Matura tuż za rogiem… Tydzień #2 – Fizyka Okiem Praktyka\nW drugim tygodniu, zgodnie z planem 🙂 , powtarzamy materiał z zakresu dynamiki punktu materialnego z uwzględnieniem pojęcia pędu.\n(GIM) podaje przykłady sił i rozpoznaje je w różnych sytuacjach praktycznych;\n(GIM) opisuje zachowanie się ciał na podstawie pierwszej zasady dynamiki Newtona;\n(GIM) opisuje zachowanie się ciał na podstawie drugiej zasady dynamiki Newtona;\n(GIM) stosuje do obliczeń związek między masą ciała, przyspieszeniem i siłą;\n(GIM) posługuje się pojęciem siły ciężkości;\n(GIM) opisuje wzajemne oddziaływanie ciał, posługując się trzecią zasadą dynamiki Newtona;\n(GIM) wyjaśnia zasadę działania dźwigni dwustronnej, bloku nieruchomego, kołowrotu;\n(GIM) opisuje wpływ oporów ruchu na poruszające się ciała.\n(LO) opisuje swobodny ruch ciał, wykorzystując pierwszą zasadę dynamiki Newtona;\n(LO) wyjaśnia ruch ciał na podstawie drugiej zasady dynamiki Newtona;\n(LO) stosuje trzecią zasadę dynamiki Newtona do opisu zachowania się ciał;\n(LO) wykorzystuje zasadę zachowania pędu do obliczania prędkości ciał podczas zderzeń niesprężystych i zjawiska odrzutu;\n(LO) posługuje się pojęciem siły tarcia do wyjaśniania ruchu ciał;\n(LO) składa i rozkłada siły działające wzdłuż prostych nierównoległych;\nPonownie bardzo skromnie… 🙂 Podobnie jak w przypadku kinematyki, również i w tym materiale problem stanowi nie strona algebraiczna, ale raczej rozumienie samego zagadnienia i umiejętność jego poprawnej analizy. Oczywiście konieczna jest również znajomość znaczenia poszczególnych symboli wielkości fizycznych i ich jednostek.\nPewne ciało poruszało się ze stałą szybkością 50 kmh-1. W pewnym momencie zaczęła działać na nie dodatkowa siła o wartości 40N. Kierunek i zwrot siły był zgodny z kierunkiem i zwrotem prędkości początkowej. Oblicz masę tego ciała, wiedząc, że opisywana siła działała przez 10 sekund i w czasie jej działania ciało pokonało drogę 200 metrów.\nWagon o masie 10 ton odczepił się od poruszającego się składu pociągu\ni przebywając jeszcze drogę 20 m ruchem jednostajnie opóźnionym, zatrzymał się po upływie 20 s. Oblicz wartość siły tarcia, efektywny współczynnik tarcia oraz początkową szybkość wagonu.\nWykres przedstawia zależność szybkości ciała o masie 12 kg od czasu. Oblicz wartość siły wypadkowej działającej na to ciało.\nWykres przedstawia zależność drogi pokonanej przez ciało o masie 10 kg od czasu. Oblicz wartość siły wypadkowej działającej na to ciało. Przyjmij, że szybkość początkowa tego ciała wynosiła zero.\nNa równi pochyłej, nachylonej do poziomu pod kątem 30o, znajduje się ciało o masie 3 kg. Współczynnik tarcia kinetycznego pomiędzy ciałem a powierzchnią równi wynosi 0.1.\nW rozwiązaniu przyjmij, że przyspieszenie ziemskie ma wartość 9.8 ms-2.\na. Narysuj wszystkie siły (i ich składowe prostopadłe i równoległe do równi) działające na to ciało. Zachowaj proporcje wektorów.\nb. Wykaż, że przyspieszenie, z jakim porusza się to ciało wynosi około 4.05 ms-2\nc. Oblicz prędkość, jaką uzyska to ciało na drodze 2 m. Przyjmij, że początkowo było nieruchome. Wynik zapisz z dokładnością do dwóch cyfr znaczących.\nRysunek przedstawia układ dwóch ciał połączonych nieważką i nierozciągliwą nicią. Współczynnik tarcia kinetycznego pomiędzy zsuwającym się ciałem a powierzchnią równi wynosi w tym przypadku 0.1. Masa m1 = 1 kg, m2 = 3 kg.\nKąt nachylenia równi względem kierunku poziomego ma wartość 30o.\na. Narysuj wszystkie siły (i ich składowe prostopadłe i równoległe do powierzchni równi) działające na oba ciała. Zachowaj proporcje wektorów.\nb. Oblicz przyspieszenie tego układu oraz naprężenie nici. Przyjmij, że wpływ użytego bloczka jest pomijalnie mały.\nW tylną ścianę wózka o masie 100 g poruszającego się z prędkością 3 ms-1, użytego w szkolnym doświadczeniu, uderzyła kulka plasteliny o masie 20 gramów i prędkości 4 ms-1 i przykleiła się.\nKula karabinowa o masie 30 g i poziomej prędkości o wartości 600 ms-1 uderza w leżący na poziomej powierzchni nieruchomy drewniany blok o masie 5 kg, przebija go i porusza się dalej z szybkością vx. Oblicz wartość tej szybkości wiedząc, że w wyniku zderzenia blok zaczął poruszać się z szybkością 0.5 ms-1.\nMała stalowa kulka o masie 10 g uderzyła w stalową płytę pod kątem 60 stopni względem powierzchni płyty. Zakładając, że zderzenie było doskonale sprężyste, oblicz średnią siłę F, która działa na kulkę w trakcie zderzenia, jeżeli jej początkowa szybkość wynosiła 10 ms-1, a czas trwania zderzenia 1 ms. Przyjmij, że kulka jest punktem materialnym. Wynik zapisz z dokładnością do trzech cyfr znaczących.\nWykres przedstawia zależność pędu pewnego ciała od czasu. Na podstawie danych odczytanych z tego wykresu, oblicz wartość siły wypadkowej działającej na opisywane ciało.\nWykres przedstawia przybliżoną zależność siły, wywieranej podczas zderzenia sprężystej piłki ze ścianą.\nOblicz całkowitą zmianę pędu, jakiej doznała ta piłka w trakcie zderzenia. Wynik zapisz z dokładnością do dwóch cyfr znaczących.\nArkusz egzaminu maturalnego z fizyki i astronomii CKE – maj 2014 – poziom rozszerzony.\n1 kN, 0.01, 2 ms-1\nc. 4.02 ms-1\nb. 8.36 ms-2, 4.32 N\n1P, 2P, 3P, 4F\nUkład ciał – równia pochyła – oPhysics.com\nPudełko na poziomej powierzchni – oPhysics.com\nTarcie statyczne i kinetyczne – równia pochyła – oPhysics.com\nZestaw symulacji – JavaLab.org


Ławka do przedpokoju, czyli pochwała wygody! Jak wybrać ławkę? urzadzamy.pl\nUrzadzamy Przedpokój Meble do przedpokoju i dodatki Ławka do przedpokoju, czyli pochwała wygody! Jak wybrać ławkę?\nTekst: Monika Czerwińska-Konarska Zdjęcia: Łukasz Kozyra


Najbezpieczniejsze telefony komórkowe stworzone dla mafii | INNPoland.pl\nStworzył telefony tak bezpieczne, że korzystała z nich mafia narkotykowa. Teraz może pójść siedzieć •\nStworzył telefony tak bezpieczne, że korzystała z nich mafia narkotykowa. Teraz może pójść siedzieć\nUrządzenia Blackberry były przerabiane w taki sposób, by mogły służyć przestępcom.\t•\tflickr.com / Josh Hallett / 2.0 Generic (CC BY 2.0)\nW sieci można znaleźć sporo informacji o firmach, które sprzedają specjalnie szyfrowane telefony, które mają ułatwiać kontakty pomiędzy osobami ze świata przestępczego. Z opisu wynika, że chodzi tu zarówno o urządzenia marki BlackBerry, jak również te z Androidem.\nJedną z takich firm ma być między innymi Phantom Secure, która przygotowywała telefony Blackberry oraz te z zainstalowanym Androidem specjalnie dla bossów mafijnych. Każde z takich urządzeń jest pozbawiane mikrofonu i kamery, jak również funkcji GPS. W tych telefonach nie da się również przeglądać stron internetowych ani korzystać ze standardowych komunikatorów.\nNa tak przygotowanym smartfonie Phantom Secure instalował oprogramowanie Pretty Good Prvacy, które umożliwiało wysyłanie zaszyfrowanych wiadomości. Służyć temu miały serwery w Panamie i Hong-Kongu, ponieważ organy policyjne tych państw nie współpracują z policją innych państw świata. Oprogramowanie takie umożliwia również zdalne wyczyszczenie całej pamięci urządzenia.\nProwokacja kanadyjskiej policji\nJak informuje portal „Vice.com”, w celu złapania przedstawicieli firmy na gorącym uczynku, kanadyjska policja zorganizowała specjalną akcję prowokacyjną. Funkcjonariusz udający handlarza narkotyków skontaktował się z Phantom Secure i zakupił jedno z ich urządzeń.\nJeszcze przed sfinalizowaniem transakcji upewnił się, czy ze smartfona będzie mógł wysyłać bezpieczne wiadomości jak np. informację „wysyłamy MDMA do Montrealu”. Na to pytanie uzyskał odpowiedź twierdzącą.\nNastępnie podczas udawanego przerzutu policja poinformowała sprzedawcę telefonu o wpadce, w wyniku której aresztowano posiadacza telefonu. Phantom Secure zareagował natychmiast czyszcząc zdalnie całą pamięć urządzenia.\nWskutek całej akcji władze aresztowały założyciela Phantom Secure. Najważniejszym z zarzutów, które mu postawiono jest założenie firmy, której głównym celem było ułatwianie prowadzenia działalności przestępczej.


