Primera Division: Real Madryt uciszył Camp Nou - Wiadomości Znad Wilii Primera Division: Real Madryt uciszył Camp Nou - Wiadomości Znad Wilii\n3 kwietnia, 2016 6:01\nReal Madryt odniósł pierwsze ligowe zwycięstwo w Barcelonie od czterech lat. Królewscy wygrali z odwiecznym rywalem 2:1 po bramkach Karima Benzemy i Cristiano Ronaldo. To wielki dzień dla Zinedine'a Zidane'a. Francuz w przeciwieństwie do pięciu ostatnich poprzedników nie poniósł z Barcą porażki w pierwszym spotkaniu.\nW 14. minucie głośnymi na całe miasto brawami trybuny Camp Nou oddały po raz drugi w tym spotkaniu hołd Johanowi Cruyffowi, który jako piłkarz i trener miał ogromny wpływ na kierunek rozwoju nie tylko katalońskiego klubu, ale także europejskiej piłki. Holender zmarł pod koniec marca na raka płuc. Kibice przed rozpoczęciem El Clasico przygotowali kartoniadę w barwach Barcelony ze złotym napisem „Dziękujemy Johan”. Tym razem Cruyff oglądał z góry poczynania dwóch najbardziej rozpoznawalnych klubów piłkarskich świata.\nKibice oddawali na trybunach hołd wielkiemu człowiekowi, a na murawie piłkarze uwiecznili 264. starcie Barcelony z Realem intensywnym widowiskiem. Do 56. minuty było to spotkanie, w którym pierwsze skrzypce grali bramkarze, bo to dzięki nim aż do tego momentu nie wpadły żadne gole. A sytuacje ku temu nadarzyły się z jednej i drugiej strony.\nPierwszy padł bastion Keylora Navasa. Kostarykanin bronił groźny techniczny strzał Ivana Rakiticia w pierwszej połowie, a w drugiej we wspaniały sposób zatrzymał Lionela Messiego, który nie mniej pięknie spróbował przechytrzyć golkipera. Argentyńczyk z wyczuciem podciął piłkę, ale Navas wyciągnął się jak długi i sparował futbolówkę na rzut rożny. Był to jeden z trzech kornerów w ciągu 60 sekund, które na koniec doprowadziły do straty bramki.\nRakitić dośrodkował w pole karne, a tam do piłki najwyżej wyskoczył Gerard Pique i było 1:0. Obrońcę Barcelony zgubił Pepe. Portugalczyk sam jest sobie winien, bo nieporadnie wpadł na Luisa Suareza i to sprawiło spóźnienie trzech metrów. Jak określił to komentator angielskiej telewizji, piłkarz „utknął w korku”. Lepiej się nie dało tego opisać.\nClaudio Bravo, który miał udaną interwencję po bardzo mocnym strzale Cristiano Ronaldo, skapitulował siedem minut później. Marcelo rozprowadził akcję przed polem karnym, podał na prawą stronę do Toniego Kroosa, a Niemiec dosyć dośrodkował. Piłka odbiła się jednak szczęśliwe od Jordiego Alby, a Karim Benzema przewrotką wyrównał.\nHiszpański klasyk nie obyłby się także bez kontrowersji. Historia tych konfrontacji zna ich mnóstwo. Sędzia uznał, że Gareth Bale faulował Albę, gdy strzelił na 2:1 dziesięć minut przed końcem. Walijczyk skoczył do główki, ale arbiter, który mylił się w tym meczu niemiłosiernie, uznał, że zawodnik Realu przyblokował w wyskoku rywala. Bale był zdecydowanie najlepszym graczem w swojej drużynie. Napędzał ataki, ciągle nękając bocznych obrońców.\nPorządne El Clasico nie powinno się też obejść bez czerwonej kartki. Tym razem ponownie z boiska wyleciał Sergio Ramos. Środkowy defensor gości zarobił pierwszą żółtą kartkę za protesty w pierwszej połowie, bo sędzia jego zdaniem nie widział spalonego Luisa Suareza. Nawiasem mówiąc, Real miał w tamtym momencie sporo szczęścia. Urugwajczyk w niezrozumiały, jak na jego umiejętności, sposób zmarnował doskonałą sytuację skonstruowaną przez Neymara. Powinno być 1:0 już wtedy, jednak Suarez nie trafił w piłkę.\nDrugą żółtą kartkę Ramos zobaczył już za ostry faul od tyłu w nogi Suareza. Nie można mówić o błędzie sędziego.\nAle sekundy po zejściu obrońcy, „Królewscy” paradoksalnie objęli prowadzenie. Po dalekim dośrodkowaniu z prawej strony Cristiano Ronaldo przyjął piłkę na pierś w narożniku pola bramkowego, minął obrońcę i płaskim strzałem pokonał Bravo, uciszając jednocześnie Camp Nou.\nTo wielki dzień Zinedine’a Zidane’a. Dla Francuza było to pierwsze El Clasico w roli trenera Realu. Stołeczny klub czekał na ligowe zwycięstwo w Barcelonie przez cztery lata. Zizou mierzył się też z koszmarną statystyką. Pięciu ostatnich trenerów przegrywało pierwsze starcie z Barcą. Zidane wyszedł jednak z tej ważnej próby zwycięski. Dla niego to z pewnością duży zastrzyk pozytywnej energii na dalsze miesiące pracy. Wygrana sprawiła, że Real odrobił do prowadzącej w tabeli Barcelony trzy punkty i zamiast dziesięciu traci siedem. Tytuł mistrzowski jest jednak wciąż daleko. Katalończycy zakończyli tymczasem serię 39 meczów bez porażki w oficjalnych spotkaniach we wszystkich rozgrywkach.


Konferencja na temat roli trenerów sportowców we współczesnym społeczeństwie \nKonferencja na temat roli trenerów sportowców we współczesnym społeczeństwie\nPiotr Marek reprezentował Instytut Sportu-PIB na konferencji otwierającej okres Estońskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. Tematem przewodnim spotkania była rola trenerów sportu w społeczeństwie. Do Tallina zjechali przedstawiciele 29 państw. W konferencji udział wzięło blisko 200 osób. W śród zaproszonych gości byli przedstawiciele ministerstw, dyrektorzy ds. sportu państw członkowskich UE.\nRola trenerów w społeczeństwie szybko się zmienia. Dzisiaj trener nie jest już uważany jedynie za nauczyciela techniki właściwej dla danego sportu, a raczej jako nauczyciel wartości i umiejętności przyczyniający się do wspierania rozwoju osobowości i spójności społecznej w szerokiej perspektywie tego znaczenia. „Trenerzy są sercem sportu” – takie stwierdzenie padało z ust kolejnych prelegentów zaproszonych do Tallina, którzy omawiali różne aspekty pracy trenera, podkreślając ich odpowiedzialność za kształtowanie postaw i sumienności w społeczeństwie. Tematyka poruszana podczas konferencji obejmowała rolę trenerów w różnych aspektach ich pracy. Od treningu sportowców wyczynowych - gdzie istotą jest wynik i zajęte miejsce podczas zawodów - do specyfiki zawodu trenera i znaczenia edukacji poprzez sport, szczególnie ważnej w pracy z dziećmi. Istota edukacji trenerów to temat, który stanowił centralną oś większości prezentacji. Prelegenci zwracali uwagę na specyficzne aspekty edukacji począwszy od uznania zawodu, nadawania kwalifikacji, aż do systemów potwierdzających uznanie danej kwalifikacji trenerskiej.\nKonferencję otworzył Minister Kultury i Sportu Estonii, pan Indrek Saar. W swoim wystąpieniu powitał wszystkich gości oraz podkreślił, że istota wychowania nowego pokolenia powiązana jest z próbą określenia roli trenerów w dzisiejszych czasach. Nowy rozdział w strategii generalnej dyrekcji UE zajmują sprawy sportu. Oznacza to zwrócenie uwagi na istotną funkcję trenera, która wyraża się w kształtowaniu nowych pokoleń obywateli w oparciu o poszanowanie zasad fair-play i kształtowaniu pozytywnych i pożądanych nawyków wśród podopiecznych. To również szansa na nowe projekty w kontekście edukacji trenerów, które mogą być finansowane z europejskich funduszy.\nTrener to ktoś, kto zabiera daną osobę z punktu w którym teraz jest o punktu, w którym chce być. Obecnie trener odgrywa większą rolę w społeczeństwie niż jeszcze kilka lat temu, trener to architekt społeczeństwa. Rządy, krajowe i międzynarodowe organizacje powinny inwestować w edukację tej grupy pracowników. Szacuje się, że 9 mln osób w całej Unii Europejskiej zajmuje się trenowaniem innych osób.\nJeden z prelegentów, Roy Hodgson, były trener reprezentacji Anglii w piłce nożnej, w swoim wystąpieniu odniósł się do swoich wieloletnich doświadczeń zawodowych. Na wstępie podkreślił, że trener poddawany jest niemożliwej presji ze strony mediów, zawodników, pracodawców. Trener definiuje dyscyplinę i sposób trenowania. Uczy jak wygrywać i jak przegrywać. Oczywiście nikt nie chce przegrywać, jednak jest to nieodłączna część życia sportowego. Trener jest odpowiedzialny za życie społeczne swoich zawodników. W swojej pracy często był świadkiem jak dziecko z płaczem schodziło z boiska poddawane presji ze strony rodziców, ale i trenerów. To niedopuszczalna praktyka – powiedział Roy. Sport musi być rozrywką oparta na entuzjazmie i energii do pracy. Zawodnik i trener pracują na to samo - wynik i uznanie. Misją pracy trenera jest zabawa i kształtowanie samodyscypliny. Trener jest gdzieś umiejscowiony na skali pomiędzy smutkiem i radością. Priorytetem jest to co musi robić, zawsze musi wiedzieć co chce powiedzieć, co chce osiągnąć. Często trenerzy nie zdają sobie sprawy z tego jak są ważni. Kolejne lata będą poświęcone zmianom w postrzeganiu pracy trenera a ich znaczenie będzie nadal rosło.


