Forum Forum LO Wisła im PStalmacha Strona Główna » To jest temat!!! Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3, 4 Następny\nWysłany: Wto 20:15, 03 Paź 2006\nA kto je prowadzi?\nszkoda, że między lekcjami...\nWysłany: Wto 20:31, 03 Paź 2006\nKółka są prowadzone przez naszą grupę kilku osób uczęszczających na te spotkania. Na spotkaniachuzgadniamy z liderem( osobą odpowiedzialnąza ich organizację) kto poprowadzi następne . zapraszam\nWysłany: Śro 16:28, 04 Paź 2006\ndalej ekumenia kościołów... Wielu głosi, że "Bóg jest miłością i to jest najważniejsze, róznice między nami nie mają znaczenia"... to co ma teraz miejsce byłoby niedopuszczalne 300 lat temu.\nNo właśnie, a czy 300 lat temu Bogiem był kto inny niż współcześnie?\nNapisałeś, że to głównie za sprawą historii jesteś dzisiaj ateistą. Przeanalizowałeś księgę Daniela?\nPowiedz mi jak Daniel, mógł z taką dokładnością przewidziec zdażenia, które miały miejsce wiele lat po jego śmierci? Czy to nie jest dowód na istnienie wszystkowiedzącego Boga?\nJeśli chodzi Ci o przepowiednię na temat Jezusa, to jest ona bezsensowna, kiedy czyni się ją po zajściu faktu. Skąd wiesz, że historie w Nowym Testamencie nie zostały po prostu napisane tak, by zgadzały się ze Starym Testamentem? I co z tymi wszystkimi proroctwami, które nigdy się nie spełniły, jak Jezus opowiadający swoim uczniom, że powróci na Ziemię i ustanowi na niej swoje królestwo, zanim oni wszyscy wymrą?\nTo nie jest prawdziwa religia, to jest fanatyzm. Zastanów się, gdyby ludzie prawdziwie wierzyli to czy ośmieliliby się zabic innego człowieka?\nOczywiście - "w imię Boga". Fanatyzm wynika bezpośrednio z religii. Gdyby nie było jej, nie byłoby też fanatyzmu. Zawsze to o jedno źródło zła mniej.\nCzy miałyby miejsce sytuacje o których tyle dzisiaj słyszymy? Czy, niekiedy tak błache sprawy mogłyby byc podstawą do jakiegokolwiek konfliktu? Wiele z tych sporów jest inicjowanych przez religie tgzw. "chrześcijańskie", co nie znaczy, że Boga nie ma:)\nPatrząc na to wszystko myślę, że lepiej dla niego by było, gdyby nie istniał.\nNo i ewolucja:) Tak, coraz więcej ludzi popiera tę teorię, podczas gdy tak łatwo jest ją obalic.\nZapytam, jak powstał człowiek?\nty odpowiesz: pochodzi od małpy\nZnów ja zapytam, od kogo pochodzi malpa?\nty mi odpowiesz......\nTy mi odpowiesz, ze z jakiegoś nieorganicznego bialka(o ile takie cos istnieje), które sobie było we wszechświecie.\nA ja zapytam skąd się wzięła ww substancja?\nnie wiem czy to tu, czy jeszcze później doszlibyśmy do tego, że coś "było"\na wiemy wszyscy, że z niczego nic się nie weźmie, jak mówi przyslowie: "z pustego ni Salomon nie naleje"\nWięc ktoś to stwożył. Ale nie jestem wystarczająco obeznany w temacie by obalac teorię "na ktorej stoi świat". Wierzę w zjawisko typu:\n"z czarnego psa i białej suki będą łaciate szczeniaki, ale nigdy krowa"\nale czy to jest ewolucja?\nPozwól, że pobawię się w podobny sposób, jak Ty.\nTy: Skąd wziął się wszechświat?\nJa: Dlaczego musiał się skądś wziąć?\nTy: Wszystko musi brać się z czegoś.\nJa: No to ty mi powiedz. Skąd wziął się wszechświat?\nTy: Wszechświat wziął się z Boga.\nJa: Skąd wziął się Bóg?\nTy: Bóg nie wziął się znikąd. Zawsze był.\nJa: A więc nie wszystko musi brać się z czegoś. Może wszechświat był zawsze.\nMówisz, że łatwo obalić teorię ewolucji, lecz wcale tego nie robisz.\nPozdrawiam i czekam na mocniejsze kontrargumenty.\nCo do ekumenii wnioskuję, że mamy podpbny pogląd\nCały twój powyższy post jest ok, poza twoimi spostrzeżeniami co do księgi Daniela. W następnej swej wiadomości podpieraj się tekstami proszę. No więc mówisz, że Nowy Testament był pisany niejako pod "dyktando" Starego. Tyle, ze ja mówie akurat o wydażeniach hisorycznych, które przepowiedział, i które się w większości spelniły(nie będąc opisanymi w NT) Czytaj:\nDan. 2, 31-44\nDan. 7, 4-8\nDan. 8, 3-12\nTe wszystkie teksty mówią o tym samym wydażeniu. Jeżeli nie będziesz potrafił tego zrozumiec(ufam, ze tak nie będzie) to podpowiedz znajduje się w Dan. 8 20-25. Resztę układanki musisz sobie doukładac. Tylko mi nie mów, że historia była układana pod dyktando ST...\n"Oczywiście - "w imię Boga". Fanatyzm wynika bezpośrednio z religii. Gdyby nie było jej, nie byłoby też fanatyzmu. Zawsze to o jedno źródło zła mniej."\nGdyby nie było religii, telewizora, komputera, samochodów, broni, rządów, sklepów, pieniędzy... Może należy przytoczyc raczej słowa:\n"Gdyby nie było nas?"\nJa uwazam, ze gdyby(co nie może zaistniec) wszystkie religie, wszyscy ludzie postępowaliby według tego co nauczają, to nie zaistniałoby takie pojęcie jak fanatyzm religijny(wykluczając oczywiście pojedyncze jednostki). Widzisz, mój pogląd jest taki, że złu my nie możemy zaradzic.\nPrzecież to nie Bóg stwożyl wyznania, czyż nie? Więc nie zwalaj na Niego winy za żeczy, dla których my jesteśmy przyczyną.\n"Patrząc na to wszystko myślę, że lepiej dla niego by było, gdyby nie istniał."\nWidzę, że nisko cenisz życie- swoje, jak i innych.\n"Pozwól, że pobawię się w podobny sposób, jak Ty.\nJa: A więc nie wszystko musi brać się z czegoś. Może wszechświat był zawsze."\nŻyjesz według zasady, iż najlepszą obroną jest atak?\n"Ale nie jestem wystarczająco obeznany w temacie by obalac teorię "na ktorej stoi świat"\nTak jak podkreśliłem, nie jestem na tyle poinformowany by móc jednoznacznie obalic ten pogląd, zważywszy, iż nie mogę podpierac się Biblią, bo dla ciebie nie miałoby to żadnego znaczenia.\nTo spróbujmy z tej strony:\nOboje doszliśmy do sytuacji, w której stwierdzamy, że coś istniało.\nPowiedz mi, co to było według ciebie, samoistny wybuch?\nWiesz jaki ja mam pogląd na tę sprawę, dlatego nie będę się rozpisywał na ten temat, czekając na twoją odpowiedź.\nWyjżyj przez okno (gożej jak mieszkasz w mieście, słabiej to widac:P), tak na zdrowy rozum, jak mogło samoistnie powstac cos tak niesamowitego? Tylko mi nie mów, że wykażesz się skrajnym pesymizmem dekadentów (mogę się tego po tobie spodziewac, skoro twoje poglądy są bliskie poglądom Nietzchego) i dla ciebie cud życia jest zjawiskiem nie mającym większego znaczenia.\nWysłany: Śro 20:39, 04 Paź 2006\nCześć tu paszcza!!!\nWidze, że dyskusja sie rozkręca......śledząc całe to forum widze, ze kolega "anonim" jest bardzo przekonany do swoich racji....(apropo stoję po stronie Dix-a)ale co do ewolucji mówcie co chcecie ale i tak mi nie wmówicie, że na początku była jedna wielka dziura....potem jakiś wybuch(niewiadomo zkąd ale juz mniejsza z tym)....potem był robaczek a z robaczka powstała krowa która gdyby niejadła zwyczjanej zielonej trawy to my(ludzie )niemielibyśmy prawie najpotrzebniejszego "wapnia". Jeśli by przestudiować dokłądnie podręczniki do biologii(a widze, że wśród nas sami uczeni tak, że to chyba nie będzie problem) to okarze się, żę nasz ogranizm jest jedną z najbardziej idealnych żeczy(a właściwie najidealniejszym stwożeniem) na tej planiecie. Spytasz dlaczego? -ponieważ został stworzony na obraz Boga, jak zresztą cała nasza malutka Ziemia. Przypuszczam, że zanim tak szybko rozwijająca się w dzisiejszych czasach technika doścignie ludzki ogranizm to poprosu będzie koniec świata! czyli innymi słowy mówiąc Pan Jezus przyjdzie na ziemię aby zabrać swój lud. Ale nie o tym chciałem mówić.