Wini 230 27 Nov 2014 11:07 3753 21\n#1 27 Nov 2014 11:07\nPosiadam pralkę Amicę Optima Digital 1200. Od pewnego czasu silnik podczas wirowania nierówno pracował, a ostatnio zaczął szarpać i miał problem z wejściem na obroty. Po odkręceniu szczotek okazało się że jedna z nich jest zablokowana i nie wysuwa się ze szczotkotrzymacza. Po jego oczyszczeniu silnik pracuje już prawidłowo. Występuje tylko delikatne iskrzenie między szczotkami a komutatorem, które dość znacznie zwiększa się powyżej 1000 obr/min. Silnik bardziej iskrzy, kiedy wirnik kręci się w prawą stronę. Na początku iskrzył mocno, aż czuć było zapach iskier, ale najprawdopodobniej dlatego że jedną ze szczotek przykręciłem pod nieodpowiednim kątem. Po zmianie jej położenia iskrzenie znacznie się zmniejszyło. Komutator i szczotki wyglądają tak jak na poniższych zdjęciach. Czy wszystko jest z nimi w porządku?\n#2 27 Nov 2014 13:39\nHelpful post #2 27 Nov 2014 13:39\nWini 230 wrote:\nPo jego oczyszczeniu silnik pracuje już prawidłowo. Występuje tylko delikatne iskrzenie między szczotkami a komutatorem, które dość znacznie zwiększa się powyżej 1000 obr/min\nZ tego wynika, że szczotki dobrze współpracują z komutatorem. Można by oczyścić jedynie przerwy(zagłębienia) między wycinkami komutatora, czymś ostrym, np.końcem noża, a następnie przedmuchać,lub odkurzyć te miejsca. Wskazane by było wyrównać powierzchnie komutatora, jeśli wiesz, jak się do tego zabrać.\n#3 27 Nov 2014 15:26\nWskazane by było wyrównać powierzchnie komutatora, jeśli wiesz, jak się do tego zabrać.\nCzytałem, że komutator czyści się pumeksem. Czy należy wyjąc silnik, przyłożyć do komutatora pumeks i ręcznie kręcić wirnikiem ?\n#4 27 Nov 2014 16:08\nHelpful post #4 27 Nov 2014 16:08\nNajprościej to odkręcić szczotkotrzymacze, przyłożyć kawałek pumeksu do komutatora, lekko dociskając, a ktoś inny niech pokręci za koło pasowe pralki, aby wprawić w ruch wirnik silnika.\nOczywiście nie jest to metoda dokładna, ale na takim etapie wystarczająca.\n#5 28 Nov 2014 06:22\nHelpful post #5 28 Nov 2014 06:22\nNajprościej to odkręcić szczotkotrzymacze,\nCzy należy wyjąc silnik, przyłożyć do komutatora pumeks i ręcznie kręcić wirnikiem ?\nNie; włączyć wirowanie, czekać, aż się rozpędzi silnik i dopiero wtedy przyłożyć do komutatora pumeks. Na jakieś pięć do dziesięciu sekund, nie dłużej.\n#6 28 Nov 2014 07:53\nHelpful post #6 28 Nov 2014 07:53\nWini 230 napisał:\nTo była porada dla "gościa" nieobeznanego z niebezpieczeństwem pracy "pod napieciem", lub" w pobliżu urządzeń znajdujących sie pod napięciem".\n#7 28 Nov 2014 11:31\nRozumiem, tak zrobię. Z wykształcenia jestem elektrykiem. Na razie nie zamykam tematu, na wypadek, gdyby wystąpiły jeszcze jakieś problemy z silnikiem.\n#8 28 Nov 2014 11:33\nHelpful post #8 28 Nov 2014 11:33\nZlikwiduj wyciek z zasobnika proszku bo temat będzie się powtarzał\n#9 28 Nov 2014 11:40\nTak zrobię, bo jak zdjąłem dolna pokrywę, na wanience było trochę wody. Wszystkie przewody hydrauliczne i ich połączenia na dole były suche, dlatego najprawdopodobniej cieknie przy zasobniku i zalewa trochę silnik. Nie sprawdziłem tego od razu, bo było już późno i domownicy chcieli korzystać z łazienki.\n#10 28 Nov 2014 12:42\nHelpful post #10 28 Nov 2014 12:42\nzwróć uwagę na to miejsce gdzie wchodzi ten szary waż odpowietrzający .\nzasobxxxxxx.jpg Download (8.72 KB)\n#11 28 Nov 2014 17:35\nZlokalizowałem wyciek przy wężu odpowietrzającym, oraz spod górnej pokrywy zasobnika. Czy pomoże uszczelnienie tych miejsc silikonem ?\n#12 28 Nov 2014 17:41\nHelpful post #12 28 Nov 2014 17:41\nCzy pomoże uszczelnienie tych miejsc silikonem ?\nRozbierz górną pokrywę zasobnika (na zatrzaskach) i poleć delikatnie dookoła silikonem (zwłaszcza w tylnej części zasobnika), jak również pod i nad wężem odpowietrzającym i złóż wszystko do kupy (pokrywa zasobnika).\n#13 28 Nov 2014 18:23\nJutro lub w poniedziałek kupię silikon i uszczelnię zasobnik. Czy konieczny jest jego demontaż przed zdjęciem pokrywy ? Oglądałem go dzisiaj, ale nie mam pewności, czy da się go uszczelnić, bez wyjęcia go z pralki\n#14 28 Nov 2014 19:38\nHelpful post #14 28 Nov 2014 19:38\nNie trzeba go demontować z pralki. Wystarczy odkręcić panel sterowania ( z programatorem).\n#15 13 Jan 2015 20:25\nPróbowałem uszczelnić dzisiaj dozownik, ale skorodował łepek jednej ze śrub mocujących go do panelu i nie można jej odkręcić. Chciałem zdjąć cały panel razem z dozownikiem, odkręciłem śrubki na górze, odginałem zatrzaski, ale dalej coś go od dołu trzymało. Nie udało mi się również zdjąć samej pokrywy dozownika. Zwolniłem tylko zatrzaski z prawej strony, natomiast do zatrzasków po lewej stronie nie mogłem się dostać. Czy jedyną możliwością demontażu dozownika, jest rozwiercenie końcówki śruby ?\n#16 13 Jan 2015 20:47\nHelpful post #16 13 Jan 2015 20:47\nCzy jedyną możliwością demontażu dozownika, jest rozwiercenie końcówki śruby ?\nJa to robię przy pomocy wkrętaka krzyżakowego i młotka.\nPukam w śrubę, aż plastik odpadnie. Wtedy uwalnia się zasobnik. Robię tak serio, bo nie cierpię niechlujnych użytkowników pralki, co doprowadzają do korozji wkrętów zasobnika.\n#17 13 Jan 2015 20:48\nHelpful post #17 13 Jan 2015 20:48\nNie trzeba wiercić . Jak masz lutownicę transformatorową to przygrzej grotem główkę śruby i odkręć ją. Grzejesz i próbujesz odkręcić , jak nie puszcza to znów chwilę grzejesz i próbujesz aż puści.\n#18 13 Jan 2015 20:50\nJak łeb śruby krzyżakowej (wkrętu) jest na tyle zardzewiały, że nawet platynowym śrubokrętem za łeb jej nie złapiesz?\n#19 13 Jan 2015 21:17\nPukam w śrubę, aż plastik odpadnie. Wtedy uwalnia się zasobnik.\nAle jak potem ponownie przykręcić zasobnik ?\nRobię tak serio, bo nie cierpię niechlujnych użytkowników pralki, co doprowadzają do korozji wkrętów zasobnika.\nMoim zdaniem to wina producenta, bo nie zastosował zaślepek na otwory śrubek.\nŚrubka jest bardzo mocno skorodowana. Nie ma już o co zaczepić śrubokrętu.\n#20 13 Jan 2015 21:22\nHelpful post #20 13 Jan 2015 21:22\nCienkim śrubokrętem podskrob krzyżak i wtedy złapiesz.\n#21 13 Jan 2015 23:51\nHelpful post #21 13 Jan 2015 23:51\nJak masz lutownicę transformatorową to przygrzej grotem główkę śruby i odkręć ją. Grzejesz i próbujesz odkręcić\nNie trzeba odkręcać, wystarczy grzać łeb śruby i ciągnąć jednocześnie maskownicę tak, aby rozgrzany plastyk maskownicy wokół łba śruby przepuścił ten łeb bez łamania gniazda i rozdzielamy maskownicę od pojemnika. Następnie szybko, póki plastyk jest jeszcze plastyczny, palcem naciskamy i doprowadzamy powierzchnię do stanu pierwotnego. Śrubę która pozostała w pojemniku proszku odkręcamy bez problemu kombinerkami.\n#22 14 Jan 2015 14:39\nPróbowałem rozwiercić śrubę, ale się nie udało. Odkręciłem więc panel, zaryzykowałem i pociągnąłem go. Myślałem że zasobnik przykręcony jest jedynie do panelu i zejdzie razem z nim. Okazało się że śruba przechodzi również przez metalową obudowę pralki i szarpnięcie panelem spowodowało oderwanie go od śrubki. Na szczęście poza przejściem wkręta przez otwór panelu nic nie pękło. Śrubę już dało się łatwo wykręcić kombinerkami. Nie widać również większych uszkodzeń w otworze na śrubę, dlatego da się to potem bez problemu zmontować w całość. Śruby wymienię i zakleję je silikonem.\nSimilar topics to amica Optima Digital 1200 - Prośba o ocenę stanu szczotek i komutatora\nPróbuję zdemontować grzałkę w pralce Amica Optima Digital 1200. Odłączyłem przewody, odkręciłem nakrętkę, wbiłem bolec do środka. Grzałka częściowo si... (6)\nNo bo po co zajrzeć do instrukcji przecież tam nigdy nic ciekawego nie piszą :-? Zhudomel skasowanie błędu pomogło. No i tak to jest jak zamiast na... (8)\nPosiadam pralkę Amicę Optima Digital 1200. Nie dawno zaciął się program "Bawełna 95". Na wyświetlaczu ciągle wyświetlone było, że do końca prania zost... (7)\nWitam wszystkich użytkowników tego forum. Mam problem z pralką firmy "Amica optima digital 1200" a mianowicie chodzi o to że zacznę od początku opisz... (8)\nAmica Optima Digital 800 ES4 r--0\nPralka nie wywirowała rzeczy, na wyświetlaczu pojawia się ES4 r--0. Nie można ponownie włączyć pralki, nic nie działa. Co robić? :/,Przytrzymaj dłuż... (1)


El Niño było im niestraszne\nAutor: Lakshmi Supriya | dodano: 2021-02-11\nFot. ARI CARAMANICA\nNa północnym wybrzeżu Peru znajduje się jedno z najsuchszych miejsc na świecie, jeśli pominąć te momenty, gdy pojawia się tu silne El Niño ze swoimi wielkimi powodziami. Wody deszczowe spływające ze zboczy niedalekich Andów pędzą wtedy suchymi wąwozami, często niszcząc pola uprawne w dolinach nielicznych rzek płynących przez ten pustynny region. Ari Caramanica, archeolożka z Universidad del Pacífico w Limie, od dawna interesowała się pradawnymi długimi i prostymi „strukturami” przecinającymi fragment nadbrzeżnej pustyni zwany Pampa de Mocan. Pierwszy raz dostrzegła te dziwne linie na zdjęciu lotniczym wykonanym w 1940 roku. Dziś ze współpracownikami dowodzi, że są one dziełem prekolumbijskich rolników, którzy zaprojektowali elastyczny system kanałów przeznaczony do odprowadzania wód rzecznych, ale przydający się również w kontrolowaniu szalonych powodzi sprowadzanych przez El Niño. Dzięki temu systemowi mogli przetrwać i prosperować w środowisku cechującym się dużą zmiennością.\nZjawisko El Niño powraca do Peru średnio co 6–20 lat i jest mało przewidywalne. Jednak badania, które przeprowadzili Caramanica i jej zespół, sugerują, że rolnicy uprawiający tu pola w okresie od 1 do 1476 roku naszej ery byli do niego przygotowani. Badacze na podstawie analizy materiału archeologicznego zebranego w Pampa do Mocan odkryli, jak dawni rolnicy nauczyli się wykorzystywać El Niño dla własnych potrzeb; wyniki tych badań opublikowało czasopismo Proceedings of the National Academy of Sciences USA.\nNa podstawie analizy materiału archeologicznego, szczątków roślin i położenia dawnych pól naukowcy doszli do wniosku, że podczas El Niño rolnicy wykorzystywali kanały do przekierowania wód powodziowych na te pola, które leżały z dala od rzek i znajdowały się poza zasięgiem zwykłego systemu nawadniającego. Niektóre z tych pól otaczano niskimi wałami ziemnymi, które zatrzymywały wodę i przynoszony przez nią żyzny muł. W tym samym celu dawni agroinżynierowie układali też niewielkie kamienne przegrody.\nCaramanica początkowo sądziła, że sfotografowane struktury stanowiły element zwykłego systemu nawadniającego, który rozprowadzał wodę rzeczną. W trakcie badań stwierdziła jednak, że służyły one wielu celom, a niektóre z nich przeobrażały się w pola uprawne w tych momentach, gdy El Niño odcięło je od rzeki. „Łączono i rozdzielano te pola w zależności od potrzeb, aby w każdej chwili były gotowe na przyjęcie wody” – wyjaśnia badaczka.\nDziś, jak zauważa Caramanica, jest odwrotnie. Większość terenów rolnych należy do dużych właścicieli ziemskich lub firm. Zwykle na całym polu uprawia się tylko jedną roślinę, a właściciele nie są tacy elastyczni, jak posiadacze mniejszych gospodarstw rolnych.\n„Zmieniła się świadomość środowiskowa” – zauważa Jason Nesbitt, archeolog z Tulane University, który nie był współautorem badań, ale napisał komentarz towarzyszący publikacji. Dziś El Niño jest traktowane jak zdarzenie nadzwyczajne, podczas gdy dla dawnych mieszkańców Pampa de Mocan było czymś spodziewanym i oczekiwanym. Tego rodzaju podejście, jak zauważa Nesbitt, pomogłoby współczesnym rolnikom w radzeniu sobie z ekstremami pogodowymi. „Przygotowując plany na wypadek przyszłych kataklizmów pogodowych, warto byłoby spotkać się także z archeologami i antropologami”.


