Chiny 2002 - relacja na żywo z podróży do Chin\nśroda, 27 lip 2005\nautor: Paweł Manczyk\nJak już ktoś raz zostanie zaszczepiony bakcylem Azji, to na pewno będzie wracał tam wielokrotnie. Kontynent jest tak wielki i bogaty, że nie da się go poznać w trakcie jednej podróży, ani dwóch, ani nawet trzech. Mimo tego trzeba próbować.\nTegoroczna podróż do Chin była dla mnie czymś szczególnym i pod wieloma względami była 'NAJ'\nNajdłuższa czasowo, najdalsza, zajechaliśmy najdalej na południe, najdalej na wschód, naj... , naj...\n30 lipca - 19 września 2002 roku.\n5 osób: Ewa, Marta, Rafał, Bartek i moja skromna osoba.\nKoszty wyprawy (na jedną osobę):\n800 USD (nie wliczając kosztów materiałów fotograficznych).\nOkoło 25 tys. kilometrów.\n- Wizę chińską można uzyskać na dwa sposoby: w Warszawiew ambasadzie, lub w Gdańsku w konsulacie; niestety taka przyjemność kosztuje 100zł, a Chińczycy robią problemy, czasami chcą potrwiedzenie kupna biletu lotniczego itp. My wizy chińskie załatwialiśmy dwa razy: pierwszy raz w Mongolii, a drugi w Hong Kongu. W Ułan Bator wiza jest darmowa (o ile decydujemy się czekać tydzień) lub kosztuje 30$ (od ręki). Nam jednak udało się załatwić wizy na ten sam dzień bez żadnych opłat. Mieliśmy szczęście, konsul miał kaprys i powiedział, że jeśli pokażemy mu bilety kolejowe z Mongolii do Chin, on da nam wizy 'free of charge'\nW Hong Kongu natomiast nie ma żadnego problemu z uzyskaniem wizy Chińskiej; odbiór za dwa dni. Wizy do Mongolii uzyskalismy w Warszawie w ambasadzie (koszt 12$). Dowiedzieliśmy się jednak, że można je uzyskać za darmo i od ręki w konsulatach w Irkucku i Ułan Ude.\nDo Rosji wjechaliśmy na pieczątki AB, i raczej bez większych (powtarzam bez WIĘKSZYCH) problemów udało nam się przejechać Rosję w obie strony. Niestety wychodzi na to, że dobre czasy powoli się kończą i od 1 sierpnia 2003 Polacy będą musieli posiadać wizy do Rosji. Jeśli chodzi o Hong Kong natomiast, to od dnia 28 sierpnia 2002 roku Polacy nie potrzebują wiz do Hong Kongu.\nAmbasada Mongolii w Polsce\nul. Rejtana 15 m 16\nczynna od poniedziałku do piątku 8.30-12.30\nMSZ Chin w Hong Kongu\ntam można uzyskać wizę chińską za darmo\nLow Block 5 pietro\nHarbour Rd 26, Wanchai\nczynna od poniedziałku do piątku w godzinach 9-12.30 i od 14-17.\nAmbasada Chińska w Ułan Bator\nul. Sambu; okazały bydynek, nie da się przeoczyć\nUwaga!! czynna tylko w poniedziałki, środy i piątki w godzinach 10-12.\n- My mieliśmy dwa przewodniki. Pierwszy, dobrze znany Pascal "Chiny" to w rzeczywistości przedruk Lonely Planet z 2000 roku. Przewodnik nie jest zły, wiele praktycznych informacji, ceny nawet zgodne z rzeczywistością. (jedynie hotel Fenglong Binguan w Pekinie znajduje się w całkiem innym miejscu, niż wskazuje mapa w przewodniku). Jako drugi przewodnik mieliśmy Lonely Planet - "South-west China", wydanie ze stycznia 2002 roku. Zawiera dokładny opis czterech południowych prowincji Chin: Yunnan, Sichuan, Guangxi i Guizhou. Jest naprawde świetny i zadziwiająco dokładny.\n- W Chinach formalnie jest niewiele miejsc, gdzie student legitymujacy się kartą ISIC może otrzymać jakieś zniżki. Jednak nie należy się zrażać. W większości przypadków to, czy uzyskamy zniżkę jest kwestią indywidualną, rozpatrywaną osobno dla każdego przypadku. Nam parę razy się udało. Niewątpliwym sukcesem było wejście do Zakazanego Miasta za jedną trzecią ceny (niestety innym Polakom, którzy próbowali po nas już się nie udało), oraz zwiedzenie Cerkwii Świętej Zofii w Harbinie za kompletną darmochę, jako delegacja UNESCO. Poza tym zniżki uzyskaliśmy w Leshan przy posągu Wielkiego Buddy, w Xi’an w Pagodzie Wielkiej Gęsi i w wielu małych świątyniach, jakich mnóstwo w Chińskich miastach.\nByliśmy zaszczepieni na żóltaczkę A+B. Poza tym raz w tygodniu jedliśmy tabletki przeciw malarii. W naszym przypadku był to arechin. Zdawaliśmy sobie sprawę, że te tabletki nie są szczytem medycznych osiągnięć i dają raczej ochronę psychologiczną, niż medyczną. Z drugiej strony zagrożenie malarią na terenach, na których przebywaliśmy nie jest zbyt wielkie.\nWarto zaopatrzyć się również w jakiś środek na komary, godny polecenia jest moustidose - jak mówi etykieta, srodek przeciwko komarom europejskim i tropikalnym (do kupienia w aptekach za ok. 15 zł). Koniecznie należy zaopatrzyć się w środki przeciw biegunce. Osobiście polecam smectę, choć po moich przygodach w Iranie tym razem miałem kilka środków na biegunkę. Poza tym jeszcze coś od bólu gardła i powinno wystarczyć.\nJeszcze jedna uwaga odnośnie higieny !! Stan toalet w Chinach pozostawia wiele do życzenia. Te w większych miastach mają ścianki działowe między (wysokości ok. 1,2 m.) "kabinami", ale drzwi nie przewidziano. Za to toalety przydrożne we wsiach w prowincji Yunan to po prostu tragedia. O jakichkolwiek kabinach nie ma mowy, po prostu 3 dziury w betonowej podłodze, oblepione robactwem, brrrr. faceci jeszcze, ale kobiety, to naprawdę mają problem.\nWykupiliśmy pakiet ubiezpieczenia w Hestii, które obejmowało pokrycie kosztów leczenia, oraz odszkodowanie w razie kradzieży bagażu. Nie mieliśmy okazji sprawdzenia jak skuteczne są metody dzialania Hestii. Koszt ubezpieczenia na 50 dni to ok. 150 zł.\nNa całej trasie nie ma problemów z wymianą twardej waluty: dolarów, jak i euro. W Moskwie w okolicach dworców: Białoruskiego oraz Jaroslawskiego mieści się wiele kantorów, w Ulan Bator i całych Chinach wymienialiśmy pieniądze w bankach (w Chinach banki są na każdym kroku, nawet mniejszych miejscowościach). Poza tym w Moskwie, Ulan Bator, większych miastach Chin oraz całym Hong Kongu działają również bankomaty. Tylko raz mieliśmy problem z wymianą, kiedy to przyjechaliśmy do Białogorska na Syberii po godzinie 18 i nie mogliśmy znaleźć żadnego banku, ani kantoru, gdzie moglibismy wymienić pieniądze na bilet do domu. Skończyło się na wymianie u miejscowych taksówkarzy i milicjanta po dosyć bandyckim kursie... więc radzę uważać.\nPrzydał się. Szczególnie, kiedy na przykład braliśmy pokój trzyosobowy na 5 osob, lub w innych podobnych przypadkach. Bartek wybrał jednak inną opcję, zamiast śpiwora zabrał wielki worek, uszyty z polaru, który również spełnił swoje zadanie.\nPrzeziębienia od podłoża nie musimy się obawiać. Zamiast karimaty można wziąć matę z folii aluminiowej; lżejsza, i mieści się w plecaku.\nCiężki bagaż może skutecznie zepsuć nawet najciekawszy wyjazd, dlatego należy dokładnie przemyśleć zawartość plecaka. Poniżej lista rzeczy (czasami oczywistych, czasami mniej) które uważam za niezbędne (lub zbędne) podczas wyprawy.\nkarimata i spiwór - o tym już pisałem.\nkurtka polarowa i coś od deszczu - nam się przydały obie kurtki, szczególnie w wyższych partiach Yunanu, poza tym parę razy zmokliśmy.\njedna para długich spodni i kilka T-shirtów - naprawdę nie za dużo. I tak wsztstkie tshirty są chińskie, więc łatwo można kupić coś na miejscu.\nproszek do prania i sznurek na pranie - w czymś te T-shity musimy przecież wyprać.\nsandały i wysokie buty - miałem welurki, a i tak 90 procent czasu przechodzołem w sandałach, tak na dobrą sprawę welury przydały się tylko w górach Yunanu.\nżywność - nie warto wieźć zbyt dużej ilości jedzenia a Polski. W Chinach żywność jest bardzo tania i bardzo smaczna. Kilka zupek chińskich (paradoks, wieźć zupki chińskie do Chin) i trzy konserwy na podróż powinny w zupełności wystarczyć.\ndrugi, mały plecak - na butelkę wody i aparat fotograficzny.\nlatarka - dwie latarki na całągrupę wystarczyły, tylko raz były użyte.\nkuchenka gazowa i butle epigas - mieliśmy, ale spokojnie obylibyśmy się bez kuchenki gazowej (ani razu jej nie uzyliśmy. W Chinach zbędna, w każdym pokoju hotelowym znajdziemy wielki termos z wrzątkiem, który obsługa na każdą prośbę uzupełnia.\nnakrycie głowy i okulary słoneczne - ja nie miałem, ale niektórzy nie umieją się bez tego obejść.\nprzyprawy - warzywa są tanie, więc dlaczego nie zjeść czasami sałatki z pomidorów i ogórków, a co to za przyjemność: sałatka bez soli.\nRelacja ’on line’ prosto z Chin\n30-go lipca z grupą 6 osób przez Rosję, Mongolię wyruszamy do Chin. Narodził się pomysł, aby relacje z podróży ukazywały się na tej stronie na bieżąco. Jeżeli tylko na trasie znajdą się jakieś szczątki internetu, to obiecuję co nieco napisać. A wszystkich zapraszam do lektury oraz dyskusji ;)\nPóki co trwają gorączkowe przygotowania.\n...biurokracja, czyli wiza, AB, ubezpieczenie.\n...zbieranie najświeższych informacji, setki mejli, lista dyskusyjna travelbita. Szukanie złotego środka, najoptymalniejszego rozwiązania spośrod wielu, często sprzecznych danych. W Chinach niedawno powódź, czyżby nieoczekiwana zmiana planów?\n... co zabrać? pół kilograma leków, zupki chińskie (paradoks, wieźć chińszczyznę do Chin), przewodnik cegłę, palnik gazowy, aparat, dodatkowy obiektyw, dodatkowe baterie do aparatu (o wszystkim trzeba pamiętać, ciekawe, czy znajdę w Chinach LR44 ), coś do czytania, wybrałem "Sto lat samotności", Rafał bierze Łysiaka, będziemy się wymieniać. A co do ubrania? Wczoraj pokleiłem buty, mam nadzieję, że przeżyją jeszcze jedną wyprawę\n...plany? Dojazd w obie strony koleją, w drodze "tam" tygodniowy postój w Mongolii (czekanie na wizy chińskie), a w Chinach według wstępnych założeń chcemy zrobić sporą pętlę, najpierw Pekin i okolice, następnie Xin’an, a potem dłuższy czas na południu w prowincjach Yunan i Guangxi. Powrót przez Shanghaj do Pekinu. No coż, zdaję sobie sprawę, że zbyt odkrywczy ten nasz plan nie jest. Ale coż, skoro to jedne z najpiękniejszych miejsc w Chinach?\n...obawy? przed złodziejami i malarią. Wszyscy nas straszą, że tam kradną, ledwo się człowiek obróci. Oby nas to nie dotknęło.\n... a na malarię będziemy brać arechin, ochrona bardziej psychologiczna, niż medyczna, ale zawsze coś. No i jeszcze moustidose, jakiś super pryskacz przeciw komarom tropikalnym. Mam nadzieję, że takie środki wystarczą.\nPaweł, Bartek and Rafał\nNareszcie 7 tys. km od domu nadszedł czas na pierwszą relację.\n- Brześć - Moskwa - 16$ pasażerskij, plackarta\n- Moskwa - Irkuck - 48$ skoryj, firmiennyj "Bajkal", plackarta\n- Irkuck - Nauszki - 8$ obszczi, pasażerski\nTrasę przejechaliśmy bez postojów, bez żadnych wcześniejszych rezerwacji biletow. Więcej info na www.tramp.travel.pl\nTranssyberyjka? Zaskoczenie, schludna, czysta, baaardzo długa i międzynarodowa. Dwa wagony Niemców w podeszłym wieku odwiedziliśmy tylko raz, najwięcej wrażeń dostarczył nam nasz plackartnyj, gdzie po dwóch dniach jazdy, siedmiu butelkach wódki i pierniku Marty (domowej roboty) znaliśmy pół wagonu. Teraz siedzimy w Irkucku, gdzie zimno a drewniane domy mieszają się z brzydkimi blokowiskami.\nWieczorem pociąg do Nauszek, kolejna relacja z Ułan Bator.\nBartek, Paweł, Rafał\nNareszcie w Mongolii, pierwszy dłuższy przystanek. Dojechaliśmy tutaj korzytając oczywiście z naszej szczęśliwej passy. Z Irkucka do Nauszek 17 gdzin obszczim, pociąg pełny, ale załapaliśmy się na leżące miejsca. W Nauszkach brakło dla nas biletow na 14.40 ale, jako, że mamy więcej szczęścia niż rozumu, okazało się, że w poniedziałki jedzie jeszcze jeden pociąg do UB (Ułan Bator) o 16.40. Kupiliśmy bilety tylko do Suche Bator; wiadomo, międzynarodowe pociągi drogie. Resztę trasy do UB przejechaliśmy za 300 rubli od łebka dyskretnie wręczonych prowadnicy.\nZ deklaracją celną też nam się udało. W Nauszkach kiblowało 20 Niemców, Francuzów i Holendrów, których wrócono z granicy, bo zadeklarowali, że wywożą dolary (wszystko musieli zamienić na ruble, dopiero wtedy ich wypuścili z Rosji). A my z dolarami w skarpetkach oficjalnie wywoziliśmy tylko ruble ;)\nUB - miasto blokowisko, wieczny plac budowy, za to na obrzeżach jurty.\nGana Guest House - polska osada w Mongolii. Mamy tu pewne względy - Polacy płacą 2$ za dormitory, reszta świata 3$. W efekcie 80 na 100 wpisów w księdze gości jest po polsku.\nJutro załatwiamy wizy chińskie, a dzisiaj dzień regeneracyjny, ładowanie akumulatorów przed wyjazdem w interior\nZmiana planów. Zrezygnowaliśmy z wyjazdu w interior gdyż nie mamy namiotów ani ciepłych ubrań. Za kilka godzin wsiadamy do pociągu jadącego w stronę chińskiej granicy. Wizy chińskie dla Polaków za tydzień są za darmo, a już wydana od ręki kosztuje 30 $. Nam jednak szczęście nie przestaje sprzyjać. Konsul był przychyny i powiedział, że wystawi nam wizy od ręki za darmo pod warunkiem, że pokażemy mu bilety na pociąg. Taksówką, szybko na dworzec, zdążyliśmy kupić bilety i wrócić do ambasady. Kilka godzin później odebraliśmy paszporty z ładnymi kolorowymi wizami w środku. Resztę dnia spędziliśmy na zwiedzaniu buddyjskich świątyń. Napotkany Czech (student mongolistyki) pomógł nam w komunikacji z mnichami: znali tylko 3 zwroty po polsku: "dzien dobry", "bardzo dziękuję" oraz "centkowany".\nDzisiaj rano trafiliśmy na Black Market - potężny bazar na przedmieściach UB. UWAGA NA KIESZONKOWCOW !. Pierwsze dwie ofiary nieudanych zamachow już są. Bartek złapał gościa z ręką w swojej kieszeni (koleś dostał w dziób i uciekł). Rafał był bliski utraty bezcennej szczotki i pasty do zębów. Na szczęście skończyło się tylko na przeciętej kieszeni plecaka. Teraz siedzimy w chińskiej knajpie i intesywnie trenujemy jedzenie pałeczkami.\nPS. Jest juz pierwsza ofiara "zemsty partii komunistycznej" - Rafał spędził pół nocy w toalecie.\nJuż w Chinach. Piszę na ślepo, bo tutaj w Chinach moja strona nie działa, ale mam nadzieje, że w ojczyźnie wszystko jest okej. Przyjechaliśmy do Datongu wczoraj w nocy przestraszeni (zgodnie z tym, co jest napisane w naszym przewodniku) że nie znajdziemy żadnego taniego hotelu. Nasza szczęśliwa passa jednak nas i tym razem nas nie zawiodła. Znaleźliśmy hotelik za 10 yuanow (5zł). To chyba niezłe co?\nJak tu dotarliśmy? Z Ułan Bator pociągiem do Erleenu (miasta na granicy, ale już po stronie chińskiej), a stamtąd wynajętą taksowką do Jiningu, i dalej pociągiem. Kierowca naszej taksówki, nie wiedząc o tym oczywiście był naszym polskim (śląskim) patriotą, miał w komórce zaprogramowany dzwonek: "Szła dzieweczka do laseczka".\nDatong jest olbrzymi, prawie 3 miliony mieszkańców. Szerokie ilice, szklane banki, a na przedmieściach slumsy i osiedla robotnicze. Dzisiaj zwiedzaliśmy groty z posągami Buddy niedaleko Datongu. Chińczycy są jednak nieźli. Wokół tych grot, jakby nie było zabytku Chin, zbudowali tyle kopalni i innych zakładów przemysłowych, że nasz zadymiony Śląsk to przy nich pestka.\nJutro jak nam się uda przejedziemy wynajętą taksówką do Tajoanu zwiedzając przy okazji wiszące klasztory. Pojutrze powinniśmy być w Xian-ie.\nps. Jedzenie pałeczkami już całkiem nieźle nam wychodzi.\nNiestety nasze plany się trochę pokrzyżowały i jeszcze siedzimy w Datongu. Już niedługo, bo jutro raniutko mamy pociag do Xian-u (17 godzin na hard seat-ach to będzie wyzwanie). Co prawda kupić bilet na pociąg nie było tak łatwo, ale po półtorej godzinie perswazji było 1:0 dla nas bilety mieliśmy w kieszeni.\nDatong zdeptaliśmy już prawie cały. Ostatnio przerzuciliśmy się na ryksze motorowe; mieścimy się w piątkę, kosztują grosze, a zabawy tyle, że hej. W sprawach kulinarnych też czynimy pewne postępy. Dawniej pokazywaliśmy kelnerowi nazwę potrawy w przewodniku, a on nam grzecznie przynosił. Aż do wczoraj, kiedy to zapomnieliśmy przewodnika i trzeba było sobie jakoś poradzić. Zamówiliśmy w ciemno. Nawet nieźle trafiliśmy, makaronik, pulpeciki mięsne, kurczaczek. Dzisiaj już nie było tak wesoło, kiedy podano nam surowe mięso, krewetki, kraby i sos z orzeszków ziemnych. Nie bardzo wiedzieliśmy co z tym zrobić. Dopiero instrukcje szefa restauracji pozwoliły nam skonsumować podane potrawy (w nieustającym śmiechu oczywiście). Kraby i krewetki były zjadliwe, ale i tak naszym faworytem wsród chińskich potraw jak na razie jest kurczak z orzeszkami ziemnymi. A z jedzeniam pałeczkami nie mamy już problemów.\nAle nie myślcie, że my tutaj tylko jemy i wozimy swoje tyłki taksówkami. Oczywiście poznajemy co nieco kultury chińskiej, dzisiaj na przykład trafiliśmy do Wiszących Klasztorów 65 km na południowy wschód od Datongu. Co prawda oprawa tego miejsca iście turystyczno komercyjna, ale same klasztory sa niesamowite. A pojutrze powita nas Terakotowa Armia.\nDzisiaj będzie krótko, za niecałą godzinę mamy pociąg do Chengdu. Tym razem udało nam się kupić "hard sleeper-y". Do Xianu z Datongu przyjechaliśmy "hardseatem" i podróż nie była najprzyjemniejsza. W wagonie oprócz 100 osób siedzących było jeszcze drugie tyle, które stało w przejściu. 13 godzin takiej jazdy, to nic wesołego...\nA Xian nawet nawet. 6-cio milionowe miasto, za dnia moloch, zwykle szare chińskie miasto przybiera kolorów w nocy, kiedy to neony krzyczą po chińsku niczym w "Bladerunnerze". Wczoraj zdobyliśmy Pagode Wielkiej Gęsi, a dzisiaj zmierzyliśmy swoje siły z Terakotową Armią. Ta ostatnia, to niezły kombinat do przyjmowania zagranicznych turystow.\nWreszcie zaczęły się (w naszym mniemaniu oczywiście) prawdziwe Chiny. W drodze z Xianu do Chengdu zdarzało się, że co 30 sekund wjeżdżaliśmy do tunelu, a poza tym pola ryżowe, wioski, a na horyzoncie góry. Chengdu, stolica Sichuanu, 11 milionowe miasto. Centum, ulice handlowe, wieżowce większe, wyższe, bardziej kolorowe niż w niejednej stolicy Europy. Wystarczy jednak odejść 2 minuty od głównego traktu aby trafić do dzielnic "mniej" zamożnych, gdzie życie mieszkańców biegnie własnym tempem, na chodnikach mężczyźni grają w domino, matki kąpią swoje dzieci w miskach, a co kilkadziesiąt metrów pod szyldem fryzjera, tudzież salonu piękności znajdują się agencje różnego rodzaju uciech cielesnych.\nSichuan to jednak nie tylko Chengdu. 140 km na południe od stolicy prowincji znajduje się miasto Leshan, a w nim absolutne "must see" - największy na świecie posąg Buddy (71 metrów wysokości). Sam Budda owszem, niczego sobie, na nas jednak największe wrażenie zrobiły świątynie otaczające posąg. Wszystkie w malowniczej scenerii lasu subtropikalnego. Było to nasze pierwsze spotkanie z trawami bambusowymi i motylami wielkości dłoni. Jutro zaś czeka na nas inna atrakcja - rezerwat Pandy Wielkiej, wszak Sychuan, to juz niestety jedyne miejsce na swiecie, gdzie te misie zyja na wolnosci, a rezerwat w Chengdu, to jedyna okazja, aby zobaczyć te niedźwiadki w ich naturalnym środowisku. Pojutrze będziemy już w prowincji Yunan, udajemy się w góry, z zamiarem dojechania do granic Tybetu...\nPaweł, Bartek i Rafał\nMiśki Panda czują się dobrze. My jednak musieliśmy pojechać dalej. Z Chengdu "hardsleeperem" dojechaliśmy do Panzihuy. Tam przesiadka na autobus jadący w stronę Lijangu. Mimo zapewnień kierowcy, że pojedziemy 8 godzin, jechaliśmy 13. W tym czasie przejechaliśmy 250 km po drogach, których praktycznie nie ma. Tylko niewielki odcinek trasy pokrywa asfalt, reszta to kamienna droga górska, a w skrajnych przypadkach błotnisty plac budowy. Cały dzień podskoków i niewygód wynagrodziły nam jednak wspaniałe widoki wysokich, zielonych gór, malowniczych wiosek, niezliczonych pól ryżowych i wodospadów.\nLijang - otoczone górami miasto (2400 mnpm), 80% ludności stanowi mniejszość narodowa Naxi. Z początku może trochę rozczarować. Dopiero, gdy zagłębiliśmy się w labirynt wąskich uliczek starego miasta doceniliśmy urok tego miejsca. Niezliczone kanały, drewniane domki, mnóstwo sklepików restauracyjek i wszechobecny śpiew ptaków spowodował, że Lijang stał się mekką "backpackersow", miejscem, gdzie każdy zostaje dłużej, niż wynika to z jego planow <...> Siedzimy tutaj już trzeci dzień. Z powodu deszczu dalsze nasze plany wyjazdu w góry stoją pod znakiem zapytania.\nPS. Jest już druga ofiara Partii Komunistycznej, ale po wczorajszym dniu spędzonym nad kubkiem smecty Ewa dochodzi już do siebie.\nPS2. Zapraszamy do pisania komentarzy, nam to też pomaga, przynajmniej wiemy, że ktoś te nasze teksty czyta.\nWłaśnie wróciliśmy z Dequinu i jedziemy nocnym autobusem do Dali. W Zongdianie byliśmy dwa dni temu. W sumie w samym mieście niewiele jest, dlatego pojechaliśmy na wypożyczonych rowerach nad jezioro, 10 km za miasto. Droga była przez góry i na rowerach klasy Ukraina był to prawdziwy wyczyn. Kiedy dojechalismy okazało się, że mamy dwa problemy. Pierwszy - rower Pawła nie ma powietrza w tylnym kole, drugi - słynna juz powódź dotarła i tutaj i nie da się dojechać nad samo jezioro. Dziurawe koło nie dało się naprawić tam gdzie byliśmy, ale za pomocą miejscowych udało nam się rozwiązać drugi problem. Na koniach typu "coś większego niż kucyk" pojechaliśmy przez niegłęboką, jak się okazało, wodę nad wodę - jezioro.\nPodczas jazdy poznalismy troche lepiej swoje koniki. Np. kucyk Pawła kochał błoto i nie miał zamiaru z niego wychodzić. Mój koń strasznie chlapał, a zwierzak Ewy nie lubił chodzić w ogóle, a jeśli już, to robił to strasznie powoli. Nad samym jeziorem porobiliśmy parę fotek i wróciliśmy. Do miasta Paweł musiał dopchać rower. Troche ponarzekał, ale dał radę. Tak mu się spodobało, że na sprawnym pojeździe samowolnie oddalił się na wycieczkę po okolicznych wsiach.\nW Dequinie położonym na wysokości 3550 m npm i kilka kilometrów (ostanie miasto gdzie wolno przebywać turystom!) od Tybetu, nie można na początku za szybko wstawać z krzesła (zamroczenie i gleba pewna) lub np. chodzić i rozmawiać w tym samym czasie. Typowe objawy choroby wysokościowej. Można za to podziwiać góry należące już do Himalajów (najwyższy szczyt to Kawakarpo 6740 m npm) i chmury, jakich nie ma nigdzie indziej. Oczywiście, jak to w górach można zaliczyć pożądne zmoknięcie i to też nam sie udało.\nBartek i Paweł\nJesteśmy w Dali, miasteczko ciekawe, choć nie tak ładne jak Lijang, komercja, same sklepy z pamiątkami, dobre są tylko naleśniki z bananami i to, że internet za darmo. Dzisiaj zwiedziliśmy okoliczne wioski rowerem, wystarczy wyjechac z miasta 5 km a już zmienia się klimat, miejscowi z uśmiechem pozdrawiają i pozują do zdjęć. Nie spędzimy tu zbyt wiele czasu, "Żelazny Plan" jest bezwzględny. Wieczorem pociągiem uciekamy do Kunmingu.\nJak kupiliśmy bilety???\nPrzyjeżdżamy (Bartek i Paweł) wczoraj na stację, oczywiście trafiliśmy na przerwę obiadową. Przychodzimy ponownie za półtorej godziny, 30 osób w kolejce. Staliśmy spokojnie do czasu, aż zauważyliśmy tablicę z której wywnioskowaliśmy, że na dzisiaj w kasie jest tylko 20 biletów. Ustawiliśmy się w dwóch kolejkach, tak na wszelki wypadek (btw. wszyscy Chinczycy robili tak samo). Pomimo, że dochodzimy do perfekcji w języku "chinskimjakkupicbilet", zawsze lepiej mieć pewność, że kupiło się bilety na odpowiedni pociąg o odpowiedniej porze. Tym razem wykorzystalismy nasz "urok osobisty", zagadaliśmy dwie ładne Chinki, które "chinskimjakkupicbilet" władają jednak trochę lepiej niż my. Trzy minuty później mieliśmy bilety w kieszeni. Zresztą, czy tu w ogóle chodziło o bilety??? Każdy pretekst jest dobry...\nDojechaliśmy do Yangshuo. Ostatnie kilka dni było raczej transportowe. Z Dali pociągiem przejechaliśmy do Kunmingu, tam z pomocą naszych azjatyckich koleżanek (przyjechały za nami aż tutaj) kupiliśmy bilety do Nanningu. Wyjechać mieliśmy jednak następnego dnia, a uzyskany czas przeznaczyliśmy na wizytę w Kamiennym Lesie 80 km na południe od Kunmingu.\nPoczatkowo co do Stone Forest mieliśmy mieszane uczucia. Spodziewaliśmy się kilku kamieni wielokrotnie oglądanych na fotografiach z tego miejsca. Wysoka cena biletu wstępu (55Y) jeszcze powiększyła nasze obawy.\nJednak po wejściu do środka mile się zaskoczyliśmy. Kamienny Las jest ogromny, dziesiątki hektarów skalnych tworów naprawdę robią duże wrażenie.\nNiestety wszystko co dobre szybko się kończy; następnego dnia czekał na nas Nankun (pociąg z Kunmingu do Nanningu) i 14 godzin jazdy. Co prawda trasa jest ciekawa (przy trzydziestym tunelu przestałem liczyć, a było ich znacznie więcej), ale sama jazda hard seatem nie należy do najprzyjemniejszych. Na szczęście pomysłowość Bartka i Rafała zdała egzamin. Położyli się na karimatach na podłodze pod siedzeniami (wśród oślinionych łupinek orzeszków i słonecznika), a reszta ekipy względnie wygodnie wyspała się na "fotelach" (w ksztalcie odwróconej litery T... dosłownie).\nTeraz już siedzimy sobie w Yangshuo i delektujemy się panującą tutaj sielską atmosferą. Czujemy, że jesteśmy na południu, powietrze jest znacznie cieplejsze, a miejscowi nie rozumieją "chinskiegojakkupicbilet" języka, za pomocą którego staramy się z nimi porozumieć. Wszak my znamy szczątki dialektu mandaryńskiego, a tutaj mówi się kantońskim.\nDzisiaj jesteśmy czwarty z kolei i niestety już ostatni dzień w Pekinie. Wieczorem wyjeżdżamy do Harbinu, a stamtąd, bez dłuższych przystanków do Rosji i do domu. Wszystkie główne atrakcje turystyczne stolicy Państwa Środka już obejrzeliśmy. W sumie jest tego trochę: Zakazane Miasto, Mauzoleum Mao, Plac Tiananmen, Hala Ludowa etc. Udało nam się także dostać na bardzo nieturystyczny kawałek Wielkiego Muru, który z daleka wygląda zupełnie jak ogromny makaron leżący na górach. Za wstęp płaciliśmy tylko 2Y (1 zł), podczas gdy w innych miejscach płaci się często ponad 60Y. Wprawdzie nie było tam marmurowych schodów i bruku - tylko kamienista, niewygodna ścieżka wijąca się pomiędzy zaroślami, ale za to udało nam się uniknąć tłumów turystów pałętających się przed obiektywem kiedy chce się zrobić zdjęcie oraz jeszcze większej ilości chińskich naganiaczy chcących nam wcisnąć wodę, pocztówki i "Bóg wie co jeszcze".\nPekin jako miasto nie jest zbyt imponujący - pod względem bogactwa z pewnością ustępuje Chengdu, bazary pełne są kieszonkowców, a kaczka po pekińsku jest strasznie droga. Do Pekinu przyjechaliśmy z Hongkongu. To jest zupełnie inny świat. Jest czysto, króluje wszechobecny angielski, ludzie są świetnie ubrani, a kobiety używają znakomitych perfum (i to jakie kobiety!). Jest to świat pieniądza - sklepy światowych firm pełne są niezliczonej ilości najróżniejszych towarów. W dzielnicy handlowej nie wolno przebywać za długo bo nieprzyzwyczajonym szkodzi widok np. notebooka Sony Vio w cenie, za ktorą w Polsce kupuje się lichego desktopa.\nNam nie udało się uniknąć uroku dzielnicy Mongkok - tego samego dnia, kiedy przyjechaliśmy kupiliśmy sobie małe pamiątki. Poza tym wydawaliśmy pieniądze na metro, które jest naprawdę świetne i hamburgery w McDonaldsie, które obok przywiezionych z Chin zupek były podstawą naszego wyżywienia (jedyne jedzenie na jakie nas było stać). Poza sklepami zdobyliśmy jeszcze Victoria Peak (552m n.p.m.), co przy temperaturze 35 st.C i wilgotności dochodzącej do 86% nie jest wcale takie łatwe. Chętnie zostalibyśmy tam trochę dłużej, ale niestety ceny nas zupełnie powalily na kolana i wróciliśmy do Chin - wprawdzie nie rozumiemy znowu ani jednego słowa - mówionego czy pisanego, ale za to stać nas na jaki taki obiad, a hamburgery z Mc po staremu nam śmierdzą.\nNareszcie w domu. Droga, jak zwykle u nas, była ciekawa i pełna niespodzianek. W drodze do granicy zatrzymaliśmy się w Harbinie, lub raczej Harbin zatrzymał nas u siebie na parę godzin; przyjechaliśmy z Pekinu rano, a pociąg do Heihe odjeżdżał dopiero wieczorem. Cerkiew Świętej Zofii, główną atrakcję zwiedziliśmy nie za 20Y (cena biletu normalnego), nie za 10Y (cena dla studentów), a za darmo. Podaliśmy się za delagacje UNESCO (wszak na ISIC-u widnieje znaczek tej organizacji). Pani przy wejściu najpierw nie chciała uwierzyć, ale po konsultacji z szefostwem uległa, jeszcze nakręcono naszą wizytę kamerą wideo, w końcu nie często tak ważne delagacje odwiedzaja Harbin.\nAle czas ruszyć dalej. Schodki zaczęły się w Heihe. Chińczycy nie chcieli nas wypuścić, ponieważ nie mieliśmy wiz rosyjskich (długo tłumaczyliśmy im, że my służbowo i wystarczą nam pieczątki AB). Ostatecznie dali się przekonać, ale zastrzegli, że jak ruscy nas wrócą, to oni nas z powrotem nie przyjmą. Przepełnieni wizją spędzenia reszty życia pośrodku rzeki Amur udaliśmy się na prom. Okazało się, że bilet na chiński statek kosztuje 10$ (na takie koszty nie byliśmy przygotowani), ale na szczęście był jeszcze prom rosyjski, którym można przepłynąć za darmo, pod warunkiem, że przekonamy obsługę, że my ruskie. Jako, że my "pa ruski" tylko ciut ciut nastąpiły dwie godziny milczenia, ale udało się.\nZ rosyjskimi pogranicznikami poszło już łatwiej, szybko dali się przekonać, że Polacy z AB na PEWNO nie potrzebują wiz do Rosji. Po poł godzinie byliśmy już w Blagowieścieńsku. Niestety pociąg z Blagowieścieńska nam uciekł i byliśmy zmuszeni przejechać do Białogorska, tam już biegnie główna linia Kolei Transsyberyjskiej. Po przybyciu na dworzec okazało się, że owszem bilety są, pociąg za kilka godzin, ale jest zbyt późno, aby gdziekolwiek wymienić pieniądze. Kolejne kilka godzin spędziliśmy na kombinowaniu, jak tu ponad 300 dolarów zamienić na ruble. W końcu znalazł się jeden milicjant, który z ciężkim sercem i to po bandyckim kursie był w stanie wymienić nam te pieniądze.\nUFF udało się, trzy godziny później spailiśmy już smacznie w plackartnym wagonie w pociągu "AMUR" relacji Chabarowsk - Moskwa. 6 nocy, 5 dni w pociągu minęły nam raczej miło. Z początku brataliśmy się z rosyjskimi żołnierzami, trzeciego dnia jednak, w Czicie dosiadły się nasze cztery koleżanki, z którymi miło spędziliśmy resztę podróży na świeżych jeszcze opowieściach z przetartych szlaków.\nJedynie pewien incydent próbował zakłócić sielską atmosferę jazdy koleją. Mianowicie jednemu wojakowi spodobały się mój polar i trapery Bartka, spodobały się tak bardzo, że gdy wysiadał w okolicach Uralu, nie mógł się powsztrzymać i sobie pożyczył. Bartkowi przynajmniej zostawił swoje stare obuwie - gnojołazy sięgające kolan, mnie niestety nie ostało się nic. Trudno.\nW końcu wysiedliśmy w Moskwie na Jarosławskim, szybko metrem na Biełoruski dworzec i biegiem po bilety. Dopiero w trzeciej kasie udało nam się je kupić, ale za to na najwcześniejszy pociąg. 15.15 wyjazd z Moskwy, następnego dnia przed szóstą już w Brześciu. Znowu gon za biletami. W pociągu granicznym ze zdziwieniem przyglądaliśmy się jak wszyscy w koło oblepieją się woreczkami ze spirytusem i chowają w skarpetkach paczki papierosów. W Terespolu znowu szczęście nam dopisało. Polscy celnicy poszli nam na rękę, szybko i bez zbędnego czepiania się odprawili nas tak, że zdązyliśmy na pociąg do Częstochowy.\n... i tak zdążając ukradkiem na kolejne pociągi kilka minut po siedemnastej dotarłem do domu.\nsłowa kluczowe: termin: 30.07.2002 - 19.09.2002\ntrasa: Rybnik - Moskwa- Irkuck - Nauszki - Ułan Bator - Datong - Tajoan - Xian - Chengdu - Lijang - Zongdian - Dali - Yangshuo - Pekin - Harbin - Heihe....\nŁączna liczba odsłon: 14225 od 27.07.2005


