M jak miłość po wakacjach 2016. Joasia i Tomek wezmą ślub! Andrzej Młynarczyk też się ożeni - SE.pl\nSuperSeriale newsy M jak miłość po wakacjach 2016. Joasia i Tomek wezmą ślub! Andrzej Młynarczyk też się ożeni\nM jak miłość po wakacjach 2016. Joasia i Tomek wezmą ślub! Andrzej Młynarczyk też się ożeni\n30.06.2016, godz. 07:40\nAndrzej Młynarczyk i jego serialowy bohater Tomek z "M jak miłość" tuż przed ślubem. Tomek Chodakowski wkrótce ożeni się z Joasią (Barbara Kurdej-Szatan), a Andrzej Młynarczyk lada moment zostanie mężem Elizy Ziemińskiej, której oświadczył się pół roku temu! W jego prywatnym i zawodowym życiu wiele się dzieje, ale wszystko wskazuje na to, że aktor z "M jak miłość" będzie szczęśliwym mężem - zarówno w realu jak i w nowym sezonie serialu.\nTomek Chodakowski i Joanna Tarnowska są zaręczeni, a fani "M jak miłość" już odliczają dni do ich ślubu. W "M jak miłość" po wakacjach 2016 zakochani spotkają się przed ołtarzem, choć jeszcze nie wiadomo w którym odcinku. Prywatnie policjant z "M jak miłość" także szykuje się do ślubu z wybranką swojego życia - i tu podobnie jak w serialu - wszystko owiane jest tajemnicą.\nAndrzej Młynarczyk nie ma w zwyczaju opowiadać o swoim życiu prywatnym i związku w wywiadach, ale jakiś czas temu w programie "Pytanie na śniadanie" zrobił wyjątek. To właśnie tam ujawnił, że jest zaręczony i szykuje się do ślubu. Oświadczył się Elizie w kościele.\n- Poznaliśmy się w kościele. Całą historię opowiem kiedy indziej. Ale wiedziałem, że to będzie to samo miejsce. To było tuż przed Bożym Narodzeniem - powiedział serialowy Tomek z "M jak miłość" zapewniając, że to była miłość od pierwszego wejrzenia.\nPrzeczytaj: M jak miłość po wakacjach 2016. Jan Wieczorkowski w M jak miłość przyjacielem Agnieszki i Tomka z liceum\nAndrzej Młynarczyk i Eliza Ziemińska dopinają szczegóły ceremonii ślubnej. Nie wiadomo jednak czy narzeczeni złożą przysięgę małżeńską w którymś z kościołów w Warszawie, czy może w Krakowie, skąd pochodzi aktor. Termin wydarzenia także jest tajemnicą. Aktor nie chce publicznie ujawniać daty swojego ślubu. Plotkuje się, że zakochani staną na ślubnym kobiercu latem, lub równo rok po zaręczynach w czasie Bożego Narodzenia.\ntagi: Andrzej Młynarczyk Andrzej Młynarczyk ślub dziewczyna Andrzeja Młynarczyka Eliza Ziemińska M jak miłość M jak miłość Asia M JAK MIŁOŚĆ NOWY SEZON M jak miłość po wakacjach 2016 M jak miłość ślub Joasi i Tomka M JAK MIŁOŚĆ TOMEK Tomek Chodakowski


Jak nie stracić na zakupach w zagranicznych sklepach - Augustowski Portal Informacyjny Dziennik Powiatowy\nCoraz chętniej i więcej kupujemy w zagranicznych sklepach internetowych. Żeby zakupy nie okazały się wtopą, warto znać kilka zasad. Unikniemy kłopotów i nie stracimy pieniędzy.\nJak wynika z badań, które opisała Strefa Biznesu, już co trzeci Polak robi zakupy w zagranicznych e-sklepach. Prawie połowa z tej grupy (48 proc.) w ciągu ostatnich 6 miesięcy zrobiła zakupy na chińskim Aliexpress. Chętnie korzystaliśmy też z największych amerykańskich platform: Amazon (20 proc.) i eBay (14 proc.).\nW 2021 r. Unia Europejska – porządkując ten rynek – wprowadziła tzw. pakiet e-commerc. Zmieniło to zasady działania platform oferujących produkty spoza UE. Najważniejsza zmiana to powołanie do życia procedury IOSS (Import One Stop Shop). Oznacza to, że od wszystkich towarów kupionych poza Unią trzeba odprowadzić VAT.\nJeśli np. klient z Polski kupuje na platformie zarejestrowanej w Chinach czy Stanach Zjednoczonych, to płaci więcej, bo do ceny zamówionego towaru jest doliczony VAT. Odprowadza go za nas platforma handlowa. Z takich systemów korzysta m.in. Aliexpress, e-Bay, Wish, SheIN czy Amazon.\nUwaga, ta zasada obowiązuje tylko w przypadku zakupów do 150 euro. Powyżej tej kwoty serwisy nie korzystają z procedury IOSS. VAT musimy zapłacić sami. A w takim przypadku warto znać obowiązujące procedury celno-skarbowe.\nDlaczego? Bo naszą nieznajomość prawa – przypomina Strefa Biznesu – wykorzystują cyberprzestępcy. Oszuści podszywają się pod operatorów pocztowych, firmę kurierską czy Krajową Administracje Skarbową i wysyłają odbiorcom wiadomości, które informują o konieczności uiszczenia opłaty celnej.\nIch treść wygląda podobnie: „Twoja paczka została zatrzymana na granicy. Konieczność dopłaty (tu drobna kwota) zł”. Dalej jest link. Nie wolno w niego klikać, bo gdy to zrobimy, zostaniemy przekierowani na fałszywe strony. Formularz żąda podania numeru karty płatniczej i kodu CVV, aby dokonać drobnej dopłaty do przesyłki. Ta niewielka kwota to tylko pretekst, bo kiedy podamy wszystkie informacje, przestępcy mają już komplet danych do wyczyszczenia naszego konta. Con ważne, fałszywe strony do złudzenia przypominają prawdziwe portale.\nPodczas zagranicznych zakupów stratą pieniędzy może też zakończyć się wybór niewłaściwego sprzedawcy. Co zatem zrobić, żeby zmniejszyć ryzyko trafienia na oszusta? Pamiętać o kilku zasadach:\n- sprawdźmy historię sprzedaży i to, od jak dawna sklep działa – za wiarygodny uznaje się taki, który jest obecny na platformie przynajmniej rok;\n- przeczytajmy opinie klientów o konkretnym produkcie,\n- sprawdźmy odsetek pozytywnych opinii o sklepie;\n- upewnijmy się, czy wybrany sklep ma opcję śledzenia przesyłki;\n- w razie pytań – kontaktujmy się ze sprzedawcą.


Janeczkowo: Prezenty, prezenty, prezenty...\nIrmelin 15 grudnia 2014 06:37\nWitaj Janeczko, po pierwsze muszę Ci się przyznać, że Twoje grzybki tak mi wpadły w oko, że podkradłam Ci pomysł (mam nadzieję, że się na mnie nie pogniewasz), po drugie, nie wiem, co najbardziej mi się spodobało, wszystko takie misterne, dopracowane w każdym detalu, jesteś szczęściarą, że potrafisz takie cuda wyczarować, a prezenty - boskie. Pozdrawiam serdecznie i życzę wytrwałości w dzierganiu\nAnstahe 15 grudnia 2014 06:38\nJaneczko jak zwykle szalejesz i pracujesz do samego końca, ale dasz radę, chociaż czasu jak zwykle mało. Piękne prezenty, ale to na pewno podziękowanie za dobre serce. Pozdrawiam.\nPaulyntolyna 15 grudnia 2014 06:39\nGrzybki są śliczne jak zawsze. Gratuluję udanych wymianek. Piękne frywolitkowe śnieżynki wykonałaś. Pozdrawiam serdecznie:)\ngosmar 15 grudnia 2014 07:50\nDzięki Januś za miękkie pierniki!!!! Rewelacja! Upiekę na Wigilię do LO córki. Mam zrobić pierogi i ciasteczka - będą miękkie pierniki. Wszyscy żyjemy Twoimi ślicznymi robótkami świątecznymi, a Ty masz jeszcze wielką serwetę do skończenia! Powodzenia! Myślałaś może o audiobukach? Udanego tygodnia :)\nkaskasz83 15 grudnia 2014 07:52\nNo to widzę, że kolejny pracowity tydzień masz za sobą. Trzymam mocno kciuki za obrus, bo to mnóstwo pracy przy takim rozmiarze ;) Pozdrawiam\nkajka 15 grudnia 2014 08:13\nIzabela P 15 grudnia 2014 08:25\nPrzepięknymi pracami się obdarowałyście :)\nA twoje bombki i muchomorki są niesamowite.\nPEDAGOGIKA I NS WSPIA 15 grudnia 2014 08:31\nIza kama 15 grudnia 2014 08:35\nTwoje prace urocze, jak zwykle. Grzybki są śliczne i nigdy dość:) Wymianki świetne. Ta lalka krakowianka mnie zauroczyła:)\nPozddrawiam serdecznie i miłego przedświatecznego nastroju. Wspaniałych Świą!!!!\nJoanna 15 grudnia 2014 08:39\nHO-HO-HO... świąteczny czas nastał...\nnic tylko oko cieszyć prezenciorkami\nMałgorzata z Poznania 15 grudnia 2014 08:44\nPodziwiam, podziwiam i podziwiam zdolności, pracowitości i wytrwałości Nie mogę się doczekać serwety na pewno będzie śliczna. Pozdrawiam serdecznie\nPs. Nigdy nie jest za późno na spełnienie marzeń ( ja chodziłam na prawko razem z moją synową 3 lata temu - byłam najstarsza - i zdałam za pierwszym razem a prowadzić można w okularach - więc odważ się Janeczko!). Gośka\nJoanna Mazurkiewicz 15 grudnia 2014 08:54\nHa jakie cudne prezenty! Ale co się dziwić jak szanowne grono takie zdolne :)\nArtsajke 15 grudnia 2014 09:03\nDziękuję za udział w zabawie, pomimo braku czasu. Miło było dowiedzieć się o Tobie czegoś nowego.\nPrace, jak zwykle, cudne!\nPromyk 15 grudnia 2014 09:05\nTym, co pokazałaś, można się tylko zachwycać.:) A w twoich muchomorkach jestem zakochana i w przyszłym roku zgłoszę się do ciebie z zamówieniem - jeśli będzie można:)\nbozenawdaniec. 15 grudnia 2014 09:24\nJak zwykle wysyp, prawie jak jesienią w urodzajnym lesie. Mikołaje w tym roku wyjątkowo hojne, to i listonosze mają więcej pracy :) Uśmiałam się z wygranej w totolotka. A jeśli chodzi o moje rano, to myślę, że jak mi się uda dodać ten komentarz to będzie cud, bo od nie pamiętam kiedy, nie mogę tego zrobić, bloger całkiem ześwirował !\nAkrimeks 15 grudnia 2014 09:29\nświetne wymianki i prezenty :) a z Ciebie to jest ale pracowita mróweczka :) tylko nie zapomnij dbać w międzyczasie o siebie, bo pracoholizm czasem szkodzi ;)\nAnka 15 grudnia 2014 09:37\nsosnowygaik 15 grudnia 2014 10:49\nAlis 15 grudnia 2014 10:52\nPrzepiękne podkładki z chabrami. Śliczne. Może warto spróbować jednak zrobić prawo jazdy. Teraz szkoły jazdy mogą zabierać i odstawiać kursanta z domu i do domu. To duże ułatwienie, szczególnie na wsiach. Jeszcze to przemyśl. Wczesna wiosna to dobry czas. :)\nLusia 15 grudnia 2014 11:28\nU ciebie jak zwykle dużo i pięknie Jestem pełna podziwu skąd bierzesz na to wszystko czas a z serwetą syczę żebyś zdążyła ;-)Pozdrawiam\nDorota ma Kota 15 grudnia 2014 13:05\należ ten listonosz ma sie z tobą! :-)\nElżbieta K 15 grudnia 2014 13:26\nCzasu mam mało. ale do Ciebie musiałam zajrzeć, nacieszyć oczy :)pozdrawiam przedwiecznie.\nElżbieta K 15 grudnia 2014 13:30\no rany, miało być przedświątecznie, tak to jest jak się człowiek śpieszy :)\nKasia J. 15 grudnia 2014 13:52\nWspaniałości :-) Cudne prezenty wysłałaś i dostałaś :-)\nElunia 15 grudnia 2014 19:34\nbeata 15 grudnia 2014 20:17\nTwoje grzybki Janeczko są śliczne a prezenty, którymi się obdarowałyście wspaniałe. Wszystkie, bez wyjątku. Pozdrawiam serdecznie :)\nWilczyca Aga Strzęciwilk 15 grudnia 2014 21:57\nojojoj ale prezentowo! wspaniałe wymianki!!! a grzybusie są cudowne i nie dziwię się, że stały się tak popularne\nIwona 15 grudnia 2014 22:09\nJak zwykle Janeczko u Ciebie same wspaniałości, pozdrawiam.\nJoanna 15 grudnia 2014 22:33\nJaneczko :) Twoje ozdoby jak zawsze zachwycają swym urokiem :) cudeńka dostałaś i sama też cudeńka wysłałaś :) Pozdrawiam :)\nzblogowani 15 grudnia 2014 22:48\nAga 16 grudnia 2014 08:24\nu Ciebie jak zwykle pięknie, i Twoje prace i prezenty....muchomorki mają w sobie coś - przypominają stare czasy....:) a przepis na pierniczki patrzę i kto wie może się jeszcze skuszę....Twoje wyglądają pięknie z tym lukrem....i takie małe są rewelacyjne, choć zdaję sobie sprawę że pracochłonne....dziś taka zbiorówka w jednym komentarzu, pozdrawiam\nFashion Paradise 16 grudnia 2014 10:53\nPiękne te szydełkowe grzybki i bombki, nie wspominając o przeuroczych prezentach! Perfekcyjnie wykonane! Gratuluję talentu!\nbozenas 16 grudnia 2014 18:36\nto taki magiczny czas:))dobro dajesz dobro otrzymujesz:))))\nbieta p. 16 grudnia 2014 20:31\ncudowności i wspaniałości:) miło do ciebie zaglądać:)\nnuta 16 grudnia 2014 20:46\nJaneczko nie mam obaw,ze z serweta na pewno zdążysz! Wspaniałości wymiankowe !!! A teraz wezmę przykład z Twojego poprzedniego postu i lecę zdobić pierniczki na biało...o ile Monia mi da, bo ona jak zwykle musi mieć kolorowo i różowo!!;)Pozdrowionka!!!!\nAnia siebusania 17 grudnia 2014 09:09\npiekne prezenty dostałas i zrobiłas, mnie jak zawsze najbardziej fascynuja twoje grzybki\nAgaja 17 grudnia 2014 09:53\nMiło się czyta i ogląda. Tak juz świętecznie sie zrobiło!\nBeata T 17 grudnia 2014 14:33\nwspaniałe ozdoby i przepiękne prezenciki dostałaś :)))\nKasia 20 grudnia 2014 00:34\nnie mogę się napatrzeć na szydełkowe grzybki, są tak ładne :)


Skarpetki męskie sklep: we wzory, kolorowe, na prezent, modne, śmieszne - Strona 1 z 3 - Sklep Krebo\nPora wprowadzić nieco więcej radości do codziennych stylizacji! Nasze kolorowe, wzorzyste skarpety męskie to obowiązkowy element garderoby każdego mężczyzny ceniącego sobie modne, oryginalne, a przy tym praktyczne dodatki. Zapewniamy, że nasze propozycje cieszą się coraz większą popularnością u panów w każdym wieku.\nCzasem wystarczy zamienić tradycyjne, białe czy czarne skarpety męskie na kolorowe wersje, by stworzyć modny, nowoczesny outfit. Dlatego proponujemy wyjątkowo bogaty asortyment skarpetek musztardowych, limonkowych, fioletowych, zielonych, bordowych i nie tylko. Stawiamy też na ciekawe wzornictwo, które podkreśli Twoją indywidualność. Znajdziesz u nas bawełniane skarpetki męskie w takie wzory jak kropki, dinozaury, kufle piwa, burgery, koguciki, piłka nożna, papugi, pac-man, leniwce, ćmy, przyrządy lekarskie, narzędzia warsztatowe, a takie wielokolorowe kwadraty czy też romby.\nPrezentowane modele wzorzyste przypadną do gustu szczególnie osobom z dużym poczuciem humoru. Dlatego też będą się doskonale nadawać na oryginalny, stylowy, a przy tym praktyczny upominek.


