Wysłany: 15:59:14 06-08-07 Temat postu:\nWysłany: 16:42:20 06-08-07 Temat postu:\nLepszy Salvi,ale ładniejszy Andres\nWysłany: 19:36:21 07-08-07 Temat postu:\nWysłany: 13:12:35 09-08-07 Temat postu:\nWysłany: 13:19:35 09-08-07 Temat postu:\nWysłany: 16:29:26 09-08-07 Temat postu:\nJasne że salvador\nWysłany: 21:20:25 23-08-07 Temat postu:\noczywiscie ze salvador\nWysłany: 20:21:53 29-08-07 Temat postu:\nWysłany: 1:42:47 31-08-07 Temat postu:\nA ja nadal uważam, że lepszy jest Andres.\nPrzede wszystkim, Salvador jest okropnie brzydki jak na faceta.\nWygląda, jak to napisała Sarciaam94, "jak jakis goryl".\nZgadzam się w 100% ze słowami Maticzka, (dzięki za wsparcie dla Andresa Całkowicie Cię popieram. )\nże Salvador jest "przerysowany". Logiczne, (odpieram słowa\nPaoli_93, - "Andres taka ciota jak dla mnie XDD. Nawet bić się porządnie nie umie." "hehe. w sumie. moze i umie ale mu nie wychodzi. xD")\nże Salvador MUSI wpieprzyć za każdym razem Andresowi.\nPotwierdzają to słowa Maticzka "Po prostu Salvador bije się jak Chuck Norris, sam nie dostaje ciosów, a tylko daje. Co jest niemożliwe."\nOd siebie dodam, że po prostu takie jest beznadziejne założenie serialu.\nCo wcale nie znaczy, że na żywca Salvador (Cimarro) okazałby się silniejszy od Andresa (Karpana) -\nnie zapominajmy, że ładna budowa ciała nie oznacza siły.\nAndres bardzo gustownie się ubiera, praktycznie wszystko od fryzury, (choć dość prosta) po cały ubiór wygląda na nim naprawdę dobrze i męsko.\n(Z całym szacunkiem dla słów Stonki - "jak dla mnie Andres ubierał się jak jakiś pedałek... denerwowały mnie te jego przyciasne koszulki [blee]\nale za to Salvador mniamm wygląda jak prawdziwy facet. ") Ubiór Salvadora - totalna porażka. Na koszuli kamizelka? Przy tym nawet garnitur nie polepsza jego wyglądu.\nSalvador bawi sie uczuciami wszystkich pokolei.\nWpierw nieświadomie rozkochał w sobie starą Rebece, poczym zachowywał się wobec niej.......NIE jak facet, za jakiego się go ma na tym forum\nDalej była Valeria i tu nikt by nie podejrzewał, że postąpi wobec niej tak, jak to zrobił tylko dlatego, że wydawało mu się, że ją kochał.\nW końcu Isabel - ok - wrócił do życia aby się zemścić.... więc powinien to był zrobić, a nie pocisnąć z nią na jakieś odludzie,\ngdzie oboje mieli zginąć "w wielkiej miłości" (dzisiejszy odcinek). Śmieszne.\nFleur, "Andres jest chory psychicznie " ? Nie.\nByć może jest paranoikiem, często się denerwuje, ale należy pamiętać, że jego stan ogólny to nie wariactwo,\na desperacja, bezradność - wobec postawy Isabel. Jak powiedziała Normita13 - "on ją bardzo kocha i nie chce by od niego odeszla."\nNie mogąc sobie poradzić z sytuacją, jaka panuje między nimi, zaczyna postepować tak, jak postępował.\nI jeszcze chciałbym się odnieść do słów, jakie napisali kulka i kiunia - "Andres jest zły do szpiku kości i myśli tylko o sobie i o kasie." " Andres jest zły, nieuczciwy i strasznie zadny władzy".\nA ile razy w serialu mówił do Is głośno, że gotów zrezygnować z całego majątku starego Donoso, gotów spać na ulicy - byle nie stracić Is ? To o czymś świadczy.\nI ostatnia kwestia - charakter. Owszem dobro zawsze zwycięża nad złem i każdy wie, że to Salvador jest w pierwszej z tych ról, a nie odwrotnie.\nJednak czarny charakter sam w sobie, taki jak Andres - mimo wszystko (moim zdaniem) posiada o wiele większy potencjał i siłę własnego charakteru, niż w tym wypadku Salvador. Jest silniejszy, bardziej męski i zdecydowany.\nOczywiście każdy ma prawo cenić i lubić kogo chce.\nJednak nie wierzę, aby nikogo nie przekonały opisane tu argumenty przeciw Salvadorowi, a na korzyść Andresa.\nOstatnio zmieniony przez R3Mi dnia 3:56:12 31-08-07, w całości zmieniany 22 razy\nWysłany: 1:47:45 31-08-07 Temat postu:\nAndres bo ma fajna fure\nTa sportowa fura Andresa to BMW 645 CI - uważam, że\no wiele lepszy niż samochód Is.\nOstatnio zmieniony przez R3Mi dnia 20:23:52 08-12-07, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: 2:32:47 31-08-07 Temat postu:\nja jakoś nie mogę zrozumieć ludzi głosujących na Andresa ...\nA ja naprawdę nie rozumiem, co wszyscy widzą w Salvadorze. Andres jest pod wieloma względami o wiele lepszy.\nNie pisz posta pod postem, tylko edytuj poprzedni proszę.\nWysłany: 19:40:37 31-08-07 Temat postu:\nGlos na Salvadora\nWysłany: 9:51:27 01-09-07 Temat postu:\nSalvi:) Chociaż na samym początku Andres też był fajny, taki przystojny 'czarny charakter'\nWysłany: 9:53:16 01-09-07 Temat postu:\nzdecydowanie Salvador, on jest o niebo lepszy od Andresita\nWysłany: 20:39:37 21-10-07 Temat postu:


PlusLiga. Mecz ostatniej szansy - Dziennik Sport\nPlusLiga. Mecz ostatniej szansy\n11 maja 2022 10 maja 2022 mic\tAdam Gorol, Aleksander Śliwka, Benjamin Toniutti, Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, Jan Hadrava, Jastrzębski Węgiel, Marcin Janusz, PlusLiga, siatkówka, Łukasz Kaczmarek, Łukasz Wiśniewski\nJesteśmy coraz bliżej, by pokonać zespół z Kędzierzyna-Koźla. Na pewno się nie poddamy – zapewnił przed starciem numer 3 Łukasz Wiśniewski, środkowy Jastrzębskiego Węgla.\nGrupa Azoty ZAKSA jest bliska odzyskania tytułu mistrza Polski. Dokona tego, jeśli dziś (17.30) we własnej hali po raz trzeci ogra Jastrzębski Węgiel i przy okazji zrewanżuje mu się za porażkę z poprzedniego roku. W Kędzierzynie-Koźlu wszyscy zdają sobie jednak sprawę, że złoto jest jednocześnie i blisko, i daleko…\n– Wiemy, jaką jakość ma drużyna z Jastrzębia-Zdroju, jaką jest niesamowitą ekipą. Myśmy wygrali dopiero dwa mecze. Teraz wszystko kasujemy i myślimy o spotkaniu w Kędzierzynie-Koźlu. Znów musimy zagrać na najwyższym poziomie, by móc odzyskać tytuł – przyznaje Łukasz Kaczmarek, atakujący ZAKSY.\n– Jastrzębskiego Węgla nigdy nie można lekceważyć i nigdy nie można powiedzieć, że jest już po sprawie. W sobotę postawił trudne warunki. Jesteśmy jednak na dobrej drodze, by wygrać tę rywalizację, ale zdajemy sobie sprawę, że jeszcze nic nie mamy – dodaje rozgrywający Marcin Janusz.\nJastrzębianie z meczu na mecz grają coraz lepiej. Pierwszy przegrali 0:3, drugi tylko 2:3 i mieli czego żałować. Przy odrobinie szczęścia mogli być bowiem górą. Decydujący set rywale rozstrzygnęli dopiero na przewagi.\n– Nasza frustracja jest naprawdę duża. Szkoda tego tie-breaka. Mieliśmy w nim kilka okazji, ale ich nie wykorzystaliśmy – żałował Jan Hadrava.\nCzeski atakujący tego spotkania do udanych nie mógł akurat zaliczy. Wcześniej był mocnym ogniwem drużyny, jednym z najlepiej punktujących, a w sobotę zdobył „zaledwie” 11 punktów. Jego skuteczność w ataku wynosiła tylko 31%. Jak na niego to marne statystyki. W drugim secie zastąpił go Stephen Boyer, ale spisywał się równie kiepsko.\n– Było blisko. Trudno przełknąć taką porażkę. W dwóch przegranych setach rywale odrzucili nas od siatki, przez co mieliśmy spore problemy w ataku, ale w tie-breaku wynik był na styku. Niestety, rywale w najważniejszym momencie okazali się lepsi – ocenił Benjamin Toniutti, kapitan Jastrzębskiego Węgla, który ostatnio nie ma szczęścia do finałowych rozgrywek. Przed rokiem „dowodził” ZAKSĄ i przegrał z… Jastrzębskim Węglem.\n– Musimy walczyć do końca i tak zrobiliśmy w tym spotkaniu. To było jednak za mało. Dajemy z siebie wszystko, ale czasem to nie wystarcza – dodał.\nWiara wciąż jest\nJastrzębianie w dzisiejszym meczu nie mają już marginesu błędu. Muszą wygrać. Porażka oznacza srebro. Mobilizacja jest zatem ogromna.\n– Musimy uwierzyć, że jesteśmy w stanie odwrócić losy rywalizacji. Jeśli zwątpimy, to nie ma po co do Kędzierzyna-Koźla jechać – powiedział Hadrava.\n– Chcemy powalczyć. Musimy grać dobrze zespołowo. Musimy grać tak, jak się walczy o złoto w PlusLidze. Musimy wierzyć, że się to uda.\nZAKSA zamierza jednak dzisiaj świętować złoto. Ma w ręku wszystkie atuty: kibiców i wyniki ostatnich starć. Licząc wszystkie rozgrywki, pokonali jastrzębian w siedmiu ostatnich spotkaniach. Po raz ostatni ulegli im w Superpucharze Polski – 0:3 w październiku ubiegłego roku.\n– Chcemy wygrać, będzie u nas widać pełną koncentrację i wolę walki. Jesteśmy świadomi, co przed nami i będziemy przygotowani – zapowiada Aleksander Śliwka, przyjmujący ZAKSY.\nFrancuz na dłużej\nTrevor Clevenot pozostaje na kolejny sezon w Jastrzębskim Węglu.\n– Po pierwsze, jestem tu po prostu szczęśliwy. Walczymy o mistrzostwo i to dlatego chcę zostać – powiedział francuski przyjmujący.\nClevenot jest reprezentantem swojego kraju. Z kadrą „trójkolorowych” dwukrotnie (2015, 2017) triumfował w Lidze Światowej i raz stanął na najniższym stopniu podium (2016). W 2021 roku zdobył brąz Ligi Narodów we włoskim Rimini, a cztery lata temu srebro w Lille. W minionym roku w Tokio został złotym medalistą olimpijskim.\nWraz z dwoma innymi mistrzami olimpijskimi, rozgrywającym Benjaminem Toniuttim oraz atakującym Stephenem Boyerem, tworzą w Jastrzębskim Węglu francuską „kolonię”.\n– Trevor Clevenot to zawodnik, którego pozyskaliśmy w „trybie awaryjnym” – po rejteradzie Tine Urnauta – i dziś, z perspektywy kończącego się sezonu, możemy stwierdzić, że był to strzał w dziesiątkę. Lepsza opcja chyba nie mogła nam się trafić. PlusLiga jest niezwykle wymagająca, a Trevor w swoim debiutanckim sezonie sprostał oczekiwaniom i udowodnił, że jest klasowym zawodnikiem – stwierdził Adam Gorol, prezes Jastrzębskiego Węgla.\nNa zdjęciu: W dwóch pierwszych meczach jastrzębianie nie zdołali zatrzymać Kamila Semeniuka i jego kolegów.\nFot. Tomasz Kudala/PressFocus\nPlusLiga. Bój o brąz\n← Śląsk Wrocław. Wyboista droga\nWłochy. Gra o trzy korony →\nFaworytki na tronie, upadek legendy\n2 maja 2021 2 maja 2021 Redakcja\nBielszczanki zmiotły rywalki z parkietu. Seria zwycięstw trwa\n10 marca 2019 15 października 2019 mic\nZagraniczne gwiazdy PlusLigi. Ekscentryk na parkiecie\n26 kwietnia 2020 24 kwietnia 2020 Redakcja


Lampa LED LEDDY SLIM Actinic 32W firmy AQUAEL, światło aktyniczne\nLEDDY SLIM Actinic 32W - światło...\nLampa akwariowa LED - seria LEDDY SLIM, wersja ACTINIC.\nŚwiatło o barwie aktynicznej - wzmocnione pasma niebieskie w widmie. Przeznaczona do montażu na otwartych akwariach. Do akwarystyki morskiej.\nNumer kat. 114587\nLEDDY SLIM Actinic 32W - lampa akwariowa LED firmy AQUAEL\nLedowa lampa akwariowa LEDDY SLIM Actinic 32W firmy AQUAEL to idealne oświetlenie LED do średniej długości (80-100cm) otwartych akwariów morskich - bez pokrywy akwarystycznej.\nLeddy Slim Actinic zapewnia światło dobrze dobrane do potrzeb akwarystyki morskiej. Emituje światło o barwie aktynicznej - wzmocnione pasma niebieskie w widmie. Rozsuwany panel umożliwia użytkowanie tych lamp akwariowych w zbiornikach o nietypowych rozmiarach.\nstrumień świetlny (deklarowany przez Producenta): 270 lm\nJak rozmieszczone są diody w lampie LEDDY SLIM Actinic?\nNa profilu znajdują się diody LED o barwa światła aktyniczna - wzmocnione pasma niebieskie w widmie. Daje efekt "głębi" oceanu w zbiorniku. Do akwarystyki morskiej.\nOprócz wersji ACTINIC 32W, w naszej ofercie znajdziecie Państwo pełną gamę ledowych lamp akwariowych LEDDY SLIM o mocach 5W, 10W, 32W i 36W w wersjach SUNNY, PLANT przeznaczone do akwariów słodkowodnych oraz MARINE i ACTINIC do zbiorników morskich.


