R. Pyffel: Polska powinna pomóc Birmie | Centrum Studiów Polska-Azja\nBirma news,Komentarz eksperta\nR. Pyffel: Polska powinna pomóc Birmie\n28 lutego 2012 21:19 / przez CSPA\nDożyliśmy takich czasów, kiedy to Polska (pomimo własnych problemów) osiągnęła status kraju średnio zamożnego i zaczyna pomagać innym krajom. Po raz pierwszy w historii polska polityka rozwojowa będzie planowana z wyprzedzeniem, w perspektywie 4 lat. MSZ ogłosił w tej sprawie konsultacje, które trwały… do wczoraj. Ale mimo to postanowiłem poruszyć tę sprawę, jako iż z wielkim smutkiem przyjąłem fakt, że na liście krajów priorytetowych o „wysokim poziomie ubóstwa lub/i stojących przed dużymi wyzwaniami transformacyjnymi”, które Polska zamierza wesprzeć pomocą rozwojową oraz doświadczeniami eksperckimi, nie znalazła się Birma.\nNa liście poza krajami Partnerstwa Wschodniego (co zrozumiałe) znalazło się osiem państw regionu Afryki Wschodniej (Burundi, Etiopia, Kenia, Ruanda, Somalia, Sudan Południowy, Tanzania, Uganda), państwa Afryki Północnej (Libia, Tunezja), oraz Afganistan, Kirgistan, Tadżykistan i Autonomia Palestyńska.\nSzkoda, że nie ma Birmy bo to ogromny i ważny w Azji kraj, z którym warto budować dobre stosunki z korzyścią dla obu stron, planując właśnie politykę w perspektywie kilku lat. Birma przechodzi w ostatnich tygodniach rewolucyjne przeobrażenia. Otworzyła się szeroko na świat (zwłaszcza świat zachodni), a miejscowa junta rządząca do tej pory żelazną ręką zwolniła wszystkich więźniów politycznych, z laureatką Nagrody Nobla Aung San Suu Kyi na czele, wreszcie złagodziła swoją politykę wobec mniejszości etnicznych (zakończona została najdłuższa wojna partyzancka świata, na północy kraju z Karenami) i zgodziła się na wybory.\nDlaczego pomagać Birmie i dlaczego powinna zostać objęta polskim programem pomocowym?\nPo pierwsze jest to kraj biedny, według Human Development Index, zajmuję 149 miejsce na 187 państw (w Azji tylko trzy państwa znajdują się niżej: objęty programem MSZ Afganistan, a także Jemen i Nepal).\nPo drugie, co także jest zgodne z obydwoma priorytetami programu, „stoi przed dużym wyzwaniem transformacji”: odbywa się tam obecnie kampania wyborcza, przed rozpisanymi demokratycznymi wyborami.\nPo trzecie, co podkreśla wielu analityków, procesy transformacyjne zapoczątkowane w Birmie, przypominają polski „Okrągły Stół”, czyli polskie doświadczenia pokojowej transformacji byłyby dla tego kraju cenne. Swego czasu list do birmańskiej junty napisali i podpisali m in: Wojciech Jaruzelski, Czesław Kiszczak, Adam Michnik, Lech Wałęsa i Tadeusz Mazowiecki, namawiając ich do polskiej drogi. Junta, zaniepokojona rosnącym uzależnieniem od Chin (ten fakt zaprzecza, iż rozwój i wzrost znaczenia Chin wyłącznie promuje i wzmacnia dyktatury, gdyż w tym wypadku stało się dokładnie na odwrót – ale to temat na inną notkę) postanowiła otworzyć się na Zachód i posłuchać tych rad.\nZapewne część z Was (popierających PiS, lub skłaniających się ku koncepcji historii tej partii) zbulwersuje fakt, iż model okrągłego stołu, który budzi tyle kontrowersji w kraju, miałby być eksportowany do innych krajów, w tym do Birmy. Dyskusje na temat genezy III RP, toczmy jednak we własnym gronie. Jeśli już elity naszego państwa wykonały wcześniej w stronę Birmy jakieś gesty, to mnie martwi w tej sytuacji brak konsekwencji i chyba brak koordynacji w działaniach jedni demokratyzują Birmę, inni nie biorą jej pod uwagę w programie pomocowym).\nPo czwarte, konsekwencją otwarcia się Birmy na świat, będzie zapewne rozwój tego kraju w przyszłości. To stwarza szansę na zdobycie w tym kraju jakiejś pozycji, być może kontraktów dla polskich firm i pomoc w odbudowie i modernizacji kraju (nie tylko poprzez seminaria o demokratyzacji, choć te także). Globalizacja stawia przed nami nowe wyzwania, właśnie takie jak te. I to, czy im sprostamy, zdecyduje o tym, czy Polska będzie krajem lokalnym, czy globalnym. Czy będzie krajem planującym swoje działania w perspektywie czterech lat (i dłużej) czy kolejnych sondaży. Czy będzie krajem, który wyciągnie wnioski z irackiej lekcji, czy jednak nauczy się realizowania polskiego interesu narodowego w dalekich krajach, które Polacy znać będą nie tylko z kolorowych magazynów turystycznych.\nProblem w tym, że w przypadku Birmy sprawy te decydują się właśnie teraz… To jak window of opportunity, które pojawiło się i zaraz zniknie.\nDlatego dobrze byśmy nie zmarnowali tej szansy i by Birma została włączona w polski program pomocowy.\nPomimo że termin minął, możecie Państwo przesłać swoje poparcie pod tym postulatem pod [email protected] ( myśmy jako Centrum Studiów Polska-Azja, już wysłali w tej sprawie oficjalne pismo).\nTymczasem zachęcam Państwa do obejrzenia opublikowanej już na polsk-azja.pl korespondencji wybitnego specjalisty młodego pokolenia od spraw Birmy (mamy takich w Polsce!) Michała Lubiny, prosto z Rangunu, gdzie obserwuję on toczącą się właśnie kampanie wyborczą i zmiany zachodzące w tym kraju: Michał Lubina prosto z Birmy. Kampania trwa!\ntagi:Birma,konsulatcje msz,polska,polska pomoc rozwojowa\nSingapur: 1,39 mln mieszkańców bez statusu rezydenta\nPodziemne lotniska w Chinach\nR. Pyffel: Polska powinna pomóc Birmie Reviewed by CSPA on 28 lutego 2012 .\nDożyliśmy takich czasów, kiedy to Polska (pomimo własnych problemów) osiągnęła status kraju średnio zamożnego i zaczyna pomagać innym krajom. Po raz pierwszy w historii polska polityka rozwojowa będzie planowana z wyprzedzeniem, w perspektywie 4 lat. MSZ ogłosił w tej sprawie konsultacje, które trwały… do wczoraj. Ale mimo to postanowiłem poruszyć tę sprawę, jako iż z\n11 marca 2012 Odpowiedz\nRównież się zgadzam ze stwierdzeniem, iż Polska powinna się zaangażowac w sprawy birmańskie. Jeśli argumentem przeciwko obecności Polaków w tym kraju miałbyby brak funduszy, to przecież można wycofac wszelkie misje militarne z Afganistanu i w końcu przestac skakac, tak jak życzy sobie tego Ameryka.\n10 marca 2012 Odpowiedz\nZ perspektywy osoby pracujacej dla birmanskiej organizacji praw czlowieka, wydaje mi sie, ze pomoc jest niezbedna. Przez ostatnie pare lat, Polska pokazywala jak bardzo zalezy nam na wizerunku kraju silnie zaangazowanego na arenie miedzynarodowej. Brak zaangazowania w Birmie, bylby wielkim bledem i moglby ten wizerunek podkopac. Z pragmatycznego punktu widzenia, szczegolnie wazna wydaje mi sie pomoc z zakresu edukacji – sa tutaj rzesze zdolnych i mlodych ludzi, zaangazowanych w budowanie demokratycznej Birmy, ktorzy z powodow politycznych nigdy nie mogli ukonczyc studiow albo nawet szkol srednich – wydaje mi sie, ze pomoc im powinna byc jednym z priorytetow panstw zachodnich, szczegolnie jesli chca stworzyc przeciwwage dla Chin\n1 marca 2012 Odpowiedz\nNo tak. „Spawacz” to general Jaruzelski. Stan wojenny to bylo moje dziecinstwo, wiec jednak tak dokladnie jak sie okazalo tego nie pamietam, ale przynajmniej na tyle, ze przy jakiejsc podpowiedzi domyslam sie dlaczego :)\nFaktycznie jest Pan konsekwentny w tej terminologii i nazywaniu W.Jaruzelskiego spawaczem. Pamietam Pana komentarze odnosnie wizyty W.J w KRLD ( tam zdaje sie ten termin pojawil sie po raz pierwszy ;)\nA co do Okraglego Stolu, to zapewne jeszcze bedziemy w Polsce toczyc dyskusje na ten temat. Mniej wiecej 30 proc spoleczenstwa , (w tym zapewne Pan tez) tego nie zaakceptowalo.\nTym bardziej dziwie sie wiec naszym elitom, ze przy zainteresowaniu samych Birmanczykow, nie probuja tego modelu zaprezentowac Birmie i planujac dzialania pomocowe na najblizsze cztery lata pomijaja ten kraj… Przeciez gdyby ten model odniosl sukces w Birmie, to i zapewne liczba jego przeciwnikow w Polsce by stopniala, dodatkowo by sie on uprawomocnil.\nTe pieniadze ( niewielkie) i tak przeciez wydamy w innych krajach.\nPanie Radku, mimo wszystko podejrzewam że to, czy Okrągły Stół zda egzamin w Birmie raczej nie będzie przedmiotem zainteresowania szerokich grup Polaków. O postrzeganiu Okrągłego Stołu będzie decydowało to, czy III RP okaże się sukcesem czy też porażką nad Wisłą, nie nad Irawadi.\nCo do Jaruzelskiego, no cóż, skąd ta terminologia – łatwo zapomniec, skoro dziś – inaczej niż 30 lat temu – przy spawaniu używa się całych masek, a nie samych przyciemnionych okularów. ;-)\nP.S. Jedno ze zdań wyszło mi bez sensu. Powinienem napisac: „O postrzeganiu Okrągłego Stołu w Polsce będzie decydowało to, czy on i to, co po nim okaże się sukcesem czy też porażką nad Wisłą, nie nad Irawadi.”\n6 marca 2012 Odpowiedz\nPanie Radku naprawdę nasz kraj stać już na wiele a dla kraju wielkości Birmy ta pomoc byłaby bardzo znacząca.Tym samym zbudowalibyśmy sobie niezłą pozycję w tym kraju na przyszłość ale nic przecież za darmo.Wystarczy drobiazg-chcieć i mieć plan.Któregoś z panów bardzo bym chciał widzieć jako pracownika MSZ najlepiej dyr.departamentu naprawdę to byłoby dobre ,tylko jak to zrobić, bo stanowczo mało zwracamy się w kierunku dalekiego wschodu.Pan Zyggi by się nadał nie podejrzewam że jest czy był komunistą\nto sie dogralismy, po swoich dwoch postach sam chcialem napisac, ze narzekam na narzekanie, ale juz nie chcialem nawijac\nspedzilem w niemczech 6 lat zycia w roznych jego okresach i nie przesadzalbym z tamtejszym tym narzekaniem i zrzedzeniem po minutowym spoznieniu\nzgadzam sie ze to emocjonalny temat i droga donikad\nCo do Niemiec, to może zależy od regionu, no i od ludzi (podobnie pewnie i u nas). NB mam tam rodzinę (okolice Bremy). No, ale mogę się mylic, bo ani w Niemczech ani w CH nie spędziłem 6 lat.\nCo do reszty – zgoda. Podałem w wątpliwośc celowośc posługiwania się oprzykładem Okrągłego Stołu. Pomimo jego zalet, jakim był brak rozlewu krwi (w odróżnieniu np. od Rumunii), musimy zdawac sobie też sprawę z jego minusów. No i z tego, że zaangażowanie ideologiczne w świecie zorientowanym na robienie biznesu przypomina bicie głową w mur.\nPisałem o modelu czeskim jako optymalnym, bo w każdej sytuacji pozostawia on relatywnie małe pole do nadużyc. Ale mam świadomośc, że Birma to jednak kraj zupełnie różny kulturowo i mentalnie od Europy Środkowo-Wschodniej i że półwiecze wojskowych dyktatur odcisnęło silne piętno na tamtejszej rzeczywistości. Dlatego chyba najlepiej będzie, gdy Birmańczycy sami zadecydują, jaką wybrac drogę do demokracji i rozwoju.\nStaram sie nie komentowac wlasnych tekstow ( jak Pan wie nie zawsze jestem w tym konskekwenty i tak tez musi byc i tym razem, gdyz musze pospieszyc z malym sprostowaniem.\nOtoz podobnie jak Pan, jestem sceptyczny do przenoszenia doswiadczen europejskich czy polskich na grunt innych cywilizacji.\nDlatego napisalem „Po czwarte, konsekwencją otwarcia się Birmy na świat, będzie zapewne rozwój tego kraju w przyszłości. To stwarza szansę na zdobycie w tym kraju jakiejś pozycji, być może kontraktów dla polskich firm i pomoc w odbudowie i modernizacji kraju (nie tylko poprzez seminaria o demokratyzacji, choć te także)”\nChodzilo mi wiec o pomoc w odbudowie kraju, jego modernizacji, a nie TYLKO (>>>) SEMINARIA O DEMOKRATYZACJI CHOC TE TAKZE.\nA wiec to doswiadczenia okraglego stolu i pewne zbiezne doswiadczenia, mialyby sluzyc dzialalnosci biznesowej, a nie na odwrot. Mialyby pomoc Polsce ZAISTNIEC w Birmie. Oczywiscie trzeba miec Birmie cos do zaproponowania poza seminariami. i musi byc to cos na czym skorzystaja obie strony. Pracujemy obecnie w CSPA nad takim programem i prowadzimy rozmowy z przedstawicielami polskiego biznesu.\nA wiec po pierwsze biznes, a pozniej dzielenie sie doswiadczeniami, a nie na odwrot..\nPo drugie- przebywajacy obecnie w Birmie Michal Lubina czesto wspomina o tym- mamy obecnie do czynienia w Birmie z pol-okraglkym stolem.\nSytuacja tam jest prawie identyczna jak w PL w latach 80tych, czego nie pamieta wiekszosc naszych czytelnikow wtedy urodzonych, ale Pan i ja z pewnoscia :)\nRzadzacy generalowie, wplywowi mnisi ( w Birmie buddyjscy, w Polsce katoliccy), popierana opozycja z ikona, laureatem nagrody Nobla ( Aung San Suu Kyy i Lech Walesa nazywany przez Pana „spawaczem”), zamkniety kraj ( choc Birma chyba bardziej niz PRL) i zniechecone spoleczenstwo niewierzace we wladze.\nPol okragly birmanski stol zmierza w strone okraglego stolu. Zapewne Pan pamieta jak 4 lata temu, Czeslaw Kiszczak, Wojciech Jaruzelski, Lech Walesa i Adam Michnik napisali list do generalow birmanskich by tak jak ich polscy odpowiednicy dogadali sie i podzielili wladza. I junta sie tym zainteresowala. Sami Birmanczycy przyjezdzaja do Polski, rozmawiaja z generalami, pytaja jak to zrobic. Takze Aung Suu Kyi, oficjalnie wspomniala ze strona opozycyjna interesuje sie Polska i poprosila o szkolenia dla dzialaczy birmanskich w Polsce.\nA wiec nikt tu niczego nikomu nie narzuca. Sami Birmanczycy prosza o ta pomoc,. I to jest ogromna szansa zeby ZAISTNIEC w tym kraju. A zgodzi sie Pan ze Birma ma potencjal na bycie regionalnym mocarstwem ( tak bylo w historii). Polska w Birmie istniejacej pomiedzy Chinami, idniami, ASEANem, USA< a w dalszej czesci UE i jej glownymi panstwami nie bedzie rozdawac kart. Ale moze jako srednio zamozny kraj TAM ZAISTNIEC. Na to chyba- mimo wszystkich slabosci ktore Pan opisuje- nas stac?\nDlatego uwazamy ze cos co bylo przez 20 lat balastem, czyli nachalna demokratyzacja Iraku, Afganistanu, Chin czy innych krajow, teraz nieoczekiwanie staje sie naszym atutem.\nWielka szkoda ze zabraklo koordynacji i Birma nie zostala objeta programem pomocowym. Byc moze ktos nie skojarzyl faktow, byc moze program ten ukladal ktos kto specjaluzje sie w Afryce ( przewazaja kraje Afryki Zachodniej i Polnocnej).\nPolska jako srednio zamozny kraj powinien udzielic pomocy Birmie, dlatego ze ona sama o to prosi i bylyby to dobrze zainwestowane pieniadze podatnikow.\nDobrze jednak ze ogloszono w tej sprawie konsultacje. Mam nadzieje ze MSZ odpowie na nasz spozniony o trzy godziny list i uwzgledni listy wszystkich z Was, ktore zostay w tej sprawie wyslane i za ktore bardzo dziekujemy.\nJutro takze na drugiej stronie Rzeczpospolitej ukaze sie wywiad ze mna, poswiecony wlasnie Birmie i naszej akcji, ktora dopiero nabiera rozpedu.\nMam nadzieje ze nadal bedziecie nas Panstwo wspierac i wysylac listy, oraz interpelacje. Grzechem byloby zmarnowac taka okazje.\n@ P. Radek Pyffel.\nDziękuję za wyjaśnienie Pańskiego stanowiska. Rozumiem je i doceniam to, iż kładzie Pan nacisk na rozwój powiązań biznesowych z Birmą. Bowiem biznes jest kluczem do dobrobytu. Może i nie zrozumiałem intencji listu, którego współautorami byli Jaruzelski i Kiszczak, odczytując go jako chęc służenia radą w samym procesie demokratyzacji, a nie na etapie tego, by w ogóle zacząc rozmawiac z opozycją.\nZgadzam się, że Polska jako kraj o PKB per capita powyżej średniej światowej powinna w jakiś sposób „użyczyc wędkę” najuboższym krajom. I że Bima powinna byc objęta takim programem pomocowym. Co do samej idei Okrągłego Stołu. Cóż, jeśli już koniecznie miałaby byc przedstawiona, to chyba jednak lepiej w ogólnym zarysie. Może będę dla kogoś irytujący ze swoim moralizatorstwem. Ale sam fakt, że komuniści mieli u nas cokolwiek do współdecydowania po wszystkich swoich zdradach i przestępstwach, jest moim skromnym zdaniem mało budujący. Przez co trudny do proponowania innym krajom. Ale może się mylę i jestem staroświecki. Cóż, biorę pod uwagę i taką możliwośc…\nNa koniec chcę wyjaśnic, że „spawaczem” nazwałem nie Wałęsę tylko Jaruzelskiego. Pan pamięta tamte czasy i zapewne bez trudu domyśla się, skąd ten przydomek (nawiasem mówiąc, nie mojego autorstwa). :-)\nNie mam zastrzeżeń co do samej idei pomocy Birmie tylko do zachwalania naszej drogi jako najlepszej. Dlaczego Birmańczycy mieliby wybrac naszą drogę, a nie tę, którą przebyły Czechy, Słowacja i Słowenia? Ok, Jaruzelski niech będzie autorytetem w sprawie demokracji. Tylko mam niedyskretne pytanie: jak odebralibyście to, gdyby np. Pinochet doradzał w sprawie demokratyzacji Kuby? Ktoś tu pisał, że w Chinach szanują Jaruzelskiego. No, ale co z tego? Tu jest mowa o Birmie, nie o Chinach.\nCyt. „Komuniści mówili: zrzekamy się władzy, ale chcemy w zamian mieć możliwość utrzymania statusu materialnego. Solidarność nie miała wielkiego wyboru, kierując się zasadą darowanemu koniowi w zęby się nie patrzy.”\nNo i co z tego, a czescy to się nie domagali? A to ci altruiści… Wute ma rację, Polska miała równoległe elity niekomunistyczne, choc mocno przetrzebione przez Niemców i Sowietów. W latach 80-tych polscy komuniści nie mieli już żadnych atutów poza jednym: papiery mogące skompromitowac wielu prominentnych opozycjonistów oraz wielu wysoko postawionych duchownych. To jedyny logiczny powód, dla którego były: gruba kreska oraz emeryturki dla bezkarnych ubeków, mimo, że te indywidua nic poza nawozem i teczkami w życiu nie wytworzyły. Dziś ubecka swołocz spotyka swoje dawne ofiary i śmieje się im prosto w twarz. Dlaczego nie odstawiono na jakiś czas komuchów od koryta jak w ówczesnej Czechosłowacji. Albo jeszcze lepiej jak w Słowenii, gdzie czerwoni się nie uwłaszczyli i gdzie nie zlikwidowano ANI JEDNEGO dużego zakładu pracy? To, że elity solidarnościowe nie miały żadnego pomysłu, nie zmienia meritum sprawy. A skoro Okrągły Stół był złem koniecznym, to po co go reklamowac?\nZ takiego poziomu, na jakim była PRL nietrudno było się dźwignąc. Wystarczyło, że Sowieci przestali nas drenowac i już sklepy były pełne jeszcze w 1989 r. Nie pamiętasz? Niewielka w tym zasługa rządu Mazowieckiego i kolejnych. Natomiast ich osiągnięciem, za które jestem wdzięczny, jest członkostwo w UE i wynikająca zeń możliwośc emigracji młodych ludzi z prowincji, którzy nie chcą byc tu popychadłami w markecie albo firmie ochroniarskiej (często po skończeniu studiów).