Biura rachunkowe - dlaczego warto korzystać z ich usług? - CTM POLONIA\nBiura rachunkowe – dlaczego warto korzystać z ich usług?\nSamodzielnie poprowadzę własną księgowość – taka pokusa pojawia się w głowach, zwłaszcza młodych przedsiębiorców. Dlaczego lepiej tego nie robić i skorzystać z usług profesjonalnego biura księgowego? Odpowiedź znajdziesz w tekście.\nNajbardziej oczywistą korzyścią z outsourcingu usług księgowego jest oszczędność czasu – zaczyna specjalista ds. finansów, prowadząca biuro rachunkowe w Bielsku Podlaskim. Wszyscy wiemy, że czas to pieniądz, więc tak naprawdę jaki jest sens spędzać długie dnie na pracy nad podatkami lub innymi zadaniami księgowymi, skoro zamiast tego można zarabiać realne pieniądze? Jeśli jesteś właścicielem małej firmy lub po prostu masz dużo wydatków i związanych z tym odliczeń, postaw na zatrudnienie profesjonalnych księgowych.\nWiele firm nie zdaje sobie sprawy z usług, jakie może świadczyć biuro rachunkowe. Mogą one oferować szeroki zakres świadczeń lub specjalizować się tylko w kilku dziedzinach. Wśród nich będą zarówno usługi związane z prowadzeniem KPiR, jak i obsługa księgowa rolników w Bielsku Podlaskim. Ciekawą usługą jest również doradztwo, z którego regularnie korzystać powinny przede wszystkim średnie oraz większe firmy.\nPrzygotowywanie comiesięcznych rozliczeń, wysyłanie dokumentów do Urzędu Skarbowego, czy też kontakt z jego pracownika – te zajęcie mogą być niesamowicie stresogenne, zwłaszcza dla osób, które nie posiadają specjalistycznej wiedzy księgowej. Jeśli więc chcesz sobie unikać stresujących sytuacji, lepiej powierz swoją księgowość zewnętrznemu podmiotowi.\nWynajęcie księgowego może wydawać się stratą pieniędzy – w końcu po co płacić komuś za zrobienie czegoś za nas, skoro można to zrobić samemu? Cóż, dzieje się tak dlatego, że robienie tego samemu zabiera mnóstwo czasu i energii, której nie masz. Księgowy wykona pracę za Ciebie, dzięki czemu nie będziesz musiał spędzać całego dnia każdego dnia na upewnianiu się, że Twoja firma zmierza we właściwym kierunku.\nWłasne wyroby wędliniarskie – dlaczego warto na nie postawić?