Jakie jest twoje imię? - Józef Augustyn SJ - Portal OPOKA\nna Ćwiczeniach duchownych\nśw. Ignacego Loyoli.\nZostał sam jeden\nPuść mnie, bo już wschodzi zorza!\nWierność kobiety kananejskiej\nŻycie duchowe rozpoczyna się od wewnętrznego nawrócenia\nKiedy człowiek zadeklaruje swoje oddanie Bogu: Nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz, wtedy Pan Bóg wkracza w jego życie w sposób bardzo jednoznaczny i zdecydowany. I tu właściwie zaczyna się tak naprawdę dialog Boga z człowiekiem: „Jakie masz imię? Kim ty jesteś?”. Człowiek winien doświadczyć, kim jest, jeżeli ma rozmawiać prawdziwie z Bogiem. „Nie możesz rozmawiać ze Mną — zdaje się mówić Bóg do Jakuba — jeżeli nie znasz siebie”. Dojrzały dialog osobowy wymaga świadomości obu stron. Im bardziej jesteśmy enigmatyczni dla siebie samych, tym bardziej też bywamy zamknięci na Boga i Jego słowo.\nŚw. Augustyn, biskup Hippony i doktor Kościoła, modli się: „Obym poznał siebie, obym poznał Ciebie”. Początkiem prawdziwej modlitwy jest poznanie siebie. „Musimy wiedzieć, kim jesteśmy — pisze jeden znajwybitniejszych historyków duchowości Simon Tugwell OP. — Musimy dostrzec «jaśniej niż słońce», że wewnątrz siebie nie znajdziemy źródła dobra ani doskonałości. Musimy zrezygnować z wszelkich prób udawania przed Bogiem kogoś lepszego, niż jesteśmy w istocie, czy choćby zjednywania Go sobie. Musimy nauczyć się żyć z jak najgłębszym przekonaniem, że nie jesteśmy nawet nicością. Tylko wówczas Bóg może przetworzyć nas w coś prawdziwie pięknego”.\nJakie masz imię? — pyta Jakuba Anioł Jahwe. Ten odpowiada: Jakub. Imię Jakub etymologicznie znaczy „być oszustem”. Oszustwa Jakuba tak się zrosły z jego życiem, że stały się częścią jego imienia. Sam Ezaw mówi o swoim bracie: Nie darmo dano mu imię Jakub! Dwukrotnie mnie już podszedł: pozbawił mnie mego przywileju pierworodztwa, a teraz odebrał za mnie błogosławieństwo (Rdz 27, 36). Kłamstwo i oszustwo tak się zrastają z człowiekiem, że stają się jego imieniem, jego życiem. Imię w sensie biblijnym to istota człowieka. Pytanie: „Jakie jest moje imię?” w tym kontekście to dla nas pytanie: „Jakie są moje kłamstwa?”.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: walka modlitwa wytrwałość cierpienie Anioł samotność pocieszenie próba wiary Jakub kobieta kananejska zmaganie determinacja niekonsekwencja kłamstwa walka Jakuba z aniołem zakłamywanie


O mnie | MarDog\nInstruktor szkolenia psów Natalia Maros-Kusiak.\nSzkoleniem psów zajmuję się od 2008 roku. Początkowo było to głównie szkolenie psiaków domowych i rozwiązywanie podstawowych problemów wychowawczych. W 2009 roku ukończyłam kurs dyplomowy COAPE, dzięki któremu zdobyłam odpowiednią wiedzę umożliwiającą prowadzenie szkoleń grupowych i indywidualnych. W 2010 roku zafascynowałam się sportem z psem i zaczęłam zgłębiać ten temat. Byłam zdumiona jaką niesamowitą więź ze swoim pupilem można uzyskać dzięki treningom sportowym i jak bardzo poprawia to zachowanie naszego psa w życiu codziennym. Po wystartowaniu w moich pierwszych zawodach w sporcie o nazwie obedience, „wsiąknęłam” na dobre. Od tamtej pory wciąż się szkolę i uczę, biorę udział w seminariach prowadzonych przez najlepszych światowych trenerów i jestem czynnym zawodnikiem. Mam za sobą już kilkanaście startów z moimi psami. Od 2017 roku czynnie trenuję również sport o nazwie mondioring.\nZajmuję się również poprawianiem relacji pies-przewodnik oraz pomagam psom skrajnie wylęknionym, które zostały skrzywdzone przez człowieka lub z różnych innych powodów przejawiają lęk czy agresję. Doświadczenie w pracy z psami lękowymi i agresywnymi zdobyłam dzięki współpracy z fundacjami i stowarzyszeniami jak na przykład TOZ Opole, Fundacja Strzelce Zwierzętom, Fundacja Jamniki Niczyje, Fundacja Pomarszczone Szczęście i innymi.\nW szkoleniu psów domowych przywiązuję ogromną wagę do nawiązania prawidłowych relacji na linii pies-przewodnik. Moją misją jest nauczenie ludzi prawidłowego rozumienia potrzeb ich psów oraz pokazania w jaki sposób mogą te potrzeby zaspokajać.\nOd 2014 roku jestem również mamą dwójki dzieci, co dało mi dodatkowe doświadczenie odnośnie wprowadzenia do domu pełnego psów niemowlaka, oraz przygotowanie psa na pojawienie się dziecka i odwrotnie – dziecka na pojawienie się nowego psa. Prowadzę zajęcia w szkołach i przedszkolach, stworzyłam dwa programy edukacyjne „Pies i ja – bezpieczna przyjaźń”, który skierowany jest do dzieci oraz „Pies i dziecko razem w domu” skierowany do rodziców. Podczas tych zajęć uczę dzieci prawidłowych zachowań wobec psów, a rodziców jak unikać niebezpiecznych sytuacji wychowując w jednym domu dzieci i psy.\nAktualnie posiadam 8 psów o bardzo różnych charakterach i potrzebach. Są to : kundelek emeryt (ur. 2010), owczarek niemiecki użytkowy, dwa owczarki belgijskie malinois, owczarek australijski kelpie oraz dwa parson russel terrier. i chihuahue długowłosą. Wszystkie psiaki mieszkają z nami w domu i tworzą szczęśliwe, zgrane stado. Od 2021 roku prowadzę również domową hodowlę chihuahua i parson Russell terrier.


Igły do filcowania 7,5 cm 3 rozmiary\nIgły do filcowania na sucho. Zrobione ze sztywnego metalu.\nZestaw 3 pędzli płaskich z włosiem syntetycznym do malowania różnymi farbami. Włosie z nylonu, rączki z drewna.\n4 okrągłe pędzle gąbkowe w 4 różnych rozmiarach. Rączki zrobione z drewna.\nPędzel płaski z włosiem syntetycznym do malowania różnymi farbami. Włosie z nylonu, rączka z drewna.\nPojemnik 24x11 cm 14 przegródek\nPlastikowy pojemnik do segregowania drobnych przedmiotów z 14 przegródkami. 12 przegródek o wymiarach 2,5x4 cm i 2 przegródki o wymiarach 5,3x4,5 cm.\nPędzel płaski do malowania różnymi farbami. Bardzo dobrej jakości, włosie z tworzywa sztucznego.\nZestaw 3 pędzli okrągłych z włosiem naturalnym do malowania różnymi farbami. Włosie ze szczeciny, rączki z drewna.\nPipety plastikowe 3 ml L: 15 cm, 15 szt.\nPipetki z plastiku. Do wkraplania płynnych barwników i tuszy, rzadkich farb oraz wody.\nWałek gąbkowy – 1 rączka i 3 wymienne wkłady. Niezastąpione przy malowaniu dużych powierzchni, nanoszenia farby na stemple oraz przez szablon.\nNarzędzie do podnoszenia dżetów\nPick-up to narzędzie w kształcie długopisu posiadające lepką końcówkę do podnoszenia małych elementów typu dżety, koraliki, mozaiki czy kawałki papieru. Nieodpowiednie dla dzieci w wieku poniżej 36 miesięcyEAN: 752481900002.\nMata do Cięcia 22x30 cm grubość 3 mm\nMata do cięcia z samogojącą się powierzchnią. Rozmiar odpowiedni dla kartek A4 i mniejszych.\nGąbka do filcowania Czarna A4\nSztywna czarna gąbka do filcowania na sucho. Świetna podkładka pod prace filcowane igłą, dzięki której nie porysujemy powierzchni stołu.


Praca: Kierowca kat gm. Nowogard, Zachodniopomorskie - 20 ofert pracy | Jooble\ndla kierowcy gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nkat b gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nkierowca miedzynarodowy gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\njako kierowca gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nkierowca dania gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nprzedstawiciel gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nkierownik gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nelektryk gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nmagazynier gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nfizyczna gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nPraca Kierowca kat gm. Nowogard, Zachodniopomorskie\nFirma transportowa poszukuję kierowcy w transporcie międzynarodowym, kraje UE (głównie Niemcy + Beneluxy) Umowa o prace, praca od zaraz,... ...wyjazd) Wynagrodzenie - 1500 euro/m-c Wymagania: - prawo jazdy kat. C+E - uprawnienia na przewóz rzeczy - karta do cyfrowego...\n...produktów gotowych, terminów wysyłki) ~weryfikowanie wykonania przez kierowców zaplanowanych tras ~nadzór nad dokumentację związaną z... ...najmniej komunikatywna znajomość języka angielskiego ~prawo jazdy kat. B Z NAMI ZYSKASZ: ~umowę o pracę na pełny etat ~system kafeteryjny...\nPROFI CREDIT POLSKA S.A. - Nowogard, Zachodniopomorskie\n...atut dodatkowy ~umiejętność adaptacji i elastyczność w działaniu ~orientacja na cel, chęć rozwoju i zdobywania wiedzy ~prawo jazdy kat. B Z NAMI ZYSKASZ: ~umowę o pracę na pełny etat ~system kafeteryjny MyBenefit ~prywatną opiekę medyczną współfinansowaną przez...\nPoszukuje pracownika fizycznego. Pracownik leśny. Praca polegająca na pomocy przy pielęgnacji młodników. Mile widziane prawo jazdy kat.B Okolice Nowogardu. Więcej informacji,udzielę telefonicznie.\nInterKadra Sp.z o.o - Nowogard, Zachodniopomorskie\n...kultura osobista, -Mile widziani studenci (zarówno dzienni jak i zaoczni) oraz absolwenci studiów lub szkoły średniej. -Prawo jazdy kat.B - warunek konieczny Obowiazki : -Przeprowadzanie kontroli dotyczących dystrybucji oraz poziomu sprzedaży produktów naszego...\nPraca w Projekcie dla Psychologa\nStowarzyszenie Aktywnego Wspierania Gospodarki - Nowogard, Zachodniopomorskie\n...w pracy z osobami zagrożonymi ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym, - umiejętności planowania i organizowania pracy własnej pod kątem wymaganych terminów, - dokładności i skrupulatności, - umiejętności pracy pod presją czasu, - prawo jazdy kat B. Oferujemy: -...\n...instalacja nowych maszyn/urządzeń; Przestrzeganie, stosowanie się do przepisów oraz zasad BHP, p-poż. Oczekiwania: ~ Uprawnienia kat I P (podesty ruchome nożycowe); ~ Uprawnienia do pracy na wysokościach; ~ Wykształcenie średnie techniczne; ~ Znajomość...\nBNP PARIBAS - Nowogard, Zachodniopomorskie\nInterkadra - Nowogard, Zachodniopomorskie\nPoldanor SA zatrudni - Lekarz Weterynarii\n...Wydziale Medycyny Weterynaryjnej •\tprawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej •\tprawo jazdy kat. B, •\tdyspozycyjność •\tsumienność w wykonywaniu powierzonych zadań. O f e r u j e m y : •\tmożliwość rozwoju zawodowego, •...\n...bardzo dobra znajomość pakietu MS Office (w szczególności MS Excel) ~samodzielność i umiejętność rozwiązywania problemów ~prawo jazdy kat. B. Z NAMI ZYSKASZ: ~umowę o pracę na pełny etat ~system kafeteryjny MyBenefit ~prywatną opiekę medyczną współfinansowaną przez...\n...kultura osobista, -Mile widziani studenci (zarówno dzienni jak i zaoczni) oraz absolwenci studiów lub szkoły średniej. -Prawo jazdy kat.B - warunek konieczny OFERUJEMY: -Ciekawą, pełną wyzwań i możliwości pracę w obszarze audytu i kontroli, -Pracę od zaraz w...\nkierowca kat, gm. Nowogard, Zachodniopomorskie


fantastyczniejąca - Co to jest fantastyczniejąca? + Definicje online + eDefinicje.pl\nCo to jest fantastyczniejąca?\nCzym jest fantastyczniejąca? Co znaczy fantastyczniejąca?\nWyraz fantastyczniejąca jest odmianą słowa fantastycznieć.\nZobacz synonimy słowa fantastyczniejąca\nZobacz podział na sylaby słowa fantastyczniejąca\nZobacz hasła krzyżówkowe do słowa fantastyczniejąca\nTłumaczenie wyrazu fantastyczniejąca:\nZapis słowa fantastyczniejąca w języku migowym\nZapis słowa fantastyczniejąca w alfabecie Morse'a\nZapis słowa fantastyczniejąca w alfabecie Braille'a\nZapis słowa fantastyczniejąca w alfabecie fonetycznym NATO (ICAO)\nFoxtrot Alpha November Tango Alpha Sierra Tango Yankee Charlie Zulu November India Echo Juliet Alpha Charlie Alpha\nZapis słowa fantastyczniejąca od tyłu\nPopularność wyrazu fantastyczniejąca\nfrustratka , fototropowy , funkcjonalno-przestrzenny , Florianka , Frankończyk , felietonowy , fifrak , fraucymer , fugu , fanfaronować , formizm , firmant , fluktuant , funt , fi , fototranzystor , falsyfikowalny , folsomskość , flażolet , flatland ,


Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki - Polski Zjazd Filozoficzny\nO integrującej i poznawczej funkcji sztuki w filozofii hermeneutycznej GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz10:3011:30zmiana terminuO integrującej i poznawczej funkcji sztuki w filozofii hermeneutycznejdr Mariusz Oziębłowski (Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza w Częstochowie)10:30 - 11:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nCelem referatu będzie analiza integrującej funkcji sztuki w społeczeństwie ponowoczesnym. Punktem wyjścia stanie się filozofia hermeneutyczna Hansa-Georga Gadamera, zgodnie z którą doświadczenie sztuki posiada jednocześnie: wymiar poznawczy oraz funkcję integrująca.\nCelem referatu będzie analiza integrującej funkcji sztuki w społeczeństwie ponowoczesnym. Punktem wyjścia stanie się filozofia hermeneutyczna Hansa-Georga Gadamera, zgodnie z którą doświadczenie sztuki posiada jednocześnie: wymiar poznawczy oraz funkcję integrująca. W oparciu o koncepcję Richarda Rorty’ego przeanalizujemy hermeneutyczną ideę integracji estetycznej, etyczne funkcje doświadczenia sztuki, oraz omówimy związki integracji estetycznej z transformacją pradygmatyczną, której efektem jest społeczeństwo ponowoczesne.\nZastanowimy się czy integracja estetyczna jest kompensacją czy konsekwencją nowoczesnych procesów dezintegracji tradycyjnych wspólnot sensu. Przywołamy również argumenty Rorty’ego przeciwko możliwości poznawczej funkcji doświadczenia sztuki. Przeanalizujemy relacje doświadczenia sztuki z innymi ponowoczesnymi formami integracji życia społecznego. Zadamy pytanie o możliwość dezintegrującego wpływu doświadczenia sztuki.\nPoszukując formy doświadczenia sztuki dezintegrującej (po)nowoczesne formy integracji życia społecznego przywołamy teorię Czystej Formy Stanisława Ignacego Witkiewicza. Zastanowimy się czy przyznanie doświadczeniu sztuki funkcji poznawczej nie musi prowadzić do jej dezintegrującego wpływu na życie społeczne.\n(Wtorek) 10:30 - 11:30\nprof. dr hab. Krystyna Wilkoszewska\nObiektywna naukowa racjonalność i jej przekraczanie w filozofii Gastona Bachelarda GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz11:0011:30zmiana terminuObiektywna naukowa racjonalność i jej przekraczanie w filozofii Gastona Bachelardamgr Hanna Makurat-Snuzik (Uniwersytet Gdański)11:00 - 11:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nW referacie zostaną zestawione ze sobą dwa sposoby filozofowania, które można zaobserwować w dziełach Gastona Bachelarda. Racjonalność i odniesienie do empirii, które da się zauważyć w pierwszych pracach sorbońskiego filozofa,\nW referacie zostaną zestawione ze sobą dwa sposoby filozofowania, które można zaobserwować w dziełach Gastona Bachelarda. Racjonalność i odniesienie do empirii, które da się zauważyć w pierwszych pracach sorbońskiego filozofa, w dalszym etapie rozwoju jego myśli zdają się pełnić mniejszą rolę, a nawet mogłoby się wydawać, że zostają całkowicie wyeliminowane. Analizując teksty źródłowe, chciałabym pokazać, że Bachelard w swoich pracach dotyczących wyobraźni poetyckiej w pewnym sensie przekracza racjonalność, choć nie odrzuca jej w całości. W referacie staram się uzasadnić, że mimo ewidentnych niezgodności między poetyką i filozofią nauki Sorbończyka można znaleźć ich punkty wspólne.\nIntencjonalność dzieła sztuki w filozofii kultury Josepha Margolisa a intencjonalność w ujęciu fenomenologii Edmunda Husserla i Romana Ingardena GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz11:4512:15zmiana terminuIntencjonalność dzieła sztuki w filozofii kultury Josepha Margolisa a intencjonalność w ujęciu fenomenologii Edmunda Husserla i Romana Ingardenadr Aleksandra Łukaszewicz-Alcaraz (Akademia Sztuki w Szczecinie)11:45 - 12:15 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nNiezwykle interesująca współczesna propozycja spojrzenia na dzieło sztuki przez pryzmat filozofii kultury, jak ją prezentuje Joseph Margolis, wskazuje na specyficzny sposób bycia dzieła, na jego ontologię jako bytu intencjonalnego. Dookreślając\nNiezwykle interesująca współczesna propozycja spojrzenia na dzieło sztuki przez pryzmat filozofii kultury, jak ją prezentuje Joseph Margolis, wskazuje na specyficzny sposób bycia dzieła, na jego ontologię jako bytu intencjonalnego. Dookreślając Intencjonalność jako cechę bytów kulturowych polegającą na ich różnorodnym przejawianiu się oraz na ich otwartości na interpretację i reinterpretację w różnych sposobach ucieleśnienia, Margolis przelotnie odwołuje się do Edmunda Husserla i G. W. Hegla, by dłużej zatrzymać się przy naturalistycznej fenomenologii Meyera Schapiro. W wielu tekstach Margolisa te odwołania się powtarzają, natomiast interesujące, że brakuje wśród nich odwołań do Romana Ingardena i jego koncepcji dzieła sztuki jako bytu intencjonalnego, choć koncepcja Intencjonalności jako charakterystyki bytu dzieł sztuki (i innych bytów kulturowych) Margolisa i koncepcja dzieła sztuki jako bytu intencjonalnego Ingardena są istotnie zbieżne. Obie sytuują dzieła sztuki na trzecim poziomie bytu, poza fizycznym i idealnym, na poziomie kulturowym, który realnie istnieje.\nIstotną różnicą pomiędzy ujęciem Intencjonalności przez Margolisa i bytu intencjonalnego przez Ingardena jest różnica w podejściu do prawdy, także prawdy bytu i prawdy dzieła sztuki. Radykalny historyczny relatywizm Margolisa stanowi zasadnicze przeciwieństwo pozostałości transcendentalizmu u Ingardena, który pomimo krytyki esencjalistycznego i idealistycznego podejścia Husserla, był przekonany o obiektywnej formie istnienia dzieła sztuki jako bytu intencjonalnego, który należy ukonstytuować w sposób odpowiedni i wydać sąd na temat wartości estetycznej mający wartość uniwersalną. Z tego względu, choć poziom bytowy, na którym Margolis i Ingarden rozpoznają istnienie dzieł sztuki, jest ten sam, a jest to poziom (I) ntencjonalności, sposób interpretacji prawdy dzieła jest odmienny w przypadku obu filozofów.\nSądzę, że warto jest zadać sobie pytanie, czy naturalistyczne ujęcie Intencjonalności obecne u Margolisa, wywodzące się z jego postdarwinowskiej perspektywy, mogłoby zyskać w dyskusji z ujęciem intencjonalności jakie się pojawiło u Ingardena, czy też tego rodzaju komparatystyka ma tylko walor historyczny i poznawczy.\n(Wtorek) 11:45 - 12:15\nTwórcza przemiana w koncepcji drogi twórcy GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz12:1512:45zmiana terminuTwórcza przemiana w koncepcji drogi twórcydr hab. Marek Kazimierz Siwiec (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)12:15 - 12:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nAutor szkicu podejmuje namysł nad problemem twórczej przemiany w koncepcji drogi twórcy. Wskazuje odniesienie tego problemu do szerszego kontekstu twórcy, twórczości, punktu widzenia twórcy. Określa też najistotniejsze rysy koncepcji drogi\nAutor szkicu podejmuje namysł nad problemem twórczej przemiany w koncepcji drogi twórcy. Wskazuje odniesienie tego problemu do szerszego kontekstu twórcy, twórczości, punktu widzenia twórcy. Określa też najistotniejsze rysy koncepcji drogi twórcy, głównie zaś podstawowe rozróżnienie pomiędzy źródłami twórczości a twórczymi źródłami. W tym kontekście twórcza przemiana stanowi wydarzenie, w którym dokonuje się przejście od twórczych źródeł do źródeł twórczości. To przejście oznacza przetworzenie twórczych źródeł w źródła twórczości. Przetworzenie to ma charakter egzystencjalny i symboliczny.\nAutor podkreśla znaczenie dla twórczej przemiany symboliki feniksa w estetycznej refleksji Michała Anioła Buonarroti. Dla bliższego rozpoznania tej przemiany autor odwołuje się do ujęć poetyckich i filozoficznych. Do wiersza „Narcyz” C. K. Norwida oraz do myśli A. Schopenhauera, głównie kontemplacji estetycznej i myśli F. Nietzschego, a zwłaszcza opowieści o trzech przemianach.\nW tej przemianie dokonuje się swoista regeneracja twórcy, czyli symboliczne samospalenie i powstanie z popiołów.\nTwórca staje się nowonarodzony.\n(Wtorek) 12:15 - 12:45\nCzym, w gruncie rzeczy, jest ekspresja w sztuce? GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz17:0017:30Czym, w gruncie rzeczy, jest ekspresja w sztuce?dr hab. Krzysztof Guczalski, prof. UJ (Uniwersytet Jagielloński)17:00 - 17:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nPowyższy tytuł nosi także mój artykuł niedawno opublikowany w numerze „Sztuki i filozofii” (50/2017) poświęconym ekspresji i ekspresyjności. Proponowane wystąpienie nie ma być jednak powtórzeniem tamtego artykułu, a jego kontynuacją\nPowyższy tytuł nosi także mój artykuł niedawno opublikowany w numerze „Sztuki i filozofii” (50/2017) poświęconym ekspresji i ekspresyjności. Proponowane wystąpienie nie ma być jednak powtórzeniem tamtego artykułu, a jego kontynuacją i dopełnieniem.\nPrzedmiotem artykułu było hasło „Expression in Art” autorstwa Aarona Ridleya w The Oxford Handbook of Aesthetics (2003). Zawiera ono krytykę standardowego stanowiska, powszechnie przyjętego w drugiej połowie XX wieku, zgodnie z którym ekspresja w sztuce jest w istocie jedynie ekspresywnością, która wynika z własności samego dzieła sztuki i nie musi mieć związku z realnymi stanami psychicznymi autora – nie jest zatem realną ekspresją w źródłowym sensie. Ridley natomiast postuluje powrót do jednej z wersji (autorstwa Robina G. Collingwooda) tzw. klasycznej teorii ekspresji, rozpowszechnionej na przełomie XIX i XX wieku, według której to właśnie twórca wyraża się w dziele sztuki, a ekspresja artystyczna jest przedłużeniem i odmianą ekspresji naturalnej.\nKonkluzją wspomnianego artykułu było odrzucenie propozycji Ridleya i podtrzymanie poglądu, że ekspresja to jedynie ekspresywność. Taki werdykt może jednak pozostawiać poczucie niedosytu, bo intuicja intymnego związku pomiędzy osobowością artysty a dziełem wydaje się szeroko rozpowszechniona i ma pewne znamiona wiarygodności. Zanim więc uznamy ją jedynie za przejaw poromantycznych tęsknot czy iluzji, warto się zastanowić, czy nie można by jej wyeksplikować w taki sposób, aby nie podlegała standardowym i słusznym zarzutom, jakie kierowane są przeciwko klasycznej teorii ekspresji. Proponowane wystąpienie ma być poświęcone próbie takiej eksplikacji.\n(Wtorek) 17:00 - 17:30\ndr hab. Wioletta Kazimierska-Jerzyk\nWzniosłość jako immanencja. Herder i Wackenroder w ujęciu Johna T. Hamiltona GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz17:3018:00Wzniosłość jako immanencja. Herder i Wackenroder w ujęciu Johna T. Hamiltonamgr Magdalena Krasińska (Uniwersytet Warszawski)17:30 - 18:00 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nCelem referatu jest omówienie jednej z wiodących wartości estetycznych – wzniosłości – w perspektywie doświadczenia immanencji. Podstawą wypowiedzi będzie publikacja książkowa z zakresu estetyki autorstwa Johna T. Hamiltona, "Music, Madness\nCelem referatu jest omówienie jednej z wiodących wartości estetycznych – wzniosłości – w perspektywie doświadczenia immanencji. Podstawą wypowiedzi będzie publikacja książkowa z zakresu estetyki autorstwa Johna T. Hamiltona, “Music, Madness and the Unworking of Language”. Hamilton, zainteresowany problemem niereprezentacyjności i przemocy sztuki muzycznej, dokonuje przeglądu kategorii wzniosłości od Pseudo-Longinosa, przez Burke’a i Kanta, na Herderze i Wackenroderze kończąc. To właśnie Herder pojmował doświadczenie muzyczne jako doświadczenie transindywidualne, wydarzające się w głębi duszy, pokrewne upojeniu. Postponując ideę mimetyczności i osobistej ekspresji w sztuce, Herder uznawał, że jeżeli muzyka cokolwiek reprezentuje, to jest to coś wspólnotowego i mnogiego. Wspólnota i tożsamość są jednak przez Herdera rozumiane w szczególny sposób – temu rozumieniu Hamilton przyporządkowuje, zachowując pewne zastrzeżenia, pojęcie „rozdzielonej wspólnoty” oraz jednostkowości Jeana-Luca Nancy’ego. Herderowi chodzi o wspólnotę niesubiektywną, nieindywidualistyczną, w której podmiot ulega anihilacji – tego rodzaju wspólnota, której udziałem staje się wzniosłość, stwarza się według niemieckiego filozofa poprzez śpiewanie i słuchanie katolickiej muzyki sakralnej. Arie, duety czy recytatywy, wprowadzone do kościelnej muzyki protestanckiej, według Herdera indywidualizują muzykę i pozbawiają ją wzniosłości. Tymczasem chóralny śpiew odzwierciedla powszechność i rozpuszczenie niezliczonej liczby głosów w jednym – w Bogu. Jedna z noweli W. H. Wackenrodera, “Berglinger”, zdaniem Hamiltona przywołuje dokładnie Herderowskie ujęcie wzniosłości transindywidualnej, quasi-mistycznej, a więc fundamentalne i przekształcające dla bohatera tego opowiadania doświadczenie wspólnoty muzyki sakralnej. Ta w gruncie rzeczy autobiograficzna opowieść posługuje się muzycznymi metaforami niereprezentatywności, by ukazać bezczynność języka reprezentacji.\n(Wtorek) 17:30 - 18:00\nDoświadczenie estetyczne dzieła muzycznego: jakości i wartości GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz18:1518:45Doświadczenie estetyczne dzieła muzycznego: jakości i wartościdr hab. Małgorzata Szyszkowska (Uniwersytet Warszawski)18:15 - 18:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nAutorka proponuje opisanie wartości i jakości oraz relacji pomiędzy nimi w kontekście doświadczenia estetycznego. Punktem wyjścia referatu jest założenie, że zarówno jakości jak i wartości stanowią podstawowe elementy doświadczenia estetycznego.