\nMam nadzieję, że w oczach "czytelników" owego forum autentyczność bibli nie została podważona.\nPozwolę sobie przytoczyć słowa Jezusa z Ewangelii Jana z 20 rozdziału.\n"Że mnie ujrzałeś, uwierzyłeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli"\nJezus mówi tu do niewiernego Tomasza.\nOczywiście można się sprzeczać o wiele rzeczy związanych z wiarą, biblią, ale jedno jest pewne: do wiary nieda sie nikogo zmusić...trzeba poprosu uwierzyć.\nzapraszam wszystkich do wypowiedzenia się i zachęcam do czytania Bibli.....bo tam się wszystkie niejasności rozjasniają..\nPozdro. wasz paszcza;)\nWysłany: Czw 18:54, 05 Paź 2006\nPrzejrzałem cały ten temat i musze powiedzieć, że mi się bardzo spodobał. Szczególnie wymiana "dix" kontra "brak danych". Otóż widać, że znają się na rzeczy. Dixa znam osobiście.\n1) Jestem ateistą,\n2) nie chciałbym nikogo obrazić swoimi postami, dlatego nie przejmujcie się,\n3) chętnie podejmę dyskusję z każdym (nie boję się żadnego tematu),\n4) jeśli chodzi o znajomość biblii to ogranicza się ona do podstawowych wiadomości (jeśli ktoś uważa że to nie wystarcza powinien przeczytać święte księgi muzułmanów, hindusów, konfucjanistów itp.)\n5) w kilku sprawach nie zgadzam się z "brak danych", ale o tym później,\n6) podejmowanie kwestii kościoła np. katolickiego jest według mnie bez sensu, gdyż każdy wie czego się on dopuścił przez te 10 wieków.\nWysłany: Czw 18:55, 05 Paź 2006\nPanowie Dix, paszcza itp. Podajcie, choć jeden logiczny argument udowadniający istnienie Boga.\nChodzi mi o argument nie odwołujący się do Biblii, kazań księdza ( lub pastora), czy tego, co mówi Wasza mama - chodzi o argument, który nie opiera się na dogmatach chrześcijaństwa.\nJa chętnie podam kilka argumentów przemawiających za nie istnieniem żadnego Boga.\nWysłany: Czw 19:15, 05 Paź 2006\nJak wszyscy wiemy, znacznie łatwiej jest "udowodnic" że Boga nie ma, jeżeli osoba broniąca Jego imienia jesto pozbawiona jedynego źródła wiary jakim jest Biblia.\nWiem, że jesteś ateistą, lecz nie wiem do jakiego stopnia, czy aż tak nie wierzysz w Boga jak ja w Niego wierzę? Bo jeżeli tak, to nie ma sensu, bym przytaczał jakiekolwiek argumenty związane z wiarą, zważywszy, że i tak nie miałyby to dla ciebie zbytniego znaczenia.\nDla mnie osobiście jest niemożliwym do zrozumienia(stawiając się w roli osoby popierającej rewolucjonizm) w jaki sposób z prymitywnego organizmu, jednokomórkowca, czy jeszcze czegoś dziwniejszego, mogłoby powstac cos tak niesamowitego jak my. To już co prawda poruszalem zarówno ja jak i Paszcza, ale podkreślam to jeszcze raz, ponieważ dla mnie to jest niesamowite. Tyle, że wy chcielibyscie dowodu innego typu, po który, jeżeli chciałbym takowy podac, musialbym się zagłębic w teorie ewolucji, bo narazie jestem nieobeznany.\nObiecuję, ze ww działanie podejmę w niedługim czasie:)\nZ tego co wiem, to najbardziej powszechną teorią powstania świata jest wybuch(nazwano ją Big-Bang,ciekawe dlaczego? )\n"Według tej hipotezy świat powstał ok. 15-20 miliardów lat temu w czasie wielkich eksplozji pierwotnego atomu"\nPominę kwestię skąd wzioł się ten pierwotny atom, ale powiedzcie mi, jakim cudem on tak sam z siebie wybuchnął? Dlaczego dzisiaj takie atomy nie wybychają? Nie ma już ich? a w tedy był? Dlaczego ich już nie ma?\nTeza ta mówi również, że: "Wówczas w miliardowej części sekundy powstały: przestrzeń, czas i materia, rządzące się określonymi prawami"\nno żarty sobie robicie? Uważacie, że to jest prawda? Powstał [color=red]czas??[color]. Albo ja jestem na tyle głupi, ze mój umysł nie może tego pojąc a wasz może, albo to jest dziwne, żeby nie powiedziec niedorzeczne.\nCzekam na wasze posty, krytykujące moją wypowiedź\nSceptyk napisales:"podejmowanie kwestii kościoła np. katolickiego jest według mnie bez sensu, gdyż każdy wie czego się on dopuścił przez te 10 wieków." ten temat również podejmują teksty z Daniela, które podałem.\nWysłany: Czw 20:15, 05 Paź 2006\nproszę o odpowiedz Sceptyka lub Anonima na moje pytania;)\n-Dlaczego tylko na Ziemi rozwinęło się życie a na innych planetach nie?(przecierz był wielki wybuch i inne planety miały taką samą szansę na to żeby rozwinęło sie na nich życie jak Ziemia)????\n-Dlaczego Bibli nie mozna traktować jako żródło historyczne? w czym jest gorsza od innych zapisków z tamtych lat???\nWysłany: Czw 21:32, 05 Paź 2006\nPo pierwsze chciałbym powiedzieć, że mówienie o ludziach "cos tak niesamowitego" wydaje mi się niezbyt skromne.\nPo drugie Dix chyba nie znasz się zbytnio na nauce, gdyż wiedziałbyś, że od poznanie ludzkiego rozumu trwa od ponad 5000 lat. W tym czasie wiele się zmieniło poza jednym: wiemy jeszcze bardzo mało. Ja interesuję się nauką i wiem że uważanie jej za coś doskonałego to głupota. Dlatego według mnie wydaje się że najbardziej naturalną odpowiedzią jest: jeszcze tego nie wiemy, a nawet nie wiemy czy możemy wiedzieć. Dlatego nie odpowiem na Twoje pytania o Wielki Wybuch. Jest to tylko teoria, jak narazie najlepsza na jaką nas stać.\nMimo to uważam, że jeśli próbujesz odpowiedzieć na podstawowe pytania o byt Wszechświata lepsza jest odpowiedż niepełna z dodaniem "na podstawie dzisiejszej wiedzy" niż odpowiedź w stylu "było tak i tak bo w książce z przed paru tysiącleci jest tak napisane i to wszystko tłumaczy" - mówię, nic nie tłumaczy.\nA teraz Dix postaw się w mojej sytuacji: mam do wyboru albo fragment wiedzy który odkrywany jest od tysięcy lat z wielkim trudem, w miarę logicznie spójnym albo wiarę w prawdy napisane w książce z przed kilku tysięcy lat, które ewidentnie są nie logiczne.\nA więc odrzucić logikę? Więc cóż mi pozostanie. Moge twierdzić wszystko nawet to żę nie istnieję. Twój Bóg stawia trudne zadanie - uwierzyć w niego i nie popaść w sprzeczności.\npozdro czekam na odpowiedź\nWysłany: Czw 21:39, 05 Paź 2006\n"Dlaczego tylko na Ziemi rozwinęło się życie a na innych planetach nie?(przecierz był wielki wybuch i inne planety miały taką samą szansę na to żeby rozwinęło sie na nich życie jak Ziemia)????"\nNie masz żadnych podstaw żeby twierdzić że jesteśmy sami we Wszechświecie.\n"Dlaczego Bibli nie mozna traktować jako żródło historyczne? w czym jest gorsza od innych zapisków z tamtych lat???"\nodpowiem ci historię:\npewnego człowieka zjadła ryba, ale on żeł w jej brzuchu a potem go wypluła, a on żył dalej.\nCzy książka gdzie to jest napisane "mozna traktować jako żródło historyczne"?