\nA skoro tak w Polsce fajnie, to dlaczego w UK mieszka 1,5 miliona Polaków i ledwo 6 tysięcy Czechów? Procentowo tylko Rumuni, Bułgarzy i Bałtowie emigrują tak jak Polacy. III RP jest jak komunizm. Jej wad nie widzą ci, którzy trzymają się od niej możliwie z daleka – nie mieszkają tu, nie prowadzą tu firm, nie pracują, nie podróżują dziurawymi drogami i muzealnymi pociągami, nie walczą z indolencją tutejszego aparatu biurokratycznego, z wszystkimi miazmatami PRLu. Moja przyjaciółka z Hiszpanii myślała, że w Polsce jest jak u nich. Pobyła w Polsce tydzień, zobaczyła tą prowizorkę, i zaczęła pytac: dlaczego w restauracjach i kinach tak mało ludzi, dlaczego ulice i domy są brudne, dlaczego JP2 ma tyle pomników, dlaczego pociąg pokonuje 150 km w 2,5 godziny etc. W końcu pyta mnie: dlaczego w Polsce ludzie nie protestują? Bądź mądry i odpowiedz, człowiecze…\nCi, którym się III RP podoba, stosują ten sam przewrotny argument, co komuniści: „znów to polskie narzekanie”. Taka zastępcza cenzura. To tacy jak Ty przedstawiają Polaków jako gderaczy i malkontentów. Tymczasem w Niemczech, jak tramwaj albo pociąg spóźni się o minutę, to usłyszysz prawdziwe narzekanie i zrzędzenie. Narzekanie i zrzędzenie wcale nie musi byc złe, może byc nawet konstruktywne jeśli pobudza do ciągłych ulepszeń. Narody skłonne do krytyki i narzekania jak Niemcy czy jeszcze bardziej niemieckojęzyczni Szwajcarzy są perfekcyjni dlatego, że nie spoczywają na laurach i starają nie nie dac innym uzasadnionych powodów do narzekań.\nUważam, parafrazując Chiraca, że tracimy niepowtarzalną okazję by siedziec cicho, a nie poraz kolejny bawic się w Mesjasza. Gospodarka, głupcze! A nie ideologia. Mesjanizm i doświadczenie jak był Okrągły Stół nie jest potrzebny do umacniania naszej pozycji w Birmie. Wystarczy nam tych mesjanizmów na Ukrainie, w Gruzji, Kosowie. Co nam przyszło z wtrącania się w cudze sprawy? Albo co imponującego mamy do zaoferowania, żeby nasz Okrągły Stół przemówił im do wyobraźni? Technologie? Szybkie pociągi? Sprawnie budowane drogi? Jak rozwijac służbę zdrowia? Usługi finansowe? Niemcy, a nawet też i Czesi zajmują się gospodarką i poziomem życia obywateli, ich wyroby i usługi są rozpoznawalne, mają światową renomę. Ich powinniśmy naśladowac, a jeśli nie umiemy, to skorzystac z rady byłego francuskiego prezydenta. Bo nieudaczników, którzy mają bałagan u siebie nikt nie potraktuje poważnie rad. Raczej tak jak nasz były ulubieniec Wiktor Juszczenko, uśmiechnie się, pokiwa głową i dalej będzie robił swoje.\nP.S. Byłoby dobrze, gdyby zamiast oklepanego narzekania na narzekanie (styl Ryśka) ktoś przedstawił sensowne argumenty, dlaczego Okrągły Stół ma byc naszym „kluczem do Birmy”. Póki co mam wrażenie, że szanowni dyskutanci mają problemy z logicznym myśleniem i ulegają emocjom. To droga donikąd.\nPanie Zyggi zgadzam się z uwagami co do gospodarki ale polityki ato względem Gruzji czy Ukrainy nie.Panie Zyggi wie pan że polityka i gospodarka są w dużym stopniu ze sobą powiązane w tym przypadku jako przykład podam politykę Chin bardzo przez pana chwaloną,często słusznie.\nPanie Stefanie, gwoli ścisłości: nie chwalę polityki Chin dlatego, że to polityka Chin, tylko chwalę ją wtedy, gdy na to zasluguje. Np. za to, że jest skuteczna ekonomicznie i bierze pod uwagę długofalowy rozwój kraju, np. poprzez rozbudowę infrastruktury.\nZadałbym pytanie dlaczego w tak fajnej Hiszpanii gdzie drogi są ok. a kina\ni restauracje pełne, ulice i domy czyste a pociągi się nie spóźniaja jest\nnajwiększe w Europie bezrobocie ca. 21% (ca..50% wśród młodych)\ni dziesiątki tysięcy młodych Hiszpanów zmuszonych jest emigrować po\nEuropie w poszukiwaniu pracy.\nByłem w Hiszpanii kilka razy i nie tylko w Madrycie, Barcelonie i Walencji, ale jeździłem po kraju, bocznymi drogami, widziałem miasta, miasteczka i wsie. Sporo widziałem. Oglądając tzw. głęboką prowincję w Kastylii,\nLeonie, Walencji i Estramadurze nie zauważyłem, żeby ich poziom czystości jakość specjalnie różnił się od naszego.\nCo do restauracji – południowcy mają inny styl życia. Mój włoski przyjaciel\npowiedział kiedyś mi, że u nich ludzie wolą pójść do restauracji niż kupić\nksiążkę. Poza tym u nas są inne zarobki i inny klimat. W Hiszpanii jak mi\npowiedziano na obiad idzie się na godz. 10 wieczór, kiedy u nas część\npopulacji już śpi.\nBezrobocie to przede wszystkim efekt kosztów pracy. U nas zresztą też. Tyle, że Hiszpanowi po kilku-kilkunastu latach pracy należy się odprawa, która położyłaby na łopatki niejedną małą firmę. Gdy jeszcze dodac inne obciążenia pracodawcy na rzecz pracownika, ubezpieczyciela i fiskusa, wówczas zrozumiałe, że większośc hiszpańskich przedsiębiorców przezornie woli nie zatrudniac zbyt wielu ludzi. Ot, uroki eurosocjalizmu… Stąd te dziesiątki tys. emigrujących Hiszpanów. Wciąż jednak to dużo mniej niż 3 mln Polaków, które opuściło III RP.\nCo do prowincji, zgoda. Zwiedzałem Kastylię-La Manczę i potwierdzam, że standardy są tam często niskie. Jednak tam sprząta się może na miesiąc lub dwa, przynajmniej w miasteczkach, bo wsie to inna „bajka”. Podczas gdy u nas niektóre tereny miejskie nie są sprzątane nigdy, jestem tego pewny. Skwery i zagajniki pełne starych śmieci, torebek, rozbitego szkła – tego nie ma tam tyle co u nas. Oczywiście jestem daleki od uznania Hiszpanii za wzór godny naśladowania. Chocby z uwagi na sprawy, o których napisałem w pierwszym akapicie tego postu.\nCo do gastronomii, no cóż, myślę, że to nie tylko kwestia tego, że to Południowcy. Czesi mają gospody, w których niektórzy z nich bywają codziennie, Niemcy – piwiarnie, Belgowie i Holendrzy też siedzą w różnych lokalach. Nie mówię już o pubach na Wyspach Brytyjskich, bo to prawdziwa instytucja kulturalno-towarzyska.\n„Zapewne część z Was (popierających PiS, lub skłaniających się ku koncepcji historii tej partii) zbulwersuje fakt, iż model okrągłego stołu, który budzi tyle kontrowersji w kraju, miałby być eksportowany do innych krajów, w tym do Birmy.” – przeciez raczej powinni byc dumni , oboje Kaczynscy brali w tym czynny udzial.\nWysłałem mail do MSZ.\nmoje uwagi odnosza sie nie tyle do powyzszych postow, co raczej ogolnego narzekania w polsce jak to zle i beznadziejnie\ntak moze antycypuje …\nno to wlasnie Radek napisal, ze osiagnelismy poziom kraju srednio rozwinietego. widac jak za sciana wygladaja przemiany bez owego zachodu i naszych elit politycznych. nikogo z nas tam nie ciagnie, jakos w polsce lepiej.\na mimo wszystko najlepiej zjebac wlasny dorobek i ponarzekac.\nwielokrotnie tu pisalem, ze narzekaja glownie ci, ktorym sie nie powiodlo.\nnie twierdze, ze w polsce jest idealnie, ale mimo wszystkich wad, polskie przemiany nie sa takie najgorsze.\njak napisal ciekawy, to temat rzeka i nie mam zamiaru sie w to wdawac, ale proponuje nie popadac w skrajnosci.\nO kim piszesz, bo nie bardzo rozumiem?\nPanie Ryśku mimo dosadnych słów ma pan wiele racji moim zdaniem .Nie tylko narzekają ci co się im nie powiodło ale i ci pazerni dorobkiewicze którym wiecznie mało,ale oczywiście nie wszystkim.Wyjeżdżaliśmy kiedyś za chlebem i jeszcze wyjeżdżamy ,czas by był abyśmy też zrobili coś np.dla takiej biednej Birmy ale czy można coś zrobić z ludżmi wiecznie martwiącym się tylko o swoje sprawy i mającym przekonanie że są najnieszczęśliwsi w świecie,bo bodaj taka jest większość Polskiego społeczeństwa.\nMa Pan dużo racji. To co napiszę, może się wyda świętokradztwem, ale patrząc obiektywnie musimy dostrzec, że w Europie nie brak narodów biedniejszych i bardziej doświadczonych przez los niż Polacy. I jakoś się nie rozczulają nad sobą tak jak my.\nWeźmy Bułgarów, bo z racji osobistych kontaktów i podstawowej znajomości bułgarskiego ten naród i jego dzieje znam lepiej niż inne, które mogłyby z nami konkurowac do miana „Mesjasza Narodów”: 500 lat niewoli i to tureckiej niewoli, nieporównywalnej ze względnie komfortowym życiem Polaków za „Wilusia”, Mikołaja II czy schyłkowego Franza Josefa. I co? I nic, nie doczytałem się u Wazowa ani nigdzie indziej, żeby robili z siebie męczenników ludzkości i przedmurze chrześcijaństwa. Co nie znaczy, że nie mają wad. Ale 500 lat tureckiej niewoli i 50 lat komunizmu nie zrobiło z tego narodu ani świętoszków ani też go nie zbydlęciło. Pozostali zwyczajnym, bezpośrednim, chłopskim narodem lubiącym muzykę, tańce, śmiech do rozpuku, dobrą kuchnię i inne ludzkie radości. Dla nas wydają się zbyt leniwi i beztroscy, i coś w tym jest, ale ich zalety to niwelują.\nChyba tylko Rosjanie tak drą szaty i mistycyzują swoje dzieje jak my. Są tego uczeni od dziecka w szkole. Żyrynowski będąc z wizytą w europarlamencie grzmiał o tym, jak to Rosja zawsze poświęcała się dla niewdzięcznego Zachodu, własną piersią broniła go przed Mongołami, Turkami, Kaiserem, Hitlerem i kto tam wie kim jeszcze. A inni i tak mają to gdzieś. Broniła? To miło, ale to jej sprawa. Nas ropa i gaz interesuje. Nawiasem mówiąc, mówi się, że co u Żyrynowskiego na języku, to u Putina w głowie, więc rosyjski nacjonalizm jeszcze nieraz może nas zaskoczyc.\nKażdy naród żyje swoimi sprawami i mało go obchodzi prawdziwe lub rzekome męczeństwo innych. Podobnie jak Rosjan, nas też wychowywano już od szkoły, jaka to Polska zawsze była nieszczęśliwa, a do tego wyższa moralnie, bo nadstawiająca karku nad innych. Teraz doszło jeszcze, jaka Polska jest mądra, że wymyśliła Okragły Stół, przy którym Solidarnośc dogadała się z PZPR. Tylko, co to obchodzi Anglików, Francuzów czy chocby omawianych Birmańczyków? Polska jest mądra? No to bardzo dobrze, wspaniale! A co ma do sprzedania? Takie pytania zadaje świat, zwłaszcza dziś.\nNie wiem czy zgodziłbym się całkowicie, ale lubię takie komentarze pod prąd. To całe mesjaszowanie to silny nurt polskiej myśli, ale jeden z wielu i wcale nie dominujący.\nZ krajów, w których mesjanizm był lub jest popularny jest oczywiście jeszcze Serbia.\nW Rosji rzeczywiście są obecne nuty mistyczne. To co wygaduje Żyrynowski to niejako stylizacja na starą retorykę caratu. Jedynie stylizacja, bo Rosja po latach ZSRR nigdy nie będzie zbyt przypominać starego mocarstwa, jakkolwiek pewne zmiany są widoczne m.in odrodzenie się Cerkwi. Ten mesjanizm rosyjski o którym piszesz łatwo można dostrzec w „Biesach” czy w „Braciach Karamazow”, które są de facto olbrzymią krytyką rozpowszechniania się w Rosji idei liberalnych i lewicowych (oczywiście zachodnich) oraz rzecz jasna środowisk, które te idee propagowały. Ciekawostką jest, że Dostojewski przewidział w „Biesach” rewolucję październikową, tak więc można po części traktować to dzieło jako studium rosyjskich ruchów rewolucyjnych.\nSerbowie, owszem mają sporo martyrologii w swej historii. Jednak mimo wszystko potrafią na swoje dzieje popatrzec z przymrużeniem oka. Weźmy chocby Emira Kusturicę. U nas prawica chyba ukrzyżowałaby reżysera za takie przedstawienie czasów niemieckiej okupacji jak w „Underground”. W Rosji zresztą chyba też.\n29 lutego 2012 Odpowiedz\nZamieszczam tekst jaki wysłałam do MZ natychmiast po przeczytaniu artykułu! Zachęcam innych do aktywności – można przekopiować nawet mój list.\nW nawiązaniu do konsultacji wieloletniego planu działań MSZ zachęcam i wnioskuję do objęcia intensywnymi działaniami dyplomatycznymi Birmy. Ten azjatycki kraj, wielkością zbliżony do Polski, przechodzi obecnie niezwykle ważną transformacją przypominającą nasz kraj z roku 1989, łącznie ze swego rodzaju „okrągłym stołem”. To nie tylko niezwykle istotny, historyczny moment, ale przede wszystkim szansa na zakończenie, a przynajmniej ograniczenie, wieloletniego terroru panującego w tym kraju opanowanym przez wojskową juntę.\nPragnę przy tej okazji zwrócić uwagę, że „okrągły stół” nie jest jedynym elementem łączącym nasze dwa kraje. Historia zmagań o niepodległość Birmy w wielu momentach przypomina walkę o wolność Polski. Wystarczy przypomnieć kilka powstań przeciwko kolonizatorom brytyjskim z przełomu XIX i XX w. (siłowe przeciwstawienie tak potężnemu władcy jak Królowa Brytyjska wymaga niezwykłej odwagi i hartu ducha), oraz pokojowe wielotysięczne marsze inicjowane na początku ubiegłego stulecia przez ojca przywódczyni dzisiejszej opozycji (pana Aung Sana), które doprowadziły do uzyskania niepodległości przez Birmę. Po kilkunastu latach wolności kraj został opanowany przez wojskową juntę powiązaną z ruchami komunistycznymi. Tak jak w Polsce terror w niektórych okresach był intensywniejszy, a czasem łagodniał (w zależności od tego kto przejmował władzę). Nie sposób przy tej okazji pominąć jednego z najgłościejszych aktów terroru z ostatnich lat, jakim było krwawe stłumienie demonstracji mnichów w ramach tzw. „szafranowej rewolucji” z 2007 r. W pokojowych demostracjach brało udział po 100 tys. uczestników, w wyniku otwarcia ognia do demonstrantów zginęło 33 osoby.\nSpołeczeństwo birmańskie w miarę możliwości, pomimo nieprawdopodobnej biedy, stara się przeciwstawiać opresyjnym władzom. Działania opozycyjne nasiliły się – jak w Polsce – w latach 80. Niestety tam muszą twać do dziś. Tak w Polskce jak i w Birmie przywódcy opozycji demokratycznej otrzymali Nagrody Nobla. Należy przy tym dodać, że przywódczyni birmańskiej opozycji, pani Aung San Suu Kyi, przez blisko dwadziescia lat pozostawała w areszcie domowym (!). Została z niego uwolniona w 2010 r. – po konstytucyjnym zagwarantowaniu sobie władzy przez rządzącą juntę – i natychmiast wznowiła walkę o demokratyzację swego kraju.\nNa koniec warto wspomnieć o najważniejszym chyba czynniku wpływającym na burzliwe losy obu naszych krajów – odwiecznym sąsiedztwie z potężnymi mocarstwami (dla Polski – Rosja, dla Birmy – Chiny).\nW związku z powyższym, oraz w nawiązaniu do listu przesłanego do birmańskiej junty wojskowej przez m.in. gen. W. Jaruzelskiego, gen. Cz. Kiszczaka, red. A. Michnika i b. prezydenta L. Wałęsę zachęcającego juntę do rozmów z opozycją, wnioskuję raz jeszcze do objęcia stosownymi działaniami dypolomatycznymi tego pięknego i odważnego kraju. Jest wielce prawdopodobne, że działania takie będą niezwykle korzystne dla obu stron.\nBirmie warto pomóc ale pomysły to lepiej niech czerpią od Czechów albo Słowaków.\nCyt. „Po trzecie, co podkreśla wielu analityków, procesy transformacyjne zapoczątkowane w Birmie, przypominają polski „Okrągły Stół”, czyli polskie doświadczenia pokojowej transformacji byłyby dla tego kraju cenne. Swego czasu list do birmańskiej junty napisali i podpisali m in: Wojciech Jaruzelski, Czesław Kiszczak, Adam Michnik, Lech Wałęsa i Tadeusz Mazowiecki, namawiając ich do polskiej drogi.”\nSpawacz z Kiszczakiem radzą jak demokratyzowac Birmę. Koń by się uśmiał.\n@ p. Zyggi\nDobrze pisze pan Pyffel, abyśmy tego rodzaju dyskusje zachowali dla siebie. Produkt, który mamy sprzedać (model transformacji) może jest dość wadliwy, ale nieźle się sprzedaje, bo jego wady są dostrzegalne dla tych którzy ten produkt używają, a nie dla tych którzy je widzą z zewnątrz.\nW Chinach cenią Jaruzelskiego, a na Zachodzie Wałęsę i nic na to nie poradzimy nawet jeśli pierwszego część społeczeństwa uważa za zbrodniarza, a drugiego za idiotę czy podstawioną marionetkę. Skoro nic poradzić nie możemy to korzystajmy na tym. Trudno żeby chwalić się Jaruzelskim, ale transformacje sprzedawajmy jeśli tak dobrze z zewnątrz wygląda.\nJeżeli chodzi natomiast o 89 r. to nie chce wdawać się w przydługą polemikę nie na temat Azji, ale rozpad bloku wschodniego był przemyślaną i dobrowolną decyzją Moskwy, która straciła nadzieje na skuteczną rywalizację z USA, ale nie straciła nadziei na ustawienie się (materialne) w przyszłym systemie. Doskonale widać kto sprawuje władzę na wschód od Bugu – są to głównie ludzie starego ustroju.\nŁukaszenka – dyrektor sowchozu, Putin – oficer KGB, Nazarbajew – sekretarz KC KP Kazachstanu etc. etc.\nBlok wschodni wcale nie musiał się rozpaść, być może uległby destabilizacji, być może dogorywałby (tak jak dogorywają Kuba i Korea Pn. dalej, a my wraz z nimi), a może też uległby przekształceniom na wzór chiński ?\nTak więc, jeśli już przyjmiemy że rozpad nastąpił przez przemyślaną decyzję komunistycznych decydentów to nie ma co dziwić się, że transformacja przebiegła tak jak przebiegła.\nKomuniści mówili: zrzekamy się władzy, ale chcemy w zamian mieć możliwość utrzymania statusu materialnego. Solidarność nie miała wielkiego wyboru, kierując się zasadą darowanemu koniowi w zęby się nie patrzy.\nPoza tym nawet jeśli komuniści zostali całkowicie odsunięci od życia społecznego to transformacja przebiegła by lepiej ?\nNa prywatyzacji zarobiłby najwyżej kto inny, a postsolidarnościowe ekipy polityczne nie miały żadnego pomysłu na Polskę oprócz natychmiastowego zamienienia Układu Warszawskiego na NATO, RWPG na UE i podpisaniu mało korzystnego dla państwa polskiego konkordatu, który bardziej przypomina hołd lenny niż umowę. Za ten konkordat Suchocka została przygarnięta jako Ambasador RP przy Watykanie. I teraz pytanie: czy nie lepsza dla Polski okazałaby się opcja chińska albo coś w tym rodzaju ?\nMiałem nie zaczynać polemiki w kwestii transformacji, a i tak zacząłem.\nW mailu do MSZ, który napisałem w stylu oficjalnym obłudnie i cynicznie pisałem o niesieniu naszego wzoru transformacji i demokracji Birmańczykom, bo oni lubią (w MSZ) taką retorykę i ciągle ją stosują.\n@ p. Ciekawy\nTo, że na Wschód od Bugu władzę, sprawują ludzie dawnego\nustroju: kagebiści czy sekretarze to nie należy się dziwić.\nW Związku Sowieckim cała elita począwszy od najwyższej a\nskończywszy na kierownikach sekcji w przedsiębiorstwie niemal w stu procentach należała do partii komunistycznej. Jedynie w krajach bałtyckich i na zachodniej Ukrainie przetrwały resztki potomków elity niekomunistycznej. To zupełnie inna sytuacja niż była w PRL gdzie istniały równolegle\ndwie elity: komunistyczna i niekomunistyczna.\nNie wiedziałem że był spawaczem ale co do udzielania rad to nie przesadzajmy ,raczej współpraca gospodarcza nawet na początku na preferencyjnych warunkach.\nBirma staje się bramą Chin na Ocean Indyjski, a także jednym z głównych miejsc rywalizacji między Indiami i Chinami. Jeśli reżim utrzyma obecny kurs, Birma zostanie pociągnięta „za nogi” przez dwóch wielkich sąsiadów.\nPolska nie może przegapić szans jakie wynikają z tej sytuacji !\nZaraz co prędzej piszę mail. MSZ musiał celowo ukrywać konsultacje, skoro nie dowiedzieliśmy się o nich wcześniej.\nPanie Radosławie podzielam pańskie poglądy i gorąco życzę narodowi Birmańskiemu wielu sukcesów w każdej dziedzinie a przede wszystkim ,rozwoju w pokoju i stabilizacji.\nWeekendowe Kino CSPA: Earth\nPolacy zdobyli złoto w Chinach\nKorea Pd: spotkanie chińskich i południowokoreańskich dyplomatów\nAnkieta CSPA "Wydarzenie 2012 w Azji" wśród wybitnych przedstawicieli polskiego życia publicznego – ogłaszamy wyniki\nMalezja zaczyna eksportować owoc durian do Chin