„Bombę” w Wełnowcu podłożyła mała dziewczynka? Policja wyklucza tę wersję – Katowice24\n„Bombę” w Wełnowcu podłożyła mała dziewczynka? Policja wyklucza tę wersję\n23 czerwca, 2017\tDzielnice Informacje Wełnowiec-Józefowiec\tBrak komentarzy\nEwakuacja mieszkańców z budynków przy ul. Kotlarza. Fot. Rafał Komorowski.\nPolicja twierdzi, że to tylko dziecięca fantazja i wersja małej dziewczynki nie będzie rozpatrywana w trakcie wyjaśniania okoliczności zdarzenia. Sandra przekonuje jednak, że to ona zostawiła walizkę pod jednym z bloków przy ul. Kotlarza, co postawiło na nogi policję, antyterrorystów, pirotechników, straż pożarną, pogotowie i gazowników.\nWydarzenia ze środowego wieczoru relacjonowaliśmy TUTAJ. Przypomnijmy, policja została zaalarmowana przez jednego z mieszkańców, że pod balkonem bloku przy ul. Kotlarza leży podejrzana walizka. Na miejsce przyjechały wszystkie służby. Ostatecznie walizka okazała się niegroźna, ale została zneutralizowana.\n– Jaka bomba? – śmiali się mieszkańcy jednej z kamienic przy ul. Agnieszki, z którymi rozmawialiśmy na miejscu akcji – To była walizka z hasioka – tłumaczyli mężczyzna i kobieta, którzy akurat siedzieli na ławce za kamienicą. Zawołali Sandrę. Dziewczynka ma na oko 8-10 lat. Opowiedziała, że sama zaniosła walizkę pod balkon. Jakiś czas po tym na miejscu pojawiło się dużo policjantów. – Ja się tylko bawiłam – śmieje się dziewczynka. Dorośli zaczęli się sprzeczać czy pójść powiedzieć o tym policjantom, którzy rozpoczęli w tym momencie przygotowania do detonacji walizki. Ostatecznie nie poszli, a chwilę później mieszkańcy bloków przy ul. Kotlarza mogli już wrócić do siebie. Zapytaliśmy policję o wersję dziewczynki. Okazuje się, że funkcjonariusze też słyszeli tę historię od mieszkańców w trakcie akcji. Jednak nie będą jej brali pod uwagę przy wyjaśnianiu sprawy. – Rzeczy, które znajdowały się w walizce wskazują na to, że uda nam się znaleźć jej właściciela – mówi st. post. Klaudia Jaskólska z KMP w Katowicach. W środku miały być rzeczy osobiste. Poza tym nic nie wskazywało, że walizka była „z hasioka”. Jeśli policjantom uda się dotrzeć do właściciela, będą starali się wyjaśnić w jaki sposób bagaż znalazł się pod balkonem bloku przy ul. Kotlarza 7. Na pytanie dlaczego policyjne procedury nakazują wysadzenie bagażu, który został wcześniej przeszukany i znaleziono w nim rzeczy właściciela, odpowiemy w osobnym artykule.\nEwakuacja w KatowicachKatowicePolicjaWełnowiec


