Próbuję uruchomić AERO2 w HTC DESIRE S i nie daje rady.\nPo włożeniu karty od aero2 w meni "sieci komórkowe" zaznaczyłem "Dane w roamingu", utworzyłem nowy APN po nazwą "aero2" i APN "darmowy" i zaznaczyłem, aby telefon z niego skorzystał.\nW "Sieci komórkowe" -> "Operatorzy sieci" zaznaczyłem "Wybierz automatycznie" bo w przeciwnym razie ciągle mnie komóra monitowała o wybranie któregoś operatora a i tak po wybraniu danego operatora dostawałem komunikat, że nie można się z siecią połączyć.\nPróbowałem łączyć się z sieci niejednokrotnie za pomocą dolphina/domyślnej przeglądarki "Internet". Kasowałem punkt dostępowy aero, włożyłem inny sim, na tym simie stworzyłem APN aero2 a następnie dopiero włożyłem kartę sim aero2 i nic.\nTryby sieci próbowałem ustawiać na GSM/WCDMA auto, tylko GSM, tylko WCDMA.\nZa żadnym razem nie mogłem połączyć się z siecią przez AERO2, nawet nie opcja "Sieci zwykłe i bezprzewodowe" -> "Sieć komórkowa" jest zaciemniona (nie mogę jej włączyć), w związku z czym ściągnąłem DataSwitch razem z Internet OnOff i nic\nLokalizacja: Warszawa, niedaleko Wola Parku (zasięg aero2 powinien być).\nWersja Android 2.3.3\nDodam, że po włożeniu SIM innego operatora sieć jest i działa.\nPrawie wszystko robisz OK.\n1. Automatyczny wybór sieci ma być - OK - blokada TS11 uniemożliwia zalogowanie wprost.\n2. APN konfiguruje się TYLKO z kartą, na której ma działać (no chyba, że ręcznie podane zostały kody sieci MCC 260 i MNC 17). Jeżeli lista APNów jest pusta, dodaje się je za pomocą przycisku menu/skrótów.\nJeden problem: niedostępność opcji "Sieć komórkowa" - wskazuje, na brak karty SIM, nieprawidłowe włożenie (może została wyłamana do zbyt małego rozmiaru?). Wątpię w uszkodzenie SIMa.\nKartę SIM sprawdziłem, nie wygląda na inaczej ułamaną.\nW każdym bądź razie dzięki za trop - jak będę miał okazję to przetestuję kartę na innym telefonie/modemie i dam znać.\nMiałem dać znać jak sprawdzę kartę na innym sprzęcie. Okazuje się, że karta działa, sprawdzone na modemie Huawei E173u-2. Tymczasem zaktualizowałem Andoida na wersję 2.3.5 i nadal ten sam problem z telefonem. Dodam również, że nie jestem odosobnionym przypadkiem (dostałem info przez PW od innego użytkownika).\nTestowałem na wielu androidach, w tym także na Desire i Desire Z - wersji S nie miałem przyjemności testować - i zero problemów, nigdy nie pytało o MCC i MNC, jeżeli tylko karta była w środku i nie było simlocka.\nDostałem dzisiaj ten telefon. Po 10h walki z kartą Plusa - poddałem się - nie działa.\nTeraz włożyłem - już dla żartu bardziej - kartę Aero2.\nTeż nie działa. Widzi aero2, Plusa, Orange i Play - po wybraniu Aero2: "Karta SIM nie pozwala na połączenie z tą siecią"\nTo samo przy karcie Plusa - może telefon jest uszkodzony???\nMnie się udało skonfigurować htc desire s pod Aero2 i już się chwalę jak:\nUstawienia -> Sieci zwykłe i bezprzewodowe -> Sieci komórkowe -> zaznacz Dane w roamingu i przejdź do Punkty dostępowe -> Nazwa: PL-Aero2; APN: darmowy i więcej proszę nic nie zmieniać. Kiedy wróciłem do poziomu wyżej Sieć komórkowa była nieaktywna i nie można jej było uruchomić. Wszedłem więc w aplikacje (widżety) i jest tam Konfiguracja, którą uruchamiamy. W 3 kroku konfigurowania pojawia się Połączenie internetowe -> zaznaczamy Sieć komórkowa lub Wi-Fi, w 4 kroku zaznaczyłem sobie także Autosynchronizację danych (ale to już opcjonalnie, raczej niekoniecznie) i net zaczął śmigać jak ta lala. Na głównym ekranie mam co prawda komunikat "Brak sygnału - ograniczone usługi" ale nie ma to wpływu na surfowanie po necie i ściąganie aktualizacji oprogramowania. Mam nadzieję, że pomogłem.\nDROGI PONURY!!! MASZ U MNIE DUŻE PIWO ALBO DUŻEGO BUZIAKA!!! - dzięki Twojemu opisowi udało mi się po kilku miesiącach walki uruchomić Areo2 na moim HTC Desire Z!!! Ale numer - wreszcie działa!!!\nHTC Desire 616 (Dual SIM) K4r0lSz 0 1 637 27-03-2014 08:05\nHTC Desire 310 (Dual SIM) K4r0lSz 1 2 510 06-03-2014 13:13\nHTC Desire A8181 (Bravo) pestka14 5 4 555 05-03-2014 20:54\nINSERT INTO threadviews (tid) VALUES('345')


BIESZCZADY. Nielegalni imigranci na granicy. Udawali zbłąkanych turystów | Rzeszów24.pl | Praca Rzeszów ogłoszenia, noclegi, nieruchomości, firmy, mieszkania - hotele, noclegi, ogłoszenia, firmy rzeszów\nBIESZCZADY. Nielegalni imigranci na granicy. Udawali zbłąkanych turystów\nPODKARPACIE. Strażnicy graniczni ze Stuposian zatrzymali w Tarnawie Niżnej (pow. bieszczadzki) dwóch cudzoziemców, którzy pieszo przekroczyli granicę z Ukrainy do Polski. To Ukrainiec i Syryjczyk udający zagubionych turystów. Obaj zostali już przekazani z powrotem na Ukrainę.\nFoto: BiOSG / imigranci zatrzymani w Bieszczadach\nDo zdarzenia doszło w nocy z 15 na 16 czerwca, na odcinku polsko-ukraińskiej granicy w okolicach Tarnawy Niżnej na Podkarpaciu. Za ochronę tego odcinka odpowiada placówka SG w Stuposianach.\nMieszkaniec pogranicza zaniepokojony obecnością w okolicy dwóch nieznanych osób zaalarmował znajdujący się w pobliżu partol Straży Granicznej. Funkcjonariusze sprawdzający legalność pobytu ustalili, że nieznajomi to 33-letni Syryjczyk oraz 29-letni Ukrainiec. Syryjczyk posiadał przy sobie ukraiński dokument uchodźcy, a obywatel Ukrainy był bez dokumentów.\nMężczyźni byli „przygotowani” do rozmowy z mundurowymi. Sugerowali, że w rzeczywistości są turystami, a granicę przekroczyli nieświadomie. Syryjczyk z wykształcenia lekarz, przez 10 lat pracował legalnie w Kijowie jako aptekarz, tam poznał obywatela Ukrainy. Wspólnie tłumaczyli, że wybrali się w te okolice aby podziwiać piękno ukraińskich Bieszczad. Najprawdopodobniej krajem docelowym wyprawy były Niemcy. W środę cudzoziemcy zostali przekazani z powrotem na Ukrainę w ramach umowy o readmisji.\n« Obywatelskie ujęcie pijanego kierowcy w okolicach Rzeszowa\nRZESZÓW. Wracają koncerty! Pusta Przestrzeń zagra w Niezłej Sztuce »


Izabela Rybacka, położna | Akademia Mamapyta.pl\nIzabela Rybacka, położna\nZajmuje się położnictwem od 1998 roku. W 2001 r ukończyła Medyczne Studium Zawodowe na wydziale położnych. Chcąc pogłębiać swoją wiedzę oraz tematykę zdrowia w 2006 roku ukończyła studia magisterskie na Wydziale Nauk o Zdrowiu, kierunek Promocja Zdrowia.\nPrzez wiele lat związana była z oddziałem narodzin Szpitala Miejskiego im. Fr. Raszei w Poznaniu, gdzie pracowała jako położna. Ukończyła kursy oraz szkolenia organizowane przez Fundację Rodzić po Ludzku:\n„Pozycje wertykalne w I i II okresie porodu- teoria i praktyka. Nowoczesne prowadzenie porodu” ; „Profesjonalizm w pracy położnej”, a także z alternatywnych metod w opiece nad kobietą w ciąży, podczas porodu i w połogu.\nWzięła także udział w szkoleniu „Prowadzenie grup wsparcia dla matek karmiących piersią i poradnictwa laktacyjnego na poziomie podstawowym” organizowanym przez Komitet Upowszechniania Karmienie Piersią.\nUczestniczyła także w wielu krajowych i międzynarodowych konferencjach - wszystko po to aby lepiej doświadczać roli rodzica.\nMama Maksymiliana, Mateusza i Małgosi.


Choinka z papieru - DIY, Czas Dzieci\nW domu z dzieckiem » Inspiracje plastyczne - DIY » Ozdoby i dekoracje » Choinka z papieru\npatyk (np. do szaszłyków)\nJeśli nie macie wszystkich potrzebnych materiałów, spróbujcie użyć czegoś, co znajdziecie w domu. Gwiazdkę możecie wyciąć z papieru kolorowego, a zamiast świeczki użyć nakrętki wypełnionej plasteliną. Wykażcie się kreatywnością.\n1. Z ozdobnego papieru wycinamy trójkąt i składamy go w harmonijkę.\n2. Za pomocą igły robimy dziurki w choince i nakładamy ją na patyczek.\n3. Na szczycie przyklejamy gwiazdkę.\n4. Od świeczki odcinamy knot. Smarujemy ją klejem i posypujemy brokatem.\n5. Na koniec choinkę umieszczamy w świeczce.\nWspólne przygotowywanie dekoracji bożonarodzeniowych to ogromna frajda dla najmłodszych. Jeśli chcecie się pochwalić Waszymi wspólnymi dziełami lub dziełami Waszych pociech, przysyłajcie ich zdjęcia na adres inspiracje@czasdzieci.pl (w tytule maila wpisując Inspiracje plastyczne). Najciekawsze z nich opublikujemy, a autorów nagrodzimy (nie zapomnijcie o podaniu swoich danych korespondencyjnych). Do dzieła!\nUrodziny w Solilandii, przyjęcie w podziemnej strefie zabaw\nKopalnia Soli "Wieliczka" zaprasza wszystkie maluchy do świętowania Urodzin w niepowtarzalnej atmosferze i scenerii, którą zapamiętają...


Profesjonalny software house – rozwiązania IT dla biznesu\nNasz software house to coś więcej niż zbieranina przypadkowych ludzi – to zbiór najlepszych z najlepszych. Specjalistów, gotowych podjąć się nawet najtrudniejszych zadań: programistów, testerów oraz techników. Specjalizujemy się w tworzeniu zaawansowanych aplikacji, nie stroniąc oczywiście od klasycznych, nieco mniej wymagających zleceń np. konsultacji IT. Aplikacje webowe, aplikacje internetowe, a także aplikacje mobilne – celem naszego software house jest urzeczywistnienie wizji Klienta.\nSoftware house: tam, gdzie kończą się możliwości agencji interaktywnej wkraczamy MY!\nSpecjaliści IT z naszego software house posiadają doskonałą wiedzę oraz umiejętności nie tylko z zakresu zaawansowanych technologii, ale również szeroko pojętych marketingu i reklamy. Oprogramowanie na zamówienie to jedno z wielu rozwiązań, jakie znajdziesz w bogatej ofercie naszej firmy. Usługi naszej firmy programistycznej oscylują wokół najlepszych, najnowocześniejszych i najbardziej opłacalnych rozwiązań technologicznych.\nZrealizuj swój projekt razem z naszym software house\nOprogramowanie dedykowane? Żaden problem. Specjalistyczne usługi programistyczne? To również znajduje się w ofercie naszego software house. WEB developer, programista JAVA, NET developer, programista PHP, SQL developer, inżynier bądź tester oprogramowania, a może programista C# – szerokie spektrum tworzących firmę specjalistów, gotowych jest „podnieść rękawicę” i rozpocząć realizację danego projektu zaraz po ustaleniu szczegółów.\nSoftware house: do gry wkraczają specjaliści IT\nOferta naszej firmy programistycznej uwzględnia szerokie spektrum rozwiązań z zakresu IT:\nTworzenie aplikacji (na Androida, internetowych, dedykowanych, systemów) uwzględnia szczegółowy plan realizacji, ustalany jeszcze z Klientem, przy jednoczesnej analizie jego koncepcji oraz pomysłów.\nSamo wytwarzanie oprogramowania (projektowanie) oraz prace programistyczne angażują najlepszych programistów (.NET, PHP, Python, C++, MySQL, Java etc.) i innych specjalistów IT.\nTestowanie gotowego rozwiązania pozwala sprawdzić funkcjonalność danej aplikacji i wyłapać wszystkie, nawet najdrobniejsze błędy.\nSiła naszego software house tkwi w jego specjalistycznej wiedzy, umiejętnościach oraz doświadczeniu. Najbardziej wymagający Odbiorcy mogą zdecydować się na kompleksowy outsourcing IT, z uwzględnieniem outsourcingu pracowników IT.\nNasza firma programistyczna nie tylko tworzy programy na zamówienie, ale również wspiera swoich Klientów na każdym etapie współpracy. Nasz software house współpracuje z najlepszymi doradcami IT, gotowymi podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem. Nasi specjaliści IT wskażą możliwe ścieżki dalszego rozwoju danej realizacji, doradzą w zakresie swoich kompetencji, a także pomogą w szczególnie trudnych zagadnieniach IT.


