Rycerze wojennego nieba - Adam Makos, Larry Alexander - opinia o książce (232999) - Lubimyczytać.pl\nAdam Makos /\nLarry Alexander /\nRycerze wojennego nieba /\nAdam Makos, Larry Alexander\n8,45 (29 ocen\ti\t10 opinii) Zobacz oceny\nHistoria, II Wojna światowa, lotnictwo\nGrudzień 1943 roku. Poważnie uszkodzony amerykański bombowiec z trudem utrzymuje się w powietrzu po misji nad terytorium Niemiec. Za sterami siedzi dwudziestojednoletni podporucznik Charlie Brown, na pokładzie są zabici i ranni członkowie załogi. Nagle z tyłu wyłania się charakterystyczna sylwetka messerschmitta, pilot to Franz Stiegler, as myśliwski. To, co wydarzyło się potem, było wręcz...\nGrudzień 1943 roku. Poważnie uszkodzony amerykański bombowiec z trudem utrzymuje się w powietrzu po misji nad terytorium Niemiec. Za sterami siedzi dwudziestojednoletni podporucznik Charlie Brown, na pokładzie są zabici i ranni członkowie załogi. Nagle z tyłu wyłania się charakterystyczna sylwetka messerschmitta, pilot to Franz Stiegler, as myśliwski. To, co wydarzyło się potem, było wręcz niewyobrażalne i zostało określone później jako "najbardziej zdumiewające spotkanie wrogów podczas drugiej wojny światowej". O tym, co się stało, gdy Charlie i Franz wysoko nad ziemią spojrzeli sobie w oczy, żadnemu z nich długo nie wolno było mówić...\nOto prawdziwa historia dwóch pilotów. Poznajemy równolegle ich życie: wybuch wojny i realia służby w lotnictwie. Nim los zetknął ich tamtego grudniowego dnia, Franz przeszedł całą długą drogę niemieckiego pilota myśliwskiego: latał nad północną Afryką, wspierając Afrika Korps Rommla, stacjonował na Sycylii, osłaniając przeprawę przez Morze Śródziemne, wreszcie miał bronić swego kraju przed nalotami aliantów. Książka przedstawia zarówno barwny, żywy portret dwóch młodych żołnierzy walczących po przeciwnych stronach, jak i świetnie opisuje dramatyczne podniebne pojedynki i przebieg działań wojennych.\nŻywe mimo upływu lat wspomnienia Charliego Browna i Franza Stieglera czynią tę książkę tak wyjątkową, a jej lekturę - zapadającym w pamięć, poruszającym przeżyciem.\n"Książka przykuwa uwagę niczym film. Chwilami przypomina "Top Gun", kiedy indziej "Walkirię" i na tym nie koniec!" - Marcus Brotherton, autor bestsellera "New York Timesa", "We Who Are Alive and Remaine"\n"Z najstraszniejszej wojny w historii wyłania się ta opowieść o braterstwie wrogów. Prosto opowiedziana, wyśmienita i warta poznania" - Joe Galloway, autor bestsellerowego "We Were Soldiers Once... and Young"\nKyou | 2016-05-11\nNa półkach: Przeczytane, ♥ Moje, Własne, Prywatne ♥, < Egzemplarze recenzenckie // dary losu >, Papierowemiasta.blogspot.com ♥, ► Wydawnictwo Rebis, ○ 2016 ○\nRycerze wojennego nieba już dawno wpadli mi w oko. Dobrze znałam wydarzenie, które połączyło tych dwóch mężczyzn, jednak z chęcią sięgnęłam po tę książkę, by dowiedzieć się więcej o nich, o ich życiu i wszystkim, co ich spotkało. Adam Makos osobiście poznał Charlesa Browna i Franza Stieglera, a zebranie ich opowieści w całość zajęło mu prawie dziesięć lat. Nie ma więc wątpliwości, że dostajemy tutaj relacje z pierwszej ręki i to z obu stron barykady.\nTo, co połączyło życia Franza Stieglera i Charliego Browna stało się 20 grudnia 1943 roku, podczas II wojny światowej. Franz, niemiecki pilot, nie planował dla siebie takiej przyszłości. Uwielbiał lotnictwo od dziecka i tę pasję wspierał w nim i w jego bracie ojciec. Matka jednak chciała, by syn został księdzem, co samemu chłopcu nie przeszkadzało. Mimo to postanowił robić to, co w życiu kocha i nie został duchownym. Życie miało dla niego inne plany. Jako niemiecki pilot został rzucony w wir walki. Latał nad Afryką, żył na pustyni razem ze swoim dywizjonem i patrzył na śmierć wielu młodziutkich pilotów, którzy odbywali czasami tylko jeden lot i ginęli.\nCharliemu nie poświęcamy tutaj tak dużo uwagi. Amerykański pilot, dobry przyjaciel, stateczny człowiek. To właśnie on pilotował B-17, gdy stało się to, w co nikt nie chciał uwierzyć i zostało zepchnięte pod dywan. Dzięki Franzowi udało mu się wrócić do domu razem z załogą i nigdy nie zapomniał tego Niemcowi, który ich nie zestrzelił, gdy ledwo unosili się nad ziemią, oraz wyprowadził ich z wrogiego terytorium.\nDzięki Rycerzom wojennego nieba mamy możliwość usłyszeć o tym wzruszającym akcie, jakim było uratowanie życia wrogowi. Większość tej książki opowiada o losach Franza przed wojną, w trakcie i po. Mimo to owe wydarzenie zostało opisane z dwóch punktów widzenia, co pozwala nam wejść w myśli i Niemca i Amerykanina.\n"Czy można znaleźć dobrych ludzi po obu stronach złej wojny?"\nNajwiększym plusem tej książki jest to, że czytając ją odnosi się wrażenie, jakby czytało się powieść. Rycerze wojennego nieba to nie jest kolejny zbiór faktów o wydarzeniach w czasie wojny. Życie Franza Stieglera zostało przedstawione bardzo płynnie i w sposób interesujący. Ani na chwilę nie oderwałam się od czytania i połknęłam tę pozycję na raz. Od samego początku Franz przypadł mi do gustu i ceniłam go jako człowieka. Nie wszyscy Niemcy byli Nazistami i trzeba o tym pamiętać. Oni też nie zawsze mieli wybór. Władza uciskała ich równie mocno, co podbijane kraje, a czasami nawet mocniej. Ludzie, z którymi latał mężczyzna, również nie popierali działań Hitlera i okazywali się wspaniałymi kompanami, przyjaciółmi na resztę życia. Tym wspanialsza jest to opowieść, że wszystkie te osoby istniały, żyły, oddychały i były prawdziwymi bohaterami.\nPierwszy raz o Franzu Stieglerze usłyszałam w piosence jednego z moich ulubionych zespołów. Doskonale oddaje ona to wydarzenie i bardzo się cieszę, że Sabaton uznał, iż dobrze byłoby stworzyć o nim utwór. Dzięki temu zostanie on zapamiętany i zawsze będzie ktoś, kto słuchając No Bullets Fly pomyśli o niemieckim asie myśliwskim, który odnalazł w sercu litość i zrezygnował z wojennego odznaczenia za zniszczone samoloty wroga. Gdyby tego nie zrobił zginęłaby cała załoga B-17. Jak się okazało to w powietrzu honor jeszcze coś znaczył i walki nie były tak brutalne, że ginęli wszyscy. Nie strzelać do ludzi na spadochronach, dobrze traktować jeńców. Nic więc dziwnego, że po wojnie wrodzy piloci potrafili paść sobie w ramiona. Tam na górze walczono z maszynami, nie ludźmi.\n"- Walczysz honorowo, by zatrzymać człowieczeństwo."\nW tej historii nie pojawia się żaden Polak. Adam Makos przedstawia wojnę z perspektywy niemieckiego pilota, co nie jest zbyt często spotykane. Ludzie ugruntowali w sobie pogląd, że każdy Niemiec jest zły. Należy jednak pamiętać, że to 44% głosowało za partią Hitlera, nie 100%. Byli tam też ludzie, którzy robili wszystko, by naprawić sytuację. Rycerze wojennego nieba nie przedstawiają III Rzeszy jako wielkiej potęgi. Przemęczeni piloci, brak samolotów i nienajlepsze warunki to była codzienność w dywizjonie Franza. Autor opisał to tak obrazowo, że do teraz mam przed oczami piaski pustyni, chmury na niebie i przerażone spojrzenie amerykańskich lotników.\nPodczas czytania niejednokrotnie pojawiały się łzy wzruszenia i smutku. Wiadomo, że wojna jest jedną wielką śmiercią, jednak to, ile wspaniałych osób odeszło po stronie niemieckiej mnie poruszyło. Zawsze myśląc o II wojnie światowej widziałam cierpienie Polaków. Dopiero teraz dostrzegam, że podczas walk cierpią wszyscy, bez względu na pochodzenie czy obywatelstwo. Bardzo się cieszę, że chwyciłam za Rycerzy wojennego nieba. Dzięki temu przeżyłam coś niesamowitego z Franzem i Charliem. Największym plusem tej pozycji jest to, jak jest napisana. Możemy przeżywać wszystko tak, jakbyśmy tam byli. Tak właśnie powinny wyglądać książki historyczne. Wiem jednak, że to niemożliwe. Nie ze wszystkimi ludźmi można już porozmawiać. Nasi obaj piloci również już nie żyją. Na zawsze ich jednak zapamiętam.\n"- Odnosicie zwycięstwa, a nie zaliczacie ofiary (...). Strzelacie do maszyny, a nie do człowieka."\nNie spodziewałam się, że Rycerze wojennego nieba okażą się tak cudowni. Spodziewałam się dobrej pozycji, jednak nie aż tak. Nawet jeśli nie lubicie książek historycznych i tak chwyćcie za tą. Napisana jest jak dobra powieść, a opowiada o prawdziwych ludziach i prawdziwych wydarzeniach. Nie da się przy niej nudzić. To opowieść o honorze, przyjaźni i wierze. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej przywiązywałam się do Franza i cieszę się, że autorzy nie pominęli tego, co się stało po wojnie z Stieglerem i Brownem. Leć, walcz uczciwie. Oto kodeks przestworzy.


Wreszcie polskie rodziny nie muszą się zadłużać! Tak działa program Rodzina 500 plus | Telewizja Republika\nWreszcie polskie rodziny nie muszą się zadłużać! Tak działa program Rodzina 500 plus\nsm 6:57 14 września 2017\nCo trzeciej rodzinie korzystającej z programu 500+ otrzymane pieniądze pozwoliły wyjść z zaległych długów lub przynajmniej je zmniejszyć – wynika z najnowszego badania BIG InfoMonitor oraz BIK na temat tego rządowego programu - czytamy w czwartkowym wydaniu "Gazety Polskiej Codziennie".\nRaport wyraźnie dowodzi, że rodziny nie przejadały pieniędzy, ale starały się je wydawać rozsądnie. – Od startu programu 500+ zmniejsza się odsetek niesolidnych dłużników z zaległościami na niższe kwoty, do 2 tys. zł, które stosunkowo najszybciej można zwrócić w wyniku korzystania z programu – zauważa prezes BIG InfoMonitor Sławomir Grzelczak.\nW raporcie „InfoKREDYT”, przygotowanym przez Związek Banków Polskich, co dziesiąta rodzina przyznaje też, że pieniądze z 500+ zwiększyły jej zdolność kredytową. Nie tylko dla rodzin, ale i dla banków to bardzo dobra wiadomość. – Zwiększa się bowiem szybko liczba klientów, którzy nie sięgają już po tzw. chwilówki, ale zaczynają korzystać z usług bankowych – twierdzi Andrzej Baron, doradca kredytowy z Katowic. – Zmniejsza się tym samym w Polsce poziom ekonomicznego wykluczenia, co ma kapitalne znaczenie dla całej gospodarki.\nAż 27 proc. ankietowanych przyznaje, że dzięki 500+ uniknęło pożyczania w firmach pożyczkowych – dodaje.\n„Prawie trzech na czterech badanych deklaruje, że otrzymywane pieniądze przeznacza przede wszystkim na potrzeby dziecka, 26 proc. mówi, że 500+ finansuje głównie potrzeby całej rodziny, a 2 proc. ankietowanych rodziców przyznaje, że to oni sami najbardziej korzystają z pieniędzy otrzymywanych na dzieci” – czytamy w raporcie. Rodziny najwięcej wydają na edukację i odzież, zakup żywności oraz zorganizowanie wakacji.\nCAŁOŚĆ CZYTAJ W DZISIEJSZEJ "GAZECIE POLSKIEJ CODZIENNIE"\nTAGI: rodzina, 500 plus, pomoc, Polska, szczęście, zadłużenie


😂 Zima | Filmiki.tv\nNa drodze 1302\nW pracy 1522\nFilmiki oznaczone tagiem "zima"\nŁapy mi się spociły, choć pewnie szeroki kąt potęguje wrażenia.\nJak wygląda poranek kierowcy ciężarówki, gdy temperatura spada do -50 stopni\nDzwoni gość z Moskwy do znajomego w Nowosybirsku:\n- Wania a ile tam u was stopni?\n- Dzisiaj -20.\n- Bo w telewizji mówili, że -35...\n- A to na zewnątrz.\nDzwoni gość z Moskwy do znajomego w Nowosybirsku: - Wania a ile tam u was stopni? - Dzisiaj -20. - Bo w telewizji mówili, że -35... - A to na zewnątrz.\nKiedyś to były zimy – „zima stulecia” na Pomorzu\nWszystko zaczęło się w Sylwestra 1978 roku.\nMali bohaterowie. Dzieci ratują zmarzniętego psiaka\nBrawa dla maluchów\nMyślisz, że w tym roku mamy srogą zimę? To zobacz co się tam dzieje\nCzekali do ostatniej chwili filmując nadciągającą lawinę\nCzemu nie uciekali od razu?\nKiedy masz już dosyć kuligu i postanawiasz go zakończyć w nietypowy sposób\nKulig z ciekawym zakończeniem\nKarkonosze zasypało śniegiem można się wkurzyć\nPodoba mi się, że w rosyjskich filmikach zawsze panuje cisza. Ewentualnie spokojnym, stonowanym głosem padnie jakieś "cyka blyat idi na hoy".\nWEGIERSKA gzelino Raven1988\nZjazd na dmuchanym materacu ze sporej górki. Konkretny lot\nAle poleciał :O\nNieudany zjazd ogromnego spychacza z lawety\nTo miał być finezyjny drift na śniegu: straty po popisach kierowcy Audi S5 idą w tysiące\nTen incydent miał miejsce na zaśnieżonych ulicach rosyjskiego miasta Jekaterynburg. To miał być piękny drift Audi S5 na śniegu, a wyszła totalna porażka i szkody materialne na kilkanaście tysięcy złotych. Po 6 sekundach jazdy bokiem z całkiem sporą prędkością kierowca Audi nie był w stanie wyprowadzić samochodu na prostą. Z pełnym impetem uderzył w przystanek autobusowy i poważnie uszkodził S5, którego naprawa z pewnością obciąży budżet młodego kierowcy.\n2. Gapowicz ucieka z tramwaju przed kanarem, jednak karma była szybsza\n3. Policjantki próbują przerwać "nielegalną" imprezę\n5. Czyszczenie rury na budowie\n6. Agresywny pies kontra pastuch. Nawet osioł miał z niego bekę\n7. Wiewiórka kontra transformator\n9. Awanturowanie się z ochroną przy wjeździe do szpitala nie opłaciło się.\n10. Ścinanie drzewa ponad 60 metrów nad ziemią.


