Jaźń i Samobójstwo u Pirandello\nWśród najważniejszych europejskich pisarzy dwudziestego wieku, Luigi Pirandello powinien być dla buddystów szczególnie interesujący. Zdobywca literackiej Nagrody Nobla w roku 1936 jest najlepiej znany z takich sztuk jak „Sześć Postaci w Poszukiwaniu Autora”, „Henryk Czwarty” i „Odnaleźć Siebie” jak również z jego głównych powieści „Zmarły Matia Pascal”, „Zapiski Serafino Gubbio” i „Jeden, nikt i sto tysięcy”. Każda z tych prac rzuca wyzwanie konwencjonalnym pojęciom tożsamości i jej atrybutów, do dzisiaj jednakże czytelnicy nie zbadali zbieżności pomiędzy myślą Pirandello a Nauką Buddy. Podczas gdy jest dobrze znane, że nasz autor spędził jakieś trzy lata studiując na Uniwersytecie w Bon, scholastycy zajmujący się Pirandello nie wzięli pod uwagę, że tamtego czasu Niemcy były europejskim centrum badań nad filozofią orientalną. Można założyć, że młody student filologii z małego miasteczka na Sycylii, skory do poszerzania swoich horyzontów intelektualnych, był zafascynowany możliwością odkrycia nowego świata, poza ograniczonym widnokręgiem oferowanym mu przez tradycyjną włoską edukację tamtego czasu - i że skorzystał z możliwości czytania tłumaczeń które wzbudziły takie zainteresowanie w intelektualnych centrach Niemiec. Dalej, jest mocny dowód na to, że nawet do końca życia osobista biblioteka Pirandello zawierała książki starożytnej indyjskiej epiki, jak Mahabharata i Schopenhauera „Świat jako wola i przedstawienie”. Nasze przypuszczenie, że Pirandello miał pewną bezpośrednią wiedzę o buddyjskiej doktrynie bazuje na fakcie, że odnosił się do kamaloka, używając technicznego terminu znajdującego się w Pali, języku w którym rozprawy Buddy zostały zapisane.\nPirandello jest ceniony jako mistrz dramatyzowania dwuznaczności osobistej egzystencji, ale oczywiście to nie on pierwszy ją odkrył. Zatem jeżeli mamy zrozumieć tą sprawę w pełni, wydaje się, że powinniśmy zagłębić się w buddyjską filozofię, jako że Budda był pierwszym w historii, który zanegował założenie stabilnego „ja”, opierając całą swą doktrynę na tej negacji. Na miejsce „ja” odkrył on paticcasamuppada czy współzależne powstawanie, które oferuje wyjaśnienie braku satysfakcji, nierozłącznego z samsaryczną egzystencją. Praca w której znajduje się odniesienie do kamaloka to Il fu Mattia Pascal , gdzie to słowo jest użyte w jego autentycznym znaczeniu jako „królestwo pożądania”. Ten esej próbuje zapewnić alternatywne odczytanie powieści, które jak wierzę prowadzi do jeszcze większej powagi i ku bardziej fundamentalnemu odsłonięciu kondycji ludzkiej egzystencji. Ale jeżeli książka ta ma naprawdę „uniwersalne znaczenie”, jak twierdzi Pirandello w Avvertenza sugli scrupoli della fantasia (s 252) to poczynania jej protagonisty Mattia czy jego alter ego Adriano nie mogą ledwie reprezentować aberracyjnych prób uniknięcia socjalnej odpowiedzialności, jak to często było dowodzone, zamiast tego muszą one dramatyzować ukryty w nas wszystkich impuls do chwytania się tego co bierzemy za nas samych. Jak odkryjemy przez wyjaśnienie fundamentalnej doktryny buddyjskiej, chwytanie (upadana) jest znacznie bardziej rozprzestrzenione i zdradliwe niż to normalnie się rozumie przez frazę „smania di vivere”. To ta wola życia czyni Il fu Mattia Pascal książką w literackim sensie raczej tragiczną niż komediową.\nPierwsze słowa powieści spekulują na klasyczny dla Pirandello temat, nieuchwytnej natury ego i osobowości: „Jedną z paru rzeczy które wiedziałem, czy może jedyną rzeczą którą wiedziałem na pewno było to: że moje imię to Mattia Pascal”. Jednakże w miarę jak historia posuwa się na przód, bohater odkrywa, że jego tożsamość nie może być tak kategorycznie określona. Kombinacja zmian sprawiła, że zarówno z uwagi na los jak i jego własne działanie, stało się dla niego niemożliwym by zdeterminował kto lub co tworzy jego „prawdziwe ja”. Wczesne rozdziały książki opisują pierwszy okres życia Matti spędzony w jego rodzinnym mieście Miragno. Jego lata młodzieńcze składają się z serii eskapad i żartów, aż naraz jest zmuszony do wkroczenia w dojrzałość: dowiaduje się, że zarządzający majątkiem ojca sprzeniewierzył większość rodzinnej posiadłości; jest zmuszony poślubić Romildę, jego dziewczynę która zaszła w ciążę; i beztroska postawa wobec życia jaką do tej pory reprezentował opuszcza go, pozostawiając bez większych perspektyw i rodzinnego wsparcia. Jego reputacja związana z nieodpowiedzialnym zachowaniem sprawia znalezienie pracy innej niż asystenta w księgarni w prowincjonalnym miasteczku gdzie nikt nie czyta, niemożliwym.\nDo tego miejsca Mattia zawsze żył beztrosko, ale teraz musi zacząć się zastanawiać. W rozdziale piątym, gdzie zauważa, że jego dojrzałość, jak ta owoców przyniesionych na targ, została przyśpieszona przez szorowanie. Dla naszych celów, możemy powiedzieć, że po raz pierwszy jest zmuszony do skonfrontowania się z przenikliwym elementem dukkha czy cierpieniem w egzystencji. Jego położenie pogarsza się jeszcze bardziej po wymuszonym małżeństwie: żona go nie kocha, teściowa jest wiedźmą a jego nisko płatna praca jest zarówno nużąca jak i daremna. Co gorsza, wkrótce jest dotknięty przez prawie jednoczesną śmierć jego ukochanej matki, jak i nowo narodzonej córeczki. Bez nich nagle jest dosłownie i figuratywnie odcięty od jakiejkolwiek sensownej przeszłości i przyszłości, nie widząc niczego dla czego warto by żyć. Nie może dłużej wytrzymać życia takiego jak je zna.\n„Po jednej z regularnych kłótni z teściową i moją żoną, która zmęczyła i przybiła mnie jeszcze bardziej z uwagi na podwójne nieszczęście, przyczyniając się do powstania nie dającego się znieść zdegustowania, nie mogłem już dłużej pogodzić się z nudą, czy raczej zbrzydzeniem życia w ten żałosny sposób; bez prawdopodobieństwa czy nadziei na to, że sprawy się polepszą ... bez żadnej rekompensaty, nawet najmniejszej, za zgorzknienie i nędzę przerażającej samotności w którą wpadłam”.\nTo w tym miejscu zaczyna się tragedia Mattia Pascala, z uwagi na cierpienie jakie musi znosić. W tym punkcie decyduje się on wybrać na misję która zmieni go na zawsze; nagle podejmuje decyzję o ucieczce z Miragno, od żałosnego życia jakie tam prowadził. W ten sposób, nawet przed tym jak popełnia swe pierwsze „samobójstwo”, zamierza znaleźć drogę wyjścia z ułomnej egzystencji charakteryzującej się nudą i bólem. Jeżeli przeegzaminujemy definicję tragedii podaną przez Oscara Mandela, dającą priorytet celowości, to powody przypisania sobie przez Mattia Pascala takiej roli będą jaśniejsze.\nDzieło sztuki jest tragiczne jeżeli opisuje następującą sytuację: Bohater który wzbudza naszą dobrą wolę jest wrzucony w świat dla pewnych celów, lub podejmuje działanie o pewnej wadze i wielkości; i przez ten cel czy działanie podmiot tego świata koniecznie i nieuchronnie spotyka się z duchowym czy fizycznym cierpieniem. Oscar Mandel, A Definition of Tragedy (New York: New York University Press, 1961), s. 20.\nSpektakl cierpienia, jak wiemy, robi wiele by stworzyć u nas dobrą wolę wobec postaci, i na tym etapie Mattia cierpiał stratę finansowego bezpieczeństwa, które uprzednio zachęcało go do młodzieńczych nonszalancji, jak również rozpad rodziny. Ale podczas gdy cierpienie jest decydującym elementem wyżej podanej definicji, samo w sobie nie jest wystarczające by stworzyć tragedię. Zgodnie z Mandelem, katastrofa musi wypływać z nieuniknionej porażki tragicznego celu. „Tragedia jest zawsze ironiczna, ale nie dla tego, że działanie w ostateczności wiedzie do opozycji zamierzonego celu, ale dlatego, że opozycja towarzyszy działaniu od samego początku”.\nDo tego miejsca gdy Mattia ucieka z Miragno, możemy powiedzieć, że nie było w powieści prawdziwej akcji, jak wielu w swej młodości nie zdziałał wiele, nie przewidując konsekwencji swych poczynań. Nagle interweniuje życie ze swą nudą i cierpieniem, Mattia spogląda w tył z żalem i raczej niż „kontynuować tak aż do śmierci” ucieka do Monte Carlo. Na początku jego działanie jest powodowane tylko pragnieniem ucieczki z domowego piekła życia z Romildą i jej matką, stąd po pechu w kasynie zaczyna przemyśliwać nad powrotem do domu.\nAle jego plany nabierają większej głębi po zadziwiających wiadomościach jakie dochodzą do niego w rozdziale siódmym. Jadąc pociągiem, Mattia kupuje gazetę i czyta relację ze swej własnej śmierci: ciało znalezione w wodnym młynie zostało zidentyfikowane jako jego własne. Po tym jak wychodzi z szoku, wydaje mu się, że skoro wszyscy których zna wierzą, że umarł, nie musi wracać do domu by podjąć się od nowa swego uprzedniego życia. Zamiast tego może zacząć całkowicie odmienne. I tak może kontynuować swą pielgrzymkę nie w ledwie lepszej sytuacji, ale jako całkiem nowy człowiek.\nMusiałem przyjąć nową postawę wobec życia, bez najmniejszego brania pod uwagę katastrofalnych doświadczeń zmarłego Mattia Pascala.\nTo zależało ode mnie. Mogłem i musiałem być architektem swego nowego przeznaczenia na tyle na ile zezwoliła mi na to fortuna.\n„Przede wszystkim” powiedziałem do siebie „będę ochraniał moją wolność. Będę szedł gdzie zechcę, bocznymi ścieżkami co równe i zawsze nowe ... Krok za krokiem polepszę siebie; transformuję się przez stymulujące i cierpliwe studia, tak że na końcu będę mógł powiedzieć, że nie tylko przeżyłem dwa życia, ale że byłem dwojgiem ludzi".\nCo może być bardziej „poważnym celem” niż to: totalna re-formacja swego życia, swego charakteru? Mattia jest zdeterminowany by wykorzystać tą rzadką sposobność rozpoczęcia nowego życia z przysłowiowym czystym kontem. I w tej nowej tożsamości będzie kontrolował swe przeznaczenie w absolutnej wolności, wybierając się na nowe lądy, nieobarczony błędami przeszłości; on sam będzie zarządcą swego „ja”. I tak pierwszą rzeczą którą robi to wybranie dla siebie nowego nazwiska -Adriano Meis – które złożył z posłyszanej w pociągu konwersacji. W znacznym stopniu odzwierciedla ono jego nową „inkarnację”, z radością która towarzyszy każdym nowym narodzinom, możliwości wydają się nieskończone, i tak jego postanowienie by żyć, nie tylko bardziej przyjemną egzystencję ale również lepszą, wydaje się całkiem możliwe do realizacji. Tym razem będzie inaczej.\nŻycie jest rzeczywiście inne jako Adriano, ale nie lepsze. Wolność i niezależność nie uwalniają go od frustracji i cierpienia i jak czas przemija, odkrywa on, że nie jest ani wolny ani niezależny, tak jak myślał. Ostatecznie Mattia doznaje porażki w swej misji, ale nie po prostu dla tego, że nie wykorzystał odpowiednio szansy. Z naszego punktu widzenia powody niepowodzenia Matti nie tkwią tam gdzie sugerują to tradycyjne odczytania tej książki. Z definicji, jak tylko podejmuje się on zadania stania się nową osobą, jego porażka jest nieunikniona. Implikacje są oszałamiające, dlaczego takie rozwiązanie musi z konieczności wieść do rozczarowania?\nPowody są głęboko zakorzenione w samej naturze tożsamości, w samym „istnieniu”. Zgodnie z Nauką Buddy, głównym winowajcą jest tanha, co normalnie tłumaczy się jako „głód” czy „pragnienie”, ale przeważnie pragnienie jest tak subtelne, że często nie zdajemy sobie z niego sprawy. Tanha, zaznaczmy, ma trzy różne aspekty, to kamatanha, pragnienie przyjemności i komfortu, bhavatanha, pragnienie by być, kontynuować osobistą egzystencję i vibhavatanha, to pragnienie „nie-bycia”, ucieczki od obecnej sytuacji. Tanha jest głębszym fenomenem niż to normalnie jest rozumiane. Aby pojąć go w pełni, musimy widzieć go pryncypialnie w terminach kontekstu współzależnego powstawania, gdzie dzierży centralną pozycję w ustanawianiu i kontynuacji samsary. Według współzależnego powstawania, istnienie i śmierć są nierozerwalnie połączone z pragnieniem, są współwystępujące. Formuła brzmi następująco:\nDoktryna współzależnego powstawania jest trudna do zrozumienia, ze względu na język, faktycznie oferuje ona całkiem odmienne pojęcie przyczynowości. Termin paccaya wyraża wzajemną zależność czy współ-powstawanie wszystkich ogniw w łańcuchu, jakby były one wszystkie jednym. Dlatego jeżeli jedno jest obecne, wszystkie inne będą obecne; i podobnie, wyeliminować jedno ogniwo w łańcuchu to wyeliminować je wszystkie, skoro żadne z nich nie może istnieć niezależnie od innych. Ograniczymy większość naszych obserwacji do elementów avijja – ignorancji, sankhara – determinacji, namarupa – imienia-i-formy bhava – istnienia, i tanha – pragnienia.\nZwykle rozumiemy pragnienie tylko w jednym jego aspekcie, jako kamatanha, - pragnienie przyjemności. Ten głód włącza w siebie nie tylko erotyzm ale również wolność, komfort i tak wszystko to co wymienił Adriano na początku rozdziału ósmego. Dla buddysty zatem, przyjemność jest przyjemnością a pragnienie pragnieniem – pożądanie pięknej kobiety nie jest w swej substancji odmienne od chęci doświadczenia pięknego krajobrazu i innych zmysłowych przyjemności, uważanych normalnie za „bardziej wyrafinowane”. Pociąg ku zmysłowości jest tak z nami związany, że jest niezwykle trudno go dostrzec, nie mówiąc już nic o jego porzuceniu; i staje się on jeszcze bardziej subtelny gdy operuje w połączeniu z pozostałymi dwoma aspektami tanha. Jak zauważa Schopenhauer, pragnienie jest samą fundacją egzystencji:\nZatem co zawsze znajduje się w każdej zwierzęcej ... świadomości ... co faktycznie jest zawsze jej fundacją, to bezpośrednie bycie świadomym tęsknoty i jej alteracji satysfakcja / brak satysfakcji. I tak wiemy, że zwierzę chce i w rzeczy samej co chce, mianowicie egzystencji, dobrego samopoczucia, życia i propagacji. Schopenhauer, The World as Will and Representation, tłumaczenie E.F.J. Payne (New York: Dover Publications, 1966): II, 204, Rozdział XIX.\nW taki sposób, kiedykolwiek jest kamatanha – pragnienie zmysłowych przyjemności, jest tam też bhavatanha i vibhavatanha, czyli pragnienie istnienia i nieistnienia. (Pośpieszmy tylko z wyjaśnieniem, że te ostatnie niekoniecznie jest pragnieniem śmierci). I tak, gdy pragniemy przyjemności, również pragniemy kontynuacji atta, czy naszego wyobrażonego „ja” w stanie przyjemności. Gratyfikacja zmysłowego doświadczenia wzmacnia pragnienie i w konsekwencji wyobrażenie-ego, gdyż „ja” stara się trzymać przyjemności tak długo jak to możliwe:\nW procesie „utrzymania” jest ... (a) projekcja pragnienia ... przez co rozszczepienie doświadczenia poszerza się w konkretną wyrwę pomiędzy podmiotem a obiektem. „Egzystencja” jest próbą na wiarę by zapełnić tę wyrwę, która jednakże pozostaje na zawsze rozdzielająca gdyż materiał na którym się opiera, ulega ciągłym wewnętrznym wstrząsom.... Ego odnajduje się „zrodzone w świecie” upodobań i nadziei, jako podmiot starości i śmierci, żalu płaczu, smutku i rozpaczy. Bhikku Ñānananda, The Magic of the Mind (Kandy: Buddhist Publication Society, 1974), s. 33.\nZarówno „ja” i utrzymywanie (upadana) będą się kontynuować tak długo, jak doświadczenie jest odczuwane jako przyjemne. Jak zauważa Bhikkhu Nanananda, pragnienie przyczynia się do zaistnienia wyobrażenia-ego. W języku Dhammy oznacza to narodziny, istnienie a w konsekwencji cierpienie. Jak to wyjaśnia Lama Angarika Govinda, to ponieważ są one intencjonalne, narodziny mają więcej implikacji niż tylko fizyczne wyjście z łona.\nTe narodziny-do-doświadczenia są podmiotem zmiany, nietrwałości: w Pali anicca. Pierwsza charakterystyka egzystencji jest wyrażona przez Buddę jako sabbe sankhara anicca – czy „wszystkie determinacje są nietrwałe”. Jego twierdzenie odnośnie anicca nie oznacza po prostu, tak jak to każdy wie, że ludzie się starzeją i rzeczy niszczeją, lecz raczej to, że proces ego-konstrukcji bazujący na przyjemnym uczuciu jest zawsze zmienny. To ta zmienność wraz z dukkha – cierpieniem są tym co podważa w pełni pojęcie jaźni, istnienia i jego kontynuacji, gdyż są zależne od chwiejnych przyjemności i satysfakcji.\nCo się dzieje gdy przyjemność zanika czy ginie – jak prędzej czy później musi to zrobić? Podmiot w takiej sytuacji, co oczywiste, nie będzie już dłużej pragnął obecnego doświadczenia, które było tym co powodowało wyobrażenie „jestem” - asmimana. Doświadczenie „ja” bazujące na tym co teraz jest doświadczane, staje się niesatysfakcjonujące czy nawet bolesne i stąd „wszystkie determinacje są cierpieniem”. Kłopot w tym, że z uwagi na prawo nietrwałości, wszelkie doświadczenie, niezależnie jak przyjemne, w końcu ulegnie zmianie i stanie się nieprzyjemnym. W tym punkcie tęskni się za śmiercią czy końcem bezpośredniego doświadczenia, teraz nieprzyjemnego czy bolesnego, i to jest tym co możemy rozumieć jako vibhavatanha – pragnienie nieistnienia. Podsumowując, gdy doświadczamy przyjemności, pragniemy „istnienia” a gdy jesteśmy sfrustrowani „nieistnienia”. - te ostatnie jako kontynuacji egzystencji, ale nie w tak niesatysfakcjonującej manifestacji jak ją przeżywamy w tym momencie.\nZatem konwencjonalna czy „samsaryczna” egzystencja może być widziana tylko jako stała alteracja narodzin-i-śmierci bazująca na odczuciach. To co większość bierze za pewne, trwałe i substancjalne „ja” jest w rzeczywistości zmiennym mirażem, który pojawia się wraz z pragnieniem i awersją. Lub by użyć ilustracji Nananandy, osobowość jest mostem skonstruowanym na zawsze chwiejnej fundacji. Adriano dostrzega jej niespójność na początku rozdziału piętnastego: „Tak jak dzień jest różny od nocy, tak być może my jesteśmy jedną rzeczą rano, inną wieczorem i bardzo żałosną, niestety w obu wypadkach”. W taki sposób wychodzi trzecia charakterystyka fenomenów: sabbe dhammam anatta: „Wszystkie rzeczy są nie-ja”. Osobowość do której lgniemy okazuje się nie być stabilną rzeczywistością ale śliską dwuznacznością.\nZe zrozumieniem analizy Buddy na temat tanha wraz jej metamorfozami, możemy prawdziwie uchwycić tragiczny cel Il fu Mattia Pascal i dlatego książka ta z wielu względów jest niewygodna w czytaniu, bo nie tylko podważa konwencjonalne pojęcie tożsamości, jak większość interpretacji sugeruje, ale jak zobaczymy, stawia również pod znakiem zapytania cały mechanizm przy pomocy którego myślimy i działamy. Przez większość narracji, bohater jak każdy puthujjana (lub używając egzystencjalnego terminu L'homme moyen sensuel), tęskni za fundamentalną zmianą w swej egzystencji. Ma nadzieję osiągnąć to przez skonstruowanie nowego istnienia na śmierci poprzedniego. W kontekście narracyjnej fikcji, nie ma lepszej drogi do zakomunikowania napięcia pomiędzy bhavatanha a vibhavatanha niż jak przez serię „samobójstw”, które Mattia kontempluje lub popełnia, gdy nie ma innej drogi uniknięcia dukkha, niezadowolenia i cierpienia. Nawet jego obojętna postawa w Monte Carlo bazuje na przesłance, że jeżeli utraci wszystkie pieniądze, jest zawsze alternatywa: „Nie brakuje solidnych drzew w otaczającym dom gry ogrodzie. Na koniec tego mogę zawisnąć dość łatwo na jednym z nich używając paska od spodni, będę przestawiał całkiem niezły widok”. To tylko pierwsze z odniesień do samobójczej śmierci, jakie występują w powieści, i często ta opcja jest widziana jako pożądana, jako jedyny sposób ucieczki z opresji życia. Później w rozdziale szóstym Mattia odkrywa, ze jeden z grupy skorzystał z tego alternatywnego rozwiązania dokonując to przy pomocy pistoletu a nie paska od spodni. Dalej czyta o samobójstwie człowieka który utopił się w młynie wodnym. W rozdziale dziesiątym dowiaduje się, że Silva Caporale, inny lokator w tym samym domu w którym mieszkał, dwukrotnie próbował się zabić.\nOczywiście większość z nas, gdy pragnie „nieistnienia” to w rzeczywistości nie pragnie przechodzić fizycznej śmierci - nie chcemy być anihilowani. Jak gospodarz Adriano, Anzelmo Paleari mówi, to czego pragniemy to inne życie, polepszone „ja” w lepszych okolicznościach co nie jest ani konserwacją ani wygaszeniem. To dokładnie ma miejsce w przypadku Matti / Adriano i to dla tego on zawsze przeżywa swe samobójstwa. Gdy zdesperowany, kontempluje śmierć z całkiem sporą dozą determinacji, ale staje się bardziej wrażliwy gdy dochodzi do smutnej rzeczywistości. Przypomnienie krwawiących zwłok, które zobaczył na zewnątrz kasyna stresuje go, i kiedy czyta w gazecie sprawozdanie z zatonięcia w Miragno, jest po prostu prześladowany przez wizerunek swego ciała w „zaawansowanym stanie rozkładu”. To czego naprawdę chce, to uciec od cierpienia „ja” które stanowi Mattię: życia uczynionego żałosnym przez brzydką żonę i zrzędliwą teściową: „odmienny koszmar, tylko nie tak krwawy”, a nie od egzystencji per se; i jego pozorne samobójstwo plus nowo uzyskana finansowa niezależność i mnóstwo czasu w którym może się oddawać swoim aspiracjom, zezwalają mu na możliwość zrealizowania fantazji każdego: szansy rozpoczęcia wszystkiego od nowa.\nZ początku w danej sytuacji wydaje mu się całkiem możliwe stworzenie nowego życia i nowego człowieka. A jednak cały projekt który wydaje mu się całkiem rozsądny i wiarygodny, upada w stosunkowo krótkim czasie. Jak to zauważyliśmy wcześniej, pytanie brzmi dlaczego musiał on zawieść. Mandel podpowiada nam: Los protagonisty wydaje się nieuniknionym w oryginalnej konfiguracji, to jest w czasie akcji tragedii.\nCo jest tą oryginalną konfiguracją, która uniemożliwia już od samego początku przeprowadzenie misji Matti? Mówiąc w skrócie: jakakolwiek ucieczka z istnienia via nieistnienie jest niemożliwa. Jeżeli ta obserwacja brzmi dziwnie, rozpatrzmy raz jeszcze co zauważyliśmy o fenomenie tanha. Istnienie i pragnienie są ze sobą nierozerwalnie związane. Jedno wspomaga drugie, także każde pragnienie odmiennej czy większej przyjemności wzmacnia istnienie. Z tego naturalnie wynika, że vibhavatanha wzmacnia dokładnie to istnienie, które stara się porzucić. I tak Adriano nie może tak łatwo wymazać swej poprzedniej egzystencji jako Mattia Pascal, co w jakimś stopniu zostaje przez niego rozpoznane, nawet podczas tworzenia przez niego nowej tożsamości, która musi bazować na dekompozycji czy „nieistnieniu”. Musi on wyglądać i działać w pewien sposób, ażeby nie wyglądać i nie działać jak jego dawne „ja”. Pośrodku „odrodzin” jego poprzednia inkarnacja trwa: „Adriano Mesis szczęśliwy człowiek! Szkoda, że musi nosić swe włosy w ten sposób. Gdyby nie te jego oczy, oczy tego imbecyla, wtedy nie wyglądałbyś tak źle. Jeżeli ten drugi nie nosiłby swych włosów tak krótko, nie byłbyś obecnie zobligowany nosić ich tak długich, a to z pewnością nie w twoim guście”.\nTak też nowy człowiek Adriano nie jest tak nowy jak w to wierzy. Tak długo jak jest podmiotem tanha, czegokolwiek by nie robił, nie może on uciec od swego starego represjonowanego „ja”. Podobnie po jego sfingowanym samobójstwie z rozdziału szesnastego, to samo oko, raz skorygowane, pozostaje niechcianą pamiątką po Adriano, kiedy zdecydował się wrócić do Miragno. Nawet po obcięciu sobie włosów i ponownym zapuszczeniu brody, zauważa: „Ciągle wydaje mi się, że mam coś w sobie z Adriano Meisa”.\nTo „ja” podąża za nim tak długo jak on podąża za przyjemnością, przez co wzmacnia dylemat istnienie – nieistnienie. Jak zauważyliśmy, natura przyjemności jest efemeryczna. Na początku Adriano cieszy się dzisiejszym życiem, później tym jutrzejszym. Ale w następnym rozdziale te same odczucia nie są już dłużej odbierane jako przyjemne; podróż z rozdziału ósmego szybko staje się wagabundą w rozdziale dziewiątym. Na początku wygłasza: „Sam! sam! Sam! Mistrz siebie samego! Bez odpowiedzialności przed nikim” . Dwie strony później rozpoznaje: „Gdzieś głęboko byłem już nieco zmęczony podróżowaniem, zawsze sam i milczący. Instynktownie zacząłem odczuwać potrzebę towarzystwa”.\nPogrubiłem litery w tym miejscu ponieważ, jak zobaczyliśmy, taka zmiana w percepcji z przyjemności do nieprzyjemności jest skryta, instynktowna, tak też jest z potrzebą ucieczki od niej przez większą przyjemność. Nawet po doświadczeniu z pierwszej ręki zmienności reakcji na których ufundowana jest przyjemność, zwodzi się i daje się wciągnąć w tą podstępną sieć wciąż od nowa. Jest tak ponieważ on jak i większość z nas nie zna nic lepszego: „Dotknięty przez nieprzyjemne uczucie, rozmiłowuje się w zmysłowej przyjemności. Dlaczego? Niepouczony przeciętniak nie zna innej ucieczki od nieprzyjemnego uczucia jak tylko zmysłowa przyjemność”. Saḷyuttanikāya vol. IV, vedanāsaṃyutta 6.\nPo okresie relatywnej wolności, reprezentowanej przez wędrówki po Europie i absencję jakichkolwiek związków i przywiązań, staje się znudzony tym wszystkim i pragnie zakończyć swą egzystencję jako „obcy życiu”. Dlatego wstrzymuje swe wędrówki i osiedla się w Rzymie. Ale jego „odrodziny” prowadzą go do ustanowienia pewnej osoby i zaangażowania się w nowy zestaw „karmicznych zajęć” który na przekór jego najlepszym intencjom z konieczności niosą za sobą żal i śmierć. Stąd ironia na końcu rozdziału dziewiątego, kończącego się stwierdzeniem: „W sumie muszę żyć, żyć, żyć”.\nNa otwierających stronach następnego rozdziału Adriano zaczyna rozumieć, że to jego pragnienie „żyć, żyć, żyć", faktycznie sprowadza go do roli nieboszczyka. „Kto wie ilu w Miragno mówiło: 'Szczęśliwiec, niezależnie jak to zrobił, rozwiązał swój problem'”.\n„I w międzyczasie nie rozwiązałem niczego. Teraz znajduję siebie trzymającego w ręku książki Anzelmo Palieri i te książki nauczyły mnie, że zmarły, rzeczywiście zmarły, zwłaszcza samobójcy, byli sami w dokładnie mojej sytuacji na „półkach Kamaloka o których Mr Leadbeater, autor Planu Astralnego ... mówi jako o ulegających ekscytacji, odmianie ludzkiego apetytu, który nie może być zaspokojony, gdyż są pozbawieni fizycznych ciał, choć nieświadomi tego, że je stracili”.\nW Pali termin kamaloka oznacza świat pożądania, zmysłowych przyjemności, świat kamatanha. Ci którzy zamieszkują to królestwo są opisywani w buddyjskiej mitologii jako tzw głodne duchy. Jak wskazuje Bhikkhu Buddhadasa, w rzeczywistości reprezentują one nas samych w stanie pragnienia. Tak też przez używanie buddyjskich terminów i odniesień do odrodzin, Pirandello ostrzega nas, że Adriano niczego nie rozwiązał, gdyż sprawa tęsknoty i niezadowolenia nie została uspokojona. Jeżeli Mattia/Adriano nie mogą wyobrazić samych siebie jako zmarłych ani żywych już na zawsze, to dlatego, że jak zobaczyliśmy, dylemat bhavatanha/vibhavatanha, pozorne opozycje są w rzeczywistości częściami jedna drugiej. Tak jak przedtem jako Mattia będąc żywym tęsknił za śmiercią, teraz jest martwy, po śmierci i tęskni za życiem.\n„To nie tak, że rzeczywiście wierzyłem, że jestem martwy: nie było w tym wielkiej szkody, skoro umieranie jest ciężką sprawą a raz umarłszy nie wierzę, że można odzyskać smutne pragnienie powrotu do życia. Nagle stałem się świadomym, że muszę umrzeć jeszcze raz, na prawdę i był to problem. Po moim samobójstwie naturalnie nie widziałem przed sobą nic jak tylko życie. I tutaj, teraz Signor Anselmo Paleari ciągle rzuca cień śmierci przede mną”.\nNa przekór temu co mówi Adriano, ma on „smutne pragnienie powrotu do życia”, które staje się bardziej pilnym wraz z tym jak czuje się coraz wygodniej jako najemca w gospodarstwie Paleari a zwłaszcza gdy staje się romantycznie zaangażowany w związek z Adrianą, córką jego gospodarza. On sam rozpoznaje to w rozdziale trzecim: „Czułem się pojmany w pęta życia”. To pragnienie przysporzyło mu kłopotów ze strony Terenzi Papino, jego rywala do ręki Adriany. Adriano w pełni zdaje sobie sprawę, że jest w niebezpieczeństwie, ale jednakże nie może podjąć rozsądnej linii działania i opuścić dom. Później w rozdziale piętnastym, gdy kontemplował implikacje pocałunku jakim obdarzył Adrianę – pocałunku martwego człowieka – narzeka: Spójrz, te sznury już się zacisnęły z powrotem i życie – mimo że tak się przed nim chroniłem – życie wciągnęło mnie z powrotem ze swą niedającą się odeprzeć siłą: życie które nie było dłużej moje”. Oczywiście to nie życie per se jest nie do odparcia ale raczej pragnienie i związane z nim pragnienie zmysłowych przyjemności, co Schopenhauer nazywał wolą życia. I powrót Matti do życia w przebraniu Adriano oznacza nieniknienie nową śmierć, cień który Paleari nieustannie przed nim rzuca. Pirandello będzie nieznudzenie wykorzystywał ten dylemat przez całą resztę powieści.\nOto jak Adriano wpada w pęta życia: gdy przyjeżdża do Rzymu praktycznie nie ma ego, ale wkrótce jego pragnienie Adriany tworzy i wzmacnia osobowość Adriano. Przez długi czas nie mówi o niczym szczególnym i żyje w ogólności i dwuznaczności, dokładnie by uniknąć ustanowienia wyrazistej tożsamości. To gdy angażuje się w rozmowę „tylko dla niej” to wtedy przyjmuje konkretne wyraziste „ja”. Tylko z uwagi na Adrianę, czuje się jak nowa osoba.\n„Zrozumiałem ... że na przekór mojemu staremu wyglądowi, mogę ją kochać. Nie powiedziałem tego nawet samemu sobie, ale od tamtego wieczoru łóżko wydawało mi się bardziej miękkim, otaczające mnie obiekty bardziej delikatne, powietrze którym oddychałem bardziej łagodne, niebo nade mną bardziej niebieskie i słońce bardziej jaskrawe”. To w tym miejscu podobieństwo dwóch imion uzyskuje znaczenie. To nie sprawa prostego szukania jego drugiej połówki, ale pragnienia samo-identyfikacji. To z powodu Adriany staje się prawdziwie sobą, lub jak moglibyśmy powiedzieć w Pali Adriana paccaya Adriano – z Adrianą jako warunek Adriano. To w tym punkcie jego osoba staje się „rzeczywistą” a nie tylko serią uników i fikcji i uzyskuje własne życie – to Adriana wspiera tą osobę. Z jej powodu nie jest on dłużej „padrone di se” mistrzem samego siebie, już dłużej nie człowiekiem który podjął postanowienie bycia rozważnym w każdym swym ruchu, nie pozostawiając nic przypadkowi. Jego przywiązanie w ostateczności prowadzi do straty skomponowanej postawy i rezygnacji z rozumowania. Stara się zdobyć Adrianę mimo, że jego miłość jest „poczęta z rozpaczy wobec niemożliwości”. Bez prawdziwej tożsamości nie może mieć nadziei by ją poślubić, a jednak kierowany swymi emocjami, kontynuuje zdobywanie jej względów: „Straciłem swą samokontrolę ... otwarcie zacząłem używać wszystkich mych sił przeciwko nieśmiałości Adriany, zamykałem oczy i porzucałem siebie już dłużej bez refleksji nad moimi uczuciami”. Przenikliwy i kompleksowy fenomen tanha w ten sposób wiedzie Adriano w kołowanie pomiędzy „istnieniem” a „nieistnieniem”. On sam wprowadził się w ruch, ale w tym samym czasie jest przezeń unoszony, zawsze ku żalowi i katastrofie. Buddyjska perspektywa pokazuje, że nieuniknioność tragedii leży dokładnie w akcie samokreacji, który jest współwystępujący z pragnieniem i przeznaczeniem zguby. Tragiczny koniec jest, słowami Mandela „wszczepiony” od samego początku w proces reprezentowany przez ogniwo w łańcuchu współzależnego powstawania, znany jako sankhara.\nSpotkaliśmy się z terminem sankhara przy odnotowaniu charakterystyk egzystencji. Przetłumaczyliśmy go tam jako „determinacja” gdyż może oznaczać to coś, co warunkuje coś innego. I jako takie obejmuje pojęcia tego co powoduje, tworzy i konstruuje inną rzecz i ta skonstruowana rzecz to sankhata. Rozważmy raz jeszcze doktrynę mówiącą, że wszystkie determinacje są nietrwałe, wiodące do cierpienia i nie-ja. Jakie są tego implikacje w terminach powieści? Narracja czyni jasnym, że Adriano jest faktycznie skonstruowaną rzeczą. Jak to zauważyliśmy powyżej, samo jego imię jest połączaniem wyprowadzonym z podsłuchanej rozmowy podczas podróży z Alenga do Torino. Od tamtego czasu jest on zarówno architektem jak i tworem który w rzeczywistości nie ma racji bytu. Jak to mówi na stronie 114: „Byłbym zdolny kształtować się ku mej własnej satysfakcji”. Dalej następuje wiele innych podobnych odniesień do samo-fabrykacji. Oto typowy przykład z rozdziału ósmego: „Podążyłem za chłopcami przez ulice i parki obserwując ich gesty, także stopniowo składałem młodzieńca Adriano Meisa. Udało mi się to tak dobrze, że w końcu kompozycja wydała się prawie realną”.\nTo implikuje rozliczne rzeczy jeżeli chodzi o naturę tożsamości. Przede wszystkim, co najważniejsze – to co wydaje się być totalną samo-konstrukcją jest w znacznej mierze konstruowane przez innych. Mamy tendencję by myśleć, ze jesteśmy jedynymi determinującymi to czym jesteśmy, że nasze cechy są prosto sprawą wyboru, ale faktycznie wybór jest determinowany przez dostępność materiału do tworzenia. Adriano zawłaszcza swą własną „rzeczywistość” z cech i zachowań obserwowanych u innych. Nawet chociaż wszyscy oni są dodani, jak obserwuje „do chodzącej inwencji” są odczuwani jako będący jego własnymi, ostatecznie zakładając osobny byt w jego świadomości. Ta suma części błędnie wzięta za całość, faktycznie będąca bardziej „realistyczną” wersją Frankensteina, zbiorowiskiem rzeczy zszytych razem przez pragnienie i kierujących się ku cierpieniu jak to odnajdujemy w Angutara Nikaya: „Przyjemność jest jednym końcem, cierpienie jest drugim końcem ... i pragnienie jest zszywaczem, gdyż pragnienie jest tym co przyszywa człowieka do zawsze powstających narodzin”. Stąd opisanie siebie jako „quel monstro” słowami Caporale, staje się zdecydowanie ewokatywne.\nTo jest tym co jest wyrażane przez stwierdzenie, że wszystkie rzeczy są puste od „ja”. Nie jest tak, że stwierdzenie to prosto zaprzecza temu, że istniejemy, faktycznie z wigorem zaprzecza wszelkim konotacjom z nihilizmem. Tożsamość nie może być potwierdzana czy negowana i jak Pirandello mówi do dr Filena w krótkim opowiadaniu La tragedia d'un personnagio: „Jesteśmy i nas nie ma, drogi doktorze”. Mając w pamięci doktrynę anatta, możemy zobaczyć, że „ja” jest bardzo podobne do cienia Adriano:\nAle ten cień miał serce i nie mógł kochać, ten cień miał pieniądze i nikt nie mógł mu ich odebrać, miał głowę, ale tylko ażeby mógł zrozumieć, ze była to głowa cienia, nie cień głowy.\nW taki sposób czułem to jako coś żyjącego i czułem smutek z powodu tego, jak gdyby koń i koło powozu i stopy przechodzących rzeczywiście to miażdżyły.\nCień Adriano jest produktem woli i pragnienia, który ma wolę i pragnie i ta wola wspiera jego egzystencję. Z tego powodu, jak również z uwagi na bliską asocjację ze śmiercią, cień jest doskonałą metaforą na „ja”: tę wyślizgującą się koincydencję, że „determinujemy” ale nie możemy kontrolować. Zatem gdy Adriano decyduje się by zabić tą „szaloną absurdalną fikcję” nie jest to takie proste jak mogłoby się wydawać: to nie sprawa usunięcia nicości ale raczej chodzi o wyeliminowanie dogłębnej tendencji by być. Później Pirandello podejmuje to samo zagadnienie używając „fikcji” w naszych daremnych próbach stworzenia ustabilizowanej formy odciętej od nieskończonego ruchu życia.\nKoncepty, ideały wobec których staramy się zachować spójność, wszystkie są fikcjami, które kreujemy, warunkami, stanem w którym staramy się ustabilizować, są formami przez które dążymy do zatrzymania, ujarzmienia ciągłego płynnego ruchu w nas samych. Ale gdzieś głęboko wewnątrz, poniżej skarp i poza ograniczeniami które sami narzuciliśmy na nasze sumienie, które konstruują naszą osobowość, ponury, płynny ruch się kontynuuje. L’umorismo Część II, rozdział V.\nCzy jest jakaś alternatywa dla sankhara, dla kreowania wciąż od nowa pojawiających się fikcji? Tu wróciliśmy do esencjonalnego pytania: czy sprawa może być rozwiązana przez nieistnienie? W tym miejscu Adriano wciąż myśli, że tak: „Nie było dla mnie innej ucieczki”. I tak decyduje się, że jedynym sposobem rozwiązania jego problemów w Rzymie jest popełnienie kolejnego samobójstwa i powrót do Miragno. W jeszcze innym przykładzie vibhavatanha wyobraża sobie, że byłoby lepiej powrócić do uprzedniego stanu rzeczy. Jednakże jego uniesienie na myśl o ponownym przyjęciu tożsamości Mattia Pascala, nawet jego uderza jako ironiczne. „A jednak przypomniałem sobie inna podróż, tą z Alegia do Turynu: wtedy w ten sam sposób widziałem siebie jako szczęśliwego. Co za szaleństwo! Wolność! Tak mówiłem ...” I w obu przypadkach używa słów quell imbecile – w odniesieniu do „poprzedniej inkarnacji”. Ale podczas gdy jest głupio uparty w swym bezowocnym kierunku działań, esencjonalnie zachowuje się jak każdy puthujjana, jak długo jest kuszony przez swe pragnienie, będzie kontynuował „poszukiwania rozmiłowania się to tu to tam” tatra tatra abhinandi. Jak to dowiedliśmy, impulsy które go nawiedzają są u niego stale zaległe, czy też związane z sama egzystencją. To dlatego jego tragedia jest tragedią tych wszystkich którzy są uchwyceni w sieć pragnienia: „Każdy, każdy tak jak ja, z pewnością rozważyłby to jako uśmiech szczęścia – móc uwolnić się z żałosnej i smutnej egzystencji takiej jak moja”.\nPowróciwszy do Miragno nasz bohater odkrywa raz jeszcze, że jego reinkarnacja nie pójdzie zgodnie z planem. Te same aspiracje i oczekiwania zwodzą go, bo to co wyobrażał sobie jako będące stałym doświadczeniem, ustabilizowanym w czasie, zmienia się – faktycznie nie trwa nawet do jego przyjazdu. Kiedy skończył ze swym alter ego zakładał, że poprzedni zestaw warunków który definiował starego Mattia Pascala będzie nienaruszony, myślał, że może podjąć starą rolę w tym samym miejscu gdzie ją porzucił, jak gdyby nic się nie stało. Czy raczej nie jak gdyby nic się nie stało, ale jakby te warunki które kiedyś skomponowane formowały jego osobowość (sankhara) się nie zmieniły. Jednakże po powrocie do swego rodzinnego miasta odkrywa, że nikt go nie poznaje i że Romilda ponownie wyszła za mąż za Pomimo, jego kolegę ze szkolnej ławy. Mattia oczywiście widział swe ponowne pojawienie się w mieście jako coś w rzeczy samej nadzwyczajnego. Ale wyłączając Romildę i jej nowego męża, dla małżeństwa których jego ponowne pojawienie się może stanowić zagrożenie, nikt nie jest zainteresowany. I tu odkrywa, że jego egzystencja jest również zależna od takich warunków jak bycie rozpoznawanym przez innych. Jeżeli ktoś nie jest uznawany, gdzie jest jego tożsamość? To dla tego nasze „ja” jest podminowane gdy inni nie biorą nas za to „czym jesteśmy”.\n„Nikt mnie nie rozpoznaje, ponieważ nikt więcej o mnie nie myśli ... I ja który wyobrażałem sobie zamieszanie, wielkie poruszenie spowodowane moim powrotem, jak tylko pojawię się na ulicy! W głębokim stanie zniechęcenia poczułem upokorzenie, pogardę, zgorzknienie którego nie mogłem oddać słowami. ... Ach, nikt mnie nie pamiętał jak gdybym nigdy nie istniał”.\nU szczytu rozczarowania Mattia podejmuje odważną decyzję: nie przyczyni się już nigdy do powstania nowego bytu, ani nie przyjmie powtórnej starej tożsamości. Rezygnuje ze swoich praw do Romildy i nie zgadza się na usunięcie swego imienia z listy zmarłych. Czyli odrzuca okazję do dalszego „istnienia” a przez to doprowadza cały samsaryczny proces do końca. To oznaka uwolnienia się od ignorancji, w terminach wyimaginowanego niezmiennego stanu wolnego od cierpienia; uwolnienie się od determinacji, konstrukcji fikcyjnych tożsamości, bez pragnienia egzystencji czy nie-egzystencji, bazującego na odczuciach; bez chwytania się doświadczenia czy identyfikowania go za „jaźń”. Ze wstrzymaniem wszystkich elementów sieci współzależnego powstawania, to co konstytuowało jego osobowość znika: gdyż nie ma już dłużej żadnej „ja-twórczości” czy „moje-twórczości”. Teraz jest asankhata – niedeterminowany, nieuczyniony, niewolicjonalny. To jest fundamentalna różnica pomiędzy Mattią który opuścił Miragno a tym który powrócił. Brakuje czegoś esencjalnego. Subiektywny element zwany jako sankharaupadana – chwytanie-i-fabrykowanie, który konstytuuje esencję subiektywności, jest nieobecny. Stąd Mattia może pozostać jednostką (tj jako różną od innych) ale przestać być osobą, jaźnią, podmiotem. I tak teraz musimy się do niego odnosić jako il fu (zmarły) Mattia Pascal, ponieważ jego psychologiczne istnienie i jego atrybuty nie są już dłużej obecne. Pamiętając o tym, te otwierające linie powieści uzyskują większe znaczenie: „Jedna z paru rzeczy którą wiedziałem, czy prawdopodobnie jedyną którą wiedziałem na pewno było to: że moje imię to Mattia Pascal".\nZanim opuszcza Miragno, jedyna rzeczą o której jest przekonany, to jego tożsamość, nazwisko i to co ono w sobie zawiera. Ale na końcu, po tym jak zrozumiał jak kruchą jest konstrukcja „jaźni” jedyną rzeczą jaką zna na pewno jest ta, że nie jest Mattią Pascalem czy kimkolwiek innym. Imię (jak Vitangelo Moscarda wskaże w późniejszej powieści Uno, nessumo e centomila) jest tym co używamy do desygnacji „osoby”, tego kontynuacyjnego bytu składającego się z pragnienia, chwytania, chcenia. I tak podczas pierwszego czytania może się wydać, że nasz protagonista znalazł się w gorszej sytuacji niż na początku powieści, ponieważ wiele stracił, w rzeczywistości sprawy mają się inaczej. Przedtem nie znał on niesubstancjalności tożsamości, nie zdawał sobie sprawy z dwuznaczności swej egzystencji. Teraz, w końcu nie ulega on złudzeniu. Co było znane jako Mattia Pascal jest już nieobecne, nie ma dłużej podmiotu, centrum zawłaszczającego doświadczenie a przez to samo się wzmacniającego.\nFinałowa scena powieści podkreśla ten punkt. Nasz bohater jest jedynym w mieście który odwiedza grób człowieka zidentyfikowanego jako Mattia Pascal (tj człowieka który rzeczywiście utonął w młynie). Ktoś tam go spytał: „to kim do diabła jesteś?” I jedyną możliwą odpowiedzią jaką mógł zaoferować było: „Ech przyjacielu ... jestem zmarły Mattia Pascal”. Nic więcej nie może być powiedziane. Tradycyjne odczytania Pirandello ignorują decydujące implikacje finałowego rozdziału i nie biorą pod uwagę faktu, że w końcu protagonista widzi niebezpieczeństwo przyjmowania jakichkolwiek tożsamości, tak zatrzymując całkowicie ten proces. W końcu odnajduje drogę wyjścia z cierpienia – nie przez samobójstwo, ale przez zrozumienie jego mechanizmu ettāvatā abhiññeyyaṃ abhijānāti … diṭṭ’eva dhamme dukkass’- antakaro hotūti. „Tak wiedząc, tak widząc, kończy cierpienie tutaj i teraz”.\nPirandello mówi, że w naszym pragnieniu istnienia nawykowo kreujemy formę, że nakładamy maski, ale nie mówi, że musimy to robić. Jeżeli mamy odwagę, możemy żyć bez nich, tak jak robi to zmarły Mattia Pascal. Nie powrócił on – tak jak wiele interpretacji wydaje się sugerować - do życia i to dla tego tak zwane uwagi „mędrca” Don Eligo - „nie jest możliwe żyć poza tymi okolicznościami, szczęśliwy czy smutny, takimi jakimi mogłyby one być, i przez które jesteśmy czym jesteśmy”- ani nie mają tu zastosowania, ani też nie reprezentują myśli Pirandello. Jak Mattia odpowiada: „Ale wykazałem mu, że nie wróciłem, nie zmuszony do tego ani przez prawo ani własne okoliczności. Moja żona była teraz żona Pomina i nie mogłem dokładnie powiedzieć kim jestem”.\nDokładnie dla tego, że znajduje „jaźń” jako prowadzącą do cierpienia, zmarły Mattia Pascal wyrzeka się wykrętów bhavatanha i vibhavatanha i odmawia ożywienia swego poprzedniego „ja”. Jak Peter Schlemihl, jest wyzwolony gdy przestaje gonić za swoim cieniem. „Wystarczy, teraz żyję w spokoju, razem z moją starszą ciotka Scolastiką” Zatem nieistnienie Matti Pascala nie jest nawiedzane przez zgorzknienie i niepokój, jak to jest zwykle zakładane; raczej to wyzwolenie ze zgorzknienia i niepokoju, które charakteryzowało tragiczną egzystencję starego Matti. Nasz protagonista być może nie osiągnął sukcesu zgodnie z konwencjonalnymi wartościami, ale to właśnie te konwencjonalne wartości zostały odrzucone, należąc do jego dawnej inkarnacji. Ważne jest, że teraz żyje w spokoju.\nMattia Pascal doświadczał zgorzknienia i niepokoju tak długo jak dokarmiał: „il tristo desiderio di tornare in vita”. Po tym, jak wyrzekł się tego całkowicie, nic nie wskazuje, że doświadcza on jakiś szczególnych uczuć.\nPrawdopodobnie jako rezultat kulturalnej predyspozycji czy bycia uwarunkowanym przez egzystencjalizm, wielu czytelników z Zachodu zakłada, że nie posiadanie tożsamości to tarapaty niepokoju. Ale powieść ukazuje co innego: to pragnienie istnienia / przyjemności jest tym co powoduje zgorzknienie, to samo-konstrukcja, która prowadzi do cierpienia i ten wgląd reprezentuje jeszcze jeden aspekt geniuszu Pirandello.