Blog informacyjny Zbyszka – Strona 17\nWedług producenta suplementu diety VigraFast wyjściem jest racja ten produkt. Stanowią ostatnie szczególne kapsułki, których unikalna formuła składu tworzy nie tylko chwilowo poprawiać potencję u klientów, jednak przede każdym zapewniać długotrwałe rezultaty działania, rozwiązując tak naprawdę problem od preparatu. Pastylki VigraFast przede wszystkim wymagane są jako materiał, jakiego nie trzeba […]\nVigraFast – Po raz kolejny planowany stosunek nie wyszedł? Masz …\nRównież osoby narzekają na dalekiego typu dolegliwości seksualne, w tym same zahamowanie libido. Na targu dostępny istnieje obecnie preparat pod nazwą Femmax, który wzmacnia popęd seksualny u kobiet. Stanowi wówczas suplement diety, jaki stanowi doskonale przyswajany przez organizm, który stał stworzony z pamiętają o osobach także dla osób. Wyprodukowany istnieje […]\nBreast Fast jawi się jako świetne wyjście dla tych pań, których niezbyt duzi biust sprawia, że brakuje im pewności siebie. Od teraz nie posiada obecnie powodów do tego, aby martwić się niewielkimi piersiami, jeżeli bowiem sięgniemy po preparat Breast Fast a będziemy zaczynać go regularnie, możemy liczyć pewność, że szybko […]\nBreast Fast – Pożądasz napawać się pełnymi uznania spojrzeniami mężczyzn? …\nUntoxin to suplement diety w kwestie kapsułek. Wynik ten poświęcony jest do podawania w stanach oczyszczania i detoksykacji organizmu ze niebezpiecznych substancji, których nagromadzenie że być efektem stosowania nieodpowiedniej diety oraz sięgania po takie substancje toksyczne, jak alkohol czy papierosy. Składniki suplementu diety Untoxin wspierają oczyszczanie nerek oraz wątroby. Przekłada […]\nUntoxin – Czujesz się ciągle znużony i niewyspany? Łatwo łapiesz …\nŁysienie jest kłopotem wielu mężczyzn, nie ale w starszym wieku. Czasami wywiad z chęcią włosów pojawia się i u kobiet oraz nic nie są to specyficzne przypadki. Follixin jest suplementem diety przeznaczonym przede każdym dla gości, lecz nie ma żadnych przeciwwskazań mówiących, iż nie mogą spośród niego zyskiwać także osoby. […]\nFollixin – Twoje włosy utraciły naturalną gęstość? Spróbuj niekonwencjonalnego środka …\nChoć trądzik stosowany jest przede każdym z chorobą typową dla wszystkich młodych, w prawdy może pojawić się bez sensu na własną płeć oraz wiek. Na szczęście, osoby, które się spośród nim zmagają, nie muszą już rozpaczać nad swoim losem. Bardzo doskonalszym wyjściem jest znalezienie dobrego preparatu, który umożliwi uporanie się […]\nChrapanie absolutnie nie powinno stanowić ignorowane, stanowi bowiem najlepszy dowód na to, iż nie wszystko, co dzieje się z własnym systemem, trwa we praktyczny sposób. Oczywiście, nie stanowi owo fakt, z którym nie można sobie poradzić, chociaż nie zawsze dysponujemy zgodą na ten przedmiot. Domowe metody walki z chrapaniem absolutnie […]\nKobiety, które szukają rzeczywiście skutecznej odżywki do rzęs, mają sensy do spełnienia, w sprzedaży pojawiła się bowiem odżywka Miralash. Jej sekretem jest przede wszystkim innowacyjna formuła dająca gwarancję wysokiej efektywności. Preparat umożliwia ostateczne zapanowanie nad swymi rzęsami, gwarantuje skoro nie ale ich dużo zrównoważony rozwój, lecz także bardziej optymalne odżywianie […]\nMiralash – to odżywka do rzęs, która pomoże Ci pogłębić …


culinary island: faszerowany bakłażan - pyszne, zdrowe danie bez mięsa\nDziś bakłażan. Faszerowany ryżem i warzywami. Bez mięsa.\nPyszne danie na obiad bądź kolację. Można zrobić dzień wcześniej, a później albo upiec, albo odgrzać w piekarniku.\nNadaje się do pracy - nawet do odgrzania w mikrofali. Ser nie jest już tak chrupiący jak zaraz po upieczeniu, ale da się zjeść.\nLubię takie jedzenie :) Wygląda i smakuje obłędnie. I da się bez mięsa.\nZapraszam na syty posiłek dla dwóch osób, poniżej składniki i sposób przygotowania.\nryż basmati - 1 woreczek\nżółty ser - 1/2 szklanki startego\nsól, pieprz, świeża pietruszka (natka)\nW trakcie gotowania się ryżu przygotowujemy resztę składników.\nCebulę i paprykę kroimy w drobną kostkę, podduszamy na oliwie. Dodajemy drobno pokrojone pieczarki. Dusimy chwilę, mieszamy i przyprawiamy solą i pieprzem.\nBakłażana wydrążamy łyżką. Ja jego środek dodałam do innej potrawy, ale można pokroić i dodać do farszu.\nŁączmy wszystkie składniki, dokładnie mieszamy, próbujemy i ewentualnie jeszcze przyprawiamy, dodajemy też posiekaną pietruszkę. Nadziewamy bakłażana.\nPosypujemy startym, żółtym serem i wkładamy do piekarnika nagrzanego na 180 stopni na 20-30 minut.\nTakim bakłażanem nie powstydzicie się podając na proszony obiad czy kolację. Zwłaszcza gdy towarzystwo nie przepada za mięsem ;)\nBardzo lubię faszerowane warzywa. Paprykę, cukinię i bakłażana robię najczęściej. Przygotowanie nie zajmuje wiele czasu, składniki można dowolnie zmieniać. Często ich skład zależy (w moim przypadku) od zawartości lodówki i szafek.\nJak Wasze faszerowane warzywa? Lubicie? Robicie? Chętnie pooglądam u Was :)\nAutor: Ania Mii - CulinaryIsland o 08:48\nEtykiety: bakłażan, dietetyczna kolacja, dietetyczny obiad, kolacja, obiad, warzywa, wege, wegetarianizm\nJulianna Bednarczuk 4 listopada 2015 11:05\nchodziłam dziś w sklepie wokół bakłażanów i się zastanawiałam, co by z nich pysznego ugotować... już wiem! dziękuję za inspirację;)\nAnia Mii - CulinaryIsland 4 listopada 2015 14:55\nproszę :) daj znać co zrobiłaś i jak wyszło :)\nu rudej na talerzu 4 listopada 2015 11:58\nAleż mnie nakręciłaś tym bakłażanem, uwielbiam takie dania. Wygląda obłędnie - mniam :}\nAnia Mii - CulinaryIsland 4 listopada 2015 14:56\nUnknown 4 listopada 2015 13:35\nNie faszerowałam nigdy, fajny pomysł. Zawsze mam stracha, że bakłażan będzie gorzki albo zbyt miękki, jak dla mnie to dość ciężkie warzywo do gotowania, także pełen szacun ;)\ne tam wcale nie jest trudny, spróbuj - na pewno się uda, piecze się go nieco szybciej niż cukinię, cukinia jest twardsza\nksylitol IG 4 listopada 2015 14:15\nSuper przepis, chętnie przetestuję:)\nNatalia 4 listopada 2015 15:30\nBardzo lubię, pyszne danie:)\nSmak Mojego Domu 4 listopada 2015 17:44\nUwielbiam faszerowane warzywa. Pyszna propozycja na farsz :)\nCandy Pandas 4 listopada 2015 20:22\nUwielbiamy takie zapiekanki warzywne ale niestety bakłażan nie wchodzi w grę xD Cukinia już bardziej do nas przemawia :)\nBlueberry 4 listopada 2015 20:41\nBardzo lubię faszerowane warzywa. Przede wszystkim robię faszerowaną ryżem paprykę, ale uwielbiam też faszerowane pieczarki. Bardzo dobre są na przystawkę. Z dodatkiem czosnku mają bardzo specyficzny smak. A faszeruje je samymi "nóżkami". Nigdy nie faszerowałam bakłażana. Penie czas spróbować. Pozdrawiam.\nAnia_S 4 listopada 2015 21:19\nJa bardzo lubię faszerowane warzywa i podobnie jak Ty faszeruje papryki, cukinie i bakłażany. Twoje bakłażany wyglądają pysznie, wnętrze też mi się bardzo podoba ;)\nKulinarna Maniusia 4 listopada 2015 21:50\nŚwietne danie :-) bardzo lubię faszerowane warzywka :-) piękny talerzyk :-)\nsmak i uczucie 4 listopada 2015 22:46\nBardzo lubię takie faszerowane bakłażany\nJaspis 5 listopada 2015 12:00\nNigdy niczego nie faszerowałam, choć ten pomysł bardzo mi się podoba i muszę go kiedyś wykorzystać! :) Tym bardziej, że takie danie nie jest skomplikowane w przygotowaniu, a później wręcz robi się samo, co dla mnie zawsze stanowiło rozwiązanie idealne ;)\nSalvador Dali 5 listopada 2015 19:36\nsłyszałam, że te warzywa najlepsze właśnie są faszerowane..\ndlaczego ja tyle zwlekam?! wyglądają bosko.. ;)\nO tak, kocham faszerowane bakłażany <3\nFitHealthyLife 15 listopada 2015 12:03


Włosowe Inspiracje - Witaj w świecie pięknych i zadbanych włosów!: Lotion regenerujący w ampułkach dla włosów cienkich i przerzedzonych Mineral Sal od Alan Jey - recenzja\nLotion regenerujący w ampułkach dla włosów cienkich i przerzedzonych Mineral Sal od Alan Jey - recenzja\nDziś opowiem Wam o lotionie w ampułkach firmy Alan Jey. Jest to moja pierwsza odżywka do włosów w takiej właśnie formie. Wcześniej stosowałam już oczywiście ampułkowe kosmetyki, ale były to głównie wcierki itp. Z odżywką w ampułce mam styczność po raz pierwszy. Byłam bardzo ciekawa jej działania. Jeżeli Wy również jesteście nią zainteresowane i chcecie dowiedzieć się o niej nieco więcej, to zapraszam do lektury posta :)\nLotion regenerujący dla włosów cienkich, przerzedzonych Miner Sal (10x10ml). Ampułki skutecznie regenerują włosy cienkie, słabe czy przerzedzone, zapewniając im maksymalną dawkę soli mineralnych, których są one pozbawione. Minerały zawarte w formule Mineral Sal są w naturalny sposób przyswajane przez włosy, dzięki czemu szybko przywracają swą witalność. Regularne wcieranie minerałów sprawi, że włosy będą mocniejsze, lśniące i miękkie.\nAqua, Propylene Glycol, Cetrimonium Chloride, C12-14 Alcohols, Citric Acid, Magnesium Chloride, Potassium Chloride, Parfum, Achillea Millefolium Extract, Urtica Dioica Extract, Taraxacum Officinale Extract, Salvia Officinalis Extract, CI 42090, Methylchloroisothiazolinone, Methylisothiazolinone, Linalool.\nSerum w ampułkach Alan Jey otrzymamy z dużym powodzeniem na stronie producenta tego kosmetyku (KLIK). Jedno opakowanie serum to koszt 69zł / 10 ampułek (10ml). Nie wiem czy znajdziecie ten produkt w sklepach stacjonarnych, ale podejrzewam, że nie. Ja nie spotkałam się z nim jeszcze w żadnym ze sklepów.\nKartonik, w który zapakowane są ampułki sprawia bardzo dobre pod względem estetycznym wrażenie. Jest srebrny, umieszczone są na nim napisy (w języku włoskim) ale na szczęście z tyłu kartonika doklejona jest karteczka z opisem produktu po polsku. Generalnie pudełeczko jest ładne i eleganckie.\nPo zajrzeniu do środka opakowania naszym oczom ukazują się dwa kartonowe "listki", w których osadzone są nasze ampułki (po 5 sztuk na każdym z "listków"). Ampułki są szklane i umieszczone są na nich napisy w stylu: nazwa produktu, pojemność czy dane producenta.W środku każdej z ampułek znajduje się lotion.\nCo do otwierania tego typu opakowań to ja zawsze mam z tym problem, mniejszy lub większy, ale mam. Należy pamiętać aby być bardzo ostrożnym podczas przełamywania główki buteleczki i robić to przez szmatkę, ręcznik czy rękawiczki aby się nie skaleczyć. Ja mam gumowy otwieracz do tego typu pojemników i na szczęście pasował on również do tych ampułek. Ułatwiło mi to więc bardzo dostanie się do zawartości buteleczek ;)\nSam lotion jest dość rzadkim w swojej konsystencji płynem o kolorze błękitnym. Odżywka przelewa się przez palce, więc jej aplikacja jest nieco utrudniona. Trzeba uważać aby zbyt dużo płynu nie wylało nam się na dłoń. W przeciwnym razie spora ilość kosmetyku może nam się po prostu zmarnować. Po wmasowaniu płynu w skórę głowy i nałożeniu na włosy nie ścieka on już na szczęście z naszego skalpu. Produkt jest, moim zdaniem, wydajny. Mi spokojnie na jedną aplikację wystarczała połowa lotionu z ampułki.\nOdżywka ta ma bardzo intensywny zapach, który mi niestety nie przypadł do gustu. Nie mam jednak pojęcia jak miałabym Wam ten aromat opisać, ponieważ nie kojarzy mi się z żadnym znanym mi zapachem. Długo utrzymuje się on na włosach. Nawet po myciu następnego dnia wydawało mi się, że ciągle czuję aromat lotionu.\nZ działania tej odżywki jestem zadowolona, ponieważ sprawiał, iż moje włosy po jego użyciu stawały się fajnie dociążone. Nie przeciążał ich jednak, co mnie zdziwiło, ponieważ jest to kosmetyk, który nakłada się na skalp i włosy i pozostawia się go bez spłukiwania. Moje włosy histerycznie reagują na tego typu produkty, ale ta odżywka nie spowodowała żadnych efektów ubocznych. Nie było megaprzyklapu, spaniela czy strąków. Włoski zachowywały się po niej fajnie, były miękkie i ładnie się błyszczały. Przyczepić się mogę jedynie do tego zapachu, który mi przeszkadzał i który czułam naprawdę bardzo długi czas na swojej głowie.\nCo do efektów zagęszczenia przerzedzonych włosów to niestety takiej właściwości tego kosmetyku nie stwierdziłam, ponieważ, tak jak pisałam wcześniej, nie mam na szczęście z tym aspektem problemów.\nJak podobają się Wam te błękitne ampułki? Zaciekawiły Was? Skusiłybyście się na nie? Piszcie! Czekam na Wasze komentarze :)\nTagi: kuracje w ampułkach, lotiony, odżywki, recenzje\nAga Zet 3 marca 2015 21:29\nu mnie troche niski budzet ;p wiec raczej sie nie skusze ;;p\nWłosowe Inspiracje 3 marca 2015 21:32\nNo niestety trochę kosztowny jest ten kosmetyk :(\nswiaturody 3 marca 2015 21:48\nJa nigdy nie stosowałam takich ampułek :D\nKatarzyna Poloczek 3 marca 2015 22:08\nSzkoda , że takie drogie , ale czego się nie robi dla pięknych włosów :)\nWłosowe Inspiracje 3 marca 2015 22:14\nWiele można dla ich pięknego wyglądu poświęcić, prawda? ;)\nPola 3 marca 2015 23:09\nZa drogie. :/\nWłosowe Inspiracje 4 marca 2015 01:30\nTo prawda, ich cena może odstraszać :(\nMrs.Rose 4 marca 2015 08:26\nJoa nowa 4 marca 2015 09:26\nJa na razie używam "tubek" innej firmy, mam nadzieję, że efekty będą widoczne :)\nNatalia - juicy raspberry 4 marca 2015 10:24\nNie słyszałam jeszcze o tej odżywce, ale fajnie wygląda, ciekawy kosmetyk ;)\npanter 4 marca 2015 13:17\nNie słyszałam o tej firmie, jednak cena zbyt wysoka jak na taki kosmetyk :/\nAleksandra Anna 4 marca 2015 14:34\nja ampułek nigdy nie stosowałam, jakoś nie mam przekonania do takiej formy pielęgnacji :)\nNatalia O 4 marca 2015 15:52\nCiekawi mnie ten lotion. Niestety co do takich opakowań mam awersję - kiedyś w wannie otwierałam ampułkę do włosów i tak skaleczyłam dłoń, że będę miała blizny do końca życia :C A krew się lała i lała, bo słabo krzepnie :P