Kard. John Henry Newman czytany dzisiaj - Przewodnik Katolicki\nfot. CLAUDIO ONORATI/ PAP EPA\nSumienie wydaje się pojęciem prostym, często używanym. Mówimy o czystym sumieniu, o wolności sumienia albo o rachunku sumienia. Za każdym razem spontanicznie wyczuwamy o co chodzi. Złe samopoczucie po grzechu nazywamy wyrzutem sumienia. Świetnie wyczuwamy, czym on jest, nawet bez szczegółowego tłumaczenia. Wymowne są też komentarze towarzyszące często wyrokom sądowym: gdzie on miał sumienie? – pytamy retorycznie. Dlaczego jednak sumienie jest wciąż tematem kontrowersyjnym?\nOkazuje się, że kiedy mamy do czynienia z sytuacjami bardziej złożonymi niż te opisane powyżej, sprawa się niezwykle komplikuje. Przypomnę chociażby o zawiłościach moralnych, z jakimi mierzyli się sędziowie rozpraw norymberskich po II wojnie światowej. Naziści odwoływali się bowiem do nakazu – ich zdaniem wręcz etycznego – podległości wobec władzy i prawa, uważając sumienie za rzecz drugorzędną. Tak, jakby jedyną rzeczywistością zobowiązującą do prawego postępowania była władza, a nie jakiekolwiek prawo moralne istniejące niezależnie od tej czy innej partii politycznej. Na szczęście wyroki sądowe odwołały się do prawa naturalnego, które narzuca się w sumieniu każdego człowieka. Naziści musieli więc odczuwać wyrzuty, nawet jeśli chcieli swoje sumienia zagłuszyć.\nWciąż powraca też dyskusja o procesie Adolfa Eichmanna. Ten zbrodniarz wojenny również twierdził, że głos jego sumienia nakazywał być posłusznym wobec władzy. Utrzymując tym samym – i to była linia jego obrony – że nie ponosi on moralnych konsekwencji swoich decyzji. Nawet jeśli wiedział, że posyłał niewinnych na śmierć. W tym samym czasie Hannah Arendt, znana filozof żydowska, próbowała tłumaczyć Eichmanna, odwołując się do siły państwa totalitarnego, które zaciemnia umysły, a więc i sumienia. Nie negowała wyroku, ale powątpiewała w pełną odpowiedzialność moralną człowieka, któremu system totalitarnej władzy „wyprał mózg”.\nPodobnie wybrzmiewają dyskusje współczesne. W tych samych okolicznościach sumienia wydają się bowiem przemawiać różnymi głosami. Tak jest na przykład w debacie o karze śmierci. Jedni twierdzą, że zabójca za każdym razem nie tylko uśmierca ofiarę, ale także swoje sumienie. Dlatego zasługuje on na śmierć. Inni, że sumienia nigdy zagłuszyć całkowicie się nie da, a więc i wyrok śmierci jest nieludzki. Bo każdy może i ma prawo się zmienić. A dodam jeszcze głos wielu kapelanów więziennych, którzy podobnie jak Hannah Arendt zwracają uwagę na tych, którzy ukształtowali sumienie zbrodniarza. Bo nikt, kto ma poczucie własnej wartości i godności, nie zabija drugiego człowieka. Jeśli to robi, to często dlatego, że ktoś mu to poczucie godności wcześniej odebrał. I w tym przypadku nie jest to próba usprawiedliwiania mordercy czy łagodzenia kary, ale zwrócenie uwagi na moralny obowiązek wstrzymania się od wyroku ostatecznego.\nPodobnie rzecz się ma w kontekście debaty o Komunii dla rozwiedzionych. Jedni stają po stronie jasno sformułowanego prawa, aby na jego podstawie władza kościelna rozsądzała konkretne przypadki: kto może przyjmować Komunię, a kto nie. Inni, że trzeba tę sprawę pozostawić decyzji sumienia rozwiedzionych, bo ich sytuacje nigdy nie są moralnie czarno-białe. A tym bardziej, jeśli sprawa dotyczy ponownych związków po wielu latach od rozpadu sakramentalnych małżeństw. Jeszcze inni, że te dwa wymiary trzeba pogodzić: bo i obiektywne spojrzenie księdza, i subiektywne poczucie sumienia rozwiedzionych żyjących w nowych związkach ma znaczenie.\nPrzykłady można by mnożyć, a wszystkie one pokazują, jak ważne jest współczesne czytanie Newmana, „doktora sumienia”. Również dlatego – obok już drugiego, uznanego przez Watykan cudu dokonanego za sprawą bł. Johna Henry’ego Newmana, który pozwala na kanonizację – Kościół chce przypomnieć tę wielką postać.\nSumienie na marginesie\nBenedykt XVI często podkreśla, że brytyjski błogosławiony był drugim po św. Augustynie myślicielem tradycji katolickiej, który tak przenikliwie potraktował temat sumienia. A przypomnę, że św. Augustyn umarł w 430 r. To nie znaczy oczywiście, że o sumieniu w czasie tej długiej przerwy w ogóle nie pisano. Pisał o nim w kontekście etyki św. Tomasz z Akwinu, a w kontekście formacji duchowej zastosował je jako kluczowe narzędzie rozeznawania woli Bożej św. Ignacy Loyola. Pojęcie sumienia nie było jednak tematem numer jeden. Teologowie zajmowali się raczej komentowaniem Pisma Świętego i tekstów tradycji, a mniej pytali o to, na jakie przeszkody może natrafiać człowiek, któremu emocjonalnie trudno przyjąć niektóre treści nauczania Kościoła. Nie pytali też o to, co może człowieka do większego zaufania temu nauczaniu i samemu Kościołowi pociągnąć. Teologia zajmowała się treściami wiary, a mniej wiarą jako doświadczeniem wewnętrznym człowieka.\nOd czasów starożytnych, w których ojcowie Kościoła starali się opisywać naukę Kościoła przez sugestywne obrazy i metafory, nawiązując do codziennego doświadczenia, akcent przez kolejne stulecia przesuwał się w stronę argumentacji czysto intelektualnej. Coraz bardziej liczyły się argumenty naukowe, dla przeciętnego człowieka dość abstrakcyjne. I to one miały bronić doktryny Kościoła. Na wartości traciło zainteresowanie się konkretnym człowiekiem i to w jaki sposób uczuciowo przeżywa on treści wiary. O sumieniu mówiono więc zasadniczo w kontekście decyzji moralnych: jak osądzić, co jest w danej sytuacji dobre, a co złe. I nie więcej. Sumienie nie było tematem refleksji o człowieku, który spotyka w nim żywego Boga. Nie było ono ścieżką do Boga, co najwyżej narzędziem oceny postępowania tego, który już w Boga uwierzył. Konieczność powrotu do pytania o człowieka i o to, na jakie natrafia on przeszkody oraz co go wewnętrznie pociąga ku Bogu, było więc głównym powodem dla którego kard. Newman do tematyki sumienia powrócił.\nNarodziny kultury liberalnej\nJednym z największych współczesnych propagatorów myśli Newmana jest Joseph Ratzinger. Nawet jeśli papież emeryt kojarzony jest głównie z nurtem tradycyjnym – który w sumieniu widzi wartość, ale równie mocno podkreśla niebezpieczeństwo zbytniej koncentracji człowieka na sobie i swoich emocjach – to jednak właśnie Ratzinger postawił sumienie w centrum swojej teologii. Wydobywał z tradycji katolickiej autorów, którzy nie zajmowali się jedynie analizą treści wiary, ale pytali o wnętrze człowieka. Stąd jego zainteresowanie m.in. św. Augustynem, św. Bonawenturą, no i Newmanem.\nZdaniem Ratzingera ważnym wkładem Newmana w dyskusję o roli sumienia było jego dążenie do pogodzenia dwóch, wydawałoby się sprzecznych ze sobą tendencji. Otóż każdy człowiek wierzący ma pragnienie wolności decydowania o swoim życiu i to według jego własnego przekonania. Zupełnie naturalna jest bowiem tendencja człowieka do subiektywnej, czyli osobistej oceny tego, co w życiu jest dobre i godne wiary. Z drugiej strony każdy uczciwy człowiek ma poczucie, że musi swoje osobiste refleksje konfrontować z jakimś autorytetem. Że nie może polegać tylko na sobie, ale że jego osobiste przekonania potrzebują wsparcia ze strony kogoś z zewnątrz. Stąd druga, równie naturalna tendencja człowieka do szukania autorytetu, który pomoże upewnić się, co jest rzeczywiście dobre i co jest prawdą, dla której warto żyć. Jest to naturalne dążenie do obiektywizacji swoich przekonań.\nNapięcie między tymi dwiema tendencjami dawało o sobie znać w Europie już od XVI w. i wciąż narastało. W społeczeństwie XIX-wiecznej Anglii dochodziło wręcz do pewnego przesilenia, które spowodowało, że szala przechyliła się w stronę subiektywizacji. Wolność sumienia rozumiano na sposób liberalny, czyli jako dążenie do niezależności od wszelkich autorytetów. Newman zauważył, że podobnie dzieje się w samym anglikanizmie. Nie tylko z racji zewnętrznych nacisków nowoczesnej kultury liberalnej, ale także z powodu tendencji do podważania autorytetu, która była w pewien sposób ukryta już w decyzji króla Henryka VIII, aby Kościół Anglii odseparować od Rzymu. To był rzeczywiście akt odcięcia się od autorytetu papieża. Na początku dotyczył on tylko elit. Z czasem zaczął jednak przenikać do myślenia całego społeczeństwa. Newman dostrzegał, że coraz mniej ceniono mozolne poszukiwanie prawdy i woli Bożej, a podkreślano własną niezależność, także w sprawach wiary. Paradoksalnie więc tam, gdzie została odrzucona nieomylność papieża, wkradło się przekonanie o nieomylności sumienia, i to każdego pojedynczego człowieka. W konsekwencji – twierdził Newman – kulturowy i religijny liberalizm popychał jego naród w stronę ateizmu.\nDlaczego więc zamiast temat sumienia wyciszać, Newman na nowo go wydobył? Czy nie obawiał się, że właśnie sumienie zostanie wykorzystane przez kulturę liberalną do walki z Kościołem? Kluczem jest osobiste doświadczenie Newmana. Brytyjski błogosławiony wyznał kiedyś, że gdyby nie wewnętrzny głos sumienia, byłby zapewne ateistą. To ów głos okazał się decydujący na jego drodze odkrycia Boga. Newman nawrócił się w wieku 15 lat. To właśnie wtedy odkrył, że naukowe teorie o nieistnieniu Boga są ciekawe, wręcz pociągające, ale jednocześnie to właśnie one nie potrafią usunąć niepokoju z jego serca. Wydawałoby się, że są prawdziwe, a jednak serce podpowiada, że jest inaczej. Do wiary w Boga nie przekonało go jednak podobne do ateistycznych naukowców intelektualne dowodzenie anglikańskich pastorów. Bo ci z kolei próbowali istnienie Boga udowodnić. Newman stwierdził, że Boga nie można poznać na drodze matematycznych wyliczeń czy analizy nauk przyrodniczych. Że nie spotka się żywej Osoby tam, gdzie obserwując świat, dojdzie się do pytania o pierwszą przyczynę wszystkiego. To zdaniem Newmana naprawdę za mało, żeby uwierzyć. W ten sposób Newman również odrzucił autorytet nauki. Za jedyną drogę do prawdziwego Boga, a więc Kogoś osobowego, można zdaniem Newmana uznać tylko wewnętrzne przeczucie, że życie ma głębszy wymiar; że musi istnieć Ktoś, kto daje o sobie znać w jego wnętrzu i nie pozwala spokojnie powiedzieć: śmierć to koniec wszystkiego.\nBóg przychodzi przez sumienie\nStąd usilne przekonanie Newmana, że zanim Bóg przyjdzie do człowieka przez autorytet Kościoła, a nawet Pisma Świętego i tradycji, najpierw daje o sobie znać w sumieniu: Bóg objawia się w sumieniu, a następnie w Kościele. Inaczej mówiąc, kto nie ma wrażliwego sumienia, kto szczerze nie szuka prawdy i dobra, ten nie będzie mógł spotkać prawdziwego Boga. A tak może stać się nawet w przypadku człowieka tradycyjnie religijnego, który powtarza z pamięci treści wiary, ale we wnętrzu niczego nie odczuwa. Taki człowiek z czasem zwykle rezygnuje z wiary. Ale też do wiary nie powróci ten, który od Kościoła odszedł, jeśli nikt nie będzie w stanie wpierw poruszyć jego sumienia, jeśli nie znajdzie drogi do jego serca, aby je na obecność Boga na nowo obudzić.\nOdzyskany autorytet Kościoła\nPowstaje w ten sposób ciekawy paradoks. Z jednej strony sumienie było i nadal jest narzędziem kultury liberalnej do tego, aby podkreślać niezależność człowieka od wszelkiego autorytetu. Z drugiej, w samym anglikanizmie pozostał żywy autorytet nauki, upadał natomiast autorytet Kościoła. W tym skomplikowanym kontekście Newman wykorzystał pojęcie sumienia, żeby powiedzieć: istnieje prawda, która narzuca się najpierw we wnętrzu człowieka (jest przekonaniem subiektywnym), ale ona zawsze znajduje potwierdzenie w autorytecie Kościoła (potrzebuje obiektywizacji). Nie zawsze to musi dziać się w takiej kolejności. Chodzi raczej o to, że oba te wymiary są potrzebne, aby wiara była żywa, i aby człowiek poznał oblicze prawdziwego Boga. Żeby był człowiekiem wierzącym z przekonania, a nie tylko z posłuszeństwa wobec władzy. Istnieje więc zdaniem Newmana potrzeba autorytetu Kościoła, który nie pozwala sumieniu pojedynczego człowieka wierzącego błądzić. Nie znaczy to jednak, że Kościół ma sumienie zastąpić i wymagać posłuszeństwa wiary jedynie na podstawie autorytetu swojej władzy.\nOczywiście Kościół nie jest jedynym autorytetem na drodze do Boga. A tym bardziej nie może nim być we wszystkich dziadzinach wiedzy. Odgrywa jednak kluczową rolę w uzyskaniu pewności wiary. Między innymi dlatego Newman, po długich studiach historii Kościoła starożytnego, doszedł do wniosku, że pretendowanie Rzymu do posiadania głosu rozstrzygającego w sprawach wiary jest nie tylko uzasadnione biblijnie i teologicznie, ale ma swoje naturalne potwierdzenie w życiu. Bez autorytetu sumienia zbyt łatwo błądzą.\nTo jest punkt, w którym Joseph Ratzinger tak bardzo docenia wkład Newmana w problemy, z jakimi mierzy się współczesny katolicyzm i w ogóle kultura europejska. Bo ten wkład nie polega na prostej krytyce tej kultury ani nie na prostym żądaniu, aby ludzie podporządkowali się władzy Kościoła. Newman doceniał w tej kulturze to, co pozornie może Kościołowi najbardziej zagrażać: wartość sumienia. Oczywiście, że może ktoś Newmana rozumieć dzisiaj źle, że wykrzywi jego dorobek, aby powiedzieć: sumienie jest ważne, autorytet Kościoła nie. Złe rozumienie Newmana może też iść w kierunku przeciwnym: sumienie tak, ale niech się podporządkuje autorytetowi władzy kościelnej. Ostatecznie Newman zgodziłby się z tym ostatnim stwierdzeniem, ale najpierw zwróciłby uwagę na drogę dojrzewania, w którym sumienie coraz bardziej przekonuje się do nauki Kościoła. Bo są etapy rozwoju, na których uznania pewnych wartości wymagać trzeba, ale są też takie, na których zbawienną okazuje się cierpliwość. Próba uproszczenia tego procesu do prostego wymagania: „sumienie ma się podporządkować i koniec” jest równie niemądre jak poprzednie twierdzenie, że sumienie ma się od autorytetów całkowicie uwolnić.\nW świetle niezwykle bogatego i bardzo aktualnego dorobku Johna Henry’ego Newmana zrozumiałym jest, dlaczego Kościół chce o nim dzisiaj przypomnieć. Jest on chyba najlepszym dowodem na to, że papież Benedykt XVI, będąc wiernym uczniem Newmana, jest w swojej wrażliwości teologicznej bardzo blisko myśli papieża Franciszka. To, co papież emeryt wypracował intelektualnie w kontekście sumienia, papież Franciszek wprowadza bardzo konsekwentnie w życie Kościoła. Właśnie dlatego obecnemu papieżowi tak bardzo zależy, aby duszpasterstwo opierało się na towarzyszeniu i rozeznawaniu sumienia. Bo autorytet Kościoła wyrażony między innymi przez duchowe towarzyszenie duchownych jest potrzebny, aby to rozeznanie przebiegało w sposób właściwy. Nie może ono jednak skracać tej drogi przez rozwiązywanie wszelkich konfliktów sumienia za pomocą natychmiastowej egzekucji prawa. Przynajmniej nie zawsze tak należy postąpić.\nDorobek Newmana wpływa też w sposób zasadniczy na rozumienie wolności sumienia w sprawach społecznych. Dopiero w świetle tak przemyślanej jego roli można bowiem rozsądzić, dlaczego kara śmierci jest faktycznie nieludzka. Bo na tej samej podstawie – tzn. uznaniu, że każdy człowiek nigdy nie traci w sobie zdolności do osądu sumienia – mogli zostać skazani niemieccy naziści. I że prawo państwowe – jeśli chce wszystkie te złożone sytuacje moralne dobrze rozsądzić – powinno nie tylko kierować się autorytetem tej czy innej partii, ani nawet tylko autorytetem suwerena, ale zawsze powracać do prawa, które narzuca się w ludzkim sumieniu; które jest niezależne od wszelkich okoliczności historycznych i politycznych. Bo właśnie istnienia tego wewnętrznego prawa, a nie swoich wpływów w państwie, chce strzec autorytet Kościoła. Tego i niczego więcej.