Klasycznie. Prawie zawsze;): Alternatywa dla pędzli MAC? Zoeva!\nPędzel 239 MAC to jedna z tych kilku rzeczy, bez których nie wyobrażam sobie życia;) Gdyby nie wysoka cena i to, że do najbliższego MAC mam pół kraju do przemierzenia dokupiłabym jeszcze jeden, żeby mieć osobno do jasnych i ciemnych cieni. Jako, że lubię dobrą jakość idącą z dobrą ceną postanowiłam rozejrzeć się po czeluściach sieci, żeby znaleźć jakiś odpowiednik tegoż pędzelka.\nProdukty Zoeva widziałam na wielu blogach, m.in. u Sroki, zaś sam pędzel wyhaczyłam u Inez82\nPędzelki w Polsce są niedostępne, mimo, że ich rodzimy kraj- Niemcy- mamy po sąsiedzku.\nPozostało przyłączyć się do zbiorowego zamówienia na Zoeva-shop.de.\nZamówiłam 2 pędzelki, bo resztę uznałam za zbędną, a nie chciałam powielać. Każdy kosztował nieco ponad 4 Euro czyli cena w porównaniu z MAC zdecydowanie na plus! Oprócz pędzelków Zoeva ma b. dobre linery, dość dobre cienie i pigmenty.\nWybrałam pędzelki Zoeva 234 Smoky Shader i Zoeva 232 Shader Brush.\nZoeva 232, Zoeva 234\nMAC 239 a Zoeva 234:\nZoeva 234 to moim zdaniem rewelacyjny odpowiednik MAC 239. Włosie niemalże identyczne, bardzo podobnie ułożone. MAC jest nieco bardziej stożkowaty, Zoeva ma za to ciut dłuższe włosie.\nZoeva 234 and MAC 239\nMAC 239, Zoeva 234\nMAC 239 and Zoeva 234\nZoeva jest nieco bardziej puchata, ma nieco więcej włosia, MAC 239 jest minimalnie bardziej spłaszczony. I jeden i drugi z naturalnego włosia w kolorze białym.\nObydwoma cienie nakłada się świetnie.\nBobbi Brown, Zoeva, Maestro\nZoeva 232 z kolei przypomina mi kształtem pędzel Sigma do korektora (nie mam go tu na zdjęciu).\nPodobny jest też do pędzla Bobbi Brown Cream Shadow (sztuczne włosie) i do pędzla polskiej firmy Maestro (naturalne włosie).\nPędzel Zoeva 232 jest płaski, owalny, włosie bardzo dobrze przylega do siebie, nic się nie capierzy;)\nJak widać wszystkie są też podobnie spłaszczone.\nPędzel 232 to 100% naturalnego włosia.\nBardzo dobrze pracuje się tymi pędzelkami, cieszę się, że je nabyłam, z czasem być może coś dokupię:)\nZoeva 234 and Zoeva 232\nMyślę, że Zoeva to świetny wybór jeśli chodzi o stosunek jakości do ceny,\nmogę śmiało polecić! Macie może jakieś must have'y z Zoeva ? Na coś jeszcze warto zwrócić uwagę?\ntagi akcesoria, Bobbi Brown, brush, brushes, MAC, Maestro, pędzel, pędzle, Zoeva\nWszystko co mnie zachwyca 07 czerwca, 2012\nooo dobrze wiedzieć :-)\nEwelina 07 czerwca, 2012\ndelancy 07 czerwca, 2012\nMarka nie jest u nas tak popularna, ja też się z blogów o niej dowiedziałam:)\nWdowa Po Stalinie 07 czerwca, 2012\nwyglądają solidnie, a skoro są tańsze, to na pewno będzie to dobry wybór :)\nSolidne, jak najbardziej:)\nkrzykla 07 czerwca, 2012\nJa kocham 217 MACa ale Zoeva kusi mocno :)\nEwelina 08 czerwca, 2012\n217 też lubię, moje ulubione rozcieradełko:)\nmaus 07 czerwca, 2012\nzoeva robi coraz lepsze pedzelki... oby tak dalej :)\nBędę zaglądać na ich stronę, na pewno coś jeszcze mi wpadnie w oko;)\nKOSMETASIA 08 czerwca, 2012\nDla mnie za wysoka polka niestety, ale moze kiedys.. jak zostane miliarderka ;D\nEwelina 09 czerwca, 2012\nWłaściwie nie są drogie, po 4 Euro za sztukę to jeszcze można przeżyć:) Szkoda, że kurs Eurosa taki wysoki:(\nDelfina Kardaś-Kotlicka 09 czerwca, 2012\ngdzie są zbiorowe z zoevy?:>\nNa Wizazu, wyślę Ci link na WP:)\nPiękna Bestia 09 czerwca, 2012\nbardziej niż nawilżyć maść ma za zadanie natłuścić i przyspieszyć gojenie się skóry.\nJasne, że się nada! na stosowałam to też na policzki czy brodę kiedy sucha skóra schodziła mi płatami. Ratowało mnie to w momentach kiedy skóra była tak zniszczona, że nawet kremu nałożyć nie mogłam bo wszystko szczypało.\nKiedyś przypadkiem weszłam na ich stronę, ale nie widziałam nigdzie ich opinii. Teraz już widzę :)\nA i co do olejowania, to trzymam za nasze włosy kciuki :D\nI powodzenia w sesji, u mnie już po na szczęście :)\nDzięki, również trzymam kciukasy (i za włosy i za sesję:))\ndamon 10 czerwca, 2012\nŁał, ty to zawsze kochana znajdziesz jakieś skarby ekonomiczne:) Muszę przyjrzeć się kolejnemu zamówieniu:)\nZaszaleję, jak już zdetronizuję pana Kulczyka :D\nelle 10 czerwca, 2012\nNie mam nic z Zoevy, a wiesz moze jak mają się ich pedzelki do Maestro?:)\nTam na 8 i 9 zdjęciu jest pędzelek Maestro, ale nie pamiętam nazwy. Zoeva ma jakby gładsze włosie:)


