Wstyd - Iga Zakrzewska-Morawek - ebook - Legimi online\nTrzy zwyczajne kobiety z kamienicy na wrocławskim Nadodrzu. Może znasz je z sąsiedztwa albo spotykasz w domu? Może jesteś jedną z nich? I wstydzisz się tego.\nZośkę porzuciła pracująca na kolei matka. Dziewczyna do dziś czuje smak upokorzenia, które rośnie jak gula w gardle na wspomnienie przypalonych ziemniaków z zakładowej stołówki. Marta nawet nie chce pamiętać swojego panieńskiego nazwiska – w jej uszach brzmi jak nie raz wymierzony policzek. A Bosa nawet wyrwana ze snu poda wartość liczby Pi. Pijany ojciec dobrze ją wyćwiczył.\nLosy tych trzech kobiet skleja toksyczny Wstyd. Udają, że go nie ma, ale on jest i płynie wartko w ich żyłach. Przechodzi z matki na córkę, z pokolenia na pokolenie. I truje.\n„Najpierw trzeba się zawsze ukłonić i TO powiedzieć. Że „dzień dobry”. Nawet gdy ktoś cię nie widzi, nie lubi, gdy ty kogoś nie lubisz, gdy ktoś ci mówi, że jesteś gruba, taki pączek brzydki. Kiedy twoja matka wariatka, a ojciec pijak. Skoro pijak, a ty jego córka, to przecież oczywiste, że jaki ojciec, taka córka. A kilkanaście lat później zachodzisz w ciążę, rodzisz albo nie rodzisz i nie dziwi nic. Schemat się powtarza, choćby ci się wydawało, że ty nigdy, że ty inaczej, ty na pewno nie.”\nKażda z tych odszczepionych części zaczyna żyć swoim odrębnym życiem i stale o sobie przypomina „w marzeniach sennych i na jawie, zmiennych nastrojach i chorobach, w rozlicznych, nieprzewidywalnych i niewytłumaczalnych reakcjach na otaczający świat”. Każda mówi własnym głosem. Im lepiej je sobie uświadomimy, tym większy będzie nasz zakres swobody. Każdy z nas ma w sobie kilka takich głosów, ale człowiek spętany wstydem ma ich całe pokłady, tym większą więc ma potrzebę ich wzajemnej integracji.\nJohn Bradshaw, Toksyczny wstyd\nTańczę, poruszając biodrami, najładniej jak tylko potrafię. Widzę, że się uśmiechasz, więc zgrabnie unoszę ręce, którymi wykonuję płynne ruchy obrotowe nadgarstków. Jesteś zadowolony, ale nie ruszasz się z miejsca, nie podchodzisz. Kręcę się w kółko, odpychając jedną nóżką podłogę. Wszystko jest ładnie i cacy.\nZdążył tylko wyjść, zamknąć za sobą drzwi łazienki. Nogi w górę, jak do świecy, jedna dłoń powyżej pośladków, w okolicy krzyża, druga zgarnia z brzucha lepką ciecz. Maczam w niej palce, wciskam między nogi. Dwadzieścia siedem wiosen. Sporo. Jeśli teraz się uda – obliczam – gdy ono będzie w moim wieku, ja będę stara. Czas, słońce, klimatyzacja i wiatry z suszarki do włosów wysmagają mi twarz. Ciało wygniecie się jak materac. Złe ułożenia, za mało snu. Skóra wyżłobi się, wykarbuje jak włosy na sylwestra, na dyskotekę, jak plisowana spódnica, jak bibuła. Będę bardzo zmęczona. Będę piła więcej kawy, mniej wody i jeszcze więcej agrestowej nalewki z gąsiora postawionego przez męża w gościnnym. Za segmentem, tuż przy balkonie. Za drzwiami sypialni będzie stał drugi bukłak, ale nie będę o nim pamiętać. Już teraz nie wiem, gdzie rzuciłam czapkę, kartę bankomatową i dres. Zapominam, żeby nie podpierać twarzy dłonią. A powinnam przecież dbać, by nie gnieść, nie rozciągać, w ogóle najlepiej palcem nie dotykać, co dopiero czym innym. Ale będę pamiętała, żeby pójść do apteki, wstawić ziemniaki na palnik. Ten sam, który zapomnę zakręcić.\nMożliwe też, że zrobię to celowo, bo gaz na ryczałt, a ogrzewanie nie. Palnik w końcu daje ciepło. Opłacało się będzie nie odkręcać kaloryfera, a nauczy mnie tego mąż. Ale nie sądzę, żebym pamiętała o rutynowej wymianie szczoteczki do zębów albo gąbki, którą wypada szorować ciało podczas kąpieli. Szorstką stroną najlepiej, to poprawia ukrwienie – babcia mówiła, gdy jeszcze żyła – i skóra jest długo gładka, młoda, napięta. Taka piękna. A panowie takiej skóry bardzo lubią dotykać, bardzo.\nPanie zresztą też.\nDo wszystkiego będę się głupio przywiązywać. Czas przestanie być aż tak istotny, życie rozciągnie się jak smutny dzień, więc strzeli mi biodro, ale będzie stabilnie, czyli dobrze. Nie będę odbierać połączeń przychodzących, bo może znowu ktoś umrze, choć jeszcze wczoraj żył. A ja będę leniwa. Nic się w tym temacie nie zmieni, w końcu kogo w niedzielę świat powitał, ten tak po prostu ma. Niewiele się na to poradzi, chyba nawet nic. Nie będzie mi się też chciało chodzić na pogrzeby. Będzie mi smutno, więc będę często płakać, ale po cichu i w domu, przy plackach, nad patelnią, za meblościanką, za kredensem, żeby nikt nie widział. Tym bardziej nie słyszał, bo wstyd. Zawsze uważałam, że to niedobrze tak słabość okazywać, jak krowa ryczeć, jak owca beczeć, meczeć jak koza, jak osioł i muł. Na głos w dodatku. Na cały zresztą głos. Spróbuję być niewidoczna. Ale jeśli okaże się to niewykonalne, postaram się chociaż nie wychylać. Będę się za to często uśmiechać. Nie będę się na nikogo obrażać ani gniewać, bo szkoda czasu, a ludzie i tak lubić przestaną. I tak. A gdy usłyszę, że ciągle pytam o to samo i od lat o tym samym mówię, wyjdę sobie cichutko do drugiego pokoju lub kuchni, pytając wcześniej, czy sadzonego kto by czasem nie zjadł.\nI czy smażyć z jednej strony.\nCzy z dwóch.\nW drodze na badania pomyślałam, że już czas. Godzina wczesna, dopiero co otworzyli, klientów prawie brak, będzie swobodnie, popatrzę sobie na wózki. W wejściu minęłam się z mężczyzną. Rosły, masywny, odblaskowa kurtka, na nogach legginsy, adidasy, na głowie kask, na karku jakaś pięćdziesiątka. Prowadził rower, przeszedł, odwrócił się, zawołał, zupełnie jakbym upuściła portfel albo mnie jakby skądś znał.\n– Ja tak tylko. Mogę coś powiedzieć?\nPrzytaknęłam, wykonując stosowny ruch głową.\n– Na otyłość najlepsza jest skórka od cytryny! – zaśpiewał.\nBrakowało jedynie podkładu. Wydawał się z siebie zadowolony. Z tego swojego występu. Kawalarz jeden, tupeciarz. Tylko przyklasnąć. Przeszło mi to nawet przez głowę, ale krew była szybsza, uderzając mnie falą gorąca. Bydlę – pomyślałam, dotknięta do żywego. Hormony, to tylko hormony. Oddychaj. Oddychaj. Oddychaj. Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, to pewnie miał być żart. Z domu, z piwnicy dopiero co z tym rowerem wyszedł, tuż przed wyjściem internety przeglądając, zakładki, serwisy o tym, że kryzys, że wieku średniego. Jak poprawić trawienie, zrzucić brzuszek, znaleźć miłość, zażegnać hemoroidy, wygrać życie, czerpać satysfakcję garściami. Na pewno się ze mnie nie śmiał. Nie śmiałby. Nie z ciężarnej, co za bydlę, co za bydlę, kurwa jego mać.\n– Proszę pana – wycedziłam, nie bez wysiłku, łapiąc się brzucha jak brzytwy. – Ja... ja... – coś we mnie tak cholernie drżało – ...jestem w piątym miesiącu ciąży!\nPobladł jakby. Twarz mu się zapadła, ramiona zaokrągliły, uniosły, kolana ugięły, rower się zachwiał, ziemia zadrżała.\n– Najmocniej przepraszam! – wymamrotał.\nA ja poczułam, że bardzo chce mi się siku.\nWyglądał jak zawstydzona nastolatka, która zorientowała się, że oto właśnie stała się kobietą.\n– Mamo, mamo, dostałam okres!\n– Musisz się częściej myć.\nUczucie wypełnienia znała jak własną matkę, czasem nawet kieszeń. Jak każdy centymetr ciała, smak herbaty z cukrem, jak pacierz. Znała dobrze to uczucie sytości. Nie pozwalało jej pęknąć, ale pozwalało nieśmiało poluzować guzik. Porzygać się nie, bo ani to pożyteczne, ani eleganckie. Sam wstyd. A przecież jeśli teraz zjesz wszystko, później nie będziesz głodna, logiczne. Później w dodatku może nie być. Na pewno nie będzie, więc nafutruj się teraz porządnie, póki jest.\n– Zosiu, jedz. Ale tak, żeby poczuć, jaka jesteś pełna.\nPełna jak wanna. Jak siatka z zakupami, jak księżyc, jak weselna koperta. Wypchana jak wiewiórka, rude trofeum na szafie. Na półce, w segmencie, przy kryształach, przy porcelanowym serwisie. Wiewiórka, puchacz, głowa rogacza z rogami, trofea myśliwych, trofea zwycięzców. A później problemy. Żołądek, jelita, dojrzewanie, biegunka, dwa palce w gardło, kij w mrowisko albo dłoń.\n– Zjedz, proszę, wszystko. Pokaż, jaka jesteś grzeczna.\nGrzeczne dziewczynki zjadają wszystko, do czysta, nie zostawiając śladu. A gdy nikt nie patrzy, a sos jest do tych gołąbków smaczny, wylizują talerz jak koty. Bo raz: nic się nie marnuje, dwa: łatwiej potem myć. Na płynie się przyoszczędzi i wodzie.\nNauczona była, żeby jeść wszystko, nigdy nie zostawiać, nigdy nie odmawiać. Zwłaszcza w gościach. U jednej z ciotek, których było wiele, jak dziewcząt z Albatrosa, ale wujków jeszcze więcej, bo się zmieniali, wymieniali na nowych, a przecież wujek to wujek, nawet jeśli tylko na chwilę. Po latach tak myślisz, gdy mijasz go na ulicy.\n– O! Wujek. Cześć, wujek!\nKłaniasz się – jak mama uczyła – w pas, dygając, z daleka krzycząc, że dzień dobry. I jeszcze raz, bo nie odpowiedział. Chyba nie dosłyszał, może nie pamięta. Ale dzień dobry musi być, żeby nie było, że niewychowana.\nGrzeczność nie odmawia. Grzeczność zobowiązuje. Grzeczność nie wybrzydza, wybrzydzają bachory, niejadki, dziwaki, pańskie pieski. Grzeczne dziewczynki, konkursowe dzieci, przyjmują. Później dziękują. Przed jedzeniem, bo dostały, i po jedzeniu, bo zjadły. Dzień dobry mówią, jak wsiadają do autobusu i tramwaju. Najlepiej wszędzie, gdzie tylko da się wejść. Najpierw trzeba się zawsze ukłonić i TO powiedzieć. Że dzień dobry. Nawet gdy ktoś cię nie widzi, nie lubi, gdy ty kogoś nie lubisz, gdy ktoś ci mówi, że jesteś gruba, taki pączek brzydki. Kiedy twoja matka wariatka, a ojciec pijak. Skoro pijak, a ty jego córka, to przecież oczywiste, że jaki ojciec, taka córka. A kilkanaście lat później zachodzisz w ciążę, rodzisz albo nie rodzisz i nie dziwi nic. Schemat się powtarza, choćby ci się wydawało, że ty nigdy, że ty inaczej, że ty na pewno nie. I gdy ktoś cię nie poznaje, to też dzień dobry, bo może akurat za drugim ukłonem, za drugim razem i spojrzeniem pozna. Chociażby po głosie.\nPo latach uczucie wypełnienia zostało zastąpione przez uczucie pustki. W ciągu dnia Zośka jadła, gdy burczało. Dyskomfort. W gościach nie była głodna, a nawet jeśli była, to mówiła, że dziękuje.\nUczucie głodu pojawiało się coraz rzadziej. Wszystko było ważniejsze niż posiłek, ale nie w nocy. W nocy budziła się i na wpół śpiąca sunęła po posadzce, ciągnąc za sobą kapcie i sen. Szła prosto korytarzem, robiąc sobie w łazience i kuchni przystanek. Spuszczała potrzebę wodospadem, stawała przed lodówką, chwilę myślała, oczy kurczyły się pod wpływem wesołego światła. Była spokojna, jakby zobaczyła las. Wyciągała rękę jak po futro, w które trzeba się ubrać, by móc przejść na drugą stronę światła, i brała jak leciało. Bez większego zastanowienia: jogurt, połówkę banana, drugą połówkę, jeden kiszony, dwa pomidory, cztery kanapki, może cały stos.\nPopijała, wracała do łóżka... Baloniku nasz malutki, rośnij duży, okrąglutki. Mogła dalej spać. Gdy dorosła, dowiedziała się, że nie je, bo nie potrafi przyjmować. Ani prosić. Że nie potrafi o siebie dbać.\nAle dorosnąć nie było łatwo.\nPodczas gdy nikt nie pozwalał być dzieckiem.\nBosa miała ciemne, proste do ramion włosy. W zależności od dnia i stopnia nasłonecznienia przybierały różne odcienie mlecznej czekolady. Takiej z rodzynkami i orzechami, może z toffi. Zwykle puszczała je luzem, czasem zaplatała w dziewczęcy warkoczyk. Zupełnie jakby takie uczesanie miało moc zdejmowania uroku. Odcinania kuponów miesięcy i lat. Lubiła siebie taką. Wydawało jej się czasem, że ten zwykły warkoczyk uwalnia ją od smutku życia. Od porażki odrzucenia.\nMiała też króciutką grzywkę i imię po fryzjerce ojca, którą Henryk Bosy znał długo wcześniej, nim za sprawą i wolą Boga związał się przysięgą z Barbarą Bosą z domu Guzek.\nFryzjerka nazbyt urodziwa nie była, a i z rozumem jakby pokłócona. Strzygła za to kawalerski ojcem podszyty włos i robiła to dobrze. Była też sympatyczna, a bycie sympatycznym Henryk Bosy bardzo sobie cenił. Gdy mu się postanowiło urodzić dziecko i okazało się, że to dziewczynka, od razu zakrzyknął:\nTo musiała być Olga.\nBarbarze się ten nagły mężowy pomysł spodobał. Historii z fryzjerką nie znała. Nie mogła znać, toteż nie zgłosiła sprzeciwu.\nPo latach wyszło na jaw, że poza córką Henryk Bosy dorobił się również syna, o czym dowiedział się nie od razu, ale po latach właśnie. Z listu z Niemiec, który wysłała do niego fryzjerka. Z listu, którego ostatnie zdanie wieńczył podpis: Olga.\nList, poza cenną dla rodziny Bosych informacją, zawierał również prośbę. Żeby Heńkowi do głowy nie przyszło syna, któremu dała na imię Josef, szukać. Żeby nawet nie próbował.\n„Nawet nie próbuj” – pisała.\nA Henryk, oczami wyobraźni, widział ją jak żywą. I jak fryzjerskie, ładnie przez Boga wykrojone usta, te słowa do niego syczały. Więc nie próbował. Bo tak jest dobrze i niczego zmieniać nie trzeba.\n„Wolę moją uszanuj – nakazywały okrągłe literki – ale list wysyłam, żebyś wiedział. I żebyś zapomniał, bo ja i tak Hansa kocham, tego Jurgena, co Ty się z niego śmiałeś, że Niemiec. Kochałam też wtedy, gdy syna mi robiłeś, choć mówiłeś – pamiętam dobrze – że dzieci nie planujesz i nie chcesz. Żenić się też nie chciałeś. A w ogóle to bezpłodny jesteś, mówiłeś, i obawiać się nie mam co. A wszystko i tak okazało się inaczej. Wszystko. Olga”.\nŚlubna Baśka list przeczytała pierwsza, bo niby dlaczego nie, kiedy listonosz przyniósł, a starego trzy dni w domu nie było, poszedł w cug. Baśce po tej lekturze zzieleniała buzia, ale ani staremu, ani córce nic nie mówiła. Bo co tu gówno ruszać, żeby jej jeszcze pod dachem śmierdziało. Imię i tak – jak córka – ładne. Zresztą co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr. I się nawet, na koniec tej złości zielonej, Baśka uśmiechnęła, bo poczuła, że mądrość boska przez nią przemawia. I że się jej ta mądrość boska błogosławieństwem rozlewa po sercu.\nOlga i tak poznała prawdę. W kłótni po pijaku ojca. Kiedy ten przyprowadził do domu kolegę, Ludwika, którego wołali Lutek. I:\n– Przynieś mi tu, córuniu, proszę ja ciebie, z piwnicy ogórki, z chlebaka chleb, z lodówki, proszę ja ciebie, kiełbasę. My tu z Lutkiem, proszę ja ciebie, poczekamy.\nI widziała, jak zza Lutkowej pazuchy wychyla się szklana, transparentna szyjka. Więc żeby mieć spokój i robić matematykę, bo jutro klasówka, przyniosła wszystko, wyłożyła, Olga zadaniowiec. Nie dosyć, że ładna, mądra, sympatyczna, to jeszcze posłuszna, zuch dziewczyna. Cud, malina i miód. Ale kiedy ojcowych zadań nie było dość i znów zawołał ojciec córkę, żeby jeszcze kawę Lutkowi zaparzyła, w Oldze, której już cycki na dobre wyrosły, a hormony zaczęły szaleć, odezwał się sprzeciw. A usta jej pełne, przez Boga ładnie wykrojone, powiedziały pijakom:\nTo ojcu miłym nie było, więc zawiązała się pokoleniowa kłótnia, w której ucierpiała nie tylko relacja ojciec–córka, ale i drzwi, które wiodły do pokoju Bosej, a które trzasnęły w ojcowej furii tak, że szyba pękła. Połamała się jak wafel, jak na Wigilię opłatek, i rozsypała okruszkami po podłodze jak łzy po twarzy Bosej. Bo jej ojciec w tym gniewie pijanym wykrzyczał:\n– A imię to po tej kurwie masz, co to wolała Niemca!\nI że on myśli, że to imię to jakieś fatum. Że za nieposłuszeństwo ojcu kurewstwo z imienia na dupę córki przejdzie. I żeby się jej matka, skoro tak córki broni i za córką się wstawia, nie zdziwiła, jak któregoś dnia córka jej do domu bękarta w brzuchu przyniesie, oznajmiając, że wnuk.\nTo już młodej Bosej wystarczyło, żeby spakować walizkę i Niemczę zamienić na Kraków. Tam nic nie będzie stare – pomyślała. Wszystko będzie nowe.\nNazajutrz była we Wrocławiu.\nPawełek, o piętach dużych i nóżkach jak patyki, miał wtedy pięć lat. Pałętał się po kuchni jak paproch. Matka opowiadała coś, śmiała się, chichotała, podając mu do zjedzenia kawałek świeżo pokrojonej marchewki. Innym razem porządkowała mu w przelocie grzywkę, zwilżonym śliną palcem wycierała twarz. Uchylała pokrywki tańczących na gazie garnków, obierała ziemniaki, wywijała mu przed twarzą nożem.\nTo wspomnienie – mimo upływu czasu – nawiedzało go w snach wielokrotnie.\nObudził się w nocy, czując, jak coś po nim chodzi. Karaluchy. Otworzył oczy i zobaczył ich chyba dziesięć. Na poduszce, gdzie przed kilkoma sekundami leżała jego kwadratowa, pogrążona w leniwym śnieniu głowa. Łaziły po kołdrze, po jego stopach i kolanach. Pod palcami czuł kropelki potu. Chciał wydrzeć się wniebogłosy, wzbić pod sufit kłębiące się w jego duszy tumany strachu, ale zwyczajnie nie potrafił. Łzy napływały mu do oczu, a jego chude, udręczone ciało nie mogło zrobić nic.\nNijak nie mogło się ruszyć.\nNie znosił, kiedy wołali go Pawełek.\n– Czy ty, Pawełku, jesteś normalny? – z opanowaniem w głosie pytała syna matka. Zawsze, gdy zrobił coś głupiego. Albo wcale nie. – Ty chyba, Pawełku, nie jesteś normalny. Myślę, że możesz mieć w głowie siano. Może nawet sieczkę.\nNakładała mu skarpety w bladoróżowe prosiaki. Często się zastanawiał, dlaczego właściwie to robiła. Aby zaakcentować i podkreślić jego odrębność? Wiedziała przecież, że nie chciał. Że takie skarpety w prosiaki to nie. Co na to koledzy. Że w różowe prosiaki nie lubi. Może robiła to – pomyślał po latach – żeby odciągnąć uwagę innych od tego, jak bardzo niefortunnie wyszedł im Pawełek głupi.\n– Ot, głupiś ty, Pawełku.\n– Durnowate u ciebie te pomysły w głowie.\n– Ty chyba po wzrost stałeś, nie po rozum. Ale nie przejmuj się, wysocy też światu potrzebni.\n– Ty to, Pawełku, chyba rozumem nie grzeszysz.\n– Kompletny z ciebie, Pawełku, idiota.\nKiedyś uwielbiał gołębie. Do czasu. Szczera do nich miłość przybrała postać gorzkiej nienawiści w dniu, kiedy będąc siurkiem z podstawówki, pozwolił sobie na chwilę słabości i w czasie lekcji polskiego zakrzyknął radośnie, może trochę zbyt głośno:\n– Patrzcie, patrzcie, gołąb!\nGołąb przysiadł za oknem, na parapecie, ale nikt radości Pawełka nie podzielił. Na nikim obłe ptaszysko nie zrobiło wrażenia. Sprawę gołębia znieczuleniem zbyła nawet biuściasta, przez wszystkich lubiana pani Alinka, której entuzjazm, polot i biust przewyższały atrybuty nauczycielek innych przedmiotów. Bąknęła tylko coś na kształt letargicznego:\n– No i co, gołębia nie widziałeś?\nA klasa gruchnęła śmiechem.\nGdyby chociaż po tym wszystkim nastała cisza...\nAle nie. Pani Alinka stwierdziła, że podopiecznego zbyt często ponosi. Że nie można tego tak zostawić, więc wezwie rodziców do szkoły. A to już wpędziło Pawełka w stan rezygnacji. I autentycznego zgnębienia.\n– Ten nasz syn to jakiś taki wybrakowany chyba, nieumyślny – słyszeć miał później w domu. Bo prawda była taka, że rodzice niespecjalnie się ze swoimi osądami kryli. – Jakiś chyba głupi.\n– I pomyśleć, że przy urodzeniu dali mu dziesięć punktów.\n– On jakby kompletnie nie nasz. Ktoś musiał go w szpitalu podmienić.\nZa każdym razem, kiedy patrzył w lustro, zadawał sobie to trudne w swej głupocie pytanie: gdzie kończy się szczęście, a zaczyna pech? Na pocieszenie tłumaczył sobie, że jego to nie dotyczy. Że wszystko da się odkręcić, wyleczyć, może zapomnieć.\nŻe wszystko da się znieść.\n– Zośka jestem.\n– Cześć, Paweł. Jeden z moich dziadków był Paweł. Gdybym miała, nazwałabym tak syna. Zaraz po Ryśku, Marianie i Tadziku. Gdyby oczywiście ojciec wyraził zgodę. Ale tylu synów przecież mieć nie będę.\nRozmawiali z Zośką o tym, jaka na pewno będzie ich córka, jaką chcieli, żeby była, taka wyjątkowa. Inna niż wszyscy, niż wszystkie dziewczynki świata. Taki antykanon. Jedyna w swoim rodzaju, nietypowa, może nawet wybitna. Perła, perełka, jednorożec. I że nie będą kupowali jej masy zaśmiecających mieszkanie pierdołowatych zabawek. Takich plastikowych, kolorowych, o które się wszyscy potykają. Nie dla niej takie badziewie. Ona będzie nad wyraz mądra i nad wiek dojrzała. Żadnych falbanek, różdżek, diademów, diamentów i koron. Żadnego różu. Będzie się bawiła trawą. Liśćmi, ziemią, patykami. Żadnych idiotycznych piosenek i bajek. Będzie się wsłuchiwała w wiatr. Dużo powietrza, dużo słońca. Przecież dzieci potrzebują ciepła. Jak najwięcej kontaktu z naturą, jak kiedyś. Kiedyś dzieci były mądrzejsze, kiedyś tak... Będzie się krzątała po kuchni, plątała pod nogami, pełzała po przedpokoju, bujała się na huśtawce. Na pewno będzie się bujała. Będzie miała doskonały słuch muzyczny. Słuch absolutny.\n– Będzie miała wszystko, czego nie mieliśmy my.\n– Będzie wszystkim. Czym my nigdy nie mogliśmy być.\nMożna było patrzeć na nią godzinami. I zapadać od tego patrzenia w trans. Obserwować, jak włazi na krzesło, szafkę, stolik, kanapę. Jak gramoli się, taka malutka, na kaloryfer i parapet. Jak biega po pokojach, tupie w miejscu nóżkami, kręci się w kółko, wlepiając oczy w swoje gołe stopy, badając ich potencjał względem ciała. Jej dłonie i zęby musiały być stale zajęte. Paragon, skarpeta, cążki do paznokci, długopis, piżama, puzzle, gąbka do naczyń, skrawek papieru, koniuszek rękawa. Wszystko, co można było wziąć do ręki, wsadzić do buzi. Kiedy nie było jej słychać, robiła do lustra miny, gapiła się na świecący globus lub kartkowała książki, robiąc sobie przystanek na jednej ze stron. Ta, która skupiała jej uwagę na dłużej, była jak wygrany na loterii toster. Albo pięciozłotówka w kieszeni dawno zapomnianej kurtki. I śmiała się wtedy w głos.\nNikt nie wiedział, co ją właściwie na tej stronie bawi, ale przynajmniej był spokój. Nie rozbijała głowy o parkiet, ścianę albo krzesło. Nie jadła papieru toaletowego ani gałązek z osypującej się po Trzech Królach choinki przyniesionej przez ojca na święta. A każdy się o to bał. Lubiła za to wafle kukurydziane, omlety bananowe i boczek.\nZośka długo próbowała zrozumieć, dlaczego ona tak biega i biega. Od ściany do ściany, tup-tup-tup, z kawałkiem worka na psią kupę. Leżał rulonik w przedpokoju, na kaflach, przy szafce z butami, pod wieszakiem, więc podniosła. Rozwinęła, urwała i nosi.\nNikt właściwie nie wiedział, dlaczego buja się jak wańka-wstańka, chodzi z plastikową łyżeczką, przytulając ją do twarzy, przystawiając do oka. Zośka nieraz tłumaczyła światu, że nie ma się czego bać, że sobie tę łyżeczkę do oka wetknie.\n– Spokojnie – mówiła z najwyższym opanowaniem. – Nie ma się czego bać.\nI że na pewno nie wetknie.\nObijała się o kanapę, o zamknięte drzwi. Wspinała się na ławeczkę, na której stał globus. Chodziła po głowie ojcu, stąpała mu po plecach, dużych jak kaloryfer, szerokich jak sufit, deptała jak po deptaku. Bo czemu ten ojciec ciągle na tej podłodze leży. Budziły go jej małe, kruche stopy, spocone podeszwy. Targała jego kudłate jak dywan włosy, skołtuniałe po nocy jak u psa.\nPoruszała ustami jak rybka. Jakby tymi ustami puszczała bąbelki z mydła, obwarzanki dymne, papierosowe kółeczka. Podobnie robią ludzie, gdy zimno, gdy chuchają. Prószy się im wtedy z buzi, parują im usta, wilgotne wargi wydmuchują z głowy kurz. A ona puszczała i puszczała. Te niewidzialne niby-bańki.\nLubiła dźwięki, muzykę i echo. Echo było jej dobrym przyjacielem. Droczyła się z nim, dyskutowała. Cieszyła się, gdy był. Śpiewał jej piosenki, podszeptywał rytmiczanki, uczył rymowanek. Gdy tylko Celinka widziała, że otwierają się drzwi wejściowe – wychodzić i wchodzić mógł każdy – wyczuwała moment i podbiegała, by zdążyć. Wymknąć się na klatkę schodową, spotkać go i posłuchać. Czmychała w skarpetkach lub boso, zatrzymując się przy barierce, tuż przed stopniami. Jej dłonie łapały barierkę i jak młodociany więzień, z wetkniętą między szczeble twarzą, spowiadała mu się głośnym, zadziornym „A”. Echo odpowiadało. Nawet wtedy, gdy Celinka, odziana jedynie w skarpetki i rozciągnięty dwudniowy podkoszulek, wybiegając z mieszkania, nie zdążyła wyhamować i pośliznęła się. Uderzyła głową w jeden z połączonych ze sobą metalowych słupków. I w następny. I w jeszcze kolejny. A potem w każdy, za wysoki dla niej stopień biegnącego w dół, zakręconego pasma schodów.\nWypatrzyła go na peronie pierwszym, przy torze drugim.\nWychodził z tunelu. Walizka, czarny płaszcz, wysoki, barczysty. Wiedziała, że na obcych mężczyzn gapić się nie wypada. W dodatku tak niedyskretnie, natrętnie, że zostaje się zauważoną. Trzeba zachowywać rezerwę, pewną dozę nieufności. Trzeba być ostrożną, udawać, że się nie patrzy.\nCzasami o to wszystko, o tę sztywność, powściągliwość i chłód, obwiniała klimat. Środkowoeuropejski, umiarkowany, letni taki, polski. Jeśli ktoś wpadnie ci w oko, lepiej tego nie pokazuj. Tylko się nie zdradź. Uważaj, to facet, damie nie przystoi, co dopiero tobie. Zaprasza cię na kawę? – zboczeniec. Zgadzasz się? – kurwiszon. Kokota taka, łajdaczka. A później płacze, że kijem ruszył, że dotknął i wziął. Sama się nadstawiała. Sama chciała, na własne życzenie, dobrze jej tak. Nieładnie się ze swoim zainteresowaniem odsłaniać. Dlatego:\n– Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomymi! – mówiła matka.\nNie wolno zagadywać. Pod żadnym pozorem. Zagadywać nie. To w złym guście. Z tego są same kłopoty, problemy. Za to się idzie do piekła.\n– Zimno, prawda? Śniegu sporo, w twarz sypie, stopy marzną, jedna para skarpet za mało. Dziś nie włożyłam rajstop. A trzeba było te rajstopy włożyć...\nŁypnął spod daszka, zmierzył wzrokiem, uznał, że apetyczna.\n– Naprawdę bardzo mi przykro.\nDo pociągu wsiadła z wielkim plecakiem ze stelażem, jak ze skorupą, z całym swoim domem na plecach, jak żółw. Wagon numer dwa. Miejsce 043, przy dużym stole.\nNaprzeciw niej masywna kobieta. Gruba pani z wielkimi jak u Dumba uszami. Sweter z pingwinkiem. Pingwinek w szaliku, w czapce Mikołaja. Pani z kluczem na smyczy dyndającym u szyi. Z boku dziewczyna o twarzy kucharki i włosach jak z filcu. Jak walonki lub przedwojenny koc. I ta głowa usiana dredami sprawiała wrażenie dwukrotnie większej, niż wskazywałaby na to drobna oliwkowa twarz. Pod długą dzianinową spódnicą w kolorze musztardy kryły się długie – widać było – nogi. Zmechacona musztarda, upstrzona kuleczkami gorczycy. A po drugiej stronie kobieta ubrana we fluorescencyjny pulower, z rowkiem na dekolcie. Piersi dorodne, jak dwa zdrowo wypieczone bochny, oddzielone paskiem od torebki. I ta para stojących nastolatków, od których ostro daje papierosem. Widać, że się kochają, wszyscy widzą. Ich postawione w pion ciała przywierają do siebie. Jej szczupła dłoń z uczuciem opada na jego pośladek. Patrzą na siebie z czułością. Ona coś mówi, on się śmieje. I jeszcze ta kobieta koło pięćdziesiątki, włos prosty, gładki, ubranie eleganckie. I tak bardzo kaszle.\nŚciągnęła kurtkę, zerknęła na bilet, na kobietę, na bilet, na kurtkę na wieszaku. Przełożyła monety z kieszeni do torby, kieszenie trzeba opróżnić, zanim się kurtkę powiesi, bo nigdy nie wiadomo. Przy sobie lepiej trzymać, przy dupie nosić, żeby nie gwizdnęli.\n– Ja jednak gdzie indziej usiądę. Ktoś przyjdzie, to wrócę – powiedziała z uśmiechem.\nAle wcale jej nie było do śmiechu. Pod pachą kurczowo trzymała ściągnięte z wieszaka bambetle, torbę, tekturowy kubek z kawą i szalik. Kobieta nieufnie odwzajemniła uśmiech, ale już wiedziała. I Bosa wiedziała, żeby temu grymasowi nie ufać. Zrobiło się niezręcznie. Trochę nam wszystkim niezręcznie. Chociaż możliwe, że tylko mi się wydaje – pomyślała. Czyste, o czwartej nad ranem kąpane ciało, które ubrała w kwieciste spodnie, posadziła na wolnym, nie swoim – wedle biletu – miejscu i już czuła, że jednak musi się przesiąść.\nWagon numer dwa. Miejsce 021, przy toalecie.\nWagon numer trzy. Miejsce 036, Wars. Wolne. Niewiele myśląc, usiadła. Tuż obok kobieta w podeszłym wieku, siedemdziesiątka na oko, z torbą w kratę na kółkach. W brązowej spódnicy do połowy chudych łydek, wsuniętych o poranku w cienkie rajstopy barwy cappuccino. Znoszony sweterek, na nim fuksjowo-granatowe pasy. Na małym palcu prawej ręki gruba obrączka i przytulony do niej pierścionek z szafirowym oczkiem. Przecinająca piersi torebka, biały zegarek, apaszka z frędzlami. Cienkie, ledwo widoczne usta żują wafla, takiego przekładańca. Czuła, że na nią patrzy. Tymi głodnymi życia oczami, jakby wiedziała. Jakby ją tymi oczami przenikała na wskroś.\nUciekła wzrokiem, dostrzegając, że w jej stronę zmierza kucharski czepek, z oddali przypominający chmurkę. Odniosła wrażenie, że pani w Warsie trzyma kamerkę na zapleczu, pod ladą, przy kuchence, na której smaży naleśniki. Wzrok jastrzębia. Jak na klaśnięcie dłoni przybiegła.\n– Frankfurterki dzisiaj – oznajmiła stanowczo z miłym uśmiechem. – Jajecznica, masełko, pieczywko i pomarańczowy sok. Potrzebuje pani czasu do namysłu?\nMark Owen/Trevillion Images\nCytat na stronie 5 pochodzi z książki Toksyczny wstyd Johna Bradshawa, tłum. H. Grzegołowska-Klarkowska, Wydawnictwo Akuracik, Warszawa 1997, s. 164.\nCopyright © by Iga Zakrzewska-Morawek, 2018