(ANS – Zagrzeb) – W dniu 30 listopada radca regionu Europa Środkowo-Północna ks. Tadeusz Rozmus zakończył wizytację nadzwyczajną w inspektorii chorwackiej pw. św. Jana Bosko końcowym spotkaniem w Domu inspektorialnym, który znajduje się w Knežija, dzielnicy Zagrzebia. Uczestniczyło w nim 35 salezjanów z różnych części Chorwacji, a także z Bośni i Hercegowiny.\nWizytacja, którą przeprowadził ks. Rozmus w imieniu Przełożonego Generalnego, rozpoczęła się 26 października w tym samym mieście. W czasie pięciu tygodni, jakie spędził radca regionalny w tej inspektorii, tenże odwiedził wszystkie domy salezjańskie, spotykając się z salezjanami, członkami Rodziny Salezjańskiej i świeckimi współpracownikami, a poza tym z licznymi ludźmi młodymi ze szkół, parafii i oratoriów.\nW swoim końcowym wystąpieniu ks. Rozmus podziękował ks. inspektorowi Tihomirowi Šutalo, członkom Rady inspektorialnej, dyrektorom i wszystkim współbraciom, a zwłaszcza tym, którzy przygotowali tę wizytację na poziomie inspektorialnym, jak również we wspólnotach lokalnych, przedstawiając w transparentny sposób główne aspekty działalności wychowawczo-duszpasterskiej.\nW kontekście pytania “Quo vadis, Inspektorio chorwacka?” radca przedstawił w sposób obiektywny i globalny sytuację inspektorii. Podkreślił znaczenie formacji początkowej i jej wzmocnienia, zaznaczając, że chodzi tu o kwestię kluczową, która znajduje swoje odzwierciedlenie w opatrznościowym wzroście liczby powołań, docenieniu salezjańskich publikacji, dobrze ukierunkowanym duszpasterstwie młodzieżowym, ze szczególnym uwzględnieniem opcji na rzecz ubogiej młodzieży.\nZaznaczył również, że konieczna jest reorganizacja obecnych placówek i stworzenie nowych, typowo salezjańskich. Wśród zaleceń znalazły się następujące: bardziej aktywna współpraca na poziomie międzynarodowym w ramach “Projektu Europa”, troska o powołania misyjne, przejrzyste zarządzanie środkami materialnymi, fachowość i solidarność w dążeniu do osiągnięcia samowystarczalności ekonomicznej dzieł.\nMówiąc o przyszłości inspektorii, zaproponował konkretne strategie i projekty zarówno na poziomie osobistym, jak i wspólnotowym, zalecając także zainwestowanie w jakość życia braterskiego, na polu formacyjnym i duszpasterstwa młodzieżowego.\nW drugiej części spotkania zgromadzeni salezjanie, w małych grupach, zgłębiali niektóre uwagi i specyficzne aspekty, na które wskazał ksiądz radca.\nChorwacja – Spotkanie formacyjne w domu inspektorialnym w Zagrzebiu\nChorwacja – Salezjańska parafia w Spalato produkuje osłony ochronne dla personelu lekarskiego\nChorwacja – Siedmiu nowych salezjanów współpracowników\nChorwacja – Dzień Inspektorii\nChorwacja – Śluby wieczyste dwóch salezjanów\nChorwacja – Uroczystość Maryi Wspomożycielki