Paweł Hajduk przyznał się do zabójstwa 22-latki - RMF 24\nSobota, 16 sierpnia 2003 (07:45)\nPaweł Hajduk - zatrzymany w czwartek w wielkopolskim Koninie w związku z zabójstwem 22-latki – przyznał się do winy. Jak dowiedział się reporter RMF, podczas wizji lokalnej, przeprowadzonej w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach, policja odnalazła też zwłoki dziewczyny.\nPaweł Hajduk został wczoraj dowieziony z Konina do zakopiańskiej policji. Oskarżony już podczas wstępnego przesłuchania przyznał się do zabójstwa Katarzyny P. Na miejscu została przeprowadzona wizja i znaleziono zwłoki, które on wskazał - powiedział reporterowi RMF zastępca prokuratora rejonowego Stanisław Staszel.\nCiało dziewczyny odnaleziono w Dolinie Chochołowskiej niedaleko czarnego szlaku, biegnącego do Doliny Kościeliskiej. Na razie policja ani prokuratura nie ujawniają okoliczności zabójstwa. Wiadomo, że zwłoki były dobrze ukryte i mimo że wcześniej prowadzono poszukiwania w tym rejonie, nie udało się na nie natrafić. Szanse na ich przypadkowe odnalezienie były niewielkie.\nZ powodu ciemności działania w terenie wczoraj przerwano. Jak powiedział reporterowi RMF prokurator, wizja zostanie dziś dokończona i zapadnie decyzja o aresztowaniu podejrzanego.\nPrzestępcę, po kilkunastu dniach poszukiwań, ujęła małopolska policja. Rozpoznali go mieszkańcy miasta dzięki komunikatom w mediach. Wiadomo, że mężczyzna już wcześniej napadał na kobiety. Dwa lata temu wyszedł z więzienia, gdzie odsiadywał karę za gwałt ze szczególnym okrucieństwem. Nie są znane jeszcze motywy zabójstwa 22-latki, jednak policja nie wyklucza motywu seksualnego. Hajdukowi grozi nawet dożywocie.\n22-latkę z Myszęcina widziano ostatni raz 31 lipca w schronisku w Dolinie Chochołowskiej, właśnie w towarzystwie Pawła Hajduka. Impulsem do rozpoczęcia jej poszukiwań było odnalezienie nad brzegiem potoku u wylotu Doliny Chochołowskiej osobistych rzeczy dziewczyny. Natrafił na nie przez przypadek wczasowicz, który wybrał się na spacer w psem.\nNewsAreszt dla mordercy 22-latki\nNewsKolejna ofiara Pawła H.


Czas na zdrowy fit lipiec 2021 − gdansk-info.pl\nNaprawdę kultowe w pierwszych dekadach XXI wieku się stało wśród młodych ludzi kupowanie szybkich posiłków. Ta moda przybyła na Stary Kontynent prosto z USA i na obecny moment sporo ludzi ma dlatego perypetie z prawidłową masą. Warto pamiętać o tym, iż waga ponad stan prowadzić może do bardzo dużej ilości niebezpiecznych zdrowotnych dolegliwości. Znacznie donośniej podjęli decyzję by rozmawiać o tym medycy w publicznych wystąpieniach. Odtąd nie ma wątpliwości co do tego, jak kluczowe jest prawidłowe spożywanie posiłków w życiu ludzi. Należy pamiętać, żeby dobierać wyłącznie odpowiednie produkty. O nasze zdrowie wyłącznie takim sposobem będziemy mieli możliwość dobrze zatroszczyć się. Z tej przyczyny się pojawia sporo zapytań w kwestii tego, jak odpowiednio kupować produkty. To nie jest łatwe pytanie, ale to nie znaczy, że nie ma opcji wyszukać na nie dobrej odpowiedzi. W tym tekście chcielibyśmy skonsolidować się na temacie prawidłowego jedzenia.\nBardzo dużo ludzi jest zdania, że trzymanie zdrowego jadłospisu jest naprawdę nieprostym obowiązkiem. Przede wszystkim należy przygotować się na to, że tyczyć się nas będzie pełna przemiana nawyków odżywiania. Niesamowicie istotne być może w tym przypadku przyjmowanie żywności harmonicznie w trakcie całego dnia. Jest to ważna reguła, kiedy mamy w planach start przygody ze zdrowym odżywianiem. Powinniśmy wybierać jedynie produkty zdrowe i warto to zrozumieć. W tym przypadku się rozchodzi o produkty, które w małym stopniu są modyfikowane chemicznie. Kupno produktów nie zmodyfikowanych będzie niesamowicie dobre dla organizmu ludzkiego. Niesamowicie znaczące będzie też picie dużej ilości wody. Żeby odmienić swoją dietę muszą osoby myślący o tym powinny także niewątpliwie silniej skoncentrować się na zieleninie. Powinno być także zmniejszone zażywanie węglowodanowych artykułów, a powiększone spożywanie tłuszczowych towarów. Te reguły mogą się okazać niezwykle istotne w przypadku zdrowego odżywiania.


Niepozorna, ale jakże ciekawa… | Gazeta Mysłowicka\nStrona główna Wydarzenia Niepozorna, ale jakże ciekawa…\nPoniżej prezentujemy drugi z trzech zwycięskich artykułów autorstwa Pauliny Boby, uczennicy Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Mysłowicach, na temat: Czy twoja szkoła to to ciekawe miejsce? Czy jest to miejsce, w którym jedynie zdobywasz wiedzę i uczysz się rzeczy mniej lub bardziej przydatnych? Jak, twoim zdaniem, być powinno?\nOd trzech lat jestem uczennicą Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Mysłowicach, który kojarzy się przede wszystkim z dawną szkołą górniczą, bo rzeczywiście takie były początki, prawie 70 lat temu. Umiejscowiony jest niepozornie – tyły poczty i przedszkola na terenie, gdzie kiedyś stała huta szkła. Z zewnątrz budynek nie budzi zachwytu – stara elewacja, kształt rodem z czasów komunizmu. Za to od strony boiska – mam na myśli nową, dobudowaną część – przypomina nowoczesną szkołę. W zasadzie taka ona właśnie jest – niepozorna, gdzieś na peryferiach Mysłowic, ale jakże ciekawa.\nTa szkoła to miejsce, które przede wszystkim służy do poszerzania wiedzy, fachowo przygotowuje uczniów do wykonywania w przyszłości odpowiedzialnych zawodów. Placówka oferuje 4 kierunki kształcenia, są to: logistyka, górnictwo, elektryka oraz mechanika, zgodnie z zapotrzebowaniem rynku pracy. Uczniowie za dobre wyniki mają szansę uzyskania stypendium, a każdy absolwent ma zagwarantowaną pracę. W ZSP nr 2 nie tylko można się uczyć, ale jest to również miejsce dla różnych osobowości, dla ludzi z różnorodnymi zainteresowaniami, dla artystów, sportowców. Każdy jest w stanie znaleźć tu coś dla siebie.\nNie są to puste słowa, bo to właśnie uczniowie, z którymi spotykam się na przerwie, są laureatami konkursów: teatralnego, plastycznego czy na Młodzieżowego Prezydenta Miasta Mysłowice. Szkolne Koło Teatralne zaskakuje nas za każdym razem, przygotowując świetne, na wysokie „C” imprezy i spektakle. Koledzy z koła filmowego tworzą spoty, filmy, prezentacje godne TVN-u. Dla mniej odważnych, tych, którzy nie lubią publicznych wystąpień, jest wolontariat, PCK, Szkolne Koło Sportowe i wiele innych, równie ciekawych kół zainteresowań. Jednym słowem – dla chcącego nic trudnego. Humaniści, chociaż to szkoła techniczna, sprawdzają się w konkursach ortograficznych, polonistycznych czy historycznych. Ścisłowcy i zawodowcy w konkursach ze swojej branży, między innymi: matematycznych, elektrycznych, górniczych, a nas wszystkich cieszą ich kolejne sukcesy.\nW zasadzie w mojej szkole nie ma miesiąca, by „coś” ciekawego się nie wydarzyło, pomijając nawet typowe imprezy, takie jak: Dzień Nauczyciela, Święto Niepodległości, rozpoczęcie czy zakończenie roku szkolnego. Dla każdej grupy wiekowej znajdzie się tu coś ciekawego: pierwszaki mają okazję zapoznać się z nowymi kolegami i koleżankami podczas Szkolnego Dnia Tolerancji i Integracji oraz integrują się w czasie wycieczki, absolwenci też mają swoje imprezy, dzięki którym mogą potem powspominać, jest to między innymi Dzień Maturzysty czy studniówka.\nCzasem, mimo że staram się interesować życiem szkoły, mam wrażenie, że nie nadążam, bo aż tyle się w niej dzieje! Teraz przygotowujemy coroczny Koncert Charytatywny na rzecz hospicjum Cordis (odbywa się wtedy koncert, loteria oraz kiermasz), zaraz potem uroczyście będziemy obchodzić Barbórkę.\nPodczas przeglądania strony internetowej szkoły nie mogę uwierzyć, że tyle się w niej dzieje, że zawsze znajdą się chętni, by podejmować kolejne wyzwania, a nasi nauczyciele chętnie nas wspierają. Pewnie dużo by można było jeszcze w niej zmienić – np. brakuje sklepiku szkolnego czy sali gimnastycznej. Mnie jednak odpowiada jej atmosfera, lubię nawet nasze wąskie korytarze, bo dzięki nich „zacieśniamy znajomości”, nie ma też się wrażenia anonimowości, a grono szybko nas kojarzy, bo nie jesteśmy wielką placówką w porównaniu do innych.\nAutor tekstu: Paulina Boba\nPoprzedni artykułHistoria pisana torami. Kolejka konna\nNastępny artykułWieczór filmowy z Jamesem Cameronem


sex fotki | Pfötchen-Tour Gästeforum\n← cnoi wwwsmilereplicachristianlouboutincom yymz\ncareer in fashion building is really pastel and features an exceptional ran →\nDzisiejszy spanie, opiszę gdy indziej, ponieważ jeszcze po nim do końca nie ochłonęłam.\nTeraz napiszę co śniło mi się duet, azali trójka dni temu. Taniec erotyczny – rzeczywiście mogłabym nazywać ten spanie. Zachciało mi się pląsać na barze na rurce… ale co dziwne… nawiasem mówiąc od początku.\nSiedziałam w domu nudząc się przeraźliwie. Przerzucałam TV spośród kanału na kanał nie mogąc wynaleźć zero ciekawego. Byłam właściwie znudzona, że w tym momencie mało co miałam wyłączyć telewizję oraz pójść chrapać, jak nieoczekiwanie rozległo się pukanie aż do drzwi. Otworzyłam a oniemiałam z wrażenia. Ze 30 moich znajomych. Właściwie na narząd wzroku, bo nie udało mi się wyliczyć, w każdym razie byli chyba wszyscy, spośród którym utrzymują jakikolwiek czucie. Nie czekając na zaproszenie weszli aż do środka informując mnie, iż dzisiaj w moim mieszkaniu czyn, zaś że w “repertuarze” niezmiernie ciekawy paragraf, postanowili przyjść.\n– Właściwie kiedy to, wszak masz gibać się nago – oświadczyli, podczas gdy wyprosiłam aby powiedzieli o co chodzi. Próbowałam skaptować ich, iż zaszła jakaś nieporozumienie, aliści nie przyjmowali żadnych wyjaśnień. Prosiłam, a nawet błagałam, jakkolwiek nico aż do nich nie docierało. Rozsiedli się zaś czekali na mój taniec. Pomyślałam, iż zatańczę przedtem nimi owo sobie pójdą. Zero spośród tych rzeczy…\n– Mimo to miałaś się zdemontować zaś balować totalnie goła! – przekrzykiwali się, po tym kiedy chciałam ich potraktować zdawkowo. Pomyślałam, że natomiast no tak wtem wybieram się pod prysznic, w takim razie zrzucę ciuszki a zatańczę zanim nimi w samej bieliźnie. Myślałam, że to ich zadowoli natomiast sobie pójdą oraz ego wskoczę pod wytęskniony natrysk\nThis entry was posted in News and tagged erotyka, opowiadanie, opowiadanie erotyczne. Bookmark the permalink.


WiadomościŻycieWPROST.plZdrowie i medycyna\nDodano: 18 czerwca 2015, 07:18 / Zmieniono: 18 czerwca 2015, 07:18 4\nlajja IP 30 marca 2016, 22:24\nKiedy problem trwa długi czas i pomimo tego nie udaje się to najlepiej wybrać się do kliniki, tam zrobić badania i wtedy być w 10 % pewnym gdzie jest problem . W tej chwili do końca marca w klinikach Invimed jest promocja na pierwszą wizytę i badanie nasienia.\nGosia IP 12 grudnia 2015, 10:57\nMąż miał złe wyniki więc zaczął suplementacje produktem ferti man, ja brałam kwas foliowy. Po 2 miesiącach udało nam się . Jedną z ważniejszych przyczyn to też stres dlatego radze żeby brać tą spraw na spokojnie.\nfifrak IP 18 czerwca 2015, 21:43\nWody są skażone hormonami, które kobiety zażywają jako antykoncepcję i wydalają z moczem, a oczyszczalnie ścieków tych hormonów nie usuwają z oczyszczanej wody. Do tego dochodzą plastikowe butelki, których składnikiem jest ftalan, posiadający cechy podobne do kobiecych hormonów, co jest szczególnie szkodliwe dla małych chłopców, bo zaburza ich rozwój seksualny.\nZorro666 IP 18 czerwca 2015, 07:53\nJak przestaniecie nas karmić randapem i innym syfem to i płodność wróci. Jak ktoś nie może mieć dzieci z powodów medycznych to w pierwszej kolejności powinien mieć możliwość adopcji bez ceregieli odstraszających potencjalnych rodziców. In vitro tylko w uzasadnionych przypadkach .