Wimbledon. Pogrom faworytek. Po raz pierwszy w historii w ćwierćfinale nie zagra żadna z dziesięciu najwyżej rozstawionych Tenis - Sport.pl\nWojciech Michałowski 09.07.2018 14:45\nSimona Halep (1), Caroline Wozniacki (2), Garbine Muguruza (3), Sloane Stephens (4), Elina Switolina (5), Caroline Garcia (6), Karolina Pliskova (7), Petra Kvitova (8), Venus Williams (9) i Madison Keys (10) - tak wyglądała dziesiątka najwyżej rozstawionych tenisistek przed startem Wimbledonu.\nEksperci mieli różne opinie na temat tego, która z nich odniesie końcowy sukces. Jedni uważali, że podbudowana triumfem we French Open Simona Halep będzie kontynuować zwycięską passę. Inni byli zdania, że tytuł sprzed roku obroni Garbine Muguruza. Bukmacherzy największe szanse dawali z kolei Petrze Kvitovej, która wygrywała w Londynie już dwukrotnie – w 2011 i 2014 roku.\nStała się jednak rzecz zupełnie nieoczekiwana. Po raz pierwszy w historii Wimbledonu w ćwierćfinale nie wystąpi żadna z dziesięciu najwyżej rozstawionych zawodniczek!\nLuis Enrique selekcjonerem reprezentacji Hiszpanii. Kontrakt na dwa lata\nSerena Williams się śmieje\nJeszcze przed rozpoczęciem Wimbledonu wiele osób typowało Serenę Williams do końcowego triumfu. Teraz chyba nikt nie ma wątpliwości, że to ona jest główną faworytką rozgrywek.\nDla Amerykanki to dopiero czwarty (po Indian Wells, Miami i French Open) turniej po powrocie z urlopu macierzyńskiego. Póki co 36-latka radzi sobie bardzo pewnie – w pierwszych trzech rundach nie oddała rywalkom ani jednego seta. Jeśli po raz ósmy uda jej się zwyciężyć w Wimbledonie, stanie się drugą po Kim Clijsters tenisistką w XXI wieku, która wygrała turniej wielkoszlemowy będąc matką.\nWśród mężczyzn trudno dopatrywać się wielkich sensacji. Do takich z pewnością należy zaliczyć porażkę rozstawionego z numerem 3 Marina Cilicia. Przedwczesne odpadnięcie Alexandra Zvereva (4) można już jednak uznać za normę.\nPozostali faworyci spisują się bez zarzutu. Roger Federer (1) i Rafael Nadal (2) zameldowali się w czwartej rundzie bez straty seta. Novak Djoković (12) i Juan Martin del Potro (5) także imponują formą. Do optymalnej dyspozycji wraca Milos Raonic (13). Drugi tydzień turnieju męskiego powinien więc dostarczyć wielu emocji i spotkań na najwyższym poziomie.