Pakiet zaawansowany Windows 8 i 8.1 i Media Pack nie są już dostępne do zakupu\nWyświetl oryginalny artykuł w języku angielskim: 3107057\nWszystkie produktyWindows 8Windows 8.1\nOd dnia 30 października 2015 r. Windows 8 i 8.1 Pro Pack (który uaktualnia system Windows 8 Home lub 8.1Home do Windows 8 Pro i 8.1 Pro, z programem Media Center) i Media Pack (który dodaje Media Center systemu Windows 8 Pro lub 8.1 Pro) nie są już dostępne do zakupu od firmy Microsoft. Wcześniej funkcji zakupione licencje pakietu będzie nadal działać i pakiety funkcji prawidłowe nadal mogą być dostępne do zakupu od innych sprzedawców. Obsługa tych produktów jest nadal dostępny.\nIdentyfikator artykułu: 3107057 — ostatni przegląd: 16.02.2017 — zmiana: 1


Halo Infinite - PC oraz XBOX wątek zbiorczy - strona 22 - Gry - Forum PCLab.pl\n57 minut temu, hennepin napisał:\nAleż te gejmpleje szpetne, oby na żywo tak nie straszyła.\nBez przesady 😉 Chociaż faktycznie jak na flagowy tytuł to szału nie ma...\nza 4 zl to nie narzekam byle do 19\nJak ja się z MCC namęczyłem - 133 GB, te 26 GB teraz kampanii przy tym to pikuś. Jeszcze z GP leci mi 50-60% łącza.\nNo widzisz ja też się męczyłem pobierając kolekcję i potem jeszcze pobierałem Halo 5/95 GB 😁\nSzkoda, że nie ma 5 w tej kolekcji, ktoś wie dlaczego? Dziwny ruch ze strony MS/343. Czule niedosyt po przejściu wszystkich gier z MCC. 95 GB samo Halo 5? A Infinity 50 GB i podobno jest najdłuższą częscią?\nNo też właśnie nie wiem czemu nie ma,ale na premierę kolekcji chyba też nie było wszystkich części odrazu,tylko dodawali z czasem.\nNawet jak dobrze pamiętam było to chyba 105 GB 😅 Większość tych exow z xbox one strasznie dużo waży.Quantum Breake też ponad 100 GB było do pobrania 😉\n@Jaycob myślisz, że warto ograć to MCC przed Infinite? Fabularnie itd. Bo się zastanawiam czy ma to sens. Czy wystarczy po prostu film streszczający opowieść?\n49 minut temu, T.m.p1 napisał:\nJa bym tylko Halo: Reach ograł - próbowałem resztę ale są zbyt archaiczne raczej dla fanów, reach jest graficznie i gameplayowo chyba najbardziej przystępny żeby się nie odbić.\n343 mówiło, że będzie to "miękki reboot" i dobry start dla tych, którzy są mniej obeznani w serii.\nJednakże jeśli nie chcesz uważać, że Master Chief to tylko jakiś super bohater biegający w zielonej zbroi i czym są Pierścienie to przeleć chociaż przez pierwszą część albo przez wszystkie custscenki na Youtube , halo.fandom.com, dało by Ci to zaplecze o co w tym mniej więcej chodzi.\n3 minuty temu, bbandi napisał:\nArchaicznie gamplayowo może być tylko CE, reszta aż tak bardzo nie odstaje, a oprawa graficzna świetnie została zremasterowana w MCC.\nPomijając już fabułę to gierki z serii Halo są po prostu dobre 😉Jak dla mnie warto je ograć jeśli ktoś lubi fpsy 👍\nNo ewentualnie można sobie darować Halo CE i obejrzeć sobie jakieś streszczenie 😅 @Jaycob wie o co chodzi 😁\nŚmieszą mnie te pro analizy, drzewa jak z gothica a ten zooma x500 robi 😄\nEdit: leci mi teraz jakiś update 3.9 GB.\nEdit 2: mam, trzeba wejść w zarządzanie instalacji:\nNie mam opcji żadnego pobierania tylko graj a jak daje kampanię w grze to mam przedsprzedaż.\nWciśnij na wielokropek i wybierz "zarządzaj grą".\nA zaktualizowałeś grę?\nZarządzaj grami i dodatkami:\nHalo Infinite - zielony kwadracik\nHig Res Textures - zielony kwadracik\nI gdzie ta kampania? U mnie też jeszcze nic nie ma 🤔\nWyłączcie appke xbox całkiem i włączcie ponownie, pojawi się aktualizacja\nZrestartowałem aplikacje i nic, pisze, że mam zainstalowane a w grze jest przedsprzedaż.\nW Microsoft Store też pisze: graj.\nEdytowane 8 Grudnia 2021 przez lis22\nzrobiłem aktualizacje i u mnie pobiera, dogrywa kampanie do MP, czyli 20 GB.\nTa premiera to jakiś kabaret . Ściąga mi jakiś Update ponad 3GB do multi jak ja chcę zagrać w singla. To się Microsoft i 343 przygotowali flurwa do premiery 😆.\nKlikacie graj i w menu głównym odpala się instalacje, przynajmniej tak to działa na klocku.\nTo jest po prostu update do gry, co tak panikujesz. Wszystko chodzi jak należy, gra się zaciąga.\nU mnie się nic nie pobiera i cały czas mam przedsprzedaż.


Polifonia | Płyty Bartka Chacińskiego | Page 2\nWybaczcie skojarzenia ze snem, ale te piątkowe notki zawsze kończę rano po krótkiej nocy, którą częściowo spędzam w radiu. I wybaczcie skojarzenia z sobotnim jubileuszem HCH w Pardon, To Tu, ale żyłem tym na tyle długo, że trudno to wszystko zostawić za sobą z dnia na dzień. A był to dla mnie ciekawy wieczór także dlatego, że słuchałem muzyki w nieco innych warunkach. I mogłem się na przykład przekonać, że od słuchania Huberta Zemlera lepsze jest tylko granie u boku Zemlera. Ta myśl wróciła do mnie podczas przesłuchiwania nowej serii kaset Pawlacza Perskiego, w ramach której ukazał się i Zemler – ponownie jako Melatony. Zemler senny, wręcz otwarcie zapraszający do snu, szczególnie fantastycznym finałowym utworem Droga do REM. Nagranym swoją drogą z udziałem Antoniny Nowackiej (śpiewała też w sobotę, ale solo). Przed tym wpadającym w kolejowy rytm utworem mamy nagrania nieco przyczajone w lekkim suspensie, wykorzystujące z kolei obecność Todda Bartona grającego na Buchli (Zemler i Barton współpracowali – jak pamiętamy – przy polskim wykonaniu Music and Poetry of the Kesh stworzonego przez Bartona z Ursulą Le Guin), a także z gościnnym udziałem Emitera. Jest jeszcze dzięcioł w Siskiyou, ale to stworzenie elektroniczne. Melatonina, hormon regulujący dobowy rytm, jest tu pewnym kluczem. Corriendo Galarreta to jedyny moment, w którym Zemler buduje mocniejszy perkusyjny groove. Tutaj spotykamy tych krautrockowców w haremie, o których pisze wydawca (a może sam autor?). No i autora płyty wykorzystującego gitarę elektryczną.\nDziś tylko wstępny grafik premier na czerwiec. Na rynku się trochę uspokaja – więcej miejsca na nowości spoza mainstreamu. I pewnie jedyny moment w roku, kiedy w tłoczniach choć trochę się uspokaja. Będzie czego słuchać i w czym wybierać, a pierwsze wydawnictwa już dziś.\nW wyświetlanym właśnie sequelu Top Gun Kenny Loggins z dużą łatwością przyćmił Lady Gagę. A motyw syntezatorowy Harolda Faltermeyera – smyczkowe dopiski Hansa Zimmera. Sam film ma zresztą charakter imprezy odtwarzającej w dużej mierze realia z 1986 r. (kiedy wszedł do kin oryginał), włącznie ze strojami i muzealnym myśliwcem F-14A, który – to niewielki spoiler – pojawia się w pewnym momencie, by okazać swoją wyższość nad maszynami nowszego typu. Kto był (jak Cruise) popularny w latach 80., zawsze już będzie, a kto był dobrym pilotem wtedy (jak Maverick), na wieki pozostanie profesorem dla dzisiejszych pilotów. I co prawda w ryku silników gubią się niuanse, to nawet rzeczywistość – jak niestety obserwujemy – próbuje dziś najwyraźniej nadążyć za tą zimnowojenną. Podobnie z szeroko komentowanym Stranger Things 4 – serial Netflixa od początku jest pocztówkową rewizją lat 80., z pieczołowicie odtworzoną scenerią, strojami, galopadą posklejanych w scenariuszu motywów z filmów tamtych czasów, no i wreszcie ówczesną muzyką w tle. Włącznie z Running Up That Hill Kate Bush, którego dziś słucha znowu pół świata. Wprawdzie piosenka nigdy nie przestała być dobra, to jednak serial daje jej nową kampanię promocyjną i nową aktualność. No bo przecież akcja czwartego sezonu Stranger Things toczy się… w roku 1986. Płyta Kate Bush Hounds of Love ukazała się kilka miesięcy wcześniej. Ba, zdążył się rozpaść w locie prom Challenger, a do Układu Słonecznego – przylecieć kometa Halleya. Co – jak przypominają członkowie polskiego kwintetu EABS – zaowocowało wkrótce kolejną częścią słynnej serii powieściowej Arthura C. Clarke’a – 2061: Odyseja kosmiczna. Zatytułowanej tak od roku, gdy wróci do nas wspomniana kometa.\nTaśma tygodnia #63\n29 maja 2022,\tniedziela, Bartek Chaciński\nDziś playlista spóźniona o ponad 24 godziny. Ale – jak to się mówi – było warto. Impreza na 100-lecie HCH okazała się miłą przeszkodą, a set słynnego DJ-a Huja – bardzo inspirującym zestawem. Kto wie, czy nie wywarł lekkiego wpływu na tę tygodniową listę nagrań, chyba bardziej jeszcze różnorodną niż zwykle. Wyjątkowo dużo jest tu rzeczy, które mogłem wkleić tylko w wersji blogowej: w streamingu nie ma Emmy-Jean Thackray, Remiksów Wielkiej Płyty, Morusque, Cat.Finch & Pstyk, nieobecni są też Nat Birchall, Tony Lavorgna, Kate NV, Kadef Abgi, Onom Agemo, M, Gadi Sassoon, Plastelina i Warmth. Z kolei w Deezerze zabrakło dodatkowo Maga Bo, ale liczyłbym na szybkie uzupełnienie, bo cała płyta znalazła się w streamingu dopiero dziś. Posłuchać warto. A czy DJ Huj grałby to – proszę się zorientować podczas jego kolejnego setu. Miłego słuchania.\nZmarł muzyk, którego miałem na plakacie w wieku 11 lat, więc sprawa jest dość osobista. Do dziś nie do końca wiem, co robił Andy Fletcher w Depeche Mode – zdaje się, że sam bagatelizował swoją rolę, prezentując się jako kumpla reszty. Przez chwilę grał na basie, potem oczywiście na klawiszach, ale – jak wiadomo – od pewnego momentu i przez dłuższy czas był to jedyny rodzaj aktywności dostępny w tym zespole, jeśli się nie było Dave’em Gahanem. Od lat tłumaczę sobie to tak, że „Fletch” musiał był ucieleśnieniem tego, że zespoły są po coś i trzymają się z jakiegoś powodu. I że być może on – bodaj najgrzeczniejszy i najspokojniejszy w grupie, a przy tym też najsympatyczniejszy – był rodzajem tego lepika, który całość trzyma w najgorszych momentach. Dlatego z fascynacją (i pewną dozą triumfalizmu – nie każde wcielenie DM jest moim ulubionym, ale jednak zespół dzieciństwa) oglądałem jakoś w początkach pandemii zdalną ceremonię przyjmowania Depeszy do Rock’n’Roll Hall of Fame. Fletcher i cała reszta w świetnej formie, wyluzowani, okazy zdrowia. W życiu bym nie powiedział, że z jednym z nich za kilkanaście miesięcy będziemy się żegnać. Przy okazji śmierci Vangelisa pozwoliłem sobie stwierdzić, że udał się prosto na wieczne elektroniczne jam session ze zmarłym nieco wcześniej Klausem Schulze. Biorąc pod uwagę odejście Fletchera, nie można wykluczać tego, że jam session elektroników zmieni się w stałą formację.\nPoza tym dziś tylko lista premier tygodnia.\nDla takich sytuacji YouTube usunął licznik łapek w dół. Powiedzieć, że premiera nowego klipu Doroty Masłowskiej (występującej jako Dorota) do beatu Solara i w reżyserii Aleksandry Terpińskiej nie została przyjęta owacyjnie przez młodą publiczność SBM Label, to mało. W komentarzach doszło do zbiorowego linczu, co summa summarum może mieć jakiś wymiar promocyjny, ale jednak nie nastraja optymistycznie. Młodzież – głównie męska – wychowana na utworach Białasa, Maty albo Kinny’ego Zimmera jest może otwarta na rap, który się oddala od hiphopowych standardów, ale nie aż tak, żeby przyjąć, że pisarka napisała jakąś formę, która jest literacka miniaturą, próbką języka znanego z jej książek, i że śmiała tę historię do beatu opowiedzieć. Wysoko cenię Masłowską jako pisarkę, jej współpraca z Terpińską wróży kapitalnie (w świetnych Innych ludziach najgorzej, prawdę mówiąc, wypadł zawodowy raper w jednej z głównych ról) i mam zarazem duży dystans do Masłowskiej jako wykonawczyni utworów muzycznych (i mam na to papiery). Ale i jej styl, i jej ekspresja powinny być znane komuś średnio zorientowanemu we współczesnej kulturze. I jeśli o kimś ta sytuacja źle świadczy, to niestety o odbiorcach SBM – a to subskrybenci kanału wytwórni bez wątpienia nadali ton komentarzom. Po latach ewolucji gatunku okazuje się, że edukacja literacka na kolejnych hitach rapowych wytwórni nie przygotowała ich nawet do odbioru tekstu czołowej pisarki z pokolenia ogarniającego hip-hop.