AROMATHERAPY ASSOCIATES Relax Room Fragrance 10ml - relaksujący zapach do kominków i pomieszczeń | Sklep z kosmetykami PELL.PL\nrelaksujący zapach do kominków i pomieszczeń\nStwórz wpływające na nastrój środowisko dzięki kojącej mieszance olejków eterycznych w naszym zapachu Relax Room.\nAROMATHERAPY ASSOCIATES Relax Room Fragrance 10ml - relaksujący zapach do kominków i pomieszczeń\nStwórz wpływające na nastrój środowisko dzięki kojącej mieszance olejków eterycznych w naszym zapachu Relax Room. Rozgrzewające nuty Zatoki Zachodnio-Indyjskiej mieszają się ze zrównoważonymi, kwiatowymi nutami geranium i stabilizacją, ziemistością mirry, aby każda strefa w Twoim domu stała się błogą przestrzenią po długim dniu.\nZaledwie 2-3 krople tych głęboko odprężających olejków, naniesionych na domowe naczynie do zapachów od Aromatherapy Associates, wypełni powietrze aromaterapeutycznymi właściwościami i pięknymi esencjami na nawet godzinę. Oczyść naczynie pomiędzy każdym użyciem, wycierając je chusteczką.Unikać kontaktu z wrażliwymi obszarami, takimi jak oczy. Nie przyjmować wewnętrznie. Tylko dla dorosłych. Trzymać poza zasięgiem dzieci. Nie stosować na skórę w postaci nierozcieńczonej.\n-15% Promo Sale Polecany AROMATHERAPY ASSOCIATES Support Lavender Pure Essential Oil 10ml\n-15% Promo Sale Polecany AROMATHERAPY ASSOCIATES Forest Therapy Wellness Mist 10ml\n-15% Promo Sale Polecany AROMATHERAPY ASSOCIATES Hydrating Triple Rose Renewing Moisturiser 50ml


O księgowości - ogólnie - http://informator.opoczno.pl/\nRachunkowość i finanse to jedne z najbardziej znienawidzonych przez studentów przedmiotów. Zaliczenia takie są niezwykle trudne i wymagające. Niejednokrotnie zdarza się, że trzeba spędzić wiele godzin przy książkach, by nauczyć się prowadzenia księgi przychodów...i rozchodów, dokonywania bilansów czy wypełniania rozliczeń PIT. Jeśli jednak studentowi uda się przebrnąć przez wszystkie trudne zadania i obronić pracę dyplomową, może podjąć pracę w miejscach takich, jak biuro rachunkowe. Takie biuro zmusza jednak do znacznie bardziej skomplikowanych zadań, niż te, przed którymi studenci stoją na studiach. Właśnie z tego powodu, uczelnie wyższe, starające się odpowiednio przygotować studentów poprzez organizację praktyk w ich przyszłym miejscu pracy. Biura rachunkowości bardzo chętnie zatrudniają stażystów, którzy nie tylko uczą się, w jaki sposób wypełniać dokumenty. Biuro rachunkowe to przede wszystkim miejsce, w którym istnieje możliwość spotkania z klientem i przedstawienia jego sytuacji finansowej.\nSauna w ogrodzie? Super sprawaJak zaistnieć w internecie? Pozycjonowanie BydgoszczO dekoracjach okiennychJak działają firmy od badań rynkowych?Artykuł o zabiegach kosmetycznychCo musisz wiedzieć o zabiegach medycyny estetycznejBecikowe- jak zorganizować i co kupić?Geodeta zawsze się przydaStomatologia ZabrzeNowoczesne domy opieki nad senioramiPoprawa wyglądu i poprawa stanu zdrowia. Zabiegi i operacje upiększające i nie tylkoJak się tanio i skutecznie dogrzać zimą?ChłodnictwoKiedy potrzebujemy geodetyDieta nie działa? To mogą być hormonyOgólnie o mechanice samochodowej i motoryzacjiCovings in LondonWhy You should visit Cracow?About car and smokeNie dla tradycjonalistówSposoby na ogrzewanie magazynówCzym do pracy za granicę?Korzyści z marketingu internetowegoLanie wody o wodzieTekst o lecie i plażyJak urządzić się dobrze i tanioCo musisz wiedzieć o pielęgnacji i dbaniu o skóryKrótko o zdrowym i sportowym trybie życiaPostaw na nowoczesność - o wirtualnych biurachNie chcesz zimnego, modernistycznego domu?