\nAutorka proponuje opisanie wartości i jakości oraz relacji pomiędzy nimi w kontekście doświadczenia estetycznego. Punktem wyjścia referatu jest założenie, że zarówno jakości jak i wartości stanowią podstawowe elementy doświadczenia estetycznego. Odnosząc się do estetycznej fenomenologii oraz aksjologii Romana Ingardena a także innych koncepcji (w tym m.in. do uwag Edmunda Husserla), autorka proponuje uściślenie relacji między wartością (jako pewnym sposobem oceny czy też uznania dzieła) a jakościami, które nie stanowią ani części ani cechy przedmiotu, a jedynie w taki czy inny sposób odnoszą się do niego. Autorka zwraca uwagę na fakt, że w koncepcji Ingardena (oraz w innych dwudziestowiecznych aksjologiach) sama wartość nie jest dostępna w sposób intersubiektywny. Wartość pojawia się dzięki uznaniu i interpretacji (tj. rozumieniu) jakości, które umożliwiają doświadczanie dzieła. Dopiero zarysowanie owej relacji pomiędzy wartością a jakościami w kontekście doświadczenia estetycznego pozwala, zdaniem autorki, na lepsze opisanie samej wartości oraz w konsekwencji procesu wartościowania dzieła.\nFilozofia muzyki w ujęciu Gunnara Hindrichsa GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019wt10wrz18:4519:15Filozofia muzyki w ujęciu Gunnara Hindrichsadr Edyta Orman 18:45 - 19:15 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nGunnar Hindrichs (1971) studiował między innymi filozofię i muzykologię na uniwersytetach niemieckich, a obecnie jako profesor wykłada historię filozofii na Uniwersytecie Bazylejskim w Szwajcarii. Szerokie spektrum kompetencji filozoficznych pozwoliło mu\nGunnar Hindrichs (1971) studiował między innymi filozofię i muzykologię na uniwersytetach niemieckich, a obecnie jako profesor wykłada historię filozofii na Uniwersytecie Bazylejskim w Szwajcarii. Szerokie spektrum kompetencji filozoficznych pozwoliło mu na opublikowanie tak zróżnicowanych problemowo prac badawczych jak na przykład: „Das Absolute und das Subjekt. Untersuchungen zum Verhaltnis von Metaphysik und Nachmetaphysik” (2008), „Philosophie der Revolution” (2017) czy „Autonomie des Klangs. Philosophie der Musik” (Berlin: Suhrkamp, 2014).\nW „Przedmowie” do ostatniej z wymienionych książek Hindrichs przedstawia założenia swej filozofii muzyki, która bada autonomię brzmienia, rozumiejąc je z jego własnego uregulowania (nie chodzi bowiem o reguły natury ani społeczeństwa), z czym z kolei wiąże się określenie brzmienia muzycznego w jego szczególnym bycie jako sztuki. Zaproponowana przez Hindrichsa ontologia muzyki jest ontologią muzyki z estetycznego (a nie teoretycznego czy praktycznego) rozumu – ontologią, dla której zasadniczym odniesieniem pozostaje muzyczne dzieło sztuki.\_W miejsce definiowania wspomnianej idei, celem ustalenia tożsamości muzycznego dzieła sztuki, filozof proponuje wyjaśnienie jej za pomocą wzajemnie powiązanych pojęć materiału (Material), brzmienia (Klang), czasu (Zeit), przestrzeni (Raum), sensu (Sinn) oraz myśli (Gedanke). Te odnoszące się do muzyki i mające długą filozoficzno-muzyczną tradycję pojęcia składają się na Hindrichsowską ontologię muzyki.\nZe strony filozofów (np. Günter Figal) i muzyków (np. Claus-Steffen Mahnkopf) powyższa koncepcja spotkała się z pozytywnym przyjęciem, co jednak nie oznacza, że w odniesieniu do niej brakuje uwag krytycznych. W tym kontekście celem jest szczegółowe omówienie koncepcji Hindrichsa na podstawie źródeł i literatury przedmiotu. Posłużą temu analiza i interpretacja z elementami opisu i oceny. Na szczególne potraktowanie zasługuje kwestia (dys)kontynuacji niemieckiej i europejskiej tradycji pojęciowej.\nRozważania somaestetyczne GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz11:0011:30Rozważania somaestetyczneprof. dr hab. Krystyna Wilkoszewska (Uniwersytet Jagielloński)11:00 - 11:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nOd dłuższego już czasu ciało znajduje się w centrum uwagi, zarówno na płaszczyźnie myśli, sztuki jak i samego życia. Dlatego jest ciało siłą rzeczy przedmiotem badań transdyscyplinarnych, gdzie ujęcia filozoficzne\nOd dłuższego już czasu ciało znajduje się w centrum uwagi, zarówno na płaszczyźnie myśli, sztuki jak i samego życia. Dlatego jest ciało siłą rzeczy przedmiotem badań transdyscyplinarnych, gdzie ujęcia filozoficzne (ontologiczne, epistemologiczne) splatają się z tymi z zakresu antropologii, etyki, estetyki, nauk o kulturze, a także biologii, dając komplementarny obraz cielesnego wymiaru człowieka. W moim krótkim wystąpieniu ograniczę się do aspektu estetycznego, odnosząc problemy ciała do piękna w dziedzinie życia i sztuki , natomiast w tle rozważań pozostaną kwestie różnic kulturowych, tak w sensie geograficznym (odmienność kultur) jak i historycznym (zmiany w obrębie jednej kultury).\n(środa) 11:00 - 11:30\nSynestezja jako strategia przełamywania barier w procesie odbioru dzieła sztuki – teoria i praktyka GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz11:4512:15Synestezja jako strategia przełamywania barier w procesie odbioru dzieła sztuki – teoria i praktykadr Agnieszka Gralińska-Toborek (Uniwersytet Łódzki), mgr Paulina Długosz (Uniwersytet Łódzki, Muzeum Miasta Łodzi)11:45 - 12:15 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nEstetyka teoretyczna zajmuje się zjawiskiem synestezji rozumianej przede wszystkim jako strategia artystyczna. Praktyka, w tym przypadku wystawiennicza, dostarcza jednak nowych przykładów wielozmysłowego doświadczania sztuki, wywołanego nie tylko przez samo dzieło,\nEstetyka teoretyczna zajmuje się zjawiskiem synestezji rozumianej przede wszystkim jako strategia artystyczna. Praktyka, w tym przypadku wystawiennicza, dostarcza jednak nowych przykładów wielozmysłowego doświadczania sztuki, wywołanego nie tylko przez samo dzieło, ale również kontekst jego otoczenia, jak i towarzyszące mu teksty (podpis, opis czy komentarz kuratorski). W związku z powyższym koniecznym staje się postawienie pytania w jaki sposób należałoby konstruować komunikaty językowe obecne w przestrzeniach sztuki, aby były one jak najbardziej przystawalne do potrzeb, kompetencji i preferencji współczesnego odbiorcy, a także jaką formułę powinny one przybierać, aby nie zaburzając indywidualizmu odbioru estetycznego, jednocześnie pełniły funkcję poznawczą, ubogacały odbiór dzieła oraz samą refleksję estetyczną.\nCelem wystąpienia jest zatem ukazanie, jak połączenie praktyki muzealnej z teoretycznym namysłem nad synestezją, może wyznaczać nowe perspektywy udostępniania sztuki szerokiemu gronu odbiorców (w tym odbiorców z niepełnosprawnością). Ich obszar obejmować może zagadnie nieprzekazywanych w ramach wspomnianych komunikatów językowych treści (z próbą odpowiedzi na pytanie, gdzie kończy się udostępnianie, a zaczyna się interpretacja dzieła sztuki), jego struktury oraz charakterystycznej terminologii, ze szczególnym uwzględnieniem odniesień do zmysłów smaku i dotyku (dostępnych niemal wszystkim odbiorcom).\nIstotna jest tu również kolejność etapów analizy: od praktyki ku teorii, od rozwiązań szczegółowych i indywidualnych, ku koncepcjom i ideom uniwersalnym. Mając zatem na uwadze towarzyszącą osobom specjalizującym się w popularyzacji sztuki, jak i teoretykom świadomość konsekwencji intelektualizacji sztuki nowoczesnej, która doprowadziła do hermetyzacji języka opisu sztuki, należałoby postawić pytanie, czy synestezja językowa nie staje się jedną z istotniejszych strategii przełamujących bariery w odbiorze sztuki.\n(środa) 11:45 - 12:15\nEstetyczna Niewielkość GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz12:1512:45Estetyczna Niewielkośćdr hab. Wioletta Kazimierska-Jerzyk (Uniwersytet Łódzki)12:15 - 12:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nNie można powiedzieć, iżby w estetyce nie interesowano się tym, co małe, drobne, filigranowe czy „cute” (np. Edmund Burke, Walter Benjamin, John Austin, Sianne Ngai). Niewątpliwie jednak, o ile pojęcie\nNie można powiedzieć, iżby w estetyce nie interesowano się tym, co małe, drobne, filigranowe czy „cute” (np. Edmund Burke, Walter Benjamin, John Austin, Sianne Ngai). Niewątpliwie jednak, o ile pojęcie estetycznej wielkości obejmuje cenione wartości i postawy (nieskończoność, monumentalizm, wzniosłość, ideał, integralność, majestat, pasja) i rozpoznane jest znakomicie, zarówno jako miara matematyczna, wartość materialna, formalna, psychologiczna i metafizyczna (np. Władysław Stróżewski, Georg Simmel), to wszystko, co z punktu widzenia skali sytuuje się na przeciwległym biegunie do wielkości, nie ma nawet swojej zbiorczej nazwy. Słowo „niewielkość” jest bowiem nieformalne, a jego synonimy na ogół nacechowane są ujemnie: drobność, karłowatość, miniaturowość, minimalność, niepokaźność, niezauważalność, niskość, nieokazałość, znikomość.\nZamierzam najpierw omówić kilka przykładów/przedmiotów estetycznej niewielkości, nieco mniej oczywistych, niż zabawki, bibeloty, małe zwierzęta, a więc to, co miłe, śliczne i słodkie. Mam na myśli tutaj przede wszystkim: frankfurcką awangardową ideę i wystawę „Mieszkanie najmniejsze” (1929/30), rzeźbę „poziomą” i detale podłoża, parki miniatur oraz manipulację skalą, dzięki której to, co relatywnie duże, wydaje się śmieszne i małe. Ciekawy aspekt do tej problematyki wnoszą także formaty kieszonkowe i przedmioty umiejętnie poskładane. Tutaj znacznie bardziej atrakcyjne i operatywne, niż wszystkie pozostałe polskie określenia, okaże się angielskie słowo „cute”.\nNastępnie spróbuję wyjaśnić, dlaczego refleksja estetyczna, jest w tym zakresie tak oszczędna i krytyczna, zwłaszcza gdy chodzi aspekty aksjologiczno-metafizyczne. I tak, zasadniczo estetycznie problematyczne jest: 1. to, co „nieskończenie małe” (jaki jest sens podejmowania w estetyce takiego zagadnienia?); 2. to, co widoczne/niewidoczne (zarówno z uwagi na możliwości aparatu wzrokowego, jak i uważność czy powolność doświadczenia a także ze względu na zajmowaną przez człowieka pozycję – na ogół pionową); 3. oraz to, co własną niewielkość próbuje zdyskontować jako wielkość (np. wielkie kolekcje drobnych przedmiotów lub przeskalowane przedmioty, zwyczajowo powstające w małych formatach). Chodzi tu zatem także o możliwość doświadczenia niewielkości, która z jednej strony jest ograniczana zbyt małą skalą przedmiotów, innym razem – na odwrót – przytłacza liczbą (a nawet skalą?!) eksponatów. Jest interesujące, jak sądzę, w jaki sposób niewielkość aspiruje do wielkości i ważności.\n(środa) 12:15 - 12:45\nRefleksy świetlne w twórczości Albrechta Dürera a konteksty symboliczne średniowiecznej filozofii GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz17:0017:30Refleksy świetlne w twórczości Albrechta Dürera a konteksty symboliczne średniowiecznej filozofiimgr Jan Tarnas (Katolicki Uniwersytet Lubelski)17:00 - 17:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\n"Piętnastowieczna maniera umieszczania w malarstwie refleksów świetlnych osiągnęła swoją kulminację w twórczości Albrechta Dürera, który po raz pierwszy w historii wykorzystał formę refleksu przypominającego ramę okienną umieszczoną w oku portretowanego.\n“Piętnastowieczna maniera umieszczania w malarstwie refleksów świetlnych osiągnęła swoją kulminację w twórczości Albrechta Dürera, który po raz pierwszy w historii wykorzystał formę refleksu przypominającego ramę okienną umieszczoną w oku portretowanego. O znaczeniu i randze tej maniery świadczy fakt, iż artysta stosował ją konsekwentnie do końca swojego życia, umieszczając ją nie tylko w działach malarskich, ale również w grafice. Niniejsze studium jest próbą uzasadnienia symbolicznego znaczenia tych refleksów świetlnych w kontekście znanych tekstów filozoficznych, średniowiecznej estetyki światła oraz dostępnej wiedzy o duchowości ludzi wieków średnich.\nPrezentowane stadium pozostaje częścią istotnej tradycji badawczej o charakterze interdyscyplinarnym, gdzie konkretny obiekt materialny, w tym przypadku dzieło sztuki, staje się przyczynkiem do pogłębionej analizy dotyczącej wiedzy i poglądów ludzi mu współczesnych. Dzieła sztuki rozumiane jako ostateczny produkt cywilizacji, a zatem wyraz ekspresji panującej w niej kultury, powinny być interpretowane nie tylko z perspektywy przyczyn formalnych odpowiedzialnych za ich powstanie, ale również przez wzgląd na sytuację kulturową, w której są osadzone. Tak rozumiane podejście badawcze pozwala w sposób złożony odpowiedzieć na pytania o przyczynę i znaczenie owych dzieł sztuki. Celem tego wystąpienia będzie rozwinięcie wcześniejszych badań Ernsta H. Gombricha i Jana Białostockiego dotyczących powinowactwa sztuk pięknych względem filozofii średniowiecznej i teologii, mające na względzie udzielenie odpowiedzi na pytania o intelektualne i filozoficzne presupozycje, które przyczyniły się do powstania tych konkretnych dzieł sztuki, co w efekcie umożliwi doskonalsze rozumienie mentalności, kultury i realiów życia ludzi średniowiecza.”