2011.11.22 / Adam Dąbrowski\nMija miesiąc, od kiedy w samym sercu Londynu, pod katedrą św. Pawła wyrosło miasteczko namiotowe brytyjskich oburzonych. Jak żyje się jego mieszkańcom i o co właściwie im chodzi.\nTo opowieść o dwóch miastach. Z jednej strony – stare, dostojne City, pełne drogich samochodów, zadartych nosów bankierów w swoich drogich grarniturach i niedostępnych, zimnych bundyków giełdy czy banków inwestycyjnych. Nieznośnie ruchliwe i zatłoczone podczas tygodnia, niemal zupełnie zamierające podczas weekendów, gdy giełdy odpoczywają, bankowcy też.\nZ drugiej strony zdecydowanie młodsze miasto – liczące niewiele ponad miesiąc. Zamiast wyniosłych kamienic są tu poszarpane namioty. Zamiast ludzi w dobrze skrojonych garniturach – lewicujący ideowcy z całego świata. Tempo życia spacerowe. Nikomu się nie śpieszy. Oba miasta dzieli szerokość chodnika . Ale czy mogą istnieć koło siebie?\nBiblioteka, apteka i uniwersytet\nDwunasta w południe, zaskakująco jak na listopad ciepły dzień. Na wieży katerdy św. Pawła zazynają bić dzwony. Zasady w miasteczku są jasne: nie wolno przeszkadzać wiernym modlącym się w kościele. Porozklejane po całej okolicy ogłoszenia zakazują grania na instrumentach i używania megafonów, które zakłóciłyby południową modlitwę. Rzeczywiście – obywatele Miasta Oburzonych stosują się do tych wytycznych. Dopiero w parę minut po tym, jak dzwony ucichną, wszystko wraca do normy, a osada zaczyna pulsować życiem. Prowizoryczna kuchnia rozdaje jedzenie, a pod przenośnymi toaletami ustawiają się kolejki. Rzecznik prasowy udziela wywiadu hiszpańśkiej telewizji. Kilku ludzi przechadza się po miejscowej – bardzo rewolucyjnej – bibliotece. Jest nawet apteka rozdająca witaminę C. Za darmo – nawet dla bankierów – głosi szyld. Do jednego z namiotów doczepiona jest tabliczka z napisem Uniwersytet. W planie wykład o samodoskonaleniu. Wkrótce koncert zagra tu lokalny singer-songwriter. Gatunek: folk, teksty: zaangażowane, instrument: prowizoryczne banjo zrobione ze znalezionych w okolicy odpadów.\n– Jestem tu od niespełna doby, ale już bardzo mi się podoba. To bardzo przyjazdny tłum – mówi Luke, którzy przyjechał do Londynu aż z Edynburga. – Ludzie zebrali się tutaj, by protestować pokojowo. Nie sądzą, by puszczenie okolicy z dymem przyczyniło się do czegoś dobrego.\nO tej porze Londyn wypełniają tłumy przechodniów. Pogoda dopisuje, więc wielu zatrzymuje się i z ciekawością zagląda do namiotów. Nierzadko wymieniają parę słów z koczownikami.\n– Spotykamy się z niesamowitą życzliwością. Nikt jeszcze nie przyszedł tu i nie powiedział nam: spadajcie. Wręcz przeciwnie. Tylko dziś podeszło do mnie troje przechodniów. Wszyscy mówili: – Słuchajcie, macie rację. Coś jest nie tak z tym światem. Trzeba wreszcie o tym porozmawiać – opowiada Luke.\n– Przychodzą bardzo różni ludzie. Ale jakoś nigdy nie wpadł żaden bankier – śmieje się Michael, na co dzień pracujący za barem w zachodnim Londynie. W chwilę później poważnieje: – Trochę szkoda, bo na pewno z wieloma z tymi ludźmi da się porozmawiać. Jestem pewien, że niejeden podziela choć trochę nasz punkt widzenia.\n– Ale jaki właściwie jest ten punkt widzenia? Większość namiotowców mówi o bankierach, chciwości i niesprawiedliwym rozkładzie obciążeń, jakie niesie kryzys. Tylko co na to poradzić? – Rosa zaczyna od mocnego akordu.\n– Dlaczego większość ludzi ma płacić za kryzys wywołany przez bankierów? Czy banki pomagają nam? Nie, wciaż wypłacają sobie gigantyczne premie!\nRosa jest przekonana, że brytyjski rząd traktuje swoich obywateli niesprawiedliwie: – Rządzący z zapałem kontrolują ludzi pobierających zasiłki i takich, którzy są samozatrudnieni, mimo że ich dochody są minimalne. Dlaczego więc nie ścigają z podobną determinacją wielkich koncernów odmawiających płacenia podatków? Przecież to pokryłoby nasze zadłużenie!\nW chwilę później Rosa robi jednak krok do tyłu. – Słuchaj – mówi mi – nie jestem ekonomistką. Nie mam pojęcia, jak taki alternatywny porządek miałby wyglądać. Ale coś trzeba zrobić.\n– Nie mamy gotowych odpowiedzi. Nikt nie ma. Chodzi o to, by wreszcie przedyskutować wszystko to, co jest nie tak – dodaje Luke.\nDziedziniec katedry wypełniają kolorowe ptaki. Luke mówi, że jego główną pasją jest ochrona środowiska. Ktoś inny był w stanie w jakiś sposób połączyć ze sobą niechęć do bankierów, chęć obalenia kapitalizmu i konflikt izraelsko-palestyński. Pewnie dlatego niektórzy przechodnie się niecierpliwią. – To dziecinada. Zachowują się jak maluchy rzucające łopatką w piaskownicy. Żeby świat był sprawiedliwszy nie wystarczy rozbić parę namiotów i ogłosić: dalej się nie bawimy – mówi „Nowemu Czasowi” John, elegancki, starszy pan z nienagannym angielskim akcentem, który przechodzi koło St Pauls codziennie w drodze na lunch. I dorzuca, że coraz częściej musi zatykać nos. Wprawdzie na miejscu jest kilka przenośnych toalet, ale pryszniców brak.\nJak łatwo się domyślić, protestujących nie darzy też sympatią prawicowy tabloid „Daily Mail”. „Ludzie z katedry powinni być stanowczy wobec tego ogłupiałego motłochu” – pisze, w raczej mało koncyliacyjnym tonie, komentator dziennika Chris Moncrieff. „Trzeba było Luftwaffe, by zamknąć świątynię i to też tylko na krótko. Nie powinno się pozwalać, by demonstranci sprawili, że drzwi trzeba zaryglować jeszcze raz” – denerwuje się Moncrieff i pyta bezkompromisowo, czy przypadkiem pieniądze na przenośne toalety nie pochodzą z naszych podatków?\nTroszkę inaczej widzą całą sprawę wysoko postawieni duchowni z samej katedy. Fraser Dyer i dziekan Graeme Knowles podali się do dymisji po tym, jak wśród księży zarządzających kościołem powstał spór o to, jak podejść do protestujących. Wygrała opcja siłowa. „Ostatnie dwa tygodnie było dla nas okresem próby. Szybko zaczynałem rozumieć, że w obliczu krytyki katedry, jaka płynie z mediów i od opinii publicznej mojej pozycji nie da się utrzymać” – napisał w oświadczeniu dziekan. Fraser dodał, że nie mógł zaakceptować, że jego kościół może posunąć się do usuwania ludzi spod katerdy przy użyciu siły. Reszta duchownych szybko zresztą pożałowała tej decyzji.\nA co o protestujących myślą brytyjscy politycy? Jedno jest pewne: zdają sobie oni sprawę, że niezadowolnie społeczne jest na tyle duże, że w kwestii Oburzonych trzeba być delikatnym. Przywódca prawicy David Cameron nie kryje jednak swego sceptycyzmu. – W naszym kraju prawo do protestowania jest, rzecz jasna, czymś fundamentalnym. Ale ustawianie miasteczka namiotowego na środku miasta nie wydaje mi się bardzo konstruktywne. Nie odmawiam nikomu prawa do niego, ale nie sądzę, by ludzie mogli stawiać namioty na każdym kroku. Dotyczy to też zresztą skweru przed parlamentem. Może to dziwne, ale uważam, że demonstrować powinno się na stojąco, a nie na leżąco – oświadczył w Izbie Gmin premier.\nZa to szef opozycji Ed Milliband w rozmowie z BBC puszcza do protestujących oko. – Politycy muszą wreszcie zrozumieć, że wprawdzie pod katedrą jest kilkaset osób, ale milony innych myślą sobie: cóż, ja nie posunąłbym się do rozbicia namiotu, ale ich mieszkańcy mówią o kwestiach, które są realnymi problemami.\nOstrożnemu flirtowi Millibanda z Oburzonymi nie ma się co dziwić. Na podobnej zasadzie działa dziś amerykańska Partia Demokratyczna, która bardzo pragnie podłączyć się pod Ruch Okupacji Wall Street, traktując go jako przeciwwagę dla prawicowej Tea Party. Lider Labour Party musi jednak lawirować ostrożnie, by nie zrazić do siebie centrystów, zarówno wśród członków swej partii, jak i wsród elektoratu. Dlatego zdecydowanie odcina się od co bardziej radykalnych demonstrantów, którym marzy się obalenie kapitalizmu.\nJest jednak ktoś, kto wierzy, że oba światy da się pogodzić. To Ken Costa, absolwent filozofii, który po studiach pracował jako bankier. Stały bywalec City i zagorzały chrześcijanin walczący o sprawiedliwszą globalną gospodarkę. Jak mówi brytyjskiemu radiu publicznemu, bankierzy mają sporo za uszami. – Rozczłonkowaliśmy człowieka, wmawiając mu, że jest tylko homo economicus, nastawionym na zysk. Efektem był wielki stres i decyzje podejmowane bez jakiejkolwiek wiedzy. Odeszliśmy od tego, o czym wielokrotnie wspominał sam premier: od moralnych ram, jakie kapitalizm musi posiadać – oświadczył w rozmowie z BBC 4.\nCosta stoi na czele utworzonej w zeszłym tygodniu grupy zrzeszającej bankierów i ludzi Kościoła. Jej cel? Sprawić, by kapitalizm odzyskał ludzką twarz. Costa nie ma jednak złudzeń: tak naprawdę światy bankierów i namiotowców dzieli dziś o wiele więcej niż szerokość chodnika.\nczas na relaks co się dzieje takie czasy Powieść WYSPA Fawley Court co się dzieje? english page tragedia smoleńska aktualności arteria rozmowa Listy do redakcji sport felieton czas na wyspie londyn reprezentacja podróże artyści kultura\nPolsport |??????????? ????????? | nitonakrętki nierdzewne | botox gdańsk | transport węgiel Żory | giętarka do rur i profili\naufbereitung Riedenburg | blachowkręty nierdzewne | szkolenia bhp sandomierz | angielski prywatnie Katowice | wizerunek w biznesie śląsk


Rekreacyjny park w stolicy innowacji - wiocha.pl absurd 804719\ndarecki24 12-12-02, 22:27 Zgłoś\nDodano: 2012-12-02, 22:27:59 przez: darecki24\nA może kiedyś będzie dalszy ciąg? Gdzieś musieli skończyć. Jest chodnik - źle. Nie ma chodnika - źle. Jest ławka - źle. Nie ma ławki - źle. Co za pier****ony naród...\nBrakuje tylko słowiańskiego dywanu\nTeraz to tylko fontanne wybudowac, zrobic oswietlenie i czekac az krzaki i drzewa urosna.\nAle w sumie to ładny ten chodnik:)\nTo park ufundowany przez prezydenta warszawy !!!!! ha ha ha