Radio Merkury, wtorek 2 sierpnia 2016 | Kotonotatnik\nRadio Merkury, wtorek 2 sierpnia 2016\n2 sierpnia 2016 Kot radiowy i telewizyjny, Radio PoznańWiesław Kot\ndziś imieniny Gustawa. Przysłowie: Na święty Gustaw kopy w polu ustaw. Jak nie mamy kop, to kopiemy aż się dokopiemy.\nTakże imieniny Stefana. Fraszka o Stefanie: Czasem żal ma do Stefana, ta co była poniechana.\nTrwają Światowe Dni Młodzieży, więc kaznodziejskie napomnienia Sławomira Mrożka. Napomnienie ogólne: Nie dziwcie się, a nie będziecie zdziwieni. Napomnienie pojedyncze: Weź się w garść i potrzymaj.\nWertujemy wielkopolską prasę. W Gołuchowie policjanci ukarali panią Teresę za zakłócanie ciszy nocnej. Konkretnie: jej koguty piały już o piątej rano. W Trzciance aresztowano hodowcę konopi indyjskich. Tytuł materiału: Maryśka zaprowadzi go za kratki. W Gnieźnie na Światowe Dni Młodzieży oferują solarnego papieża, który – gdy słońce przygrzeje – w ramach ekstrabonusu macha ręką.\nSierpień miesiącem trzeźwości. Broszura Stanisława Małdrzyka: „Na trzeźwy chłopski rozum” z roku 1964, cytuję: „W okolicy wsi Baraniec pow. Maków Mazowiecki zginęły wskutek dwóch wojen światowych 64 osoby, natomiast z powodu pijaństwa – 142 osoby”. Danych o skuteczności broszury w okolicy wsi Baraniec brak.\nZ serii napisy na makatkach: Lepsza własna gęś niż cudzy baran; Dobrego marynarza poznaje się przy złej pogodzie; i: Bóg wie wszystko, ale sąsiad więcej.\nZnajomi wrócili z Grecji. Pytam, jak było. Jak na Mazurach. Drogo i leje.\nZerkamy w przeszłość, tak na pół wieku, rok 1966. W Poznaniu w pobliżu Okrąglaka uruchomiono pierwszy w mieście rożen, przy którym można było posilić się smażoną kiełbasą. Miejskie Przedsiębiorstwo taksówkowe dorobiło się piętnastu nowych, ultranowoczesnych taksówek. Siedzenia z dermy, a kierowcę od pasażera oddziela szyba z pleksiglasu. Prasa odnotowała też prężną działalność Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Afrykańskiej.\nSprawy muzyczne. Przypominam, że na pierwszym miejscu pogrzebowej listy przebojów ciągle Frank Sinatra z piosenką „My Way”, a na liście alternatywnej na pierwszym miejscu Monthy Pyton z piosenką „Alaways Look At The Bright Side Of Life”. Sołtys Kierdziołek, czasy PRL-u: U nas się ciężko żyje, ale przynajmniej nie żal umierać.\nMam taką myślówę: wczoraj już nic się nie zdarzy. A tymczasem wakacje, żyjmy chwilą. Więc niech Państwu dzisiaj paź królowej wfrunie przez okno –\n← „Ocalona / Survivor”\t„Piaskorzeźba” →


RIZ AHMED PRZEGAPIŁ OBCHODY GWIEZDNYCH WOJEN PO ZATRZYMANIU GO PRZEZ BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE - KINO\nRiz Ahmed przegapił obchody Gwiezdnych Wojen po zatrzymaniu go przez bezpieczeństwo wewnętrzne\nAktor Rogue One: A Star Wars Story, Riz Ahmed, podobno przegapił tegoroczne obchody Star Wars Celebration po zatrzymaniu go przez Homeland Security.\nW tegorocznym obchodach Gwiezdnych Wojen w Chicago wzięło udział szereg znanych postaci z całej historii serii, ale jednym ze znaczących nieobecnych był Riz Ahmed z Łotr 1: Gwiezdne wojny - historie sława.\nzremasterowani rycerze starej republiki\nNiedawno aktor Bodhi Rook przemawiał na szczycie liderów CAA Amplify w Ojai w Kalifornii. Szczyt koncentrował się na kwestiach różnorodności i wielokulturowości w wielu dziedzinach, w tym w przemyśle rozrywkowym. Po wyjściu na scenę we wtorek Ahmed omówił swoje doświadczenia związane z ciągłym zatrzymywaniem, przeszukiwaniem i przeprowadzaniem wywiadów na lotniskach.\nWedług The Hollywood Reporter, aktor powiedział, że nie pozwolono mu uczestniczyć w uroczystości w kwietniu, kiedy to Homeland Security zatrzymało go przed wejściem na pokład samolotu. Ahmed wskazał również na islamofobię jako najłatwiejszy sposób wygrania dzisiejszych wyborów i wezwał do lepszej reprezentacji muzułmanów.\nRobię to, co robię, ponieważ tak jak wy wszyscy tutaj, jestem przełącznikiem kodów, powiedział Ahmed. Wszyscy wiemy, jak zmienić sposób, w jaki mówimy, sposób ubierania się, sposób chodzenia, wchodząc do jednego lub drugiego pokoju. Wszyscy wiemy, jak poruszać się po terenie, który nie jest naszym dziełem. W ten sposób mogę to zrobić, ale nie dlatego robię to, co robię. Powód jest taki, że nie chcę już więcej zmieniać kodu.\nOstatnim wielkim pokazem Ahmeda był Ruben Fleischer Jad , w którym grał nikczemnego Carltona Drake'a. Aktor jest także współautorem nadchodzącego dramatu Mogolski Mowgli , w którym również występuje. Wcześniej Ahmed wyraził zainteresowanie sprowadzeniem muzułmańskiej superbohaterki Kamali Khan, aka Ms.Marvel, do MCU i chociaż żadne plany dotyczące Kamali nie zostały oficjalnie potwierdzone, aktorka Mindy Kaling niedawno wspomniała, że rozmawia z Marvel Studios o projekcie .\noglądać Walking Dead 10 sezon online za darmo\nJeśli chodzi o Gwiezdne Wojny , Rogue One pozostaje jedyną wycieczką Ahmeda w serii, ale widząc, jak prequel Cassiana Andora zmierza do Disney Plus, z pewnością wciąż istnieje szansa, że nie widzieliśmy ostatniego z Bodhi Rook.\nharry potter i film o przeklętym dziecku\nDolina Krzemowa odcinek 4 sezon 1\nczy carrie fisher zobaczył nieuczciwego\nzawsze jest słonecznie w odcinku 6 sezonu 8 w Filadelfii\nkiedy wychodzi piąty sezon flasha


Wille, Dziwnów, 12 km od miejscowości Pobierowo\nWille, Kołobrzeg, 44 km od miejscowości Pobierowo\nWille, Świnoujście, 48 km od miejscowości Pobierowo\nWille, Ustronie Morskie, 56 km od miejscowości Pobierowo\nWille, Mielno, 77 km od miejscowości Pobierowo\nIle kosztuje wynajem typu Wille w miejscowości Pobierowo?\nCzy Wille w Pobierowie przyjmują płatność Bonem turystycznym?\nCzy w Pobierowie zarezerwuję tanio Wille?\nIle obiektów oferuje Wille w Pobierowie?\nW miejscowości Pobierowo oferujemy 30 obiektów z typem Wille.\nCzy w Pobierowie można znaleźć Wille które akceptują zwierzęta?


Gruszkowy sernik - przepisy na gruszkowy sernik z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na gruszkowy sernik\nCZEKOLADOWY SERNIK Z GRUSZKOWĄ PIANKĄ 68\nDla moich domowych miłośników czekolady przygotowałam kakaowy sernik, który wykończyłam śmietankową pianką z gruszkami – to owocowy akcent dla mnie. Obficie polany strużkami czekolady i posypany Zobacz więcej\nCzekoladowo-Korzenny Sernik Podwójnie Gruszkowy 147\nNo i mamy jesień. Czas żegnać się z ciepełkiem, słońcem, niektórymi owocami i leciutkimi ciastami bez pieczenia. Czas korzystać z gruszek i przypominać sobie powoli o nieco ciężkawych, pełniejszych Zobacz więcej\nSernik podwójnie gruszkowy z karmelem i bitą... 403\nJak już wczoraj zapowiedziałam, postanowiłam przygotować dla Was gruszkowy tydzień. Przy każdej wizycie na placu widzę, jak stragany uginają się wręcz pod ciężarem tych typowych dla polskiej jesieni Zobacz więcej\nDziś na tapecie są gruszki! Nasze drzewko w zastraszającym tempie dokarmia wszędobylskieszpaki. Dlatego równie szybko musimy je pakować do słoiczków aby móc cieszyć się nimi choć trochę dłużej. Zobacz więcej\nKokosowy sernik jaglany z musem gruszkowym 128\nSERNIK GRUSZKOWY Z GALARETKĄ 90\nPyszny, kremowy i bardzo, bardzo jesienny serniczek gruszkowy skrywający w środku galaretkową niespodziankę. Sernik świetnie uzupełnia polewa z gorzkiej czekolady i mięciutkie gruszki o aromacie Zobacz więcej\nSernik gruszkowy z galaretką w środku 477\nSernik gruszkowy z ricottą i orzechamy włoskimi 115\nTym razem tradycyjny sernik, potraktowany trochę inaczej. Do masy serowej używamy głównie ricotty i mascarpone, a jej smak wzbogacamy gruszką i orzechami. Ze słodką masą idealnie współgra polewa z Zobacz więcej\nSernik kokosowo - gruszkowy 43\nJak zrobiłam ten sernik a właściwie nie sernik tylko ciasto na zimno ale tak smakiem przypomina sernik że tak się zwie i już. Sernik jest przepyszny, kremowy, i znika jeszcze szybciej. Następny będzie Zobacz więcej\nChociaż wciąż odczuwam lęki jak myślę o jedzeniu po świątecznym obżarstwie to trochę mnie do słodkiego jednak ciągnie. Żeby mi brzuch nie pękł z przejedzenia postanowiłam trochę turystyki pouprawiać. Zobacz więcej\nCzekoladowy sernik z gruszkowym musem Gotuję, bo lubię o autorzeo bloguwspółpracaksięga gościnapisz do mniePhotography by Kasia Szablon tego bloga poczyniła EmiliaSzablony by Noapolecam się na Zobacz więcej\nEnglish Version Taki jesienno-zimowy sernik:) Kremowy bo z serka Philadephia. Mocno czuć w nim gruszki więc trzeba lubić aby smakowało:) Jak dla mnie pycha!:) Ja piekłam w foremce 20cm/8inch i wyrósł Zobacz więcej\nSernik z cynamonem oraz musem gruszkowym 61\nW zasadzie miał wyjść typowy sernik na zimno, ale jak to w życiu bywa...przychodzimy do domu, a tu co? Biszkoptów niet! No to co...biszkopt trzeba na szybko zrobić, bo zaraz goście...uff! I się udało Zobacz więcej\nSernik gruszkowy z imbirowym spodem 50\nTo druga wersja tego sernika, pierwszy piekłam w ubiegły weekend i pojechał na koncert autora piosenki ” Z imbirem”, na jego specjalne zamówienie Początkowo chciałam wypróbować sernik z dodatkiem Zobacz więcej\nSERNIK PODWÓJNIE GRUSZKOWY 145\nCałe lato nie robiłam serników,w końcu miarka się przebrała. Sernikiem gruszkowym postanowiłam rozpocząć sezon jesiennych wypieków. Wygląda nietuzinkowo i jest bardzo słodki (wszystko wprost pływa w Zobacz więcej\nSernik gruszkowy pieczony w kąpieli wodnej 11\nsernik gruszkowy Serniki to ulubione ciasta moich dzieci i robię je na specjalna okazję. Wielkanocny był średnio udany ( byłam w kiepskiej formie i nadal do niej nie doszłam) , ale obiecałam córce, że Zobacz więcej