\nWysłany: Czw 21:44, 05 Paź 2006\nChciałbym nieco rozwinąc moją wypowiedź co do pytań paszczy, lecz taka możliwośc została mi odebrana:) Więc nawiążę tylko w skrócie:\nBiblia nie jest w żadnym razie gorsza od innych źródeł historycznych dla osób, które wierzą w jej autorytet. Dla innych natomiast może byc tylko książką w której znajdują się baśnie i legendy, nie oparte na żeczywistości:)\nTak tylko chciałbym podkreślic pewną żecz, otóż może pamiętacie 2 ks. Mojż.gdzie opisane są plagi, które spadły na Egipt? Państwo to po wyjściu izraelitów z tej ziemi bylo w "złej" kondycji. Zostały podjęte działania mające na celu wymazanie tego jakże wstydliwego okresu z dziejów Egiptu. Tylko nieliczne źródła historyczne ukazują ten aspekt, do tego w bardzo nieszczegółowy sposób.\nCzy w takiej sytuacji można według was brac Biblię za źródło wiedzy historycznej? Jeżeli tak, to dlaczego w innych przypadkach mielibyśmy tego nie robic? Mozliwe, ze waszą odpowiedzią byłoby, iż Biblia miała wielu autorów(według mnie oczywiście pisali oni pod natchnieniem Ducha Świętego, ale rozumiem, ze ten argument jest nic nie znaczący). Ja myślę, że ww zachowanie jest poprostu wybieraniem przez nas fragmentów z Pisma Świętego, które nam pasują, przy jednoczesnym odrzucaniu tych, które uważamy za niepotrzebne.\noczywiście udzielcie paszczy również odpowiedzi na jego jakże nurtujące pytania. Liczę również, że ustosunkujecie się w odpowiedni dla siebie sposób co do mojej wypowiedzi.\nTo byłoby tyle na dzisiaj z mojej strony, do następnego razu:)\nZażucasz mi, że jestem nieoduczony? Jak tak to masz rację nie jestem aż tak zainteresowany kwestiami które nurtują innych, możliwe, że mam inne zainteresowania. Ale ty jako interesujący się nauką poruszyłeś kwestię Jonasza, który został połknięty przez rybę. To uważam za błąd z twej strony ponieważ historia odnotowuje kilkanascie, jak nie kilkadziesiąt przypadków takich zdażeń. Więc prosiłbym, byś zanim coś tu napiszesz dobrze sie zastanowił Akurat w tamtych historiach ryba nie wypluła swej ofiary, lecz została zabita i wtedy człowiek był uwalniany z jej wnętrza, ale myślę, że wyplucie, czy też "wymioty" są jak najbardziej prawdopodobne:)\n"Biblia zawiera opis Jonasza, który został połknięty przez wieloryba lub wielką rybę, później jednak został przez nią uwolniony. W 1891 roku brytyjski marynarz przeżył dokładnie to samo. Marynarze na pokładzie wielkiego statku "West Star" próbowali zabić wielkiego kaszalota i wciągnąć go na pokład. Podczas bitwy dwóch marynarzy zaginęło. Gdy jednak wciągnięto na pokład statku żołądek i wątrobę wieloryba, załoga zauważyła, że wewnątrz żołądka coś się porusza. Po rozcięciu żołądka załoga znalazła w środku Jamesa Bartley'a, jednego z członków, zwiniętego, nieświadomego, ale wciąż żywego."\nTakich historii jest więcej na zagranicznych stronach, chcecie to szukajcie.\n"Po drugie Dix chyba nie znasz się zbytnio na nauce, gdyż wiedziałbyś, że od poznanie ludzkiego rozumu trwa od ponad 5000 lat"\njedyne co wiem to to, że szacujesz dzieje ziemi na miliardy czy miliony lat, podczas, gdy najstarsze zapiski pochodzą z ok 5000 lat wstecz.\nNaukowiec dzisiaj analizuje dzieje ziemi mając ubogie dane. Świetnie określił to Harold Camping mówiąc:", jego wnioski nie są ani odrobinę bardziej poprawne niż jego założenia, będące naukowym gdybaniem, na których opiera on swoją teorię[mowa o naukowcu szacującym wiek ziemi]"\nPowiecie może, że jest wiele dowodów na to, ze na ziemi ląd był jedną całością a dopiero następnie "podzielił się" na kontynenty? Macie rację to również jest poruszone w Biblii.\n"A teraz Dix postaw się w mojej sytuacji: mam do wyboru albo fragment wiedzy który odkrywany jest od tysięcy lat z wielkim trudem, w miarę logicznie spójnym albo wiarę w prawdy napisane w książce z przed kilku tysięcy lat, które ewidentnie są nie logiczne."\nZastanówmy się przez chwilę... "w miarę logicznie spójnym"? Zadajmy sobie pytanie, czy nauka mówiąca, ze moim przodkiem jest owłosiony orangutan, który ewoluował z bakterii jest tą znakomitą życiową prawdą? Myślę, że znacznie bardziej logiczna jest Biblia, która tłumaczy się sama w wielu przypadkach, w której nie znajdziesz sprzeczności niewynikających z jej błędnego tłumaczenia lub błędnej interpretacji.\n"Nie masz żadnych podstaw żeby twierdzić że jesteśmy sami we Wszechświecie. "\nWięcej, ja z pełną świadomością moge powiedziec, że nie jesteśmy sami we wszechświecie:)\n"Po pierwsze chciałbym powiedzieć, że mówienie o ludziach "cos tak niesamowitego" wydaje mi się niezbyt skromne."\nW tej kwestji nie jestem sromny. Stwożył mnie Bóg i uważa mnie za swoje dziecko. Czy to nie wystarczy bym mógł się czuc wyjątkowym?\nCzy twoje ww słowa mają mi sugerowac, że nie jesteś zafascynowany tym, jak jesteś skonstruowany? Zapewniam cię, że człowiek nigdy nie stwoży czegoś takiego, a większośc, jak nie wszystkie, próby dokonania tego są oparte na budowie i fiziologii człowieka, czyż nie?\nOstatnio zmieniony przez DiX dnia Pią 15:38, 06 Paź 2006, w całości zmieniany 1 raz\nPowiedziałem pewnej osobie , że nie będę już wypowiadał się już na tym forum, gdyż jest to bez sensu, a może przynieść tylko konflikty. Dlatego dziękuję Dixowi za wymianę zdań, ale nie odpowiem na jego ostatniego posta (choć myślę że mógłbym odeprzeć jego argumenty).\nNa zakończenie chcę pogratulować wszystkim uczestnikom dyskusji gdyż w naszym kraju to temat taboo. Życze miłej dalszej konwersacji i sorry Dix za brak odpowiedzi.\nWysłany: Pią 15:41, 06 Paź 2006\nCóż mogę powiedziec...\nszkoda, bo ostanio "brak danych" wykazał się małą aktywnością, lecz liczę, że to się zmieni:)\nSceptyku, napewno nie zmienisz zdania? Myślę, że takie konfrontacje pogłębiają wiedzę obu stron\nNie wątpię, ze byłbyś w stanie odeprzec niektóre argumenty, ale weź już daj spokój tej rybie\nBędę w sobotę wieczorem, narazie\nWysłany: Pią 20:07, 06 Paź 2006\nDiX, wybacz, że zmuszam Cię do długiego oczekiwania na moje odpowiedzi, ale pisanie na forach nie należy do moich ulubionych zajęć. Poza tym, jak już piszę, to lubię też przemyśleć dokładnie to, co zamierzam napisać.\nTyle wyjaśnień, zaczynajmy.\nNo więc mówisz, że Nowy Testament był pisany niejako pod "dyktando" Starego. Tyle, ze ja mówie akurat o wydażeniach hisorycznych, które przepowiedział, i które się w większości spelniły(...)\nNie są to jednak przepowiednie wykraczające poza okres, w którym mogły zostać zmanipulowane (czyt. "przewidziane" tuż po zdarzeniu), bowiem najdalej sięgały schyłkowych czasów Imperium Rzymskiego. Ja, jako racjonalista, nie jestem w stanie uwierzyć w zdolności parapsychologiczne, jak jasnowidzenie.\nWidzisz, mój pogląd jest taki, że złu my nie możemy zaradzic.\nW takim razie kto to ma zrobić, jeśli nie my? Powinniśmy przynajmniej próbować. Na Boga bym tutaj nie liczył.