Głośniki bezprzewodowe do kina domowego | Atmosferadźwieku\nGłośniki bezprzewodowe, to zaawansowane i niesamowicie funkcjonalne rozwiązanie, które idealnie wpisuje się w zapotrzebowanie współczesnego rynku. Na ich korzyść przemawia przede wszystkim duża mobilność, pozwalająca na ich użytkowanie niezależnie od miejsca. Dzięki głośnikom bezprzewodowym, otrzymujesz możliwość słuchania muzyki zawsze i wszędzie, kiedy tylko najdzie Cię na to ochota.\nGłośniki bezprzewodowe, doskonale sprawdzają się podczas weekendowego wypadu, jak również do odtwarzania muzyki w domu. Są kompatybilne ze wszystkimi urządzeniami, które obsługują opcję Bluetooth. Ten rodzaj głośników pozwala na bezprzewodowe przesyłanie muzyki, a dodatkowo są bardzo wygodne w przenoszeniu. To, na co warto zwrócić uwagę podczas zakupu, to przede wszystkim długość trzymania baterii. Zwłaszcza, jeśli głośniki mają służyć nam głównie do użytku zewnętrznego, gdzie nie mamy bezpośredniego dostępu do prądu. Ważna jest także ich wielkość, która również powinna być dopasowana do indywidualnych potrzeb.\nNa rynku możemy znaleźć bogaty wybór głośników o różnorodnych rozmiarach i kształtach. Nasz sklep oferuje profesjonalne głośniki bezprzewodowe Wifi najlepszych marek. Zachęcamy do zapoznania się z całą ofertą, a także pozostajemy do dyspozycji w przypadku jakichkolwiek pytań.\nDynavoice Classic CL-15 - Głośnik Bluetooth


Czego facet oczekuje na pierwszej randce? | Papilot\nJeszcze przed randką zapytał mnie, co lubię w łóżku. Czy dać sobie z nim spokój?Jeszcze przed randką zapytał mnie, co lubię w łóżku. Czy dać sobie z nim spokój?\nJeszcze przed randką zapytał mnie, co lubię w łóżku. Czy dać sobie z nim spokój?\nIwona zawiodła się na chłopaku z Tindera.\npierwsza randka randka w domu co robić na pierwszej randce\nNie jestem święta i dokładnie wiem, po co ludzie korzystają z aplikacji randkowych. Chociaż ja akurat mam nieco inne oczekiwania, niż większość. Wciąż wierzę, że nawet w ten sposób można poznać kogoś wyjątkowego.\nMyślałam, że właśnie to mi się udało, bo pierwszy raz pisząc do kogoś czułam tak wielką sympatię. Wymieniamy wiadomości od ponad tygodnia i cały czas pragnę więcej. Wreszcie padła też propozycja spotkania i to w domowych warunkach.\nZaprosiłam go w weekend, bo okazało się, że mieszkamy na tym samym osiedlu.\nChciałam przygotować coś smacznego, obejrzeć film i zaczekać, jak sytuacja się rozwinie. On trochę to zepsuł, bo wczoraj zaczął świntuszyć. Wypytywał, co lubię w łóżku, bo nie chce mnie rozczarować w sobotę.\nPóźniej stwierdził, że to dla żartów i przełamania lodów, bo przecież nic zdrożnego nie ma na myśli. Wcale na nic nie liczy w czasie pierwszej randki i w ogóle niewiniątko. Sama już nie wiem. Wolałabym nie zapraszać do swojego domu faceta, który nie umie trzymać rąk przy sobie.\nOdpisałam mu tylko: myślałam, że jesteś inny. Od tego czasu ciągle mnie przeprasza. Ja rozumiem, że dorośli ludzie mogą rozmawiać o wszystkim, ale chyba nie w takiej kolejności. Najpierw wypadałoby się poznać.\nMyślicie, że po czymś takim powinnam odwołać spotkanie?\ngość (Ocena: 5) 24.01.2020 00:03\nMasz szczęście, że nie okazał się jakimś psycholem albo gwałcicielem. Która normalna kobieta sprowadza na pierwszym spotkaniu faceta do swojego domu? Jakaś latawica tylko.\ngość (Ocena: 5) 23.01.2020 21:19\nJa po dwóch miesiącach zaprosiłam go do domu, a on pomyślał, że chcę sexu. Czy każde zaproszenie do domu to oznacza? Zwłaszcza, że wiedział, że nie chcę się spieszyć, bo pierwszy raz jeszcze przede mną. To cały czas mam się z kimś spotykać na mieście, bo inaczej sobie coś pomyśli?\ngość (Ocena: 5) 23.01.2020 19:39\nKto normalny po tygodniu internetowej znajomości zaprasza kogoś do swojego domu? Aż taką masz chcicę...?\ngość (Ocena: 5) 23.01.2020 16:12\nhahhahah..zapraszasz do domu faceta, ktorego widzialas w realu..wiec wszytsko jasne\ngość (Ocena: 5) 23.01.2020 10:43\nWyjmij kij z dupy, też czasem zażartuj i będzie lepiej