Odwiedziłem sklep z bronią Progres w Tomaszowie Lubelskim. - Andrzej Turczyn\nOdwiedziłem sklep z bronią Progres w Tomaszowie Lubelskim.\nNie było mnie przez dwa dni. Byłem w Zamościu skąd pochodzę. O jak to jest bardzo daleko. Przez dwa dni przejechałem ponad 1600 kilometrów. Nie mogłem pisać na blogu. Wróciłem, a wyjazd w jakimś zakresie dotyczył również broni. We wpisach dość często wstawiam baner o taki:\nZa banerem kryje się strona internetowa sklepu z bronią. Ten sklep jest w Tomaszowie Lubelskim. Będąc w Zamościu odwiedziłem sklep i szczerze pisząc żadne zdjęcie nie oddaje tego co zobaczyłem… Jak na warunki polskie sklep Progres uważam, za doskonale zaopatrzony, szczególnie w broń Heckler und Koch i Sig Sauer. W sklepie znajdziecie nie tylko broń tych producentów. Są pistolety, rewolwery, strzelby, karabiny przeróżnych producentów. Na widok ścianki, na której były umieszczone chyba wszystkie aktualnie sprzedawane pistolety niemieckiej marki HK, po prostu zaniemówiłem. Nie mogłem wrócić do internetowej rzeczywistości bez pokazania wam tego co tam zobaczyłem. Tu zdjęcie z właścicielem sklepu Jankiem Staniszewskim.\nSkłamałbym gdybym napisał, że wyszedłem z pustymi rękami. Wejście do sklepu tak przepysznie zaopatrzonego ze stosownym zaświadczeniem w ręku, wiąże się z nabyciem broni palnej. Jako, że jestem zbieraczem pistoletów wz. 1911. Na ściance znalazł się i przedstawiciel tego gatunku, o taki jak poniżej na zdjęciu. Kaliber oczywiście .45 AUTO. Nie może być inaczej. Chociaż kto nie jest miłośnikiem broń zasilane tak potężną amunicją znajdziecie na ściance identyczny pistolet kalibru 9 mm Parabellum.\nKupowanie broni u Janka to prawdziwa radość i przyjemność. Nie tylko dla tych co wstąpili do sklepu. Gdyby ktoś nie miał sposobności jechać do Tomaszowa Lubelskiego może wypatrzeć coś dla siebie na stronie internetowej. Jak już wypatrzy trzeba dzwonić do Janka Staniszewskiego, ustalić szczegóły zakupu i cierpliwie czekać. Janek w umówionym terminie broń przywiezie na umówione miejsce. Wszystkie szczegóły niezbędne do kontaktu znajdują się na stronie progres-bron.pl. No oczywiście targujcie się z Jankiem 🙂 a kto przyjedzie do sklepu nie wyjdzie bez jakiegoś gratisu, który można posiadać bez pozwolenia 🙂\nWizyta w sklepie to też czasem okazja do spotkania z ciekawymi ludźmi, wymiana myśli i poglądów na temat dostępu do broni palnej. Wieczorne spotkanie w sklepie Progres zaowocowało takim pamiątkowym zdjęciem:\nTags: brogres, broń, sklep, spotkanie


Chillout arcyszaleńczy!: listopada 2012\nAutor: Hania Kwaśna o 16:06 8 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: Hania Kwaśna o 10:19 Brak komentarzy: Linki do tego posta\n„Jak zostałem premierem. Rozmowy pełne Moralnego Niepokoju”, Robert Górski w rozmowie z Mariuszem Cieślikiem, Znak Litera Nova, 2012.\nRobert Górski – Góral, Badyl, George Owens, Premier. Nieważne, jak go nazwiemy, wszyscy znamy lidera Kabaretu Moralnego Niepokoju. Wiemy, że jest znakomitym, błyskotliwym kabareciarzem, ale do tej pory nie dał się poznać ze strony prywatnej. Teraz mamy okazję zobaczyć, czy schodząc ze sceny, wciąż pozostaje mistrzem ciętych ripost i inteligentnych żartów. Wszystko dzięki książce „Jak zostałem premierem. Rozmowy pełne moralnego niepokoju”.\nOkładka sugeruje żartobliwy charakter publikacji. Oto widzimy pana Roberta w garniturze, wciśniętego w złote koło ratunkowe. Złota jest także poszetka od garnituru (przecież każdy element stroju musi do siebie pasować!), w końcu złote litery i taki sam tył okładki. Myślę, że ten przesyt złota jest celowy, w każdym razie prezentuje się doskonale. A charakterystyczny uśmieszek Górala na fotografii – cóż, wpatrując się w niego, tylko czekam, aż zacznie w znajomy sobie sposób nerwowo przewracać oczami, wymyślając tekst, którym chciałby wszystkich czytelników rozbawić na dobry początek.\nJeśli przedmowę pisze Artur Andrus, wiedz, że książka musi być godna uwagi. Mariusz Cieślik rozmawia z Robertem Górskim o czasach przed-kabaretowych, studiach, rodzicach, partnerce i synku. W końcu o tym, jak z paczką kumpli zaczęli tworzyć kabaret, który miał być tylko jednorazową przygodą na uczelnianych występach. Opowiada o sytuacjach w życiu, które go inspirują do napisania skeczów. Będziecie zdziwieni, że niektóre z nich wydarzyły się naprawdę! Tematy rozmów zgrabnie łączą się z zamieszczonymi w książce scenariuszami występów kabaretowych. Według mnie zajmują one zbyt wiele miejsca. Wolałabym, aby ten wywiad-rzeka był najważniejszym elementem, jednak skecze Kabaretu Moralnego Niepokoju i rozmowa mają mniej więcej podobną objętość. Dla fanów Kabaretu może to być rarytas. Uwielbiam KMN, ale dla mnie skecze w tej książce są po prostu zbędne, ponieważ znam je wszystkie prawie że na pamięć (ciężko ich nie znać, bo w większości są to hity sprzed kilku lat). Otwierając książkę cieszyłam się, że mam przed sobą prawie 200 stron rozmowy Górskiego z Cieślikiem, ale jak się okazało, jest ich sporo mniej... Dlatego, kończąc „Jak zostałem premierem” w zaledwie dwa wieczory, czułam niedosyt. Za mało, za krótko! „Będzie Pan zadowolony. I Pani też!”. Zadowolona jestem, ale daleko mi jeszcze do skakania ze szczęścia.\nOglądając „Posiedzenia Rządu”, w których pan Robert pełni rolę premiera, zastanawiałam się, jakie tak naprawdę są jego poglądy polityczne. Poczytamy o wielu interesujących faktach z życia kabareciarza, ale jeśli chodzi o sprawy polityczne – woli milczeć i ograniczyć się do odgrywania postaci szefa rządu na ekranie telewizora. Trzeba przyznać, wychodzi mu to znakomicie. Kto nigdy nie widział, z pomocą spieszy tekst jednego z posiedzeń rządu: „Straszenie PiS-em”.\nŚwietnym pomysłem są wypowiedzi osób związanych z polską sceną kabaretową na temat Roberta Górskiego. Środowisko kabaretowe jest chyba jedynym, w którym nie odczuwa się rywalizacji, wszyscy się lubią i potrafią ciepło i zabawnie wypowiadać się o innych artystach. Miło się to czyta. Prawdziwy wybuch śmiechu wywołały także wyrwane z kontekstu notatki Górskiego, zamieszczone na końcu książki. Nieraz są rozbrajające („Nie podoba mi się, że łysieję, ale trudno”, a nieraz po prostu budzą sympatię („Uważam, że świat bez dzieci nie miałby sensu”).\nOsobę Roberta Górskiego przedstawioną w książce bardzo trafnie i błyskotliwie podsumowuje Joanna Kołaczkowska: „Nie ma lepszych, nie ma innych, niczego nie ma”. Bardzo dobrze, że został Premierem!\nAutor: Hania Kwaśna o 17:56 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: 2012, Kabaret, Kabaret Moralnego Niepokoju, książka, reportaż, Robert Górski, Znak\nKoncert: Tommy Emmanuel, 8.11.2012, Wrocław, Sala Audytoryjna RCTB.\nDobiegł końca Wrocławski Festiwal Gitarowy Gitara + 2012. Miałam okazję być na dwóch wspaniałych koncertach (wszystkich było kilkanaście). W czwartek 8 listopada odbył się finałowy koncert – mistrz fingerstyle’u Tommy Emmanuel dał znakomity występ w Sali Audytoryjnej RCTB we Wrocławiu.\nKonferansjerką na Festiwalu zajmował się Jarema Klich – wrocławski gitarzysta, jeden z założycieli Wrocławskiego Towarzystwa Gitarowego. Kiedy o 19 wszedł na scenę, mimowolnie uśmiechnęłam się. Nie wiem, czy oprócz gry na gitarze potrafi śpiewać, ale głos ma stworzony do przemawiania do publiczności. Spokojny i opanowany, trochę cichy (cały czas mówię o głosie), a wypowiada nim tak zabawne rzeczy, że nie sposób się nie uśmiechnąć. Na koncercie Johna McLaughlina rozbawił podenerwowaną zmianą lokalizacji koncertu publiczność swoimi żartami. W czwartek, mimo że koncert nie był opóźniony ani nic w tym stylu, również wprawił oczekujących na koncert w wyśmienity nastrój. Jarema Klich zapowiedział występ Piotra Resteckiego, który miał poprzedzić występ Tommy'ego Emmanuela.\nPiotr Restecki, znany szerszej publiczności z występów w jednym z talent show (był finalistą), przywitał się słowami: „Moje marzenie się spełniło: występuję przed swoim Mistrzem!”. Kto wie, może kiedyś ktoś o nim również powie w ten sposób… Jego grze pewnie jeszcze daleko do mistrzowskiego Emmanuela, ale jest na dobrej drodze, aby za kilka (kilkanaście?) lat mu dorównać. Zagrał utwory promujące jego nową płytę, którą można było kupić na Festiwalu („Niedrogo! Tommy Emmanuel jest droższy!” – to jego słowa, które wywołały śmiech publiczności i jego samego). Grał krótko, bo około 15-20 minut, ale za to jak! Największe poruszenie wywołał utwór „Dziwny jest ten świat” z repertuaru Czesława Niemena. Wiadomo, że Niemen był niezastąpiony, bo właśnie swoim wokalem sprawiał, że piosenka niesie się wciąż przez pokolenia. Na koncercie usłyszeliśmy wersję gitarową, podczas której łzy stanęły mi w oczach. Sympatyczny i zdolny ten Restecki. Bardzo musiał się cieszyć, kiedy Tommy Emmanuel na początku swojego koncertu zaprosił go na scenę i podziękował za niesamowity występ. Nie dość, że Restecki „wystąpił przed swoim Mistrzem”, to jeszcze zdobył jego uznanie i przyjacielskie poklepanie po plecach. Skakałabym z radości na jego miejscu :).\nPo występie Piotra Rosteckiego na scenę wyszedł mój ulubiony gitarzysta-konferansjer Jarema Klich, aby zapowiedzieć gwiazdę wieczoru. Zaczął opowiadać, że publiczność Tommy’ego Emmanuela dzieli się na dwie grupy: jedna z nich niezwłocznie po koncercie postanawia poślubić tego gitarzystę, druga – porzucić dotychczasowe zajęcia i zacząć grać na gitarze. Po tych słowach przyszły Pan Młody kobiet zgromadzonych w sali pojawił się na scenie, a wraz z nim oklaski i gwizdy (te pozytywne;). Na scenie czekały już ustawione wcześniej gitary. Artysta zaczął grać, a błyski fleszów rozjaśniały jego uśmiechniętą twarz. Zastanawiałam się, czy ten uśmiech zniknie wraz z zakończeniem drugiego trzeciego utworu (wtedy to mieli zniknąć również fotoreporterzy), ale nie! Tommy Emmanuel czaruje swoim uśmiechem przez cały koncert. Grał przez kilka minut, po czym przywitał się z publicznością. Spojrzał na gitary i zaczął mówić, oczywiście zdobiąc słowa swoim uśmiechem, że są to całkiem nowe, piękne gitary do grania i do… kochania. To, że kocha grać, słychać w każdym utworze. Gra całym sobą, wije się, macha głową.\nGitara do kochania :) www.tommyemmanuel.com\nFestiwal promował koncert hasłem „Mistrzowski fingerstyle”, przekonałam się, że w tych słowach nie ma krzty przesady. Fingerstyle sprawia wrażenie gry na kilku instrumentach, podczas gdy w ruch idzie sama gitara. Wikipedia mówi, że „to technika gry na gitarze, pozwalająca na jednoczesne prowadzenie melodii, linii basu oraz podkładu akordowego”. A jeżeli na tej gitarze gra najlepszy z najlepszych, to wyobraźcie sobie, co tam się działo! Australijczyk zagrał kilka spokojnych ballad, ale nie zabrakło też dynamicznych utworów, często było to kilka numerów połączonych w jeden, podczas których Tommy wyczyniał z gitarą prawdziwe szaleństwa. Na domiar wszystkiego zaczął grać na gitarze używając… szczotki do gry na perkusji. Co więcej, zapewnił publiczność, że my sami potrafimy tak grać! Zaczął grać w zwolnionym tempie, aby wszyscy „załapali”. Wzbudziło to szczery ubaw.\nW drugim secie (po 20-stej była krótka przerwa), artysta wrócił przebrany i… rozśpiewany. Wciąż prym wiodła jego gitarowa wirtuozeria, ale w połączeniu z ciepłym głosem, druga część koncertu podobała mi się bardziej. W pamięci utkwił mi piękny utwór „Still can’t say goodbye”, opowiadający o tęsknocie za ojcem. Wcześniej piosenkę śpiewał też Chet Atkins, którego twórczością Tommy Emmanuel się inspiruje. Może nie jest wybitna, ale prawdziwie wzruszająca.