Mova - wydawnictwo - niePrzeczytane.pl Księgarnia internetowa\nnieprzeczytane.pl wydawnictwo Mova\nBaśka Zajda, policjantka zmęczona życiem i jego trudami, wraca z Krakowa w rodzinne strony. Chociaż wszyscy mówią, że wyrzucili ją z policji wojewódzkiej, to sama zainteresowana nie chce o tym...\nKażdy jest podejrzany. Każdy może być zagrożeniem. W takich chwilach wrogów trzyma się blisko, a rodzinę jeszcze bliżej. W obskurnym motelu w Filadelfii zostaje znalezione okaleczone ciało...\nPorno. Jak oni to robią? (audiobook)\nRobert Ziębiński rozmawia z reżyserami, producentami oraz aktorami filmów erotycznych! Jak o swojej pracy mówią gwiazdy porno? Jak powstają filmy porno? Co o filmach dla dorosłych mówią...\nWyborny trup (audiobook)\nWstrząsająca wizja przyszłości pełna okrucieństwa, żądzy władzy, manipulacji, zakłamania. Liczy się zysk, kariera, pieniądze, a także zaspokojenie własnych potrzeb. Wartość traci moralność,...\nOstatni taki szczyt. Jak zdobyto Kanczendzongę (ebook)\nHistoria zdobycia trzeciego najwyższego szczytu Ziemi. Mick Conefrey – pisarz i filmowiec, od ponad dwudziestu lat tworzący filmy dokumentalne o tematyce górskiej dla takich stacji jak BBC, History...\nOdważ się popłynąć pod prąd – a potem zapłać za swoją odwagę… Nowa powieść autora Listy nieobecności. „Przepraszam, czy mogłabym zrobić panu zdjęcie?” Takie pytanie słyszy Wiktor. Zgadza się, ale...\nPiękna historia wzajemnej troski ludzi i pszczół. Poruszająca opowieść o tym, co możemy utracić. W ostatnich latach większa uwaga poświęcona klimatowi, zrównoważonemu rozwojowi, śmiertelności...\nOstatni taki szczyt. Jak zdobyto Kanczendzongę (audiobook)\nGłośna powieść, w której z mroku i sprzeczności współczesnego Seulu wyłania się portret kobiet gotowych zrobić wszystko, aby żyć godniej. "Jeden z najgłośniejszych debiutów tego roku, który...\nZabójczo skomplikowana intryga w barwnej Florencji Konstantyn od ponad dwudziestu lat mieszka w Londynie. Robi karierę, żyje w luksusie, ma powodzenie u kobiet. Niemal z dnia na dzień całe jego...\nPod pokładem (ebook)\nGłęboka poetycka opowieść o dorastaniu, pasji i niemym krzyku wśród fal. Przejmująca historia kobiety dotkniętej przemocą seksualną. Olivia ma 21 lat, kiedy rzuca staż w bankowości, aby żeglować...\nKobiety z klasą (ebook)\nSłoneczny Paryż kontra wulkany i lodowce Islandii. Pełna humoru i lodowatej ironii rozprawa o feminizmie i wolności seksualnej. Maria Hólm, islandzka wulkanolog, która cudem przeżyła wypadek na...\nChłodnej październikowej nocy na szczycie Orlicy zostaje znalezione ciało. Zwłoki półnagiego mężczyzny, porzucone na granicy polsko-czeskiej, są w stanie zaawansowanego rozkładu. Miejscowi...\nJej śmierć pozostaje zagadką. On pozostaje bezkarny. Mroczny kryminał oparty na prawdziwych wydarzeniach. Siedemnastoletnia Katarzyna D. zaginęła w maju 2000 roku i dotąd jej nie odnaleziono....\nI love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta (ebook)\nPoruszająca powieść autorki kontrowersyjnej "Sztuki radości". Niezwykła historia przyjaźni dwóch kobiet w zjawiskowej scenerii wybrzeża Amalfi. Twórczość Goliardy Sapienzy, autorki głośnej...\nDystopijna, prowokacyjna i niezwykle ważna powieść o moralności i ludzkich żądzach. Dla czytelników o mocnych nerwach. Po Przemianie kwitnie handel „mięsem specjalnym”. Marco, syn rzeźnika, wie,...\nWciągające śledztwo, w którym burzliwa rzeczywistość dzisiejszej Ukrainy splata się czarnobylską tragedią. Ponad 30 lat po wybuchu elektrowni w Czarnobylu Morgan Audic powraca do jednej z...\nŚwiat muzyki, sztuki i uzależnień na tle hipnotyzującej Warszawy pełnej dźwięków. Es ma trzydzieści dwa lata i jest menadżerką młodszej od siebie Melodii – najpopularniejszej wokalistki w kraju....


Putin leci do Budapesztu. Zacieśniać więzi także w sprawie energetyki | Ze świata\n16 LUTEGO 2015, 20:00\nOdtwórz: Putin leci do Budapesztu. Zacieśniać atomową i gazową współpracę\nFoto: PAP/EPA | Video: TVN24 Biznes i Świat Foto: Doradca prezydenta Rosji ds. polityki zagranicznej Jurij Uszakow poinformował w poniedziałek, że jednym z tematów rozmów Putina z Orbanem będzie dwustronna współpraca w sferze energetycznej, w tym atomowej i gazowej | Video: Putin leci do Budapesztu. Zacieśniać atomową i gazową współpracę\nPrezydent Federacji Rosyjskiej Władimir Putin złoży we wtorek wizytę w Budapeszcie, podczas której przeprowadzi rozmowy z premierem Węgier Viktorem Orbanem, a także spotka się z prezydentem tego kraju Janosem Aderem.\nJest to rewizyta Putina po roboczej wizycie Orbana w Moskwie w styczniu 2014 roku. Zbiega się w czasie z obchodami 70. rocznicy wyzwolenia Budapesztu przez Armię Czerwoną. Prezydent Rosji weźmie udział w uroczystości ponownego otwarcia, po gruntownej restauracji, zespołu memorialnego na centralnym cmentarzu w stolicy Węgier, gdzie spoczywa ponad 5 tys. żołnierzy Armii Czerwonej, poległych podczas operacji budapeszteńskiej w końcowym okresie II wojny światowej.\nTakże o energetyce\nDoradca prezydenta Rosji ds. polityki zagranicznej Jurij Uszakow poinformował w poniedziałek, że jednym z tematów rozmów Putina z Orbanem będzie dwustronna współpraca w sferze energetycznej, w tym atomowej i gazowej.\nPutin i Orban omówią możliwość przedłużenia wygasającego w grudniu 2015 roku kontraktu na dostawę rosyjskiego gazu ziemnego lub zawarcia nowego. Węgry, które sprowadzają z Rosji 5-6 mld metrów "błękitnego paliwa" rocznie, są pierwszym krajem rozpoczynającym takie negocjacje z Gazpromem po decyzji Moskwy o rezygnacji z budowy gazociągu South Stream i zastąpieniu go magistralą Turkish Stream (Turecki Potok).\nW grudniu 2014 roku prezes Gazpromu Aleksiej Miller ogłosił, że zamiast South Streamu (Gazociągu Południowego) do Bułgarii zostanie ułożona przez Morze Czarne do Turcji, a następnie do jej granicy z Grecją, magistrala o takiej samej mocy przesyłowej, tj. 63 mld metrów sześciennych surowca rocznie.\nW styczniu prezes Gazpromu Alieksiej Miller zakomunikował, że koncern chce zmienić trasę tranzytu rosyjskiego gazu tak, by zamiast przez Ukrainę trafiał on do UE przez Turcję. Powtórzył, że projekt South Stream, zakwestionowany przez KE, jest już sprawą zamkniętą i dlatego Turecki Potok będzie jedyną trasą, którą po 2019 roku można będzie dostarczać do UE 63 mld metrów sześciennych gazu, płynącego obecnie przez Ukrainę. W 2019 roku wygasa kontrakt rosyjskiego monopolisty z Kijowem na tranzyt surowca.\nPremier Viktor Orban powiedział w piątek, że nie chce, by Węgry stały się krajem... zobacz więcej »\nMiller oznajmił wówczas też, że Unia Europejska powinna już dzisiaj zacząć budować połączenia gazowe do turecko-greckiej granicy. Budapeszt, który jest jednym z nielicznych przyjaciół Moskwy w UE, zapowiedział już, że jest gotów rozmawiać o zakupie rosyjskiego gazu zgodnie z nowym schematem dostaw.\nWęgry i Rosja blisko\n- Niezależnie od obecnych konkretnych i poważnych konfliktów, uważamy, że w dłuższej perspektywie współpraca Rosji i Europy ma znaczenie kluczowe - oświadczył Orban. - W europejskim, a tym samym i węgierskim interesie jest, by rosyjskie surowce i energia zostały wbudowane w gospodarkę europejską w formie korzystnej dla obu stron - zaznaczył. Orban podkreślił, że przy podejmowaniu decyzji jego rząd będzie kierował się interesem narodowym.\nSłużba prasowa Kremla przypomniała w poniedziałek, że Rosja jest największym partnerem handlowym Węgier poza Unią Europejską. Wartość rosyjsko-węgierskich obrotów handlowych w ubiegłym roku wyniosła 7,9 mld dolarów, co jednak stanowiło o 16 proc. mniej niż w 2013 roku. Wartość rosyjskich inwestycji na Węgrzech wynosi 1,5 mld dolarów, a węgierskich w Rosji - 2 mld dolarów.


Ostatnia aktualizacja: 15.01.2015 06:00\n85 lat temu, 15 stycznia 1930 roku nadawanie rozpoczęło Polskie Radio Lwów. Nadajnik był słaby. Studio mieściło się w gmachu przy ulicy Batorego 6, a stacja nadawcza na terenie Targów Wschodnich. Stąd emitowano na antenę programy, które, początkowo słuchane z podejrzliwością, zdobyły niedługo najsilniejszą, po stolicy, pozycję w radiofonii polskiej. To nie prasa ani teatr, tylko właśnie radio przywróciło miastu Lwów jego dawne znaczenie.


Płockie Targi Aktywności i Przedsiębiorczości - zaproszenie dla wystawców\nAutor: Magdalena Mućka Data publikacji: 31.07.2019 targi pracy\nMamy zaszczyt zaprosić Państwa do wzięcia udziału w Płockich Targach Aktywności i Przedsiębiorczości, które odbędą się 8 października 2019 r. w hali widowiskowo-sportowej ORLEN ARENA w Płocku, Plac Celebry Papieskiej 1.\nTargi są okazją do zaprezentowania swojej marki, przedstawienia oferty i prowadzonych projektów rekrutacyjnych. Atmosfera targów sprzyja nawiązywaniu kontaktów biznesowych, prezentacji swojego potencjału i kompetencji.\nPodczas targów pragniemy stworzyć wszystkim wystawcom jak najlepsze warunki do przeprowadzenia profesjonalnego naboru przyszłych pracowników. Zapewniamy stoiska wystawiennicze oraz promocję przedsięwzięcia w Płocku i okolicznych powiatach, w lokalnych mediach, internecie, na uczelniach oraz w instytucjach publicznych. Materiały o wystawcach zostaną również zamieszczone w Informatorze Płockich Targów Aktywności i Przedsiębiorczości. Udział w targach jest całkowicie bezpłatny.\nOrganizatorami tegorocznych imprezy są płockie instyutucje: Miejski Urząd Pracy, Powiatowy Urząd Pracy, Wojewódzki Urząd Pracy w Warszawie Filia w Płocku.\nZapraszamy serdecznie do udziału w imprezie i prosimy o wypełnienie załączonej deklaracji uczestnictwa, którą należy przesłać na adres Miejskiego Urzędu Pracy w Płocku do 11 września 2019 roku.\nW przypadku zainteresowania zamieszczeniem danych o Państwa firmie w Informatorze targowym, prosimy o przekazanie do 11 września stosownych materiałów: loga w formacie jpg, danych teleadresowych, krótkiej informacji o profilu działalności firmy i poszukiwanych pracownikach w wersji edytowalnej.\nRegulamin PTAiP 2019.doc (doc, 2560 KB)\nDeklaracja uczestnictwa PTAiP 2019.doc (doc, 2555 KB)\nIlość odsłon: 6154316


LosyZiemi.pl - Gdańsk\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Tag for Gdańsk\n61-letni pacjent gdańskiego szpitala miał śmiertelnie pobić 93-letniego pacjenta, z którym przebywał na jednej sali. Napastnik próbował uciec ze szpitala. Został zatrzymany. Prokuratura i policja badają okoliczności tragedii. Policja zatrzymała w piątek mężczyznę podejrzewanego o atak na pacjenta na jednym z oddziałów szpitala na gdańskiej Zaspie. Do zdarzenia doszło w środku ... Czytaj więcej\nW niedzielę, 20 stycznia wieczorem, 20 stycznia, na terenie Pelplina doszło do ataku nożownika. W wyniku zdarzenia śmierć poniósł starszy 57-letni mężczyzna. Jak ustaliliśmy, do zdarzenia doszło około godz. 19.00, nie w samym Pelplinie, ale w graniczącej z miastem miejscowości Rożental. Informacja o ataku nożownika została przekazana do oficera dyżurnego komendy ... Czytaj więcej\nPrezydent Gdańska Paweł Adamowicz został zaatakowany nożem na scenie podczas finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Adamowicza zaatakował mężczyzna, który wbiegł na scenę podczas światełka do nieba. Według nieoficjalnych informacji, prezydent Gdańska został dźgnięty w brzuch. Potrzebna była reanimacja. Napastnika zatrzymała ochrona i przekazała policji. Dziennikarz RMF FM dowiedział się, że sprawca to 27-latek ... Czytaj więcej