Po co dentysta zakłada fleczer? | Dentysta Kraków\nPo co dentysta zakłada fleczer?\nFleczer to opatrunek tymczasowy, zakładany na kilka lub kilkanaście dni do momentu wypełnienia ubytku materiałem ostatecznym, czyli plombą. W jakich sytuacjach stosuje go dentysta? I czemu ma on służyć?\nFleczer jest wykonany ze specjalnego materiału, który – w przeciwieństwie do plomby stałej – łatwo i szybko się zakłada oraz zdejmuje. Jego zadaniem jest tymczasowe wypełnienie ubytku w zębie, dzięki czemu resztki jedzenia nie dostają się do środka.\nGdy ząb wymaga dłuższego leczenia. Kiedy ubytek jest spory, ząb najczęściej wymaga leczenia kanałowego. To z kolei może oznaczać, że czeka nas kilka wizyt u stomatologa. Dentysta podczas pierwszej wizyty zatruwa zęba, czyli dokonuje dewitalizacji, która prowadzi do martwicy miazgi. Aby lekarstwo nie wypadało, a do otwartego zęba nie dostawały się resztki pokarmu, ząb zostaje wypełniony opatrunkiem tymczasowym na okres od kilku do kilkunastu dni, czyli do momentu opracowania kanałów korzeniowych i założenia stałej plomby. Dzięki zastosowaniu fleczera ząb jest szczelnie zamknięty, a podczas końcowej wizyty dentysta bez problemu może go usunąć, nie tracąc czasu na rozwiercenie plomby.\nObecnie zatruwanie zęba przed leczeniem kanałowym jest praktyką coraz rzadziej stosowaną, a stomatolog dokonuje leczenia kanałowego podczas jednej wizyty, z zastosowaniem znieczulenia miejscowego.\nJaki powinien być dobry fleczer?\nOpatrunki tymczasowe są wykonywane z kilku rodzajów materiału. Jeśli mają dobrze spełniać swoją funkcję powinny się cechować:\nodpowiednią trwałością, taką, która z jednej strony pozwoli łatwo i szybko usunąć opatrunek, a równocześnie przetrzyma kilkunastodniowe szczotkowanie i rozdrabnianie jedzenia\nniereaktywnością – nie mogą reagować w kontakcie z lekami stosowanymi w leczeniu\nneutralnym smakiem – nie powinny zostawiać nieprzyjemnych wrażeń smakowych czy też wpływać na smak potraw.\nOpatrunek tymczasowy uzyskuje odpowiednią twardość pół godziny po założeniu. Do tego czasu nie powinno się jeść.