Olga Matuszewska - Dancehall sp. z o.o. - lewica.pl\nOlga Matuszewska: Dancehall sp. z o.o.\nModa na dancehall, znana także w Polsce, jest niewątpliwie jednym z najważniejszych towarów eksportowych współczesnej Jamajki. Być może ustępuje jedynie seksturystyce. I podobnie jak ona jest dobrym kluczem do zrozumienia kulturowej, społecznej i ekonomicznej kondycji postniewolniczych Karaibów.\nCzy można sobie wyobrazić kraj, w którym dla mieszkańców nie ma różnicy między Niemcem, Rosjaninem i Polakiem, a nawet Żydem? Czy to raj? Nie – to po prostu Karaiby.\n„Mieszkańcy Karaibów nie widzą różnicy między Europejczykami. Nie dlatego, że widzą w nich braci, dzieci tego samego Boga, tylko dlatego, że tamci pochodzą z tak daleka, że te podziały ich nie obchodzą. Wszyscy przybysze należą do jednego narodu – narodu Białych" – wyjaśnia mi Karol, rastaman i organizator imprez reggae w Polsce, częsty bywalec Jamajki. Foreign – tak Jamajczycy określają zagranicę, nie wdając się w szczegóły.\nAyako, japońska fanka dancehallu (a Japończycy też klasyfikowani są jako Biali) co roku spędzająca po parę miesięcy na Jamajce, ironizuje: „Jeżeli kiedyś zastawiałaś się, jak może wyglądać maszyna, która jest połączeniem bankomatu i człowieka, to spójrz w lustro". „Od momentu wyjścia z lotniska tym właśnie jesteś" – wtóruje jej Chucko, znana w Japonii tancerka dancehallu.\nChoć masz dredy lub warkoczyki, czerwono-żółto-zieloną czapkę, koszulkę z Bobem Marleyem, palisz jointa i ogólnie masz wrażenie, że zlewasz się z tłumem, dla miejscowych twoja biała lub żółta skóra oznacza pieniądze. Stajesz się zatem przedmiotem działań zmierzających do przechytrzenia cię. Takie strategie oporu mają wśród społeczeństwa jamajskiego długą i ciekawą tradycję.\nBogaci naszym bogactwem\nRoczna liczba turystów na Jamajce pokrywa się z liczbą mieszkańców wyspy. Nie zmienia to jednak faktu, że jest to, obok Haiti, gdzie turystyka jest szczątkowa, jeden z najbiedniejszych krajów na Karaibach. Noc w hotelu kosztuje mniej więcej 150 dolarów, podczas gdy przeciętny Jamajczyk zarabia 80 dolarów tygodniowo. Jego dzienne wydatki na jedzenie i transport (na Jamajce dzieci do szkoły muszą jeździć taksówką, bo nie ma autobusów szkolnych) to ok. 30 dolarów dziennie. Nie mogąc znaleźć uczciwej drogi zarabiania pieniędzy, Jamajczycy wynaleźli drogi okrętne – vending (sprzedawanie czego się da), mniej uczciwy hustling (krętactwo, nabieranie) oraz zupełnie nieuczciwy scum (wyłudzanie pieniędzy). No i oczywiście handel marihuaną.\n„Nie przepuszczamy im, bo są bogaci naszym bogactwem" – wyjaśnia Keisha, która sprzedaje na ulicy zupę z fasoli. Trisha, handlująca proszkiem do prania i owocami mango na zatłoczonej ulicy Monetgo Bay, dodaje: „Biali zawsze nas okradali i bogacili się naszym kosztem. Dla nich mamy wyższe ceny". To nieformalne reparacje ustanawiane przez ulicę.\nRadykalny historyk i pionier Africana Studies, John Henrik Clarke pisze w książce Columbus and the Afrikan Holocaust: „Bogactwo, a co za tym idzie wysoki poziom życia, jakim cieszy się dziś Ameryka, mają swój początek w 1492 r. Niewolnictwo i handel niewolnikami były pierwszą na świecie międzynarodową inwestycją kapitału. Wielu Europejczyków doszło do bogactwa inwestując w statki i towary z Afryki". Źródło bogactwa dzisiejszych turystów zakorzenione jest, jak przypomina, w działalności rabunkowej ich przodków.\nKeisha, która prowadzi kiosk z jedzeniem i podstawową chemią gospodarczą, jakich pełno jest w każdym garisonie (nieturystycznej części miasta pełnej domów stłoczonych jak w koszarach) Montego Bay tłumaczy dalej: „Te dzieci proszą ciebie, turystkę, o coś do picia oraz przekąski, ponieważ wiedzą, że ich rodzice na to nie mają. W naszym garisonie wiele osób żyje za ok. 100 jamajskich dolarów tygodniowo". 100 dolarów to równowartość... 3 złotych. A koszty życia są tam wyższe niż w Polsce.\nJamajka powstała jako plantacja utworzona przez Europejczyków. Oficjalnie kolonią Wielkiej Brytanii była od 1655 r., wcześniej należała do Hiszpanii. Podobną historię ma Haiti. Te sztuczne państwa powstały w celach handlowych – w przypadku Jamajki było to dostarczanie cukru do Wielkiej Brytanii, w przypadku Haiti cukru i kawy do Francji. Rdzenni mieszkańcy karaibskich wysp, Indianie Taino, zostali albo zabici bezpośrednio, albo zdziesiątkowani przez choroby przywiezione przez białych ludzi, tak że w 1600 r. nie pozostał już ani jeden.\nDo pracy na Jamajkę przywożono niewolników z Afryki Zachodniej, oni i ich potomkowie bez wynagrodzenia przy produkcji trzciny cukrowej pracowali przez ponad 200 lat. Epoka wielkich plantacji skończyła się około połowy XIX w. wraz ze zniesieniem na Karaibach niewolnictwa w roku 1834 i spadkiem cen cukru. W 1865 r. wybuchła na wyspie rebelia w Morant Bay, dowodzona przez Paula Bogla (od którego swój pseudonim wziął słynny tancerz dancehall), podczas której byli już niewolnicy domagali się prawa do głosowania i poprawy warunków życia. Obserwując spadek dochodów i zagrożenie przywilejów, Anglicy zaczęli powoli wracać do Wielkiej Brytanii. Na miejscu została niewielka grupa reprezentantów Korony. Głównym źródłem dochodu Jamajki zaczęła być się turystyka. W końcu na wyspie zostali prawie sami potomkowie byłych niewolników, dziś stanowią blisko 97% ludności. Mimo to jeszcze w roku 1976 na Miss Jamajki obrano Białą, Cindy Breakspeare. Jako Miss Jamaica została wtedy wybrana Miss Świata.\nPostawa wobec obcych jest wypadkową pamięci krzywd wpisanej w karaibską tożsamość i dzisiejszej sytuacji ekonomicznej. „Nikt nigdy nie podziękował nam za to, co dla niego zrobiliśmy, więc nie jesteśmy do niczego zobligowani. Nikomu nie jesteśmy nic winni. Każdy, kto przyjechał do nas, zabierał więcej niż przywiózł. Afryka była otwarta dla wszystkich ludzi, którzy przyjeżdżali. Z nikim nie walczyliśmy. Przyjechali jako goście, a stali się najeźdźcami i handlarzami niewolników" – rekonstruuje karaibski sposób myślenia cytowany już John Henrik Clarke.\nWakacje w tropikach – nowe trendy\nPrzepaść ekonomiczna między turystą a miejscowym jest wpisana w DNA wyspy. Jak pisze Mimi Sheller w książce Konsumując Karaiby: „Współczesne nierówności między tymi dwoma regionami – bogatą Północą i biednym Południem – są dziedziczone wedle miejsca zamieszkania". Główne źródła gospodarki jamajskiej to właśnie strefy ekonomiczne wolne od podatku i turystyka.\nMaterialistyczne podejście miejscowych do przedstawicieli „bogatej Północy" zupełnie tych ostatnich nie zraża. Ci, co przyjeżdżają do kurortów, nie mają styczności z tubylcami, ci poza kurortem przyjmują wyspę „z dobrodziejstwem inwentarza". Jamajka to dla Amerykanina podobna destynacja urlopowa jak Hawaje czy Bermudy: słońce, morze, piękna plaża, palmy. Jamajka to kolejna rajska wyspa z eleganckimi hotelami. Otoczonymi dzielnicami biedy, tak jak okolica turystycznej Hip Strip w Montego Bay.\nTrendy w turystyce, jak w modzie, zmieniają się jednak. Prócz klasycznej turystyki zamkniętego resortu, rozwija się nowoczesna turystyka kontestująca resort i celebrująca Jamajkę spoza resortu, bez spa i leżaków na brzegu basenów. Turystyka do serca jamajskiej dzielnicy biedy. Bo hotele i restauracje w Negril czy Montego Bay należą do Amerykanów, ale do obywateli Jamajki należy ulica.\nMieszkańcom Jamajki zawsze towarzyszyła muzyka. Przez lata katorżniczej pracy taniec do muzyki granej na bębnach był jednym z niewielu obszarów wolności Afrykanów. Aby podtrzymać swoją tożsamość, niewolnicy starali się kultywować to, co pamiętali z rodzinnych stron. Podstawę kuchni jamajskiej, czyli ackee, okru, jam, peper i fasolę, przemycano na statkach z Afryki. Nadal rozwijała się muzyka nabierając wyjątkowego kreolskiego charakteru: mento, calypso, ska, rockabilly, reggae… Trish, Dancehall Queen z jednego z garisonów Spanish Town, uważa, że muzyka zawsze pomagała Jamajczykom wybić się ponad swoją kondycję: „With music we raise above".\nTaką strategię kulturowego oporu przyjęli też Haitańczycy. Ich państwo ma podobną historię związaną z niewolnictwem. Niepodległość od Francji uzyskało w 1804 r., ale aż do lat 40. XX w. było od Francji zależne. Haitańczycy, jako formę kulturowego oporu wobec supremacji kolonizatora, wytworzyli voodoo – synkretyczne połączenie wierzeń Zachodniej Afryki i katolicyzmu.\nW połowie lat 80. XX w., w miejskich gettach Jamajki, pojawił się dancehall. Szybko stał się muzyką ludu, towarzyszącą drobnym handlarzom, taksówkarzom i sprzedawcom owoców, dudnił z głośników rozstawianych wszędzie soundsystemów. Obecnie wypełnia całą rubrykę działu „rozrywka" jamajskch gazet. Urodziny gwiazd dancehallu, a także ich dzieci, są relacjonowane w lokalnych mediach, takich jak Star czy Gleaner. Tancerka dancehallu, Rene Six Thirty, która wymyśliła nowy sposób potrząsania pośladkami – puppyt tail, przypominający machanie ogonem małego pieska – została zaproszona do telewizji śniadaniowej. Nawet wieczór wyborczy rządzącej partii PNP prowadzony był przez znanego selektora, który przerywał wypowiedzi polityków utworami dancehallowymi. Dziennikarka relacjonowała wydarzenie słowami: „Jako ludzie, w ciałach których pulsuje muzyka, wolimy się dobrze bawić, czując pozytywne wibracje niż słuchać nudnych elaboratów".\nWkrótce Jamajska kreatywność znalazła wielbicieli w odległych rejonach świata. Zmiana kulturowa mogłaby się zamienić w polityczną, jednak to, co zostanie wprzęgnięte w machinę konsumpcji, traci wywrotowy charakter.\nW swojej książce Mimi Sheller opisuje proces symbolicznej konsumpcji dóbr wytwarzanych w tym regionie – od eksportowanych stamtąd owoców, usług i ludzi, po produkcję kulturalną, a nawet wiedzę o Karaibach w postaci zakładanych na Zachodzie licznych instytutów i studiów karaibskich. Społeczeństwo „spektaklu" wchłonęło subwersywne i krytyczne praktyki społeczne. Dancehall stał się jeszcze jedną pozycją w katalogu „stylów życia", zdobywając szczególnie dużo fanów w Europie i upajającej się wszelką osobliwością Japonii.\nW gettach bez zmian\nJak to się stało, że ten malutki naród, którego populacja to jedynie 2,7 mln mieszkańców, nie licząc kolejnego miliona, który wyemigrował do USA i Wielkiej Brytanii, wytworzył tak nośną kulturę?\nMasowa popularność jamajskiej muzyki rozpoczęła się od Boba Marleya, chłopaka, który dorastał w Trench Town, dzielnicy slumsów w Kingston. W połowie lat 70. frekwencyjnie koncerty Marleya z The Wailers przebijały występy Rolling Stonesów. Świat oszalał na punkcie reggae. I na punkcie Jamajki, każdy tamtejszy produkt muzyczny otrzymywał certyfikat jakości. Do dziś ten „brand" napędza PR Jamajki, choć zmieniają się promowane nim „towary".\nDancehall wyparł reggae po śmierci Marleya w 1981 r. Nadejście nowej ery zwiastowały soundsystemy, od których dudniły wywodzące się z klasycznego reggae riddimy. Tancerz Gerard Levy z getta w Kingston, zanim został zastrzelony w 2005 r., opracował wiele kroków, które dały początek technice tanecznej dancehallu. Gatunek ten otrzymał w spadku po reggae powszechne przekonanie, że wszystko, co jamajskie ma pozytywne wibracje i łączy ludzi. Jednak getta, z którego wywodzi się ta kultura, do bezpiecznych miejsc z pewnością nie należą. To kryminogenne dzielnice biedy, w dancehallowych piosenkach nazywane gaza, od palestyńskiej Strefy Gazy.\nGangi na Jamajce to zjawisko rozwijające się od lat 70., kiedy to wyłoniły się z bojówek dwóch zwaśnionych jamajskich partii politycznych – PNP (ang. People’s National Party, Ludowa Partia Narodowa) oraz JLP (ang. Jamaica Labour Party, Jamajska Partia Pracy). Dzisiaj grupy przestępcze zajmują się głównie handlem narkotykami i bronią. Tylko w 2007 r. wg statystyk policyjnych 272 osoby zostały śmiertelnie postrzelone przez policjantów, a ogółem odnotowano 1,5 tys. morderstw. Ekstradycja do USA Christophera Coke’a, „Dudusa", poszukiwanego w USA jamajskiego gangstera, kosztowała życie 73 osoby z Tivoli Garden, które zginęły w starciach z policją. „Dudus" był gangsterem, ale także współczesnym mecenasem spauperyzowanej społeczności Tivoli Garden, która na pomoc państwa nie mogła liczyć. „Biedni mieszkańcy jamajskich miast płacą własnym życiem za kryzys bezpieczeństwa publicznego" – stwierdza w raporcie dla Amnesty International aktywistka, Fernanda Doz Costa.\nSpadek po niewolnictwie\nZdaniem psychoterapeutki, dr Joy DeGruy Leary, przemoc w społecznościach afrykańskiej diaspory jest zaburzeniem związanym ze stresem pourazowym po sytuacji zniewolenia, która trwała ponad 300 lat. Przeszłość pozostawiła trwały uraz w zbiorowej tożsamości, który przekazywany jest z pokolenia na pokolenie.\nW książce Christoper Columbus and the Afrikan Holocaust John Henrik Clarke pisze: „Afrykanie zostali całkowicie zdehumanizowani w umysłach Europejczyków, którzy uważali, że Afrykanie nie dostępują Łaski Bożej. Afrykanie byli żywymi towarami w systemie, który dał początki nowoczesnemu kapitalizmowi". Clarke wyjaśnia także, że to już w fortach, z których zniewoleni Afrykanie przewożeni byli statkami na drugą półkulę, zaczął się „proces fizycznego i mentalnego zwyrodnienia, bastardization" u ludzi, którym została odebrana godność.\nChoć minęły setki lat, okres niewolnictwa nie został nigdy ostatecznie rozliczony i upamiętniony. Częścią procesu zdrowienia byłaby kwestia reparacji, niewygodna dla Wielkiej Brytanii i innych państw europejskich, które wzbogaciły się na pracy niewolników z Afryki. Byłaby to forma upodmiotowienia społeczeństwa, którego darmowa praca na plantacjach stała się przecież źródłem rozwoju gospodarczego Północy. Także trauma zniewolenia nie została do końca przepracowana. Kwestia ta została wyparta ze zbiorowej pamięci na Karaibach jak abiekt, o którym nie chce się wspominać, ale który powraca w licznych symptomach. Do zaburzeń wynikłych z historycznej traumy psychologowie zaliczają: niskie poczucie własnej wartości, wybuchy gniewu, poczucie bezradności, zależność od innych, poczucie braku sprawczości i brak wizji przyszłości.\nDlatego taniec dancehall jest jak ludzie z getta, z którego pochodzi – agresywny, twardy, gloryfikujący siłę. Silnie określony gender rysuje jasny podział między płciami: jest twardy macho i superostra laska. Żadnego „mięczactwa". Jamajczycy stworzyli także własny ideał kobiecej urody, daleki od typu współczesnych top-modelek. Celebracja ciała jamajskiej kobiety była buntem wobec europocentrycznej presji żeńskiego wiktoriańskiego ideału. W subwersywny sposób owa slackness, wulgarna seksualność, wyraża kobietę z jamajskiej klasy niższej i jednocześnie jej seksualność, tak, jak język patwa (tzw. broken english) wyraża społeczeństwo.\nMęskie kroki są wojownicze, nawiązują do strzelania, walki. Kobiece są seksowne i wyzywające. Dziś także tzw. „uptown girls" z Europy i Japonii pragną poruszać biodrami jak dziewczyny z jamajskiego getta. Jeszcze w 1829 r. brytyjski misjonarz pisał w swoim pamiętniku: „17 października. Widzieliśmy wielu czarnych (Negros) z Haynesfield, którzy przechodzili obok naszych domów idąc na tańce, co było dla nas bolesnym widokiem", „25 października. To było przykre zadanie, ale musieliśmy wykluczyć 6 osób z kongregacji, ponieważ uczestniczyły w wyżej wymienionych tańcach". Teraz to, co wcześniej uznane za prymitywne i zagrażające, stało się pożądane.\nPacyfikacja przez inkorporację do systemu\nCharakterystyczne dla naszej popkultury jest to, że w jej obrębie zjawiska rozwijają się niezależnie od swoich historycznych i społecznych korzeni. Biała gwiazda rap, Iggy Azalea, ma więc nie tylko silikonowe pośladki, ale też bardzo drogie teledyski i promocję, o jakiej czarne raperki z Brooklynu mogą tylko pomarzyć.\nPodobnie jak pochodzący z Polinezji surfing stał się popularnym sportem kojarzącym się z kalifornijskimi blondynami, tak i oderwany od kontekstu społecznego dancehall, może być tylko hobby lub dziedziną sportu. Można go nawet wykupić jako usługę w klubach fitness – bez zagłębiania się w historię i polityczność tego zjawiska.\nA historia jamajska to pasmo wystąpień niewolników przeciw brytyjskiemu kolonizatorowi. Od wojen i powstań Maronów w XVIII w., przez Christmas Rebellion i Morant Bay Rebellion w wieku XIX, po rastafarianizm, z antyapartheidowym przesłaniem „one love". Kiedy powstania kończyły się fiaskiem i jarzmo niewolnictwa, a potem kolonializmu, okazało się nie do zrzucenia, ostatnim orężem stawała się kultura. Jak mawiają Jamajczycy: „Nigdy nie opuszczamy głowy, bo jesteśmy wyjątkowi, jesteśmy ponad to" (we waay up and we go stay up, up deh we ting deh). Udowadniają to ciągle w tańcu, muzyce i sporcie.\nBob Marley nie był wykształconym człowiekiem, ale miał świadomość postkolonialną, inspirował się z ideą czarnego mesjanizmu i naukami panafrykanisty, Marcusa Garveya, dlatego jego muzyka niosła emancypacyjny przekaz. Stand up for your rights miał na ustach cały świat walczący z kolonializmem. Międzynarodowa kariera Boba Marleya i The Wailers nic jednak nie zmieniła w Trench Town – dziś jest tam nawet gorzej niż było w latach 70. Podobnie sukces dancehallu nie poprawił sytuacji w gettach Portmore, Kingston czy Spanish Town. Czołówka artystów dancehallowych może sobie pozwolić na przyzwoite domy. Inni tancerze nadal żyją w getcie. Kto więc na tym światowym sukcesie zarabia?\nNa dancehallu zarabiają trochę, ale niewiele – znani wykonawcy, agenci i promotorzy i studia tańca. Głównym beneficjentem jest jednak amerykański przemysł rozrywkowy. O popularności black culture pisze się często w kontekście „kulturowego przywłaszczenia", bo zainteresowanie daną kulturą nie oznacza wcale okazywania szacunku dla jej twórców.\nNa jednym ze swoich koncertów Bob Marley zdziwił się, że publiczność składa się z samych białych widzów. Dancehall jest kontynuacją takiej „Afryki dla białych". Luksusowy Hotel „Demarco" na Hip Strip w Montego Bay wykorzystuje świetnie stylistykę Rasta do ściągania turystów. Gałąź turystyki, odkrywająca „prawdziwą Jamajkę", rozwija się równie dobrze.\nCo parę miesięcy na wyspę przyjeżdża grupa tancerek z Europy – głównie ze Szwecji, Danii, Niemiec, Włoch i Francji, ale także z Polski. Koszt przelotu to co najmniej 1 tys. euro, tygodniowo wydaje się drugie tyle, więc miesięczny pobyt na Jamajce to 4 tys. euro, nie licząc noclegu. Do tego dochodzą zajęcia z miejscowymi instruktorami – ok. 30 euro za godzinę. Trzeba też nabyć „imprezowe łaszki". Miesięczny wyjazd, tak żeby nie oszczędzać na jedzeniu i brać aktywny udział w dancehallowym życiu, czyli codziennych imprezach, to koszt ok. 32 tys. zł. Cena dwutygodniowego pobytu w pięciogwiazdkowym hotelu all inclusive w Montego Bay to 7-8 tys. zł, czyli o połowę taniej. Absurd? Może jeden z absurdów ponowoczesności – turystka „nieturystyczna", omijająca z daleka czartery, kurorty i zamknięte plaże, jest znacznie droższa niż ta komercyjna.\nTymczasem codzienność jamajskiego tancerza jest bardzo ciężka. Jamajka zaliczana jest do tzw. „krajów rozwijających się". 19% Jamajczyków żyje poniżej granicy ubóstwa, określonej w 2003 r. wg CIA World Factbook. W Whitfield Town, które jest jedną z najbiedniejszych miejscowości w okręgu Kingston Metropolitan Region, ponad 80% gospodarstw domowych nie ma dostępu do urządzeń sanitarnych, a 60% do bieżącej wody. Tancerze muszą płacić za wejście na imprezy, na których promują się, prezentując nowe kroki. Street party odbywa się w Kingston i Spanish Town codziennie, a każde wyjście wymaga nowej stylizacji. Często zjawiają się na imprezach głodni. Kontakt z turystami, którzy „mają wszystko" wzmaga tylko ten głód, ale też jest nadzieją na poprawę losu.\nVybz Kartel opisuje codzienne zmagania o przetrwanie w piosence pt. Money mi a look a weh yo deh?: „Pieniądze, szukam was, gdzie jesteście? / Bóg wie, jak potrzebuję wizy / Na Jamajce jest ciężko, w USA jest łatwiej / Angielskie funty zarabiane w zimnie […] / Ludzie na Jamajce to mistrzowie przetrwania / możesz być ulicznym sprzedawcą albo kierowcą taksówki / Kiedy nie mogę znaleźć pracy czuję się skrzywdzony […] / społeczeństwo, pomagajmy sobie, sytuacja się pogarsza / Babilon wysyła młodych na cmentarz".\nWiększość Jamajczyków nigdy nie będzie miało szansy skorzystać ze zdobyczy cywilizacji oczywistych dla turystów: podróżowania, studiowania, wygodnego mieszkania, pracy w międzynarodowej firmie. Mogą jedynie partycypować w doświadczeniu Pierwszego Świata poprzez posiadanie najnowszego iphona i innych gadżetów. Jamajczycy są więc wyznawcami skrajnego materializmu, bo to religia najbiedniejszych. Konsumeryzm jest najbardziej pożądanym stylem życia, ideały rastafariańskiej ascezy dawno zostały porzucone, teraz liczy się „american dream". Drogi samochód, wielka willa, luksusowy zegarek – to atrybuty szczęścia. Prowadzi to do wyostrzenia kontaktów międzyludzkich w sposób charakterystyczny dla dzikiej fazy kapitalizmu czy czasów Gorączki Złota. Jamajczycy są gotowi zrobić wszystko, byle by otoczyć się tymi dobrami.\n„Chociaż niewolnictwo zostało oficjalnie zniesione dwieście lat temu, praktyka ta istnieje do dziś, nadal odciskając swe piętno na Jamajce", czytam na stronie internetowej filmu dokumentalnego pt. Rent a Rasta o rastamanach szukających sponsorek na plażach w Negril. Julia Bindel, badając zjawisko seksturystyki w krajach Południa, zauważa, że wzmaga ono „kulturę zależności i wyzysku" oraz że pojawia się zazwyczaj w rejonach świata, które borykają się dziedzictwem niewolnictwa i kolonialnej przeszłości. Naturalnym środowiskiem dla seksturystyki jest oczywiście bieda. Mieszkańcy getta są na bieżąco z grafikiem przylotów i odlotów na Lotnisku Manleya w Kingston. Co roku Karaiby odwiedza 80 tys. kobiet w średnim wieku. Każda impreza na Karaibach staje się okazją do zawarcia transakcji handlowej. Na czas party turystka i tubylec stają się jednością – „one love", jak śpiewał Bob Marley. Manami z Osaki, która wyspę traktuje jak swój drugi dom, mówi: „Jamajscy mężczyźni są o wiele lepiej zbudowani niż japońscy". Kiedy ta miłość się skończy, wyśle się transfer na „prąd i rachunki telefoniczne", czyli na to wszystko, co ten bezrobotny człowiek powinien dostać od nieistniejącej na Karaibach pomocy społecznej.\nCool getto, czyli szczęśliwe slumsy\nPodczas gdy Europejki i Japonki „przebierają się za tubylców", tubylcy muszą jakoś z tego wyżyć. Nieoficjalne dochody dużej części społeczeństwa jamajskiego pochodzą od rodziny z zagranicy. Po odbiór przekazów Western Union ustawiają się długie kolejki. Ale to nie wystarcza. Sektor nieformalny – głównie handel uliczny – to źródło utrzymania 45% jamajskiego społeczeństwa.\nDancehall a mi everything – wszystko zawdzięczam dancehallowi – nosi tytuł bardzo popularnego utworu Vybz Kartela. Może per saldo dancehall nie przyczynia się do poprawy sytuacji materialnej większości społeczeństwa, ale wspiera drobną przedsiębiorczość – hostele, bary, fryzjerów, sklepiki.\nPróbuje się wszystkiego, a nuż się uda. Nie ma wyjścia – pracy nie ma, a wszystko kosztuje majątek. Każdy myśli indywidualnie, o sobie: „Jak przetrwać, jak się wyrwać, skąd wziąć pieniądze – to codzienny stres Jamajczyka" – mówi Krisha, która sprzedaje pamiątki turystom.\nTrzeba zatem przetrwać na wszelkie możliwe sposoby. Wszędzie, gdzie się pojawią, Europejki natykają się na tłumy adoratorów. Na plaży i na ulicy słyszą bezustannie: „hi beautiful!", „how are you baby?" , „you so nice" – niezależnie od wieku i aparycji. Na Jamajce są boginiami, dla większości tubylców wyglądają dosłownie jak milion dolarów.\n„Mają świetną pogodę i dobrą muzykę, ale serce się kraje, jak patrzę na te dzieci. Oni chyba po prostu nie mają tej kultury pracy, co wiesz… my?" – zastanawia się Klara ze Szwecji.\nPrzekaz filmu promocyjnego jednego ze zorganizowanych dancehallowych wyjazdów na Jamajkę jest taki, że ludzie tam są naprawdę biedni, ale radośni. Słodkie dzieci tańczące w gettcie, godzina dwunasta w południe. Czy dziecko nie powinno być wtedy w szkole? Nie, zabawia turystki z Europy i Azji swoim uroczym tańcem, picture time! Bieda może być taka malownicza… Bezdomny rastaman wykona taniec Świętego Wita i wszyscy są zachwyceni. Los tych ludzi mniej interesuje turystów niż niepowtarzalne getto expierience. Dlatego matki dzieci o błagalnym spojrzeniu poukrywane są w domach z blachy, żeby nie psuć swoim partnerom „imprezowego nastroju" integracji na podwórku. Sindy skarży się, że mąż zabronił jej z nimi wychodzić i pokazywać się w mediach społecznościowych. A dancehall is about hustling, jak mówi popularne powiedzenie. Turyści i turystki biorą udział w zaaranżowanym dla nich spektaklu.\nImpreza toczy się dalej. Nowy turnus Fan Clubu Jamaica przyjeżdża do Kingston – codzienne imprezy i nauka tańca w getcie. Kasia z Białegostoku wraz z koleżankami z formacji tanecznej nazywa swój wyjazd „Kingston shore" w nawiązaniu do nadawanego przez MTV reality show o balangującej młodzieży (w polskiej edycji był to Warsaw Shore).\nJamajczycy nie wierzą, że istnieją Biali, którzy zarabiają 200 dolarów miesięcznie albo mniej. Biali kojarzą im się z bogactwem, a kraje przez nich zamieszkałe z wielkim supermarketem, gdzie wszystko można kupić za półdarmo. Jenay z kingstońskiego getta przekonuje: „W Europie idzie się do sklepu i wybiera samochód, który pasuje do koloru butów". Biali prekariusze, ledwo utrzymujący się na powierzchni, nie istnieją w tym imaginarium. Takich Białych zresztą nie stać na wycieczkę na Jamajkę, więc Jenay raczej nigdy ich nie spotka. Więcej łączy go z tymi, których na Jamajkę stać. Obie strony potrzebują się jako dostawcy i odbiorcy usługi, jaką jest dancehall i w ogóle cała Jamajka.\n„Długo cierpiałem / myślałem tylko o pieniądzach / musimy mieć więcej pieniędzy / Marzę o wielkim białym domu / i wielkim błyszczącym samochodzie / Wiele wielkich ludzi pochodzi z getta / Dlatego kocham życie w getcie / Getto uczyniło mnie silniejszym" – śpiewa Vybz Kartel w piosence pt. Pressure (Presja).\nDancehall daje pewność siebie, attitude zwycięzcy, bojowe nastawienie i siłę przebicia. Podobną funkcję, co w gettcie, może spełniać także w społeczeństwach globalnej Północy. Dancehall skutecznie poszerza pole walki, dając także narzędzia do tego, żeby stać się najseksowniejszą samicą. Razem z tańcem na rurze i twerkiem (taniec pośladków), to kolejne popfeministyczne obietnice kobiecej siły i wyzwolenia.\nZ popularności dancehallu można wnioskować, że życie w późnokapitalistycznym mieście przypomina w sensie symbolicznym życie w getcie. Każdy dzień jest jak walka o przetrwanie – na rynku pracy, w sytuacjach towarzyskich. Życie to współzawodnictwo – wygra samiec alfa i samica alfa – Dancehall Queen i Dancehall King.\nKlipy największych gwiazd dancehallu, jak supergangstera Vybz Kartela i królowej seksu Spice, osiągają na Youtubie po 38 mln odsłon, reprodukując rasowe stereotypy i będąc wentylem bezpieczeństwa dla coraz bardziej zestresowanych funkcjonowaniem na neoliberalnym rynku pracy młodych ludzi od Lizbony po Osakę.\nArtykuł pochodzi z miesięcznika "Le Monde diplomatique - edycja polska"\nOlga Matuszewska – dokumentalistka, reżyserka filmowa, publikuje w magazynie Vice.


