Bitwa pod Monte Cassino - Walki w Afryce i Włoszech - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nBy 912_1481369774, October 31, 2006 in Walki w Afryce i Włoszech\nW 1943r. to alianci dyktowali już warunki w Europie. Od wylądowania na Sycylii, sytuacja włoch była praktycznie beznadziejna. Hitler widząc co się dzieje, wysłał swoje dywizje, żeby bronić Półwyspu Apenińskiego przed pochodem aliantów na Rzym. Na drodze do wiecznego miasta stała jedna przeszkoda: Monte Cassino. Niemcy wybudowali na okolicznych wzgórzach umocnienia zwane linią Gustava i obsadzili je doborową dywizją spadochronową "Herman Goering". Walki jak wiemy, były ciężkie poniewasz ukształtowanie terenu utrudniał odziałania ofensywne. Pierwsze trzy natarcia poniosły wielkie straty, dopiero czwarte natarcie 2 korpusu Polskiego dowodzonego przez Andersa zdobyły ruiny klasztoru. Okupiliśmy to jednak cięzkimi stratami. Jak oceniacie tę bitwę?? Legendarne zwyciestwo oręża polskiego?? Czy zmitologizowany obraz zwyklej bitwy? Co o tym myslicie?\nZdobycie Monte Cassino było kwestią czasu, to piękny mit. Chwała Polakom za ten czyn, ale gdyby nie szturmować tylko bombordować niemców, to i tak w końcu by uciekli. Kilka dni nie zrobiłoby różnicy dla przebiegu całej wojny.\nPewnie masz rację, jednak z tego co pamiętam Niemcy dysponowali w tym miejscu silną obrpną przeciwlotniczą w dodatku trudną do zlokalizowania (teren). Dlatego atak musiał być przeprowadzony z lądu. Polacy wykazali się odwagą i determinacją.. Szkoda mi tych dywizji Wileńskich, Lwowskich bo walczyli o swoje miasta, po to żeby były polskie po wojnie. Jednak po niej nie milei już dokąd wracać... smutne.\nGeneralnie zgadzam się z Wami, że wielka wiktoria II Korpusu na masywie Cassino to w większości legenda, lecz dalej mam nieco inne zdanie na ten temat.\nZacznę od pierwszej kwestii, czyli głoszone od dziesięcioleci w Polsce hasło "zdobycia Monte Cassino". Cóż, jak sama nazwa wskazuje, wyglądałoby to na zajęcie wzgórza klasztornego w wyniku krwawych walk o nie. Tego jednak nikt nie dodaje, bo przecież patrol pod dowództwem porucznika Gurbiela zajął szczyt i zawiesił na ruinach klasztoru Polską flagę... no właśnie, zajął, a nie zdobył. W tym czasie jedynymi Niemcami w całej okolicy byli ciężko ranni spadochroniarze w podziemiach klasztoru. Ale przecież "zdobyć" brzmi znacznie lepiej, niż "zająć", nieprawdaż?:wink:\nOdnośnie samego polskiego ataku- cóż, niewątpliwie były to krwawe i ciężkie zmagania, co do tego nie mam wątpliwości. Zupełnie inaczej na to patrzę, gdy wszyscy w koło rozchwytują tą wiktorię, jako wielkie zwycięstwo militarne. Cóż, z początku rzeczywiście polski pierwszy szturm miał sens, gdy Brytyjczycy nadal tkwili nad brzegiem Rapido, nie mogąc się przeprawić. W tych okolicznościach zespół wzgórz koło Wzgórza Klasztornego istotnie miał olbrzymie znaczenie militarne dla ruszenia ofensywy.\nNiemniej jednak główne nadzieje wiązano nie jednak ze zdobyciem Monte Cassino, o które toczono boje już od pół roku, lecz wiązano je z brytyjską przeprawą mostową przez rzekę Rapido. By udało się ją postawić, należano odwrócić uwagę Niemców od miejsca przeprawy, a temu miał posłużyć w zamyśle niektórych wyższych dowódców szturm II Korpusu Andersa. I choć został on odparty (800 spadochroniarzy odparło natarcie dwóch dywizji), cel został osiągnięty i Brytyjczycy za cenę 80 saperów postawili słynny most Amazon. I w tym momencie pojawiły się warunki do przeprawienia na drugi brzeg zmasowanych sił pancernych i dużych związków piechoty, ruszyła ofensywa brytyjska w głąb doliny Liri, a sam kompleks wzgórz drastycznie stracił na znaczeniu. Parker pisze, że w obecnej sytuacji M. Cassino dało się po prostu obejść lub zablokować, co też do tego pierwszego dążyli Brytyczycy. Niemniej generał Anders był zrozpaczony niepowodzeniem natarcia (które miało być kontrą na radziecką propagandę i miało na celu umocnienie pozycji Rządu Londyńskiego na arenie międzynarodowej) i jak wiemy, przeprowadził drugi szturm, zakończony powodzeniem. Choć w tym czasie szeregi obrońców znacznie się przerzedziły. Muszę nadmienić, że przy okazji drugiego natarcia sytuacja odwróciła się o 180 stp- to brytyjski korpus wspomógł działania Polaków i związał ogniem dużą część wojsk niemieckich.\nChociaż zakończony powodzeniem drugi szturm nie posiadał już takiego znaczenia militarnego, jak wcześniej, wygrana była wielka- ale było to zwycięstwo propagandowe i psychologiczne. W końcu w tamym czasie Monte Cassino zajmowało pierwsze strony gazet na całym świecie. Tak więc wydźwięk propagandowy był wielki, i to się niewątpliwie udało osiągnąć Andersowi. Niemniej jednak legenda stworzona przez Polaków (apropos olbrzymiego sukcesy militarnego; tak naprawdę największe zasługi w kwestii przełamania linii Gustawa należą się Francuskiemu Korpusowi Ekspedycyjnemu, który posunął się najdalej ze wszystkich związków taktycznych sprzymierzonych i którego działania przyczyniły się bezpośrednio do ewakuacji wzgórz atakowanych przez Polaków) wydaje mi się być mocno naciągana.\nAlbinos- uściślając- Brytyjczycy postawili most Amazon (inżynieryjny most Baileya, nośność bodajże 40t), a nie zajęli;)\nWspaniałe zwycięstwo ale według mnie Alianci poradziliby sobie sami. Zbombardowaliby go kilka razy a Niemcy tak czy siak by uciekli po jakimś czasie.\nZupełnie inaczej na to patrzę, gdy wszyscy w koło rozchwytują tą wiktorię, jako wielkie zwycięstwo militarne.\nFragment z wypowiedzi gen. Andersa:\n"Rozważając propozycję dowódcy 8 Armii, gen. Anders przeprowadził na głoś rachunek sumienia >>Monte Cassino to twierdza, o którą walczyło wiele narodów, to twierdza znana na całym świecie. Jeśli odmówię to korpus będzie użyty w dolinie Liri, gdzie natarcie przyniesie równie ciężkie straty , lecz będzie rozrzucone na dłuższy okres czasu.(...) Jeśli zdobędziemy MC, a zdobyć je musimy, wysuniemy sprawę polską- obecnie tak tłamszoną- na czoło zagadnień święta i damy rządowi polskiemu nowy atut w obronie naszych praw. Wydaje mi się, że w obecnych warunkach dla dobra przyszłości narodu i jego dalszych pokoleń zestawienie zysków i strat- przy wykonaniu tego zadania- daje nam saldo dodatnie i stąd też straty przypuszczalne 3500 żołnierzy musimy wziąć na swoje sumienie.<<"\nTo już nie chodziło nawet o zwycięstw militarne, ale o pokazanie, że Polska też bierze udział w tej wojnie, że jest sojusznikiem, który za wszelką cenę stara się doprowadzić do upadku III Rzeszy.\nZbombardowaliby go kilka razy\nNiby tak, ale przecież oni bombardowali niemieckie pozycje ładne parę razy.\nTym bardziej, że w tym czasie żołnierze II Korpusu byli jedynymi Polakami z wojsk lądowych, walczących za "wolność naszą i waszą". Można rzec, że podtrzymywali oni na duchu opór walczącej ojczyzny. Anders, decydując się na przeprowadzenie natarcia na Masyw Cassino, brał pod uwagę rozgłos, jaki Monte Cassino zyskało wówczas na świecie, co w jego mniemaniu mogło mieć olbrzymie znaczenie dla sprawy polskiej. Byłoby też najlepszą odpowiedź na radziecką propagandę, która głosiła, że Polacy nie chcą się bić z Niemcami.\nAlbinosie- apropos cytatu, czyżby za źródło "Mówią Wieki" z maja 2004?\nZbombardowaliby go kilka razy a Niemcy tak czy siak by uciekli po jakimś czasie.\nNie powiedziałbym. Udowodnili to spadochroniarze z 3. PSS 1. DSS, którzy obronili miasto Cassino w marcu 1944 roku, pomimo nalotu dywanowego, który dotknął to miasto (był to jedyny przypadek na froncie włoskim, kiedy bombowce starły miasteczko z powierzchni ziemi).\nNo dobrze, a tak dla rozkręcenia dyskusji- bo przecież bitwa o Monte Cassino i Linię Gustawa to nie tylko dwa szturmy Polaków w maju 1944 roku, ale przecież półroczne zmagania na całym froncie, przypominające najgorsze epizody z IWŚ. Czemu nie piszemy o bitwach I, II czy III a jedynie o naszym bądź co bądź raczej skromnym udziale w IV bitwie (obok Francuzów, Brytyjczyków i Amerykanów)?\nPytanie do Was, jak myślicie, czy Linię Gustawa dało się przełamać wcześniej? Jak oceniacie przeprowadzoną kampanię?\nA czy posiadacie liste osób pochowanych na cmentarzu u stóp Monte Cassino?\nJa dodam tyle, że będą na Monte Cassino to zobcze tego wzgórza jest niemalże poziome..., jestem pełen podziwu dla zdobywców wzgórza, gdyż ze stanowiska CKM można naprawdę czyścić obszar przed sobą, bo widoczność jest olbrzymia.\nZapominasz chyba, że najcięższe walki nie toczyły się o klasztor, tylko o sąsiednie wzgórza i parowy, a potem także o miasteczko Piedimonte. Sam klasztor został natomiast opuszczony po tym jak Polacy zagrozili okrążeniem i odcięciem jego załogi od reszty wojsk niemieckich. Nie można powiedzieć że zajęliśmy klasztor bez walki, a nie zdobyliśmy go - straty niemieckie w walkach z Polakami w rejonie Cassino były większe od polskich, po wliczeniu jeńców wziętych przez naszych żołnierzy.\nJak najbardziej klasztor został zdobyty, a nie zajęty, przez Polaków - gdyż zajęcie go nastąpiło w wyniku wycofania się stamtąd większości wojsk niemieckich i wywieszenia przez tych którzy zostali w klasztorze, BIAŁEJ FLAGI, natomiast wycofanie się stamtąd wojsk niemieckich nastąpiło na skutek zagrożenia odcięciem, a potem faktycznym odcięciem i okrążeniem klasztoru przez wojska polskie walczące kilka kilometrów dalej (w chwili zdobycia klasztor był już całkowicie okrążony).\nO ile mi wiadomo to Polacy nie szturmowali klasztoru od frontu, tylko najpierw zajęli wzgórza go otaczające i potem obeszli go od tyłu - wtedy to właśnie Niemcy zaczęli wycofywać się z klasztoru - a następnie całkowicie okrążyli.\nSzczyt wzgórza klasztornego zajęło od tyłu bez walki 6 Polaków, po tym jak zobaczyli powiewającą nad jego ruinami białą flagę, znajdując wśród ruin tylko 17 spadochroniarzy niemieckich.\nPierwsze trzy natarcia poniosły wielkie straty, dopiero czwarte natarcie 2 korpusu Polskiego dowodzonego przez Andersa zdobyły ruiny klasztoru.\nNie było ANI jednego natarcia na klasztor!!! W walkach o klasztor nie zginął ani jeden żołnierz, a klasztor zajęto siłą 6 żołnierzy (patrol liczył 12, ale 6 zostawiono na straży przy podejściu, a tylko 6 wkroczyło do klasztoru).\nCiężkie walki toczyły się na wzgórzach, o bunkry niemieckie i w dolinkach wokół klasztoru - chociażby Massa Albanetta, Głowa Węża, wzgórze 575, wzgórze 505, Gardziel, wzgórze 706, wzgórze Cairo, Mała Miska, Duża Miska, San Angelo, Widmo, a także wzdłuż linii kolejowej na Rzym, oraz o miasteczka i wioski - Cairo, Villa, St. Lucia, St. Germano oraz miasto Piedimonte - o tym że Polacy zajęli Piedimonte i opanowali linię kolejową oraz drogę nr. 6, przełamując Linię Hitlera (a wcześniej Gustawa) i odblokowując tym samym drogę na północ Włoch - też należy pamiętać.\nBy udało się ją postawić, należano odwrócić uwagę Niemców od miejsca przeprawy, a temu miał posłużyć w zamyśle niektórych wyższych dowódców szturm II Korpusu Andersa. I choć został on odparty (800 spadochroniarzy odparło natarcie dwóch dywizji)\nNie 800 spadochroniarzy - 800 to może ich było w samym klasztorze!! - natomiast w pasie polskiego natarcia, to znaczy między rzeką Rapido i Cassino a Passo Corno i Monte Cairo, znajdowała się cała 1. Dywizja Spadochronowa wzmocniona wieloma oddziałami górskimi (między innymi 100 pułk wysokogórski) z Korupus Górskiego, oraz 4 batalion alpejski i batalion 115 pułku grenadierów pancernych - razem 20,000 żołnierzy w tym 16,000 spadochroniarzy, posiadających 230 sztuk artylerii i mogących liczyć na wsparcie kolejnych 150 sztuk artylerii ciężkiej, w której zasięgu znajdowały się pozycje polskiego korpusu.