Gorlice Dzieci - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: gorlice szkoły koronawirus wiadomości małopolska zdalne nauczanie\nGorlice. Stoja u progu wielkiej muzycznej kariery\nWięcej na temat: gorlice muzyka gorlice szkoła muzyczna\nGorlice. Świetlice dla dzieci za unijne pieniądze\nWięcej na temat: moszczenica dzieci bobowa dzieci\nGorlice. Strajk nauczycieli trwa. Dzieci zostają w domach\nWięcej na temat: gorlice policja\nWięcej na temat: gorlice żłobek\nGorlice. Z kilku składników tworzyli wspaniałe sałatki\nWięcej na temat: gorlice gotowanie\nGorlice. To miasła być zabawa, stała się lekcją historii [ZDJĘCIA]\nWięcej na temat: gorlice getto\nWięcej na temat: gorlice przedszkola\nGorlice. Przegląd Szkolnych Zespołów Tanecznych miał swoją XIV edycję\nWięcej na temat: gorlice taniec\nGorlice. Grzywna za brak szczepień. W gorlickiem ruch antyszczepionkowy nie ma wyznawców.\nWięcej na temat: gorlice szczepienia\nWięcej na temat: gorlice inwestycje\nGORLICE DZIECI NA PATROLU\ngorlice sport dzieci młodzież\nrehabilitacja dzieci gorlice\nnajpopularniejsze imiona dla dzieci gorlice\ngorlice błogosławieństwo dzieci\ngorlice przybory dla dzieci na Ukrainie