00170 005344 20633011 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Eugenia Żmijewska Liczba stron: 172\nISBN: 978-83-272-1651-9 Data wydania: 2010-08-05\nPŁOMYK Z pamiętnika instytutki Eugenia Żmijewska ELIZIE ORZESZKOWEJ w dowód czci i wdzięczności ten pamiętnik poświęcam\nCZĘŚĆ PIERWSZAKrutohorby, 12 maja 1888 r. Jadzia mówiła mi wczoraj, że pisze swój dziennik i że to bardzo przyjemnie. I ja chcę spróbować. Byle tylko nie wpadł w ręce mamy, bo miałabym okropną burę. Ja tu chcę pisać wszystko, co widzę i myślę, a tego dzieciom nie wolno. Mój Boże, czemu ja jestem dzieckiem! Tak bym chciała już być dorosłą, nosić długie suknie, mieć konkurentów, nikogo nie słuchać. Ale do tego jeszcze barda) daleko. Mam dopiero lat trzynaście, chociaż wyglądam na więcej. Niedawno mama musiała zdejmować obrączkę, żeby pokazać, Medy brała ślub, bo pan Julian mówił, że mam z pewnością lat piętnaście. Ja to słyszałam i okropnie się z tego ucieszyłam, ale było mi smutno, kiedy pan Julian wyczytał na obrączce, że mama wyszła za mąż w styczniu roku 1874, i powiedział, że ja nie mogę mieć lat piętnastu. No, mogłabym przecież mieć czternaście, bo tyle przeszło od ślubu rodziców, i pewna jestem, że mam przynajmniej czternaście, bo dlaczego jestem taka duża i skąd mi takie różne myśli do głowy przychodzą? A może mam i więcej? Przecież można mieć dzieci bez ślubu. Nawet wiem na pewno, choć mama myśli, że nie wiem. Kiedyś w nocy słyszałam okropny krzyk w garderobie – mama tam pobiegła. Nazajutrz mnie, Józia i Elżunię odesłali z mademoiselle do Oksaniny, żebyśmy się pobawili z małymi Łabuskimi. Było dość wesoło (chociaż Zosia daleko głupsza ode mnie), a kiedy wróciliśmy do domu, to pokojówka, Nastusia, przy czesaniu powiedziała mi: –Czy panienka wie, co u nas było? – Co takiego? – spytałam. – Kiedy ja się boję, bo panienka jeszcze się wygada. – Moja Nastusiu, słowo ci daję, że nie powiem nikomu! – Niechże panienka pamięta. To okropna rzecz. Panna Ludwiczka miała dziecko! – Ale jakże, moja Nastusiu?… Przecież ona nie ma męża. – Phi, panienka jeszcze nic nie wie. Czasami można mieć dziecko bez męża. – Jak mąż odjedzie? – No, choćby tak. – To może Ludwiczka nie była panną? – Nie była. – A dlaczego się nie przyznawała? – Bo się bała naszej pani. – A gdzie jej mąż? – Nie wiem. – A dziecko? – I dziecka nie ma. Umarło. Pochowaliśmy w ogrodzie pod gruszą. – Pokaż mi gdzie! – Pokażę, ale panienka nikomu nie… powie. Dotrzymałam słowa. Milczę, ale często myślę o tym, co mi powiedziała Nastusia. Mama nie pozwala zadawać się ze służbą, ale ja to bardzo lubię.. bo można im wszystko mówić; za nic się nie gniewają i bardzo są dla mnie dobrzy. Jak mnie mama wyłaje, to biegnę zaraz albo do Nastusi, albo do niani, albo do Ludwiczki, a one mnie całują i pocieszają. – Panienka to biedna – mówiła mi niedawno Ludwiczka – inne dzieci mogą biegać, a panienka ciągle nad książkami albo przy fortepianie. Pani pozwala pannie Olimpii robić, co jej się podoba z dziećmi. Ja jeszcze nie widziałam, żeby gdzie tak dzieciom było źle jak tutaj. Pan do niczego się nie wtrąca, a pani za wszystko się gniewa. Oj, prawdę mówi Łudwiczka! Ja bym tego sama nie umiarkowała, bo dawniej zdawało mi się, że tak być powinno i że (wszędzie jest tak samo, ale teraz już wiem, że nie, i bardzo mi przykro. Ja mamę kocham, ale boję się jej okropnie. Ile razy mnie mama zawoła do siebie, zawsze dostanę burę. Czasem mi tak smutno, jak gdybym była w obcym domu. Żeby to już prędzej wyrosnąć! Moim marzeniem dojść przynajmniej do lat piętnastu, wyjść za mąż, robić, co mi się podoba. Wtedy będę mogła chodzić sama, a nawet sama jeździć. Zdaje mi się czasami, że ja się tego nigdy nie doczekam. Nie chcę być dzieckiem, to nieznośna rzecz. Nie można mówić, co się myśli, o byle co gniewają się! 2 czerwca Nie pisałam długo, bo przyjechali rodzice Julci i prosili mamę, żeby pozwoliła mnie zabrać na parę tygodni. Mama z początku nie chciała, mówiła, że będą mieli ze mną kłopot, bo jestem bardzo zła, ale nareszcie zgodziła się. Jak mi tam było dobrze! Czemu ja nie jestem siostrą Julci? Wolno nam było biegać, bawić się, mówić przy starszych. Nie tylko p. Woliński kocha żonę, ale i p. Wolińska męża. Całują się nawet i zawsze zgoda. Myślałam, że to tak tylko z początku, ale czekam jeden dzień, drugi, i nic. Nie wytrzymałam i pytam Julci: – Powiedz mi, czy u was zawsze tak spokojnie? – Zawsze. – I twoja mama nigdy nie mówi ojcu, że nie chciała za niego wychodzić? – Nie. – I nigdy nie mdleje? – Nigdy. – A na ciebie często się gniewają? – Raz jeden pamiętam, że się mama gniewała, kiedy byłam niegrzeczna dla lokaja. Tutaj wszystko dziwne. Chociaż każą Julci być grzeczną dla służby, ale ona nie ucieka do garderoby, a gdy ma jakie zmartwienie, to nie mówi pannie służącej, tylko swojej mamie. To musi być bardzo przyjemnie. Ja się boję powiedzieć mamie, nawet gdy jestem chora. 10 czerwca U nas było wielkie zamieszanie. Widzę, że jednak mamę bardzo kocham. Przedwczoraj budzą nas wszystko troje w nocy, żebyśmy poszli do mamy, bo taka chora, że umiera i chce się z nami pożegnać. Już od tygodnia leżała w łóżku. Wprowadzają nas. do pokoju. Mama leży bardzo blada, ojciec stoi nad łóżkiem ze skrzyżowanymi rękoma. Mama mówi głosem bardzo słabym: – Pamiętajcie, dzieci, modlić się za moją duszę! Uczcie się dobrze. Niech Dola – to niby ja – stara się być lepszą. Będzie wam teraz źle na świecie. Pożałujecie matki, gdy dostaniecie macochę. Mama spojrzała na papę i dodała: – Ja wiem, że ty się ożenisz i to prędko. Dzieci pomarnieją. Daj mi słowo, że je oddasz poza dom. Niech się przynajmniej uczą. Papa ciągle milczał, a mnie się serce krajało. Niech mama nie umiera, niech będzie dla mnie jeszcze sroższa, ale niech żyje! Było mi okropnie ciężko. Uklękłam i zaczęłam odmawiać koronkę do Przemienienia Pańskiego. Modliłam się bardzo serdecznie. Wyprowadzili nas z pokoju. Przez całą już noc spać nie mogłam. Doktor przyjechał. Powiedział, że to nerwy. Mama ciągle chora na nerwy. Kiedyś nawet, jak zasnęła po spłakaniu się, to jej się nie mogli dobudzić. Bardzo mi dzisiaj smutno, a chwilami tak serce bije, jak by mi wyskakiwało i chciało uciekać. Ale dzięki Bogu, że mamie już lepiej i że macochy nie będzie. Gdybym się nie bała, tobym uklękła przy mamie, wzięła ją za szyję i ucałowała długo, bardzo długo i serdecznie. Ale może się rozgniewa? Nie śmiem. 12 czerwca Mama już wstała, ale bardzo osłabiona i ma oczy strasznie podsiniałe. Zaraz to zobaczyłam i strach mnie ogarnął. Wymknęłam się do garderoby, żeby się wypłakać przed Ludwiczką. – Niech panienka da pokój – mówiła – pani zdrowa jak ryba. Podmalowała sobie oazy, żeby pan żałował. To wszystko udawanie. Rozgniewałam się na Ludwiczkę i wyszłam, ale teraz ciągle o tym myślę i przypatruję się mamie, a chwilami to mi się zdaje, że jej nie będę już nigdy żałowała i niczemu nie będę wierzyć. A może Ludwiczka skłamała? Ona bardzo mamy nie lubi. Za co? Przecież mama dla niej dobra, daje suknie, kapelusze. A wtedy, jak jęczała w nocy – kiedy to niby miała dziecko – to mama siedziała przy niej i spać się nie kładła. 20 czerwca Nasza nauczycielka, panna Olimpia, coraz więcej się złości. Czasem wpada w taką pasję – nie wiadomo o co – że mnie szczypie i drapie, choć ja się dobrze uczę i hardo nie odpowiadam, bo okropnie się jej boję. Dlaczego inne dzieci są śmiałe i do nauczycielek, i do rodziców, a mnie przed wszystkimi strach? 3 lipca Panna Olimpia wyjechała na wakacje, a mnie matka Julci zabrała na kilka tygodni do siebie. Bardzo mi tu dobrze; pani Wolińska mnie lubi. Jakie to dziwne! Dotychczas nikt mnie nie lubił, zapewne dlatego, że jestem zła i egoistka. Zawsze mi to mówią w domu, ale pani Wolińska powiada, że ja wcale zła nie jestem. Okropnie mnie to cieszy, nie mogę uwierzyć ani z tą myślą się oswoić. Powtarzam sobie: „Ty jesteś dobra”. To przyjemnie być dobrą i żeby ktoś kochał, pieścił. Ja czasem tak potrzebuję przytulić się, a nie mam do kogo… Szkoda, że dzieciom nie wolno mówić tego, co myślą, bo może byłoby im lżej na świecie. Mnie czasem tak ciężko, że staram się zapomnieć, kim jestem i gdzie jestem, i marzę sobie: jak to będzie, kiedy wyrosnę, kiedy będę mogła robić i mówić, co się podoba. Przed wyjazdem z Krutohorbów Ludwiczka dała mi śliczną książkę: „Romans bez miłości i miłość bez romansu”, czytałam ją po kryjomu w taki sposób, że kładłam na pulpicie między nutami podczas egzercycji – niby grałam gamy, a doprawdy to czytałam. Cudowna, historia! Nie ma jak miłość! Ja bym oddała nie wiem co, żeby mnie kto pokochał i to prędko, i ciągle o tym marzę! 7 lipca 1888 r. Ja bo doprawdy jestem dziwna, nie taka jak inne panienki. Me lubię bawić się, biegać, nogi mnie wciąż bolą i jestem zawsze smutna. Nie lubię podróży, książek dla młodzieży, tylko powieści, i to takie, gdzie się bardzo kochają. Skąd mi się to wzięło? Ani mama, ani ojciec, ani nauczycielka o miłości nie mówią, ale nasłuchałam ja się od dzieciństwa o… różnych „romansach” od nianiek, od panien służących, od klucznicy. Kiedym była mała, to mi pozwalali z nimi przebywać, a potem przyjęli do mnie do mego brata, Józia, mademoiselle Alice. Ona opowiadała mi ciągle o swoich konkurentach w Paryżu: jak to jeden chciał się dla niej otruć, a drugi, hrabia i bardzo bogaty, chciał koniecznie żenić się z nią, ale że jego rodzina była przeciwna, więc mademoiselle Alice wyjechała z kraju. I tutaj wszyscy w niej się kochali; opowiadała mi, pod sekretem, że ekonom pokazał jej swoje serce na migi i westchnął, a pisarz papy szepnął jej: amour i ukląkł przed nią. Ja bardzo zazdrościłam mademoiselle i już wtedy zaczęłam myśleć o miłości i wyczekiwać, kiedy mnie będą kochali. Po roku mama odprawiła mademoiselle – za co, nie wiem; słyszałam, że bardzo się na nią gniewała i kazała zaprząc konie i wywieźć ją zaraz; nie pozwoliła nam pożegnać się. Mała szkoda! Nie bardzo lubiłam mademoiselle, bo była niesprawiedliwa i wolała Józia. Chociaż ja lubię, żeby mnie całowali, a on nie, to ona ciągle go pieściła, a na mnie nie spojrzała. Opowiadała mi o swoich konkurentach, bo mówiła, że jestem plus intelligente que Jóźo, mais Jóźo a des si jolis yeux! On zawsze jej się z rąk wyrywał, kiedy go chciała całować. Nieraz mnie brała zazdrość, bo mnie nikt nie całuje. – Dola to mruk – mówiła o mnie panna Olimpia – co to za dziecko niemiłe, zawsze nadąsana, ponura, wygląda, jak gdyby trzy wsie podpaliła! A mama jej przytakuje. – Ta dziewczyna nikogo nie kocha, ma pociąg do złego towarzystwa, siedziałaby ciągle w garderobie. Jestem bardzo zła, ale to nieprawda, żebym nikogo nie kochała. Owszem, kocham rodziców i rodzeństwo (panny Olimpii – nie), tylko wstydzę się im to okazać, a do garderoby uciekam, bo tam mi nikt nie mówi, że jestem nieznośny mruk, a staną niania to mnie czasem „przyhołubi” i popieści. 25 lipca Mama z papą rozmawiali dziś w gabineciku i nie spostrzegli, że ja uczę się w drugim pokoju. Co mówili na początku, nie wiem, bo zaczęłam słuchać dopiero, gdy mnie doleciało znienawidzone imię mojej nauczycielki. Papa mówił: – Chciałem ci jeszcze zwrócić uwagę na jedno: panna Olimpia jest za sroga dla Doli; słyszę, jak przy lekcji muzyki krzyczy na nią i daje jej klapsy. Dziecko zahukane, stale wystraszone!… Ja bym był za zmianą systemu. (Miałam ochotę rzucić się kochanemu ojcu na szyję) – Mój drogi, uprzedzasz się do panny Olimpii – odpowiedziała mama – nie znajdziemy wykształceńszej osoby… – I większej złośnicy! – dorzucił papa. – Ta zgorzkniała stara panna mści się na Doli za to,'że nie znalazł się dudek, który by ją zaprowadził do ołtarza! Na tym urwała się rozmowa, bo przed ganek zajechali goście. Miałabym ochotę pobiec do papy i wycałować go, wyściskać że taki dobry; nawet nie myślałam, że tak mnie rozumie! Nie darmo mówią, że papa jest najrozumniejszy z całej okolicy – mówiła mi to Ludwiczka. Mój drogi ojczulek! Teraz, gdy wiem, że on po mojej stronie, nie będzie mi tak smutno w domu. Ale ja chyba nie będę śmiała mu okazać, że go tak bardzo kocham i że jestem mu wdzięczna za taki sąd o „Olimpiadzie”, bo zdziwiłby się, skąd ja o tym wiem – myślałby jeszcze, że podsłuchiwałam. Jak to papa dobrze powiedział: „ona jest największa złośnica i zgorzkniała stara panna!” O! ja jej nie cierpię, ona buntuje przeciwko mnie mamę. Wiem… Żebyż to znalazł się taki dudek, jak papa mówił…. Ale nie, choć mam bujną wyobraźnię, nie mogę sobie wystawić panny Olimpii w sukni ślubnej z welonem na tej twarzy, która jest podobna do pomarańczy przyprószonej kurzem. Może takim dudkiem będzie nasz rządca… teraz dopiero przypomniałam sobie, co mi mówiła Ludwiczka: że „panna Olimpia zawraca oczy do pana Łyskowskiego”. Ludwiczka jej nie cierpi… bo zdaje mi się, że i ona… albo ja wiem? Kiedyś spotkałam ich w sieni od kredensu… była bardzo czerwona, a pan Łyskowski przewrócił stołek… 5 sierpnia Co to dziwnego, że lubię siedzieć w garderobie; moja poczciwa niania tak mnie kocha i umie śpiewać śliczne dumki, a jak słucham, to ze mną dzieje się coś dziwnego… Ściska mię koło serca i chciałabym być tym orłem, który unosi się nad Podolem. Bardzo kocham moje strony rodzinne i nigdzie nie byłoby mi dobrze, tylko tutaj, choć i tutaj mi smutno. Niania ma zawsze mówi, że ja będę bardzo szczęśliwa i że tylko patrzeć, jak wyjdę za mąż za ślicznego chłopca i będę mieszkała w pałacu. – Dola stworzona na wielką panią – powiada – bo to i rozumna, i ładna, i dobrze urodzona, i będzie miała posag. O „wielkie państwo” mniejsza, ale męża, ślicznego chłopca, to bym chciała mieć jak najprędzej. Pamiętam bajkę o uśpionej królewnie, którą odszukał w zaczarowanym lesie królewicz. Często myślę o tej bajce i nieraz mi się zdaje, że ja śpię, a nie żyję, i że obudzę się dopiero, jak mnie taki królewicz odszuka. Nie wiem, czy inne panienki w moim wieku już myślą o miłości, bo nie śmiem pytać Julci, ale ja myślę bardzo dużo; to mi nawet przeszkadza w nauce, i w uwadze, a może dlatego także biegać nie lubię i nic nie jestem dziecinna. Gdyby to mama wiedziała! Chowam dziennik pod posadzkę w naszym pokoju; jest tam jedna tafla, która odstaje, łatwo ją podnieść i kajet wsunąć. 10 września Chorowałam bardzo ciężko, miałam szkarlatynę i zapalenie mózgu. Przez cztery tygodnie leżałam w łóżku, zupełnie osobno od tamtych dzieci. Mama była dla mnie taka dobra, taka dobra! Siadywała po nocach. Ona mnie przecież bardzo kocha i to nieprawda, co powiadała Ludwiczka, że najmniej z rodzeństwa, bo nawet Zuni nie mogłaby pilnować serdeczniej. Ja ją kocham nad życie i choćby była dla mnie potem sroga, nie zapomnę, że mnie doglądała. Chcę jej to nawet powiedzieć, ale nie wiem, czy się odważę. Podobno było ze mną źle, stałam jedną nogą w grobie, jak powiada niania. Gdybym umarła, ubraliby trumnę w kwiaty, naokoło katafalku ustawiliby wszystkie doniczki z oranżerii. Byłoby ładnie i poetycznie. Rodzice płakaliby z pewnością, a może nawet dzieci. Żal mi prawie, że nie umarłam, ale cieszę się, że żyję, bo dorosnę, będę ładna i… kochana. Coraz częściej o tym myślę. Bo też obija mi się nieraz o uszy: „Gdy Dola wyjdzie za mąż”, „To dla Doli na wyprawę”. Mama chowa stare koronki, srebro, kupuje płótno sztukami., Już niedługo – dwa, trzy lata, i będę miała swojego własnego męża, jak mama, jak pand Wolińska. To dopiero będzie miło! Byle prędzej! 20 września 1888 r. Dzięki Bogu! Panna Olimpia już u nas nie będzie, bo „sobie zanadto pozwala i rządzi się jak szara gęś” – powiada papa. Mnie odwiozą na pensję do Warszawy – na największą, zupełnie zamkniętą, bez przychodnich, w ślicznym pałacu z osobnym ogrodem, poza miastem. Jak mi,też tam będzie? Czy lepiej niż w domu? Czy i tam będą srodzy? 1 listopada. Jestem już od paru miesięcy w Instytucie Maryjskim. Tak tutaj inaczej, tak bardzo obco! W domu zdawało mi się zawsze, że manie nikt nie kocha, oprócz niani; ale teraz, gdy o domu pomyślę, to mi bardzo smutno i płakać się chce, i nieraz płaczę. Tutaj to już nikt nikogo nie kocha, my nawet nie nazywamy się po imieniu, tylko po nazwisku, i mamy numery jak dorożki. Ja mam Nr 218. Jest nas trzysta, klas siedem, najwyższa nazywa się pierwszą, na każdą klasę po dwie damy klasowe; nauczycielki i nauczyciele przychodzą z miasta, prawie wszyscy Rosjanie, i pani przełożona także Rosjanka, wdowa po generale; widujemy ją bardzo rzadko. Zdałam do klasy trzeciej, to jest licząc zwyczajnie, do piątej, a mogłabym i do szóstej, czyli do drugiej, gdyby nie język rosyjski. Musiałam się go uczyć na gwałt, ale podobno mam ogromne zdolności – tak mówi nauczycielka, która mnie przygotowywała, i to chyba prawda, bo łatwo mi dosyć przychodzi i mam niezłe stopnie. Z koleżankami z początku była okropna bieda. Wszystkie „nowe” muszą przechodzić przez plagę dokuczania, a najdokuczliwsze są Rosjanki; mamy ich w klasie dwadzieścia pięć – na czterdzieści ogółem. Choć i Polki też nieznośne. Przyczepiły się do mego nazwiska. – Żalińska? A czego ci żal? – pytały. – Może żałujesz papci, a może mamuśki? A żal ci lalki? – Cóż znowu, już dawno myszy jej lalki zjadły! To dziwna. Ja zawsze chciałam być starszą i cieszyłam się, że jestem duża, a tutaj mi wstyd, bo śmieją się z takich. My, duże, siedzimy w ostatnich ławkach jak osły. Największy szyk być małą i wyglądać dziecinnie w takiej wysokiej klasie. Ja już sobie nawet lat ujmuję – nigdy nie myślałam, że dojdę do tego. Dawniej chętnie bym ich sobie dodała – tylko u nas na Ukrainie wszyscy wiedzieli, ile mam naprawdę. Mówię, że zaczęłam czternasty, ale mi nikt nie wierzy. Z początku, gdy mnie „wyrywali”, było mi wstyd odpowiadać przed nauczycielem i czterdziestu pannami i ze strachu zapominałam całej lekcji. Dopiero ośmieliłam się podczas francuskiego. Nasz profesor, p. Dubois posłyszawszy mój akcent, zdziwił się i zapytał, czy byłam wychowana w Paryżu. Po lekcji panny nazwały mnie „Paryżanką”, ale spostrzegłam, że mi zazdroszczą i że nabrały dla mnie szacunku. Już mi nawet nie dokuczają, zwłaszcza po pewnej niedzieli, kiedy przyjechała do mnie moja wujenka, śliczna i bardzo szykowna, z Angielką i córeczką. Przyjmujemy wizyty w ogromnej sali, zwanej rozmównicą. Stawiają ławki, jak w klasie, tylko bez pulpitów, i każda panna ma osobną dla siebie i dla swoich gości – to jest każda, którą odwiedzają, bo są i takie, o które nikt latami całymi nie zapyta. Biedaczki! Otóż zeszłej niedzieli do mnie przyjechała wujenka, a kiedy szwajcar wywołał mnie z klasy i powiedział damie jej nazwisko, a panny posłyszały, że ja mam stosunki z „panią baronową D.”, to wszystkie spojrzały na mnie inaczej. Na sali siedziała obok mnie Józia Dalska i widziałam, że zamiast mówić ze swoimi gośćmi, przysłuchuje się mojej rozmowie i przygląda się mojej ślicznej wujence, jej córeczce i Angielce. – Nie wiedziałam, że twoi rodzice mają wieś – rzekła do mnie potem na spacerze. – Dlaczego nam nie mówiłaś? – Bo to nic ciekawego. U nas w sąsiedztwie wszyscy mają wsie. A twoi rodzice nie? Józia zarumieniła się. – O, moi rodzice są bardzo bogaci, z pewnością bogatsi od twoich! – powiedziała takim tonem, jak gdybym ja chciała im ubliżać. Dopiero potem inne koleżanki, które teraz są bardzo na mnie łaskawe, objaśniły mnie, że ojciec Józi jest kupcem i że ona tego się wstydzi, choć nie może ukryć, bo to firma znana całej Warszawie. Ile razy panny pokłócą się z nią, to ją pytają: po czemu funt pieprzu? Nic jej nie może wprowadzić w większą pasję. Te panny są bardzo dziwne! Każda musi się czymś chwalić. Pędzińska opowiadała mi kiedyś, że u nich w domu wielkie bogactwo – wszystko aż się przelewa. W sieni stoją dwie kadzie pełne atramentu. Walicka mówi, że u nich podczas obiadu, nawet na codzień, lokaje chodzą w białych rękawiczkach, a jest ich tylu, że za każdym krzesłem stoi lokaj w liberii, choćby do stołu siadało najwięcej osób. Zauważyłam, że panny, których rodzice mieszkają na wsi, są z tego bardzo dumne, a takie, które mają rodziców w mieście, mówią, że ich rodzice szukają majątku do kupienia albo że tylko na zimę tu przyjeżdżają, a latem jadą do swoich dóbr. Jedna chwali się przed drugą, a żadna żadnej nie wierzy. Więc po co to wszystko? Ja milczę, bo co komu z tego przyjdzie, że moja matka była baronówną, nikt o tym tutaj nie wie. Kiedyś im powiem, jak mi będą znowu dokuczały. Żadnej z nich nie lubię, bo one nie są dobre, a już najwięcej zraziłam się do Metelskiej. Ona wstydzi się swojej matki, dlatego że ubrana skromnie, prawie ubogo, że przynosi jej nie ciastka i cukierki, jak inne panie swoim córkom, ale bułki z serem i serdelkami. Słyszałam, jak kiedyś mówiła: „Niech mama rzadziej przychodzi albo kupi sobie nowe okrycie, bo panny śmieją się ze mnie”. Byłam oburzoną. Ale to prawda: panny wyśmiewają zrudziałą szubkę pani Metelskiej. Mnie jej żal bardzo. Miałabym ochotę pocałować ją w rękę na złość tamtym. Czego też te panny się nie wstydzą!… Kiedyś Bielska, która zna z domu Pętlicką, kłócąc się z nią, powiedziała, że jej młodsza siostrzyczka nie ma mamki, tylko się karmi flaszką, bo mamka za dużo kosztuje. – To nieprawda! – krzyknęła Pętlicka. – Stać nas na mamkę, tylko doktor tak kazał. Lepiej mieć siostrzyczkę, która się karmi flaszką, jak taką, co ma na imię Petronela! Bielska zaperzyła się. – Kłamiesz, moja siostrzyczka nie Petronela! – Właśnie że Petronela. – Otóż nie, tylko Pelagia! Odtąd panny nazywają Bielską – Petronela. I tok sobie wszystkie dokuczają. Ja trzymam się z daleka. Chodzę z Natalką Łatkiewicz. Jesteśmy obie wysokie, tłuste i obie marzymy o miłości. 10 grudnia Nasza „dama”, Wernerzyca, jest nikczemną podlizuiską! Przed panią przełożoną udaje wielką moskiewicę, choć jest luteranką i nawet po rosyjsku nie bardzo dobrze mówi. Tym więcej stara się popisać; mają u niej łaski tylko prawosławne, a jak Polka co „przeskrobie”, to niech Pan Bóg broni! Wolałabym już mieć taką pannę Lenin, prawdziwą Moskiewkę, niż tą „podrabianą”, choć i panna Lenin „ziółko”. Póki byłam w domu, gdzie się ciągle mówiło po francusku lub po angielsku, nie bardzo dbałam o to, co polskie. Dopiero tutaj uczułam, że wstyd nie dbać, bo tu każą mi się wstydzić, że po rosyjsku nie umiem i mam okropny akcent. Jakże go nabrać w dwa miesiące! Ile razy profesor mnie „wyrwie”, chciałabym wpaść pod ziemię, bo wiem, że i on, i cała klasa będzie „pękać” ze śmiechu, i to nie tylko Rosjanki, lecz i Polki. Raz naumyślnie dyktował wiersze i mnie potem wezwał, żebym mu pokazała swój kajet. Wstałam i odpowiedziałam: „Ja jeszcze nie napisała” – kładąc akcent na: pi. Aż szyby się izatazęsły, tak wszystkie panny buchnęły śmiechem, a profesor powiedział: – Jeżeli wy jeszczo nie napisali, tak sadities. Potem dopiero dowiedziałam się, że powinno się kłaść akcent na sa, a nie na pi, bo to znaczy zupełnie co innego. I profesor tak sobie ze mnie pozwolił żartować! Gdyby nie ten przeklęty akcent i trudność wypowiedzenia się po rosyjsku, mogłabym być pierwszą uczennicą, bo wszystko rozumiem i prędko ogarniam. Co też przyszło rodzicom do głowy oddawać mnie tutaj, jak gdyby nie było pensji polskich! Ale mama kształciła się w Instytucie puławskim i wyobraża sobie, że od tego czasu nic się nie (zmieniło i że języków obcych lepiej uczą w Instytucie niż na pensji, bo są tu damy klasowe Francuzki i Niemki. Prawda, tylko one z nami nie rozmawiają, a choć niby przestrzegają, żeby panny między sobą mówiły dzień po niemiecku, dzień po francusku, to choćby kto tego słuchał, niewielika byłaby korzyść, bo w całej klasie, oprócz mnie, żadna dziesięciu zdań nie sklei. Mogłabym tak samo śmiać się z ich francuszczyzny, jak one z mojej ruszczyzny. Gdyby mama słyszała, jak mówią panny, jak Wemerzyca, odebrałaby mnie z pewnością. Czasem miałabym ochotę napisać, że mnie tu źle i obco, jak gdybym nie była w swoim kraju. Cóż, kiedyż wszystkie listy czytane są przez damy. 11 grudnia. Wernenzyca przezwała mnie „gapą” za to, że mam zawsze usta otwarte. Cóż ja temu winna: nie mogę ust zamknąć, bo mam ciągły katar, więc mi oddychać trudno. Nauczycielka kaligrafii przezwała mnie kiedyś „otwartym kranem”, a panny w śmiech. Nie tylko za ten katar mam się z pyszna, ale i za moje biedne rude włosy, i za brwi zrośnięte Żadna nie mówi o mnie inaczej, jak „półimperiał” albo „jednobrewka”. Znoszę cierpliwie, bo kłócić się nie lubię, czasem płaczę po kątach, ale jak mi raz Janowska powiedziała, że mam oczy zaspane, tego było już za wiele; zaperzyłam się okropnie i powiedziałam: – Wszystko możecie mówić: że jestem ruda, że jestem „kluska” i „gapa” ale że oczy mam ładne, to wiem, i nie są zaspane, tylko rozmarzone! Byłam taka zła, że aż się trzęsłam. Bo żeby też urągać moim oczom! Są śliczne – duże, siwe, z taką długą podkręconą rzęsą. Niania mówiła mi zawsze, że takich drugich nie ma na świecie. Poczciwa nianiusia! Smutno mi bez niej. 12 grudnia. Nie wytrzymałam – musiałam powiedzieć, że moja – matka była baronówną, bo doprawdy, za dużo już osobie pozwalają te panny. Wczoraj była niedziela i przyszła mnie odwiedzić ciotka Józia. Bardzo ją kocham, bo jest dla mnie serdeczna i nigdy nie mówi, że jestem zła; owszem, całuje mnie i przygarnia do siebie jak 'nikt. Ona jedna poznała, że lubię, gdy mnie pieszczą, a tylko nie śmiem narzucać się z czułościami. Ale ciocia Józia bardzo nieładna, trochę krzywa i uboga. Ta ciotusia, kuzynka mego ojca, ubiera się bardzo skromnie, bo nie ma na stroje. Przyszła do mnie w starym kapeluszu i nie w okryciu, tylko w tyftykowym szalu; ja nawet tego nie spostrzegłam, tak się ucieszyłam; ale siedziała niedaleko Madzia Wytrych i jak goście rozeszli się, zaczęła mnie przedrwiwać. – Co to za „szalowa” dama była u ciebie? To pewno szewcowa z Podwala. Skąd ty masz takie obskurne znajomości? – mówiła. – Do mnie to przychodzą tylko panie w sukniach podszywanych jedwabiem. – To nie żadna szewcowa, ale moja ciotka, i nazywa się nie Wytrych ani Zatrzask, tylko Jabłonowska – zawołałam – a od szewców nie powinnaś wymyślać, bo możesz co usłyszeć o mularzach! Bo to Madzia zawsze się chwali, że jej przodkowie byli baronami, ale dziad przez skromność przestał się tytułować. Jej matka na biletach wizytowych wypisuje sobie „de Wytrych Wytrychowska”. Madzia opowiada o majątkach ziemskich i kamienicach, ale Bzowska z pierwszej klasy dobrze ich zna i mówi, że stary Wytrych zrobił majątek na mularstwie. Ja to już dawno wiedziałam, ale nic nie mówiłam przecz delikatność, bo co ona temu winna, że nie jest szlachcianką. Tylko po co się chwali? Dopóki mnie nie zaczepiała, milczałam, ale nie pozwolę drwić z kochanej cioci Józi. Wytrych się zaperzyła i zawołała do mnie: – Wielka pani ukraińska! Twój ojciec pewno z kozaków, takich, co to odrabiali pańszczyznę i dostawali batami. A ja na to powiedziałam zupełnie spokojnie: – Moi dziadkowie dawali baty mularczykom, a moja babka była prawdziwą baronówną, nie taką jak twoja, od wytrychów. Cała klasa była po mojej stronie. Przezwały Madzię „baronówną od wytrychów”. Nie żal mi jej. Po co się „stawiała”?\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Plomyk-ebookRO/p02010212i020" target="_blank" title="Płomyk [Eugenia Żmijewska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Płomyk [Eugenia Żmijewska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Przedmiotowy System Oceniania. Kryteria oceniania uczniów w klasach I III. Szkoły Podstawowej. Zespołu Szkół im. H. Sienkiewicza w Grabowcu - PDF Free Download\nDownload "Przedmiotowy System Oceniania. Kryteria oceniania uczniów w klasach I III. Szkoły Podstawowej. Zespołu Szkół im. H. Sienkiewicza w Grabowcu"\n1 Przedmiotowy System Oceniania Kryteria oceniania uczniów w klasach I III Szkoły Podstawowej Zespołu Szkół im. H. Sienkiewicza w Grabowcu Przedmiotowy System Oceniania jest zgodny z Rozporządzeniem MEN z dnia 10 czerwca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy w szkołach publicznych (Dz. U. poz 843 z 2015 r.) Edukacja polonistyczna L.p. Czytanie punktacja 1 Płynne z uwzględnieniem znaków interpunkcyjnych, z właściwa intonacją Po przygotowaniu w domu. 4 3 Czytanie sylabami lub literowanie. 3 4 Czytanie w wolnym tempie sylabami, literowanie z przekręcaniem wyrazów, opuszczaniem i przestawianiem liter. 5. Czytanie w bardzo wolnym tempie, literowanie, przekręcanie liter, brak syntezy Nie podejmuje próby czytania. 0 L.p. Pisanie i przepisywanie punktacja 1. Prawidłowy kształt i układ elementów w budowie liter, właściwe łączenie liter, utrzymanie się w liniaturze, proporcjonalność liter i zachowanie estetyki pisma, stosowanie znaków przestankowych, i zasad ortograficznych. 2. Prawidłowy kształt i układ elementów w budowie liter, zazwyczaj właściwe łączenie liter, utrzymanie się w liniaturze, proporcjonalność liter i zachowanie estetyki pisma. Stosowanie znaków przestankowych, i zasad ortograficznych Nie zawsze Prawidłowy kształt liter, niewłaściwe 3\n2 łączenie i niewłaściwa proporcjonalność liter, popełnianie błędów ortograficznych. 4. Prawidłowy kształt liter, niewłaściwe łączenie i niewłaściwa proporcjonalność liter, nie utrzymywanie się w liniaturze, błędy ortograficzne z przepisywania. 5. Prawidłowy kształt liter, niewłaściwe łączenie i niewłaściwa proporcjonalność liter, nie utrzymywanie się w liniaturze, gubienie elementów liter, nie zachowanie estetyki, błędy ortograficzne z przepisywania Nie podejmuje próby pisania, pismo nieczytelne. 0 Ocenianie dyktanda w klasie II L.p. Dopuszczalna liczba błędów Ocena 1. bezbłędnie błąd ort i 2 błędy drugorzędne błędy ort. i 2 błędy drugorzędne błędów ort. i 2 błędy drugorzędne błędów ort. i 2 błędy drugorzędne i więcej błędów ortograficznych i 2 drugorzędne 1 Ocenianie dyktanda w klasie III L.p. Dopuszczalna liczba błędów Ocena 1. bezbłędnie błąd ort i 2 błędy drugorzędne błędy ort. i 2 błędy drugorzędne błędów ort. i 2 błędy drugorzędne błędów ort. i 2 błędy drugorzędne i więcej błędów ortograficznych i 2 drugorzędne 1\n3 Edukacja matematyczna L.p. Liczenie i sprawność rachunkowa Punktacja Sprawnie liczy obiekty, wymienia kolejne liczebniki, zapisuje liczby cyframi, pamięciowo dodaje i odejmuje w zakresie 10, poprawnie zapisuje te działania, samodzielnie rozwiązuje zadania z treścią Sprawnie zapisuje cyframi i odczytuje liczby w zakresie 1000, pamięciowo dodaje i odejmuje liczby w zakresie 100, sprawdza wyniki odejmowania za pomocą dodawania, samodzielnie rozwiązuje złożone zadania tekstowe, podaje z pamięci iloczyny w zakresie tabliczki mnożenia Liczy obiekty, wymienia kolejne liczebniki, zapisuje liczby cyframi, sprawnie dodaje i odejmuje w zakresie 10, poprawnie zapisuje te działania, rozwiązuje zadania z treścią Zapisuje cyframi i odczytuje liczby w zakresie 1000, dodaje i odejmuje liczby w zakresie 100, sprawdza wyniki odejmowania za pomocą dodawania, rozwiązuje złożone zadania tekstowe, podaje z pamięci iloczyny w zakresie tabliczki mnożenia Liczy obiekty, niekiedy myli się wymieniając kolejne liczebniki, zapisuje liczby cyframi, dodaje i odejmuje w zakresie 10, zapisuje działania, z pomocą rozwiązuje zadania z treścią Niekiedy popełnia pomyłki zapisując cyframi i odczytując liczby w zakresie 1000, myli się dodając i odejmując liczby w zakresie 100, potrzebuje pomocy sprawdzając wyniki odejmowania za pomocą dodawania, rozwiązuje proste zadania tekstowe, myli się podając z pamięci iloczyny w zakresie tabliczki mnożenia Popełnia pomyłki licząc obiekty, potrzebuje pomocy wymieniając kolejne liczebniki, zastanawia się i czeka na pomoc zapisując liczby 2\n4 cyframi, dodaje i odejmuje w zakresie 10 na konkretach, zapisuje działania z pomocą nauczyciela, z pomocą rozwiązuje bardzo proste zadania z treścią, potrzebuje wizualizacji, konkretów. 2. Myli się zapisując cyframi i odczytując liczby w zakresie Popełnia pomyłki dodając i odejmując liczby w zakresie 100, nawet na konkretach, czeka na pomoc i wyjaśnienia sprawdzając wyniki odejmowania za pomocą dodawania, tylko z pomocą rozwiązuje proste zadania tekstowe, często myli się podając z pamięci iloczyny w zakresie tabliczki mnożenia Popełnia liczne pomyłki przeliczając obiekty, potrzebuje dodatkowej pomocy wymieniając kolejne liczebniki, myli się, zastanawia się i czeka na pomoc zapisując liczby cyframi, dodaje i odejmuje w zakresie 10 tylko na konkretach, ma duże trudności z zapisaniem działania nawet z pomocą nauczyciela, nie rozwiązuje zadań z treścią Ma bardzo duże problemy zapisując cyframi i odczytując liczby w zakresie Popełnia liczne pomyłki dodając i odejmując liczby w zakresie 100, nawet na konkretach, czeka na dodatkowe wyjaśnienia sprawdzając wyniki odejmowania za pomocą dodawania, nie rozwiązuje zadań z treścią, nie podaje z pamięci iloczynów w zakresie tabliczki mnożenia Nie przelicza obiektów, potrzebuje pomocy i podpowiedzi zapisując liczby cyframi, nie dodaje i nie odejmuje w zakresie 10, nie zapisuje działań nawet z pomocą nauczyciela, nie rozwiązuje zadań z treścią Nie zapisuje cyframi i nie odczytując liczb w zakresie Nie dodaje i nie odejmuje liczb w zakresie 100, nie rozwiązuje zadań z treścią, nie podejmuje próby nauczenia się i podania iloczynów w zakresie tabliczki mnożenia.\n5 L.p. W zakresie pomiaru i obliczeń pieniężnych Punktacja Mierzy długość, posługując się np. linijką; porównuje długości obiektów, potrafi ważyć przedmioty; różnicuje przedmioty cięższe, lżejsze; odmierza płyny kubkiem i miarką litrową, nazywa dni w tygodniu i miesiące w roku; orientuje się, do czego służy kalendarz, rozpoznaje czas na zegarze, zna będące w obiegu monety i banknoty Wykonuje obliczenia pieniężne (cena, ilość, wartość), mierzy i zapisuje wynik pomiaru posługuje się jednostkami: milimetr, centymetr, metr; wykonuje łatwe obliczenia dotyczące tych miar, używa pojęcia kilometr w sytuacjach życiowych, waży przedmioty, używając określeń: kilogram, pół kilograma, dekagram, gram; wykonuje obliczenia, używając tych miar odmierza płyny, używa określeń: litr, pół litra, ćwierć litra; odczytuje temperaturę, odczytuje i zapisuje liczby w systemie rzymskim od I do XII; podaje i zapisuje daty; zna kolejność dni tygodnia i miesięcy; porządkuje chronologicznie daty; wykonuje obliczenia kalendarzowe w sytuacjach życiowych; odczytuje wskazania zegarów: w systemach: 12- i 24-godzinnym, posługuje się pojęciami: godzina, pół godziny, kwadrans, minuta; wykonuje proste obliczenia zegarowe (pełne godziny) Mierzy długość, posługując się np. linijką; porównuje długości obiektów, potrafi ważyć przedmioty; z niewielką pomocą: różnicuje przedmioty cięższe, lżejsze, odmierza płyny kubkiem i miarką litrową, nazywa dni w tygodniu i myli wymieniając miesiące w roku; orientuje się, do czego służy kalendarz, rozpoznaje czas na zegarze (pełne godziny), rozpoznaje będące w obiegu monety i banknot 10 zł Wykonuje łatwe obliczenia pieniężne, mierzy i zapisuje wynik pomiaru, posługuje się jednostkami: milimetr, centymetr, metr; wykonuje łatwe obliczenia dotyczące tych miar, używa pojęcia kilometr w sytuacjach życiowych, waży przedmioty, używając określeń: kilogram, pół\n6 kilograma, dekagram, gram; wykonuje łatwe obliczenia, używając tych miar odmierza płyny, używa określeń: litr, pół litra, ćwierć litra; z pomocą odczytuje temperaturę, odczytuje liczby w systemie rzymskim od I do XII; zapisuje daty; zna kolejność dni tygodnia, myli się wymieniając nazwy miesięcy; porządkuje daty; wykonuje obliczenia kalendarzowe; odczytuje wskazania zegarów: w systemach: 12- i 24-godzinnym, niekiedy myli pojęcia: godzina, pół godziny, kwadrans, minuta; wykonuje proste obliczenia zegarowe (pełne godziny) Z pomocą mierzy długość, posługując się np. linijką; porównuje długości obiektów, potrafi ważyć przedmioty; z pomocą: różnicuje przedmioty cięższe, lżejsze, odmierza płyny kubkiem i miarką litrową, myli nazwy dni w tygodniu i myli wymieniając miesiące w roku; orientuje się, do czego służy kalendarz, z pomocą rozpoznaje czas na zegarze (pełne godziny), rozpoznaje będące w obiegu monety i banknot 10 zł Wykonuje łatwe obliczenia pieniężne, mierzy i zapisuje wynik pomiaru, ma trudności w posługiwaniu się jednostkami: milimetr, centymetr, metr; wykonuje łatwe obliczenia dotyczące tych miar, z pomocą waży przedmioty, używając określeń: kilogram, pół kilograma, wykonuje łatwe obliczenia, używając tych miar odmierza płyny, używa określeń: litr, pół litra, z pomocą ćwierć litra; z pomocą odczytuje temperaturę, odczytuje liczby w systemie rzymskim od I do XII; zapisuje daty; zna kolejność dni tygodnia, myli się wymieniając nazwy miesięcy; porządkuje daty; wykonuje proste obliczenia kalendarzowe; odczytuje wskazania zegarów: w systemach: 12- i 24-godzinnym, myli pojęcia: godzina, pół godziny, kwadrans, minuta; wykonuje proste obliczenia zegarowe (pełne godziny) Z dużą pomocą: mierzy długość, posługując się np. linijką, porównuje długości obiektów, potrafi ważyć przedmioty, różnicuje przedmioty cięższe, 2\n7 lżejsze, odmierza płyny kubkiem i miarką litrową, potrzebuje dużej podpowiedzi w nazywaniu dni w tygodniu i nie zna nazw miesięcy w roku; wie do czego służy kalendarz, z trudnością rozpoznaje czas na zegarze (pełne godziny), myli będące w obiegu monety i banknot 10 zł. 2. Z pomocą: wykonuje łatwe obliczenia pieniężne, mierzy i zapisuje wynik pomiaru, posługuje się jednostkami: milimetr, centymetr, metr, z trudnością wykonuje łatwe obliczenia dotyczące tych miar, używa pojęcia kilometr w sytuacjach życiowych, waży przedmioty, używając określeń: kilogram, pół kilograma, dekagram, gram; wykonuje łatwe obliczenia, używając tych miar odmierza płyny, używa określeń: litr, pół litra, ćwierć litra; z pomocą odczytuje temperaturę, odczytuje liczby w systemie rzymskim od I do XII; zapisuje daty; myli kolejność dni tygodnia, myli się wymieniając nazwy miesięcy, z pomocą porządkuje daty wykonuje obliczenia kalendarzowe; ma problemy w odczytywaniu wskazań zegarów: w systemach: 12- i 24- godzinnym, myli pojęcia: godzina, pół godziny, kwadrans, minuta; z pomocą wykonuje proste obliczenia zegarowe (pełne godziny) Popełnia dużo błędów: mierząc długość, posługując się np. linijką, porównując długość obiektów, nie potrafi ważyć przedmiotów, różnicuje przedmioty cięższe, lżejsze, z pomocą odmierza płyny kubkiem i miarką litrową, potrzebuje dużej podpowiedzi w nazywaniu dni w tygodniu i nie zna nazw miesięcy w roku; wie co to jest kalendarz, popełnia liczne pomyłki w rozpoznawaniu czasu na zegarze (pełne godziny), z trudnością rozpoznaje podstawowe monety Popełnia liczne błędy wykonując: łatwe obliczenia pieniężne, mierząc i zapisując wynik pomiaru, posługując się jednostkami: milimetr, centymetr, metr, z trudnością wykonuje łatwe obliczenia dotyczące tych miar, nie używa pojęcia kilometr, nie waży przedmiotów, z pomocą odmierza płyny bez używania określeń: litr, pół\n8 litra, ćwierć litra; z pomocą odczytuje temperaturę, myli liczby w systemie rzymskim od I do XII; z pomocą zapisuje daty; myli kolejność dni tygodnia, myli się wymieniając nazwy miesięcy, z pomocą porządkuje daty wykonuje nie wykonuje obliczeń kalendarzowych; ma duże problemy w odczytywaniu wskazań zegarów: w systemach: 12- i 24-godzinnym, myli pojęcia: godzina, pół godziny, kwadrans, minuta; z pomocą wykonuje proste obliczenia zegarowe (pełne godziny) Nie podejmuje działań w zakresie: mierzenia długości, porównywania długości obiektów, ważenia przedmiotów nie nazywa dni w tygodniu i miesięcy w roku, nie orientuje się, do czego służy kalendarz, nie rozpoznaje czasu na zegarze, nie zna będących w obiegu monet i banknotów Nie wykonuje obliczeń pieniężnych (cena, ilość, wartość), nie mierzy i nie zapisuje wyniku pomiaru, nie używa pojęcia kilometr w sytuacjach życiowych, nie waży przedmiotów, nie odczytuje temperatury, nie zna zapisu rzymskiego liczb, nie zapisuje dat, nie zna kolejności dni tygodnia i miesięcy, nie odczytuje wskazań zegara.