„Z kim współpracuje logopeda?” | Przedszkole Niepubliczne WIKI\n„Z kim współpracuje logopeda?”\nCzęsto okazuje się, że gabinet logopedyczny to za mało, aby właściwie zdiagnozować i zdefiniować nieprawidłowości zaobserwowane u dziecka. Wówczas logopeda musi pomyśleć o konsultacjach z innymi specjalistami, by wyznaczyć właściwe kierunki pracy oraz pomóc dziecku w eliminacji trudności werbalnych.\nLogopedzi na stałe współpracują z poradniami psychologiczno – pedagogicznymi, w których pracują pedagodzy i psycholodzy. Jeżeli np. u dziecka obserwujemy niepłynność mówienia bądź przedłużającą się fobię werbalną, należy skontaktować się z psychologiem, który po badaniu udzieli nam dalszych wskazówek a także zauważy, jak przebiega zależność między patologią mowy a innymi czynnikami psychogennymi.\nW przypadku, jeśli mamy jakiekolwiek niepewności dotyczące słuchu przedszkolaka, prosimy o konsultacje najpierw w gabinecie pediatrycznym a później w gabinecie laryngologa czy audiologa. Właściwy słuch jest bowiem niezbędny człowiekowi do właściwej realizacji języka czynnego, czyli mowy.\nRodzice często mają obawy w wysłaniu dziecka do poradni, a przecież poradnia ma pomóc a nie zaszkodzić naszej pociesze. Dziecko zopiniowane otrzymuje dodatkowy czas na pracę ze specjalistą najpierw w przedszkolu, a potem, o ile nastąpi taka potrzeba, również w szkole. Każda pomoc jest przecież potrzebna, aby ułatwić dziecku komunikację interpersonalną.\nTen wpis został opublikowany w Archiwum, Biedroneczki, Klubik, Żabki dnia 8 marca 2016 , przez Grzegorz.\n← Doktor Zoolittle i jego zwierzęta Jak zbudowany jest tulipan? →


„Wśród maków i powoju” – dla „Aniołów” | IV LO z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stanisława Staszica\nHome | „Wśród maków i powoju” – dla „Aniołów”\n„Wśród maków i powoju” – dla „Aniołów”\n16 czerwca 2019 Newsy0 comments\nDnia 7 czerwca na auli w naszej szkole odbyła się premiera spektaklu pt. „Wśród maków i powoju”. Scenarzystą – oraz reżyserem! – widowiska był uczeń kl. II bch – Jakub Szkutnik, który wraz z Wiktorią Szymczak odpowiadał za organizację Dwudniowego Maratonu Wydarzeń Artystycznych. „Wśród maków i powoju” to jego druga część. Ogromne podziękowania dla prof. Anny Matusewicz, prof. Wiolety Garnik oraz prof. Małgorzaty Morkis, które otoczyły opieką powstałe dzieło!\nSpektakl został stworzony przez wybitnie utalentowanych uczniów naszego liceum. Za wszystko – od scenariusza po muzykę (Maciej Małolepszy, Emilia Głowa) – odpowiadają właśnie oni. Nie było żadnego „chodzenia na skróty” czy pozostawienia czegokolwiek, co nie byłoby dopracowane. Dźwięki wspaniale komponowały się z nieco mroczną atmosferą spektaklu, dodatkowo podkreślaną przez starannie przemyślaną scenografię (w głównej mierze to zasługa Marii Matysik), a zapewniam, że ciężki klimat przedstawienia stanowił jego największą zaletę (tuż obok fenomenalnej gry aktorskiej).\nA oto co o spektaklu mówił sam autor: „Jestem zaskoczony, jak dużo udało nam się osiągnąć, mając tak ograniczone możliwości. Zarówno aktorzy jak i ekipa techniczna dali z siebie wszystko, sprawiając, że to duże przedsięwzięcie wyszło i okazało się takim sukcesem. Nie było łatwo – 30 osób to niemała drużyna, także tekst scenariusza nie należy do najprostszych, zarówno w aspekcie technicznym (długie i skomplikowane kwestie) jak i interpretacyjnym. Rozpiera mnie duma, gdy widzę, że moje słowa są rozumiane; zagrane i wypowiedziane w taki sposób, jaki sobie wyobrażałem. Kończąc, chciałbym podzielić się pewną refleksją. Refleksja ta może zmieścić się w dwóch słowach: da się. Mając do dyspozycji ludzi, na których można polegać, i którym się chce, nawet w warunkach szkolnych można zrobić poważny spektakl teatralny teatru amatorskiego”.\n„Wśród maków i powoju” opowiada historię Zosi (Sara Łudzeń) oraz Jasia (Jan Bińkowski), dwójga kochanków, których szczęście zostaje z góry przekreślone. Zosia – niewinna i bogobojna dziewczyna, jest bowiem obiecana Borucie (Kuba Konina), diabłu. Do tego strasznego dnia szykuje ją jej przybrana matka – Rozalia (Aleksandra Korzec), a także całe grono dawnych żon Boruty, czyli Szeptuchy. Zaślubiny mają odbyć się w Noc Kupały, która zbliża się wielkimi krokami. Jasiu ma więc mało czasu, by uratować ukochaną. Pytanie tylko, czy to mu się w ogóle uda…\nInnymi postaciami w tym „nieziemskim” przedstawieniu są: Strażnik Piekieł (Wojciech Pielok) i jego Ogary (Krzysztof Szuliński, Filip Kowalski, Mateusz Mirlak), młody ksiądz (Piotr Koźmiński), ślepa ladacznica (Paulina Adamczyk) i inni..\nMłodzi aktorzy zdecydowanie ożywili ten spektakl, sprawili, że widzowie mogli dokładnie odczuć każdą emocję… A tych było wiele – strach, niepewność, obrzydzenie, czasem rozbawienie. Błyskotliwy scenariusz, zawierający genialne dialogi oraz piosenki, w parze z zapierającą dech w piersiach muzyką oraz mroczną scenografią, zapewnił niezapomniane widowisko. Ale czego innego można było się spodziewać po uczniach naszej szkoły, którzy co chwila prezentują nowe talenty?\nNiezwykle ważnym faktem jest to, że ta sztuka została wystawiona w celach charytatywnych. Za zdobyte w tym dniu, a także podczas koncertu w „Muzie”, pieniądze możliwe będzie dofinansowanie wyjazdu wakacyjnego dzieciom ze świetlicy Dom Aniołów Stróżów, mieszczącej się na Juliuszu w Sosnowcu. Po raz kolejny staszicowska młodzież i wolontariusze udowodnili, jak wielkie mają serca i jak chętnie je okazują!!!\nPodczas Dwudniowego Maratonu Wydarzeń Artystycznych zostało zebranych łącznie 2696.86zł. Dziękujemy Wszystkim, którzy przyczynili się do wsparcia finansowego – Rodzicom, Dyrekcji, Wychowawcom, Nauczycielom, Absolwentom, Przyjaciołom…\n(Informacja dla tych, którzy nie mogli obejrzeć „Wśród maków i powoju”: na facebookowej stronie wydarzenia Dwudniowego Maratonu Artystycznego jest dostępna wideorelacja z przedstawienia!).\nSerdeczne zapraszamy do przeglądania galerii z wydarzenia.