\n(środa) 17:00 - 17:30\nTrzy przełomy w estetyce malarstwa: naturalistyczny, antynaturalistyczny i neonaturalistyczny GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz17:3018:00Trzy przełomy w estetyce malarstwa: naturalistyczny, antynaturalistyczny i neonaturalistycznydr hab. Józef Tarnowski, prof. UG (Uniwersytet Gdański)17:30 - 18:00 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nNowoczesny naturalizm/realizm – terminy te traktuję jako synonimy, gdyż historycznie używane były w odniesieniu do tego samego zakresu malarstwa – miał swoją artystyczną spektakularną inaugurację w Pavillon du Réalisme Courbeta\nNowoczesny naturalizm/realizm – terminy te traktuję jako synonimy, gdyż historycznie używane były w odniesieniu do tego samego zakresu malarstwa – miał swoją artystyczną spektakularną inaugurację w Pavillon du Réalisme Courbeta w 1855 r., a programową w wypowiedziach tego artysty, i został rozwinięty jako estetyka naturalistyczna przez liczne grono francuskich krytyków artystycznych tamtej epoki, na czele z Thoré-Bürgerem, a także przez teoretyzującego na temat malarstwa Emila Zolę. O ile jednak koncepcja owych krytyków była monistyczna – aleteiczna, tj. na szczycie wartości stawiała wizualną prawdę dzieła malarskiego, to koncepcja Zoli była dualistyczna – aleteiczno-ekspresjonistyczna – bazowała na definicji dzieła sztuki jako takim prawdziwym odtworzeniu fragmentu natury, które zarazem wyraża indywidualność artysty. Do polskiej kultury przeszczepili tę estetykę Antonii Sygietyński i Stanisław Witkiewicz. Pod koniec XIX wieku we Francji pojawiła się nowa estetyka, odrzucająca naturalizm nawet w wersji dualistycznej. Jej emisariuszem w polskiej kulturze stał się Adolf Basler. Ta nowa estetyka, stawiająca na szczycie wartości artystycznych deformowanie i upraszczanie prawdziwego przedstawiania natury w dziele sztuki malarskiej, „obsłużyła” całe niemal malarstwo modernistyczne, z wyjątkiem „abstrakcji”. Zakwestionowana została dopiero przez postmodernistyczną estetykę podwójnego kodowania, która otwierała sztukę na odrzuconą przez modernizm tradycję. W pełni wykrystalizowała się ona pod koniec lat 90. XX wieku w nurcie “new old masters” intencjonalnie nawiązującym do dawnych mistrzów, dążących do prawdziwego przedstawiania rzeczywistości. Głównym estetykiem tego nurtu stał się Donald Kuspit upatrujący w antynaturalizmie modernistycznym i jego neomodernistycznej kontynuacji samozagładę sztuki, zaś w nurcie neotradycjonalistycznym – udaną i heroiczną próbę jej odrodzenia poprzez rewitalizację naturalizmu.\n(środa) 17:30 - 18:00\nRedukcjonizm neuroestetyczny. Czy nauka jest w stanie wyjaśnić przeżycia estetyczne? GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz18:1518:45Redukcjonizm neuroestetyczny. Czy nauka jest w stanie wyjaśnić przeżycia estetyczne?dr hab. Piotr Przybysz, prof. UAM (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu )18:15 - 18:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nPojawienie się neuroestetyki – programu badawczego mającego na celu odkrycie funkcji tzw. „mózgu/umysłu estetycznego” – wzbudziło nowe nadzieje na wyjaśnienie zagadek dotyczących natury piękna, doznań estetycznych i reakcji na sztukę.\nPojawienie się neuroestetyki – programu badawczego mającego na celu odkrycie funkcji tzw. „mózgu/umysłu estetycznego” – wzbudziło nowe nadzieje na wyjaśnienie zagadek dotyczących natury piękna, doznań estetycznych i reakcji na sztukę. Wśród podejść preferowanych przez naukowców dominują ujęcia naturalistyczne i redukcjonistyczne, których celem jest wyjaśnienie tajemnicy piękna, doznań estetycznych i emocji towarzyszących sztuce poprzez badanie ich percepcyjnych czy afektywnych korelatów. W referacie omawiam i poddaję ocenie, dotychczasowe próby wyjaśnienia odwiecznej zagadki piękna za pomocą współczesnej wiedzy o mózgu.\nV. Ramachandran, W. Hirstein, Nauka wobec zagadnienia sztuki. Neurologiczna teoria doświadczenia estetycznego, [w:] A. Klawiter, W. Dziarnowska (red.), Studia z kognitywistyki i filozofii umysłu, Poznań 2006, s. 327–364.\nP. Przybysz, P. Markiewicz, Neuroestetyka. Przegląd zagadnień i kierunków badań, [w:] P. Francuz (red.), Na ścieżkach neuronauki Lublin 2010, s. 107–149.\nP. Przybysz, O naturze emocji towarzyszących odbiorowi sztuki. Dynamiczne i sytuacyjne podejście do emocji estetycznych, Estetyka i krytyka 46(3), 2017, s. 45-62.\nS. Zeki, Inner Vision. An Exploration of Art and the Brain. Oxford: Oxford University Press 1999.\n(środa) 18:15 - 18:45\nEstetyka kognitywna – w poszukiwaniu nowej teorii widzenia? GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz18:4519:15Estetyka kognitywna – w poszukiwaniu nowej teorii widzenia?dr Sebastian Stankiewicz (Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie)18:45 - 19:15 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nWśród czterech głównych gałęzi rozwijającej się Nowej Humanistyki możemy znaleźć humanistykę kognitywną, w ramach której klasyczne refleksje, wyniki i metody humanistyczne opiera się na głębokiej współpracy i wymianie z naukami\nWśród czterech głównych gałęzi rozwijającej się Nowej Humanistyki możemy znaleźć humanistykę kognitywną, w ramach której klasyczne refleksje, wyniki i metody humanistyczne opiera się na głębokiej współpracy i wymianie z naukami przyrodniczymi. Wśród wielu dyscyplin humanistyki kognitywnej można także odnaleźć badania związane z neuroestetyką lub szerzej – z estetyką kognitywną. Chociaż wymiar poznawczy w estetyce był zaznaczany od zawsze, czasem jasno i dobitnie (zarówno w długo obowiązującej wizji Platońskiej, jak i bardziej współczesnych ujęciach teorii wczucia, pragmatyzmu, hermeneutyki, estetyki empirycznej, czy estetyki Gestaltu), a czasem funkcjonował jedynie w milczącej i podskórnej warstwie tłumionej oficjalnym wykluczeniem (vide estetyka Kanta), to jednak przez estetykę kognitywną będę rozumiał tu z jednej strony odczytywanie intuicji wyrażanych przez klasycznych filozofów sztuki z perspektywy współczesnych badań nad procesami poznawczymi, z drugiej natomiast, rozwijanie na tej podstawie i przy wykorzystaniu współczesnej perspektywy kognitywistyki, całkiem nowej refleksji estetycznej.\nW swoim wystąpieniu, opierając się na neuroestetycznej refleksji nad mózgiem wzrokowym (Zeki, Ramachandran, Milner/Goodale), i „Teorii widzenia” Władysława Strzemińskiego, chciałbym ponownie rozważyć modalność widzenia jako procesu konstrukcyjnego (obejmującego przetwarzanie bottom-up i top-down), podatnego na edukację (a zatem plastyczne) i bazującego przeważnie na przetwarzaniu nieświadomym. Korzystając ze spostrzeżeń Strzemińskiego na temat ewolucji widzenia, chciałbym rozwinąć idee „wizualnego szablonu” i „wizualnego zapisu“ jako stale zmieniających się narzędzi widzenia świata.\nIle razy można umierać? Problem śmierci sztuki GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019śr11wrz19:1519:45zmiana terminuIle razy można umierać? Problem śmierci sztukidr Magdalena Wołek (Uniwersytet Śląski w Katowicach)19:15 - 19:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nMyśl o śmierci sztuki, rozumianej to jako utrata znaczenia, konsekwencja permanentnego kryzysu, koniec projektu historii sztuki, czy – w nieco łagodniejszej wersji – jako koniec pewnej narracji o sztuce stanowi\nMyśl o śmierci sztuki, rozumianej to jako utrata znaczenia, konsekwencja permanentnego kryzysu, koniec projektu historii sztuki, czy – w nieco łagodniejszej wersji – jako koniec pewnej narracji o sztuce stanowi ważny punkt orientacyjny filozoficznego namysłu nad sztuką (choć często bywa po prostu efektem popularności autorów takich jak Hegel, Croce, Witkiewicz, Belting, Danto, Eco, Vattimo, Baudrillard, Kuspit).\nProponuję by do opisu tzw. śmierci sztuki wykorzystać rudymentarne narzędzia kognitywnej koncepcji metafory, stworzonej przez Lakoffa i Johnsona. Pokażę, że śmierć sztuki nie jest założycielską metaforą, lecz wynikiem stosowania bardziej prymarnego metaforycznego obrazu, zgodnie z którym SZTUKA TO ORGANIZM lub SZTUKA TO OSOBA.\nTeza jaką zamierzam przedstawić, głosi, że śmierć sztuki jest efektem projekcji metaforycznej, która każe upatrywać w sztuce cech organicznych. Skoro konceptualizujemy sztukę jako organizm, to jedną z jej ważniejszych kategorii staje się śmiertelność. Stąd łatwość formułowania tez o śmierci nurtów, kierunków i sztuki w ogóle.\nSpróbuję pokazać, że w opisie dowolnego, artystycznego zjawiska kategoria śmierci staje się wysoce problematyczna. A przede wszystkim, że w dyskursie o śmierci sztuki dochodzi do nieporozumienia, będącego wynikiem błędu kategorialnego. Błąd ten oparty na konceptualizacji, pozwala utrzymywać się nierozstrzygalnym sporom.\n(środa) 19:15 - 19:45\nKształt materii GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019czw12wrz10:3011:00Kształt materiiSidey Myoo (Uniwersytet Jagielloński)10:30 - 11:00 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nCelem wystąpienia jest odniesienie się do pojęcia immaterii, które czasami używane jest w odniesieniu do Sztuki Nowych Mediów oraz fenomenów cyberkultury. Pojęcie to stosowane jest najczęściej w opozycji do materii,\nCelem wystąpienia jest odniesienie się do pojęcia immaterii, które czasami używane jest w odniesieniu do Sztuki Nowych Mediów oraz fenomenów cyberkultury. Pojęcie to stosowane jest najczęściej w opozycji do materii, kojarzonej z fizycznością. Podczas prezentacji przedstawiona zostanie argumentacja poddająca w wątpliwość zasadność stosowania pojęcia immaterii, głównie ze względu na to, że jest ono niejasne ontologicznie, tj. że może być bardziej kojarzone z niebytem niż z jakimś rodzajem materii niefizycznej. Wystąpieniu będą towarzyszyć przykłady nowomedialnych dzieł sztuki oraz będzie ono przebiegać równolegle w Academia Electronica, czyli w niezinstytucjonalizowanej części Instytutu Filozofii UJ, istniejącej w wirtualnym świecie Second Life.\nSłowa kluczowe: materia, media, immateria, Sztuka Nowych Mediów, ontologia\n(Czwartek) 10:30 - 11:00\nEstetyka behawioralna na początku XXI wieku. Powtórne rozważanie kwestii zachowań na tle sztuki, techniki i materii GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019czw12wrz11:0011:30Estetyka behawioralna na początku XXI wieku. Powtórne rozważanie kwestii zachowań na tle sztuki, techniki i materiimgr Adrian Mróz (Uniwersytet Jagielloński)11:00 - 11:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\n"Celem referatu jest uwidocznienie estetyki behawioralnej na polu artystycznym i zmysłowym, jako kształtującej się współcześnie dziedzinie refleksji filozoficznej. Punktem wyjścia analizy jest autorska koncepcja estetyki behawioralnej opracowana na podstawie organologii\n“Celem referatu jest uwidocznienie estetyki behawioralnej na polu artystycznym i zmysłowym, jako kształtującej się współcześnie dziedzinie refleksji filozoficznej. Punktem wyjścia analizy jest autorska koncepcja estetyki behawioralnej opracowana na podstawie organologii ogólnej Bernarda Stieglera i odczytywanej pod kątem nowego materializmu. W związku z tym przedstawiam i omawiam następujących artystów:  Tania Bruguera, kubańska artystka, która uznaje zachowanie za ważną kategorię estetyczną i posługuje się zachowywaniem również jako głównym nośnikiem dzieł sztuki. W latach 2002-2009 prowadziła Katedrę Sztuki Zachowań (Cátedra Arte de Conducta) na Kubie.  Marcus Young, artysta z Hongkongu (楊墨) sam siebie określa jako artystę behawioralnego. Najważniejszą jego pracą w zakresie estetyki behawioralnej jest dzieło „Don\_’t You Feel it too?” (2006), co jest praktyką uczestniczenia w tańcu ulicznym polegającą na jednoczesnym publicznym manifestowaniu życia wewnętrznego jednostki i wyzwoleniu indywidualnych form zachowań w krajobrazie miejskim.  Céleste Boursier-Mougenot – na podstawie trzech jego dzieł Samuel Bianchini i Emanuele Quinz opracowali w 2016 r. pojęcie “”obiektu behawioralnego””. Na podstawie tych przykładów referat przedstawia, jak estetyka behawioralna rozwija etyczno-epistemologiczne, społeczno-polityczne i ontologiczne granice filozofii.