Praca Norwegia bez języka przy zbiorach warzyw w szklarni Kongsberg | Sezonowa praca za granicą - oferty 2022\nStrona główna » Oferty pracy za granicą 2022 » Praca w Norwegii » Praca Norwegia bez języka przy zbiorach warzyw w szklarni Kongsberg\nNOK148 NOK/h brutto\nPraca Norwegia bez języka przy zbiorach warzyw w szklarni Kongsberg\nRegion lub miasto: Kongsberg\nOferta sezonowej pracy w Norwegii przy zbiorach warzyw w szklarni. Zatrudnienie od zaraz w Kongsberg dla 8 osób bez znajomości języka norweskiego. Wyjazd na okres 3 miesięcy.\nStanowisko: Pracownik sezonowy\nLokalizacja: Norwegia, Kongsberg\nWynagrodzenie: 148 NOK/h brutto\nDo zadań pracownika będzie należał zbiór warzyw takich jak pomidory, ogórki czy papryki. Pracodawca wymaga również pielęgnowania roślin oraz zajmowanie się sortowaniem i pakowaniem.\n– język angielski w stopniu podstawowym\n– doświadczenie przy zbiorach nie jest wymagane, ale będzie się liczyło podczas rekrutacji\n– osoba zdrowa, bez nałogów\n– chęć do pracy w okresie wakacji\n– posiadanie samochody będzie dodatkowym atutem\n– miejsce noclegowe w kontenerach w cenie 80 NOK/24h\n– w razie problemów pomoc przy wypełnianiu dokumentów\n– zatrudnienie na okres 3 miesięcy\n– umowę norweską\nOsoby zainteresowane prosimy o aplikowanie poprzez stronę: http://norwegia.pracabc.pl/ogloszenie/dam-prace-norwegia-zbiory-warzyw-w-szklarni-bez-znajomosci-jezyka-od-czerwca-2014/\nUWAGA: Ogłoszenie może być próbą oszustwa proszę zachować ostrożność przy aplikowaniu na stanowisko.\nID ogłoszenia: 69453761c20877f1\npraca Kongsberg praca norwegia bez znajomości języka praca norwegia od zaraz praca Norwegia przy zbiorach praca od zaraz praca w szklarni\nilość wszystkich wyświetleń: 13145, dzisiaj: 1\n32 komentarze na “Praca Norwegia bez języka przy zbiorach warzyw w szklarni Kongsberg”\nnataliab na @\nWitam wraz z chłopakiem jesteśmy zainteresowani ofertą pracy przy zbiorach. Jesteśmy osobami pełnoletnimi (ja 20lat, mój chłopak 22), posiadamy znajomość j. angielskiego w stopniu komunikatywnym. Chętnie podejmiemy pracę w okresie wakacyjnym ( od lipca do września – ). Jesteśmy pracowici i skłonni do pracy bez względu na warunki atmosferyczne. W razie zainteresowania naszą osobą proszę o kontakt mailowy (nataliabogacz@poczta.fm). Z góry dziękuje i pozdrawiam\ntypowyseba na @\nDwie osoby (mężczyźni) podejmą pracę przy zbiorach warzyw w Kongsberg. Jesteśmy dyspozycyjni w miesiącach lipiec-sierpień. Posiadamy doświadczenie przy tego typu pracy. Dodatkowo mamy dobrą kondycję, jesteśmy bez nałogów.\nProsimy o kontakt dawlas@onet.pl lub tel.727 925 026\nArek Tokarz21 na @\nZwracam się z prośbą o zatrudnienie mnie do pracy przy zbiorze owoców w okresie zbliżarzących się wakacji. Mam ukończone 21 lat,i ukończyłem technikum zawodowe na kierunku elektronicznym\n-posiadam duże doświadczenie przy zbiorach\n-ostatnie 3 sezony wyjeżdziałem na zbiór truskawek w Niemczech do Uli Osterloch\n– jestem zdrowy pracowity podjąć pracę w każdych warunkach atmosferycznych,posiadam znakomitą kondycje grając w i trenując piłke nożną\nMyślę o pozytywne rozpatrzenie mojej prośby.\nW razie zainteresownia czy jakich kolwiek pytan proszę się kontaktować na e-mail ( arek.tokarz20@gmail.com ) lub tel. +48 888 990 335\nstaszek na @\nwraz z dziewczyną jesteśmy zainteresowani pracą w Kongsberg, posiadamy własny samochód. Ja mam 24 lata, dziewczyna 19. Jesteśmy w stanie wyjechać od 18 czerwca do 31 sierpnia. Posiadam doświadczenie w zbiorach. Nie posiadamy nałogów, a także nie boimy się żadnej pracy. Prosimy o kontakt rerus2@o2.pl lub tel. 607 856 247\nDawid97 na @\nWitam, mam na imię Dawid mam 17 lat w tym roku wraz z Kolegą Przemkiem i Maciejem (17 lat) jesteśmy zainteresowani pracą u państwa. jesteśmy bardzo młodzi i energiczni oraz pracowici. Mam opanowany na poziomie komunikatywnym język angielski, więc bezproblemowo bym się dogadał. Interesował by nas okres lipiec-sierpień.\nbyłbym wdzięczny za odpowiedź\nkrader na @\nWitam, mam na imię Kamil mam 20 lat, posiadam doświadczenie przy zbiorach borówki w Szwecji, jestem dyspozycyjny od końca czerwca do końca września, posiadam dużą motywację i chęć do pracy, nie posiadam nałogów, wyjeżdżałem już prędzej do pracy do Szwecji i Holandii, proszę o kontakt pod:\npatfot na @\nGrupa 5 osób ( 3 kobiety i 2 mężczyzn, wiek 20-23 lata) jest zainteresowana podjęciem tej pracy od lipca do końca września. Posiadamy samochód, więc dojazd na miejsce nie będzie problemem. Każde z nas ma już doświadczenie w pracy w rolnictwie zarówno w kraju jak i zagranicą. Mówimy biegle po angielsku. Jesteśmy pracowici, przyzwyczajeni do pracy w zmiennych warunkach pogodowych , sumienni, bez nałogów.\nProsimy o kontakt: trysiafotysia@wp.pl\nCarmen na @\nJestem zainteresowana pracą dla 2 osób (kobiety) przy zbiorach. Mamy po 20 lat, bez żadnych przeciwwskazań zdrowotnych, z doświadczeniem przy pomocy w gospodarstwach rolnych i dobrą znajomością języka angielskiego. Jesteśmy gotowe do podjęcia pracy na okres 3 miesięcy od zaraz (tzn od czerwca do września).\ndane kontaktowe: szerszenka@gmail.com\nwolkon na @\nJestem zainteresowany ofertą prosze o kontakt: konradwolski@wp.pl\nOooAngeluSsOoo na @\nWitam jestem zainteresowana panstwa oferta .Jestem pracowita dziewczyna mam 20 lat.Znam jezyk angielski w stopniu komunikatywnym . Mieszkam w Fiskum w Norwegii. Prosze o kontakt angie1994@poczta.fm\nKinga7719 na @\nJesteśmy parą w wieku: 22 Kinga i 23 Mateusz. Bardzo zainteresowała nas Państwa oferta pracy. Pracowaliśmy sezonowo na podobnym stanowisku. Język angielski znamy w stopniu komunikatywnym i dalej się go uczymy gdyż obydwoje studiujemy. Interesuje nas praca na 3 miesiące – od początku lipca do końca września. Ze swojej strony możemy zagwarantować pracowitość, odpowiedzialność i dokładność. Praca w szklarni wymaga bardzo dobrej kondycji fizycznej na co nie możemy narzekać. Posiadamy aktualne badania sanepidowskie. Posiadamy własny samochód osobowy.\nProszę o kontakt i więcej informacji na adres: kinga.kruczek@onet.pl\nbobek123 na @\nWitam, mam na imię Daniel i mam 19 lat. Bardzo zainteresowała mnie Państwa oferta pracy. Język angielski znam w stopniu komunikatywnym, interesuje mnie praca na 3 miesiące – od początku lipca do końca września. Mogę zagwarantować pracowitość, dokładność i odpowiedzialność. Posiadam dobrą kondycję fizyczną oraz dobry stan zdrowia.\nMoi znajomi o nicku: Kinga7719 z postu wyżej posiadają auto osobowe więc mógłbym przyjechać do miejsca pracy z nimi.\nProszę o kontakt na adres: daniel.bobrowski02@gmail.com\nszuusty na @\nWitam. Nazywam się Dawid mam 19 lat. Młody,silny,uczciwy,zmotywowany do pracy. Doświadczony w pracach sezonowych. Kontakt: e-mail: daw-jar@o2.pl nr tel 512-282-604. Pozdrawiam!\nKasia_Kamil na @\nKatarzyna lat 18 w październiku, Kamil lat 20.\nMłodzi, zdeterminowani i w pełni sił na podjęcie pracy. Bardzo szybko sie uczymy. Język angielski w stopniu komunikatywny. Prosimy o kotnakt na e-maila : brandi331@vp.pl lub pod numerem telefonu ( 698 456 628 ). Możliwość wyjazdu od zaraz.\njulijka95 na @\nJa i moja przyjaciółka jesteśmy zainteresowane Waszą propozycją pracy. Jesteśmy do dyspozycji od czerwca do końca sierpnia tego roku. Obie wyrózniamy się ogromnym zapałem do pracy i odpowiedzialnością. Spełniamy wszystkie wymagania dotyczące Waszej oferty. Naszym dodatkowym atutem jest znajomośc języka angielskiego. Mamy po 19 lat i po raz pierwszy chciałybyśmy podjąc się pracy za granicą, gdyż byłoby to dla nas wielką możliwością zdobycia nowego doświadczenia i poznania innych kultur. Jesteśmy gotowe do wyjazdu od zaraz. Liczymy na kontakt w tej sprawie juliakozakowska@wp.pl\nYaqiz na @\nJestem młodym osiemnastoletnim chłopakiem szukającym zarobku.\nJestem osobą pracowitą, odpowiedzialną. Posiadam doświadczenie w pracy fizycznej.\nJestem gotowy do wyjazdu od zaraz. Proszę o kontakt.\nola3321 na @\nWraz z przyjaciółką jesteśmy zainteresowane powyższą ofertą. Jesteśmy tegorocznymi maturzystkami,absolwentkami liceum, nie posiadamy doświadczenia,ale jesteśmy chętne do podjęcia pracy. Szybko sie uczymy, jesteśmy wytrzymałe, ambitne, pracowite i komunikatywna. Znamy język angielski na poziomie bardzo dobrym. Proszę o kontakt : ola.tacz3321@wp.pl\nJoanna na @\nWitam 🙂 razem z chłopakiem szukamy pracy za granicą , POSIADAMY SAMOCHÓD oraz obydwoje mamy prawo jazdy kat. B . Mamy też możliwość wyjazdu od zaraz na długi okres czasu! Mamy doświadczenie w pracy przy zbiorach, w wakacje zbieraliśmy m.in. truskawki, paprykę. Jesteśmy zdrowi i pełni chęci i energii do pracy 🙂 Doskonale znamy język angielski, dlatego prosimy o kontakt na nr 515-584-776 lub joa_sia@o2.pl\nP.S. Nie boimy się rozmowy sprawdzającej w języku angielskim! 🙂 Sprawdź nas! 🙂\nTrynda1991 na @\nWraz z kolegą mamy ukończone 23 lata i jesteśmy zainteresowani wyjazdem . Młodzi silni fizycznie, rzetelni,uczciwi i nie boimy się pracy.\nJęzyk angielski na poziomie komunikatywnym.\nZmotywowani i gotowi od zaraz\nE-mail – emil.trynda@wp.pl\nmistrz100 na @\nJestem studentem, mam 22 lata. Jestem zainteresowany powyższą ofertą pracy.\nJestem osobą rzetelną, pracowitą, sumienną, odpowiedzialną, szybko nawiązuje kontakty w grupie, mam doświadczenie w pracy fizycznej. Bardzo proszę o odpowiedż.\njacsuw1994 na @\nWitam , mam 20 lat , jestem zainteresowany Państwa ofertą. Pracę mogę\npodjąć od zaraz , zależy mi na pracy na 3 msc. Mam doświadczenie w\npracy na zbiorach , jestem wysportowany, zwinny , pracowity , z zapałem\npracy . Angielski komunikatywny. Posiadam prawo jazdy kat B oraz własny\nProszę o kontakt : jacsuw1994@o2.pl\nniuhol12 na @\nWraz z dziewczyną jestesmy bardzo zainteresowani oferta pracy umieszczoną przez państwa na stronie internetowej . Myślę , że praca ta jest dla nas odpowiednia ponieważ jestesmy osobami młodymi, wytrzymałymi i sprawnymi fizycznie . Jesteśmy również punktualni i dokładnie wykonujemy powierzone nas zadania . Posiadamy równiez znajomosc języka angielskiego i niemieckiego na poziomie komunikatywnym . Posiadmy takzPokryjemy również koszty dojazdu na miejsce pracy . Posiadamy takze doswiadczenie w pracy przy zbiorach , gdyz pracowalismy przy zbiorze borówki amerykańskiej .\nJeśli byliby Państwo zainteresowani naszą ofertą prossimy o kontakt mailowy (agata1223@op.pl).\nEdyta24 na @\nrazem z chłopakiem jesteśmy zainteresowani Państwa ofertą. jesteśmy młodzi (24 lata) i sprawni fizycznie. Mamy doświadczenie (rok pracy na farmie zajmującej się zbiorami i pielęgnacją truskawek) oraz licencjat z języka angielskiego dlatego język nie jest dla nas problemem. jesteśmy gotowi do wyjazdu od zaraz. Gorąco proszę o kontakt e mail: esobarnia@wp.pl oraz nr telefonu: 518981244\nartur_lan_87 na @\nWitam serdecznie. zwracam sie z uprzejma prosba o zatrudnienie mnie do pracy przy zbiorach owocow oraz warzyw w okresie wakacyjnym .\nMam 27 lat , ukonczylem zasadnicza szkole zawodowa o kierunku handolowym oraz technikum handlowe dla doroslych, uzupelniajace szkole zawodowa.\n– posiadam prawo jazdy kat.b\n– jezyk angielski w stopniu podstawowym\n– bardzo duze checi oraz zaangazowanie do pracy przy zbiorach\n– jestem sumienny , pracowity, solidny , szczery,\nmoge pracowac w kazdych warunkach atmosferecznych .\nPosiadam dobra kondycje fizyczna\nJezeli bylaby mozliwosc to chetnie pojechalbym z moja dziewczyna( rozniez 27 lat )\nBardzo prosze o pozytywne rozpatrzenie mojego ogloszenia w sprawie Państwa oferty pracy .\nw razie zainteresowania prosze kontaktowac sie ze mna na e-mail spectraldancer1@gmail.com lub +48 503 653 995\nsmerfetka na @\nwitam,Ja ( 22 lata ) wraz z moim chłopakiem (25 lat) jesteśmy zainteresowani tą pracą. Jesteśmy punktualni, pracowici, chętni i przede wszystkim mocno zmotywowani do pracy nie bojący się wyzwań.\nPozdrawiamy i prosimy o kontakt paulcia14@op.pl\nEwelina P na @\nJestem zainteresowana Państwa ofertą na okres sierpień/wrzesień. Mam 20 lat, jestem studentką pierwszego roku. Z pracą przy zbiorach owoców miałam już styczność. Jestem osobą pracowitą, zaangażowaną, nie boję się żadnej pracy, mam bardzo dobą kondycję oraz nie boję się pracować w różnych warunkach pogodowych. Bardzo proszę o kontakt : ewelinap@onet.pl tel. 538 121 175\nBardzo zależy mi na tej pracy.\nBracia na @\nWitam, Ja (22lata.) i dwaj moi bracia (21,19lat.) jesteśmy zainteresowani ofertą pracy. Jesteśmy nauczeni ciężkiej pracy, komunikatywni, sumienni i zmotywowani do pracy.\nProszę o kontakt tel:513511665, email: mariusz.gumieniak@o2.pl\nlukibad na @\nWItam. Mam 20 lat.Aktualnie przebywam w Norwegi i poszukuje pracy.Język angielski znam w stopniu komunikatywnym.Kontakt to +48 512-332-457, +47 47729118 lukasz.badziagowski@gmail.com. Pozdrawiam i czekam na kontakt\nPrzemekGorski na @\nWitam ja wraz z kolega jestesmy zainteresowani praca u Państwa. Jestesmy sumienni, bez nałogów, preferujemy prace fizyczna, z poziomem srednio zaawansowanym jezyka angielskiego, chec pracy od zaraz z mozliwoscia pracy przez dwa miesiace, mamy po 20 lat,posiadamy doswiadczenie w zbiorach, jestesmy sprawni fizycznie, odporni na pogode. Mam nadzieje, ze nasza kandydatura zostanie rozpatrzona pozytywnie, pozdrawiamy i mamy nadzieje na odpowiedz:)\nwitam, razem z dwoma braćmi chętnie podejmiemy pracę, jesteśmy pracowitymi studentami wychowanymi na wsi, przy ciężkich pracach polowych, mamy również doświadczenie przy rozmaitych pracach na fermach i sadownictwie, każdy z nas posługuje się j. angielskim w stopniu komunikatywnym, posiada prawo jazdy kat.B, jedna również T. Jesteśmy zmotywowani i żądni nowych wyzwań, z chęcią podejmiemy tą pracę ew kontakt mariusz.gumieniak@o2.pl lub tel 513511665\nKARMEL135 na @\nJestem zainteresowany państwa ofertą. Mam 19 lat oraz niesamowitą motywacje w stosunku do jakiejkolwiek pracy. Brak nałogów. Doświadczenie w wykonywaniu pracy fizycznej do 10h dziennie. Język Angielski na poziomie dobrym. Serdecznie proszę o pozytywne rozpatrzenie mojego zgłoszenia.\nE- mail: marcin.musia@gmail.com\nrafal-pietryka91 na @\nWitam 🙂 Jestem zainteresowany państwa ofertą pracy. Jestem osoba silną fizycznie, wytrzymała na stres oraz otwarty na pracę w grupie. Jestem niezależny i odpowiedzialny. Mogę podjąć prace od zaraz. Mój kontakt: rafalpietryka123@wp.pl oraz tel: 887 267 768. Pozdrawiam Rafał\nFizyczna praca Anglia w Worcester przy załadunku i rozładunku towarów\nFizyczna praca w Norwegii przy załadunku paczek Fredrikstad bez języka\nAnglia praca fizyczna, sezonowa w Birmingham bez języka roznoszenie ulotek\nNorwegia praca wakacyjna bez języka przy zbiorach truskawek sezonowa Skien\nDam fizyczną pracę w Szwecji na farmie bez znajomości języka Vaxjo\nKomisjonowanie kosmetyków Niemcy praca na magazynie od zaraz w Wuppertal (5 wyświetleń)\nZbiory borówek od zaraz sezonowa praca w Niemczech bez języka, Beelitz 2022 (5 wyświetleń)\nOd zaraz oferta pracy w Holandii przy zbiorach śliwek bez języka w Goes 2022 (5 wyświetleń)\nSzwecja praca sezonowa czerwiec 2022 zbiory kapusty bez języka rolnictwo Källby (5 wyświetleń)\nSezonowa praca Holandia dla studentów na wakacje 2022 – zbiór borówki w Roggel (5 wyświetleń)\nSezonowa praca w Szwecji bez języka od zaraz zbiory truskawek i malin Olofström (5 wyświetleń)


Portalsosnowiec.pl donosi o niecodziennej sytuacji, która wydarzyła się w ubiegłą sobotę w Sosnowcu. Rodziny z dziećmi postanowiły zgromadzić się na znanym i lubianym Trójkącie Trzech Cesarzy w celu spędzenia wolnego czasu na powietrzu. Postanowiono rozpalić ognisko, co przyciągnęło inne rodziny i znajomych. Ludzie utrzymywali odstęp, jednak ktoś postanowił donieść policji o wydarzeniu, bowiem – jak donosi portal – w pewnym momencie zjawił się cały pluton policji, który brutalnie spacyfikował wydarzenie.\nTrójkąt Trzech Cesarzy to miejsce, które dobrze znają mieszkańcy Sosnowca. Szum wody, las i położenie z dala od zabudowań powoduje, że ludzie chętnie gromadzą się na świeżym powietrzu. Ludzie postanowili się zgromadzić, by spędzić ze sobą czas.\nUczestników nawiedził cały pluton policji\nPortalsosnowiec.pl informuje, że uczestników patrole nawiedzały już wcześniej, jednak nikt do nich nie podchodził. Jak wynika z historii, w pewnym momencie do akcji wkroczył pluton białych kasków, którego prawdopodobnym zadaniem było wypchnięcie zebranych siłą z miejsca spotkania.\nCzęść przerażonych kobiet z płaczącymi dziećmi uciekała ścieżką wzdłuż rzeki, co po zmroku było ryzykowne. Ci, którzy pozostali na miejscu, prowadzili długie rozmowy z dowódcą obławy, w celu uzyskania gwarancji bezpieczeństwa uczestników. Bezpieczeństwa, które było jawnie zagrożone — z powodu gotowych do użycia, dzierżonych przez policjantów karabinów, gazu oraz pałek – poinformował portal\nZ opisu wynika, że napiętą sytuację tworzyło także kilku wyrywnych funkcjonariuszy, którzy czekali na możliwość eskalacji przemocy.\nCzynności zgodne z prawem, gdyż tak wynika z rozporządzenia\nCzynności policyjne w Trójkącie Trzech Cesarzy w Sosnowcu trwały kilka godzin i zakończyły się dopiero po spisaniu większości ze zgromadzonych. Dowódca tłumaczył, to właściwe działanie, nawet jeśli sądy umorzą wszystkie postępowania ze względu na bezprawność nałożonych mandatów.\n“Ile rozmaitych szkód przyniosła niepotrzebna interwencja? – pyta portal\nIle tysięcy złotych kosztowała — nie państwo, lecz wszystkich obywateli?\nIle nas wszystkich kosztować będzie zapchanie sądów, i tak wiecznie niewydolnych, następnymi kilkudziesięcioma sprawami o nielegalne obostrzenia epidemiczne?\nI przede wszystkim: jaką traumę będą mieć dzieci, które służby zmusiły do oglądania scen agresji oraz karabinów wymierzonych w ich rodziców…?\nRetoryczne pytania mnożą się, a odpowiedź na nie wszystkie może być tylko jedna: ta „pokazówka” na polityczne zlecenie, mająca na celu zastraszenie wolnych ludzi, nie powinna nigdy się wydarzyć, i jak to zwykle bywa — zamiast zniechęcić obywateli, tylko jeszcze mocniej ich zjednoczy i zmobilizuje do walki z opresyjnym systemem” – pyta portalsosnowiec.pl\nFUNKCJONARIUSZE, interwencja policji, ognisko, ognisko rodzinne, pacyfikacja policji, policja, policjanci, sosnowiec, trójkąt trzech cesarzy\npolityczne zomo w akcji ,powod to donos qoorwy\nWystarczy przejść drogę sądową i zaskarżyć funkcjonariuszy o złamanie art. 58 ustawy o policji, zażądać po 10 tysięcy dla każdego poszkodowanego. Płacą policjanci, nie – policja.