Osceola Mill Restaurant & Inn, Steeles Tavern - recenzje restauracji - TripAdvisor\nInformacje o lokalizacji Steeles...\nSteeles Tavern Restauracje\nNr 1 wśród 1 Restauracje w lokalizacji Steeles Tavern\nDoskonałe w wiejski Virginia\nNie wydaje mi się, że udało mi się znaleźć związane z jedzeniem na 100 kilometrów niż to, co znaleźliśmy w Osceola Mill łóżko i śniadanie restauracja niedaleko Steeles Tavern Virginia. Byliśmy tu w cukier Tree Inn i spotkałem znajomego w Mill na kolację. To jest...ciekawe i rustykalne. Obsługa na najwyższym poziomie, a jedzenie było wspaniałe. dobre wina była dostępna i na pewno tam wrócę, gdy w okolicy. Świetne do rozmowy z gospodarzami, którzy byli bardzo przyjaźni i wciągająca! !Więcej\nPo długim dniu zwiedzania Blue Ridge Parkway i okolic szukaliśmy miejsca na odpoczynek, relaks i nie wrócić na rowerze do rana. Osceola Inn jest doskonałym wyborem. Nasz pokój był przytulny, z dużą ilością miejsca i ganek nam świetne miejsca, żeby usiąść i odpocząć. Kevin, właściciel,...włącza się nam z ciekawej rozmowy na wiele tematów. On naprawdę sprawiają, że czujesz się jak w domu. Budynek jest stary młynek do ziarna z rustykalne wnętrza. Kolacja była bardzo miła niespodzianka. Główna jadalnia jest ciekawy z każdym stole jest kolacja przy świecach. Obiad był znakomity co najmniej. Stek i Maine ogon homara były doskonale ugotowane, a żony ciastka były duże i bryła mięsa kraba. Śniadanie było więcej niż się spodziewałem, świeże owoce, francuskie tosty i omlety. Hotel ten jest nieco na siatki z fragmentaryczny zasięg telefonii komórkowej, nie ma telewizji kablowej i nie ma dostępu do Internetu. Jeśli podróżujesz w interesach to może nie być to najlepszym wyborem. Jeśli szukasz spokojnej, przyjaznej atmosfery, zaskakujące dobre jedzenie, nie szukaj dalej.Więcej\nJest to najbardziej niesamowite miejsce! Gorąco polecam pod każdym względem. Wrócimy na niektórych. To wielka ucieczka od geniusza życie miasta.\nz haczyka dobra ponownie.\nZjedliśmy kolację w Osceola Mill ponownie w tym roku. To moja restauracja z wyboru, kiedy to Charlottesville. Jedzenie jest wspaniałe, restauracji jest przytulny i uroczy, szef kuchni jest niesamowity i nasz serwer jest najlepszy! Dziękujemy bardzo za pyszne krewetki scampi przygotowane dokładnie tak jak lubię,...mieszane zieloną sałatkę i szparagi. I tarta jabłkowa i super filiżankę kawy!Więcej\nŁóżko bardzo wygodne! Pokój tak miły!\nBardzo podobało nam się to miejsce. Byliśmy w Paddock, który jest nieco droższy, ale zdecydowanie najpiękniejszy, więc warto. Łóżko było na najwyższym poziomie i przytulne. Nasze śniadanie następnego dnia rano, na zamówienie, był świetny - wegetariańskie omlety z boku z boczkiem. Właściciel był bardzo przyjazny...i sugestie co do lokalnych miejsc do odwiedzenia. Nasz jedyny zarzut to to, że Inn zestawy tuż obok malusieńka autostrady, a nasz pokój prawdopodobnie miał więcej hałas autostrady niż w innych pokojach. Mam lekki sen, i nie mam pojęcia, gdzie 6 samochody były dzieje się w 3 : 30:00 Sobota rano! zapewniam cię nie ma miejsce tutaj o tej porze rano!Więcej\nObchodziliśmy 5 rocznicę ślubu tutaj i to było wspaniałe doświadczenie! Rezerwacje są zalecane jako jadalnia jest mała, ale to jest tak wyjątkową atmosferę i doświadczenie. Nie zdecydowaliśmy się na przystawkę ponieważ wiedzieliśmy, że będzie później na deser, ale mieli duży wybór przekąsek. Mieliśmy NY stek...i kraby nadziewane krewetkami i wspólną dwóch przystawek. Obydwa były doskonałe! Doskonale przygotowane i aromatyczne. W posiłku z pyszne ciepłe bułki z masłem i ocet balsamiczny i oliwa z oliwek. Obydwa dania główne sałatkę z figi i światło vinaigrette House. Po naszym sałatki, mieliśmy małą porcję sorbet malinowy do przeczyszczenia palety przed posiłkiem. Z naszych przystawek, mieliśmy pyszne puree ziemniaczanym i pieczonymi szparagami. Wszystko było doskonałe i bardzo polecam tę restaurację!Więcej\nWspaniały i prywatna kolacja\nByliśmy jedynymi gośćmi na obiad w tym pięknym i zabytkowym grist. Na pana, który był zarówno nasz kelner i kucharz, był ciekawy i wspaniały kucharz. Oboje mieliśmy stek i nie mogę sobie wyobrazić, że jest lepiej przygotowany. Na stronach również były wspaniałe. Nie przegap tego...miejsca!Więcej\nHistoryczne koło wodne restauracja\nPoradzono nam zarezerwować z wyprzedzeniem. To mogą pomieścić tylko kilka stolików. Sam budynek jest bardzo interesująca. Jedzenie jest bardzo dobre. Możesz robić zdjęcia wewnątrz i na zewnątrz.\nUrocza okolica. Ciche i przytulne wnętrze. Właściciel był przyjazny i dobrze poinformowany, dając nam wiele informacji na temat pobliskich zabytków i rzeczy do zrobienia. Śniadanie było na najwyższym poziomie z dużą ilością opcji i stoły były ustawione wazony z fajnych kwiatów z terenu. To doskonały...wypad!Więcej\nWielkie łóżko i śniadanie .... i kolację!\nTen uroczy pensjonat jest pięknie położony w Shenandoah Valley. W pokoju, w którym mieszkaliśmy (Paddock) był przestronny i komfortowy. Kominek gazowy sprawiły, że pokój tak bardzo przytulne. Obiad był pyszny i tylko na zamówienie. Jeden z najlepszych sałatek, jaki kiedykolwiek miałem! Śniadanie następnego dnia rano...było również wspaniałe (należy spróbować naleśników z jagodami! ). Właściciel jest bardzo kontaktowy i mieliśmy wspaniałe rozmowy. Zdecydowanie polecam!Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Osceola Mill Restaurant & Inn.\nAdres: 352 Tye River Turnpike, Rt. 56, Steeles Tavern, VA 24476\nLokalizacja: Stany Zjednoczone > Wirginia > Steeles Tavern\nNumer telefonu: +1 540-377-6455


Wywoływanie zdjęć Białe Błota - sieć punktów Foto4u - odbitki zdjęć online\nPunkty Odbioru - Białe Błota\nWywoływanie zdjęć Białe Błota - sieć punktów Foto4u - wysyłka zdjęć online - Odbiór w Białe Błota\nBiałe Błota - wywoływanie zdjęć przez Internet\nFotolab internetowy Foto4u działa na terenie całej Polski. Jednym z tysięcy punktów, w którym można odebrać odbitki online jest Białe Błota.\nOdbitki zdjęć w Białe Błota są wywoływane na papierze matowym lub błyszczącym, który należy wybrać zgodnie ze swoimi oczekiwaniami. Oferujemy papier Kodak Standard oraz Kodak Premier Professional. Czym różnią się oba materiały wydruku? Pierwszy papier gwarantuje dobry kontrast, wysokie nasycenie kolorów, poprawne oddanie ostrości i jest optymalną relacją jakości do ceny. W drugim przypadku otrzymasz odbitki o bardzo wysokim kontraście, świetnym oddaniu czerni i szarości, bardzo wysokim nasyceniu kolorów. Dzięki niemu odbitki zdjęć Białe Błota uzyskają najlepszą jakość ? grubość papieru jest nieznacznie wyższa niż w opcji Standard.\nPliki do wywołania zdjęć Białe Błota nie powinny przekraczać 128 MB wagi ? jednorazowo można przesłać na serwer pliki o wadze 800 MB. Rozmiar, wagę zdjęcia dopasowuje się jednak do planowanej wielkości zadruku, obliczając po prostu rozdzielczość. Nie istnieje reguła która mówi, że im większy plik, tym lepiej - najważniejsza jest zgodna rozdzielczość.\nPliki zdjęć w Białe Błota powinny być dostarczone w formacie jpg, jpeg, png, gif, bmp, tif lub tiff. Jeśli chcesz wysłać je w innym rozszerzeniu, skontaktuj się z naszym biurem obsługi.\nJeśli chcesz być zadowolony z zamówionych odbitek w Białe Błota, wybierz pliki o wysokiej rozdzielczości, najlepiej 300 dpi. Wielkość pliku do wywołania jest związana z rozmiarem produktu. Jeśli chcesz np. zamówić odbitki 10x13 cm, skorzystaj ze wzoru: rozmiar zadruku w cm/2,54x300 dpi ? co daje nam wynik 1181x1535 px. Polecamy nasz poradnik o tym, jak przygotować zdjęcia przed złożeniem zamówienia, w którym można łatwo sprawdzić odpowiednią rozdzielczość.\nRęczna Korekcja Zdjęć w Białe Błota to opcja dodatkowa, z której można skorzystać podczas składania zamówienia. Oznacza ona dodatkową poprawę balansu bieli, kontrastu czy kolorów przez profesjonalnego grafika. Nie dotyczy ona skomplikowanych retuszy, usuwania obiektów, odzyskiwania obszarów przejaśnionych itd. W razie dodatkowych pytań, zapraszamy do kontaktu.