\nRejon w którym nacierali Polacy był najsilniej ufortyfikowanym rejonem zarówno Linii Gustawa jak i Linii Hitlera - był to też rejon w którym obie linie dzieliło zaledwie kilka kilometrów - znajdowały się tutaj ogromnie liczne umocnienia - między innymi wykute w skałach, głębokie bunkry ze stalowymi, pancernymi wieżami, odpornymi na ogień nawet najcięższej artylerii kalibru 200 mm i więcej.\nDodatkowo na szczytach wzgórz Niemcy ulokowali liczne nebelwerfery - czyli moździerze duzego kalibru (od 150 do 240 mm) posiadające każdy po 6 sprzężonych luf, strzelające pociskami kruszącymi.\nNo dobrze, a tak dla rozkręcenia dyskusji- bo przecież bitwa o Monte Cassino i Linię Gustawa\nNa masywie Cassino Polacy przełamali dwie linie obronne - Gustawa i Hitlera. Zdobycie Piedimonte i Monte Cairo przez Polaków w walkach między 10 a 25 maja było może nawet ważniejsze niż wcześniej opanowanie masywu Cassino (19 maja ostatnie punkty oporu na masywie Cassino zostały przez nas zdławione, jednak już dnia poprzedniego mieliśmy w rękach wszystkie najważniejsze miejsca). Ważne było też opanowanie linii kolejowej na Rzym oraz drogi nr. 6 prowadzącej do Rzymu w dniach wcześniejszych. Natomiast w walkach o sam klasztor nie zginął ani jeden polski żołnierz, a samo opanowanie klasztoru to mało znaczący epizod, kropla w morzu polskiego udziału i polskiego wkładu w zwycięstwo w tej bitwie. Zdobycie klasztoru nie było NIGDY zadaniem naszych żołnierzy - nasi mieli za zadanie IZOLOWAĆ klasztor - klasztor okrążono, ale nie szturmowano go - szturm na wzgórze klasztorne oznaczałby samobójstwo. Co więcej - zdobycie klasztoru nie zakończyło ani walk o masyw Cassino (które trwały jeszcze dzień), ani walk w okolicy, które Polacy toczyli z pełnym powodzeniem aż do 25 maja, biorąc setki jeśli nie tysiące niemieckich jeńców.\nPóźniej uczestniczyli przez wiele dni w pościgu za Niemcami, biorąc wielu jeńców.\nStraty 2 Korpusu Polskiego w całościowych walkach między 10 a 31 maja wyniosły 860 poległych (w tym 72 oficerów), 2822 rannych (w tym 204 oficerów) i 97 zaginionych (w tym 5 oficerów), oprócz tego Niemcy wzięli pewną, dosyć dużą, ilość jeńców, która potem została odbita. Łącznie ze stratami w jednostkach korpuśnych straty wyniosły 4075 żołnierzy.\nZapominasz chyba, że najcięższe walki nie toczyły się o klasztor, tylko o sąsiednie wzgórza i parowy, a potem także o miasteczko Piedimonte. (…)Nie można powiedzieć że zajęliśmy klasztor bez walki, a nie zdobyliśmy go (…)Jak najbardziej klasztor został zdobyty, a nie zajęty, przez Polaków - gdyż zajęcie go nastąpiło w wyniku wycofania się stamtąd większości wojsk niemieckich i wywieszenia przez tych którzy zostali w klasztorze, BIAŁEJ FLAGI, (…)”.\nNigdzie nie napisałem, że Polacy czy inne nacje toczyły jakiekolwiek walki na Wzgórzu Klasztornym. Inna rzecz, że silnie obsadzany klasztor (by nie było niejasności- już po marcowym zbombardowaniu) stanowił fortecę z której można było- i prowadzono- silny ogień na sąsiednie pozycje, wzgórza czy miasto Cassino.\nCo do zdobycia klasztoru- moim zdaniem nie można tak tego nazwać. Nazwa sugeruje, że ruiny klasztoru znalazły się w posiadaniu Polaków w wyniku przewlekłych walk o nie a jak sam napisałeś- wzgórze i klasztor został zajęty bez oddania jednego wystrzału, po wycofaniu się wojsk niemieckich, przez patrol ppor. Gurbiela z 12. Pułku Ułanów Podolskich. O godzinie 9:50 na ruinach klasztoru Benedyktynów zawisł proporzec 12. PUP zrobiony przez ludzi Gurbiela z flagi Czerwonego Krzyża i niebieskiej chusty. O godz. 10:45 gen. Duch rozkazał zatknąć flagę narodową w tym miejscu, co uczynił mieszany patrol z 4. i 5. Batalionu 3. DSK.\nSam klasztor został natomiast opuszczony po tym jak Polacy zagrozili okrążeniem i odcięciem jego załogi od reszty wojsk niemieckich. (…)natomiast wycofanie się stamtąd wojsk niemieckich nastąpiło na skutek zagrożenia odcięciem, a potem faktycznym odcięciem i okrążeniem klasztoru przez wojska polskie walczące kilka kilometrów dalej (w chwili zdobycia klasztor był już całkowicie okrążony). (…)\n14 maja Francuski Korpus Ekspedycyjny przełamał Linię Gustawa na masywie Aurunci- i parł dalej (w przeciwieństwie do Brytyjczyków, którzy mieli tendencje do umacniania swoich pozycji tuż po zdobyciu)- co kompletnie rozbiło południowo-zachodnią niemiecką flankę, co znacznie skomplikowało sytuację Niemców na amerykańskim odcinku (rejon Santa Maria Infante-Castelforte nad Morzem Tyrreńskim) i w dolinie Liri- i to było bezpośrednią przyczyną wycofania się wojsk z masywu Cassino. Francuzi spenetrowali niemieckie linie na 16 kilometrów w głąb.\nOkrążenia masywu Cassino dokonał II Korpus Polski wespół z brytyjskim XIII Korpusem, który zagroził niemieckiej flance na masywie od strony doliny Liri. Poza tym, brytyjskie sukcesy w dolinie (które zaczęły się z chwilą przekroczenia przez czołgi mostu Amazon na Rapido) bardzo odciążyły drugi polski szturm, który napotkał nieporównywalnie mniej liczne siły obrońców. Zresztą, miało to swoje przełożenie na tempo natarcia Polaków i zdobywania kolejnych wzgórz.\nSan Angelo zdobyli Brytyjczycy 13 maja siłami batalionu Gurkhów z 8. Dywizji Indyjskiej i kompanii 1. Batalionu Fizylierów z 4. Dywizji Indyjskiej. Polacy atakowali Colle San Angelo 17 maja pododdziałami 5. KDP i do rana zajęli jego znaczną część.\nDrogę nr. 6 przecięły nie oddziały polskie, ale 4. Dywizji Indyjskiej (XIII KA), która była częścią natarcia w głąb doliny Liri.\nWidmo- polskie oddziały z 5. KDP miały pecha- zaatakowały w chwili, gdy obsadzający wzgórze 2. Batalion 100. Pułku Strzelców Górskich był luzowany przez batalion 1. DSS, przez co mieli przeciwko sobie dwukrotnie większą liczbę obrońców. Tak tą walkę wspomina ppor. Alwingier z 13. Batalionu:\n„Doszło tam do walki wręcz. Oddawanie ognia z lkm i Thompsonów odbywało się na odległościach nie dalszych niż 10 metrów”, z kolei ppłk. Kamiński wspominał, że „Oddziały topniały niewiarygodnie szybko”.\nZa: „Mówią Wieki”, nr. 05/04, str. 41\n16 tys. spadochroniarzy z 1. DSS? Skąd wziąłeś te liczby?? Według moich informacji niemiecka dywizja strzelców spadochronowych liczyła 4500 żołnierzy- przynajmniej tyle liczyła 7. Dywizja Lotnicza przed operacją „Merkur”, trzy pułkowa, trzy bataliony w każdym. Nie pomnę, ale chyba wyczytałem to u Macdonalda w jego „Krecie 1941”. Przy okazji 1. DSS weź też pod uwagę, że dywizja ta walczyła już od końcówki lutego 1944 roku i przeżyła też ciężkie walki podczas III bitwy o Monte Cassino z Korpusem Nowozelandzkim.\nOdnośnie liczebności obrońców- ciężko tu będzie nam znaleźć jakąś prawdę. Parker pisze o 800 spadochroniarzach (choć być może chodzi tu właśnie o oddziały zajmujące klasztor), natomiast posłużę się cytatem z Piekałkiewicza:\n„Przeciwnikiem II Korpusu Polskiego jest niemiecki 3.Pułk Strzelców Spadochronowych (d-ca: płk Heilmann). Już podczas ostatniej bitwy o Monte Cassino ten właśnie pułk ponosił główny ciężar walki. Ponieważ w końcu kwietnia ‘44 roku jego trzeci batalion został przeniesiony do Francji, w celu ponownego sformowania, pułk ów składa się zaledwie z dwóch słabych batalionów. podporządkowany mu 4. Batalion Wysokogórski (d-ca mjr von Ruffin) broni Monte Cairo”.\nTeraz informacje z "Pikujących Orłów" Lucasa: wg. niego przed rozpoczęciem operacji "Diadem" 1. DSS przegrupowała się- masyw Cassino i miasto Cassino obsadził 4. PSS i batalion karabinów maszynowych, 3. PSS udał się na Monte Cairo, chroniąc styk z oddziałami strzelców górskich, natomiast 1. PSS przeszedł do odwodu dywizji.\nZdobycie klasztoru nie było NIGDY zadaniem naszych żołnierzy - nasi mieli za zadanie IZOLOWAĆ klasztor - klasztor okrążono, ale nie szturmowano go - szturm na wzgórze klasztorne oznaczałby samobójstwo. Co więcej - zdobycie klasztoru nie zakończyło ani walk o masyw Cassino (które trwały jeszcze dzień), ani walk w okolicy, które Polacy toczyl\nKlasztor miał znaczenie nader symboliczne- w ciągu tych 6 miesięcy toczonych walk stał się symbolem oporu niemieckiego, a przede wszystkim symbolem spadochroniarzy. I zgodzę się, że prócz tego nie miał o aż takiego znaczenia jak chociażby wzgórze 575, czy Widmo.\nStraty 2 Korpusu Polskiego w całościowych walkach między 10 a 31 maja wyniosły 860 poległych (w tym 72 oficerów), 2822 rannych (w tym 204 oficerów) i 97 zaginionych (w tym 5 oficerów),\nTrzeba zaznaczyć, że zakładano dużo większe straty, rzędu 3 tys. zabitych. Tyle też miejsc szykowano na cmentarzach.\nBitwa o Monte Cassino i Linię Gustawa to nie tylko dwa szturmy Polaków w maju 1944 roku, ale przecież półroczne zmagania na całym froncie, przypominające najgorsze epizody z IWŚ. Czemu nie piszemy o bitwach I, II czy III a jedynie o naszym bądź co bądź raczej skromnym udziale w IV bitwie (obok Francuzów, Brytyjczyków i Amerykanów)?\nDla czego my Polacy najczęściej piszemy i mówimy o IV bitwie montecassińskiej - bo w niej właśnie brali udział Polacy.\nCzy to był skromny wkład w zwycięstwo, w przełamanie niemieckich pozycji?\nChyba nie. Świadczą o tym polskie straty. Ktoś powie że nasi sprzymierzeńcy mieli większe.\nTak , zgadza się. Musieli jednak 3 razy przekonać się na własnej skórze w 3 natarciach aby dojść do przekonania że nie da się otworzyć drogi na Rzym wbijając się klinem w niemieckie pozycje. Trzecie natarcie - najlepiej przygotowane - o mały włos nie zakończyło się zdobyciem Cassino i uchwyceniem przyczółków w dolinie Liri. Amerykanie zajęli nawet stację kolejową ale cóż z tego gdy nad ich głowami jak topór katowski wisiało wzgórze klasztorne/ sam klasztor do momentu zbombardowania nie był obsadzony / z którego można było kierować ogniem z pozostałych pozycji jak i prowadzić ogień do znajdującego się w dole przeciwnika.\n4 natarcie zostało już wykonane na całej długości frontu od Gaety po Cassino.\nJak podkreślił gen. Leese Polacy dostali najtrudniejsze zadnie do wykonania a brzmiało ono następująco : odizolować rejon wzgórza klasztoru Cassino od PN i PN Zach i zapanować nad drogą nr 6 do czasu nawiązania łączności z 13 Korpusem. Natrzeć i zdobyć wzgórze Klasztorne a następnie nawiązać styczność z linią Adolfa Hitlera na PN od drogi nr 6 i przeprowadzić operację mające na celu obejście jej od PN.\nReasumując Polacy mieli tak długo absorbować niemiecką obronę na swoim odcinku aż będzie możliwe przeprowadzenie ataku 13 Korpusu brytyjskiego z przekroczeniem Rapido i wyjściem na drogę nr 6. Traf chciał że przy takim nasileniu polskiego naporu na swoim odcinku możliwe było natarcie Francuskiego Korpusu / Francuzów jak na lekarstwo - Marokańczycy/ przez o wiele słabiej bronione / gross sił na lini Zengera/ pozycje w górach Aurunci. Tyle tylko ze wspomniany w mojej wypowiedzi wyżej " topór katowski" już był nieco stępiony przez polskie natarcie i nie mógł już tak skutecznie zająć się doliny Lirii.\nA sam Klasztor jak to bywa czasami w historii rzeczywiście został zajęty przez patrol 12 Pułku Ułanów w dniu 18 maja bez walki gdyż Niemcy opuścili tę pozycję wczesnym rankiem pozostawiając swoich rannych.\nBez polskiego natarcia jednak zarówno francuskie jak i angielski natarcie nie byłoby możliwe. To Polacy zablokowali na tyle skutecznie 2 linie obrony niemieckiej a w końcu je przełamali że było możliwe wdarcie się wojsk sprzymierzonych na tyły przeciwnika.\nI tu tkwi chyba klucz do polskiego mitu o Monte Cassino który mitem nie jest bo stoją za nim żołnierska krew i mogiły poległych a to nie są mityczne czytaj wymyślone, bajkowe opowieści.\nTaka ciekawostka - Niemcy twierdzą, że Polacy klasztor właśnie "zajęli", a nie "zdobyli" - lepiej to brzmi, że żołnierze II Korpusu weszli do opuszczonego klasztoru, niż że zdobyli go w walce. "My się wycofaliśmy". Tylko nie chcą dodać, czemu się z niego wycofali :wink:


10 Najlepszych Ofert na Domy Modułowe w Głubczycach, 2021\nNajlepsze Oferty na Domy Modułowe w Głubczycach, 2021\nGdy szukasz współpracy to specjaliści z TM Construction są dla Ciebie idealni. Konkretną wycenę otrzymasz po kontakcie, więc nie trać czasu.\nJeżeli potrzebujesz doskonałego budowania domów modułowych i poszukujesz najlepszych rozwiązań to wykorzystaj doświadczenie Firma Budowlana MOLDOM Muc Marcin. Tylko chwila dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnej wyceny - skontaktuj się!\nDołącz do naszych Specjalistów od Domów Modułowych w Głubczycach\nDziałasz na rynku jako Specjalista od Domów Modułowych i szukasz nowych Klientów z Głubczyc lub okolic? Załóż konto i realizuj potrzeby zainteresowanych Klientów z Oferteo!\nPowiązane strony: Domy modułowe, Zlecenia na domy modułowe Głubczyce\nPerfekcyjne Domy Modułowe Całoroczne Głubczyce\nPrzygotowanie domów modułowych będzie dziecinnie proste jeśli zatrudnisz tych fachowców. Holz Stahl Bau ma profesjonalne podejście do każdego zlecenia, które zachwyci najbardziej wymagających. Realizują wymagania najbardziej wymagających Klientów, dlatego są świetnym wyborem.\nTakiej oferty budowy domu modułowego prędko nie znajdziesz w miejscowości Głubczyce i okolicy, więc jeśli szukasz opłacalnej budowy domu modułowego to bez zbędnej zwłoki poznaj Firmwood. Przedstawią Ci dopasowaną propozycję - skontaktuj się i sprawdź, nie pożałujesz.\nZleć prace dotyczące budowania domów modułowych specjalistom firmy SCHIEDEL SP ZOO z miejscowości Głubczyce. Przekonają Cię swoimi kompetencjami i rzetelnością. W okolicy Głubczyc nie mają sobie równych. Wyczerpującą ofertę otrzymasz po kontakcie, więc nie trać czasu.\nSolidne Budowanie Domów Modułowych Głubczyce\nPodjęcie decyzji o wyborze budowy domu modułowego nie jest łatwą sprawą, dlatego nie zwlekaj - fachowcy z Designer Kostrubała Sylwia poradzą Ci i wybiorą uszyte na miarę rozwiązanie. Jeśli chcesz otrzymać ofertę skontaktuj się dziś - to Ci się opłaci.\nDomy modułowe porównaj ceny i koszty w Głubczycach\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na domy modułowe w Głubczycach? Złóż zapytanie, a firmy z Głubczyc same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: Układanie kostki brukowej Głubczyce Zlecenia Głubczyce Remonty biur Głubczyce\nPowierz zadanie budowania domów modułowych ekspertom z miejscowości Głubczyce. Urzekną Cię swoimi kompetencjami i doświadczeniem. W okolicy Głubczyc są w ścisłej czołówce. Realizują oczekiwania najbardziej wymagających Klientów.\nFirma Ps-projekt sp zoo oferuje swoje usługi wykorzystując najnowsze trendy na rynku. Skupia się na Klientach z Głubczyc i z sąsiednich miast. Ustal pasujący termin już teraz!\nRewelacyjne Domy Modułowe Głubczyce\nChcesz znaleźć solidnego specjalistę, dzięki któremu wprowadzisz w życie swoje plany? A-Z Convert jest na to najlepszym rozwiązaniem. Jeśli chcesz uzyskać ofertę skontaktuj się - naprawdę warto.\nWedług Ciebie staranne domy z elementów to skomplikowane zagadnienie? W takim razie nie trać czasu - fachowcy z Elektrostalbud posłużą radą i znajdą spełniające Twoje oczekiwania rozwiązanie. Poproś o ofertę już teraz i zobacz co firma może Ci zaproponować.\nWykonanie domów z elementów będzie przyjemnością jeśli zatrudnisz tych pefekcjonistów. ABR Sp z oo ma indywidualne podejście do każdego klienta, które ustatysfakcjonuje nawet wyjątkowo wymagających. Tylko chwila dzieli Cię od uzyskania świetnej propozycji - zobacz!\nJeśli interesują Cię opinie na temat domy modułowe, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Głubczyc. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się domy modułowe w Głubczycach, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nZaufaj fachowcom w dziedzinie domków modułowych całorocznych i zatrudnij JAKARO Sp z oo. Precyzja z jaką wykonują powierzone im zadania, zadowoli najbardziej wymagających. Napisz w krótkim formularzu na czym Ci zależy i otrzymaj dobrą ofertę spełniającą Twoje oczekiwania.\nLepszej oferty budowy domu modułowego prędko nie znajdziesz na terenie Głubczyc, więc jeżeli poszukujesz rewelacyjnej budowy domu modułowego to bez wahania sprawdź MultiMurPolska. Skontaktuj się z nimi jeszcze dziś, aby otrzymać ofertę.\nPowierz zadanie budowania domów modułowych ekspertom firmy Module Technologies SA z miejscowości Głubczyce. Zdobędą Cię swoimi kwalifikacjami i fachowością. Na terenie Głubczyc są w ścisłej czołówce. Konkretną wycenę otrzymasz po kontakcie, dlatego nie zwlekaj.\nZaufaj fachowcom w dziedzinie domów modułowych i zatrudnij General Home Pracownia Architektoniczna Wykonawca Domów . Dokładność z jaką wykonują powierzone im zadania, zaskoczy wszystkich. Mają propozycję dla każdego, nie pożałujesz.\nW dalszym ciągu szukasz dobrej firmy od domów z elementów? Zaufaj wykwalifikowanym pracownikom GoodWood House Sp z oo. Będziesz zadowlony z efektów tej współpracy. Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, aby uzyskać więcej informacji.\nZleć prace dotyczące budowania domów modułowych specjalistom z miejscowości Głubczyce. Przekonają Cię swoimi kwalifikacjami i dokładnością. W okolicy Głubczyc są w ścisłej czołówce. Określ na czym Ci zależy, aby otrzymać dopasowaną ofertę spełniającą Twoje oczekiwania.\nFirma Contma oferuje swoje usługi w bardzo przystępnej cenie. Koncentruje się na Klientach z Głubczyc i okolic. Już nie zwlekaj i zadzwoń od razu - na pewno będziesz zadowolony!\nSzukasz specjalisty od domków modułowych? Powierz tę kwestię specjalistom z koska. Mają ofertę dla każdego, nie pożałujesz.\nQMetters Group Sp z oo oferuje swoje usługi zapewniając bezpłatne konsultacje na temat możliwych opcji współpracy. Koncentruje się na Klientach z rejonu Głubczyc oraz przyległych powiatów. Ledwie chwila dzieli Cię od otrzymania świetnej propozycji - zobacz!\nNa wypadek jeśli wciąż poszukujesz profesjonalistów od domów modułowych to powierz tę kwestię specjalistom z ELEKTRO-SŁOWIK. Głubczyce to teren, na którym koncentrują swoje działania. Zachęcamy do kontaktu - nie będziesz żałować.\nEnergo Domypl oferuje swoje usługi uwzględniając najnowsze rozwiązania i trendy. Koncentruje się na Klientach z rejonu Głubczyc oraz przyległych powiatów. Ażeby uzyskać więcej informacji skontaktuj się już teraz - naprawdę warto.\nJeszcze potrzebujesz specjalisty od domów modułowych? Skorzystaj z wykwalifikowanej kadry Abakon Centrala - Kompleksowa budowa domów. Zaledwie chwila dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnej wyceny - skontaktuj się od razu!\nJesteś zdania, że staranne domki modułowe to trudny temat? Nic bardziej mylnego - fachowcy z Efekt-Dom Sp z oo udzielą rad i znajdą dopasowne rozwiązanie. Aby uzyskać ofertę skontaktuj się jeszcze dziś - naprawdę warto.\nPlanujesz wybrać godnego zaufania partnera do realizacji swoich planów? Jacek Rochowiak z Głubczyc jest na to najlepszym rozwiązaniem. Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, aby otrzymać ofertę.\nWybranie budowy domu modułowego nie jest proste, dlatego nie zwlekaj - profesjonaliści z Fimar udzielą rad i znajdą uszyte na miarę rozwiązanie. Wystarczy, że zadzwonisz, a otrzymasz ofertę, która Cię zaskoczy - na plus.\nChcesz znaleźć wartego uwagi partnera do realizacji swoich planów? Miedziński z Głubczyc będzie najszybszą drogą. Chwyć za telefon i skontaktuj się, a otrzymasz wycenę, która z całą pewnością będzie godna Twojej uwagi.\nZaufaj specjalistom w dziedzinie domków modułowych i zatrudnij Primecon Piotr Pieczka. Precyzja z jaką wykonują powierzone im zadania, zaskoczy najbardziej wymagających. Podejmij decyzję od razu - zadzwoń i otrzymaj propozycję współpracy, która na pewno Ci się spodoba.\nJeśli nadal potrzebujesz ekspertów od domów modułowych to wykorzystaj kompetencje Domy Galla. Głubczyce to główny obszar ich działania. Nie trać czasu - umów się z nimi na rozmowę, aby otrzymać dopasowaną ofertę.\nWciąż szukasz specjalisty od domów z elementów? Wykorzystaj doświadczenie ASKORP. Z pewnością dołączysz do grona zadowolonych Klientów. Umów się na rozmowę jak najszybciej, aby otrzymać ofertę.\nRanking Specjalistów od Domów Modułowych obejmuje również takie miejscowości jak: Głubczyce, Kietrz, Branice, Baborów, Bierawa, Dziergowice, Cisek, Bliszczyce, Nowa Cerekwia, Gołuszowice, Gościęcin, Pilszcz, Lwowiany, Lewice, Lubieszów, Wysoka, Chróścielów, Klisino, Włodzienin, Solarnia. więcej...\nPopularne frazy: domy prefabrykowane Głubczyce\nTytuł otrzymują Specjaliści cieszący się uznaniem wśród Klientów w swojej branży i regionie. Jesteś jednym z Najlepszych? Pochwal się Klientom dodając ten link na swojej stronie internetowej: https://www.oferteo.pl/domy-modulowe/glubczyce#Najlepsi


Ten sam gorzki Wedel i ten sam dwusłodowy Żubr. Gorzko jak chuj.\nAle lubię gorzką czekoladę, i piwo też. Kolejność, jest raczej taka – najpierw piwo a później czekolada, bo w drugą stronę nie smakuje tak dobrze. Więc w tej cierpkiej atmosferze nie trudno o równie cierpkie i gorzkie przemyślenia. Dziś akurat nie na swój temat … dziś o czym innym, dziś o innych.\nA historia miała miejsce niedawno, i nie było to za siedmioma górami ani rzekami – a pod moim blokiem … początkowo.\nWieczorne wyjście na podwórkowe piwo, nic nadzwyczajnego. Tak samo nic w tym dziwnego, że takie „piwo” zamienia się na skrzynkę piwa. Tym razem może nie aż, tak bo było nas tylko dwóch.\nMęskie tematy (choć zawsze mnie śmieszy jak ktoś tak się wyraża – bo wtedy brzmi to tak NIEmęsko).\nWiadomo o czym gadają faceci … piłka nożna, samochody i kobiety – i jeszcze całe stado innych stereotypowych męskich spraw. Tego wieczora jednak cała rozmowa skupiła się na kobietach – choć może w tym przypadku to określenie na wyrost. Kłótnie, spory i inne złośliwości to w życiu mojego zioma codzienność. Podczas gdy dopijaliśmy czwarte piwo (chyba czwarte), jego „druga połówka” zadzwoniła (choć wtedy on by wolał raczej zero-siódemkę niż połówkę). I się zaczęło … od w miarę grzecznych tłumaczeń poprzez ostrą wymianę zdań aż do wyzwisk. „Kurwy” i „chuje” latały w powietrzu z zadziwiającą częstotliwością odbijając się przy okazji od okien sąsiadów. Po pierwszym telefonie, był drugi, po drugim był trzeci … i tak dalej. A piwo zaczęło płynąć z większą prędkością ku naszym żołądkom. Pomiędzy połączeniami robiliśmy na komentarz, naradę i plan na następne starcie – niczym w narożniku ringu bokserskiego. Bokserowi trzeba było podać więcej płynów chłodzących by wytrzymał trudy walki. Więc zmęczenie bojem i następne piwa (których ilości nie pamiętam) doprowadziły nas do stanu sporej nietrzeźwości. Szczególnie mojego niestrudzonego przyjaciela – bo ja w pewnym momencie przystopowałem. Nie mając już żadnej butelki w zanadrzu postanowiliśmy się rozstać i wrócić do domów. W międzyczasie zrobiła się niezła ulewa, chłodząca delikatnie nasze rozgrzane głowy. Dotarłem do domu i poszedłem spać. A co zrobił mój kumpel?\nA on również poszedł do domu – tylko, że nie wziął pod uwagę tego, że nie ma kluczy. Jego rodzicielka spała snem kamiennym (godzina 3 w nocy) więc sytuacja już nie była tak kolorowa jakby mu się w tej pijanej łepetynie wydawało. Ponabijał się, ponabijał i zrezygnował. Wpadł na iście genialny pomysł, że pojedzie do swojej ukochanej dziewczyny – która na pewno go przenocuje.