Netflix: wybrano najlepszy serial na platformie. Nie jest to "Stranger Things" | Radio ZET\nNetflix to platforma streamingowa, na której można znaleźć wiele filmów, seriali oraz programów rozrywkowych. Użytkownicy Rotten Tomatoes wskazali najlepszy serial Netflixa. Trzeba przyznać, że nie jest to oczywisty wybór.\nNetflix: wybrano najlepszy serial na platformie. I na pewno nie było to łatwe zadanie. W końcu na Netflixie można znaleźć mnóstwo filmów i seriali. Część z nich zyskuje nawet popularność na całym świecie. Który serial najbardziej podobał się widzom? Zdradzamy poniżej.\nNetflix: użytkownicy Rotten Tomatoes wybrali najlepszy serial na platformie\nNetflix jest jedną z najpopularniejszych platform streamingowych na świecie. Można tam znaleźć filmy i seriale z różnych krajów. Niedługo na Netflixie pojawi się kolejny polski serial "W głębi lasu". Tymczasem użytkownicy serwisu Rotten Tomatoes postanowili wybrać najlepszy serial Netflixa. Na myśl nasuwa się "Stranger Things" czy "Dom z papieru"? Zdecydowano inaczej.\nZdaniem Rotten Tomatoes najlepszym serialem Netflixa jest "Dark". "Dark" to wciągająca i zarazem zagmatwana opowieść. Akcja rozgrywa się w kilku wymiarach czasowych. Wszystko zaczyna się od zaginięcia dziecka, którego historia ma duże znaczenie w historii.\nPrzypominamy, że niemiecka produkcja miała premierę w 2017 roku, a dwa lata później pojawił się drugi sezon. Wiadomo, że historia zakończy się na trzeciej części. Na razie nie podano jednak konkretnej daty premiery.\nKtóry serial Netflixa jest twoim ulubionym?


ᐅ Gorenje W7443LA - Ceny, opinie, dane techniczne | VideoTesty.pl\nGorenje W7443LA może być dla nas jednym z podstawowych urządzeń domowych, które dobrze zadba o czystość i jakość ubrań całej rodziny. Pralka pracuje w klasie energetycznej A+++. Model ten nie zajmuje wiele miejsca i spokojnie zmieścimy go w naszym mieszkaniu lub domu. Urządzenie posiada klasę efektywności prania A, dzięki czemu poradzi sobie z mocniejszymi zabrudzeniami. Pralka waży dokładnie 60 kg. Gorenje W7443LA jest w kolorze Biały i dobrze wkomponuje się w naszą łazienkę. Pralka pracuje w klasie energetycznej A+++, dzięki czemu jest urządzeniem energooszczędnym. Model ten dysponuje klasą efektywności prania A.\nCena Gorenje W7443LA\nOPIS Gorenje W7443LA\nInformacje podstawowe o Gorenje W7443LA\nProducentem pralki jest znana na rynku AGD firma GORENJE. Kod producenta urządzenia: W7443LA. Unikalny kod EAN pralki to 3838942857225. Pralka jest w kolorze Biały. Klasa energetyczna pralki wynosi A+++. Klasa efektywności prania A. Pralka Gorenje W7443LA jest urządzeniem typu Pralka wolnostojąca.\nInformacje techniczne o Gorenje W7443LA\nPralka Gorenje W7443LA umożliwia pranie maksymalnie 7 wsadu. Poziom hałasu podczas prania w Gorenje W7443LA wynosi 56. Natomiast poziom hałasu podczas wirowania to jedyne 73. Sposób ładowania prania do pralki: Od przodu.\nPoszczególne zużycia pralki Gorenje W7443LA\nFunkcje pralki Gorenje W7443LA\nPralki Gorenje W7443LA zapewnia max. prędkość wirowania na poziomie 1400. Czy w Gorenje W7443LA znajdziemy bardzo przydatną funkcję "opóźniony start": Max 24h.\nWymiary pralki Gorenje W7443LA\nInstrukcja obsługi do Gorenje W7443LA\nSpecyfikacja Gorenje W7443LA\nKod Producenta W7443LA\nBezpieczeństwo Blokada rodzicielska,, Zabezpieczenie przed zalaniem, Zabezpieczenie przed zalaniem, Zabezpiecza mieszkanie przed zalaniem, blokując dopływ wody do urządzenia w razie nagłego spadku ciśnienia. Podczas awarii zostaje przesłany odpowiedni sygnał, dzięki któremu urządzenie przerywa pracę i wypompowuje wodę.\nRoczne zużycie wody 9586 l/rok\nProgramy prania Bawełna, Nocny, Pranie wstępne, Sport, Wirowanie/odprowadzanie wody\nCzas prania w programie bawełna 40 st [min] 150\nDodatkowe funkcje Sygnał dźwiękowy zakończenia pracy, OptiDrum, SensoCARE, System stabilizacji urządzenia,, SensorIQ, Inteligentna technologia SensorIQ automatycznie dostosowuje proces suszenia do wybranego programu, rodzaju bielizny i wymaganego stopnia, suchości. Czujnik wilgotności dostosowuje czas suszenia w oparciu o stwierdzony stopień wilgotności bielizny. Po osiągnięciu zaprogramowanego stopnia suchości suszarka wyłącza się automatycznie. Dostępne są następujące stopnie suchości bielizny: suche do prasowania, suche, suche-gotowe do schowania do szafy lub bardzo suche., TotalWeight, System DSS, Zbiornik Carbotech, Pompa STOP, Możliwość dostosowania programów do własnych potrzeb, Wytrzymała grzałka DuraHeat, Program SterilTub\nPOWIĄZANE PRODUKTY DO Gorenje W7443LA\nOceń Gorenje W7443LA\nGdzie kupić Gorenje W7443LA? Kup od godnych zaufania dostawców!


