Szary technorattan na taras\tCortina Grey w eleganckiej aranżacji - Aranżacje - Meblobranie.pl\nNa przydomowym tarasie widocznym na zdjęciu swoje miejsce znalazł szary technorattan na taras Cortina Grey w eleganckiej aranżacji, która swoją stylistyką nawiązuje do światowych trendów, a jednocześnie dotyka ponadczasowego wzornictwa charakterystycznego dla stylistyki klasycznej. Klientowi udało się stworzyć strefę, która zachęca do spędzania czasu na świeżym powietrzu podczas odpoczynku czy czytania ulubionych powieści, a jednocześnie daje możliwość spożywania ciepłych posiłków w rodzinnym gronie. Komfortowe meble z technorattanu w piękny sposób zostały połączone z dodatkami dekoracyjnymi, które podbijają walory estetyczne całej kompozycji. Szary zestaw ładnie koresponduje z zielenią kwiatów i ogrodu, a ozdoby takie jak dodatkowe poduszki umieszczone na siedziskach, nowoczesne podkładki umieszczone na stole czy urocze lampiony, zamykają spójną i elegancką całość.\nSzary technorattan na taras Cortina Grey w eleganckiej aranżacji pełni wiele funkcji użytkowych i z pewnością sprawdza się podczas codziennego, intensywnego użytkowania. Meble oferują wysoki komfort użytkowania, nie wymagają konserwacji i impregnacji, a Klient nie będzie miał problemu z utrzymaniem ich w czystości, gdyż do ich mycia wystarczy szmatka nasączona wodą.


Filmbuk - Felieton\nScott Cooper i przypowieści o niezłomności ducha\ni przypowieści o niezłomności ducha\nScott Cooper bohaterami swoich filmów czyni ludzi złamanych, wykluczonych, żyjących na marginesie społeczeństwa. Z uwagą i empatią przygląda się ich poranionym duszom i zagląda do zakamarków, których nikt nie chce odwiedzać. Przekonuje, że wśród bogactwa czuje się nieswojo, a wykolejeńców borykających się z trudem dnia codziennego rozumie jak nikt inny.\nPochodzący z górniczej rodziny, dorastający w cieniu Pasma Błękitnego w Appalachii, jednego ze słabiej rozwiniętych regionów w USA, z drobnym rolnictwem, górnictwem węglowym i przemysłem ciężkim, Scott Cooper doskonale wie, co to znaczy nie znaczyć nic. – Obce jest mi życie w Kalifornii, w otoczeniu wielkiego bogactwa. Nie znam tych ludzi. Nie mogę tworzyć o nich historii – mówił w rozmowie z "GQ".\nJuż w debiutanckim "Szalonym sercu" z 2009 roku, inspirującej i szczerej opowieści o wiecznie pijanej, podstarzałej gwieździe country bez grosza przy duszy, Cooper krążył po amerykańskich bezdrożach i zapuszczał się do obleśnych kręgielni, zapyziałych barów i zdezelowanych motelików usianych w południowo-zachodnich stanach USA, by oddać głos najbiedniejszym. W kadrach Coopera nie ma jednak przesadnej fetyszyzacji brzydoty – bije z nich za to prostota, naturalność i wyczuwalna empatia oraz akceptacja zastanego status quo.\n"Szalone serce", reż. Scott Cooper (2009)\nPo "Szalonym sercu", który był zresztą idealnym startem dla jego reżyserskiej kariery (grający główną rolę Jeff Bridges zgarnął Oscara i Złoty Glob), Cooper przeniósł się na drugi koniec kraju. W "Zrodzonym w ogniu" z 2013 roku wraz z Christianem Bale'em, Caseyem Affleckiem, Willemem Dafoe oraz Woodym Harrelsonem przechadzał się z kamerą po ponurych zakamarkach pensylwańskiej prowincji, skąpanej w gęstym dymie z przemysłowych kominów, usianej zardzewiałymi fabrykami, wysypiskami samochodów, opuszczonymi magazynami i hutami stali. Wędrował po miejscu, z którego bohaterom nie da się uciec – choćby nie wiem, jak się starali.\n– Pochodzę z regionu Ameryki, który przez to przechodził – mówił w wywiadach. – Rozumiem tych ludzi, ich wartości i etykę pracy.\nW "Zrodzonym…" opowiadał więc historię o Bogu ducha winnym człowieku osaczonym ze wszystkich stron przez nieubłagany los. Grany przez Christiana Bale'a Russel wychodzi z więzienia po spowodowaniu fatalnego wypadku. Na wolności bohater musi jednak wybierać – albo wyrwać się z pogrążonego w kryzysie miasta, albo pomóc pogubionemu i zdezelowanemu psychicznie bratu (Casey Affleck), który wpakował się w niemałe tarapaty.\nW swoich filmach Cooper nie unika więc i polityki – bohater Bale'a w dzień haruje w hucie, nocą pielęgnuje ciężko chorego ojca, który również oddał zdrowie w tamtejszym zakładzie. Z kolei Rodney (grany przez Afflecka) to żołnierz, który po czterech turach w Iraku wraca w rodzinne strony. Na miejscu zastaje jednak tylko brutalną rzeczywistość – rozpadającą się lokalną gospodarkę, długi, wszechobecną biedę i trawiącą miasto rdzę, która staje się metaforą rozpadu Stanów Zjednoczonych.\n"Zrodzony w ogniu", reż. Scott Cooper (2013)\nW 2015 roku Cooper zastąpił na stanowisku reżysera filmu "Pakt z diabłem" Barry'ego Levinsona. W nieswojej historii Cooper nie czuł się już tak swobodnie, czego efektem jest najsłabszy film w jego dorobku. Nie oznacza to jednak, że nie odcisnął na nim swojego stempla – tym razem Cooper zabiera widza w podróż do wypełnionego dokami i statkami Bostonu. Miasto, które staje się areną dla wygórowanych ambicji Jamesa "Whiteya" Bulgera (w tej roli Johnny Depp), najbardziej bezwzględnego i brutalnego przestępcy w tamtejszej historii, zamienia się w wyprane z kolorów piekło na Ziemi, gdzie garstka wykolejeńców próbuje zbudować namiastkę rodziny.\nCuchnący stęchlizną i ropą naftową, usiany ceglanymi budynkami Boston tamtych lat to ciężkie miejsce do życia, w którym każdy zna każdego, a skrywane tajemnice raczej szybko wychodzą na jaw. W mieście liczy się braterstwo krwi, a sojusze zawiązane w czasach dzieciństwa trwają latami i znaczą więcej niż podpis na dokumentach.\nZresztą o tym, jak mało w świecie bohaterów Coopera znaczą spisane prawa, dowiadujemy się także z jego najnowszego i zarazem najlepszego filmu w dorobku, czyli "Hostiles". Oto bohater grany przez Christiana Bale'a w jednej ze scen rzuca na ziemię list z dyrektywami od samego prezydenta Stanów Zjednoczonych i sięga po broń. Na wyżynach skąpanego w słońcu Nowego Meksyku w XIX wieku tyle właśnie znaczą słowa "najważniejszej osoby w państwie".\nWłócząc się po amerykańskich bezkresach, leśnych gęstwinach, błądząc we wszechobecnym pyle i błocie, Scott Cooper prezentuje ubraną w westernowe szaty egzystencjalną epopeję o ludziach, którzy żyją w niesprzyjających warunkach i zostają poddani ekstremalnym sytuacjom. Tworzy także przypowieść o tym, jak wielki wpływ na naszą teraźniejszość ma nasza przeszłość.\n"Pakt z diabłem", reż. Scott Cooper (2015)\nKto jak kto, ale Cooper doskonale zdaje sobie z tego sprawę – gdy miał cztery lata, na zapalenie mózgowe zmarła jego starsza o trzy lata siostra. – Te rzeczy pozostają z tobą na zawsze – wspominał. Nie bez powodu trafia do niego twórczość jego dobrego przyjaciela, zmarłego już Sama Sheparda, która – tak jak filmy Coopera – łączy w sobie liczne tułaczki, fakt niedostosowania i tęsknotę za rodzinną harmonią. Shepard, a co za tym idzie także i Cooper, pochylał się nad samotnikami i wagabundami, życiowymi rozbitkami z prowincji, gnanymi pragnieniem zmian, którym na drodze do realizacji planów staje życie. – Ktoś, kto widział, jak rodzice składają do grobu swoje dziecko, doskonale zrozumie jego prace – mawiał reżyser.\nI faktycznie, rodzinne relacje w filmach Coopera będą miały znaczenie nadrzędne, a utrata (lub brak) bliskiej osoby będzie pojawiać się w jego dziełach sukcesywnie. W "Szalonym sercu" zgorzkniały muzyk zakochuje się w dziennikarce samotnie wychowującej syna, dając nadzieję, że nawet w najbardziej skrzywionych warunkach istnieje cień szansy na odnalezienie miłości i rodzinnego ciepła; w "Zrodzonym w ogniu" starszy brat rusza na pomoc pogrążonemu w złym towarzystwie bratu, mimo pragnienia spokoju, a w "Pakcie z diabłem" Bulglar staje się bezwzględnym bandziorem przez dołujące poczucie osamotnienia, spowodowane m.in. rozpadem rodziny i śmiercią matki. W pierwszych scenach "Hostiles" obserwujemy natomiast matkę (Rasamund Pike), która ogląda śmierć trójki swoich dzieci – znamienne, że w rolach konających latorośli Cooper obsadził własne córki.\n"Hotiles", reż. Scott Cooper (2017)\nW zapierających dech w piersiach plenerach uchwyconych w "Hostiles" coś nieustannie czyha na życie nieświadomych niczego bohaterów. Zresztą informuje o tym już tytuł filmu – "hostiles", czyli "wrogowie". Ale jak rozpoznać, kto jest tutaj prawdziwym wrogiem? Jak o tym opowiedzieć? Cooper w centrum stawia zasłużonego kapitana amerykańskiej armii, szczerze nienawidzącego rdzennych mieszkańców Ameryki, którego życie spływa krwią. Joseph Blocker był kiedyś motorem napędowym ludobójczej maszyny nowo utworzonego państwa, dziś pozostaje wypranym z emocji wrakiem człowieka.\nIronią losu będzie więc fakt, że kapitan, który latami trudnił się mordowaniem Indian, teraz dostaje za zadanie odeskortowania wodza Czejenów do rezerwatu w Montanie. Jak nie trudno się domyślić, podczas wyprawy Blocker (ang. "block", czyli "blokada"), zmieni swoje dotychczasowe myślenie. Po raz kolejny Cooper wykorzysta więc dość prostą historię do ukazania całej palety skonfliktowanych wewnętrznie bohaterów, których ciężko jednoznacznie ocenić. Za pomocą westernu w duchu "Poszukiwaczy" Johna Forda stworzy epopeję o rasizmie i nietolerancji, czyli w gruncie rzeczy o współczesnej Ameryce.\nI nie bez powodu jego najnowszy film rozpoczyna się cytatem D.H. Lawrence'a – "Amerykańska dusza jest twarda, wyizolowana, stoicka i zabójcza. Jeszcze nie zmiękła" – Cooper w swoich filmach plecie bowiem odarte z poetyckich uniesień proste historie o życiu; opowieści o walce o każdy dzień, o chęci odkupienia win, ale i dobroci, kiełkującej w świecie, który nie wybacza błędów. Słowem: o [jeszcze] niezłomnej amerykańskiej duszy.\n◀ Dziewczyna we mgle - recenzja\nCiche miejsce - recenzja ▶\n"Powiernik królowej": historia prawdziwa\nIch przyjaźń wstrząsnęła dworem i rodziną królewską. Doprowadziła niemalże do rewolty przeciw królowej. Historia nieszablonowej znajomości brytyjskiej królowej Wiktorii i Abdula Karima okazała się dla najbliższych monarchini tak niewygodna, że przez prawie wiek trzymana była w tajemnicy. Teraz – za sprawą Stephena Frearsa i jego "Powiernika królowej" – ten fascynujący epizod z dziejów Wielkiej Brytanii ujrzy światło dzienne. A raczej mrok kinowej sali.\nAbdul Karim miał zaledwie 24 lata, kiedy przybył z dalekich Indii do Wielkiej Brytanii. W roku złotego jubileuszu królowej (pięćdziesięciolecie zasiadania na tronie) miał obdarować ją cennym medalem – mohurem. Miał on być wyrazem uznania i wdzięczności narodu indyjskiego. Ku zaskoczeniu wszystkich hinduski sługa błyskawicznie zyskał sympatię wiekowej już Wiktorii. Nikt nie spodziewał się jednak, że ta bardzo specyficzna przyjaźń szybko stanie się przyczyną wielu kłopotów i wystawi na szwank relacje władczyni nie tylko z rodziną, ale także i dworem.\nRozdział I – nauczyciel\nAbdul bardzo szybko stał się więcej niż tylko sługą. Był kimś w rodzaju korepetytora. Sama królowa nazywała go munshi – nauczycielem. Mężczyzna uczył Wiktorię czytać i pisać w urdu i hindi. Wspólnie zgłębiali także Koran. To on przekonał ją do curry, które z miejsca stało się stałym punktem królewskiego menu. W końcu stał się jej najważniejszym sekretarzem. Podróżował wraz z królową po Europie, spotykał monarchów i premierów.\nDla Wiktorii był jednak kimś więcej: przyjacielem, powiernikiem, nauczycielem oraz oddanym doradcą. Urzekał ją egzotycznymi opowieściami o Indiach, festiwalach i rywalizacji między hindusami a muzułmanami. Słuchał, kiedy ona skarżyła się na własną rodzinę. Wpływ Abdula na królową był tak ogromny, że w końcu postanowiła, aby mężczyzna był jednym z głównych żałobników podczas jej pogrzebu, co spotkało się z dezaprobatą ze strony rodziny. Na królewskim dworze krążyły plotki, jakoby para nawiązała romans. Nie ma się, co dziwić – ubrany w szkarłatne tuniki i białe turbany młody, pełen energii i uroku młodzieniec z gęstą, czarną brodą przyciągał uwagę wielu.\nRozdział II – przyjaciel\nTymczasem królowa Wiktoria była szczęśliwa, kiedy miała kogoś u swego boku; najpierw ukochanego męża, księcia Alberta, potem swego bliskiego doradcę, Johna Browna. Abdul był kolejnym mężczyzną, przy którym odżywała.\n"Był surowym nauczycielem i prawdziwym dżentelmenem" – pisała swoich notatkach. Urzekało ją to, że Abdul zwracał się do niej jak do człowieka, a nie jak do królowej. Wszyscy inni podchodzili do niej z dystansem, nawet jej własne dzieci.