\nDo niej miał pewnie z 7 kilometrów – do mnie 100 metrów. No ale wybrał dłuższą opcję i dość dziwny środek lokomocji jak na tą porę, ten stan upojenia i te warunki pogodowe. Po długiej i upokarzającej wycieczce rowerowej ozdobionej kilkoma upadkami i niezłymi zygzakami dotarł do swej wybranki.\nTam wykonał pod oknem równie upokarzającą serenadę w ramach przeprosin. Jak zbity pies wrócił niemal na kolanach do dziewczyny, którą jeszcze godzinę temu potraktował jak szmatę do wycierania podłogi …\nMęska duma? A skąd … nie w jego wypadku! Wykazał się niezrozumiałym dla mnie brakiem nawet resztek honoru. Bo o rozumie tu nawet nie mamy co wspominać. Wszystkie te ostre, odważne gadki które wygłosił tego wieczoru skończyły się na tym, że wylądował na dywaniku u swojej kilka lat młodszej dziewczyny. I na chuj było my to zgrywanie cwaniaka? Po co ja się pytam udawać maczo, jak na końcu okazuje się, że to i tak dziewczyna nim rządzi. Nie mogę …\nSmutek, żałość i załamanie rąk – to jedyny trafny komentarz jaki mi się nasuwa ma myśl.\nPantoflarz … przegrał ten słowno-bokserski pojedynek przez techniczny knockout.\nStwierdzam, że gorzka czekolada jest o wiele słodsza od zakończenia tej historii.\nZastanawialiście się kiedyś gdzie śpią nocą gołębie? Ja już, wiem - to dziwne miejsce.\nEtykiety: bezsens, kobiety, Ludzie\nxyz 28 lipca 2013 21:24\nMyślę, że to trochę też przez alkohol... Ok, trochę przyfrajerzył takim zachowaniem.\nMożesz próbować mnie motywować, jeśli masz dobre sposoby :D\nxyz 29 lipca 2013 21:32\nWeekend minął fajnie, śmiesznie, ciekawie i filmowo. Bardzo mnie rozleniwił, zupełnie nic mi się nie chce :o\nMhm, trochę zaczynam się obawiać tych Twoich sposobów, ale dawaj!\nxyz 30 lipca 2013 21:54\nNo ja chciałabym zobaczyć jeszcze Japonię, Austarlie, Włochy, Wielką Brytanię, Stany, Grecję... też mam tego sporo. Po Polsce też bym pojeździła.\nJa wyobrażałam sobie to milion razy, ale mimo wszystko mam jakąś cholerną blokadę. Po za tym, dopóki nie jestem pełnoletnia mama przywiązała by mnie do szafy. Nie mam też z kim jechać. Jestem tchórzem.\nxyz 31 lipca 2013 20:57\nTo jak będę się wybierała do Japonii, skontaktuję się z Twoją siostrą. Za kilka lat mogę robić za tłumacza we Francji, bo planuję studiować romanistykę :)\nCholera, urodziłabym się w listopadzie. Rocznikowo by się zgadzało, ale byłabym bez papierka. Ale chce jechać! :D\nSandra 28 lipca 2013 21:40\nŁaał . Fajny blog *.* Fajny to mało powiedziane. Zaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarąbisty. I ta treść postów. Inspirujące.\nCzarno-Biauy 28 lipca 2013 23:21\nAle za to Ty nie jesteś zaaaarąbista. Wypierdalaj. ;]\nnomissn 28 lipca 2013 21:46\nPo alkoholu często popełnia się głupoty, najlepiej grzecznie iść spać, nie pisać, nie dzwonić.\nW nocy gołębie nie śpią, na stancji potrafiły przez całą noc tłuc się na balkonie :)\nEwelina Charęza 28 lipca 2013 21:48\nNie lubię facetów którzy przy kolegach są figo fago, a gdy jesteśmy sami to 'przyliż dupę'. Albo się szanujemy i sobie ufamy, albo nie bądźmy razem. Proste. Lubię facetów którzy mają swoje zdanie.\nTwój kumpel zachował się jak PANTOFLARZ. Już po chłopie... nie ma co liczyć, że coś się zmieni. Przepadł...\nkoka. 28 lipca 2013 23:53\nPo alkoholu człowiek robi to, czego często, nie zrobiłby na trzeźwo. I tak, ta historia mi coś bardzo przypomina i nie mogłam się powstrzymać, by nie uśmiechać się pod nosem, przez cały czas, jak to czytałam. Może pożałował tej kłótni? Niemożliwe? Nie wyobrażam sobie trochę, żeby ktoś, kto przed chwilą wyzywał swoją dziewczynę od najgorszych, potem wrócił do niej na kolanach i był pantoflarzem. Poważnie.\nnoelle. 29 lipca 2013 00:02\nPo pierwsze, jeśli facet traktuje kobietę jak szmatę, to jest skończonym dupkiem. Zresztą, jeśli kobieta tak traktuje mężczyznę, to też sprawa jest żałosna. Poza tym, gdyby mój odsadził taki numer, to wyleciałby za drzwi szybciej niż z prędkością światła. Co to za para, co za miłość, gdy w grę wchodzą takie słowa, takie obrażanie się? Trochę szacunku dla siebie nawzajem, oboje wykazali się, nie ma co. On, z pozoru cholerny maczo, a ona księżniczka, która zawsze musi być wyżej. Twój kolega raczej nie zna pojęcia honor, podporządkowany młodszej dziewczynie piesek. Jezu, jak mnie denerwują tacy ludzie, aż się wkurzyłam.\nmala0czarna 29 lipca 2013 02:42\nJa się pytam, po co się wyzywać. I po co drzeć na siebie gęby przez telefon. Jakby nie można było być normalnym, jakby nie można było pogadać w cztery oczy. Co to się z ludźmi dzieje. Faceci przestają być facetami, a młodsze dziunie cieszą się, że są takie dorosłe.\nkruchescianyszczescia 29 lipca 2013 08:43\nWiem z doświadczenia, że rozmowy telefoniczne po takiej dawce alkoholu nie wróżą nic dobrego. ;)\nA co do Twojego kolegi, to wybacz, ale jest to dla mnie totalne dno. Upadł tak nisko, że trudno będzie mu powstać w moich oczach- choć go nie znam. Jak można tak upodlić swoją kobietę? Jak dla mnie to zwykły dupek. I dziecko, a nie prawdziwy facet. Zniesmaczona jestem tą historią i jego zachowaniem.\nNebeskaa 29 lipca 2013 09:04\nZdecydowanie rozmowy telefoniczne w takim stanie nietrzeźwości nigdy nie skutkują niczym dobrym ;) Twój kolega chyba nie wie czym jest honor, też nie rozumiem po co udawać maczo skoro na koniec wychodzi zupełnie co innego.. Wyzwanie dziewczyny w ten sposób a potem wracanie do niej na kolanach jest dla mnie karygodne.. Osobiście nie przyjęłabym takiego faceta z powrotem. Ale skoro jej nie przeszkadza jego zachowanie i to, że jej naubliżał to cóż, jej indywidualna sprawa, której swoją drogą nie mogę zrozumieć.\nBonaVonTurka 29 lipca 2013 13:57\nEch, zaraz przypominają mi się słowa mojej Mamy, które wygłosiła, pracując w ogrodzie i patrząc, jak mój tata i brat próbują bezskutecznie jej pomagać (głównie się kłócili). Powiedziała- "Faceci to złamana gałąź ewolucji. Gdy tylko przestaną być potrzebnio do rozmnażania usunie się ich, jak w Seksmisji". Skutki 18 lat małżeństwa? Dziewczyna Twojego kumpla pewnie będzie miałą za 18 lat równie ciekawe poglądy.\nJak miło być nastolatka, chociaż mogę spokojnie sie śmiać z obu stron.\nkoka. 29 lipca 2013 20:04\nTo uzależnia, tylko czekać :D\nA pierwszy tatuaż? ;) Nie wiedziałam, że masz tatuaż! Wiedziałam?\nsapientia 29 lipca 2013 21:14\nŹle świadczy o mężczyźnie jeśli się tak zachowuje. Bo tu jest ewidentnie - jestem kozak przy kolegach, a przy dziewczynie misio. Jeśli obsmarowywał dziewczynę w taki sposób przez telefon, to po kiego groma do niej lazł? Gdybym była na miejscu tej dziewczyny, to jedyny nocleg jaki bym mu zapewniła, to urocza wycieraczka. A jak dziewczyna przyjęła go bez problemu, to obydwoje najwyraźniej są siebie warci.\nGdyby wyeliminowanie było takie proste...\nChwile słabości trzeba z siebie szybko wyrzucać! :-) Trzymam kciuki, by chwila była chwilunią, która trwa bardzo krótko :-). Cytowałam za Nosowską, ale chętnie zapomniałabym o Bożym świecie, bardzo chętnie.\nMarta 29 lipca 2013 22:02\nNigdy chyba takiego zachowania nie zrozumiem.\nHm... w gołębniku?\nMona 29 lipca 2013 22:56\nJa nie cierpię rzeczy gorzkich, nawet za Wedlem nie przepadam :). Kocham za to kwaskowatość oraz słodycz, choć bardziej to pierwsze :D. Ale wydaję mi się, że sam tytuł bardziej jest o drugiej sprawie... rozpisałam się na temat marzeń dziewczyny na diecie xD.\nPowiem wprost osoba, która się tak zachowuje, nie jest dla mnie nic warta. Nawet nie wiem czy przy mnie jest sobą, bo gość jest po prostu na pokaz. Przy kumplach dusza towarzystwa, 'maczo', no a przy dziewczynie... szaraczek, no oczywiście, gdy czegoś chce. Jednak osobiście nie rozumiem postępowania jego partnerki. Albo zadurzyła się na amen, albo jest po prostu głupia, bo inaczej tego nie ujmę.\nCo do Twojego komentarza: Hehe, odwalam czarną robotę :D. Nie, no nie wiesz nawet jak takie komentarze są dla mnie ważne.\nToksycznedziecko 30 lipca 2013 11:49\nMyślę, że po prostu twoim kolegą rządził alkohol, a skoro nie miał już gdzie spać, to dlaczego by miał nie wykorzystać swojej dziewczyny ?\nZagubiONA 30 lipca 2013 12:44\nTo źle świadczy o nim. A rozmowy tym bardziej telefoniczne po alkoholu to nic dobrego.\nDont Giw Ap 30 lipca 2013 14:43\nW życiu bym nie pozwoliła tak się traktować przez mojego mężczyznę, ba, przez nikogo. Na miejscu tej dziewczyny bym z nim zerwała, nieważne, że był pijany. Chłopak powinien jej stopy całować, że go do siebie przyjęła. ;) A co do czekolady, to nie znoszę gorzkiej. Ble.\nTeż się zastanawiałam nad psychologią sądową, bo to musi być cholernie ciekawe, ale zarazem trudne. Nie wiem, czy bym dała radę, chyba mam za słabą psychikę. Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam. :)\n!-nochi 30 lipca 2013 14:51\nPowiem tak: i facet nijaki i dziewczyna średnia... Gdyby jeden jedyny raz facet odezwał się do mnie w sposób zdradzający brak szacunku, powiedziałabym "do widzenia". Nie ma znaczenia, czy po alkoholu czy bez niego. Zdążyłam już zauważyć, że mój związek jest jednak nieco inny. Mój facet nie rozmawia o naszych problemach z kumplami, a i ja koleżankom, nawet przyjaciółkom szczegółów nie omawiam, bo to nasza sprawa. Na szczęście póki co od czterech lat nie było żadnego większego spięcia. I nie trzeba było się nawet godzić. Tym bardziej w upokarzający sposób. Zatem ja przyznam, że całej tej sytuacji i tak nie rozumiem.\nNel Ka 30 lipca 2013 15:40\nPiwo uwielbiam, gorzkiej czekolady już nie.\nTaki facet, sorry, ale frajer. Na miejscu tej dziewczyny nawet bym go nie wpuściła.\nSinsofBlack 31 lipca 2013 09:24\nNie wiem kto gorszy - pantoflo-facet czy zaborcza baba, która z piwka z kolegami robi apokalipsę! Ale szacunek okazywany kobiecie przez mężczyznę to dla mnie rzecz święta:D więc chyba kolega przegrywa to starcie;P\nK. 31 lipca 2013 13:33\nBardzo, bardzo słabe. Dla mnie to szczyt prostactwa, popisywanie się przed kumplami brakiem szacunku do swojej kobiety? Szczerze współczuję tej dziewczynie. Ale jeśli sobie na takie sytuacje pozwala. Nic mnie chyba na tym świecie już nie zdziwi :)\nUlo 31 lipca 2013 16:35\nHahahah, nie no nie mogę.\nRozśmieszył mnie ten Twój kolega, chciałabym zobaczyć, jak jedzie w tym stanie na tym rowerze to 7 km ;)\nA jego dziewczyna chyba jest w nim baardzo zakochana. Chyba że jest bogaty.\nNo, ale każdy różne głupoty robi w życiu, więc go nie oceniam.\nDont Giw Ap 31 lipca 2013 17:30\nWłaśnie nie mam pojęcia o co chodzi. Gdy klikam na obserwatorów, to pojawia mi się tylko "Nie można rozpoznać adresu serwera w systemie DNS." :<\nPetite 31 lipca 2013 21:36\nNo fakt, dawno mnie nie było u siebie nawet;P.\nHaha.. sytuacja z koolega- nieziemska;) jeszcze tak smiechowo opisana to już całkiem;P\nchociaż to śmieszne nie jest, bo mam tak samo z moim mężczyzną.. pokłócimy się, pomarudzimy, powyzywamy- zazwyczaj o jego piwkowanie;P później lata za mną i mnie przeprasza;P\npozdrawiam i lecę zobaczyć Twoją notę o wyprawie;)\nmala0czarna 1 sierpnia 2013 03:49\nCzekam sobie na nową notkę... :)\nBina! 6 sierpnia 2013 23:24\nSŁABO. super słabo :< ciekawe, co ta dziewczyna myśli na jego temat. Twój kumpel naprawdę kiepsko się zachowuje, pokazuje, jaki jest zajebiście 'męski' traktując dziewczynę jak szmatę, a potem stwierdza, że nie może bez niej żyć.\nteż ostatnio zleciałam z roweru, ale na trzeźwo.\nfuu, gdzie śpią te syfne gołębie?