\nSłowa kluczowe: Estetyka behawioralna, Tania Bruguera, Marcus Young, Céleste Boursier-Mougenot, Bernard Stiegler, Nowy Materializm. “\n(Czwartek) 11:00 - 11:30\n„No Man’s Land”. Estetyka nieintencjonalnych krajobrazów miejskich GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019czw12wrz11:4512:15„No Man’s Land”. Estetyka nieintencjonalnych krajobrazów miejskichdr Jakub Petri (Uniwersytet Jagielloński)11:45 - 12:15 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nPunktem wyjścia prezentacji jest kategoria „ziemi niczyjej” (No Man’s Land) zaproponowana przez architekta Lebbeousa Woodsa w odniesieniu do szczególnego rodzaju przestrzeni miejskich, które nie przynależąc już w pełni do człowieka,\nPunktem wyjścia prezentacji jest kategoria „ziemi niczyjej” (No Man’s Land) zaproponowana przez architekta Lebbeousa Woodsa w odniesieniu do szczególnego rodzaju przestrzeni miejskich, które nie przynależąc już w pełni do człowieka, stają się paradoksalnie, w pewnym wymiarze bardziej ludzkie („human”) niż kiedykolwiek wcześniej. Obiektem refleksji staje się tutaj przyroda zamknięta w oprzyrządowaniu infrastrukturalnym miasta: węzły drogowe, tereny powiązane z produkcją i przemysłem, zbiorniki retencyjne, cieki wodne itd. Przestrzenie owe, zostają rozpoznane i zaprezentowane na gruncie współczesnej estetyki środowiskowej, jako rodzaj nieintencjonalnych, potencjalnie immersyjnych krajobrazów miejskich o transformatywnym charakterze.\n(Czwartek) 11:45 - 12:15\nModyfikacje obecności: estetyczna analiza zjawiska 'co-livingu' GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019czw12wrz12:1512:45Modyfikacje obecności: estetyczna analiza zjawiska 'co-livingu' Bogna J. Gladden-Obidzińska 12:15 - 12:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\n"W ostatnich dekadach znaczącym przeobrażeniom ulegają formy i struktura mieszkalnictwa. Łączy się to nie tylko z wdrażaniem coraz nowocześniejszych technologii projektowania i konstruowania przestrzeni mieszkalnych (inteligentne domy, samowystarczalne apartamentowce itd.),\n“W ostatnich dekadach znaczącym przeobrażeniom ulegają formy i struktura mieszkalnictwa. Łączy się to nie tylko z wdrażaniem coraz nowocześniejszych technologii projektowania i konstruowania przestrzeni mieszkalnych (inteligentne domy, samowystarczalne apartamentowce itd.), ale także z intensywnością i różnorodnością przemian wrażliwości estetycznej. Jednym z trendów wchodzących właśnie do społecznego i kulturowego \_’mainstreamu\_’ jest uwspólnianie kolejnych, dotychczas prywatnych, stref przestrzeni życia. Zgodnie z wymogami \_’shared economy\_’, wzorem korzystania ze wspólnych samochodów czy lokali \_’co-workingowych\_’, powstają obecnie (także w Polsce) budynki oferujące mieszkanie w systemie \_’co-livingu\_’.\nW kontekście tego zjawiska i wynikającej z niego (kolejnej) redefinicji sfery prywatnej i publicznej (tym razem w \_’realu\_’, nie w sieci), zamierzam przyjrzeć się możliwym przemianom postrzegania, przyjmowania, określania i wartościowania obecności innych ludzi.\nW szczególności interesuje mnie możliwość wyodrębnienia estetycznego oddziaływania opisywanego rodzaju obecności ludzi (tj. w uwspólnionej prywatnej przestrzeni \_’co-livingu\_’) w odniesieniu do typów nastawienia tradycyjnie rozumianych jako pozaestetyczne, jak biologiczna empatia (sympatia), kulturowy etos (wartościowanie moralne), lub poznawcza ciekawość.\nPosłużę się przy tym m.in. wybranymi koncepcjami filozoficznymi A. Kolnaia, D. von Hildebranda, H. Arendt, P. Bourdieu, M. Dufrenne’a, M. Maffesoli i O. Marquarda.”\n(Czwartek) 12:15 - 12:45\nPojęcie sztuki w estetyce ewolucyjnej GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019czw12wrz17:0017:30Pojęcie sztuki w estetyce ewolucyjnejdr Jerzy Luty (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)17:00 - 17:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nSztuka w ujęciu estetyki ewolucyjnej operuje w ramach naturalnego, niezmiennego, uniwersalnego dla wszystkich ludzi aparatu doznań. Wywołuje emocje porównywalne z adaptacyjnymi mechanizmami ludzkiego umysłu, takie jak: zachwyt, przyjemność, podziw, strach,\nSztuka w ujęciu estetyki ewolucyjnej operuje w ramach naturalnego, niezmiennego, uniwersalnego dla wszystkich ludzi aparatu doznań. Wywołuje emocje porównywalne z adaptacyjnymi mechanizmami ludzkiego umysłu, takie jak: zachwyt, przyjemność, podziw, strach, zaskoczenie, odraza. Być może przyczyniła się do zwiększenia zdolności przystosowawczej naszych przodków, pomagając im na wielu poziomach. Wskazuje na to odziedziczona po nich swoista „uniwersalna gramatyka”, wielofunkcyjny organ – „instynkt sztuki”, który jest skomplikowanym zbiorem impulsów – pod-instynktów. Obejmuje on nasze reakcje na szerokie spektrum zjawisk (środowisko naturalne, potencjalne zagrożenia i sposoby radzenia sobie z nimi, kolory i dźwięki, erotyzm i kosztowność, wyzwania intelektualne i te, dotyczące osiągania statusu społecznego, trudności techniczne, oraz nasze głębokie zainteresowaniem osobowością drugiego człowieka-artysty, czemu towarzyszy nieustanny podziw dla biegłości i wirtuozerii). Uniwersalizm sztuki i preferencji estetycznych ujawnia się m.in. w malarstwie krajobrazowym na wzór pejzaży z eksperymentu Komara i Melamida, ale również w tym, że różne formy sztuki rozpoznajemy bez pomocy teoretyków. To z kolei, pozwala nam uznać sztukę za rodzaj naturalny, a więc opisać ją, w taki sam sposób, w jaki opisujemy minerały, gatunki biologiczne czy choroby psychiczne.\nW swoim wystąpieniu dowodzę, że estetyczna perspektywa uniwersalistyczna wsparta badaniami ewolucyjnymi, ze znacznym powodzeniem powoduje przeformułowanie pojęcia sztuki. Z jednej strony przywraca je do życia po postmodernistycznej dewaluacji, pokazując, w jaki sposób tworzyć teorię sztuki bez redukowania jej przedmiotu do kultury, stylu, teorii czy interpretacji, poprzez eksplorowanie pewnych uniwersalnych motywów i heurystyk, będących rewersem jego naturalnego źródła – ludzkiego umysłu. Z drugiej strony, przez odniesienie do kategorii kunsztu, biegłości i wirtuozerii oraz kategorii przyjemności, wywołuje dawno niewidzianą konfuzję: sztuka to już nie tylko obiekty czy działania, ale również formy ludzkiego zachowania (mające walor adaptacyjny).\n(Czwartek) 17:00 - 17:30\nFilozofia zen w japońskiej ceremonii parzenia herbaty GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019czw12wrz17:3018:00Filozofia zen w japońskiej ceremonii parzenia herbatyKamilla Anna Kufajew (Uniwersytet Warszawski)17:30 - 18:00 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nW kulturze zachodniej ludzie często postrzegają japońską ceremonię parzenia herbaty jako pusty, egzotyczny ceremoniał. Wprawdzie interesujący, ale jednak zupełnie niezrozumiały, bo w końcu po co się tyle rozwodzić nad tak\nW kulturze zachodniej ludzie często postrzegają japońską ceremonię parzenia herbaty jako pusty, egzotyczny ceremoniał. Wprawdzie interesujący, ale jednak zupełnie niezrozumiały, bo w końcu po co się tyle rozwodzić nad tak prostą czynnością, jak zaparzenie dzbanka jakiegoś napoju. W moim wystąpieniu przedstawię na czym tak naprawdę polega to, co zwykliśmy nazywać „ceremonią” parzenia herbaty, która stanowi głęboko estetyczne, jak i duchowe doświadczenie dla jej uczestników, oraz wykażę jej fundamentalny związek z filozofią zen, omawiając poszczególne zasady ceremonii, jak również konstrukcję pawilonu herbacianego czy układ prowadzącego do niego ogrodu i wskazując w tych wszystkich sferach na elementy charakterystyczne dla tego szczególnego odłamu buddyzmu. Omówione zostaną także kluczowe dla Drogi Herbaty estetyczne pojęcia wabi i sabi. Wabi to określenie specyficznego stosunku do otaczającej nas rzeczywistości, jak i czasu, natomiast sabi odnosi się bezpośrednio do rzeczy (w rozumieniu wytworów ludzkich), które nas otaczają. Pojęcia wabi i sabi do dziś z powodzeniem funkcjonują w kulturze kraju kwitnącej wiśni, tak jak duch zen nadal przenika wiele zwyczajów współczesnych Japończyków.\nWalne Zgromadzenie Polskiego Towarzystwa Estetycznego GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019czw12wrz18:1519:45Walne Zgromadzenie Polskiego Towarzystwa Estetycznego18:15 - 19:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nWalne Zgromadzenie Polskiego Towarzystwa Estetycznego\n(Czwartek) 18:15 - 19:45\nKierunki rozwoju współczesnej architektury Centrum Spotkania Kultur Plac Teatralny 1, Lublin\n2019pt13wrz10:0013:00Kierunki rozwoju współczesnej architekturyBogna J. Gladden-Obidzińska10:00 - 13:00 Centrum Spotkania Kultur, Plac Teatralny 1, Lublin organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nCentrum Spotkania Kultur w Lublinie to nowoczesny obiekt z przestrzenią widowiskową oraz ekspozycyjną, którego głównym zadaniem jest edukacja kulturalna. Obiekt ma łączyć światową sztukę wraz z lokalnymi inicjatywami artystycznymi. Budynek usytuowany\nCentrum Spotkania Kultur w Lublinie to nowoczesny obiekt z przestrzenią widowiskową oraz ekspozycyjną, którego głównym zadaniem jest edukacja kulturalna. Obiekt ma łączyć światową sztukę wraz z lokalnymi inicjatywami artystycznymi.\nBudynek usytuowany na Placu Teatralnym w Lublinie zaprojektował zespół pracowni Stelmach i Partnerzy – biura architektonicznego Bolesława Stelmacha, uznanego polskiego architekta. Pracownia wygrała ogólnopolski konkurs architektoniczny na opracowanie koncepcji budynku „Teatr w budowie” w 2009 roku.\nBolesław Stelmach to laureat Honorowej Nagrody Stowarzyszenia Architektów Polskich (przyznawanej za wybitne osiągnięcia w dziedzinie architektury), autor projektów m.in.: budynku administracyjno-biurowego Sejmu RP, Rewaloryzacji Parku oraz Muzeum Chopina w Żelazowej Woli, wielokrotnie nagradzanego budynku Hydroterapii w Nałęczowie czy budynku biurowo-usługowego Zana House w Lublinie.\nDr hab. inż. arch. Bolesław Stelmach, prof. WSPA\n(Piątek) 10:00 - 13:00\ndr Bogna J. Gladden-Obidzińska\nPlatońska dialektyka jako model dla krytyki sztuki GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019pt13wrz17:0017:30zmiana terminuPlatońska dialektyka jako model dla krytyki sztukidr Dariusz Rymar (Uniwersytet Śląski)17:00 - 17:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nW wystąpieniu podjęta zostanie próba zweryfikowania stereotypowych ocen, według których Platon miał wrogi stosunek do sztuki (Friedrich Nietzsche, Theodor Adorno, Gianni Vattimo, Richard Shustermann, Wolfgang Welsch, Arthur Danto). W inspiracji\nW wystąpieniu podjęta zostanie próba zweryfikowania stereotypowych ocen, według których Platon miał wrogi stosunek do sztuki (Friedrich Nietzsche, Theodor Adorno, Gianni Vattimo, Richard Shustermann, Wolfgang Welsch, Arthur Danto). W inspiracji „pedagogiką basanistyczną”, przypisywaną Platonowi przez Williama Altmana oraz „pluralistycznym” odczytaniem Platońskiego „Parmenidesa” przez Kelseya Wooda, podjęta zostanie próba niedogmatycznej interpretacji opisów sztuki w dorobku Założyciela Akademii. W tym kontekście omówiony zostanie „mitotwórczy” i literacki charakter dorobku Założyciela Akademii (Diskin Clay, Dirk Cürsgen). Przybliżone zostaną główne argumenty Platona dotyczące sztuki w „Hippiaszu Większym”, „Protagorasie”, „Uczcie”, „Fajdrosie”, „Państwie”, „Prawach”, „Sofiście”, „Polityku” i „Filebie”. Wskazana zostanie “niespójność” argumentacji, co pozwoli wzmocnić założenie, że każdorazowo ocena sztuki wiąże się z kontekstem rozważań, oraz że całościowe ujęcie sztuki przez Platona wpisuje się w ramy dialektyki. „Basanistyczna pedagogika” Platona zostanie zestawiona z postulatami krytycznymi Reinharta Kosellecka czy Paula Crosthwaite’a. Wskazane zostaną zbieżności dialektyki z polaryzacjami, które charakteryzowały krytykę artystyczną, począwszy od jej narodzin w XVIII wieku (La Font de Saint-Etienne; Denis Diderot). Omówiona zostanie rola najgłośniejszych krytyków XIX i XX w. (Stendhal, Etienne-Jean Delecluze, John Ruskin, Eduard Hanslick, Clive Bell, Roger Fry, Herbert Read czy Clement Greenberg). Porównane zostaną argumenty opowiadające się za rolą sztuki w podnoszeniu świadomości społecznej. W świetle argumentów z drugiej księgi „Praw” Platona, przybliżone zostaną argumenty na rzecz niezależnej pozycji krytyków sztuki (Tobin Siebers, Michael Kaiser). W zakończeniu przywołany zostanie krytyczny wymiar w twórczości Witkacego, Tadeusza Kantora, Czesława Miłosza czy Iana Hamiltona Finlaya, co wzmocni hipotezę o kulturotwórczym charakterze dialektyki przeciwieństw.