\nŚwietnie wypadł też duet z Krzysztofem Pełechem, gitarzystą klasycznym. Mówił: „Tommy pochodzi z miejsca, gdzie słonko świeci, skaczą wesołe kangury, na drzewach siedzą misie koala… A u nas zimno, szaro. Więc ja jestem ten smutny, a Tommy to ten wesoły”. Widać, że muzycy znają się nie od dziś i dobrze im się razem gra (choć ponoć nie mieli nawet próby). Zagrali znany hiszpański utwór (wybaczcie moją ignorancję – nie pamiętam tytułu!). W każdym razie, znaleźli w muzyce złoty środek między smutkiem Polaka a wesołością Australijczyka.\nWspominałam, że Piotr Restecki zagrał „Dziwny jest ten świat” Niemena. Tommy Emmanuel również przygotował utwór znany chyba na całym świecie. Wybrał „Imagine” Lennona. Nie wiem, czy muzycy wcześniej dogadywali się w kwestii zagranych coverów, ale oba utwory, gdyby się im bliżej przyjrzeć, traktują o podobnych sprawach. Nie wiem, czy tylko ja widzę podobieństwo między słowami:\n("Dziwny jest ten świat" Czesław Niemen)\n("Imagine" John Lennon)\nZdaje się, że Tommy Emmanuel lubi u nas grać. Obiecał, że wróci!\nAutor: Hania Kwaśna o 23:58 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: 2012, Fingerstyle, gitara, koncert, muzyka, Piotr Restecki, Sala audytoryjna RCTB, Tommy Emmanuel, Wrocław, Wrocławski Festiwal Gitarowy\nKoncert: Mark Lanegan Band, Lyenn, Duke Garwood, Creature With The Atom Brain, 6.11.2012, Wrocław, Firlej.\nMark Lanegan ma w Polsce oddanych fanów. Co takiego jest w tym wokaliście, który przecież nie ma nic wspólnego z charyzmatyczną konferansjerką, i na którego koncertach interakcja słowna z publicznością właściwie nie istnieje? A jego wygląd, w szczególności twarz pozbawiona jakiejkolwiek mimiki, jest tak tajemniczy, że mógłby nawet przerażać (spójrzcie tylko na zdjęcie). Może niektórzy w osobie artysty stawiają na piedestale, oprócz samej twórczości, właśnie umiejętność komunikowania się z publicznością. W słowniku Marka Lanegana chyba nie ma takiego wyrażenia. I właśnie to, w połączeniu z jego muzyką sprawia, że jest tak intrygujący. Plus oczywiście fakt, że wydał w końcu solową płytę.\nMark Lanegan miał wyjść na scenę dopiero o 21, ale Firlej otwarto już przed 19, kiedy to rozpoczęły się występy artystów supportujących gwiazdę wieczoru (choć w przypadku Marka Lanegana określenie „gwiazda wieczoru” jakoś mi nie leży). Na początku było bardzo mało osób. A szkoda, bo to, co usłyszałam tuż przed 19, było dla mnie muzycznym objawieniem.\nLyenn, kim jesteś?! Chciałabym napisać, że ten młody facet wyszedł na scenę przy wtórze oklasków i okrzyków rozhisteryzowanych fanów, ale niestety tak nie było. Niektórzy z tej garstki osób, które kręciły się po parkiecie, chyba nawet nie zauważyli, że ktoś z gitarą podszedł do mikrofonu. Szczerze podziwiam, i trochę współczuję zespołom supportującym, szczególnie kiedy są mało znani. Wokalista Lyenn być może czuł się zażenowany ilością przybyłych na koncert, ale nie dał tego po sobie poznać. Według mnie był najlepszy z wszystkich poprzedzających koncert Lanegana. Mimo że nie towarzyszył mu zespół, jego gra na gitarze i wokal już w pierwszych sekundach mnie zahipnotyzowały. Dreszcze na całym ciele, gęsia skórka. Pochodzący z Belgii Lyenn, wspomagając swój głos jedynie gitarą, dał niesamowity występ. Ujmował szeptem, wgniatał w ziemię rozdzierającym duszę krzykiem. Jego muzyka przypominała mi trochę album „White Chalk” PJ Harvey, a wokal chwilami był podobny do głosu wokalisty Muse. Z tym że Lyenn według mnie jest dużo bardziej przejmujący. Trudno go porównać do kogokolwiek, bo jest po prostu wyjątkowy. Warto przyjrzeć się jego twórczości, na jego stronie internetowej są utwory zagrane z całym zespołem, a nie z samą gitarą, jak było na koncercie. Lyenn zdobył moje serce w ciągu około półgodzinnego grania. Zszedł ze sceny, ale w myślach wciąż odtwarzałam jego głos. Nawet kiedy pojawił się kolejny artysta, Duke Garwood, nie mogłam się w pełni skupić na jego muzyce, bo w mojej głowie wciąż huczały utwory Lyenna.\nDuke Garwood zafundował 30 minut dość eksperymentalnego bluesa, również bez akompaniamentu zespołu, ale nie wywarł na mnie tak piorunującego wrażenia jak Lyenn.\nNa parkiecie w końcu zaczęło przybywać ludzi, a na scenie pojawił się belgijski zespół Creature With The Atom Brain. Rasowe, rockowe granie z wpadającymi w ucho riffami, ale czy było w tym coś oryginalnego? W ich graniu słychać wpływy gigantów rocka, a basista Jan Wygers swoim wyglądem mógłby wesprzeć szeregi ZZ Top. Muzycznie nic nowego, ale przyciągnęli pod scenę sporo osób, rozruszali i obudzili publiczność po dużo spokojniejszych, poprzednich występach.\nChwila przerwy na oddech, ludzi coraz więcej i więcej. Wreszcie Mark Lanegan wychodzi na scenę, a ja przekonuję się, że dawno nie widziałam tak wspaniałej publiczności. Myślę, że na tym koncercie nie było nikogo przypadkowego, tylko osoby naprawdę zafascynowane twórczością Lanegana. Niekończące się brawa i okrzyki w stronę wokalisty, którego spojrzenie jest tak zimne, smutne i obojętne, że nie do końca wiadomo, czy cieszy się z obecności tylu fanów. Bez słowa wstępu zaczął śpiewać, po trzecim utworze było już pewne, że tego wieczoru poza tekstami utworów, Lanegan nie będzie miał zbyt wiele do powiedzenia. Kiedy po kilkunastu minutach grania wypowiedział śmiertelnie poważne i pozbawione entuzjazmu „Thank you”, usłyszałam obok siebie komentarz: „To się nagadał…”. Nie patrzył na publiczność, w krótkich przerwach między utworami wzrok miał wbity w podłogę, a podczas utworów kurczowo trzymał się mikrofonu. Nie było mowy o choćby cieniu uśmiechu z jego strony. Żeby nie było wątpliwości: tajemniczość tego artysty ani trochę mi nie przeszkadza, a raczej fascynuje. To ten sam rodzaj intrygi, jaką odczuwam również w przypadku Nicka Cave’a. Duet Lanegan & Cave byłby czymś niepowtarzalnym. Piszę o tym, aby jak najlepiej oddać klimat koncertu. Zobaczcie: zero kontaktu z publicznością, człowiek totalnie zamknięty w sobie, ubrany oczywiście na czarno, a reakcja odbiorców nieproporcjonalnie wręcz entuzjastyczna.\nMark Lanegan śpiewał głównie utwory z najnowszego albumu „Blues Funeral”, ale też z „Bubblegum”. Tracklista była ułożona tak, jak trzeba – kilka spokojniejszych utworów („St. Louis Elegy”, „Harborview Hospital”), następnie rockowa bomba z machaniem głowami („Methamphetamine Blues”), i znów spokojniej. Po znakomitym koncercie zakończonym bisem Mark Lanegan podpisywał płyty (istniała możliwość kupienia ich w Firleju). Niestety przy tym już mnie nie było. Ciekawa jestem, czy fanom udało się wyciągnąć z artysty nieco więcej słów, niż „Thank you”.\nAutor: Hania Kwaśna o 20:31 6 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: blues, Creature With The Atom Brain, Duke Garwood, Firlej, grunge, koncert, Lyenn, Mark Lanegan Band, muzyka, rock, rock progresywny, Wrocław\nAutor: Hania Kwaśna o 11:08 2 komentarze: Linki do tego posta\nKoncert: John McLaughlin and the 4th Dimension, 3.11.2012, Wrocław, Impart.\nPiszę o koncercie z lekkim opóźnieniem. Słów będzie niewiele, bo jazz to nie moja bajka. Po prostu szczęśliwie się złożyło, że miałam okazję być na koncercie gitarzysty znajdującego się na 49. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone. Koncert odbył się w ramach Wrocławskiego Festiwalu Gitarowego.\nKłębiły się myśli: przekonam się do jazzu? Nie przekonam? Odpowiedź brzmi: nie przekonałam się, nadal nie przepadam za taką muzyką. Dlaczego zatem cieszę się, że byłam na tym koncercie? Przede wszystkim z powodu basisty (Etienne Mbappé), który był po prostu genialny. Uważam, że nie trzeba być wykształconym muzykiem, aby zauważyć, że facet z basem na scenie jest wybitny. Miałam nawet wrażenie, że przyćmił najważniejszą osobę na scenie, czyli Johna McLaughlina.\nPróbka umiejętności - Etienne Mbappé: KLIK\nZe strony organizacyjnej, sporym mankamentem była zmiana miejsca koncertu. Początkowo miał odbyć się w Hali Orbita. Mimo że w Internecie podano informację o zmianie lokalizacji, wiele osób gromadziło się pod Orbitą, a wiadomość o konieczności przemieszczenia się na ul. Mazowiecką budziła zaskoczenie i niechęć. Myślę jednak, że konferansjer zapowiadający koncert już w Imparcie, swoim poczuciem humoru trochę zmiękczył serducha publiczności, a John McLaughlin swoją grą i uśmiechem sprawił, że zapomnieliśmy o wszelkich niedogodnościach.\nWrocławski Festiwal Gitarowy dobiega końca, ale przed nami jeszcze koncert finałowy - Tommy Emmanuel zagra we Wrocławiu już 8 listopada!\nAutor: Hania Kwaśna o 13:31 6 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: 2012, Centrum Sztuki Impart, gitara, jazz, John McLaughlin, koncert, Wrocław, Wrocławski Festiwal Gitarowy


Pojemnościowe podgrzewacze wody, elektryczne - Gazowe Pojemność od 95 l do 145 l - Ceneo.pl\nBiawar Classic+ 80 l (10627)\nTermica 80l P80WC\nBiawar OW-E15 15L (22745)\nVaillant Mag Mini 114/1 10022615\nTermica 120l P120s\nTERMICA PSW 120l\nTermica 100l P100wc\nTermica 120l P120wc\nTERMICA PSW 120l - opinie\nUżywam tego podgrzewacza od 3 lat. Latem samodzielnie podgrzewa mi wodę użytkową a zimą dodatkowo woda jest dogrzewana wężownicą wpiętą w centralne ogrzewanie budynku. Dla 4 osobowej rodziny koszt gazu na miesiąc to 100zł lato, 45zł zima. Przy tym że każdy się myje ile tylko ma ochotę i w tym rachunku jest jeszcze zawarty koszt gazu do kuchenki gazowej 4 palnikowej, na której też gotujemy bez umiaru. POLECAM Polski sprzęt :)\nGiętarka do Rur Miedzianych\nPiła spalinowa einhell\nFutryny Bez Drzwi\nRoma Stone Master\nZakup gazowego podgrzewacza wody to nie lada wydatek. Jeżeli nie chcesz się sparzyć, zapoznaj się z najnowszym rankingiem gazowych podgrzewaczy wody od Ceneo.pl.\nPrzy wyborze odpowiedniego podgrzewacza pojemnościowego musimy zwrócić uwagę na pojemność (należy koniecznie rozpoznać potrzeby domowników i częstotliwość użytkowania sprzętu) oraz na dobrą izolację termiczną (przy sprzęcie niskiej jakości lub uszkodzonym szybko ucieknie z niego ciepło i całkowicie utraci swoją podstawową funkcję). Tego typu podgrzewacze są szczególnie polecane do domów i mieszkań, w których jest duże zapotrzebowanie na ciepłą wodę. Podstawowym jego zadaniem jest ogrzewanie wody i magazynowanie jej w zasobniku oraz rozdysponowywanie jej do kilku punktów poboru jednocześnie (oznacza to, że jeden z domowników może brać prysznic, a drugi jednocześnie zmywać naczynia). Podgrzewacze możemy podzielić ze względu na typ mocowania na wiszące i stojące, wymagają one bardzo solidnego mocowania, ponieważ napełnione wodą sporo ważą (taki 40-litrowy napełniony wodą waży ok 75 kg). Zajmują też niemało miejsca, dlatego należy ze szczególną dbałością wybrać mu odpowiednie miejsce i uwzględnić jego obecność najlepiej już na etapie projektowania wnętrza łazienki. Na rynku dostępnych jest wiele modeli i pojemności tych podgrzewaczy, dlatego z pewnością odnajdziesz idealną dla Ciebie wersję. Przy zakupie pamiętaj o kilku ważnych kwestiach: cenie, kosztach eksploatacji oraz o parametrach technicznych, które zapewnią Ci komfort użytkowania, niezawodność i trwałość.