Witajcie Kochani po dość długiej, bo 2 miesięcznej przerwie.\nNa wstępie bardzo przepraszam, że ostatnio tak Was zaniedbałam.\nMoja nieobecność była spowodowana natłokiem spraw, ale mam nadzieje, że teraz to się zmieni i będę miała czas by nadrobić te zaległości w czytaniu i komentowaniu Waszych blogów.\nDziękuje Wam za wasze wsparcie i odwiedziny.\nA teraz chcę pokazać Wam kilka nowych prac jakie powstały w czasie tej nieobecności.\nPowstała tuba na alkohol ozdobiona metodą decoupage:\nKomplet lampek nocnych:\nKran na 18-te urodziny dla kuzyna\nDrzewko kawowe na zamówienie wykonane przez moją mamę\nKolejne drzewko kawowe, tym razem w fiolecie\nKartka własnoręcznie wykonana przez moją mamę na 50 urodziny\nTo na tyle dziś . Mam nadzieję, że Was nie zanudziłam:)\nDziękuję jeszcze raz za Wasze odwiedziny.\nPozdrawiam gorąco i życzę udanego dnia.\nKartka kawowe drzewko Kran z gotówką Lampka tuba na alkohol\nSlonce 19 czerwca 2014 14:16\nArt Yolanda 19 czerwca 2014 17:03\nBardzo ładne prace, zdolna masz Mamę,pozdrawiam!\nŚwiat według Basi 19 czerwca 2014 18:21\nBożena 19 czerwca 2014 19:24\nŚliczne prace :) Ja również witam po mojej długawej przerwie :)\nanuk_pl 20 czerwca 2014 01:44\nWidać, że przerwa była tylko blogowa a nie twórcza :) I bardzo dobrze, bo piękne rzeczy powstały! :) Pozdrawiam! :)\nNatalia Stefaniak 20 czerwca 2014 16:06\nPiękne prace, decoupage genialny :)\nJolanta Turoń 21 czerwca 2014 10:01\nwszystko piękne :) razem z mama tworzycie superowy duet :) pozdrowionka\nGosia-Stare Pianino 21 czerwca 2014 12:28\nlampki mnie zachwyciły:))\nLucy 22 czerwca 2014 09:30\nranyyy ile wspaniałości ..te lampki bardzo mi się podobają ...macie jakiś kursik na taką? chętnie bym odgapiła sobie\nMonika Ika 22 czerwca 2014 10:58\nLucy kursiku brak :) Ale musisz najpierw opróżnić wybraną przez ciebie butelkę z zawartości, potem wywiercić dziurkę na kabelek wiertłem diamentowym do szkła/uwaga butelki lubią pękać/, potem obdecoupagować tą butelkę w dowolny sposób /u mnie złota farba , potem spękacz jednoskładnikowy, biała farba akrylowa no i różyczki przyklejone na spękania/ potem kupić najtańszy abażur /szukaj pepco/:) i w sklepie elektrycznym kupić cały zestaw oprawek do lampek, albo poszczególne elementy:) jak znajde to miejsce na którym się wzorowałam to ci podeśle linka:)\nMonika Ika 22 czerwca 2014 11:10\nLucy tu masz to fajnie pokazane z tym żę ja nie używałam podkładu Flugera tylko po odtłuszczeniu butelki benzyną pokryłam ją złotą farbą akrylową:)\nKinga 23 czerwca 2014 14:35\nPiękne lampy ,piękne kartki, piękne drzewka :)\nAlicja Otworowska 23 czerwca 2014 18:32\nWszystko wspaniałe ,lampki szczególnie mi się spodobały :)\nDOBROSŁAWA 23 czerwca 2014 22:04\nMimo nieobecnosci miałaś czas na małe , piękne co nie co\nAnna Wojnar 8 lipca 2014 19:32\nWszystkie prace przepiękne, a te lampki nocne szczególnie mnie urzekły :)


Infrastruktura kolejowa przy drodze rowerowej | Znajkraj!\nInfrastruktura kolejowa przy drodze rowerowej\n... kawostką wśród tras rowerowych w Europie. I choć nasza trasa nie biegła przez miejsca z listy największych atrakcji w Niemczech, to możliwość pokonania rowerem stosunkowo długiego dystansu po dawnych liniach kolejowych nie zdarza się często. A gdy jeszcze wrócić wspomnieniami do widoków długich pierzei kamienic z elewacjami z muru pruskiego i smaku pieczonej łopatki popijanej zimnym piwem w knajpianym ogródku w Fuldzie... Wyjazd do Hesji wspominamy jako udany i bardzo pouczający - pokazujący na żywo całkiem pokaźną liczbę rozwiązań, którymi można uszczęśliwić rowerowego turystę. W centrum Bad Hersfeld Z Polski do Hesji wygodnie dojedziesz pociągiem Na Kolejowy Szlak Rowerowy Hesji można oczywiście wygodnie dotrzeć w pociągu. Hanau i Fulda ...\n... zono po uważanej za jedną z najbardziej widokowych zamkniętych tras kolejowych w Hesji. Biegnie przez tzw. Hessisches Kegelspiel, czyli Heskie Kręgle. Nazwa wzięła się od dużego nagromadzenia niewielkich stożków wulkanicznych na małym obszarze między dolinami rzek Ulster i Haune. Niestety, to co pięknie prezentowało się na mapie i zapowiadało wspaniałe wrażenia krajobrazowe, w praktyce mocno mnie rozczarowało. Z dawnej linii kolejowej, którą dzisiaj prowadzi Kegelspielradweg i która biegnie u podnóża wspomnianych “kręgli”, niestety nie było widać ich sylwetek. Paradoksalnie więc, odcinek naszej heskiej pokolejowej wyprawy po którym obiecywałem sobie najwięcej, wypadł może i najgorzej ze wszystkich. Kegelspielradweg - szlak rowerowy przez Heskie Kr�...\n... owrotną również pokonywaliśmy pieszo w obawie przed poślizgiem na śliskim heskim bruku. Uliczka w Ortenbergu w Hesji 25 kilometrów podjazdu przez powulkaniczny Vogelsberg Za Ortenbergiem droga zaczęła się podnosić - zaczął się nieprzerwany 25-kilometrowy podjazd do miejscowości Hartmannshain w szczytowej partii Vogelsbergu, również w najwyższym punkcie naszej trasy. Wspinaczkę kończy sylwetka zabytkowego mostu Hartmannshain, który kilka lat temu miejscowe władze przeznaczyły do rozbiórki. W 2017 roku mieszkańcy wsi skutecznie zaprotestowali przeciw rozbiórce pamiątkowej konstrukcji i podczas naszego pobytu most Hartmannshain zastaliśmy przykryty rusztowaniami, kryjącymi prowadzone prace renowacyjne. Niedaleko stąd mieszczą się zabudowania dawnej...


Ekonomia polityczna opieki zdrowotnej: perspektywa kliniczna ad – logopeda Poznań\nKoszty były niższe, a jakość wyższa w Wielkiej Brytanii – na przykład ryzyko zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby było znacznie niższe. W Stanach Zjednoczonych, dawni i dawcy dawcy sprzedawali swoją krew – jedyny majątek, jaki mieli – aby utrzymać swoje przyzwyczajenia związane z narkotykami, które starali się ukryć przed tymi, którzy kupili krew. Hart zapewnia krytyczną krytykę medycyny opartej na dowodach, zdefiniowanej przez Davida Sacketta, jednego z jej pionierów, jako sumienne, jednoznaczne i rozsądne wykorzystanie bieżących najlepszych dowodów w podejmowaniu decyzji dotyczących opieki nad poszczególnymi pacjentami. Zasada jest nie do odróżnienia , ale co stanowi dowód , który ma zastosowanie w praktyce podstawowej opieki zdrowotnej. Jak istotne są dane pochodzące wyłącznie z randomizowanych kontrolowanych badań klinicznych przeprowadzonych na pacjentach z pojedynczymi chorobami i podsumowane w metaanalizach ze współpracy Cochrane. Wskazówki kliniczne oparte na tych metaanalizach są oczywiście użyteczne, ale mają poważne ograniczenia. Wielu, jeśli nie większość, pacjentów postrzeganych przez lekarzy rodzinnych ma wiele warunków, a niewielu ekspertów, którzy przygotowują wytyczne, faktycznie zajmuje się praktyką medyczną – co oznacza, że w związku z tym nie znają jej rzeczywistości. Firmy farmaceutyczne mające udział w sprzedaży mają ukryty wpływ na wytyczne; niektórzy autorzy wytycznych otrzymują honoraria od firm farmaceutycznych. Jeśli wytyczne zwiększają nieproporcjonalnie obciążenie pracą lekarzy ogólnych, a korzyści nie są wyraźnie widoczne, czy powinniśmy się dziwić, jeśli lekarze zaznaczą więcej pól na formularzach, które są obecnie wymagane, ale praktyka pozostaje niezmieniona.\nW tej krótkiej recenzji nie ma sposobu, by oddać sprawiedliwość tej niezwykle świeżej książce. Postanowiłem opowiedzieć o kilku z wielu interesujących historii. Chciałbym przekonać naszych kandydatów na prezydenta, żeby to przeczytali – oni i my, bylibyśmy lepsi i mądrzejsi.\n[podobne: kovmed, colchicum dispert dawkowanie leczenie, colchicum dispert dawkowanie ]\nPowiązane tematy z artykułem: colchicum dispert dawkowanie cyclo3fort opinie kovmed


warsztaty/312_Wizualizacje/sesja_poranna at master · WhyR2017/warsztaty · GitHub\nInteraktywne wizualizacje w R i plotly - case study\nPiotr Ocalewicz, Ocado Technology\nCelem warsztatu jest zapoznanie użytkowników z możliwościami tworzenia interaktywnych wizualizacji danych korzystając z połączenia środowisk R, plotly oraz leaflet. To świetna okazja, żeby rozszerzyć swoje umiejętności w zakresie wizualizacji danych i nauczyć się tworzyć ciekawe i niebanalne podsumowania swojej pracy.\nWarsztat prowadzony będzie w formie 'case study' - przejdziemy krok po kroku przez kolejne kroki analizy od krótkiego zapoznania się z danymi, poprzez stworzenie różnych interaktywnych wizualizacji aż po rozwiązanie problemu, który przed sobą postawiliśmy.\nW trakcie warsztatu stworzymy kompletny dokument w formacie html zawierający podsumowanie analizowanych danych oraz stworzone przez nas grafiki. Omówimy zarówno podstawowe rodzaje wykresów, te bardziej zaawansowane jak również sposoby ich połączenia w jednym, estetycznym podsumowaniu.\nW trakcie szkolenia każdy uczestnik otrzyma wydrukowane 'ściągawki' zawierające najważniejsze funkcje i składnię omawianych pakietów.\nOmówienie zbioru danych i problemu do rozwiązania\nKrótkie wprowadzenie do pakietów ggplot2 oraz rmarkdown\nŚrodowisko plotly i jego współpraca z R\nPodstawowe typy wykresów\nZaawansowane wykresy i sposoby ich edycji\nDynamiczne zmienianie zawartości wykresów - guziki, suwaki itd.\nInteraktywna wizualizacja na mapach\nPodsumowanie warsztatu i wyników analizy\ndplyr, ggplot2, rmarkdown, knitr, plotly, ggmap, leaflet, flexdashboard, ggiraph\nWymagane od uczestników umiejętności i wiedza\nUmiejętność tworzenia wykresów w R i co najmniej podstawowa znajomość pakietów ggplot2 i dplyr. Mile widziana znajomość markdown.\nWymagania wstępne do wykonania przed warsztatem\nPakiety do zainstalowania: dplyr, ggplot2, rmarkdown, knitr, plotly, ggmap, leaflet, flexdashboard, ggiraph. Zainstalowane środowiska RStudio. Darmowe konto w serwisie www.plot.ly


Gdynia kończy pokazy Konkursu Głównego - RMF 24\nGdynia kończy pokazy Konkursu Głównego\nPiątek, 10 czerwca 2011 (13:27)\nFilm "Kret" zamyka pokazy filmów, które startują w Konkursie Głównym 36. Festiwalu Filmowego w Gdyni. "Ten film powstał z bólu, że ludzie nie są w stanie mówić spokojnie i rzetelnie o tym, co zdarzyło się w naszym kraju nie tak dawno temu" - mówi o swoim debiucie fabularnym Rafael Lewandowski.\nZ reżyserem Rafael Lewandowskim rozmawiała Katarzyna Sobiechowska-Szuchta\nTrzydziestoletni Paweł razem z ojcem Zygmuntem, zajmuje się importem używanej odzieży z północnej Francji do Polski. W drodze powrotnej z jednej z podróży służbowych Paweł odkrywa zdjęcie swojego ojca na okładce popularnego tabloidu. Pod zdjęciem napisano ,,zdrajca".\nZygmunt, uznawany za bohatera walki z komunizmem, zasłużony działacz ,,Solidarności", niespodziewanie zostaje oskarżony o współpracę z komunistyczną służbą bezpieczeństwa pod pseudonimem "Kret".\nPomimo szoku wywołanego wiadomościami o ojcu, Paweł jest przekonany, że wrogowie ojca zmyślili historię o jego kolaboracji. Zmierzenie się z prawdą będzie dla niego bardzo bolesne. W "Krecie" główne role grają Borys Szyc, Marian Dziędziel i Magdalena Czerwińska.\nTagi:Festiwal Filmowy w Gdyni, kultura, Złote Lwy


Intymne zdjęcia Magdy Gessler z partnerem. Para nie marnowała czasu | Społeczeństwo Pikio\nPikio Społeczeństwo Intymne zdjęcia Magdy Gessler z partnerem. Para nie marnowała czasu\nMagda Gessler zdecydowanie nie może narzekać na brak zawodowych propozycji. Kiedy więc znajduje kilka wolnych chwil, stara się spędzać je z najbliższymi. Restauratorka wybrała się właśnie z partnerem, Waldemarem Kozerawskim na romantyczne wakacje i chętnie chwali się z fanami fotografiami z prywatnej podróży.\nMagda Gessler jest bez wątpienia jedną z najbardziej zapracowanych polskich gwiazd. Niezmiennie prowadzi bowiem uwielbiany przez fanów autorski program "Kuchenne rewolucje" oraz pojawia się w kulinarnym show "MasterChef Polska" stacji TVN w roli jurorki. Poza tym celebrytka zajmuje się przecież doglądaniem pracy własnych restauracji oraz otwieraniem nowych lokali w różnych części świata. Widzowie już dziś zastanawiają się, czy podróż, w którą Magda Gessler wybrała się właśnie z partnerem, nie jest przypadkiem związana z jej zawodowymi planami.\nJak Magda Gessler spędza tegoroczne wakacje?\nJak jednak sugerują wspólne fotografie pary, zakochani wybrali się do Szwajcarii, aby po prostu odpocząć. Z dala od fotoreporterów, dziennikarzy mediów plotkarskich oraz chmar fanów mogą cieszyć się spokojem, doskonałą miejscową kuchnią oraz własnym towarzystwem.\nPrzypomnijmy, że Waldemar Kozerawski na co dzień mieszka oraz pracuje jako chirurg w Kanadzie. Jako że większość zobowiązań zawodowych trzyma Magdę Gessler w Polsce, zakochani nie mają dla siebie zbyt wiele czasu. Kiedy więc celebrytka znalazła kilka dni przerwy, wybrała się w podróż do Lugano, położonego na pograniczu Włoch oraz Szwajcarii. Chociaż popularna restauratorka obecnie nie pracuje, bez wątpienia zbiera siły oraz kolekcjonuje wspomnienia, które posłużą jej za kolejne inspiracje we własnych kulinarnych projektach. DALSZA CZĘŚĆ TEKSTU POD GALERIĄ\nFani są zachwyceni licznymi zdjęciami, które Magda Gessler publikuje na swym koncie na Instagramie. Poza zapierającymi dech w piersiach krajobrazami, dzieli się z polskimi internautami bardzo intymnymi, prywatnymi fotografiami z Waldemarem Kozerawskim. Jak zgodnie przyznają widzowie "Kuchennych rewolucji" oraz "MasterChef Polska", restauratorka wygląda naprawdę doskonale, a urlop z dala od pracy i obowiązków zdecydowanie jej służy. - Jestem pod dużym wrażeniem tego zakątka świata... Lugano o tej porze roku jest cudowne... Słońce i moja ukochana temperatura 20 stopni Celsjusza... Góry, jezioro... Te języki, którymi władam i lubię - napisała sama uwielbiana przez widzów gwiazda w opisie jednego z wakacyjnych zdjęć.\n#wrazenie #mega #patrz #waldek\nPost udostępniony przez Magda Gessler (@magdagessler_official) Paź 6, 2018 o 10:50 PDT\nFot. Instagram/Magda Gessler Fot. Instagram/Magda Gessler