ᐅ Kupon rabatowy RunnersClub.pl ⇒ 50 zł Zdobąć zniżkę, czerwca 2022 | MojeKupony.pl\nKupony rabatowe RunnersClub.pl i promocje\nDo 30% rabatu na ostatnie sztuki w Nowości w RunnersClub.pl\nDo 40% rabatu na wybrane produkty w wyprzedaży w RunnersClub.pl\n3% rabatu na wszystko przy zamówieniu powyżej 350 zł w RunnersClub.pl\n8% rabatu na wszystko przy zamówieniu powyżej 6000 zł w RunnersClub.pl\nMinimalna wartość zamówienia: 6000 zł\n6% rabatu na wszystko przy zamówieniu powyżej 2000 zł w RunnersClub.pl\nMinimalna wartość zamówienia: 2000 zł\n20% rabatu na nowości w RunnersClub.pl\n20% rabatu na wszystko w RunnersClub.pl\nDarmowa dostawa przy zamówieniu powyżej 20 zł w RunnersClub.pl\nPoznaj pasje biegania z RunnersClub\nButy i nie tylko\nRunnersClub.pl to wyjątkowy sklep internetowy, w którym każdy biegacz znajdzie dla siebie odpowiedni sprzęt. Wśród wielu produktów na szczególną uwagę zasługuje szeroki wybór butów do biegania, jak i ubrania biegowe dla kobiet oraz mężczyzn. Nie ważne, czy jesteś profesjonalistą, dla którego przebiegnięcie maratonu to drobnostka, czy amatorem uprawiającym tylko poranny jogging dla przyjemności, to w RunnersClub.pl znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz.\nRunnersClub.pl należy do firmy Sport Club sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie specjalizującej się w produktach sportowych. Przedsiębiorstwo istnieje już od 2002 roku i od tego czasu cały czas rowija swoją ofertę posiadając w chwili obecnej (stan: październik 2014): ponad 6000 produktów. Oprócz sklepu dla biegaczy firma prowadzi także sklep FitnesTrening.pl z artykułami do fitnesu i treningu. RunnersClub.pl posiada wiele pozytywnych opinii o sklepie w serwisie Opinieo.pl, a także jest laueratem nagrody Gazele Biznesu i Diament miesięcznika Forbes 2014.\nRunnersClub.pl to nie tylko buty, chociaż wśród nich możemy wybierać z setek modeli i znanych marek. Firma oferuje także specjalistyczną odzież do biegania, a wśród niej: koszulki, dresy, spodenki, bieliznę sportową. Na stronie znajdziemy także szereg akcesorii: opasek, zegarków i pulsometrów, a także torby, plecaki i suplementy. RunnersClub.pl to raj marek dla każdego sportowca, a wśród nich znajdziemy takie jak:\nJak przystało na w pełni profesjonalną działalność, sklep RunnersClub.pl oferuje kilka możliwości dostawy zamówionego przez Państwa towaru. Pierwszy z nich to odbiór osobisty w placówce sklepu. Drugi to dostarczenie przesyłki do wybranego przez Państwa paczkomatu InPost. Wybierając tę metodę, mogą Państwo odebrać przesyłkę o dowolnej porze dnia i nocy, wystarczy poczekać na powiadomienie o tym, że paczka znajduje się już w punkcie. Jest to rozwiązanie stworzone z myślą o ludziach, którzy żyją w ciągłym biegu i umawianie się na konkretną godzinę z kurierem nie wchodzi w ich przypadku w grę. Ostatnia opcja to przesyłka dostarczana przez firmę kurierską DPD, która gwarantuje bezpieczeństwo przesyłki i możliwie najkrótszy czas jej dostarczenia.\nSklep RunnersClub.pl dba o to, aby kwestie załatwiania spraw finansowych przebiegały możliwie jak najsprawniej, dzięki czemu uruchomiono kilka metod płatności za zamówiony towar. Wśród nich znajdą Państwo takie formy jak bezpośredni przelew na konto bankowe sklepu, czy zapłata przy odbiorze paczki od kuriera. Dodatkowo, istnieje możliwość wykonania przelewu przez serwis PayU czy specjalną kartą podarunkową. Oczywiście istnieje również możliwość płatności podczas osobistego odbioru zamówienia w placówce. Warto również nadmienić, iż wychodząc na przeciw potrzebom klienta, sklep RunnersClub.pl umożliwia rozłożenie płatności na raty PayU.\nNa wypadek pojawienia się sytuacji, w której będą Państwo chcieli zwrócić zamówiony towar firma RunnersClub.pl opracowała procedurę reklamacyjną, która ma zapewnić Państwu satysfakcję ze współpracy i maksymalnie skrócić czas trwania zwrotu produktu. Wystarczy zastosować się do zaleceń obecnych na stronie, a przede wszystkim odpowiednio i starannie wypełnić formularz zgłoszeniowy, gdyż jest on podstawą do zwrotu. Mają Państwo prawo do odstąpienia od umowy bez podawania jakichkolwiek przyczyn takiego stanu rzeczy, a pieniądze zostaną zwrócone w ciągu 14 dni od momentu zwrotu towaru.\nSklep internetowy RunnersClub.pl udostępnia Państwu możliwość kontaktu ze swoją wykwalifikowaną obsługą na kilka różnych sposobów. Po pierwsze poprzez kontakt telefoniczny pod numerami +48 91 88 66 057 i +48 91 83 62 070, pod który mogą Państwo kierować wszelkie pytania, wątpliwości czy rozwiązywać zaistniałe niejasności związane z zakupami od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-17:00. Warto zwrócić uwagę na fakt, że sklep umożliwia również kontakt osobisty w placówce i rozmowę z jednym z konsultantów twarzą w twarz. Ponadto, sklep uruchomił trzy specjalistyczne adresy mailowe, na które można kierować swoje zapytania w zależności od ich charakteru. dział obsługi klienta funkcjonuje pod adresem salon@runnersclub.pl, Reklamacji pod reklamacje@sportclub.com.pl, a Marketingu i Reklamy pod adresem marketing@sportclub.com.pl.\nDzięki kuponom rabatowym RunnersClub.pl zaoszczędzisz na modowych zakupach\nJeśli chcesz zakupić produkty z oferty RunnersClub.pl taniej, wyszukaj na Moje Kupony odpowiedni kupon rabatowy RunnersClub.pl. Wybierając kupon pamiętaj, że różne kupony mają różne warunki wykorzystania, np. niektóre mogą obowiązywać tylko dla nowych klientów, a inne może charakteryzować minimalna kwota zamówienia.\nKliknij w wybrany kupon, za pomocą którego chcesz zaoszczędzić w RunnersClub.pl.\nNastępnie przejrzyj interesujące cię produkty dla biegaczy, kupuj do woli w sklepie, wybierz odpowiedni rozmiar i dodaj wszystkie wybrane artykuły do koszyka.\nPoniżej listy produktów znajdziesz puste pole „Posiadasz kod rabatowy?”. W te pole wpisz kod kuponu rabatowego RunnersClub.pl i kliknij przycisk „Zatwierdź”.\nSystem sprawdzi poprawność kodu i zaktualizuje twój koszyk, co będziesz mógł zobaczyć na dole strony w podsumowaniu zamówienia. Teraz wystarczy że dokończysz proces składania zamówienia, a już niebawem otrzymasz swoje wymarzone buty i odzież sportową wprost do domu.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące RunnersClub.pl.\n💸 Dzięki jakim kuponom RunnersClub.pl mogę zaoszczędzić w czerwca 2022?\nNastępujące kupony i zniżki, dzięki którym można zaoszczędzić na zakupach online, są obecnie dostępne w RunnersClub.pl :\n💶 Ile kuponów RunnersClub.pl i rabatów jest obecnie dostępnych?\nObecnie jest 1 Kupony rabatowe & 7 Rabaty, dzięki którym możesz zaoszczędzić w czerwca na runnersclub.pl. Wszystkie kody kuponowe i rabaty zostały redakcyjnie sprawdzone i zweryfikowane przez naszych pracowników.\n💌 Jak mogę skontaktować się z działem obsługi klienta RunnersClub.pl?\nMożesz skontaktować się z działem obsługi klienta RunnersClub.pl poprzez telefonicznie pod +48 91 88 66 057 (((opłata wg stawek operatora))) oraz mailowo poprzez salon@runnersclub.pl.\nAdres RunnersClub.pl to:\n💳 Jakie metody płatności oferuje RunnersClub.pl?\nW RunnersClub.pl możesz wygodnie płacić Za pobraniem, Przedpłata, Przelew on-line, Pay-Pal, Przy odbiorze, Visa, Visa Electron oraz Mastercard.\n🛍 Jak funkcjonuje wysyłka w RunnersClub.pl?\nRunnersClub.pl wysyła swoje zamówienia online z UPS, DPD oraz Odbiór osobisty.\n🌐 Czy RunnersClub.pl jest obecny w mediach społecznościowych?\nTak. Możesz znaleźć RunnersClub.pl w Facebook.\nRunnersClub.pl to internetowy sklep sportowy, w którym znajdziecie buty biegowe oraz ubrania dla biegaczy i biegaczek. Sklep oferuje buty i akcesoria sportowe wszystkich światowych marek w konkurencyjnych cenach.\nKupon rabatowy RunnersClub.pl to doskonały pomysł na tańsze zakupy sprzętu do biegania.\nWszystkie 1 Kupon rabatowy RunnersClub.pl & 7 Rabaty na czerwca 2022 zostały redakcyjnie sprawdzone i zweryfikowane. Zaktualizowano: 7 cze 2022\n0 Użytkownik zaoszczędziło w ciągu ostatnich 7 dni dzięki kuponom rabatowym RunnersClub.pl.\n8 Obecnie dostępne są kupony i rabaty, dzięki którym możesz zaoszczędzić w RunnersClub.pl.\n0 Kupony rabatowe RunnersClub.pl zostały dodane w ciągu ostatnich 7 dni