\nJakbym mógł zwalać winę na kogoś, kto (według mnie) nie istnieje? Cała wina leży po stronie religii i ludzi gorliwie ją wyznających. Szczególnie jednak po stronie tych, którzy do tak gorliwego wyznawania zachęcają, a wręcz zmuszają (czyt. księży, pastorów, imamów, ojców dyrektorów i innych guru).\nWręcz przeciwnie. Życie jest zjawiskiem tak unikalnym (prosty przykład: na 8 planet naszego układu życie występuje tylko na jednej!), że nie sposób go nie doceniać.\nI znów pudło. Czy to nie Ty pierwszy ułożyłeś swój dialog ze mną bez mojego rzeczywistego udziału? Ja tylko pokazałem, że taka zabawa nie ma sensu, gdyż zawsze wygrywa ten, kto jest jej autorem.\nTak jak podkreśliłem, nie jestem na tyle poinformowany by móc jednoznacznie obalic ten pogląd(...)\nA to ciekawe. Brak Ci informacji na temat ewolucji, lecz z góry zakładasz, iż jest ona kłamstwem. Ja zanim zostałem ateistą postarałem się przynajmniej o to, by poznać w miarę dokładnie podstawy tego, z czym się nie zgadzam.\nTraktujesz teorię Big Bangu zbyt dosłownie. Wszechświat nie powstał w wyniku wybuchu porównywalnego z wybuchem dynamitu czy też innego materiału wybuchowego. Częstym porównaniem jest porównanie do ciasta, które stopniowo rośnie. W środku ciasta znajdują się rodzynki i w miarę jak ciasto rośnie, rodzynki oddalają się wzajemnie od siebie. Te rodzynki to galaktyki.\nWiem, Twój pogląd jest krytyczny, choć brak Ci ku temu podstaw (informacji). Być może właśnie ze względu na swą niewiedzę lub brak umiejętności zrozumienia wolisz wierzyć w jakąś fantastyczną istotę, która krąży sobie gdzieś w bezmiarach wszechświata i która ten wszechświat stworzyła za pomocą czarodziejskiej różdżki (swoją drogą, ciekawe, co robił Bóg przed stworzeniem świata). Nie mówię tutaj, bynajmniej, że jesteś głupi. Ja sam, jak większość ludzi, nie potrafię zrozumieć wielu z tych rzeczy, poprostu w głowie mi się to nie mieści. Ale przynajmniej nie tłumaczę sobie tego wszystkiego tym, że jakaś wszechpotężna istota tak chciała i sprawa załatwiona.\nChodzi Ci o otaczającą nas faunę i florę, tak? Zgadzam się, jest to niesamowite i piękne. Lecz nie jest to wszystko doskonałe. Wręcz przeciwnie. W organizmie człowieka występuje ponad 100 znanych atawizmów (cech wstecznych, archaicznych i niepotrzebnych. Cech, które mogą utrudniać nam życie). Dla przykładu, problemy z zębami mądrości wynikają z faktu, że rozmiar i garnitur zębów mamy Australopiteka a szczękę mniejszą. Ząb mądrości ma kłopoty z normalnym „wyrżnięciem się". Za dużo czasu mu to zajmuje i z tego powodu często się psuje lub wyrasta krzywo. Platfusa dostajemy, bo kości naszych stóp nie są całkowicie adekwatne do dwunożności. Miewamy problemy z zatokami bo ich „kanały" odpływowe są tak skonstruowane, że u przypadków istot chodzących na dwóch łapach nie spełniają swojej funkcji. Dostajemy „gęsiej skórki" z zimna, czyli stawiamy futerko żeby nas ogrzewało. Nasz układ mięśni brzucha jest identyczny jak u czworonogów, to znaczy niezbyt dobrze przystosowany do pionowej pozycji ciała. W efekcie jesteśmy podatni na przepukliny brzuszne. Itd., itd., itd. Przykłady te są jednocześnie dowodem na prawdziwość nieuznawanej przez Ciebie teorii ewolucji. Niedoskonałym jest też system, jakim rządzi się świat zwierząt, mianowicie prawo silniejszego. Świat zwierzęcy (ludzki również - w końcu jesteśmy "zrobieni" z tej samej masy/gliny) rządzi się niezwykle okrutnymi prawami. Wiele gatunków, aby przetrwać, musi zabijać inne zwierzęta. Człowiek nie jest tutaj wyjątkiem. Nie powiesz mi, że nigdy nie kosztowałeś któregoś z dzieł Bożych, jak np. krówka czy świnka. Gdzie tu Boże miłosierdzie? Ciekawe jest też zagospodarowanie przez Boga wszechświata. Jest on albo bardzo oszczędnym gospodarzem, albo poprostu nieudolnym i nie znającym się na rzeczy marnotrawcą.\nWracając jeszcze do kwestii niedoskonałości człowieka (acz nie tylko), ktoś kiedyś powiedział: "Który kompetentny architekt umieściłby toaletę w bawialni?" Mam nadzieję, iż wyjaśnienie tego zapytania jest zbędne.\n(Co do tego, czym jest dla mnie życie - wyjaśniłem to wyżej i mam nadzieję, że nie pozostawiłem żadnych wątpliwości.)\nCieszę się, że do rozmowy przyłączyły się inne osoby. M.in. niejaki Paszcza:\n(...) co do ewolucji mówcie co chcecie ale i tak mi nie wmówicie, że na początku była jedna wielka dziura....potem jakiś wybuch(niewiadomo zkąd ale juz mniejsza z tym)....potem był robaczek a z robaczka powstała krowa która gdyby niejadła zwyczjanej zielonej trawy to my(ludzie )niemielibyśmy prawie najpotrzebniejszego "wapnia".\nTwoje uproszczenie jest, rzekłbym, ignoranckie. Udam, że tego nie czytałem.\nJeśli by przestudiować dokłądnie podręczniki do biologii(a widze, że wśród nas sami uczeni tak, że to chyba nie będzie problem) to okarze się, żę nasz ogranizm jest jedną z najbardziej idealnych żeczy(a właściwie najidealniejszym stwożeniem) na tej planiecie.\nNa temat doskonałości człowieka wypowiedziałem się wyżej, odpowiadając na podobną opinię wyrażaną przez DiXa. Powtórzę tylko, że jesteśmy (my, ludzie) dalecy od doskonałości.\nSpytasz dlaczego? -ponieważ został stworzony na obraz Boga, jak zresztą cała nasza malutka Ziemia.\nTak jak i szympans, którego genotyp jest w ok. 98% zgodny z genotypem człowieka (bliżej szympansowi do nas - 2% różnicy - niż do goryla - 6% "dystansu genetycznego"). Tylko że różnica pomiędzy nami a szympansami jest taka, iż tamte nie pieją z zachwytu nad tym, jakie to one nie są doskonałe, bo podobne do swojego Stwórcy. Przynajmniej ja jeszcze nie spotkałem takiego szympansa.\nUwierz mi, da się. Większośc z wierzących jest nauczana o swojej religii w chwili, gdy są jeszcze dziećmi. Dziecko nie ma własnych poglądów, pełnej świadomości, nie jest zdolne do krytycznej analizy i porównań. Poglądy swoich rodziców i bliskich przyjmuje za pewnik.\nCzęść zaległości uważam za odrobione.\nWysłany: Sob 19:25, 07 Paź 2006\nNazwali ją tak jej przeciwnicy, którym jednak niezbyt się powiodła próba ośmieszenia tej teorii powstania Wszechświata, a nazwa Wielki Wybuch została ogólnie przyjętym terminem naukowym.\nSą. Przynajmniej tak mi się wydaje, mogę się mylić. Nauka o Wszechświecie wciąż jest nauką młodą, dopiero się rozwijającą. Z każdym dniem naukowcy odkrywają nowe informacje, które nierzadko przekreślają stare i aktualizują stan naszej wiedzy. Istnieje wiele różnych teorii odnośnie samego Wielkiego Wybuchu. Niektórzy twierdzą, iż powtarza się on co jakiś czas według ustalonego cyklu, od zawsze. Od "początku", jeśli w ogóle możemy mówić o jakimkolwiek początku, bo początku mogło wcale nie być. Może czas to zamknięte koło, a nie linia prosta?