Będą budować drogi z... plastiku? | Motocaina.pl\nBędą budować drogi z… plastiku?\nBudowanie dróg, szczególnie w naszym kraju, to dość kosztowna operacja. Jednak dwie firmy wpadły na to, jak budować dużo taniej przyjazne dla środowiska nawierzchnie z materiałów pochodzących z recyklingu.\nFirmy VolkerWessels oraz KWS opracowały nowatorską metodę budowy dróg. Zamiast wylewania asfaltu, będą do tego wykorzystywane materiały pochodzące z recyklingu. Dzięki temu całość ma być bardzo przyjazna dla środowiska.\nPod właściwą jezdnią będzie miejsce na zainstalowanie rur czy okablowania, pod konkretne infrastruktury. Elementy służące do budowania takiej drogi z plastiku mają być gotowymi prefabrykatami, które wystarczy tylko połączyć. Tak więc nie będzie potrzeby wykorzystywania drogich i ciężkich maszyn do wylewania i utwardzania asfaltu.\nNajwiększym znakiem zapytania jest wytrzymałość takich materiałów. Producenci twierdzą, że plastikowe drogi są nie tylko odporne na korozję, degradację czy warunki atmosferyczne. Bez problemu mają też wytrzymywać rozpiętość temperatur od -40 do 80 stopni Celsjusza. Żywotność nawierzchni wykonanej z recyklingowanego materiału ma być trzy razy dłuższa niż tradycyjne konstrukcje.


Tęczowa flaga na wrocławskim ratuszu? Są ustalenia | Gazeta Wrocławska\nAndrzej Zwoliński 15 sierpnia 2020, 9:17\nManifestacja w obronie środowisk LGBT przed Komendą Wojewódzką Policji we Wrocławiu. Pawel Relikowski / Polskapress\n- Rozmowa przebiegła w dobrej atmosferze. Przedstawiłem swoje argumenty przeciwko wywieszaniu tęczowej flagi na naszym ratuszu. Z kolei od wiceprezydenta Lorenca usłyszałem, że ostateczną decyzję w tej spawie podejmie prezydent Jacek Sutryk – powiedział nam miejski radny z PiS, Andrzej Kilianek. Nie chciał powiedzieć, jakich argumentów użył, by przekonać urzędnika o niewywieszaniu flagi. - Obiecałem, że nie ujawnię szczegółów naszej rozmowy.\nWcześniej napisał zarówno w komentarzu przesłanym do naszej redakcji, jak i na swoim facebookowym profilu: "Dzisiaj, za sprawą zdemoralizowanego, młodego człowieka, tęczowa flaga nie kojarzy się z tolerancją, tylko z próbą anarchizacji Polski. Wrocław nie może legitymizować aktów wandalizmu, przemocy fizycznej i mowy nienawiści".\nW rozmowie z nami podkreślił też, że opowiadanie się po jednej ze stron ideologicznego sporu przez władze Wrocławia pogłębi podziały społeczne i wzmoże nieporozumienia, a nam to jest naprawdę niepotrzebne.\nCzy na wrocławskim ratuszu powinna zawisnąć tęczowa flaga?\nPrzypomnijmy, wiceprezydent Wrocławia, Sebastian Lorenc, zapewnił uczestników poniedziałkowej manifestacji "Solidarne z Margot", że porozmawia z Jackiem Sutrykiem o wywieszenia na ratuszu tęczowej flagi. Pod apelem w tej sprawie do prezydenta podpisało się ponad 300 osób, głównie przedstawicieli środowisk LGBT w naszym mieście.\nLorenc podkreślił wtedy, że jeśli taka flaga zawiśnie, to będzie symbolem poparcia dla całej społeczności i ich praw, a nie jednego człowieka.\nDecyzję o ewentualnym wywieszeniu tęczowej flagi na ratuszy najprawdopodobniej poznamy w poniedziałek. Wtedy to prezydent Jacek Sutryk ma wrócić do ratusza po urlopie.\nGość 19.08.2020 13:16:05\nPedaalska flaga to jest inna flaga niż symbol tęczy.\nTo sztandar promujący ideologie LGBT\nLewactwo postanowiło wykorzystać gejów niby ze walczy o ich prawa.\nTo koń trojański mający te same podstawy co komunizm.Wiadomo że w Polsce pokomunistycznej lewactwo nie miałoby szans to sięgnęli po kamuflaż.\nFlaga LGBT to symbol degeneracji.Widzimy to na spędach osób z zaburzeniami seksualnymi\nW 18.08.2020 12:38:01\nBudynek ratusza jak by na to nie patrzeć jest budynkiem rządowym/samorządowym dlatego na ratuszu można prezentować tylko flagę państwową lub Wrocławia ! Koniec kropka. Jeśli prezydent miasta zamierza wspierać środowiska LGBT czy też ( dlaczego nie ? ) Narodowe to niech sobie uczestniczy w manifestacjach czy protestach jako osoba prywatna a nie urzędnik państwowy. Mam tylko pytanie do GW dlaczego mój komentar o tej samej treści został usunięty ?\nGość 18.08.2020 08:29:31\n17 sierpnia, 17:58, Gabi:\nNo to narodowcy niech mają prawo wywiesić na ratuszu swastykę . Jak wolno dewiantom to i innym też niech będzie wolno\nSwastka jest symbolem zakazanym. Flaga LGBT nie.\nSymbol falangi również nie jest zakazana.\nGość 18.08.2020 08:18:34\nOstatnio udało mi się uchwycić aparatem (nie takim w telefonie) piękną tęczę na niebie. Chciałem się pochwalić na FB. ... Ale wizja prostowania komentarzy mnie powstrzymała (typu: "extra, że przyłączyłeś się do nas", albo "zawsze cie podejrzewałam, super, że się już nie kryjesz" lub "przeszedłeś na drugą stronę mocy?").\nGość 18.08.2020 08:02:57\nA to teraz sobie będzie można różnie ratusz ubierać? Pn: LGBT, Wt: ONR, Śr:Unicef, Cz:WOŚP, Pt:Caritas, Sb:Polski Związek Pszczelaży, Nd:Flaga Watykanu.\nPS. Możeby by tak stadion w dniu meczu w barwy LGBT przystroić?\nGość 17.08.2020 22:55:39\n17 sierpnia, 13:34, tejot:\nJeśli Sutryk wyrazi zgodę i na Ratuszu zawiśnie tęczowa flaga, z takim samym żądaniem będzie mógł wystąpić np. ONR i na Ratuszu zawiśnie falanga. W końcu walczymy podobno o równouprawnienie. Ktoś kto wpadła na ten "genialny" pomysł powinien się mocno pacnąć w łeb.\nDokładnie. 3 dni flaga zboczeniuchów, 3 dni flaga łysych, a 7mego dnia niemiecka. Albo ruska. A co. Największą krzywdę gejom robią aktywiści.\ntejot 17.08.2020 13:34:39\nGość 16.08.2020 08:55:56\nPrzecież żadne decyzje nie zapadły, opamiętajcie się! Były tylko rozmowy Loranca w obliczu nacisków środowiska LGBT. Prezydent Sutryk nie powiedział jeszcze ani jednego słowa w tej sprawie i nie wierzę aby flaga mogła zawisnąć na stałe a moim zdaniem nie powinna na pewno zawisnąć obok flagi miejskiej, państwowej i europejskiej.\nGość 15.08.2020 15:32:46\n15 sierpnia, 9:29, ssutryk MUSI ODEJŚĆ:\n15 sierpnia, 11:13, Gość:\nNa początku był Jahwe, bo to on na znak przymierza sprowadził tęczę. A teraz wszyscy pana Boga wzywają na świadka swej bezgranicznej niewinności, żeby nie powiedzieć głupoty.\n15 sierpnia, 11:22, psycho:\nSynek ja nie wiem , jak mam cię uspokoić ? z tych tabletek co mam ?\nNie, nie rozdzawaj swoich tabletek, bierz je dalej, bo ci się pogorszy.\nGość 15.08.2020 15:00:35\nNa budynku UM Poznania zawisła tęczowa flaga, ale szybko została ściągnięta.Podczas spotkania przed Urzędem Miasta w Poznaniu aktywiści przedstawili trzy postulaty, z którymi zwrócili się do prezydenta miasta Jacka Jaśkowiaka. Chcą, aby ten zwiększył budżet Pełnomocniczki Prezydenta Miasta ds. Polityki Równościowej, stworzył hotel interwencyjny dla osób LGBT , które są zagrożone bezdomnością i stworzył wytyczne dla Urzędu Stanu Cywilnego tak, aby osoby LGBT mogły zmienić imię na neutralne płciowo lub przyjąć nazwisko partnera lub partnerki tej samej płci. List, który przekazano pracownicy poznańskiego ratusza, podpisał poseł Franciszek Sterczewski, posłanka Katarzyna Ueberhan oraz sześcioro radnych Poznania.\nGość 15.08.2020 14:53:33\nPoznańskie teatry i miejsca kultury solidaryzują się ze społecznością LGBT. Wywieszają tęczowe flagi na budynkach. Ale nikomu nie przychodzi do głowy, by wymuszać na prezydencie Jaśkowiaku takiej demonstracji na gmachu ratusza.\nGość 15.08.2020 14:13:19\n15 sierpnia, 13:40, W:\nBudynek ratusza jak by na to nie patrzeć jest budynkiem rządowym/samorządowym dlatego na ratuszu można prezentować tylko flagę państwową ! Koniec kropka. Jeśli prezydent miasta zamierza wspierać środowiska LGBT czy też ( dlaczego nie ? ) Narodowe to niech sobie uczestniczy w manifestacjach czy protestach jako osoba prywatna a nie urzędnik państwowy.\nGość 15.08.2020 11:59:00\nGość 15.08.2020 11:55:06\n15 sierpnia, 9:30, WROCŁAW WOLNY OD lgbt:\nZadłużenie, pożyczki, trelemorele.Ważne,że sutryk poprowadzi marsz pederastów,lesbijek,zboczeńców.To jest sukces prezydenta,przepraszam-marionetki dupkiewicza.Na to pieniądze zawsze się znajdą.\n15 sierpnia, 10:50, Gość:\nNigdy nie poprowadził marszu, objął najwyżej patronat, co wiąże się bardziej z bezpieczeństwem a nie poglądami.\n15 sierpnia, 11:43, Takie pytanie:\nA rozpędzenie tej manifestacji ma nowym targu ? w walce z aborcją to co ? dwa pany i hu.. w du.. to nie jest rażący widok dla dzieci ?\nCoś ci się poplątało w głowie!! Co ma aborcja do tęczowej flagi?\npsycho 15.08.2020 11:22:37


FotoPasja.org • Zobacz wątek - głosowanie w konkursie\nprzez yarson » 29 paź 2013, o 11:38\nCzy można by było wprowadzić w konkursie głosowanie co najmniej na 2 prace ?\nCo myślą o tym inni ?\nRe: głosowanie w konkursie\nprzez robak » 29 paź 2013, o 12:04\nJaki miałby być sens tego?\nprzez yarson » 29 paź 2013, o 15:13\nJeśli jest dużo zdjęć to ja teraz miałem dylemat i tak na prawdę wyliczanka na które zagłosować - a chyba nie o to chodzi.\nOczywiście nie musiałoby być musu głosowania na np. 3 zdjęcia, tylko jak kto chce no może na jedno.\nprzez robak » 29 paź 2013, o 16:31\nTakie cos wprowadzic mozemy bez problemu. Tyle, ze jak to zrobimy, to kazde ze zdjec bedzie mialo po jednym dodatkowym punkcie. W tym momencie Twoj glos bedzie liczony tak jakbys uznal oba te zdjecia za te naj naj. Czy inni by tez chcieli takie cos?\nprzez Pyotrech » 29 paź 2013, o 19:34\nTakże miałem problem z wyborem. I zastanawiałem się, czy nie byłoby dobrym pomysłem wybranie zdjęcia zwycięskiego oraz dodatkowo wyróżnienie, jedno lub dwa w zależności od ilości nadesłanych prac. Np. minimalna liczba prac: 20, wybieramy najlepsze zdjęcie + dwa wyróżnienia, 10-20 zdjęcie zwycięskie + jedno wyróżnienie, do 10 zdjęć nadesłanych wybieramy tylko jedno zwycięskie.\n"Cameras don't take pictures... people take pictures."\nDołączył(a): 19 paź 2013, o 19:33\nLokalizacja: Leeds UK / Sopot PL\nprzez Q'bot » 29 paź 2013, o 20:21\nTyle, że wtedy użytkownicy forum musieliby się zobowiązać do dużej frekwencji, bo nie zawsze będzie tuzin prac do wyboru :P\nprzez Pyotrech » 29 paź 2013, o 21:35\nQ'bot napisał(a): Tyle, że wtedy użytkownicy forum musieliby się zobowiązać do dużej frekwencji, bo nie zawsze będzie tuzin prac do wyboru :P\nNo to tak jak napisałem, mało prac to wybieramy tylko jedno zdjęcie.\nprzez robak » 29 paź 2013, o 23:38\nNa razie nie widzę takiej potrzeby. Jak będzie większa frekwencja, przegadamy temat jeszcze raz.\nprzez miocha432 » 15 mar 2018, o 15:53\ni kto wygrał w konkursie i jaka była frekwencja\nOstatnio edytowano 27 mar 2018, o 09:17 przez miocha432, łącznie edytowano 1 raz\nDołączył(a): 15 mar 2018, o 15:46\nprzez MATIzz » 15 mar 2018, o 16:42\nmiocha432 napisał(a): i kto wygrał w konkursie i jaka była frekwencja\nWszystkie potrzebne informacje o konkursach.