Domowe kosmetyki / tonik z kwasem mlekowym | | Soie\nDomowe kosmetyki / tonik z kwasem mlekowym\nOpublikowany dnia 11/02/2018 13/03/2018 by Soie\nNie bez powodu wspomniałam ostatnio o tym, że jest dobry czas na nałożenie maseczki. Dla mnie to taka metafora dbania o siebie, a założę się, że większość z Was nie jest zachwycona stanem swojej cery. Przychodzę z odsieczą i mam kolejną bardzo łatwą i tanią recepturę, a pory zwężają się błyskawicznie – serio!\nKwasy w niewielkim stężeniu nie zrobią Wam krzywdy, a tylko odświeżą skórę i przygotują ją do wiosny. W gabinetach kosmetycznych stosuje się dawki uderzeniowe 40%, w domowym zaciszu nie ryzykowałabym takich eksperymentów – lepiej kilka razy, a delikatniej. Ja jestem już po kilku dniach z tonikiem i powiem Wam, że zachwyca mnie działaniem. Co prawda w strefie T, gdzie skóra była najbardziej zanieczyszczona pojawiło się lekkie złuszczanie i nie wyglądam za pięknie, ale właśnie o to nam chodzi, żeby pozbyć się całego syfu. Teraz wystarczy peeling enzymatyczny i nawilżanie, a skóra jak nowa.\nReceptura jest banalnie prosta:\n10% kwasu mlekowego\n20% kwasu hialuronowego (najlepiej HMW 1%, ale na dobrą sprawę każdy się nadaje)\n70% wody destylowanej albo hydrolatu\nStosowanie: nasączamy wacik tonikiem i przecieramy wcześniej oczyszczoną skórę. Tylko wieczorem i w zależności od potrzeb. Jeśli zauważycie podrażnienie, zróbcie przerwę. Nie jest to produkt do stosowania codziennie, a tylko w momentach, gdy potrzebujecie mocniejszego złuszczenia. Ja robię sobie kurację po 3-4 dni w tygodniu do końca lutego. Ważne, aby w czasie stosowania kwasu używać na dzień krem z filtrem, z resztą nie tylko wtedy. Nastawcie się, że miejscowo mogą pojawić się suche placki albo zaskórniki wyjdą na wierzch, ale warto się przemęczyć, bo to tyko chwilowe, a efekt przy odpowiedniej pielęgnacji utrzyma się dłużej.\nPo aplikacji toniku standardowo użyjcie ulubionych produktów nawilżających.\nIDEALNIE GŁADKIE STOPY\nNa koniec mam za to hit! Cały czas borykam się z suchymi piętami, co je trochę odratuję, to potem znowu zapomnę o kremie i od nowa. Aktualnie są gładziutkie i pozbyłam się całej zrogowaciałej skóry – bez magicznych skarpetek i pedikiurzystki. Jak?\nNasączamy wacik wodą/hydrolatem i na to wlewamy kilka kropli kwasu mlekowego* Wcieramy w pięty i wszystkie zgrubiałe miejsca, a po ok.10 minutach ścieramy wilgotną tarką albo pumeksem. Złazi idealnie (aż byłam zawstydzona ilością zrolowanego naskórka) i zostajemy z niemowlęcymi piętami. Na noc nakładamy krem abo masło shea, co tam lubicie i można zakładać klapki. Mega! Żałuję, że tak późno odkryłam takie rozwiązanie, tyle godzin i nerwów zmarnowane.\nW zależności od stanu stóp powtarzamy przez kilka dni. Mimo, że są bez porównania gładsze, to kolejnego dnia starłam z nich jeszcze całkiem sporo skóry. EDIT: ale nie przegnijcie, bo z zachłanności podjęłam trzecią próbę i podrażniłam pięty. EDIT: Próbowałam też sam kwas nałożony na noc (bez ścierania) w momencie, gdy pięty znowu trochę mi się przesuszyły – rano były w o niebo lepszej kondycji.\n*ok.6-8 kropli na mały wacik, można też wcześniej wymieszać kwas pół na pół z wodą/hydrolatem, a dla opornych pięt zastosować sam kwas na kilka minut.\nWiecie ile kosztuje butelka tego cudownego płynu? Niecałe 10zł! Mam TEN i z butelki ledwo ubyło, a ważny jest do 2020r. Znowu zostanie mi na nowe buty 😉\nKoniecznie dajcie znać po użyciu kwasu i dzielcie się dobrą nowiną z dziewczynami!\nEDIT: kolejny tip – dodajcie 3 krople kwasu do odżywki po myciu włosów – są gładsze i bardziej błyszczące.\nDIY, KOSMETYCZKA, URODA\nPoprzedni Poprzedni post: Final sale / Zalando\nNastępny Następny post: Zimowe morze\n54 komentarze na “Domowe kosmetyki / tonik z kwasem mlekowym”\n11/02/2018 o 23:45\nA czy wodę destylowaną można zastąpić wodą z kranu, jeśli chodzi o wykonanie zabiegu gwarantującego gładkie pięty?\n12/02/2018 o 07:41\nTak, ta skóra i tak jest martwa, więc nie powinno zaszkodzić. Jeśli się nie boisz, to można nawet sam kwas na chwilkę nałożyć, ale ja wolę rozcieńczyć dla bezpieczeństwa.\n12/02/2018 o 15:05\nW jakich proporcjach wszystko połączyć?\n12/02/2018 o 15:31\nPodałam proporcje 🙂 Jeśli chodzi o stopy, to wlewam po prostu kilka kropli na mokry wacik. Można sobie wcześniej wymieszać pół na pół z wodą, ale to zbędna robota. Zaraz doprecyzuję.\n21/09/2018 o 15:03\nA jak odmierzasz proporcje tych składników? liczysz to w kroplach czy może jakąś miarką? Czy tonik należy przechowywać w lodówce? Jak długo można go przechowywać?\n21/09/2018 o 19:12\nTak szczerze to trochę odmierzam, trochę na oko 😉 Na krople będzie Ci ciężko, bo kwas hialuronowy jest gęsty, więc najlepiej łyżeczką miarową, mam takie najzwyklejsze z ikei: https://www.ikea.com/pl/pl/catalog/products/10233259/ – ja sobie wlewam od razu do szklanej butelki z tej 1ml i porządnie wstrząsam. Zrób sobie małą ilość, wtedy nie trzeba przechowywać w lodówce i masz pewność, że produkt jest świeży. Wykonanie toniku to minuta, więc lepiej co jakiś czas wymieszać małą butelkę niż robić duży zapas.\n12/02/2018 o 15:43\na czy karmiąca może taki tonik stosować?\n12/02/2018 o 16:03\nJa karmię 🙂 W tak małym stężeniu nie powinno dziać się nic złego, ale oczywiście trzeba obserwować skórę i gdyby pojawiło się długotrwałe zaczerwienienie czy inne niepokojące objawy, to lepiej poczekać i spróbować jak hormony się unormują.\n12/02/2018 o 16:22\nU mnie działa dawka uderzeniowa warzyw (michy surowych warzyw + porcja białka roślinnego). Kiedy tylko zaniedbam dietę moja skóra staje się szara, pełna suchych miejsc, piekąca, pełna zaczerwienień.\nChętnie zrobiła bym sobie jakieś kwasy, nawet takie „profesjonalne”. Niestety – mniej więcej kiedy skończyłam 23/24 lata moja cera z pancernie odpornej na wszystkie czynniki zewnętrzne, stała się chorobliwie wrażliwa i piekąca. Możesz w to nie uwierzyć, ale istnieje jeden płyn micelarny, który mnie nie podrażnia. Ma go jedna apteka we Wrocławiu. Nawet Biotherm i Tołpa dla skóry WRAŻLIWEJ powodują u mnie pieczenie. Podrażnia mnie woda, dlatego jej nie używam. Nie mogę używać żadnych maseczek, poza tymi delikatnymi w płachtach. Te nakładane automatycznie palą mi twarz. O żadnym pillingu nie ma nawet mowy.\nCzy któraś z tu obecnych kobiet ma podobne doświadczenia? Obecna sytuacja jest dla mnie szokująca, bo jako nastolatka mogłam używać nawet najostrzejszych kosmetyków antybakteryjnych. Czy typ cery może AŻ TAK się zmienić?\n15/02/2018 o 15:00\nPrzepraszam za opóźnienie w publikacji, ale dopiero widzę, że kilka komentarzy poszło w spam i nawet ich nie widziałam. Może masz alergię, bo faktycznie dziwne, żeby sytuacja aż tak się zmieniła i wszystko działało drażniąco 🙁\n19/08/2020 o 18:17\nTak ja miałam takie problemy …skończyły się kiedy zaczęłam sama robić wszystkie potrzebne produkty do pielęgnacji twarzy\n23/02/2018 o 18:12\nMoże. Ja nie mogę w ogóle używać płynów micelarnych. I niczego Tołpy. Mam jeszcze alergię na aloes i witaminę C (zewnętrznie i wewnętrznie). Kupuję tylko bezzapachowe, proste żele apteczne bez SLS, ale też bez parafiny. Teraz mam Avene i jest ok.\n13/08/2018 o 23:53\nLeczyłaś się kiedykolwiek u dermatologa jakimiś antybiotykami? (Obojętne czy w maści czy doustnymi). Ja miałam podobnie- mogłam się smarować wszystkim. Aż nie wiem kiedy moja skóra zrobiła się bardzo delikatna i źle reagować na większość kosmetyków. I tak zostało.\nA skąd kwas hialuronowy? Masz coś konkretnego?\n12/02/2018 o 17:44\nKwas hialuronowy jest najmniej istotny i każdy będzie dobry, ale w przepisie na stronie z surowcami jest wielkocząsteczkowy 🙂 Od biedy można nawet pominąć i dać więcej hydrolatu. Generalnie zamawiam z ecospa albo z mazideł, ale wolę pierwszy sklep za ładniejsze opakowania 😉\n13/02/2018 o 12:15\nZakupiłam wszystko co potrzebne i już oczekuję z niecierpliwością na kuriera 🙂 będziemy testować:) a zmieniajac temat- ja też karmię, ale chciałabym powoli to zakończyć- córka za tydzien skończy poł roku, na razie powolutku rozszerzam jej dietę, a za jakiś miesiac, max dwa chciałabym dawac jej już mm.\nCzy opiszesz kiedyś jak było u Ciebie z karmieniem synów? Pamiętam, ze pisałaś kiedyś, ze Antka karmilaś bardzo krótko, Kostka natomiast dość długo:) czy tak po prostu chciałaś, czy może maly Kostek nie dał się odstawić? Opowiesz kiedyś trochę o tym temacie? Pozdrowienia\n13/02/2018 o 12:49\nSuper, mam nadzieję, że będziesz zadowolona. Ja nie mogę przestać sprawdzać czy to na pewno moje pięty 😀\nŻycie. Jak Antas był malutki to szybko wróciłam do pracy, a że pracowałam w takim trybie, że nie było mnie od rana do wieczora, to przejście na butelkę było jedynym rozwiązaniem. Teraz jestem w domu, więc karmię, bo wiem, że to dla małego najlepsze rozwiązanie. Kostek jest też zupełnie inny, typ koala i jak jestem w pobliżu, to najlepiej by cały czas na mnie siedział. W lipcu kończy 2 lata i do tego czasu będę go odseparowywać, bo nie ma też co przeginać.\n13/02/2018 o 12:42\nDzięki za dobre polecenia 🙂\nWiesz może, czy kwas mlekowy można zastąpić kwasem askorbinowym (czysta wit. C)?\n13/02/2018 o 13:07\nMożna spróbować, ale nie wydaje mi się, żeby tak samo dobrze zadziałała, bo ten kwas to magia na stopy. Myślę, że witamina C to bardziej już po usunięciu martwego naskórka. Po kuracji tym tonikiem mam zamiar wrócić do serum z C i E wzbogaconym kwasem hialuronowym i ekstraktem z zielonej herbaty – czekam właśnie na składniki, bo mi się pokończyły 🙂\n13/02/2018 o 12:43\nPs. Chodzi mi o stopy.\n13/02/2018 o 19:20\nAle piękne jest to pierwsze zdjęcie!\n14/02/2018 o 11:52\n14/02/2018 o 10:09\nJakiego kremu nawilżającego używasz?\n14/02/2018 o 12:11\nRóżnie 🙂 Fanje ma Weleda, czasem sięgam po samo masło shea, ale chyba najbardziej lubię olejki – 3 krople tamanu z odrobiną kwasu hialuronowego i jakimś neutralnym typu awokado czy migdał. Teraz zamówiłam pietruszkowy. Dużą poprawę stanu skóry widzę też jak systematycznie do drugiego oczyszczania używam balsamu myjącego, napiszę o tym.\n15/02/2018 o 09:39\ndrugiego oczyszczania? ech, ile etapów pielęgnacji w takim razie stosujesz?\n15/02/2018 o 10:48\nJak się umaluję, to najpierw zmywam makijaż płynem micelarnym, potem masuję buzię balsamem, na to tonik, serum i krem/olejek. W zależności od potrzeb z dwa razy w tygodniu peeling i maseczka 🙂\n15/02/2018 o 15:51\na serum jakie?\n15/02/2018 o 16:39\nZ gotowców mogę polecić to: http://bit.ly/2Ewlfa0 ale serum nietrudno jest zrobić. Tu jest przepis na domowe z witaminą C: http://bit.ly/2wyDyWm – będę sobie na dniach robiła, tylko dodam ekstrakt z zielonej herbaty, kwas hialuronowy i witaminę E, żeby było bogatsze 🙂\n14/02/2018 o 20:12\n„kolejny tip – dodajcie 3 krople do odżywki po myciu włosów” 3 krople, ale czego? Kwasu mlekowego?\n14/02/2018 o 20:45\nTak, generalnie cały wpis jest o kwasie mlekowym, więc już nie dopisywałam.\n14/02/2018 o 22:18\nFakt, przepraszam, jakaś niekumata ostatnio jestem 🙂 Ale na pięty zabieg wykonałam i CUDO!!! Wielkie dzięki, bo właśnie dzięki Tobie jest nadzieja, że wiosną założę buty z odkrytą piętą 🙂\n15/02/2018 o 09:18\nSpoko, wiem, że często piszę w ten sposób, że tylko sama wiem o co chodzi. Mamy co prawda dopiero luty, ale dla mnie ten kwas na pięty to kosmetyczne odkrycie roku. Też zawsze się wkurzałam, bo mimo, że dbałam, to te stopy wiecznie jak u kocmołucha, a teraz jak po zabiegu u kosmetyczki.\n15/02/2018 o 10:37\nA te 3 krople to do całej odżywki, czy jednorazowo przy każdym myciu? Bo z tego co rozumiem, to jednorazowo, ale mam jakieś obawy czy nie wypali mi włosów, skoro z pięt skóra się mega łuszczy. A co do tych pięt, to mam tak samo jak Ty. Niby zawsze pumeks + krem, ale (szczególnie teraz zimą) były w słabym stanie i szlag mnie trafiał jak czułam że trę nimi o prześcieradło 🙁\n15/02/2018 o 10:51\nZobaczysz czy w ogóle jakoś wpłynie na Twoje włosy, ale na pewno nie wypali. Jak nie wymodeluję, to zawsze mam siano na końcach, a teraz zostawiłam do wyschnięcia i były całkiem wyjściowe. Widziałam, że dodaje się go do też do szamponu albo robi płukanki, więc nie ma się czego obawiać, ten kwas to tylko tak groźnie brzmi 🙂\n16/02/2018 o 13:58\nRobisz kurację do końca lutego, a potem jak często będziesz stosować tonik? I czy stosując go można jednocześnie używać serum z wit. C?\n16/02/2018 o 15:01\nWiosną/latem jak jest mocne słońce lepiej nie używać kwasów, bo możesz się nabawić przebarwień. Dlatego tylko teraz, a potem jesienią, ewentualnie jakbym miała tragedię na twarzy to z raz w tygodniu można się przetrzeć. Co do witaminy C to nie, nie używam razem. Po toniku z kwasem skóra jest trochę ściągnięta i nie chcę jej podrażniać. Teraz po toniku używam tylko kwasu hialuronowego z olejem tamanu i pietruszkowym – nie jest popularny, a póki co wydaje się świetnie działać.\n19/02/2018 o 10:15\nA po skończeniu kuracji kwasem wrócisz do wit. c? Zamówiłam kwas mlekowy w piątek i zastanawiam się jak mogę go wykorzystać\n19/02/2018 o 18:50\nTak, będę sobie robiła serum, bo wydaje mi się, że na odświeżoną skórę super podziała, ale nie chcę na razie za dużo mieszać. Kwas mlekowy ma bardzo długi termin przydatności, ale możesz go używać też na stopy albo dodawać kilka kropli do odżywki/szamponu. No i biorąc pod uwagę pogodę, to raczej nie ma co liczyć na wiosnę w marcu i kuracje można przedłużyć 🙂\n21/02/2018 o 11:58\nCzy można stosować go również pod oczy czy raczej lepiej omijać?\n21/02/2018 o 15:08\nPod oczami skóra jest delikatna i cieńsza, a tonik w oku to chyba nic przyjemnego, więc tak do końca kości jarzmowej wystarczy.\n22/02/2018 o 16:37\nHaha, faktycznie ze stopami trzeba uważać. Wczoraj pierwszy raz użyłam na nie kwasu mlekowego i zaczynając trzeć je tarką nie czułam zupełnie nic – żadnego efektu. Dopiero po kilku minutach skóra zaczęła się łuszczyć, a że mam problem głównie z naskórkiem na małym i dużym palcu (nie wiem dlaczego – czy są dziewczyny, które mają podobny problem) to tarłam szczególnie w tych miejscach. Dopiero zmywając stopy zauważyłam krew, ale nie czułam bólu. Całkiem zdarłam sobie mały palec 😀 Zachłanność nie popłaca\n22/02/2018 o 19:12\nNo to dałaś czadu. Faktycznie jest tak, że chwilę trzeba potrzeć i dopiero zaczyna schodzić, a że skóra jest rozmiękczona, to można tak rolować aż do krwi. Dobrze, że szybko się regeneruje. Tak na logikę, to najgrubsza jest tam, gdzie jest największy nacisk, może nosisz buty na obcasie albo opierasz ciężar na palcach 🙂\n23/02/2018 o 13:33\nMam płaskostopie i dosyć szeroką stopę, może dlatego tak się dzieje, ale bardzo mnie to irytuje 🙁 bo i ile skórę na piętach jakoś da się doprowadzić do dobrego wyglądu, o tyle własnie na palcach gorzej bo ten naskórek szybko narasta 🙁\n23/02/2018 o 17:59\nRozumiem, bo ja mam tak z piętami i ile bym nie chuchała, to i tak nie były idealne. Teraz lepiej, tylko trzeba pamiętać o nawilżaniu 🙂\n26/02/2018 o 16:22\nA jeśli już o stopach mowa – macie jakieś sposoby na żółte paznokcie? Długi czas (właściwie od kiedy pamiętam) malowałam paznokcie na czerwono/bordowo. Od ponad 3 miesięcy nie maluję ich w ogóle, myślałam, że żólta płytka jest efektem właśnie malowania, ale po takim czasie nie widać w ogóle ani trochę poprawy. Ze dwa razy zrobiłam okłady na paznokcie z sody (przeczytałam, że to je wybiela), ale nie widziałam w ogóle efektu. Co robić?\n26/02/2018 o 18:35\nCiężko mi doradzić, bo nie mam doświadczenia. Obecnie w ogóle maluję paznokcie od święta, ale coś mi świta, że na zżółknięte paznokcie najlepsza jest cytryna. Tylko na pewno trzeba uzbroić się w cierpliwość, bo takie naturalne metody potrzebują czasu i po jednym razie może nie być zauważalnego efektu.\n28/02/2018 o 08:20\nPo jakim czasie widziałaś efekty??\n28/02/2018 o 09:17\nPo kilku dniach skóra w strefie T zaczęła się trochę łuszczyć, a praktycznie od razu ściągnęło pory. Potem było tylko lepiej i bez rewolucji.\n07/03/2018 o 11:25\nKurcze, a ja używam już 2 tydzień co drugi dzień i prócz małego łuszczenia w strefie T i minimalnego zwężenia porów nie widzę efektów 🙁\n07/03/2018 o 13:23\nAle jaki efekt chciałabyś osiągnąć? To jednak nie jest zabieg medycyny estetycznej 😉 Poza tym na stan skóry ma wpływ wiele czynników, kosmetyki to tylko dodatek i nie wiem czego prócz toniku jeszcze używasz. Może spróbuj teraz serum z wit.C – teraz do podstawowego przepisu dodałam kwas hialuronowy, ekstrakt z zielonej herbaty i wit.E, ono rozświetla cerę i zmniejsza przebarwienia. Uwielbiam je.\n08/03/2018 o 14:08\nHaha, w sumie sama nie wiem 😀 Chyba liczyłam na to, że będę mieć taką idealną cerę jak Twoja 😀 Zużyję buteleczkę do końca i zacznę serum z wit. c\n08/03/2018 o 17:41\nOj, moja nie jest taka całkiem idealna 🙂 Nie wiem jakie masz problemy, ale witamina C jest dobra dla wszystkich, jak nie ma alergii. Jeśli pojawiają się u Ciebie zaskórniki to ten tonik z kwasem też czasem używaj, tylko pamiętaj rano o filtrze.\n09/03/2018 o 10:08\nNo właśnie – kończę buteleczkę, a potem co jaki czas do niego wracać? Raz na tydzień? Jak długo utrzyma się ten efekt zmniejszonych porów? I czy mogę używać go sporadycznie w lecie (1-2 razy w tyg), jeśli chcę wystawiać buzię na słońce (np. nad morzem, uwielbiam się opalać)\n09/03/2018 o 19:08\nAż takim specem to ja nie jestem 😉 Musisz się po prostu obserwować – jak używam naturalnych kosmetyków, to mogę ocenić praktycznie każdy składnik i wiem czy mi służy, ewentualnie pominąć czy na coś wymienić. Mi się już ten tonik skończył i nie zrobiłam kolejnego, a buzia nadal całkiem ładna. Kwasów nie zaleca się latem, bo mogą Ci się zrobić przebarwienia – kup sobie zamiast tego jakiś fajny hydrolat i smaruj witaminą C.\nPozostaw odpowiedź N Anuluj pisanie odpowiedzi


Sklep internetowy z koszulami męskimi poleca popielatą koszule z logo kroj Slim rozmiar S (37-38/176-182)\nOstatnio ten produkt dodano do koszyka: 2018-12-26\nKoszula męska marki Hektor popielata. Uszyta z przyjemnej w dotyku tkaniny 80% bawełny. Posiada kołnierz półwłoski,a mankiety zapinane na guziki. Koszula odpowiednia do eleganckich stylizacji. Uszyta w Polsce przez producenta koszul męskich firmę Hektor.\nCena regularna 159,00 zł Cena 59,00 zł\nKoszula męska w kolorze czarnym.\nKoszula męska niebieska oxford.