Odżywka do paznokci - Eveline 8w1.\ndodane przez: ashhley dn. 19-08-2014 r.\nZawsze lubiłam mieć długie paznokcie, lecz miałam problem z ich łamliwością. Gdy udało mi się zapuścić je do pożądanego efektu, kilka złośliwie się łamało i psuło cały efekt. Nie chcąc czekać kolejnych tygodni (przewidując, że skutki będą podobne do poprzednich), zaczęłam chodzić do kosmetyczki na przedłużanie paznokci. Regularnie zjawiałam się w jej gabinecie, lecz w końcu po krótkim przemyśleniu sprawy, uznałam, że bardziej opłacalne będzie zakupienie własnej lampy uv. Kiedy zaopatrzyłam się we wszystkie potrzebne rzeczy, wręcz oszalałam, wymyślając coraz to nowe wzorki, a, że głównie ćwiczyłam na sobie, zmieniałam hybrydę niemal co trzy dni. I tak minęło kilka miesięcy, po których zdecydowałam, że dam im trochę odpocząć. Dopiero wtedy zauważyłam, że moja naturalna płytka paznokcia jest nienaturalnie miękka i zaczerwieniona. Nie mogłam sprawić, by zaczęła rosnąć, gdyż i tak krótkie paznokcie wciąż pękały. Słysząć wiele pozytywnych opinii na temat odżywki Eveline 8w1, postanowiłam ją nabyć. Moje początki były dosyć nieciekawe. Po pomalowaniu, całe palce mnie bolały. Miałam wrażenie, jakby ktoś mi próbował wyrywać paznokcie. Co jakiś czas sprawdzałam czy moja reakcja się zmieni i kiedy ból stał się znośny, zaciskałam zęby i strałam się wytrzymać. Średnio po godzinie - ustawał. Podejrzewam, że wiązało się to z moim tragicznym stanem paznokci. Teraz wszystko odbywa się bezboleśnie, a moje paznokcie z dnia na dzień są dłuższe i mocniejsze. Niestety nie zrobiłam zdjęcia moich paznokci przed kuracją, ale dodam najbardziej aktualne, chwaląc się nieco długością. :) A wy? Używałyście? I jak efekty? Ja, mogę szczerze polecić dziewczynom, które walczą ze słabymi paznokciami. Jedyny minus - źle wpływa na skórki - sprawia, że stają się wysuszone.\npaznokcie, pielęgnacja, dłoni, odżywka, eveline, 8w1,\ndodane: 22-08-2014 11:47\nW ulotce jest napisane, żeby zabezpieczyć paznokcie oliwką lub kremem :)\ndodane: 21-08-2014 17:50\nma w składzie formaldehyd - czyli formalinę. mówi wam to coś? odstawcie to lepiej... bo później wam się posypią pazurki..\ndodane: 21-08-2014 10:31\nSuper sprawa. Jestem w trakcie kuracji i sukces :)\ndodane: 21-08-2014 09:23\nNie POLECAM. Używałam przez rok myślałam, miałam piękne paznokcie i naprawdę byłam mega zadowolona, więc uznałam, że ją odstawię, mało nie kosztuje, a paznokcie przecież miałam takie twarde i piękne. Jak odstawiłam, tak moje paznokcie diametralnie zmieniły swoją kondycję na jeszcze gorszą niż jak zaczęłam tego używać. Dzisiaj mam odżywkę z Oriflame i mogę ją odstawić a i tak nic się nie dzieje z moimi paznokciami. ;)\ndodane: 20-08-2014 22:38\nuzywam ja juz jakis czas, moje paznokcie sa dlugie, piekne i przede wszystkim mocne, uzywam jej zarowno jako baza pod lakier bo dluzej sie lakier utrzymuje na paznokcjach, u siebie nie zauwazylam takich zmian jak pisza dziewczyny Understand i windkate, wydaje mi sie ze to zalezy wszystko od plytki paznokcja ;)\ndodane: 20-08-2014 22:22\nja rowniez stosuje REWELACJA!!\ndodane: 20-08-2014 21:00\nja polecam olej rycynowy za 3zł wzmacnia paznokcie:)\ndodane: 20-08-2014 12:52\nJa też jej używam i zgadzam się z koleżanką poniżej - nie można przestać jej używać.... paznokcie od razu pękają i rozdwajają się. Zamierzam pomalować zwykłym lakierem bezbarwnym, żeby utwardzić płytkę. Zobaczymy czy zastąpi odżywkę :)\ndodane: 20-08-2014 11:58\nNIE POLECAM!!! Paznokcie mi się po niej łamały jak nigdy i rozdwajały wręcz SCHODZIŁY. Po odstawieniu miesiącami leczylam się z niej.\ndodane: 20-08-2014 09:07\nJa używam... no i mam paznokcie długie i mocne jak tipsy! Problem jest taki, że nie mogę przestać jej używać... Jak przestane to z paznokci nie zostaje nic, nie da się ich zapuścić za 1 milimetr bo się łamią i rozdwajają. Nie wiem teraz co robić, ale tobie radze się od niej nie uzależniać ;/\nO wszystkim i o niczym. : )\nNa szafie od: 14-03-2012\nPaznokcie. Hot or not?\nOdżywka do paznokci -...\nZawsze lubiłam mieć...\nPaznokcie. Hot ot not?\nWcierka do włosów...\nWłaśnie, jak ją stosowałaś?:)\nJa używam dopiero tydzień, marzę żeby po miesiącu był już...\nO kurcze, szybko i duzo. Chyba spróbuję chociaż nie wiem...\nNa mnie ona nie dzialala niestety:-)\npłaszczyk Emu torebka louis vuitton koronkowa sukienka creepersy kuferek timberki trampki zip bluza adidas parka lv paski vintage retro kolczyki


wychowanie – Strona 3 – PracaNaukowa.pl\nJak poskromić niesfornego ucznia?\nW każdej klasie zdarzają się dzieci, nad którymi nijak nie można zawładnąć. Są rozbrykane, nieposłuszne, nieuważne i mają dosłownie gdzieś wszelkie sugestie nauczycieli. Często zachowanie takie wynika z pobłażliwości, jaką dane dziecko obdarzane jest w domu rodzinny. Synek bądź córka są oczkiem w głowie rodziców i Ci nie pozwolą powiedzieć maluchom złego słowa. Dzieci robią co chcą, uczą się zbytniej niezależności a później idą do szkoły i stwarzają problemy. Postępowanie z takim uczniem powinno być przede wszystkim rozważne i delikatne. Należy uzmysłowić dziecku, że rozumie się jego potrzeby i oczekiwania a później starać się im sprostać. Ważne, żeby dziecko widziało w nauczycielu nie tylko surowego belfra ale również przyjaciela, który zawsze służy pomocą. Dziecku należy pozwolić się wyszumieć w czasie, który jest do tego przeznaczony (na przerwie), ale na lekcji ustalić jasne zasady dotyczące ciszy i uwagi. Jeżeli uczeń otrzyma to, co chce to znacznie chętniej wykona polecenia nauczyciela.\nCategories: szkoła, wychowanie Tags: pomoc, posłuszeństwo, rodzina Leave a comment\n17 grudnia 2016 19 maja 2016\n10 listopada 2016 19 maja 2016\n3 września 2016 19 maja 2016\nZdolne dziecko – jak z nim postępować i jak je wspierać\nPewna grupa uczniów wykazuje ponadprzeciętne zdolności. Są inteligentni, chętni do pracy, mają duży zapał i tysiąc pomysłów na minutę. Grupę taką można nazwać zdolnymi a jeśli do całości dochodzi jeszcze dobra pamięć i łatwe przyswajanie wiedzy, to możemy mówić nawet o dzieciach genialnych. Trzeba pamiętać, że dzieci takie potrzebują specjalnego wsparcia, które ugruntuje ich zainteresowania i utwierdzi je w przekonaniu, że wybrały właściwą drogę rozwoju. To postępowanie jest niezwykle ważne zważywszy, że dzieci mają tendencję do tego, żeby się szybko nudzić. Dziecko zdolne powinniśmy wciąż na nowo utwierdzać w przekonaniu, że jest dla nas ważne, że doskonale radzi sobie z przeciwnościami, które przynosi życie, a także o tym, że jesteśmy z niego dumni. Nic nie działa bardziej motywująco niż widoczna duma rodziców i nauczycieli. Zdolne dziecko powinno mieć możliwość ekspansji swoich talentów. Powinno szeroko je prezentować i cieszyć się jednocześnie swoim dzieciństwem, mając świadomość, że jest doceniane.\nCategories: nauka, wychowanie, wykształcenie Tags: rozwój, zapał, zdolności Leave a comment\n2 lipca 2016 19 maja 2016\nPosłanie dziecka do pierwszej klasy szkoły podstawowej jest dla rodziców sporym obciążeniem finansowym. Książki, zeszyty, strój do wychowania fizycznego czy na basen, w końcu czesne, obiady, dowozy do i ze szkoły. Można zwariować… Wyprawienie dziecka do pierwszej klasy może wiązać się z następującymi kosztami: książki – około 400 zł, zeszyty, flamastry, farby itp – około 200 zł. Czesne za cały rok – 200/300 zł, stój na WF i buty po szkole to kolejne dwieście złotych. Obiady nawet tysiąc złotych rocznie, dowozy, jeśli prowadzone są na własną rękę to przynajmniej kilkaset złotych. Ceny wydają się być astronomiczne i rodziny, w których jest swoje lub więcej dzieci mają w tym czasie bardzo ciężkie życie. Koszty, jakie generuje uczeń są niemalże powalające. Oczywiście zawsze można decydować się na tańsze odpowiedniki, ale nie w każdym przypadku jest to możliwe. Działa tutaj zasada: płacz i płać. Niestety, w praktyce tylko ułamek tych wydatków jest refundowany przez stypendia szkolne i opiekuńcze.\nCategories: szkoła, wychowanie Tags: koszt, wyprawka, zeszyty Leave a comment\n11 marca 2016 8 kwietnia 2016\nDocenienie poprzez nagrodę\nKtóż z nas lubi być chwalony i doceniany przez innych. Doceniany szczególnie wtedy, kiedy swoją ciężką pracą i zasługami zapracowaliśmy na nobilitację w obliczu innych ludzi. Każde uznanie jest tym bardzie istotne dla nas jeśli jest szczere i płynie z ust osoby, którą cenimy i podziwiamy. Każda taka zasłużona pochwała jest z pewnością cenniejsza od pięknie błyszczącej się statuetki na półce. Nic tak przecież nie motywuję do dalszej pracy i rozwoju jak poparcie i uznanie drugiej osoby. Jest ono trwalsze i silniejsze niż otrzymane dobra materialne. Oficjalna nagroda, wyróżnienie, czy dowód wdzięczności, to dla obdarowanego nim nie tylko dobro materialne. To przede wszystkim renoma, a więc o wiele więcej niż to wszystko, czego można dotknąć. Właściwym i niezmiernie popularnym sposobem wyróżnienia jest wręczenie statuetki, symbolu powagi, klasy i szacunku. Żadna inna nagroda nie jest tak prestiżowa i pożądana i żadna inna nie świadczy w ten wyjątkowy sposób zarówno o wręczającym, jak i nagradzanym. Statuetka bowiem, to jakość sama w sobie, oznaczająca najwyższy poziom i wielkie uznanie.\nCategories: wychowanie Tags: docenienie, nagroda, wyróżnienie Leave a comment\n15 lipca 2015 3 kwietnia 2016\nEdukacja elementem wychowania dziecka\nBardzo ważnym czynnikiem w wychowywaniu dziecka jest edukacja, która pojawia się bardzo wcześnie. Powinniśmy nasze dziecko zachęcać do nauki, sami też siadać z nim do lekcji, by móc na bieżąco kontrolować postępy. Zachęcanie jednak nie powinno przerodzić się w przymuszanie czy wręcz stałe zmuszanie dziecka do nauki, wszystkie nasze wymagania w tej dziedzinie należy zweryfikować o możliwości naszego dziecka, nie każde będzie w stanie nauczyć się tego samego w tym samym czasie. Nauka powinna stać się przyjemnością a wtedy na pewno uda się osiągnąć zadowalające wyniki. Pamiętajmy także, by pomagać dziecku w nauce, lecz nie odrabiać za nie lekcji, to one bowiem mają tą wiedzę posiąść a nie my. Jeżeli dziecko nie ma predyspozycji do nauki to nie zrobimy z niego na siłę geniusza, nic na siłę nie będziemy w stanie zrobić a efekt może być zupełnie odwrotny, nieoczekiwany a może nawet nieprzyjemny w skutkach. Tak więc wszystko trzeba robić z wyczuciem i pod stałym nadzorem, by przy okazji nie zniechęcić dziecka do nauki.\nCategories: edukacja, wychowanie Tags: lekcje, postępy, wyniki Leave a comment