\nZnalazłem kilka dowodów wynikających z naukowych doświadczeń, a nie czysto religijnych wierzeń. Oto one:\n- Odrycie tzw. „ucieczki galaktyk” (przez Edwina Powella Hubble'a w 1929 r.) i kwazarów,\n- Odkrycie tzw. promieniowania szczątkowego tła kosmicznego (przez Arno Penziasa i Roberta Wilsona w 1964 r.), jakie pozostało po bardzo gorącym Wszechświecie w jego pierwszych chwilach istnienia, kiedy eksplodował z oślepiającym błyskiem,\n- Oceny tzw. pierwotnej nukleosyntezy, czyli powstania pierwszych pierwiastków z Tablicy Mendelejewa — wodoru (prawie 70%) i helu (ponad 20%),\n- Teoria tzw. superunifikacji czterech zasadniczych oddziaływań fizycznych.\nNo i 'last but not least': zgadnijcie za co przynana została Nagroda Nobla w tym roku w dziedzinie fizyki? Cytuję za jednym z portali internetowych: "Nagrodę Nobla z fizyki otrzymali amerykańscy astrofizycy John C. Mather i George F. Smoot za potwierdzenie gorącego scenariusza narodzin Wszechświata, który miał miejsce 13,7 mld lat temu"\nPlanet we Wcheświecei jest tak wiele, iż nikt nie może mieć nawet najmniejszego prawa, by mówić, że Ziemia jest jedyną planetą na której powstało życie. Zakładam, iż chodziło Ci o nasz Układ Słoneczny. I tu odpowiedź na Twoje "nawiasowe" pytanie jest prosta. Otóż szanse nie były i nie są takie same. Nasza planeta jest znakomicie położona względem Słońca i innych obiektów znajdujących się w kosmosie. Panują świetne warunki klimatyczne, których to warunków nie ma na innych planetach, gdzie temperatura jest zbyt wysoka lub zbyt niska, by powstały formy życia zbliżone do naszej. Do tego dochodzi jeszcze kwestia Jowisza, który to będąc największą planetą naszego układu, niejednokrotnie już ratował nas od zderzenia z asteroidami, przejmując je wielką siłą swej grawitacji.\nChciałbym również odwrócić Twoje pytanie: dlaczego według Ciebie Bóg tak stworzył Wszechświat, że tylko na jednej planecie rozwinęło się życie, a na innych nie?\nMożna i tak też się dzieje. Biblia jest wspaniałym źródłem historycznym, lecz zawiera w sobie wiele mitów, które to właśnie nie są traktowane poważnie (a raczej dosłownie).\nWysłany: Sob 21:55, 07 Paź 2006\n"Człowiek nie jest tutaj wyjątkiem. Nie powiesz mi, że nigdy nie kosztowałeś któregoś z dzieł Bożych, jak np. krówka czy świnka."\nJestem wegetarianem, aczkolwiek kiedyś pożerałem mięso, tyle, ze nigdy świnkę, bo w Biblii pisze, ze jest to zwierzę nieczyste i nie wolno nam spożywac jej mięska.\n"Tak jak i szympans, którego genotyp jest w ok. 98% zgodny z genotypem człowieka (bliżej szympansowi do nas - 2% różnicy - niż do goryla - 6% "dystansu genetycznego"). Tylko że różnica pomiędzy nami a szympansami jest taka, iż tamte nie pieją z zachwytu nad tym, jakie to one nie są doskonałe, bo podobne do swojego Stwórcy. Przynajmniej ja jeszcze nie spotkałem takiego szympansa.\nRozumiem, że ja i paszcza "piejemy" -daj może spokój z takimi uwagami:) Możliwe, że źle zrozumiałem twe intencje\n"Powtórzyć trzeba, że podobieństwo między człowiekiem i małpą jest ogromne, ale różnica jeszcze większa; podobieństwo jest zewnętrzne, a różnica dotyczy istoty. Podobieństwo to jest ilościowe, natomiast różnica - jakościowa"\nCo do tego szympansa. Żeczywiście, nasza budowa fiziologiczna jest bardzo zbliżona, lecz dla ciebie liczy się jak widzę tylko ciało. Widzisz, umysł człowieka jest stworzony właśnie po to by nawiązywac kontakt z Bogiem. Również po to byśmy potrafili uwierzyc w to czego nie widzimy.\nAle spójżmy od strony ewolucji.\n"Żyjące gatunki zwykle nie są przodkami innych żyjących gatunków, a jeśli nawet współwystępują przez jakiś czas, trwa to krótko"\n...co przeczyłoby twoim poglądom\nDrugą sprawą jest pytanie, kto jest naszym przodkiem? przecież z tego co mówisz wynika, że masz tego samego przodka co małpa, krokodyl, komar czy wąż. Skoro wszystko powstalo z jednej materii to jak na to można patrzec inaczej?\nPozatym nauka, na której kreujesz swoje poglądy, nazwała człowieka "HOMO" co nie ma miejsca w przypadku małp.\nWiem, że argumenty które podałem nie zrobią na tobie większego wrażenia i spodziewam się, że je w jakiś sposób obalisz.\n"Tak jak podkreśliłem, nie jestem na tyle poinformowany by móc jednoznacznie obalic ten pogląd(...)"\nCiągle się dokształcam, i im więcej wiem, tym bardziej jestem Bogu wdzięczny, że nie padłem ofiarą tej zwodniczej nauki (bez obrazy oczywiście).\n"Nie są to jednak przepowiednie wykraczające poza okres, w którym mogły zostać zmanipulowane (czyt. "przewidziane" tuż po zdarzeniu), bowiem najdalej sięgały schyłkowych czasów Imperium Rzymskiego. Ja, jako racjonalista, nie jestem w stanie uwierzyć w zdolności parapsychologiczne, jak jasnowidzenie."\nkolego... Król babilonii miał sen, daniel mu go wyłożył(oczywiście wyjaśnienie otrzymał od Boga), gdy sam miał wizję, też otrzymał wyjaśnienie. Logiczny jest fakt, że te wydażenia miały miejsce w okresie panowania Babilonu. Następnie Babilon został podbity przez Medo-Persję, tam Daniel również miał wizję, ktora została mu objaśniona. Zmarł on w niewoli Medo-Perskiej. No i teraz mi powiedz w jaki sposób tak dokładnie opisał kolejne wydażenia:\n-podbicie M-P przez Grecję\n-róg łamie się na cztery częsci- znamy historię A. Wielkiego i jego dowódców\n-następnie Rzym pogański\n-dalej Rzym papieski\nŻeczywiście został zmanipulowany i musiał przepowiedziec przyszłośc dla następnych wiekow...\n[color=]"Widzisz, mój pogląd jest taki, że złu my nie możemy zaradzic[/color]\n""W takim razie kto to ma zrobić, jeśli nie my? Powinniśmy przynajmniej próbować. Na Boga bym tutaj nie liczył."\nTo, że na Boga byś nie liczył, to jest oczywiste skoro w niego nie wierzysz. Ale nie zgadzam się z tym, że człowiek może zaradzic złu. Nawet jeżeli próbowałbyś, to pojedyńcza jednostka nie jest w stanie zmienic całego świata.\nDlatego jedyna nasza szansla leży w Bogu, któreko ty nie akceptujesz.\n"Jakbym mógł zwalać winę na kogoś, kto (według mnie) nie istnieje? Cała wina leży po stronie religii i ludzi gorliwie ją wyznających. Szczególnie jednak po stronie tych, którzy do tak gorliwego wyznawania zachęcają, a wręcz zmuszają (czyt. księży, pastorów, imamów, ojców dyrektorów i innych guru). "\nJeżeli jakikolwiek "użędnik" któregokolwiek kościoła "zmusza" do wyzawania religii, do tego w tak gorliwy sposób, powinien zostac usunięty ze swego stanowiska.\n"Wiem, Twój pogląd jest krytyczny, choć brak Ci ku temu podstaw (informacji). Być może właśnie ze względu na swą niewiedzę lub brak umiejętności zrozumienia wolisz wierzyć w jakąś fantastyczną istotę, która krąży sobie gdzieś w bezmiarach wszechświata i która ten wszechświat stworzyła za pomocą czarodziejskiej różdżki (swoją drogą, ciekawe, co robił Bóg przed stworzeniem świata). Nie mówię tutaj, bynajmniej, że jesteś głupi. Ja sam, jak większość ludzi, nie potrafię zrozumieć wielu z tych rzeczy, poprostu w głowie mi się to nie mieści. Ale przynajmniej nie tłumaczę sobie tego wszystkiego tym, że jakaś wszechpotężna istota tak chciała i sprawa załatwiona.