Strona główna:Bramy harmonijkowe w przemyśle i korzyści wynikające z ich zastosowania\nPopularność bram harmonijkowych stale rośnie i spowodowane jest to praktycznym charakterem bram tego typu. Warto podkreślić, iż bramy harmonijkowe stosowane są w różnych branżach przemysłu, ponieważ dopasowaniem do budynku przewyższają wszelkie pozostałe typy bram przemysłowych. Jakie korzyści wynikają z zastosowania bram harmonijkowych i dlaczego sprawdzą się one zarówno w dużym zakładzie pracy, jak i w małej firmie?\nCharakterystyka bram harmonijkowych\nBrama jest niezwykle ważnym elementem każdego budynku – tym bardziej, jeżeli pełni on rolę przemysłową. W takim przypadku źle dobrana brama może w zdecydowanym stopniu zmniejszyć produktywność przedsiębiorstwa poprzez niedopasowanie do charakteru pracy. Dobra brama przemysłowa to taka, która w stu procentach spełnia swoje zadanie i jednocześnie zajmuje minimalną ilość miejsca.\nDokładnie takim typem bram przemysłowych są bramy harmonijkowe. Jak sama nazwa wskazuje, ich cechą główną jest składanie się poszczególnych segmentów bramy w tak zwaną harmonijkę. Ten charakterystyczny sposób zamykania i otwierania się bramy pozwala na imponującą optymalizację przestrzeni, która potrzebna jest na montaż i właściwe funkcjonowanie takiej bramy.\nWarto w tym miejscu podkreślić, iż istnieją dwa rodzaje bramy harmonijkowej. Pierwszym rodzajem jest brama harmonijkowa z prowadnicą lub bez prowadnicy dolnej. Ten rodzaj bramy swoje działanie opiera na bocznym otwarciu, w którym poszczególne segmenty bramy składają się w harmonijkę. Rozwiązanie to jest bardzo praktyczne, zważywszy na fakt, iż możliwy jest montaż napędu elektrycznego, dzięki czemu proces otwierania i zamykania takiej bramy jest po prostu znacznie szybszy i w pełni automatyczny. Poszczególne panele bramy połączone są ze sobą za pomocą specjalnych zawiasów, zaś szczelność całej bramy gwarantowana jest poprzez uszczelki segmentowe wykonane z wysokogatunkowego EPDM.\nDrugim rodzajem bramy harmonijkowej segmentowa brama harmonijkowa. Jej główną cechą charakterystyczną jest pionowy sposób otwierania i zamykania. Warto podkreślić, że ten rodzaj bram harmonijkowych wyróżnia się wyjątkową ergonomią, dzięki czemu zmniejsza do minimum przestrzeń, która zajmowana jest przez bramę.\nDlaczego bramy harmonijkowe są tak bardzo popularne w przemyśle?\nBramy harmonijkowe mają jeden najważniejszy cel – zapewnić maksymalną funkcjonalność i ergonomię. To właśnie z tego powodu cieszą się obecnie tak dużą popularnością, gdyż ich charakterystyka idealnie pasuje do przemysłu. Warto podkreślić, że szereg zalet tego rodzaju bram, stawia ich na podium rozwiązań dla niezwykle istotnego sektora gospodarki, jakim jest przemysł.\nBramy harmonijkowe zapewniają przede wszystkim bardzo wysoką izolację cieplną. Co więcej, ten rodzaj bramy bardzo skutecznie wytłumia wszelkie dźwięki, które w przemyśle potrafią osiągać wysoki poziom decybeli. Bramy harmonijkowe charakteryzują się także wysoką odpornością na napór wiatru, co jest szczególnie ważne w przypadku bram o wielkich gabarytach stosowanych w np. hangarach, czy halach magazynowych.\nNa szczególną uwagę zasługuje również fakt, iż bramy harmonijkowe to doskonałe rozwiązanie w przypadku budynków lub konkretnych pomieszczeń, które wyróżniają się niskim nadprożem, a także w miejscach, w których statyka budynku nie zezwala na kolejne obciążenia stropu. Dzięki temu, bramy harmonijkowe bez prowadnicy dolnej, to idealne rozwiązanie dla wszystkich dużych otworów, które wymagają dobrej i niezawodnej bramy.\nBramy harmonijkowe to maksymalna optymalizacja przestrzeni\nW zakładach pracy, fabrykach i magazynach, odpowiednia ilość przestrzeni to kwestia priorytetowa. Niewłaściwie dobrana brama przemysłowa może w zdecydowanym stopniu zaburzyć funkcjonowanie całego przedsiębiorstwa, stwarzając opóźnienia i utrudniając pracę. Dlatego też bramy przemysłowe cieszą się w przemyśle stale rosnącym zainteresowaniem. Dzięki swojej charakterystycznej budowie, bramy przemysłowe zajmują minimalną ilość miejsca. W przypadku magazynów i budynków o charakterze logistycznym, niezwykle popularne są segmentowe bramy harmonijkowe, które w połączeniu z automatyką, pozwalają na szybkie zamykanie i otwieranie takiej bramy, bez ręcznej ingerencji.\nWarto także zauważyć, że bramy harmonijkowe doskonale nadają się także do wielkogabarytowych budynków, takich jak hale magazynowe lub hangary samolotowe. Dzięki wysokiemu poziomowi ergonomii takich bram, możliwe jest szybkie ich szybkie zamykanie i otwieranie, przy jednocześnie maksymalnej oszczędności miejsca.\nCzym kierować się przy wyborze bramy harmonijkowej?\nNajważniejszym aspektem, który powinno się brać przy wyborze bramy harmonijkowej, to miejsce, w którym ma być ona zamontowana. Optymalizacja przestrzeni w magazynach należących do branży logistycznej jest niezwykle istotna, dlatego tam najlepiej sprawdzą się segmentowe bramy harmonijkowe, które otwierają się do góry. W przypadku dużych budynków, które pełnią rolę zakładów pracy, fabryk, magazynów, czy hangarów, potrzebne są bramy, które nie tylko oszczędzają miejsce, ale także idealnie pasują do dużych otworów takich budynków.\nBramar oferuje bramy harmonijkowe od najlepszych producentów, dzięki jest to rozwiązanie dla długie lata. W przypadku bram przemysłowych niezwykle bardzo ważna jest ich ponadprzeciętna trwałość, dlatego w naszej ofercie można znaleźć takich renomowanych producentów jak Wiśniowski, czy Hormann.\nPrzykładowe realizacje bram przemysłowych harmonijkowych


Muzyka nie tylko do tańca - blog o bieganiu. Muzyka podczas ćwiczeń - World of ships\nHome » sport » Muzyka nie tylko do tańca – blog o bieganiu. Muzyka podczas ćwiczeń\nNie od dziś wiemy, iż muzyka ma bardzo duży wpływ – mówi się nawet, że jest w stanie łagodzić obyczaje, nie ma się więc co dziwić, iż pojawia się nawet w sporcie. Dobrze dobrana muzyka podczas ćwiczeń sprawia, że trening staje się coraz przyjemniejszy, a ponadto mniej nas męczy. Efekt ten uzyskujemy ponieważ nasz organizm z natury porusza się w rytm utworu jakiego właśnie słyszy, nieświadomie stukając nogą czy też poruszając dłonią w takt usłyszanej piosenki, zwłaszcza w rytm utworów latynoamerykańskich.\nDlatego też muzyka podczas ćwiczeń powinna być dobierana tak, aby tempo utworu było podobne jak rytm naszych kroków, a wtedy wysiłek stanie się przyjemnością i nie zauważymy nawet, że przestaniemy się męczyć i będziemy mogli nawet zintensyfikować tempo treningu wybierając szybszą nutę. Zatem najistotniejsze jest aby dźwięki podczas ćwiczeń była dobrze dobrane i tu z pomocą przychodzi nam internet. Wystarczy więc skorzystać z rzetelnych informacji jakie daje nam blog o bieganiu, gdyż wiedza osób, które mają w tym praktykę pozwala nam ustrzec się błędów, które z pewnością nam nowicjuszom się przydarzą.