Obrąbek stawowy – uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego - Dicas para cada dia!\nKiedy podczas badania pacjenta stwierdzam podejrzenie uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego, zazwyczaj widzę zdziwienie w oczach. Nie jest to z pewnością najbardziej znana struktura.\n🙂 Czym właściwie jest obrąbek? Zacznijmy od tego, że staw biodrowy to połączenie głowy kości udowej z panewką położoną na kości miedniczej. Obrąbek stawu biodrowego przyczepia się właśnie do panewki, otaczając ją.\nCzęsto proszę pacjentów, żeby wyobrazili sobie płotek naokoło panewki, który zbudowany jest z chrząstki. Pod względem struktury możemy porównać go z łąkotkami, znajdującymi się w stawie kolanowym.\nObrąbek pełni istotne funkcje. Po pierwsze, stanowi przedłużenie panewki, dzięki czemu głowa leży stabilniej w stawie. Ma także wpływ na dystrybucję płyny wewnątrz stawu oraz przenoszenie sił działających na biodro.\nZe względu na powyższe, znaczne uszkodzenia obrąbka mogą doprowadzać do gorszego odżywienia, przeciążenia i wcześniejszych zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego.\nWarto zaznaczyć, że część zewnętrzna obrąbka, dobrze ukrwiona, ma lepsze możliwości regeneracyjne niż część wewnętrzna.\nPo pierwsze, musimy zdać sobie sprawę, że uszkodzenia obrąbka są bardzo powszechne. Możemy powiedzieć, że są naturalnym procesem starzenia, występują nawet u 96% osób starszych.\nOczywiście większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z ich obecności, ponieważ nie powodują bólu. Nasz narząd ruchu ma wiele “małych defektów”, które pomimo że są widoczne w nowoczesnych badaniach obrazowych, nie są istotne dla naszego funkcjonowania.\nProblemem są większe uszkodzenia u osób młodych, które mogą powodować naprawdę duże dolegliwości.\nMożemy wymienić podstawowe dwa mechanizmy, które doprowadzają do uszkodzeń obrąbka. Pierwszy to wszelkie urazy stawu, nawet te z pozoru niegroźne.\nNajczęściej mają one miejsce w czasie poślizgnięcia, czy innego nagłego i niekontrolowanego ruchu stawu biodrowego. Możemy spotkać się także z mikrourazami obrąbka, które po latach sumują się, powodując dolegliwości bólowe.\nSzczególnie narażeni są tu sportowcy tj. biegacze, gimnastycy, łyżwiarze figurowi, piłkarze, a także osoby trenujące sporty walki.\nDrugi mechanizm powstawania uszkodzeń obrąbka dotyczy pewnych anomalii budowy stawu. Z pewnością warto powiedzieć tu o konflikcie udowo-panewkowym. To trudno brzmiące pojęcie mówi o pewnych deformacjach kostnych, które powodują konflikt pomiędzy kością udową a panewką.\nTaki stan rzeczy może doprowadzać do ucisku obrąbka i po jakimś czasie spowodować jego uszkodzenie. Podobna sytuacja może mieć miejsce w przypadku dysplazji stawu biodrowego, czyli wrodzonej wadliwej budowy stawu.\nW dzisiejszych czasach wszystkie dzieci w pierwszych miesiącach życia mają przeprowadzone badanie USG stawów biodrowych. Wszystko po to, aby wykluczyć takie anomalie i w razie możliwości wprowadzić pewne działania zapobiegające deformacji.\nDawniej nie badano dzieci lub wykonywano tylko badanie manualne, dlatego wśród pacjentów starszych częściej spotykamy osoby z biodrem dysplastycznym.\nWiecie już, że uszkodzenie obrąbka współistnieje często z innymi schorzeniami stawu biodrowego tj. dysplazja czy konflikt udowo-panewkowy.\nNie możemy zapominać także o chorobie zwyrodnieniowej stawu biodrowego, która także wtórnie doprowadza do uszkodzeń obrąbka. Z drugiej zaś strony, wielu lekarzy i naukowców uważa, że mechanizm może być odmienny.\nWg teorii pierwotne uszkodzenie obrąbka doprowadza do nieprawidłowego odżywienia stawu i innych zaburzeń, które są podstawą do rozwinięcia się choroby zwyrodnieniowej.\nJakie są najczęstsze objawy uszkodzenia obrąbka?\nPodstawowy objaw to ból pachwiny pojawiający się głównie w czasie aktywności fizycznej, ale także podczas długiego siedzenia czy stania. Rzadziej ból może lokalizować się w obrębie pośladka.\nPamiętajmy, że w przypadku podrażnienia obrąbka dolegliwości rzadziej będą umiejscawiały się po bocznej stronie biodra.\nTutaj będziemy mieli częściej do czynienia z bólem pochodzącym z odcinka lędźwiowego czy ścięgien mięśni pośladkowych i kaletki krętarzowej.\nKolejny charakterystyczny objaw w przypadku uszkodzenia obrąbka to uczucie przeskakiwania głęboko w stawie, często taki przeskok jest bolesny. Może pojawiać się także uczucie zblokowania i trudność w wykonaniu ruchu.\nW konsekwencji pacjent odczuwa sztywność, ograniczenie zakresu ruchu i napięcie w obrębie mięśni. Wtórnie może wystąpić także osłabienie siły mięśniowej.\nOczywiście, jeśli cierpicie z powodu bólu biodra, warto skonsultować się z fizjoterapeutą, który po wnikliwym badaniu zdecyduje o dalszej diagnostyce.\nBól pachwiny i uczucie przeskakiwania w stawie to jedne z najczęstszych objawów uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego\nNiestety sprawa diagnostyki nie jest taka prosta. Z pewnością podstawowe badanie obrazowe stawu biodrowego, czyli RTG może pokazać pewne anomalie stawowe np. konflikt udowo-panewkowy.\nPamiętajmy, że w takim przypadku RTG powinno być wykonane w dwóch projekcjach: AP i osiowej.\nNiestety RTG nie pokazuje samego obrąbka, dlatego najbardziej wartościowym badaniem jest tu rezonans magnetyczny wykonany z kontrastem, czyli tzw. artrografia MR.\nNic nie zastąpi jednak badania klinicznego, czyli takiego, które wykonuje lekarz lub fizjoterapeuta w czasie wizyty. Odpowiednia ocena stawu, testy ruchomości i testy prowokacyjne pomagają nam stwierdzić, skąd pochodzi ból pachwiny.\nNa podstawie takiej oceny możemy określić jakie badania dodatkowe będą potrzebne. Pamiętajmy, że pachwina to obszar, który może skupiać dolegliwości będące wynikiem wielu schorzeń tj.\n: przepuklina pachwinowa, niestabilność spojenia łonowego, złamania zmęczeniowe czy zapalenie kaletki biodrowo-grzebieniowej. Więcej na ten temat przeczytacie w moim wcześniejszym artykule.\nBlokowanie stawu także nie zawsze jest wynikiem uszkodzenia obrąbka. W trakcie diagnostyki musimy wykluczyć inne patologie np. ciało wolne wewnątrz stawu. Charakterystyczne przeskakiwanie na zewnątrz stawu możecie odczuwać także z powodu konfliktu ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego lub pasma biodrowo-piszczelowego ze strukturami kostnymi.\nLeczenie uszkodzeń obrąbka (resekcja lub szycie)\nStaw biodrowy stanowi połączenie pomiędzy tułowiem i kończynami. Składa się z panewki kostnej, która jest umieszczona w miednicy oraz głowy kości udowej, która jest składnikiem nasady bliższej kości udowej.\nCzęści składowe stawu są pokryte chrząstką stawową i zamknięte przez torebkę stawową. Błona maziowa w torebce stawowej produkuje płyn, który odżywia chrząstkę, wypełnia przestrzeń stawową wytłumiając siły uderzające.\nObrąbek stawowy – tak zwana „warga stawowa” w formie obrączkowej struktury, jest połączeniem części chrzęstnej z kostną w panewce.\nObrąbek stawowy jest strukturą chrzęstno-włóknistą, która pogłębia panewkę dzięki czemu przyczynia się do ochrony głowy kości udowej przed uderzeniami o kostny brzeg panewki oraz zabezpiecza pełny ruch w stawie.\nObrąbek stawowy jest strukturą wewnątrzstawową, która jest bogato unaczyniona i unerwiona co sprawia, że uszkodzenie jej powoduje dolegliwości bólowe. Najczęstszą przyczyną uszkodzenia obrąbka stawowego jest pojedynczy uraz lub sumujące się mikrourazy powstające podczas powtarzalnych czynności sportowych.\nPonadto obrąbek ulega uszkodzeniu w przebiegu konfliktu udowo-panewkowego oraz dysplazji stawu biodrowego.\nbóle w okolicy pachwiny\nprzeskakiwanie wewnątrz stawu\nDiagnozę można postawić poprzez dokładny wywiad lekarski, szczegółowe badanie kliniczne oraz diagnostykę obrazową. Badaniem obrazującym uszkodzenie obrąbka stawowego jest rezonans magnetyczny z kontrastem podanym do stawu biodrowego. W pierwszym etapie stosuje się leczenie zachowawcze obejmujące leczenie przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz odpowiednio ukierunkowaną rehabilitację.\nJeżeli ten rodzaj leczenia nie przynosi zadowalającego efektu konieczne jest wykonanie zabiegu operacyjnego, aby nie doprowadzić do pogłębienia zmian degeneracyjnych stawu, a co za tym idzie rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego. W Sport-Klinice wykonywany jest małoinwazyjny zabieg operacyjny artroskopii stawu biodrowego z zaopatrzeniem uszkodzenia obrąbka stawowego.\nPacjent po zakwalifikowaniu przez lekarza ortopedę do leczenia operacyjnego zaopatrzenia uszkodzenia obrąbka stawowego metodą artroskopii stawu biodrowego odbywa konsultację anestezjologiczną. Przyjęcie na oddział ma miejsce dzień wcześniej lub w dniu zabiegu operacyjnego.\nPo przyjęciu na oddział oraz konsultacji anestezjologicznej pacjent przygotowywany jest do zabiegu a następnie zostaje przewieziony na blok operacyjny.\nZabieg artroskopii stawu biodrowego w leczeniu uszkodzenia obrąbka stawowego przeprowadzany jest w znieczuleniu przewodowym lub ogólnym.\nArtroskopia stawu biodrowego to zabieg małoinwazyjny polegający na wykonaniu 2-4 niewielkich nacięć na skórze, przez które wprowadza się kamerę oraz narzędzia operacyjne do stawu. Artroskopia stawu biodrowego to zabieg niezwykle precyzyjny, trwający zazwyczaj od godziny do dwóch.\nUszkodzenia obrąbka stawowego najczęściej polegają na jego pęknięciu lub rozdarciu. Obrąbek stawowy dzięki bogatemu ukrwieniu posiada dobre możliwości gojenia. Wykonanie odpowiednich procedur naprawczych – szycia lub stabilizacji obrąbka techniką artroskopową umożliwiają jego prawidłowe wygojenie.\nW przypadku uszkodzenia nienaprawialnego, konieczne jest usunięcie uszkodzonych fragmentów obrąbka.\nniewielkie, praktycznie niewidoczne blizny pooperacyjne\nmożliwość szybkiego powrotu do wcześniejszych aktywności\nPionizacja pacjenta po zabiegu artroskopii stawu biodrowego w leczeniu uszkodzeń obrąbka stawowego następuje już tego samego dnia, a kolejnego dnia pacjent wychodzi do domu. Pacjent w pierwszym okresie po zabiegu artroskopii stawu biodrowego porusza się za pomocą kul łokciowych z odciążaniem operowanej kończyny.\nPo około 2 tygodniach od operacji usuwane są szwy. Szczególnie ważnym etapem leczenia operacyjnego uszkodzeń obrąbka stawowego metodą artroskopową jest prawidłowo ukierunkowana fizjoterapia. Pacjent po zabiegu operacyjnym podczas wypisu ze Sport-Kliniki otrzymuje indywidualne zalecenia dotyczące dalszej rehabilitacji.