Bez Glutenu Da Się Żyć: 2013\nBez Glutenu Da Się Żyć\nproste i bezglutenowe\nCzasem wpadając nagle w życie bezglutenowe - zastanawiałam sie jak tu dalej prowadzic taka kuchnię??...\nPrzecież nie da się.\nJednak uważam, że poza likwidacją mąki pszennej i przypraw - życie jest naprawdę proste!! :)\nA co najważniejsze - maż czuje sie lepiej, dieta mu pomaga. I o to przecież chodzi :)\nChciałam dawać codziennie neimalże informacje, co ugotowałam i jak można sobie radzić.\nDziś dam dwa dania, do których nie trzeba nic skomplikowanego poza makaronem bezglutenowym, a obiad wychodzi pyszny!\n1. Pulpeciki w sosie pomidorowym.\nMięso mielone, jajko, cebulka, odrobina mąki ziemniaczanej (choc wcale nei potrzeba) albo bułki tartej bezglutenowej (też nie trzeba jak ktoś nie lubi). Do tego dorzucam przyprawę bezglutenową TĄ właśnie.\nPolecam tą przyprawę, zasmakowała meżowi, i tak samo mi i Gabrysi. Zrezygnowalismy w kuchni z jakichkolwiek innych przypraw poza pieprzem w kulkach, który mielimy i solą, która glutenu w sobie nie ma. Oczywiscie kupujemy i suszymy lub mrozimy pietruszkę, koperek. Zdrowiej od kupnych :)\nDo tego szykuję makaron oczywiscie bezglutenowy. I muszę przyznać, ze wszystkim smakuje bardzo TEN.\nOczywiscie nie trzeba używać makaronu. Wystarczą opiekane lub ugotowane ziemniaczki, ogórek kiszony (uwielbiamy go w domu!!) lub mieszanka bonduelle.\nOczywiście mięso mielone podsmażyłam na patelni, dodałam później trochę ugotowanej wcześniej i pokrojonej w kostkę marchewki, posiekałam cebulkę. Dodałam przyprawę bezglutenową.\nDo tego zrobiłam według instrukcji SOS NEAPOLITAŃSKI. Danie wyszło przepyszne! Oczywiście z makaronem bezglutenowym.\nChciałabym podkreślić, że nic mnie z Bezglutenem nie wiąże, żadna reklama czy inna forma promocji.\nTrafiłam na tamtą stronę, gdyż nie miałam siły jeździc po mąki i resztę produktów spożywczych do centrum handlowego, pod ręką w sklepach na osiedlu nic nie ma, a Bezgluten dostarcza paczkę pod sam nos! :)\nJedyny produkt bezglutenowy na jaki trafiłąm na osiedlu to makaron ryżowy TAO. Gotuję go dla męża jak robię rosół. Mi też bardzo w rosole smakuje :)\nPozdrawiam wszystkie żony które dopiero zaczęły wkraczać w taką dietę :)\nAutor: Art by Laura o 03:48 1 komentarz:\npierogi bezglutenowe z kaszą gryczaną i białym serem\nRaz w życiu robiłam pierogi. Tamte były proste - z mąki pszennej wychodziły naprawdę super.\nMąka bezglutenowa jest dla mnie jeszcze mało zrozumiała, wiec to było wyzwanie...\nSkorzystałam z przepisu na stronie: Bezgluten.\n0,5 kg mąki pierogowo – naleśnikowo-makaronowej BEZGLUTEN\n15 g zamiennika jajka niskobiałkowego PKU (lub 2 jajka dla diety bezglutenowej)\nZamiennik jajka (15g) zmiksować z wodą (100g). Dodać do mąki pierogowo - naleśnikowej (zamiast zamiennika jajka można dodać 2 jajka). Następnie dodać sól, cukier, olej i wodę. Wszystko dokładnie zarobić, aby ciasto było jednolite. Rozwałkuj i powycinaj kółka, nałożyć farsz, złożyć na pół kółka i dokładnie skleić brzegi pieroga. Gotowac około 10 minut na małym ogniu."\nJednak nie miałam tak dużo mąki (część opakowania użyłam), zamiast 500 g dałam około 400g - 360 g.\nDałam mniej wody, około 100 ml. I dałam dwa jajka.\nCiasto kleiło mi sie do rąk jak jakaś paciaja. Wiem, jak powinno wyglądać prawdziwe ciasto czy na pierogi, czy na kluski. Więc dodawałam skrobii ziemniaczanej po trochu, aż ciasto zrobiło się jak plastelina - elastyczne i mało lepkie do rąk. Lepkie było na tyle, żeby skleić później brzegi pierożka.\nPrzy robieniu krążków też podsypywałam delikatnie skrobią.\nNa farsz składały sie:\n- pół szklanki kaszy gryczanej\n- jakieś 200g twarożku białego\n- bezglutenowe przyprawy (dokładnie taka)\nKaszę ugotowałam, cebulkę podsmażyłam na oleju, wszystkie składniki później wymieszałam dokładnie.\nPierogi - ku mojemu zdziwieniu - nie rozpadły się w wodzie. Ciasto jest zbite, pierogi się nie łamią.\nSmakują fantastycznie! Wyszło mi ponad 20 sztuk - dużych, bo robiłam krążki z małej miseczki do zupy (większe koło od szklanki).\nMąż się zajadał i wciaż zachwalał :)\nZdjęć nie mam - musicie uwierzyc na słowo, że wyszły fantastycznie :)\nAutor: Art by Laura o 02:22 Brak komentarzy:\nZaczęło się tak....\nDenerwuje mnie, jak moja mama mówi, żebysmy sie zastanowili nad dalszymi dziećmi... bo to tylko problemy...\nPoznając męża nie robiłam wywiadu zdrowotnego ani środowiskowego. Kto taki robi??\nJesteśmy po ślubie już 5 lat, ogólnie ponad 7 lat razem żyjemy. Już jak zamieszkaliśmy razem, po jakimś czasie zaczęły sie pojawiać problemy z brzuchem.\nMyśleliśmy, że to zmiana środowiska (przyjechał z daleka żeby być ze mną), praca codzienna czasem po 12 godzin bez jedzenia itp.\nAle setki złotych wydanych na leki typu Zespół Jelita Drażliwego nic nie pomogły.\nSame dobrze wiecie, jak jest z facetami. Zaciągnąć ich do lekarza żeby sie gruntownie zbadał - to istny cud! Ale udało mi się!\nPo badaniach gastroskopii, kolonoskopii, badaniach krwi i w końcu badaniach DNA wyszło szydło z worka.\nMąż bezglutenowy. Kurcze, jak sobie poradzic z taką dietą?? Mąka jest przecież prawie wszędzie!\nPrzyprawy też mają gluten... Zwykły pieprz czy majeranek...\nRok temu podjęliśmy próbę diety, ale Mąż zwątpił. Nie pomagała Mu, złościł się na to. Wrócił do normalnego jedzenia. To oczywiscie też nie pomogło :)\nTak więc po zrobieniu badań DNA i przekonaniu sie (Mąż musiał bardziej sie przekonać niż ja) że jednak cierpii na celiakę - od miesiąca tworzę bezglutenowe obiady i szukam bezglutenowych produktów.\nCzęsto sama dzwonię do producentów z pytaniami. To pomaga i pozwala szukać odpowiedniego produktu.\nBezglutenowcy wiedzą, jak na początku jest cieżko. Chleb smakuje tak wrzucona do buzi bułka tarta! Można sie udławić zanim się przełknie...\nPodobno do wszystkiego da się przyzwyczaić...\nZakładam tego bloga, by dzielic się swoimi spostrzeżeniami, przepisami.\nDziekuję z góry za opinie, podpowiedzi i porady bezglutenowców! :)\nAutor: Art by Laura o 01:37 Brak komentarzy:\nZapraszam na mój artystyczny blog :)\npierogi bezglutenowe z kaszą gryczaną i białym ser...\nIt's been thirty. She has a beautiful daughter and wonderful husband. She loves every form of art. Drawing and oil paints is the biggest hobby. If you are interested in a portrait or other illustration, please write: cichoo@tlen.pl


Dziennik 1944-1947 [Anais Nin] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00331 004063 21517075 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Anais Nin Liczba stron: 368\nISBN: 9788379618774 Data wydania: 2014-10-09\nTytuł oryginału: THE DIARY OF ANAÏS NIN, 1944–1947 Copyright © 1971 by Anaïs Nin Introduction © 1971 by Gunther Stuhlmann This book was negotiated through the Graal Literary Agency, Pruszkowska, and Tree L. Wright, Author's Representative, P.O. Box 26053, Los Angeles, CA 90026. Projekt okładki: Anna Pol Zdjęcie na okładce: Fot. The Granger Collection/Forum Redaktor prowadzący: Katarzyna Rudzka Redakcja: Agnieszka Rosłan Korekta: Anna Żółkiewska ISBN 978-83-7839-877-4 Warszawa 2014 Wydawca: Prószyński Media Sp. z o.o. ul. Rzymowskiego 28, 02-697 Warszawa www.proszynski.pl\nWSTĘP Dotychczas ukazały się trzy tomy Dziennika Anaïs Nin, stanowiące esencję owego monumentalnego diariusza, który pisarka prowadzi od pół wieku. Publikacja tych intymnych zapisków przyniosła autorce powszechne uznanie krytyków. Wedle jednego z nich, to dzieło jej życia „należy do najznamienitszych dzienników w historii literatury”. Ten niezwykle osobisty dokument zyskał też szczególne, indywidualne znaczenie dla wielu współczesnych czytelników; jego siła przyciągania wykracza bowiem poza niezaprzeczalne literackie, historyczne i biograficzne wartości Dziennika. Niwelując granice wieku i środowiska, niezmiernie szeroka gama zapisanego doświadczenia, myśli i emocji zachęca do bezpośredniego utożsamienia się z tym wewnętrznym bogactwem, rozpoznania wspólnych cech i niepokojów. W licznych osobistych listach do Anaïs Nin przewija się ta sama nuta: „Tak, też dokładnie to samo czuję, właśnie z tym się teraz zmagam”. Wielu, zwłaszcza młodszych czytelników odbiera Dziennik z żarliwością i otwartością, która przywodzi na myśl kłębowisko uczuć, jakie targały autorką przed niemal czterdziestoma laty w nowojorskim hotelu Chaotica. W istocie ten niezwykle osobisty odzew na Dziennik zdaje się potwierdzać tezę pisarki, zacytowaną w przedmowie do tomu drugiego, że „życie osobiste, głęboko odczute, odsłania prawdy, wykraczające poza jego bieg”. Szczególne, wyjątkowe okoliczności, w jakich Anaïs Nin zgłębiała swe „wewnętrzne przestrzenie”, przemawiają do wrażliwości czytelnika, który czuje pokrewieństwo duchowe z autorką, gdy klarownie, z niezwykłą wnikliwością opisuje ona swe niespokojne dzieciństwo europejskiej „wygnanki” w Nowym Jorku, długą walkę o wyzwolenie się spod wpływu despotycznego ojca, niestrudzone wysiłki, by dla siebie i przyjaciół stworzyć sprzyjające, a przynajmniej znośne warunki do życia w targanym konfliktami, wrogim, a w najlepszym razie obojętnym świecie. A wśród tych wszystkich burz usilnie stara się zyskać doświadczenie całościowe, związać się „osobistą więzią ze wszystkimi i wszystkim”, a także uchwycić „kobiecą świadomość” w życiu i sztuce intuicyjnie, nie przez ideologiczne okulary. To, co osobiste, jednostkowe, postrzegane przez pryzmat Dziennika staje się, wedle słów Anaïs Nin, „powszechne, mityczne, symboliczne”. („Bohaterką tej książki – odnotowuje autorka na tych stronicach – jest niemoc układająca nasze życie w dramat zniewolenia miast wolności”). Trzy poprzednie tomy, wyodrębnione z potężnego strumienia rękopisów Dziennika, tworzą oddzielne całości. Każdy sam w sobie stanowi, rzec by można, „rozdział” w „księdze” życia Anaïs Nin. Każdy odmierza pewien etap na drodze jej rozwoju. Każdy przechodzi od pojedynczego punktu wyjścia ku zmianie, większej świadomości, nowym początkom. Autorka widzi przed sobą coraz rozleglejsze horyzonty, coraz ciekawsze światy, ale też odkrywa przed nami postępy w swym rozwoju wewnętrznym. Tom I rozpoczynał się w Louveciennes pod Paryżem, w 1931 roku, kiedy to ukazała się pierwsza książka Anaïs Nin – głęboko emocjonalna ocena twórczości D.H. Lawrence’a którego cichy pogrzeb odbył się w Vence zaledwie rok wcześniej. Z tą publikacją wiąże się szereg przypadkowych okoliczności, których zbieżność dostrzeżono dopiero z perspektywy czasu – w każdym razie dzięki niej Anaïs poznała nieznanego wówczas, mieszkającego na obczyźnie pisarza Henry’ego Millera, „szalonego” Antonina Artauda, psychoanalityków – doktorów René Allendy’ego i Ottona Ranka, sama odkryła też zawirowania i możliwości psychoanalizy. Tom II (1934–1939) ukazuje Anaïs Nin w Nowym Jorku, rozdartą między wymogami analizy psychologicznej a potrzebą pisania. Chęć tworzenia przeważyła, Anaïs powróciła do „romantycznego życia” w Paryżu, lecz wybuch drugiej wojny światowej zmusił ją do ponownego wyjazdu, do rozstania się z życiem, którego, jak wiedziała, „już nigdy więcej nie zazna”. Tom III (1939–1944) odzwierciedla jej drugie nowojorskie „wygnanie” – w sensie emocjonalnym będące analogią do znacznej części jej przeżyć dziecięcych (które dały impuls do powstania Dziennika). Tekst ten stanowi zapis wysiłków, jakie Anaïs podejmuje, by, mimo całej niechęci do atmosfery Manhattanu, zdobyć status „zagranicznej” pisarki w amerykańskiej metropolii. Niniejszy tom ukazuje dalszy ciąg tych emigranckich zmagań. Nawiązuje do pierwszego „przełomu” w pisarskiej karierze Anaïs Nin, na początku 1944 roku, kiedy to wyszedł, ręcznie składany, tom jej opowiadań Under a Glass Bell, a ich recenzję, pióra Edmunda Wilsona, opublikował „New Yorker”. Tom ten oparty jest na rękopisach od brulionu sześćdziesiątego ósmego do siedemdziesiątego czwartego. Autorka i redaktor zastosowali się do tych samych zasad wyboru tekstów, co i w poprzednich tomach. Daty w nawiasach ustalił redaktor. Tu również niektóre postaci musiały zostać pominięte, zmieniono też pewne nazwiska, w indeksie wymienione jako pseudonimy. Zasadnicze tematy Dziennika – jaźń, kobiecość, nerwica, wolność, związki z ludźmi, zbieżność sztuki z życiem – to również najistotniejsze wątki w bogactwie materii tego tomu. I znowu przedsięwzięcia i reakcje Anaïs Nin często wykazują cechy prorocze. Jej czułki, podobnie jak radar każdego prawdziwego artysty w ciągu wieków, wykrywają i odnotowują to, co w danym momencie jest ledwo dostrzegane. Najważniejsze aspekty amerykańskiego życia lat czterdziestych budziły jej poważny niepokój, który głośno i dobitnie wyraziła dopiero niedawno rewolucyjnie nastawiona młodzież, propagująca „nową świadomość”. Amerykanie stworzyli wówczas armadę, która pokonała hitlerowskie Niemcy, i zrzucając bombę atomową, zmusili Japonię do kapitulacji, lecz pośród całej tej potęgi i najwyższej techniki Anaïs Nin dostrzegała dziwną pustkę. „Dramat naszego obecnego życia” – pisze – polega na tym, że „nic nie jest dość duże, dość głębokie, dość silne”. Jak odnotowuje, najdobitniejszym wkładem Ameryki w dzieło formowania charakteru jest wytworzenie nieprzebitej skorupy, do której można się schować. „Mocnej skorupy. Okryj się nią jak najwcześniej”. Większość poznanych mężczyzn jest „zwyczajna, jednowymiarowa”. Anaïs boleje, że są tak jednostronni, tak bezbarwni. „Prozaiczni do szpiku kości, wiecznie rozprawiają o polityce, nigdy o muzyce czy miłym spędzeniu czasu, nigdy nie zrzucają brzemienia codziennych kłopotów, nigdy się nie radują, nie wpadają w uniesienie, przywodzą na myśl stwory z żelazobetonu albo woły robocze, nie poświęcają uwagi swym ciałom, rozpiera ich natomiast żądza władzy”. Brakuje jej głębokich więzi międzyludzkich. „Żaden znajomy, do którego wyciągam rękę, nie jest zdolny do prawdziwej przyjaźni”. Depersonalizacja wzajemnych stosunków budzi jej żywy niepokój. „Moje przyjaźnie, zamiast skupić się na paru drogich mi istotach, jak w Paryżu, tu rozpraszają się na wiele osób. Każdą darzę jedynie ułamkiem uczucia”. „Zdaję sobie sprawę – pisze – że to, co kocham i czego szukam, jest ulotne, zwodnicze… Między tym, co powinno być, a tym, co mnie interesuje… rozciąga się wszechpochłaniająca samotność”. Anaïs Nin wciąż ucieka do świata młodych, nieodkrytych, pełna nadziei, że wcielą w życie to, „co powinno być”. „Gdy jestem wśród ludzi dojrzałych – wyjawia – czuję ich sztywniactwo, ściśle wykrystalizowane sposoby myślenia i zachowania”. Zostaje emocjonalnie odrzucona z powrotem do atmosfery dzieciństwa i surowej krytyki, jakiej poddawał córkę jej hiszpański ojciec. „Z młodymi”, przeciwnie, „żyje się przyszłością. Wolę to”. Być może utożsamiając się z młodymi („Czuję tak jak oni, myślę i zachowuję się jak oni”), będąc „otwarta”, a nie „dookreślona”, zdoła umknąć skończoności, pozostanie płynna, ruchliwa jak rtęć. Odsuwa się od „dzieci”, którym niegdyś matkowała – od Henry’ego Millera, Gonzala – może dlatego, że z wiekiem oni również tracą płynność, zastygają, stają się określeni i przewidywalni. Odrzucając dławiącą dojrzałość, uciekając od skończoności „prawdziwego świata” w królestwo otwartych form artysty, w skupione na sobie emporium dziecka-dorosłego („Oboje żyją we własnym świecie”), Anaïs Nin na jakiś czas zdołała odsunąć od siebie „świat zewnętrzny”. Ale społeczeństwo amerykańskie postrzegało artystę albo jako buńczucznego, tęgo pijącego samca, albo zniewieściałego bufona i nawet kontakt z młodymi, wrażliwymi twórcami miał swoją cenę („Skrywałam swoją kobiecość, by móc wejść do świata poety, marzyciela, dziecka”), lecz tej ceny nie mogła płacić w nieskończoność. Nic dziwnego zatem, że poczuła się osaczona. „Tworzę mit i legendę, kłamstwo, baśń, magiczny świat, który co dzień się rozpada, aż ogarnia mnie chęć, by podążyć drogą Virginii Woolf”. Artyście, którego nie interesują wyłącznie względy techniczne czy propagandowe, klimat amerykański raczej nie sprzyja („Znaczna część pisarstwa amerykańskiego myli banał z prostotą, frazes z ogólną szczerością”), przesadny nacisk kładzie się na współzawodnictwo – „byle więcej, byle lepiej”. „Mój największy kłopot polega na tym – pisze Anaïs Nin – że Amerykanie uwielbiają polemiki, wojowniczość, walkę, czego ja nie znoszę. Nie cierpię zapasów intelektualnych. Nie lubię niekończących się dyskusji, sporów, przekonywania innych do swojego punktu widzenia. Poszukuję harmonii. Jeśli jej nie znajduję, usuwam się”. W czasach, gdy tyle się mówi o konieczności przestawienia hierarchii priorytetów, pytanie, które Anaïs Nin zadała ćwierć wieku temu, wydaje się szczególnie aktualne: „Dlaczego wszyscy tu wierzą, że jeśli skupimy się wyłącznie na mechanizmach życia, mechanizmach historii, rozwiążemy wszystkie problemy?”. I dodaje: „Amerykańska obsesja na punkcie polityki i gospodarki nie doprowadziła do żadnych pomyślnych rezultatów”. Anaïs Nin często powtarzała, że przestawienie kolejności priorytetów musi zacząć się w „wewnętrznej przestrzeni”, dopiero potem może zreformować się Ameryka czy poszczególni ludzie. Samej Anaïs, w tym tomie, daleko do zwycięstwa. („Starałam się nie być neurotyczką, nie być romantyczką ani niszczycielką, ale pewnie jestem nimi wszystkimi i tylko się maskuję”. A także: „Gdy króluje nerwica, wszelkie życie zmienia się w symboliczną sztukę. Tę właśnie historię usiłuję opowiedzieć… Opowieść o całkowitej wolności w tym tomie jeszcze się nie pojawia”). Ale znowu, czerpiąc z własnego doświadczenia, mówi o naszym rosnącym otorbianiu się, braku więzi „teraz, gdy żyjemy w szybszym, bardziej powierzchownym rytmie, gdy zdaje się nam, że mamy styczność z większą liczbą ludzi, ludów, krajów. Zwiedzeni tą iluzją mylnie sądzimy, że utrzymujemy głęboką więź z osobami, które mamy na wyciągnięcie ręki. W tych niebezpiecznych czasach mechaniczne głosy, radia, telefony, zastępują intymną zażyłość, a mniemanie, że jesteśmy w łączności z milionami, sprawia, iż nasze poczucie bliskości z drugim człowiekiem staje się coraz uboższe, nasza zaś wizja bliźniego coraz bardziej ograniczona”. I właśnie dziś, gdy mamy możliwość natychmiastowego odtworzenia każdego zdarzenia i dostęp do wszelkiej komunikacji elektronicznej, te uwagi Anaïs Nin, które, wedle dzisiejszych norm, poczyniła w innej epoce, wydają się niezwykle trafne i bardzo na czasie. Nowy Jork, kwiecień 1971 Gunther Stuhlmann\n