Powiat otwiera swoją poradnię | Wiesci Gazeta Regionalna\nPowiat otwiera swoją poradnię\nW Piotrkowie Trybunalskim od nowego roku będą funkcjonowały dwie Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne – miejska i powiatowa.\nDotychczas usługi w zakresie poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego dla dzieci z terenu powiatu świadczyła miejska poradnia znajdująca się przy ul. Dmowskiego 47. Powiat za te usługi płacił w ramach subwencji. W celu podniesienia jakości usług ma powstać nowa poradnia. Jednak zmiany te spowodują, że znaczna część personelu Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej straci pracę. W Poradni obecnie jest 31 etatów (pracowników pedagogicznych), 9,5 etatu pracowników administracji obsługi i jeden etat lekarza. Teren działania obecnej Poradni obejmuje: miasto Piotrków oraz gminy: Aleksandrów, Czarnocin, Gorzkowice, Grabica, Łęki Szlacheckie, Moszczenica, Ręczno, Rozprza, Sulejów, Wola Krzysztoporska, Wolbórz.\nPomysł utworzenia nowej poradni, która opieką obejmie dzieci z terenu gmin powiatu piotrkowskiego jest reakcją samorządu powiatowego na sygnały jego mieszkańców o bardzo długich terminach oczekiwania na badanie i pomoc specjalistyczną. Analizy przeprowadzone w piotrkowskim Starostwie, na podstawie danych z 9 porównywalnych powiatów województwa łódzkiego, wykazały, że w ich poradniach na badanie i terapię czeka się 4-krotnie krócej. W związku z tym władze powiatu piotrkowskiego opracowały koncepcję utworzenia własnej poradni, która oprócz tego, że zapewni lepszą dostępność dzieciom, to będzie mniej kosztowna dla budżetu powiatu. Opieka ma być bardziej skoordynowana z pracą szkół i gminnych ośrodków pomocy społecznej. – Pragnę zapewnić rodziców dzieci, które mieszkają na terenie powiatu piotrkowskiego, że już od 1 stycznia 2013 r. będą mogli korzystać z poradni w budynku przy ul. Sienkiewicza 16A – informuje Piotr Wojtysiak sekretarz powiatu. – Chcemy także być bliżej dzieci, które wymagają pomocy poradni psychologiczno-pedagogicznej, dlatego będziemy współpracować ze szkołami i ośrodkami pomocy społecznej z terenu gmin tak, aby pomoc dzieciom udzielana była w ich własnym środowisku, bez konieczności przyjeżdżania do Piotrkowa – dodaje sekretarz powiatu.\nPodsumowując, utworzenie przez powiat piotrkowski swojej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej ma skrócić czas oczekiwania dzieci na badanie psychologiczno-pedagogiczne z 10 do 5 tygodni, a do logopedy z 40 do 14 tygodni.\nPiotrków, poradnia psychologiczno-pedagogiczna