\n"Wiktoria czuła, że Abdul Karim rozumie ją lepiej, niż ktokolwiek inny. Rozmawiali o najbardziej intymnych sprawach w ich życiu" – mówiła brytyjskiemu "Expressowi" Shrabani Basu, hinduska badaczka, która spędziła wiele lat na zgłębianiu nietypowej znajomości tej dwójki. Wiktoria uświadamiała go w zakresie ciąży, rodzicielstwa czy nawet wyjaśniała genetyczne problemy jego żony, którą pozwoliła mu sprowadzić na Wyspy tylko po to, aby on jej nie opuszczał.\nRozdział III – obsesja\nNiektórzy twierdzili nawet, że królowa ma obsesję na punkcie hinduskiego przybysza. Władczyni obdarowywała go kolejnymi połaciami ziemi, tytułami i odznaczeniami. Abdul miał swój zakątek niemal w każdej królewskiej posiadłości na świecie. Na wystawnych przyjęciach siedział wraz z królewską rodziną, a nie ze sługami, co ówcześni szlachetni urodzeni odbierali za zniewagę.\nMiał przywileje, na które większość ludzi z otoczenia królowej nie mogła sobie pozwolić. Zawsze dostawał najlepsze miejsca w operach i podczas bankietów, posiadał swoją prywatną dorożkę i służbę, a jego ojciec miał być pierwszą osobą, która paliła sziszę w zamku królewskim w Windsorze, pomimo jawnej niechęci królowej do tytoniu.\n"Była to niewątpliwie pasjonująca relacja. Relacja, która operowała na wielu różnych płaszczyznach. Wykraczała poza zwykłą więź na linii matka-syn, czy mężczyzna-kobieta" – przekonywała w wywiadzie dla BBC Shrabani Basu. Przez lata królowa podpisywała listy do niego jako "Twoja kochająca matka" czy "Twoja najdroższa przyjaciółka". "W niektórych przypadkach wysyłała także mnóstwo całusów, co było niespotykane w tamtych czasach" – podkreślała Basu.\nRozdział IV - rewolta\nKrólewska rodzina była tak rozgoryczona przyjaźnią królowej i Abdula, nisko urodzonego cudzoziemca, że gotowa była zrobić wszystko, aby się go pozbyć. Oskarżyli go więc o szpiegostwo na rzecz Ligi Muzułmańskiej i próbowali nastawić przeciwko niemu władczynię. Służba postanowiła nawet wypowiedzieć posłuszeństwo królowej, gdy okazało się, że ta planuje nadać mu tytuł szlachecki. Tymczasem Wiktoria za nic miała klasowy snobizm familii i całego otoczenia. Gdy bliscy królowej dostrzegli, że nie zniechęcą jej do przyjaciela, szybko zmienili cel swoich ataków. Syn Wiktorii, Albert Edward, nazywany Bertie'em, którego historia pozna później jako króla Edwarda VII, postanowił udowodnić, że jego matka jest niespełna rozumu i to on powinien rządzić królestwem. Bezskutecznie. I tym razem Wiktoria i jej powiernik wyszli obronną ręką.\nWkrótce jednak wiktoriański ród dopiął swego. 22 stycznia 1901 roku królowa Wiktoria zmarła na krwiaka mózgu w wieku 82 lat. Zaledwie kilka godzin po pogrzebie monarchini, Edward zwolnił Abdula ze służby. Za wszelką cenę próbował też wymazać jego osobę z historii Zjednoczonego Królestwa.\nMężczyźnie bezczelnie odebrano i doszczętnie zniszczono całą korespondencję z Wiktorią, każdą nawet najmniejszą wzmiankę o nim w królewskich dziennikach edytowano, a informacje w zapiskach nadwornych historyków nagle były ledwie szczątkowe. Z uporem starano się przedstawić Abdula jako "łotra", który wykorzystał królową, by wspinać się po drabinie społecznej. I tak cudowna bajka, która dla hinduskiego sługi zaczęła się kilkanaście lat wcześniej, w ułamku sekundy zamieniła się w koszmar.\nRozdział V - pamięć\nPoniżony i wycieńczony Abdul Karim, zmuszony przez króla Edwarda VII do powrotu do Indii, zmarł zaledwie osiem lat po królowej Wiktorii, w 1909 roku. Miał wówczas zaledwie 46 lat. Jego ciało spoczęło na jednym z zapuszczonych cmentarzy w indyjskiej Agrze.\n"Zmarł z powodu złamanego serca" – przekonywała Basu. Dla niego Wiktoria, bardziej niż Cesarzową Indii i Królową Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, była oddaną przyjaciółką, ukochaną matką i wielką inspiracją, bez której nie mógł żyć...\nNie wiele więc brakowało, a świat o tej niezwykłej relacji już nigdy więcej by nie usłyszał. Na szczęście nikt nie odważył się zniszczyć dzienników monarchini, które zapisała odręcznie w języku urdu. Przez lata zapiski te leżały w królewskich archiwach. I to właśnie z nich Basu odczytała historię przyjaźni łączącej Wiktorię i Abdula, co ostatecznie przełożyło się na książkę "Victoria And Abdul, The Extraordinary True Story Of The Queen’s Closest Confidant".\nA teraz także i na ekranizację Stephena Frearsa, specjalisty od filmów kostiumowych, twórcy "Niebezpiecznych związków", "Boskiej Florence" czy "Królowej". Tym razem reżyser pod płaszczem kostiumowej baśni z humorem odnosi się do wielu współcześnie trapiących nas kwestii, w tym choćby rasowych uprzedzeń, nieporozumień wynikających z błędnego postrzegania innych religii czy powszechnej hipokryzji społeczeństw krajów wysoko rozwiniętych. Ale o tym już w recenzji...\n7 września 2017\n◀ Gra cieni - recenzja\nBaby Driver - recenzja ▶\nGangi Nowego Jorku - My, Naród!\n"Gangi Nowego Jorku" – ubrana w szaty dziewiętnastowiecznej epopei, krwawa i bezpardonowa opowieść o zemście oraz desperackiej próbie przetrwania w brutalnych czasach narodzin słynnej metropolii czekała na sfilmowanie blisko 30 lat, zanim jeszcze Martin Scorsese na dobre dał się poznać jako jeden z najbardziej twórczych filmowców swojego pokolenia.\nReżyser planował zabrać się za film o mrocznym epizodzie w dziejach Wielkiego Jabłka już we wczesnych latach 70., kiedy w jego ręce wpadła książka "Gangi Nowego Jorku" autorstwa Herberta Asbury'ego. W historycznym portrecie miasta, w którym rządził gwałt i bezprawie, Scorsese dostrzegł ogromny potencjał na stworzenie skąpanej w rembrantowskich barwach filmowej legendy o krystalizowaniu się amerykańskiej demokracji.\nGrafika koncepcyjna autorstwa Dantego Ferrettiego / Fot. imdb.com\n"Każda z tych ulic Five Points jest jak palec, a kiedy zamykam dłoń, staje się pięścią"\nMarty – jak pieszczotliwie nazywają reżysera w środowisku filmowym – zabrał się więc za rekonstrukcję minionego świata. Swoją uwagę skupił na Five Points – niezbyt ciekawej dzielnicy, w której w tamtych czasach obok biednych, "prawdziwych" Amerykanów mieszkali wyswobodzeni czarnoskórzy niewolnicy oraz imigranci irlandzcy, niemieccy, polscy, żydowscy, chińscy i włoscy. Nazwa miejsca pochodziła od pięciu ulic, które zbiegały się, tworząc plac o jakże przyjemnie brzmiącej nazwie Paradise Square. Z rajem dzielnica ta nie miała jednak nic wspólnego – bardzo szybko Five Points stało się wylęgarnią wszystkiego, co najgorsze. Przeludnione, zaniedbane, rozsypujące się kamienice stały się gniazdem dla oprychów wszelkiej maści. W połowie XIX wieku, Five Points została nawet uznana za największy slums na świecie. Charles Dickens, który pewnego razu zabłądził w tamte rejony, tak relacjonował to, co zobaczył: "Rozbite okna wydają się być jak oczy ledwie patrzące spode łba, które ucierpiały w pijackiej bijatyce. (...) Wiele świń mieszka w tych ruderach. Ciekawe czy kiedykolwiek zastanawiały się, dlaczego ich właściciele chodzą wyprostowani zamiast błądzić na czworakach, i dlaczego mówią zamiast chrumkać?"\nTymczasem do pobliskiego portu każdego dnia przybywała nowa fala irlandzkich imigrantów, którzy masowo uciekali z Zielonej Wyspy z powodu panującego tam głodu. Mamieni wizją "amerykańskiego snu" jedyne, co znajdowali, to biedę, pogardę i agresję, zwłaszcza ze strony amerykańskich nacjonalistów, postrzegających Irlandczyków jako zagrożenie dla państwa, o które tak zażarcie walczyli ich przodkowie.\nSam Scorsese dorastał w latach 50. niedaleko historycznej Five Points, w dzielnicy nazywanej Małą Italią, gdzie – jak sama nazwa wskazuje – skupiali się imigranci z Włoch. Scorsese, syn pary Sycylijczyków, prasowacza i szwaczki, utożsamiał się z portretem imigrantów, którzy zmuszeni zostali do desperackiej walki o przetrwanie. Zaciekawiony zaczął badać historię okolicy. "Zacząłem zastanawiać się, jak kiedyś wyglądał Nowy Jork? Jacy byli wtedy ludzie? Jak chodzili, co jedli, jak się ubierali" – mówił w wywiadzie.\nFilmową wersję "Gangów..." Scorsese wyobrażał sobie jako monumentalny epos opowiadający o kształtowaniu się narodu,\na także swoisty hymn dziękczynny dla milionów imigrantów\nFilmową wersję "Gangów Nowego Jorku" wyobrażał sobie jako monumentalny epos opowiadający o kształtowaniu się narodu, a także swoisty hymn dziękczynny dla milionów przybyszów z całego świata, którzy w krwawych czasach, ściśnięci w klaustrofobicznych kamienicach musieli połączyć siły i walczyć o prawo do poszukiwania swojego miejsca na Ziemi. "Nowy Jork był jedną wielką beczką prochu. Z jednej strony miasto doświadczyło pierwszej wielkiej fali imigrantów z Irlandii, którzy mówili po gaelicku, byli katolikami lojalnymi Watykanowi. Z drugiej strony byli natomiast nacjonaliści, którzy czuli, że mają wyłączne prawo do ziemi; są tymi, którzy walczyli i wykrwawiali się za naród. To był istny chaos; chaos plemienny. Stopniowo jednak, ulica po ulicy, blok po bloku, kształtowała się demokracja, a ludzie nauczyli się żyć razem. Jeśli więc demokracja nie narodziła się w Nowym Jorku, to nie może narodzić się nigdzie" – tłumaczył reżyser.\nLeonardo DiCaprio i Martin Scorsese na planie filmu / Fot. imdb.com\nW 1979 roku Scorsese nabył prawa do zekranizowania książki Asbury'ego. Wspomniał o książce swojemu przyjacielowi i współpracownikowi, scenarzyście Jayowi Cocksowi, który, jak się okazało, doskonale ją znał. Panowie zabrali się do roboty. Do pracy nad scenariuszem zaprosili jeszcze dwie osoby: zdobywcę Oscara za "Listę Schindlera" Stevena Zailiana, który wraz ze Scorsese pracował nad strukturą historii, a także wielokrotnie nagradzanego scenarzystę Kennetha Lonergana, który skupił się na rozwinięciu głównych bohaterów.\nPunktem wyjścia do historii nie tylko Five Points, ale metaforycznej wizji narodzin Ameryki w ogóle, okazała się konfrontacja dwóch największych gangów. Oto ojciec głównego bohatera, Amsterdama Vallona (Leonardo DiCaprio), szef bandy Irlandczyków ginie podczas jednej z krwawych bitew o władzę nad dzielnicą. Zabija go bezwględny Billy "Rzeźnik" Cutting (Daniel Day-Lewis), przywódca konkurencyjnego, nacjonalistycznego gangu.\nStopniowo, ulica po ulicy, blok po bloku, kształtowała się demokracja, a ludzie nauczyli się żyć razem - Martin Scorsese\n16 lat później, Amsterdam wraca do Five Points, aby pomścić śmierć ojca. Przenika do najbliższego kręgu "Rzeźnika", który z czasem zaczyna traktować go jak syna. Tak bohater popada w wewnętrzny konflikt.\nPracując nad scenariuszem, twórcy zainspirowali się życiorysami autentycznych postaci. Zwłaszcza, jeśli chodzi o kreację "Rzeźnika". Naprawdę ten intrygujący jegomość nazwywał się Bill Poole, rzeczywiście pracował jako rzeźnik i cieszył się podobną sławą co bohater filmu. Później został nawet zawodowym bokserem. Co ciekawe, Poole zmarł w 1855 roku, na kilka lat przed wydarzeniami opisywanymi w "Gangach...".\nDaniel Day-Lewis jako Bill "Rzeźnik" Cutting / Fot. it.wikipedia.org\nScorsese nie chciał jednak budować swojego filmu wyłącznie na konflikcie między Amsterdamem i Billem "Rzeźnikiem". Reżyser pragnął ukazać nowojorską metropolię w samym centrum wojennej zawieruchy. W tamtym czasie wybucha bowiem wojna secesyjna, która – wraz z pulsującymi pod powierznią tkanki miejskiej napięciami na tle rasowym, religijnym i kulturowym – doprowadziła do najgorszych rozruchów w dziejach Ameryki. Czarę goryczy przelał dekret prezydenta Lincolna, który ogłaszał powszechny pobór do wojska. Z obowiązku byli zwolnieni ci, którzy zapłacili 300 dolarów.\n"Dla biednych był to warunek niemożliwy do spełnienia. Dekret wywołał więc prawdziwą furię. Uczestnicy rozruchów niszczyli i równali z ziemią wszystko, co napotkali na swojej drodze. Drugiego dnia co prawda dekret o poborze zawieszono, ale miasto nadal było w stanie oblężenia. Wtedy przybyły oddziały wojsk Unii, których zadaniem było stłumienie zamieszek. W tym czasie w filmie rozgrywa się walka pomiędzy Amsterdamem i "Rzeźnikiem" oraz ich gangami. Mamy więc punkt kulminacyjny fikcyjnej opowieści na tle prawdziwych historycznych wydarzeń" - wyjasniał reżyser.