Wielki Post – inny niż wszystkie, jakie do tej pory pamiętam. Nieszablonowy, nieprzewidywalny, wymagający ode mnie więcej niż każdy, w którym do tej pory uczestniczyłam. Czas epidemii koronawirusa uświadomił mi, że to jak ukształtuję swoją duszę na spotkanie ze Zmartwychwstałym zależy głównie ode mnie.\nDziś wyraźniej dostrzegam, jak bardzo Kościół pomaga mi w przygotowaniu się do obchodów Liturgii Świąt Wielkiej Nocy, proponując różnorodność możliwości zaangażowania się. Pan Bóg zachęca, aby Go adorować, trwać na uwielbieniu, czy przeżywać z Nim nabożeństwa pasyjne. Dziś Jego zaproszenie jest jeszcze mocniejsze, gdyż stanowi delikatny szept Stwórcy do swojego ukochanego stworzenia. Trwa jeszcze potężniejsza niż zazwyczaj walka duchowa o moje być albo nie być blisko Pana.\nZnowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Daj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę» (J 9,24-25).\nJakże różne są opinie na temat udzielonej dyspensy od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej Mszy Świętej. Dla jednych jest to przywilej, dla innych wyraz troski, dla niektórych stanowi próbę wywołania jeszcze większego lęku, bywa także przez niektórych odbierana jako uspokajanie sumienia i godzenie się na coś, co nie do końca identyfikuje się z moim stanem duchowym. Na pewno jest to sytuacja nowa, a więc także trudna. Uczymy się duchowego przyjmowania Komunii Św. i duchowej łączności podczas celebracji Drogi Krzyżowej czy Gorzkich Żali, adoracji Najświętszego Sakramentu za pośrednictwem mediów i uczestnictwa w rekolekcjach w domowym zaciszu. W naszym życiu nieustannie zachodzą zmiany. To, że coś jest inne, nie znaczy, że jest gorsze. Niemniej, widok pustych kościołów jest przejmujący i bardzo mocno uświadamia nam, że tak od wielu już lat wygląda kościół na zachodzie Europy.\n„Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz. Jezus, usłyszawszy to, rzekł: Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą” (J 11,3-4).\nDzisiaj Jezus także przybywa do swoich przyjaciół. Codziennie podejmuje ten trud i podąża do ludzkich serc. Każda choroba to czas podjęcia wyzwania. To próba przed którą staje człowiek – czy pomimo bólu, koniecznej izolacji i bycia zależnym od innych umiem zaufać Temu, który pokonał śmierć? Czy wykorzystam ten czas jako moją osobistą walkę przeciwko grzechowi, przeciwko szerzącemu się wokół mnie złu, przeciwko chorobie, która wypełnia moje serce i otacza mrokiem miejsce spotkania z Bogiem?\nA jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha (Rz 8, 11)\nW tym czasie zadaję sobie podstawowe pytanie: kto we mnie wygrywa batalię o duszę i o wiarę. Czy żyje we mnie Bóg, który jest Bogiem Mocnym. Bóg, dla którego nie istnieją żadne ograniczenia, który jest poza czasem i poza przestrzenią, który pokonał śmierć i każdą trudność, jaka się przede mną krystalizuje. Czy może zasiał się we mnie lęk, który rozwija niezdrową trwogę o życie własne i moich bliskich, a nawet panikę? Jak znaleźć złoty środek pomiędzy tym co się dzieje we współczesnym świecie, a moją odpowiedzią na zaistniałą sytuację.\n„Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca”. (Flp, 2, 9-11).\nCzasy epidemii nieraz w historii dziesiątkowały narody. Silne mocarstwa upadały, a dla słabszych był to czas wyrównania różnic społecznych i umocnienia pozycji na arenie międzynarodowej. Jak będzie wyglądał świat po ustaniu zarazy? Nie ulega wątpliwości, że większość sfer naszego życia ulegnie przewartościowaniu i przekształceniu. Nie wrócimy do niektórych nawyków i przyzwyczajeń, które w nas tkwiły. Już dziś zmienia się nasze spojrzenie na wiele spraw. Następuje przewartościowanie dotychczasowej hierarchii ważności każdego z nas. Dla wielu osób stojące na pierwszym miejscu praca, kariera, biznes czy pieniądze spadły z piedestału i rozbiły się nie wytrzymując nagłego zetknięcia z twardą rzeczywistością. Zmienia się nasze życie w aspekcie funkcjonowania m.in. gospodarczego, ekonomicznego, kulturalnego, czy społecznego. Nagle uświadamiamy sobie, że obok jest drugi człowiek, który mnie potrzebuje a którego wołanie do tej pory było zagłuszane przez niczym niepohamowany bieg ku samorealizacji. Skoro zaczynamy dostrzegać wokół nas bliźnich, pójdźmy jeszcze dalej i zastanówmy się, jak zmieni się moje życie religijne?\nMoże w końcu zauważymy blask Poranka i chwałę Zmartwychwstania. Warto zatrzymać się i zanurzyć w Światłości, która nas opromienia, tak bardzo zwyczajnie, naturalnie i subtelnie, że aż niezauważalnie, podarowując to co ma najcenniejszego: jasność, ciepło i wielobarwność bieli.


There can be miracles, when you believe...: Wieczorem.\nWielkopiątkowy wieczór. Za oknem pada deszcz. Jest już ciemno. Krzysiek pojechał zrobić zakupy, a ja siedzę i staram się zregenerować. Cały dzień sprzątałam (w dalszym ciągu czuję w sobie nadmiar energii po porodzie i nie mogę się nadziwić, jak szybko chodzę i jak nisko mogę się schylić :P). Smutno mi jakoś. Ale to chyba nic dziwnego, raczej by było nienormalne, gdybym się cieszyła w ten dzień. Jestem zmęczona i pełna dziwnych obaw, mimo że dzień raczej udany i nawet udało nam się wyjść na podwórko, po raz pierwszy po chorobie chłopaków. Wokół kwitnące drzewa w sadach, u nas pełno pszczół w ogrodzie, bezchmurne niebo... a w sercu niepokój. On cierpiał wtedy tysiąc razy bardziej niż ja tydzień temu.\nJutro wieczorem zaczynamy czuwanie paschalne... Najpiękniejsza noc w roku. Ta, kiedy Bóg dotyka jakoś do krwi i mówi o swojej miłości bez granic. Ta, kiedy Chrystus zwycięża wszystkie bariery, wszystko, co nas przygniata i oddziela od prawdziwego życia. Kiedy to, jak bardzo popaprani i zagubieni jesteśmy przestaje mieć znaczenie, bo Bóg właśnie do takich przychodzi. Trzeba to tylko zobaczyć...\nWłaśnie tym stały się dla mnie w pewnym momencie te "święta". Uwolnieniem. I wprawdzie staram się, żeby dom był przygotowany i było ładnie, to jednak idea świąt spędzonych na sprzątaniu, pieczeniu ciast i jedzeniu zupełnie do mnie nie przemawia. Nawet staram się, żeby było jak najprościej. Prosty koszyczek jutro. Ciasto może jakieś upieczemy, a jak nie, to też się nic nie stanie. Żurek będzie, bo lubimy. Nic z przymusu, ani "bo tak wypada". Wkurza mnie ta bieganina dookoła.\nŻyczę Wam wszystkim świąt prawdziwych i radosnych. I doświadczenia tego, że Bóg Was kocha do szaleństwa krzyża. I że bardzo chce Was przytulić, właśnie teraz.\nMalutka jest już tydzień po tej stronie brzuszka. Ale ten czas leci... Jest świetna, kocham ją! :)\nAutor: Rivulet o 21:09\ngargamelka 18 kwietnia 2014 21:36\nNiech będą te Święta takie właśnie jak chcesz - proste choć zarazem niezwykłe, ubogie ale jakże bogate, pełne choć z boku mogą wyglądać na zaniedbane, bo nie ozdobione tysiącem światełek sklepowego blichtru.\nA co najważniejsze bardzo bardzo bliskie tej najcudowniejszej MIŁOŚCI :)\nnastusia81 18 kwietnia 2014 21:47\nI dla całej Waszej Rodzinki świąt pogodnych, radosnych, pełnych miłości do siebie nawzajem i do Tego Najwyższego. Wesołego Alleluja!\nmała czarna 19 kwietnia 2014 00:48\nU mnie właśnie panowała stresująca atmosfera, bo to czy tamto nie zrobione, potrawy daleko w polu...pojechałam do Kościoła...pomodlic się, pomyslec...\nI wiesz co? Na moim Świątecznym stole będą dwa ciasta, a nie pięc bo tak wypada...\nNie sprzątam, potykając się o własny nos, bo zmęczenie daje o sobie znac...\nJutro też jest dzień, jeśli zrobię co zaplanowałam - będzie super, jeśli nie -świat się nie zawali. W nosie co pomyśli teściowa i cała reszta.\nKochana życzę Wam pięknych Świąt w ciepłej i rodzinnej atmosferze!\nDzieciaczki macie CUDOWNE!\nBlog o poranku 19 kwietnia 2014 00:52\nJa i moje urwisy 19 kwietnia 2014 11:18\nCudne dzieciaczki ;)\nAgaja 19 kwietnia 2014 11:47\n20 lat temu właśnie w Wielki Piątek wróciłam ze szpitala z nowonarodzoną córeczką :))\nCudzie było wtedy z dwoma dziewuszkami - cisza i spokój...\nWiola Ch. 19 kwietnia 2014 16:41\nOlguska s 19 kwietnia 2014 16:43\nteż jakoś nie lubie gonitwy na świeta koszyczek mieliśmy bardzo skromniutki zreszta Areczek rozchorował się i nie wiadomo od czego ma uczulenie... :( Mąz wszsytko zrobił bo był z dzieciakami w domu on koniecznie generalne porządki a ja na szczęscie w pracy do 17 wiec mnie to wszystko mineło bo co tu generalnie w kawalerce sprzatać jak co tydzień się sprzata no chyba tylko okna hehe Zdrowych pogodnych i Błogosławionych świąt\nOlguska s 19 kwietnia 2014 18:19\nja mam notek iwele nie wiem dlaczego u ciebie jest że nie pisze od 1 miesiąca ?\nAgulek 19 kwietnia 2014 17:54\nNo nie :)))) ALEŚ MNIE ZASKOCZYŁAŚ :)))) Tu takie sprawy ważne się dokonują a ja nic nie wiem :) GRATULACJE SERDECZNE.... serdeczne :))) NIech księżniczka Wam pięknie Wam rośnie .... ale będzie rozpiszczana :) ZDĄŻYŁAŚ PRZED PASCHĄ :) ALE NUMER.... Szkoda ze nie mam do Ciebie telefonu .... MOCNE USCISKI DLA ELŻBIETKI :) DZIELNA KOBIETA JESTEŚ :)\nmama_pietruszki 20 kwietnia 2014 22:13\nJakie przecudne zdjęcie! Widać że będą zgraną paczką :)\n"Wieje wiatr, pachnie wiosną i wiem..."\nPierwsze dni w domu.\nWitamy naszą małą królewnę :D\nCzekanie na mieliźnie.


Hasbro Gra Jenga Refresh - Sport -\nHasbro Gra Jenga Refresh A2120Jenga Refresh to świetna gra od Hasbro, z którą możesz bez końca bawić się w gronie rodziny i przyjaciół. Budujcie dobrze znaną wieżę z drewnianych klocków. Wyciągaj klocki ze środka konstrukcji i kładź na jej szczycie. Pamiętaj- wieża nie może runąć. Wykaż się zręcznością...więcej\nJenga Refresh to świetna gra od Hasbro, z którą możesz bez końca bawić się w gronie rodziny i przyjaciół. Budujcie dobrze znaną wieżę z drewnianych klocków. Wyciągaj klocki ze środka konstrukcji i kładź na jej szczycie. Pamiętaj- wieża nie może runąć. Wykaż się zręcznością i stoickim spokojem, które zagwarantują Ci wygraną.\nKultowa gra Jenga powraca!\n•Kultowa gra dla całej rodziny, nigdy się nie nudzi\n•Mnóstwo śmiechu i radości\nZapytaj o produkt: Gra Jenga Refresh