\nPytasz co Bóg robił? Nie wiem czy nudziłbyś się mając do okoła siebie tyle aniołów.\n"Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim."(Dan. 7, 10) Polecam caly ten rozdział\nJest jednak rzecz, której nie rozumiem w twojej teorii. Nie biorąc teraz teorii big bang'u dosłownie powiedz mi skąd wzioł się ten wybuch? Chciałbym się tego dowiedziec.\n"Tak jak i szympans" udam, że tego nie czytalem:) ...\n"Chciałbym również odwrócić Twoje pytanie: dlaczego według Ciebie Bóg tak stworzył Wszechświat, że tylko na jednej planecie rozwinęło się życie, a na innych nie?"\nChmm.. jak sam powiedziałeś, skąd wiesz, że nie ma życia na innych planetach? Bóg stworzył ziemię, następnie słośce, w odpowiedniej odległości od ziemi, by mogliśmy na niej życ, następnie inne ciała niebieskie(tak jak mówiłeś o Jowiszu). Nasz stwórca wiedział co robi:)\nZiemia jest idealnie przystosowana do tego, byśmy my mogli na niej życ.\n"Można i tak też się dzieje. Biblia jest wspaniałym źródłem historycznym, lecz zawiera w sobie wiele mitów, które to właśnie nie są traktowane poważnie (a raczej dosłownie)."\nWidzisz, co prawda Ciebie to nie dotyczy, ale jako, ze Biblia jest źródłem prawdy i była pisana pod natchnieniem Ducha Świętego, nie można wybierac sobie tych fragmentów, które nam odpowiadają a inne pomijac(co miało miejsce w związku z przykazaniami - 2Mojż 20), czy uznawac za mity.\n"Uwierz mi, da się. Większośc z wierzących jest nauczana o swojej religii w chwili, gdy są jeszcze dziećmi. Dziecko nie ma własnych poglądów, pełnej świadomości, nie jest zdolne do krytycznej analizy i porównań. Poglądy swoich rodziców i bliskich przyjmuje za pewnik. "\nMam dziwne wrażenie, że ty jesteś negatywnie nastawiony do Boga, gdyż możliwe, że znalazłeś się w złym kościele.\nMówisz, ze dzieci są zmuszane do religii swoich ojców, ja mówię, ze chrzest w Biblii był opisany jako świadoma decyzja w wieku dojżałym przez zanużenie(o ile się orientuję to w twoim przypadku miało to miejsce gdy byłeś dzieckiem i do tego przez pokropienie).\nPozwolę sobie zacytowac pewien artykuł\n"Jakie jest prawdopodobieństwo połaczenia się odpowiednich aminokwasów w cząsteczkę białka prostego? Ewolucjoniści przyznają, że prawdopodobieństwo to wynosi 1 do (10 do potęgi 113), jest to jedynka ze 113 zerami !!!\nTymczasem matematycy uważają, że już zdarzenie, którego prawdopodobieństwo wyraża sie liczbą 1 do (10 do potegi 50), nigdy nie nastąpi. Pewne pojęcie o możliwości czy prawdopodobieństwie takiego zdażenia pozwala wyobrazić sobie fakt, że jest to liczba większa od szacunkowej liczby wszystkich atomów we wszechświecie.\nJedne proteiny służą za budulec, a drugie za enzymy. Te ostatnie przyspieszają konieczne reakcje chemiczne w komórce, która bez nich by zginęła, a do jej funkcjonowania potrzeba nie kilku, lecz 2000 protein służących za enzymy. Jakie jest prawdopodobieństwo przypadkowego powstania tych protein? Wynosi ono 1 do (10 do potęgi 40000). Jest to jedynka z 40000 zer !!!\nChoćby nawet czyjeś przekonanie lub wykształcenie pozwalało mu bez uprzedzeń przychylić się do poglądu, że życie powstało na Ziemi [samorzutnie], to ten prosty rachunek całkowicie przekreśla taką koncepcję."Fred Hoyle i N.C. Wickramasinghe\nI co ty na to? Osobiście nie lubię przytaczac naukowych argumentów, ale skoro nie wierzysz w Biblię to co mi pozostało?\nWiesz czym jest grzech przeciwko Duchowi Świętemu? To jest jedyny grzech, który nie może zostac ci wybaczony,jeżeli nie przestaniesz go praktykowac. Polega on na tym, ze stale odrzucasz głos Ducha Świętego(inni zwą to wewnętrznym głosem, jeszcze inni sumieniem). Po pewnym czasie coraz ciszej słychac ten głos. Słyszysz go jeszcze? Nie oczekuję odpowiedzi na to pytanie, nie chciałbym również abyś te słowa komentował, poprostu przemyśl to i sam sobie odpowiedz:)\nOt tak trosze teologicznie:)\nOstatnio zmieniony przez DiX dnia Wto 20:37, 10 Paź 2006, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 11:15, 10 Paź 2006\n[quote="sceptyk"]Powiedziałem pewnej osobie , że nie będę już wypowiadał się już na tym forum, gdyż jest to bez sensu, a może przynieść tylko konflikty. Dlatego dziękuję Dixowi za wymianę zdań, ale nie odpowiem na jego ostatniego posta (choć myślę że mógłbym odeprzeć jego argumenty).\nwłaśnie po to powstało to forum . By wymieniać sie zdaniami\nWysłany: Wto 16:17, 10 Paź 2006\nwiesz... Mogłeś się wypowiedziec na temat a nie robic offtop'a;/\nWysłany: Czw 14:45, 12 Paź 2006\nnie rozumiem pojęcia zwierze nie czyste bo przeciez nic nie wchodzi do człowieka nieczystego ale tylko to co wychodzi, nie rozumiem jak można się skalać jakimś pokarmem\nWysłany: Czw 17:46, 12 Paź 2006\nnie mam teraz czasu o tym pisac, pozniej wyedytuje tego posta.\nCzytaj Ks. Rodzaju 7.2, tu masz tekst mówiący, że istnieje taki podział Z twojego posta wywnioskowałem, ze właśnie to cię nurtuje\nOstatnio zmieniony przez DiX dnia Nie 10:32, 15 Paź 2006, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 15:30, 13 Paź 2006\nŚledzę ten temat od dłuższego czasu i jestem pod wrażeniem biblijno- naukowej, biblijnej oraz naukowej wiedzy uczestników dyskusji (no no a niby że w Stalmachu…). Na poruszany tu problem patrzę niejako z boku, nie opowiadając się po żadnej ze stron. Jedyne co na razie mogę stwierdzić napewno, to fakt, że nie ma człowieka który by w nic nie wierzył i nie wyznawał kompletnie żadnej ideologii. Ktoś popiera teorię stolarza z Nazaretu - Jezusa, ktoś inny pomocnika karawan- Mahometa, a jeszcze inni twierdzą że rację ma szwajcarski hotelarz- Däniken. Jeden da się pociąć za Legię a drugi za to, że cztery wcielenia wcześniej bytował wśród pól Ukrainy w postaci dzikiej pszenicy. Są wyznawcy Elvisa i ojca dyrektora oraz zwolennicy teorii „roku 2012 .Niektórzy wierzą, że Amol to lek na wszystkie choroby tego świata (moja babcia), a inni wierzą w „układ”…et cetera.\nPo tym jakże efektownym wstępie pragnę skierować pytanie do członków forum którzy są ateistami a więc jak sama nazwa wskazuje- zaprzeczają istnieniu Boga a w powszechnym tego słowa rozumieniu. W co wierzycie? Jaki dostrzegacie głębszy sens? Co was tu trzyma? Nie mam zamiaru czynić z tego pytania jakiejś zasadzki czy prowokacji - pytam z ciekawości.\nWysłany: Sob 20:08, 14 Paź 2006\nJedyne co na razie mogę stwierdzić napewno, to fakt, że nie ma człowieka który by w nic nie wierzył i nie wyznawał kompletnie żadnej ideologii. Ktoś popiera teorię stolarza z Nazaretu - Jezusa, ktoś inny pomocnika karawan- Mahometa, a jeszcze inni twierdzą że rację ma szwajcarski hotelarz- Däniken. Jeden da się pociąć za Legię a drugi za to, że cztery wcielenia wcześniej bytował wśród pól Ukrainy w postaci dzikiej pszenicy. Są wyznawcy Elvisa i ojca dyrektora oraz zwolennicy teorii „roku 2012 .Niektórzy wierzą, że Amol to lek na wszystkie choroby tego świata (moja babcia), a inni wierzą w „układ”…et cetera.