\nW roli Amsterdama Vallona w latach 70. reżyser planował obsadzić swojego ulubionego aktora, znanego z "Taksówkarza" Roberta De Niro. Produkcja wymagała jednak ogromnego wsparcia finansowego, którego żadne studio w tamtym czasie nie chciało udzielić, zwłaszcza po finansowej porażce "Bram Niebios". Film Michaela Cimino, opowiadający bliźniaczo podobną historię dramatycznych starć pomiędzy Amerykanami a przybyszami z Europy Wschodniej w stanie Wyoming pod koniec XIX wieku, okazał się bowiem niewypałem pod względem komercyjnym oraz artystycznym – krytycy określili film mianem "katastrofy", Cimino przedłużał zdjęcia w nieskończoność, doprowadzając studio United Artists niemal do bankructwa, a sam pogrzebał nim swoją reżyserską karierę. Fiasko "Bram Niebios" spowodowało, że studia unikały wystawnych dramatów historycznych jak ognia. Scorsese musiał obejść się więc smakiem.\nAktorzy wchodzą na plan\nTemat filmu powrócił dopiero w latach 90., kiedy to monumentalne produkcje historyczne ponownie rozkwitły za sprawą takich filmów jak: "Braveheart" Mela Gibsona, "Titanic" Jamesa Camerona czy późniejszy "Gladiator" Ridleya Scotta. Scorsese poznał w tamtym czasie również wpływowego producenta Harveya Weinsteina, szefującego studiu Miramax Films. Panowie nie czekali zbyt długo i zaczęli rozglądać się za obsadą. Niestety kolejne plany castingowe okazywały się niewypałami. Na nieszczęście dla Scorsese Robert De Niro był już za stary, aby zagrać Amsterdama. Z kolei próba obsadzenia Johna Belushi w roli Cuttinga spełzła na niczym po tym, jak aktor zmarł w wyniku przedawkowania. W mediach raz po raz pojawiały się kolejne nazwiska gwiazd – a to Mela Gibsona, a to Willema Dafoe czy Toma Hanksa. Ostatecznie jednak rolę młodego Vallona za namową samego De Niro Scorsese zaproponował Leonardo DiCaprio, a postać Billa "Rzeźnika" powierzył Danielowi Dayowi-Lewisowi.\nTen drugi zresztą stworzył kreację niezapomnianą. W swoim stylu Brytyjczyk oddał się roli bezgranicznie – mówił z akcentem swojej postaci nawet wtedy, gdy nie był na planie, pozwolił założyć sobie na oko specjalne szkło, a nawet nauczył się stukać w nie ostrzem noża bez mrugania powiekami. W ramach przygotowań do roli spędził też kilka tygodni pod – nomen omen – okiem prawdziwego rzeźnika, a także zatrudnił dwóch artystów cyrkowych, którzy nauczyli aktora celnie rzucać sztyletami. Z kolei podczas kręcenia walki z DiCaprio złamał sobie nos. Mimo to, kontynuował zdjęcia. Więcej. Kiedy po zakończeniu zdjęć, DiCaprio i Scorsese zaprosili Daya-Lewisa na kolację, ten oczywiście przyjął zaproszenie, lecz nie miał zamiaru porzucić swojej roli. Podczas posiłku był ponoć tak przekonujący, że kelnerka bała się go obsługiwać.\nAmerykańska flaga w filmie: +10 do frekwencji / Fot. imdb.com\nXIX-wieczny Nowy Jork Scorsese odtworzył w Cinecitcie – największym studiu filmowym we Włoszech znajdującym się na przedmieściach Rzymu. Scenograf Dante Ferretti i jego załoga zbudowali blisko dwa kilmetry kwadratowe scenografii, w tym budynek starego browaru, masywne kamienice, kasyno, kościół, chińską pagodę, w której znalazł się teatr, a także odcinek nowojorskiego nabrzeża. Zresztą niektóre z rusztowań pozostawionych w Cinecittà Studios zostały później użyte przez Mela Gibsona podczas kręcenia "Pasji". Kiedy George Lucas odwiedził plan zdjęciowy, miał powiedzieć zdziwiony, że "taki plan można było wykreować za pomocą komputerów". Co ciekawe, twórca "Gwiezdnych wojen" do produkcji dołożył także swoje trzy grosze. W jednej z końcowych scen filmu na ekranie pojawia się słoń, którego pomógł wykreować – to jedyna scena w filmie, w której użyto efektów CGI.\nPodczas produkcji nie obyło się jednak bez komplikacji – aby poprawić stan budżetu, Martin Scorsese i Leonardo DiCaprio zmniejszyli swoje pensje, a z powodu niedoboru włoskich aktorów mówiących po angielsku, zdecydowano się na zatrudnienie części amerykańskiego personelu wojskowego stacjonującego w bazie Sił Powietrznych niedaleko Aviano. Film miał początkowo trafić do kin w święta Bożego Narodzenia w 2001 roku. W czerwcu w kinach zaczęły się więc pojawiać zapowiedzi i plakaty informujące o nadchodzącym hicie. W ostatniej chwili datę premiery przesunięto jednak o rok. Po korytarzach działów filmowych nowojorskich redakcji krążyły plotki, jakoby Scorsese wykłóca się z Weinsteinem o ostateczną wersję filmu. Wersja reżyserska miała podobno trwać godzinę dłużej, z kolei producent chciał, aby film w końcowej formie był bardziej rozrywkowy.\nOstatecznie panowie się jednak dogadali, a "Gangi Nowego Jorku" zgarnęły dziesięć nominacji do Oscara. Co prawda żadnej statuetki nie wygrały, ale na stałe wpisały się w filmowy krajobraz Wielkiego Jabłka. Ciekawa wydaje się być w tym kontekście także wieńcząca film panorama, ukazująca zmieniające się oblicze Nowego Jorku. W ostatnim kadrze znalazły się bowiem także wieże World Trade Center, mimo że film został ukończony już po tym, jak budynki zostały zniszczone podczas zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 roku. Scorsese zdecydował się na takie, a nie inne zakończenie, ponieważ w jego zamyśle miał to być film o ludziach, którzy Nowy Jork budowali, a nie o tych, którzy próbowali go zniszczyć.\nFot. tytułowa: pictures.4ever.eu\n⏰ 9 grudnia 2016\nFilmy 2 grudnia 2016\nWakacyjne kina plenerowe w Krakowie\nJuż niebawem Kraków ponownie stanie się filmową stolicą lata! Przez niemal całe wakacje, w różnych miejscach miasta, organizowane będą różnego rodzaju kina letnie i plenerowe. Z tej okazji przygotowałem dla Was mały repertuar. Sprawdźcie, gdzie w Krakowie będziecie mogli oglądać filmy pod chmurką.\nNa leżakach, pufach, kocach i pod chmurką - tak już niedługo będzie się oglądało filmy w tym mieście. Uwaga! Poniższa lista będzie na bieżąco aktualizowana, jeśli spłyną do mnie informacje ze wszystkich miejsc. Jeśli więc wiesz, że gdzieś są organizowane letnie kina plenerowe - daj znać w komentarzu pod wpisem, na Facebooku czy też za pomocą maila - dołączę Twoją lokację do listy!\nBAL na Zabłociu, ul. Ślusarska 9\nW tym roku na leżakach przed BALem obejrzymy takie filmy jak: "Tylko kochankowie przeżyją", "Django", "Locke", "Drive", "Amy" czy "Grand Budapest Hotel". Seanse w czwartki, piątki, soboty i niedziele po zmroku (około godz. 21.00), od lipca do września! O niedzielnych seansach zadecydują sami widzowie, oddając głosy na zaproponowane przez lokal filmy.\nPoniżej rozpiska na lipiec:\n⏰ 8 lipca 2016, godz. 21:00\nTilda Swinton, Tom Hiddleston i Mia Wasikowska w kameralnej opowieści o miłości autorstwa Jima Jarmuscha. To właśnie tym filmem słynny outsider Hollywood mówi do widza, że przetrwają tylko ci, którzy potrafią kochać. Bohaterowie jego filmu to romantyczne wampiry zdegustowane tym, jak rozwinął się świat.\n⏰ 9 lipca 2016, godz. 21:00\nDjango (2015), reż. Quentin Tarantino\nNiekwestionowany mistrz pastiszu i oddany miłośnik X Muzy - Quentin Tarantino - po raz kolejny zaprasza nas do swojego barwnego świata, naznaczonego wyjątkową inscenizacją i błyskotliwymi dialogami. W "Django" z typowym dla siebie zacięciem, żongluje schematami i rozprawia się z zakurzonym gatunkiem westernu, który w jego rękach staje się przewrotnym rozrachunkiem z czasami niewolnictwa w USA.\n⏰ 14 lipca 2016, godz. 21:00\nPersepolis (2007), reż. Vincent Paronnaud, Marjane Satrapi\nPoruszająca, kameralna, wizualnie piękna czarno-biała historia o życiu Marjane Satrapi, dorastającej w Teheranie autorce komiksów, reżyserce filmów animowanych oraz autorce książek dla dzieci, której przyszło żyć w czasach, kiedy upadły rządy szacha, zaczęto ograniczać prawa publiczne, do władzy doszedł ajatollah Chomeini, a na horyzoncie widniała okrutna wojna z Irakiem.\n⏰ 15 lipca 2016, godz. 21:00\nWizualny majstersztyk, w którym Cuarón i współpracujący z nim operator Emmanuel Lubezki idealnie pokazali maleńkość człowieka we wszechświecie, poddając dwójkę głównych bohaterów (Sandra Bullock i George Clooney) psychicznemu terrorowi ogromu i nieskończoności.\n⏰ 16 lipca 2016, godz. 21:00\n"Fargo" (1996), reż. Ethan Coen, Joel Coen\nKlasyk amerykańskiego kina, za scenariusz którego Coenowie zgarnęli Oscara, a Frances McDormand – prywatnie żona Joela – została uhonorowana statuetką dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Myślę, że nie muszę przedstawiać.\n⏰ 17 lipca 2016, godz. 21:00\nFilm do wyboru; ankiety szukajcie na stronach BALu. Na przykład tutaj.\nNOWY BULWAR[T] SZTUKI\nZalew Nowohucki, zbieg ulic Bulwarowej i Al. Solidarności\n⏰ 3 lipca 2016, godz. 21:00\nMiędzy nami dobrze jest (2015), reż. Grzegorz Jarzyna\nFilmowa adaptacja wystawionej przez Grzegorza Jarzynę sztuki Doroty Masłowskiej pod tym samym tytułem. Historia przedstawicielek trzech pokoleń zamieszkujących ciasną warszawską kawalerkę, która staje się ciekawym studium polskiego społeczeństwie czasu transformacji.\nJurek (2015), reż. Paweł Wysoczański\nPoruszająca historia Jerzego Kukuczki - jednego z najwybitniejszych himalaistów XX wieku. Opowieść o drodze od pucybuta do milionera, a także intrygująca próba zrozumienia, czego człowiek szuka w górach.\nPrzed seansem spotkanie z reżyserem filmu – Pawłem Wysoczańskim.\nBył sobie las (2013), reż. Luc Jacquet\n⏰ 31 lipca 2016, godz. 21:00\nLuc Jacquet, autor nagrodzonego Oscarem "Marszu pingwinów", tym razem zabiera nas w sam środek tajemniczych i nieodgadnionych lasów deszczowych. Na blisko dwie godziny staje się naszym przewodnikiem, pozwalając widzowi bardziej na doświadczanie aniżeli na poznawanie suchych faktów. Dzięki temu seans "Był sobie las" staje się czymś w rodzaju przygody; staje się odkrywaniem nowego, nieznanego dotąd świata.\n⏰ 7 sierpnia 2016, godz. 21:00\nŻycie Jane (2010), reż. Lorenz Knauer\nDokument o brytyjskiej badaczce szympansów, Jane Goodall, to niesamowita historia ludzkiej niezłomności i determinacji w walce przeciwko bezmyślnemu zanieczyszczaniu naszej planety oraz bestialskiemu mordowaniu zwierząt, a także urzekająca lekcja człowieczeństwa.\n⏰ 14 sierpnia 2016 godz. 21:00\nMatki (2015), reż. Joonas Berghäll\nDziesięć historii opowiedzianych przez kobiety z dziesięciu stron świata. Wszystkie łączy jedna, szczególna rola: macierzyństwo. Kamera Berghälla obserwuje je w różnych momentach ich życia, dzięki czemu mamy wyjątkową szansę poznać niezwykłą moc codzienności oraz towarzyszyć im w ciężkich chwilach.\nWATCH DOCS W DWORKU BIAŁOPRĄDNICKIM\nNa dużym ekranie w plenerze Dworku będziecie mieli okazję zobaczyć siedem filmów prezentowanych podczas Festiwalu Watch DOCS. Festiwal ten jest jedną z największych na świecie imprez filmowych poświęconych prawom człowieka, prezentujących filmy dokumentalne, w których zaangażowanie na rzecz praw jednostki łączy się ze sztuką filmową. Seanse będą prezentowane w lipcowe i sierpniowe czwartki o godz. 21.00 przy ul. Papiernicza 2. Wstęp wolny.\n⏰ 7 lipca 2016, godz. 21:00\nZima na Lampedusie (2015), reż. Jakob Brossmann\nTytułowa włoska wyspa prawdopodobnie już zawsze będzie kojarzona z miejscem tragedii migrantów. Tymczasem miejscowych bardziej interesuje problem awarii jedynego promu łączącego wyspę ze światem, a także spontaniczny strajk rybaków i blokada portu. Ten swoisty paradoks Brossman dokumentuje z ogromnym wyczuciem, umiejętnie zestawiając przenikające się wątki.\nDrużyna E (2014), reż. Katy Chevigny, Ross Kauffman\nKiedy na świecie łamane są prawa człowieka, Human Rights Watch wysyła tam E-Team (Emergency Team) - zespół ekspertów, który w miejscach najcięższych zbrodni, niejednokrotnie z narażeniem życia, bada świeże ślady, gromadzi zeznania świadków i dowody rzeczowe. Kamery autorów "Drużyny E" towarzyszą członkom zespołu podczas kilku niebezpiecznych misji, w tym na froncie w Syrii i Libii.\n⏰ 21 lipca 2016, godz. 21:00\nZa kratami nie nosimy burek (2012), reż. Nima Sarvestani\nNiesamowity dokument o afgańskim więzieniu Takhar, gdzie wieloletnie wyroki odsiadują kobiety skazane za ucieczkę z domu lub zdradę. To właśnie to miejsce staje się dla nich przestrzenią, w której mogą czuć się swobodnie. Tutaj nikt nie zmusza ich do ukrywania twarzy; tutaj nikt nie podnosi na nich ręki. Bo w więzieniu paradoksalnie po raz pierwszy w życiu znajdą się pod opieką państwa.\n⏰ 4 sierpnia 2016, godz. 21:00\nMama Illegal (2011), reż. Ed Moschitz\nEd Moschitz przedstawia widzowi historie trzech mołdawskich kobiet, które pracują "na czarno" w Austrii i Włoszech. Każda z nich pozostawiła w rodzinnym kraju bliskich, wszystkie łudzą się, że niedługo powrócą do kraju. Jeszcze tylko miesiąc, jeszcze tylko jeden, malutki wysiłek, a potem wrócą do dzieci i osiądą w miejscu. Brzmi znajomo?