Poczuj się, jak w teatrze bez wychodzenia z domu i obejrzyj spektakl… - Radio Opole\nŚroda, 16.06.2021 r. Imieniny: Aliny, Benona, Anety\n« wczoraj 15 czerwca 2021 roku\njutro » 17 czerwca 2021 roku\n2020-05-21, 12:20 Autor: Agnieszka Lubczańska\nPoczuj się, jak w teatrze bez wychodzenia z domu i obejrzyj spektakl „Romeo i Julia”\nZdjęcie ze spektaklu "Romeo i Julia" [fot. Edgar de Poray, materiały Teatru im. Jana Kochanowskiego]\nJuż w najbliższą niedzielę (24.05) Teatr im. Jana Kochanowskiego zaprezentuje kolejny spektakl ze swojego repertuaru. Tym razem będzie to “Romeo i Julia" w reżyserii węgierskiego twórcy Atilli Keresztesa. To już czwarta prezentacja w ramach cyklu „Niedziela z Kochanowskim”.\nWarto zarezerwować w najbliższą niedzielę teatralną godzinę na spektakl "Coś pomiędzy"\nTeatr dramatyczny w Opolu zaprasza na sztukę Szekspira. Będzie do obejrzenia w sieci\nRomeo i Julia w reżyserii węgierskiego twórcy zagości w Opolu\nJuż na samym początku piorunujące wrażenie robi w spektaklu scenografia. Mistrzowsko wykorzystane są wszystkie możliwości techniczne opolskiego teatru. Publiczność siedzi na scenie w czterech sektorach ustawionych w kole, a w środku: cyrkowe wyczyny podestów i emocje postaci w fantastycznie dobranych kostiumach. Wszystko utrzymane jest w kolorach czerni, czerwieni, bieli... Do tego kosmiczne (dosłownie) obrazy wyświetlane na suficie i klimatyczna muzyka, za którą jej twórca - Csaba Boros - otrzymał Nagrodę Artystyczną Marszałka Województwa Opolskiego "Złota Maska” za rok 2018.\nNie trzeba rezerwować i kupować biletu, nie trzeba wychodzić z domu. Wystarczy znaleźć czas, zasiąść wygonie na kanapie czy fotelu, włączyć internet, zalogować się na Facebooku i dołączyć do wydarzenia. Link do prezentacji będzie aktywny przez 24 godziny. Pokaz rozpocznie się o godz. 18:00.\nRomans wszech czasów w widowiskowej inscenizacji węgierskiego reżysera Attili Keresztesa miał premierę w październiku 2018 roku. Kto jeszcze nie widział, albo chciałby sobie spektakl przypomnieć, warto zarezerwować w najbliższą niedzielę (24.05) 2 godziny.\nKliknij, by obejrzeć spektakl na FB.\nKliknij, aby obejrzeć spektakl na Youtube.\nREŻYSERIA: Attila Keresztes\nKOSTIUMY: Bianca Imelda Jeremias\nASYSTENTKA KOSTIUMOGRAFKI: Zsuzsa Szőke\nMUZYKA: Csaba Boros\nWIZUALIZACJE: Bartek Wójcicki – Pushka Studio\nTŁUMACZENIE PRÓB: Barbara Furgoł\nASYSTENTKA REŻYSERA: Katarzyna Osipuk\nINSPICJENTKA: Urszula Kraska\nMagdalena Maścianica – Julia Capuleti\nKatarzyna Osipuk – Pani Capuleti\nLeszek Malec – Pan Capuleti\nMichał Włodarczyk (gościnnie) – Romeo Montecchi\nBeata Wnęk-Malec – Pani Montecchi\nBartosz Dziedzic – Pan Montecchi\nMichał Świtała – Książę\nKacper Sasin – Merkucjo\nAntoni Rychłowski (gościnnie) – Benvolio\nKarol Kossakowski – Tybalt\nAdrian Budakow (gościnnie) – Parys\nMonika Stanek – Marta\nMateusz Wyżliński (gościnnie) – Piotr, sługa Marty\nRafał Kronenberger – Ojciec Laurenty\nAndrzej Jakubczyk – Śmierć/Aptekarz\nTagi: Romeo i Julia, spektakl online, teatr, Teatr im. Jana Kochanowskiego, Niedziela z Kochanowskim\n2021-06-15, godz. 13:41 Gala finałowa wojewódzkiego konkursu plastycznego KRUS Finał wojewódzki XI Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego dla Dzieci pod hasłem: „Bezpiecznie na wsi mamy: od 30 lat z KRUS wypadkom zapobiegamy” został… » więcej 2021-06-15, godz. 12:08 Można żyć bez pośpiechu i w zgodzie z naturą? W Suchym Boże udowodnią, że tak! To będzie próba powrotu do spokojnego tempa życia w przyjaznym otoczeniu wiejskiej przyrody. Mowa o wydarzeniu pod nazwą Slow Fest, które już w najbliższą… » więcej 2021-06-10, godz. 15:59 Klub szermierczy UKS Start Opole zaprasza na "Mistrzostwa Opola w Szpadzie 2021" Już w najbliższy poniedziałek (14.06) w Państwowej Szkole Podstawowej nr 2 w Opolu odbędą się Zawody Szermiercze Miasta Opola dla dzieci, ze szkół podstawowych… » więcej 2021-06-09, godz. 12:41 "Taniec, który koi lęki" - Teatr im. Jana Kochanowskiego zaprasza na "Danse Macabre" w reż. Renaty Piotrowskiej-Auf… W piątek (18.06) o godz. 19:00 w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu odbędzie się kolejna z zapowiadanych premier. Tym razem na deskach teatru wystawiona… » więcej 2021-06-08, godz. 18:15 XV Opolski Festiwal Skoków już w sobotę Opolski Festiwal Skoków już po raz piętnasty gościć będzie czołowych skoczków wzwyż Polski i świata. Zawody rozegrane zostaną na stadionie w Opolu… » więcej 2021-06-08, godz. 15:02 Finał Festiwalu Piosenki Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego Ponad 50 zgłoszeń z całej Polski wpłynęło w tym roku na Ogólnopolski Festiwal Piosenki Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego „Wciąż blisko nas”, który… » więcej 2021-06-08, godz. 14:21 II Bieg Charytatywny Śladami Zeflika już w niedzielę! Pobiegnij i pomóż choremu chłopcu Zarząd Stowarzyszenia Odnowy i Rozwoju Wsi Niezdrowice zaprasza na II Bieg Charytatywny Śladami Zeflika. Ten odbędzie się w najbliższą niedzielę (13.06)… » więcej 2021-06-08, godz. 14:05 Rycerze zjadą w weekend do Byczyny Rada Rycerska Opolskiego Bractwa Rycerskiego zaprasza w najbliższy weekend (12-13.06) do grodu średniowiecznego w Biskupicach pod Byczyną na Międzynarodowy… » więcej 2021-06-08, godz. 11:51 Koncert "Uciekaj moje serce" pod dyrekcją Piotra Furtasa Orkiestra Filharmonii Opolskiej, wspaniali opolscy wokaliści, zespół Take Style w pełnym składzie, a wszystko pod batutą Piotra Furtasa, który dodatkowo… » więcej 2021-06-08, godz. 10:45 Grand Prix Polski PTT w tańcu towarzyskim już w sobotę w Gogolinie Taniec łączy ludzi, wyzwala pozytywną energię i wzmacnia poczucie wartości. Jeśli ktoś się do tej sztuki jeszcze nie przekonał, będzie okazja poobserwowania… » więcej\n1234567 5088 na 509 stronach


Czytelnicze zacisze: Renata Kosin "Bluszcz prowincjonalny"\nGłówną bohaterka, Anna Radecka, nie może pozbierać się po odejściu swojego męża Piotra. Ma wprawdzie wsparcie siostry, która specjalnie dla niej przyleciała na jakiś czas do Warszawy, ale to nie wystarcza. W końcu postanawia wraz z dwójką dzieci wyjechać w swoje rodzinne strony, do niewielkiej podlaskiej miejscowości Bujany. Mieszkający tam nadal rodzice z otwartymi ramionami przyjmują cierpiącą córkę. Anna odwiedzając znane z dzieciństwa miejsca, spotykając długo niewidziane osoby, sięga pamięcią w przeszłość. Ale czy ucieczka od problemów do domu rodzinnego to dobra decyzja? A może to szukanie kolejnej podpory, bez której według własnej oceny nie istnieje?\nPoza losami Anny poznajemy też perypetie jej przyjaciółek, rodziny i kilku mieszkańców Bujan. Książka nie wydaje się jednak przeładowana informacjami, cały czas na pierwszym planie jest Anna i jej życie. Tradycyjnie już Renata Kosin przemyca swoje przemyślenia na wiele ważnych tematów. Porzucanie zwierząt i znęcanie się nad nimi, problem dzieci, którymi zajmują się babcie, a rodzice pracują za granicą, alkoholizm, zaniedbywanie rodziny, adopcja, zdrada, cierpienie po stracie bliskiej osoby, to tylko kilka z poruszonych przez panią Kosin spraw. Nie można zapomnieć też o zachęcaniu kobiet do regularnego badania swoich piersi. Co ciekawe, autorka świetnie ukazuje, jakie ma o tym zdanie jeszcze wiele osób, szczególnie tych mieszkających na wsi. Ważnym elementem książki są też ukazane na jej kartach podlaskie tradycje. Ciekawym rozwiązaniem jest umieszczenie na ostatnich stronach powieści kilku regionalnych przepisów.\nSpodobały mi się też wątki blogowe. Jeden z nich jest regularnie podczytywany przez Radecką. Na innym prezentowane są modowe stylizacje pin-up w wykonaniu nastoletniej córki oraz jej nowych znajomych. Przyznam, że pozazdrościłam nastolatkom sesji fotograficznej w towarzystwie starych samochodów. Uwielbiam te wszystkie groszki, rozkloszowane spódnice, a chyba najbardziej.... Cadillaki. :-) To taki mniej rozbudowany watek, jednak ja zwróciłam na niego szczególną uwagę, dlatego o tym piszę.\nChociaż główna bohaterka jest starsza ode mnie o jakieś dziesięć lat, to fragmenty, w których wspominała swoje dzieciństwo, wydawały mi się bardzo bliskie. Któż choć raz nie zakopywał słoika ze skarbami albo nie sączył przez słomkę kolorowego napoju z foliowego woreczka? A gdy Anna wspominała swoje szkolne przyjaciółki i pierwsze miłości, ja również sięgnęłam pamięcią w przeszłość. Pomyślałam też, że naprawdę warto odwiedzać częściej swoje rodzinne strony. Nieważne czy jest to odległa miejscowość, czy choćby tylko inne osiedle.\nJeśli chodzi o język, to autorka zadbała o takie szczegóły, jak na przykład posługiwanie się gwarą przez niektóre postacie. Dzięki temu ich wypowiedzi brzmią o wiele wiarygodniej. Jeden z moich ulubionych bohaterów, Waldek, nie szczędzi też siarczystych przekleństw, gdy coś nie idzie po jego myśli. Czytając tę powieść naprawdę poczułam się jak na wsi. Bo odmalowanie samych widoków, opisy przyrody, budynków, tradycji to nie wszystko. Sama przez kilka lat mieszkałam na wsi i gdy chcę, potrafię nawet dogadać się gwarą, dlatego właśnie ten język bohaterów tak zwrócił moją uwagę i za to autorka ma u mnie dużego plusa. Korekta jest tutaj bez zarzutu, a okładka moim zdaniem idealnie pasuje do klimatu książki (oczywiście nie mogło na niej zabraknąć tytułowego bluszczu).