\nTo, że każdy w coś wierzy, jest niepodważalną prawdą. Jednakże według mnie istnieją tak jakby dwa rodzaje wiary: wiara związana z religią i niezwiązana z religią. Wiara w kontekście religijnym jest czymś zupełnie innym niż wiara bez tego kontekstu.\nW co wierzycie? Jaki dostrzegacie głębszy sens?\nOdpowiedzieć mogę tylko i wyłącznie za siebie. W co wierzą inni ateiści, nie wiem. Ja wierzę w ludzi. W to, że wspólnie możemy racjonalnie gospodarować planetą, na której przyszło nam żyć. Wierzę w to, że wciąż się rozwijamy i dążymy ku lepszym czasom. Jestem przekonany, że nie ma żadnej super-istoty, która, kiedy będzie źle, przyjdzie nam z pomocą lub, wręcz przeciwnie, zgładzi część z nas. Wierzę w to, że jesteśmy zdani na siebie.\nWysłany: Nie 10:57, 15 Paź 2006\n"(...) Ja wierzę w ludzi. W to, że wspólnie możemy racjonalnie gospodarować planetą, na której przyszło nam żyć. Wierzę w to, że wciąż się rozwijamy i dążymy ku lepszym czasom. Jestem przekonany, że nie ma żadnej super-istoty, która, kiedy będzie źle, przyjdzie nam z pomocą lub, wręcz przeciwnie, zgładzi część z nas. Wierzę w to, że jesteśmy zdani na siebie. "\nWierzysz w ludzi, opierasz się na ludzkich osiągnięciach, na ludzkich teoriach, na ludzkiej wiedzy, więc w jaki sposób możesz powiedziec, ze ""dążymy ku lepszym czasom", skoro to właśnie ludzkie nauki głoszą, że nasza ziemia zmierza ku nieuniknionej samozagładzie, czy to z przyczyn naturalnych, czy z powodu działalności człowieka?\n" Jestem przekonany, że nie ma żadnej super-istoty, która, kiedy będzie źle, przyjdzie nam z pomocą lub, wręcz przeciwnie, zgładzi część z nas."\nOczywiście wiem o czym mówisz, ale chyba jesteś w błędzie. Zawsze znajdzie się ktoś(mówię o ludziach), kto będzie chciał byc taką "super-stotą", któś kto swoimi ideami będzie próbował odwracac aktualny pożądek świata, może ktoś, kto będzie chciał podążac drogą swojego idola, np. A. Hitlera. A to wyszystko z chciwości czy też nienawiści, których niestety ludzie nigdy się nie wyzbędą.\nI ty wierzysz w ludzi. Byłoby fajnie gdyby na świecie było coraz lepiej, tymczasem widzimy zupełnie odwrotną sytuację.\nW tej sytuacji jestem w stanie stwierdzic, że masz ogromną wiarę\nChyba łatwiej jest uwierzyc w Boga:)\nWysłany: Pon 15:31, 16 Paź 2006\nMam pytanie dla ateistów. Jak wyobrażacie sobie to co następuje po śmierci???\nkoniec nic więcej czarna przerażająca pustka ??? czy to nie jest straszne??? tak przez wieczność???\nWysłany: Pon 18:50, 16 Paź 2006\nJeśli koniec, to koniec - nie ma żadnej wieczności. Taka jest smutna rzeczywistość. A Twoje przerażenie doskonale tłumaczy skąd wziął się pomysł na zbawienie, życie wieczne i całe to "niebo" (i piekło).\nWysłany: Pon 19:33, 16 Paź 2006\nHm…nie wierzy się chyba tylko dlatego, żeby było mniej strasznie. A przynajmniej- nie może to być główny powód wiary.\nDziękuję forumowiczowi „Brak Danych” za udzielenie konkretnej odpowiedzi na moje pytanie.\nWidzę że uczestnicy powyższego sporu (a raczej konstruktywnej wymiany zdań) mogą się poszczycić w pełni ukształtowanymi poglądami, popartymi trudnymi do zbicia dowodami. Nie mogę tego samego powiedzieć o sobie. Moim zdaniem istnienia Boga nie da się w żaden sposób potwierdzić, nie można mu też w żaden sposób zaprzeczyć.\nOsobiście w rozważaniu takich kwestii posługuję się własną teorią o wdzięcznej nazwie ŚOLU (Świadomości Ograniczeń Ludzkiego Umysłu). Zakładam więc przede wszystkim ograniczoność własnego umysłu, ale również umysłu każdego innego przedstawiciela gatunku o dumnie brzmiącej nazwie Homo Sapiens Sapiens. Tak tak, mówię tu również o osobistościach uznawanych za intelektualnych guru jak choćby pani Szebla czy Stanisław Lem.\nJedno z najbardziej ograniczających nas pojęć to pojęcie czasu. Nie mieści nam się w głowach, że coś może trwać wiecznie, że może istnieć coś lub też ktoś nie mający początku ani końca ponieważ my nieodmiennie musimy się liczyć z tymi właśnie pojęciami. Czy jednak mam prawo zakładać, że to, czego nie są w stanie objąć moje stosunkowo wąskie ramy myślenia, z całą pewnością nie istnieje? Uważam że nie mam takiego prawa.\nPamiętam dokładnie dzień (no proszę, zaczyna się jak reklama Łertersorydżinals), kiedy po raz pierwszy zapoznano mnie z pewnym znakiem. Wyglądał mniej więcej tak\nAkcja działa się na lekcji matematyki. Nauczycielka z namaszczeniem nakreśliła znak ten na tablicy za pomocą różowej kredy. Następnie przy użyciu tejże przecięła tablicę wzdłuż linią. Kolejną jej czynnością było zachęcenie nas w pełnych entuzjazmu słowach do wyobrażenia sobie, że linia ta biegnie dalej, że nigdy się nie kończy. Przemówiło to do mej wyobraźni, która natychmiast wyprodukowała symulację dalszego biegu różowej linii.. Biegła więc ona przez ścianę, przez świetlicę, przez ścianę, na zewnątrz budynku, przez ścianie domu pana X….tu opuściła mnie wena z dwóch powodów. Po pierwsze: skąd wziąć informacje na temat układu pomieszczeń w domu pana X? po drugie- zaczęło mi się kręcić w głowie. Minęło ładnych parę lat i na myśl o tym dalej mi się kręci. Teraz wiem, że kazano mi wówczas wyobrazić sobie coś, czego nie pomieściłby nawet umysł Alberta Einsteina w pełni sił intelektualnych. Coś, co jest umowne. Coś, co mogę przyjąć tylko na wiarę bo wg. Przesłanek mego ograniczonego umysłu- to nie istnieje. A podobno matematyka to taka racjonalna nauka…\nPrzypuśćmy na chwilę, że czas nie istnieje- że się zapętla, że wszystko dzieje się TERAZ, tylko oddzielone jest latami świetlnymi- przypuśćmy że jest to jednostka odległości a nie czasu. Zamieńmy jedno ograniczenie- to „nie do pokonania”, na to już oswojone (samolot, Internet itd.) W takim postawieniu sprawy możemy już zacząć mieć kompleksy. I to nie wiele większe niż postępowi Amerykanie. Ileś tam minut świetlnych od nas żyje bowiem istota, która wrzuca nas wszystkich do jednego wora- dla niej jesteśmy Homo-jacyśtam, stadium pośrednim, które istniało po to, by wykształcić się mogła w drodze ewolucji istota „doskonała”- taka jak ona sama.. Być może traktuje nas z pobłażliwą sympatią, naszej kulturze udziela życzliwego zainteresowania, jakiego i my udzielać raczymy obrządkom pogrzebowym neandertalczyka. Być może ma po nas jakowąś pamiątkę- mogą to być dyndające kikuty zamiast kończyn- istota ta traktuje je z pewną dezaprobatą, tak samo jak my traktujemy nasze „futerko”, albo kość ogonową. Istnienie tej istoty w odległości mierzonej milionami lat jest wielce prawdopodobne. Wielce prawdopodobne, że ta istota, nieco antypatyczna ze względu na swój do nas stosunek, też nie jest formą ostateczną (Ha! Ha!). być może jedynym celem naszej egzystencji jest więc ciągła reprodukcja i ciągły postęp, by zaistnieć mogła taka lub podobna istota. Czy to nie trochę dziwne?