Kijów zagroził Szojgu konfiskatą ukraińskiego mienia - 23.08.2016, Sputnik Polska\nKijów zagroził Szojgu konfiskatą ukraińskiego mienia\nW związku z podejrzeniem realizacji „planu zmiany terytorium Ukrainy” Prokuratura Generalna kraju ma zamiar wysłać krajowy, a następnie również międzynarodowy... 23.08.2016, Sputnik Polska\nJakich bojowników? Separatyści to UKRAIŃCY, którzy nie zgadzają się z banderowSSkim Kijowem. Chcą do Rosjan a nie do tych faszystów. UPAdlina zdycha....i to cieszy\nSkonfiskować cały majątek patrocha i achmetowa znajdujący się na terytorium Rosji .\nukraina, rosja, siergiej szojgu, jurij łucenko\n© Sputnik . Taras Litvinenko / Idź do banku zdjęćProkurator generalny Ukrainy Jurij Łucenko\nW związku z podejrzeniem realizacji „planu zmiany terytorium Ukrainy” Prokuratura Generalna kraju ma zamiar wysłać krajowy, a następnie również międzynarodowy list gończy za ministrem obrony Rosji Siergiejem Szojgu, doradcą prezydenta i jeszcze 16 innymi rosyjskimi urzędnikami w rządzie, informuje Siegodnia.\nA po decyzji sądu kijowska Temida grozi również skonfiskowaniem mienia Rosjan na terytorium Ukrainy, — pisze RT.\n22 Sierpień 2016, 19:07\nProkuratora Generalna Ukrainy zawiadomiła o podejrzeniu rosyjskiego ministra obrony Siergieja Szojgu, doradcy prezydenta Rosji Siergieja Glaziewa i jeszcze 16 rosyjskich urzędników, wśród których są dwaj wiceministrowie obrony i generałowie naczelnego składu drużynowego, pisze Siegodnia po briefingu szefa GPU Jurija Łucenko.\nNa jednej z ostatnich konferencji Jurij Łucenko poinformował, że wiadomości o podejrzeniu zostały rozesłane 8 sierpnia. Szef Prokuratury Generalnej Ukrainy zaznaczył również, że w toku postępowania przygotowawczego ustalono, że wyżej wymienieni rosyjscy urzędnicy urzeczywistniali „plan zmian terytorium Ukrainy i wydawali rozkazy rosyjskim wojskowym, a także bojownikom tzw. DRL i ŁRL”, pisze Siegodnia. Tym samym naruszyli Konstytucję Ukrainy i szereg międzynarodowych aktów.\nUkraina chce wytoczyć proces Putinowi i Miedwiediewowi\n22 Sierpień 2016, 17:04\n„Ich przestępcze działania doprowadziły do śmierci ponad dwóch tysięcy i zranienia 8 tysięcy żołnierzy, a także spowodowały straty materialne w wysokości 1,3 biliona hrywien”, — cytuje Łucenkę gazeta.\nSzef Prokuratury Generalnej stwierdził, że za wszystkimi podejrzanymi zostaną rozesłane najpierw krajowe, a następnie międzynarodowe listy gończe. Przekazanie danych do Interpolu zajmie od 15 dni do miesiąca, powiedział. Ponadto Łucenko zaznaczył, że po decyzji sądu GPU planuje konfiskatę mienia znajdującego się na terytorium Ukrainy i zarejestrowanego na nazwiska widniejących na liście oskarżonych. Jednak Łucenko nie uściślił, o jakim mieniu jest mowa, zauważa gazeta.\n23 Sierpień 2016, 20:512\n23 Sierpień 2016, 21:562


admin30 September 2019Jak wybrać sprzęt sportowy?, Wybierz swoją dyscyplinę sportugolf, kije, sport\nNa początku było to zaledwie parę pól, jednak i to powoli idzie do przodu i zaczyna ich być coraz więcej. Szacuje się, że obecnie w naszym kraju aktywnie pogrywa w golfa blisko dwadzieścia tysięcy osób, nie wliczając rzecz jasna tych, którzy po jednym wyjściu na pole rezygnują.\nZostawiam tu mój odsyłacz (https://siatkasportowa.pl/sklep/pilkochwyty/) do następnej strony. Sądzę, że zapragniesz obejrzeć świeże wpisy, jeśli zaintrygowały Cię te zamieszczone na tej witrynie.\nCały czas przybywa także coraz lepiej obsadzonych turniejów, w ostatnim czasie pojawiają się na nich także gracze z zagranicy. Oczywiście musi jeszcze upłynąć sporo lat, aby golf u nas mógł dorównać popularności w innych krajach, ale wszystko jest na dobrej drodze. Osoby które się obawiają z jakiś przyczyn gry w golfa powinny sobie wyjaśnić parę kwestii.Po pierwsze golf nie jest sportem elitarnym, na jaki jest często kreowany. Zwłaszcza na początku nie wymaga jakiś dużych finansowych nakładów, bo będzie wymagał jedynie odpowiedniej odzieży sportowej. Kije bez żadnego problemu się da wypożyczyć, jeśli ktoś zdecyduje, że jednak sport ten będzie mu pasował, to może zakupić swoje, za dość dobry zestaw nie zapłaci więcej niż kilkaset złotych. Graczom zaczynającym przygodę z golfem bardzo zalecane jest wykupienie paru lekcji z trenerem. Nawet jednodniowy kurs golfa na terenie Wrocławia da możliwość poznania podstaw uderzania i techniki gry. Przez to pojawiając się na polu golfowym na swój pierwszy mecz (polecany wyjazd na mecz FC Barcelony) będzie się miało już wiedzę, na czym tak naprawdę ten sport będzie polegał.


Strategia wobec wirusa z koroną - Aquanet - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nxiazeluka 20.03.20, 11:08\nqwardian Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 11:31\nWirus nazywa się quantitative easing, poluzowanie polityki pieniężnej, a konkretnie skup obligacji miliarderów oprocentowanych na jeden procent za pieniądze podatników. Czy ktoś przy zdrowych zmysłach by to kupił, a jednak skorumpowane rządy to robią za naszą kasę.\nkalllka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 12:13\nZdaje się ze od dawna jest jasne- dotychczasowa globalna / socjotechniczna?/ polityka, negatywnie wpływa na tradycyjne pojmowanie, życia -ekonomi. Zwłaszcza /negatywnie/ gdy większość populacji jest stałe przekonywana ze znajduje się w grupie ryzyka- staruszków na garnuszku gymbazy. .\nCóż, mam wrażenie ,ze czas zmienić postrzeganie i ton. Przeformułować siebie jako human being- z istoty produktywnej w produkcyjna. Starzy wciąż dużo potrafią a jeszcze więcej mogą. To jest powerfull..\ni tak jeszcze a propo, uważam ze podstawowym dla uporania się z epidemia /strachu/ jest zmiana formuły komunikacji.\nTu, by ręce były porządnie umyte / 20 sec. minimum/ proponują odśpiewania happy birthday! to you... może być w wersji Stevie Wondera..\nNo to., za azerka, zdrówka życzę!\nqwardian Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 13:32\nSzósta jest ofiarą megazbrodni, bo nie posłuchała się moich rad. Powtarzać będę do śmierci, najdalej od szpitali. Mam nadzieję, że jej dziecko oskarży ten obiekt kaźni, a strażnicy w białych kitlach skończą w pierdlu..\nsinevajirapag Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 14:27\nTo cytat z linka n.czas.\nNo więc jeśli chcesz uchronić lud swój od śmierci weź go w niewolę, będzie ci za to wdzięczny. Trupy zwykle nie okazują wdzięczności.\nxiazeluka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 14:49\nO to właśnie chodzi - izolacja nie jest skuteczna. Nie ma więc potrzeby marnowania czasu i środków na działania pozbawione sensu.\nsinevajirapag Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 15:22\n> O to właśnie chodzi - izolacja nie jest skuteczna. Nie ma więc potrzeby marnowa\n> nia czasu i środków na działania pozbawione sensu.\nRozchwiane jest to zdanie redachtora z N.cz. Pisze:\nTo było wtedy kiedy "towarzystwo" rechotało z działań podjetych w Polsce dając za przykład Brytoli.\nBrawo. Trzeba było, ale wolność nade wszystko. Łącznie z przedwczesnym umieraniem. Myślę, że tego błazeńskiego blondyna na kopach wyniosą z 10 Downing Street.\nxiazeluka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 18:06\nOpisujesz szczegółowo szczerby na filiżance. O jakości herbaty nic to nie mówi.\nsinevajirapag Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 19:36\n> Opisujesz szczegółowo szczerby na filiżance. O jakości herbaty nic to nie mówi.\nxiazeluka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 19:43\nO, za trudne to było? To łopatologicznie: ponarzekaliście, nastroszyliście piórka, jaki to z Was zuch i wizjoner, po czym skasowaliście srebrniki za wierszówkę i spuściliście wodę.\nsinevajirapag Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 20:44\n> O, za trudne to było? To łopatologicznie: ponarzekaliście, nastroszyliście piór\n> ka, jaki to z Was zuch i wizjoner, po czym skasowaliście srebrniki za wierszówk\n> ę i spuściliście wodę.\nWstydź się, jeśli potrafisz, sojuszniku. Ty bierzesz kasę od PiSu? Kurde, to jest możliwe. Te Twoje zmiany nastroju..... przed wypłatą, po wypłacie. Ja jestem wierny zasadom i piszę tu dla idei.\nxiazeluka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 22:26\nTowarzyszu, Mła pisał o Was, a nie o LiN. Poproście opiekunkę, aby Wam to wytłumaczyła.\nsinevajirapag Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 15:12\n> zawsze można się suplementować, żeby niczego nie złapać...\nDobry czas dla szarlatanów.\nhymenos Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 18:40\nPodana alternatywa jest tak samo a może i bardziej "drogą do nikąd" jak krytykowana w czambuł metoda zamordyzmu przyjęta przez większość państw. Coś ja wybór między dżumą a cholerą czy sarsem a grypą. Dobrego sposobu na covida świat nie wymyślił, zatem liczyć się powinna skuteczność a o niej ani słowa w publikacji.\nkalllka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 19:43\nWiększość państw przejęło metodę Chin, Korei- skuteczne mniejsze zło.Albo może inaczej, jedyna skuteczna -bo tylko taka wypróbowaliśmy, metoda na utrzymanie wirusa pod kontrola.\nEkonomiczne skutk: pandemia czy Wwalka z nią, moim zdaniem, byłyby jednakowe.\nŚwiat / z mojego punktu widzenia oczywiscie/ i tak się już zatrybil rozpaczliwie łapiąc zanieczyszczone powietrze- Możliwej więc, ze w obecnej sytuacji i przy okazji szukania lekarstwa, przypomnimy sobie podstawy czlowieczenstwa(?), na powrót zajmiemy praca w i dla lokalnych społeczności . Bez niepotrzebnego globalizowania czy „europeizowania„ prostych relacji czy kontaktów towarzyskich.\nGdzieś na którymś z naszych (!) zapyziałych forow, ktoś ładnie przypomniał o tym co nas charakteryzuje jako ludzi... nawet jeśli temu ogniście zaprzeczamy: tylko wtedy naprawdę żyjemy gdy mamy dla kogo.\nxiazeluka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 19:44\nTrudno pisać o skuteczności, skoro na razie nie ma porównania. I do okresu po następnym sezonie z kowidem go nie będzie.\nkalllka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 20:05\nale Chinach to nie była socjotechnika.. to byla skuteczna ,jak zwykle, samodyscyplina. Wiec trudno stwierdzić ze się udało...\nhymenos Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 20:20\nAle można odwoływać się do specyfiki wirusów ogółem i covida w szczególności. Ponadto stwierdzenie, że zarażenie przechodzi się lekko, bo nie ma potrzeby hospitalizacji pomija w kontekście ekonomicznym różnego rodzaju reperkusje, chociażby masowe nieobecności z powodu zwolnień lekarskich, żeby wskazać jedną z nich.\nkalllka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 21:58\nCokolwiek byśmy nie powiedzieli czy wiedzieli o genotypach wirusa.. nie mamy bo nie potrzebowaliśmy wykształcić, narzędzia porównawczego.\nDlatego tez wszystkie podejmowane działania hamujące rozprzestrzenianie i zabójcze działania wirusa- ze wszystkimi jego bezpośrednimi psychologicznymi konsekwencjami dla całej ludzkości. izolacja- depresja itp/ już są skutecznymi działaniami.\nxiazeluka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 22:29\nA tam. Sezon 2018/19 - tylko w Polsce 3,7 mln zachorowań na grypę, 143 trupy. Jakoś Kontekst ekonomiczny przeżył te reperkusje.\nkalllka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 22:57\nNo i co ci po realnych statystykach- zdrowym rozsądku, który ginie natychmiast w gęstej pełnej tępych argumentów... dyskusji ze szoargalami?\njak pewnie zauważyłeś wirus żywi się panika / podwyższonym poziomem adrenaliny/ strachem.\nxiazeluka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 22.03.20, 15:54\nTak jest. Jaka tedy rada?\nandrzejg Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 22:57\n"Ze swoim kotem, łapka w łapkę, wódz schował się pod kanapkę" (W. Mann)\nczyli daje dobry przykład na kwarantannę "staruchów" (xluka)\nkalllka Re: Strategia wobec wirusa z koroną 20.03.20, 23:22\nPod kanapkę z szynka xx\nNo i proszę.. już się dobiera do Manna...\nPo czym „ dobra zmiana” obrobi ze szpakkem bociana - i wina kota, po czym reklama\nradia baobab / szpargala robota/\nChojnacki sobie sprawy nie zdaje w co dał się wkleić...\ninstitoris2 jeszcze link 20.03.20, 23:45\ninstitoris2 smiertelnosc 22.03.20, 14:53\nCFR (Case Fatality Rate) - Wskaźnik śmiertelności przypadków\n"Ponieważ COVID-19 działa w większości przypadków z łagodnymi objawami przeziębienia lub nawet bezobjawowymi, bardzo prawdopodobne jest, że nie wszystkie faktyczne infekcje zostaną zarejestrowane, ale zgony będą prawie całkowite. Prowadzi to do przeszacowania CFR. Według badania przeprowadzonego z 565 Japończykami, którzy zostali ewakuowani z Wuhan i którzy zostali przebadani (niezależnie od obecności objawów), tylko 9,2% zakażonych jest wykrywanych przez obecnie praktykowane monitorowanie COVID-19 zorientowane na objawy . Oznaczałoby to, że liczba zarażonych osób będzie prawdopodobnie około 10 razy większa niż liczba zarejestrowanych chorób. CFR wynosiłby wtedy tylko około jednej dziesiątej obecnie mierzonych. Inni zakładają jeszcze większą liczbę niezgłoszonych przypadków, co jeszcze bardziej obniżyłoby współczynnik CFR."\njak kogos interesuje, to tu jest caly tekst (po niemiecku, ale google tlumaczy w miare czytelnie)\ninstitoris2 Re: smiertelnosc 22.03.20, 15:01\n"Obecnie w wielu krajach, w tym w Niemczech, Austrii i Szwajcarii, liczba zdiagnozowanych przypadków podwaja się co około 2–2,5 dnia . Prognozy przewidują, że możliwości klinik i szpitali w zakresie opieki nad chorymi w krajach niemieckojęzycznych zostaną wyczerpane najpóźniej na początku kwietnia . Nie jest pewne, czy obecnie podejmowane środki będą miały pozytywny wpływ na scenariusz."\nNie wiem jakie sa prognozy dla Polski, ale wydaje sie, ze najlepszym wyjsciem byloby jak najpredzej sie zarazic, bo w razie ciezkiego przebiegu istnialaby szansa na miejsce na intensywnej terapii.\nhymenos Re: smiertelnosc 22.03.20, 19:21\nWnioski: "Nie można jednak wykluczyć, że pandemia COVID-19 stanowi poważne zagrożenie, a NPI – pomimo w dużej mierze braku dowodów – są jedynymi rzeczami, które można zrobić, jeśli nie chce się tylko oglądać i mieć nadzieję."\nW rozważaniach brakuje mi dwóch elementów.\nJaki wpływ na ogólną sytuację społeczeństw będą miały wpływ w sytuacji zaniechania NPI lżejsze przypadki zarażenia COVID-19. Rozważanie w zasadzie wyłącznie na bazie śmiertelności nie da pełnej odpowiedzi dotyczącej skutków pandemii w takim czy innym scenariuszu przeciwdziałania pandemii. Zapalenie płuc nawet w lżejszej postaci niepowodującej zgonu czy leczenia szpitalnego jest przypadłością mocno wpływającą na sposób funkcjonowania ludzi.\nPo drugie mimo wzmianek o mutacji wirusa brak jest rozważań jaki wpływ na powstawanie nowych wersji covida będzie miało rozpowszechnienie się w jednym czasie pandemii na znacznie większą populację niż w przypadku zastosowania NPI.\nPonadto, nie wydaje mi się, żeby rozważania w stylu jeśli na 1000 zarażanych osób zgon w wyniku zakażenia wystąpi w 50 przypadkach należy podjąć drastyczne środki a gdy liczba ta wyniesie 5 możemy sobie odpuścić i pójść na żywioł miało solidne podstawy. Tu chodzi o ludzkie życie a nie o uzyskanie założonych wskaźników statystycznych.\nTak się tego nie powinno robić\nCo zyskuje pracodawca proponując część pensji do r