Polityka prywatności – Strona oficjalna La Corte Segreta | Obiekty B&B w mieście Salerno\nOświadczenie o ochronie prywatności obowiązuje dla witryny www.lacortesegreta.it należącej do i obsługiwanej przez La Corte Segreta. Niniejsze oświadczenie o ochronie prywatności określa sposób zbierania przez nas i wykorzystywania informacji, m.in. danych osobowych, które udostępniasz na swojej stronie: www.lacortesegreta.it. Opisuje również dostępne opcje w zakresie korzystania z Twoich danych osobowych, Twojego dostępu do nich oraz ich aktualizacji.\nJeśli nie wyrażasz zgody na przetwarzanie określone w punktach C-F, a możliwość rezygnacji z ich zapisywania nie jest bezpośrednio dostępna (np. w ustawieniach konta), skontaktuj się z obiektem lacortesegreta@gmail.com .\nPolegamy na Tobie w kwestii dostarczenia nam kompletnych, dokładnych i aktualnych danych osobowych. Poinformuj nas bezzwłocznie o zmianach lub nieścisłościach w Twoich danych osobowych, kontaktując się z obiektem lacortesegreta@gmail.com . Twoją prośbę spełnimy w ramach obowiązującego prawa.\nJeśli masz pytania lub uwagi do przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych lub jeśli chcesz skorzystać z dowolnego prawa, które przysługuje Ci w ramach niniejszego oświadczenia, skontaktuj się z obiektem: lacortesegreta@gmail.com . Możesz również skontaktować się z miejscową jednostką zajmującą się ochroną danych osobowych.


Napisz list oficjalny do dyrektora szkoły w sprawie zorganizowania dyskoteki... - Zaliczaj.pl\nAutor: ~Sta Sroka\tDodano: 2.11.2011 (17:40)\nNapisz list oficjalny do dyrektora szkoły w sprawie zorganizowania dyskoteki szkolnej\nsitnik13 2.11.2011 (18:17)\nSzanowna Pana Dyrektora\nJako przewodnicząca klasy ... zglaszam się do Pana z prośbą o pozwolenie na zorganizowanie dyskoteki andrzejkowej w naszej szkole. Mamy głowy pełne wspaniałych pomysłów ,które mogły by ją uświetnić.\nPrzewidujemy zabawne wróźby i kolorowe ozdoby. Sami zorganizujemy muzykę oraz przygotujemy salę. Nasi nauczyciele zgodzili się na opiekę nad Nami czasie jej trwania. Mamy rónież zamiar urządzić konkursy z atrakcyjnymi nagrodami.\nMam nadzieję ,że przekonałam Pana do Naszej propozycji, i że w najbliższym czasie otrzymamy na nią zgodę.\ni (podpis) tyle:)\nsitnik13 2.11.2011 (18:18)\ntam miało byc Szanowny Panie Dyektorze sorki za pomyłeke:)\nmigdal 2.11.2011 (18:23)\nSamorząd Szkolny, zwraca się do Pana Dyrektora z prośbą, o wyrazenie zgody na zorganizowanie dyskoteki szkolnej w sali gimnastycznej.\nProsbę swoją, motywujemy tym,iż wkrótce odbędzie się zakończenie roku szkolnego,w związku z tym chcielibyśmy zorganizować pożegnalną zabawę.\nBardzo prosimy o przychylenie się do naszej prośby.\nJarek Kowalska Warszawa, dn. 01.05.03 ul.konopnicka 4b/12 78-100 Warszawa Szanowny Panie Ministrze! Jesteśmy uczniami szkoły podstawowej w Sopocie. Protestujemy przciwko wysypisku śmieci w naszej miejscowości. Lokalizacja tego wysypiska znajduje się w lesie, w pobliżu budynków mieszkalnych. Zamiast czystego powietrza, unosi się odór. Odpady przenikają do gleby, zatruwają...


Na Wspólnej online odcinek 2379 na player.pl za darmo dostępny w internecie - SE.pl\nNa Wspólnej online odcinek 2379 na player.pl za darmo dostępny w internecie\n"Na Wspólnej" odcinek 2379 online za darmo na player.pl i na nawspolnej.tvn.pl. Premiera odcinka 2379 "Na Wspólnej" w telewizji w czwartek, 17.11.2016, o godz. 20.15 w TVN. "Na Wspólnej" odc. 2379 online za darmo. "Na Wspólnej" odc. 2379 w internecie na stronie internetowej nawspolnej.tvn.pl i player.pl - oto linki:\nZobacz: "Na Wspólnej" odc. 2379 online za darmo na player.pl\nZobacz: "Na Wspólnej" odc. 2379 online za darmo na nawspolnej.tvn.pl\n"NA WSPÓLNEJ" odcinek 2379 - streszczenie, co się wydarzy?\nAgnieszka (Katarzyna Walter) decyduje się zrobić dla Darka (Michał Mikołajczak) operację plastyczną. Aplikant traktuje jej kancelarię jak swoją własną. W gabinecie partnerki udziela radiowego wywiadu. Przyłapuje go na tym Weronika (Renata Dancewicz). Malwina czeka na Bruna (Dawid Czupryński). Wyjaśnia, że człowiek, który groził mu ostatnio, to jej brat. Para jedzie razem nad jezioro. Jednak randka ponownie ma mało romantyczne zakończenie. Smolny (Łukasz Konopka) próbuje poprawić sytuację teatru. Brwinowska chce zagrać Ofelię, prosi więc Krzysztofa, by wstawił się za nią u dyrektora. Tymczasem do teatru przychodzi zwolniona wcześniej Hania. Przyprowadza swoją chorą córkę.\ntagi: Na Wspólnej NA WSPÓLNEJ 2379 NA WSPÓLNEJ 2379 ONLINE ZA DARMO NA WSPÓLNEJ ODCINEK 2379 ONLINE Na Wspólnej odcinki online NA WSPÓLNEJ ONLINE NA WSPÓLNEJ PLAYER NA WSPÓLNEJ W INTERNECIE PLAYER.PL autor: oprac.ZetEs


Brukowa kostka - jak się ją układa? - Cemsdirects\nDobrze utrzymane podwórko i schludna, zadbana elewacja to podstawa każdej posiadłości. Teren przed domem powinna pokrywać brukowa kostka, ewentualnie przeplatana psami zieleni w postaci trawy lub drzew czy krzewów. A jak wygląda profesjonalne układanie kostki brukowej? Więcej informacji na ten temat w dalszej części tego krótkiego tekstu.\nJak już sobie wspomnieliśmy, brukowa kostka to jeden z ważniejszych elementów zadbanej posiadłości. Aby podwórko mogło dobrze się prezentować, potrzebny jest wyrównany teren. Może być on pokryty trawą, ścieżkami czy drzewami i krzewami. Jednak na żadnym podwórku nie może zabraknąć utwardzonego miejsca, po którym można swobodnie przechadzać się każdego dnia, a nawet jeździć samochodem. Podjazd czy ścieżki prowadzące do drzwi zewnętrznych domu powinna pokrywać brukowa kostka, np. brukowa kostka drogbruk. A jak wygląda jej układanie? Oczywiście najpierw trzeba wyrównać i wyznaczyć teren, zrobić podsypkę i przejść do układania kostki. Następnie kostkę się spoinuje. Wszelkie te prace poprzedza oczywiście wykonanie niezbędnych pomiarów oraz zrobienie szczegółowego planu. Każdy może zlecić specjaliście wykonanie takiego planu rozmieszczenia kostki. Ściśle według tego planu pracować będą później robotnicy zajmujący się układaniem kostki na danej posiadłości.\nJeśli interesuje nas dobrze ułożona na naszej posiadłości brukowa kostka, powinniśmy powierzyć zadanie układania jej profesjonalnej firmie. Pamiętajmy, że ważny jest każdy etap tych prac. Liczy się nie tylko dokładność i precyzja podczas układania kostki, ale i zmysł estetyczny podczas wykonywania planu rozmieszczenia konkretnych elementów. Ważne są również pozostałe etapy prac, takie jak wykonywanie pomiarów.\n← „Miłe okrycia dla niemowlaków”\n„Gdzie można kupić polary ze znakowaniem?” →