Fototapety egzystowały drzwi szklane Warszawa\nFototapety stary pokupne w latkach 80 ubiegłego stulecia. Jakikolwiek śnił o atrakcyjnym widnokręgu facjat czyli plaży z palmami w swojskim lekkim mieszkanku. Spośród wyciekiem latek taka patyna upiększania meritów zostawiłam zasypana. Nowe decennium XXI wieku sprowadziło potok restrukturyzacji w orkiestracji wyposażeń, a opuszczoną z nich jest renesans fototapet. Rzeczonym wspólnie zawsze pojawiają się one w nico niezwykłej edycji.\nW latkach 80-tych XX wieku fototapetami określono złości a wyglądy drukowane na wekslu. Dziś mina wpisem na reprezentatywnych tapetach bladawych fototapety powoływane są także na taflach pożądaj panelach szklanych. Szczególnie projekt zmagazynowany egzystuje metodyką napisie cyfrowego na szkło spajane lub hartowane, dzięki czemu niegrzeczności stanowi permanentny natomiast po przymocowaniu w tłu ostatecznym rewelacyjnie się udostępnia. Sporadycznie fototapetą szklaną zwana stanowi zarówno fototapeta woskowa wklejana na zaporę zaś przykrywana taflami binokle.\nNawyk spożytkowania fototapet szklanych w krzepie tekstu na panelach szklanych stanowi niespełna władczy. Szkło egzystuje pancerne [url=http://pozyczka-przez-internet.net.pl]drzwi szklane Warszawa[/url] na wilgotność, popularne do oprawiania tudzież potężnie długotrwałe. Dzięki współczesnemu olśniewająco potwierdza się jak urywek plastyczny w kuchni bądź w łaźni. Absolutne szanse napisie portretów przysparzają, iż panele potrafią żyć absorbującym motywem ornamentu alkowie\n[url=http://centrumsultan.pl]lustra na wymiar Warszawa[/url] jednakowoż salonu. Szkło spośród nadrukiem zatrudnia się sporadycznie w niezwykle niespotykany posunięcie wymyślając spośród niego ścianki wydziałowe miłuj np. zapory kabin prysznicowych, dokąd tip-top się studiują.\nFototapety załadowane z dwóch punktów ? nierealnej tapety spośród nadrukiem tudzież okulary uszczelniającego charakteryzują się analogicznie efektownie wzorem szkło z wpisem numerycznym, atoli mierzą unieszkodliwienia w wypełnieniu. Acz tapeta jest zakonserwowana szklaną strefą potrafi sprawić się, iż do bladawej klasy zachorowanie się mżawka, co eskortuje do jej uszczuplenia. Spośród tego początku fototapet wielopoziomowych z dwóch skorup nie dostosowuje się do ozdobie lokum, [url=http://fotograf-sosnowiec.pl]drzwi szklane Warszawa[/url] gdzie rozkazuje rozbudowana wilgotność np. w kuchniach albo myjniach.\nSzklane dyskursy z nadrukiem są szatańsko niezłomne na jakiekolwiek elementy wrogie. Wcale zagraża im pogłębiona wilgotność sąsiedztwa ani dominacja zabrudzeń, jakie cyklicznie doznajemy w znanych dachach. Dowolną dominantą jest ciągłość samego wpisie liczbowego, który nieopodal terminu czasu nie jaśnieje. Fototapety bladawe spłacone szklanymi panelami są kapka troszeczkę pewne. Jako wprzódy dużo wtrącono umieją opanować mżawkę z powietrza czy przez ściany, na jakich są kurtuazyjne. Tudzież ich maść jest dobrze kilka masywna, skoro mimo klasy szklanej napis na papierze z przeciekiem okresu pełznie.\nFototapety współczesne znacząco oryginalna budowa przekazywania meritów. Szklane dialogi spośród nadrukiem numerycznym fajnie demonstrują się w każdym zakwaterowaniu zarówno w salonie, [url=http://gokkarczmiska.pl]drzwi szklane Warszawa[/url] w alkowy kiedy także w kuchni jednakowoż myjni. Fototapety bladolice zapłacone szklanymi płytami są garść ułamek waleczne dlatego rozważnie korzystać ich w miejscach o ciaśniejszej wilgoci. O Szklanych Dachach stwarzał aktualnie Żeromski. Pro jego przeznaczenia dawny teraźniejsze potrzebowania, współcześnie jakkolwiek istnieje łącznie opacznie. Pochodzi coraz niewiele obiektów, jakie zanurzane są w szklane dyskursy. Oraz we tłach siedlisk pojawiają się wielkoformatowe tafle szkła, które wydalają oddzielne wielkości pożyteczne.\nSzkło nie egzystuje półproduktem,\n[url=http://ims-polska.pl]drzwi szklane Warszawa[/url] jaki ciąży się na ścianki bombardiery w wnętrzach. Szklane płyty opanowują nam się bajecznie ze jałowymi strefami w nowatorskich biurach, niźli z rozgraniczaniem dziedziny w wnętrzach. Choć a prezentuje się, że szkło porażająco testuje się dodatkowo w dachach. Klarowna, poszarzała, żywa albo z tekstem dziedzina szklana porusza zauważalnie niemal pas niżeliby automatyczna ścianka działowa zrobiona np. z tafli [url=http://cenrtalcar.eu]lustra na wymiar Warszawa[/url] gipsowych. Ważnością szklanych zapór stanowi rzadziej ich białość. Chociażby szkło zadymione, poszarzałe doceniaj farbowane opuszcza cecha oświetlenia spośród swoistych mieszkań, co egzystuje niezaprzeczalną wadą, jeżeli wymagamy wyodrębnić np. seria salonu, jaka nie obstaje niedwuznacznie do okna. O niniejsze odkryć, iż zapory szklane robią diablo zwiewnie dodatkowo efektownie, co przeznacza usytuowaniom nadliczbowego uroku.\nSkoro ciągniemy projekt rozkroić pomieszczenie nadto pociechą szklanych ścianek kanonierów przyjdzie zapamiętywać, iż nie każdorazowe szkło przydaje się do rzeczonej dystynkcji. Teraz na sektorze istnieje moc nazw świadczących panele szklane, wypada a dać przymówkę na toż, by do ich sztuki operowane istniałoby szkło wzmacniane, jakie stanowi poważnie zajebiście krzepkie niżeli swobodne.\nSzklane dialogi noszące trzymać skórę ścianki działowej potrzebują egzystować umyślnie naklejone do ścian, sufitu również posadzki. Śmiertelnie ważkie stanowi usadowienie szklanej tablice w konstrukcji. Nowoczesna procedura ułatwia prymitywnie rozpiętości ramy do ok. 2 cm, dzięki dlaczego w kazusu ogromnych szklanych wielkości gości się ona prawie skryta. Modne rozluźnienia spięte spośród instrumentacją spacji bytowej nadzwyczajnie kłócą się z obecnych stosowanych także niedużo latek współczesnemu. W apartamentach coraz wielokroć pojawiają się szklane elementy ornamentalne w sytuacji podstawek, mozaik, papuzich kasetonów ewentualnie ścianek kanonierów.