Szkło do Samsung Galaxy S3 mini i folia – jakie wybrać? - TECHfresh.pl\nSamsung Galaxy S3 mini – niewielkich rozmiarów smartfon, o lekko zaokrąglonej obudowie. Został wyposażony w 4-calowy wyświetlacz sAmoled, będący gwarancją wyraźnego, żywego obrazu. Model ten działa w oparciu o system Android, który daje dostęp do tysięcy gier i aplikacji.\n← Szkło do Sony Xperia Z3 Compact i folia – jakie wybrać?\nSzkło do Sony Xperia M2 i folia – jakie wybrać? →


Podjęliście już decyzję o wzięciu ślubu? Przed Wami bardzo wyczerpujący i wyjątkowy okres – przygotowania do uroczystości ślubnych. Jest to prawdziwa szkoła życia dla młodych par, test na współpracę. Musicie w tym czasie podjąć wiele decyzji, które będą od Was wymagały umiejętności negocjacji. Wynajęcie sali weselnej, dobranie odpowiednich kreacji, selekcja i zaprosze...\nOdpowiednio do wypełnianych przez nie funkcji wiązki przewodzące tworzą nieprzerwane pasma przebiegające od szczytowych partii korzeni do końcowych odcinków łodyg i liści. Przebieg wiązek daje się najlepiej prześledzić na preparatach zmacerowanych. Liczba wiązek przewodzących w łodydze może być różna. Może np. występować tylko jedna wiązka przewodząca, biegnąca środkiem...\nWielkimi krokami zbliża się chrzest Twojego dziecka? Z pewnością jesteś w siódmym niebie – to bardzo ważne wydarzenia zarówno dla Ciebie jak i Twojej rodziny. Jej nowy członek przystąpi do pierwszego w swoim życiu sakramentu. Chrzciny to z pewnością niemałe wyzwanie dla rodziców. Trzeba zaprosić rodzinę, zapewnić catering itp. Warto byście w tym ważnym dla Was okresie przygo...\nNadpączki odnawiające występują na płożących i pokładających się pędach nadziemnych. Podobnie zresztą zachowują się wśród roślin drzewiastych liczne bardzo niskie krzewy i półkrzewy zwłaszcza w wysokich położeniach górskich, nadto krzewy płożące się szeroko rozpowszechnione w obszarach arktycznych i antarktycznych; ich system pędowy rozpostarty jest na powierzchni ziem...\nNajnowsze zdjęcia w galerii zadaszenia tarasu pozwolenie :\nnapęd do bramy dwuskrzydłowej montaż\nhttp://www.soze.pl 751# , #wiertarka udarowa sds castorama , #przegrzany silnik objawy , #zadaszenia tarasu pozwolenie , #sałatka z ser feta , #odmiany truskawek , #płytki łazienkowe zielone , #liftronic 500 , #tanie drzwi wejściowe , #fronty szafek kuchennych mdf ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - zadaszenia tarasu pozwolenie


Jak Zrobić Domowe Mleko Migdałowe - Idealny Przepis\nMleko migdałowe to białe mleko roślinne, które jest idealnym zamiennikiem mleka krowiego dla osób, które nie tolerują laktozy, są na diecie bezmlecznej oraz dla wegan. Jednak gdy sięgniemy po mleko migdałowe w sklepie i sprawdzimy jego skład, przekonamy się, jak mało znajduje się w nim migdałów, a za to przedstawia pokaźną listę stabilizatorów, sztucznych substancji i cukru. Nic w tym nadzwyczajnego. Taki sam los spotkał sklepowe mleko krowie, mleko kokosowe i sojowe, a wynika to z faktu, by jak najdłużej produkty były przydatne do spożycia i wytrzymały często wielogodzinne transporty i magazynowanie.\nJeśli zatem chcemy spróbować, jak smakuje najlepsze mleko migdałowe, które nadaje się do kawy, ciast i sprawi, że płatki owsiane uzyskają orzechowy posmak, nie pozostaje nam nic innego jak zrobić mleko migdałowe samemu. Okazuje się, że domowe mleko migdałowe jest bardzo proste do przyrządzenia, a liczne przepisy wegańskie podpowiadają nam, jak można je wzbogacić o liczne dodatki i dowolne przyprawy. Byś nie musiał jednak przeglądać setek stron internetowych, przedstawiamy jeden ze sprawdzonych przepisów bazowych, który na stałe zagości w Twojej kuchni.\nSkładniki domowego mleka migdałowego i jego wartości\nDomowe mleko migdałowe nie jest kaloryczne. Ponieważ jego podstawą są migdały, jest także bogatym źródłem wapnia i białka, a także licznych witamin w tym B oraz E. Sprawdza się, u osób z alergiami i nietolerancjami pokarmowymi sprawiając, że nie muszą one rezygnować z tradycyjnych koktajli, zup czy przekąsek. Jak zatem przystąpić do jego wykonania? Poniżej przedstawiamy składniki i rzeczy niezbędne do „domowej produkcji”:\n4 szklanki wody – uwzględniona jest tu woda do namoczenia migdałów (tak by przykryła je w całości),\n3 łyżki ksylitolu, miodu lub syropu klonowego,\nDobry i wytrzymały blender lub malakser,\nSposób przygotowania mleka migdałowego krok po kroku\nMigdały w pierwszej kolejności należy namoczyć. W tym celu zalej je wodą (2 szklanki wody) i włóż na noc do lodówki. Możesz wykorzystać migdały ze skórką lub bez skórki. Nie będzie to miało wpływu na kolor mleka. (Jeśli chcesz „obrać” migdały ze skórki, wcześniej zalej je wrzątkiem na 15 minut. Po tym czasie wylej wodę i przystąp do blanszowania z łupinek. Skórka ładnie odejdzie, a ty uzyskasz idealnie biały i obrany migdał. Następnie postępuj zgodnie z każdym kolejnym krokiem, zaczynając od całonocnego namaczania).\nNamoczone migdały odsącz z wody (należy je dokładnie odcisnąć) i przełóż do wysokiego naczynia. Dodaj resztę wody i za pomocą blendera, dokładnie zblenduj całość.\nDodaj dowolnie przygotowany słód i ponownie zblednduj w blenderze do uzyskania kremowej konsystencji.\nNa nowe, wysokie naczynie nałóż gazę i przymocuj ją gumką recepturką. Zlej mleko migdałowe, tak by do nowego naczynia nie dostały się grudki.\nMleko jest gotowe! Otrzymane mleko trzymaj w lodówce maksymalnie do 3 dni.\nPamiętaj, że nic nie może się zmarnować! Z resztek migdałów możesz przyrządzić inne potrawy w tym pasty i twarożek. Wystarczy, że do pozostałości dodasz odrobinę soku z cytryny, wanilię i syrop klonowy. Taki twarożek nadaje się do owsianek, koktajlu i jogurtu na drugie śniadanie.\nJeśli jednak stwierdzisz, że Twoje mleko migdałowe jest za bardzo esencjonalne, możesz je rozwodnić wodą, tak by uzyskać satysfakcjonującą Cię konsystencję. Smacznego!


Mieszkanie na wynajem - Warszawa - Śródmieście - ISP-MW-7698 - 42.00m² - InSpace\nAtrakcyjne 2 pokojowe mieszkanie o pow. 42 m2 w Śródmieściu w sąsiedztwie ul. Grzybowskiej i ul. Przyokopowej. Nowe osiedle, zamknięte i strzeżone z 2018 r., ostatnie 11 piętro! Mieszkanie jest w pełni umeblowane oraz wykończone w wysokim standardzie. NOWE - czeka na pierwszego Najemcę!\nSymbol oferty ISP-MW-7698


Czy typowo wegetariańska dieta jest w porządku? : Gambia\nMoim skromnym zdaniem dieta wegetariańska jest w 100% zdrowa, przecież fakty są takie, że takie osoby, które w odpowiedni sposób się odżywiają, czyli chociaż nie jedzą pokarmów mięsnych, to jednak ogólnie nie są takimi osobami, które spożywają mało wskazane pokarmy, w przeważającej większości przypadków najzwyczajniej w świecie są usatysfakcjonowane z własnej diety, skutków jakie powoduje. Akurat co do tego nie można mieć wątpliwości. W końcu to nie tylko moja opinia.\nNa świecie funkcjonuje bardzo wielu wegetarian, nie mają źle. Choć pewnie czasami wegetarianie są lekko irytujący, to jednakże ich styl życia jest w porządku. W żadnym razie nie można powiedzieć, że jeżeli wchodzi w rachubę wegetarianizm, to ma on jakieś skutki uboczne. Choć chciałbym przypomnieć, że mówimy tutaj o tych wegetarianach, którzy odpowiednio podchodzą do swojej diety. Nie są takimi ludźmi, którzy dali się ponieść modzie. Warto w takim razie zwrócić większą uwagę na to, czy będąc wegetarianami, nie przyrządzamy sobie jakiejś krzywdy. A w końcu można w sumie powiedzieć, że nie we wszystkich przypadkach wiemy w jaki sposób trzymać się diety.\nPrzeczytaj inne wpisy2016/06/23Czy warto mieć swoją witrynę internetową?2016/06/23SIGMEO jest agencją interaktywną2016/07/08Mnóstwo osób, zarówno mężczyzn2016/06/23Kondycja Unii Europejskiej2015/02/28Szkoła doberman Wrocław2016/07/08Jak można sprawić radość swojej żonie?2015/06/29Szkoła języków obcych Albion w Zabrzu2015/09/07Projektory o krótkiej ogniskowej2016/06/23Zagrożenie może czyhać na ludzi w wszelkim miejscu2015/02/28Blog jestemkontent.pl2016/07/21Meble do pokoju dziecięcego2015/10/03Przedszkole Legionowo2016/06/23Szukasz takiej firmy2016/04/12Słowa z uśmiechem sprawdziany2015/09/29Edukacja wczesnoszkolna2016/10/03BHP Krapkowice 2016/07/08Gotowanie, zrobiło się niezwykle popularne2016/07/10Pomoc w pisaniu prac po angielsku2015/09/25szkolenie okresowe BHP Opole2016/06/28Pomoc w pisaniu prac po angielsku2015/10/30Pisanie prac po angielsu2016/06/23Trzeba mieć na uwadze, że nauka gry na skrzypcach i2015/06/19Coaching skype2016/06/23Bez dwóch zdań oferta2015/10/01Szkolenia e-learning2016/06/23Rozwój komputerów uzależniony jest od rozwoju informatyki2016/06/24Z jakiej przyczyny2016/11/15Z pewnością każdy z nas chociaż2016/06/23Zmiany liberalnych społeczeństw2016/06/23W jaki sposób uzyskiwać linki do swojej strony internetowej?2016/06/23Miejsca publiczne posiadają wielką ingerencję 2016/06/26Jak niedrogo wysłać paczkę własnemu klientowi?2016/06/24W niniejszych czasach2016/07/26Tłumacz przysięgły niemieckiego online2016/06/23Informatyka, to niezwykle powszechna obecnie dziedzina życia człowieka2016/06/23We wszystkich przypadkach domena internetowa


OPPO A16 3/32GB 6.52" Czarny CPH2269 Smartfon - niskie ceny i opinie w Media Expert\nEleganckie wzornictwo 3D\nBłyszczące, metaliczne, bajeczne.\nDuży ekran, potężna bateria 5000 mAh i olśniewający, potrójny aparat w ultrasmukłej obudowie o zakrzywionych krawędziach, wadze 190g i jedynie 8,4mm grubości.\nKolory wysokiej klasy\nTwój styl, Twoje kolory\nPięknie łączy perłowy błysk z żywym błękitem. Matowe wykończenie odporne na odciski palców.\nUmieść błyszczącą czarną elegancją obudowę w dowolnym świetle i odkryj tajemniczą matową teksturę.\nWyświetlacz HD+ chroniący wzrok\nDuży ekran stworzony w trosce o Ciebie\nMasz dość ciągłego dostosowywania jasności ekranu? Poznaj naszą inteligentną ochronę oczu, która z pomocą sztucznej inteligencji dostosowuje się do Twojego oświetlenia i zapamiętuje Twoje preferencje dotyczące jasności, zapewniając Twoim oczom komfort przez cały dzień.\nTwoja fotograficzna supermoc.\nSzerokokątny (80°) obiektyw główny 13 MP z funkcją Autofocus + aobiektyw głębi 2 MP + obiektyw makro 2 MP. Potrójny aparat łączy w sobie 3 specjalistyczne obiektywy, indywidualnie zasilane przez naszą zaawansowaną sztuczną inteligencję. Stworzony do uchwycenia każdej cennej chwili.\nObiektyw selfie 8 MP\nWyraź prawdziwego siebie\n8 megapikseli. Zaprojektowany z myślą o krystalicznie czystych selfie. Starannie wykonany dla nieskazitelnej jakości. Świat należy do Ciebie, więc zapiszmy go na zdjęciach. Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się na wyjście solo, czy razem z przyjaciółmi, na nasz potężny obiektyw selfie możesz liczyć zawsze i wszędzie.\nZawsze pięknie i naturalnie\nZaawansowana sztuczna inteligencja, która naturalnie poprawia cerę, zachowując najkorzystniejsze detale. Dostosuj efekt do swoich upodobań, wyświetl podgląd i PSTRYK — zobacz, jak uwypuklają się Twoje naturalne uroki.\nCzas pochwalić się Twoim niepowtarzalnym stylem. Dzięki 15 filtrom (w tym 7 - zupełnie nowym) do wyboru, możesz dodać artystyczny akcent do swoich zdjęć.\nStreamuj YouTube przez 21.02 godzin. Zostało tylko 5%? Użyj trybu Super Power Saving Mode i uzyskaj 1,84 godziny połączeń. Tryb czuwania Super Nighttime zmniejszy zużycie energii wieczorem o 1,21%.\nBezpieczeństwo wielokrotnie udowodnione w testach, ale wciąż chcemy więcej: tryb Oprimized Night Charge AI\nchroni Twoje urządzenie przed zbędnym ładowaniem w nocy, a funkcja Charging Temperature Control utrzymuje telefon w niskiej temperaturze. Dostępne z USB typu C.\nJeszcze lepszy i szybszy.\nStworzony w celu zmniejszenia opóźnień o 18%. Dzięki dużej pojemności pamięci użytkownicy uzyskują szybsze pobieranie, zoptymalizowane wczytywanie, zapobieganie awariom aplikacji i wiele więcej.\nOpinia pozytywna, łatwość obsługi telefonu\n5 wydajność, 5 funkcje i łatwość obsługi.\nTELEFON BARDZO ŁATWY W OBSŁUDZE, DZIAŁA PŁYNNIE, SPRAWDZA SIĘ BARDZO DOBRZE, ROBI ŚWIETNE ZDJĘCIA.