@Bieszdzadzki_tatromaniak śledź koniecznie komunikaty http://lawiny.topr.pl? Powodzenia i bezpiecznych wypadów ??\nPierwszą z książek o tematyce górskiej, jakie ostatnio przeczytałam, jest "Kukuczka. Opowieść o najsłynniejszym polskim himalaiście". Poniżej zdjęcie. Akurat skończyłam ją czytać 24 października, w 30.rocznicę jego śmierci. Książkę lekko się czyta, jest sporo zdjęć. Jest to głównie biografia J. Kukuczki, ale zawiera też kilka wątków związanych z himalaizmem, czy działalnością wspinaczy w realiach tamtych lat. Polecam ?\nPrzeczytałam także całkiem niedawno książkę "Kurtyka. Sztuka wolności". Również jest to biografia z różnymi wątkami, jednak jest to głównie taki portret psychologiczny p. Kurtyki. Tę również polecam ?\nKochani jak sytuacja w tym tygodniu? już w piątek zawitam do Zakopanego, raki biorę bo słyszałęm ze złapie mocniejszy mróz i będzie śnieżnie, ale chciałbym wiedzieć na co sie porywamy\nTatrzańskie dzwoneczki... ☺ Zdjęcie z 2010 roku, z drogi na Świstówkę.\nKask dotychczas używałem tylko na: - Rysach od polskiej strony - Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem - Orlej Perci i dojściowych na Kozią Przełęcz oraz Żlebem Kulczyńskiego Co do parametrów to się nie wypowiem bo się nie znam, ale jak poleci kamień wielkości pięści ze 100 metrów to nic nie pomoże. Co ciekawe kamienie najbardziej fruwały na Wrotach Chałubińskiego i kilka drobnych poleciało przy zejściu ze Skrajnego Granatu na Granacką Przełęcz a nie np na słynnych Rysach. Dużo zależy od tego kto idzie przed tobą i czy jest tłok bo wtedy niecierpliwi wyprzedzają poza szlakiem i strącają.\nLudzie Tatr Narty - nie wiem, czy ktoś to odczuwa tak jak ja Przed wojną zaledwie jako 14-latek zaczął wygrywać zawody narciarskie najwyższej rangi. Trasy zjazdowe z Kasprowego nie miały przed nim tajemnic. Niebywale zapowiadającą się karierę zawodniczą przerwała wojna. Zasłynął jako ten, który w czasie wojny na nartach wyskoczył z kolejki na Kasprowy Wierch. Walczył w AK. O tragicznych, trudnych, powojennych przeżyciach nie za dużo mówi. Dopiero w latach 50. mógł powrócić do rodzinnego Zakopanego. Ratownik TOPR, narciarz, taternik, przewodnik tatrzański. Dzięki niemu TOPR zaczęło stosować nowoczesne techniki ratownicze, m.in. tzw. zestaw Grammingera (specjalne nosze, lina i kołowe bębny do wyciągania rannego). O pracy ratownika i pasji taternickiej mówi: - Trzeba ryzykować. Ryzyko jest niezbędne. Opowiadając o dawnych latach, często uśmiecha się do swoich wspomnień. A ma ich tyle, że można by nimi obdarować życie nie jednego, a kilku ludzi. - Jak to było z tym słynnym skokiem z kolejki? - Już tyle razy to opowiadałem... Zima 1944 rok. Przyszedłem do domu, i nie myślałem o tym, że będę chciał jechać kolejką, ale w nocy spadło dużo śniegu, kilkadziesiąt centymetrów. Nie można się było przedrzeć żadną boczną drogą, a miałem iść na Słowację do leśniczego. Można było skorzystać z kolejki, nie była ona "nür für Deutsche". Pech - trafiłem na obławę. Gdy wszedłem do holu, a nic się tam nie zmieniło, dziś wygląda to tak samo, wiedziałem, że nie będę się mógł wycofać, bo mnie zatrzymają. Przy drzwiach stał gestapowiec, Polak, który poszedł na usługi Niemców. On mnie znał, a ja jego. Trochę zdziwiony byłem, że nie podchodzą do mnie, ani nic... I byłem pewny, że wysiądę na Myślenickich Turniach i pójdę swoją drogą. Tam jednak drzwi były zamknięte, żandarmi spacerowali po peronie. No i nie było wyjścia, trzeba było wsiadać do wagonika i jechać na Kasprowy. Szczęście było, że w wagoniku jechałem po prawej stronie. Konduktorzy mnie znali. Kolega konduktor podpowiedział mi, że nie ma mowy o tym, bym przeszedł na Kasprowy, tak Niemcy pilnowali. Właściwie on mi podpowiedział, że jak będziemy dojeżdżać do Kasprowego, to prawe drzwi odsunie. Normalnie powinien otworzyć drzwi po prawej stronie. Po wszystkim jego chyba potem miesiąc trzymali, przesłuchiwali. Ale wytłumaczył się. Kolejne szczęście, że jechało tylko dwóch narciarzy: ja i starszy pan, Niemiec albo Austriak. Dlatego pozwolono nam zabrać narty do wagonika. Normalnie trzeba było je umieścić w koszu na zewnątrz wagonika. Nikt mnie nie zatrzymywał w wagoniku, nikt się mną nie interesował, na górę wyjeżdżało niewielu ludzi - Niemcy na urlopie, żołnierze, w sumie kilkanaście osób. Położyłem na podłodze w wagoniku narty, i udawałem, że coś sobie poprawiam przy wiązaniach. Gdy wagonik zwolnił przed Kasprowym, kolega konduktor odsunął drzwi. I wtedy zeskoczyłem. - Ile tam było metrów? - Niedużo. Kilka metrów mogło być. Ale to było po dużych opadach śniegu, było bezpiecznie. I ja znałem ten zjazd Żlebem po Palcem, z 1938 roku, gdy byłem w kadrze narodowej i jako 14-letni chłopak trenowałem do Mistrzostw Świata, które się odbyły w 1939 roku. I tam zjeżdżaliśmy w czasie treningu z Bronkiem Czechem. Tak że wiedziałem, że tam mogę zjechać. Ale bałem się, bo jechałem za szybko. Ale wszystko skończyło się dobrze. - Nie poszukiwali pana? - Dla mnie gehenna zaczęła się, gdy zjechałem do Doliny Kasprowej. Świeży śnieg powyżej kolan. Gdzie teraz iść? Całą noc szedłem w tym grząskim, kopnym śniegu. Nad ranem doszedłem na Halę Gąsienicową. Przesiedziałem cały dzień w starym schronisku. Nikt nie szukał na Hali Gąsienicowej, nikt się nie wypytywał, więc wieczorem poszedłem swoją drogą przez Liliowe. I tak się to skończyło. - Kiedy po raz pierwszy ubrał pan narty? Jakie były pana początki w narciarstwie? - Jeszcze za dobrze nie chodziłem, a już miałem narty na nogach. Pamiętam pierwsze zawody dla dzieci na Lipkach, to był bieg na 100 metrów. Zająłem pierwsze miejsce. Miałem chyba 4 lata. No a później to jeździło się z kolegami. Czasy były inne, to był masowy sport. Po szkole wszyscy chodzili pod Nosal chodzili. W 1937 i 1938 roku miałem najlepsze w tym okresie wyniki - jako 14-letni chłopak, także wśród seniorów. Nie klasyfikowali nas wtedy osobno. Wszyscy razem startowali i byli oceniani bez podziału na wiek. Bieg zjazdowy jeździliśmy na trasach FIS 1 i FIS 2, dziś już zarośniętych. Na Międzynarodowych Mistrzostwach Polski w biegu zjazdowym na 167 startujących zająłem 18. miejsce. Wtedy był taki regulamin: w zależności od tego, które miejsce zajęło się w biegu zjazdowym, to w takiej kolejności takiej startowało się w slalomie specjalnym w Suchym Żlebie. W slalomie specjalnym zająłem 8. miejsce. To był dobry wynik. A w kombinacji alpejskiej byłem chyba 7. - To były pana pierwsze ważniejsze zawody? - Tak. Nie miałem takiego kolegi w moim wieku, z którym mógłbym jeździć. Zaczynał wtedy Andrzej Bachleda. Ale on pochłonięty był nauką, studiami. To był 1938 rok. Jeszcze w 1939 startowałem w eliminacjach do Mistrzostw Świata, ale okazało się, że trzeba było mieć skończone 16 lat, a nie 15... No a później nadeszła wojna, i tak się skończyło narciarstwo. - Po wojnie jeszcze pan startował? - Startowałem, ale o tym to ja nie chcę mówić, bo to przykre sprawy. 9 lat w ogóle nie jeździłem na nartach. - A jakie to były te sprawy? Czy może zechce coś pan o tym powiedzieć? - Związane były z moją działalnością w Armii Krajowej. Do końca wojny byłem w AK. Ostatnie lata działałem w partyzantce, to był I Pułk Strzelców Podhalańskich, IV Batalion "Lamparta". A po wojnie mnie aresztowali. I jechałem już na Sybir ze Słowacji, bo w Zakopanem mnie aresztowali, przeprowadzili na Słowację, tam był punkt zborny. To stamtąd uciekłem. Ale niedługo się cieszyłem wolnością. Po raz drugi wpadłem, podczas obławy NKWD. Dowódca naszego oddziału postanowił, że nie ma tu już czego szukać, trzeba uciekać za granicę. Mieliśmy iść przez góry do Austrii. W gospodarstwie za Gubałówką była zbiórka. Czekaliśmy na nich, ale nie przyszli. Zostałem tam wysłany, żeby zobaczyć, się dzieje. A tam było piekło. Była obława. Mogłem się wycofać, ale chciałem ich ostrzec, żeby się ratowali, uciekali. Ale nie dało się. I tak przeszedłem przez NKWD, UB, Plac Inwalidów w Krakowie, forty na ul. Kamiennej. Gdy siedziałem w IV bastionie, zorganizowaliśmy ucieczkę, przy pomocy z zewnątrz. - Jak udało się wam uciec? - Można się było zgłaszać do pracy na ochotnika. Na górze rosły drzewa, krzewy, nic nie było widać, że pod spodem są forty. Wartownicy spacerowali na górze ścieżeczkami. Były one wysypywane jasnym pisakiem, żeby wiedzieli, którędy chodzić. Zgłaszałem się do pracy, zawsze to świeże powietrze. Po kilku razach zorientowałem się, że można uciec. Wyjeżdżaliśmy taczkami na zewnątrz fortu przy ul. Kamiennej. Tam za murem był piasek i trzeba było go załadować na taczki i wracać z powrotem na górę, by wysypać te ścieżeczki. Jeden wartownik pilnował, a my we dwóch jeździliśmy, woziliśmy ten piasek. Dwóch naszych kolegów już było umówionych i tego wartownika myśmy troszkę unieszkodliwili. Przeżył. Mieliśmy podstawiony samochodów na skrzyżowaniu, teraz tam się na tej ulicy Kamiennej trochę pozmieniało, byłem tam zaglądnąć. Uciekało nas czterech. Biegłem ostatni do samochodu, jeszcze trzeba było przedrzeć się przez płot i druty kolczaste. Dobiegłem do samochodu, silnik był zapuszczony, a jak wsiadłem, to zgasł. Tego nie zapomnę. Po którymś razie zastartował i zaczęła się jazda po ulicach Krakowa. Kierowca wiedział, jak i gdzie jechać. Strzelali do nas chyba, bo tak coś po tym samochodzie dudniło przez moment. Wjechaliśmy na jakieś podwórko, był tam warsztat samochodowy. Po 9 - 10 latach szukałem tego miejsca, ale nie mogłem znaleźć. Tam przesiedzieliśmy dzień, dali nam ubrania, i każdy ruszył w swoją stronę. Ja do Zakopanego. To była jesień 1945 roku. Mostów na Wiśle nie było... Ale też nie napotkałem na żadną kontrolę. Wróciłem do Zakopanego. Ale tu nie było co robić. Wyjechałem na Ziemie Odzyskane, na zachód, zresztą całe nasze towarzystwo. Tam więcej było AK-owców niż wszystkich innych... - Jak pan rozpoczął powojenne lata? Co pan wtedy robił, z dala od Zakopanego? - Praca była w nadleśnictwie, tylko tam było dla nas najbezpieczniej. Nadleśnictwo nad samą Odrą, Mosina Gorzowska, Gorzów Wielkopolski. Ale i to się skończyło, bo ktoś mnie rozpoznał, przecież UB miało swoich ludzi. I aresztowali mnie w Gorzowie Wielkopolskim. Były śledztwa, nie ma co opowiadać. Po miesiącu przewieźli mnie do szpitala w Gorzowie Wielkopolskim. Tam bardzo fajny personel się mną opiekował. - Dlaczego pana przewieźli do szpitala? - No wiadomo było, że po śledztwach byłem słaby i dobity... Ale szybko doszedłem do siebie, bo personel był fajny, opiekowali się mną. Udawałem, że jestem słaby, nie mogę chodzić. Tam byłem prawie 4 tygodnie. Z tego szpitala uciekłem. To był chyba 1952 roku. - To tak długo był pan na Ziemiach Odzyskanych? - Wróciłem tu do Zakopanego, ale do 1954 roku ukrywałem się. 13 grudnia ujawniłem się w wojskowej prokuraturze w Zielonej Górze. Tam były dokumenty opisujące moją działalność. Byłem tam 3 dni, po czym zwolnili mnie. - Czy to dla pana oznaczało w końcu normalne życie bez konieczności ukrywania się? - Prawie normalne. Bardzo chcieli, żebym został tam, gdzie pracowałem, ale wróciłem do Zakopanego. Koledzy, znajomi z klubu "Start", jak mnie zobaczyli - bardzo pomogli. I zacząłem startować. Mimo 10 lat przerwy i mojego wieku - miałem wtedy 30vlat - miałem świetne wyniki. Zaraz podczas pierwszych Mistrzostw Polski w narciarstwie zjazdowym w Szczyrku byłem wśród 10 najlepszych. Ale wiedziałem, że to już nie ma co... Zacząłem zresztą pracować ratownictwie. Ratownictwo - to była tradycja rodzinna. Mojej mamy brat był ratownikiem i przewodnikiem, ojciec - przewodnikiem, dziadek - przewodnikiem. Całe towarzystwo. Ja się w tej atmosferze wychowywałem, kolegów miałem, którzy już pracowali w TOPRze, a raczej w GOPRze, bo wtedy jeszcze był GOPR. Czasem im pomagałam, i na Kasprowym, i jak się w górach coś działo. Bardzo im przypadłem do gustu, mówili, że powinienem działać w ratownictwie. Najstarsi też mnie akceptowali Byrcyn, Szymków Gąsienica, ten z Lasa Wawrytki. Ten początkowy okres szybko przeszedł, i zacząłem pracę jako ratownik zawodowy. Wszystkie stopnie po kolei przeszedłem. Aż do emerytury... Miałem też stopień instruktora narciarskiego. - Pracował pan również jako przewodnik tatrzański? - Byłem przewodnikiem, ale mnie to jakoś nie ciągnęło. W czasie urlopu, w wolnych dniach wolałem pracować w szkółce taternickiej w "Betlejemce" na Hali Gąsienicowej, albo przy remoncie szlaków, żeby sobie dorobić. Bardzo dobrze można był osobie zarobić. Malowaliśmy słupki graniczne od Wanty aż do Doliny Chochołowskiej. Było nas 4 kolegów. Nasz odcinek był od Wanty aż do Zadniego Mnicha. Zbigniew Wójcik (naczelnik GOPR - przyp. red) nas zwalniał, i pracowaliśmy. - Kim byli pana mistrzowie? Kto pana uczył ratownictwa, taternictwa? - Nie chciałbym o tym mówić, ponieważ to nie był jeden człowiek ani nawet dwóch. Mógłbym kogoś pominąć. Gdy zacząłem pracować jako ratownik zawodowy, ci, którzy już byli, bardzo mi pomagali. Stworzyliśmy taką fajną grupę. Zainicjowaliśmy przejście z ratownictwa tradycyjnego do nowoczesnego. To był trudny okres, bo w grupie byli zwolennicy i przeciwnicy. - Co oznaczało wtedy ratownictwo tradycyjne i nowoczesne? - Najpierw wprowadzenie zestawu Grammingera. Było tylu przeciwników co i zwolenników. Jednak nawet ci najstarsi gdy zobaczyli jak to działa, jednak się przekonali. Potem rozpoczęła się era łączności radiowej. Inżynier Wojciech Nietyksza zrobił nam pierwsze przenośne "Klimki" i stacjonarne "Wawy". - To był chyba początek lat 60. - Jak wcześniej ratownicy sobie radzili? Współczesnym ludziom to bardzo trudno sobie wyobrazić. Teraz są komórki, gpsy, radiotelefony... - Bez łączności było trudniej. Wszystko dłużej trwało. Przy dobrej pogodzie, pogoda, to jeszcze na głos... Ale wszystko zawodziło. Dopiero te "Klimki" zmieniły sytuację. Potem były coraz lepsze i lepsze radiotelefony. Ale "Klimki" były świetne. Mnie "Klimek" nie zawiódł. Ja wiedziałem, jak trzeba się nim posługiwać, konserwować. To był ogromny skok do przodu. A później śmigłowiec. Takim prekursorem ratownictwa z powietrza to był w randze kapitana Tadziu Augustyniak. Pierwszy śmigłowiec, który tu przyleciał, to był SN1, to taki wojskowy "blaszak", ale jednak latał... I znów przeciwnicy: i ochroniarze, i ratownicy. Przekonali się, gdy mieliśmy szkolenie śmigłowcowe na Kondratowej. Przyleciał Tadziu Augustyniak. Meldunek z Morskiego Oka, że dwójka taterników wyszła i nie wróciła. To była zima. Mogło nas lecieć tylko dwóch: pilot i ja. I Polecieliśmy do Morskiego Oka. SN1 nie był w ogóle przystosowany do gór, miał tłokowy silnik. Ale Tadziu Augustyniak pilot dobry. Sprawdziliśmy cały rejon Morskiego Oka szukając śladów taterników. Wiadomo było, że poszli w rejon Żabiego. Ale był wiatr i zasypywał ich ślady. Jednak w rejonie Żabiego wyparzyliśmy je w końcu. Oni zeszli na stronę słowacką do Żabich Stawów Białczańskich. Jak przelatywaliśmy nad granią, to zamknąłem oczy. Da radę, czy nie ... Przelatywaliśmy nad Owczą Przełęczą. Po drugiej stronie taternicy wykopali jamę, wcześniej jeden z nich miał złamał przy zejściu nogę. Usłyszeli nas. Przy drugim czy trzecim nawrocie. Daliśmy znać Horskiej Służbie. Uratowaliśmy ich. I już część tych, co byli przeciw śmigłowcowi, przekonała się, że ma to jednak sens. Potem nastał Mi2. dla mnie to był wspaniały śmigłowiec. Wtedy nie było lepszego. I dobrzy piloci: Siemiątkowski Janusz, Wiesiek... nie pamiętam nazwiska... Świetni piloci. Robiliśmy naprawdę fajne rzeczy. Nie dało się takich rzeczy zrobić jak teraz "Sokołem" , bo to maszyna silna, nowoczesna udźwig odpowiedni, ale jednak. - Zapamiętał pan szczególnie jakąś akcję ratowniczą z udziałem śmigłowca? - Zapamiętałem jedną, na filarze Cubryny. Samotny taternik, był wtedy taki trend samotnego wspinania. Na filarze Cubryny zapchał się w takie miejsce, że nie mógł się ruszyć - ani do góry, ani w bok. Asekurację miał, ale dość daleko, kilkanaście metrów poszedł do góry, jakby odpadł, to mogłoby być niefajnie. I tak jak to w naszym języku - "dojrzewał". Krzyczał, wołał, że nie da rady. Polecieliśmy w trójkę z Tadziem Augustyniakiem Mi 2: ja, Maciej Gąsienica i Jasiek Roj. No i pilot. Po wylądowaniu na morenie w Morskim Oku wyrzuciliśmy fotele i wszystko, co było niepotrzebne, i pilot brał nas po jednym, bo inaczej śmigłowiec tam nie mógłby dolecieć Pierwszy poleciał chyba Maciej Gąsienica. W ścianie, nad taternikiem, który potrzebował pomocy, trzeba było wyskoczyć ze śmigłowca z kilku metrów i trafić w kępkę kosodrzewiny. I tej kosodrzewiny trzeba się było złapać. Później poleciał Jasiek Roj. Gdy ja zeskoczyłem, oni już złapali taternika. Śmiali się, na lasso. Byli tak blisko nad nim, że zrobili pętlę i zrzucili, a jemu spadła na ramiona. Później jeden ratownik zszedł do niego, wyprowadziliśmy go... Śmigłowiec to była również ogromna pomoc w wywiezieniu sprzętu. "Sokół"... no, to jest maszyna,. Latałem "Sokołem", tym, który spadł w Dolinie Olczyskiej... Chyba 4 albo 5 dni przed katastrofą. Wziąłem wtedy najstarszego wnuka, akurat w TOPRze mieli szkolenie. A kilka dni później robiłem coś w ogrodzie. A tu w rejonie są takie powietrzne drogi. "Sokół" lata tędy do Morskiego