\nTym, co może się niektórym czytelniczkom nie podobać, mogą być wielokrotnie już pojawiające się w powieściach wątki, choć przecież im więcej powieści, tym trudniej wymyślić coś nowego. Jeśli chodzi o mnie to przyznaję, że jeszcze kilka lat temu omijałam tzw. literaturę kobiecą szerokim łukiem. Zmieniłam nastawienie niedawno, przez ten czas zdążyłam poznać trochę takich książek, ale nie na tyle dużo, by móc je między sobą porównywać. Fakt, na wątek artystki, która po latach wraca do malowania obrazów, niedawno natrafiłam w Galerii uczuć, a znów powrót na wieś do rodziców po życiowym dramacie śledziłam w Oknie z widokiem Magdaleny Kordel. Na razie jestem jednak na takim etapie, że nie przeszkadzają mi podobne pomysły i kolejne tego typu książki czytam z wypiekami na twarzy. Zresztą podobieństwa podobieństwami, ale zostałam kompletnie zaskoczona ukazaniem przy końcu powieści kulis rozstania z mężem! Nie będę tu wchodzić w szczegóły, bo nie mogę zdradzić fabuły, ale napiszę tylko tyle: gdybym wiedziała o pewnym wydarzeniu już na początku, zupełnie inaczej odebrałabym pewne fragmenty. Identycznie było zresztą podczas czytania poprzedniej książki autorki, tam również jedna informacja, podana pod koniec, zupełnie zmieniła odbiór tego, o czym czytałam.\nBluszcz prowincjonalny to książka, do której na pewno będę chciała jeszcze kiedyś wrócić. Sama jestem ciekawa, jak będzie mi się ją czytać z posiadaną wiedzą na temat okoliczności odejścia Piotra. Powieść polecam kobietom, które od lat nastoletnich dzieli już pewien czas, niekoniecznie tym w wieku Anny, czyli gdzieś w okolicach czterdziestki. Wydaje mi się jednak, że trzeba mieć za sobą pewne doświadczenia życiowe, by móc cieszyć się jej lekturą. Perypetie żony, od której odszedł mąż i która próbuje ułożyć swoje życie od nowa, niekoniecznie zainteresują dziewczyny w wieku licealnym czy świeżo upieczone studentki.\n1. s. 28\nRenata Kosin, "Bluszcz prowincjonalny", Wydawnictwo Replika, Zakrzewo 2012.\nA tak zupełnie poza recenzją... pewna piosenka. Osoby, które czytały książkę, będą wiedziały, dlaczego ją tu umieściłam. :-) Przy okazji zapraszam też na blog autorki.\nAutor: Dorota Partyka o 20:07\ndiunam 29 stycznia 2013 21:16\nWiele dobrego czytałam o tej książce, a Twoja recenzja tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że po prostu muszę ją przeczytać.\nAnia 29 stycznia 2013 21:22\noj ja już się rozmarzyłam :) lubię takie książki\nMała Mi 29 stycznia 2013 21:46\nObecnie jestem na etapie "zakochiwania się" w książkach polskich autorów (przed którymi kiedyś broniłam się rękami i nogami), więc i tę pozycję chętnie bym przeczytała!\nDorota (Elviska) 31 stycznia 2013 09:03\nasymaka 29 stycznia 2013 21:47\nchętnie bym ją przeczytała i jeszcze ta okładka...\nMelania 29 stycznia 2013 22:01\nNie czytałam jeszcze nic tej autorki, ale rozglądam się za jej książkami, bo wydają się interesujące.\nDosiak 30 stycznia 2013 06:53\nNie jestem do końca przekonana. Na razie nie przemawia do mnie fabuła, może ze względu na te doświadczenia życiowe.\nDorota (Elviska) 31 stycznia 2013 09:05\nMyślę, że te doświadczenia życiowe naprawdę robią różnicę. I nie piszę tego po to, by się wymądrzać, ale tak jak zresztą wspomniałam w recenzji, dopiero od niedawna zaczęłam czytać tego typu literaturę. A opowieści o problemach z mężem, teściową, dziećmi (piszę tu ogólnie, nie o tej książce tylko) jeszcze kilka lat temu nie zainteresowałyby mnie wcale. Teraz jest inaczej.\nMarta 30 stycznia 2013 21:09\nPolece moim koleżanką z pracy, bo ja to jeszcze za młoda jestem na takie lektury :)\nRenata Kosin 31 stycznia 2013 11:15\nWitam serdecznie :) Postanowiłam zabrać głos po to przede wszystkim, żeby jeszcze raz podziękować Elvisce za świetną recenzję, i również po to, żeby przytaknąć jej słowom. Tym mówiącym o doświadczeniu potrzebnym, by czytać pewnego rodzaju literaturę. To prawda. Pewne rzeczy - sprawy, ważne dla osób z pewnym (nawet niewielkim) bagażem życiowym mogą okazać sie kompletnie abstrakcyjne (czy wręcz nudne) dla kogoś, kto w to dorosłe życie stosunkowo niedawno wszedł. I nie chodzi tu wcale o wiek,ale właśnie o to życiowe doświadczenie, o którym pisze Elviska, ponieważ bywa też tak, że czasem dwudziestolatka doświadczyła więcej, niż niejedna trzydziestolatka. Dlatego właśnie z pewnym drżeniem (ale też ogromną ciekawością :)) oczekuję na efekt, kiedy widzę, jak po moją książkę sięga osoba znacznie młodsza, niż moje książkowe bohaterki :)\nA ponieważ, jak się okazuje, sporo młodych osób sięga po moje książki, postanowiłam wyjść im naprzeciw i tym razem dostosować treść moich kolejnych książek również do ich potrzeb i zainteresowań. Efekty niebawem :)\nDorota (Elviska) 31 stycznia 2013 19:48\nDziękuję za komentarz. :) Z tym doświadczeniem to właśnie tak jest, że nie zawsze pokrywa się z wiekiem. Ja sama mam 29 lat, jestem więc młodsza od bohaterek, mam dziecko w młodszym wieku, ale problemy, jakie przeżywają interesują mnie, są mi bliskie, choć oczywiście nie wszystkich ich doświadczyłam (na szczęście). Pamiętam, jak na pierwszym roku studiów mama mojej koleżanki poleciła mi którąś z książek K. Grocholi. Przeczytałam kilka czy kilkanaście stron i stwierdziłam, że mnie to nie interesuje. Bardzo długo zresztą tego typu literatury nie czytałam, bo mnie po prostu nie interesowała. Minęło trochę czasu, od prawie siedmiu lat mam męża, od pięciu - dziecko, żyjemy na własny rachunek, dużo rozmawiam z koleżankami, część znajomych małżeństw się rozpadło, czasem mówimy jakie to było wszystko proste, gdy mieszkało się z rodzicami (nieważne, czy w okresie dzieciństwa, czy w czasach nastoletnich). Żyję sprawami, które są poruszane w tego typu książkach. :)\nJestem ciekawa tych efektów, akurat literaturę skierowaną do osób młodszych ode mnie też lubię czasem poczytać, jest to taki powrót do tych bardziej beztroskich czasów. :)\nRenata Kosin 31 stycznia 2013 20:22\nPracuję teraz nad dwiema książkami. Bohaterowie pierwszej to trzydziestoletni mężczyzna i dwudziestotrzyletnia kobieta, a sama książka jest skierowana do czytelnika bez szczególnych granic wiekowych. Zarówno starszy jak i młodszy odnajdziew niej coś dla siebie, jednak pod warunkiem, że lubi wątki kryminalnę, historyczne, tajemnice i zagadki. Akcja drugiej książki rozgrywa się z kolei w środowisku studenckim i pewnie właśnie taka grupa wiekowa najwięcej znajdzie w niej dla siebie.\nSpore_Ka 1 lutego 2013 22:18\nCoś jest w tym doświadczeniu życiowym. Ostatnio postanowiłam odświeżyć sobie "Lalkę" - znienawidzoną przez wielu lekturę z czasów szkolnych - i nie mogłam się nadziwić jaka ta książka jest świetna. Kiedy czytałam ją w liceum oceniłam ją jako "zaledwie" dobrą. Najwyraźniej do niektórych dzieł trzeba dorosnąć ;)\nPani Renato, wątek studencki brzmi bardzo zachęcająco, zwłaszcza, że sama jeszcze niedawno byłam studentką. Zadanie ma Pani trudne, bo żakowska brać jest, że tak to ujmę, baaaaardzo niejednorodna. I ciężko ukryć, że krążą wokół niej różne, często mylne, ale chwytliwe, stereotypy ;)\nDorota (Elviska) 5 lutego 2013 20:47\nMnie również bardzo ciekawi wątek studencki. :) Jeszcze pamiętam te czasy bardzo dobrze. :D\nA co do pierwszej książki - wątki historyczne uwielbiam (co chyba widać na moim blogu), kryminalne też. :) Już nie mogę się doczekać obu powieści. :)\nmalutka_ska 31 stycznia 2013 21:00\nWidzę pozycja na wskroś aktualna, a wątki blogowe kuszą. ;)\nLiterutopia 5 lutego 2013 19:02\nCzytając recenzję tej książki chciałam wczuć się w tło powieści i poczuć chęć jej przeczytania, ale nawet usilne próby jakoś nic nie dały. Nie jestem fanką tego typu utworów, ba ja nie czytałam nawet nigdy w życiu ani jednej książki Katarzyny Grocholi (o zgrozo). Chyba jakoś mało patriotyczna jestem, wolę tą historię w wersji English :)\nDorota (Elviska) 5 lutego 2013 20:46\nNic na siłę, każdy wybiera to, co lubi. :) Książek K. Grocholi też na razie nie czytałam (bo przeczytanie prawie dziesięć lat temu kilkunastu stron się nie liczy). Zamierzam to jednak nadrobić i zrobić podejście nr 2.\nLiterutopia 6 lutego 2013 09:34\nTo tak jak ja. Stwierdziłam, że wręcz wypadałoby przeczytać jakąś część jej twórczości, ale... jeszcze nie teraz :)


Fototapety czarno-białe na zamówienie do salonu i sypialni.\nMotyw czerni i bieli jest ponadczasowy. Można się spotkać nawet z pomieszczeniami urządzonymi jedynie w tych dwóch kolorach i ewentualnie z dodatkami w jakimś kolorze takim jak czerwony czy niebieski. Dlatego nie jest dziwne, jak dużym zainteresowaniem cieszą się czarno-białe fototapety na ścianę. Z pewnością początkowo pomysły mogą być inne, jednak czasami na ścianie brakuje jakiegoś elementu i właśnie fototapeta będzie mogła doskonale uzupełnić styl jaki będzie tam zaplanowany.\nCzarno-białe fototapety w salonie czy sypialni?\nZarówno w salonie jak i w sypialnie fototapety na ścianę będą mogły doskonale się sprawdzić. Wiele jednak zależy od stylu w jakim dane wnętrze zostanie urządzone, jak i również od elementów które będą się w nim znajdowały. Prawdą jest, że możliwość zakupienia fototapety na wymiar daje bardzo wiele opcji, jeśli chodzi o jej umieszczenie na danej przestrzeni. W zależności od zagospodarowania pomieszczenia można będzie dowolną powierzchnię przeznaczyć na element taki jak zdobienia. Przede wszystkim jednak przy minimalnej ilości mebli o zdobień fototapety mosty czarno białe doskonale będą współgrały z wnętrzem. Stworzą niepowtarzalny charakter, który można będzie uzupełnić o elementy wystroju w takich kolorach. Fototapeta czarno biała doskonale sprawdzi się zarówno w sypialni jak i w salonie, wiele zależy od pozostałych elementów które znajdą się w pomieszczeniu.\nWielkość czarno-białej fototapety ma znaczenie.\nWielkość fototapety na ścianę będzie miała znaczenie. Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że w mniejszych pomieszczeniach należy zdecydować się na mniejsze rozmiary z uwagi na fakt, że w przeciwnym razie można będzie optycznie zmniejszyć przestrzeń. Od samego początku można rozrysować sobie na wybranym obszarze jaka wielkość fototapety będzie mogła tam pasować, by w miarę dokupowania kolejnych elementów wyposażenia, całość mogła prezentować się w odpowiedni sposób. I tak przykładowo fototapety mosty czarno białe na wymiar będzie można ustalić takie, by z jednej strony prezentowały się one okazale, z drugiej były dopasowane do wielkości danej przestrzeni.