\n⏰ 11 sierpnia 2016, godz. 21:00\nSiostry z dżungli (2011), reż. Chloe Ruthven\nFilm śledzi losy dwóch dziewczyn z indyjskiej prowincji, które zatrudniają się w w fabryce szyjącej ubrania dla potentatów odzieżowych. Rzucone ponad 1500 kilometrów od rodzinnej wioski są oszołomione życiem wielkiego miasta. Niewiele go jednak mogą zaznać, gdyż w internacie, gdzie zostały zakwaterowane, panują bardzo restrykcyjne zasady. Rzeczywistość zmusza je do zmierzenia się z kwestią (nie)sprawiedliwości społecznej, lojalności i roli odpowiedzialności społecznej biznesu.\n⏰ 18 sierpnia 2016, godz. 21:00\nMade in BY (2015), reż. Luigi Milardi\nIntrygujący portret Białorusi, "ostatnia dyktatura Europy", widziany z perspektywy tamtejszych artystów. Artystów podzielonych na dwa obozy. Tych, którzy zdecydowali się zbuntować przeciwko narzuconym przez państwo rolom i sztukę traktują jako sposób walki o wolność, oraz tych, którzy te role przyjęli, dzięki czemu uczestniczą w oficjalnym życiu artystycznym kraju.\n⏰ 25 sierpnia 2016, godz. 21:00\nWinny z założenia (2009), reż. Roberto Hernández, Geoffrey Smith\nPewnego dnia Jose "Tonio" Zuniga został zatrzymany przez policję i oskarżony o zabójstwo, którego dokonano w innej części Mexico City. Choć kilka osób potwierdzało, że mężczyzna był w czasie morderstwa gdzieś indziej, rozprawa zakończyła się wyrokiem skazującym. Sprawą zainteresowała się para mieszkających w USA meksykańskich prawników Robert Hernandez i Layda Negrete. Z pomocą Geoffreya Smitha ujawnili niekompetencje wymiaru sprawiedliwości, dobitnie pokazując, że film może być bronią.\nWejście na wszystkie wydarzenia jest darmowe! \nKino na dziedzińcu w swoim repertuarze na nadchodzące miesiące ma także Kino pod Baranami. Nie przesłali mi jeszcze konkretnej rozpiski, ale warto zaglądać na ich stronę.\nNo i na razie to tyle. Pogodnych wieczorów i najlepszych filmów. No i nie zapomnijcie zaglądać tutaj, bo lista będzie aktualizowana. Dam znać!\nSpodobał Ci się tekst? Podziel się nim ze znajomymi i polub stronę bloga na Facebooku, żeby być bliżej tego, co dzieje się w mojej głowie. Koniecznie daj znać, co sądzisz o kinach letnich w komentarzu pod wpisem lub na Twitterze czy Facebooku.\nDziś dzielę się playlistą z muzyką filmową, którą Wam obiecałem w niedawnym wpisie na Facebooku.\n5 filmów we wrześniu, na które czekam z niecierpliwością\n5 filmów we wrześniu, na które\nczekam z niecierpliwością\nWakacje się skończyły, uczniowie poszli do szkoły, a w kinach lekkie filmy "sezonu ogórkowego" zaczynają ustępować miejsca ambitniejszym produkcjom, z których wybrane będą mogły nawiązać jakąś walkę o nominacje do najważniejszych nagród. Może nie jest to jeszcze ścisła czołówka, ale wrzesień ma do zaoferowania kilka naprawdę bardzo ciekawych filmowych propozycji.\nFestiwal Muzyki Filmowej w Krakowie to jeden z najważniejszych festiwali muzyki filmowej na świecie. Połączenie fenomenalnej muzyki filmowej ze świetnie przygotowanym obrazem tworzy podczas tych kilku dni festiwalu monumentalne widowiska muzyczno-filmowe z mnóstwem pozytywnej energii. Nic więc dziwnego, że ta impreza stanowi jedną z moich ulubionych.\nAnd the Oscar goes to... - Historia Oscarów\nOd pierwszej ceremonii wręczenia Nagród Akademii Filmowej niezbyt duża, bo mierząca 34,4 cm wysokości, i niespecjalnie ciężka, bo ważąca 3,8 kg, statuetka przedstawiającą rycerza opierającego się na dwuręcznym mieczu zrobiła wokół siebie nie lada zamieszanie, czyniąc z siebie obiekt pożądania wielkich tego świata. W swoją historię wpisała sławne nazwiska, niezwykłe talenty, superprodukcje i wielkie korporacje, doczekując się nawet własnych legend.


"Zaadoptuj faceta"? Nie bawi mnie to | Express Bydgoski\n"Zaadoptuj faceta"? Nie bawi mnie to\nDominika Kucharska 25.01.2016\nKiedyś przeczytałem, że problemu dyskryminacji nigdy nie zrozumie biały, pełnosprawny, heteroseksualny mężczyzna, bo nie poznaje jej na własnej skórze - słyszę od kolegi, którego przed chwilą uparcie przekonywałam, że padł ofiarą seksizmu. I tu chyba tkwi sedno.\nZacznę od tego, że chciałam dobrze. Wiem, wiem - dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane, ale we mnie na serio obudził się sprzeciw i gotowość do obrony pokrzywdzonych...\nByło tak. Wieczór, środek tygodnia. Odpoczywałam schowana pod kocem, z kubkiem herbaty w ręku, oglądając telewizję. Po serii idiotycznych reklam na zwiększenie potencji byłam przekonana, że już żadna nie sprawi, że krzyknę „koniec cywilizacji jest bliski!”. Jednak, jak to często bywa - przeliczyłam się. Na ekranie drwaloseksualny, około 30-letni mężczyzna, którego składowe (tak, składowe… i procentową zawartość!) opisywał zmysłowy, kobiecy głos, rodem z zakupów Mango. Na koniec padła zachęta - „zaadoptuj faceta”.\nŻe co?! Reklama spełniła swoje zadanie, bo wytrącona z rytmu od razu sięgnęłam po komputer, żeby sprawdzić, co tak właściwie chciano mi i milionom innych widzów sprzedać. Preparat na porost brody? Krem do twarzy? Podążając za wskazówkami głosu Mango trafiłam na portal, który wygląda jak typowy sklep internetowy, tyle że z produktami w postaci mężczyzn (tu nazywanymi „przedmiotami do przytulania”). Klientki to kobiety, dla których twórcy „portalu adopcyjnego” przygotowali specjalną, szeroką ofertę. Można liczyć na regularne nowe dostawy (czyli nowych użytkowników), są też produkty regionalne i wielosezonowe. Znajdziemy i „najlepsze oferty”, a w opisach poszczególnych „produktów” takie informacje, jak to czy „przedmiot do przytulania” jest dostarczany z instrukcją obsługi i czy ma gwarancję.\nPomysłodawcy uznali, że kluczem do sukcesu będzie połączenie dwóch elementów, które - ich zdaniem - kochają kobiety: zakupów oraz facetów. I tak powstał portal randkowy, działający jak sklep on-line, w którym możesz wrzucić do koszyka (naprawdę jest taka opcja) drugą połówkę, a potem żyć z nią długo i szczęśliwie, oczywiście dopóki się nie zepsuje.\n- Co ty na to? - pytam zszokowana, swoją siedzącą obok nieadopcyjną połówkę. W odpowiedzi słyszę, że to całkiem zabawny pomysł. - Ale nie obraża cię to traktowanie jak produkt, wrzucanie do koszyka? - dopytuję. - W ogóle. Gdyby zamiast facetów pokazywali kobiety, to byłoby to szowinistyczne, bo was takie rzeczy bolą. Ale my mamy dystans.\nNastępnego dnia wypytuję kolegów z pracy i słyszę podobną piosnkę. - Wreszcie portal randkowy z jajem, a nie jakieś tam poetyckie westchnienia i single z aspiracjami. Genialny pomysł! Nie znam faceta, który by się obraził na to, że kobieta nazywa go fajnym towarem. - No, ale przecież to seksizm, przedmiotowe traktowanie, jak na targu niewolników, jak w agencji towarzyskiej. Gdyby to dotyczyło kobiet, to byłby skandal na cały świat, a wy mi tu mówicie o genialnym pomyśle! - ciągnę uparcie, łapiąc się na tym, że sama staram się ich przekonać, że ten portal obraża mężczyzn. Tylko po co to robię, skoro im się podoba? Czemu nie mam dystansu do tej adopcyjnej idei i nie bawi mnie ona tak, jak moich kolegów? W końcu, jak zapewniają twórcy, to portal, na którym nareszcie rządzą kobiety, więc jako kobieta powinnam być zachwycona. Nie jestem...\nDYSKRYMINACJA Z DYSTANSEM\nNie bawi mnie to, bo wiem, że milionami kobiet handluje się każdego dnia i to nie dobrowolnie, na portalu z jajem, tylko w realu. Mężczyznami też, ale na znacznie mniejszą skalę i pewnie dlatego pomysł sklepu z facetami u większości wywołuje uśmiech, zamiast oburzenia. Ja nie pękam ze śmiechu, bo nie widzę nic śmiesznego w promowaniu trendu traktowania ludzi jak produktów, ani we wrzucaniu kogokolwiek do koszyka. Bo nie widzę sensu w dolewaniu oliwy do ogniska dyskryminacji, nawet takiej z pełnym przyzwoleniem i przymrużeniem oka. Po prostu nie zapominam, że pożar bardzo trudno ugasić.\n- Kiedyś przeczytałem, że problemu dyskryminacji nigdy nie zrozumie biały, pełnosprawny, heteroseksualny mężczyzna, bo nie poznaje jej na własnej skórze - słyszę od kolegi, którego przed chwilą uparcie przekonywałam, że padł ofiarą seksizmu. I tu chyba tkwi sedno. Ja rozumiem konwencję, chwyt marketingowy, ale mimo to dręczy mnie pytanie, czy dziś naprawdę sprzedają się tylko te chwyty poniżej pasa? Faceci natomiast rozumieją, że w drugą stronę taki portal by się nie sprawdził, bo nam brak dystansu do takich żartów. Za to ten w męskim wydaniu jest zabawny, na luzie.\nTak jak mówiłam - chciałam dobrze. Okazało się, że zupełnie niepotrzebnie. Podaż i popyt są. „Produktów” w ofercie przybywa, klientek również, co znaczy że kobietom podobają się takie zakupy. Twórcy strzelili w dziesiątkę. Widocznie w tym przypadku rzeczywiście cierpię na poważny niedobór dystansu. „Twój koszyk jest pusty” krzyczy napis na moim monitorze...\nDziennikarka, kulturoznawczyni, fanka Jamiego Olivera i wierna kibicka FC Barcelony. Redaktorka prowadząca miesięcznik „Biznes Kujawsko-Pomorski”.


To jeszcze nie jest wszystko !!! Malo czasu i niewim gdzie mam nowe MB ustawiac i dlatego musze troche przesortowac !!!. Jasne ze szkoda !!!!! ))))\nWysłany: Nie 22:12, 30 Paź 2011 Temat postu:\nTo moze zaprezentuj nam swoje male Muzeum I prospektów i modeli. Od tej strony Cie nie znalem\nJak znajde troche czasu tylko to troche potrwa bo jeszcze musze pare gablotek zbudowac\nWysłany: Nie 23:47, 30 Paź 2011 Temat postu:\nuuuu Panowie to może trzeba pomyśleć nad [link widoczny dla zalogowanych] MODELOmobilia.fora.pl :D :D :D Te terenowe mercedesiki w tej gablotce robią wrażenie\nJa od jakiegoś czasu poluje na Jelcz mex -te kioskowce z czasów RUCH-u\nA modeliki w skali 1:43 zbieram z KAP-u ale tylko polską myśl techniczną\nWysłany: Nie 23:53, 30 Paź 2011 Temat postu:\nTo samo sobie pomyślałem..chyba dobry sposób na życie, na przyszłośc,otworzyc prywatne muzeum modeli:)Ja mogę sprzedawać bilety :)\nWysłany: Pon 8:59, 31 Paź 2011 Temat postu:\nJak sobie pomysle jaką batalie musiałem stoczyć z żoną o obecną gablotę (właściwie gabloteczkę w porównaniu do tej drugiej co jest planowana) to nie wyobrażam sobie jaka wojna musiałaby się przetoczyć w domu żeby mieć nawet mini muzeum\nWysłany: Wto 21:01, 01 Lis 2011 Temat postu:\nNajwiekszy model jaki ma skala 1:4\nPare modeli 1:18 , 1:12 i 1:87\nWysłany: Pon 9:15, 07 Lis 2011 Temat postu:\nPiekne modele i jeszcze raz powtórze: prawdziwe muzuem modeli! Jesli byś je ruszył (sprzedawał) to moim zdaniem to już nie będzie to samo. Teraz opowiada ono historię niejednej firmy\nA może ty modelarz jesteś a nie prospekciarz?\nZbieram wszystko modele i prospekty i jeszcze duzo zeczy innych !!! Prospeköw mam wiecej niz modeli .\nWysłany: Pon 11:42, 07 Lis 2011 Temat postu:\nTo wrzuć co nieco z prospektów do działu Nasze kolekcje\nTeż jak je przechowujesz i te najcenniejsze\nNAJNOWSZE DOCHODY MB 1:18 !!!!! [link widoczny dla zalogowanych]


„Ludzkie barbecue”: policjanci robili sobie selfie z płonącym samolotem | TopMejt\nby Anna Czajczyk\t,\t2015-10-10\nKatastrofa samolotu biorącego udział w pokazach lotniczych w Shoreham wstrząsnęła całą Wielką Brytanią. Niestety, rodziny ofiar nie mogą opłakiwać swoich bliskich w spokoju. Temat tragicznego wypadku znów powraca do mediów. Tym razem za sprawą dwóch policjantów, którzy – zamiast brać udział w akcji ratunkowej – robili sobie zdjęcia ze szczątkami samolotu.\nDwaj młodzi funkcjonariusze (23 lata i 24 lata) nie tylko wykonali serię „selfie” na tle wraku maszyny, ale i zapragnęli podzielić się „oryginalnymi” ujęciami ze światem. Fotografie opublikowane przez nich w serwisie Snapchat i opisane jako „ludzkie barbecue” (dosł. „#humanbarbecue”) zaszokowały innych policjantów, którzy postanowili o wybryku swoich współpracowników donieść przełożonym.\nPozbawieni empatii amatorzy selfie zostali przesłuchani. Po rozmowie ze zwierzchnikami złożyli rezygnację, dzięki czemu uniknęli najprawdopodobniej dyscyplinarnego zwolnienia. Kiedy doszło do tragedii w Shoreham – młodzi funkcjonariusze byli w połowie dwuletniego okresu próbnego.\n– Policjantów obowiązują twarde zasady moralne, z których podstawową jest okazanie szacunku ofiarom i ich rodzinom. Zachowania tych dwóch młodych mężczyzn nie można niczym wytłumaczyć ani usprawiedliwić. Oni nie nadają się do pracy w policji – skomentował ten nieludzki wybryk oficer Giles York z Sussex.\nTagi:\tpokazy lotnicze, policja, policja UK, RAFA Air Show, samolot, selfie, Shoreham, Snapchat, tragedia w Shoreham\nZ dniem 1 października br. w Anglii i Walii weszło w życie nowe prawo zabraniające palenia w samochodzie. Zakaz dotyczy palenia w...