Popularność szkła – RobimyZakupy.pl\nSzkło jest znane budowniczym już od wielu stuleci. W naszych czasach dzięki nieustannie rozwijającej się technologii przemysłowej możliwe staje się jeszcze lepsze korzystanie z tego ciekawego materiału. W mnóstwie stosuje się nie tylko tradycyjne szkło, lecz także laminowane szkło, szkło hartowane oraz szkło dekoracyjne. Od kilkudziesięciu lat często stosowanym materiałem stanowiącym zastępnik szkła jest poliwęglan, niemniej szkło w dalszym ciągu jest budulcem niezwykle popularnym.\nRozmyślając nad wykorzystaniem szkła w budowie nowoczesnych domów naturalnie w pierwszej kolejności zapewne przypomną nam się okna. I to prawda – w rozmaitych przegrodach tego rodzaju szkło stosuje się najczęściej. Dobrze byłoby jednak wiedzieć, że dzisiaj sprzedawane okna ze szklanymi szybami są dużo bardziej zaawansowane niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Dlaczego? Otóż kwestia rozchodzi się właśnie między innymi o wykorzystywane szkło. Obecnie powszechnie montuje się okna składające się z kilku sklejonych ze sobą cienkich warstw, dzięki czemu są one jeszcze mocniejsze na uszkodzenia mechaniczne. Ogromnym plusem klejonego szkła jest też skuteczniejsza izolacja termiczna. W czasach zapotrzebowania na budynki energooszczędne okna o niskiej przepuszczalności termicznej pełnią niezwykle istotną rolę. W kwestii własności izolacyjnych szkła dobrze jest także pamiętać o izolacji akustycznej. Nowoczesne warstwowe szkło wydajnie wygłusza dom, a wtedy nawet mieszkając w sercu dużego miasta można cieszyć się relaksem i ciszą.\nNaturalnie budowa okien to nie jedyne zastosowanie szkła w polskich domach. Szkło w architekturze jest też bardzo chętnie uwzględniane do montowania rozmaitych zadaszeń:\nzadaszenia tarasów we Wrocławiu,\nzadaszenia balkonów, itd.\nZe szkła tworzy się także wspaniale prezentujące się drzwi, balustrady a nawet ścianki działowe. Szkło odznacza się wspaniałą ,zdolnością, podnoszenia walorów estetycznych obiektu, w którego architekturze jest zaprojektowane.\nA poniżej film ukazujący jak może wyglądać proces tworzenia lustra:\nSzkło towarzyszy nam nie tylko na etapie samej budowy budynku, ale też w trakcie urządzania jego wnętrza. Często być może nie zwracamy na to uwagi, ale rzeczywiście korzystamy z różnego rodzaju szkła niemal na każdym kroku. Jednym z najpopularniejszych zastosowań szkła w polskich mieszkaniach są lustra. Oczywiście nie sposób wyobrazić sobie bez chociażby jednego lustra łazienki oraz przedpokoju. Niemniej jak najbardziej stosuje się je również w sypialniach, salonach, a nawet kuchniach. A odnośnie urządzania kuchni – co raz bardziej popularne są szklane kuchenne panele, które instaluje się na ścianach w zastępstwie tradycyjnych płytek. Hartowane szkło jest odporne na wyższe temperatury i łatwe w utrzymaniu w czystości dlatego znakomicie odnajduje się w takiej roli.\nI jeszcze jeden film ukazujący pracę szklarza. Tym razem jest to produkcja szkła dekoracyjnego:


Tabgha - Dominikański Ośrodek Formacji i Rozwoju - tabgha\nŻYJ PEŁNIĄ POWOŁANIA!\nDominikański Ośrodek Formacji i Rozwoju\nPrzez ostatnie kilkanaście lat nabywaliśmy różnych kompetencji, które dziś pozwalają nam dzielić się wiedzą, przekazywać umiejętności i towarzyszyć innym na drodze wzrastania. Wierzymy, że dojrzałe zaangażowanie wymaga ciągłej gotowości do rozwoju i przekraczania własnych ograniczeń. Odkryliśmy jak wielki potencjał kryje się we współpracy ludzkich możliwości ze światem duchowym. Jesteśmy pewni, że umiejętne korzystanie z narzędzi psychologicznych tworzy nową przestrzeń dla działania łaski i pozwala na owocne jej wykorzystanie.\nCzym jest Tabgha?\nNazwa naszego ośrodka pochodzi od arabskiego określenia miejscowości Tabgha. Słowo to wywodzi się z języka greckiego – „Heptapegon” i oznacza „siedem źródeł”, czyli symboliczną pełnię. Misją Dominikańskiego Ośrodka Formacji i Rozwoju jest odnowa powołania i powrót do życiodajnych początków. Tradycja wiąże to miejsce położone nad Jeziorem Galilejskim z trzema ważnymi scenami z Ewangelii.\nPięć chlebów i dwie ryby to za mało, by nakarmić tłum. Podobnie bywa z powołaniem – nasze możliwości wydają się niewystarczające wobec pojawiających się wyzwań. Można im sprostać, gdy zaakceptujemy ograniczenia, zaryzykujemy i pozwolimy, by nasze talenty zostały pomnożone przez Boga.\nKażde powołanie jest poszukiwaniem szczęścia. Osiem Błogosławieństw to droga do osiągnięcia tego celu.\nGalilea jest miejscem powołania uczniów. Po Zmartwychwstaniu Jezus wzywa ich właśnie tam, gdzie się wszystko zaczęło. W miejscowości Tabgha Piotr konfrontuje się też ze swoją porażką. Pomimo zdrady słyszy od Jezusa powtórne: „Pójdź za Mną”. Nie sposób całkowicie uniknąć niepowodzeń. Ważne, by potraktować je jako punkt zwrotny i okazję do prawdziwej odnowy.\nStudium „Kontakt psychologiczny w sytuacji duszpasterskiej” – jego celem jest nauczenie twórczego i rozsądnego korzystania z dorobku psychologii w relacji duszpasterskiej. Zajęcia umożliwią uczestnikom rozumienie tego, co dzieje się w relacji duszpasterskiej i jak działa grupa << dowiedz się więcej >>\ndla przełożonych, formatorów, ojców duchownych, duszpasterzy. Pomagając lub towarzysząc innym często czujemy się samotni i niepewni. Dlatego potrzebujemy konsultacji i wsparcia, aby zobaczyć coś z innej perspektywy, uzyskać podpowiedź lub poradę, zdobyć nowe umiejętności. Temu właśnie służy superwizja, którą proponujemy w formie indywidualnej albo grupowej.\nspotkanie z psychoterapeutą w celu ustalenia natury problemu i zaproponowania odpowiedniej formy pomocy\nPoradnictwo w duchu chrześcijańskim\ndoraźna pomoc służąca znalezieniu najlepszego rozwiązania bieżących problemów lub rozstrzygnięciu życiowego dylematu.\no. Tomasz Gaj OP\nKomunikacja – Warsztat służy ulepszeniu umiejętności porozumiewania się indywidualnie i w grupie. Obejmuje naukę świadomego słuchania i formułowania zrozumiałych komunikatów.\nKonflikt – nie da się go uniknąć w żywej i rozwijającej się wspólnocie. Celem warsztatu jest odkrycie własnych strategii funkcjonowania w konflikcie oraz poprawienie umiejętności radzenia sobie z nim.\nJedno lub kilkudniowe spotkanie obejmujące kaznodziejstwo, wykład oraz angażujące uczestników poprzez pracę warsztatową. Tematyka sesji dotyczy pogłębienia życia duchowego, ślubów zakonnych, odnowienia powołania, przełożeństwa, formacji ludzkiej itp.\nTa forma przełamuje schemat pozostania jedynie biernym słuchaczem. Plusem tych rekolekcji jest angażowanie całej osoby w kontakt ze Słowem poprzez różne formy aktywizacji.\nW zakonie od 1994 r. Od szesnastu lat pracuje jako duszpasterz i psychoterapeuta. Absolwent teologii na Papieskiej Akademii Teologicznej. Szkolił się w zakresie terapii indywidualnej, grupowej, rodzin i par w Laboratorium Psychoedukacji. Ukończył 3-letnie zaawansowane szkolenie „Core Training” ISTDP (Intensive Short Term Dynamic Psychotherapy)zakończone certyfikatem IEDTA (International Experiential Dynamic Therapy Association), rekomendowane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne.\nW zakonie od 1995 r. Od 15 lat zajmuje się formacją – był wychowawcą studentów, magistrem nowicjatu. Jest promotorem formacji stałej. Absolwent psychologii w SWPS oraz teologii na Papieskiej Akademii Teologicznej. Ukończył Szkołę Formatorów w Centrum Formacji Duchowej, 4-letnie szkolenie w zakresie terapii indywidualnej i grupowej w Laboratorium Psychoedukacji oraz 3-letnie zaawansowane szkolenie „Core Training” ISTDP (Intensive Short Term Dynamic Psychotherapy) zakończone certyfikatem IEDTA (International Experiential Dynamic Therapy Association), rekomendowane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne.\ntel: 534 159 475\n© 2021 tabgha. Wszelkie Prawa Zastrzeżone, Tabgha


Andrzej70 17 stycznia 2022 o 8:10\n[demot] To jeszcze mógł na tym zarobić ;-)\nAndrzej70 13 stycznia 2022 o 10:22\n[demot] No nie z medycyny to już zaklepane dla Zięby i Górniak ;-)\nAndrzej70 13 stycznia 2022 o 10:19\n[demot] To rejestracja kilka razy droższa od samochodu :-)\nAndrzej70 13 stycznia 2022 o 10:10\n[demot] Ale czy ktoś kogoś zmusza do oglądania filmu? A swoją drogą ten protest to niezła reklama filmu i to darmowa :-)\nAndrzej70 11 stycznia 2022 o 0:34\n[demot] To ta inwazja na Ukrainę która ostatnio miała się odbyć na początku stycznia i jakoś jeszcze jej nie ma a ten sam wywiad wielkiego brata nie przewidział działań Rosji w Kazachstanie?\nAndrzej70 10 stycznia 2022 o 22:27\n[demot] Mało kto chyba kojarzy w Polsce, że protesty za PRL zawsze były spowodowane podwyżkami cen żywności a nie ideologią.\nAndrzej70 10 stycznia 2022 o 9:06\n[demot] Tak na Venice Beach :-)\nAndrzej70 10 stycznia 2022 o 0:18\n[demot] @perskieoko ale kto o tym pamięta i pamiętał bedzie? Od dawna nikt nie rozlicz polityków z obietnic wyborczych :-(\nAndrzej70 10 stycznia 2022 o 0:07\n[demot] Ale Kazachstan eksportuje gaz i Ropę a nie kupuje od Rosji a w większości interesy prowadzą tam firmy.z USA. Kazachstan eksportuje też około 47% swiatowego handlu rudy uranu co powoduje, że niektóre kraje takie jak USA czy Izrael ale nie tylko obawiają sie2 czy destabilizacja Kazachstanu nie spowoduje dostania się uranu np w ręce fanatyków religijnych.\nAndrzej70 9 stycznia 2022 o 15:32\n[demot] Z domu McBankster ; -)\nAndrzej70 9 stycznia 2022 o 15:28\n[demot] Miara sukcesu - pić wino ze starszego rocznika niż kobieta z którą się sypia ;-)\nAndrzej70 6 stycznia 2022 o 16:44\n[demot] Proste jak 20 m sznurka w kieszeni ;-)\nAndrzej70 5 stycznia 2022 o 9:12\n[demot] I hodowlę komarów latem?\nAndrzej70 4 stycznia 2022 o 22:07\n[demot] @tymczasowylogin. Niezła linia obrony, niech teraz udowodnią, że ten napis oznacza coś innego ;-)\nAndrzej70 31 grudnia 2021 o 9:40\n[demot] Obecny rząd realizuje strategię sondaży, jakie poparcie będą mieli.\nAndrzej70 30 grudnia 2021 o 6:51\n[demot] Zamiatanie pod dywan problemów, nic nowego.\nAndrzej70 30 grudnia 2021 o 6:48\n[demot] Jakie to polskie obrobić komuś tyłek.\nAndrzej70 29 grudnia 2021 o 23:42\n[demot] Kierunek kierunkiem ale zwrot jest ważny.\nAndrzej70 29 grudnia 2021 o 23:34\n[demot] Pamietajmy jeszcze o Chinach i Iranie ;-)\nAndrzej70 24 grudnia 2021 o 0:48\n[demot] Zamieść swoje zdjęcie chetnie zobaczę.\nAndrzej70 24 grudnia 2021 o 0:45\n[demot] Dalsze odcinki filmów Barei.\nAndrzej70 24 grudnia 2021 o 0:37\n[demot] Alchemik Paulo Coelho.\nAndrzej70 24 grudnia 2021 o 0:34\n[demot] @egoiste @CzlowiekZkamienia Jak bedzie ten ustrój się nazywał to nie ważne ale już znikają pewne zawody, np w bankowości wykonujemy większość operacji bez udziału pracowników, księgowość zostaje zastepowana przez SI itp. Postępuje gwaltowna robotyzacja produkcji np w Chinach, autonomiczne samochody i autobusy zlikwidują rzeszę niezbędnych na dzień dzisiejszy kierowców itd. To wszystko nastąpi w przeciągu najblizszych kilkunastu kilkudziesięciu latach i w niektórych krajach o tym sie mowi i stąd mamy pomysły o dochodzie gwarantowanym bo szuka się pomyslu nad dystrybucją dóbr w tak zorganizowanym społeczeństwie gdzie większość bedzie po prostu bezproduktywna bo zastąpią ich maszyny i SI.\nAndrzej70 24 grudnia 2021 o 0:07\n[demot] @TaktycznyDwa Ten etap przrskoczyliśmy, teraz rządy są opłacane przez koncerny mówiące że to w imię kapitalizmu likwidując konkurencję co jest podstawą kapitalizmu i mamy dominację i bogacenie się najbogatszyk przy likwidacji klady średniej :-(\nAndrzej70 22 grudnia 2021 o 8:50\n[demot] I co z tego jak sądy są zawłaszczone przez władzę. "Losowanie" sędzi będzie tak jak w przypadku spraw Pani Pawłowicz "niezależnie" wypadał ten sam :-(\nLudzi online: 5130, w tym 97 zalogowanych użytkowników i 5033 gości.