Oka, na Hale Gąsienicową, na Goryczkową, na Kalatówki. Usłyszałem wtedy, że leci z Hali Gąsienicowej. Nie widziałem jeszcze, ale słyszałem. I w pewnym momencie wszystko ucichło. Zatelefonowałem, bo tak mnie...coś nie dawało spokoju. Pytam: - Wiecie coś, co się dzieje ze śmigłowcem? - Nic się nie dzieje, wystartował z Hali Gąsienicowej. Nie wiedzieli jeszcze. Dopiero turysta na Piórze siedział, miał kamerkę i on to wszystko sfilmował... Nie czekałem na te wiadomości. Przeskoczyłem przez płot i z najstarszym wnukiem pobiegliśmy pod Nosal i do Doliny Olczyskiej. Ze śmigłowca placek był. Ratowników jeszcze nie było, widziałem już strażników z Tatrzańskiego Parku Narodowego, później nasi dojechali, Słowacy swoim śmigłowcem Alouette też nadlecieli, myśleli, że coś się da ratować, ale już nic się nie dało... I tak się skończył "Sokół". Ale ... na drogę wychodzimy i nie wiemy, co nas czeka ... - A czy pana spotkała kiedyś w górach jakieś wypadek czy niebezpieczna przygoda? - Ryzyko zawsze jest. Szczególnie przy trudnych akcjach: lawinowych, taternickich. Trzeba zaryzykować. Przykładowo: zestaw Grammingera ma gwarancję do 300 metrów. Ponad 300 metrów - trzeba ryzykować. Mieliśmy takie zdarzenie, że nie było wyjścia: trzeba było dołączyć czwartą linkę - to już jest ryzyko, a mieliśmy i tak, że trzeba było i piątą dołączyć. Z tego wszystkiego okazało się, że jak jest dobry zespół, to można... Miałem taki przypadek, kiedy w czasie opuszczania mnie z rannym taternikiem został uszkodzony karabinek obrotowy, taki werblik, który zapobiega skręcaniu i rozkręcaniu się metalowej liny. Zaciął się, został uszkodzony. A do piargów do dołu było niecałe 100 metrów. Ja miałem rannego biedaka na plecach. I co teraz robić: zaryzykować? A ten biedak potrzebuje natychmiastowej pomocy - akcja z drugim zestawem opóźniłaby wszystko o kilka godzin. Nic nie mówiłem. Powiedziałem tylko: powoli opuszczajcie. I skończyło się dobrze. Ale to było duże ryzyko. Po tym przypadku Austriacy - bo to była austriacka produkcja - zmienili to. Specjalnie tu przyjechali, zbadali przyrząd. Teraz jest już gwarancja na 1000 procent! Ale mało używa się teraz Grammingera, bo przy dobrej pogodzie i takim śmigłowcu jak "Sokół", można ratować innymi sposobami. Ale jest to dobry zestaw. Żeby dobrze ratować, trzeba mieć pewne cechy wrodzone. Szkoliłem ratowników. Nie wiem, jak, ale zaraz wiedziałem - po jednej akcji, czy już w czasie szkolenia, który co może, co potrafi, co będzie robił najlepiej. Bo specjalizacja jest w ratownictwie bardzo ważna. Każdy umie wszystko, ale specjalizuje się w jednej dziedzinie.. Na przykład specjalne predyspozycje trzeba mieć do ratownictwa z powietrza. Gdy ktoś mi powie, że się nie boi, to znaczy, że się nie nadaje na ratownika. Nie ma takiego, który by się nie bał. - Jakie cechy charakteru powinien mieć kandydat na ratownika? Co jest najważniejsze? - Sprawność fizyczna - to wiadomo. Ale i pomyślunek, inteligencja. Nie musi mieć najwyższego wykształcenia, umieć działać w zespole. To jest bardzo ważne. Będzie 10, każdy to inny charakter. Teraz obserwuję tych młodych, chodzę do nich, to jest bardzo dobry zespół. Do każdego: i jaskinie, i turystyczne, wymagania są coraz wyższe. Wiem, bo mój najstarszy wnuk przymierza się. No to trzeba wiele umieć. I narty i ratownictwo medyczne. Teraz chcąc być ratownikiem ochotnikiem trzeba mieć kurs ratownictwa medycznego. - Czyli tradycje ratownicze w pana rodzinie będą kontynuowane? - Syn chciał, ale mama nie pozwoliła. Ale wnukowie się garną. Ten najstarszy - to już wiadomo. Średni - skończył gimnazjum, a dzisiaj już jest w Morskim Oku, poszli z kolegą o 6 rano ... Muszę uważać, żeby się nie wybrali na wspinanie, choć starszy wnuk ich zabierał, byli np. na Mnichu. Ale sami - to jeszcze nie ... Chociaż nasze taternictwo też tak na początku wyglądało. Jakie liny mieliśmy... - Z kim pan się wspinał? - Najwięcej z Jaśkiem Krupskim, z Józkiem Świerkiem, ale i z Korosadowiczem też kilka dróg zrobiłem; z Jaśkiem Stryjeńskim, Hajdukiewiczem, no i z kolegami. Z Wilkiem Brahem. Jak przypomnę sobie początki - że myśmy się nie ... Jak dzisiaj pomyślę, jaką linę mieliśmy... Jak się dobrze pociągnęło, słychać było, jak włókienka pękają... Później już miałem dobrą linę. Po wujku, jedwabno-konopną. Szanowaliśmy ją bardzo. - Kiedy pan zaczął się wspinać? Ile pan miał lat? - Pierwsza moją drogą byłą droga przez Płytę na Mnichu, z wujkiem. Miałem 14 albo 13 lat. Bałem się powrotu, zjazdów. - Którą ścianę czy drogę szczególnie pan wspomina? - Filar Leporowskiego na Kozim Wierchu. Leporowskiego nie znałem, ale znałem Różę Drojecką. Na tym filarze byłem z Korosadowiczem, starszym ode mnie, doświadczonym. On prowadził. Nie wiem, czy chciał mnie przestraszyć, ale jak doszedłem do niego, i siedzieliśmy na stanowsiku, to opowiadał straszne rzeczy. Mówi: popatrz się, jakbyśmy wyglądali o tam, na dole, gdybyśmy stąd spadli? Chyba mnie chciał wypróbować... Ale widać dobrze się sprawdziłem. Z Wilkiem Brahem mieliśmy taką przygodę: on mi odpadł na zachodniej ścianie Kozich Czub, na płytach. Zaczęło padać. Niby nic takiego, ale sporo poleciał. Pioruny w górach... jest to straszne. Kiedyś wyszedłem z Przełęczy Kościelcowej granią na Kościelec z kolegą. Pogoda byłą fajna. Chmurki,... Daleko zagrzmiało. Kolega wyszedł na szczyt i siedział sobie, ja byłem może 10 metrów niżej od niego. Mówię do niego: rozwiąż się szybko i schodźmy, bo burza idzie. Jeszcze tego nie dopowiedziałem, a za nim - widzę, jakby ktoś spawał, a jego zaczęło telepać. Mnie się nic nie dzieje! A jego trzęsie! Jezus Maria. Szarpnąłem, bo on jeszcze był związany liną. Może i dobrze zrobiłem. A za moment dopiero zagrzmiało. Ale nie tu blisko, a daleko... Musiałem go sprawdzić na Halę Gąsienicową do schroniska. W ogóle nie mówił. Myślę sobie: czy mowę stracił? Dopiero na Hali Gąsienicowej łyżeczką musieliśmy dawać mu pić. I powoli, powoli zaczął mówić. Ale przeżył to bardzo. Później jeszcze chodził po górach. To ratownik, już nie żyje. Jak w Poroninie zagrzmiało, a on był w Zakopanem, to już się bał! Pioruny... Kiedyś zrobiliśmy sobie taki spacerek: trawers Zamarłej Turni, od Zmarzłej Przełęczy do Koziej. Pogoda piękna. Trójka nas była, w koszulkach, bo dziewczynie, która była z nami, daliśmy swetry, wiatrówki, czapki, wszystko, co tam mieliśmy. Ona miała znieść, a my zrobić trawers w koszulkach. Ja wtedy prowadziłem. Przeszedłem nad płytami, a tu nagle jak zagrzmiało, nie wiem skąd... Burza, pioruny, grad. Tam nie ma się gdzie schować, a tu koszulka, plecy, Jezus Maria... Plecy mieliśmy w sine cętki. Po linie przebiegały niebieskie iskierki. Mokra ściana elektryzowała. To może trwało 10 minut i przeszło. Dokończyliśmy trawers. - W ratownictwie szkolił pan psa? - Miałem Cygana. To był fajny pies, dobry. Owczarek niemiecki, z Bieszczad. Dostałem go od Marty Gutowskiej, lekarza weterynarii. Miał już ponad rok, gdy do mnie trafił. Nie miałem żadnego doświadczenia w szkoleniu, choć w domu zawsze były psy. Nie było na ten temat podręczników. Marta Gutowska przyjeżdżała, robiła z nami pierwsze szkolenia. Później dopiero przechodziliśmy szkolenia na Słowacji. Słowacy nas znacznie w tych sprawach wyprzedzili. W Austrii właściciel psa lawinowego Alfa, wielkiego owczarka niemieckiego, podarował mi książkę na ten temat. Została ona przetłumaczona, i mieliśmy podręcznik. Na początku to ja się uczyłem od psa... Twierdzę, że nie ma lepszego sposobu na odszukanie człowieka porwanego lawiną. Najwyższa technika zawodzi. Pies nie zawiedzie. Musi mieć swój dobry dzień. Dlatego trzeba mieć więcej psów. Ten był wtedy jeden jedyny. Później Franek Spytek miał bardzo dobrego psa Bućko, świetnie go wyszkolił. Później Zdzisiek Hoły miał psa, i kolejni. Ale z lawinami to jest tak, że gdy ktoś zostanie zasypany, to jak nie umrze ze strachu, szansa przeżycia jest minimalna. Mnie też kiedyś przysypało. To było w rejonie Morskiego Oka, pod Cubryną. Przeszukiwaliśmy lawinę, która zeszła kilka dni wcześniej i było podejrzenie, że są tam ludzie. Chłopcy na dole sondowali, a ja z psem poszedłem do góry. W pewnym momencie zrobiło się biało, coś huknęło, podcięło mi nogi, i jadę sobie na dół. Fajnie sobie jadę na dół, myślę: nie będę musiał schodzić. Ale czułem na plecach coraz większe ilości śniegu, zaczęło mnie przyciskać. Ratowałem się, żeby nie przekoziołkować. Kątem oka zobaczyłem, jak na grzbiecie pies mnie wyprzedza. Było na mnie coraz więcej śniegu. Nagle wszystko się zatrzymało, patrzę do góry - jasno. Słyszałem, co mówią koledzy. Oni widzieli całe zdarzenie. Nie mogłem ruszyć nogami ani jedną ręką. Byłem pewny, że drugą rękę wystawię nad śnieg, ale warstwa śniegu była zbyt gruba. Mogłem oddychać. Ale z każdą sekundą coraz mocniej mnie ściskało. Słyszę, że na dole ktoś mówi: pies jest, ale "Ujka" nie ma! Słyszę, jak Cygan się pozbierał, wszystkich sprawdził i poszedł do góry na lawinisko mnie szukać. Słyszałem, jak kilka razy nade mną przeszedł: "tup tup tup". Wołałem - nic. Chyba z lawiny nie było słychać. A ja wszystko słyszałem. Nagle wyczuł mnie i skoczył. Wtedy się zacząłem dusić, bo cały ten śnieg spadł na mnie, a psisko było duże. Zerwał mi kominiarkę zębami i zaczął się wycofywać, ale nie mógł, bo wpadł dość głęboko. Ale chłopcy zobaczyli i za łapy go wyciągnęli. No i mnie. Ale gdybym jeszcze został tam 15-20 minut, to nie wiem, jakby się to skończyło. Strasznie ściskało. Słychać było takie chrzęsty tego śniegu, który mnie "gipsował". Nie ma mądrych na lawiny. W najbardziej głupim miejscu zejdzie, a zaryzykować trzeba. Pamiętam akcję ratowniczą po taternika na Wielkiej Galerii Cubryńskiej, którą prowadziłem. Cała galeria stękała, chrupała, a myśmy musieli przejść. Bo czekał na nas człowiek. Mówiłem im: - to odrzutowce słychać, tylko się pospieszcie! Po wycofaniu się, gdy już byliśmy nad jeziorem, cała Galeria wyjechała... Wtedy zagrożenie lawinowe było duże, ale trzeba było ratować. Niestety okazało się, że biedak udusił się. Nie przeżył. - Jak długo pan pracował w TOPR? - Już 30 lat jestem na emeryturze. Pracowałem chyba 27 lat. - W dziejach TOPR był pan chyba jednym z najlepszych narciarzy. - Bo to jest tak: jak coś robić, to robić dobrze. Ja się starałem. Obserwowałem innych, którzy dobrze jeździli, ale nie umieli się do danego dnia zawodów przygotować. Wiedziałem, że dzień przed zawodami nie wolno trenować. - Skąd pan to wiedział? - Nie wiem. Ja to chyba miałem wrodzone. Wiedziałem, że dzień przed zawodami trzeba się wyłączyć, żadnych gimnastyk, najlepiej poleżeć, czy pospacerować. A inni: jutro zawody, a oni dziś trenują. - Miał pan jakiegoś trenera? Ktoś panu to wszystko mówił? - Nikt mi nie mówił, ja to wiedziałem, że jak odpocznę, to przychodzę z chęcią na zawody. Nie mogłem się doczekać startu. Dzisiaj obserwuję skoczków. Oni są przemęczeni. Tylu mają specjalistów od wszystkiego. Mówię Adamowi Małyszowi: - Adam dwa, trzy dni przed konkursem to sobie poleż z żoną i pobaw się z dzieckiem, a nie myśl o skokach! On na to: - nie mogę, bo taki jest program i muszę robić to, co mi każą. Są przemęczeni. Takie metody wypoczynku przed zawodami stosował Bronek Czech, ale nikomu nie mówił. To był wszechstronny, wspaniały sportowiec. On tylko mówił nam: - chłopcy, dzień - dwa przed zwodami nie trzeba trenować. Do "parówki", do domu, pospać, poleżeć. Chodziliśmy wtedy do "parówki" czyli do łaźni. - Po przejściu na emeryturę rozstał się pan z górami? - Nie, nie... Nie da się. Bo czegoś brak. Pierwszy okres jest taki bardzo trudny. Bo do pracy trzeba zawsze był wstać o określonej godzinie, iść. A bez tego to człowiek czegoś nerwowy. Wreszcie żona mówi: idź do tych ratowników! Ale później łagodnie, jakoś się przyzwyczaiłem. A w góry chodzę. Pewnie, że nie idę za wysoko, ale jednak idę. Z kijeczkami, na nartach. Narty to jest coś wspaniałego. Wspaniały pojazd. Bez żadnych silników, napędzany własnymi mięśniami i rozumem. Nie wiem, czy ktoś tak to odczuwa, jak ja. Jeszcze teraz, jak są świetne warunki, i jak tak sobie mogę swobodnie zjechać na nartach, gdy nie ma ludzi, no to nie wiem, gdzie jestem, tak wspaniale się czuję ... Autor: Agnieszka Szymaszek Źródło: www.naszkasprowy.pl Słowo o Cyganie W wywiadzie Ujkowi nie wypadało opisać jeszcze jednej umiejętności Cygana. Ujek opowiadał: Miałem rozpocząć dyżur na Kasprowym, zostawiłem plecak na ławce w Kuźnicach przed stacją kolejki, Cygan położył się w cieniu za ławką i poszedłem po papierosy. W międzyczasie dwóch gości podeszło do ławki, łap za plecak i w nogi. Cygan dopadł pierwszego, wyrwał mu z uda porządny kawał mięsa, dogonił drugiego i skoczył mu na plecy. Pierwszy gość leży i jęczy, drugi obrócił się na plecy i co się ruszy, to Cygan demonstruje mu swoje ząbki przy jego gardle. Poszedłem do biura i wezwałem milicję i pogotowie. Cygan przynajmniej część swojej emerytury spędził w Stawach, często go tam spotykaliśmy i zawsze te spotkania bardzo nas cieszyły.\nLubisz zimne RISy? :D\nA to nie przypadkiem stawek w dolinie mięguszowieckiej?\nHej. Był ktoś zimą na Krzyżnem? Jak wygląda szlak pod kątem lawin? Coś mi się kojarzy że w tamtym roku zeszła tam samoistnie lawina, ale przy czwórce lawinowej.\nDzień dobry. Raczków na zimę nie polecam. Moje się zepsuły na pierwszej wyprawie Tatrzańskiej na Kozi Wierch. Śnieg był przepascisty, gdzie nie gdzie wywiany do granitu i lodu. Solidne raki to podstawa. Jak najbardziej raki + czekan, ewentualnie kijki. Czasem nawet na prostych drogach raki się mocno przydają. Pamiętam grudniowe zejście ze Szrenicy... W dzień wiało niemiłosiernie, temperatura lekko na plusie. Wieczorem ścisnął mróz i zrobiła się ślizgawica jakich mało. Nawet przy bardzo małym nachyleniu nie szło ustać na takim lodzie. Przy lawinowej 1 śmiało te 3 trasy masz do przejścia ?\nPewnie że warto. Zimą jest tak samo pięknie jak latem ?\nNiech będzie. :) Żleb prowadzi na Bystry Przechód, skąd chwila na Furkot.\n@Agnieszka GP Obowiązkowo trzeba też wpaść na Wielki Rozsutec - startując ze Stefanowej można tam zrobić fajną pętelkę.\nPrzewodniki (książki) po Tatrach\nCześć. Czy możecie polecić jakieś książki, publikacje z dobrze opisanymi drogami na tatrzańskie szczyty? Ciężko znaleźć niestety informację o przebiegu (w miarę dokładnym) dróg, chociażby na większość WKT. Fakt, jest kilka ciekawych blogów, filmów na YT, ale w terenie słabo oglądać filmik i szukać kopczyków z filmu :P\nSkąd zrobione zdjęcie i jaki szlak jest na drugim planie?\nHej. Na pewno Magistrala od Popradzkiego do Ślaskiego Domu. Start w Szczyrbskim, koniec w Tatrzańskiej Polance. Fajna trasa. Dojeżdża elektriczka. Od Szczyrbskiego do schroniska pod Soliskami. Jak się czujesz na siłach to na Przednie Solisko można wejść i zejść żółtym doliną furkotną. Ze Smokowca przez Wodospady zimnej wody przez Chatę Zamkowskiego po Jezioro Łomnickie. Zejście do Tatrzańskiej Łomnicy. No i większość dojść do schronisk, no może poza Chatą pod Rysami. Dla wytrwałych i przy dobrej pogodzie Sławkowski. :)\nŚcianka wspinaczkowa Warszawa zalew Bardowskiego\nCześć. Czy ktoś wspinał się może na ściance przy zalewie Bardowskiego w Warszawie? Ścianka jest wysoka, są haki, stanowisko zjazdowe. Dodatkowo zupełnie darmowa i na świeżym powietrzu i bez tłumów! Wydaje mi się, że jednak ścianka ta nie spełnia wymagań bezpieczeństwa oraz chwyty są zrobione na "odpierdol". Ma ktoś jakąś wiedzę na temat tej ścianki? W internetach nie znalazłem nic ciekawego...\nHej. Jeszcze nie pada ? Aktualnie chmury jakieś 2000 plus. Ciepło, może się rozpogodzi. Na śnieg się nie zapowiada Edit: nad chmurami ledwo widoczna Łomnica i fragment grani Sławkowskiego. Nie są białe ?\nPrzejazd Warszawa - Nova Leśna\nBrak miejsc. Jeśli ktoś jest na Słowacji i chciałby się wybrać razem w góry to zapraszam ?\nCześć. Bardzo ładna góra, panorama ze szczytu przepiękna. Szlak od Kasprowego Wierchu przy dobrych warunkach (sucho) nie jest aż tak wymagający jak go piszą. Żleb Blatona faktycznie może być groźny, ale przy oblodzeniach, czy mokrej skale. W pogodny dzień spokojnie bez pomocy łańcuchów idzie przejść, taki oo zwykły trawers do Wrótek. Dalej ciąg łańcuchów z małymi przerwami do szczytu. Ekspozycja niska, do średniej. Najtrudniejszy moment moim zdaniem występuje pod szczytem (zdjęcie). Jest tam taka wypukła skałka, owinięta łańcuchem, którą trzeba obejść i dalej pod górkę. Szlak idealny przed wycieczką na Rysy :) Widoki świetne, co oddają powyższe zdjęcia. Niestety drogą przez Zawrat nie było mi pisane iść. Poza tym w sezonie ogromne tłumy. Warto wyjść przed świtem, albo wieczorkiem z możliwością zahaczenia zachodu z przełęczy między Kopami :) :)\nWitam. Dla mnie najlepszym schroniskiem jest na hali kondratowej. Latem za dnia tłumy podążające na Giewont, wieczorem i nocą kameralne grono ludzi. Jak dłużej pośpisz to można dostać jajecznicę podaną na patelni. ;) Poza tym jest gdzie wyjść w obrębie schroniska, nocą poobserwować niebo można... No i ten elektryczny pastuch :D\nNoclegi Stary Smokowiec\nDzięki. Ogarnąłem w Novej Leśnej :) Faktycznie cena kosmicznie różna niż w Smokowcu