\n(Piątek) 17:00 - 17:30\nCzy istniała średniowieczna estetyka? Krytyczna analiza poglądów Andreasa Speera GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019pt13wrz17:3018:00zmiana terminuCzy istniała średniowieczna estetyka? Krytyczna analiza poglądów Andreasa Speeradr hab. Jacek Dębicki, prof. UWr (Uniwersytet Wrocławski)17:30 - 18:00 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nOd początku lata 90-tych pojawiają się artykuły i monografie, w których podejmuje się problem istnienia lub też nie średniowiecznej estetyki. Czołowym krytykiem klasycznych ujęć estetycznych jest koloński historyk filozofii średniowiecznej – Andreas Speer. W opublikowanych przez niego artykułach i wydanych pod jego redakcją książkach analizuje się przede wszystkim dwa pojęcia, mianowicie pojęcie sztuki i piękna. Speer doszedł do wniosku, iż właściwie średniowiecze nie dysponowało pojęciem piękną zmysłowego oraz nie znało teorii sztuki w nowożytnym rozumieniu. Znane z klasycznych opracowań analizy piękna w średniowieczu są sentencjami wyjętymi z właściwego im kontekstu teologicznego, a więc nabierają znaczenia estetycznego, którego właściwie one nie mają. Należy jednakże zwrócić uwagę na to, iż Andreas Speer ogranicza swoje analizy jedynie do traktatów teologicznych, pomijając podstawowy w średniowieczu problem komunikologii obrazowej, dominujący w przestrzeni kulturowej tej epoki.\nW referacie pragnę wykazać, iż rozważania Andreasa Speera, niekiedy ważne i podejmujące zasadnicze zagadnienie z zakresu estetyki średniowiecznej, są jednakże obarczone podstawowym błędem metodologicznym, bada się bowiem jedynie kilka tekstów pisanych, a formuje wnioski w odniesieniu do całego obszaru kultury średniowiecznej.\n(Piątek) 17:30 - 18:00\n„Świat poza słowami” ‒ Marcela Marceau filozoficzna koncepcja mimu GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019pt13wrz18:1518:45„Świat poza słowami” ‒ Marcela Marceau filozoficzna koncepcja mimumgr Anna Krzyżak18:15 - 18:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\n"„Świat poza słowami” ‒ Marcela Marceau filozoficzna koncepcja mimu Celem referatu jest zarysowanie filozofii i teorii mimu współczesnego prezentowanego przez Marcela Marceau, francuskiego mima i rysownika, zajmującego w teatrze szczególne miejsce.\n“„Świat poza słowami” ‒ Marcela Marceau filozoficzna koncepcja mimu\nCelem referatu jest zarysowanie filozofii i teorii mimu współczesnego prezentowanego przez Marcela Marceau, francuskiego mima i rysownika, zajmującego w teatrze szczególne miejsce. Marceau reprezentuje gatunek przez jednych nieznany, przez innych niedoceniany, uważany za teatr „drugiego nurtu”. Mim w stylu Marceau wywarł tymczasem znaczący wpływ na kształt teatru współczesnego, zwłaszcza amerykańskiego. Koncepcję mimu, opartą na sztuce Etienne’a Decroux, Marceau rozwija i nadaje jej szczególny rys filozoficzny.\nZ dokonanej analizy twórczości i wypowiedzi Marceau wynika, że jego filozoficzna koncepcja mimu zawiera wiele elementów antropologii filozoficznej. U Marceau w centrum stoi człowiek ‒ aktor-mim, postać, odbiorca. Zarówno ten, który przedstawia, jak i uczestnik przedstawienia mają ulec przemianie, doświadczyć swoistego katharsis. Owa przemiana rodzi się w dialogu, paradoksalnie prowadzonym bez użycia słów. Milczenie staje się kontrapunktem słowa, które według Marceau uległo dewaluacji, a sztuka mimo to nieustanne poszukiwana w sferze ludzkich emocji i sposobów ich odzwierciedlania poprzez parabole, służące jako środek do snucia opowieści w szczególności o relacjach ducha i materii.\nMarceau poprzez kreślony w ciszy gest, będący wynikiem głębokiej refleksji nad kondycją natury ludzkiej, identyfikację i stylizację tworzy świat poza słowami,\nw rzeczywistości, w której słowa zawodzą.\nSłowa kluczowe: antropologia teatru, filozofia sztuki, gest, milczenie, mim, stylizacja\n(Piątek) 18:15 - 18:45\nFilozofia powieści Orhana Pamuka GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019pt13wrz18:4519:15Filozofia powieści Orhana PamukaOlga Żyminkowska (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)18:45 - 19:15 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nCelem niniejszego artykułu jest rekonstrukcja głównych założeń filozofii powieści tureckiego pisarza i noblisty Orhana Pamuka, którego teoretyczny wkład w rozpatrywanie problemu relacji prawdy i fikcji w tekście literackim jest w\nCelem niniejszego artykułu jest rekonstrukcja głównych założeń filozofii powieści tureckiego pisarza i noblisty Orhana Pamuka, którego teoretyczny wkład w rozpatrywanie problemu relacji prawdy i fikcji w tekście literackim jest w polskim dyskursie filozoficznym i teoretycznoliterackim nadal niedoceniany i rzadko obecny. Utworzenie przez Pamuka w Stambule Muzeum Niewinności, opartego na elementach świata przedstawionego w powieści o tym samym tytule, stanowi ważny z punktu widzenia dyskusji nad fikcją literacką eksperyment artystyczny. W swoim „Pisarzu naiwnym i sentymentalnym” stwierdza, że istotą powieści jest dialektyczne napięcie po stronie czytelnika i pisarza między uznaniem tekstu za prawdę a świadomością jego fikcyjności. Przejmując terminologię Friedricha Schillera: artystów i odbiorców uznających świat przedstawiony za roszczący sobie prawo do prawdziwości nazywa „naiwnymi”. Z kolei tych, którzy nie oczekują od tekstu spełnienia wymogów prawdopodobieństwa opartego na własnym doświadczeniu i są świadomi konwencjonalności tekstów literackich, nazywa Pamuk – „sentymentalnymi”.\nZarówno w publikacjach o charakterze autotematycznym, jak i samych jego powieściach można zauważyć ciągłą i zamierzoną oscylację między „naiwnością” a „sentymentalnością”, której zachowanie jest właściwe gatunkowi powieściowemu. Twórczość Orhana Pamuka łączy w sobie tradycję dziewiętnastowiecznego, „naiwnego”, realizmu z jego dążeniem do mimetyzmu oraz tradycję dwudziestowiecznych, na wskroś „sentymentalnych” awangardystów. Według niego cały proces recepcji powieści przez odbiorcę polega na swoistej grze wyobrażonego z „rzeczywistym”, na radości z odkrywania związków prawdy i fikcji, na poszukiwaniu tzw. ukrytego „punktu centralnego” powieści, który jest, jak pisze, „pogłębionym obrazem życia, jaki pisarz pragnie przekazać w utworze, pełnym zrozumienia wglądem w istotę rzeczy”. Temat prawdy i fikcji w literaturze stanowi bez wątpienia fundamentalny i centralny problem w autorskiej filozofii powieści Orhana Pamuka, dając nowe, systematyczne i wieloaspektowe spojrzenie na jedno z najstarszych i najbardziej rudymentarnych zagadnień filozofii sztuki.\n(Piątek) 18:45 - 19:15\nMrożek - filozof GG-207 (Gmach Główny KUL)\n2019pt13wrz19:1519:45Mrożek - filozofmgr Sara Kurowska (Uniwersytet Łódzki)19:15 - 19:45 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki\nW swoim wystąpieniu zrekonstruuję i przeanalizuję filozofię sztuki Sławomira Mrożka na podstawie jego korespondencji z Wojciechem Skalmowskim. „Jaka jest motywacja pisania w sensie artystycznym, takim np. jak Twoje?” — pyta\nW swoim wystąpieniu zrekonstruuję i przeanalizuję filozofię sztuki Sławomira Mrożka na podstawie jego korespondencji z Wojciechem Skalmowskim. „Jaka jest motywacja pisania w sensie artystycznym, takim np. jak Twoje?” — pyta Skalmowski w jednym z listów. Mrożek podejmuje dla swojego rozmówcy trud sformułowania nieoczywistych przeczuć. Namysł na piśmie rozpoczyna „historycznie” — od dziennika, który prowadził od 18 roku życia. Namysł intelektualny szybko przemienia się w cielesne odczucie owego Początku oraz przeczucie w nim jakiegoś Prapoczątku: „W tym nie można pominąć chyba tego, co nie jest artykułowane, czegoś zmysłowego. Co potem można nazwać: instynktem rzemieślniczym, co się dzieje między ręką, narzędziem i materiałem.” Po czym dodaje: „Pisać może i dlatego: w głowie wciąż się dzieje. Dziejąc się bezładnie, męczy. Jedynym wypoczynkiem jest tak urządzić, aby się działo według porządku, najlepiej mojego porządku. Przez pisanie. Każda inna praca wymagająca uwagi także porządkuje, ale mnie osobiście mniej porządkuje niż pisanie. Tylko pisanie, działalność doskonale introwertyczna, pozwala mi skupić uwagę.” Przywołane słowa Mrożka analizuję w odniesieniu do koncepcji procesu twórczego Waltera Hilsbechera. Według filozofa integralność monady jest nieustannie narażana na “”zainfekowanie bezkształtną, kipiącą, ropiejącą materią rzeczywistości”. Artyści są swego rodzaju monadami wrażliwymi, charakteryzującymi się “”odpornością immunologiczną”” znacząco poniżej przeciętnej. Tworząc dzieło sztuki, porządkują chaotyczną materię rzeczywistości, nadają jej strukturę. Porządek dzieła sztuki jest zdaniem Hilsbechera lustrzanym odbiciem chwilowo odzyskanego porządku artysty.\n(Piątek) 19:15 - 19:45\nSekcja Gości Zagranicznych\nForeign Guest Section


Rozpoczęty 2 Styczeń 2017\nHej. Może tu uzyskał odpowiedź. Czy bilans dwulatka jest obowiązkowy? jak on przebiega? Czy trzeba jakieś badania krwi i moczu robić?\nBilans dwulatka NIE JEST obowiązkowy. Tak samo jak wszelkie inne bilanse, szczepienia i wizyty lekarskie. One są obowiązkowe względem rodzica czyli przychodnia ma zapewnić dziecku zrobienie bilansu ale to rodzic decyduje czy tego potrzebuje. Nie ma w naszym kraju UBEZWŁASNOWOLNIENIA!\nAle bilans to nic strasznego. Wywiad z rodzicem wystarczy bo bilans jest głównie po to by mieć kontakt z dzieckiem i niczego nie przegapić jak np dziecko nie rozwija się prawidłowo. Jeżeli Twoje dziecko rozwija się dobrze to bilans to tylko formalność do "odhaczenia" w książeczce.\nU nas na bilanse czeka się koło miesiąca od zapisania\nja nie rozumiem i tak jak można nie szczepić dziecka , czemu inni ludzie takie decyzje podejmuja\nNo ja akurat rozumiem i wiem, że jak takie decyzje podejmują to znaczy, że mają ku temu ważne powody. Każdy rodzic chce dobrze dla swojego dziecka i podejmując wszelkie decyzje tym dobrem się kieruje więc nie ma co oceniać pochopnie...\nTak jest obowiązkowy\nNie badania krwi nie sà potrzebne\nLekarz pediatra sprawdza rozwój dziecka i tyle\nJest obowiazkowy. Zadnych badan nie robisz. Na badaniu lekarz ocenia postawe dziecka, zeby, skore, chlopcom zaglada w majtki (ocenia jadra i czy napletek zchodzi). Oprocz tego dziecko jest mierzone i wazone a u nas sprawdza sie jeszcze wymowe, czy dziecko rozpoznaje gdzie reka, kolano, ucho itd oraz jesli umie mowic sprawdza wzrok- tzn pokazuje obrazki np konia, kaczki, domu itp czarno biale. Najpierw jedno oko potem drugie. I tyle.\nA jak moje dziecko panicznie boi się lekarza i nic nie powie to sam wywiad z rodzicem wystarczy? Kiedy trzeba zapisać na ten bilans, od razu po urodzinach czy można w późniejszym terminie?\nCzas oczekiwania na bilans chyba zalezy od przychodni. U mnie od razu. Trzeba je wykonac po skonczeniu 24mcy ale nie pozniej niz 27mcy.\nbilans nie , ale szczepionka jest obowiązkowa to już karalne jak nie zrobisz\nNie ma obowiązku szczepień, a przynajmniej w roku 2016 ich nie było. Teraz prawo potrafi zmieniać się błyskawicznie\nA wracając do bilansu...nie jest obowiązkowy, ale czasami jak dziecko mało choruje to jedyna szansa by lekarz je obejrzał, zbadał. Czasami to właśnie podczas bilansów wychodzi, że dziecko jednak nie rozwija się prawidłowo o czym rodzic nie ma pojęcia bo np nie ma porównania do rówieśników.\nno nie wiem wejdz na gogle i wpisz kara za niezaszczepienie dzieci , kwoty są od 500zł w wzwyż kiedyś w tv o tym mówili\nNo tak- są kary od 500- 5 tys, nakładane przez Wojewodę całkowicie bezprawnie. Każda taka kara może być oddana do sądu i zawsze rodzic wygra i złotówki nie zapłaci bo zmuszanie do szczepień jest łamaniem prawa które daje nam konstytucja.\nWarto znać swoje prawa...\nTermin "obowiązkowe szczepienie" oznacza, że w obowiązku państwa jest zapewnić dzieciom takie szczepienie a nie to, że obowiązkowo musimy zaszczepić...\nR Bilans dwulatka Potrzebuję porady 1 11 Grudzień 2019\nBilans dwulatka Roczniaki i dwulatki 19 24 Sierpień 2009\nBilans dwulatka Roczniaki i dwulatki 2 4 Listopad 2005\nbilans 2 latka Roczniaki i dwulatki 7 7 Czerwiec 2012\nbilans 4 latka Przedszkolaki 4 11 Styczeń 2012\nBilans 4-latka Przedszkolaki 6 20 Marzec 2008\nM Twardy guzek na kolanie u dwulatka Potrzebuję porady 0 6 Maj 2020\nM Dwulatka nie śpi:( jak przetrwać i nie zwariować Potrzebuję porady 8 1 Listopad 2018\nS Glista ludzka u dwulatka Roczniaki i dwulatki 0 2 Sierpień 2018\nMeble do pokoju dwulatka Ciąża, poród, połóg 8 3 Marzec 2017\nK Dieta dwulatka..Pomocy :( Żywienie dzieci - porady 1 19 Sierpień 2013\nPoszukiwana niania dla dwulatka od kwietnia lub maja z ustki lub okilic Trójmiasto 1 4 Marzec 2013\npomocy- żywienie dwulatka Jedzeniowe ABC 15 27 Listopad 2012\nProblemy dwulatka Forum pediatryczne 0 26 Listopad 2012\nK żywienie dwulatka pomocy Żywienie dzieci - porady 13 13 Listopad 2012\nC problem z oddechem u dwulatka Zdrowe dziecko 3 17 Kwiecień 2012\nI Przeprowadzka dwulatka Roczniaki i dwulatki 14 8 Marzec 2011\nI Dwulatka budzi się w nocy. Roczniaki i dwulatki 1 24 Sierpień 2010\nA Sen dwulatka Roczniaki i dwulatki 2 19 Czerwiec 2010\n4 Wiedza naukowa o rozwoju dwulatka Archiwum 2 - 3 latki 0 5 Styczeń 2010\nRozpoczęte przez Faith\nTwardy guzek na kolanie u dwulatka\nDwulatka nie śpi:( jak przetrwać i nie zwariować\nRozpoczęte przez MamaIdy\nGlista ludzka u dwulatka\nRozpoczęte przez sylkow01\nRozpoczęte przez gosia8989\nMeble do pokoju dwulatka\nRozpoczęte przez Sasankaa\nRozpoczęte przez kciusia\nRozpoczęte przez buziaczek1\npomocy- żywienie dwulatka\nżywienie dwulatka pomocy\nproblem z oddechem u dwulatka\nRozpoczęte przez cilri\nDwulatka budzi się w nocy.\nRozpoczęte przez iwonius\nRozpoczęte przez amonaris\nWiedza naukowa o rozwoju dwulatka\nRozpoczęte przez 4nita