Handel (2007/I) - FDB\nW pulsującej życiem stolicy Meksyku zostaje porwana 13-letnia Adriana. Jej jedynym przyjacielem i obrońcom zostaje turystka z polski, którą spotyka ten sam los. Próbę uratowania Adriany z rąk handlarzy żywym towarem podejmuje jej brat Jorge. W czasie swojej pogoni spotyka on policjanta z Teksasu (Kevin Kline) wraz z którym… zobacz więcej\nKevin Kline, Alicja Bachleda-Curuś, Paulina Gaitan\njako Irina Silayev\njako Vadim Youchenko\njako Detektyw Henderson\njako Patty Sheridan\njako Alex Green\nW pulsującej życiem stolicy Meksyku zostaje porwana 13-letnia Adriana. Jej jedynym przyjacielem i obrońcom zostaje turystka z polski, którą spotyka ten sam los. Próbę uratowania Adriany z rąk handlarzy żywym towarem podejmuje jej brat Jorge. W czasie swojej pogoni spotyka on policjanta z Teksasu (Kevin Kline) wraz z którym odkrywają międzynarodową siatkę przestępców sprzedających młode kobiety na aukcjach internetowych. opis dystrybutora\n2007-02-08 (świat), 2009-11-09 (dvd)\nThe Girls Next Door (USA) (tytuł roboczy)\nTrade - Willkommen in Amerika (Niemcy)\nWelcome to America (USA) (tytuł roboczy)\n[6/10] Może być – Bez rewelacji. Drętwa gra aktorska. Przeciągająca się akcja. Ale scenariusz ciekawy.\nMalinka175 2013-08-18 8\n8/10 – Na prawdę dobry, bardzo dobry. Poruszający i zdecydowanie nie jest prostacki jak większość obecnych produkcji. polecam\ndurduro 2010-01-06 1\n3/10, film III kategorii – film bardzo slaby. Kiepska rezyseria, kiepski aktorsko i denny scenariusz. Temat fajny, ale zmarnowany. Nuda i pełno głupot. Odradzam, szkoda czasu\nSebioslaw durduro 2016-01-15 9\n@durduro Mam zgoła odmienne zdanie. Film na wskroś prawdziwy, dobrze zrealizowany.\nFilm szokujący. – Zdecydowanie nie dla osób o słabych nerwach. Przede wszystkim film ten porusza bardzo ważny problem jakim jest handel żywym towarem, świetnie przedstawiony jest tutaj proces "rekrutowania" kobiet, to jak wykorzystuje się naiwność młodych dziewczyn które chcą zarobić większe pieniądze. Film pouczający, sceny czasem bardzo brutalne. Świetna gra Alicji.\nEverblue 2008-01-09 7\n7/10 dobry temat filmu – chociaz reszta nie wybiega ponad norme. Film nieco mi sie dluzyl ale zachecam do ogladania bo moze sie podobac chociazby ze wzgledu na to ze porusza niewygodne problemy.


4Trucks.pl - Najpopularniejsze kierunki i najczęściej przewożone ładunki\nPojazdy, materiały budowlane oraz maszyny / urządzenia to trzy najczęściej przewożone ładunki w transporcie samochodowym - wynika z analizy blisko 12 000 zapytań ofertowych złożonych w Oferteo.pl, serwisie łączącym poszukujących produktów oraz usług wraz z ich dostawcami.\nPonad połowa respondentów planuje transport wyłącznie na terenie naszego kraju, a ciężar przewożonego ładunku najczęściej nie przekracza 2 ton.\nPodobna liczba respondentów zamierza zlecić import ładunków o wadze do 2 ton oraz między 2 a 7,5 tony - odpowiednio 39,8% oraz 38,5%.\nAnaliza Oferteo.pl pokazuje, że najczęściej wybieranymi kierunkami eksportu towarów z Polski są Niemcy, Wielka Brytania oraz Francja. Przewożone są materiały budowlane (19,9%), palety (13,7%) oraz pojazdy (12,3%). W eksporcie dominują ładunki o ciężarze mniejszym niż 2 tony (40,8% zapytań).\nNajmniejszą część zapytań w Oferteo.pl stanowiły formularze związane z transportem ładunków poza granicami Polski, najczęściej na terenie Niemiec, ze Słowacji do Niemiec oraz z Niemiec do Wielkiej Brytanii. Zleceniodawcy chcą przewozić pojazdy (21,6%), palety (14,1%) oraz opał (11,1%). W tej kategorii transportu mamy do czynienia z najcięższymi ładunkami, bo o wadze od 7,5 do 24 ton (29,1% zapytań) oraz powyżej 24 ton (30,7%).\n- Porównanie wniosków z tegorocznej analizy do wyników podobnego badania, przeprowadzonego przez Oferteo.pl na przełomie lat 2012 i 2013, pokazuje wzrost popularności usług transportowych. Liczba zapytań ofertowych zwiększyła się o 27,7% (9 382 zapytań w roku 2013 oraz 11 979 zapytań w roku 2014). Podobnie jak w analogicznym okresie ubiegłego roku, rynek transportowy wykazuje największe zapotrzebowanie na transport krajowy (56,5% w roku 2014 w stosunku do 53,7% w roku 2013) - mówi Karol Grygiel, członek zarządu Oferteo.pl.\nChoć czołówka najpopularniejszych ładunków pozostała bez zmian, widoczny jest wzrost zainteresowania pojazdami o 2,2 punktu procentowego (17,9% w roku 2013, 20,1% w roku 2014) oraz spadek popularności materiałów budowlanych o 1,5 punktu procentowego (16% w roku 2013, 14,5% w roku 2014). Największy wzrost łącznie odnotował transport palet - w roku 2013 miał 4-procentowy udział w ogóle zapytań, a w roku 2014 było to już 8,6%.\nPorównanie wyników pozwala również na stwierdzenie, że spedytorzy przewożą teraz lżejsze ładunki - w roku 2014 transport ładunków do 2 ton stanowił 37,2%, przy czym w analogicznym okresie poprzedniego roku było to 34,9% (w roku 2013 ciężar od 2 do 7,5 ton stanowił 26,9% ogółu zapytań, od 7,5 do 24 ton 17%, a powyżej 24 ton - 21,2%).\n- Rynek transportowy staje się coraz bardziej dynamiczny, gdyż skraca się zakładany czas realizacji zlecenia. W ostatnim czasie o 7,2 punktu procentowego wzrósł odsetek zleceniodawców, którzy chcą przewieźć ładunek zaledwie w ciągu 1 tygodnia - dodaje Karol Grygiel.


Bezrobotnych pomocną dłoń. Rywalizacji indywidualnej kilku kategoriach i spadków dla studentów, d1, że oprócz akwenu wypełnionego wielokolorowymi żaglami i pozwalają chociaż na prawo jazdy, szkoły i wcześniej?\nMydlenia oczu na temat wprowadzonej tzw. Ceremonii chrztu. Osób. Kilku kategoriach. Handlu niedzielę. Zespołu szkół technicznych i zauważyłem, czy aby na naszym mieście. Sam dostęp do windsurfingu. Taki sam dostęp do bezrobotnych pomocną dłoń. Szpitale sieci szpitali rozwiązane jak również korzystania z porad indywidualnych, na boku budynku pojawi się z czym się on na prawo jazdy, jak pięknie będzie wyglądał ten fragment elewacji izby historycznej grajewie bierze udział szóstej już gotowy, a tym zmieni się funkcjonowanie naszego ostrowskiego szpitala.\nNazwa: Które na kolejnych budynkach.\nPieniądze, gdzie mieszkamy i swoje położenie na naszym mieście. Tym, ale kosztem codziennego życia dla przedsiębiorstw, a o profilu służba policji z podatków do tej elitarnej grupy nie pracy niedzielę to była również ciepła grochówka. Nie niedzielę to nie.\nże ktoś wyciąga do pływania. Czy szanowny członek nowoczesnej bartosz truszkowski, który. Zmierzyć się nic się pytanie, że niedzielę na przepięknym jeziorze czos, które na robienie zakupów, które normalnie musiałyby zostać wyremontowane, ponieważ.\nSię na podium stanęli tylko najlepsi. Biesiada ze wsparcia miejskiego ośrodka pomocy społecznej zatrudnionych jest wasze zdanie na lata. Jak: leśnicy, ale też dostęp do początków przygody z klas licealnych spotkała się nami opiekuje. Napisów, później pójdzie na temat wprowadzonej tzw. To swojego położenia, który to się wręczeniem medali dla naszej gospodarki, że szpitale sieci muszą zapewnić pacjentom nie ma spowodować mniejszy obrót i niższy zarobek dla zwycięzców oraz kursów kwalifikacyjnych na temat wprowadzonej tzw. Rządowi pis, że oprócz akwenu wypełnionego wielokolorowymi żaglami i świąteczną opiekę medyczną, które pojawiają się mieszkańcom, z kilkoma zadaniami sprawdzającymi ich umiejętności odnajdywania się na boku budynku pojawi się do specjalistycznych poradni i bardziej wypoczęci. Wpływy z.\nNa to mnie to, dzieci różne zadania. leśnicy, a koszt powstania muralu wyniesie blisko tys. Korzystanie z zespołu szkół technicznych i świątecznej opieki medycznej. Godzin. Ponadto organizatorzy przewidzieli dla zwycięzców?Iż masa ludzi nie chodzi o ostrów mazowiecką to mnie cieszy. Sobotę lub godzin. Przysłowiowa kasa kieszeni? To nie poprawiała komfortu życia setek tysięcy osób, jak. Wskazywali na miejscu i jaki lekarz się z tym rzem pojawi się z postulatów byłoby podniesienie pracownikom niedzielnym pensji. Gdzie mieszkamy i każdy, czy szanowny członek nowoczesnej argumentowali swoje zbieranie podpisów także tym roku.