Być może jesteś właśnie tą osobą, która stoi przed dylematem, czy otworzyć własny biznes z korepetycjami czy nie. Być może jesteś wśród grona nauczycieli, którzy pracowali w gimnazjum i nie mają perspektywy dalszej pracy w szkole. Być może chcesz mieć własny biznes,...\nNa samym początku mam do Ciebie kilka pytań! Czy chcesz umieć dogadać się po angielsku? Czy chcesz podróżować w najbliższym czasie do ciepłych lub zimnych krajów? Czy chcesz umieć odpowiedzieć w każdej sytuacji? Czy chcesz umieć wyrażać swoją opinię? Czy chcesz mówić...\nJeśli dopiero zaczynasz swoja przygodę z biznesem z korepetycjami, głównym problemem z którym możesz spotkać się, jest-skąd mam wziąć uczniów, aby z móc z tej formy działalności utrzymywać się? Jeśli jesteś nauczycielem, prawdopodobnie masz już swoich uczniów i...


Matura rozszerzona z geografii 2018 - Geographic For All\nMatura rozszerzona z geografii 2018\n16 maja 2018 16 kwietnia 2019 Katarzyna Aleksandrzak\nW kwietniu rozwiązywałam zadania geograficzne z egzaminu gimnazjalnego. Dzisiaj przyszła pora na maturę rozszerzoną, którą zdawało w tym roku prawie 73 tysiące uczniów. Arkusz i załącznik możesz ściągnąć z tego folderu.\nMatura rozszerzona z geografii była na porównywalnym poziomie co w tamtym roku, a może nawet nieco trudniejsza.\nZadania banalne (12)\n1. A – Najwyższe temperatury są tam gdzie pustynie, czyli II. B – strefa I w Ameryce Południowej to akurat dżungla amazońska, raczej tam pada. C – Nad dżunglą jest więcej chmur niż nad pustynią. D – niezależnie od strefy klimatycznej mniejsze amplitudy są na wybrzeżach. E – nad wybrzeżem w strefie umiarkowanej pada więcej niż na biegunach\n2.1 Gdzie jest pustynia Namib? Jak ktoś kojarzy, że na zachodnim wybrzeży Afryki łatwo domyśli się, że morze i pustynia są “odwrotnie” niż na mapie, czyli C – południe.\n7.1. Najszybciej porusza się równik, a najwolniej bieguny. Czyli odpowiedź 1, bo jest bliżej równika, ma niższą szerokość geograficzną.\n7.2. Nad którym zwrotnikiem góruje Słońce w czerwcu? Nad “naszym” Raka, bo mamy wtedy lato. I nawet nie musimy pamiętać jaka to szerokość ten zwrotnik, bo punkt 1 leży na półkuli południowej (wartości szerokości geograficznej zwiększają się w dół), czyli odpowiedź 2.\n9. Uwielbiam sczytywać z mapy oczywistości – las, rzeka i jaskinia.\n10. Wycinka lasów i niszczenie gleby przy niwelowaniu terenu.\n16.2. Bo jest płytko i można ją tanio wydobywać.\n23.2. Większa świadomość w zakresie antykoncepcji i planowania rodziny. Emancypacja kobiet i stawianie przez nie na karierę zawodową.\n24. Kobiety wychowują dzieci i zajmują się domem (tradycyjny model rodziny). Mężczyźni zarabiają więcej, więc im bardziej opłaca się iść do pracy. Wiele zawodów, na które jest zapotrzebowanie jest bardziej “męskich” np. górnictwo, budowlanka, transport itp. Kobiety odchodzą wcześniej na emeryturę.\n32. W Polsce gospodarstwa są rozdrobnione, więc produkcja rolna i hodowla są mało opłacalne.\n35.1. PRAWDA, FAŁSZ, droga 1 idzie pod górę, FAŁSZ, 850 m to ta poziomica z “dziubkiem”.\n35.2. droga nr 2. Cecha – jest łagodniejsza, ma mniej ostrych zakrętów, co jest bezpieczniejsze dla kierowców. Cecha – najmniejsze przewyższenia, co zmiesza koszty budowy (niwelacje) i eksploatacji (mniejsze zużycie paliwa)\nZadania łatwe (13)\n2.2 Masy powietrza napływające nad pustynię znad Atlantyku przemieszczają się nad prądem morskim zimnym . Kiedy te masy przedostaną się nad ląd, często tworzą się nad nim mgły. Suchość klimatu pustyni Namib jest potęgowana przez stałe oddziaływanie w tych szerokościach geograficznych zstępujących mas powietrza. Nie wiem jak Wy, ale utkwiła mi w pamięci taka zagadka – na której pustyni są pingwiny? I obrazek pingwinków na pustyni otoczonych mgłą. Pingwiny = prąd z Antarktydy = prąd zimny, można nawet nie wiedzieć jaki. Prądy powietrzne też są łatwe – Słońce najbardziej nagrzewa równik, więc tam ciepłe powietrze idzie do góry i gdzieś musi ochłodzić się i spaść, czyli nad zwrotnikami. Poglądowo przypominam posta: Dlaczego w Afryce jest gorąco i są pustynie?\n3. Cecha – działa na nie ciśnienie hydrostatyczne. Wyjaśnienie – wody artezyjskie są łatwiejsze w pozyskaniu, bo są w niecce artezyjskiej i same płyną, ponieważ są poniżej poziomu lustra wody. Wody subartezyjskie wymagają pompy, ponieważ są powyżej lustra wody.\n4.1. Do zadania można podejść na dwa sposoby. Sposób logiczny – najdalej na północ są wysunięte Dikson, Wierchojańsk i Bergen, ale Bergen leży nad morzem, więc odpada. Zostają dwie stacje. Sposób dokładny – z wykresu zmarzliny odczytujemy szerokość geograficzną, do której występuje zmarzlina – na oko 55 stopni, ale weźmy nawet podane 60 stopni. I znów uzyskujemy ten sam zestaw miejscowości. Jednak wiemy, że ciepły Golfsztorm i bliskość morza to nie są dobre warunki do -5 stopni Celsjusza przez cały rok. Odpowiedź C.\n4.2. Wierchojańsk jest z podanych stacji najbardziej w środku kontynentu i w miarę daleko na północy. W końcu to centrum Syberii 🙂 Czyli temperatury niskie i mało pada. D.\nSaratów jest najdalej na południe, więc będzie tam najcieplej i w miarę równo popada, czyli A.\nDikson jest najdalej wysunięty na północ, ale jest nad morzem, więc zimno, ale cieplej niż w WIerchojańsku i ciut większe opady, czyli B.\n5. Jakoś te rowy się z tymi wulkanami dziwnie pokrywają, tiaaa…\nWyjaśnienie: W strefach subdukcji, gdzie grubsze i lżejsze płyty kontynentalne nachodzą na cięższe i cieńsze płyty oceaniczne wpychając je wgłąb Ziemii. Tam następuje topnienie płyt oceanicznych. Wynikiem tego jest większa ilość magmy, która wywołuje czynny wulkanizm.\n11. Wymagane czytanie ze zrozumieniem ostatniego zdania opisu. Odpowiedź C1.\n13. Odpowiedź B odpada z automatu 🙂 Odpowiedź A też jest nieprawidłowa, bo z mapy wynika, że stoki są bardziej na północ i północny-zachód. E jest nadmuchane z tym “największym”, ale nie mamy tego jak zweryfikować na maturze. Pozostają C i D. I obie te odpowiedzi pasują.\n15. Najpierw porfir krystalizował sobie spokojnie we wnętrzu Ziemi i tam powstały kryształy. Potem nagle zostały zmienione jego warunki krystalizacji np. na skutek wyrzucenia z lawą na powierzchnię, gdzie już nie miał czasu wolno i spokojnie dokończyć procesu. Dlatego ciasto jest niewykrystalizowane.\n21.2. Czyli dlaczego ludzie uciekają z miasta na wieś? Chcą ciszy i spokoju, świeżego powietrza ect. Ceny mieszkań w centrum rosną, a ich jakość maleje (kamienice itp.), w centrum raczej buduje/przystosowuje się biurowce, centra handlowe itp.\n23.1. Pierwsze państwo należy do krajów wysoko rozwiniętych, a drugie do krajów słabo rozwiniętych. Jedyna pasująca para to B.\n25. Województwa lubelskie i podlaskie. Cechy: gorsze warunki do rozwoju, edukacji, pracy. Emigracja zarobkowa młodych ludzi za granicę.\n26. Energia jądrowa to najbliższe nam lata, czyli 1990 i 2010. Czyli 2010, potem 1990, różnice widać też we wzroście energii wodnej. Wyznacznikiem dalszej kolejności jest ropa. W 1920 troszeczkę, a już w 1950 całkiem sporo. Potwierdzeniem może być też porównanie drewna – im dawniej, tym większe zużycie.\n29. PRAWDA, FAŁSZ chodzi o ochronę środowiska, elektrownie wiatrowe i odległość od węgla, FAŁSZ, węgiel brunatny nie lubi długich podróży.\nZadania średnie (10)\n6.1. Tu już się trzeba trochę nakombinować i zastosować eliminację. C odpada, bo cyrki są w górach, a jezioro na Mazurach. D miałoby raczej kształt bardziej okrągły. B byłoby podłużne, ale na linii wschód-zachód. A pasuje do wymywania, bo ma podłużny kształt i jest na linii północ-południe. Strzałka z kierunkami świata jest podchwytliwa 🙂\n6.2. I znów eliminacja. Włocławskie powstało wskutek budowy zapory, a Łebsko jest mierzejowe. Gopło czy Druzno? Druzno jest deltowe i leży na Żuławach, więc zostaje Gopło. Lądolód prędzej działał w zakresie jezior na pojezierzach niż Żuławach.\n8. Zadanie może łatwe, ale mało kto lubi obliczenia. Plus jest taki, że podano równonoc, więc nic dodatkowo nie dodajemy ani nie odejmujemy. Szerokość liczmy odejmując wysokość Słońca od 90 stopni:\nszerokość = 90* – 39* 55′ = 50* 05′ N\nOczywiście dodajemy N, bo na mapce jest kawałek Polski. Tak samo do długości dodamy E z tego samego powodu. Jakby ktoś miał wątpliwości są szerokości i długości są podane wokół mapki. Z długością jest nieco więcej do liczenia.\n1* = 4 min, a 1′ = 4 sek\ndługość = 78 minut : 4 minuty = 19*30′\ndługość = 40 sekund : 4 sekundy = 10′\ndługość = 19*30′ + 10′ = 19*40′ E\n12. 1. mamy skały z jury, permu i miocenu, więc PRAWDA. 2. graptolity i trylobity to paleozoik, a na mapie dominują skały z jury, czyli mezoiku. FAŁSZ. I 3. też FAŁSZ.\n17.1. Mikroskopijna mapka, powiedzmy, że średnie. Z trzech opisów eliminujemy B – opis wskazuje na orogenezę alpejską, czyli realnie Tatry. C wybitnie pasuje do Karkonoszy – zrębowe, uskoki, granity. Więc X-C-Karkonoski Park Narodowy. Drogą eliminacji Y-A, ale co to jest? Rozległe, niskie… Albo wiemy, albo nie. Park Narodowy Gór Stołowych.\n19.1. 1 i 4 odpadają, bo w tundrze ani w dżungli za dużo próchnicy nie ma. Wielkie Jeziora czy prerie? Wygrywa obszar nr 3.\n20. B to Somalia, kluczowe jest to piractwo. C – ilu członków Unii ma problemy z sąsiadami? Tylko Cypr. Dużą podpowiedzią jest to “oprócz jednego państwa”, czyli Turcji (przypomnij sobie wpis o definicjach państwa). Zostają A, D i E i Azerbejdżan i Maroko. Łatwo sparować Maroko i A, jako, że to jedyna hiszpańska kolonia. E odpada, bo Azerbejdżan nie leży w Europie, więc D.\n27. Przyczyny – budowa największej elektrowni na świecie, zapotrzebowanie na energię elektryczną + zwiększenie żeglowności. Skutki – zagrożenie dla zwierząt np. zamknięcie szlaków rybnych, wyginięcie gatunków ryb + zalanie stanowisk archeologicznych + konieczność przesiedlenia ludności\n31. Ziemniaki spadają na łeb na szyję, czyli II. Odpowiedź A to bardziej rzepak lub słonecznik, B jest poprawne, a C – widział ktoś krowę na ziemniakach? 🙂\n33. A – kawa to Brazylia i kraje afrykańskie, D – to jakieś kraje arabskie, może Arabia Saudyjska. E – żelazo i węgiel to Australia, B – miedź to Chile (skojarz z Ignacym Domeyko), więc zostaje Bangladesz – C.\nZadania trudne (11)\n14. Zadanie niby proste, ale można się koncertowo wyłożyć.\nczyli (1 cm to 0,25 km) do kwadratu\n1 cm2 – 0,0625 km2\nx – 0,75 km2\nx = 0,75 km2 x 1 cm2 / 0,0625 km2 = 12 cm2\n16.1. Najpierw zbierała się sól (C), potem na to nałożyły się gipsy, wapienie i piaskowce (B). Następnie powstał sam wysad (F). Wapienie są przerwane, więc coś musiało je zrównać i “zeszlifować” z powierzchni wysadu (E). A na końcu na to wszystko położyły się piaski i iłły polodowcowe (D).\n17.2. Opis 1 – jeziora, gliny, torfowiska i grądy – to wygląda na brunatne i czarne ziemie. Opis 2 – piach i bory, czyli bielice. Odpowiedź B.\n18. Bardzo trudne zadanie. Trzeba by było znać przekrój przez wyspy albo chociaż ich usytuowanie na mapie. Wykres 3 możemy wyeliminować, bo to raczej największa z wysp Honsiu z górą Fudżi. Druga pod względem wielkości jest Hokkaido i to ona jest najbardziej na północ. Czyli idąc tym tokiem rozumowania wykres nr 1, bo jest najwyższy z pozostałej trójki.\n19.2. Odpowiedź 2.\n21.1. A – mało ludzi, północ Rumunii, Karpaty. Pasuje na pierwszy rzut oka 1 i 4, ale poprawna odpowiedź to 1. B – Nizina Padańska, rzeka, lasy. Odpowiedź 5. 2 pasuje do regionów polarnych, 3 o złożach nic nie wiemy, podobnie jak o 4 opadach. Lasy i jeziora z 6 to raczej pojezierza Polski.\n22. Terytorium zamorskie, które ma małe znaczenie – pasują tylko Falklandy z zaznaczonych, E. Kraj z językiem romańskim, czyli kolonia francuska lub hiszpańska – pasuje i Kanada, i Gujana. Ale do ostatniego pasuje bardziej Gujana C, więc drugi opis to Kanada B.\n28. Węgiel kamienny D – wydobycie, które regularnie maleje z powodu niskiej opłacalności. Każdy słyszał chyba o strajkach górników i zamykaniu kopalni. Węgiel brunatny B (jak Bełchatów) – nic o nim nie słychać, stałe wydobycie, nikt nie strajkuje. Ropa naftowa A – jedyny surowiec, który obecnie wydobywamy na morzu 🙂 Naprowadzić może też jej znikomy udział. Rudy miedzi C, bo tylko C zostało, a tam jest Legnica i Głogów. Trzeba znać mapę wydobycia Polski.\n30. Trzoda chlewna będzie nikła w krajach islamskich lub z społecznością muzułmańska, czyli Indonezji i Indiach. Indie i Chiny są największymi producentami herbaty. Mamy już jedno państwo Indie nr 4, a co za tym idzie też Chiny nr 1 i Indonezję nr 2. Dla Wietnamu pozostaje nr 3.\n34. Do Polski najbardziej podobne mogą być Dania i Francja, ale Francuzi mają pewnie jeszcze mniej udziału w rolnictwie. Druga linijka to kraj z gorszym niż Polska rozkładem – Albania albo Rumunia, choć bardziej Albania.\n36. Odpowiedź B, 2 jest oczywista, 4 odpada, bo z Alaski to raczej ropa.\nW porównaniu z poprzednim rokiem dużo więcej było pytań banalnych, a mniej łatwych. Spokojnie bez wysiłku można uzyskać wynik ok. 50%. Jednak było kilka pytań trudnych, które mnie zaskoczyły. Najbardziej wydumanym zadaniem było pytanie o japońskie góry (18).\nMatura rozszerzona z geografii 2018 – podsumowanie wyników według trudności\nA jak poszło Tobie? Które pytanie sprawiło Ci największą trudność, a które było najłatwiejsze?\nOficjalne wyniki już 3. lipca.\nEgzamin gimnazjalny 2018 Posted in młodzież, klasówka, dzieci, matura z geografii, matura z geografii premium\nMatura rozszerzona z geografii 2017 Posted in młodzież, klasówka, matura z geografii, matura z geografii premium\nklasówka matura z geografii matura z geografii premium młodzież