Opublikowane w wt., 11/03/2014 - 10:31\nKażdy z nas zna uczucie obolałych i ciężkich nóg dzień po ciężkim treningu czy zawodach? Osłabienie? Niechęć do treningu? Są to oznaki przemęczenia i zawsze się pojawią, bez względu na poziom naszego wytrenowania. Czy możemy sobie z tym problemem w prosty i niezbyt kosztowny sposób poradzić? Odpowiedź na to pytanie dostarcza nam firma SALCO ze swoim preparatem „Sól mineralna Sport Therapy”.\nSALCO przygotowało gotowe do użycia „narzędzie” do walki z przeciążeniem fizycznym jak i psychicznym organizmu. Kąpiele solankowe są znane i praktykowane nie od dziś, a mimo to niestety nie są stałym elementem naszych treningów oraz regeneracji!\nPopatrzmy więc, jakie korzyści niesie taki zabieg dla naszego organizmu:\nłagodzi bóle mięśniowo-szkieletowe,\nprzyspiesza procesy regeneracji organizmu,\nrozszerza naczynia i poprawia krążenie krwi,\numożliwia odbudowę układu odpornościowego, który zostaje osłabiony podczas intensywnych treningów powodując, że jesteśmy bardziej podatni na infekcje.\nMożecie pomyśleć, że ja - jako autor – czerpie profity z reklamowania tego produktu i po to powstał ten artykuł. Ja bym tak pomyślał, ale tak nie jest w tym przypadku. Zdecydowałem się przedstawić ten produkt, gdyż przetestowałem go na własnej skórze.\nKiedy rozpoczynałem okres przygotowawczy do nadchodzącego sezonu, zwiększyłem tygodniowy kilometraż oraz liczbę jednostek ćwiczeniowych w tygodniu. Nic nie byłoby w tym strasznego, gdyby nie specyfika pracy - jestem młodym lekarzem i bieganie jest moim dodatkiem do życia, a będąc ambitnym amatorem czasem ciężko pogodzić treningi, pracę i regenerację.\nPoczątkowo duża liczba godzin w pracy, mała ilość snu (6 godzin) oraz treningi, nie miały znaczącego wpływu na mój organizm. Uważałem, że jestem młody i wszystko mogę! Jednak zapomniałem o fundamentalnej zasadzie fizjologii - organizm ludzki jest w stanie przekraczać ekstremalne granice wysiłku i adoptować się do trudnych warunków, ale do czasu...\nPo trzech miesiącach zacząłem mieć problemy ze snem, bóle kostno-stawowe, sztywność mięśni, apatię. Wiedziałem już wtedy, że popełniłem błąd - duże obciążenia, a mało regeneracji. Rozciąganie, suplementacja cynkiem, magnezem oraz aminokwasami rozgałęzionymi przyniosła poprawę, ale nie taką, jakiej oczekiwałem. Zacząłem szukać rozwiązania w Internecie, który zna odpowiedź na każde pytanie, o ile dobrze je zadamy. Wtedy trafiłem na artykuł o wyżej wspomnianej soli.\nPoczątkowo podchodziłem sceptycznie do tego zagadnienia, jednak jak powiada klasyk „Kto nie ryzykuje, ten nie ma!”. Pomyślałem, że skoro zwykła kąpiel działa relaksująco, to tak z dodatkiem „magicznego pierwiastka” może działać cuda. Już po pierwszej kąpieli, po wyczerpującym treningu podbiegów następnego dnia czułem się jakbym dzień wcześniej biegał rekreacyjnie, a nie tak, że ledwo do domu wracałem. Poza tym sen po takiej kąpieli jest bardziej głęboki, przez co następnego dnia budzimy się bardziej wypoczęci!\nObalam więc mit, że kąpiele solankowe nic nie dają, przy okazji podkreślając wartość regeneracji! Teraz stosuję ten zabieg 2-3 razy w tygodniu. Moje treningi stały się bardziej efektywne, a regeneracja skuteczniejsza, co przekłada się na szybszy progres.\nDlatego zachęcam wszystkich z tego miejsca do rozważenia zakupu tego suplementu. Nie będziecie żałować wydanych pieniędzy, a na treningach będziecie mogli dawać z siebie 110% bez obaw, że następnego dnia będzie trzeba odpuścić.\nKamil Dąbrowski, Ambasador Festiwalu Biegowego w Krynicy-Zdrój


Spadkobiercy Beliny • Dzierżoniów, Historia, tradycja, News, Warto przeczytać\nDzierżoniów, Historia, tradycja, News, Warto przeczytać\n1. Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. Wystawa plenerowa – 10.03.2019.\nW ramach obchodów jeszcze 100- lecia Niepodległości Polski prezentowana jest na terenie parafii pw. Królowej Różańca Św. wystawa plenerowa „Spadkobiercy Beliny… 1. Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego 1914-1939”.\nPułk nawiązywał do tradycji 1 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii cesarza Napoleona I oraz 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich Beliny. Początek organizacji pułku datowany jest na październik 1918, a inicjatywa utworzenia należała do oficerów byłego 1 Pułku Ułanów Legionowych Polskich w Warszawie – w tym głównie do rotmistrza Gustawa Orlicz-Dreszera. Pierwsza nazwa pułku to 1 Pułk Ułanów; organizacja była oparta na wzorcach legionowych, nowym domem szwoleżerów wybrano Ziemię Chełmską. W skład pułku weszły szwadrony sformowane we Włodawie – 1, Chełmie – 2 i 3, Hrubieszowie – 4 i karabinów maszynowych. 8 stycznia 1919 jednostka przemianowana została na 1 Pułk Szwoleżerów (Lekkokonnych). W grudniu tego roku Józef Piłsudski wyraził zgodę na przyjęcie szefostwa pułku, w związku z czym oddział przemianowany został na 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego.\nWystawa przybliża te i wiele innych aspektów funkcjonowania kawalerii. Przedstawia ona historię oddziału kawalerii Wojska Polskiego II RP. Kawaleria w międzywojennej Polsce odgrywała ogromną rolę – była jednym z trzech rodzajów broni, obok piechoty i artylerii. Oddziały kawalerii uchodziły za jednostki elitarne – służył w nich kwiat korpusu oficerskiego. Dzięki niemal pełnemu ich skompletowaniu oddziały kawalerii były doskonale wyszkolone, a ich poziomu w czasie mobilizacji nie obniżały masy rezerwistów. Ponadto były to jednostki dobrze wyposażone – przypadało w nich więcej broni maszynowej czy przeciwpancernej w przeliczeniu na żołnierza niż w jednostkach piechoty.\nOkazję do zapoznania się z wystawą mieli już mieszkańcy Dusznik-Zdrój, Lądka-Zdrój, a obecnie wystawa znajduje się w Dzierżoniowie i będzie podróżowała po kolejnych miastach Dolnego Śląska.\nZapraszam do odwiedzenia plenerowej wystawy „Spadkobiercy Beliny” – 20 plansz w ramach promocji dziedzictwa narodowego, wystawione są na placu przykościelnym w parafii pw. Królowej Różańca Św. w Dzierżoniowie.\nMecenasem wystawy jest firma PKN Orlen.\nGaleria - Spadkobiercy Beliny Dzierżoniów\n1 IX: Dożynki w Piskorzowie


Przychodnia w Moryniu posiada wolne terminy na szczepienie preparatem Pfizer - Urząd Miejski w Moryniu\nGmina Moryń - Przychodnia w Moryniu posiada wolne terminy na szczepienie preparatem Pfizer\nJesteś tutaj: Start>COVID-19>Przychodnia w Moryniu posiada wolne terminy na szczepienie preparatem Pfizer\nCoraz więcej ograniczeń wprowadzanych jest również we wszystkich krajach Europy zachodniej. Od poniedziałku 24 sierpnia 2021 r. w całych Niemczech obowiązują nowe zakazy i nakazy dla osób niezaszczepionych. Każdy, kto przebywa w publicznie dostępnych pomieszczeniach zamkniętych, musi być zaszczepiony, wyleczony lub przedstawić negatywny test na obecność koronawirusa. Presja na osoby nieszczepione wzrośnie jeszcze bardziej od 11 października, skończą się wówczas bezpłatne testy na obecność koronawirusa.\nOsoby zaszczepione nie wliczają się do limitów osób na imprezach, mogą też bez przeszkód przekraczać granicę. To ostatni moment na zaszczepienie się przed kolejną falą pandemii.\nPrzypominamy, że wszystkie osoby, które mają obiektywne problemy z dojazdem do najbliższego punktu szczepień mogą być do niego bezpłatnie dowiezione. Wystarczy zadzwonić do Urzędu Miejskiego w Moryniu tel 91 466 79 50.\nlogo czerwone- napis - ostatnia prosta szczepimy się


Pogoda. Zbliża się apogeum grudniowego ocieplenia. Czy zaskoczą nas temperatury?\n16 grudzień 2019 - 10:42\nNasza prognoza pogody sprzed tygodnia mówiąca o znacznym ociepleniu w tym tygodniu sprawdzi się co do joty. Czekają nas nietypowe jak na tę porę roku temperatury. Polska znalazła się w obszarze pomiędzy obszarem wieloośrodkowego niżu, od Skandynawii po Półwysep Iberyjski, a skrajem wyżu znad Morza Czarnego. Takie rozmieszczenie ośrodków barycznych, będzie sprzyjało adwekcji ciepłego powietrza z południa i południowego zachodu.\nPolska pomiędzy wpływem obszaru niżowego, a skrajem wyżu w najbliższych 3 dniach\nApogeum ocieplenia ma przypaść na 17-18 grudnia. W tym czasie do Polski na wysokości izobarycznej 850 hPa (1,5 km) napłynie główny strumień ciepłego powietrza. Sytuacja ta, wraz z efektem fenowym na południu kraju przełoży się na znaczny wzrost temperatury. Nasuwa się pytanie, jakie temperatury zostaną zanotowane?\nGłówny strumień ciepłego powietrza nad Polską. Noc z wtorku na środę 17/18.12. Wówczas temperatura na wysokości 1,5 km, może o 12-16 st. C. przekraczać normę wieloletnią dla tego okresu\nWartości 14-16 st. C. na pewno zostaną zanotowane miejscami w województwach południowych, szczególnie w Małopolsce, na Górnym Śląsku, Opolszczyźnie oraz na Podkarpaciu. Niewykluczone, że lokalnie będzie więcej, bo modele numeryczne zwykle nie radzą sobie z wpływem ciepłego wiatru fenowego. Istnieje szansa, że np. w środę 18 grudnia, miejscami zostanie zanotowane nawet 17-18 st. C. Takie temperatury w grudniu nie są zjawiskiem częstym i normalnym.\nDo Polski w tym czasie będzie napływać ciepła masa powietrza polarnomorskiego. Prognozowana trajektoria wsteczna na 17 grudnia\nPrzypomnijmy, rekord grudniowej maksymalnej temperatury wynoszący 20,4 st. C. został ustanowiony 19 grudnia 1989 roku w miejscowości Łazy. Na drugim miejscu jest Wieliczka z temperaturą 20 st. C. zanotowaną 5 grudnia 1961 roku. Rekordy nie powinny być zagrożone.