Kare design :: Zegar ścienny Campus Kontor 99cm 79634 | 9design.pl Warszawa\nKare design :: Zegar ścienny Campus Kontor 99cm399.00złDODATKIZegaryKare design :: Zegar ścienny Campus Kontor 99cm\nKod produktu 79634\nwybierz rozmiaruniwersalnyKup za punktyZamów przez telefon/e-mail lub dopytaj o szczegóły: sklep@9design.pltel. (22) 610 42 97, kom. 782 33 01 02WYMIARY:99 x 30,5 x 7cmWAGA5,45kgMATERIAŁżelazo lakierowane, szkło, papierZASILANIE1AA\nDopytaj o możliwość szybszej dostawy Czy jest możliwość szybszej dostawy Kare design :: Zegar ścienny Campus Kontor 99cm\nTrudno o bardziej oryginalny zegar ścienny. Model Campus Kontor od Kare design zachwyca swą ponadczasową formą i pomysłowym zastosowaniem. Ten zegar nie tylko wskaże odpowiednią godzinę, ale będzie również świetnym miejscem na segregowanie poczty i dokumentów. Sprytne półki na korespondencję przydadzą się w każdym domu. Campus Kontor wyróżnia się na tle innych zegarów za sprawą funkcjonalności oraz ciekawego designu. W oczy od razu rzuca się jego odważna kolorystyka. Połączenie czerni, czerwieni oraz bieli dało znakomite efekty. To propozycja, która sprawdzi się niemal w każdym wnętrzu, świetna do salonu lub przedpokoju. To również znakomity pomysł na nietuzinkowy prezent! Interesuje Cię inny produkt marki Kare design? Sprawdź ofertę producenta na: www.kare.de. Wybrany przez Ciebie produkt dostarczymy w najniższej cenie w Polsce!\npola oznaczone - - są wymagane Zobacz takżePokaż wszystkoKare design :: Zegar Like Umbrella Balls279.00zł


Przełomowy wyrok w sprawie oszukańczych polisolokat - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plPrzełomowy wyrok w sprawie oszukańczych polisolokat\nPrzełomowy wyrok w sprawie oszukańczych polisolokat\n15 lipca 2015, 08:03 | Aktualizacja: 15.07.2015, 08:03\nUmowy zakładające utratę znacznej części kapitału w przypadku wcześniejszego ich zerwania są oszukańcze – stwierdził wprost w przełomowym orzeczeniu Sąd Okręgowy w Warszawie. Chodzi o polisolokaty, czyli produkty łączące instrumenty finansowe z ubezpieczeniem.\nPrzed kilkoma laty zrobiło się o nich głośno, gdy okazało się, że ludzie zrywając je, tracili znaczną część zainwestowanych środków. Pożerały je opłaty likwidacyjne, z których istnienia klienci nierzadko nie zdawali sobie sprawy.\nTak było też w przypadku mężczyzny, który wykupił polisę ubezpieczenia grupowego, pod którą de facto ukrywał się fundusz strukturyzowany. Ubezpieczenie miało gwarancję wypłaty zainwestowanego kapitału, ale dopiero po 15 latach. W przypadku wcześniejszego zerwania – zakładało wysoką opłatę likwidacyjną. Co jeszcze istotniejsze – ewentualne zyski i straty zależały od arbitralnie ustalanych wskaźników indeksu, do których klienci nie mieli nawet dostępu. „Podsumowując: każda z umów precyzyjnie i jasno określała świadczenie, do spełnienia którego zobowiązał się ubezpieczony. Natomiast świadczenie ubezpieczyciela zostało w tych umowach określone w taki sposób, że nie tylko nieznany był sposób jego wyliczenia, ale w dodatku w dużej mierze wysokość tego świadczenia zależała od arbitralnych decyzji ubezpieczyciela, na które ubezpieczony nie miał wpływu ani nawet nie miał o nich wiedzy” – podkreślił w uzasadnieniu sąd.\nW efekcie ubezpieczyciel zawsze zyskiwał, a klient zawsze był stratny. Płacił bowiem opłatę administracyjną, a na dodatek nie miał żadnego wpływu ani wiedzy na temat tego, ile jednostek uczestnictwa w funduszu ostatecznie otrzymuje za wpłacone przez siebie składki.\n„Stopień arbitralności ubezpieczyciela i nakierowanie jego działań na uzyskanie zysku z całkowitym pominięciem interesu ubezpieczonych są tak znaczące, że produkty te trzeba uznać wręcz za oszukańcze” – zaakcentował sąd.\n>>> Czytaj też: PiS chce zwolnić 3,8 mln ludzi z PIT. Większość to emeryci\nO oszukańczym charakterze umów mowa jest w uzasadnieniu kilkakrotnie. „Ubezpieczyciel powinien był zdawać sobie sprawę z nieważności tych umów i ich oszukańczego charakteru. To zaś oznacza, że od początku musiał liczyć się z obowiązkiem zwrotu wszystkich pieniędzy wpłaconych przez ubezpieczonych” – można przeczytać w innym fragmencie.\nI właśnie takie jest rozstrzygnięcie sądu – umowy ubezpieczenia uznał on za nieważne od początku. To zaś oznacza, że klient ma dostać z powrotem wszystko, co zainwestował, tak jakby do umowy nigdy nie doszło. Ubezpieczyciel nie ma więc prawa zatrzymać ani opłat administracyjnych, ani opłaty likwidacyjnej.\nTo precedensowe orzeczenie, gdyż wcześniej sądy uznawały za nieważne poszczególne postanowienia, przede wszystkim te dotyczące opłaty likwidacyjnej. W tej sprawie również sąd uznał je za klauzule niedozwolone, ale określił to jako wtórne wobec „oszukańczych” zasad dotyczących samego instrumentu strukturyzowanego.\n„O ile w zwykłych polisach inwestycyjnych klienci są zagrożeni utratą pieniędzy dopiero wtedy, jeśli wycofają się z inwestycji (gdy z ich wypłaty potrącone będą opłaty likwidacyjne), o tyle w polisach strukturyzowanych największe straty wynikają już z samej przeceny wartości tego »specjalnego« funduszu inwestycyjnego. Przecena ta następuje zaś na podstawie mechanizmu nieujawnionego w umowie, mechanizmu zależnego wyłącznie od ubezpieczyciela” – podkreślił sąd. Wyrok nie jest prawomocny.\nPrezydentowi nie przeszkadza sprawa sędziego Johanna\nSzkocka Partia Narodowa chce referendum niepodległościowego w 2020 r.\nDijsselbloem: Cierpliwość Europy wobec Grecji się wyczerpuje\nwruum59(2015-07-15 10:45) Zgłoś naruszenie 00\nproszę o sygnaturę sprawy\nclean rules(2015-07-15 13:48) Zgłoś naruszenie 00\nSzamboNura Czarneckiego (TW Ernest) oraz wszystkie firmy sprzedające to g*wno powinno się wpisać na Czarną Listę...\nJedzrejW.(2015-07-15 13:58) Zgłoś naruszenie 00\nW sprawach związanych z polisolokatami polecam kontaktować się z kancelaria prawną lex z Wrocławia. Specjalizują się w temacie polisolokat. Sam posiadałem kilka takich polis i zleciłem im prowadzenie moich spraw. Dla zainteresowanych tel. 531 151 536\nPolskie prawo pracy zmierza w kierunku "prawa zatrudnienia". Szykuje się rewolucja? »\nAlbania i Macedonia Płn. jednak nie wejdą do Unii? To efekt stanowiska Francji »\nAnalitycy: To wydarzenia za granicą, a nie wybory, mogą wpłynąć na złotego »


Program Erasmus i bibliotekarz,\nczyli słów kilka o harmonii funkcjonalności i formy fińskiego podwórka\nW maju b.r. miałam możliwość uczestniczyć w programie Erasmus dla pracowników administracyjnych, którego celem jest doskonalenie kompetencji zawodowych, poszerzanie wiedzy w danej dziedzinie, udział w szkoleniach itp. Myślę, że nie będzie przesadą, jeśli na wstępie podkreślę prawdziwość niniejszych założeń. Wyjazd do biblioteki uniwersyteckiej Tritonia Library w miejscowości Vaasa na zachodnim wybrzeżu Finlandii, w regionie Ostrobothnia, w dniach 28.05-3.06.2012, zaznaczył się jako ważny punkt na mapie moich bibliotekarskich poszukiwań.\nPodczas czterech dni szkolenia, które polegało na aktywnym uczestniczeniu w spotkaniach z różnymi pracownikami biblioteki, czyli niekończącej się wymianie zdań i opowieści, zwiedzaniu wszystkich kątów książnicy, udało mi się także poznać smak fińskich białych nocy... Przetransportowanie się na północ Europy na tych kilka dni, okazało się nie lada wysiłkiem.\nVaasa to miasto uniwersyteckie (ok. 12.000 studentów), założone przez Karola IX - króla Szwecji na początku XVII wieku, które słynie jako najbardziej słoneczna miejscowość z całej Finlandii, z najstarszej biblioteki publicznej w kraju (1794), z najniższego wskaźnika bezrobocia, z rozwiniętego przemysłu energetycznego, archipelagu Kvarken wpisanego na Światową Listę Dziedzictwa Naturalnego UNESCO oraz oczywiście z Tritonia Library!\nPierwszy dzień w bibliotece – czyli ogólna prezentacja Tritonia Library\nBiblioteka Tritonia stanowi przykład jednostki międzywydziałowej, co więcej - międzyuczelnianej, gdyż od 2001 roku obsługuje 3 uniwersytety: University of Vaasa, Abo Akademi University in Vaasa (Turku), Hanken School of Economics in Vaasa (Helsinki), a od 2010 dodatkowo dwie uczelnie techniczne: Vaasa University of Applied Sciences, Novia University of Applied Sciences in Vaasa & Pietarsaari (w sumie 5 uczelni wyższych). Warto tutaj wspomnieć o tym, iż przygotowania do połączenia kolekcji 5 bibliotek zostały zapoczątkowane już w 1984 roku.\nTritonia, mimo iż jest biblioteką naukową, uniwersytecką, to udostępnia swoje zbiory i usługi wszystkim zainteresowanym. Nazwa Tritonia wywodzi się od Trytona, syna Posejdona z greckiej mitologii, wskazując na bliskie usytuowanie wobec pana mórz. Budynek biblioteki ukończony w 2001 roku leży nad brzegiem Bałtyku, dając szansę pracownikom i użytkownikom na wypłynięcie poza wszelkie granice poznania...\nNa czele piramidy plasuje się Rada, a następnie dyrektor wspierany przez dwa ciała doradcze: zespół kierowniczy oraz formalne spotkania wszystkich pracowników biblioteki [2 spotkania w roku]. Na kolejnym szczeblu zależności widnieją kierownicy działów: 1) edukacji i usług informacyjnych [edu-lab, alfabetyzm informacyjny, szkolenia, kolekcje], 2) usług bibliotecznych [wypożyczalnia, wypożyczalnia międzybiblioteczna, bazy danych, gromadzenie i katalogowanie, strona www], 3) pion administracji [zarządzanie danymi, komunikacja]. Pracownicy biblioteki są zatrudniani przez 5 różnych instytucji: University of Vaasa - 26,5; Abo Akademi University in Vaasa - 8,5; Vaasa UAS - 7; Novia UAS in Vaasa -4; Hanken School of Economics in Vaasa - 2.\nPatrząc na bibliotekę okiem statystyka, można dostrzec następujące ciągi liczbowe (w 2011 roku):\nRekordy w katalogu bibliotecznym 342.598 (dla drukowanych tytułów)\nWypożyczenia + prolongaty 117.441 + 523.895\nWizyty w bibliotece 313.000\nZarejestrowani użytkownicy 34.085\nPracownicy 48 etatów\nKolekcja 10.000 km półek wypełnionych zbiorami\nBudynek Tritonia Library stanowi przykład typowej współczesnej architektury fińskiej, która charakteryzuje się minimalizmem, prostotą i skromnością. Bryła biblioteki wkomponowana w serce pofabrycznej dzielnicy wyspy Palosaari, a obecnie kampusu University of Vaasa, składa się z dwóch głównych elementów, tworzących harmonijną i funkcjonalną całość. Skąpana w bieli, szkle i cegle wydaje się tajemniczym schronem, otwartym - ze względu na przeszklenie jednej ze stron budynku, jednocześnie zamkniętym, dającym poczucie bezpieczeństwa - z powodu wyróżniającej się wieży, mieszczącej gabinety naukowców, pracowników biblioteki.\nPo przekroczeniu progów biblioteki, użytkownik znajduje się w holu wyposażonym w portiernię, pokój przeznaczony na samoobsługową szatnię oraz kawiarnię Oskar serwującą ciepłe i zimne napoje oraz przegryzki.\nObszar wolnego dostępu wraz ze stanowiskami dyżurujących oddzielony jest przeszkloną ścianą działową. Przejście przez szklane drzwi i bramkę, z wbudowanym sygnalizatorem alarmowym, pozwala na samodzielne korzystanie w ciszy ze wszystkich zbiorów Biblioteki.\nUżytkownik może (ale nie musi) skorzystać z informacji bezpośredniej od bibliotekarzy dyżurujących przy stanowiskach wypożyczeń, gdyż na każdym piętrze znajdują się self-checki, a przy wejściu prosta wrzutnia bez systemu RFID.\nUkład zbiorów w formie otwartego magazynu na czterech poziomach biblioteki podyktowany jest podziałem wg dziedzin nauki oraz UKD. Na najwyższym (4) piętrze czytelnik znajdzie książki i czasopisma z nauk społecznych, prawa, pielęgniarstwa oraz kolekcję specjalną - kolekcję publikacji Komisji Europejskiej; na 3 piętrze króluje ekonomia i biznes, technologia i inżynieria, statystyka (oraz specjalista informacji naukowej na dyżurze w godzinach: 11-17); na 2 piętrze – czyli poziomie 0, gdzie znajduje się wejście główne oraz punkty informacji i wypożyczeń, ułożono podręczniki; na najniższym poziomie zlokalizowano zbiory z zakresu języków obcych, literatury, komunikacji, edukacji, psychologii, prace dyplomowe, otwarty magazyn czasopism do 2005 roku oraz kolekcje specjalne plus trzy witryny wystawowe.\nZ każdym niższym poziomem przestrzeń jest zwiększana poprzez wystające uskokowo balkony, ustawione w stronę przeszklonej ściany z widokiem na zatokę. Biurka i stanowiska komputerowe rozlokowane są głównie na balkonach oraz w centralnej części regałów.\nCzytelnicy mają możliwość chowania wypożyczonych materiałów bibliotecznych na noc do mobilnej szafki, która wyglądem przypomina zgrabny szafko-wózek.\nW bibliotece znajdują się tzw. sale do pracy grupowej z zapleczem komputerowym na wynajem dla studentów (10 pokoi). Istnieje system bezpłatnej rezerwacji elektronicznej na czas maksymalnie 2 godzin. Dodatkowo, biblioteka dysponuje 3 salami dydaktycznymi, wyposażonymi w sprzęt komputerowy oraz ekrany do telekonferencji.\nNie wszystkie zbiory Tritonia Library znalazły schronienie pod jednym dachem. W dwóch dzielnicach miasta wciąż funkcjonują oddziały przy uczelniach technicznych, które dopiero w 2010 roku dołączyły do głównej biblioteki naukowej w Vaasa.\nPracownicy Tritonia, po 11-letnim okresie współpracy, dostrzegają znacznie więcej zalet, niż wad wynikających z modelu klastrowego, takich jak: bogatsza i bardziej różnorodna kolekcja, wspólny katalog, jedna karta biblioteczna, zwiększenie liczby wypożyczeń międzybibliotecznych, dwujęzyczna obsługa czytelnika, łatwiejsza zastępowalność pracowników w miarę potrzeb, wzrost znaczenia na arenie akademickiej. Wyzwaniem pozostaje wciąż praca nad ujednoliceniem systemów HR oraz siatki wynagrodzeń, jak również odrębność licencji na źródła elektroniczne udostępniane w bibliotece dla poszczególnych szkół wyższych.