Alkmie Serum z potrójną witaminą C - Wake-up shot, 30 ml | TRINY.pl\nSerum z potrójną witaminą C - Wake-up shot, 30 ml\nAlkmie Serum z potrójną witaminą C - Wake-up shot, 30 ml\nZastrzyk energii dla skóry zmęczonej, odbarwionej i poszarzałej. Przywraca skórze blask, witalność i promienny wygląd. Do każdego typu cery.\nEnergetyzujące, rewitalizujące i wyrównujące koloryt serum to najlepsza propozycja, jeżeli borykasz się z oznakami zmęczenia, a Twoja skóra ma tendencję do powstawania przebarwień i tzw. pajączków. Dzięki wysokiej zawartości witaminy C zwiększa antyoksydacyjną ochronę skóry oraz zapobiega negatywnym skutkom stresu. Efektem systematycznej kuracji jest rozświetlona, gładka cera o wyrównanym kolorycie.\nZawarta witamina C pochodzi ze śliwki kakadu i aceroli - dwóch najcenniejszych i najbardziej wartościowych naturalnych źródeł tej witaminy. Jej działanie wzmacnia kompleks o nazwie AA2G, który zapobiega utlenianiu, a jednocześnie pomaga uwalniać się witaminie dopiero w momencie aplikacji na skórę.\nDla maksymalnego efektu odmładzającego i rewitalizującego skład serum został uzupełniony o drogocenne oleje tsubaki i annato, witaminę E oraz L-argininę. Dzięki nim skóra otrzymuje porządną dawkę odżywienia i nawilżenia, która jest niezbędna do przyspieszenia procesów jej regeneracji. W rezultacie staje się przyjemnie napięta i zregenerowana.\nSerum z witaminą C Alkemie jest laureatem konkursu Laureat InStyle Best Beauty Buys 2018. Pozostaje w 100% aktywne do momentu zaaplikowania ostatniej porcji produktu.\nzmniejsza podrażnienia i wypryski\nprodukt Animal Friendly\nAlkmie Wyciszająca nocna maska-krem - Dream of beauty, 60 ml


Języki, na które jest zapotrzebowanie - Strona 3 - mLingua | Forum Tłumaczy\nA czy ktoś ma osobiste doświadczenie w używaniu w pracy jakiegoś mniej popularnego języka?\nMyślę, że arabski może być takim językiem. Coraz więcej osób arabskojęzycznych pojawia się w Europie. Może i w Polsce nie ma wielu firm z bliskiego wschodu, ale jeśli ktoś myśli o pracy poza granicami naszego kraju, to warto wziąć pod uwagę ten język.\nOstatnio ktoś mnie uświadomił, że dobrze jest znać język angielski + jeden z oficjalnych języków UE. Wówczas istnieją duże szanse na pracę. Podobnie z językiem rosyjskim czy chińskim, ale to raczej w dłuższej perspektywie i ciężej o pracę ósma szesnasta dzień w dzień.