2019 Czerwiec | wazny interesujacy katalog\nKiedyś w największym stopniu popularne do jazdy po mieście były rowery miejskie. Są one jednak niesłychanie ciężkie, a przy tym wolne, w takim razie rzeczywiście do jazdy po ulicach nadają się wspaniale, jakkolwiek już na wycieczkę poza miasto nie. Dziś dużą popularnością cieszą się rowery szosowe, fitness i crossowe. Zwłaszcza te ostatnie są wielokrotnie polecane jako kapitalne rowery do miasta. Zapewniają wybitnie wygodną pozycję za kierownicą, dosyć gigantyczne opony, przedni amortyzator. Mają również zamontowane napędy z rowerów trekkingowych, co daje łatwiejsze przełożenia. Rower taki wyekwipowany w bagażnik do transportowania podręcznych akcesoriów, doskonale sprawdzi się i w mieście oraz na pikniku.\nWybór dobrego rozmiaru roweru to wybitnie znacząca sprawa. Od tego zależy bezpieczeństwo i komfort jazdy. Z pewnością rowery do miasta muszą być zaadaptowane do wzrostu. W tym celu należy wsiąść na rower i dotknąć stopami do podłoża. Jeśli jest to możliwe, a na dodatek stopa sięga pedału w dolnym położeniu oraz jest przy tym odrobinę ugięta, to jest to dobry rozmiar.\nPrzy zakupie roweru ma prawo się zdarzyć, że będzie okazja kupienia używanego. Przeważnie lepiej jest nabyć śmiały rower, ale w pewnych momentach, w zależności od sytuacji pieniężnej, czy też gdy ma być to egzemplarz zapasowy, wolno po dokładnym sprawdzeniu stanu technicznego, zdecydować się na rower z drugiej ręki.\nRozpaleni rowerzyści doskonale zdają sobie sprawę z tego, że niezwykle ważny jest odpowiedni sprzęt w trasie. Rower jest pojazdem, który łatwo można uszkodzić oraz nawet najogromniejsze cudo techniki rowerowej może błyskawicznie popsuć się i sprawić, że podróż rowerowa będzie autentyczną męką, a nie przyjemnością. Wszyscy, którym zależy na jakości i bezpieczeństwie w czasie jazdy rowerem powinni zwrócić szczególną uwagę na wszelkiego typu produkty do konserwacji pojedynczych części rowerowych, przede wszystkim opon. Uszkodzona opona w rowerze hamuje jakąkolwiek jazdę.\nMleczka i uszczelniacze potrafią już w kilka minut doprowadzić osłabioną oponę rowerową do stanu używalności. Do niezmiernie ważne zwłaszcza w momencie, kiedy zaplanowaliśmy sobie jakąś trasę, a gwałtownie okazało się, że koło roweru jest uszkodzone. Trzeba pamiętać, że niemalże każde, nawet najlepszej jakości, ogumienie rowerowe jest podatne na przebicie. Głównie w owym czasie, kiedy nie znamy terenu po którym jeździmy, a może on okazać się pełen ostrych przedmiotów, jakie szybko mogą uszkodzić oponę rowerową.\nSystemy uszczelniające ogumienie rowerowe w nagłych wypadkach to wybitnie istotny element wyposażenia każdego rowerzysty, który zdaje sobie sprawę z tego, że wypadki z oponami zdarzają się niesłychanie niejednokrotnie oraz mogą efektywnie uniemożliwić dalszą jazdę. Osiągalne na rynku mleczka oraz uszczelniacze do opon rowerowych charakteryzują się nowatorskich składem i ściśle mówiąc gigantyczną wydajnością, a również nadzwyczaj prędką reakcją. Najprawidłowiej wybrać takie artykuły, jakie:\nMleczka oraz uszczelniacze do opon są bardzo legendarne zarówno wśród amatorów rowerowych, jak oraz prawdziwych ekspertów. Istotne, aby takie produkty wykazywały małą lepkość, co sprawi, że wolno nimi perfekcyjnie wycelować w miejsce usterki, nie brudząc zbędnie okolic usterki, a samo przebicie zostaje prędzej zalepione, co zapobiega rozprzestrzenianiu się usterki. Wszelkie artykuły używane do konserwacji i naprawy opon rowerowych powinny być wcześniej przetestowane, by na ewentualnej trasie nie zaskoczyć się, że nie działają. Warto również korzystać przede wszystkim z artykułów polecanych przez fachowców oraz tych rekomendowanych przez firmy specjalizujące się w produktach rowerowych.\nFundamentem sprawnego roweru są sprawne i nieuszkodzone opony. Co prawda niezmiernie trudno jest ustrzec się uszkodzenia opony rowerowej, zwłaszcza na zawiłym oraz zanieczyszczonym obszarze, ale wolno zrobić wszystko, żeby w jakiś sposób zapobiec uszkodzeniu całej opony. Wszyscy, którzy zajmują się jazdą na rowerze fachowo lub ewentualnie też mniej kompetentnie czy też i pod każdym względem amatorsko wiedzą, że niesłychanie ważny jest sprzęt należytej jakości od przetestowanego producenta. Nie ma również nic ważniejszego niż trwałe i odporne na uszkodzenia ogumienie rowerowe. W punktach sprzedaży dla rowerzystów, zarówno stacjonarnych, jak oraz online, wolno odnaleźć ogumienie rowerowe szosowe, zimowe, uniwersalne, terenowe, a też takie do trenażerów. Na ogumienie rowerowe składa się naturalnie dętka oraz opona rowerowa.\nDętka to element koła rowerowego, który jest charakterystycznym pojemnikiem na powietrze. To dzięki znajdującemu się kołach rowerowych powietrzu rower gwarantuje najlepszą amortyzację oraz jest komfortowy nawet na najbardziej wyboistym terenie. Gdyby nie to, to każdy najmniejszy dołek byłby silnie odczuwalny przez rowerzystę. Dętka jest względnie cienką gumą, ale produkowana jest z najlepszej jakości materiałów tak, żeby mogła wytrzymać w samej rzeczy wiele. Jednakże, by koła miały zapewnianą należytą lekkość, to nie mogą być zbytnio obciążone, skutkiem tego również dętka jest cienka. Między dętką a oponą warto umieścić wkładkę, która na dodatek zabezpieczy dętkę przed prawdopodobnym przebiciem. Zwykle taką wkładką jest dość masywna warstwa wybitnie elastycznego kauczuku, która perfekcyjnie chroni w razie przebicia. Włókna kauczuku są odporne na przecięcia oraz na dodatek są również niesłychanie lekkie, dzięki temu nie obciążają kół roweru. W szeregu przypadków wkładką jest również podwójna warstwa nylonowej tkaniny, wykorzystuje się ją w głównej mierze w cienkich i lekkich oponach sportowych, gdzie grubość oraz waga opony ma szczególne znaczenie.\nW wypadku kół rowerowych niezmiernie istotny jest także bieżnik opony. Jego grubość, kształt oraz wielkość zależą jedynie i wyłącznie od przeznaczenia roweru na konkretną trasę. Bardzo legendarne w ostatnim czasie są opony ekologiczne z mniszka lekarskiego, jakie stanowią olśniewającą alternatywę dla bardzo uniwersalnego oraz wytrzymałego kauczuku. Należałoby pamiętać, że opony rowerowe objęte są gwarancją producenta, w następstwie tego w przypadku uszkodzenia bez winy użytkownika można taką oponę swobodnie reklamować. Wybór słusznych opon do roweru to niezwykle poważna sprawa i traktowana przez wielu rowerzystów z niezwykłą powagą, przecież to oraz od opon zależy i bezpieczeństwo, i efektywność jazdy.\nStojaki są wymagane w każdym sklepie. Przeważnie są łączone z branżą odzieżową, niemniej jednak dzięki temu, że są różne, sprawdzą się bezbłędnie w każdym rodzaju sklepu.\n• przynoszą one obszerne możliwości, a zajmują niewiele miejsca\n• gwarantują efektowną oraz wygodną ekspozycję artykułów oraz prosty dostęp do nich klientowi\nStojaki chromowane występują w najprzeróżniejszych postaciach, wymiarach i formach i w ten sposób każda branża odnajdzie należyte dla siebie. Są też wielopoziomowe, co daje jeszcze pokaźniejsze możliwości ich użycia. Istotną własnością stojaków jest ich wytrzymałość na okoliczności atmosferyczne, kiedy sprzyjają do ekspozycji na zewnątrz i łatwość w czyszczeniu i odporność na zabrudzenia.\nStojaki chromowane na ubrania gwarantują przedstawianie ich w całości, zapobiegają gnieceniu się, a kontrahent ma bezproblemowy dostęp do garderoby. Poza tym są stojaki przeznaczone nie wyłącznie do prezentacji ubrań, jednakowoż kapeluszy, czapek, okularów, krawatów, torebek, butów, biżuterii.\nStojaki sprawdzą się też w punktach sprzedaży spożywczych do prezentacji trunków czy papierosów. W innych rodzajach sklepów służą one do układania gazet, widokówek, kwiatów. Stojaki chromowane wolno zamontować na kółkach bądź też podstawach, dzięki czemu łatwo je przesuwać, a pracobiorcy nie muszą dźwigać ciężarów. W zależności od przeznaczenia stojaków należy zwrócić uwagę na dopuszczalny ciężar, żeby nie prowokować niepewnych sytuacji dla kontrahentów, lub personelu.\nNawozy organiczne pochodzą z odpadów roślinnych oraz zwierzęcych oraz bez wątpienia zawierają istotne składniki odżywcze dla roślin. Nawozy organiczne, takie jak kompost lub też obornik, są przetwarzane w glebę podczas sadzenia roślin. Nawozy organiczne są nieraz określane jako nawozy wielkogabarytowe, bowiem absorbują znaczną ilość miejsca, co utrudnia transport. Z tego powodu większa część nawozów organicznych jest z reguły stosowana tylko tam, gdzie zostały wyprodukowane.\nOczyszczony osad ściekowy, słynny jako biosolid, jest takim funkcjonalnym nawozem organicznym. Biosolidy są bogate w składniki odżywcze, które po przetworzeniu i przetworzeniu aktywizują wzrost roślin i utrzymują glebę w zdrowiu.\nNawozy nieorganiczne są syntetyzowane przez fabrykanta w celu uwzględnienia ważnych składników odżywczych roślin w zwarty sposób – dla banalnego przewozu. Te syntetyczne substancje pozostały zaprojektowane w celu uzyskania rzeczowych wyników przy użyciu różnych składników chemicznych. Wolno je nawet dostosować do wskazanych upraw czy też rejonów uprawy, dodając wyznaczone składniki odżywcze, pasujące do wskazanych obszarów.