Teraz jest 22 sty 2021, o 22:51\nPosty: 459 • Strona 5 z 31 • 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ... 31\nprzez Dōhito Isao » 17 mar 2017, o 17:48\nSłowa Morta spowodowały u mnie ideologiczne przemyślenia, co do sprawy towarzyszy. Co prawda sam już parę razy odpuszczałem, jednak wtedy chodziło o moje życie. W wiosce Kirigakure no Sato musiałem zahamować swoje miłosne zapęd wycofując się, tak samo było na poprzedniej misji. Z tej lekcji wyciągnąłem pomiędzy słowami że powinienem przyrównać wartość swojego życia, do tej moich towarzyszy. Mam tylko nadzieje że nigdy nie będę musiał wybierać pomiędzy tymi dwoma pozycjami, boje się że okazałabym się egoistą. I bez takich rozterek czasem problematycznym jest spojrzenie w lustro. Wziąłem sobie do serca rady nauczyciela i postanowiłem wdrożyć je w życie. Co prawdę nie znałem jeszcze łasic, ale ufam osobie za nie ręczącej. Gdyby chciał mojej krzywdy dużo razy mógłby już mnie zabić. Jak o tym pomyślę to dobrze jest mieć takie osoby czy też zwierzaki, przynajmniej masz poczucie że nie zginiesz w samotności. Nie chciałem tego zbytnio okazywać ale w duchu cieszyłem się z możliwości poznania nowych sojuszników. Po chwili namysłu powiedziałem w stronę marionetkarza, poważnym tonem głosu:\n-Rozumiem Sensei, nie zawiodę cię w tej sprawie. Będę o nie dbał z równą zaciekłością, jaką bronie własne życie.\nPo chwil zrozumiałem że mogło to zabrzmieć opacznie, w końcu już parę razy mnie składał. No ale nie miałem tego na myśli, oby On również zrozumiał to tak jak ja. W tej chwili wyczułem dwie energię życiowe w pobliżu, jedna była bardzo znikoma. Natomiast drugą skąd znałem, a tak to była Asami, ale co ona tu robiła? Mam nadzieje że nie wpakowała się w jakieś bagno, aczkolwiek bardziej martwił mnie brak Azayaki przy niej. Byle nic mu się nie stało, szczerze go lubię i żałował bym że nie potrafiłem obronić kolejnego przyjaciela. Wybrali sobie też niefortunny czas, pragnąłem spokojnie dokończyć trening. Może jednak nie wszystko stracone, ciekawe jak na to zareaguje nauczyciel. Zapytałem go z lekkim zdziwieniem:\n-Do wioski właśnie zbliżają się dwa źródła chakry, znam to większe. To członkinia mojej organizacji, jednak kompletnie nie wiem co tu robi? Więc jak możesz to nie uszkodź jej za bardzo. Nie chciałbym przerywać treningu, więc może Kaguro ich przywita? No ale jak chcesz, ty decydujesz.\nprzez Mutō Mort » 18 mar 2017, o 19:29\n-Hmmm albo sobie pójdą albo kiedy tam się ich przetłucze. Jeśli chcesz możesz się udać tam ją przywitać tak jak należy według ciebie nie znam się na społecznych zasadach.\nPierwsza część kwestii strategicznej mieli za sobą, już niedługo mogliby przejść do taktycznej, chciał jednak wyjaśnić kilka spraw. Jeśli więc Isao chciał pójść powitać znajomą do wyjścia z budynku Mort mógł go odprowadzić tłumacząć dalsze kwestie strategiczne.\n-Co jest ważne, to podejście do problemu. Po pierwsze, zrozumienie pewnych aspektów sytuacji. Zrozum jaki jest ostateczny cel na którym ci zależy. Czyjaś śmierć? Tej nikt nie ucieknie, lepiej się więc wycofać spróbować później. W międzyczasie może dopadnie twojego wroga czas czy inny wróg. Wszelkie inne cele można sprowadzić do ochrony kogoś lub czegoś. To trudniejsza sprawa ale jeśli ją odpowiednio zrozumiesz będzie to naprawdę proste. Czy chcesz komuś w czymś pomóc kogoś ocalić przed wrogiem zapewnić mu bezpieczne życie mimo że ktoś chce go zabić czy też chcesz uzyskać coś od danej osoby jest to zawsze możliwe póki żyje czy istnieje. Cel główny, np uzyskanie wiedzy, nauki, odbicie czyjejś ziemi czy kraju jak to ostatnio robiłeś będzie możliwe zawsze, póki żyje odpowiednia osoba. Rozumiejąc to wszystko, bez czego można przeżyć biologicznie staje się celem pobocznym, głównym staje się przetrwanie. Do każdego problemu można wrócić jeśli odpowiednie osoby żyją..\nTutaj Mort zbliżał się do podsumowania, wyjaśnienia dlaczego to ułatwia wszystko.\n-Gdy już rozumiesz że nie ważne czego potrzebujesz twoim celem jest przetrwanie i ochrona wszystko staje się sprawniejsze. Niektórzy twierdzą, że zając by przeżyć musi codziennie mieć szczęście, ale wilk by go zabić potrzebuje szczęścia tylko raz. To pesymistyczny punkt widzenia. Ja preferuję inny. By wilk wygrał musi zabić. Żebyś przetrwał nie musisz zabić, wystarczy, że wilkowi się nie uda. Może nic ci nie wyjść, ale póki żyjesz ty i towarzysze zawsze możesz próbować ponownie. Przegraną nie jest więc gdy wróg przeżyje czy nie podołasz misji. Przegrana jest tylko wtedy gdy zginiesz lub nie zdołasz ocalić towarzyszy, celu czy osoby dla której pracujesz.\nprzez Dōhito Isao » 19 mar 2017, o 16:54\n-Wyślę tam klona, żeby Asami się nie martwiła. Pewnie są spragnieni po podróży przez pustynnie, słabo by było gdyby nam tutaj pomdleli.\nPo czym stworzyłem klona żeby przywitał się z Asami i zapytał co z moim przyjacielem, ja sam kontynuowałem w skupieniu nauki. Nie znałem Morta od tej strony, pokazywał mi że jednak ma uczucia. No może nie otwarcie, lecz kto dobrze słucha potrafi wywnioskować więcej niż jest powiedziane. Chronić zamiast zabijać? Czy właśnie to jest moja droga ninja? Przyjdzie czas gdy będę musiał wybrać, lecz jeszcze nie teraz. Rzeczywistość kieruje się czynami, słowa często są bezwartościowe. Mój rozmówca musiał trochę poczekać aż coś mu odpowiem, ponieważ w mojej głowie zasiał moralne rozterki. Nienawiści w moim życiu była obecna od utraty rodziców, lecz kierując się zemstą straciłem możliwość kontaktu z bratem. Moja duma również spowodowała że wiele starych przyjaciół, stało się moim wrogami. Jedno wiem na pewno muszę przełożyć swoje cele na drugie miejsce, na pierwszym stawiać ludzi którzy postanowili podążyć ze mną po marzenia. Przenośnia z królikiem była dość pomysłowa, trafiła do mnie. Zainteresowało mnie skąd Mort wie tyle rzeczy o życiu, nie wygląda staro? Nigdy nie pytałem go o wiek, określałem go na kogoś z rocznika bliska mnie. Jednak czy tak młoda osoba mogła by wpłynąć na mój ukrztałtowany charakter w takim stopniu? Powiedziałem do nauczyciela poważnym tonem głosu:\n-Żeby wygrywać muszę odpowiednie określić zwycięstwo. Rozumiem, lecz jeszcze okażę się czy będę potrafił potwierdzić tą ideologię nie tylko słownie. Wybacz pytanie nie związane z tematem, ale możesz zdradzić mi swój wiek Sensei?\nprzez Mutō Mort » 22 mar 2017, o 23:43\n-Cel masz, przeżyć.\nMort zaczął rozmyślać nad kolejną lekcją w między czasie otrzymał osobiste pytanie.\n-To zależy od perspektywy oraz sensu. Biologicznie mam 23 lata. Jednak moja świadomość ma 83 lata, chronologicznie zaś w historii pojawiła się jakoś 60 lat temu. To naprawdę trochę pomieszane... Muszę teraz pomyśleć nad taktykami dla ciebie. To ważne, dzięki nim będę wiedział jakich technik będziesz potrzebować ewentualnie.\nPodstawowy plan w zasadzie już miał, związany z paktem.\n-Najbardziej awaryjne działanie jakie możesz wykonać w razie potrzeby ewakuacji wiąże się z zdolnością przyzywania. To działanie bezpieczne dla łasic więc je polecam. W razie gdybyś znalazł się w potrzasku możesz przywołać na chwilę łasicę i poprosić ją o pomoc a następnie odsyłasz ją z powrotem do swojej krainy by ta przekazała twoją prośbę do odpowiedniej łasicy, ta przywoła cię do krainy zwierząt. Powrót może być problematyczny ale wszyscy skończą z głową na karku. To plan uniwersalny, dalsze muszę dostosować do ciebie.\nprzez Dōhito Isao » 26 mar 2017, o 00:23\nŚwiadomość Morta miała 83 lata, to by naprawdę wiele wyjaśniało. Jednak jakim cudem tego dokonał? Jak będę koło trzydziestki powinienem się tym zainteresować, w końcu nie uśmiechało mi się zostać staruszkiem. Nie pasowało by to do mnie, wolałbym już chyba umrzeć młodo. Gdy o tym myślałem mój klon wszedł do pokoju i powiedział że potrzebuje ziół dla Asami, z początku nie wiedziałem jak na to zaradzić. Aczkolwiek po chwili wpadłem na pomysł że może Łasice mi w tym pomogą, ciekawe czy posiadają takie zdolność. No nic jeśli nie spróbuje to się nie przekonam, przegryzłem sobie palec i złożyłem dwie pieczęcie. Nie znałem jeszcze zbyt wielu zwierzaków, dlatego instynktownie przy kumulacji chakry pomyślałem właśnie o zwierzakach z tą umiejętności. Na moje szczęście udało mi się coś przyzwać, gdy dym opadł okazało się że była to cała gromadka słodkich futrzaków. Oczywiście w międzyczasie Mort mógł w spokoju obmyślać kolejne taktyki, więc raczej mu to nie przeszkadzało, jeśli było by inaczej to zaprzestaje tego przyzwania. Nie chciałem lekceważyć osoby, którą szczerze szanowałem. Po tym incydencie moja replika wróciła do dwóch kobiet, więcej nie przeszkadzając mi w treningu. Ja sam znowu zwróciłem swoje spojrzenie w stronę nauczyciela, by uważnie słuchać jego słów. Całkiem zabawne bo przed chwilą też pomyślałem nad tą taktyką ucieczki, uświadomiłem sobie że uczę się tu więcej niż schematów działania. Przyswajam logiczne myślenie przez analizę słów Morta, myślę że to przyda mi się najbardziej. W końcu nie da się przewidzieć wszystkich aspektów danej walki, zawsze może stać się coś nieoczekiwanego. Dlatego plan wymyślony już w trakcie bitwy będzie najbardziej skuteczny, choć oczywiście można modyfikować poprzednio obmyślone schematy. Plany dostosowane do mnie, hym to muszę powiedzieć czego ostatnio się nauczyłem żeby miało to sens. Odezwałem się w stronę 83 latka:\n-Hym znasz ogólnie moje umiejętności, lecz ostatnio nauczyłem się jeszcze perfekcyjnej walki krótkim miecze oraz błyskawicznego składania pieczęci. Może ci to pomoże.\nprzez Mutō Mort » 28 mar 2017, o 17:32\n-Dobrymi naturami wspierającymi ucieczki są doton i suiton. Suiton choć wygodniejszy w użyciu jest w tym zakresie bardziej ograniczony niż doton pod względem medium. Doton pozwala szybko uciekać pod ziemią. Możesz też odesłać zwierzęta i pod ziemią czekać aż zostaniesz wezwany do świata zwierząt.\nO uciekaniu to by było na tyle póki co. Aby nie wpoić porażki Mort rozmyślał teraz nad skutecznymi ale bezpiecznymi taktykami ataku, jakie mógłby dopasować Isao do swoich zdolności. Kilka zdolności wsparcia też się przyda ale w pierwszej kolejności atak, na koniec pomyślą o paru dodatkowych elementach.\n-Z zdolności, jakie aktualnie wykorzystujesz polecam pomyśleć nad taktykami dla glinianych stworów. Zamiast tworzyć nowe możesz po prostu znaleźć inne zastosowanie dla obecnych stworów. Czy to przyzwane stworzenie czy towarzysz możesz przed nim wysłać niewielki gliniany twór, który w razie ataku wroga jego atak przyjmie na siebie. Jeśli wróg zaatakuje bezpośrednio, detonacja tworu będzie dodatkowym ciosem w niego. Możesz też drugi gliniany twór trzymać za przyzwanym zwierzęciem. Gdy przeciwnik zaatakuje możesz odesłać zwierze a następnie zdetonować glinę gdy wróg wpadnie w taką półapkę. Pamiętaj jednak by dopasować siłę techniki do towarzyszy, nie możesz wykonać zbyt dużej eksplozji gdy pomaga ci ktokolwiek.\nprzez Dōhito Isao » 2 kwi 2017, o 21:37\nDobrze się składa że posiadam żywioł ziemi, wiele razy bardzo pomógł mi w ucieczce. No ale teraz będzie to jeszcze bardziej skuteczne, skoro wcale nie muszę z niej wychodzi. Tutaj Mort miał sporo racji, zawsze skupiałam się na tworzenie nowych tworów do rozwiązywania problemów, które zaobserwowałem w poprzednich walkach. Jednak nie pomyślałem o nadawaniu moim zabawką nowych funkcji, do których pierwotnie nie służyło. Manewry przedstawione przez nauczyciela były całkiem dobrym rozwiązaniem, choć drugie rozwiązanie to raczej ostateczność. Za duże ryzyko zranienia towarzysza, dalej jestem tylko człowiek który może pomylić się w kalibracji wybuchu. Jednak całokształt wypowiedzi marionetkarza, dał mi do zrozumienia że powinienem podchodzi nieszablonowo do korzystania z swoich umiejętność. Wykorzystywać wszelkie aspekty techniki w zależności od sytuacji, zamiast ograniczać się jedynie do utartych schematów. Ehh trochę mi się zaczęło to wszystko mieszać, za dużo wiedzy jak na jeden raz. Nigdy nie byłem dobry z pojmowaniem teorii, zawsze zaczynała mnie boleć od tego głowa, jak na przykład teraz. Dużo efektywniej szkoliłem się w walce, najlepiej przy zagrożeniu życia. Ooo tak wtedy wszystko pojmowałem błyskawicznie. Powiedziałem do towarzysza lekko zmęczonym tonem głosu:\n-No przy tych manewrach to będę musiał uważać. Ehh trochę zbyt wiele tych informacji na raz, lekko mnie to już przytłacza. Wolałbym przetestować te taktyki w praktyce, zanim przejdziemy do kolejnych.\nprzez Mutō Mort » 4 kwi 2017, o 19:25\n-Dobrze, zajmij się czym tam musisz się zająć. Pamiętaj, że chętnie zawsze przeanalizuje twoje zdolności i pomyślę co można z nich wyciągnąć. Zawsze można nauczyć się więcej a dodatkowe techniki to tylko narzędzia. ICh zapas nie sprawi że staniesz się rzemieślnikiem, tylko wiedza jak użyć tych co masz.\nMorta zastanawiało co takiego przypiliło Isao. Czy to chęć podjęcia się jakiś działań, czy też potrzeba odpoczynku. Fakt, troche go pomęczył czysto wykładową wiedzą. Jednak on sam wbrew pozorom nie specjalizował się w technikach a w metodach ich wykorzystywania i właśnie ta sucha wiedza stanowiła o jego sile. był utrapieniem dla wielu przeciwników właśnie przez improwizację i nietypowe taktyki. A czasem toporne wręcz ocierające się o szaleństwo w oczach normalnych shinobi jeśli Mort wierzył w odniesienie sukcesu przy swojej postawie gotowej do ustępstw i cierpliwości. Jednak on wiedział, że to taktyka najpodlejszych drapieżników.\nprzez Dōhito Isao » 8 wrz 2017, o 02:46\nIsao teleportował się do gabinetu Kazekage wraz z swoją uczennicą, zostawiając Isis z Seiataro. Uśmiechnął się, lecz Saiko mogło dostrzec że jest przygnębiony, co zdarzało się niezwykle rzadko. Powiedział do Niej łagodnym tonem głosu:\n-Mehh co za ludzi, jeszcze musiała mi przypomnieć o Rirce. Jak coś to pora sprzedać głowę Azayaki i takiego jedno boba z klanu Senju. Pieniążki się teraz przyrządzą, wypadało by zainwestować w militarny aspekt wioski.\nWyciągnął średni zwój z kabury, a następnie go odpieczętował. Przed nim pojawiły się dwa martwe ciała, Sushiego i Kurogane. Blondyn wyciągnął swoją katanę i bezceremonialnie obciął im głowy, poleciały one trochę dalej. Mężczyzna zapieczętował trupy w dużym zwoju na swoich plecach, a głowy do tego mniejszego, który odłożył na miejsce. Po czym poinformował Yami:\n-Skup znajduję w Amegakure no Sato, chodźmy na dwór, polecimy tam na orle.\nZeszli spokojnie na dół, a Isao ulepił glinianego ptaka. Polecieli na nim do wioski deszczu, po drodze rozmawiając jak zwykle o wszystkim i niczym. W czasie podróży mijali piękne widoki, które jeszcze ładniej prezentowały się z wąskości.\nWashi [ワシ] (Eagle)\nOpis: Twór, który z wyglądu przypomina orła. Jest to największy z ptaków, który podobnie jak wszystkie podniebne twory potrafi latać. Głównym atutem jest możliwość niesienia na swoim grzbiecie aż 150 kg, a podróż tym stworem jest skrócona o 2/3. Siła wybuchu jest spora.\nKoszt gliny: 150g\nprzez Yami Saiko » 9 wrz 2017, o 10:23\nI teleportowali się, aczkolwiek dziewczyna nie bardzo wiedziała gdzie dokładnie. Rozejrzała się, oceniając wnętrze ale nie skupiał na tym tak dużej uwagi. Powód? Zerkała na swojego mistrza, który wydawał się być przygnębiony. Złapała go za rękę i ścisnęła delikatnie, chcąc mu w jakiś sposób poprawić humor. Nie wiedziała czy pomoże, ale próbować nigdy nie szkodziło.\nKiwnęła głową słysząc plan, by zdobyć trochę pieniędzy ze sprzedaży ciał. Nie przyszło jej do głowy, że taki interes w ogóle istnieje ale jak tak się zastanowić, rzeczywiście niektórzy ninja mogli być warci dla konkretnej grupy osób. Inne wioski, medycy, żądni mocy shinobi. Wyliczać można było na palcach.\nMilcząco obserwowała dekapitację ciał. Zmrużyła jedynie oczy, absorbując te doświadczenie. Uczyć się w jakiś sposób musiała, prawda?\nCelem teraz było Amegakure. Nigdy tam nie była, więc ciekawość się w niej obudziła. Zaczęła pytać jak tam jest, jak wygląda sprawa polityczna, czy mogą tam się czuć bezpiecznie i tym podobne.\nPo ulepieniu ptaka weszła na niego i trzymała się mocno by nie spaść. Czas zaś umilali sobie rozmowami, jak to już mieli w zwyczaju.\nprzez Yami Saiko » 9 kwi 2019, o 11:09\nKiedy Yami powróciła do Suny i rozpoczęła proces jej odbudowy to główna siedziba Kazekage również została ujęta w proces naprawczy. Mieszkańcy zataili więc wszystkie potencjalne dziury czy wyrwy w ścianach i na dachu. Pomieszczenia wysprzątane od wszelkich śmieci, kurzu i innych nieprzyjemności. Stare meble zostały wyrzucone i zastąpione nowymi. Na biurkach walały się stare dokumenty odpowiednio posegregowane. Był duży brak w większości przez fakt przeprowadzki kilku klanów do Iwagakure i Konohagakure nie mówiąc o spędzeniu dużej części ludności na pustyni w skrajnych warunkach. Nie jest to jednak coś czego nie da się załatwić przy odpowiednio dedykowanej patriotycznej ekipie.\nCo Saiko zaś robiła w tym miejscu? Przechadzała się po pustych korytarzach głównie z ciekawości. Kunoichi stała się dopiero po odbytej akademii w Liściu więc nigdy nie miała okazji ujrzeć wnętrza na własne oczy. Otwierała każde drzwi by zaznajomić się z biurami i układem pokoi. Skoro Piasek nie tylko odżył ale również został raz jeszcze wrzucony w grono wielkich wiosek to wypadałoby wręcz by raz jeszcze funkcjonowała tutaj jakaś administracja. Kto jednak mógłby się tym zająć? Zaczęła się zastanawiać przechodząc na kolejne piętra. Minęła salę w której znajdował się kamienny stół a za nim ogromne pomniki pozostałych Kazekage. Po niespełna minucie znalazła się przed biurem samego lidera. Weszła i rozejrzała się po nim. Szału nie było ale dziewczyna była w stanie sobie wyobrazić że jednak wszystkie najważniejsze decyzje względem tejże organizacji wojskowej Kaze no Kuni były wykonywane właśnie tutaj.\nUsiadła na fotelu i spojrzała przez najbliższe okna. Słyszała zabawy i okrzyki na ulicach oraz wszelakie światła dochodzące z centrum. Uśmiechnęła się i oparła się wygodnie plecami. Zmęczenie podróżami musiało ją dorwać dlatego zasnęła nie wiedząc nawet kiedy...\nObudziła się z uwagi na dźwięk pukania do drzwi. Odwrócił się w pół przytomna nie będąc pewną co odpowiedzieć.\n-Proszę..? - zarzuciła by jednak jakiś sygnał trafił do drugiej osoby. Po chwili dwóch sędziwych mężczyzn. Jeden w znoszonym stroju bojowym a drugi w czymś na kształt starej togi. Weszli i ukłonili się. Powiedzieli że szukali Yami od jakiegoś czasu chcąc przekazać jej dość ważne wieści. Okazało się że byli przedstawicielami dwóch grup. Żołnierzy i cywili. Wszyscy widząc ile Saiko dokonała dla wioski oraz jej ludności postanowili zagłosować czy nadać jej oficjalny tytuł. Proces ten nie trwał długo gdyż jednak część rodzin znajdowała się w innych krajach. Przewaga była ogromna i decyzja padła. Shinobi wyciągnął zwój i odpieczętował zawartość. Był to strój Kazekage. Wręczyli go jej informując o zdaniu ludu. Rządziła i tak od dłuższego czasu więc równie dobrze mogła robić to oficjalnie. Zaskoczona tym wszystkim przyglądała im się dobrą minutę i dopiero wtedy wstała, nałożyła na siebie prezent całkowicie go akceptując. Suna ma nowego władcę...\nMotyw ten został obgadany w gronie administracyjnym i dostał uznanie wszystkich osób w tym fabulara. Suna nie jest obecnie wioską startową i składa się głównie z NPC. Proces więc tutaj wyglądał inaczej niż w innych wioskach.\nPowody dla których zgoda została dana:\n- Dzięki Saiko błąkająca się ludność powróciła z pustyni do Suny.\n- Dziewczyna zabezpieczyła szlaki handlowe w Kaze no Kuni eliminując bandytów i nukeników którzy na nich przesiadywali. Podstawowe towary znów zostały dostarczane do wioski.\n- Odbiła i uzbroiła strażnice w ludzi na pustyni dla zwiadowców.\n- Przyczyniła się do budowy nowych urządzeń i dostarczania stałych zapasów wody dla mieszkańców wioski.\n- Zdobyła sojusz militarny i handlowy z Krajem Księżyca. Ogromna ilość wszelakich bogatych i unikatowych towarów wspomogła i zasiliła rynek.\n- Zabezpieczyła wioskę i klify, zapewniając bezpieczeństwo mieszkańcom i spokój w odbudowie.\n- Jest sojusznikiem obecnego Kyokukage i Tsuchikage co zaowocowało pokojem i sojuszem między Otogakure no Sato, Iwagakure no Sato i Sunagakure no Sato.\n- Zwiększyła wpływy Sunagakure no Sato na tle politycznym. Wioska została raz jeszcze uznana za jedną z wielkich przez Oto i Iwa.\nFabuła ta była ciągnięta od 2017 roku w celu przywrócenia Suny do życia.\nprzez Yami Saiko » 9 kwi 2019, o 12:51\nKiedy dziewczyna oswoiła się z nowym tytułem a zabawa na ulicach powoli dobiegała końca, postanowiła wykorzystać obecnie wolny czas by przejrzeć wszelką dokumentację jaka wytworzyła się od momentu powrotu ludności z pustyni do wioski. Na jej szczęście chaosu aż tak dużego nie było. Kilka osób z głową na karku prowadziła własne dzienniki i rejestrowała wszelkie czynności adekwatnie do standardów. Przejrzała więc cła handlowe, aktualne aktywne zlecenia, stan odbudowy wioski, ilość zapasów wody by na samym końcu przejrzeć grafiki żołnierzy na klifach. By usprawnić wszystko zaczęła pisać oficjalne dekrety. Nic nowego ale z pieczątką Kazekage wszystko będzie wyglądało lepiej. Strażnicy nadal mieli pilnie kontrolować każdą osobę wchodzącą do wioski. Wymagane więc było wylegitymowanie się, podanie celu swojej podróży, przeszukania w zależności od ocen aktualnie pełniących służby. O ile handlarzy sprawdzano wyrywkowo to u ninja nie było wyjątku. Zezwolenia na wejścia takich osób czasami mogło wiązać się z pozostawieniem wszelkiego ekwipunku do momentu wyjścia. Kwity oczywiście wydawane będą o ile ktoś będzie nimi zainteresowany.\nYami wysłała również list informujący do Kraju Księżyca, Kraju Dźwięku i Kraju Kamienia o jej oficjalnym zajęciu stołka. Wiadomość ta jest więc zapewnieniem dalszej aktywnej współpracy między wszystkimi wspomnianymi wioskami. O ile wszystko wcześniej było na słowo to teraz w praktyce było na piśmie. Był tam również dodatek w postaci informacji na temat nowego więzienia powstałego w Sunie, które może być wykorzystywane przez inne Kraje o ile zechcą. Saiko gwarantuje skuteczność budynku nie tylko z uwagi na przeszkolony personel ale unikalną pieczęć która miała rzekomo anulować możliwości korzystania z technik oraz chakry.\nZ tego co natomiast zdołała ją poinformować starsza ekipa administracyjna to wybór na Kage zawsze miał różne zasady w zależności o jakie gakure no Sato chodziło. W liściu częściej wymagana była aprobata Lorda Feudalnego gdzie w pozostałych kwestie te były załatwiane drogą dziedziczenia lub pozostawiona wewnętrznemu wyborowi mieszkańców. Kunoichi wiedziała że Suna już od dawna pozbawiona jest pieniężnego wsparcia od Kaze no Kuni no Daimyō głównie przez jej nieistnienie. Skoro jednak wojsko znowu się zorganizowało a sytuacja tak się polepszyła to padła decyzja o napisaniu drugiego listu. Ten zdradzał wydarzenia jakie miały tu miejsca, jej liczne sukcesy oraz obecny stan rzeczy. Nie widziała sensu z nim wojować a być może ten gest zapewni sobie przychylność lorda feudalnego i jakiś zastrzyk zleceń/gotówki.\nprzez Yami Saiko » 10 kwi 2019, o 09:59\nYami nie miała aż takiego wysypu dokumentów jaki by podejrzewała. Nie była do końca pewna czy to przez fakt iż ktoś chciał jej ograniczyć jej problem w pierwszych dniach objęcia stanowiska lub zwyczajnie niezbyt dużo się teraz działo. Mając więc papierkową robotę z głowy nadeszła pora na dokonanie kilku kluczowych ruchów. Pierwszą rzeczą to wezwanie do siebie kilku jednostek by porozmawiać z nimi na temat podjęcia pracy w budynku. Nie mogła przecież rezydować tutaj sama. Potrzebny więc był personel do przyjmowania ludzi chętnych do spotkania się z Kazekage. Jednostki zbierające zlecenia dla wioski i dostarczanie ich do biura Saiko lub wydawania ich pod jej nieobecność. Personel sprzątający. Straż. Pół dnia zajęło jej ugadanie wszystkiego i wyłapanie właściwe jednostki do wspomnianych fuch. Ucieszyła się gdy wszystko nabierało tempa i normalności.\nZawołała jedną asystentkę i poprosiła by w jej imieniu dokonała dwóch zakupów. Pierwszy to sygnet (click) a drugi to kryształowa kula. Gdyby drugiej nie było to niech zostanie złożone zamówienie. Handlarzy nie brakowało a nawet wszelka egzotyka mogła być zapewniona dzięki sojuszowi z Krajem Księżyca. Dała odpowiednie pokwitowanie mówiące że opłata będzie na dniach uiszczona ze skarbca wioski.\nTeraz nadeszła chwila by opanować dwie nowe kluczowe dla niej techniki. Niezwykle przydatne przy wszelkich ugrupowaniach i organizacjach. Pierwszą było stworzenie hologramu lub projekcji własnej osoby w miejscu gdzie przykładowo znajdował się nasz sojusznik. Oszczędzało się więc na czasie i nie ryzykowało się że ktoś mógłby takiego kruka czy gołębia przejąć po drodze. Zapoznała się uważnie z instrukcjami by następnie zacząć skupiać właściwe ilości chakry. Trenowała w taki sposób by na recepcji pojawiała się jej osoba. Nie trudno sobie wyobrazić że u mistrzyni w Ninjutsu pozytywne efekty przyszły w tempie ekstremalnym.\nDruga technika była w zasadzie czyniła z posiadacza takiego małego podglądacza. Mając odpowiednie medium w postaci szklanej kuli można było ujrzeć wybraną przez nas osobę o ile rzecz jasna znało się jej sygnaturę chakry. Jako sensor ciężko było się oprzeć. Nic co prawda się nie usłyszy i szansa że będzie znało się lokalizację celu była mała ale przynajmniej druga jednostka nie była świadoma naszych czynności. Zaczęła sobie wyobrażać do czego może to wykorzystać. Prawdopodobnie głównie by pilnować swoich sojuszników czy nim złego im się nie dzieje. Sojusz młody więc warto było o niego dbać. Skupiła więc odpowiednie ilości chakry i gdy już zdobyła przedmiot zaczęła sprawdzać co się dzieje przy bramie Suny.\nprzez Yami Saiko » 16 kwi 2019, o 10:52\nKiedy Yami wróciła do zdrowia oraz opanowała zupełnie nową dziedzinę ninja, zadowolona weszła do budynku by przywitać się z pracującymi tam ludźmi. Postanowiła zająć się przez pewien czas papierkową robotą, nadrobię cały utracony czas oraz rozpoznać się ze wszelkimi stratami w budynkach i ludziach podczas ostatniego starcia..\nPamiętała też o pewnym układzie jaki zawarła. Niezbyt jej się to podobało ale stwierdziła, że jeszcze wioska nie jest gotowa by przyjmować co chwilę takie terrorystyczne ataki. Nakazała więc powołać jeden oddział doświadczonych żołnierzy. Mieli oni dostać kwit z jej pieczęcią upoważniający do zabrania kwoty 25.000 Ryo. Następnie czwórka mężczyzn miała udać się we wskazaną lokalizację w Amegakure no Sato i przekazać pieniądze odpowiedniemu człowiekowi w jej imieniu. Podała jego dane i rysopis a gdyby mieli wątpliwości to w ruch poszło henge.\nPo odesłaniu ich rozsiadła się w fotelu zamyślona. By oderwać się choćby chwilowo od własnych problemów sięgnęła po kryształową kulę by zobaczyć jak się ma sprawa z towarzyszami. Sensor podpowiadał jej iż Rin była w Piasku. Zerknie teraz na Seitaro i Mumeia a na samym końcu na Shotaro. Zerknęła jeszcze kątem oka na dokument opisujący niejakiego Yamanaka Inoza, który obecnie przesiadywał w więzieniu.\nKiedy pojawił się obraz w kryształowej kuli odparła pod nosem:\nRegeneracja przewyższa stały turowy koszt, nie ma kłopotu z ciągłym obserwowaniem\nprzez Maji Seitaro » 22 kwi 2019, o 11:06\n[S] - Yami Saiko - Narastające zagrożenie\n,,Południe w Sunagakure no Sato, tydzień i trzy dni po ataku."\nKazekage zdążyła już dawno dojść do siebie, szybka rehabilitacja z pomocą wioskowych medyków oraz łasiczki Eevee(która dała znać, że z Espeonem wszystko w porządku) prędko przywróciły do pełnego zdrowia młodą władczynię. Z wioską też było powoli dobrze, podobno Nara Rin wyruszyła na misję, której celem była prośba o pomoc materialną od Kraju Księżyca. Tak brzmiał tekst oficjalny, ale w praktyce po drodze mogły się zadziać przeróżne komplikacje.\nDo drzwi gabinetu zapukał osobnik, który po zezwoleniu na wejście objawił się jako standardowy shinobi Suny. Jego poważna mina wskazywała na jakieś wieści. Przyklęknął na jedno kolano i rzekł.\n- Kazekage-dono, za klifami czeka na panią osoba podająca się za niejakiego Sabaku no Kamona. Nie wpuściliśmy go czekając na pani decyzję. Zarzeka się też, że woli porozmawiać w cztery oczy poza wioską. - spojrzał na Saiko, oczekując wyraźnych rozkazów.