Pacjent nadużywający alkoholu. - Psychologia kliniczna\nObraz kliniczny zaburzeń związanych z przyjmowaniem i odstawieniem alkoholu patrz odpowiednie rozdziały podręcznika.\nPomocy w trybie doraźnym może potrzebować pacjent w każdym z wymienionych stanów.\nZajmiemy się jedynie tymi zespołami, które mogą sygnalizować poważniejsze zagrożenia dla zdrowia niż nieskomplikowana intoksykacja alkoholowa, a także sugerować istnienie dodatkowo istniejącego patologicznego podłoża.\nWśród zespołów intoksykacyjnych będą to: intoksykacja z zachowaniem agresywnym, gwałtownym: intoksykacja z nasilonymi zaburzeniami orientacji: intoksykacja z depresją: intoksykacja z napadami drgawkowymi: intoksykacja z utratą świadomości: upojenie patologiczne.\nPostępowanie Pacjent z każdym z powyższych zespołów wymaga dokładnego badania stanu ogólnego i neurologicznego.\nTrzeba też zebrać jak najdokładniejszy wywiad w celu wykluczenia (lub potwierdzenia) dodatkowych czynników odpowiedzialnych za stan kliniczny (psychoza, depresja, padaczka, uraz mózgu, przyjęcie poza alkoholem innych środków) .\nNiekiedy bywa konieczna hospitalizacja, przy czym wybór szpitalnego oddziału zależy od czynnika przyczynowego.\nSpośród zespołów abstynencyjnych pomocy w trybie doraźnym wymaga najczęściej majaczenie drżenne (delirium wemzws) oraz halucynoza alkoholowa (patrz rozdz, pt.\n, Alkohol’) .\npacjent alkoholu delirium\n← Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego.\nW celu ochrony praw pacjentów poddawanych przymusowemu postępowaniu ustawa przewiduje odstępstwo od zasady zgody →


DIOR - strona 3 - Glamki.se.pl\nKristen Stewart pożałuje! Robert Pattinson uwodzi jako twarz perfum Dior Homme! [video!]\nWarto było czekać! Nowa reklama perfum Dior z Robertem Pattinsonem w roli głównej jest niezwykle seksowna. Po licznych zawirowaniach w życiu prywatnym aktora, Robert zdecydowanie ...\nNATALIE PORTMAN wraca do Diora. Znów będzie reklamować szminki?\nNatalie Portman znów będzie twarzą Diora. Aktorka pojawiła się w reklamie nowej szminki Rouge Dior. Jak wam się podoba Natalie Portman w nowym wcieleniu?\nMAKIJAŻ 2014. Złoty makijaż z pokazu Diora\nMakijaż w 2014 roku ma być bogaty według Diora! Dom mody Dior stawia na złoto, a dokładnie złoty makijaż brwi i oczu. Złoto idealnie sprawdzi ...\nModny makijaż sylwestrowy to przede wszystkim brokatowy połysk, mocno podkreślone oczy i usta pomalowane na intensywny kolor. Taki właśnie makijaż zaprezentowała Rita Ora na rozdaniu ...\nJOHN GALLIANO. Kim jest słynny projektant? Biografia Johna Galliano\nBiografia Johna Galliano. Kontrowersyjna postać i wielki talent. W 2011 roku został wyrzucony ze stanowiska projektanta domu mody Dior za antysemicki skandal. Po trzech latach ...\nFrancuski do mody Dior przygotował bajkową linię couture dla maluchów. Fantazyjne sukienki dla małych księżniczek i piękne marynarki dla młodych elegantów. Łatwo się wzruszyć! Publikujemy ...\nJOHN GALLIANO: 5 sposobów przywrócić sobie sławę\nKontrowersyjny projektant stara się wrócić do mody. Po jego antysemickich wypowiedziach w 2011 roku wszyscy od niego się odwrócili. Czy uda mu się jeszcze zrobić ...\nParis Fashion Week 2013 Top 20: Najlepsze looki od CHANEL, DIOR i MAISON MARTIN MARGIELA\nParis Fashion Week 2013: najważniejsze pokazy za nami. Co będzie modne już w sezonie jesień - zima 2013?? Prezentujemy zestawienie najciekawszych stylizacji z pokazów Chanel, ...\nNATALIE PORTMAN opuszcza Hollywood? Aktorka myśli o przeprowadzce do Paryża\nNatalie Portman, która ostatnio poświęciła się głównie wychowywaniu synka Alepha, planuje wraz z rodziną opuścić Los Angeles. Co sprawiło, że gwiazda Czarnego Łabędzia podjęła taką ...


Piekarczyk Adam - Tanie Książki | Dadada.pl\nAutor: Drobiec Łukasz Jasiński Radosław Piekarczyk Adam\nKonstrukcje murowe są i najprawdopodobniej nadal będą najczęściej wykonywanymi elementami ustrojów budownictwa miejskiego, przemysłowego a nawet inżynieryjnego. Przez wieki rzemiosło i sztuka murarska ewoluowały pozostawiając podziwiane obe\nPierwsze tak obszerne i kompleksowe ujęcie tematyki konstrukcji murowych uwzględniające Eurokod 6! Konstrukcje murowe są i najprawdopodobniej nadal będą najczęściej wykonywanymi w szeroko pojętym budownictwie powszechnym. Przez wieki rzemi\nKonstrukcje murowe są i najprawdopodobniej nadal będą najczęściej wykonywanymi w szeroko pojętym budownictwie powszechnym. Przez wieki rzemiosło i sztuka murarska ewoluowały, a wiek XX przyniósł prawdziwą rewolucję w zakresie teorii konstru\nOcena bezpieczeństwa konstrukcji budowlanych według Eurokodów i norm krajowych! Pierwsza część 2-tomowego, kompleksowego podręcznika poświęconego diagnostyce konstrukcji żelbetowych. Przedstawiono w nim podstawowe zasady i metody badawcze\nPierwsze, tak obszerne i aktualne kompendium wiedzy poświęcone konstrukcjom murowym. Książka zawiera opis procedur doboru materiałów, zapewnienia trwałości, projektowania i wznoszenia murów zgodnie z przepisami europejskimi. Autorzy rozważa\nOcena bezpieczeństwa konstrukcji budowlanych według Eurokodów i norm krajowych! Pierwsza część dwutomowego, kompleksowego podręcznika poświęconego diagnostyce konstrukcji żelbetowych. Przedstawiono w nim podstawowe zasady i metody badawcze


Białoruś U21 - Norwegia U21 transmisja na żywo. Gdzie oglądać live online?\nBiałoruś U21 - Norwegia U21 na żywo. Transmisja live stream online w internecie. Gdzie oglądać?\nNa naszej stronie każdego dnia możesz znaleźć takie mecze jak Białoruś U21 - Norwegia U21 na żywo w tv i live stream online. Gdzie oglądać mecz Białoruś U21 - Norwegia U21 w Internecie? Najbliższy mecz o którym mowa odbędzie się 11.10.2019 17:00. Dużą ilość wydarzeń, spotkań i meczów na żywo do których należy zaliczyć między innymi wydarzenie Białoruś U21 - Norwegia U21 można oglądać za darmo na żywo w telewizji i na kanałach live stream online przez Internet. Tylko u nas wszystkie najlepsze mecze online na żywo, dostępne są legalnie na kanałach online . Są one dostępne w płatnych pakietach jak również wybrane kanały za free z transmisjami za darmo.\nTransmisja online meczu Białoruś U21 - Norwegia U21 w ramach popularnych rozgrywek jakim jest Eliminacje ME U-21 można oglądać na wielu kanałach tv , w transmisji online, relacjach tekstowych jak również relacjach radiowych. Wszyscy użytkownicy mogą oglądać każdego dnia od kilkunastu do kilkuset wydarzeń a Piłka nożna to jeden ze sportów wśród najpopularniejszych transmisji.\nBiałoruś U21 - Norwegia U21 na żywo i live stream online\nGdzie obejrzeć Białoruś U21 - Norwegia U21 na żywo w tv i online?\nWydarzenie Białoruś U21 - Norwegia U21 to jedne z najczęściej wyszukiwanych spotkań dostępnych w transmisjach na żywo w tv i online. Początek wydarzenia został zaplanowany na 11.10.2019 17:00. Masz do wyboru wiele opcji, dzięki którym będziesz mógł obejrzeć na żywo na kanałach online i telewizji . Wśród dostępnych transmisji znajdują się popularne drużyny i rozgrywki takie jak Eliminacje ME U-21.\nKanały do wydarzenia Białoruś U21 - Norwegia U21 zostały wyselekcjonowane w oparciu o legalne źródła a w nich między innymi kanały online na których bukmacherzy oferują transmisje live stream, kanały w płatnych telewizjach online. Ponadto oferujemy także wiele darmowych transmisji z rozgrywek Eliminacje ME U-21 i dyscypliny sportowej Piłka nożna, a w nich między innymi tekstowe i radiowe relacje live.\nBiałoruś U21 - Norwegia U21 transmisja na żywo i online - gdzie oglądać?\n2 tercja17'Arizona Coyotes 5 : 4 Florida Panthers\n2 kwarta24'Denver Nuggets 57 : 44 Detroit Pistons


Dziwne fale nad Gdańskiem | Prestiz trojmiasto\nDziwne fale nad Gdańskiem\nKierowca miejskiego autobusu zatrzymuje pojazd, wyciąga kolorowe skrzydła, przypina je sobie i ku zaskoczeniu pasażerów wzbija się w niebo.\nAlbo dziewczyna, która wiesza pranie, ale w pewnym momencie z krzykiem naciąga linkę i wybija się przy jej użyciu, jak z procy i leci, leci w kierunku stoczniowych dźwigów. Jest jeszcze rolnik, który wyskakuje z jadącej maszyny do belowania słomy, ściąga ubranie, wskakuje do urządzenia i wylatuje odziany tylko w słomiany snopek. Tańcząc i poskakując nie posiada się z radości.\nTakie filmy, jakby nakręcone amatorską kamerą, pojawiły się w internecie. I są początkiem najnowszej kampanii promującej miasto Gdańsk.\nOd razu pojawiły się komentarze - i te pozytywne, choć zdecydowanie więcej krytycznych. Jak chociażby taki: Gdzie w Gdańsku jeździ się kombajnem (bo film z nagim rolnikiem wzbudził zdecydowanie największe zainteresowanie) i zarzut, że tak najwyraźniej wyobrażają sobie gród nad Motławą twórcy filmików ze stolicy. No tak – oburzony internauta twierdzi, że dla warszawiaków wszystkie inne miasta to wiocha.\nUrzędnicy tłumaczą, że internetowe produkcje nie miały być powiązane z Gdańskiem. Internetowa akcja miała wzbudzić zainteresowanie kampanią, której motywem przewodnim są Fale GDN – dziwne fale, które wywołują u ludzi nagłe stany euforii, radości i poczucia wolności. Ciągiem dalszym będą już poważne reklamy emitowane w ogólnopolskich telewizjach i reklamy prasowe.\nNapisały o akcji gazety, zainteresowali się dziennikarze z radia i telewizji. Niektórzy oburzeni, że na akcję miasto wydaje pieniądze – dwa miliony złotych ma kosztować cała kampania, której internetowe wydanie to zaledwie mały fragment.\nObejrzałam te filmy, zaciekawiona ewidentnym poruszeniem kolegów z redakcji warszawskiej, którzy tematem się zainteresowali. I na prawdę się uśmiałam, takie są absurdalne.\nI tak sobie myślę: jakie to ma znaczenie, że taką maszyną do belowania słomy nie jeździ się po Gdańsku. Jeszcze do niedawna (a może wciąż) 5 kilometrów od ścisłego centrum miasta w dzielnicy Olszynka niektóre domu nie miały kanalizacji! To jest dopiero zacofanie.\nA zdjęcia z dziewczyną wieszającą pranie są jak najbardziej z Gdańska.\nPrzekonała mnie do tych filmów przypadkowo zaczepiona na ulicy starsza pani, którą poprosiliśmy o opinię w tej sprawie. Powiedziała: miałam dziś taki ciężki dzień. I chętnie bym się pośmiała, nawet z absurdalnych rzeczy.\nCiekawa tylko jestem, czy urzędnikom, którzy taką kontrowersyjną kampanię zaakceptowali wystarczy nerwów, żeby się nie wycofać. Bo efekt w końcu jest – wszystkie główne dzienniki o kampanii poinformowały.