Spider-Man: Far From Home - Tom Holland pokazuje się czerwono-czarnym kostiumie u Jimmy'ego Kimmela! - Movies Room\nSpider-Man: Far From Home – Tom Holland pokazuje się czerwono-czarnym kostiumie u Jimmy’ego Kimmela!\nEkipa pracująca nad Far From Home zakończyła niedawno zdjęcia w Londynie i Nowym Jorku. W międzyczasie Tom Holland złożył niespodziewaną wizytę w show Jimmy Kimmel Live! – i to bynajmniej nie w cywilu.\nNa sam koniec, kiedy Kimmel chciał przyszpilić aktora, dowiadując się od niego, w jaki sposób Peter Parker miałby powrócić po wydarzeniach z Wojny bez granic, Holland wycofał się pod pretekstem konieczności przeszkodzenia Thanosowi w napadzie na bank.\nZobacz również: Tak wygląda Nebula w Avengers 4!\nŹródło: comicbokmovie.com / Ilustracja wprowadzenia: kadr z filmu Avengers: Wojna bez granic\njimmy kimmel, spider-man: far from home, tom holland\nArticle ID = 49474


Naklejka na ścianę Traum reich - Niemieckie - Napisy - Naklejki na ścianę\nNaklejka Traum reich\nnapisypo niemieckunaklejki ścienne\nO technice wykonania obrazu: Traum reich\nNaklejka ścienna z napisem "Traum reich"\nNapis na ścianę “Traum reich” to idealna ozdoba dla osób szukających łatwych inspiracji na przeobrażenie swojego pomieszczenia. Naklejka z napisem dostępna jest w kilku rozmiarach i kilkunastu kolorach, dzięki czemu można dopasować ją do charakteru każdego wnętrza. Napisy Niemieckie jako naklejki ścienne to także ciekawa propozycja dla miłośników tego języka a także ozdoba dla pokoju młodzieżowego, gabinetów, szkół językowych i innych innych pomieszczeń. Napis na ścianę “Traum reich” został zaprojektowany przez naszych designerów, dzięki czemu cechuje się gustownym i nowoczesnym wzorem.\nW kolekcji Napisów na ścianę mamy ponad 1300 wzorów z oryginalnymi tekstami, sentencjami i mottami w kilku językach. Znakomity design i szeroki wybór gwarantują, że z pewnością znajdziesz dekorację ścienną dla siebie. Zobacz “Traum reich” oraz inne produkty z tej serii i znajdź inspirację na ozdobienie swojego wnętrza zabawnym napisem lub ulubionym powiedzeniem.


Kazik tłumaczy słowa o apartheidzie: "Ręce opadają" - OPEN FM\nKazik tłumaczy słowa o apartheidzie: "Ręce opadają"\nW ostatnim czasie głośno było o słowach Kazika Staszewskiego, który koncerty tylko dla zaszczepionych porównał do aparteidu. W wywiadzie dla "Teraz Rocka" wokalista odniósł się do tych słów.\n5 czerwca zespół Kult wydał oświadczenie o następującej treści: Podczas dzisiejszej konferencji prasowej Minister Zdrowia potwierdził informację, że osoby zaszczepione przeciwko COVID-19 nie wliczają się w ustalone limity obowiązujące podczas imprez masowych, co za tym idzie na dzień dzisiejszy, festiwal może się odbyć wyłącznie dla osób zaszczepionych. Zdajemy sobie sprawę, że rozwiązania, które wytyczył rząd nie są idealne. Niestety, nie mamy na nie wpływu. Prowadzimy rozmowy z rządem, których celem jest rozszerzenie obecnych obostrzeń tak, aby każdy z Was, kto posiada ważny Europejski Certyfikat (dostępny za darmo dla ozdrowieńców, osób przetestowanych i zaczepionych pierwszą dawką), również mógł bawić się na FEST Festivalu 2021 - czytamy w oświadczeniu.\nZespół Kult poinformował, że nie będzie grał na imprezach, na które wejść mogą tylko zaszczepieni.\nW wywiadzie dla „Teraz Rocka” Kazik Staszewski tak tłumaczył tamte słowa:\n„Apartheid” to pojęcie przypisane sytuacji, jaka miała miejsce w RPA, ale samo słowo pierwotnie oznaczało po prostu dzielenie ludzi. A w przypadku koncertów jestem przeciwny takiej sytuacji, że wpuszcza się pewnych uprzywilejowanych słuchaczy, którzy spełniają jakieś warunki, a innych nie.\nSłowa Kazika zyskały szczególną aprobatę wśród środowisk antyszczepionkowych. Wiele osób przypisywało Kazikowi, że sprzeciwia się szczepieniom.\nTo jest oczywiście absolutnie nieprawda. Ręce opadają, co ludzie są w stanie wyczytać z czterech prostych zdań. Nie ma tam słowa o tym, czy Kult jest przeciwko szczepionkom czy za. (…) Żeby było jasne: ja sam jestem zaszczepiony i uważam, że w obecnej sytuacji jest konieczne zaszczepienie jak największej liczby ludzi. Jestem jednak przeciwny dyskryminacji tych, którzy nie myślą tak jak ja.


Dodane: 11-01-2017 09:02\nTagi: sklep motoryzacja części samochodowe części auto części zamienne czujniki czujnik wału korbowego\nJak znowu poczuć się dobrze we własnej skórzeAdres korespondencyjny dla firmy - usługa wirtualnego biuraImplanty zębów BytomStomatolog KatowiceKilka słów o myjniachDla urody wszystko? Jak mierzyć czas?Czysty samochód - tylko w myjniTo nie takie proste - opieka nad starszymCo robią geodeci poza pomiarami?Dla przyszłej mamyMarzysz o kredycie? Zobacz od czego zacząćHow to find a professional plumber?Tradycje i zwyczaje pogrzebowePodróż busem do pracy za granicęPrywatna klinika i prywatne badaniaTanie metody nawadniania ogrodówWitamy na budowieDruk w różnych zakładach poligraficznych. Kilka faktówGabinet stomatologiczny ZabrzePrzewozy taksówkarzyDla biznesu - o wirtualnych biurachArtykuł o ceremoniachŚcieżki i dróżki w ogrodziePubliczne i niepubliczne zakłady zdrowotne. Co lepsze?Wymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićPolacy pracujący za granicąBudowa domu równa się prace geodezyjneO podatkach i księgowościPolecany dentysta


360 stopni - Fotopluma\nProjekt 360 STOPNI, czyli ŚWIAT DOOKOŁA MNIE! został złożony przez Stowarzyszenie Przyjaciół Domu Dziecka w Bninie, w ramach programu grantowego „ Pracownia Talentów" Fundacji Tesco Dzieciom.\nZ zajęć fotograficznych (warsztaty i 3 wyjazdy plenerowe) skorzysta łącznie 10 wychowanków Domu Dziecka w Bninie. W wystawie (kończącej projekt) udział wezmą dzieci i młodzież z Domu Dziecka, a także zaproszeni goście: rodziny, kadra pedagogiczna, Przyjaciele Domu, przedstawiciele Partnerów i media lokalne.\nJak młodzież rozwijać będzie swoje talenty?\nMagia fotografii, czyli cykl 20 warsztatów 2-godzinnych nie tylko wyposaży w wiedzę i umiejętności, pozwoli także kształtować wrażliwość na otaczającą rzeczywistość, bliską i tą dalszą. Wyjazdy w plener – ujęte tematycznie: Człowiek – Miasto – Przyroda oprócz zmierzenia się z dynamicznymi warunkami pracy w terenie, pozwolą młodzieży stworzyć niezapomniany Pejzaż Wielkopolski.\nMłodzież przez udział w projekcie ma szansę uwierzyć w swoje możliwości. Dzięki rozwijaniu pasji nie tylko wzmocni swoje kompetencje społeczne i interpersonalne, otwierając okna na świat. Tak tworzona pracownia fotograficzna (łącząc pozytywną energię, profesjonalną wiedzę oraz różnorodne osobowości) będzie rozwijać nie tylko zamiłowanie do sztuki.\nDzięki pracy indywidualnej i zespołowej zostanie przygotowana Wystawa, prezentująca efekty kilkumiesięcznej pracy grupy warsztatowej. Fotoksiążka, widokówki, zaproszenia ... to nieliczne możliwości fotograficznych wariacji! Grupą młodzieży - opiekował się będzie fotograf – Tomasz Siuda.\nFotograficzny zawrót głowy już się dzieje! Dbajmy, wspierajmy, kibicujmy, aby wszystkie te plany zostały zrealizowane! \nPosłuchaj co mamy do powiedzenia>>


Strona główna Moda Alergeny kontaktowe\nDo alergenów kontaktowych można zaliczyć bardzo wiele różnych substancji chemicznych, które przez swoje stałe działanie miejscowe na skórę wytwarzają stan uczulenia zwanego wypryskiem kontaktowym. Mechanizm powstawania wyprysku kontaktowego jest inny niż w przypadku chorób atopowych. W odpowiedzi na działanie alergenu powstają w ustroju nie reaginy (IgE), jak w alergii natychmiastowej, a uczulone limfocyty, które warunkują uruchomienie mechanizmów komórkowych typu późnego. W celu wykrycia alergii kontaktowej — wyniki testów skórnych z podejrzanymi alergenami odczytujemy nie po kilkunastu minutach, a po 3 dniach. Wyprysk kontaktowy powstaje wtedy, kiedy substancja uczulająca działa przewlekle, a mechanizmy obronne skóry są zaburzone przez działanie czynników chemicznych, mechanicznych, cieplnych, detergentów i innych. Wyprysk kontaktowy może powstać u każdego człowieka, jeżeli spełnione są te warunki, ale u ludzi z atopią powstaje łatwiej. Do substancji, które alergizują przez kontakt, najczęściej należą: nikiel, chrom, formalina, barwniki włókiennicze i stosowane przy barwieniu skór różne syntetyki, składniki maści leczniczych, środki zapachowe. U dorosłych wyprysk kontaktowy spotykamy częściej, ze względu na częsty i dłuższy kontakt z większą liczbą substancji uczulających, ale nawet niemowlęta mogą się uczulać przez kontakt. Uczulenie niemowlęcia, np. na formalinę, może nastąpić przez ubranie własne, jeżeli jest za ciasne i ociera stale te same miejsca skóry, albo przez ubranie dorosłych, którzy często noszą niemowlęta na rękach. Wiadomo, że do produkcji tkanin używana jest formalina. Do uczulenia wystarczy stały kontakt z tkaniną zawierającą ślady odczynnika, zwłaszcza wówczas, gdy skóra dziecka jest zmieniona przez działanie czynników chemicznych, mechanicznych czy infekcyjnych. Pocenie nasila tego typu zmiany kontaktowe. Z formaliną dziecko może się zetknąć również przez kosmetyki, środki owadobójcze, konserwujące, kleje, papier gazetowy i inne. U dzieci źródłem alergii kontaktowej mogą być ślady środków piorących, pozostałe na źle wypłukanym ubraniu lub pieluchach. Dzieci raczkujące uczulają się czasem na wykładzinę podłogową. Plastykowe lub gumowe zabawki mogą prowadzić do powstania zmian kontaktowych na palcach, policzkach, wokół ust. Modne kiedyś niklowane łóżeczka dla niemowląt niejednokrotnie były źródłem uczulenia kontaktowego na nikiel. Na ten metal dzieci mogą się uczulać przez zamki błyskawiczne, metalowe zapinki w ubraniu czy butach. U starszych dzieci mogą działać uczulająco oprawki okularów, niklowane zegarki, nożyczki używane do różnych zajęć, igły, klamki i inne przedmioty. Chrom występuje w bardzo wielu przedmiotach domowego użytku, z którymi dzieci mogą mieć kontakt, w zanieczyszczonym powietrzu i żywności. Metal ten znajduje się w klejach, atramencie, odczynnikach fotograficznych, farbach, papierze drzewnym, detergentach, garbnikach skór i skórach, zapałkach, tytoniu, cemencie, zaprawie murarskiej i w wielu, innych. Lista alergenów kontaktowych jest bardzo długa i ciągle się powiększa. Nie sposób omówić tu choćby najważniejszych grup związków uczulających. Na podstawie tych niewielu przykładów chciałabym zwrócić uwagę rodziców również na taką możliwość alergizacji. Na szczęście jednak wyprysk kontaktowy u dzieci jest o wiele mniej częsty niż u dorosłych, u których stanowi między innymi jeden z problemów chorób zawodowych. Warto odwiedzić też strony: jaki sport najlepiej odchudza | Polska kompostownia\nPoprzedni artykułAlergeny pokarmowe\nNastępny artykułDrobnoustroje jako alergeny\nUtlenianie, przeciwutleniacze i nowotwór Rosnąc, komórki „uruchamiają” proces produkcji wolnych rodników, wysoko reaktywnych atomów tlenu posiadających wolny elektron. Wolne rodniki mogą wyrządzić poważne szkody w...


środa, 19 maja 2021 08:30\nCzy warto zostać elektrykiem? To pytanie zadaje sobie wiele osób, myśląc o swojej przyszłości. Po nim przychodzi kolejne, czy jako dorosły człowiek jest sens kształcić się w takim zawodzie? W końcu wybór ścieżki życiowej mamy już za sobą. Dziś jednak życie wygląda inaczej niż kilka dekad temu. Zmiana zawodu po 30., 40., czy nawet 50. roku życia nie jest niczym dziwnym. Po to powstały szkoły dla dorosłych.\nDzięki wygodnej formie kursów przez internet i zjazdom ograniczonym do zajęć praktycznych, z łatwością łączona jest praca z nauką. Wymaga ona poświęcenia czasu na zdobywanie wiedzy i praktykę, natomiast zawód elektryk to przyszłość. Jak nim zostać w rok? Odpowiedzą jest szkoła zaoczna elektryk.\nTrzy powody, dla których opłaca się zostać elektrykiem\nElektryczność otacza nas wszędzie. Gdzie nie spojrzymy jest prąd. A ktoś musi zając się serwisowaniem, naprawą i projektowaniem nowych sieci. W przyszłości nic się nie zmieni, poza wprowadzaniem coraz to bardziej innowacyjnych rozwiązań.\nSą zawody, na których zapotrzebowanie jest czasowe, jest deficyt, jest boom wśród uczniów i w końcu nasycenie. Kolejne pokolenia pozostają bez zatrudnienia, szukając innych perspektyw. W przypadku zawodu elektryka nie ma takich obaw. Do wyboru jest wiele specjalizacji i osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania tego zawodu, zawsze znajdą pracę.\nPraca z prądem jest pasjonująca, choć może to dziwnie brzmieć, to wystarczy zajrzeć głębiej do obowiązków. Elektryk zajmuje się nie tylko naprawianiem gniazdek. Technologia się zmienia, więc elektryk nieustannie się uczy, poznaje nowoczesną technologię, doświadcza. Żaden dzień nie jest nudny. Praca jest pełna wyzwań.\nTrzeci powód, dla którego warto, to jest to zawód, który umożliwia pracę nie tylko w Polsce, ale i za granicą. A polscy fachowcy są cenieni na świecie.\nRoczny kurs elektryka\nJuż za kilkanaście miesięcy możesz mieć tytuł technika elektryka. Wystarczy zapisać się do szkoły, technik elektryk zaocznie i zacząć od najbliższego semestru, by nie tracić czasu. Dzięki szkoleniom online, by uczestniczyć w wykładach wystarczy zalogować się na platformę e-learningową szkoły. Kurs składa się z teorii i praktyki. Umiejętności praktycznych nabędziesz podczas zjazdów, najczęstszej organizowanych w weekend. Kurs przygotowuje do egzaminu państwowego. Gdy go zdasz, otrzymasz kwalifikacje do wykonywania zawodu elektryka.\nWybierając szkołę warto zwrócić uwagę, czy oferuje wsparcie w ramach pożyczek w przypadku braku środków na kształcenie. A gdy myślisz o wyjeździe za granicę, przyda się Europass.