:: FORUM.BATTLENET.PL :: - Micro - instrukcja obsługi\nDziś jest: Sobota, 24 października 2020, godzina 19:34\nBattlenet.pl Forum StarCraft 2 Poradniki i Strategie Micro - instrukcja obsługi\nTemat: Micro - instrukcja obsługi\nWiadomość [#21]: 16.12.2010 o 12:43\nCo pierwsze będzie w zasięgu. jeśli w takim wypadku zaczną ostrzeliwać naj[pierw budynek to zmienią cel na najbliższe jednostki przeciwnika gdy tylko będą w ich zasięgu.\nWiadomość [#22]: 16.12.2010 o 12:46\nPierwszy/ą napotkaną budynek/jednostkę. Jeżeli atakują budynek i zaczyna atakować ich jakaś wroga jednostka wtedy zmieniają cel ataku właśnie na tą jednostkę.\nWiadomość [#23]: 16.12.2010 o 12:55\nMam pytanie takiej kwestii: mianowicie czy jak atakujemy wroga w bazie i klikniemy A i w ziemie w bazie to czy jednostki zaczną atakować pierwszy budynek z brzegu czy będą atakować jednostki które bronią bazy??\nBędą atakować jednostki broniące bazę, ale pod jednym wypadkiem. Jednostki broniące muszą być w strefie zasięgu radaru naszej atakującej jednostki.\nWiadomość [#24]: 16.12.2010 o 13:27\nDodam jeszcze że micro to nie tylko używanie S czy a-move. Więc ciekaw jestem czy pytanie autora odnosiło się do czegoś jeszcze.\ntemat oczywiście może dotyczyć micro sensu largo a mi osobiście chodziło o kwestie hit'n'run takie jak opisałem w pierwszym poście\no tym decyduje już priorytet ataku. jak będą jednostki to zaatakuje jednostki a jak będą tylko budynki to zaatakuje budynki.\nWiadomość [#25]: 16.12.2010 o 14:23\nCzyli pierwszą salwę jesteśmy w plecy atakując przez A ??\nWiadomość [#26]: 16.12.2010 o 14:32\nJeżeli pierwsze co napotkają będzie budynek to wychodzi na to że tak.\nDlatego gracze pro nie grają a-move i "niech się dzieje wola nieba" tylko micrują jednostkami i focusują cel ataku.\nWiadomość [#27]: 16.12.2010 o 15:18\nJeżeli chodzi o hit'n'run to ja uzywam S, tak jak pisałem. A jeżeli chodzi o atakowanie to dziele wojsko na zeloty i te atakujące na dystans, zety A i za armie wroga (zetki się rozłożą i stworzą swojego rodzaju barierę miedzy nami a wrogiem. (zetki/zerglingi/ultraliski) Za to 2 częścią armii wyciągam najsilniejsze jednostki wroga. Za to grając TvT dziele armie na 2 mniej więcej równe części: 1 grupa A za wojskiem wroga, 2 grupa hit'n'run w wojsko przeciwnika.\nWiadomość [#28]: 17.12.2010 o 02:17\nA jak wciśniemy S, to nie? Jak w zasięgu będzie tylko budynek, to do czego mają strzelać?\nZałożę się, że jest 20 lepszych sposobów na lepsze microwanie, niż zastanawianie się, czy lepiej klikać a, czy s. Oba sposoby to praktycznie to samo, rób tak jak ci wygodnie. Co do marinów, to ty chcesz nimi uciekać, czy walczyć? Jak klikniesz a-move, to ci z tyłu zaczną strzelać, a ci z przodu podbiegną. Jak wciśniesz s, to ci z przodu postoją, a ci z tyłu postrzelają. Pieski tak czy siak będą miały co gryźć, różni się tylko liczba strzelających do nich marines(a to i tak w specyficznym przypadku, jak masz długą kolumnę marines).\nTy połowę armii puszczasz na frontalny atak, a połową hit'n'run? Wiesz co to w ogóle znaczy? Możesz albo robić hit'n'run, albo atakować. Wycofywanie rannych jednostek to nie jest hit'n'run.\nPanie pro, nie wiem czy nie zauważyłeś, ale nigdy to się nie używa też lurkerów. Bo tak. Poza tym po twojej wypowiedzi to chyba nie wiesz, czym się różni radar, los, zasięg broni, więc zrobię ci mini poradnik:\n-radar: zdolność do wykrywania jednostek w mgle wojny, ma ją raynor commando i sensor tower(miał też mieć ghost na psionków)\n-los: zdolność do odkrywania mgły wojny\n-zasięg broni: maksymalna odległość pomiędzy strzelającym i ostrzeliwanym\nTeraz zachowanie jednostki poczas ataku(zakładając, że ma budynek w zasięgu):\n1. Gdy coś do niej strzela(i jest poza zasięgiem) - oleje budynek, podejdzie i zaatakuje.\n2. Gdy coś do niej strzela(i jest w zasięgu) - odpowie ogniem(ale nie jestem pewien, czy temu kto strzela, czy temu o najwyższym attack prior).\n3. Gdy nie jest ostrzeliwywana, to jednostka wybierze przeciwnika z najwyższym attack priority i zacznie do niego strzelać(zazwyczaj prior unit > działko/bunkier > budynek > larva).\nI tu nie ma znaczenia, czy a-move, czy stop - różnią się tylko tym, czy po rozwaleniu wszystkiego w zasięgu jednostka pójdzie grasować gdzieś indziej(a to czy pierwsza salwa pójdzie w budynek, czy nie, to już kwestia ułożenia jednostek - możemy jeszcze zafocusować).\n[Edycja ShadowDancer - 17.12.2010 o 02:21]\nWiadomość [#29]: 17.12.2010 o 10:49\nJak włazisz do bazy przeciwnika to co robisz?\nAtakujesz budynki ?\nJa jak wpadam do bazy to na pewno nie z a-move tylko focusuję na jednostki wroga a zaraz potem wybijam roboli.\nPotem staram się rozwalić budynki.\nMało tego jak widzę że nie mam przewagi i szans na wybicie mu woja to staram się urwać kilka roboli.\nNadszarpnięcie ekonomi przeciwnika (przy jednoczesnym zabezpieczeniu swojej) to podstawa.\nNie atakuję Cie bo dobrze gadasz tylko zadaję pytanie.\nWiadomość [#30]: 17.12.2010 o 11:16\nZałożę się, że jest 20 lepszych sposobów na lepsze microwanie, niż zastanawianie się, czy lepiej klikać a, czy s. marines).\nPo pierwsze: najpierw trzeba wiedzieć nad czym się zastanawiać, czyli znać techniki jakim posługują się gracze. A jakie są te sposoby?\nOba sposoby to praktycznie to samo, rób tak jak ci wygodnie.\nPo drugie: najpierw, piszesz że to to samo a potem wskazujesz różnice. (poza tym wyżej ludzie wskazywali wiele podobieństw ale także różnic głównie tych praktycznych między A-move, a S. Zwracam na to uwagę dla jasności i sppójności całego tematu.\nCo do marinów, to ty chcesz nimi uciekać, czy walczyć? Jak klikniesz a-move, to ci z tyłu zaczną strzelać, a ci z przodu podbiegną. Jak wciśniesz s, to ci z przodu postoją, a ci z tyłu postrzelają. Pieski tak czy siak będą miały co gryźć, różni się tylko liczba strzelających do nich marines(a to i tak w specyficznym przypadku, jak masz długą kolumnę marines).\nparadoksalnie jedno nie wyklucza drugiego - można bowiem walczyć uciekając. Poza tym pieski są szybsze od marina więc mając np 5 marines to i tak będą oni wszyscy strzelać bo goniące ich pieski przeważnie będą w zasięgu każdego mańka.\n[Edycja Kris7 - 17.12.2010 o 11:23]\nWiadomość [#31]: 17.12.2010 o 11:23\nPrzecież mój post nie był tak strasznie skomplikowany. Napisałem, że różnica jest bardzo mała i opisałem jedyny przypadek, kiedy to ma praktycznie jakiś sens, nie było to chyba bardzo skomplikowane, co?\nJa tylko opisałem, jak zachowuje się AI kierujące jednostką, nie wiem, gdzie ty tu widzisz strzelanie do roboli.\nWiadomość [#32]: 17.12.2010 o 11:27\nA ja ogólnie rozważam sens zastosowania a-move na bazę wroga i udowadniam że inne sposoby są lepsze.\nGadamy jak gęś z prosięciem.\nWiadomość [#33]: 17.12.2010 o 11:31\nNo ale gościu się pytał, co się stanie, jak damy a-move na budynek, więc mu odpowiedziałem.\nWiadomość [#34]: 17.12.2010 o 11:38\nJeżeli chodzi Ci o Asic'a to akurat pytał o bazę.\nWiadomość [#35]: 17.12.2010 o 12:34\ndobra to może teraz jakieś rady rodem dla nooba odnośnie microwania: ja pierwszy\n1. walcząc np 5 stalkerami na 4 maraudery - focusuj jednego maraudera wszystkimi stalkerami i wycofuj najbardziej rannego stalkera aż do momentu gdy maraudery zaczną ostrzeliwywać innego stalkera - wtedy ten najbardziej ranny może wrócić do strzelania\nWiadomość [#36]: 17.12.2010 o 14:13\nSpecialist, Panie Pro:\nTo co napisałem o ataku jednostek przy wbiciu do bazy było skrótowe i ogólnikowe, czyli taki jaki jest poziom SC2 na tym forum -> wystarczający.\nDziękuje ale z poradnika nie skorzystam\nPanie pro, nie wiem czy nie zauważyłeś, ale nigdy to się nie używa też lurkerów\nRozumiem że chodzi tu o hold on, więc zapraszam do linku poniżej:\nDodam tylko że Twoja wiedza o SC jest jeszcze mniejsza niż myślałem\nWiadomość [#37]: 17.12.2010 o 14:51\nJa tylko dodam, że to jest dział Sc2, a w sc2 nie ma lurkerów.... (mowa o ladderze ofc)\nhit'n'run jak sama nazwa wskazuje bieganie i bicie (strzelanie w tym wypadku) to nie znaczy ze musi się odbywać podczas wycofywania. Przeczytaj jeszcze raz to co napisałem. Jednak grupa WBIEGA W przeciwnika, co tworzy niesamowity zamęt i ułatwia 2 grupie ubicie przeciwnika.\nWiadomość [#38]: 17.12.2010 o 15:11\nJak coś mogę dodać do Twojej koncepcji dzielenia woja na 2 części, to to na wyższym szczeblu gamingowania nie ma prawa bytu\nPo pierwsze i w sumie najważniejsze, aby nie być zjedzonym przez przeciwnika nie można się dać oflankować, w tym wypadku mam na myśli nie dać mu podzielić swoją armię na 2 mniejsze części. W sumie to chyba logiczne, że dwie mniejsze armie, mają mniejszą szanse w starciu z jedną większą - proste prawo bytu. np w przypadku przebić się przez postawionego pusha\nOgarnięty przeciwnik szybko zda sobie sprawę że w tym momencie ma ogromną przewagę (jak zagra bardzo agresywnie to ma easy wina. Np jedną Twoją armię ładnie przyblokuje, nie da Ci możliwości ucieczki nią / złączenia z 2g ą grupką / powrotu do bazy. W tym czasie przy ogarniętym makro na poziomie 4- zrobi szybkiego allina do twojego maina i gg\nWiadomość [#39]: 17.12.2010 o 17:00\nCiekawe jak mnie zablokuje skoro pisałem, że gram tak tylko TvT. No i moja armia nie będzie podzielona na 2 mniejsze. Tak to wygląda, czerwoni moi:\nWiadomość [#40]: 17.12.2010 o 17:05\nAle jak już tą jedną grupą zaatakujesz, to po co ruszasz tymi drugimi jednostkami, po prostu daj a-move.\nSkoro jesteś takim zajebiśćie wyedukowany w sc1, to powinieneś wiedzieć, że atakując lurkerami pieskami z 2giej strony blokujesz piechocie odwrót. Ale pewnie ty masz wyższy poziom gry i wszystkim idziesz od frontu...\nJak widzę, rozumienie nie idzie ci najlepiej - proponuje przewinąć do samej góry i zobaczyć, jaką tablicę mamy, bo z tego co widzę, to się pomyliłeś, idź głosić swoje teorie na odpowiednie forum (przynajmniej poziom tablicy sc2 podniesie się z powrotem).\nZresztą po tym co tu napisałeś to założę się, że wiedzę o sc1 mam większą niż ty.\nSobota, 24 października 2020, godzina 19:34\nWygenerowano w czasie 0.006896s.


Rola członków rodziny w terapii uzależnień - detoksalkoholowy.pl\nRola członków rodziny w terapii uzależnień\nAlkoholizm jest chorobą tworzącą patologiczną i toksyczną relację, która osłabia więzi rodzinne. Problem jednak dotyczy nie samej osoby uzależnionej, ale każdego członka rodziny. Uzależnienie ma destrukcyjny wpływ na wszelkie relacje, jednak ważne jest, aby bliscy byli dla chorego wsparciem podczas podjęcia kroków w stronę leczenia. Rola członków rodziny w prowadzeniu terapii jest bowiem bardzo istotna, a alkoholikowi, przy pomocy bliskich, łatwiej wytrwać w postanowieniu i wyleczyć się z choroby. Wsparcie i zrozumienie są pomocne również dla pozostałych członków rodziny. Często współmałżonkowie alkoholika cierpią na współuzależnienie, a dzieci muszą zmagać się z syndromem DDA – Dorosłych Dzieci Alkoholików. Oba zaburzenia mają widoczny wpływ na dalsze funkcjonowanie jednostek i wymagają terapii, dzięki której są w stanie zrozumieć genezę i istotę problemu, z którym musieli się zmagać. Terapia będzie zatem najskuteczniejsza, jeśli zaangażowany zostanie każdy członek rodziny. To pozwoli również na odbudowanie zniszczonych relacji oraz ponownie zbliży rodzinę do siebie.\nZrozumienie choroby alkoholowej\nCzęsto możemy spotkać się z błędnym przekonaniem o wpływie alkoholizmu, mówiącym, że problem dotyczy wyłącznie osoby uzależnionej. Wiele osób nie widzi konsekwencji, jakie ponosi współmałżonek chorego i proponuje wyprowadzkę lub rozstanie. Współuzależnienie jednak ogranicza swobodę działań i uniemożliwia całkowite odcięcie się od alkoholika. Pozostawienie go bez wsparcia dodatkowo zmniejsza jego szansę na podjęcie się leczenia i, co za tym idzie, wyjście z choroby. Popadając w różne formy współuzależnienia, członkowie rodziny często rezygnują z własnych potrzeb na rzecz kontrolowania i zastępowania w wielu zadaniach alkoholika. Taka sytuacja czyni alkoholizm głównym tematem i najważniejszą sprawą w rodzinie. Próba samodzielnego zwalczenia problemu i ograniczanie oraz usprawiedliwianie chorego może przynieść jeszcze gorsze efekty. Uzależniony bowiem obwinia o wszystko partnera, tym samym nie ponosząc konsekwencji za swoje zachowanie. Alkoholik nie poczuwa się zatem do odpowiedzialności i wypiera problem, co uniemożliwia podjęcie się leczenia. Współuzależnienie oraz syndrom DDA dotykają niemal każdą rodzinę zmagającą się z alkoholizmem. Zarówno alkoholizm, jak i pozostałe problemy wymagają terapii, dzięki której każdy członek rodziny będzie w stanie rozpoznawać mechanizmy utrwalające istniejący schemat i dobrze zrozumieć chorobę alkoholową.\nProces odbudowywania relacji w rodzinie\nPodjęcie kroków w stronę leczenia budzi u każdego członka nadzieję na lepsze życie rodzinne. Aby funkcjonowało ono prawidłowo, niezbędne jest przypomnienie sobie odpowiednich ról oraz przekonanie się jak powinny wyglądać relacje mąż-żona oraz rodzic-dziecko. Terapia powinna zachęcać do otwartości, wzajemnego wsparcia oraz wyrażania emocji i dzielenia się oczekiwaniami co do przyszłego życia. Niedopuszczalne jest jakiekolwiek usprawiedliwienie uzależnionego, branie winy na siebie oraz przejmowania obowiązków chorego. Osoba uzależniona powinna sama wykonywać należące do niej zadania i powoli uczyć się odbudowywania więzi i relacji w rodzinie. Niektórzy specjaliści zachęcają do przypominania alkoholikowi, za jakie zadania i obowiązki jest odpowiedzialny, co ułatwi mu wejście w rolę oraz pełnienie określonej funkcji, zazwyczaj matki lub ojca.\nNadzieja na wyjście z nałogu\nLeczenie daje nadzieje nie tylko współuzależnionym członkom rodziny, ale również alkoholikowi. Mimo ciężkich sytuacji i trudności ważne jest więc wsparcie, które umożliwi mu pozbycie się z nałogu i odbudowanie relacji rodzinnych. Kiedy są one stopniowo naprawiane oraz odtwarzane, chory lepiej widzi konsekwencje swoich czynów oraz rolę, jaką pełnił przed pojawieniem się choroby. Alkoholik, który zdaje sobie sprawę z istoty problemu, ma szansę na powrót do normalnego życia. Na każdym etapie walki z uzależnieniem trzeba być jednak wyjątkowo czujnym. Uzależnienie od alkoholu jest na tyle poważne, że mimo podjętych działań w stronę leczenia, chory może mieć trudności z powstrzymaniem się przed sięgnięciem po alkohol. Ponadto, uzależnieni doskonale posługują się technikami manipulacyjnymi, wykorzystując nadzieję i zaufanie członków rodziny. Mimo świetnych efektów oraz widocznej poprawy pod żadnym pozorem nie można wycofywać się z terapii, gdyż może to doprowadzić do szybkiego powrotu do nałogu. Wsparcie członków rodziny powinno dotyczyć zachęcania do leczenia oraz współuczestnictwa w niektórych sesjach.\nKażda rodzina to oddzielna historia\nUczestnictwo całej rodziny terapii jest bardzo ważne w procesie leczenia. Mimo podobieństw w zachowaniach zarówno alkoholików, jak i pozostałych członków rodziny nie należy traktować wszystkich w ten sam sposób. Każdy członek rodziny ma inny charakter oraz inną historię i nawet problemy takie jak uzależnienie od alkoholu czy narkotyków mogą objawiać się całkowicie inaczej. Dzięki współuczestnictwie w sesjach oraz otwartości wobec terapeuty będzie on w stanie ustalić przyczyny pojawienia się alkoholizmu w rodzinie oraz ustalić indywidualne, skuteczne kroki zapobiegawcze nawrotom. Poznanie każdego z członków rodziny zwiększa szansę na powrót do normalnego życia w rodzinie i bezpowrotnie wyeliminowania z niego alkoholu. Warto więc kierować się do specjalistów w zakresie uzależnień oraz decydować się na szczere, pełne emocji rozmowy.