Jak skutecznie poradzić sobie z komarami? - Blog Higieniczny.pl\n» Jak skutecznie poradzić sobie z komarami?\nKiedy lato mamy w pełni, a piękna pogoda codziennie kusi, by otwierać drzwi i okna na oścież, za rogiem czai się cichy wróg - komary. Wysokie temperatury okraszone odrobina deszczów to dla nich idealne warunki do rozwoju - potrafią\nwięc skutecznie zepsuć nocny odpoczynek, imprezę na tarasie, a także utrudnić prowadzenie biznesu. Jak chronić nasze wnętrza przed inwazją komarów, much czy os?\nWnętrze wolne od owadów - jak to zrobić\nZdecydowanie najlepszym i najbardziej skutecznym sposobem na to, by owady nie dostały się do Twojego wnętrza jest montaż moskitier na okna i drzwi. Nie każdy jednak chce montować dodatkowe ramy lub rzepy, umieszczać w oknach\ndodatkowe przesłony, które zaciemniają nieco nasze wnętrze i mogą wpłynąć na estetykę. W niektórych miejscach takich jak kawiarnie, sklepy spożywcze, drzwi często są otwierane i takie rozwiązanie nie będzie skuteczne. Warto wtedy sięgnąć po elektronikę i raz na zawsze pożegnać się z problemem owadów.\nNa rynku mamy całą gamę lamp owadobójczych w różnych cenach i przeznaczonych do różnych wnętrz - od bardzo profesjonalnych, które świetnie sprawdzą się we wnętrzach komercyjnych, sklepach i obiektach użyteczności publicznej, po takie małe, podręczne, które sprawdzą się świetnie w naszych salonach, czy przydomowych tarasach. Sprawdzą się wszędzie tam, gdzie stawia się na higienę oraz tam, gdzie wymagany jest certyfikat HACCP.\nLampa owadobójcza to bardzo skuteczny i wyjątkowo prosty oraz bezpieczny dla ludzi i środowiska sposób na walkę z owadami. Specjalne żarówki o różnej mocy w różnych modelach lamp wabią owady wpadające do wnętrza za pomocą światła UV, które jest bardzo atrakcyjne dla owadów. Te - po wylądowaniu we wnętrzu lampy, są po prostu porażane prądem. Nie wytwarzane są żadne szkodliwe fale, promieniowanie ani substancje chemiczne, a do tego jest to sprzęt na lata. Ciekawym rozwiązaniem są też ultradźwiękowe odstraszacze, które wyglądają jak wtyczka - wkłada się je po prostu do kontaktu.\nNiesłabnącą popularnością cieszą się także chemiczne odstraszacze z wkładami, które zawierają środki owadobójcze w różnych proporcjach. Warto dobrać takie, które nie zaszkodzą domowym zwierzętom lub dzieciom. Niektóre z nich mają wkłady- buteleczki emitujące zapach pod wpływem ciepła, inne wyglądają jak plastry nasączone środkiem owadobójczym, które wsuwa się w specjalną wtyczkę.\nCitronella - tajna broń i zapach, który odstrasza komary\nCo jeśli nie chcemy sięgać po tak drastyczne środki? Komary potrafią pokrzyżować nam plany odpoczynku na świeżym powietrzu, jak i we wnętrzach.\nNikt nie chce spędzać czasu w egipskich ciemnościach, które - rzeczywiście - spowodowałyby, że spokój zakłócałaby znacznie mniejsza ilość tych dokuczliwych owadów, które wabi światło. Na szczęście nie zawsze musimy sięgać po bardzo\nskomplikowane rozwiązania. Jeśli nie chcesz montować lamp owadobójczych lub moskitier, lub po prostu nie masz zbyt dużego problemu z komarami, wystarczy pomyśleć o odpowiednim zapachu, który zwyczajnie odstraszy nieproszonych\nKomary najbardziej nie lubią zapachu citronelli - warto więc poszukać świec lub spirali zapachowych, które w ekologiczny sposób zniechęcą te dokuczliwe owady do pojawienia się w naszym salonie, sypialni czy ogrodzie. Dla miłośników\naktywności outdoorowej dostępne są także specjalne bransoletki, naklejki na rower czy namiot, zawieszki nasączone zapachem citronelli, a także - znane chyba każdemu kremy, żele i spraye przeciwkomarowe. Warto sprawdzić, czy dane remedium można stosować we wnętrzach, część z nich zawiera poza olejkami eterycznymi chemię owadobójczą, która może być stosowana tylko na zewnątrz.\nZrób to sam - olejki eteryczne, które odstraszą komary i\nJeśli jestem miłośnikiem ekologii i nie chcesz kupować fabrycznie produkowanych gotowców, możesz sam skomponować mieszankę, która skutecznie i na długo wyprosi komary z Twojego otoczenia. Wystarczy ustawić nad podgrzewaczem miseczkę z kilkoma kroplami olejków. Które olejki eteryczne sprawdzą się najlepiej w walce z komarami? Zdecydowanie najbardziej polecany jest olejek cynamonowy, paczuli, miętowy, cedrowy, eukaliptusowy, a także olejek\ngoździkowy, bazyliowy czy tymiankowy. Jeśli chcesz odstraszyć także muchy i meszki, sięgnij po olejek z trawy cytrynowej. Można stworzyć także perfumy do wnętrza z wody, odrobiny alkoholu i wybranych olejków. Pamiętaj, że komary nie lubią dymu, jeśli sięgniesz po kadzidła, skutecznie zniechęcisz skrzydlatych intruzów do zakłócania spokoju.\nJeśli masz balkon, ogród lub kawałek parapetu, mam dla Ciebie dobrą wiadomość - są rośliny, które wydzielają zapachy, których komary i inne owady wręcz nie znoszą. Jeśli znajdą się w Twoim otoczeniu takie rośliny, jak lawenda, komarzyca,\nkocimiętka, różne odmiany mięty - im bardziej intensywny zapach wydzielają, tym lepiej, a także geranium (zwane anginką lub anginowcem), pelargonia, czy chociażby koper włoski, masz dużą szansę pożegnać się z komarami na dłużej.


Rozwód w serwisie Bud - http://www.bud-mar.wroclaw.pl/\nRozwód w serwisie Bud\nporady prawne prawo rodzinne katowice Jak zostać adwokatemAdwokat stanowi jeden z zawodów prawniczych, który swoje obowiązki wykonuje w ramach tak zwanego sektora prawa prywatnego. Do zadań adwokata należy przede w\nporady prawne prawo rodzinne katowice Podział prawa na poszczególne gałęziePrawo jest bardzo szeroką dziedziną, dotyczącą funkcjonowania społeczeństwa i regulowania stosunków między podmiotami prawa. Prawo stanowi sze\nadwokaci katowice rozwod Adwokat jako jeden z zawodów prawniczychAdwokat jest jednym z zawodów prawniczych, który świadczy określony zakres usług związanych z udzielaniem porad prawnych. Adwokat jest takim prawnikiem, k\nkancelaria adwokacka katowice prawo rodzinne Wycena usług prawnychKancelarie adwokackie oferują szereg różnych usług, które polegają głownie na udzielaniu pomocy prawnej w ramach różnych dziedzin prawa\nPrawnik- kiedy go potrzebujemy?O sztukateriiO klasyce - tej historycznej i tej stylowejJak chować skuter?Co warto wiedzieć o myjniach bezdotykowychTeraz I Ty Też Możesz korzystać z sauny w ogrodzie Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego Pojęcia5 Sprawdzonych Sposobów Aby szkolić z ppożSzybalski-stomatologia.plPrzedszkole - obawy, koszty, trudnościWybieraj DJ'a świadomie. Jak?O mechanice - silnikuStylowe woreczki do przechowywaniaO prawie - ogólnieDobre i złe typy ogrodzeńWysoko wydajne odżywki białkowe. Jak wybrać sobie odżywkę?Kilka pomysłów do stylowego wnętrzaBest solution for a smoke - try itTerenowy marketing outdoorSzczury, karaluchy, pluskwy...O zabawkach dla dziewczynekFrezarki programowane przez komputerKrótko o prawieTrwałe i ponadczasowe- meble skórzane. Kilka spraw związanych z renowacjąKiedy hormony dają nam się we znakiSkuteczne pozycjonowanieAbout home decorationsPorady prawne - skąd je wziąć?Implanty zębów BytomO podróżowaniu busem do pracy za granicęDowiedz się więcej o zawodzie geodety- kilka słów o ich pracy


Bluzy męskie rozpinane, jesień 2020 w Domodi\nBluzy męskie rozpinane, jesień 2020\nDowiedz się więcej o kategorii bluzy męskie rozpinane\nWygodne i stylowe bluzy męskie rozpinane nawet 57% taniej. Wybierz coś dla siebie spośród aż 4031 wzorów!\nBluzy rozpinane męskie w Domodi\nSzukasz uniwersalnej bazy wygodnych, miejskich stylizacji? Sprawdź bluzy rozpinane męskie w Domodi! Tylko u nas znajdziesz kilka tysięcy modeli z różnych sklepów online i topowych sieciówek. Podpowiadamy, jak wybrać najlepszą męską bluzę rozpinaną!\nBluza rozpinana męska – jaką wybrać?\nZ kapturem czy bez? W uniwersalnym kolorze? A może neonowa lub pastelowa? Wybór męskich bluz rozpinanych jest dziś tak duży, że trudno podjąć właściwą decyzję. Jeśli jednak szukasz czegoś, co będzie pasować do każdej koszulki – i tej białej, i z nadrukami, postaw na ponadczasową szarość, czerń lub granat. Bluzy rozpinane męskie w tych kolorach sprawdzą się w każdej stylizacji i będą inwestycją na lata.\nA co, jeśli lubisz bawić się modą, a w Twoim stylu nie ma miejsca na nudę? W Domodi czekają na Ciebie setki oryginalnych rozpinanych bluz męskich w wyrazistych kolorach. Czerwień doskonale współgra z czernią i granatem. Żółć, błękit i zieleń będą świetnie wyglądać z bielą. A bluzy rozpinane męskie w neonowych barwach dobrze komponują się z szarymi t-shirtami.\nDo wyboru masz nie tylko ogromną ilość kolorów, ale też wzorów i fasonów. Poza klasycznymi modelami z kapturem w Domodi znajdziesz bluzy rozpinane męskie ze stójką czy oryginalne bomberki inspirowane bejsbolem. Naszym hitem są modele z nadrukami, a jeśli wolisz minimalizm postaw na bluzę rozpinaną z małym logo ulubionej, sportowej marki!


IKEA Business Service Center Sp. z o.o. - pracodawcy.pracuj.pl\nIKEA to nie tylko meble.\nGroup Shared Services (GSS) to globalna organizacja wchodząca w skład Grupy IKEA, świadcząca usługi z zakresu finansów i HR dla innych organizacji IKEA z całego świata. Swoje usługi GSS świadczy poprzez 3 centra serwisowe, zlokalizowane w Poznaniu, Szanghaju i Baltimore.\nIKEA Business Service Center (IKEA BSC) prowadzi usługi finansowo-kadrowe dla spółek IKEA z całej Europy. Nasz dział Usług Finansowych odpowiada za zadania z zakresu rozliczania zobowiązań, księgi głównej, administracji baz danych, wsparcia biznesu i rozliczania podróży służbowych. Do działu Usług HR należą natomiast zadania z zakresu kalkulacji wynagrodzeń, administracji personalnej i obsługi systemów HR.\nŚwiadcząc nasze usługi, wspieramy działalność handlową IKEA w różnych krajach, gdyż efektywność operacyjna firmy pozwala skoncentrować się na tym, co najważniejsze – czyli na spotkaniu z klientem. Dziś w Poznaniu zatrudniamy juz prawie 500 pracowników.\nPraca w IKEA Business Service Center\nW IKEA BSC tworzymy warunki pracy i rozwoju zawodowego dla osób o różnym wykształceniu, płci, narodowości, pochodzeniu etnicznym, możliwościach fizycznych, poglądach na życie i świat oraz w każdym wieku. Wspieramy różnorodność i czerpiemy z niej naszą siłę.\nW zależności od stanowiska znajdą u nas zatrudnienie i rozwiną się zarówno osoby posiadające doświadczenie zawodowe, jak i studenci oraz absolwenci szkół na różnych etapach kształcenia.\nfunkcjonalną przestrzeń biurowa – Activity Based Workplace\npracę z wyjątkową grupą pracowników IKEA\nO innych benefitach pracy w IKEA BSC przeczytaj w zakładce Benefity.\nAplikuj do IKEA Business Service Center\nZajrzyj do zakładki Oferty pracy.\nZapraszamy na: https://twojastronapracy.ikea.pl\nZobacz co jeszcze IKEA może Ci zaproponować i aplikuj #poTwojemu!\nDopasuj nasze biuro do swoich potrzeb – znajdź swoje miejsce.\nWizją IKEA jest tworzenie lepszych warunków życia dla wielu ludzi, tą wizją kierowaliśmy się przy projektowaniu naszego biura, które opartę jest na koncepcji Activity Based Office. Koncepcja tak opiera się na podziale przestrzeni biurowej na kilka obszarów, z których pracownicy wybierają ten, który odpowiada akurat danej formie aktywności. W biurze dostępne są obszary zarówno do pracy indywidualnej jaki i grupowej, w ciszy i do pracy projektowej. Zależy nam na tym, by zachować specificzny charakter wnętrz IKEA, odzwierciedlający szwedzkość, prostotę i funkcjonalność. Myśląc o aranżacji wnętrz, mieliśmy na uwadze komfort naszych pracowników, ale duże znaczenie miał także wybór rozwiązań, które pozytywnie wpływałyby także na środowisko.\nZobacz zdjecia naszego biura i zrób sobie spacer po naszym biurze na Franowie!\nPersonnel Administration/Payroll Specialist with Italian