem można cieszyć się także na tarasie widokowym.\nUrokliwa altana grillowa znajduje się w głębi prywatnego lasu, oświetlona, zadaszona i nagłośniona, jest w stanie pomieścić do 60 osób. Wyposażona w kominek i palenisko.\nHotel Tatry zapewnia swoim gościom wiele atrakcji dodatkowych m.in wycieczki rowerowe czy trekking. W wolnych chwilach mogą skorzystać z boiska do gry w siatkówkę i koszykówkę, darta, fliperów, stołu do bilarda, piłkarzyków i tenisa stołowego. Organizowane rozgrywki stanowią świetny sposób na spędzenie czasu wolnego oraz integrację grupy.\nAby urozmaicić pobyt, obsługa może przygotować imprezy tematyczne, gry oraz zabawy team-building'owe. Świetnym pomysłem na integrację jest biesiada w stylu staropolskim w Altanie Grillowej. Chwilę relaksu zapewnia strefa odnowy biologicznego z sauną, salką fitness oraz mini-siłownią.\nHotel Tatry należy do jednej spółki wraz z Aqua Park Zakopane, dzięki czemu goście mogą liczyć tam na specjalne zniżki. Organizowane są tam różne zajęcia sportowe i rekreacyjne, m.in.: zawody pływackie, turnieje bowlingowe. Gością hotelowych gwarantujemy wstęp do strefy basenowej: basen rekreacyjny z torami pływackimi, basen z biczami, kaskadami wodnymi i hydromasażem, basen zewnętrzny i basen balneologiczny z widokiem na Giewont i świata saun: sauna fińska, sauna solankowa, biosauna, łaźnia parowa, kabina zimowa, w cenie pobytu. Do dyspozycji oddano również siłownię, salę zabaw dla dzieci, masaże\nHotel Tatry to 3-gwiazdkowy hotel utrzymany w klimacie lat minionych, położony w urokliwej okolicy. Bliskość lasów oraz piękne, tatrzańskie krajobrazy sprawiają, że jest to doskonałe miejsce zarówno na wyjazd służbowy, jak turystyczny. Rozbudowane zaplecze noclegowe umożliwia zakwaterowanie w 36 pokojach o różnym standardzie oraz apartamentach, dzięki czemu każdy znajdzie coś dla siebie.\nHotel Tatry jest najwyżej położonym obiektem o charakterze konferencyjno-wypoczynkowym w Polsce. Znajduje się na wysokości 1105 m n.p.m na Polanie Zgorzelisko. Obiekt otoczony jest 7-hektarowym terenem zielonym Tatrzańskiego Parku Narodowego. Do Zakopanego można dostać się po pokonaniu zaledwie 18 kilometrów. Hotel dysponuje salą i placem zabaw dla dzieci, mini siłownią, salką fitness, sala kominkową z drink barem, sauną\nOsoby, które przyjeżdżają do Zakopanego w celach służbowych, mogą skorzystać z sali konferencyjnej, która obsługuje grupy liczące nawet 100 osób, oraz VIP Room. Sale posiadają niezbędne wyposażenie audiowizualne, dzięki czemu z powodzeniem odbywają się tutaj szkolenia, warsztaty, narady, konferencje oraz seminaria. Hotel specjalizuje się również w organizacji Wesel w plenerze, imprez sportowych itp.\nFunkcjonująca w Hotelu Tatry restauracja oferuje smaczne dania kuchni polskiej i regionalnej, które pozwalają poczuć prawdziwy góralski klimat. Zapraszamy również do zadaszonej altany grillowej, gdzie od wiosny do jesieni organizowane są imprezy plenerowe.\nDla gości hotelowych Aqua Park Zakopane strefa basenowa i świat saun w cenie pobytu.\n~ 3.69 km\n~ 3.83 km\n~ 4.25 km\nLimba Grand & Resort Zakopane\nObiekt: Hotel Tatry ***


Ubersuggest – Lista ponad 150 przydatnych narzędzi – Jacek Kłosiński\nNarzędzie podpowiadające słowa kluczowe na podstawie wybranej frazy.\nUbersuggest, wbrew pozorom, nie służy do sugerowania najlepszych kierowców w aplikacji Uber, lecz pomaga w poszukiwaniu słów kluczowych związanych z obszarem zainteresowania. Wszystko z myślą o reklamach oraz optymalizacji pod kątem wyszukiwarek internetowych.\nPodpowiedź: co rzadkie, narzędzie radzi sobie także ze słowami w języku polskim. Wystarczy podmienić kraj docelowy w pasku wyszukiwarki na środku strony.\nBrzmi mało przejrzyście? Posłużmy się przykładem. Jeśli prowadzimy blog zajmujący się szeroko pojętą grafiką, wystarczy wpisać w Ubersuggest słowo „grafika”, by dowiedzieć się, jak wygląda sytuacja na rynku wyszukiwarek.\nPo pierwsze, okazuje się, że „grafika” to bardzo popularne słowo kluczowe, co zapewne nie będzie większym zaskoczeniem w przypadku tak ogólnej definicji. To sprawia jednocześnie, że bardzo trudno odnieść sukces przy promowaniu naszej strony, ze względu na ogromną konkurencję.\nUbersuggest pokaże nam nie tylko średnią liczbę wyszukiwań danego słowa kluczowego oraz poziom trudności w zmaganiach z konkurencją, ale także to, ile najpewniej będziemy musieli zapłacić za kliknięcie, jeśli skorzystamy z usługi płatnego promowania w Google.\nNieco niżej aplikacja podpowie, jakie inne słowa kluczowe warto powiązać z naszą „grafiką” i umieścić na blogu: „grafika wektorowa”, „grafika komputerowa”, „grafika 3d” i tak dalej. Wszystko w oparciu o rzeczywiste wyniki wyszukiwania z ostatnich 12 miesięcy.\nUbersuggest za darmo\nWszystkie opcje narzędzia dostępne są za darmo. Ubersuggest to dodatek do strony Neila Patela, który profesjonalnie zajmuje się poprawianiem wyników w wyszukiwarkach.\nPrezentowane przez Ubersuggest dane są dość powierzchowne i nie stanowią wielkiej tajemnicy, lecz są zebrane w zgrabną całość i ułatwiają prace nad kwestiami SEO naszej witryny.