\nLeia também: Amortyzatory Jakie Objawy?\nObrąbek stawu biodrowego jest włóknisto – chrzęstną struktur ą o trójkątnym kształcie, która stanowi przedłużenie panewki stawu biodrowego. Pełni funkcję stabilizacyjną poprzez powiększenie przestrzeni stawowej (pogłębia i zwiększa powierzchnię panewki) oraz funkcję ochronną głowy kości udowej. Dzięki niemu możliwe jest skuteczniejsze rozprowadzenie płynu stawowego i właściwe odżywienie chrząstki. Ponadto obrąbek wpływa na zmniejszenie obciążenia stawu biodrowego oraz umożliwia jego pełną ruchomość. Do uszkodzenia obrąbka stawowego dochodzi w wyniku urazu (bezpośredniego lub sumujących mikrourazów) lub występujących zaburzeń anatomicznych. Zlekceważenie symptomów prowadzi do pogłębienia dysfunkcji stawu biodrowego, w tym uszkodzenia chrząstki stawowej i następczej choroby zwyrodnieniowej.\nIstnieją dwie głównie przyczyny uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego: zaburzenia anatomiczne (deformacje anatomiczne) oraz urazy mechaniczne (bezpośrednie lub sumowanie mikrourazów). W pierwszym przypadku zmiany anatomiczne panewki lub kości udowej doprowadzają do konfliktu udowo – panewkowego.\nW wyniku tej patologii dochodzi do rozbudowy tkanki kostnej. Nadmierna wyniosłość kostna w momencie zgięcia, rotacji wewnętrznej oraz docisku powierzchni stawowych biodra, w wyniku tarcia prowadzi do niszczenia obrąbka. Do podobnych konsekwencji mogą prowadzić inne zaburzenia anatomiczne jak: dysplazja stawu biodrowego czy hipertrofia obrąbka.\nW drugim przypadku na skutek jednorazowego zdarzenia, które niekoniecznie musi być przez nas kojarzone, np. nagłego skręcenia biodra, mocnego stąpnięcia w czasie biegu lub w wyniku sumujących się przeciążeń (mikrourazów), również dochodzi do niszczenia struktury obrąbka.\nUszkodzenia powstające na tle urazowym dotyczą głównie osób aktywnych fizycznie np. biegaczy długodystansowych czy piłkarzy nożnych. Duża intensywność i objętość treningów oraz brak odpowiedniej regeneracji prowadzą do przeciążeń okolicy biodra i następczego uszkadzania obrąbka. Występowanie obu przyczyn jednocześnie tzn.\nzaburzeń anatomicznych wraz z występowaniem dużych przeciążeń narządu ruchu, w sposób znaczny przyspiesza rozwój dysfunkcji stawu biodrowego.\nIstnieje szereg czynników ryzyka, które mogą wpływać na uszkodzenie obrąbka. Ich eliminacja może w dużym stopniu zredukować problem.\nKonflikt – udowo panewkowy\nNierównowaga mięśniowa w okolicy miednicy\nWystępowanie tzw. zespołu skrzyżowania dolnego (skrócenie zginaczy biodra, a także prostownika grzbietu w odcinku lędźwiowym oraz osłabienie brzucha i pośladków)\nNadmierne przodopochylenie miednicy\nKoślawość kolan, płaskostopie\nPrzebyte choroby: jałowa martwica głowy kości udowej, zapalenie stawu biodrowego, wypadanie głowy kości udowej,\nPowszechne błędy treningowe: zbyt duża intensywność, brak rozgrzewki, brak regeneracji\nDynamiczne ruchy skrętne i wyprostne stawu biodrowego\nPodstawowym objawem uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego jest ból zlokalizowany w pachwinie lub jej obrębie (najczęściej przednia strona biodra, rzadziej boczna i tylna).\nDolegliwości nasilają się podczas dłuższego stania, chodzenia lub siedzenia oraz w przypadku sportowców, podczas wzmożonej aktywności fizycznej. Ból zazwyczaj opisywany jest, jako tępy i rozlany, czasem może mieć charakter ostry (w wyniku intensywnych aktywności), z promieniowaniem do stawów kolanowych.\nPonadto mogą pojawiać się epizody blokowania lub przeskakiwania w stawie oraz ogólna sztywność. Zmniejsza się zakres ruchomości biodra, a jego funkcjonowanie zostaje ograniczone. Dolegliwości bólowe mogą powodować utykanie podczas chodu.\nSymptomatyczne jest również pojawienie się objawu Trendelenburga (opadanie miednicy po stronie przeciwnej od chorego stawu), wynikającego z osłabienia mięśni odwodzących staw biodrowy (przy badaniu fizykalnym).\nMimo specyficznych objawów, rozpoznanie uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego nastręcza wielu trudności. Schorzenie należy różnicować między innymi z: zerwaniem więzadła obłego, uszkodzeniem przywodzicieli, dyskopatią czy strzelającym biodrem. Diagnoza opiera się na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu oraz badania klinicznego.\nLekarz powinien ocenić zakres długości i siłę mięśni oraz wykonać specyficzne testy. Test zgięcia, przywiedzenia i rotacji wewnętrznej biodra może wykryć urazy części przedniej obrąbka, natomiast wyprost i rotacja zewnętrzna uszkodzenia części tylnej.\nW badaniu fizykalnym dokładne określenie rozległości zmian nie jest możliwe, dlatego niezbędna jest diagnostyka obrazowa. Istotne w tym przypadku jest badanie RTG, które pozwoli na dokładniejszą ocenę stawu. Rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa mogą być pomocne w diagnozie tkanek miękkich, zlokalizowanych wokół stawu biodrowego.\nNajskuteczniejszym badaniem wydaje się być artrografia rezonansu magnetycznego, która dzięki zastosowaniu kontrastu, w sposób szczegółowy uwidoczni powstające zmiany w strukturze obrąbka.\nLeczenie uszkodzonego obrąbka stawu biodrowego w początkowym etapie jest zachowawcze. W przypadku osób uprawiających sport niezbędne jest czasowe zaprzestanie lub ograniczenie aktywności fizycznej. Kolejno należy wdrożyć postępowanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. W tym celu stosuje się okłady z lodu oraz ogólnodostępne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np.\nibuprofen). Po opanowaniu stanu ostrego niezbędne jest włączenie odpowiedniego programu rehabilitacyjnego, którego zadaniem będzie redukcja zaburzeń biomechanicznych, poprawa zakresów ruchu w stawie oraz wyrównanie dysbalansów mięśniowych.\nW tym celu stosuje się ćwiczenia wzmacniające mięśnie osłabione, zabiegi rozluźniające tkanki miękkie w obrębie biodra, terapię manualną czy stretching. Należy również pracować nad prawidłowymi wzorcami ruchowymi, aby zmniejszyć ryzyko ponownych problemów z uszkodzonym biodrem.\nSzczególna uwagę należy zwrócić na terapię czynnościowej stabilizacji stawu biodrowego poprzez ćwiczenia krótkich rotatorów w pozycjach najlepszego pokrycia głowy kości udowej przez panewkę. Cały program rehabilitacyjny powinien trwać nie krócej niż 4- 6 tygodni.\nJeśli w ciągu 3 miesięcy leczenie zachowawcze nie przynosi określonych rezultatów, zalecane jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Zbyt długie zwlekanie z podjęciem decyzji może prowadzić do poważnych zmian degeneracyjnych stawu w tym zwyrodnienia. Zabieg polegający na naprawie uszkodzonej struktury, wykonuje się technika artroskopowi lub otwarta.\nDo tego usuwa się współistniejące urazy, w tym korekcję anomalii kostnych. Po operacji stosuje się rehabilitację, trwającą zazwyczaj ok. 10 – 12 tygodni. Podjęcie aktywności fizycznej możliwe jest dopiero po 6 miesiącach. Należy mieć na uwadze, że czas powrotu do pełnej sprawności jest uzależniony od wielu czynników i u każdego będzie inny.\nObrąbek stawu biodrowego, mimo iż jest mało znaną strukturą naszego organizmu, pełni w nim bardzo ważną rolę. Ten chrzęstno – włóknisty pierścień wpływa na właściwe odżywienie chrząstki, poprawia stabilizacje głowy kości udowej w panewce, a także ją ochrania.\nDo uszkodzenia obrąbka dochodzi w wyniku urazu (bezpośredniego lub sumujących mikrourazów) lub występujących zaburzeń anatomicznych. Podstawowym objawem dysfunkcji jest tępy ból zlokalizowany w pachwinie (lub okolicach) nasilający się podczas aktywności fizycznej lub dłuższego stania czy siedzenia.\nBól może przybierać charakter ostry i promieniować do stawów kolanowych. Może pojawić się blokowanie i przeskakiwanie w biodrze, a także odczuwalna sztywność. Rozpoznanie schorzenia opiera się na przeprowadzeniu dokładnego wywiadu oraz badaniu klinicznym wykonywanym przez lekarza specjalistę.\nWiarygodnym badaniem w tym przypadku jest artrografia rezonansu magnetycznego, która dzięki zastosowaniu kontrastu uwidacznia powstające zmiany w strukturze obrąbka. Pomocniczo stosuje się także diagnostykę obrazową jak RTG czy USG. Leczenie uszkodzeń początkowo jest zachowawcze.\nStosuje się podstawowe środki zmniejszające stan zapalny: okłady z lodu, leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz odciąża się chorą kończynę.\nNastępnie wprowadza się odpowiedni program rehabilitacyjny oparty na poprawie zakresu ruchu w biodrze, wzmocnieniu i uelastycznieniu odpowiednich grup mięśniowych, a także redukcji istniejących zaburzeń biomechanicznych. Jeśli terapia nie przyniesie poprawy w ciągu kilku tygodni (do 12) zalecane jest leczenie operacyjne. Zabieg polega na naprawie uszkodzonego fragmentu obrąbka oraz zlikwidowaniu uszkodzeń współistniejących. Po operacji stosuje się rehabilitację (10 – 12 tyg.), której celem jest przyspieszenie powrotu do pełnej sprawności fizycznej.\nmgr Radosław BiałyFizjoterapeuta\nUszkodzenie obrąbka stawu biodrowego – przyczyny, objawy i diagnostyka | Rex Medica Warszawa\nObrąbek stawu biodrowego to trójkątna w przekroju struktura, będąca przedłużeniem stawu biodrowego. Ochrania on głowę kości udowej oraz powiększa przestrzeń stawową, przez co pełni funkcję stabilizacyjną.\nW wyniki wrodzonych zaburzeń anatomicznych lub urazów dochodzić może do uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego, co objawia się przede wszystkim bólem odczuwanym w okolicy pachwiny. W diagnostyce uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego zastosowanie znajduje m.in.\nObrąbek stawowy biodra to struktura chrzęstno-włóknista o trójkątnym kształcie, stanowiąca przedłużenie panewki biodra (jest przyczepiona podstawą do jej krawędzi). Wierzchołek obrąbka jest skierowany na zewnątrz, a jego wewnętrzna część łączy się z torebką stawową. Obrąbek stawu biodrowego pełni kilka funkcji.\nZmniejsza on codzienne obciążenia biodra, jest elementem ochronnym dla głowy kości udowej. Jest niezbędnym elementem do ruchów stawu biodrowego, pełni również funkcję stabilizacyjną.\nOprócz tego, obrąbek stawowy biodra pozwala na lepsze rozprowadzanie płynu stawowego, co pozwala powierzchniom chrzęstnym na prawidłowe funkcjonowanie.\nLeia também: Jakie Leczenie W Przypadku Łysienia Kobiet?