Mocny skłon w kierunku weta - Polityka - Dyskusja.biz\n10 sierpnia 2018, (06:00)\nPubliczna deklaracja Andrzeja Dudy, że „mocno skłaniam się w kierunku zablokowania” nowelizacji Kodeksu wyborczego, w zasadzie rozstrzyga losy owej ustawy, przeforsowanej błyskawicznie przez PiS w najgorszym stylu, charakterystycznym dla tzw. dobrej zmiany.\nWładysław Kosiniak-Kamysz i Paweł Kukiz wnioskują o weto wobec ustawy, która wykluczyłaby zdobycie przez ich partie jakiegokolwiek euromandatu.Autor: Fot. Adam Chełstowski - Forum\nCzas na podjęcie decyzji podpisowej prezydent ma do piątku 17 sierpnia do północy. Akurat będzie wtedy w drodze do Australii, zatem najwygodniejsze wizerunkowo byłoby ogłoszenie przez jego kancelarię decyzji o wecie… po odlocie. Nie należy jej oczekiwać przed 15 sierpnia, albowiem podczas defilady z okazji Święta Wojska Polskiego władcy kraju muszą zademonstrować zwartość. Weto już ogłoszone zatrułoby atmosferę trybuny honorowej, a dopiero spodziewane jedynie rozsieje polityczny fetor.\nSensem nowelizacji jest radykalna zmiana sposobu rozliczenia głosów, które oddamy 26 maja 2019 r. w wyborach do Parlamentu Europejskiego (PE). Niegodziwość i nieuczciwość PiS polega na tym, że przy niezmienionej liczbie głosów uzyskanych w urnach — dzięki innemu ich rozliczeniu wszechmocna partia wyrwałaby dodatkowo 5-6 mandatów! Polska w kadencji 2019-24 zajmie w PE 52 fotele i PiS postanowiło dokonać ich rozbioru wyłącznie z udziałem PO, w zakładanym na podstawie sondaży stosunku mniej więcej 35:17. Wszystkie głosy oddane na wszelkie inne listy, czyli Kukiz ’15, PSL, SLD, Nowoczesną (traktowaną samodzielnie), Razem etc., poszłyby do kosza — nawet jeśli któraś z nich przekroczyłaby w skali kraju próg 5 proc. Właśnie obrona interesów wyborców owych mniejszych partii ma być głównym motywem uzasadnienia weta.\nSprawa rzecz jasna ma dodatkowe dno, a nawet kilka den. Po pierwsze — Andrzejowi Dudzie trafia się znakomita okazja do odwetu na Jarosławie Kaczyńskim za wyrzucenie do kosza referendum konstytucyjnego. Tamta decyzja prezesa, wykonana rękami senatorów PiS, była zaś odwetem na prezydencie za wcześniejsze weta. Spiralna rozgrywka między mentorem a jego niepokornym podopiecznym na pewno będzie miała kolejne odsłony. Po drugie — do obozu tzw. dobrej zmiany dotarło, że jeśli opozycja przymknie oczy na wzajemne dąsy i zarejestruje w wyborach do PE wspólną listę nie tylko PO i Nowoczesnej, lecz także PSL, a nawet… SLD — to przy nowym sposobie rozliczania głosów PiS „odczułoby efekt trafienia między oczy nadepniętymi niechcący grabiami”. Dlatego weto paradoksalnie może okazać się wyrazem… troski Andrzeja Dudy o interesy PiS, analogicznie jak odrzucenie skazanego na klęskę referendum ponoć było wyrazem troski partii o wizerunek jej prezydenta. Po trzecie wreszcie — podpisanie ustawy uruchomiłoby zaraz po wakacjach awanturę w PE. Jej najczarniejszym finałem mogłoby być nawet… pozbawienie Polski prawa wybrania w 2019 r. europosłów! Tego motywu w uzasadnieniu spodziewanego weta na pewno nie będzie, ale z punktu widzenia interesów kraju, a nie konkretnych partii, jest on najważniejszy.\nTagi: #weto, #wybory


Raport z fabryki Meris - TopGuitar.pl\n3 września 2018 Jakub Milszewski | TopGuitar 858\nWarwick RockBass Idolmaker 5\nW świecie efektów muzycznych, szczególnie tych na swój sposób wyjątkowych, Meris jest w miarę nową nazwą, która ostatnio pojawia się tu i tam ze zwiększoną częstotliwością. Jednocześnie ludzie, którzy opracowują te wyrafinowane urządzenia, nie są zupełnie nowi w branży. Podczas wizyty w siedzibie Meris w Venturze w Południowej Kalifornii dowiedzieliśmy się więcej o początkach firmy, jej brzmieniach i wizji.\nAngelo i Terry, dwa umysły odpowiadające za software i hardware. fot. Alexander Kern\nJeśli przyjedziecie do tego spokojnego miasteczka, położonego zaledwie o dwie godziny drogi od zabieganego Los Angeles, znajdziecie biuro Meris w bocznej uliczce, nieopodal plaży, pomiędzy warsztatami samochodowymi i salonami piękności. Górujące nad miasteczkiem wzgórza zwrócone w stronę oceanu wciąż noszą czarne ślady po pożarach, jakie trawiły je podczas zeszłorocznej suszy. Drzwi biura otwiera Terry Burton, który się tutaj wychowywał i tutaj właśnie powołał do życia Meris. Niektórzy mogą go kojarzyć jako współwłaściciela firmy Strymon, produkującej pedały. Jeszcze wcześniej Terry był inżynierem dźwięku w Line 6.\nJednak, jak sam mówi, dopiero w Merisie może realizować własne idee. Jako hardware designer tworzy interfejsy użytkownika oraz płytki obwodów, czyli podstawy, które sprawiają, że produkt działa od strony technicznej i jest wygodny w użyciu. Dźwięki i wszystkie elementy związane z software’em powstają pod ręką Angelo Mazzocco, który pełni funkcję DSP designera (DSP – cyfrowe przetwarzanie dźwięku). Angelo dołącza do naszej rozmowy za pośrednictwem wideofonu, bo akurat złapało go przeziębienie, więc został tego dnia w domu. Zachrypniętym głosem opowiada o swoim ojcu, który był elektrykiem i przedsiębiorcą, o tym, jak Angelo sam budował sobie muzyczne zabawki dorastając w Michigan, w końcu o tym, jak spotkał Terry’ego w Line 6. Ta słynąca z innowacji firma z siedzibą w Calabasas, niedaleko Ventury, odgrywa w historii Meris dużą rolę. W pewien sposób założyciele Line 6 – Marcus Ryle i Michel Doidic – są mentorami Terry’ego i Angelo. Wyprodukowane przez Line 6 Filter Modeler i modułowe pedały ToneCore noszą już znaki rozpoznawcze Angelo, ale – jak mówi on sam – „Jako gitarzysta zawsze marzyłem o różnych pedałach, różnych urządzeniach, ale takie, jakich chciałem, nie istniały”. Z tego powodu ucieszył się na szansę rozpoczęcia czegoś nowego z Terrym i ma decydujący głos w sprawie produktów firmy.\nModuły serii 500 sprawdzają się także w domowym studio. fot. Alexander Kern\nOdpowiednie miejsce, czas i pomysł\nKiedy między 2014 a 2016 rokiem na rynku pojawiły się pierwsze produkty Meris, z miejsca było wiadomo, że to dość ambitny projekt. Pierwszymi efektami pracy Terry’ego i Angelo były bowiem studyjne moduły serii 500. Rynek tego typu profesjonalnego sprzętu jest stosunkowo niewielki, ale okolice Los Angeles są przecież ostoją przemysłu filmowego, muzycznego i gier wideo. Pracuje tu całe mnóstwo projektantów, inżynierów dźwięku i producentów i wcale nie zajęło dużo czasu, zanim większość z nich zamówiła nowy sprzęt Meris.\nJednym z powodów szybkiego przełomu Merisa był fakt, że Jinna Kim, żona Terry’ego, wniosła do firmy wieloletnie doświadczenie marketingowe. Mając za sobą pracę jako dyrektor kreatywny dla wielkich firm, jak choćby Disney czy Sony Pictures, wiedziała, jak stworzyć markę Meris i efektywnie przedstawić ją użytkownikom za pośrednictwem mediów i internetu. Kolejnym z powodów był bez powodu oryginalny pomysł, który charakteryzuje moduły Meris: The Mic Preamp przekłada sygnał z pedałów i innych efektów na wysoką, studyjną jakość. Reverb Mercury7 został zainspirowany ścieżką dźwiękową filmu „Blade Runner” i brzmi futurystycznie. Ottobit z kolei jest hołdem dla szesnastobitowych gier wideo z lat osiemdziesiątych.\nPedały Meris są nieco większe niż standardowe, ale oferują praktycznie nieskończoną ilość kombinacji dźwięku. fot. Alexander Kern\nMeris wyrobił sobie reputację również dla tego, że używa w produkcji jedynie najlepszych komponentów. W opisach produktów regularnie przewijają się znajome nazwy, jak Burr Brown, Analog Devices czy Cinemag. Cyfrowe i analogowe techniki są bardzo sprytnie i wydajnie połączone. Bardzo ważne są emitowanie jak najmniejszego hałasu i szumów oraz niezawodność produktów – dziś użytkownicy nie wybaczyliby, gdyby ich sprzęt wymagał ciągłych napraw. Ponadto wysokiej jakości komponenty mają znakomitą jakość przetwarzania, która pozwala Angelo wycisnąć z hardware’u maksymalne możliwości podczas projektowania dźwięków. Używa w tym celu oprogramowania, takiego jak MATLAB i Pure Data, a także własnej biblioteki wszechstronnych kodów i algorytmów, dzięki czemu może testować różne podejścia i porównywać diagramy frekwencji. Po etapie badań i rozwoju produktu (nazwanym z angielska R’n’D – research and development) wszystkie produkty Meris są budowane przez podwykonawcę w innej części rejonu Los Angeles. Używa on surowych materiałów od lokalnych producentów i najnowszych technologii. Cóż, mieszkanie w okolicy słynącej z mocnego rynku elektroniki i przemysłu komputerowego ma swoje zalety.\nTerry przy swoim starannie zaaranżowanym stanowisku R’n’D. fot. Alexander Kern\nNastępnym krokiem dla Meris, jaki firma poczyniła w 2017 roku, było przekształcenie jej studyjnych produktów do formatu pedału. Mercury7 Reverb w wersji pedałowej jest po prostu mniejszą wersją studyjnego modułu, ale na przykład Ottobit Jr od swojego większego brata różni się już dość mocno. Zupełnie nowym produktem jest Polymoon Super-Modulated Delay (kliknij, żeby przejść do naszego testu wideo), który na poziomie konceptualnym zainspirowany został działaniami Franka Zappy i Allana Holdswortha, którzy dla własnych potrzeb zestawiali i połączyli różne rodzaje dziewiętnastocalowych racków. Poza delayem, pedał ten ma imponujący wachlarz modulacji m.in. o nazwach: dynamiczny flanger, phaser, filtr częstotliwości, modulator niskich pasm, pitch shifter. Tym samym dostępnych są setki parametrów, z których sporą porcją można sterować za pomocą sześciu kontrolerów na powierzchni urządzenia. Aby dostać się do reszty opcji, trzeba posłużyć się wielofunkcyjnymi gałkami i przełącznikami, które (podobnie jak funkcjonalności stereo i MIDI) są standardem w pedałach Meris. Trzeba przyznać, że dla zwyczajnych użytkowników pedałów obsługa i opanowanie wszystkich możliwości, jakie dają produkty Meris, może być nie lada wyzwaniem. Angelo, który nad opracowaniem dźwięków dla każdego nowego pedału spędza około roku, radzi: „Podczas kręcenia gałkami kieruj się słuchem. Spędzamy mnóstwo czasu, opracowując sposoby na to, jak reagują kontrolery, by sprawić, żeby pedały zachowywały się bardziej naturalnie, jak instrumenty”. W efekcie użytkownicy dostają bardzo specyficzne, zaskakujące i inspirujące brzmienia, które wykraczają poza konwencjonalny horyzont dostępnych w podobnych urządzeniach dźwięków. A to jest interesujące nie tylko dla gitarzystów – zakresy częstotliwości pedałów można dopasować do różnych instrumentów, wokalu, jak również muzyki elektronicznej. Przez to Meris cieszy się statusem kultowego producenta sprzętu pośród muzyków, którzy doceniają złożoność tworzonych przez firmę brzmień i zawsze szukają czegoś nowego, by rozwinąć i udoskonalić własne występy. Pedały marki Meris nazdobywały całą górę nagród i wyróżnień jeszcze tego samego roku, kiedy pojawiły się na rynku. To wręcz niesamowite, jak szybko mała firemka odniosła tak duży sukces w zasadzie wyłącznie dzięki podążaniu za własnymi pasjami i preferowaną przez właścicieli estetyką.\nJeśli zaś chodzi o teraźniejszość i przyszłość, Meris właśnie wypuścił przełącznik presetów i narzędzie do obsługi MIDI – oba urządzenia pozwalają jeszcze łatwiej dotrzeć do różnorodności oferowanej przez pedały. W międzyczasie Terry i Angelo w dalszym ciągu eksplorują nieznane jeszcze ludzkości tonalnego terytorium. Są pewni, że choć rynek efektów wydaje się olbrzymi, jest na nim jeszcze dużo niezbadanego terenu.\nPo próbki dźwięku, więcej szczegółów i niusów o Meris i ich produktach zapraszamy na stronę www.meris.us.\nNext article Jarocy - "Divided"\nPrevious article Dave Mustaine zainteresowany współpracą ze Slashem


Rejestracja nie na darmo - Lubin Extra!\npiątek, 16 kwietnia 2021 22:13:25\nStrona główna ! Promowane Rejestracja nie na darmo\n20 stycznia w Bydgoszczy przeprowadzony zostanie przeszczep szpiku, w którym udział weźmie pracownik ZG Rudna. Był on zarejestrowany podczas jednej z akcji Miedziowego Towarzystwa Sportowego z Lubina. To kolejny sukces organizatorów.\nJedni czekają latami, a inni ledwo zdążą się zarejestrować i już są potrzebni. Potencjalni dawcy szpiku kostnego, których przybywa z dnia na dzień, to ludzie, którzy chcą ratować życie chorym na białaczkę. Choć w naszym kraju nie ma ich tak wielu, jak w innych państwach Europy, to świadomość polskiego społeczeństwa jest coraz wyższa. Dzieje się tak dzięki wielu organizacjom, które prowadzą liczne akcje rejestracyjne i promują przeszczep szpiku kostnego. W Lubinie szansę rejestracji najczęściej daje Miedziowe Towarzystwo Sportowe i Drużyna szpiku KGHM, które przy każdej okazji organizują akcje rejestracyjne dla nowych dawców. – Dziękuję wszystkim, którzy poświęcają swój prywatny czas i wspierają nas w trakcie rejestracji – mówi Tomasz Chmielowiec z MTS – kilka dni temu okazało się, że kolejna osoba zarejestrowana podczas naszej akcji będzie dawcą szpiku. Działamy od lutego tego roku. Zarejestrowaliśmy ponad 700 osób. Pojawiamy się na imprezach sportowych, w zakładach pracy i różnych akcjach charytatywnych. Ostatnio przybyło w sumie dwoje dawców, którzy będą mieli szansę dać komuś nadzieję na przeżycie. Jednym z nim jest pracownik ZG Rudna, drugi to zawodnik MKS Mundo. Pamiętam, gdy sam go rejestrowałem – wspomina Chmielowiec.\nOrganizatorzy akcji rejestracyjnych podkreślają, że nie ma tak naprawdę czego się bać. Współczesne procesy oddawania szpiku nie są tak inwazyjne, jak przed laty. Dziś w większości przypadków szpik pobiera się z krwi obwodowej. Niewiele zabiegów przeprowadzanych jest na zasadzie pobrania z talerza kości biodrowej a i to nie powoduje żadnego dyskomfortu dla dawcy. Chcąc zostać dawcą wystarczy mieć świadomość, że chce się komuś pomóc. Decyzja jednak powinna być na tyle dojrzała, by w chwili, gdy znajdzie się biorca, nie wycofać się i nie odebrać komuś nadziei.\nPoprzedni artykułZ Forda strzępy, pasażerowie w szpitalu\nNastępny artykułPojechała po bandzie


Pamiątki z Polski, gadżety firmowe - producent - polskie rękodzieło - Opaski pin-up wiązane - producent - pamiątki z Polski - Opaska pin-up - kaszubskie wzory - producent - Opaski pin-up\nKatalog » OPASKI DO WŁOSÓW » Opaska kaszubska\n» Informuj mnie o aktualizacjach Opaska kaszubska\nw kategorii OPASKI DO WŁOSÓW\nPozostałe produkty z kategorii OPASKI DO WŁOSÓW\nOpaska bawełna "tybet" czerwona duże kwiaty 10,00 zł\nPamiątka w formie opaski do włosów z bawełnianej tkaniny w ludowe kwiaty ("Tybet"). W środku znajduje się drucik do modelowania kształtu kokardki. Na szwie znajduje się niewielki otwór umożliwiający wyciągnięcie ...\nOpaska łowicka biała kolor 8,00 zł\nPamiątka w formie wiązanej opaski do włosów z bawełnianej tkaniny w łowickie kwiaty. W środku znajduje się drucik do modelowania kształtu kokardki. Na szwie znajduje się niewielki otwór umożliwiający wyciągnięcie ...\nOpaska bawełna "tybet" czerwona małe kwiaty 10,00 zł\nPamiątka w formie wiązanej opaski do włosów z bawełnianej tkaniny w regionalne kwiaty ("Tybet"). W środku znajduje się drucik do modelowania kształtu kokardki. Na szwie znajduje się niewielki otwór umożliwiający ...\nOpaska bawełna "tybet" czarna duże kwiaty 10,00 zł\n346544 wywołań od 27 lipca 2015