Kłopot z obiegiem instalacji - Instalacje CO i CWU - Forum o ogrzewaniu\nKłopot z obiegiem instalacji\n27 Marca 2008 w Instalacje CO i CWU\nDwa dni temu zamontowałem (poprawnie) nową pompę do instalacji centralnego ogrzewania i od tej chwili zaczęły się kłopoty z obiegiem. Po rozpaleniu w piecu i włączeniu pompy woda rozchodzi się bardzo powoli po instalacji, a do tego nie wszystkie grzejniki są ogrzewane. Najciekawsze w tym wszystkim jest to, że góry grzejników są gorące, a doły dużo chłodniejsze. Pomysł z słabo działającą pompą wykluczyłem na starcie, bo ta pięknie miesza wodę. Dochodzi do takich absurdów, że woda zagotowuje się w piecu, a grzejniki z łazienki i korytarza są chłodne. We wszystkich słychać bulgocącą ciecz, więc obieg jest aktywny. Ktoś miał podobny kłopot? Jak mam go rozwiązać?\nA odpowietrzałeś instalację po montażu pompy?\nTak, poprzez grzejniki i pompkę. Zostawię pompę włączoną przez całą noc najwyższym biegu i po jutrzejszym rozpaleniu dalej poobserwuje\nCo ja bym sprawdził: może w drugą stronę - pompa jest zbyt mocna? (prawie kompletny strzał na podstawie znalezionego gdzieś w internecie zdania "przewymiarowanie pompy może oznaczać straty energii oraz nieprawidłową pracę instalacji" ;) )\nSprawdz koniecznie czy nie ma za mało wody w naczyniu wzbiorczym. Odpowietrz instalację, tak 2 - 3 razy i zupełnij braki w naczyniu. Tylko zacznij od pełnego zbiornika przelewowego i kontroluj w nim stan wody.\nWszystko jakimś sposobem wróciło do normy. wszystkie grzejniki są równomiernie nagrzane. Ciekawostką jest to, że teraz jest za mało wody w instalacji; słychać bulgotanie. Może to był jakiś zator powietrzny? Co robić by się takie coś nie powtarzało?


Papiescy wysłannicy na 1050-lecie Chrztu Polski i do Torunia\nsobota, 02 kwietnia 2016 22:14\nW tym tak pamiętnym dla nas dniu 11. rocznicy śmierci Jana Pawła II ogłoszono w Watykanie dwie nominacje wysłanników Ojca Świętego do naszego kraju. Pierwsza z nich, o której informowała już wcześniej polska Konferencja Episkopatu, dotyczy kardynała sekretarza stanu Pietro Parolina. Będzie on papieskim legatem na obchodach 1050-lecia Chrztu Polski, które odbędą się od 14 do 16 kwietnia w Gnieźnie i Poznaniu.\nNatomiast druga nominacja związana jest wprost z kultem Papieża-Polaka, odnosi się bowiem do świątyni, którego jest on współpatronem. Swoim specjalnym wysłannikiem na poświęcenie sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II w Toruniu Franciszek mianował kard. Zenona Grocholewskiego, prefekta-seniora Kongregacji Edukacji Katolickiej.\nKościół ten wzniesiono staraniem ojców redemptorystów przy Porcie Drzewnym na zachodnich peryferiach miasta Kopernika, w pobliżu Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej. Powstał on z ofiar społeczeństwa polskiego w kraju i na obczyźnie jako wotum wdzięczności za pontyfikat naszego rodaka. Zostanie konsekrowany przez papieskiego wysłannika 18 maja. To również data nieprzypadkowa, mianowicie 96. rocznica urodzin Karola Wojtyły.\nTen tydzień 36831\nTen miesiąc 292408


Abp Michalik: powstanie warszawskie? Trzeba uszanować ofiarę Pola\nDodano: 31 lipca 2013, 19:29 13\nW ocenie abpa Józefa Michalika powstanie warszawskie nie było wyrazem nieodpowiedzialności, a znakiem tęsknoty za wolnością. - Trzeba uszanować wielką ofiarę Polaków i ich bohaterstwo - powiedział przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.\nPowstanie warszawskie wybuchło 1 sierpnia 1944 r. Zakończyło się po 63 dniach nierównej walki. Zginęło w nim 10 tys. powstańców, a niemal drugie tyle zaginęło.\n- Warszawa była jedynym miastem zdolnym do takiej ofiary - zaznaczył abp Michalik.\nwiadomości kraj michalik powstanie warszawskie powstańcy\nobserwatorka IP 12 października 2013, 11:13\nNie zycze sobie aby przywodca Kosciola w Polsce poswiecal moja rodzine, jej sasiadow, dzieci, kaleki, staruszki ot tak sobie, dla wyimaginowanej wolnosci, ktora juz byla w drodze. Mowiac tak arcybiskup ponownie morduje moja rodzine, niszcza wszystkie pamiatki po tej starej, szlachecko-mieszczanskiej rodzinie warszawskiej, czy wolno Ci ksieze? Pan Bog Ci na to pozwala? Nie jest moim Bogiem tak okrutny Bog, ja szanuje i potrzebuje tego prawdziwego, chrzescijanskiego Boga a nie pisowego panie Michalik! Papiez powinien odwolac Pana z urzedu, mam nadzieje, ze to wkrotce uczyni. Dla dobra Kosciola.\nirenka IP 2 sierpnia 2013, 03:33\nBREDZICIE OJCZE DUCHOWNY !TO PO MSZALNYM CZY COS MOCNIEJSZEGO OD GŁODZIA?\nAndrzej IP 1 sierpnia 2013, 06:38\nPowstanie mialo byc demonstracja sily Polski Walczacej (PW) zeby pokazac Ruskim, ze my jestesmy z Zachodem. Dowodztwo liczylo na szybka pomoc lotnictwa krajow zachodnich i na oswobodzenie Warszawy zanim ruskie wojska tam wejda. Co ruskie zrobily? Przeczekali az powstancy sie zalatwia i jak szwaby zalatwia wiekszosc ludnosci Warszawy w sposob "zgodny" z kultura zachodnia. Polscy zolnierze, ktorzy przeszli Wisle zeby pomagac powstancom nie mieli wielkich szans bo nie byli przygotowani do walk w miastach i nie bylo ich wystarczjaco duzo. Zreszta dowodce WP zaraz zmieniono zeby nie probowal nic wiecej. Ruskie nie pozwolily pilotom z armii zachodnich ladowac po ich stronie zeby potem pomagac powstancom. Ponadto, zanim ruskie podeszly do Pragi AK tluklo sie z ruskimi w okolicach Wawra i AK zatluklo ruskim paru oficerow. Widac bylo, ze AK liczylo tylko na pomoc z zachodu a ruskie wojska, ktore byly juz w Polsce i tlukly niemcow, byly traktowane otwarcie jak wrogowie.\nmatitalolo IP 1 sierpnia 2013, 03:57\nPowstanie to była rzeź i totalne zniszczenie dorobku pokoleń.Koniunkturalna wypowiedź michalika to hipokryzja w najczystrzej postaci.\nAnka R IP 1 sierpnia 2013, 01:39\nCzy tęsknota za wolnością wyklucza nieodpowiedzialność? Raczej nie. Poza tym jedno i drugie wykazały niekoniecznie te same osoby. Biskup Michalik to podobno mąż wielkiej wiary. W tym przypadku, fides quaerens ... intellectum?


10/10 - recenzja Whiskey in the Jar, Wrocław, Polska - Tripadvisor\n10/10 - Whiskey in the Jar\n3 690 recenzje(-i)\n777 z 781 wśród 3 690 recenzji\nPozdrawiam Pana kelnera Marcina\nŚwietne hamburgery, idealnie przyrządzone mięso jak i perfekcyjna obsługa, obowiązkowe miejsce do odwiedzenia we Wrocławiu.\nWhiskey in the Jar — zapytaj autora recenzji: KoziSutek\nDziękujemy za rekomendację! Wpadajcie też w Łodzi i Poznaniu\nPozdrowienia od Marcina! Do zobaczenia!\nPozdrawiamy cudowną Olę B.\nWspaniałe burgery, jak ze zdjęcia. Pyszna lemoniada i mila obsluga. Cenowo przyzwoicie. Polecamy każdemu.\nWhiskey in the Jar — zapytaj autora recenzji: Bartosz T\nDzięki, Bartosz! Stawiamy na autentyczność\nDzięki, że doceniasz pracę Olki, to się szanuje.\nDoskonałe jedzenie i ogólnie wszystko na najwyższym poziomie - najwyższy poziom trzymał również kelner Marcin. Dziękuję\nWhiskey in the Jar — zapytaj autora recenzji: mistrz1981\nWiadomo! Trzymamy fason\nDzięki wielkie! Wpadaj częściej!\nJedzenie super! W upalne dni Italian soda to strzał w 10. Kelnerka Magda, która nas obslugiwala idealnie doradzila nam co zjeść i nie zawiedlismy się, super obsługa. Dziękujemy i na pewno wrócimy!\nWhiskey in the Jar — zapytaj autora recenzji: AleAleksandra A\nDziękujemy, AleAleksandra A\nExtra, że wizyta się udała! Wysoka jakość obsługi to nasz główny cel, miło, że doceniacie Magdę. ;)\nDzięki wielkie i do następnego!


No to mamy Nowy Rok.... | Zielony zakątek\nNo to mamy Nowy Rok....\nBrak motywacji, brak energii,brak pomysłu bo przecież nie brak czasu spowodował i powoduje przerwę.Okres przed-świąteczny, świąteczny , po-świąteczny przeleciał mi przez palce.Niedawno wyciągałam a w sobotę będę chowała wszelkie ozdoby.Choinka opadła z igliwia i bombek stoi smętnie czekając aż zdejmę lampki i wyrzucę.I znowu czegoś żal\nŻadnych obietnic noworocznych nie robiłam.Cieszyłam się tylko,że ten rok się skończył.To nie był dobry rok. Jaki ten będzie ? nie wiem.Wiem tylko,że mróz chyba przetrzebił mi co wrażliwsze rośliny.\nKrótki przegląd minionych dni\nŻyczę Wszystkim Wszystkiego Co Najlepsze w Nowym 2016 roku\nKatarzyna S 7 stycznia 2016 18:07\nDobreggo Nowego Roku Aszko.\nZdrowia i samych pieknych roz w ogrodzie;)\nSzara Sowa 7 stycznia 2016 20:13\nWszystkiego co najlepsze w tym Nowym Roku, a zwłaszcza dużo zdrowia. Dla mnie poprzedni był koszmarem i cieszyłam się, że odszedł. Oby ten był lepszy. Piękne dekoracje, szkoda, że ich czas minął. Moja choinka trzyma się świetnie, ale po Kolędzie pewnie też będzie rozebrana.\nNatalia K 7 stycznia 2016 20:41\nWszystkiego co najlepsze w Nowym Roku!!Zdrowia i radości przede wszystkim:)\nPiękne, świąteczne kadry:)\nCela D 7 stycznia 2016 21:27\nLepszego roku Ci życzę, zdrowia i uśmiechu codziennie, pogody dobrej dla Twoich roślin i Twojego samopoczucia.\nLula 8 stycznia 2016 09:11\nPiękny nastrój zrobiłaś:) Torcik bezowy z granatem bardzo apetycznie wygląda. A to w karawce to nie jest przypadkiem nalewka z mleka?\nSzczęśliwego Nowego Roku 2016 życzę:)\nWanda Adamczyk 8 stycznia 2016 18:21\nPiękne figurki - szkoda, że już za chwilę dekoracje będzie trzeba schować - życzę dużo zdrówka i pozdrawiam Aszko serdecznie\nRenia 8 stycznia 2016 20:53\nWszystko tak jakoś szybko przemija:)))Pozdrawiam serdecznie i dobrego roku życzę:)))\nBeata 10 stycznia 2016 01:05\nWszystkiego najlepszego w Nowym Roku. Widzę, że mamy takie same szkła no i porcelanę z Wałbrzycha. Jednak szkoda, że nie mam takie bezy jak twoja , wygląda przepysznie.Pozdrawiam.\nWanda Adamczyk 27 lutego 2016 18:43\nKiedy coś nowego - daj znać o sobie - pozdrawiam Aszko serdecznie