WideoDr Cywińska o gorszącym plakacie w Lublinie: To jest pewien piktogram ideologiczny, a nie dzieło sztuki [WIDEO]\n– Według mnie to jest pewien piktogram ideologiczny, a nie dzieło sztuki – powiedziała dr Marta Cywińska, publicystka i pisarka, na kanale Media Narodowe. Gość odniosła się do kontrowersyjnego plakatu zamieszonego w miejscu publicznym przez lubelską Galerię Labirynt. Fundacja „Życie i Rodzina” złożyła zawiadomienie w tej sprawie.\nDyrektor galerii odpowiedział, że rzekome zdjęcie spożywania abortowanego płodu to fotografia, na której kobieta zjada polędwicę wołową.\nDr Cywińska zaznaczyła, że plakatu Galerii Labirynt nie nazwałaby dziełem, a prowokacją, która ma wielowymiarowe znaczenie symboliczne.\nDr Cywińska wspomniała, że szokowanie inaczej wygląda w przypadku dzieł surrealistycznych czy turpizmu.\nGaleria Labirynt w miejscu publicznym zamieściła gorszące plakaty. Zawisły one na jednym ze słupów ogłoszeniowych przy ul. Krakowskie Przedmieście. Zawiadomienie złożyła fundacja „Życie i rodzina”. Możemy w nim przeczytać, że najbardziej gorszący jest centralny element plakatu. Przedstawia on kobietę, która z widocznym wyrazem zadowolenia na twarzy spożywa abortowany płód. Kolejne ilustracje przedstawiają natomiast roznegliżowane wizerunki kobiety i mężczyzny z symbolicznie zasłoniętymi genitaliami. Dyrektor galerii Waldemar Tatarczuk odpowiedział natomiast, że rzekome zdjęcie spożywania abortowanego płodu to fotografia, na której kobieta zjada polędwicę wołową.\nNa pytanie, czy plakat Galerii Labirynt można nazwać sztuką dr Cywińska odpowiedziała, że nie dostrzega tam sztuki. – Jeżeli to miałaby być sztuka, to miałaby się odwoływać do naszej wiedzy, wrażliwości, konfrontować piękno z brzydotą, sięgać do pewnej głębi. Natomiast ja tutaj sztuki nie widzę – powiedziała dr Cywińska.\nGość zaznaczyła, że plakatu Galerii Labirynt nie nazwałaby dziełem, a prowokacją, która ma wielowymiarowe znaczenie symboliczne. – Po pierwsze, jednoznacznie to prowokuje i obrzydza, wobec tego wypisuje się niejako z definicji dzieła sztuki – powiedziała.\nPlakat Galerii Labirynt może obrażać ludzi o poglądach lewicowych\nDr Cywińska wspomniała, że szokowanie inaczej wygląda w przypadku dzieł surrealistycznych czy turpizmu. – W przypadku tzw. izmów było to inteligentne połączenie nieokiełznanej wyobraźni z symboliczną formą buntu. Tutaj mamy do czynienia z zaszyfrowaniem informacji, która de facto nie jest wcale zaszyfrowana.\nGość zwróciła uwagę, że na plakacie Galerii Labirynt jest zachęta do wyrażania nienawiści i prowokowania nienawiści. – Według mnie to jest pewien piktogram ideologiczny, a nie dzieło sztuki, który tak naprawdę obraża mój gust, ale też może w pewnym sensie obrażać ludzi o poglądach lewicowych. My zazwyczaj mówimy, że jesteśmy obrażeni, jako ludzie o poglądach konserwatywnych. Natomiast dzieje się teraz tak, że wielu ludzi, którzy deklarowali się jako ludzie wrażliwi na sztukę, ale o poglądach lewicowych, czują się coraz bardziej obrażani taką formą prowokacji – powiedziała dr Cywińska.\nREKLAMA Ewa Rzeuska, działaczka społeczna na kanale Media Narodowe zaznac


Pobieranie torrentów w trybie tekstowym z poziomu konsoli | Ubuntu - Linux - Newsy - How to\nPobieranie torrentów w trybie tekstowym z poziomu konsoli\nAutor: Adrian Nowak, 12:03, niedziela, 18 października 2009\nNa Linuksie wiele czynności można wykonywać znacznie szybciej i wygodniej z poziomu konsoli systemowej. Może pobieranie torrentów w ten sposób nie jest szczytem wyrafinowania, jednak myślę, że warto wiedzieć jak to robić.\nSłuży do tego proste narzędzie rtorrent, które można zainstalować poleceniem:\nObsługa jest banalnie prosta i po wgraniu sprowadza się do wydania komendy:\nOczywiście zamiast plik.torrent podajemy ścieżkę do pliku. Najprościej zrobić to, wpisując w konsoli 'rtorrent ' a następnie zwyczajnie przeciągnąć na okno konsoli plik o rozszerzeniu torrent. Zatwierdzamy enterem a reszta zrobi się już sama.\nMniej zaawansowani użytkownicy, którzy jednak wolą używać graficznego interfejsu użytkownika mają w Ubuntu do swojej dyspozycji program Transmission.


Temat 9 W krainie muzyki część I | Przedszkole Samorządowe w Przemęcie\nTemat 9 W krainie muzyki część I\n,,Dyktando rytmiczne” – ZIELONY, CZERWONY, ŻÓŁTY.\nŻÓŁTY – tupanie w miejscu.\n„Muzykalna buzia” – zabawa logopedyczna.\nZabawę poprzedź rozmową na temat tego, jakie dźwięki można wydawać buzią, nic przy tym nie mówiąc.;\n-parskanie wargami – motocykl (albo auto),\n-kląskanie językiem – konik,\n-naciskanie palcami nadętych policzków – pękające baloniki.\nCzasem słońce czasem deszcz” – opowiadanie Pani Muzyki\n(K. Szczerbakowska – Biniszewska według Programu Kraina Muzyki)\nProszę rodziców o zadanie dzieciom pytania ;\n„Gatunki muzyczne” –zapoznanie dzieci ze współczesnymi gatunkami, słuchanie i podawanie nazw różnych gatunków muzycznych; muzyka klasyczna, rapu, disco, rocka, jazzu itp..\nWizyta w szkole muzycznej – Poznajemy instrument\nProjekt: „W KRAINIE MUZYKI”\nTo ćwiczenie da Tobie i Twojemu dziecku okazję do rysowania i stania się muzykami, nawet bez instrumentów! Nie musisz być sławnym artystą, aby dobrze bawić się w udawanie muzyków grających na różnych instrumentach. Ale kto wie – może odkryjesz przyszłą gwiazdę!\n– średniej wielkości miska do odrysowania\n– niebieska tektura (blok techniczny)\n– żółta tektura (blok techniczny)\n– klej albo taśma klejąca\nKrok 2: Na każdym z żółtych kółek narysuj muzyczny instrument. Mogą to być pianino, trąbka, puzon, flet, gitara, bębenek lub dowolne instrumenty, jakie masz ochotę narysować.


Grand Prix Hiszpanii: Hamilton wystartuje z pole position\nDodano: 12 maja 2012, 17:24 / Zmieniono: 12 maja 2012, 17:24 0\nByły mistrz świata Brytyjczyk Lewis Hamilton zdobył trzecie w sezonie i 22. w karierze pole position (fot.PAP/EPA/JAN WOITAS)\nTo jednocześnie 150. triumf McLarena w rywalizacji o pierwsze miejsce startowe. Sensacją jest druga lokata w kwalifikacjach Wenezuelczyka Pastora Maldonado (Williams-Renault). Poprzednio tak wielką niespodziankę zawodnik tego zespołu - Niemiec Nico Hulkenberg (obecnie w Force India-Mercedes) - sprawił podczas GP Brazylii w 2010 roku, zdobywając pole position.\nBroniący tytułu Niemiec Sebastian Vettel (Red Bull-Renault) uplasował się w sobotę na ósmej pozycji. W decydującej, trzeciej sesji nie zaliczył okrążenia pomiarowego. Na podobną zagrywkę taktyczną zdecydował się inny niemiecki kierowca, siedmiokrotny mistrz świata Michael Schumacher (Mercedes-AMG). Powodem były zmienne prognozy pogody (możliwy deszcz) i wynikające z tego powodu kłopoty z doborem odpowiedniego ogumienia.\nW drugiej części "czasówki" odpadli m.in. Brytyjczyk Jenson Button (McLaren-Mercedes) i Australijczyk Mark Webber (Red Bull-Renault). Jeszcze wcześniej spore kłopoty miał Narain Karthikeyan (Indie/HRT-Cosworth), który jako jedyny nie osiągnął wymaganego minimum 107 procent czasu zwycięzcy Q1, czyli Hamiltona. Dlatego nie pojedzie w zawodach.\nNiedzielny wyścig na torze Catalunya pod Barceloną będzie pierwszym po trzytygodniowej przerwie i zainauguruje serię rund mistrzostw świata w Europie. Najwięcej zwycięstw - sześć - na tym obiekcie odniósł Schumacher. W ostatnich latach wygrywali jednak inni: Vettel (2011), Webber (2010) i Button (2009).


plenerowa dyskoteka - wszystko na temat plenerowa dyskoteka | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : plenerowa dyskoteka\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia plenerowa dyskoteka. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku plenerowa dyskoteka) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem plenerowa dyskoteka posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania plenerowa dyskoteka jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 1 materiał. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 27.10.2020 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 27.10.2020. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania plenerowa dyskoteka ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu plenerowa dyskoteka.


Lipcowe mamusie 2016 strona 139 | Forum parenting.pl\nMisiowa90 • 10 stycznia 2016 13:29\nCześć dziewczynki:) miło się czyta, że czujecie się lepiej i wasze dzidzia też mają dobre wyniki. U mnie znowu nasilily się wymioty i już wysiadam psychicznie:( Jak to maleństwo ma rosnąć skoro ja wszystko zwracam? Żadne domowe sposoby nie pomagają i myślę, czy z dwojga złego nie sięgnąć w końcu po jakiś mocniejszy lek na uspokojenie żołądka...Czy któraś z Was coś brała? Ile to jeszcZe może trwać:(męczę się już od końca listopada. Badania prenatalne we wtorek i strasznie się stresuję.\n49628 misiowa90 Kobieta, 29 lat, Łańcut\nAvvanturnica • 10 stycznia 2016 19:30\nKochane moje, podpatrzylam pomysł na wrześniowych.\nMoże zalozylabym grupę na facebooku . Oczywiście zamknięta. Wiem, że od tego jest forum, żeby być anonimowym, ale może to dobry sposób na to, żeby się lepiej poznać i więcej o sobie dowiedzieć ?;)\nŁucja85 • 10 stycznia 2016 19:50\n49893 lucja85 Kobieta, 34 lata, Kraków\nAvvanturnica • 10 stycznia 2016 19:54\nGrupa jest tajna, wiec spokojnie. Nikt nawet ze znajomych nie wie, że jesteście w tej grupie ;)\nKariKari • 10 stycznia 2016 20:31\nCzesc mamusie. U nas bardzo aktywny weekend. Mialam imprezke z okazji roczku mojej Majeczki i jestem wykonczona. Drugi dzien na nospie ale dalam rade wszystko wyszlo super, goscie zachwyceni. Sama siebie podziwiam ze tak dalam rade. A dzis leze zastanawiam sie jak czas leci. Rok temu urodzilam coreczke a tu juz na drugie bobo czekamy ;) cudownie ;)\nCo do ruchow Maluszka to w pierwszej ciazy od 18 tygodnia mialam takie smyranie jakby ryba przesywala mi sie w brzuszku a od 21 solidne kopniaki. Teraz od kilki dni czuje znow te plywanie rybki wiec moje Malenstwo szaleje a ja leze w lozeczku i sie tym delektuje. Zapewne czuje to bo to druga ciaza i nieduza odleglosc od pierwszej..\nJutro mam wizyte wiec troszke stresik jest ale mam nadzieje ze jest ok i zaradzimy mojemu samopoczuciu.\nCo do grupy na fejsie to juz wyslalam swoja prosbe o dolaczenie wiec jestem za ;)\nJustynaPa88 • 10 stycznia 2016 20:48\nHej Kobietki:) również wysłałam prośbę o dołączenie do forum, bardzo fajny pomysł.\nMnie niestety od dwóch trzech dni męczą mdłości miałam nadzieję, że II trymestr będzie lżejszy i tak się zaczął a teraz mi się nasila :/ a z pozytywnych spraw to brzuszek zaczyna mi rosnąć już się lekko powiększył i zaokrąglił :)\n48929 justynapa88 Kobieta, 31 lat, Kalisz\n~asia2 • 10 stycznia 2016 21:25\nKochane super pomysl a poda mi któraś nazwę?? Żebym was znalazłai wyslala prośbę. Bo nie mogę przez tego linka trafić...\nOla_87 • 10 stycznia 2016 21:52\nPomysł super tylko link nie działa :)\nAvvanturnica • 10 stycznia 2016 22:05\nOlka zobacz teraz,;) kurcze dopóki wszystkie nie dołączymy do grupy to musi być po prostu zamknięta. A na rana zmienię później. Bo teraz nie da się inaczej ;/\nJakby co to nazwa na fejsie ' Lipcóweczki 2016 parenting '\nOla_87 • 10 stycznia 2016 22:11\nOki :) działa :)


Aktualności – Strona 5 – Szkoła podstawowa nr 8\n24.10.2018 r. uczniowie klas 7 e i 7 d pod opieką p. Marii Blachowskiej, p. Marty Brukwicz i p. Anety Pisarzewskiej odwiedzili Muzeum Historii Polskich Żydów – POLIN w Warszawie. Uczniów podzielono na dwie...\nSprawozdanie z wycieczki do Teatru Buffo na sztukę pt. „Szatan z siódmej klasy”\nDnia 28 listopada 2018 roku klasa 6c i 6d pod opieką p. Ewy Dziury, p. Ligii Michalskiej, p. Lidii Sobieraj i p. Moniki Mazuruk wybrały się na wycieczkę do Teatru Buffo na spektakl pod...\n„Księga dżungli” w Teatrze Muzycznym Roma\nWe wtorek, 13 listopada 2018 r. uczniowie klas IIIa i IIIc pojechali do Teatru Muzycznego Roma w Warszawie na przedstawienie, pt. „Księga dżungli”. Spektakl ten był grany na Novej Scenie Teatru. Jest to bardzo...\nDzień Chemii w świetlicy\nW piątek 23 listopada z okazji DNIA CHEMII w szkole zostały przeprowadzone zajęcia z chemii. Uczniowie zobaczyli i przeprowadzili kilka doświadczeń : „ Chromatografia”, „ Herbata jako wskaźnik pH roztworu” , „Nienewtonowska ciecz”....\nRozstrzygnięcie Konkursu „Jesienne Drzewo”\nPolska, złota jesień w tym roku wyjątkowo rozpieszczała nas piękną, słoneczną pogodą. Za oknem mogliśmy obserwować zmieniającą się przyrodę, drzewa i krzewy pokryte żółtymi i czerwonymi liśćmi. Dorodne kasztany i żołędzie zdobiły nasze szkolne...