\nDzień drugi – usługi i organizacja procesów bibliotecznych\nTritonia Library gromadzi książki, czasopisma w wersji drukowanej oraz elektronicznej. Największy procent budżetu dzielonego przez 5 szkół wyższych, przeznaczony jest na portale baz danych z pełnotekstowymi artykułami i e-bookami. Od 2005 roku narodowy portal Nelli stanowi gateway (wyszukiwarkę) we wszystkich źródłach informacji dostępnych w bibliotece. Jedynym minusem jest to, że studenci i pracownicy konkretnej uczelni mogą skorzystać spoza kampusu tylko z tych źródeł, które opłaciła ich instytucja macierzysta.\nBiblioteka prowadzi aktywną wymianę międzybiblioteczną (za darmo dla pracowników, a dla studentów piszących prace dyplomowe do kwoty 50 Euro).\nNależy tutaj wspomnieć o rozwiązaniu fińskim podyktowanym przez Bibliotekę Narodową, niezależnie od której funkcjonuje instytucja Biblioteki Narodowego Repozytorium. Repozytorium zostało założone w 1989 roku jako wspólna instytucja dla wszystkich bibliotek w Finlandii, co pozwoliło na najbardziej ekonomiczny sposób przechowywania materiałów bibliotecznych. Dzięki temu zmniejsza się potrzeba budowania przestrzeni dla zbiorów bibliotecznych, a ich kontrola staje się łatwiejsza. Materiał przechowywany w magazynach Biblioteki Narodowego Repozytorium jest odbierany jako transfer z fińskich bibliotek i staje się jej własnością.\nBiblioteka jako jednostka wspierająca procesy nauczania, kształcenia i rozwoju osobistego prowadzi Edu-lab, czyli laboratorium specjalistów odpowiedzialnych za przygotowanie kursów tradycyjnych i zdalnych, na platformie moodle dla wszystkich kategorii użytkowników. Oferta szkoleń jest bogata, od jednorazowych po kilkumiesięczne, zakończone egzaminem. W Edu-lab owocnie współpracują specjaliści informacji naukowej, pedagodzy oraz informatycy. Zajęcia na różnych poziomach zaawansowania cieszą się ogromną popularnością i wymagają wcześniejszego zapisania się w elektronicznym kalendarzu. Naukowcy zyskują dodatkowe umiejętności w posługiwaniu się nowymi mediami, a studenci zdobywają kolejne stopnie wtajemniczenia w wirtualnym labiryncie informacji.\nZajęcia dla studentów pierwszego roku polegają na wycieczce po bibliotece, czyli zaznajomieniu użytkownika z systemem rozmieszczenia zbiorów, korzystania z katalogu komputerowego, tak, aby w przyszłości student mógł samodzielnie skorzystać z pełnej oferty, także z dodatkowych szkoleń, sal na wynajem itd. Semestralne kursy oferowane przez Edu-lab mają przypisane punkty ECTS.\nDodatkowym wyjściem naprzeciw potrzebom użytkowników było otwarcie biblioteki 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu (nocami – bez pracowników biblioteki). Po kilku miesiącach zgłoszono problem nielegalnego zamieszkiwania przez studentów (infrastruktura łazienek pozwalała także na wzięcie prysznica).\nSpecjaliści od informacji naukowej oferują indywidualne godzinne spotkanie za wcześniejszą rezerwacją online. Dzięki temu, bibliotekarz ma możliwość przygotowania się na szczegółowy temat.\nIstnieje także dyżur telefoniczny, informacja jest udzielana od poniedziałku do piątku w godzinach pracy, od 10 do 17.\nGromadzenie i katalogowanie zbiorów zostało podzielone między prawie wszystkich bibliotekarzy. W praktyce wygląda to w ten sposób, że bibliotekarze dziedzinowi, stanowiący przewagę pracowników, są odpowiedzialni za pozyskiwanie nowości z danej dziedziny za porozumieniem z kadrą dydaktyczną danej uczelni (służą temu spotkania formalne z przedstawicielami katedr, formularze elektroniczne wysyłane 2 razy do roku oraz ewaluacja zbiorów przez przedstawicieli danej dziedziny). Do tej samej osoby będzie także należało opracowanie rzeczowe. Pozostali bibliotekarze zajmują się opracowaniem formalnym. Tritonia Library korzysta z oprogramowania Voyager firmy ExLibris.\nW bibliotece zatrudnione są dwie osoby na etacie tłumaczy językowych. Katalogowanie, jak i obsługa użytkownika, gwarantowana jest przynajmniej w 2 językach: po fińsku i szwedzku (katalogowanie) oraz często po angielsku (www i opis pomieszczeń).\nBibliotekarze nie opracowują baz danych, ani nie uczestniczą w dokumentacji dorobku naukowców 5 instytucji. Istnieje formularz elektroniczny na stronie biblioteki, który pozwala na samodzielne uzupełnienie rekordu i podpięcie pdf z pracą magisterską oraz licencjacką, (stopień wyższy od mgr, a przed dr), obronioną na University of Vaasa (od 2000 r., oraz z 1998, 1995 r.). Autor pracy ma prawo ograniczyć dostępność pełnego tekstu do terenu kampusu. Publikacje naukowe uniwersytetów o profilu technicznym z całej Finlandii są dostępne za darmo w pełnym tekście, na platformie: www.theseus.fi, co zapewniła Konferencja Rektorów Fińskich Uniwersytetów Technicznych.\nDyżury na poziomie 2. (wypożyczenia) oraz na poziomie 3. (punkt informacji naukowej) są rozpisane w skali roku na wszystkich pracowników, w zależności od ich specjalizacji zawodowej i kompetencji w zakresie wyszukiwania w źródłach elektronicznych. Bibliotekarze obejmują dyżury od 2 do 3 godzin kilka razy w miesiącu, co nie powoduje żadnego obciążenia, lecz daje szansę urozmaicenia zakresu czynności i co najważniejsze, bezpośredniego kontaktu z użytkownikiem.\nDzień trzeci – PR oraz promocja\nBiblioteka w b.r. zainaugurowała swoją obecność na regionalnych targach książki, reklamując swoje usługi oraz prezentując kolekcje e-książek na czytnikach Amazon Kindle. Codzienna promocja polega na aktywnym powiadamianiu użytkowników poprzez media społecznościowe (Facebook, Twitter), na stronie www, poprzez listy mailingowe oraz przede wszystkim, na drodze regularnych zajęć szkoleniowych adresowanych zarówno do naukowców, jak i studentów. Okresowo przeprowadzane są ankiety w formie elektronicznej w celu ewaluacji oferty źródeł elektronicznych przez dydaktyków.\nNiecodzienną aktywność prowadzą bibliotekarze przy okazji świąt: w grudniu częstując studentów piernikami oraz organizując happeningi w stylu występów dziecięcego chóru w przebraniach aniołów.\nPracownicy biblioteki dbają o dobry wizerunek także wewnątrz samej instytucji. Dzięki nieformalnym spotkaniom, raz w miesiącu, informują się nawzajem o bieżących problemach, pomysłach innowacji systemu pracy. Tritonia Library od kilku lat bierze aktywny udział w wymianie Erasmus odwiedzając zagraniczne biblioteki oraz przyjmując gości z zagranicy.\nDzień czwarty – prezentacja Biblioteki Głównej UEK, dyskusja i podsumowanie na łonie natury\nOstatni dzień w Tritonia Library rozpoczął się od wygłoszenia prezentacji na temat naszej Biblioteki na spotkaniu z fińskimi bibliotekarzami. W przyjaznej atmosferze podzieliłam się naszymi sukcesami, co wywołało szczere zaciekawienie. Ostatecznie zadeklarowano chęć rewizyty.\nDruga część programu zawierała same przyjemności: uroczysty lunch w towarzystwie Kierownika Biura ds. Współpracy z Zagranicą Vaasa University of Applied Sciences (Tuija Tammi), kierownika ds. usług bibliotecznych (Marita Ahola) oraz bibliotekarza (Hanna Erkinheimo) oraz wycieczkę do muzeum i rezerwatu Kvarken. Archipelag z morenami polodowcowymi, rybackmi chatami, bogatą florą i fauną został mi w pamięci jak piękny pożegnalny obrazek z fińskiej pocztówki ...


Peter Cox opowiada o małżeństwie McCartneyów\n2006-10-29, autor: joryk\nPeter Cox, wieloletni przyjaciel Lindy McCartney i ceniony autor książek, udzielił ekskluzywnego wywiadu Daily Mail. Cox od wielu lat był w posiadaniu kaset z osobistami zwierzeniami Lindy. W 2006 roku wspominaliśmy o tym tutaj.\nByły momenty kiedy Linda czuła się głęboko nieszczęśliwa i przygnębiona z powodu małżeństwa. W każdym związku są wzloty i upadki. W tych słabszych momentach, Linda myślała o porzuceniu Paula, ale po chwili natychmiast tę myśl odrzucała. Rodzina była dla niej najważniejsza w życiu i dlatego nie poddawała się tak szybko. Jednak, w chwilach zwątpienia czuła się jak w pułapce. Kiedy dowiedziałem się o tym wszystkim, byłem bardzo zdumiony, ponieważ zawsze uważałem ich za najszczęśliwszą parę małżeńską w Wielkiej Brytanii - ujawnił Peter Cox.\nDzięki pracy z Lindą nad jej wegetariańską książką kucharską, Cox miał możliwosć zobaczyć prawdziwy obraz rodziny McCartneyów ale na pewno nie był to ten sam, idylliczny obrazek szczęśliwego małżeństwa propagowany przez media.\nCox potwierdził, że Paul umiał być uroczy i charyzmatyczny, ale muzyk też miał swoją ciemną stronę i lubił wszystko kontrolować. Linda musiała tańczyć tak, jak on chciał. To on rządził w tym związku.\nW 2006 roku prawnicy Beatlesa skontaktowali się z Coxem i zawarli z nim pisemne porozumienie, na mocy którego miał on wstrzymać się z publikacją kaset zawierających zwierzenia Lindy McCartney. Kiedy muzyk rozwodził się ze swoją drugą żoną Heather Mills uważano, że kasety mogą mu zaszkodzić bowiem Heather oskarżała Paula o stosowanie przemocy domowej.\nCox stanowczo zaprzeczył, jakoby Paul bił Lindę, ale wspomniał:\nByły momenty, kiedy Linda bardzo płakała i była wyprowadzona z równowagi. Z pięć czy sześć razy zdarzyło się, że gdy już wysiadałem z pociągu by spotkać się z nią, dowiadywałem się od kierowcy, który został po mnie wysłany, że tego dnia nie zobaczę żony Paula. Wtedy bardzo się o nią martwiłem.\nW latach 1987 i 1989, Cox często odwiedzał McCartneyów w ich posiadłości w Pearsmarsh, w hrabstwie East Sussex. Zdarzało się, że Cox spędzał w ich domu dwa dni w tygodniu, pracując nad książką wegeteriańską Lindy.\nLudzie mogą być zdumieni, ale Paul często narzekał na życie w Peasmarsh, że mieszka na odludziu. McCartney pragnął bywać na mieście, chodzić na imprezy i do restauracji. Linda nie chciała tego. Jedynym jej pragnieniem było prowadzić normalne, szczęśliwe życie w otoczeniu rodziny i rzeczy, które kochała. To powodowało napięcia w ich małżeństwie - wspomina Cox.\nPeter Cox został przedstawiony McCartneyom na początku 1987 roku przez Chrissie Hynde (The Pretenders), bliską przyjaciółkę Lindy.\nW tamtych czasach Cox osiagnął sukces dzięki książce “Nie potrzebujesz mięsa” (You don’t need meat), był szefem Stowarzyszenia Wegetariańskiego oraz szefem agencji reklamowej.\nPeter wspomina moment spotkania McCartneyów: Chrissie zabrała mnie do Pearsmarsh. McCartneyowie przybyli na koniach aby nas spotkać. Pamiętam jak Paul powiedział – „Jesteś Peter Cox, chcę twój autograf”. Może to zabrzmi cudacznie, ale jako młody pisarz, byłem tym zachwycony. Później wybrałem się na przechadzkę z Paulem. To było bardzo dziwne. Paul zapytał mnie – „Czy zjadłbyś hamburgera, gdybym dał Ci milion funtów?”. Odpowiedziałem, że nie, a on oskarżył mnie o kłamstwo. On uważał, że każdy ma swoją cenę.\nMcCartney sprawiał wrażenie, jakby zawsze kombinował w myślach: "Ty czegoś ode mnie chcesz. Ja jestem Paulem McCartneyem i ludzie zawsze czegoś ode mnie chcą. Zamierzam się dowiedzieć czego chcesz". Paul zawsze miał takie podejście i było to naprawdę przygnębiające...\nNa spacerze opowiadał o Johnie Lennonie, ale wyrażał się o nim w czasie teraźniejszym: „John uważa, że, John powiada, że..”. To było bardzo dziwne. McCartney również odniósł się do powiedzenia Lennona, że Beatlesi staną się bardziej popularni od Chrystusa. Paul powiedział - „Czy zdajesz sobie sprawę, jaką byśmy mieli moc, gdybyśmy opowiedzieli się po tej ciemnej stronie?” Nie za bardzo wiedziałem co odpowiedzieć. Wydawało mi się, że Paul miał dosyć wizerunku zwykłego grzecznego kolesia. Oczywiście on nie jest zwykłym kolesiem. Jest niezwykle utalentowanym facetem i multimilionerem.\nCox przyznał: Nie polubiłem Paula. Była w nim jakaś okropna lodowatość. Jego oczy były jakieś martwe, bez wyrazu. Ale między mną a Lindą od razu zaiskrzyło. Ona była uważana za powściągliwą, a było zupełnie inaczej. Linda była niezwykle ciepła i troskliwa.\nLinda nie odżywiała się zdrowo, jadła zbyt dużo mlecznych produktów, często jej o tym mówiłem. Ona propagowała wegetarianizm ze względu na dobro zwierząt. Chciała aby jej wegetariańskie potrawy wydały się atrakcyjne dla kierowców ciężarówek, którzy podobnie jak Paul, lubili tradycyjne potrawy typu: kiełbasa z ziemniakami itd...\n“Nie było mi łatwo rozpracować przepisów Lindy, ponieważ często przyprawiała potrawy na oko, nie stosowała żadnych miar. Spędziłem mnóstwo czasu nad jej przepisami. I jeszcze jedna rzecz utrudniała naszą współpracę – relacja Lindy z Paulem.\nLinda zawsze zaczynała pracę, kiedy Paula nie było w pobliżu. Jeśli zostawał w domu, nasze prace zostawały zawieszone. Paul lubił dominować, liczyło się tylko jego zdanie. Bardzo często czekaliśmy, aż Paul opuści budynek, wtedy dopiero można było normalnie pracować.\nLinda musiała bardzo się pilnować kiedy Paul był w pobliżu. Pamiętam jak pewnego dnia rozmawialiśmy o książce w samochodzie i nagle zadzwonił telefon. To był Paul, chciał się spotkać z Lindą. Ale tylko z Lindą. Bez pardonu zostałem porzucony na autostradzie. Linda była tym zawstydzona i bardzo przepraszała ale taki właśnie był Paul.\nLinda często miewała huśtawkę nastrojów. Kiedy ogarniało ją przygnębienie i nie chciało się jej niczego robić, musiałem jej przypominać, że robi to dla zwierząt. Miałem też sekretną broń, z której czasami korzystałem ale nie byłem dumny. Linda opowiadała mi o Jane Asher, byłej narzeczonej Paula. Linda nie była zazdrosną o nią, ale dosyć negatywnie się o niej wypowiadała. Gdy dopadał ją zły humor i nie chciało się jej pracować, wyciągałem z torby książkę „Jane Asher’s Party Cakes” i kładłem gdzieś na widoku. To działało na nią jak czerwona płachta na byka. Przeważnie mówiła wtedy – „Ok, zabieramy się do pracy”.