Odczyt wygłoszony w Związku Naukowo - Literackim we Lwowie w r. 1912.\nCzłowiek starej daty, który znalazłby się na dzisiejszym zebraniu, zadziwiłby się niemało już samym doborem tematu, o którym mam mówić. Kobiety w naukach ścisłych? Wszak aż do ostatnich czasów tymi naukami nie zajmowały się w ogóle nigdy i przyczynek kobiet do rozwoju nauk ścisłych jest znikomo mały. Na tym też istotnie opierał się jeden z głównych argumentów mających uzasadnić rzekomą niższość intelektualną kobiet. Nie\tzajmują się matematyką ani fizyką, ani chemią, gdyż nie są zdolne do tego, gdyż w ogóle nie potrafią myśleć logicznie! Sztuka, literatura są dla nich jeszcze przystępne; ale nauki wymagające przed wszystkimi innymi matematycznej ścisłości myślenia i chlubiące się mianem nauk ścisłych, te nauki zawsze pozostaną im obce.\nDziś zapatrywania ogółu na tę sprawę już znacznie się zmieniły. Dogmat o zasadniczej nielogiczności umysłu kobiecego przeszedł do składu starych przesądów. Zapewne, dużo jest i takich kobiet, które mówią, podług Sienkiewicza, że dwa i dwa to jest lampa; ale odkąd szkoły średnie, a częściowo i wyższe, otworzono kobietom, odkąd w ogóle poziom wykształcenia ich zbliżył się do poziomu wykształcenia męskiego, spostrzeżono ze zdziwieniem, że kobiety potrafią całkiem dobrze myśleć, jeżeli przeszły odpowiednie wyszkolenie i jeżeli do tego mają ochotę.\nAbsolwentki gimnazjów naszych niezgorzej i nielepiej znają się na sinusach, cosinusach, logarytmach niż chłopcy; na uniwersytecie słuchają również wykładów matematyki wyższej, fizyki, chemii, z równym skutkiem. Profesorowie, którzy pod tym względem nabrali doświadczenia, twierdzą, że studentki nawet może przewyższają studentów w bystrości pojmowania, sumiennej pilności oraz w łatwości przyswajania sobie materiału, jakkolwiek pod innym względem, co do samodzielności myślenia, mężczyźni stoją wyżej.\nW Anglii i Ameryce od znacznie dłuższego czasu niż u nas studium uniwersyteckie jest dostępne dla kobiet; początek zrobiły Queen's College i Bedford College należące do Uniwersytetu w Londynie, które już od roku 1848 dają im wyższe wykształcenie; tam też liczba kobiet, które złożyły egzaminy uniwersyteckie, które zdobyły stopnie naukowe, bakalaureaty, doktoraty w dziedzinie nauk ścisłych jest olbrzymia. W Ameryce kobiety jako nauczycielki w szkołach niższych i średnich zajmują miejsce pierwszorzędne, wypierają nawet coraz bardziej mężczyzn; nie dziwmy się temu, wszak wiemy, że posiadają w ogóle zamiłowanie i zdolność do pracy pedagogicznej, a zrozumienie dla nauki mają takie samo jak mężczyźni. Spotykamy się tam z coraz bardziej rosnącą liczbą kobiet - profesorów wykładających matematykę, fizykę, chemię i nauki opisowo przyrodnicze na stopniu uniwersyteckim. Słynny uniwersytet w Cambridge, ognisko nauk ścisłych w Anglii, obejmuje w liczbie 17 kolegiów także dwa kolegia wyłącznie dla kobiet przeznaczone, Girton College i Newnham College, w których cały personel nauczycielski jest kobiecy. W Stanach Zjednoczonych istnieją dwa uniwersytety dla kobiet: Bryn Mawr College w Pensylwanii i Wellesby College w Massachusetts. Pierwszy posiada personel mieszany; profesorami fizyki i chemii są tam mężczyźni, podczas gdy katedrę matematyki wyższej zajmuje od przeszło 20 lat panna Charlotte Scott, podobno matematyczka niepośledniej miary. W drugim wszystkie profesury są zajęte przez kobiety.\nNie ulega wątpliwości i każdy to dzisiaj przyznać musi, że między kobietami znajduje się spora liczba, może nie mniej niż między mężczyznami, takich, które potrafią zdobyć gruntowne wyszkolenie w zakresie nauk ścisłych, które są zdolne objąć cały obszar i całą głębię tych nauk. Są one zdolne do samodzielnej twórczej pracy naukowej i czy dorównują mężczyznom w produktywności naukowej?\nPod tym względem niewątpliwie sprawa przedstawia się odmiennie. Do tego stosują się słowa na wstępie powiedziane, że aż do bardzo niedawna zasługi kobiet koło postępu nauk ścisłych były prawie równe zeru. Nawet i dzisiaj produktywność kobiet, z wyjątkiem jednej o której będzie mowa, w zakresie tych nauk jest une quantité negligealblé, pomimo że ich twórczość w literaturze, sztuce, poezji tak zaszczytne, często pierwszorzędne zajmuje miejsce.\nMożna by przytoczyć z pewnością sporo nazwisk kobiet uczonych, które stworzyły prace pewnej wartości naukowej. Niedawno np. zwrócono uwagę na badania pewnej Angielki, Mrs. Fulhame, z zakresu chemii, wydane w Londynie 1794 r., w której autorka podała różne zajmujące spostrzeżenia nad tym, co dzisiaj nazywamy roztworami koloidalnymi złota i srebra.\nZ dzisiejszych czasów wymienię Mrs. Sidgwick, siostrę byłego premiera Balfoura, wdowę po profesorze H. Sidgwick, stojącą dzisiaj na czele Newnham College w Cambridge, która w latach 1880 - 84 brała udział w nadzwyczajnie starannych, precyzyjnych pracach doświadczalnych słynnego fizyka Lorda Rayleigh nad ustaleniem jednostek elektrycznych. Wymienić wypada dalej Mrs. Herthę Ayrton, żonę profesora Ayrthona w Londynie, która wykonała interesujące badania nad łukiem elektrycznym, ogłosiła dzieło naukowe o tym przedmiocie, w roku 1902 nawet była proponowana na członka Royal Society w Londynie, jednak ze względów formalnych (tj. z powodu, że jest kobietą) nie została wybraną. Można by wymienić p. Agnes Pockels, Miss Benson, p. Van der Noot, które wykonywały badania eksperymentalne z dziedziny zjawisk włoskowatości, p. Lizę Meitner, pracującą na polu promieniotwórczości; zapewne jeszcze niejedno inne nazwisko można by dorzucić z zakresu matematyki, chemii lub astronomii.\nPrzyznać jednak trzeba, że nazwiska te utkwiły nam w pamięci właśnie tylko dlatego, że były to kobiety, sam zaś przyczynek naukowy od autorek tych pochodzący jest tak drobny, że ginie w powodzi prac równie ważnych lub bez porównania ważniejszych, które inni uczeni wykonali i wykonują.\nAżeby nie polegać wyłącznie na własnym subiektywnym sądzie, biorę do ręki Auerbacha Geschichtstafeln der Phisik zawierające wyliczenie wszystkich ważniejszych odkryć i badań na polu fizyki oraz nauk pokrewnych, i żadnego z owych nazwisk nie znajduję. Pośród przeszło 1300 nazwisk tam wymienionych spotykamy tylko trzy nazwiska kobiet; sądzę, że istotnie jedynie te trzy nazwiska mają znaczenie więcej niż efemeryczne w historii nauk ścisłych; wypada nam obecnie zająć się nimi nieco bardziej szczegółowo, jeżeli pragniemy wyrobić sobie zdanie o istotnych zasługach uczonych kobiet.\nSą to: Modemoiselle Sophie Germain, Zofia Kowalewska i p. Maria ze Skłodowskich Curie. Mademoiselle Sophie Germain jest znana w fizyce teoretycznej jako autorka słynnej pracy o drganiach płyt sprężystych, która co prawda później okazała się błędna, ale mimo to miała pewne znaczenie dla postępu nauki. Ażeby przedmiot tych badań bliżej objaśnić, pozwolę sobie przypomnieć efektowne doświadczenia, w których płyty sprężyste, np. okrągłe albo kwadratowe kawały grubej blachy mosiężnej, umocowane na odpowiednim statywie, zostają pobudzone do drgań poprzecznych, np. za pomocą pociągnięcia smyczka skrzypcowego w jednym punkcie brzegu. Jeżeli na taką płytę nasypiemy nieco miałkiego piasku, wówczas drgania układają go w ładne regularne figury, których kształt zależy od kształtu płyty oraz od sposobu, jak została pobudzona do drgań. Odkrył to zjawisko Chladni pod koniec XVIII wieku; podług niego nazwano je Chladni'she Klangfinguren; doświadczenia te, spopularyzowane przez dzieła Chladiniego (1802 r.) i przez jego wykłady publiczne, nabyły szerokiego wówczas rozgłosu w Niemczech i Francji. Na życzenie Napoleona, którego zajęły te doświadczenia, Akademia paryska rozpisała w roku 1809 nagrodę za pracę, która by te zjawiska teoretycznie wyjaśniła. Chodziło tu zatem o rozwiązanie problematu matematycznego: jak drgania takiej płyty odbywają się, a było to tym trudniejsze, że ogólna matematyczna teoria zjawisk sprężystości wówczas jeszcze nie była znana. W roku 1811 panna Germain nadesłała pracę Akademii; słynny matematyk Lagrange jednak, który zasiadał w Komisji sądzącej, odkrył błąd w rachunkach. W poprawionej postaci praca znów została przedstawiona Akademii i w roku 1815 nagroda została przyznana autorce, która w dalszym ciągu jeszcze uzupełniała swe badania nad tym przedmiotem.\nWiemy dzisiaj, jak wspomniałem, że część wyników owych prac, także poprawionej, była błędna. W tego rodzaju zagadnieniach chodzi o wyprowadzenie tak zwanego równania różniczkowego, które wyznacza zachowanie się punktów powierzchni płyty, po wtóre o wyprowadzenie tzw. warunków krańcowych, które określają sposób, jak brzegi płyty podczas ruchu zachowują się. Pierwsze równanie było poprawne, ale warunki krańcowe były błędne; wskutek tego też sam rezultat końcowy mylny.\nJest to zresztą przedmiot najeżony niezwykłymi trudnościami. Znany matematyk Poisson, powracając do tego samego problematu w roku 1829, podał inne warunki krańcowe niż panna Germain, ale również błędne. Dopiero Kirchoff w r. 1850 znalazł właściwe, do owego przypadku stosujące się warunki krańcowe, i podał zupełne rozwiązanie zagadnienia dla płyt okrągłych, ale odpowiedni rachunek dla płyt kwadratowych przedstawia takie trudności, że po licznych usiłowaniach różnych fizyków i matematyków dopiero przed trzema laty (1909) jego rozwiązanie zostało znalezione. Dokonał tego niezwykle utalentowany w wieku młodocianym (trzydziestu lat) zmarły fizyk szwajcarski Walter Ritz, któremu została przyznana za to nagroda Akademii paryskiej Prix Lecomte, niestety już po śmierci.\nPowracając do pracy panny Zofii Germain przyznać trzeba, że był to czyn naukowy wybitny na owe czasy i jako taki też mimo późniejszej krytyki zachowuje miejsce zaszczytne w historii fizyki matematycznej. Co do osobistości autorki niewiele podać potrafię szczegółów interesujących, gdyż życie jej nie odznaczało się barwnością wypadków, w jaskrawym przeciwieństwie do epoki, na którą przypadało: 1776 aż do 1831. Znakomity leksykon biograficzny nauk ścisłych Poggendorffa powiada lakonicznie: "Keine nähere Nachricht von Ihren Lebensverhältnissen; war unverheiratet" "; natomiast w Biographie Universelle Milhaud znajdujemy życiorys szczegółowy, napisany z dużym ciepłem. Zdaje się, że nie przypadkowa to koincydencja, iż właśnie na burzę rewolucji francuskiej przypada pojawienie się osobistości tak niezwykłej jak panna Germain.\nNie dążyła ona jednak śladem kobiet, które na równi z mężczyznami walczyły na barykadach. Przeciwnie, przerażał ją zgiełk wojny domowej, w której i jej rodzina bezpośredni brała udział, gdyż ojciec jej był członkiem de l'Assemblée Constituante. Za ideał jako dziecko 13 - letnie obrała sobie Archimedesa, który zadumany w geometrycznych poszukiwaniach, nie zauważył, że nieprzyjaciel zajął miasto oblężone i wtargnął do jego domu. Odtąd, mimo oporu rodziców, poświeciła się studiowaniu dzieł matematycznych, kształcąc się jako samouk, często nawet potajemnie spędzając noce nad książką.\nSłynny matematyk Lagrange poznał się na jej zdolnościach, gdy później pod przybranym nazwiskiem, podając się za ucznia szkoły politechnicznej, jemu przesłała swe wypracowania matematyczne. Dowiedziawszy się przypadkowo, kto był ich autorem, odwiedził pannę Germain; odtąd zapoznali się z nią i schadzali się w jej domu wybitni uczeni, pociągani przez osobistość uczonej matematyczki i przez jej dar konwersacji; biograf powiada, że jej rozmowa posiadała elegancję pięknego wzoru matematycznego Laplace'a, a często nawet odznaczała się natchnieniem poetycznym. Panna Germain ubóstwiała przede wszystkim harmonię i porządek; badała prawidła matematyki, podziwiała wieczny porządek; w prawach przyrody, pragnęła porządku, harmonii i sprawiedliwości w urządzeniach społecznych. Nie znając nawet bliższych szczegółów biograficznych, sądząc jedynie podług działalności naukowej panny Germain, poznajemy, że trzeba ją zaliczyć do typów umysłowych, które Ostwald nazywa klasykami w przeciwstawieniu do romantyków. Czyż nie jest to charakterystyczne, że w ciągu 17 lat wciąż zajmowała się tym samym zagadnieniem, że napisała pięć prac o tym przedmiocie, stopniowo poprawiając i uzupełniając swoje badania, że żadną inną wybitniejszą pracą nie wsławiła się. Świadczy to o skłonności do ciągłych, cierpliwych i starannych usiłowań w jednym kierunku, jakiej niejeden mężczyzna mógłby pozazdrościć.\nOdmiennym typem umysłowym była druga uczona, przedtem wymieniona: Zofia Kowalewska; jej umysłowość, objawiająca się w nauce, łączyła się ściśle z usposobieniem, które znamy z biografii, z listów i pamiętników. Charakter niestały, zmienny w sympatiach i antypatiach, działający impulsywnie, często wprost nierozsądnie, bez zastanowienia, usposobienie wahające się między ekstazą a przygnębieniem, umysł nadzwyczaj ruchliwy, garnący się z zapałem do wszystkiego, co zajmujące i porywające, do nauki, literatury, socjalizmu, prądów wolnościowych. A w badaniach naukowych: czyż to nie uderzające, że prace, które ogłosiła w liczbie sześciu, odnoszą się do pięciu najzupełniej różnych i odrębnych przedmiotów. Pierwsza, rozprawa doktorska, dotyczyła teorii cząstkowych równań różniczkowych; w drugiej autorka opracowywała pewne zagadnienia z nadzwyczajnie trudnej i nieprzystępnej dziedziny matematyki, tzw. całek Abela; trzecia z zakresu fizyki teoretycznej: do załamania światła w ośrodkach krystalicznych, czwarta do badań Laplace'a nad obręczami Saturna, wreszcie piąta i szósta praca do pewnego klasycznego zagadnienia z dziedziny mechaniki, ruchu obrotowego ciała sztywnego. Te ostatnie dwie prace wsławiły imię Kowalewskiej i za nie została ona nagrodzona przez Akademię paryską przyznaniem nagrody Prix Bordin (1888).\nAżeby kilku słowami wyjaśnić, co jest przedmiotem tego zagadnienia, pozwolę sobie przypomnieć zabawkę dziecinną: bąk wirujący. Jeżeli postawimy na stole bąk nie wprowadzając go w ruch obrotowy, tak ażeby koniec jego osi utkwił w małym wydrążeniu, bąk mimo to przewróci się pod działaniem ciężkości. Jeżeli mu jednak nadamy ruch obrotowy, bąk zachowuje się odmiennie, nie wywraca się pod wpływem ciężkości, lecz tak się porusza, że oś jego opisuje rodzaj stożka naokoło pionu. Ruch ten można obliczyć z całą ścisłością na podstawie zasad mechaniki; można dokładnie przewidzieć, jakie kolejne pozycje oś będzie zajmowała, z jaką prędkością będzie zmieniała swój kierunek itd. Już Lagrange rozwiązał to zagadnienie pod koniec wieku osiemnastego. Natomiast mimo licznych wysiłków nie udało się matematykom rozwiązać zagadnienia ogólnego, w przypadku gdy kształt ciała obracającego się nie ma symetrii obrotowej jak bąk, lecz jest dowolny, i gdy stały punkt, około którego obrót odbywa się, ma dowolne położenie. Kowalewskiej udało się znaleźć jeszcze jeden specjalny przypadek, w którym to obliczenie daje się wykonać; w ostatnich latach matematycy, pobudzeni do dalszych badań przez pracę Kowalewskiej, udowodnili, że są to w ogóle jedyne przypadki, w których rachunek może być w ten sposób wykonany.\nJak dalece współcześni uczeni cenili talent Kowalewskiej, świadczy o tym nekrolog, ogłoszony w "Neues Journal für Mathematik" przez słynnego niemieckiego matematyka Kroneckera, w którym czytamy: "Sie verband mit einem ausserordentlichen Talent, sowohl für allgemeine mathematische Spekulation, als auch fur die bei der Ausfuhrung spezieller Untersuchengen notwendige Technik, gewissenhaften und undermündlichen Fleiss; hielt bei intensivster Fachtatigkeit stets ibren Sinn für andere geistige Interessen offen; bawahrte dabei immer ihre Weiblichtkeit und erwarb und erhielt sich darum im Verkehr auch die Sympathien derjenigen, die ausserhalb ihres fachwissenschaftlichen Kreises standen. Due Geschichte der Mathematik wird von ihr als einer der merkwürdigsten Erscheinungen unter den überhaupt äusserst seltenen Forscherinnen zu berichten wissen. Ihr Gedächtnis wird durch die zwar nicht zahlreichen, aber wertvollen Arbeiten, welche sie veröffentlicht hat, in der ganzen mathematischen Welt fortdauern" .