\nUszkodzenie obrąbka stawu biodrowego – przyczyny\nUszkodzenie obrąbka stawu biodrowego może być efektem wrodzonych zaburzeń anatomicznych biodra albo urazu mechanicznego (nagłego lub powtarzających się mikrouszkodzeń). W grupie zaburzeń anatomicznych wywołujących uszkodzenie obrąbka stawowego biodra znajduje się:\nJeżeli chodzi o urazy mechaniczne, może do nich dojść np.\npodczas nagłego skręcenia biodra w trakcie upadku ale również powtarzających się mikrouszkodzeń pojawiających się w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, który nie jest zakończony odpowiednią regeneracją. Prowadzi to do przeciążeń stawu biodrowego oraz stopniowego uszkadzania obrąbka. Narażeni na to są m.in. biegacze oraz piłkarze.\nObrąbek stawowy biodra – objawy uszkodzenia\nGłównym objawem uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego jest zlokalizowany w pachwinie ból – najczęściej w przedniej stronie biodra, rzadziej z boku lub z tyłu. Ból nasilać się może podczas długiego siedzenia, chodzenia lub stania, a w przypadku sportowców – również podczas treningu.\nZ czasem ból staje się coraz ostrzejszy i bardziej intensywny, może promieniować do stawów kolanowych, pojawiać się mogą sztywność stawu biodrowego oraz ograniczenie jego ruchomości. Dość charakterystyczne dla uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego jest także występowanie tzw.\nobjawu Trendelenburga, czyli opadanie miednicy po przeciwnej stronie chorego stawu, spowodowane osłabieniem mięśni.\nUszkodzenie obrąbka stawu biodrowego – diagnostyka\nUszkodzenie obrąbka stawowego biodra bywa dość trudne w diagnostyce – bardzo podobne objawy dawać może bowiem m.in. zespół strzelającego biodra, uszkodzenie przywodzicieli czy zerwanie więzadła obłego. Diagnostyka obejmuje m.in.\nszczegółowy wywiad lekarski oraz badania kliniczne, na które składają siętesty zgięcia, przywiedzenia i rotacji wewnętrznej biodra oraz testy wyprostu oraz rotacji zewnętrznej biodra.\nBadania fizykalne muszą być jednak uzupełnione o określone badania obrazowe.\nNa ocenę tkanek kostnych stawu pozwala RTG. Kompleksowe, bardzo precyzyjne zobrazowanie tkanek miękkich stawu biodrowego umożliwia z kolei rezonans magnetyczny, w tym w szczególności artrografia biodra z kontrastem, doskonała do obrazowania tkanek chrzęstnych, co pozwala na dokładne uwidocznienie zmian patologicznych zachodzących w strukturze obrąbka.\nSzczegółowa diagnostyka jest niezbędna, by dobrać odpowiednie metody leczenia uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego. Początkowo stosuje się leczenie zachowawcze – czasowe ograniczenie lub zaprzestanie aktywności fizycznej, zimne okłady, przyjmowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.\nKonieczna jest także odpowiednia rehabilitacja. Jeżeli w ciągu około 3 miesięcy nie następuje poprawa, zalecane jest wykonanie operacji. W trakcie zabiegu lekarz naprawia uszkodzone struktury obrąbka i usuwa współistniejące urazy. Po operacji pacjent przechodzi około 12-tygodniową rehabilitację.\nW naszej klinice RexMedica Sport w Warszawie wykonać można rezonans magnetyczny stawu biodrowego (również z kontrastem), niezbędny w diagnostyce uszkodzeń obrąbka. Wszystkie osoby wymagające tego typu specjalistycznej pomocy zachęcamy do kontaktu ->https://www.rexmedicasport.pl/kontakt/.\nW górnej części obrąbek łączy się bezpośrednio ze ścięgnem głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. 50% włókien przyczepu tego mięśnia wnika w obrąbek, pozostała część przyczepia się do guzka nadpanewkowego łopatki. Takie wzajemne przenikanie się włókien sprzyja równoczesnemu uszkodzeniu mięśnia i obrąbka.\nDuża częstotliwość uszkodzeń górnej części obrąbka wynika także ze słabego ukrwienia tego rejonu. Naczynia krwionośne przedostają się tylko do jego obwodowych części połączonych z torebką stawową, stwarzając gorsze warunki do gojenia się. Górna część obrąbka jest bardziej luźna i elastyczna, co dodatkowo predysponuje do uszkodzeń.\nCzęść dolna jest mocniejsza i silniej związana z panewką.\nNajczęstszym uszkodzeniem obrąbka jest SLAP (z angielskiego: Superior Lambrum Anterior to Posterior). Jest to uszkodzenie górnej części obrąbka panewki stawu ramiennego i ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Dochodzi do niego głównie u osób aktywnych fizycznie i sportowców wykonujących rzuty oraz uderzenia nad poziomem linii barków.\nUraz powstaje najczęściej poprzez kompresję przy upadku na wyciągniętą rękę lub wielokrotnego powtarzania czynności z uniesionymi ramionami. Może być powiązany z niestabilnością stawu ramiennego oraz uszkodzeniem mięśni stożka rotatorów.\nNajskuteczniejszy w diagnozowaniu jest rezonans magnetyczny, rutynowo wykonywane są zdjęcia RTG oraz przeprowadzane testy kliniczne.\nZe względu na rozległość uszkodzenia możemy podzielić SLAP na 4 typy:\nI – zwyrodnienie lub wystrzępienie obrąbka stawowego; brak cech niestabilności stawu\nII – oderwanie od panewki górnej części obrąbka (najczęściej spotykane)\nIII – uszkodzenie z pozostawieniem części obrąbka i mięśnia przyłączoną do panewki\nIV – rozerwanie mięśnia dwugłowego ramienia, który ulega oderwaniu wraz z obrąbkiem\nGłówne objawy uszkodzenia obrąbka to:\nból w okolicy barku z trudną do określenia lokalizacją\nból związany z ruchem powyżej linii barków\nból przy leżeniu na chorym boku\nból połączony z utratą kontroli kończyny w skrajnym ułożeniu (maksymalna rotacja zewnętrzna z odwiedzeniem) – często używane jest ang. określenie dead arm syndrome\nzacinanie się stawu\nzgrzytanie w okolicy barku\nLeczenie uszkodzenia obrąbka stawowego\nLeczenie zachowawcze w większości przypadków jest nieskuteczne. Leczenie operacyjne uzależnione jest od stopnia uszkodzenia. W przypadku uszkodzenia typu I i III wykonuje się czyszczenie wystrzępionych części obrąbka bez konieczności ich szycia. Operacja II typu polega na zszyciu i przymocowaniu danego fragmentu za pomocą kotwic.\nLeczenie IV typu uzależnione jest od rozległości uszkodzenia mięśnia dwugłowego i może polegać na usunięciu uszkodzonej części mięśnia i doczepieniu obrąbka, szyciu mięśnia oraz doczepieniu obrąbka lub szyciu mięśnia, czyszczeniu oderwanych fragmentów, tendonezie ścięgna mięśnia dwugłowego – wycięciu ścięgna i zmianie jego przyczepu na kość ramienną.\nPostępowanie rehabilitacyjne zależy od rodzaju zabiegu. W stopniu I i III działania są bardziej dynamiczne. W przypadku występowania współuszkodzeń stożka rotatorów i niestabilności stawu dokonywana jest modyfikacja programów usprawniania.\nPrzez pierwsze kilka dni ręka powinna być umieszczona w specjalnej łusce. Bierne i wspomagane ćwiczenia wprowadzane są bezpośrednio po operacji.\nPełen bierny zakres ruchu chory uzyskuje 10-14 dni po zabiegu, a po 7-10 tygodniach może powrócić on do aktywności sportowej.\nRehabilitacja po operacji SLAP w stopniu II wymaga więcej uwagi i ostrożności. Postępowanie uzależnione jest od miejsca uszkodzenia i ilości zastosowanych kotwic (im więcej, tym program jest wolniejszy).\nW czasie pierwszych 4 tygodni kończyna umieszczona jest w specjalnej łusce, a na noc w ortezie. Pełny zakres ruchu chory odzyskuje w ciągu 8-12 tyg.\nPowrót do aktywności, w których bark narażony jest na urazy możliwy jest po 6 miesiącach, a start w zawodach po 9-12 miesiącach.\nPo operacji SLAP typu IV rehabilitacja jest podobna do stopnia II.\nRokowanie i powikłania uszkodzenia obrąbka stawowego\nPrawidłowo przeprowadzona rehabilitacja po zabiegu operacyjnym warunkuje możliwość powrotu do pełnej sprawności.\nDega W. red. Tom. II wyd. 4. Warszawa: PZWL;1996\nNowotny J. red. Podstawy fizjoterapii cz. 3: wybrane metody fizjoterapii. Kraków: Kasper 2005\nLewit K. Leczenie manualne zaburzeń czynności narządu ruchu. Warszawa: PZWL; 1984\nNowotny J. Edukacja i reedukacja ruchowa. Kraków: Kasper; 2003\nCopeland S. Operative shoulder surgery. New York: Churchill-Livingstone; 1995\nNowotny J. Zarys rehabilitacji w dysfunkcjach narządu ruchu. Katowice: AWF;2000\nMcFarland E. Examination of the shoulder: the complete guide. New York: Thieme; 2005\nEllenbecker T. Shoulder rehabilitation: non- operative treatment. New York: Thieme;2006\nDziak A. Zasady diagnostyki zespołu bolesnego barku. Kraków: Medicina Sportiva;2003\nCiechomski J. Materiały szkoleniowe kursu: Współczesne metody diagnozy i leczenia tkanek miękkich. Sosnowiec; 2008/2009\nDziak A. Taymara S. Bolesny bark. Kraków: Kasper; 1998\nLeia também: Jakie Sa Objawy Zakazenia Pasozytami?\nStaw biodrowy jest stawem kulistym, składającym się z głowy kości udowej oraz panewki znajdującej się na kości miedniczej (część kości biodrowej, łonowej i kulszowej), które są pokryte mocnym, śliskim materiałem zwanym chrząstką stawową. Pozwala ona powierzchniom stawowym gładko przesuwać się względem siebie podczas ruchu bioder.\nUkład anatomiczny stawu biodrowego pozwala kończynie dolnej zginać się, prostować i odwodzić, a także wykonywać rotacje wewnętrzne i zewnętrzne. Ważnym elementem stawu jest obrąbek stawowy, który otacza zewnętrzną krawędź panewki, pogłębiając panewkę. Dzięki temu staw ten jest bardziej stabilny, wstrząsy są amortyzowane, a jednocześnie daje pewną elastyczność.\nStaw biodrowy jest otoczony torebką stawową z płynem maziowym, składającą się z więzadeł. Bardzo ważną rolę pełnią mięśnie obejmujące staw, które składają się z kilku przeciwstawnych grup równoważących swoje działanie.\nZatem jeśli jedna z tych grup staje się dominująca, staw biodrowy może tracić swoje właściwe ustawienie, wywołując problem, jakim jest konflikt udowo-panewkowy (to jedna z teorii tłumaczących przyczyny FAI).\nIstnieje wiele przyczyn dolegliwości bólowych stawu biodrowego, a jedną z nich jest konflikt udowo-panewkowy (FAI).\nProblem ten został po raz pierwszy opisany w 2003 roku, jako powtarzający się stan nieprawidłowego kontaktu panewki z głową kości udowej, mogący prowadzić do zmian degeneracyjnych i uszkodzeń chrząstki stawowej oraz obrąbka.\nKonflikt udowo-panewkowy jest spowodowany nieprawidłowym wzrostem kości, który może wystąpić w obrębie głowy kości udowej, panewki lub obu na raz. Konflikt typu Cam występuje, gdy kostna deformacja pojawia się na granicy szyjki i głowy kości udowej.\nTa guzowatość może przeszkadzać pełnemu obrotowi głowy kości udowej w panewce lub ocierać o obrąbek i chrząstkę znajdującą się wewnątrz stawu biodrowego, powodując jej uszkodzenie. Statystyki podają, że Cam najczęściej występuje u młodych mężczyzn, znacznie rzadziej u kobiet.