Ryszka nauka o polityce pdf\nZwlaszcza, ze na istniejace bariery maja wplyw uznane, podstawowe problemy podejmowane tradycyjnie przez nauki o polityce oraz nauki o organizacji i zarzadzaniu. Olszewski, historia doktryn politycznych i prawnych, warszawapoznan. Nauka o polityce stereotypowo znajduje sie pod wplywem podejscia wasko instytucjonalnego, skoncentrowana na prawnych. Podanie powszechnie akceptowanej definicji okreslajacej przedmiot nauki o panstwie jest rzecza niezwykle trudna. Instytut nauk politycznych uniwersytetu warminskomazurskiego w olsztynie, 2006, isbn 8389559153.\nSzmulik zmigrodzki wprowadzenie do nauki o panstwie i. Analizie poddany zostanie przedmiot oraz funkcje nauki o polityce, a takze rozwoj mysli politycznej i nauki o polityce z perspektywy historycznej, status politologii we wspolczesnym swiecie, ze szczegolnym uwzglednieniem polski, jej literatura oraz. Mankowicz, przywodcy polityczni wspolczesnego swiata. W polsce dlugo istnialo rozroznienie na nauki polityczne zajmujace sie polityka, takie jak nauka o panstwie. Na wszystkich plaszczyznach istota polityki jest wladza odnoszona do duzych. Politologia, nauki polityczne, nauki o polityce, nauka o polityce 1 ang.\nPsychological determinants the mutual relations between poland and russia are still conditioned by a certain aberration in the perception of the latter. Mit a narzedzia badawcze nauki o polityce czynniki. Obecnie dostepne sa rowniez w wersji elektronicznej w otwartym dostepie open access. Edmund wnuklipinski, socjologia zycia publicznego, warszawa. Opis przedmiotu miejsce i funkcje nauki o polityce, jej glowny obszar opisowoanalityczny i badawczy. Czlonek korespondent pan, przewodniczacy komitetu nauk. To pierwsze sformulowanie ma na celu podkreslenie faktu, ze polityka. Muszynski, podstawy nauki o polityce, panstwie i prawie, torun 2007. Plik szmulik zmigrodzki wprowadzenie do nauki o panstwie i polityce. Rozwa zania metodologiczne, pwn, warszawa 1984, strona 247. W tym okresie walka o racj bytu i jej uznanie ze strony starszych nauk e. Studia socjologiczne sa kwartalnikiem polskiego srodowiska socjologicznego. Instytut nauk o polityce uniwersytetu rzeszowskiego al.\nRead, highlight, and take notes, across web, tablet, and phone. Politologia, nauki polityczne, nauki o polityce, nauka o polityce z gr. Zalubski, wielkopolskie czasopisma regionalne, kronika wielkopolska 1983, nr 34, s. Kleinnijenhuis doing research in political science.\nWygeneruj pdf dla tej strony wstep do nauki o polityce opis przedmiotu. Mesowie stanu, demokraci i tyrani, wydawnictwo uniwersytetu jagiellonskiego, krakow 2007. Instytut nauk o polityce uniwersytetu rzeszowskiego witamy. Braun, sprawozdanie zarzadu glownego ptnp z dzialalnosci w latach 19641967, studia nauk. Pdf on jan 1, 2009, zbigniew blok and others published o politycznosci, polityce i politologii find, read and cite all the research you need on researchgate. W wersji drukowanej ukazuja sie nieprzerwanie od 1961 roku. Teoria polityki program i roku akademickim 20082009. Wydawnictwo naukowe scholar, 2008, isbn 9788373833074, oclc 233519576. Komunikowanie cyfrowe werbalne i analogowe niewerbalne. Studia socjologiczne studia socjologiczne nr 11985. Polski uczony zajmujacy sie metodologia politologii, franciszek ryszka, okresla polityke jako.\nPdf o politycznosci, polityce i politologii researchgate. Nauka o polityce 2102ld1naop przedmiot jest realizowany w formie wykladu i cwiczen. Zajmowal sie nauka o polityce, historia idei politycznych i prawnych, filozofia polityki, historia panstwa i prawa. Pdf on jan 1, 2009, zbigniew blok published o politycznosci, polityce i politologii find, read.\nRyszka, nauka o polityce i jej nauczaniu, warszawa 1991, s. Aug 23, 2012 w miare pelny przeglad definicyj polityki czytelnik znajdzie np. Wklad profesora franciszka ryszki w rozwoj nauk historyczno. Sylabuz oferta dydaktyczna uniwersytetu zielonogorskiego. An introduction to comparrative methods and statistic. Wspolzaleznosc polityki i innych sfer zycia spolecznego gospodarka, kultura, nauka, prawo. Wiatra teoria polityki, rozumiane jako marksistowska nauka o polityce, jest odrebna, miedzydyscyplinar. Wydania rozne podrecznikow im nowsze tym bardziej wskazane.\nThis article is aimed among others at filling this gap. Teoria polityki program i roku akademickim 20082009 zaoczne. Nauki polityczne maja przede wszystkim znaczenie teoretyczne, przyczyniajac sie do rozwoju nauki w swej. Among the few papers that deal with this topic are the books and articles by ziemowit jacek pietras. Wygeneruj pdf dla tej strony wprowadzenie do politologii opis przedmiotu. Uniwersytet wroclawski wklad profesora franciszka ryszki w rozwoj nauk historycznoprawnych i politologii franciszek ryszka zapewne nalezal do grona wybitnych polskich uczonych intelektualistow.\nTak wiec nauka o polityce wyhodzi od panstwa i bada, jak wplywa ono na spoleczenstwo, podczas gdy socjologia polityczna wyhodzi od spoleczenstwa i bada, jak wplywa ono na panstwo, to jest na formalne instytucje sluzace podzialowi i wykonywaniu wladzy stwierdzaja reinhard bendix i seymour martin lipset. Kotarbinski, traktat o dobrej robocie, wroclaw 1973, s. They do it often aside from other determinants because of their irrational fear. O politycznosci, polityce i politologii linkedin slideshare. Status teoretyczny nauk o mediach kilka uwag do dyskusji.\nWynika to z faktu, ze tozsamosc terminologiczna nie oznacza tozsamosci w sensie przedmiotowym. Wiatr, socjologia polityki, wydawnictwo naukowe scholar, warszawa 1999, isbn 838736777x. W tym okresie walka o racj bytu i jej uznanie ze strony starszych nauk e spolecznych i humanistycznych nasuwaa politologom zarowno tym l o rodowodzie prawniczym, historycznym, ekonomicznym, jak i tym pierwszym dyplomowanym przeswiadczenie, ze ta dziedzina badan uzy. Patologie i karykatury polityki literatura podstawowa. Teoria i metodologia polityki dokumenty pliki uzytkownika jagodawojciechowska1 przechowywane w serwisie chomikuj. Znawca problematyki faszyzmu, narodowego socjalizmu, hiszpanskiego anarchizmu i historii hitlerowskich niemiec. Ukonczyl studia na wydziale prawa uniwersytetu wroclawskiego. Franciszek ryszka, nauka o polityce, pwn, warszawa 1984. Tak wiec nauka o polityce wyhodzi od panstwa i bada, jak wplywa ono na spoleczenstwo, podczas gdy socjologia polityczna wyhodzi od spoleczenstwa i bada, jak wplywa ono na panstwo, to jest na formalne instytucje sluzace podzialowi i wykonywaniu wladzy stwierdzaja reinhard bendix i. Malinowski, a scientific theory of culture and other essays, london 1969, s. The game theory is an issue that is seldom raised in the polish political science literature.\n1125 882 145 108 878 430 1271 1557 1117 363 11 137 485 1063 271 585 1271 708 1588 944 460 1568 989 866 1555 1142 548 468 556 726 582 567 1428 367 856 245 405


www.lighting-gallery.pl • Zobacz wątek - [Polam Wilkasy] OŻk\n[Polam Wilkasy] OŻk\nPosty: 304 • Strona 3 z 31 • 1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 31\nRe: [Polam Wilkasy] OBp\nprzez swietlik » 17 października 2007, 19:31\nFotki super Oprawa w świetnym stanie... ja często spotykałem takie oprawy raczej bez talerzyka a jeśli go miały to były dziury\nRe: [Polam Wilkasy] OŻk\nprzez Paweł » 11 listopada 2007, 15:01\nJednak tych opraw jest więcej w Warszawie Postaram się do nich bliżej zbliżyć Ale z pierścieniem to będzie ciężko znaleść, mało możliwe aby zachował się do dzisiejszych czasów...\nprzez cieszyn » 11 listopada 2007, 15:37\nOdpowiedz z cytatemZgłoś ten post Re: [Polam Wilkasy] OŻk\nprzez Paweł 11 listopada 2007, 16:01\nJednak tych opraw jest więcej w Warszawie Postaram się do nich bliżej zbliżyć\nByłoby SUPER!!! Foty mile widziane.\nI prośba, jakbyś focił te oprawy na pastorałach, to zrób proszę parę zdjęć trzony tego słupa. Interesują mnie wszystkie szczegóły, jak widać jakieś napisy, to też pstryknij z bliska.\nO tych starych pastorałach i mechanizmach można poczytać tutaj, podaje adres:\nhttp://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html? ... 592&wv.x=2\nTak z dziennikaskiego obowiązku chciałbym zapodać, że stare pastorały (z oryginalnymi oprawami !) stoją Jeszcze przy: Drewnickiej, Podskarbińskiej, Profesorskiej, Zajęczej i Szwoleżerów. Mam tą wiadomość od znajomych, ale na foty nie mogę liczyć. Wybieram się tam, ale to nie będzie tak prędko.\nPaweł, czy ty czasem nie poruszasz się from time to time w tych rejonach? - wiesz, foty by były REWELACYJNE !!!\nprzez Paweł » 11 listopada 2007, 15:53\ncieszyn napisał(a): stare pastorały (z oryginalnymi oprawami !) stoją Jeszcze przy: Drewnickiej, Podskarbińskiej, Profesorskiej, Zajęczej i Szwoleżerów\nNa Podskarbińską na starej części Grochowa się wybieram, coś kojarzę w jej końcowym odcinku. Na Profesorskiej widziałem chyba rtęciowe światło więc to może było z MIXów na OŻk Sprawdzę. Na Zajęczej kojarzę ale oprawy sodowe na pastorałach a na Szwoleżerów nie widziałem żadnego pastorału a byłem w sierpniu...\nPostaram się zrobić zdjęcia w ciągu 7 dni\nOstatnio edytowano 12 listopada 2007, 17:13 przez Paweł, łącznie edytowano 1 raz\nprzez cieszyn » 11 listopada 2007, 16:04\nram się zrobić zdjęcia w ciągu 7 dni\nprzez Paweł » 14 listopada 2007, 21:47\nOto przedwojenne oprawy OŻk z ulicy Górnośląskiej, wiszą przy niej 4 sztuki, we wszystkich świecą lampy rtęciowo-żarowe\nprzez cieszyn » 14 listopada 2007, 23:15\nprzez Paweł 14 listopada 2007, 22:47\nPaweł - fajne ujęcia\nNie masz na zdjęciu dolnej części tych latarń?\nZ tego co widzę można śmiało powiedzieć, że w tych pastorałach windek nie było\nprzez Paweł » 14 listopada 2007, 23:32\nMam ale tylko z jednej strony. Jakieś takie inne niż pozostałe.\nprzez cieszyn » 15 listopada 2007, 16:55\nprzez Paweł 15 listopada 2007, 00:32\nPaweł, świetne zdjęcia! Nie dałbyś ich kopii do mojego wątku "Pastrorały ...."\nW sumie tropienie OŻk-ów to wielka frajda - widzę, że i dla Ciebie , jeszcze niedawno zwolennika tylko nowych, czystych i eleganckich opraw!\nZ tej fotki trudno coś powiedziec ale gdy patrzyłem na górną część słupa, to tam nie było charakterystycznych 2 kółek odciągowych, więc bez 2 zdań ten pastorał nie miał windki korbowej.\nWidać, były też takie wersje - jako oryginały przedwojenne.\nJa zaś wczoraj wieczorem oglądałem na Żoliborzu aleję pastorałów (ul. Niegolińskiego?) Ich dolne części były duże i pękate, więc mogą mieć w śrosku te mechanizmy kornbowe, ale nie było dobrze widać góry, więc muszę tam zawitać za dnia. Moze być i tak, że powstawały po wojnie wierne repliki pastorałów, ale już bez mechanizmów korbowych w środku i kółek odciągowych u góry\nprzez neon44 » 15 listopada 2007, 23:19\nJa się bardzo cieszę że OŻk wiszą jeszcze w Warszawie i najprawdopodobniej już tylko w Warszawie


Rypiński Dom Kultury w Rypinie Zimowe warsztaty artystyczne z RDK - zapisy\nJesteś tutajAktualnościAktualności - RDKZimowe warsztaty artystyczne z RDK - zapisy\nAgnieszka Szwankowska, Liczba wyświetleń: 365\nZimowe warsztaty artystyczne z RDK - zapisy\nZIMOWE WARSZTATY ARTYSTYCZNE Z RDK\npakiet warsztatów artystycznych na ferie zimowe 2018\nZapisania dziecka dokonuje rodzic tylko osobiście\nw tymczasowej siedzibie RDK, ul Kościuszki 10, I piętro\nod 5 do 9 lutego w godz. 8.00 - 15.00. Wymagany PESEL dziecka.\npierwszeństwo dla dzieci niekorzystających dotychczas\nz żadnej formy spędzania czasu wolnego z RDK\nPoniedziałek, 12 lutego, godz. 11.00 - 14.00\nZajęcia zapoznawczo integracyjne i warsztaty teatralne, Bajka/film na dvd\nŚroda, 14 lutego, godz. 11.00 - 14.00\nWarsztaty tańca nowoczesnego, Bajka/film na dvd\nPiątek, 16 lutego, godz. 10.15 - 14.00\nWarsztaty ceramiczne w Wąpielsku u Pani K. Meler\nWtorek, 20 lutego, godz. 11.00 - 14.00\nWarsztaty plastyczne, Bajka/film na dvd\nCzwartek, 22 lutego, godz. 11.00 - 14.00\nDyskoteka kostiumowa z faworkami


Efektowne przejście przez Pasy\nKorona Kielce osiągnęła pierwsze zwycięstwo w sezonie. I to w jakim stylu! Podopieczni Gino Lettieriego na Kolporter Arenie pokonali 4:2 Cracovię. Bramki dla naszej ekipy zdobyli Bartosz Rymaniak, Ivan Jukić, Nabil Aankour i Marcin Cebula.\nBramki: Rymaniak (30’), Jukić (35’), Aankour (44’k), Cebula (48’) - Siplak (24’), Piątek (41’k)\nKorona: Alomerović – Rymaniak, Barry, Kovacević, Kallaste – Żubrowski, Możdżeń – Jukić (76’ Burdenski), Aankour (70’ Cvijanović), Cebula (58’ Kosakiewicz) – Górski\nCracovia: Wilk – Wójcicki (69’ Deleu), Helik, Siplak, Pestka – Zenjov (63’ Deja), Covilo, Drewniak, Adamczyk (50’ Szczepaniak), Mihalik – Piątek\nŻółte kartki: Aankour – Wójcicki, Piątek, Pestka\nO dziwo na początku pierwszej połowy obie drużyny nie rozpieszczały kibiców wieloma sytuacjami bramkowymi. Dopiero w 24. minucie po niedokładnym wybiciu Koroniarzy, krakowianie wywalczyli rzut rożny. Niestety ich pierwsza okazja została zamieniona na gola, gdyż cudownym strzałem głową popisał się Michal Siplak. Niedługo później Jakub Wójcicki ograł Kena Kallaste i wyłożył idealną piłkę do Sergeja Zenjova. Na szczęście zawodnik gości fatalnie przestrzelił.\nTe dwie sytuacje w końcu obudziły gospodarzy. W 30. minucie było już 1:1. W polu karnym doskonale znalazł się Bartosz Rymaniak, który przed oddaniem strzału zmylił Michała Helika, a następnie nie dał żadnych szans Adamowi Wilkowi.\nZaledwie 5 minut później było już 2:1! Nabil Aankour posłał doskonałą piłkę do Macieja Górskiego, który w ogromnym zamieszaniu wypatrzył dobrze ustawionego Ivana Jukicia. Młodemu Chorwatowi nie pozostało nic innego jak wepchnąć piłkę do siatki.\nTo nie był koniec emocji. W 41. minucie w polu karnym Ken Kallaste faulował w polu karnym Krzysztofa Piątka, a sam poszkodowany doprowadził do wyrównania. Ale nie na długo! W 44. minucie, to Korona miała „jedenastkę” po zagraniu ręką Michała Helika. Pewnym wykonawcą rzutu karnego okazał się Nabil Aankour i było już 3:2!\nKoronę z uderzenia nie wybiła nawet przerwa, bo tuż po niej swoją pierwszą bramkę w ekstraklasie zdobył Marcin Cebula. Nasz pomocnik precyzyjnie przyjął piłkę w polu karnym i z ostrego kąta pokonał Adama Wilka.\nPodopieczni Gino Lettiego potem całkowicie kontrolowali przebieg spotkania. Nie dość, że nie dopuszczali Cracovii do swojej bramki, to jeszcze kilkakrotnie mogli podwyższyć prowadzenie. Ostatecznie jednak mecz zakończył się wynikiem 4:2.