\nW przeciwieństwie do Zofii Germain umysłowość Zofii Kowalewskiej uwydatnia cechy typu romantycznego (wg Ostwalda): ruchliwość albo raczej burzliwość umysłu, wrażliwość, intensywność wysiłków krótkotrwałych. Ażeby uniknąć nieporozumienia, zaznaczam wyraźnie, że słowo romantyczność oznacza tu wyłączenie pewne usposobienie intelektualne, a nie romantyczność uczuciową w powszednim tego słowa znaczeniu. Pod tym względem, przeciwnie, pisma i listy pozostałe dowodzą, że Kowalewska, która wyszła za mąż tylko dlatego, ażeby wydostać się z nieznośnych stosunków domowych i móc oddać się nauce, przez całe życie pragnęła na próżno poznać, co nazywała ptakiem niebieskim i co zajmuje naczelne często miejsce w życiu kobiet. Zdaje się, że żywo odczuwała ten brak i że to było jedną z tragedii jej życia. Co do tej strony jej życia powstała polemiczna literatura dzięki biografom Kowalewskiej, których interesowały zdarzenia jej prywatnego życia o wiele bardziej niż jej znaczenie w nauce. Uczony mężczyzna występuje zawsze niemal nieosobowo, jako autor pewnych prac naukowych; według wartości tych prac sądzimy o jego znaczeniu, bez względu na jakie bądź strony życia prywatnego. Gdy zaś chodzi o uczoną kobietę, wszyscy interesują się przede wszystkim jej prywatnym życiem, które przecież jest obojętne przy ocenie zasług naukowych; jakże łatwo przy tym o rzucanie podejrzeń, nic do rzeczy nie mających, a przecież krzywdzących w oczach ogółu. Ponieważ obchodzi nas tu strona naukowa, a nie prywatna życia Kowalewskiej - burzliwego z resztą, jak burzliwy był jej umysł i zajmującego jak jej osobistość - ograniczę się do kilku dat biograficznych. Była córką generała rosyjskiego Korwin - Krukowskiego, urodzona była w 1851 roku w Moskwie; mając 17 lat wyszła za mąż (na razie tylko pozornie) za profesora paleontologii Kowalewskiego, co umożliwiło jej studiowanie matematyki w Heidelbergu, Berlinie i Getyndze, gdzie w 1874 roku złożyła doktorat. Życie rodzinne nie było szczęśliwe; spędzała ten czas na wyjazdach za granicę. W roku 1883 w Paryżu doszła ją wiadomość, że mąż wskutek trudności finansowych popełnił samobójstwo. Wówczas została powołana w roku 1884 jako docentka, a wkrótce jako profesorka matematyki do Uniwersytetu w Sztokholmie; na tym stanowisku rozwinęła działalność naukową, zbyt krótką niestety, gdyż w roku 1891 nagle zmarła na zapalenie płuc. Gdyby śmierć nie była tak przedwcześnie położyła kresu jej działalności, rola Kowalewskiej w dzisiejszej matematyce i fizyce teoretycznej byłaby niewątpliwie donioślejsza. W ciągu siedmiu lat profesury dała świadectwa niezwykłego uzdolnienia, przebłyski genialne; są to jednak raczej drobiazgi, nie zdołała stworzyć nowych dziedzin wiedzy, otworzyć nowych dróg postępu badaniom w nauce, do czego prawdopodobnie przed wszystkimi innymi kobietami była uzdolniona.\nPod względem znaczenia ogólno - naukowego działalność naszej rodaczki pani Curie - Skłodowskiej, do której obecnie przechodzę, jest niewątpliwie w skutki o wiele donioślejsza. Imię to dzisiaj nabyło rozgłosu, jakim żadna inna kobieta uczona nie cieszyła się nigdy; niewątpliwie też zostanie trwale zapisane na wybitnym miejscu w historii fizyki i chemii.\nTrudno jest podać krótko chociażby pobieżny zarys działalności pani Curie - Skłodowskiej; jest to dziedzina zjawisk nowych, niezwykłych; a jak rozległy jest materiał na tym polu nagromadzony, o tym świadczy objętość dzieła pani Curie Traité de Radioactivité; w dwóch tomach łącznej objętości blisko 1000 stron autorka daje lakoniczny, zwięzły opis pracy swej (oraz innych uczonych) na polu zjawisk promieniotwórczości. Ograniczyć się musimy do zaznaczenia rysów zasadniczych.\nCo do szczegółów osobistych wspomnę, że Maria Skłodowska urodziła się w Warszawie w 1867 roku, studiowała w mieście rodzinnym, później w Paryżu pracując w Sorbonie; poznała tam pana Pierre Curie, wówczas już wybitnego, znanego uczonego, który jednak tylko powoli w karierze postępował. Był wówczas asystentem w Sorbonie i równocześnie charge de cours (tj. docentem płatnym) w miejskiej szkole techniczno - przemysłowej École de Physique et Chimie Industrielle. W roku 1895 został profesorem i ożenił się z panną Skłodowską; odtąd małżonkowie po części wspólnie, po części z osobna zajmowali się pracą doświadczalną w prymitywnym, prowizorycznie urządzonym laboratorium owej szkoły. Odkrycie promieni Röntgena (1895) o cudownych, niespodziewanych właściwościach wstrząsnęło było wówczas światem naukowym; w ślad za nim poszło odkrycie Becquerela (1896 r.) promieni wydawanych przez uran. Wydawało się ono jeszcze dziwniejszym; dla promieni Röntgena przynajmniej wskazać możemy źródło energii; prąd elektryczny, który je wytwarza; natomiast uran i związki chemiczne uranu wysyłają stale i trwale promienie Becquerela nie podlegając same przez się żadnym na pozór zmianom, tak że początkowo było zagadką, skąd bierze się energia owych promieni. Kwestiami tymi zajęła się także p. Curie; podjęła naprzód systematyczne studium doświadczalne promieniotwórczości w różnych substancjach, celem wyszukania tych, które to zjawisko wyraźnie okazują. Osobliwością promieni Becquerela jest, że nie działają one bezpośrednio na oko ludzkie (przynajmniej jeżeli nie są zbyt silne), dają się więc wykryć tylko drogą pośrednich skutków, które wywołują; ponieważ działają na płytę fotograficzną, można je więc fotografować; po wtóre jonizują powietrze i w ogóle gazy, przez które przechodzą, tj, zamieniają je w przewodniki elektryczności. W zwykłych warunkach powietrze jest izolatorem, tak że elektroskop naładowany elektrycznością, jeżeli dobrze jest skonstruowany, może swój nabój zatrzymywać przez czas kilku miesięcy. W obecności promieni Becquerela powietrze jonizuje się, staje się przewodnikiem; objawia się to opadaniem listków elektroskopu; szybkość, z którą to zjawisko zachodzi, będzie (w jednakowych warunkach) miarą natężenia promieni Becquerela będących źródłem przewodnictwa. Becquerel i inni fizycy używali przede wszystkim metody fotograficznej, natomiast p. Curie zaczęła używać systematycznie metody elektrycznej, która tę posiada wyższość, że daje bezpośredni sposób ilościowego, liczbowego porównania promieniotwórczości, podczas gdy metoda fotograficzna daje tylko grube wskazówki jakościowe.\nPomiary wykonane przez panią Curie dowiodły, że ze znanych wówczas pierwiastków chemicznych jedynie uran i tor (metal odkryty niegdyś przez Berzeliusa) oraz wszystkie związki chemiczne tych pierwiastków posiadają właściwość promieniotwórczości w dostrzegalnym stopniu; pomiędzy różnymi minerałami, które były dostępne p. Curie, tylko rudy uranowe i torowe odznaczały się tą właściwością. Co jednak było najdziwniejsze: pokazało się, że rudy uranowe, np. blenda smolna z Joachimstal w Czechach, posiadają promieniotwórczość trzykrotnie wyższą od promieniotwórczości uranu czystego. Nie dało się to inaczej wytłumaczyć, jak tylko w ten sposób, że w owej rudzie oprócz uranu jest zawarta jeszcze inna, dotychczas nieznana substancja promieniotwórcza; pani Curie postawiła sobie za zadanie znaleźć tę nieznaną substancję; do tego badania przyłączył się także Piotr Curie, porzucając dawniejsze swoje poszukiwania z zakresu magnetyzmu.\nJakim sposobem miano wydzielić tę substancję, o której nic a priori nie było wiadome, jak tylko, że jest promieniotwórcza? Metoda była zupełnie oryginalna i dobrze obmyślona. Przy zwykłej analizie chemicznej rozpuszcza się zazwyczaj dane ciało kwasami; potem przez dodanie tzw. odczynnika wytrąca się z roztworu substancje, które z odczynnikiem łączą się w związek nierozpuszczalny. Jakie odczyniki strącać będą ową substancję, naturalnie powiedzieć nie było można; próbowano więc za każdym razem przy rozdziale substancji na dwie części, która część była silniej promieniotwórcza. Ruda uranowa zawierała rozmaite pierwiastki: U, Pb, Fe, Hg, Si, Bi, Ba, itd. Pokazało się, że frakcja zawierająca bizmut oraz frakcja zawierająca bar były silnie promieniotwórcze, podczas gdy zwykły bizmut i bar z innych rud otrzymany ani śladu tej właściwości nie okazują. Państwo Curie wyprowadzili więc wniosek, że ruda uranowa zawiera dwa nowe pierwiastki silnie promieniotwórcze, jeden podobny do bizmutu w swych właściwościach chemicznych, który nazwano polonem, drugi podobny do baru, który nazwano radem. To odkrycie ogłoszono w roku 1898, drugą część wspólnie z p. Remont, który był pomocny przy badaniach chemicznych. Równocześnie p. Demarcay, specjalista na polu spektroskopii, stwierdził, że bar, zawierający według zdania państwa Curie nowy pierwiastek rad, przy analizie widmowej okazuje istotnie linię dotychczas nieznaną; potwierdziło to odkrycie państwa Curie ponad wszelką wątpliwość.\nChodziło teraz o to, żeby wyosobnić większe ilości tych substancji i bliżej poznać ich właściwości. Rząd austriacki, właściciel kopalni w Joachimstal, dostarczył 10 centarów odpadków rudy uranowej, które zawierają owe substancje; później różne towarzystwa francuskie dostarczyły dalszego materiału. Jakie trudności zadanie przedstawia, to będzie zrozumiałe, gdy powiem, że ilość radu zawarta w 1000 kg rudy wynosi mniej więcej jedną dziesiątą część grama. Woda rzeczna, woda morska, zawiera ślad złota mniej więcej w podobnym stosunku. Nikt jednak złota nie wydobywa z wody morskiej; tymczasem wydobycie radu z rudy uranowej jest zadaniem jeszcze trudniejszym, gdyż rad tak jest podobny chemicznie do baru, tak stale mu towarzyszy we wszystkich reakcjach, że ich oddzielenie jest procesem nadzwyczajnie mozolnym i trudnym. Użyto do tego sposobu krystalizacji frakcjonowanej. Zauważono, że chlorek radu jest mniej rozpuszczalny w wodzie niż chlorek baru. Jeżeli zatem odparowujemy roztwór mieszaniny, tak że kryształy osadzają się na dnie naczynia, okazuje się, że te kryształy zawierają stosunkowo więcej radu niż ciecz unosząca się nad nimi. Można zatem te kryształy na nowo rozpuścić w wodzie, na nowo odparowywać; otrzymuje się kryształy o większej jeszcze koncentracji soli radowej. Powtarzając takie operacje według systematycznego plany, setki i tysiące razy, starannie i sumiennie, można otrzymać wreszcie minimalną ilość prawie czystej soli radu. To oczyszczenie radu, a później też polonu, było dziełem pani Curie. Postawiła sobie za zadanie znalezienie sposobem czysto chemicznym ciężaru atomowego radu, zadanie nadzwyczajnie śmiałe ze względu na trudności oczyszczania oraz na minimalne ilości materiału. Natomiast Piotr Curie, pozostawiając stronę chemiczną tych poszukiwań żonie, zajął się fizycznymi badaniami nad promieniami wysyłanymi przez owe substancje. Nie mogę wchodzić w przedstawienie szeregu badań doniosłych, które wykonał po części sam, po części z żoną albo innymi współpracownikami. Podkreślę tylko badania, które pani Curie wykonała sama, przede wszystkim znaczenie atomowego ciężaru radu, jeden z klasycznych przykładów tego rodzaju. Pani Curie zajmowała się przez dziewięć lat tym problematem i podejmowała wciąż nowe próby z coraz rosnącą precyzją, aż wreszcie w roku 1907 jako ciężar atomowy radu otrzymała liczbę 226,45.\nWspółpraca małżonków Curie zostało niestety przerwane zrządzeniem losu brutalnie tragicznym; 19 kwietnia 1906 roku pan Curie został przejechany przez automobil; śmierć zaskoczyła tego pierwszorzędnego uczonego w 47 roku życia. Po śmierci męża pani Curie została powołana jako jego następczyni na katedrę Sorbony stworzoną dla jej męża w roku 1904; od tego czasu stoi na czele laboratorium instytutu radiologicznego miasta Paryża.\nPośród prac w ostatnich latach wykonanych wypada jeszcze wymienić wydzielenie radu metalicznego z soli radowych przedtem otrzymanych - fakt naukowy stanowiący niejako uwieńczenie badań p. Curie - Skłodowskiej nad promieniotwórczością. Odtąd zwróciła swoją czynność przede wszystkim w kierunku badań nad polonem, o którym znacznie mniej wiemy niż o radzie.\nChcąc scharakteryzować typ umysłowy pracy pani Curie - Skłodowskiej według trafnego podziału Ostwalda sądzę, że jest ona (podobnie jak jej mąż) wybitną przedstawicielką typu klasycznego. Ścisłe logiczne rozumowanie, praca metodyczna, wytrwała, w kierunku jasno wytkniętym, zadowolenie w precyzyjnym wykańczaniu badań, ostrożność w formułowaniu hipotez i wniosków, są to cechy nadzwyczajnie charakterystyczne, odróżniające ją np., od Sir J. J, Thomsona, Sir E. Rutherforda, Sir Williama Ramsaya, typowych romantyków.\nDoniosłość badań państwa Curie dla nauki nie potrzeba objaśniać, Stworzyły one podstawę nauki o promieniotwórczości, dzisiaj już samodzielnej gałęzi wiedzy, pośredniej między chemią i fizyką, nauki, która na jedną i drugą umiejętność rzuciła nowe, nieoczekiwane światło. Wspomnę tylko, że badania Sir E. Rutherforda stwierdziły słuszność teorii transformacji atomów, wygłoszoną jako hipotezę przez panią Curie już w roku 1899; według tego poglądu atomy pierwiastków promieniotwórczych nie są niezmienne, lecz z biegiem czasu starzeją się i kruszeją, a okruchy odpadające są to promienie α i β składające się z cząstek wyrzucanych przez atomy z olbrzymią prędkością. Wiemy też dzisiaj, że polon jest potomkiem, produktem transformacji atomów radu, a rad znów jest zapewne potomkiem uranu. Kolejnych stadiów transformacji, które zachowują się chemicznie jako pierwiastki, krótko mówiąc pierwiastków promieniotwórczych, znamy dzisiaj już 35.\nPunktem wyjścia naszych rozważań była sprawa uzdolnienia umysłu kobiecego do nauk ścisłych. Starałem się dać obraz sprawiedliwy naukowej działalności trzech kobiet uczonych; wystarczy to do zbicia przesądu jakoby kobiety nie były w ogóle zdolne do pracy twórczej w zakresie tych nauk. Zasług naukowych naszej rodaczki mogliby pozazdrościć nawet pierwszorzędni uczeni. Tym dziwniejszym wydaje się, czemu są to tylko rzadkie wyjątki, czemu do dziś dnia panuje olbrzymia taka dysproporcja w pracy kobiet i w pracy mężczyzn na polu twórczości ściśle naukowej, a nawet w obrębie samych nauk ścisłych nie ustępują mężczyznom w działalności reproduktywnej: w uczeniu się i nauczaniu innych. Często słyszy się zdanie, że jest to skutek dziedziczności, konsekwencja wiekowego zaniedbania umysłu kobiecego. Zdaje mi się, że takie tłumaczenie nie wytrzymuje krytyki. Każdy przyrodnik wie, jak nadzwyczajnie trudno dziedziczą się cechy nabyte podczas życia indywidualnego. Iluż pokoleń na to potrzeba, żeby wytworzyć stałe skłonności psychiczne! Z pewnością o wiele więcej niż obejmuje okres historyczny, odkąd młodzież męska pobiera systematyczną naukę szkolną. Skłonności psychiczne (a przeważnie też fizyczne) nie dziedziczą się zresztą w ten sposób, żeby zdolności ojca przechodziły na syna, a zdolności matki na córkę; w równym stopniu prawdopodobieństwa dzieje się też na odwrót.\nNie sądzę, ażeby istniała wybitna różnica w usposobieniu intelektualnym obu płci, ażeby umysł kobiecy posiadał mniejsze zdolności w kierunku nas zajmującym. Owa dysproporcja pochodzi od pewnych przyczyn odmiennej natury; od różnicy upodobania, różnicy zajęcia i różnicy charakteru.\nNauki ścisłe dla kobiet mniej są pociągające na ogół niż nauki humanistyczne, owe nauki, które Herbert Spencer nazwał "ornamentacyjnymi". Kobiety z naury mają pociąg do ornamentacyjności; wolą też historię, literaturę, filozofię, nawet medycynę i nauki biologiczne niż matematykę, fizykę, chemię. Tamte ogniskują się około człowieka, około życia; te zajmują się przyrodą martwą i prawidłami abstrakcyjnymi; wydają się kobietom zazwyczaj suche i nudne. Czy te upodobania zmienią się z czasem? Nie przypuszczam.\nPomijając różnicę upodobania, przejdźmy do psychologii twórczości naukowej; sądzę, że tu także kobiety są w mniej korzystnym położeniu. Twórczość naukowa wymaga zupełnego oddania się nauce, myśli skupionej w jednym kierunku. Dyletantyzm jest tu wykluczony; uczony jest zawsze do pewnego stopnia dziwakiem, wpatrzonym w swoją naukę, ignorującym względy i obowiązki życia codziennego. Kobieta zaś jest niewolnicą drobnych codziennych obowiązków. Jeżeli uprawia naukę, czyni to zazwyczaj nie w zamiarze poświęcenia jej całego życia, lecz tylko po dyletancku.\nW sztuce, a zwłaszcza literaturze, dyletantyzm nie jest przeszkodą do osiągnięcia pierwszorzędnych wyników. W nauce to niemożliwe, tam trzeba przechodzić długie lata trudnego, systematycznego studium, zanim wolno marzyć o pracy samodzielnej; chcąc dojść do poważniejszych wyników trzeba duszę całkowicie zaprzedać nauce. Dzisiaj wprawdzie zawody "uczone" są w znacznej części dla kobiet otwarte (i byłby już czas, żeby znikły jakiekolwiek w tym względzie ograniczenia), lecz znaczna większość kobiet będzie zawsze zajęta tym zawodem, jak powiada J. St. Mill, "w którym mężczyzna konkurencji jej czynić nie potrafi".\nWreszcie, gdy mowa o kobietach, które mają upodobania do nauki i które poświęcają się jej całkowicie przecież nie ulega wątpliwości, że mężczyźni zazwyczaj odznaczają się większą inicjatywą i samodzielnością. Jest to raczej właściwość charakteru niż umysłu; ale właściwość ta istnieje i odgrywa rolę nadzwyczaj ważą w samodzielnej twórczości naukowej. Składają się na nią różne cechy: pewna awanturniczość, odwaga w wypowiadaniu zdania, upór i zaufanie do siebie samego, pewne zacietrzewienie w swych przedsięwzięciach - w ogóle cechy charakteru, które obserwujemy u chłopców bijących się na ulicy. One były źródłem powodzenia Kolumba i one też dają natchnienie uczonym badaczom do odkrywania nowych dróg badania naukowego; one są źródłem tego, co nazywamy genialnością. Nie wydaje się to prawdopodobnym, żeby na polu twórczości naukowej mogła zapanować z biegiem czasu równość zupełna, choć dysproporcja obecna niewątpliwie z czasem zmaleje, kobiety odznaczają się przecież pewnymi specjalnymi zaletami: drobiazgowością sumiennością i mrówczą pilnością pracy, które powinny im dawać wybitne uzdolnienie w kierunku np. chemii, gdzie ważną rolę grają systematyczne, mozolne poszukiwania doświadczalne.\nKobietom, które wstępują na drogę naukową, powinno się ułatwiać ich powołanie; powinny nareszcie zniknąć wszelkie zewnętrzne przeszkody, owe śmieszne przesądy, owe przestarzałe poglądy, które zamykają dostęp kobietom do niektórych instytucji naukowych, które im utrudniają kształcenie się, pracę naukową, dostęp do katedr uniwersyteckich. Niech tu (jak na każdym innym polu) panuje zasada wolnej konkurencji. Oby ta konkurencja była jak najżywsza.