Miasto Gołdap (kazzek) - Blogi.pl\nNoclegi Komentarze (3)\n20. lipca 2009 12:41:00\nW województwie warmińsko-mazurskim przybędzie prawie 900 miejsc noclegowych o wysokim standardzie i 350 miejsc pracy. To efekt decyzji zarządu województwa, który rozdzielił 100 milionów złotych na poprawę bazy hotelowej i gastronomicznej.\nW Gołdapi kwotą 1,5mln złotych dofinansowana zostanie budowa nowoczesnego budynku restauracyjnego "Matrioszka". Pozostałą kwotę ponad 2mln złotych wyłoży sam inwestor, którym jest gołdapski przedsiębiorca. O szczegółach inwestycji napiszemy wkrótce.\nkazzek : :\nO_O Komentarze (6)\n20. lipca 2009 12:37:00\n16 lipca przeciwlotników w gołdapskiej jednostce wojskowej odwiedził z roboczą wizytą minister obrony narodowej Bogdan Klich. Towarzyszyli mu między innymi radca MON gen. broni Mieczysław Cieniuch, dowódca Wojsk Lądowych gen. broni Waldemar Skrzypczak oraz zastępca dowódcy 1 Dywizji Zmechanizowanej gen. bryg. Ryszard Jabłoński.\nW strugach ulewnego deszczu Bogdana Klicha przywitał dowódca pułku płk dr Bogusław Musiał. Minister w czasie wizyty zapoznał się z rozmieszczeniem pododdziałów pułku oraz obejrzał bazę szkoleniową i koszarową. Dowódca pułku na spotkaniu z kadrą kierowniczą jednostki zapoznał ministra z przeznaczeniem i funkcjonowaniem pułku oraz jego zadaniami. Bogdan Klich w sposób rzeczowy i wnikliwy interesował się życiem codziennym jednostki. Następnie na hali sportowej odbyło się spotkanie z żołnierzami i pracownikami wojska, na którym zgromadzeni zadawali ministrowi wiele pytań dotyczących życia wojskowego. Bogdan Klich poinformował również o kilkuletnich planach dotyczących gołdapskiego garnizonu.\nPo zakończeniu wizyty w 15 Gołdapskim Pułku Przeciwlotniczym szef MON udał się na spotkanie z władzami samorządowymi miasta i powiatu gołdapskiego, po czym przy słonecznej juz pogodzie odleciał wizytować kolejne garnizony.\nLista przyjętych do liceum w Gołdapi Komentarze (13)\n13. lipca 2009 18:01:00\nW dniu dzisiejszym została zaktualizowana lista przyjętych do Liceum Ogólnokształcącego w Gołdapi imienia Jana Pawła II Parę osób zostało odrzuconych, ale to nic wielkiego... ważne, że ktoś jest :) Nie mam pomysłu co tu dalej pisać więc zaraz skończe ten artykuł i spadam na wieże ciśnień w Gołdapi :) tylko jeszcze linki do bloga dodam i tyle. Mam zamiar jeszcze pokatalogować i bota włączyć :) dobra, elo.\nkazzek : : gim gołdap, gimnazjum gołdap, liceum gołdap, lo gołdap\nChopin przyjechał Komentarze (6)\n13. lipca 2009 17:48:00\nGołdapi. Koncert odbył się z ogromnym opóźnieniem było to przeszło 30 minut a przygotowanie do koncertu przez władze miejskie było naganne. Ludzie i tak bardziej zainteresowani byli przejeżdżającym weselem w śród którego był zabytkowy samochód w których jechała para młoda. Jednakże kocert jakoś się odbył, było nawet sporo ludzi jednakże nie były zorganizowane miejsca siedzące... ogólnie było miło i sympatycznie. Pani która grała na fortepianie była nawet ładna :D\nkazzek : : chopin przyjechał, gołdap\nFilmy w kinie kultura w Gołdapi\nSerwis informacyjny w Gołdapi


Szczurki chwytają życie za ogon – Rafał Witek | Ebook w epub, mobi | woblink.com\nCena ebooka: 5,99 zł\nObniż cenę do: 5,99 zł kodem Bumerang\nSzczurki chwytają życie za ogon ebook\nStrony: 64 w wersji papierowej\nPoznajcie wesołą ferajnę szczurków! Oto: Ząbek, Norman, Doktorek, Siostry Szmelc, Trampek i Znajda. Cała siódemka mieszka w kanałach i przez całe dnie grzebie w śmieciach. Szczurki ciężko pracują na kawałek suchara, ale od każdej pracy należy się odpoczynek. Wspólnie wybierają się na wakacyjny wyjazd! Przed nimi wiele przygód i emocji. Szczurki doskonale wiedzą, co zrobić, żeby wyjść na swoje! Ich szalone pomysły zaskakują i bawią. Dzięki nim rozwiążesz najdziwniejsze zagadki i utrwalisz wiedzę nabytą w szkole!\n"Szczurki chwytają życie za ogon" to książka z serii "Czytam i główkuję" z zadaniami matematycznymi dla dzieci wieku 7-9 lat. Ta bestsellerowa seria łączy czytanie z interaktywną zabawą! Opowiadania czołowych pisarzy literatury dziecięcej wzbogacone zostały zagadkami i łamigłówkami rozwijającymi logiczne myślenie. Młodzi czytelnicy wraz z bohaterami serii rozwiązują podchwytliwe zagadki i łamigłówki. Interaktywna zabawa dostarcza sporej dawki humoru i pobudza kreatywne myślenie! Postacie szczurków stworzył znany autor książek dla dzieci Rafał Witek.\nSzczegółowe informacje na temat ebooka Szczurki chwytają życie za ogon\nRozmiary plików 34.32 MB (EPUB), 78.24 MB (MOBI)\nTytuły kupowane wraz z Szczurki chwytają życie za ogon\n27.99 zł 19.49 zł\n42.00 zł 27.94 zł\nTajemnice zaginionej korony\nDinozaury. Encyklopedia dla dzieci w wieku 7–10 lat. Tom 1\nDziennik Youtubera (t.1). Tom 1\nMów mi Paj\nLenki sposób na powstrzymanie potwora\nRafał Witek - pozostałe ebooki Więcej\nEbooki w formacie epub podobne do Szczurki chwytają życie za ogon Więcej\n43.92 zł 28.55 zł\n39.99 zł 34.79 zł\n24.99 zł 19.49 zł\nMałe trolle i duża powódź. Tom 1\nW Dolinie Muminków. Tom 3\nOpinie i oceny ebooka Szczurki chwytają życie za ogon


Piętno rzeki (2688150) - Patricia Briggs - książka, recenzja, streszczenie\nTom 6 cyklu Mercedes Thompson\nKup książkę Piętno rzeki\nOpinie o książce - Piętno rzeki\nTo już szósta część przygód Mercy Thompson.Autorka tym razem postanowiła skupic sie na mitologii indiańskiej.\nMercy przygotowuje sie do slubu z Adamem;a własciwie tymi przygotowaniami zajmuje sie jej matka.Jej niesamowite pomysły sprawiają,że Mercy i Adam postanawiają uciec i wziąć szybki slub w Vegas.Jak się okazuje,przejrzano ich i postanowiono im urządzić slub niespodziankę.Państwo Hauptman wyjeżdżają w podróż poślubna.Miesiąc miodowy okazuje się niezbyt udany, bowiem na miejscu okazuje się,że w pobliskiej rzece grasuje krwiożerczy potwór.Pokonać go mogą Mercy i jej nowi przyjaciele-zmiennokształtni i szamani.Oraz Kojot-postać wprost z indiańskiej mitologii.\nBardzo podobał mi sie klimat powieści,dobrze wykreowany świat i interesująca fabuła.Akcja goni akcję,na jaw wychodzi kilka tajemnic z przeszłości,które rzucają nowe światło na pochodzenie bohaterki.Niestety w porównaniu z poprzednimi częściami,ta ostatnia jest nieco słabsza.Nadal dobrze się ja czyta,ale to juz nie to co zafascynowało mnie na początku znajomości z Mercy.\nPrzeczytane:2017-04-06, Ocena: 4, Przeczytałam, 102 książki w 2017 roku, Fantastyka, Wyzwanie - fantastyka 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Moja kolejna przygoda z Mercy, tym razem bardziej udana :) Bardzo spodobało mi się to, że w tej części autorka po raz pierwszy tak bardzo skupiła się na mitach i wierzeniach rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej. Akcja trzymała w napięciu i fajne było to, że w tym tomie było dużo Mercy i Adama :) Po przeczytaniu całej serii od początku, tą część oceniam jako jedną z lepszych i bardziej ciekawych.\nPrzeczytane:2016-04-24, Ocena: 3, Przeczytałam, 52 książki - 2016, Wyzwanie - fantastyka 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Niestety na przygody Mercy w polskiej wersji językowej trzeba dosyć długo czekać. Między poprzednią częścią a tą były ponad 2 lata przerwy. Człowiek w tym czasie zdąży zapomnieć co się działo w poprzednich... Może mam i mgliste wspomnienia o poprzednich przygodach głównej bohaterki, ale są wystarczające żebym śmiało mogła stwierdzić, że "Piętno rzeki" jest najsłabszą częścią serii. Cała akcja kręciła się wokół Mercy i Adama i książka była przez to po prostu nudna. Zdecydowanie brakowało mi reszty postaci.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Mercedes dobrze wypełnia rolę interesującej bohaterki pierwszoplanowej: jest wygadaną, sarkastyczną i mocno stąpającą po ziemi dziewczyna, bez przerwy pakującą się w kłopoty. Tym razem ich centrum znajduje się na szlaku podróży poślubnej naszej pani mechanik. Młoda żona samca alfa watahy wilkołaków nie może liczyć na drinki z palemką i opalanie się nad basenem, zamiast tego trafia na pradawne zło ukryte w rzece...Autorka konsekwentnie poszerza naszą wiedzę o wykreowanym przez siebie świecie, naprawdę bogatym i pełnym dopracowanych szczegółów. Wampiry, wilkołaki, czarodzieje, zmiennokształtni, dawni bogowie- to tylko fragment złożonego uniwersum, wzbogacanego z każdym nowym tomem. Briggs należy się pochwała także za to, że nie poświęca większości opowieści miłosnym rozterkom swoich bohaterów, lecz wszelkie zawirowania damsko-męskie, zgrabnie wplata w fabułę, rozsądnie rozkładając wszelkie akcenty. Szósty tom cyklu trzyma poziom, choć nie zaszkodziłoby, gdyby akcja była bardziej rozbudowana, a finał mniej przewidywalny.Autorka udowodniła, że potrafi wykreować ciekawy świat, sympatyczną protagonistkę i stworzyć wciągający mroczny cykl, nie czym znacząco wyróżniała się na tle innych autorek tworzących powieści z cyklu ,, ja go kocham, a on ma kły".\nPrzeczytane:2015-02-17, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Mercedes Thompson to kobieta – kojot, mechanik samochodowy, która doskonale radzi sobie z wilkołakami, a nawet z wampirem, ale drży przed własną matką. Odważna, niepokorna, pyskata i przyciągająca kłopoty jak magnes. Jeśli w okolicy czai się zło, nie ma wątpliwości, że stanie na drodze naszej miłej Mercy, która zawsze podejmuje rzuconą jej rękawicę, przyprawiając nie tylko o ból głowy swojego narzeczonego i towarzysza Adama – alfę stada wilkołaków Dorzecza Kolumbii. Nie będę ukrywać, że „Piętno rzeki” to najbardziej wyczekiwana przeze mnie tegoroczna premiera. Dwa i pół roku, które upłynęły od mojego ostatniego spotkania z bohaterami wystawiły moją babską ciekawość na ciężką próbę. Miałam żal do wydawcy, że skazuje mnie na tak długie oczekiwanie, ale kiedy w zapowiedziach Fabryki Słów pojawiła się informacja, że szósta część przygód Mercy nadchodzi, rozgoryczenie ustąpiło miejsca radości.\nW szóstym tomie serii Adam i Mercedes szykują się do zalegalizowania łączącego ich związku, co w sumie jest już tylko formalnością, ponieważ połączeni są więzią o wiele trwalszą niż papierek i ceremonia w kościele, lecz aby tradycji stało się zadość postanowili w obecności świadków powiedzieć sobie sakramentalne „tak”. Jednak ślub i przygotowania do niego to duże wyzwanie dla panny młodej, szczególnie takiej jak Mercy, a kiedy dowodzenie nad przedsięwzięciem przejmuje ukochana rodzicielka jest tylko jedno słuszne wyjście – ucieczka. Dziewczyna wpada na genialny pomysł i nawet go zrealizuje, a gdy wychodzi na jaw, że padła ofiarą sprytnej manipulacji, pozostaje jej cieszyć się podróżą poślubną i wyłącznością na towarzystwo Adama. Ale czy świeżo upieczona pani Hauptman rzeczywiście może marzyć o spokojnym i beztroskim miesiącu miodowym? Odpowiedź oczywiście brzmi – nie, tym bardziej, że miejsce na romantyczne chwile zostało wybrane nieprzypadkowo i nie przez ukochanego współmałżonka. I choć początkowo nic nie wskazuje na nadchodzący dramat, zło szybko dochodzi do głosu zmuszając nowożeńców do działania. Problem jednak w tym, że niebezpieczeństwo czai się w rzece, a wilkołaki w wodzie nie są najlepszymi wojownikami i dla niektórych pływanie to zbyt duże wyzwanie. Mercy będzie musiała podjąć ryzyko nie mogąc liczyć na pełne wsparcie najbliższej osoby, ale czy mąż jej na to pozwoli? Znów na szali zostaną położone argumenty sprawiające, że dokonanie wyboru nie będzie łatwe ani oczywiste. Gdyby tego było mało na drodze dziewczyny staną duchy przeszłości, które prócz informacji przyniosą prawdę i zweryfikują jej wiedzę o własnym dziedzictwie. Kolejny raz Patricia Briggs udowadnia, że jest człowiekiem na właściwym miejscu i nie brakuje jej wyobraźni oraz pomysłów na urozmaicenie i skomplikowanie życia bohaterów. Bo choć Mercedes udało się osiągnąć stabilizację, rola przeciętnej żony nie jest jej pisana. I nawet kiedy ma ukochanego tylko dla siebie nie może skoncentrować na nim całej swojej uwagi. Ten świat za każdym razem częstuje ją niespodziankami i stawia przed nią wyzwania. A gdy wydaje się, że w danej historii wszystko zostało powiedziane, autorka znajduje wyjście, które otwiera przed nią nowe możliwości w kreacji losów bohaterów. Podobnie jak w poprzednich tomach serii czytelnik wpada w wir zdarzeń od pierwszych stron, a napięcie i niepewność towarzyszą mu prawie do samego końca. Autorka bardzo sprawnie buduje atmosferę, myli tropy i serwuje kolejne zwroty akcji niejednokrotnie zaskakując. Dba o szczegóły oraz tło przedstawionych wydarzeń. Wykreowana przez nią rzeczywistość fascynuje, zachwyca, a momentami oszałamia. Natomiast bohaterowie swoją osobowością i charakterem dodają powieści pikanterii i narażają odbiorcę na morze emocji. Przygoda z lekturą dostarcza niezapomnianych, różnorodnych wrażeń i pozwala wznieść się na wyżyny literackich doznań. Przez książkę płynie się zbyt szybko osiągając drugi brzeg. Pochłania czytelnika do tego stopnia, że traci kontakt z rzeczywistością, a kiedy przewraca ostatnią stronę nie jest gotowy na to rozstanie. Mercy to jedna z tych bohaterek, których trudno nie pokochać. Fanki serii wiedzą co mam na myśli, a tym którzy nie znają nieprzeciętnej kobiety-kojota polecam całą serię.\nPrzeczytane:2015-08-05, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,\nPrzeczytane:2015-02-28, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2015, Mam,