Marek Tyszkiewicz - bardzo zapracowany Spragniony | Kurier Poranny\nMarek Tyszkiewicz -…\nMarek Tyszkiewicz - bardzo zapracowany Spragniony\nJerzy Doroszkiewicz 18 grudnia 2014, 19:24\nMarek Tyszkiewicz korzysta z każdego centymetra pomysłowej scenografii Bartek Warzecha\nMonodram - najtrudniejsze zadanie aktorskie w teatrze. Trzeba przykuć uwagę widza, zaskakiwać go, uwodzić, pokazać na scenie pot, łzy i emocje. Marek Tyszkiewicz to wszystko potrafi, w dodatku posługując się nienagannym warsztatem.\nGłównym motywem tekstu "Spragnionego" jest spowiedź alkoholika. Nie pierwsza i nie ostatnia - zarówno w życiu jak i w sztuce. "Kto pił, pić będzie" mówił Kuba - Holoubek w "Pętli" według opowiadania Hłaski nim wreszcie się powiesił. Tu autor tekstu, a może autorka adaptacji zostawia widza w podobnym stanie psychicznym. Bo zdaje się, że Albert - gej i pijący copywriter od nałogu uwolnić się nie umie.\nOpowieść o życiu Alberta - odnoszącego sukcesy geja - hołubionego pracownika agencji reklamowej nie byłaby pewnie tak mięsista, gdyby nie udana współpraca kilku osób, której efekt widzimy na małej scenie Teatru Dramatycznego. Przede wszystkim - język. Znów Dana Łukasińska, z tylnego siedzenia, kreuje w białostockim teatrze opowieść o rzeczach ważnych. Jak radar odbiera sygnały współczesności, świata pop kultury, medialny bełkot i wplata w oryginalny tekst nadając mu piętno autentyczności i przede wszystkim czyniąc aktualnym. Umie zróżnicować język postaci kreowanych przez Marka Tyszkiewicza. Wystarczy nadstawić ucha na sposób w jaki rozmawia ze swoim pijackim alter ego - Ginem. Gdy rozmowa z czasem zamienia się w bełkot z wymienianiem narodowych triumfów i wykrzykiwaniem "Polska, Polska, Polska" czuje się, jakbyśmy to my przypadkiem byli świadkami żenującej sceny w jakiejś restauracji sejmowej.\nA jakże łatwo scharakteryzowała odhumanizowane pielęgniarki na oddziale odwykowym. Wystarczy, że zwracają się do pacjenta w trzeciej osobie, do tego Marek Tyszkiewicz ich mowie dodaje lekkiego wschodniego zaśpiewu i mamy na malutkiej scenie krwistą rzeczywistość, nie idealne obrazki kreowane przez rzeczników NFZ. Gdzieś w tle pojawiają się mity o pisarzu Bukowskim, który przecież nie mógłby pisać tak genialnie, gdyby był trzeźwy i wiele, wiele innych. Szczęśliwie autorka nie rozwijała zanadto wątku gejowskiego romansu, zaznaczyła jednak że skłonności homoseksualne mogą być efektem wykorzystania seksualnego przez starszego mężczyznę, jakie przeżył bodaj 12-letni Albert. I tych kilka słów to właściwie jedyny powód dla którego sztuka dostała w Dramatycznym ostrzeżenie, że jest dozwolona dla widzów od lat 16. Niesłusznie. W tym wieku wielu nastolatków zdążyło się już nieraz upić do nieprzytomności i obejrzenie upadku celebryty mogłoby im dobrze zrobić. Przynajmniej w teorii.\nWracając do spektaklu - Marek Tyszkiewicz z poświęceniem odgrywa każdą scenę, świetnie poprowadzony przez Agnieszkę Korytkowską-Mazur. Miała go skąd i dokąd prowadzić dzięki minimalistycznej, ale szalenie pomysłowej i teatralnej scenografii Jacka Malinowskiego. Hotelowa lodówka, kuchenne okienko i zwykłe krzesło udające pokład samolotu, czy wreszcie finałowa ściana pełna butelek z alkoholem na tle symbolicznej siatki-kraty jakby więżąca i osaczająca walczącego z nałogiem bohatera. Do tego współczesna i współgrająca z scenicznymi emocjami muzyka Bartłomieja Woźniaka i przepis na sukces gotowy. Oczywiście z aktorem tej klasy co Marek Tyszkiewicz. Nieco starszej daty, a więc znającym picie od podszewki ale przede wszystkim wyciskającym z siebie nieudawany pot i pokazującym całą gamę uczuć. Grającym mimiką, niezwykle swobodnie operującym ciałem. Nie dającym uciekać myślom.\nChoć są w tym spektaklu dwa momenty słabsze, które osłabiają potoczysty rytm wspomnień i scen z życia bohatera. To genialna, wykorzystująca nagrania, kpina z mitingów AA - zwyczajnie odrobinę za długa i scena oczyszczania duszy i umysły przy pomocy ćwiczeń jogi. Tyszkiewicz z gracją przyjmuje kolejne pozy znane z poradników ezoterycznych, ale w pewnym momencie również ten zabieg zaczyna nużyć. Warto jednak pamiętać, że to premiera i wszystko jeszcze może ulec pewnej modyfikacji.\nMarek Tyszkiewicz niełatwemu zadaniu udźwignięcia monodramu sprostał bez pudła. Otoczony gronem utalentowanych osób, na symbolicznym celowniku i w teatrze i jako kreowana postać dowodzi, że można niewielkimi środkami i bez zbędnych demonstracji w mediach robić swoje i opowiadać o ważnych i współczesnych problemach profesjonalnie i poruszająco. A o to chyba w sztuce chodzi.\nredakcja online 23.12.2014 15:47:15\nW dniu 22.12.2014 o 11:59, YORGOT napisał:\nSpektakl godny obejrzenia.W przeciwieństwie do autora tego tekstu, będąc na spektaklu słyszałem wyraźnie, że bohater monodramu ma na imię Albert. Powtarza to kilka razy.\nYORGOT 22.12.2014 12:59:19\nSpektakl godny obejrzenia.\nW przeciwieństwie do autora tego tekstu, będąc na spektaklu słyszałem wyraźnie, że bohater monodramu ma na imię Albert. Powtarza to kilka razy.\nGość 20.12.2014 09:39:53\na mnie się nie podobało, muzyka za głośna, zagłuszająca czasem ekspresję bohatera, sam aktor się stara, ale jego emocje nie przechodzą na widza.... duo bardiej podobał mi się monodram tyszkiewicza złożony wierszy Herberta\nJAN DZBAN 19.12.2014 10:19:51


6 tydzień ciąży - ABCmaluszka.pl - płodność, ciąża, poród, dziecko, macierzyństwo, blog\n6 tydzień ciąży to początek powstawania głównych narządów dziecka i dalszy rozwój układu nerwowego oraz początek ciążowych dolegliwości – nudności i wymiotów.\nW 6 tygodniu ciąży rozpoczyna się proces wytwarzania głównych narządów: nerek, jelit, wątroby. Pojawiają się zawiązki kończyn, z których w przyszłości powstaną rączki oraz nóżki dziecka. Zarodek ma już bijące serce. Serce składa się na razie tylko z dwóch części. Układ nerwowy nadal się rozwija, a szczególnie mózg.\nWygląd dziecka w 6 tygodniu ciąży\nPod koniec 6 tygodnia ciąży zarodek osiąga około 4 mm od czubka głowy do pośladków. Zarodek kształtem przypomina konika morskiego, bo ma ogonek i dużą głowę. Głowa zarodka jest bardzo duża w stosunku do pozostałej części ciała.\nW szóstym tygodniu ciąży mogą pojawić się nudności i wymioty. Wiele kobiet na szczęście ich nie doświadcza. Nudności mogą występować nie tylko rano. Bardzo często kobiety odczuwają też nudności w nocy i w ciągu dnia. Ponadto kobieta może być ciągle zmęczona.\nNudności, wymioty i zmęczenie występują na skutek wzrostu poziomu progesteronu, który jest odpowiedzialny za utrzymanie ciąży.\nHuśtawka hormonalna w organizmie kobiety w ciąży może powodować często niechęć na jedzenie, nawet na te potrawy do tej pory ulubione. Mimo braku chęci do jedzenia należy starać się jeść regularnie i często, ale nie należy się przejadać.\nMacica zaczyna się powiększać, ale na zewnątrz jeszcze tego nie widać. Piersi nadal bolą, są bardziej pełniejsze i wrażliwsze niż zwykle. Otoczki brodawek zmienią kolor. Mogą występować też bóle głowy.\nWiększość kobiet w pierwszym trymestrze ciąży czuje się jakby uszła z nich energia. Poza tym ciągle mogą być senne. Podczas ciąży zalecane jest częste odpoczywanie, a nawet krótkie drzemki w ciągu dnia.\nWraz z upływem tygodni ciąży dolegliwości ciążowe mogą się dopiero pojawić lub nasilać.\nZobacz także kolejny: 7 tydzień ciąży i Imiona dla dzieci\n> 6 tydzień ciąży