Konsole do gier – stare są najlepsze! – FOTOSS\nKażdy miał chyba jakieś konsole, wszyscy zgodnie powiemy że teraz to nikt – z nowej młodzieży i nowych dzieci – starych dobrych czasów. Można by tutaj wymienic takie klasyki gier jak Mario czy DonkeyKong ale nie o grach tutaj chciałem napisać. Pamiętacie taki sprzęt jak Amiga ? Atari ? Comodore 64 ?\nPewien fan, ktory nie lubi nowego sprzętu – tak przynajmniej można podejżewać po pomyśle który ‘poskładał’ – zmontował sobie starą konsole, starą dobrą konsolę podłączaną do telewizora. Gdyby tak do niej zamontować jakiś ekran, zasilanie na baterie można mieć coś całkiem fajnego.\nNajlepsze – a może najbardziej szalone – pomysły to chyba zawsze Rosja. Nie chodzi tutaj tylko o świat gier czy konsol. Raczej o sposób myślenia i pomysły które często – dziwne – są wcielane w życie. Zresztą sprawdza się tutaj znane i lubiane powiedzenia że Rosja to nie kraj – Rosja to stan umysłu.\nGdyby tak zerknąć na portal elektroda pewnie były by i Polskie projekty, może ktoś z was ma pomysł na jakąś ciekawą przeróbkę innego sprzętu. Chociaż przenośne comodore 64 wraz z magnetofonem na kasety to kiepski pomysł, ale nie liczy się pomysł tylko sposób wykonania.\nMacie swoje ulubione gry? Konsole które zapamiętacie już na zawsze ? Piszcie, śmiało piszcie, nie pozwólmy aby taki sprzęt umarł – chociaż nasze dzieci tego nie zrozumieją.\nBył taki wątek w pewnym serialu telewizyjnym – yhm, całkiem niedawno w rodzinka pl. Rodzice wykopali pzy sprzątaniu garażu właśnie takiego wspaniałego Comodorka, grali w najlepsze dżoistikami ( nie wiem jak to prawidłowo napisać, ale wiem że lubimy się psuć od ciężkiego grania ) – gdzie te gry którymi sterowało się wyłącznie w ten sposób. Dzieci nie zrozumiały zabawy rodziców – gra w ponga – ale zabawa.


Kodeks drogowy. Kiedy pieszy może dostać mandat w Niemczech?\nUdostępnij na FacebookuMyPolacy.deporadnikKodeks drogowy. Kiedy pieszy może dostać mandat w Niemczech?\nPoradniki NiemcyKodeks drogowy. Kiedy pieszy może dostać mandat w Niemczech?\n9 czerwca 2021, 17:19 · Autor:Michalina\nPiesi w Niemczech są zobowiązani do przestrzegania tamtejszego kodeksu drogowego. Za złamanie jego zasad grożą kary grzywny w wysokości od 5 euro do 350 euro, a także punkty karne. Za co i w jakiej wysokości pieszy może dostać mandat w Niemczech?\nTermin “przepisy ruchu drogowego” dla wielu osób kojarzony jest z kierowcami. Tymczasem przepisy ruchu drogowego dotyczą także pieszych, motocyklistów i rowerzystów, którzy aktywnie uczestniczą w ruchu drogowym. Dzieje się tak, ponieważ uczestnictwo w ruchu drogowym to nie tylko korzystanie z dróg, ale także z chodników, przejść dla pieszych i ścieżek rowerowych.\nKodeks drogowy w Niemczech. Najważniejsze zasady obowiązujące pieszych\nPiesi w Niemczech muszą przestrzegać tamtejszego kodeksu drogowego. § 25 StVO („piesi”) wymienia przepisy, z których najważniejsze to:\n- Piesi są zobowiązani do korzystania z chodników. Drogą można poruszać się tylko wtedy, gdy nie ma chodnika ani twardego pobocza. W przypadku korzystania z jezdni, w obszarze zabudowanym, należy poruszać się jej prawą lub lewą stroną. W obszarze niezabudowanym pieszy musi korzystać z lewej krawędzi drogi.\nW nocy lub w przypadku słabej widoczności piesi muszą poruszać się krawędzią drogi, jeden za drugim. Poruszając się drogą w godzinach nocnych, należy pamiętać o jasnym ubraniu lub odblaskach, w ten sposób pieszy będzie lepiej widoczny dla kierowcy.\n- Chcąc przejść na drugą stronę jezdni, pieszy musi skorzystać z przejścia dla pieszych. Przed przejściem na drugą stronę jezdni (w przypadku przejścia, które nie jest regulowane sygnalizacją świetlną) należy upewnić się, patrząc w lewą i prawą stronę, czy nie nadjeżdża żaden pojazd.\nAktualny katalog mandatów dla pieszych\nPiesi, którzy nie przestrzegają zasad StVO, muszą liczyć się z grzywną.\nZa co pieszy może dostać mandat w Niemczech i w jakiej wysokości?\n- Wchodzenie na drogę lub przekraczanie jezdni w miejscu niedozwolonym dla pieszych - 10 euro.\n- Poruszanie się prawą stroną drogi, poza terenem zabudowanym - 5 euro.\n- Przejście przez przejście dla pieszych na czerwonym świetle - 5 euro.\n- Przejście przez przejście dla pieszych na czerwonym świetle i spowodowanie wypadku - 10 euro.\n- Przejście przez przejazd kolejowy pomimo opuszczonego szlabanu - 350 euro i jeden punkt karny.\nOprócz grzywny pieszy w Niemczech może zostać ukarany punktami karnymi (niezależnie od tego, czy pieszy ma prawo jazdy, czy nie). Punkty karne są nakładane na pieszych, którzy wielokrotnie łamią przepisy kodeksu drogowego lub złamali bardzo ważny przepis.\nWypadki drogowe w Niemczech z udziałem pieszych - Statystyki\nPandemia koronawirusa zmniejszyła natężenie ruchu, a tym samym liczbę wypadków drogowych w Niemczech.\nJak podał Federalny Urząd Statystyczny w 2020 roku, w wypadkach drogowych w Niemczech zginęło 2 719 osób. To o 327 (10,7%) ofiar śmiertelnych mniej niż w roku 2019. Liczba pieszych zabitych w ruchu drogowym spadła o 9,6% do 376 ofiar.\nNajwiększy procentowy spadek w ciągu pierwszych 11 miesięcy 2020 roku dotyczył liczby ofiar śmiertelnych wypadków samochodowych -14,3%, wypadków z udziałem motocyklistów -8,6% mniej zabitych i wypadków drogowych z udziałem pieszych -9,1% mniej ofiar śmiertelnych.\nZdjęcie: depositphotos.com, Modrabothair\nŹródło: adac.de, bundeskatalog.org, bussgeldkatalog.org, auto-motor-und-sport.de\nCyfrowy certyfikat szczepień. Na jakich zasadach działa?\nEuro 2020/2021. Gdzie oglądać za darmo mecze na żywo?\nAplikuj na ofertę pracyKodeks drogowy. Kiedy pieszy może dostać mandat w Niemczech?


Kosmetyki do stóp - a więc, w jaki sposób utrzymać pełen zdrowia oraz przepiękne stópki - Magiczna moc modnych zakupów\nHome / Klasa-str / Uroda przed duże "U" / Kosmetyki do stóp – a więc, w jaki sposób utrzymać pełen zdrowia oraz przepiękne stópki\nSzukasz jakiejś rzeczy do swoich stóp, które to bywają popękane oraz wyglądają, jakby przebiegły tysiące kilometrów w przeciągu pięciu minut? Są przesuszone i od czasu do czasu nawet i Ciebie bolą? A może posiadasz problemik natury bardziej medycznej, takie jak na przykład grzybica? Jeśli jakakolwiek rzecz się zgadza to idealnie trafiliście z wyborem tekstu! Wewnątrz naszym dzisiejszym artykule poruszymy temacik – jak zadbać o stópki dzięki kosmetykom do nich przeznaczonych!\nKosmetyki do ciałka, a dokładniej interesujące nasze osoby dzisiejszego dzionka kosmetyki do stóp, jest to tak naprawdę wybór pomiędzy tysiącami wytwórców, a faktem, jaki to mamy w danej momencie problem z ciekawiącymi nas dzisiaj stópkami. Jak każdy spośród naszych osób wie, stópki bywają dla naszych osób niewiarygodnie ważne i trzeba zadbać o nie na w ten sam sposób jak o ręce. Obydwie wspomniane części ciałka, bywają narażane na podobne problemy, choć na stopach zdecydowanie bardziej często odnajdziemy takie problemik jak grzybica, czy też nadmierne wysuszenie, które można najbardziej często poznać po pękającej na ich powierzchni skórze. By mieć możliwość odpowiednio zadbać o stopy, należy przede wszystkim je nawilżać oraz najwspanialej co jakiś czas wyzbywać się naskórka, który co jakiś czas i tak zaczyna się złuszczać. Do tego rodzaju rzeczy bywają waśnie kosmetyki do stóp, które mamy możliwość wykupić zarówno wewnątrz sklepiku, jak również wewnątrz aptece (czy to Internetowych, czy też stacjonarnych).\nMogą się ona ukazać pod postacią żelu, kremiku, maski przeznaczone do ciałka, aerozolu, serum, czy też olejku, nie napomykając już o popularnych już od dobrych kilku latek plastrów, czy masek zawartych w skarpetkach (które to pamiętaj, że można używać jedynie raz!).\nInternet pan sklep sposób


Kasprzak Katarzyna - Archiv des Pilecki-Instituts\nKatarzyna Kasprzak z d. Róg (ur. 1943, Biłgoraj) – jej babcia Katarzyna Kowal i wujek Józef Kowal zostali zamordowani przez Niemców 29 grudnia 1942 r. w Majdanie Nowym za pomoc udzieloną Żydom. Po likwidacji gett w Biłgoraju i Tarnogrodzie w listopadzie 1942 r. uciekinierzy żydowscy ukrywający się w okolicznych lasach często przychodzili do gospodarstw z prośbą o jedzenie. Niemcy złapali młodą żydowską kobietę Idę Becher i przyszli z nią do gospodarstwa Kowalów. Żydówka potwierdziła, że tutaj otrzymała pomoc, za co Niemcy zastrzelili znajdujących się w domu Katarzynę Kowal i jej nastoletniego syna Józefa. Gospodarz Józef Kowal akurat wyjechał tego dnia do Biłgoraja. Mama Katarzyny Kasprzak była wówczas z nią w ciąży i miała tego dnia pojechać do rodziców, ale zatrzymano jej męża w mieście, co w efekcie uratowało im życie. Katarzyna Kasprzak wspomina, jak ta historia wpłynęła na życie rodziny - m.in. w czasach stalinowskich, gdy milczano na temat tragicznych wydarzeń z obawy przed Urzędem Bezpieczeństwa. Katarzyna Kasprzak wspomina też wizytę u babci ze strony ojca, która przeżyła rzeź wołyńską – jej opowieści były tak straszne, że nigdy więcej nie zdecydowała się pojechać na wakacje do babci mieszkającej pod Hrubieszowem. mehr...


anegdoty.pl/ - Nie chcę być nieboszczykiem - , pisarz\nStrona główna » Nie chcę być nieboszczykiem\nPewnego razu Theophile Gautier został wyzwany na pojedynek zwany amerykańskim. Polegał on na tym, iż ten kto wyciągnie czarną kulkę, musi się sam zastrzelić. Pisarz wyciągnął czarną kulkę, więc przeciwnik zostawił go samego w pokoju. Po chwili rozległ się wystrzał. Przeciwnik wraz z sekundantami wszedł do pokoju i... zaniemówił.\n- Zdaje się, że chybiłem.\n- Pan jest człowiekiem bez honoru!\n- Wolę być człowiekiem bez honoru niż nieboszczykiem.\n- Teraz nikt panu ręki nie poda!\n- A gdybym był nieboszczykiem, to kto by mi podał? - zapytał pisarz i wyszedł.\nGershwin w Paryżu\nGeorge Gershwin po przybyciu do Paryża spytał Mauricego Ravela, czy...


Pudding chlebowy (wideo) - Ela Hurek poleca przepisy, ciasta, ciasteczka i torty.\nTen deser nawiązuje do Adama Małysza – w końcu kręciliśmy w Wiśle\nProdukty na specjał na pewno macie w domach. Daje duże pole do popisu w kwestii smaku. Wybieracie te dodatki, które są Waszymi ulubionymi. Wykonanie należy do tych zdecydowanie najprostszych. Myślę, że spokojnie panie mogą zaciągnąć do kuchni męskich pomocników.\nNagranie robiliśmy w Wiśle w stacji narciarskiej na północnym stoku Soszowa. Tak się złożyło, że trafiliśmy na ratrakowanie. Maszyny robią wrażenie. A też nigdy nie miałam okazji patrzeć, jak stok jest przygotowywany dla narciarzy. Robi wrażenie. Chociaż mnie trochę zaczęło zagłuszać, ale takie są uroki kręcenia w plenerze.\n5-6 kromek chleba pszennego lub chałka\nTags : chałka, chlebowy, Ela Hurek, ooociastko, program, pudding, tv, tvt


Wanilia i Kardamon: Jajka w laskowej skorupie\nJajka w laskowej skorupie\nŚwięta idą coraz szerszym krokiem, ostatni dzwonek aby zaplanować Wielkanocne menu.\nJajka królują u mnie pod każdą postacią, uwielbiamy je, dziś zostawiam Wam propozycję na przystawkę w formie zapiekanych jajeczek w orzechowej panierce, na świąteczny stół ale nie tylko!\n4 łyżki żółtego sera\n1/2 szklanki mielonych orzechów laskowych do panierowania\n1/2 szklanki sezamu do panierowania\nJajka gotujemy na twardo w osolonym wrzątku, obieramy ze skorupek. W miseczce łączymy zmielone orzechy laskowe z bułką tartą serem żółtym startym na tarce o drobnych oczkach, wlać zimne mleko, doprawić do smaku solą i pieprzem, wymieszać\nMasą oblepić każde jajko panierować w mielonych orzechach wymieszanych z sezamem.\nUłożyć na pergaminie w blaszce i zapiekać a 15 minut w nagrzanym piekarniku do temp 180*c. Podawać jako przekąska na zimno.\nEtykiety: Jajka, Jarskie, Przystawki, Świąteczne, Wielkanoc\nwedelka 30 marca 2015 00:25\nmadlene17 30 marca 2015 15:13\nBardzo pomysłowe te jajeczka :)\nZ Majeczką w kuchni 31 marca 2015 08:37\nFajna propozycja świąteczna\nWyborne Smaki 31 marca 2015 21:45\nJakie pyszne i pomysłowe :)\nŁukasz Majchrowski 1 kwietnia 2015 22:44\nPyszny i oryginalny pomysł :)