Jaki jest Twój cierń w ciele? - Beroean Pickets - recenzent JW.org\nby Meleti Vivlon | Sierpnia 5, 2020 | Rozważania biblijne, Filmy | 33 komentarze\nWłaśnie czytałem 2 List do Koryntian, w którym Paweł mówi o cierpieniu cierniem w ciele. Czy pamiętasz tę część? Jako Świadek Jehowy uczono mnie, że prawdopodobnie miał na myśli swój zły wzrok. Nigdy nie lubiłem tej interpretacji. Po prostu wydawało się to zbyt łatwe. W końcu jego zły wzrok nie był tajemnicą, więc dlaczego nie wyjść i nie powiedzieć tego?\nSkąd ta tajemnica? Wszystko, co jest napisane w Piśmie Świętym, ma zawsze jakiś cel.\nWydaje mi się, że jeśli spróbujemy dowiedzieć się, czym był „cierń w ciele”, to omijamy sens tego fragmentu i okradamy przesłanie Pawła z dużej części jego mocy.\nŁatwo można sobie wyobrazić irytację związaną z posiadaniem ciernia w ciele, zwłaszcza jeśli nie można go wyrwać. Używając tej metafory i utrzymując swój własny cierń w ciele w tajemnicy, Paweł pozwala nam wczuć się w niego. Podobnie jak Paweł, wszyscy na swój sposób staramy się żyć zgodnie z powołaniem bycia dziećmi Bożymi i podobnie jak Paweł, wszyscy napotykamy przeszkody, które nas utrudniają. Dlaczego nasz Pan dopuszcza takie przeszkody?\n„… Dano mi cierń w moim ciele, posłańca szatana, aby mnie dręczył. Trzy razy błagałem Pana, aby mi ją zabrał. Ale On powiedział do mnie: „Wystarczy ci mojej łaski, bo moja moc jest doskonała w słabości”. Dlatego tym chętniej będę się chlubił z moich słabości, aby moc Chrystusa spoczęła na mnie. Dlatego ze względu na Chrystusa mam upodobanie w słabościach, zniewagach, trudnościach, prześladowaniach, trudnościach. Bo kiedy jestem słaby, jestem silny ”. (2 Koryntian 12: 7-10 BSB)\nSłowo „słabość” pochodzi od greckiego słowa astenia; co dosłownie oznacza „bez siły”; i niesie ze sobą szczególną konotację, szczególnie to, że jest to pożywienie, które pozbawia cię cieszenia się lub osiągania tego, co lubisz robić.\nWszyscy byliśmy tak chorzy, że sama myśl o zrobieniu czegoś, nawet czegoś, co naprawdę lubimy robić, jest po prostu zbyt przytłaczająca. To jest słabość, o której mówi Paweł.\nNie martwmy się, czym był cierń w ciele Pawła. Nie lekceważmy intencji i mocy tej rady. Lepiej nie wiemy. W ten sposób możemy zastosować ją w naszym życiu, gdy coś nas dręczy wielokrotnie, jak cierń w naszym ciele.\nNa przykład, czy cierpisz na jakąś chroniczną pokusę, jak alkoholik, który nie pił od lat, ale każdego dnia musi walczyć z pragnieniem poddania się i wypić „tylko jednego drinka”. Grzech ma charakter uzależniający. Biblia mówi, że „wabi nas”.\nA może jest to depresja lub inny problem ze zdrowiem psychicznym lub fizycznym?\nA co z cierpieniem prześladowanym, takim jak oszczercze plotki, obelgi i mowa nienawiści. Wielu, którzy odchodzą od religii Świadków Jehowy, czuje się pokonanych z powodu unikania ich tylko za mówienie o niesprawiedliwości w organizacji lub dlatego, że ośmielają się mówić prawdę znajomym, którym kiedyś ufano. Często unikaniu towarzyszą nienawistne słowa i jawne kłamstwa.\nCzymkolwiek jest twój cierń w ciele, może wydawać się, że dręczy cię „anioł szatana” - dosłownie posłaniec przeciwnika.\nCzy teraz widzisz wartość nieznajomości konkretnego problemu Pawła?\nJeśli jakiś cierń w ciele człowieka może doprowadzić do słabości człowieka wiary i wzrostu Pawła, to ty i ja też możemy.\nJeśli jakiś anioł szatana okrada cię z radości życia; jeśli prosisz Pana, aby wyciął cierń; wtedy możesz pocieszyć się faktem, że to, co powiedział Pawłowi, mówi również tobie:\n„Wystarczy wam mojej łaski, gdyż moja moc doskonali się w słabości”.\nTo nie będzie miało sensu dla niechrześcijanina. W rzeczywistości nawet wielu chrześcijan tego nie zrozumie, ponieważ naucza się ich, że jeśli są dobrzy, idą do nieba lub w przypadku niektórych religii, jak Świadkowie, będą żyć na ziemi. Chodzi mi o to, że jeśli nadzieją jest po prostu żyć wiecznie w niebie lub na ziemi, bawiąc się w idyllicznym raju, to dlaczego musimy cierpieć? Co zyskujesz? Dlaczego musimy być tak nisko, że tylko siła Pana może nas podtrzymać? Czy to jakaś dziwna podróż mocy Pana? Czy Jezus mówi: „Chcę tylko, żebyś zdał sobie sprawę, jak bardzo mnie potrzebujesz, dobrze? Nie lubię być branym za pewnik ”.\nWidzisz, jeśli po prostu otrzymujemy dar życia, nie powinno być potrzeby takich prób i testów. Nie zdobywamy prawa do życia. To jest prezent. Jeśli dajesz komuś prezent, nie każesz mu zdać jakiegoś testu, zanim go przekażesz. Jeśli jednak przygotowujesz kogoś do specjalnego zadania; jeśli próbujesz ich wyszkolić, aby mogli kwalifikować się na jakieś stanowisko, takie testy mają sens.\nWymaga to od nas zrozumienia, co naprawdę oznacza bycie dzieckiem Bożym w kontekście chrześcijańskim. Dopiero wtedy możemy uchwycić prawdziwy i cudowny zakres słów Jezusa: „Wystarczy wam mojej łaski, bo moja moc jest doskonała w słabości”, tylko wtedy możemy się domyślić, co to znaczy.\nNastępnie Paweł mówi:\n„Dlatego tym chętniej będę się chlubił swoimi słabościami, aby moc Chrystusa spoczęła na mnie. Dlatego ze względu na Chrystusa mam upodobanie w słabościach, zniewagach, trudnościach, prześladowaniach, trudnościach. Bo kiedy jestem słaby, jestem silny ”.\nJak to wyjaśnić…?\nMojżesz został wyświęcony, aby poprowadzić cały naród izraelski do ziemi obiecanej. W wieku 40 lat miał do tego wykształcenie i stanowisko. Tak przynajmniej myślał. A jednak Bóg go nie poparł. Nie był gotowy. Wciąż brakowało mu najważniejszej cechy do tego zawodu. Nie mógł wtedy tego sobie uświadomić, ale w końcu miał nadać status boskiego, dokonując jednych z najbardziej inspirujących cudów zapisanych w Biblii i rządząc milionami ludzi.\nJeśli Jahwe lub Jahwe mieli zainwestować taką władzę w jednego człowieka, musiał być pewien, że taka moc go nie zepsuje. Mojżeszowi trzeba było obalić kołek, by użyć nowoczesnego powiedzenia. Jego próba rewolucji nie powiodła się, zanim jeszcze oderwała się od ziemi, i wysłano go z ogonem między nogami i pobiegł na pustynię, aby ocalić skórę. Mieszkał tam przez 40 lat, już nie jako książę Egiptu, ale po prostu pokorny pasterz.\nWtedy, gdy miał 80 lat, był tak pokorny, że kiedy w końcu został powołany do roli Zbawiciela narodu, odmówił, czując, że nie sprosta temu zadaniu. Musiał być naciskany, aby przyjąć tę rolę. Mówi się, że najlepszym władcą jest ten, którego trzeba wciągać, kopiąc i krzycząc, do urzędu władzy.\nChrześcijanie mają dziś nadzieję, że nie będą się bawić w niebie ani na ziemi. Tak, ziemia w końcu zostanie wypełniona bezgrzesznymi ludźmi, którzy ponownie będą częścią rodziny Bożej, ale nie jest to nadzieja, którą obecnie daje się chrześcijanom.\nNaszą nadzieję pięknie wyraził apostoł Paweł w swoim liście do Kolosan. Czytanie z tłumaczenia Nowego Testamentu Williama Barclaya:\n„Jeśli więc zostałeś wskrzeszony do życia z Chrystusem, twoje serce musi być skierowane ku wielkiej rzeczywistości tej niebiańskiej sfery, w której Chrystus siedzi po prawicy Boga. Wasza nieustanna troska musi dotyczyć rzeczywistości niebiańskich, a nie ziemskich błahostek. Umarliście bowiem dla tego świata, a teraz weszliście z Chrystusem do tajemnego życia Bożego. Kiedy Chrystus, który jest twoim życiem, przyjdzie ponownie, aby cały świat mógł go ujrzeć, wtedy cały świat zobaczy, że Ty także masz udział w Jego chwale ”. (Kolosan 3: 1-4)\nPodobnie jak Mojżesz, który został wybrany, by poprowadzić lud Boży do ziemi obiecanej, mamy nadzieję uczestniczyć w chwale Chrystusa, gdy prowadzi ludzkość z powrotem do rodziny Bożej. I podobnie jak Mojżeszowi, zostanie nam powierzona wielka moc do wykonania tego zadania.\nJezus mówi nam:\n„Zwycięzcy w bitwie życia i człowiekowi, który do końca żyje życiem, które mu nakazałem, dam władzę nad narodami. Rozbije je żelaznym prętem; zostaną zmiażdżone jak połamane kawałki ceramiki. Jego autorytet będzie taki sam, jak autorytet, który otrzymałem od mojego Ojca. I dam mu gwiazdę poranną. " (Objawienie 2: 26-28 Nowy Testament przez William Barclay)\nTeraz możemy zobaczyć, dlaczego Jezus potrzebuje nas, abyśmy nauczyli się polegać na Nim i zrozumieli, że nasza siła nie pochodzi z wnętrza, z ludzkiego źródła, ale pochodzi z góry. Musimy zostać wypróbowani i udoskonaleni, jak Mojżesz, ponieważ zadanie, które stoi przed nami, nie przypomina niczego, czego nikt wcześniej nie doświadczył.\nNie musimy się martwić, czy sprostamy zadaniu. Wszelkie potrzebne umiejętności, wiedza lub rozeznanie zostaną nam wówczas przekazane. To, czego nie można nam dać, to to, co przynosimy do stołu z własnej woli: wyuczona cecha pokory; sprawdzony atrybut polegania na Ojcu; chęć okazywania miłości do prawdy i bliźniego, nawet w najtrudniejszych okolicznościach.\nSą to rzeczy, które sami musimy wnieść do służby Panu i musimy dokonywać tych wyborów dzień po dniu, często prześladowani, znosząc zniewagi i pomówienia. W ciele pojawią się ciernie szatana, które nas osłabi, ale to właśnie wtedy, w tym osłabionym stanie, moc Chrystusa działa, aby uczynić nas silnymi.\nWięc jeśli masz cierń w ciele, ciesz się z tego.\nPowiedz, jak powiedział Paul: „Ze względu na Chrystusa rozkoszuję się słabościami, zniewagami i trudnościami, prześladowaniami, trudnościami. Bo kiedy jestem słaby, jestem silny.\n← „Niech będzie uświęcone Twoje imię”„Zjednocz moje serce, aby bać się Twojego imienia” →\nDziękuję Eric za bardzo dobry film i ciekawe widoki. Chciałbym podzielić się kilkoma przemyśleniami: Cierń Ty bardzo dobrze uogólnił znaczenie słowa „cierń” jako słabość. Wiem, że ból psychiczny jest często znacznie gorszy niż ból fizyczny. Tym bardziej, jeśli jest to spowodowane przez naszych bliskich. Taki „cierń” bardzo boli (niech Pan pomoże Zacheusowi i innym w ich cierpieniu). Jeśli nasz Pan pozwala na moje cierpienie, nie jest to bez znaczenia. Przecież Bóg jest miłością, a Jezus jest jego prawdziwym obrazem (2 Kor 4: 4). Nasz Pan nie skrzywdzi mnie.... Czytaj więcej "\nCałkowicie się zgadzam, Frankie.\nJezus miał cierń w ciele.\nWiedział, że umrze jako kłamca i bluźnierca.\nMasz na myśli, że umarłby jako fałszywie oskarżony kłamca i bluźnierca?\nDlatego Chrystus poprosił Ojca, aby odsunął od Niego kielich, który miał pić.\nOskarżenie o takie byłoby sprzeczne z jego istotą.\nCzy na tej stronie jest artykuł o samym Jezusie, poza tym, czego uczy Strażnica?\nw czym uczą?\nJn 1: 1 Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Jn 1: 2 To samo było na początku u Boga. Jn 1: 3 Wszystko przez nie się stało; a bez niego nic nie powstało, co się stało. Logos w ST Rdz 1: 1 Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Rdz 1: 2 A ziemia była bezkształtna i pusta; a ciemność była nad otchłanią. A Duch Boży unosił się nad wodami. Rdz 1: 3 I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość... Czytaj więcej "\nCześć Jack. Dziękuję za wymienienie tych wersetów. Z tych wersetów jasno wynika, że Słowo lub Logos różni się od Ojca. Bardzo zobowiązany.\nLogos różni się od Ojca, jest także naszym Stwórcą.\nJak powiedział do Marii przy grobie:\nWstępuję do Ojca mego i Ojca waszego; i do mojego Boga i waszego Boga\nLogos nie jest równy Ojcu.\nJana 1 zatacza koło 1 Księgi Rodzaju.\nJana 1 cementuje się w Genesis 1.\nJeśli pozwolimy, by Biblia się wyjaśniła, nie ma innego wyjaśnienia. Albo Jezus stworzył wszystko, jak w I Mojżeszowej 1, albo nie.\nTo nie jest myślenie nieszablonowe. Myśli WEWNĄTRZ skrzyni Pana.\n(Izajasz 45:18) 18 Bo tak mówi Jehowa: Stwórca niebios, prawdziwy Bóg, Ten, który ukształtował ziemię, jej Stwórca, który ją mocno ugruntował, który nie stworzył jej po prostu dla niczego, ale ją ukształtował być zamieszkanym: „Ja jestem Jehowa i nie ma nikogo innego. 14:10 Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie? słowa, które ja wam mówię, nie mówię od siebie; ale Ojciec, który mieszka we mnie, wykonuje swoje dzieła. 14:11 Wierz mi, że jestem w Ojcu, a Ojciec w... Czytaj więcej "\nChcesz powiedzieć, że Jahwe nie jest stwórcą?\nMówię, że Logos stworzył wszystko, ale bez swojego Ojca nie mógł nic stworzyć.\nCzy nie jest to zwykła interpretacja nauk Chrystusa? On jest Panem nad wszystkim\nrzeczy, ale dla Ojca, który jest BOGIEM wszystkich, łącznie z Synem.\nCzystość, czystość, czystość - tego nauczał Chrystus? Pytam, ponieważ tego uczy Strażnica.\nCzy Chrystus nauczał czystości czy miłości?\nW filmie Piraci z Karaibów - na krańcu świata jest scena, w której Jack Sparrow zostaje skazany na śmierć żywą Davy'ego Jonesa Lockera.\nPolityka unikania Strażnicy skazuje wielu na rodzaj żywej śmierci\ngdzie rodzina i przyjaciele już nie dzwonią.\nNa pewno cierń w ciele.\nTen komentarz jest poza tematem tego artykułu, ale w Ezechiela 16: 48-63 odkryłem kilka wersetów, w których brat Russell i jego towarzysze wierzyli, że wskazywały na przywrócenie Sodomitów. Znalazłem to w Studiach w pismach świętych, tom 1, rozdział 6. Nie mogę znaleźć żadnej dyskusji na ten temat w bibliotece WT. Russell rozumuje, że Sodomici umarli bez znajomości jedynego imienia, dzięki któremu powinniśmy zostać zbawieni. Będą musieli zostać wskrzeszeni i nauczeni prawdy, a osądzeni z pełną wiedzą. 1 Tym 2: 4 Mt 11:24 W wersecie 53 interpretuje się jeńców... Czytaj więcej "\nTen fragment z Ezequiela jest bardzo potężny i poruszający. Dziękujemy za podzielenie się tym i zwrócenie nam na to uwagi.\nCześć Mattlunsford. Myślę, że to rozumowanie jest bardzo dobre. Przedstawiłeś interesujące powiązanie między Ezechiela 16: 48-63 a Łukasza 4:18. Myślę również, że werset 1 do Tymoteusza 2: 4 (być może także Jana 17: 3) jest ważny do zastosowania do czasów przed Jezusem Chrystusem - myślę, że brat Russell miał kilka dobrych pomysłów, które niestety opuściły obecny GB. WT ma tendencję do rozwiązywania problemów życia i śmierci w takich przypadkach jak Sodomici, Adam i Ewa, Judasz, Kafarnaum lub niewierzący Żydzi („to pokolenie” - Mt 12:41) w czasach Jezusa, który zostanie potępiony przez ludzi Niniwy.... Czytaj więcej "\nJe ne suis pas sûre de comprendre complètement les idées que tu exposes dotyczy l'espérance des chrétiens (problème de traduction anglais / français?) Tu dis à JA: »je n'ai jamais dit que les CHRÉTIENS ne vivraient pas sur la terre« Or tu dis aussi: „la terre sera finalement remplie d'humains sans péché qui font à nouveau tous partie de la famille de Dieu, mais CE N'EST PAS L'ESPOIR QUI EST ACTUELLEMENT OFFERT AUX CHRÉTIENS.” Désolée, je ne comprends pas. Pour ma part, j'espère être un membre du corps de Christ, son assemblée. Pourtant je n'ai aucune aspiration à exerciseer... Czytaj więcej "\nNie mówię po francusku, więc polegam na dokładności tłumaczenia Google poniżej, pisanego kursywą. Nie jestem pewien, czy w pełni rozumiem przedstawione przez Ciebie idee dotyczące nadziei chrześcijan (problem z tłumaczeniem na język angielski / francuski?). Mówisz do JA: „Nigdy nie powiedziałem, że CHRZEŚCIJANIE nie będą żyć na ziemi”. zostanie w końcu wypełniona bezgrzesznymi ludźmi, którzy ponownie są częścią rodziny Bożej, ale NIE JEST TO NADZIEJA OBECNIE OFEROWANA CHRZEŚCIJANOM ”. Przepraszam nie rozumiem. Ze swojej strony mam nadzieję... Czytaj więcej "\nTo jest argument słomka, JA. Nigdy nie powiedziałem, że chrześcijanie nie będą żyć na ziemi. Czy myślisz, że „ziemia w końcu zostanie wypełniona bezgrzesznymi ludźmi” w jakiś sposób wyklucza ich jako naśladowców Chrystusa? Czy myślisz, że każdy może zostać przywrócony do stanu bezgrzesznego i wrócić do rodziny Bożej, nie uznając Chrystusa za swojego Zbawiciela? Powiedziałem, że nadzieja ludzkiego życia na ziemi nie jest obecnie przekazywana chrześcijanom. Innym argumentem słomianym, który wkładasz mi do ust, jest to, że zostaniemy wskrzeszeni jako niecielesni... Czytaj więcej "\nCześć Eric. Napisałeś „Skłaniam się ku temu drugiemu („ Ziemi ”), ale nikt nie może tego powiedzieć na pewno.” Bardzo dobrze wspomniał pan o niepewności. Po prostu nie wiemy na pewno. Nawet apostoł Jan nie był do końca pewien: „Umiłowani, jesteśmy teraz dziećmi Bożymi, a to, czym będziemy, jeszcze się nie ukazało; ale wiemy, że kiedy się pojawi, będziemy do niego podobni, bo ujrzymy go takim, jakim jest ”(1 Jana 3: 2). Jeśli jednak mamy widzieć Boga „takim, jakim jest”, musimy mieć duchowe ciało. Zresztą ci „nad którymi druga śmierć... Czytaj więcej "\nPo pierwsze: dziękuję za opublikowanie tego, Meleti. Pomogło to w zrozumieniu niektórych myśli. To, co przeżyłem przez całe życie, było bardzo pouczające. Nie chcę nikogo zanudzać szczegółami, ale miałem swój udział cierni w ciele i do dziś czuję frustrację z powodu niektórych trudniejszych do rozwiązania problemów, które sprawiły, że moje życie znacznie różniło się od jaką wyobrażałem sobie przyszłość, kiedy byłem gorliwym i gorliwym ŚJ. Ja i wielu moich rówieśników wyobrażaliśmy sobie błogosławioną egzystencję z wielkim małżeństwem, a... Czytaj więcej "\nmoim jest całkowite zaprzeczenie intymności, od najprostszego poziomu dzielenia się kawą i delikatnej rozmowy (wszystko, co powiem, odpowiedziałem jednym słowem komentarzem lub krytyką, od najbardziej nieistotnych do stwierdzenia opartego na wt w całym spektrum, po brak fizyczności. sypialnia w 2014 r. spać w pokoju gościnnym odmawia konsultacji lub pewnego razu dręczy doradcę (który ostrzegałem, że może się zdarzyć) do płaczu. Nigdy nikogo nie zaprasza do domu, nie ma życia towarzyskiego.... Czytaj więcej "