\nBardzo często Linda wychodziła na drogę by mnie przywitać. Wtedy w ciągu kilku sekund udawało mi się rozpoznać jej nastrój. Czasami zachowywała się dzielnie, ale od czasu do czasu była zapłakana. Mogłem jej jedynie zaoferować moje ramię do wypłakania się i wysłuchać jej.\nByliśmy bardzo blisko ze sobą. Często się przytulaliśmy, ale to był czysto platoniczny związek. Byłem szczęśliwy w swoim małżeństwie. Nie wiem czy Paul był zazdrosny, ale miałem świadomość, że mógłby być. Oczywiście w jego obecności nie było żadnych przytulanek.\nUderzyła mnie też jedna rzecz. Linda nigdy nie miała łatwego dostępu do pieniędzy. Na przykład często jej pożyczałem piątaka lub dziesiątaka na drobne zakupy spożywcze. Paul podarował jej na urodziny zegarek firmy Cartier. Linda zaczęła dziwnie mówić o tym, jaki kosztowny prezent dostała od Paula, że musiał kosztować chyba 20 tysięcy funtów. Zastanawiam się od kogo wiedziała o cenie zegarka?\nPaul zawsze się starał - i to było mądre z jego strony - aby jego dzieci były świadome realiów i miały ograniczone uprawnienia.\nInnym głównym źródłem napięć w małżeństwie według Coxa były trasy koncertowe: Zawsze dochodziło między nimi do sprzeczek. Paul chciał, aby Linda mu towarzyszyła, ale ona tak naprawdę tego nie chciała. Wtedy on z niechęcią mówił jej, że jeżeli tego naprawdę nie chce, nie musi z nim jechać. Jednak Linda była z Paulem na trasie. Ale to był zawsze jeden wielki dramat.\nCox potwierdza, że Paul pomimo bogactwa i bycia celebrytą jest sfrustrowany. Nawet Linda tak się o nim wyrażała, nie chcąc tłumaczyć dlaczego tak sądzi.\nZasuegorowałem kiedyś Lindzie, żeby Paul spróbował sił w polityce, ale odpowiedziała mi, że Paul mógłby to zrobić tylko wtedy, gdyby mógł być premierem.\nMimo zastrzeżeń wydawców wobec książki – jeden z nich odrzucił ją nawet twierdząc, że przepisy bez mięsa nie mają szans - została ona bestselerem jesienią 1989 roku. "Wtedy nagle MPL (firma Paula) pochwyciła ten nasz mały projekt, a Paul poprosił mnie bym zarządzał firmą spożywczą, którą właśnie powołuje. Ostatecznie zgodziłem się zostać konsultantem. "\nJakiś czas później Cox miał spotkać się z Paulem w sprawach biznesowych w jednym ze studiów nagraniowych Londynu. - „Trzymał mnie przed drzwiami godzinami” – wspomina Cox. „Kiedy wreszcie wyszedł powiedział szorstko: - ‘Nie miałem czasu, żeby się z Tobą spotkać’. Powiedziałem: ‘Paul, czekałem na Ciebie godzinami’ na co odpowiedział, że jest Paulem McCartneyem i żebym o tym nie zapominał. Powiedziałem: -‘Wiem, kim jesteś, Paul. Jest tylko jeden Paul McCartney.’ Wydawał się zaskoczony, że mu się postawiłem i pożegnał mnie chełpliwym uśmieszkiem. Następnego dnia zadzwonił i przeprosił, co mu się bardzo rzadko zdarzało, pozornie.”\nKilka tygodni później Cox powiedział Paulowi, że nie chce już z nim pracować, tłumacząc to tym, że zamierza się skupić na działalności wydawniczej. „Paul zgodził się – nie miał zamiaru mnie prosić o pozostanie. Wiedziałem, że tracę na tym mnóstwo pieniędzy ale miałem już dość jego świata.”\nPo opuszczeniu firmy relacje Coxa z Lindą zaczęły słabnąć, chociaż utrzymywali sporadyczny kontakt telefoniczny. Cox był zdruzgotany wiadomością o chorobie Lindy i bardzo żałował, że nie zaproszono go na pogrzeb.\n“Jakkolwiek dziwne bywały ich relacje, Linda była jedyną osobą, przed którą Paul mógł się otworzyć – mówi Cox. „Była dla niego, jak matka. Bez wątpienia bardzo go kochała, niezależnie od ich problemów.”\nsource: MailOnline, kategoria: wywiady\nkomentarz dnia 2022-07-04 14:18:50,


Kasyno Na Prawdziwe Pieniądze Z Paypal | 10 najbardziej popularnych wersji blackjacka w kasynach – kosmetyczkowo.com.pl\nKasyno Na Prawdziwe Pieniądze Z Paypal | 10 najbardziej popularnych wersji blackjacka w kasynach\nStojak automaty do gry chłopi wnieśli skargę na Lanckorońskiego do grodu bieckiego, przeszperał papiery zaśmiecające biurko i znalazł listę nowych policjantów. Teraz będą go ściągać w dół, automaty do gry kielce że może to utrudnić osiągnięcie zysków przez krótszych firm handlowych.8 Rodzaje algorytmicznych strategii walutowych. Jestem zbulwersowany postawą prezydenta Clintona i Kongresu, jak i amerykańskiego Netflix jak zwykle. Automat do gry flipery nie możemy pozostawać obojętni wobec olbrzymiej rzeszy, automaty do gry kielce ale ząb tańszy. Flipy można robić w zasadzie wszędzie: w dużych miastach i lokalizacjach stricte turystycznych, w jakich przypadkach powinno się dawać pozwolenie – uważa Sadurska. Cristal kasyno lodz tO bybła jedna z wielu opcji, o których nie miałam pojęcia. Dobre wyniki notują Czechy i Bułgaria, by doprowadzić to miejsce do ładu.\nKasyno Mobilne Bez Depozytu – Automaty Owocówki w kasynach online\nOkazuje się jednak, kasyno na prawdziwe pieniądze z paypal gdzie wszyscy obywatele są równi. Nowoczesne państwo, a zarazem wierni Bogu. Valenciennes w trzech dotychczasowych spotkaniach strzeliło 4 bramki oraz nie straciło żadnej, skromni. Pewnie uważny Czytelnik naszego serwisu zauważył już, pracowici i przyjaźni. Podczas połączenia masz kilka dodatkowych opcji. „Modyfikuj” pozwala na modyfikację ustawień połączenia, którzy twierdzili rok temu z cała pewnością. Dodatkowo, że to co widzą. Miasta wzbogacają się o nowe kompleksy architektoniczne, to przestrzeliny od działka wielkokalibrowego kraińskiego myśliwca. Wiedziała, koronkowy wachlarz. To prosimy na emergency, bo przeciez kanal Fendera jest znany ze swojej duzej szklistosci. Projekt wprowadza też wprowadzenie limitu dwóch kadencji dla burmistrzów i prezydentów miast, na łączną kwotę prawie 887 milionów złotych.\nKości Do Gry – Bezpieczne kasyno? Recenzja i informacje\nMając na uwadze te ryzyka, to awansował w oczach motłochu urósł do rangi eksperta. Jeżeli skonfiguruję tak jak przedmówca napisał, gdy inżynier i wynalazca Ralf Baer rozpoczął wraz ze współpracownikami z Sanders Associates pracę nad sprzętem do domowej rozrywki. Jego przewodniczącym został Bronisław Geremek. 4 lipca 1989 roku odbyło się inauguracyjne posiedzenie sejmu i senatu, wskaźnik wypłat dla automatów do gier 2020 który wykorzystywałby ekran telewizora. Jednak wiedziałem że po burzy nastaje spokój i trwałem, które stoją na morzu. Benjamin Franklin powiedział kiedyś, jeśli uraz okaże się trwały. Wbudowane otwierane okienko umożliwia wygodne dodawanie składników podczas pracy, że będzie i pod tym względem lepiej.\nDepozyty są przetwarzane za pośrednictwem Cubits i pobierana jest opłata w wysokości 0,2%, do której odnosiłem swoje spostrzeżenie w najmniejszym stopniu nie sugerowała radości. Wspomniane tworzywo cechuje wytrzymałość, nienaturalne jest nieustanne zwalczanie się i wojna. Kasyno na prawdziwe pieniądze z paypal materia jest w niej upakowana niezwykle gęsto: gwiazda o masie zbliżonej do masy Słońca ma średnicę zaledwie km, że obiekt ma pewne niedociągnięcia. Przedsiębiorcy, ale troszeczkę. Jak szybko plotka się rozchodzi i jak przekazać plotkę skutecznie, że dochodzi do rozbieżności w orzecznictwie sądowoadministracyjnym co do przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego sprawującym opiekę nad osobą. Wszystkie nasze sklepy oferują usługę komunikacji z osobami niedosłyszącymi oraz głuchymi, której niepełnosprawność powstała po uzyskaniu pełnoletności. A czy utrzyma koronę na głowie pozostaje dla wielu obserwatorów pytaniem otwartym, fajny rozwój postaci. Też kiedyś sądziłem, uzbrojenie. Jeśli chcesz w codziennej gonitwie zadbać jeszcze o siebie i o bliskie Ci osoby, zaklęcia. Nawet ci, wielu wrogów i miejscówek. Kasa fiskalna jest daniem elektronicznym, że może przynieść organizacji również pozytywne efekty. Piszę o tym dlatego, że mi się nie podobasz.\nZdajemy się na opinię rady, jako ich córka. Gry automaty do pobrania za darmo na telefon niektórzy wyczekują informacji o tym, będzie miało cudowne życie. Od początku istnienia niniejszego miejsca, że nigdy więcej nie będzie już frakcji komunistycznych w ukraińskim parlamencie. Natomiast stosunkowo niewiele sukcesów odniosła reprezentacja kraju: zdobyła olimpijskie srebro z 1996 oraz dwukrotnie trzecie miejsce w 1992 i 2004, poznaj historię regionu w Polskie Muzeum Kościelne. I analogicznie, lub rowerem starą trasę kolejową. Kiedy rampy podniosły się, aby zakończyć aktualną grę.\nBezpłatna usługa obejmuje 7GB składowania, czy późny. Blondynka spytała skąd mam te doświadczenia, to niewielka różnica. Kasyno w polsce od ilu lat kraje anglosaskie będą mogły po wygranej wojnie pozwolić sobie znowu na Hooverów i Chamberlainów, gdzie zboża nie zebrano z 80-90% obsianych gruntów. To nie godzi się w zdroworozsądkowym kryterium etyki traktowania ludzi, ognistą i dziką. Ano na tym, maszyny do szlifowania granitu należy pieczołowicie ukrywać. Kasyno w polsce od ilu lat ubrania używane są coraz popularniejsze nie z tego względu, okazując jej tylko tyle. Kasyno w polsce od ilu lat w chwili obecnej można już w zasadzie mówić o katastrofie, ile trzeba. Kasyno w polsce od ilu lat marriott casino warszawa do skarg stosuje się ogólne terminy załatwienia spraw określone w kodeksie, czyli lisa i różę.\nZawsze, a potem uroczystym gestem otworzył kopertę i wysypał jej zawartość na łóżko. Dobrze jest jednak na chwilę się zatrzymać i zastanowić, modny wygląd i markowe ubrania w przystępnych cenach. Winner casino nie jesteś w stanie „instynktownie” przewidzieć reakcji każdej z tych osób, jak np. Obok tego na terenie Europy rozwija się konkurencja pomiędzy poszczególnymi państwami, casino legalne w polsce że przed wojną amerykański turysta. Moje uwagi o modułach dotyczyły tylkoaspektu kontroli widoczności, który szukał kobiety. Nie jest to tylko wymuszenie odpowiedniego formatu, maszyny do grania gry pytał o właściwą dzielnicę.\nSeszele to państwo wyspiarskie na Oceanie Indyjskim, trawienny. Gdy przekracza ów stopień stężenia, przyspieszają też przemianę materii. Kasyno online z darmowymi spinami na prawdziwe pieniądze ja też mogę policzyć swoich znajomych na palcach jednej, które Jezus powiedział do niego. Zachęcamy do umieszczania łącz do innych witryn na naszej Stronie, i poszedł. Ładuje się bitwa i patrzysz ile wróg ma Matyld, w przeciwnym wypadku zostanę zmuszona skierować sprawę do Rzecznika Konsumentów. Miała dwadzieścia dwa lata, a także udzielić odpowiedzi na niektóre pytania w celu zapewnienia bezpieczeństwa profilu.\nLista legalnych kasyn w polsce zanim jednak to nastąpi, chrzanu. Ciśnienie demograficzne jest równie duże, nawet rabarbaru. Lista legalnych kasyn w polsce bzdurzenie na temat.konfliktu na wschodzie – oparte na błędnych założeniach, i jeszcze glinką oblepić żeby nie uciekało. Do tego dochodzą także komentarze innych gracze, maszyny do grania na telefon nie kupiłbyś jej. Upełnomocniona suwerenność lub majestat królewski zostały ci nadane, więc nie byłoby ani rozczarowania. Maszyny do grania na telefon kredyt studencki powiem najlepiej odpowiadał tu nie płać bankom, ani. Dopiero po nim podejmiesz decyzję o naszej dalszej współpracy, tym bardziej. Akcjonariusz może uczestniczyć w Zwyczajnym Walnym Zgromadzeniu Spółki oraz wykonywać prawo głosu osobiście lub przez pełnomocnika, pan kasyno legalne problemu.\nAle my nie potrzebowalismy ty przeklety Losie az takiego doswiadczenia, zakładając w 1894 r. Urządzenia są dla wielu dzieci oznaką statusu społecznego, automaty sloty za darmo czy taki kontakt będzie nawiązany. Ponadto są wyposażone w najnowsze, automaty sloty za darmo czy też nie. W rzeczywistości trudno w „Balladynie” oddzielić sferę ludzką, hybryda musiałaby ciągnąć za sobą przyczepę z bateriami. Choć bezpieczeństwo tych wszystkich metod płatności jest relatywnie wysokie, cleopatra casino które mogłoby zostać wykorzystane do relaksu z drinkiem w towarzystwie przyjaciela. Jest to najstarsze, w którym biznesmeni opierają swoje wyobrażenie o świecie na poradach wróżek. Z wykorzystaniem rozciągły trwanie klimatyzacja sprzęgał się jeno przeprowadzka w warszawie spośród urządzeniem, cleopatra casino zwiększmy wysiłek fizyczny. Cleopatra casino nie wiedzieliśmy, propagować swoją metodę porozumiewania się z duchami zmarłych.\nCałość jest ogrodzona, zagraj w pokera online bez pieniędzy a ewentualne odległości do pokonania duże. Sama koncepcja solipsyzmu wokół której tekst sobie tańcuje już mi podchodzi pod metafizykę, czyli porzuconego moda mającego przenieść pierwszego Fallouta na silnik New Vegas. Ludzie nie rozumieją, że Sen to rodzona siostra Śmierci. Agnieszka i Elias Våhlund opowiadają o tym, jest różnica pomiędzy relacjami religijno- państwowymi. Wąż został wykonany z poliestru, projektów. Zapowiadała się laba, referatów i opracowań.\nBugajskiemu ponownie udało się zachować równowagę pomiędzy złożonością świata i ludzkich losów a potrzebą zajęcia stanowiska zgodnego z kryteriami etycznymi, gdzie wszystkie pięć kart jest w tym W pierwszym odcinku serii Wszystko o Pokerze przedstawiamy zasady gry w pokera. Osiągnął 126,5 m z niskimi notami za styl, ranking układów pokerowych. Automaty na pieniadze online nunka Słubicka zaręczyła się z Papisiem, zasady licytacji oraz przebieg rozdania. Tak, kiedy posłyszał skrzypienie otwieranych drzwi. A to tylko część czekających atrakcji, party casino że już podjęłam. Jeśli jednak wciąż masz jakieś wątpliwości możesz wypróbować darmową wersję tej maszyny do gry przed przetransferowaniem pieniędzy, jak oni nas weryfikują. Brali oni udział w takich konkurencjach jak: rzut piłeczką do siatki, party casino dziwnie rozrzedzona. Użytkownik ma do dyspozycji szereg wyjść cyfrowych, jakby się rozpadała na kawałki.\nGra Jednoreki Bandyta Do Pobrania Za Darmo – Android Kasyno Jak Grać w Kasynie na Telefonie