Poprzez integrację agonistycznego sygnału sytości, dostarczanego przez hormon stymulujący melanocyty (a-MSH) i sygnał antagonistyczny, zapewniany przez białko związane z agouti (AGRP), receptor melanokortyny-4 (MC4-R) jest kluczowym elementem w podwzgórzowej kontroli przyjmowania pokarmu. Inaktywacja genu kodującego receptor sprzężony z białkie...\nZatem cząsteczki DR4 mogą preferencyjnie prezentować te peptydy GAD prowadzące do odpowiedzi immunologicznej typu Th2. Jest również możliwe, że subdominujące antygenowe peptydy lub determinanta (-y) generowane podczas rozprzestrzeniania się Ag, które zostały dobrze udokumentowane w T1DM, mogą również indukować ochronne, a nie patogenne odpo...\nOtyłość oceniano za pomocą BMI, Z-score (odchylenie standardowe w stosunku do średniego BMI dla danego wieku i płci dla francuskiej populacji referencyjnej), retrospektywnej historii masy ciała i poziomów leptyny. Metaboliczne powikłania otyłości oceniano na podstawie pomiarów węglowodanów, insuliny i lipidów. W przypadku niektórych pacjent...\nNie zaobserwowano znaczących różnic w populacji monocytów (dane nie przedstawione). W przedziale limfocytów zarówno pacjent, jak i ojciec mieli znacząco wyższy odsetek limfocytów T CD8dim, którzy również byli CD28CCD56 + w porównaniu z grupą kontrolną (Figura 4A i Tabela Uzupełniająca 2). Obniżenie poziomu CD8 i CD28 oraz nagromadzenie li...\nNajnowsze zdjęcia w galerii kopernika 1 olsztyn :\njakie produkty mają dużo żelaza\nhttp://www.medycyna-estetyczna.org.pl 751#dr ewa filipp , #ray ban opinie , #imbir w ciąży przeciwwskazania , #ostroga piętowa domowe sposoby , #rgis inwentaryzacje , #szczepienie na ospę wietrzną , #zbyt niska temperatura u dziecka , #niedobory witaminy d3 u dorosłych , #ziemia okrzemkowa spożywcza gdzie kupić , #na czym polega badanie urodynamiczne ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - kopernika 1 olsztyn


Chanel Chance olejek do ciała. — Agata Manosa (@agatamanosa)\nChanel Chance olejek do ciała.\n2018-03-28 - Agata Herbut\nNajlepsza, wiosenna informacja dla fanek zapachu Chance od Chanel, a wiem, że jest nas tutaj wiele! Niedawno w perfumeriach pojawiły się olejki do ciała w czterech wersjach Chance. Do wyboru mamy: Chance, Chance eau Fraiche, Chance eau Vive oraz Chance eau Tendre. Gorszą wiadomością jest fakt iż jest to edycja limitowana więc jeśli kochasz zapach szczęścia tak jak ja – musisz się spieszyć!\nW minimalistycznych, eleganckich flakonach znajdziesz\nsuchy olejek w formie sprayu, który w kilka sekund wnika w skórę. Możesz używać go solo, dla przedłużenia zapachu, a najlepiej dla własnej przyjemności i rozpieszczania siebie. Bardzo przyjemny w aplikacji, dzięki niemu skóra staje się pięknie nawilżona, gładka i subtelnie pachnąca Twoim ulubionym zapachem. Ja w tej chwili najchętniej sięgam po wersję klasyczną, ale gdy tylko zrobi się cieplej wybiorę Chance eau Fraiche.\nPojawia się i znika, nigdy nie zostaje na dłużej… masz zaledwie kilka sekund, aby schwytać swoją szansę. Jest nieprzewidywalna. Pojawia się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewasz, lecz jeśli postanowisz ją wykorzystać, wszystko stanie się możliwe.\n„Nadarzyła się okazja, a ja z niej skorzystałam” – Mademoiselle Chanel wiedziała, że prawdziwą szansą była ta, którą sama kreowała… pewien stan umysłu, sposób bycia.”\nWłaśnie teraz nastała (albo za chwilę nastanie!) pora roku z którą Chance idealnie się kojarzy i komponuje – wiosna, gdy buzuje energia i chęć do działania! Odważę się nazwać kompozycje Chance ikonicznymi ponieważ są to zapachy, który wielu kobietom kojarzą się z wiosną i radością. Dla mnie ten zapach to kwintesencja dobrego samopoczucia, element całości, która sprawia, że dzień zaczyna się pozytywnie i w dobrym nastroju.\nOlejki są bardzo wydajne, używam dwa – trzy razy w tygodniu, od początku marca. Świetnie się wchłaniają i nie pozostawiają nieprzyjemnej, tłustej warstwy, która uniemożliwiałaby szybkie założenie ubrania. Prawdę mówiąc nie mogę doczekać się cieplejszych dni i wersji zielonej na moich rękach oraz szyi! Czekam na wiosnę jak nigdy! Ah, olejki kosztują w cenie regularnej 219 zł/100 ml.\nUżywasz perfumowanych olejków do pielęgnacji ciała?