Burmistrz Augustowa oddał krew za Warszawę. Możecie też to zrobić | Augustów Nasze Miasto\nBurmistrz Augustowa oddał krew za Warszawę. Możecie też to zrobić\nhel 1 sierpnia 2019, 14:17\nJestem dumny z naszego pomysłu na oddanie czci i upamiętnienie Powstania Warszawskiego - mówi burmistrz Mirosław Karolczuk. - Jestem dumny z augustowian, którzy już pierwszego dnia ustawili się licznie w kolejce do krwiobusu.\nDziś mija 75. rocznica wybuchu Powstanie Warszawskiego i z tej okazji augustowskie władze zorganizowały zbiórkę krwi. Można ją oddać dzisiaj do godz. 17, ale tez w weekend.\nWioleta Boćwińska - uczestniczka 6. edycji telewizyjnego programu "Rolnik szuka żony" jest mamą. Dumna i szczęśliwa chwali się swoim synem na portalach...\n7 czerwca 2021, 8:25\nuczestniczka programu rolnik szuka żony


Wzrost uposażeń dla wojskowych w roku 2019 - rekonwersja.pl\n23 października 2018 Blog\nW najbliższych dniach zapadnie decyzja dotycząca wysokości podwyżek dla żołnierzy zawodowych. Same podwyżki są już faktem - pod koniec czerwca 2018 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak, obiecał je zawodowym wojskowym, nie podając szczegółów. Wszystko wskazuje na to, że podwyżki będą wynosiły od 380 do 500 złotych.\nJak wiele wyniosą podwyżki?\nWniosek ministra dotyczący podwyżek dla żołnierzy zawodowych czeka już na podpis prezydenta - razem z projektem rozporządzenia znajduje się w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. Kolejny etap to kontrasygnata prezydenta, którą wniosek przypuszczalnie bez trudu otrzyma. Kwota bazowa wynosi dziś 1523 złote. Wiele wskazuje na to, że wskaźnik tej kwoty od stycznia 2019 zostanie podniesiony od kwoty 3,20 zł do 3.50 zł. Wskaźnik bazowy wytycza średnią płacę - mówi, ile razy należy pomnożyć kwotę bazową. Co to oznacza dla wojskowych? Ich średnia pensja wzrośnie z obecnych 4873 złotych miesięcznie do 5330 złotych. Możliwy jest także drugi wariant, nieco mniej satysfakcjonujący dla tej grupy zawodowej - wzrost wskaźnika do 4,45, a co za tym idzie, średniej pensji do 5254 złotych.\nPodwyżki stały się faktem, zagadką wciąż pozostaje ich kwota. Komandor Wiesław Banaszewski, reprezentujący Konwent Korpusu Oficerów Zawodowych, deklaruje, że wniosek dotyczył podwyżki wskaźnika do 3,50. W budżecie państwa znajdują się środki pozwalające na taki krok. Wojskowi twierdzą, że wzrost liczebności armii musi być poparty stanowczym wzrostem uposażeń dla żołnierzy.\nSłużba wojskowa najgorzej opłacaną?\nA jak wygląda dziś sytuacja płacowa w grupie żołnierzy zawodowych? Niestety, niewesoło. Nawet służba więzienna zarabia lepiej - co więcej, również walczy o podwyżki. Toczą się dyskusje dotyczące podniesienia wskaźnika dla strażników więziennych z 3,19 do 3,28 wielokrotności kwoty bazowej. Wiele wskazuje na to, że rządy nowego ministra obrony narodowej, Mariusza Błaszczaka, pozostawią po sobie dość znaczące podwyżki dla wojskowych. Poprzedni minister Antoni Macierewicz niestety nie zdołał tego osiągnąć, za jego kadencji zablokowano również awanse generalskie. Taki obrót spraw nie wróżył owocnej współpracy rządu Polski z armią. Obecny rząd stawia zaś na rozbudowę liczebności armii i jej wzmocnienie.\nOprócz samego wzrostu wskaźnika pozostaje jeszcze kwestia dystrybucji podwyżek wśród wojskowych o różnych stopniach. Coraz częściej usłyszeć można głody mówiące, że wojskowi o najniższych stopniach powinni otrzymać znacząco większe uposażenia w stosunku do obecnych. Generał Roman Polko, były dowódca GROM, twierdzi, że to właśnie ta grupa powinna zostać najsilniej doceniona. Równy podział przyznanych podwyżek pomiędzy wszystkimi wojskowymi może więc nie stanowić sprawiedliwego rozwiązania.\nPodwyżki dla cywilnych pracowników\nOprócz żołnierzy, dla wojska pracują także cywile. Na podwyżki ich płac Ministerstwo Obrony Narodowej jeszcze w maju 2018 przeznaczyło ponad 114 milionów złotych. Jak twierdzi zastępca przewodniczącego NSZZ Pracowników Wojska, Roman Richert, przyznane pieniądze stanowiły w dużej mierze regulacje płacowe dla tych, którzy zarabiali naprawdę niewiele. Konieczność wprowadzenia takich regulacji nie najlepiej świadczy o zarobkach w polskim wojsku.\nPodwyżki dla wojska w świetle polityki\nSprawa podwyżek dla wojskowych sięga roku 2012, gdy premier Donald Tusk obiecał wzrost uposażeń. Istotnie, wzrost nastąpił, nie był jednak tak wysoki, jak zapowiadany. Kolejne podwyżki (198 złotych) pojawiły się w trakcie kadencji Bronisława Komorowskiego. Na skutek działań Antoniego Macierewicza pensje ponownie wzrosły, jednak różnica między podwyżkami dla żołnierzy o niższych i wyższych stopniach była znacząca. Ostatni wzrost uposażeń dla wojskowych doszedł do skutku jeszcze w roku 2017.


G3 RAY LI-POL 2700MAH/7,4 26/50C AIR PACK | RCpro.pl\nG3 RAY LI-POL 2700MAH/7,4 26/50C AIR PACK\nProduct code: 004053\nPojemność - 1200 mAh\nTyp konektora - brak\nTyp balancera - JST-EH\nPrąd rozładowania (ciągły) - 26C / 70A\nPrąd rozładowania (szczytowy) - 50C / 135A\nSzerokość - 44,5 mm\nWaga - 143 g\nAkumulatory o bardzo dobrej jakości. Dedykowane głównie dla modeli samolotów RC, często wybierane przez doświadczonych modelarzy. Baterie często wyglądają podobnie z zewnątrz - ich prawdziwa siła leży jednak w środku.\nNie rozładowywać poniżej 3,0V na celę. Ładować tylko przy użyciu ładowarki mikroprocesorowej w trybie ładowania pakietów litowo-polimerowych. Nie zwierać biegunów, nie przebijać, nie wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, przechowywać z dala od przedmiotów łatwopalnych, utylizować w specjalnie przygotowanych pojemnikach\nG3 RAY LI-POL 1600MAH/7,4 30/60C AIR PACK\nG3 - LC RAY LI-POL 2600MAH/7,4 26/50C FOR AURORA