Wnętrze Roku SAW 2019. Konkurs dla architektów wnętrz | AiB\nStowarzyszenie Architektów Wnętrz zaprasza do udziału w konkursie, którego celem jest wyłonienie i prezentacja najlepszych projektów wnętrz zrealizowanych przez polskich architektów w latach 2015–2018. Nagrody przyznane będą w dwóch kategoriach — wnętrze publiczne oraz wnętrze mieszkalne.\nKonkurs Wnętrze Roku SAW ma szansę stać się jedną z najbardziej opiniotwórczych inicjatyw skierowanych do architektów. Sygnowany najlepszymi nazwiskami w branży, od samego początku cieszy się ogromnym zainteresowaniem i uznaniem całego środowiska projektowego.\nW konkursie mogą wziąć udział architekci i architekci wnętrz oraz projektanci, którzy zawodowo zajmują się architekturą, a także posiadają właściwe dla zawodu wykształcenie wyższe. SAW czeka na projekty zgłaszane przez uczestników indywidualnych oraz grupowych, władających pełnią praw autorskich do swoich propozycji. Jeżeli dany projekt jest owocem pracy kilku autorów, wówczas w zgłoszeniu powinni zostać uwzględnieni wszyscy zaangażowani projektanci.\nNa wygraną w plebiscycie mają szansę przestrzenie pełne inspirującego designu, o wyjątkowych walorach estetycznych i funkcjonalnych — odkrywcze projekty, mogące być drogowskazem dla całej branży. Jurorzy będą oceniać zgłoszone propozycje pod względem jakości, poziomu, umiejętności realizacji oraz wykonania.\nW jury pierwszej edycji zasiądą: Szymon Brodziak (fotograf), Bazyli Krasulak (profesor ASP, projektant grafiki użytkowej i wnętrz, współzałożyciel SAW), Katarzyna Kuo-Stolarska (architekt, współzałożycielka SAW), Bibianna Stein-Ostaszewska (architekt wnętrz, współzałożycielka SAW) oraz Anna Wojczyńska (architekt wnętrz). Jury będzie obradować pod przewodnictwem Roberta Majkuta (designer, ekspert w projektowaniu dla biznesu, członek SAW). Funkcję Komisarza konkursu po stronie SAW obejmuje architekt Jacek Tryc.\nZgłoszenia konkursowe można przesyłać do 1 września br. drogą mailową na adres: konkurs@saw.org.pl.\nZwycięzcy obydwu kategorii otrzymają nagrody w wysokości 30 000 PLN. Zaplanowano także gratyfikacje dla zdobywców drugich i trzecich miejsc. Łączna pula nagród przewidziana w konkursie przekracza 100 000 PLN. Nagrody finałowe zostaną przekazane podczas uroczystej gali w listopadzie br., a wydarzeniu będzie towarzyszyła wystawa najlepiej ocenionych projektów.\nPiątek, 14:30 Jubileuszowy OEES już za nami! Wtorek, 14:29 Konkurs w formule flamandzkiej na projekt miejskiego parku w warszawskim Wilanowie 10 listopada '20 Patronaty A&B — listopad 2020 06 listopada '20 Wiemy, kto zaprojektuje Centrum Wiedzy Cognitarium w Koszalinie! Wyniki konkursu 03 listopada '20 Bezpieczna przestrzeń publiczna w czasach pandemii. Wyniki konkursu CITYandREST 02 listopada '20 Centrum szczecińskiego Dąbia na nowo! Konkurs architektoniczny rekomendowany przez SARP 26 października '20 Modernistyczni DOMokrążcy. Festiwal Nowy Plan w Poznaniu 26 października '20 Konkurs na projekt siedziby prokuratur różnego szczebla w Katowicach 23 października '20 Nagroda Architektoniczna Województwa Wielkopolskiego NAWW. Głosowanie na Nagrodę Publiczności 23 października '20 Teatr — przestrzeń do doświadczania architektury\nDrzwi HST. Jak działa system ...


Poprzedni artykułSkomplikowana sytuacja polskich turystów. Polskie biuro podróży odwołuje loty! Wszystko przez upadłość giganta\nNastępny artykułZłe wieści! Ogłoszenie upadłości Neckermann Polska! Teraz trzeba sprowadzić polskich turystów do kraju


Zielone zmiany… - BRIEF\nAutor BRIEF\t Opublikowano 5 12 2013\n…czyli o biznesowych korzyściach wprowadzania zasad zrównoważonego rozwoju w miejscu pracy.\nNa świecie rośnie świadomość ekologiczna. Coraz więcej klientów wymaga by produkt był wytworzony w sposób przyjazny dla środowiska, z szacunkiem dla pracowników na wszystkich etapach produkcji. Dlatego duże firmy, najczęściej międzynarodowe, chcą wykazać się społeczną i ekologiczną odpowiedzialnością. Często zatrudniają specjalistów od tzw. społecznej odpowiedzialności biznesu, zwanej Corporate Social Responsibility (CSR) i chętnie pokazują w reklamach swoje zielone i niebieskie oblicze (kolor wiązany z szacunkiem dla praw obywatelskich).\nTymczasem znacznie mniej słyszymy o wprowadzaniu zasad zrównoważonego rozwoju w małych i średnich przedsiębiorstwach, a przecież to właśnie kupowanie od lokalnych producentów a nie importerów towarów, które przebyły tysiące kilometrów, uchodzi za wyraz bycia świadomym konsumentem.\nPomysłów na to, jak zwykła średnia i mała firma może stać się bardziej zrównoważona jest wiele.\nDo najbardziej znanych należy wyłączanie urządzeń pobierających energię, gdy biuro nie pracuje, systemy oszczędzania wody w łazienkach, zbiórka zużytych baterii, ograniczenie potrzeby drukowania dokumentów na rzecz wersji elektronicznych, wprowadzenie raz w tygodniu dnia bez klimatyzacji…\nDo tych powszechnie znanych rozwiązań, których niestety wiele firm wciąż nie stosuje, dochodzą bardziej wyrafinowane. Na przykład zainstalowanie paneli słonecznych w biurze, promowanie zrównoważonego transportu – od ustawiana stojaków na rowery po premiowanie podróży służbowych koleją, programy wolontariatu pracowniczego lub kreowanie przyjaznego i zielonego otoczenia w pracy poprzez organizowanie w biurze ogródków warzywnych z kompostownikami na ogryzki jabłek czy fusy od herbaty.\nDobrze jednak by te różne, korzystne dla środowiska, a także pracowników i klientów, zmiany wprowadzać w dobrze zorganizowany sposób podparty strategią społecznej odpowiedzialności.\nCały artykuł można przeczytać w listopadowym wydaniu magazynu “Brief”, nr 11(169)/2013, który dostępny jest m.in. w wersji elektronicznej na kiosk24.pl.\nDoodad 2.0 – DDB rozwija swoją aplikację


Poznań: "Banery fundacji Pro-Prawo do Życia powinny jak najszybciej zniknąć" - uważa Grupa Stonewall\nTenPoznan.pl » Lifestyle » Poznań: “Banery fundacji Pro-Prawo do Życia powinny jak najszybciej zniknąć” – uważa Grupa Stonewall\nbanner fundacji Pro fot. Grupa Stonewall\n6 lipca, 2020 7 lipca, 2020 el\tkomentarze 4\tbaner, fundacja Pro-Prawo do Życia, Głogowska, Grupa Stonewall, poznań, promoslider, promoten, stanowisko, WHO\nTego zdania jest Grupa Stonewall. “Ich obecność w przestrzeni publicznej to skandal, a zawarte na nich informacje są w najlepszym przypadku perfidną manipulacją” – piszą działacze grupy. I uważają, że twórcy tych treści powinni zostać pociągnięci do odpowiedzialności.\nGrupa Stonewall opublikowała w tej sprawie oficjalne stanowisko – ponieważ identyczne bannery jak ten poznański widuje się w całym kraju, a wiele mediów bezkrytycznie powiela zawarte w nich treści. “Czujemy więc obowiązek dokładnego wyjaśnienia, dlaczego banery powinny jak najszybciej zniknąć, a ich twórcy – zostać pociągnięci do odpowiedzialności” – wyjaśnia Grupa Stonewall.\n“Fundacja Pro-Prawo do życia manipuluje informacjami zawartymi w wytycznych WHO dotyczących edukacji seksualnej. Twórcy baneru powołują się na dokument „Standardy edukacji seksualnej w Europie” wydany przez Biuro Regionalne WHO dla Europy i niemieckie BZgA (Federalne Centrum Edukacji Zdrowotnej) w 2010 r., w którym uwzględniono już grupy wiekowe 0-4 a także 4-6 lat.\nPo pierwsze – to nie są aktualne wytyczne WHO na temat edukacji seksualnej. Aby odnaleźć aktualne rekomendacje należy przeczytać dokument opublikowany przez UNESCO we współpracy z WHO: „International technical guidance on sexuality education, An evidence-informed approach”. Znajduje się w nim wyczerpujące opracowanie zawierające dowody na skuteczność i pozytywny wpływ edukacji seksualnej, oparte o badania wykonane w wielu krajach.\nPo drugie – twórcy baneru dokonują niedopuszczalnych uproszczeń i zniekształcenia informacji z przytoczonego dokumentu. Przykładowo, zdanie “Lobby LGBT chce uczyć 4-latki masturbacji” można rozumieć jako zamiar uczenia dzieci konkretnych technik masturbacji czy zachęcanie do tej czynności. W rzeczywistości dokument wskazuje na (potwierdzone naukowo) zmiany w zachowaniu dzieci na kolejnych etapach ich rozwoju, w tym na pojawiające się i rosnące zainteresowanie własnym ciałem. Następnie uwzględnia te szczególne etapy rozwoju i proponuje, jak przekazać wiedzę odpowiednią dla danego wieku. Nie tylko na temat seksualności rozumianej biologicznie i fizycznie, ale też, a może przede wszystkim, rozumianej emocjonalnie i psychologicznie.\nTo samo dotyczy zdania “Lobby LGBT chce uczyć 6-latki wyrażania zgody na seks”, które ponownie można rozumieć, jako namawianie do aktywności seksualnej, czy wręcz uczenie automatycznego odruchu zgadzania się na seks. Tymczasem dokument WHO wielokrotnie akcentuje potrzebę wpojenia dzieciom umiejętności rozpoznawania własnych granic, wiedzy o tym, czym jest niechciany dotyk, czy odmowy w sytuacji, kiedy ktoś chce je wykorzystać. Brzmi trochę inaczej, niż ”uczenie zgody na seks”, prawda?\nPo trzecie – baner wprost sugeruje związek między LGBT+ a lobby pedofilskim. Sygnalizuje to hasło “stop pedofilii” oraz przekreślony znak tęczy. To niedopuszczalna manipulacja. Homoseksualizm i pedofilia to dwa zupełnie oddzielne zjawiska, z których pierwsze jest jedną z orientacji psychoseksualnych, a drugie poważnym zaburzeniem. Zwraca na to uwagę między innymi Polskie Towarzystwo Seksuologiczne, którego stanowisko w tej sprawie wielokrotnie publikowaliśmy.\nPodsumowując – baner fundacji Pro-Prawo do życia zawiera fałszywe informacje, które w dodatku oczerniają całą grupę społeczną. Sugerowanie, że osoby LGBT+ to grupa, której celem jest wyrządzenie krzywdy dzieciom wzmacnia nienawiść i zwiększa ryzyko, że padniemy ofiarą przemocy.\nUważamy za skandaliczne, że państwo polskie kapituluje w takich sytuacjach, podczas gdy przeciwko “obrazie uczuć religijnych” ochoczo wykorzystywane są organy ścigania. Wzywamy do odpowiedniej reakcji władze samorządowe, które powinny dążyć do usunięcia z przestrzeni publicznej tego typu treści!”.