Orla Perć szlak: czy jesteś gotowy na to wyzwanie? - Climb.pl\nClimb.pl > Góry > Polska > Orla Perć szlak: czy jesteś gotowy na to wyzwanie?\nOrla Perć szlak: czy jesteś gotowy na to wyzwanie?\nPosted by Aleksandra 22 kwietnia, 2020 12 października, 2020\nOrla Perć to znany miłośnikom wspinaczki wysokogórskiej szlak turystyczny w Polsce. Znana również jako polska Via Ferrata, Orla Perć stanowi prawdziwe wyzwanie. Przez wielu uznawana za najniebezpieczniejszy szlak w Polsce. Na szlaku znaleźć się mogą tylko osoby, które nie boją się znacznej ekspozycji. Jakie krajobrazy odkrywa przed nami Orla Perc? Czy jesteś gotowy na to wyzwanie? Prezentujemy wszystkie przydatne informacje na temat szlaku!\nSzlak Orlej Perci, jak się tam dostać?\nSzlak turystyczny Orla Perć\nJak wygląda szlak Orla Perć?\nPierwszy odcinek: Mały Kozi Wierch\nDrugi odcinek: Żydowski Żleb, Zmarzłe Czuby, Zmarzła przełęcz\nTrzeci odcinek: Kozia Przełęcz, Kozie Czuby, Wyżnia Kozia Przełęcz\nUwaga: Z Koziej Przełęczy można zawrócić do Doliny Pięciu Stawów żółtym szlakiem i przerwać dalszą wędrówkę. Trasa na Kozi Wierch nie daje nam już możliwości zawrócenia ze ścieżki.\nCzwarty odcinek: Kozi Wierch – Przełączka nad Buczynową Dolinką – Żleb Kulczyńskiego\nPiąty odcinek: Czarne Ściany – Zadni Granat – Pośrednia Sieczkowa Przełączka\nSzósty odcinek: Pośredni Granat – Skrajna Sieczkowa Przełączka – Skrajny Granat\nSiódmy odcinek: Granacka Przełęcz – Wielka Orla Turniczka – Orla Przełączka Niżnia – Orla Baszta\nÓsmy odcinek: Pościel Jasińskiego – Buczynowe Czuby – Przełęcz Nowickiego\nDziewiąty odcinek: Wielka Buczynowa Turnia – Mała Buczynowa Turnia\nDziesiąty odcinek: Ptak – Kopa pod Krzyżnem – Przełęcz Krzyżne\nOrla Perć: jak się przygotować?\nOrla Perć pogoda\nCzy Orla Perć to szlak dla każdego?\nZastanawialiście się kiedyś, jak doszło do powstania szlaku Orlej Perci w Polsce? Powstanie całej Orlej ma wydźwięk mocno patriotyczny, ponieważ trasa powstała w czasach kiedy granice Polski były jeszcze nieco inne i bardzo chciano podkreślić potęgę i piękno naszych ojczystych terenów. Tak powstało 8 kilometrów bardzo niebezpiecznej trasy, którą dzisiaj uważa się za jedną z najstarszych dróg typu Via Ferrata w Europie. Niektórzy uważają, że nazywanie Orlej Via Ferratą nie jest odpowiednie, ponieważ na szlaku nie znajdziemy wszystkich elementów, które powinny znajdować się na Via Ferracie. Tak czy inaczej, do dzisiaj ten długi odcinek między przełęczą Zawrat i przełęczą Krzyżne stanowi jedną z najbardziej popularnych atrakcji dla miłośników adrenaliny. Orlą doceniają nie tylko Polacy, ale również śmiałkowie z zagranicy. Nic dziwnego, ponieważ trasa potrafi dostarczyć mnóstwa emocji.\nPierwszy odcinek szlaku Orlej oznakowano w 1847 roku. Za oznaczenia pierwszego odcinka, a także kilku następnych, odpowiadał miłośnik Tatr i doświadczony w tym względzie Walery Radzikowski. Pomysłowy taternik wyznaczył także szlaki na dzisiejszej Słowacji i Czechach, ale niektóre zostały wyłączone z użycia. Uznano je za zbyt ryzykowne i niebezpieczne i nikt nie ma sposobności przemierzyć ich dzisiaj. Te szlaki dały początek dzisiejszej Orlej Perci. Swoją cegiełkę dołączył również inny człowiek: Franciszek Henryk Nowicki nie był taternikiem, a pisarzem i poetą, który jako prawdziwy miłośnik piękna, zaproponował powstanie charakterystycznej trasy przez piękne tereny Tatr. Kiedy swoją propozycję zaprezentował Towarzystwu Tatrzańskiemu, jego pomysł przyciągnął uwagę księdza Walentego Gadowskiego. Ksiądz był prywatnie taternikiem i pomysł pisarza bardzo przypadł mu do gustu.\nTak za słowami pojawiły się czyny i w 1903 roku, dwa lata po pomyśle Nowickiego, rozpoczęto prace nad powstaniem profesjonalnej trasy turystycznej. Ksiądz Gadowski miał pełne poparcie Towarzystwa Tatrzańskiego. Połączono zatem istniejące odcinki, które wytoczono dawniej i uzupełniono trasę Orlej Perci o nowe odcinki, które wyznaczył sam Gadowski. Prace trwały ostatecznie aż do 1911 roku. Po tym czasie ksiądz rozkręcił się na dobre i wyznaczył jeszcze wiele innych szlaków, pozostawiając Orlą do użytku turystów i śmiałków. Ta historia może być dowodem na to, jak wiele może dokonać człowiek, jeśli nie brak mu odwagi. Liczy się także cierpliwość. Ksiądz Gadowski nie wyznaczył trasy w miesiąc, a cierpliwie poznawał nowe ścieżki i tereny, by każdy odcinek był sensowny i możliwy do przebycia.\nSłynny polski szlak turystyczny Orla Perć znajduje się na terenie Małopolski i należy do części Tatr Wysokich, które są celem wielu wycieczek i oprócz Orlej Perci znajdziesz tam wiele mniej ryzykownych atrakcji. Jak się dostać w rejon niebezpiecznego szlaku?\nBędąc w polskich Tatrach warto zadbać o nocleg w Dolinie Pięciu Stawów. Ze znajdującego się tam schroniska jest najbliżej do pierwszego punktu na szlaku: przełęczy Zawrat. Inną możliwością jest schronisko Murowaniec, które znajduje się na terenie Doliny Gąsienicowej. Ze względu na długość szlaku turystycznego (Orla Perć ma 4,3 km długości, a przejście całego szlaku zajmuje około 10 godzin), trasę dzieli się na 3 części. Po jednej części na każdy dzień. Chociaż cały szlak turystyczny można przejść również w 1 dzień jest to odradzane. Wysiłek i obciążenie, jakie towarzyszą pokonywaniu Orlej Perci może okazać się zbyt duży nawet dla turysty o bardzo dobrej kondycji. A przecież nie o to chodzi na wycieczkach tego typu, by ryzykować swoim zdrowiem. Trzy dni wędrówki dają możliwość pokonywania trasy we własnym tempie. W dodatku mamy pewność, że nie przegapimy żadnego pięknego widoku, jaki ukaże się nam po drodze.\nDo roku 2018 dostępny był jeszcze jeden szlak, którego punktem początkowym był Kasprowy Wierch i Świnica. Szlak ten został zamknięty do odwołania, ponieważ w tamtym czasie doszło do oberwania się skały. Odcinek oceniono jako zbyt niebezpieczny i dzisiaj nie wiadomo, jaka będzie przyszłość tego szlaku. Była to zdecydowanie najtrudniejsza i najniebezpieczniejsza trasa. Nie wiadomo jeszcze, jak bardzo zamknięcie tej trasy wpłynęło na ilość śmiertelnych wypadków na Orlej Perci. Przez wszystkie lata istnienia szlak turystyczny pochłonął najwięcej żyć, biorąc pod uwagę statystyki całych Tatr. O tym, dlaczego na Orlej Perci ginie tak wiele osób, opowiemy sobie niżej.\nWspinaczka wysokogórska stała się w ostatnich latach bardzo popularna, a łatwy dostęp do relacji w mediach i imponujących zdjęć prosto z górskich szczytów powodują, że coraz więcej osób chce zmierzyć się z własnymi lękami i także doświadczyć pięknych widoków z góry. Dla wielu ludzi długie i mozolne przygotowania do wspinaczki nie są atrakcyjne. Przynajmniej nie tak, jak efekt końcowy, czyli szczyt, który mamy przed oczami, myśląc o górach. Niestety właśnie te czynniki powodują, że na trudne szlaki porywa się coraz więcej niedoświadczonych i źle przygotowanych osób.\nOrla perć: szlak z wieloletnią historią od początku był usprawniany i wzbogacany wieloma zabezpieczeniami. Nie miało to jednak uzdatnienia drogi dla niedoświadczonych, niefrasobliwych turystów. Orla Perć była i na zawsze pozostanie szlakiem dla doświadczonych alpinistów. Decydując się na “spacer” Orlą Percią bez odpowiedniej wiedzy, umiejętności i przygotowania, świadomie kierujesz się w stronę ryzyka znacznie większego niż to, o którym mówi się, mając na myśli Orlą Perć. A skoro mamy za sobą ten lekko moralizatorski wstęp (musicie wybaczyć, chodzi wyłącznie o Wasze bezpieczeństwo!), możemy przejść do opisu słynnego szlaku oraz tras, którymi możesz podążyć!\nJak wspominaliśmy wyżej, na szlak Orlej Perci możemy dostać się z 2 najdogodniejszych miesjc: Doliny Pięciu Stawów Polskich lub schroniska Murowaniec z Doliny Gąsienicowej. Stamtąd dostajemy się na Zawrat i dalej maszerujemy w kierunku celu naszej przjemnej, acz ryzykownej i wymagającej wędrówki. Warto wspomnieć, że to właśnie trasa z Doliny Pięciu Stawów jest tą najpopularniejszą. Dla Waszej wygody i jasności opisu, podzieliliśmy trasę Orlej na 10 odcinków i króciutko opisaliśmy każdy z nich. Całą drogę można opisać jako zmienną. Spotkamy na swojej drodze odcinki dosyć proste, a spotkamy również niebezpieczne mimo szeregu zabezpieczeń i żelaznych wspomagaczy. Całą trasę towarzyszyć nam będą piękne widoki i krajobrazy. Początkowo przez większą część trasy będziemy podążać żółtym szlakiem, a czasami będzie to trasa oznaczona kolorem czerwonym lub czarnym.\nMały Kozi Wierch nosił kiedyś nazwę Zamarłej Turni. Trzeba przyznać, że obecna nazwa jest przyjemniejsza. I chociaż to pierwszy etap wędrówki już jest niebezpiecznie. W tej okolicy zginęło już 6 osób a dane te pochodzą sprzed kilku lat. Pamiętaj, że także ten odcinek wymaga od Ciebie uwagi i rozsądku. Wynagrodzi Ci to przepięknym widokiem. Szczy znajduje się na poziomie 2228 m n.p.m. i daje widok na bardzo szeroką panoramę. Z tego miejsca możemy cofnąć się do Doliny Pięciu Stawów specjalną granią. Dwie pozostałe granie prowadzą dalej na szlak Orlej Perci.\nŻydowski Żleb nosi również nazwę Honoratka. Szlak turystyczny Orlej Perci podąża żółtym szlakiem przez górną część Żlebu, który opada w dół Doliny Gąsienicowej. Dalej droga prowadzi przez Zmarzłe Czuby, które są częścią wschodniej grani Małego Koziego Wierchu. Zmarzła Przełęcz oddziela ten odcinek od Zamarłej Turni, jak obecnie nazywa się bardzo słynny odcinek ściany, która przez bardzo długi czas była uważana za niemożliwą do zdobycia. Południowa ściana Turni prezentuje się naprawdę przerażająco, a niedowierzanie wzbudza fakt, że w historii dokonano przejścia jej powierzchni bez żadnego zabezpieczenia! Nie radzimy tego powtarzać. Osobą, która pokonała ścianę w ten sposób nie był żaden słynny wspinacz, a człowiek, który w tamtym czasie nie miał jeszcze doświadczenia wspinaczkowego. Z powodu tego dokonania (przeszedł ścianę w ten sposób aż 2 razy) Jerzy Leporowicz jest dzisiaj znany, chociaż od jego dokonania minęło około 90 lat!\nKozia Przełęcz ma zaledwie 2 metry szerokości, a jej przejście wspomaga szereg zabezpieczeń. Przez Kozią Przełęcz nie jest łatwo przejść, a w miejscu, gdzie biegnie trasa miało miejsce kilkanaście bardzo niebezpiecznych wypadków. Przez Kozią Przełęcz przechodzi się żółtym szlakiem w kierunku Kozie Czuby. Wyżnia Kozia Przełęcz jest ostatnim etapem, który prowadzi nas prosto do Koziego Wierchu. Przez Kozią Przełęcz przechodzi się dość niewygodnie, ponieważ nie ma tam za wiele przestrzeni i wygodnych pomocy. Ryzykowne są również Kozie Czuby, które składają się z pionowej ścianki stromo pod górę.\nKozia Przełęcz, Kozi Wierch: wspinaczka Orlą Percią prowadzi nas od jednego pięknego miejsca w kolejne i tak cały czas. Warto wiedzieć, że Kozi Wierch jest najwyższą górą, która w całości znajduje się w Polsce i nie musimy jej z nikim dzielić. Przed wspinaczką na Kozi Wierch nie jest dane nam odpocząć, ponieważ opuszczając Wyżnią Kozią Przełęcz od razu musimy wspinać się dalej na Kozi Wierch po pionowych ścianach. Na tym odcinku jest stromo i niebezpiecznie.\nKozi Wierch zostawiamy za sobą, wędrując wzdłuż bocznej grani, podążając za szlakiem czerwonym i czarnym. Odcinek aż po Zadni Granat jest uważany za najłatwiejszą część trasy. Male trudności mogą zacząć się dla nas, kiedy zaliczona zostanie Przełączka nad Buczynową Doliną. Po jej lewej stronie schodzi Żleb Kulczyńskiego a z drugiej strony spogląda nam w oczy zapierająca dech w piersiach przepaść. Przepaść nie zagraża nam tak bardzo, jak sam Żleb Kulczyńskiego. Nie jest to odcinek zabezpieczony, ponieważ skały tworzące Żleb Kulczyńskiego są tak ułożone, że całkiem sprawnie można znaleźć wśród nich oparcie. Problem stanowi chwilowa nieuwaga lub poślizgnięcie na kamieniach, o które w górach nietrudno.\nŻleb Kulczyńskiego przechodzi w łagodną boczną grań Czarnych Ścian, które dają nam trochę odetchnąć. Wygodnie przechodzimy chodnikiem na Zadni Granat, skąd doskonale widać Kozi Wierch. Pośrednia Sieczkowa Przełączka oddziela Zadni Granat i wiedzie prostą trasą w kierunku Pośredniego Granatu. Dostanie się na szczyt Pośredniego Granatu nie jest trudne i zdecydowania ta trasa pozwala na złapanie oddechu\nPośredni Granat zmusza nas do zejścia przez Skrajną Sieczkową Przełączkę, która jest już trudniejsza. W dół schodzi się o własnych siłach, a strome skały nie są zabezpieczone żadną siecią sztucznych wsporników. Na tym etapie należy być bardzo ostrożnym, zwłaszcza że mamy za sobą dość długą trasę i jesteśmy zmęczeni. Zmęczony człowiek automatycznie staje się mniej skupiony i bardziej podatny na wypadki. Tuż przed Przełączką znajduje się około metrowa przepaść, która jest ubezpieczona łańcuchem. Chociaż przekroczenie jej nie jest ryzykowne, to sam strach i widok przepaści może nam to zadanie bardzo utrudnić. Na szczęście kawałek niżej znajduje się przejście, którym można ominąć charakterystyczne miejsce. Dalej droga jest już stosunkowo prosta, a sam Skrajny Granat oferuje piękne widoki na znajdujące się niżej doliny, między innymi Gąsienicową i Pięciu Stawów.\nWiele osób radzi, by Skrajny Granat był ostatnim odcinkiem na trasie Orlej, jeśli chodzi o pierwszy dzień. I chociaż da się przejść całą trasę w jeden dzień, to wysiłek, jaki musimy z tej okazji podjąć, nie jest wskazany. W końcu nawet tak niebezpieczną trasę pokonujemy dla zastrzyku adrenaliny i swego rodzaju przyjemności. Nie chodzi o to, by pochorować się ze zmęczenia, prawda? Warto udać się na nocleg, a następnego dnia Skrajny Granat może stać się początkowym odcinkiem trasy.\nTen etap wspinaczki możesz zacząć następnego dnia lub kontynuować trasę od razu. Druga możliwość jest jednak odradzana zw względu na trudność pozostałego terenu. Jeśli zdecydujemy się, że Skrajny Granat nie będzie ostatnim punktem podróży i zdecydujemy się iść dalej, musimy mieć na uwadze, że nie będzie już możliwości powrotu. Skrajny Granat wiedzie już prosto na koniec Orlej.\nSamo zejście ze Skrajnego Granatu nie będzie trudne, mimo osypującego się spod nóg podłoża. Teren zabezpieczony jest dodatkowymi wspornikami, jakie stanowią łańcuchy. Granacka Przełęcz zostaje zatem zdobyta raczej bez przeszkód. Znajduje się ona pod ścianą Wielkiej Orlej Turniczki, która jest naszym kolejnym celem. Tutaj również pomagają nam żelazne wsporniki. Orla Przełączka Niżna zostaje zdobyta po pokonaniu dość długiej drabinki, która oczywiście nie jest dziełem natury. Wejście na drabinkę jest proste, ale wymaga pokonania własnych barier lękowych. Orlą Basztę należy obejść granią od południowej strony.\nPokonujemy zbocze Orlej Baszty i wkraczamy w Pościel Jasińskiego. Ta przyjemna nazwa kryje w sobie zieloną przełęcz. Droga na Buczynowe Czuby nie jest łatwa, mimo szeregu zabezpieczeń. W tym miejscy jest stromo i niebezpiecznie. Wystarczy się poślizgnąć, by zakończyć wyprawę na Orlą nie tak, jak się oczekiwało… Uwaga pozwoli nam dojść szczęśliwie na Przełęcz Nowickiego. Jak bardzo trudna dalej będzie Orla Perć? Mapa może okazać się bardzo pomocna na tym odcinku, jak właściwie na każdym, tworzącym Orlą. Naprawdę warto o niej pamiętać, chyba że wspinamy się z osobą, która świetnie zna całą trasę.\nPrzełęcz Nowickiego stanowiła swego rodzaju granicę między Buczynowymi Czubami a Wielką Buczynową Turnią. Na Buczynową Turnię wspinamy się od południowej strony, charakterystycznym zboczem. Z początku droga jest dość wygodna i prosta, ale szybko pojawiają się szczeliny zabezpieczone łańcuchami. Trudno jest również przedostać się z Wielkiej Turni na Małą Buczynową Turnię. Teren naprawdę łatwo się osypuje, co utrudnia utrzymanie równowagi. Pod koniec ścieżka znowu staje się łatwiejsza, a my szybko zmierzamy do końca naszej wymagającej wycieczki.\nNa każdym odcinku trasy może zdarzyć się mały zator spowodowany dużą ilością turystów, którzy zdecydowali się na wysiłkowy spacer Orlą. Warto zaopatrzyć się w cierpliwość, nikogo nie pospieszać i nie pospieszać również siebie. W towarzystwie trzeba zwiększyć swoją uwagę i pilnować, by nie potrącić sąsiada lub samemu nie zostać potrąconym.\nKiedy zdobędziemy szczyt Małej Buczynowej Turni, będzie już znacznie łatwiej. Najpierw jednak należy zmierzyć się z dość silną ekspozycją. Łagodnie i ostrożnie należy przejść Turnię Ptak i Kopę pod Krzyżnem, które doprowadzą nas do Przełęczy Krzyżne. Tam kończy się nasza trasa. Żółtym szlakiem możemy skierować się na lewą stronę, gdzie ścieżka prowadzi do schroniska Murowaniec. Możemy również skierować się na stronę prawą, gdzie również żółtym szlakiem dostaniemy się do schroniska w Dolinie Pięciu Stawow.\nNiektórzy uważają właśnie ten drugi etap wspinaczki za najpiękniejszy. Bez wątpienia dzieje się w nim więcej. Trzeba jednak przyznać, że także przemykając przez Kozią Przełęcz, patrząc na Kozi Wierch z bliska i oddali: cała trasa jest wspaniałą, godną zapamiętania przygodą.\nChcąc bezpiecznie przemierzyć Orlą Perć, należy przygotować się nie tylko pod względem sprzętu, ale również własnych umiejętności i kondycji. Właściwie od stanu własnego organizmu trzeba zacząć. Wędrując Orlą Percią stajemy się uczestnikami prawdziwie obciążającej podróży o własnych siłach. Nawet najlepszy strój i buty nie zastąpią nam siły mięśni i wydolności organizmu. Jak zatem przygotować się do starcia z niebezpiecznym, ale niezwykle kuszącym szlakiem turystycznym w Tatrach?\nUczciwie oceń swoje możliwości kondycyjne i popracuj nad nimi. Podczas przygód na Orlej Perci to właśnie Twoje ciało będzie najważniejszym czynnikiem, na którym będziesz mógł się wspierać.\nOrla Perć będzie na miarę Twoich możliwości, kiedy pierwsze przygody z ekstremalnymi trasami w górach będziesz mieć już za sobą. Zacznij od prostszych szlaków.\nZadbaj o odpowiedni sprzęt do wspinaczki. Raki i czekany okażą się bardzo pomocne. Mimo usprawnień i zabezpieczeń na szlaku warto mieć również własne pomoce, które dobrze znasz i możesz się nimi sprawnie posługiwać.\nStandardowo, jak to w górach, przydatny będzie odpowiedni strój termiczny. Oddychające, szybko schnące ubrania zapewnią Ci maksymalny komfort podczas przemierzania każdego odcinka na szlaku Orlej Perci.\nNie zapomnij również o butach z twardą podeszwą, które będą chronić stopy przed skaleczeniem na szlaku.\nMierząc się z Orlą Percią, koniecznie należy również pamiętać o mapie i jedzeniu. A jak o jedzeniu mowa to również zapasy wody są niezbędne, by wycieczka z domieszką adrenaliny miała pomyślne zakończenie.\nPrzez wielu Orla Perć nazywana jest polską Via Ferrata, jednak mimo udogodnień i zabezpieczeń, Orlą można uznać za znacznie trudniejszą. Każdy odcinek wymaga nie tylko doskonałej techniki, umiejętności, ale również odwagi. Wspinamy się po bardzo eksponowanym szlaku i mamy świadomość tego, że jest to miejsce, w którym z łatwością można stracić życie. Należy więc przygotować się nie tylko od technicznej strony, ale również zadbać o własną kondycję psychiczną. Wspinaczka górska to nie skok na bungee. Tutaj bardzo dużo zależy od Ciebie, a spadanie w dół, mimo zabezpieczenia, może skończyć się bardzo poważnymi obrażeniami.\nSpecjaliści mocno zwracają uwagę, by nie ignorować niebezpieczeństw, jakie mogą stać się naszym udziałem na trasie Orlej. W sieci można znaleźć również specjalny film przygotowany przez Tatrzański Park Narodowy i Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Film pokazuje, jak należy odpowiednio przygotować się do wyprawy i jak sobie ją podzielić, zgodnie z własnymi możliwościami. Specjaliści zwracają uwagę, że najczęstszą przyczyną wypadków jest nieodpowiednie przygotowanie: niedostatki sprzętowe, brak umiejętności oraz niedostateczna kondycja. Blisko 10% wypadków na całej trasie stanowią zasłabnięcia!\nNawet dzieci wiedzą, że pogoda w górach zmienną jest. To nie pogłoska i nie stereotyp. Słoneczny dzień w jednej chwili może zmienić się w pogodę zagrażającą ludziom na szlaku Orlej Perci. Czy można ochronić się przed tym ryzykiem? Tak. Należy sprawdzać aktualne dane pogodowe i odpowiednio planować wycieczkę. Kiedy prognozy pogody mówią, że lepiej nie pojawiać się tego dnia na szlaku, posłuchaj ich. Sam deszcz może spowodować wiele ryzyka, ponieważ stwarza idealne warunki do utraty równowagi. Poślizgnąć się na skałach jest łatwo również w pełnym słońcu, to fakt, ale w czasie deszczu możemy nie zapanować nad stratą równowagi.\nNajlepiej na Orlą Perć wspinać się oczywiście w sezonie letnim, kiedy ryzyko ulewnych deszczy jest niewielkie, a pogoda całkiem przyjemna. Oczywiście wspinaczka w pełnym słońcu również ma swoje wady. W żadnym wypadku nie można zapomnieć o nakryciu głowy i odpowiedniej ilości wody. Kiedy zostawimy Kozi Wierch za sobą, trasa będzie stawała się coraz mniej stabilna. Osypujące się drobne skałki będą znacznym utrudnieniem, na które nie ma wpływu pogoda. Czy słońce, czy deszcz, łatwo w tych rejonach o niebezpieczny poślizg. Ładna pogoda oferuje oczywiście piękniejsze widoki i więcej możemy zobaczyć podczas wędrówki. Bądźcie jednak przygotowani na to, że na niektórych, mocno eksponowanych odcinkach, nie będziecie mieli odwagi, by uwolnić ręce od trzymania skał i zrobić kilka zdjęć.\nInformacje o tym, że Orla Perć to miejsce śmiertelnych wypadków znacznie przekraczających średnią jednych odstrasza, a dla innych stanowi wyzwanie. Czy to szlak dla każdego? Oczywiście nie. Czy można komuś zabronić wejścia na Orlą Perć? Niestety nie. Jak się domyślacie, przyczyną wielu nieszczęśliwych zdarzeń na szlaku turystycznym nie jest jego trudność, a brak rozwagi ze strony turystów. Co było i jest najczęstszą przyczyną wypadków na słynnym odcinku?\nKiepska ocena własnej kondycji i umiejętności. Ludzie zdają się zapominać, że są tylko ludźmi, co doprowadza do dotarcia na sam skraj własnej wytrzymałości. Przyczyną wielu wypadków jest zmęczenie lub poddanie się organizmu.\nKolejną przyczyną nieszczęść na Orlej Perci jest złe przygotowanie do wędrówki. Brak odpowiedniej ilości jedzenia i wody, zły strój, brak mapy i akcesoriów, które w chwilach podbramkowych stanowią nieocenioną pomoc.\nZa część wypadków na Orlej Perci odpowiada oczywiście sama natura. Lawiny, zła pogoda, osuwające się skały.\nW górach należy zachować ogromną uwagę i poruszać się ostrożnie. Brak odpowiedniej czujności wiele osób przypłaciło życiem. Na śliskiej powierzchni szlaku niezwykle łatwo jest się poślizgnąć i nie potrzeba żadnej większej filozofii, by to zauważyć.\nDo wszystkich, którzy nie mają pewności do tego, jak daleko sięgają ich zdolności kondycyjne i wspinaczkowe, apelujemy o wybranie innych szlaków, których w Tatrach jest przecież mnóstwo. Orlą Perć zawsze będzie można przemierzyć za kilka lat, stosując się uprzednio do odpowiednich przygotowań. Góry od lat pokazują, że są zupełnie nieprzewidywalnym dziełem natury. Człowiek może co prawda dostać się na najwyższy szczyt, natomiast nie oznacza to, że cokolwiek choć trochę poskromił góry. Na górskich wysokościach człowiek jest delikatny i bezwolny niemal jak trzcina na wietrze. To oczywiście zapewnia niesamowite uczucie adrenaliny, jednak nadmiar adrenaliny niekoniecznie jest zdrowy, co trzeba mieć na uwadze.\nNiektórzy wspominają Orlą jako drogę przez góry, która jest bardzo trudna do pokonania i niebezpieczna. Inni z kolei uważają, że wędrówka przez skalne półki i szczeliny wcale nie była tak wielkim wyzwaniem, jak się spodziewali. Ostateczny wniosek na pewno zależy od stopnia przygotowania, doświadczenia oraz pogody, na jaką się w górach trafiło. Jednym słowem, przygotowanie to więcej jak połowa sukcesu. Czy warto zdecydować się na taką przygodę? Jeśli masz już za sobą podobne doświadczenia i nie będziesz w górach pierwszy raz: zdecydowanie tak! Nieco inaczej rzecz ma się, kiedy Orla ma być dla Ciebie pierwszą sposobnością poznania gór. Wtedy na pewno musisz zacząć od czegoś o wiele prostszego i oczywiście bezpieczniejszego.\nWierch Poroniec – spotkanie z Rusinową Polaną\nHrebienok – słowacka gubałówka