TALEX Rozdrabniacz-śrutownik „BĄK”, Miedziana Góra\nTym razem pragniemy Państwu zaproponować rozdrabniacz śrutownik o specyficznej nazwie „Bąk”\nUrządzenie rozdrabnia ziarno i tłoczy w formie śrutu do mieszalnika. Do naszej maszyny pasują wszelkie części i podzespoły na rynku. Sprężyna worka, śruba nakrętka oraz sworznie są ocynkowane. Posiada zabezpieczenia antykoryzyjne oraz farbę nawierzchniową RAL 5015\nØ otworów w sitach [mm]: 3\npojemność kosza zasypowego: 0,06m3\nWymiary wys. średnica mm: 1380/1020\nLiczba pasków klinowych: 3\nZakończone 2016-10-19 03:08\nMaszyny rolnicze leśne DANROL


Moj mały art świat: Dedykuję ten post Jadwidze naszej kochanej koleżance blogowej\nAutor: Maria Wicher 11 1/27/2014\nJoanna 27.01.2014, 18:39\npiękny prezenciorek Marii... i do tego z magicznej szyflady... bo te są zawsze magiczne...\nchylę czoła Jadzi\nGosia-Stare Pianino 27.01.2014, 18:43\nszepty serca 27.01.2014, 18:46\nzgadza się Marii ,\nJadzia to chodzący Aniooł przez najpiękniejsze A ...\npiękne prezenty otrzymałaś a kartka cudownie piękna :)\nArt Yolanda 27.01.2014, 18:58\nAle hojna ta nasza Jadwiga,podziwiam hojność jak równiez Twój zapał do haftu,pozdrawiam obie blogowe kolezanki!\nMysia 27.01.2014, 18:58\nA to piękne rzeczy dostałaś. Jadwiga otwarła nie tylko szufladę komody ale również swoje serce :) Pozdrawiam\nNiesamowity Kuferek 27.01.2014, 18:59\nAle wspaniały prezent. Cieszę się, że są jeszcze takie dobre duszyczki - choć powiem szczerze, że nigdy w to nie wątpiłam. A Tobie Marii życzę owocnej pracy!\nJanToni 27.01.2014, 19:01\nJeśli do Jadzi\nto zaraz wszyscy\nAnna 27.01.2014, 19:16\nOch, Marii! Musiałaś być niesłychanie grzeczna :)) Jadzia obdarowała Cię iście po królewsku! Ma ogromne serce dziewczyna!\nNie pozostaje Ci nic innego jak starać się i śmigać igiełką, a potem nam wszystko pięknie zaprezentować :)))\nartesania 27.01.2014, 19:31\nCieszę się razem z Tobą. Wspaniały prezent, serce na dłoni. Już się wprosiłam do Jadwigi.Pozdrawiam ciepło.\nDanka Witkowska 27.01.2014, 19:49\nMiałam okazję się przekonać ,a nawet dziś, jaka ta nasza Jadzia jest wspaniała i ma dobe serduszko.Oddała swoje skarby w dobre ręce i wierzę w Ciebie i Twoje zdolności ,że poradzisz sobie z hafcikiem świetnie.Tyle tego,że będziesz miała czas zapewniony na długie wieczory .\nWięc do dzieła kochana.\nAgnieszka Wojtkowiak 27.01.2014, 20:33\nWidać Marii, że byłaś bardzo grzeczna, że "Mikołaj" postanowił ponownie obsypać Cię prezentami. Uciekam do Jadzi pooglądać jej cudeńka:-)\nBarbara Wójcik 27.01.2014, 20:34\nJadzia to wpaniała kobieta, ale prezenty trafiły do równie wspaniałej Osoby!\nJoanna Głażewska 27.01.2014, 20:37\nZapowiada się wspaniale! Będziesz Marii miała co robić w najbliższym czasie :-) Czekam na efekt końcowy ;) Pozdrawiam ciepło.\nbeata 27.01.2014, 20:47\nPiękne prezenty dostałaś Mario, wzory na płótnach są cudowne a Jadzia ma wspaniałe serce :) Pozdrawiam ;)\nsupergirl 27.01.2014, 20:54\nczekam na zdjecia gotowych haftów, napewno będą bardzo piękne! :) notes, cudowny, w żadnym sklepie czegos tak bajecznego nie mozna dostac! ba, ja nawet nigdzie nie widziałam, arcydzieło!\nCiesze sie bardzo, że ktoś testuje moje przepisy. Kaloryczne to prawda, ale to nie są puste kalorie ;)\nAnstahe 27.01.2014, 20:59\nJa zapewne zwariowałabym z nadmiaru szczęścia, dlatego wierzę, że jeszcze nie ochłonęłas. Teraz nie masz wyjścia, tylko musisz działać. Pozdrawiam.\nPANI KREDKA 27.01.2014, 21:21\nCoś wspaniałego, piękny gest ze strony Jadwigi :)\nAndrzej Zawadzki 27.01.2014, 21:24\nHo ho, ale cudeńka. Gratulacje. Ciekaw jestem co z tego wyjdzie :) Pozdrowienia Marii!\nJadwiga Kluczyńska 27.01.2014, 22:46\nOj tam, oj tam, zaraz wielka paka... Paczuszka taka sobie dla przyjaciółki mojej- Marii- co by rączki swoje zdolne zajęła :) może być super efekt- ja zaczęłam, Marii dokończy... Będzie super dzieło! ;) Ja niestety już ślepa i igły nie widzę,to w dobre i pracowite rączki oddam- tak sobie pomyślałam- i by Marii nie rozmyśliła się to goniłam na pocztę, by mi jej przed nosem nie zamknięto... Marii! Powodzenia Kochana :) Wierzę w Ciebie. ;) ;) ;)\nRenata ZmyslyiPomysly 27.01.2014, 22:57\nŻycie jest piękne gdy spotykamy na swej drodze dobrych ludzi,nie wyobrażam sobie Twojej radości,już Ty musiałaś sobie zasłużyć na takie wspaniałości,jak mówią dobro powraca ze zdwojoną siłą:)Życzę Ci kochana Oczu bystrych,rączek sprawnych i dużo czasu na haftowanie!!!ściskam ciepło w ten mroźny czas:)\nMarille 27.01.2014, 23:14\nGratulacje dla obdarowanej i dla obdarowującej :)))\nSame śliczności, ale będzie można tworzyć... Tylko się cieszyć...\nMagdalena Barszczowska 28.01.2014, 00:23\nMariaPar 28.01.2014, 06:35\nNa Wielkanoc jak znalazł. Kapitalne prezenty. Pozdrawiam\nKatlus 28.01.2014, 07:03\nsuper prezenty:) to teraz Marii do dzieła:) i oczywiście nie zapomnij chwalić się efektami:) ciekawe te cieniowane nici ja zawsze haftowałam białymi:)\nRobótki babci Tereski 28.01.2014, 08:04\nJakie świetne prezenty dostałaś. Oj będzie się działo. Życzę Ci wytrwałości przy haftowaniu.\nNati B 28.01.2014, 08:20\nSkarby Jadzi trafiły w dobre rączki;)) Pięknie zostałaś obdarowana!;)\nPozdrawiam cieplutko i życzę przyjemnej pracy nad haftami.\nCreatus Blog 28.01.2014, 08:25\nUTKANE Z PASJI 28.01.2014, 10:50\nMarii, nie masz wyjścia, tylko musisz zasiąść wygodnie i zacząć pięknie haftować, to co otrzymałaś o d wspaniałomyślnej Jadzi, ja kiedyś, tez haftowałam richelieu, teraz już nie te oczy, ale haft jest efektowny, życze Ci wytrwałości i pięknych serwet:)\nIlona Szczęsna 28.01.2014, 10:57\nhaha Marysiu jestes jedyna w swoim rodzaju:)))Kocham Cię za Twoje ciepło,za żywiołowość i za tą Twoją dziwność;)))Jak się okazuje nie tylko u mnie budzisz takie uczucia,skoro zostałaś tak obdarowana;)\nTo jest wspaniałe,jak własciwie obcy ludzie,tutaj na blogach,potrafią być tacy kochani i bezinteresowni.\nWielki ukłon dla Jadzi za jej piękny gest;)\nMałgorzata C. 28.01.2014, 14:38\nWitam serdecznie i dziękuję za ciepłe słowa:) Prawdziwe cudeńka otrzymałaś:) Już nie mogę się doczekać nowego haftu w Twoim wykonaniu:) Jadzia jest cudowną osobą - tyloma wspaniałościami postanowiła się podzielić:) Anioły są wśród nas:) Pozdrawiam was gorąco dziewczyny:)\nMonika na hamaku 28.01.2014, 14:48\nPiękne prezenty, z serca Ci gratuluję i teraz czekam na efekt Twoich prac:)\nEwa 28.01.2014, 16:43\nMarcela Gmd 28.01.2014, 19:25\nEwa Jurewicz 28.01.2014, 19:33\nJedno jest pewne - Jadzia to anioł. Mnie też kiedyś sprawiła cudowną niespodziankę. I jak tu nie wierzyć w blogowe przyjaźnie? Teraz masz Marysiu zajęcie na baaaardzo wiele wieczorów. Trzymam kciuki. Buziaki.\nAtelier Marysi 28.01.2014, 20:35\nPrezent cudowny dostałaś , będziesz miała Mario co robić w zimowe wieczory. Jak zaczniesz teraz to to zdążysz wykonać coś na Wielkanoc. Piękne wzory i do tego zapas muliny , widać że paczka zrobiona od serca. Pozdrawiam cieplutko.\nlisek_1986 29.01.2014, 10:00\npiękny prezent :) teraz z niecierpliwością czekam na pierwszą prezentację pracy :) pozdrawiam :)\nIna Kaźmierska 29.01.2014, 11:13\nMarii Jesteś tak przemiłą osóbką,że wcale się nie dziwię iż lgną do Ciebie ludzie o podobnym usposobieniu. Cudowne prezenty, jestem pełna zachwytu ale także wzruszona ogromnie tą bezinteresownością ludzi. Wszystkiego dobrego Marii :)\nAnia S 29.01.2014, 23:24\nAleż cuda Marii :) czekam teraz na Twoje dokończenia haftów :) na pewno będą piękne :) Dziękuję Ci Kochana za przemiłe komentarze i wizyty na moim blogu :) Buziaczki :*\nMałgorzata B 30.01.2014, 01:33\nMarii prezenty wspaniałe,teraz tylko jak już sama napisałaś powolutku do dziergania czas się zabrać.\nZapału i wytrwałości życzę w tworzeniu kolejnych wspaniałych rzeczy.\nvioli igłą malowane 30.01.2014, 08:25\nSerce za serce ,, po raz kolejny ,,,,,\nŚliczności dostałaś , możesz teraz wyszywać i nic innego nie robić , tyle ślicznych wzorów , będę czekać na twoje postępy z ciekawością ,,\nAlicja 30.01.2014, 20:16\nspaniałe rzeczy dostałaś.Teraz tylko czekać na posty w których aż się zaroi od pięknie wyhaftowanych robótek. Pozdrawiam\nMonika Blezień 30.01.2014, 22:27\nMario, wzruszyłam się czytając ten wpis. Ty zawsze tak pięknie piszesz, od serca, a tu dziś o wspaniałej blogowej koleżance co taką niespodziankę ci sprawiła. Paczuszka zaiste wspaniała i godna podziwu i zachęty do działania! Działaj kochana, dasz radę :))))


Ogólnopolski Konkurs Wiedzy Kolejowej - Stacja Muzeum\nStacja Muzeum / Wydarzenia / Ogólnopolski Konkurs Wiedzy Kolejowej\nStowarzyszenie Edukacja dla Rozwoju Kolei oraz Stacja Muzeum serdecznie zapraszają uczniów szkół i klas z kierunkami branży kolejowej do udziału w Ogólnopolskim Konkursie Wiedzy Kolejowej pn. „Szlakiem Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej w 175-lecie jej otwarcia” stworzonym dla pasjonatów kolei i uczniów ze szkół kształcących uczniów na kierunkach związanych z branżą kolejową.\nKonkurs jest dla uczniów doskonałą okazją do przygotowania się do egzaminów zawodowych z przedmiotów związanych transportem kolejowym. Konkurs został ogłoszony w roku jubileuszowym 175-lecia otwarcia Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, dlatego jego tematyka obejmuje również zagadnienia związane z historią Wiedenki. Nabór zgłoszeń przebiega za pośrednictwem strony internetowej Stowarzyszenia Edukacja dla Rozwoju Kolei. Zapisy są prowadzone do 12 czerwca 2020 r.\n• w pierwszym etapie rywalizacja przebiega w formie zdalnej – uczniowie zgłaszają się za pośrednictwem formularza dostępnego na stronie internetowej Stowarzyszenia. Następnie otrzymają dostęp do swojego konta, na którym znajdą materiały do nauki. W dniu 16 czerwca br. zdalnie napiszą test. Szkoła otrzyma informację o zgłoszeniach swoich uczniów i ich wynikach. Każda szkoła zgłasza do etapu finałowego dwóch reprezentantów (zapraszamy z opiekunem).\n• etap finałowy odbędzie się 29 września br. w Stacji Muzeum i będzie składał się z dwóch części: pierwsza, półfinał to test wiedzy 20 pytań (forma mobilna internetowa); finał jest przeprowadzany w formie ustnej, gdzie uczestnicy odpowiadają na pytania wylosowane z 50 pytań.\nSzczegóły dotyczące zasad Konkursu są dostępne na stronie internetowej Stowarzyszenia Edukacja dla Rozwoju Kolei.