[NS] Bannerman's Arsenal - lastinn\n[NS] Bannerman's Arsenal\n« Lubię to! | [konkurs] Zostań Mistrzem Przetrwania »\n25-02-2014, 19:56 #1\nOd początku czytania podstawki uderzyła mnie skromność arsenału jakim dysponują gracze, obejmuje on najbardziej popularne wręcz archetypowe konstrukcje i co zatem idzie najpopularniejsze kalibry. I tu zaczynają się rozważania które doprowadziły do powstania pewnej instytucji... Oczywiście nie da się ukryć że naboje takie jak 7,62 NATO, 5,56 NATO, 9mm Parabellum czy wreszcie .22LR stanowią najpopularniejsze kalibry w jakich występuje broń ale istnieje olbrzymia ilość kalibrów myśliwskich, sportowych czy dawnych kalibrów wojskowych które też mają swój udział w rynku broni. Oczywiście w czasach kiedy można było w internecie zamówić dostawę nawet najrzadszych naboi posiadanie broni w choćby najbardziej egzotycznym kalibrze było dosyć proste (choć nierzadko kosztowne). Niestety od tego czasu sporo się zmieniło, dostęp do rzadkiej amunicji jest mówiąc oględnie problematyczny. Oczywiście zostały pewne zapasy przedwojennej amunicji, oraz istnieje możliwość elaboracji używanych łusek ale te źródła prędzej czy później się wyczerpią. Czy to oznacza że myśliwi z dnia na dzień zawieszą swoje myśliwskie karabiny na ścianach i zaczną polować z karabinami szturmowymi? Oczywiście że nie! Skoro istnieje popyt musi się także pojawić podaż. A że produkcja naboi wymaga pewnego zaplecza technicznego oznacza to że musi za tym stać jakaś większy gracz. No i tu przechodzimy do tematu tego posta:\nJest pewne warte odwiedzenia miejsce w NY, położone nad rzeką Hudson Warsztaty Remontowo-Naprawcze Nr 2 potocznie zwane Bannerman's Arsenal. Czym się zajmują? Widzisz Armia potrzebuje broni i amunicji, to chyba oczywiste, bez tego żadna armia nie może funkcjonować. Do tego ze względów logistycznych najlepiej by było gdyby zredukować ilość używanych kalibrów do absolutnego minimum. Niestety jest to problematyczne, jak na razie front musi sobie radzić z tym co jest NY i posterunek dostarczają najpopularniejszą amunicję (.50BMG, 7,62 i 5,56 NATO, 7,62x39, .30-06 oraz FN 5.7x28mm PDW, .357mag i 9mm Para do broni krótkiej) ale o inne naboje trzeba już zadbać we wlasnym zakresie. Dlatego staramy się ujednolicić uzbrojenie naszych chłopców. Warsztaty R-N Nr1 zajmują się głównie przerabianiem cywilnych wariantów M16 na wersje z ogniem ciągłym (i wyposażaniem ich w tłoki gazowe co znacznie poprawia ich niezawodność) oraz produkowaniem potrzebnej na froncie amunicji. Niestety ich produkty są dostępne niemal wyłącznie dla Armii NY. Dla wszystkich innych powstały warsztaty R-N nr 2. Jest to ciekawe miejsce, składa się ze sporego warsztatu, kilku linii produkujących amunicję i olbrzymiego magazynu. Mają tu chyba wszystko co wymyślił człowiek (albo maszyna bo trafia tu i sprzęt Molocha). Warsztaty te zajmują się ściąganiem z rynku nietypowej broni składowaniem jej i katalogowaniem. Wyobraź sobie kilometry półek na których rządkiem stoją karabiny i pistolety. Widzisz jak masz jeden karabin w kalibrze dajmy na to 8×50mm Manlicher, albo myśliwskim .22-250 to masz cholerny problem z dostaniem amunicji. Ale w sytuacji kiedy uzbierasz takich karabinów dajmy na to sto to nagle opłacalne staje się przestawienie na jakiś czas linii produkcyjnej na produkcję takiej amunicji. I tym właśnie zajmuje się Bannerman's Arsenal. Skupują dosłownie każdą broń (za małe pieniądze w przypadku broni w nietypowym kalibrze, za całkiem rozsądną cenę w przypadku broni potrzebnej na froncie) remontują ją (nierzadko kanibalizując inne egzemplarze), czasem jeśli lufa jest zajechana przerabiają na inny kaliber, przeprowadzają testy, wybijają swoją punce i szykują do sprzedaży. Dodatkowo co parę tygodni zmieniają profil linii produkcyjnych żeby przyszykować zapasy amunicji w różnych kalibrach.\nTeraz przechodzimy do ciekawej części. W odróżnieniu od broni która ma trafić na front, tę mniej typową broń i amunicję można dostać w powszechnym obiegu. Produkują nawet matryce do samodzielnej elaboracji! Potrzebujesz karabinu myśliwskiego? Chcesz wyposażyć ochronę swojej karawany albo zastępców szeryfa w swoim mieście w jednolity sprzęt? Proszę bardzo, zapytaj handlarza z NY o najnowszy katalog. Oczywiście o ile nie przeszkadza ci uzależnienie się od dostaw amunicji z Nowego Yorku... Tak, Arsenał ma dodatkową funkcję, oprócz tego że ściąga z rynku broń potrzebną na froncie (czyli wszystko w wymienionych na początku kalibrach) wzmacnia wpływy NY w okolicy. Jasne matryce do elaboracji amunicji pozwalają ci na pewną samodzielność ale kiedy łuski zużyją się albo pogubią, będziesz czekał na kolejną karawanę z NY (choć w zasadzie to samo tyczy się każdej amunicji. NY i tak jest największym producentem na kontynencie, no może pomijając blaszaka)\nDobra teraz jak to zastosować w grze?\nW okolicy NY broń i amunicja w kalibrach potrzebnych na froncie będzie miała wyraźnie wyższą cenę. Np: możesz wymienić swojego Spriengfielda za Carcano i dostaniesz do tego sporo amunicji.\nBroń w kalibrach myśliwskich i z demobilu jest bardziej dostępna (i w lepszym stanie technicznym), amunicja do niej także. W promieniu kilkuset kilometrów od NY handlarze mają nawet oficjalne katalogi! Wystarczy zamówić co potrzebujesz a z następnym kursem ci to przywiozą (czyli zależnie od tego jak często kursują może to być na dniach albo po miesiącu)


Jak przygotować psa do podróży samolotem? - Zakumaj.pl\nDomowi pupile mogą być przewożeni samolotami, jednak wymaga to odpowiedniego przygotowania oraz dopełnienia wielu formalności. Jeśli konieczna jest przeprowadzka do dalekiego kraju lub wakacje bez ukochanego psa nie wydają się możliwe, warto zapoznać się z tym, co trzeba zrobić, żeby zabrać go ze sobą na pokład samolotu.\nNawet jeśli na co dzień pies ma dla siebie dużo miejsca i nawet w samochodzie nie przebywa w klatce, w samolocie koniecznie musi znaleźć się w specjalnej klatce dla zwierząt. Jest to wymóg Międzynarodowego Stowarzyszenia Transportu Lotniczego.\nJeszcze przed rezerwacją biletów konieczne jest zapoznanie się z przepisami obowiązującymi w danych liniach lotniczych. Mogą one w niektórych punktach różnić się od siebie, co lepiej wiedzieć wcześniej, niż mieć niespodziankę podczas odprawy. Jednocześnie dobrze jest dowiedzieć się, jakie przepisy dotyczące wwożenia zwierząt obowiązują w kraju, do którego się leci.\nPies, który znajdzie się na pokładzie samolotu, powinien mieć aktualne wszystkie badania weterynaryjne oraz być zaszczepiony przeciwko wściekliźnie. Będzie to jednym z warunków jego znalezienia się na pokładzie. Dobrze jest także zaopatrzyć psa w chip.\nSuki i szczenięta\nNie każdy pies zawsze może podróżować samolotem. Suki w okresie rui nie powinny. Dotyczy to również czasu karmienia młodych oraz samych szczeniaków. Zwierzaki karmione mlekiem matki oraz te, które nie skończyły jeszcze 8 tygodni, nie mogą podróżować takim środkiem komunikacji. Jeśli szczeniaki będą starsze niż 2 miesiące, mogą zostać dopuszczone do transportu lotniczego. Często pozwala się na podróżowanie maluchów w jednej klatce, lecz nie zawsze. Niektóre linie wymagają, aby każdy znalazł się w osobnym transporterze i trzeba dowiedzieć się tego odpowiednio wcześniej.\nNa czas podróży psy zaopatrzone są w wodę, więc nie trzeba martwić się, że będą spragnione, lecz napój nie zmniejszy stresu. Dla zwierzęcia zamknięcie na kilka godzin w nieznanym otoczeniu może być dużym stresem, dlatego żeby ułatwić mu przetrwanie lotu, dobrze jest włożyć do klatki ulubioną zabawkę pupila albo niewielki koc pachnący domem. Wpłynie to pozytywnie na psychikę zwierzęcia.\nPodpis na klatce\nKlatka zwierzęcia nie może być całkowicie anonimowa. W trakcie odprawy będzie odpowiednio oznaczona przez pracowników lotniska, lecz to nie wszystko. Na klatce powinna znaleźć się tabliczka z imieniem psa.\nrelacja z psem\njadłospis dla psa\nszampon z octu\nprzekąski dla zębów\nCo robić, aby pies się nie przegrzał?\nJak dbać o uzębienie swojego psa?\nJak przygotować dobry szampon dla psa?


Arachnofobia - przyczyny i leczenie\nArachnofobia to nic innego jak lęk przed pająkami. Osoby borykające się z tą fobią na widok pająków drętwieją, milczą, ogarnia je strach, zaczynają płakać, krzyczą lub nawet uciekają z pomieszczenia, w którym pojawił się pająk. Arachnofobia jest często spotykaną fobią wśród ludzi na całym świecie. Według specjalistów pierwsze objawy fobii zauważalne są już w dzieciństwie. Współcześnie dysponujemy skutecznymi metodami leczenia arachnofobii.\nWiele osób nie lubi pająków, zwłaszcza gdy pojawiają się one na rzeczach dla nich osobistych, np. pościeli lub ubraniach. Najczęściej jednak takie sytuacje wywołują jedynie obrzydzenie**. Wybuch niekontrolowanej paniki oraz paraliżujący strach** na widok pająków to emocje, które towarzyszą osobom borykającym się z arachnofobią. Osoby te mają również mylne wyobrażenie na temat pająków. Są przekonane, iż pajęczaki zagrażają ich zdrowiu, a nawet życiu. Kojarzone są przez nich z niebezpieczeństwem.\nJuż samo myślenie o pająkach dla osób z arachnofobią potrafi wywołać przerażenie. Nie muszą ich widzieć, aby czuć niepokój czy lęk. W ich wyobrażeniu są to istoty duże i niebezpieczne.\nSpecjaliści dopatrują się wielu przyczyn, które wywołują lęk przed pająkami. Najczęściej są to jednak trudne, odciskające piętno przeżycia z okresu dzieciństwa. Może to być zwykłe straszenie pająkami przez starsze rodzeństwo lub rodziców. Dla osób starszych może to być zwykła zabawa, jednak dziecko nadaje pajęczakom miano potworów zagrażających ich życiu. Podobnie jest w przypadku obserwacji. Najmłodsi na ich podstawie uczą się wzorów reakcji. Tak więc, patrząc na osobę dorosłą, która boi się pajęczaków, dziecko samoistnie rozwija w sobie lęk przed tymi istotami. To zazwyczaj w okresie dzieciństwa należy dopatrywać się źródeł arachnofobii.\nWedług innej teorii arachnofobia może być uwarunkowana przez lęk pierwotny. To w procesie ewolucji miał wytworzyć się mechanizm obronny przed pajęczakami. Ludzie, odczuwając zagrożenie utożsamiane z pająkami, uciekają na ich widok. Istoty te od dawien dawna były kojarzone z czymś negatywnym, strasznych, odrażającym, czymś, czego najlepiej unikać. W takim przekonaniu dorastały kolejne pokolenia.\nGłównym objawem arachnofobii jest paniczny i nieuzasadniony lęk przed pająkami.Osoby z tego rodzaju fobią narażone są na silny stres, co objawia się różnorakimi symptomami fizycznymi. Objawy towarzyszące panicznemu lękowi przed pająkami to:\nzawroty głowy, czasami nawet omdlenia,\nszybka praca serca, przyspieszone tętno,\nnudności, a nawet wymiotami,\nparaliż ciała, zastyganie w bezruchu,\nOsoby cierpiące na arachnofobię mogą również na widok pająków reagować krzykiem, piskiem i płaczem. Próbują uciec z miejsca, w których zauważyli pajęczaka, oddalić się jak najszybciej w bezpieczne według nich miejsce. Czasami wręcz przeciwnie - ogarnia je paraliżujący strach, który nie pozwala im poruszyć się z miejsca.\nOsoby z arachnofobią miewają koszmary nocne z pajęczakami w roli głównej. Zdarza się, iż mają urojenia i są przekonane o tym, że pająki chodzą po ich ciele, są pod łóżkiem, czają się gdzieś w pobliżu. Pomimo uświadamiania o tym, iż tylko nieliczny odsetek gatunków na świecie może zagrozić człowiekowi, osoba borykająca się z arachnofobią nadal odczuwa paraliżujący strach przed tymi istotami, nawet najmniejszymi, niegroźnymi gatunkami.\nJak leczyć lęk przed pająkami?\nOsoby z arachnofobią najczęściej nie decydują się na żadne leczenie. Według nich najlepszych sposobem walki z fobią jest unikanie pająków. Terapia ze specjalistą jest jednak konieczna, gdy lęk przed pajęczakami znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie człowieka.\nAktualnie istnieje wiele metod leczenia arachnofobii, jednak najczęściej stosowana jest terapia polegająca na oswojeniu się z obiektem strachu pacjenta oraz wyzbyciu się emocji towarzyszących widokowi pająków.\nWśród metod wyróżniających się wysoką skutecznością wymienić należy również tzw. desensytyzację. Terapia ta w głównej mierze opiera się na stopniowym zmniejszaniu reakcji na przedmiot strachu, czyli w tym przypadku na pająki. Osoby cierpiące na arachnofobię zaczynają od oglądania zdjęć pajęczaków. Towarzyszy temu rozmowa z psychoterapeutą, który w sposób racjonalny wyjaśnia brak zagrożenia ze strony tych istot. Następnym etapem desensytyzacji jest oglądanie pajęczaków z bliska, np. w terrariach. Ostatnim krokiem jest dotknięcie pająka, co ostatecznie pomaga przełamać strach przed nimi.\nW leczeniu arachnofobii stosowana jest także terapia impozywna. Według jej założeń pacjent musi zetknąć się z bodźcem, który wywołuje w nim strach. W przypadku tej fobii osoba cierpiąca na paraliżujący strach przed pająkami zmuszona jest do kontaktu z pająkami. Często, bez wcześniejszego uprzedzenia, pajęczak kładziony jest jej np. na ramieniu. Konieczne jest kilka tego typu zabiegów, które mają za zadanie osłabić reakcję lękową u pacjenta.


Pielegnacja drzew - pielegnacja-zieleni.pl\nPrzedsiębiorstwo Artex działa na rynku od 1995 roku i oferuje swoim klientom szeroki zakres usług obejmujących pielęgnację zieleni. Firma ma swoją siedzibę w Łodzi, natomiast obsługuje osoby z całej Polski. Oferta to między innymi : pielęgnacja trawników, sadzenie drzew i krzewów, porządkowanie terenów. Zdrowe drzewa wymagają wiele uwagi oraz umiejętności i profesjonalnego podejścia. Artex oferuje pielęgnowanie drzew na posesjach prywatnych , na ulicach, w parkach czy na cmentarzach.\nUtrzymujemy drzewa w dobrej koncydcji!\nUsuwa spróchniałe gałęzie oraz dba o o to, żeby choroba nie rozprzestrzeniała się na dalsze tkanki drzewa. Chcąc utrzymać drzewa w dobrym stanie konieczne jest także odpowiednie wiązanie w koronach. Taki zabieg pomaga utrzymać nadłamane gałęzie lub ubytki. Artex świetnie formuje korony, przycina zbyt długie konary , a po zakończonym zleceniu zawsze porządkuje tern z pozostałości. Dane kontaktowe i inne informacje można znaleźć na stronie internetowej : http://www.pielegnacja-zieleni.pl/pielegnacja-drzew/