\nKonflikt typu Pincer występuje, gdy kostna deformacja wyrasta na krawędzi panewki. Wypukła guzowatość tworzy nawis pogłębiając w niektórych miejscach panewkę, co ogranicza obracanie się głowy kości udowej w panewce lub uszkadza obrąbek stawowy. Pincer najczęściej występuje u kobiet w średnim wieku. Jednak wiele osób ma konflikt mieszany, czyli współistnieje typ Cam i Pincer.\nDochodzi do dużego zużywa chrząstki, a z czasem, do jej uszkodzenia.\nObjawy konfliktu mogą się różnić u poszczególnych osób, ale zwykle pojawiają się stopniowo i nasilają po kilku tygodniach lub miesiącach.\nTypowym objawem jest ból stawu biodrowego połączony ze zmniejszonym zakresem ruchu w stawie, szczególnie podczas obracania bioder do wewnątrz (rotacji wewnętrznej).\nCzasem pacjenci opisują to jako ostry ból w pachwinie przy kucaniu lub wykonywaniu ruchów skrętnych kończyną dolną. Dolegliwości te na ogół nie są stałe, pojawiają się i zanikają.\nW przypadku konfliktu udowo-panewkowego, bardzo charakterystycznym objawem jest nagły kłujący ból podczas wsiadania i wysiadania z samochodu, a także wstawania z krzesła, szczególnie po dłuższym siedzeniu. Czasami staw biodrowy może przeskakiwać lub częściowo się blokować z powodu uszkodzeń obrąbka.\nNiektóre osoby zgłaszają uczucie tępego bólu po długim spacerze, który staje się na tyle silny, że utrudnia chodzenie. Ma się wrażenie ciągnięcia nogi za sobą.\nBardzo charakterystycznym objawem jest sztywność wokół bioder, zmniejszająca zakresu ruchu bioder, mogąca też zmienić naturalny chód osoby podczas wchodzenia po schodach.\nOsoby starsze mogą odczuwać zmniejszoną siłę mięśni wokół bioder, wpływającą na utratę równowagi.\nOpisane powyżej objawy są na tyle charakterystyczne, że często pacjenci sami dokonują tego pierwszego rozpoznania. Natomiast należy pamiętać, że właściwej diagnostyki może dokonać jedynie ortopeda lub fizjoterapeuta.\nDiagnostyka rozpoczyna się od wywiadu z pacjentem, w celu ustalenia ewentualnych wcześniejszych urazów lub operacji, a także od kiedy są objawy, jak się zaczęły i jakie ruchy powodują ból.\nNastępnie lekarz przeprowadza badanie fizykalne – trzy podstawowe testy, podczas których będzie próbował wywołać ból w biodrze, a także zaobserwować ograniczenia w zakresie ruchu bioder.\nTest FADIR (zgięcie, przywiedzenie i rotacja wewnętrzna) – pacjent leży na plecach, lekarz podnosi kończynę dolną, aby kolano i biodro były zgięte pod kątem 90 stopni, następnie rotuje kolano wewnętrznie i przywodzi.\nTest FABER (zgięcie, odwiedzenie i rotacja zewnętrzna) – pacjent leży na plecach, lekarz odwodzi kolano badanej kończyny, ze stopą położoną na nodze spoczywającej.\nTest tylnego konfliktu – pacjent leży na plecach ze stawem biodrowym umieszczonym na brzegu łóżka, lekarz odwodzi, a następnie wykonuje rotację zewnętrzną. W diagnostyce konfliktu udowo-panewkowego ważną rolę pełni obrazowanie.\nZdjęcie rentgenowskie może jednoznacznie potwierdzić schorzenie, pokazując kostne deformacje na kości udowej lub/i w rejonie panewki.\nWażnym badaniem może być również rezonans magnetyczny artro (z podaniem kontrastu dostawowo), który może pokazać ewentualne uszkodzenia obrąbka stawowego.\nPodstawą leczenia konfliktu jest leczenie niechirurgiczne, które w ostatnich latach zyskało na znaczeniu.\nPacjentom zaleca się modyfikację aktywności fizycznej, ze szczególnym uwzględnieniem unikania skrajnych ruchów w stawie biodrowym, aby nie doprowadzać do działań, które nasilają objawy.\nJeśli odpoczynek i fizjoterapia nie pomogą, lekarz może zalecić przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub podać osocze bogatopłytkowe (PRP), zastrzyki z komórek macierzystych. Dla wielu pacjentów prowadzących aktywny tryb życia, rezygnacja ze sportu wyczynowego lub nawet jego modyfikacja często nie wchodzi w grę. Dla nich jedyną formą leczenia jest interwencja chirurgiczna.\nRodzaj wykonanego zabiegu będzie zależeć od tego, co powoduje konflikt udowo-panewkowy i jaki rodzaj uszkodzenia tkanki miękkiej wystąpił. Jednym z nich jest osteochon.droplastyka ze zwichnięciem stawu, którego zaletą jest dobry wgląd w cały brzeg panewki oraz możliwość jednoczesnej rekonstrukcji uszkodzonego obrąbka.\nInnym rodzajem jest osteochon.droplastyka bez zwichnięcia stawu, z małoinwazyjnym dojściem przednim, co daje niską traumatyzację mięśni i szybki powrót do sprawności. Alternatywą dla zabiegów otwartych jest artroskopia stawu biodrowego, metoda małoinwazyjna z krótszym okresem pooperacyjnym i możliwością wcześniejszej rehabilitacji.\nPodczas operacji usuwa się tkanki kostne, które przyczyniają się do konfliktu udowo-panewkowego i regeneruje się uszkodzone części obrąbka stawowego. W większości przypadków zabieg chirurgiczny zmniejsza ból i poprawia funkcjonalność stawu biodrowego.\nOperacja jest zwykle mniej skuteczna, gdy pacjent ma objawy artrozy stawu biodrowego lub jest w starszym wieku.


Wielu Polaków, którzy pracują lub prowadzą działalność gospodarczą za granicą, próbuje znaleźć biuro rachunkowe. Często problemem jest bariera językowa oraz nieznajomość lokalnego prawa. Najlepszym rozwiązaniem wydaje się skorzystanie z usług biura, które zatrudnia Polaków. Biuro rachunkowe w Londynie może mieć również ofertę skierowaną specjalnie dla osób z Polski. Dzięki temu znikają problemy z komunikacją, a zrozumienie wszystkich formalności staje się dużo łatwiejsze.\nBiuro księgowe Londyn może pracować dla klientów indywidualnych, ale przede wszystkim świadczy usługi dla firm, które obejmują prowadzenie księgowości. Często trudno odnaleźć się w skomplikowanej biurokracji, zwłaszcza bez idealnej znajomości języka. W takiej sytuacji warto skorzystać ze wsparcia osób, które doskonale orientują się w niezbędnych formalnościach i lokalnych przepisach. Księgowy UK będzie pomocny w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej, która wymaga nie tylko poprawnego rozliczania podatków, ale również załatwiania wielu innych spraw w urzędach. W Londynie bez wątpienia znajdziemy biuro rachunkowe, które udzieli odpowiedniej pomocy w zakładaniu i prowadzeniu własnej działalności gospodarczej na Wyspach Brytyjskich.\nDla wielu ludzi ekonomia wydaje się być nauką zbyt trudną do opanowania, która jest możliwa do opanowania jedynie dla tęgich głów i którą należy studiować …Read More »\nWarto pomyśleć o swojej emeryturze już w pierwszym dniu pracy. I nie powinno to ograniczać się tylko do wyboru Otwartego Funduszu Emerytalnego. Emerytura pochodząca tylko …Read More »


pzn | chmielewskiego\nWszyscy jadą po wszystkich\n29/10/2016 wpisynarciarstwo alpejskie, narty, polski związek narciarski, pzn, zjazdym.chmiielewski\nZgniłe, skłócone, zezwierzęcone, nieprofesjonalne, chciwe, niemoralne, zacofane, mściwe, cwane, oszukańcze, kompletnie nieskoncentrowane na sporcie. Takie jest polskie środowisko narciarstwa alpejskiego. Nie wiadomo w nim ani komu wierzyć, z kim rozmawiać, załatwiać sprawy i dyskutować o przyszłości, ani nawet na kim spoczywa odpowiedzialność za obecny jego stan. O ile to środowisko ma jeszcze w ogóle stan.\nAnalizując ostatnio przyczyny polskiej zjazdowej tragedii, zastanawiałem się, jak to możliwe, że w maleńkim środowisku może zawiązać się tyle frontów. Jak ludzie, którzy znają się jak łyse konie, mogą na przykład nagrywać potajemnie prywatne rozmowy, żeby zebrać „haki” na nich i osoby trzecie. Jak spiskują za plecami, na zewnątrz uśmiechając się i podając sobie później ręce z ofiarami ich planów. W biegach narciarskich z podziałem wojennym przynajmniej jest klarownie: ci z Polskiego Związku Narciarskiego, ci, którzy w związku są, ale coraz mocniej ich to męczy i ci, którzy na pierwszych jadą z góry na dół, a z drugimi są skłonni rozmawiać. Oczywiście im dalej od prawa decyzyjności, tym gorzej dla opinii rządzących.\nA alpejczycy? Oprócz wspólnego wroga wszystkich działaczy – zarządu głównego PZN – wrogów pobocznych jest co najmniej kilku. Wsłuchując się w głos sfrustrowanych i tych trochę mniej, dowiedziałem się, że za zło odpowiadają kolejno: zarząd, działacze, komisja zjazdów, rodzice zawodników, szef wyszkolenia i trenerzy kadry narodowej – Mateusz Herda i Vlado Kovar. Każdy z zapytanych wymieniał wszystkich, tylko nie siebie, czyli w sondzie na najgorsze zło padłby pewnie remis. U schyłku lata trzech z dwóch ostatnich (Herda i Adam Klimek) złożyło wypowiedzenia. Polowanie na Kovara, któremu zarzuca się wszystko, ale nie fachowość, trwa.\nTutaj więcej o sprawie Vlado Kovara [link]\nEpitetami, jakimi sypią ludzie polskich nart, można by obdzielić niejednego skazańca. Padają hasła takie jak: złodziej, oszust, kłamca, destruktor, a podbijają je mniej lub bardziej pikantne opowieści dowodzące ich jedynej przecież racji. Człowiek A mówi na człowieka B, B na C i A, a C nie ma wyjścia, więc mówi na A i B. Co najlepsze, jedni drugim przewidują ich własne myśli, a tamci mają je zupełnie inne od przewidywanych. Literek jest więcej, podobnie jak wersji tych samych zdarzeń. W Nowej Zelandii trenerzy spowodowali na przykład wypadek samochodowy. Wersja pierwsza mówi, że kierowca (nieznany) był trzeźwy, jechał sam i po prostu stracił kontrolę na śliskiej nawierzchni. Wersja druga, że po urodzinowej libacji kierowca (znany) rozbił się z całą grupą dzieci, narażając je na śmierć. Wersja trzecia, policji, jest niepewna. Bo chociaż zainteresowani mówią, że wezwali ją od razu po zdarzeniu, ta utrzymuje, ze przyjechała dopiero po czasie. Piękna baza dla kolejnych pomówień i plotek.\nPotęgowany przez upływający czas pat dałoby się rozwiązać, gdyby nie ta grupa winnych, jaka grzechy polskiego narciarstwa widziała naocznie. Wystarczyłoby powołać w PZN komisję dyscyplinarną i namówić milczących na zeznania ws. tego, co wydarzyło się na Antypodach, o których upublicznieniu teraz nie ma mowy. Dlaczego? Bo kto z ludzi będących blisko kadry zacznie sypać na przełożonych, może pakować walizki albo nadstawiać plecy na biczowanie.\n„Gorzej być nie może” – ocenił środowisko dwa lata temu jeden z wiceprezesów Polskiego Związku Narciarskiego. Ciekawe czy zdaje sobie sprawę, ile frontów uważa, że jest tak z jego winy.\nDo igrzysk olimpijskich w Pjongczang zostało czterysta siedemdziesiąt dni. Żaden z biało-czerwonych nie ma tam choćby iluzorycznych szans na sukces i jeśli – jak sugeruje jeden z naszych najlepszych zawodników – w środowisko nie wjedzie w końcu buldożer, przed tymi w 2022 roku w Pekinie będzie można napisać to samo.