Jak zostać semi-permanentny Manicure | Jak zostać semi-permanentny Manicure – tvalsalam.tv\nmieć idealne paznokcie Jest to pragnienie wielu kobiet, ale nie zawsze mają czas do opieki w pełnym szkliwo. Z codziennego szalonego tempa, w coraz większym stopniu zredukować coraz więcej czasu poświęcić na nasze piękno.\nAby uniknąć ciągłych paznokcie retuszowania, glazura półtrwałych jest doskonałym rozwiązaniem. zapewni, trwałe rezultaty i wysokiej precyzji. Jednak, aby przynieść doskonałe paznokcie, jednak należy dokładnie stosować się do zaleceń dajemy od aplikacji.\n1. zapewnia dobrą cyrkulację powietrza\nPrzed naniesieniem glazury półtrwałych, upewnij się, że Twój dom jest dobra cyrkulacja powietrza. Otworzyć okna lub balkony pomieszczenia zdecydowałeś się zrobić paznokcie, będzie to jeden z kluczy tak, że wynik jest spektakularny.\n2. Producent manicure\nTeraz jest czas, aby rozpocząć z manicure. Używa się najpierw przybory do manicure normalny: plików, usuwania naskórka, etc.. Daj sposób chcesz to kolejny krok. Sugerujemy raczej oprzeć się na stole tak, że stosowanie półtrwałych glazury jest optymalna.\n3. W oparciu Enamel\nKolejne etapy obejmują aplikacja podstawa, która jest niezbędna do rezultatem jest bardziej trwały. Skoro to jest suchy, nie jest bezpośrednio stosowane półtrwałych szkliwo, oczekują na kilka minut we lampa UV a my zapewniamy, że wszystkie paznokcie wyschnięcia.\n4. Nałożyć szkliwo półtrwałych\nW tym momencie stosuje szkliwo półtrwałych wybraniu ulubiony kolor wśród najlepszych marek i najnowszych trendów paznokci, takich jak odcieniach metalicznych. Następnie daje górną warstwę być suszone na zewnątrz lub, jeśli wolisz, pod lampą UV.\nPo paznokci została zastosowana i suche, dezynfekuje sprzęt używany dla manicure uważając, aby dokonać pełnej dezynfekcji. W ten sposób można uniknąć Ryzyko zakażenia. Można zabrać ten gwóźdź używa quitaesmalte bez aceton.\nFrench manicure z kolorystycznych: Niespodzianki z rąk [zdjęcia]\nsemi-permanentny makijaż: Co to jest?\nالنكات أفضل الزفاف إلى المطعم\nجمعها وقصات الشعر الزفاف تستند على وجهه [صور]


Niskoprofilowy wentylator do gniazda rozszerzeń nvsgk\nFirma Xigmatek poinformowała o tym, że powiększa swoją ofertę produktową o nowy, niskoprofilowy system chłodzenia procesorów, o nazwie Janus. Nowa konstrukcja składa się z niklowanej, miedzianej podstawy, sześciu miedzianych (6-milimetrowych) ciepłowodów oraz aluminiowego radiatora.\nGniazda rozszerzeń: 3; Pokrywka: max. chłodnica 360 lub 280 (do 100 mm) Bok: chłodnica 280 mm do 65 mm lub chłodnica 240 mm do 85 mm; Piętro: max. Chłodnica 360/280 mm lub wentylator 140 mm (do 75 mm) Miejsce na potężny system do gier 2. Podstawowy element komputera, na niej znajduje się procesor i układy niezbędne do jego prawidłowej pracy oraz komunikowania się z pozostałymi elementami komputera, gniazda pamięci RAM, gniazda na karty rozszerzeń. a) klawiatura b) wentylator c) płyta główna d) system operacyjny. 3. Wentylator 120 mm Podstawowe informacje Konﬁguracja wentylatora Miejsca na napędy Kompatybilność Porty Obudowa: Mini-ITX Gniazda rozszerzeń: 2 Wymiary (dł. x sz. x w.): 36,8 x 22,5 x 18,0 cm Waga: 3,0 kg Górny panel: 2x wentylatory 120 mm (1x zaistalowane) lub 1x chłodnica 240 mm (opcjonalnie) Posiada gniazda do tzw. kart rozszerzeń, np.: karty graficznej, karty dźwiękowej, modemu, karty rtv, karty z portem Fire Wire (IEEE - 1394) i innych. Do płyty głównej podpina się dyski twarde, napędy optyczne, napędy dyskietek, czytniki kart flash, itp. Płyta główna posiada wyjścia (porty) umożliwiające podłączenie wielu Karty PCle serii QM2 zapewniają dodatkową obsługę dysków M.2 SSD na serwerze QNAP NAS, umożliwiając użytkownikom konfigurację pamięci podręcznej SSD, puli pamięci podręcznej lub woluminu Qtier, co poprawi ogólną wydajność NAS. Gniazda rozszerzeń: 3 Pokrywka: max. chłodnica 360 lub 280 (do 100 mm) Bok: chłodnica 280 mm do 65 mm lub chłodnica 240 mm do 85 mm Piętro: max. Chłodnica 360/280 mm lub wentylator 140 mm (do 75 mm) Miejsce na potężny system do gier Q. Podstawowy element komputera, na niej znajduje się procesor i układy niezbędne do jego prawidłowej pracy oraz komunikowania się z pozostałymi elementami komputera, gniazda pamięci RAM, gniazda na karty rozszerzeń.\nCorsair Carbide 175R RGB - Obudowa komputerowa - Miditower - Czarny. Miditower, ATX, bez zasilacza (obsługuje ATX o długości 180do mm), przód z 2 x USB 3.0 & połączenia audio, 2 x 2.5" / 2 x 2.5"/3.5" gniazda rozszerzeń, przestrzeń chłodzenia wodą: obsługuje do 360mm radiator, Maksymalna długość GPU: 33 cm, komputerowa wentylatora: 1 x 120mm przód, z szybą …\nKarta rozszerzeń – element składowy jednostki systemowej komputera. Ma postać płytki drukowanej ze złączem krawędziowym, z zamocowanym tzw. śledziem i jest montowana w odpowiednim slocie na płycie głównej.Jest to jeden z podtypów kontrolera.. Istotą konstrukcji karty rozszerzenia są dwa interfejsy: Po jednej stronie jest to połączenie z magistralą … Najważniejsze cechy: Złącza wewnętrzne: 2 x M.2 2280 PCIe (Gen2 x 2) NVMe Złącza zewnętrzne: 1 x RJ45 (10GbE) Interfejs odtwarzania przewodowego:PCIe Gen2 x 4 Typ chłodzenia:radiator + wentylator Karta rozszerzeń QM2. Karty PCIe serii QM2 zapewniają dodatkową obsługę dysków SSD M.2 i łączności 10GbE RJ45 z serwerem QNAP NAS.\n3 Dodaj dysk M.2 SSD do karty rozszerzeń M2D17: a Wsuń dysk M.2 SSD do gniazda. Zwróć uwagę na to, by karta była całkowicie wsunięta do gniazda. b Zamocuj dysk SSD przy użyciu śruby. c Powtórz poprzednie dwa kroki, jeżeli konieczna jest instalacja kolejnego opcjonalnego dysku SSD. Numerację gniazd pokazano poniżej.\nKarta rozszerzeń PCI Express pozwala na podłączenie do komputera urządzenia do gniazda M.2 NGFF Informacje o produkcie Interfejs PCIe Akcesoria w zes.\nDwuportowa karta sieciowa Ethernet Intel XL710 40 Gigabit, QSFP, została sprawdzona i zoptymalizowana pod kątem procesorów Intel® Xeon®. Jest najlepszym wyborem dla serwerów zwirtualizowanych, oferując zaawansowane funkcje, takie jak kolejki urządzeń maszyn wirtualnych (VMDq) i wirtualizacja we/wy z pojedynczym węzłem głównym (SR-IOV) w celu zapewnienia niesamowitej wydajności.\nWENTYLATOR SUFITOWY DO OBÓR 5M /5 ŁOPATEK 225.000 1,1 KW. Cena: 11 900,00 z Nagrzewnica gazowa VF80 do budynków inwentarskich. 5 490,00 zł Karta rozszerzeń PCIe QM2 umożliwia łatwe dodanie do komputera/stacji roboczej dysków M.2 SSD. W porównaniu z interfejsem SATA interfejs PCIe QM2 zapewnia wyższą prędkość przesyłu danych, co przyczynia się do większych prędkości obliczania i dostępu do danych. Do korzystania z karty rozszerzeń QM2 nie są wymagane dodatkowe sterowniki. Karta rozszerzeń QM2-2P-344 Dwuportowa karta rozszerzeń SSD PCle NVMe M.2 22110/2280 Złącze: 2 gniazda M.2 22110 lub 2280 PCIe (Gen3 x 4) NVMe SSD PCIe i ścieżki: PCIe Gen3 x 4 Uchwyt: Niskoprofilowy (domyślny). Załączone są także uchwyty: niskoprofilowy… 5. Pociągnij kartę rozszerzeń do góry, aby ją wyjąć z gniazda. Instalowanie kart rozszerzeń 1. Włóż kartę rozszerzeń do gniazda. 2. Dociśnij kartę rozszerzeń, aby ją osadzić w gnieździe. 3. Naciśnij zatrzask, aby zabezpieczyć kartę rozszerzeń w gnieździe. 4. Załóż pokrywę . 5. Wentylator montujemy za pomocą przyssawki (jest w zestawie) np. do deski rozdzielczej czy szyby. Przydatny w samochodzie podczas upalnych dni. Choć przeznaczony jest do samochodu, jeżeli posiadamy przejściówkę 230/12 z gniazda zapalniczki samochodowej na wtyk sieciowy, równie dobrze możemy go używać np. w domu. Instalowanie kart rozszerzeń Wykręć wkręty mocujące wentylator do komputera. 5. Wyjmij wentylator z komputera. Wciśnij kartę sieci WLAN do gniazda, aby\nZłącza, wygląd i podświetlenie. Design wentylatorów do komputera powinien się komponować z pozostałymi komponentami. Więc jeśli w obudowie dominuje\nKarta rozszerzeń QM2-2P-344 Dwuportowa karta rozszerzeń SSD PCle NVMe M.2 22110/2280 Złącze: 2 gniazda M.2 22110 lub 2280 PCIe (Gen3 x 4) NVMe SSD PCIe i ścieżki: PCIe Gen3 x 4 Uchwyt: Niskoprofilowy (domyślny). Załączone są także uchwyty: niskoprofilowy… Wentylatory - łazienkowe, dachowe, kuchenne, kanałowe - Najwięcej ofert w jednym miejscu. Radość zakupów i 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji. Kup Teraz!


Trilac IBS | Sprawdzlek.pl Poznaj cenę Trilac IBS- dla różnych opakowaniach i z refundacją NFZ. Przeczytaj opinie innych ile ich kosztował Trilac IBS - Cena.SprawdźLek.pl\nŚrodek spożywczy, Suplement diety\nTrilac IBS, cena\nPoznaj cenę i refundację Trilac IBS\nNa tej stronie poznasz ceny leku Trilac IBS w dostepnych opakowaniach i ilościach spotykanych w aptekach.\nDowiesz się o możliwych refundacjach NFZ i jaka jest cena leku. Pamiętaj również sprawdzic zamienniki Trilac IBS bo one mogą być one tańsze. Upewnij się, że kupujesz w aptece leki, których na prawdę potrzebujesz.\nTrilac IBS jest stosowany przy dolegliwościach takich jak: biegunka , ból , zaparcia , zespół jelita drażliwego ,\nNapisz ile TY zapłaciłeś za Trilac IBS\nPotrzebujesz kupić Trilac IBS ? Proponujemy aptekę:\nGdzie można kupić Trilac IBS?\nSzukasz gdzie można kupić Trilac IBS?\nWyszukaj gdzie najlepiej kupić Trilac IBS – użyj poniższej wyszukiwarki\nChcesz aby apteka była dodana do listy aptek gdzie można kupić Trilac IBS na SprawdzLek.pl – kliknij\nLista pytań na forum o Trilac IBS:\nJeśli chcesz zadać swoje pytanie na FORUM to skorzystaj z przycisku Zadaj nowe pytanie o Trilac IBS na forum\nZastosowanie i składniki Trilac IBS\nGłówne składniki Trilac IBS to: Środek spożywczy, Suplement diety,\nTrilac IBS jest stosowany w wypadku:\nA Ty ile i gdzie zapłaciłeś/aś za Trilac IBS? Anuluj pisanie odpowiedzi\nbiegunkabólzaparciazespół jelita drażliwego\nPoprzedni wpisToluraNastępny wpisProenzi


Legendy polskie – Przecinek przed, że\nBy admin on 30 January 2021\nGrupa Allegro postanowiła wyciągnąć z lamusa zakurzone polskie legendy i nieco je odświeżyć. W ramach projektu Legendy Polskie powstały dwa krótkometrażowe filmy i e-book, złożony z sześciu opowiadań autorstwa Jakuba Małeckiego, Elżbiety Cherezińskiej, Radka Raka, Rafała Kosika, Roberta M. Wegnera i Łukasza Orbitowskiego. Autorzy reinterpretują legendy, osadzając akcję we współczesnych realiach (lub współczesnych z domieszką fantastyki, jeśli chodzi o postęp technologiczny). Wyjątkiem (potwierdzającym regułę) jest opowiadanie Ewy Cherezińskiej na podstawie legendy o Bazyliszku – tu realia historyczne zostały ubrane we współczesny kostium – czytamy więc o czasach królowej Anny Jagiellonki z telewizją, samochodami i daleko posuniętymi eksperymentami genetycznymi. Po Legendy Polskie warto sięgnąć, nie tylko fani fantastyki znajdą tu coś dla siebie.


Lista konkursów zakończonych się 16.04.2018 :: e-Konkursy.info - o krok od wygranej...\nWygraj album tria N.E.R.D. - "No_One Ever Really Dies"\nWygraj nową płytę Justina Timberlake'a\nKonkurs "Międzynarodowa kampania Sweek: #JejHistoria"\nKonkurs filmowy "[Nie]pełnosprawność"\nXVII edycja konkursu fotograficznego "PORTRET 2018"\nPoznań: Wygraj zaproszenie na Poison\nZielona Góra: Wygraj bilety do Cinema City!\nKonkurs fotograficzny "Rowerowy Świat Disneya" Carrefour\nWygraj książkę "Skrzydła nadziei" do godz. 20:00\nWygraj książkę "Kwiaty Boga" do godz. 20:00\nKonkurs "Winx Club 2/2018"\nKonkurs "Wiosenna zabawa - wygraj tiulową sukienkę" do godz. 15:00\nKonkurs "Testowanie z Red Rose"\nWygraj głośnik, uchwyt magnetyczny i szkło hartowane\nKonkurs "Tytuł o twoim życiu"