Krimifantamania: Lauren Beukes "Zoo City" - turpizm w metropolii zła\nNo i po co się było cieszyć?... Na książkę "Zoo City" czekałam z utęsknieniem, nawet nie tyle ze względu na nagrodę Arthura A. Clarke'a, którą zgarnęła z poprzedni rok, co za niesamowite zajawki, pojawiające się na literackich portalach: mroczny i zły Johannesburg, afrykańska magia zmieszana z blichtrem nowoczesnej metropolii, nigeryjskie przekręty i klimaty chandlerowskie klimaty noir... Trzeba więcej? Sądziłam, że nic nie będzie w stanie zepsuć mi radości z takiej lektury.\nI jeśli ktoś mnie zapyta teraz, po jej ukończeniu, co mi się w niej nie podobało, to po namyśle stwierdzam: wykonanie. Autorka miała świetny pomysł: osadziła akcję swej powieści w miejscu-tyglu, w którym ścierają się ze sobą różne światy: magiczny, tradycyjny, mroczny, z wiarą w muti i niepisaną potęgą sangomów, i nowoczesny, współczesny, z wielkomiejskim zachłyśnięciem się narkotykami, pieniędzmi, sławą. A pośrodku tego wszystkiego dziewczyna, była ćpunka o nieciekawej przeszłości i obarczona osobliwym stygmatem: jako zooluska, zanimalizowana, drepcze przez życie dźwigając zwierzę, leniwca. Łączy ją z nim tajemnicza (magiczna?) więź, której charakteru można się tylko domyślać, tym bardziej, że autorka sugeruje wprawdzie parę możliwych rozwiązań (kara za dokonane przestępstwa? efekt eksperymentowania z matką naturą? genetyczna anomalia?) ale nie wyjaśnia niczego. Ze stygmatem tym, którego konsekwencją jest zepchnięcie na margines społeczeństwa, na podobieństwo pariasa w społeczeństwie kastowym lub czarnoskórego w apartheidowych gettach, wiąże się pewna przydatna umiejętność, nazywana shavi: zdolność do odnajdywania przedmiotów.\nZadzierzgnięcie tej historii jest niesamowite, obiecujące coś wielkiego. Dziewczyna o wdzięcznym mianie Zizi December trudni się internetowymi przekrętami na wielką skalę, od czasu do czasu dorabiając odnajdywaniem zaginionych przedmiotów. Pewnego dnia jedna z jej klientek zostaje zamordowana, a jej życie, i tak już żałosne, zaczyna nabierać rozpędu, tocząc się w jednym kierunku: w dół. Tu w zamyśle miała powstać ta chandlerowska mroczna kryminalna intryga, która jakoś nie potrafiła mnie wciągnąć w wir suspensu. Dziewczę przedziera się przez gąszcz wielkomiejskiej dżungli, próbując na własną rękę szukać, wyjaśniać, indagować i kombinować, zadzierając przy tym z mniejszymi lub większymi tsotsi.\nI tak naprawdę nie wiem, czy to miał być kryminał, czy fantastyka. Obiecywane złamanie gatunków okazało się słabym dekoktem jednego i drugiego. Pierwiastka fantastycznego w tej powieści jak na lekarstwo: poza ideą istnienia zanimalizowanych, z której w dodatku niewiele dla fabuły wynika, po prostu go tu nie ma. Chyba że zaliczyć do niego afrykańską magię, ale w tym celu nie trzeba się stroić w fantastyczne piórka. Kryminalny wątek jest nieciekawy, a jego kulminacja zdegustowała mnie i zniesmaczyła, nie zaspokoiwszy ani trochę zbrodniolubnego zwierza we mnie. Potencjał magicznej więzi łączącej pariasów południowoafrykańskiej metropolii z egzotycznymi zwierzętami pozostał niewykorzystany: leniwiec jest tylko noszony przez kolejne sceny powieści, i już.\nJest w tej książce coś, co mnie urzekło: sposób, w jaki autorka pokazuje sprawy i wątki ważne i trudne. Robi to w sposób autentyczny, bezkompromisowy i bezpośredni, waląc językowym i wizjonerskim obuchem w łeb. Obrazy, serwowane tu czytelnikowi, do przyjemnych czy krotochwilnych nie należą, a rozciągnięta przed nim wizja Afryki zawiera bolesną prawdę o niej; o warlordach, pociągających za sznurki władzy, o wszechobecnej nędzy i znikomej wartości życia, o narkotykach, przemyśle muzycznym i dzieciach, wiodących przerażającą egzystecję w szambie wielkomiejskiego świata, o napiętnowaniu innością i wyseparowaniu poza nawias społeczeństwa, wreszcie o wszechobecnej i głęboko zakorzenionej separacji rasowej.\nZ drugiej strony, ten rozmach nie przekłada się na walory narratorskie. Akcja toczy się niemrawo, fabuła jest poszatkowana, chaotyczna, poszczególne sceny na siłę ucudacznione i zaprawione pseudoczaderską manierą. Momentami miałam dosyć tych silących się na "cool" dialogów i okropnego slangu, który sprawiał wrażenie, jakby poszczególne świetne słówka zostały w nim poutykane na siłę. Drażni epizodyczność linii narracyjnej; autorka wyławia spotem z ciemności parę postaci, każe im wygłosić parę kwestii (we wspomnianej już bełkotliwej i pseudonowoczesnej manierze), po czym światło gaśnie i przechodzimy do kolejnego epizodu. Podkreślają to jeszcze wsadzone tu i ówdzie wyimki z prasy, fragmenty maili i internetowych komentarzy, które, choć starają się naświetlić korzenie, kulisy i otoczkę zjawiska aposymbiozy, to nie dają odpowiedzi na szerzące się pytania.\nWszystko to zaowocowało moim wewnętrznym rozszczepieniem i już sama nie wiem, zachwycić się, czy nie? Ostatecznie dochodzę do wniosku, że nie podzielam opinii jurorów, a szukając mocnego kryminału południowoafrykańskiego wolę poczytać Deona Meyera, zaś dla satysfakcjonujących klimatów urban fantasy przypomnieć sobie choćby "Dworzec Perdido".\nI daję tróję, ale taką naciąganą (3-/5).\nEtykiety: Afryka, Beukes Lauren, fantastyka, nagrodzone, recenzja\nTaki jest świat 21 sierpnia 2012 17:37\nMoże gdy będzie okazja ...\ntajus 21 sierpnia 2012 17:48\nTak stuprocentowo nie jestem pewna, czy ta książka trafi w mój gust, jeśli chodzi chociażby o gatunek, więc na razie wstrzymam się z jej lekturą ;). Recenzja jak zwykle przednia :). Pozdrawiam!\nEdyta 21 sierpnia 2012 17:54\nHmm, to mnie teraz trochę zastopowałaś :( Ale tak czy siak przeczytam, bo samemu się najlepiej przekonać.\nAgnieszka 21 sierpnia 2012 20:33\nNie powstrzymuję nikogo przed lekturą, może to się komu spodoba?\nDosiak 21 sierpnia 2012 18:58\nNie ciekawiła mnie ta książka specjalnie i widzę, że słusznie. Wprost nie znoszę niewytłumaczonych wątków i nie mam na myśli tego, że autor umożliwia czytelnikowi snucie wielu interpretacji, ale chodzi o te niedopowiedzenia jak nieszczęsny leniwiec. Nie lubię tego i wiem, że "Zoocity" nie będzie mi się podobać. Pozdrawiam :)\nW takim razie "Zoo City" raczej przyniesie Ci niedosyt...\nviv 21 sierpnia 2012 19:33\nOdpuszczam póki co, ale żal mi tej scenerii i pomysłu, który mógł być hitem.\nOj żal, żal...\njane doe 21 sierpnia 2012 19:43\nBo widzisz, klimaty chandlerowskie, mogą być tylko w LA, napisane przez Chandlera, tak jak powieści Larssona napisane przez Larssona w Sztokholmie, pozostali coś usiłują, coś chcą, a najchętniej to podpiąć się po mistrzów ze swoimi dziełami.\nPrzestałam dowierzać zajawkom i okrzykom zachwyconych, a wręcz podejrzliwie spoglądam na takie książki, Twoja recenzja jeszcze mnie w tym utwierdza.\nAgnieszka 21 sierpnia 2012 20:39\nNajgorsze jest to, że tę chandlerowską łatkę znowu ktoś autorce przyczepił... W sumie to kolejne moje rozczarowanie nagrodzoną książką, po "Nocnym cyrku" i "Feed".\nKasia J. 21 sierpnia 2012 20:24\nŁeeee, nie lubię, gdy ktoś (czyt. pisarz) marnuje dobry pomysł słabym wykonaniem. Choć ostatecznie spodziewałam się niższej noty na koniec.\nPrzynajmniej potwierdziłaś, że im książka bardziej zachwalana, tym większym gniotem może się okazać...\nAgnieszka 21 sierpnia 2012 20:40\nNiższej noty nie dałam, bo w porywach książka potrafiła mnie przykuć właśnie autentyczną wizją Johanesburga i Afryki. Podejrzewam, że właśnie za to nagrodzono tę książkę.\nmalutka_ska 21 sierpnia 2012 20:27\nPo Twojej recenzji jestem już w 100% przekonana, że "ZOO City" to kolejna "rozdmuchana" książka, która w istocie nie ma zbyt wiele do zaoferowania. Szkoda chyba mojego czasu na przygody pani December. ;)\nAgnieszka 22 sierpnia 2012 20:32\nReklamę to jej zrobili, to fakt:-)\nMaruda007 21 sierpnia 2012 21:14\nNiestety, takie nadmuchane książki, nie raz mnie rozczarowywały:/ Miałam na tę książkę ochotę, ale w porę dowiedziałam się, że nie warto:) Te 40zł wydam na ciekawszą książkę.\nczas-odnaleziony 21 sierpnia 2012 22:19\nPrzeczytam tylko, jesli napadnie na mnie w bibliotece... szukac absolutnie nie bede ;-)).\nMiłośniczka Książek 21 sierpnia 2012 23:22\nczytałam już kilka recenzji tej książki - przeważnie oceny były średnie, nikt się nie zachwycał\nw sumie nie ciągnie mnie do tej historii, zatem sobie podaruję\nzorija 22 sierpnia 2012 08:44\nMiałam okazję kupić w promocji,ale coś mnie powstrzymywało.\nOla 22 sierpnia 2012 11:09\nOj, jaki kubeł zimnej wody! A tyle wókół niej szumu...\nOceansoul . 22 sierpnia 2012 12:27\nMnie też żal straconego potencjału. Wypatrywałam tej książki, ale po kilku recenzjach punktujących te same wady zamierzam jednak sobie darować.\nAleksnadra 22 sierpnia 2012 12:59\nKsiążkę sobie odpuszczę. Mam wiele innych wartych większej uwagi :)\nKuzynka Sasza 24 sierpnia 2012 08:47\ndzięki za wybicie mi z głowy tej książki ;-) Miałam na nią ogromną ochotę, ale na szczęście ten wydatek został zaplanowany w moim budżecie na wrzesień, więc uda mi się uniknąć rozczarowania (i będę mogła kupić coś innego;-))\nNieparyż 9 października 2014 16:14\nAle recenzja! Idealnie chwytasz zalety i wady Beukes. W Lśniących dziewczynach jest to samo: fantastyczne otwarcie zupełnie skaszanione, "urban" mocniejsze od "fantasy". Zastanawiam się, ile Zoo city straciło na przekładzie.


Na czele Rady Muzeum Twierdzy Toruń stanął prof. Krzysztof Mikulski | Tylko Toruń\nBox2 Historia Kultura Wiadomości\n3 marca 2020 3 marca 2020 Monika Chmielewska2 komentarze do Na czele Rady Muzeum Twierdzy Toruń stanął prof. Krzysztof Mikulski\nfot. Wojtek Szabelski dla UM Toruń\nMuzeum Twierdzy Toruń rozpocznie swoją działalność za kilka miesięcy. Pierwsze posiedzenie Rady Muzeum nowej kadencji już się jednak odbyło. Oficjalnie powołano na nim członków nowego organu.\nPod koniec stycznia zakończył się remont obiektu fortyfikacyjnego B66, który zostanie zaadaptowany na nowe muzeum. Inwestycja pochłonie łącznie ponad 22 mln zł. Placówka zostanie udostępniona zwiedzającym prawdopodobnie w czerwcu tego roku.\nZakończył się remont obiektu fortyfikacyjnego B66\nW poniedziałek 2 marca odbyło się pierwsze posiedzenie Rady Muzeum Twierdzy Toruń. Będzie ona pełniła funkcję organu doradczego przy Muzeum Okręgowym. Kadencja członków rady będzie trwała 4 lata. Pierwsi z nich będą pełnić swoje funkcje od 2020 do 2024 r. W skład nowej rady wchodzi 15 osób, związanych ze środowiskiem kulturalnym, artystycznym oraz historycznym miasta i regionu. W poniedziałek odebrali oni akty powołania z rąk prezydenta Michała Zaleskiego.\nNa czele rady stanął prof. Krzysztof Mikulski, a jego zastępcą został prof. Roman Czaja. Przez najbliższych kilka lat pomagać im będą m.in. Dorota Zawacka-Wakarecy, dr Zdzisław Preisner, mgr Elżbieta Dzikowska, mgr Zbigniew Derkowski czy dr Jadwiga Łukaszewicz.\nRuszyły e-warsztaty wokalne w ramach akcji #TAKzostanwdomu\n11 kwietnia 2020 10 kwietnia 2020 Monika Chmielewska\n5 czerwca 2019 5 czerwca 2019 Michał Ciechowski\n2 thoughts on “Na czele Rady Muzeum Twierdzy Toruń stanął prof. Krzysztof Mikulski”\n3 marca 2020 o 18:55\nArtykuł zawiera błędne treści – W rzeczywistości PMT powołał na nową kadencję Radę Muzeum Okręgowego. Jej spotkanie odbyło się w budynku Muzeum Twierdzy Torun, które będzie oddziałem MOT\nMałymi łyżeczkami pisze:\nOmylka ma rację ale tylko częściowo. pmt wraz z radą muzeum stanie na czele mot jako organ doradczy niezależnych specjalistów dzięki czemu środki przeznaczone dla pmt trafiają do mot 😁\nPozostaw odpowiedź Małymi łyżeczkami Anuluj pisanie odpowiedzi