AsiaMi-pomysłowa mama: Mój znaczek\nasiami 23:04 8 emocje\nMoże ktoś z Was pamięta? ;-D\nByłam ostatnio na kursie tańców folowych.\nOdbywał się w jednym z wrocławskich przedszkoli.\nKujawiak, trojak, zbójnicki... ale potańczyłam......;-)))))\nAle moje wzruszenie największe ,od bardzo dawna, przeżyłam w toalecie...\n... gdy ujrzałam znaczki z mojego dzieciństwa.\nOd razu poczułam zapach obiadu i szatni w swoim przedszkolu...\nDo przedszkola chcę , chodź na chwilę... spotkać się z Olą , Grześkiem, Ulą\ni posłuchać jak bajki czyta Pani Lala*\nPoleżeć na dywanie, beztrosko w ciągu dnia, po obiedzie, sobie pospać...\nKolejka w kibelku, bilety z liści i juniorki ,no i mydło w siatce po cytrusach wisiało na kranie.....\nPomyśleć, że znaczki z poprzedniego stulecia pochodzą!!!!!\nCo najbardziej z przedszkola pamiętacie?\nGosia 21 listopada 2011 23:24\no kurcze, ale mi przypomniałaś!!! mydło w siatce!!!!! :) :) no było, było!\nasiami 21 listopada 2011 23:28\nOstatnio zastanawiałam się czy nie zapożyczyć sposobu na mydło w kostce .... hm... może ;-)\nMarta mama chłopaków 21 listopada 2011 23:37\nHihi Oj moje pzedszkole to się strasznie zminiło przez te "trochę" lat, napewno nie znalazłabym już tam nic z moich czasów :P\nW pogoni za E. 22 listopada 2011 12:34\nA ja chodziłam tylko miesiąc...i nic nie pamiętam :(((\ngetmama 22 listopada 2011 14:16\nja leżakowanie, bo go nie lubiłam i przesiadywałam na kolanach u kochanej Pani Ani. I to co wspminają moi rodzice, że któregoś dnia wróciłam do domu i zażądałam marchewki. A że nie jadałam, to spytali co się stało? A ja na to "Pani dylektol kazała jeść mal-efke!!" I na placu zabaw stał samolot. I jak moja mama uszyła najpiękniejszą sukienkę dla lali to dziewczynki w grupie się na mnie obraziły! I pamiętam łazienkę...takie kabiny z uchylnymi drzwiami..oj pamiętam...i szczepienie. Boże, jak dziś pamiętam jak stoję w kolejce do gabinetu. Musiała być trauma, skoro tyle czasu mija, a ja to pamiętam...\nMama Zosi 5 marca 2012 21:11\nhmm ja wspomnienia mam trochę inne. Juniorki to się zgadza, tekturowe buty z obrzydliwym wzorkiem, wątróbkę na obiad, której nienawidziłam a Pani kazała jeść i tyle, poobiednie siedzenie w kółku w ciszy z palcem na ustach i Panie, które za paczkę kawy faworyzowały niektóre dzieci. Szczerze to mam nadzieję, że takich przedszkoli już nie ma bo nie chciałbym aby moja Zośka co rano( jak ja) miała nadzieję na temperaturę i pozostanie w domu.\nmamong 15 kwietnia 2013 22:46\na ja pamiętam plastry cytrynki z cukrem w misce :)\ni panią kucharkę z wąsem :D (co najlepsze jeszcze pracuje!!!)\npodoba mi się tu na Twoimi blogu, przycupne sobie w kaciku, dobrze? cudownosci zycze :*\nasiami 15 kwietnia 2013 22:52\nMamong-u nie siedź w kąciku. Rozgość się . Bardzo lubimy gości i traktujemy ich z honorami. Witam Cię serdecznie .Częstuj się !\nJa też miałam kucharkę z wąsem ;-)\nNasz świat w Twoim mieście.....\nBajkujemy z Małgosią i Tomkiem\nBiało-czerwone Święto Niepodległości.


ABC w przypadku kolizji > OC > Komunikacyjne > Ubezpieczenia\nABC w przypadku kolizji\nJeśli jesteśmy uczestnikami kolizji, pierwszym naszym zadaniem jest zapobieżenie powiększaniu się rozmiarów szkody oraz zabezpieczenie miejsca zdarzenia. Powinniśmy ustawić pojazdy biorące udział w zdarzeniu w taki sposób, aby nie utrudniały ruchu.\nKiedy należy wezwać policję\nWyjątkiem o tej zasady, jest wypadek, w którym są ofiary w ludziach. Wtedy nie wolno ruszyć pojazdu aż do czasu przybycia na miejsce wypadku policji. Obowiązkowe jest zapewnienie bezpieczeństwa w miejscu zdarzenia - a więc wyraźne oznakowanie np. poprzez wystawienie trójkątów i udzielenie niezbędnej pomocy poszkodowanym.\nNastępnie powinniśmy spisać dane uczestnika lub uczestników (imię, nazwisko, adres, telefon, numery rejestracyjne i marki samochodów) oraz dane ewentualnych świadków zdarzenia.\nStraty pokrywa winny kolizji. Należy spisać oświadczenie lub wypełnić formularz wypadkowy, w którym sprawca oświadcza, że spowodował zdarzenie i opisuje jego przebieg - dzień, godzinę, miejsce oraz powstałe uszkodzenia.\nW oświadczeniu muszą się także znaleźć pełne dane sprawcy spisane z dowodu osobistego i rejestracyjnego oraz prawa jazdy i polisy OC (numer i data wystawienia). Dobrze jest sprawdzić, czy badania techniczne pojazdu są aktualne oraz czy polisa OC jest ważna. Data i podpis sprawcy na oświadczeniu muszą być czytelne.\nNajszybciej, jak to jest możliwe, poszkodowany powinien zgłosić do ubezpieczyciela sprawcy zdarzenie. Tylko szybki kontakt z rzeczoznawcą umożliwi rzetelne określenie zakresu uszkodzeń.\nJeżeli sprawca nie posiada ważnego OC, a wiec nie jest ubezpieczony - koniecznie należy wezwać policję. Sporządzony przez nią protokół składamy w swoim towarzystwie ubezpieczeniowym (ewentualnie w najbliższym miejsca zamieszkania). W tym wypadku odszkodowanie za szkody poniesione na zdrowiu oraz mieniu może wypłacić Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.\nW przypadku, gdy sprawca oddalił się z miejsca zdarzenia i nie został zidentyfikowany, Fundusz wypłaca odszkodowania za szkody na osobie, a za szkody na mieniu - tylko, jeżeli w wypadku uczestnik doznał obrażeń ciała i to z uwzględnieniem udziału własnego w wysokości równowartości 300 euro.\nJeśli udało nam się zanotować numer rejestracyjny pojazdu, którym poruszał się sprawca - należy podać go policji, która przeprowadzi postępowanie wyjaśniające i ukarze sprawcę zdarzenia.\nPolicję musimy wezwać zawsze, gdy trudno ustalić kto zawinił, sprawca nie chce dokładnie opisać całego zdarzenia, jest pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, dokumenty sprawcy są nieczytelne lub wskazują na podrobienie lub też okoliczności zdarzenia wskazują, że pojazd sprawcy może być przedmiotem przestępstwa (np. kradziony).\nGdy chcemy przyspieszyć wypłatę ubezpieczenia, rozwiązanie jest zwrócenie się do własnego ubezpieczyciela - zostanie ono wypłacone z konta polisy autocasco poszkodowanego. Ale konsekwencją takiej decyzji jest utrata części zniżki za bezszkodową jazdę do momentu rozliczenia się swojego towarzystwa z tym, w którym sprawca wypadku wykupił ubezpieczenie OC.