\nPewien człowiek, którego wszyscy uważali za łebskiego- umiał pisać, napisał kiedyś że Bóg stworzył świat w 7 dni. Nie może być prawdą, że w tym momencie jego ręką kierowała ręka Boga. Jeżeli istnieje Bóg, takim jakim widzą go chrześcijanie (Wszech…potężny/wiedzący/mocny), to z pewnością nie jest niczym ograniczony- także pojęciem czasu. Człowiek jest nim ograniczony. Wszystko musi koniecznie umieścić w ramach czasowych. Tamten etapy stworzenia podzielił sobie na dni- tak było mu wygodniej. Było to podyktowane jego ograniczeniem. My za to jesteśmy pany. Nie tylko umiemy pisać, ale i czytać. Na przykład książkę do biologii. Piszą tam, że świat, taki jaki dziś znamy, powstawał na przeciągu miliardów lat. I to też jest umowne. Też podyktowane naszym ograniczeniem. Bo czas być może wcale nie istnieje. Łatwo jest coś potępić, odesłać do ciemnogrodu. Gorzej pogodzić się z tym, że i nas tam odeślą.\nChrześcijaństwo to religia nielogiczna- nie sposób temu zaprzeczyc. Ale czy logika to na pewno coś ostatecznego i uniwersalnego? Jeśli założyć, że światem nie kieruje żadna odgórna siła, to dlaczego miałby się on rządzić jakimikolwiek prawidłami? Przypuśćmy więc, że nie wszystko podlega logice. Jeśli jednak odrzucimy logikę, odrzucimy wraz z nią jedyny oręż w walce z religią. Jak to mówią: „jak nie urok to sraczka”\nWysłany: Wto 18:17, 17 Paź 2006\nCzy ty aby nie jesteś deistą ?\not, pogląd chrześcijanina:)\nUważam, że czas powstał, gdy została stwożona ziemia. Bo czy obserwacja biegu czasu nie jest po prostu obserwacją zmian zachodzących w przyrodzie?\nCzas istnieje:) Biblia przepowiada różne wydażenia w oparciu o czas:)\nCzasem jesteśmy ograniczeni od momentu gdy utracilismy niesmiertelnosc, czyli od pierwszego grzechu w Edenie, do czasu, aż ponownie Jezus przyjdzie i zbawi częśc z nas.\nZ chęcią napisałbym cos więcej ale nie mam już komputera w domu. W związku z tym nie będę już tak aktywny jak byłem:)\n"Mam pytanie dla ateistów. Jak wyobrażacie sobie to co następuje po śmierci???\nkoniec nic więcej czarna przerażająca pustka ??? czy to nie jest straszne??? tak przez wieczność???"\nOtóż Biblia mówi, że nie ma życia po śmierci. Nie wierzysz? Czytaj:\n"A nie chcemy, bracia abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei"(I Tes 4,13)\n"A jednak Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwistkiem tych, którzy zasnęli"(I Kor 15,20)\n"Dlatego jest między wami wielu chorych i słabych, a niemało zasnęło."(I Kor. 11,30)\n"To powiedział a potem rzekł do nich: Łazarz, nasz przyjaciel, zasnął; ale idę zbudzić go ze snu"(Jan 11,11)\n"Tak człowiek, gdy się położy, nie wstanie; dopóki niebo nie przeminie, nie ocuci się i nie obudzi się ze swojego snu"(Job 14,12)\n"A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi obudzą się, jedni do żywota wiecznego, a drudzy na hańbę i wieczne potępienie"(Dan. 12,2)\nCzyli ludzie śpią. A teraz masz teksty, mówiące, że po śmierci traci się świadomość:\n"Wiedzą bowiem żywi, że muszą umrzeć, lecz umarli nic nie wiedzą i już nie ma dla nich żadnej zapłaty, gdyż ich życie idzie w zapomnienie. Zarówno ich miłość, jak ich nienawiść, a także ich gorliwość dawno minęły; i nigdy już nie mają udziału w niczym z tego, co się dzieje pod słońcem."(Kazn 9, 5-6)\n"Bo po śmierci nie pamięta się o tobie, a w krainie umarłych któż cię wysławiać będzie?"(Ps. 6,6)\n"Gdy opuszcza go duch, wraca do prochu swego; w tymże dniu giną wszystkie zmysły jego"(Ps. 146,4)\nCoś się nie zgadza z twoją religią? Czy twoje wyznanie opiera się na Biblii czy na tradycji i soborach?\nJeżeli uważasz, że Biblia jest jedynym źródłem prawdy a się ze mną nie zgadzasz to podaj mi teksty zaprzeczające ww cytatom, byłoby miło gdyby było ich kilka .\nco to tego, który jest nieśmiertelny:\n"Jedyny, który ma nieśmiertelność, który mieszka w światłości niedostępnej, którego nikt z ludzi nie widział i widzieć nie może; jemu niech będzie moc i cześć wieczna. Amen"(I Tes. 6.16)\nWysłany: Pią 21:17, 20 Paź 2006\nŚledzę ten temat od dłuższego czasu i jestem pod wrażeniem biblijno- naukowej, biblijnej oraz naukowej wiedzy uczestników dyskusji (no no a niby że w Stalmachu…)\nno a jaki inny temat mogl by miec takie powodzenie w naszej szkole ale bez przesady z ta "naukowa wiedza"


[quote="limisa12"]Zazdroszczę wam ludzie .. wy będziecie odpoczywać, a ja w pracy ;/, ale za to w sierpniu jak co roku wybieram się nad swoje jeziorko (tygodniowy camping) - polecam wszystkim. Mega fajna sprawa:)[/quote]\nRozwiń widok Przegląd tematu: Weekend majowy\nautor: Lunia » 23 cze 2019, 21:35\nW weekend majowy pierwszy raz miałam okazję spełnić swoje marzenie - spędziłam ten czas wspinając się na skałkach na Jurze. Planuję znów w wakacje, tylko wcześniej muszę odwiedzić RatWork, żeby uzupełnić sprzęt.\nautor: murawskian » 07 maja 2019, 9:21\nJa majówkę spędziłem w Popradzie na Słowacji, bardzo ładna miejscowość w Tatrach Wysokich, piękne widoki, dużo malowniczych szlaków spacerowych i park wodny AquaCity dla miłośników wodnych atrakcji - polecam na przyszłą majówkę albo na weekendowy wyjazd\nJa majówkę spędziłem w Popradzie na Słowacji, bardzo ładna miejscowość w Tatrach Wysokich, piękne widoki, dużo malowniczych szlaków spacerowych i park wodny AquaCity dla miłośników wodnych atrakcji - polecam na przyszłą majówkę albo na weekendowy wyjazd :)\nautor: Hotel Klimek****SPA » 06 maja 2019, 9:27\nJeśli w Majówkę nie udało Wam się odpocząć to zapraszamy do skorzystania z kolejnego długiego weekendu w czerwcu oraz wakacji. W Hotelu Klimek****SPA czeka na Państwa bogata oferta SPA, nielimitowany wstęp do Aquaparku, hotelowy pub, bilard etc. W naszym Hotelu mamy również szereg udogodnień dla rodzin z dziećmi, a na Maluchy czeka specjalne skomponowane menu oraz szereg atrakcji. Serdecznie zapraszamy, zespół Hotelu Klimek****SPA.\nautor: atti » 22 kwie 2019, 22:16\nMy jedziemy do Wrocławia z rodzinką. Mamy tam kilka stałych punktów, jak np strzelnica progun :)\nautor: krokus » 19 kwie 2019, 11:39\nMy jakiś czas temu kupiliśmy z mężem apartament w Rowach. A dokladniej, to jest to apartament z kompleksu Lubicz. Super lokalizacja, przeznaczyliśmy go na wynajem dla turystów. No i właśnie na majówkę meiliśmy mnóstwo zapytań o rezerwacje! Więc jest duże zainteresowanie, na sezon wakacyjny też mamy już praktycznie wszystko zapełnione. Więc inwestycja bardzo bardzo opłacalna.\nautor: limisa12 » 12 kwie 2019, 11:24\nZazdroszczę wam ludzie .. wy będziecie odpoczywać, a ja w pracy ;/, ale za to w sierpniu jak co roku wybieram się nad swoje jeziorko (tygodniowy camping) - polecam wszystkim. Mega fajna sprawa:)\nautor: magdamaj » 11 kwie 2019, 19:25\nDokąd wybieracie się w tym roku na majówkę? Są gdzieś jakies fajne oferty "last minute"? Chociaż raczej interesuje mnie Polska, bliżej, szkoda czasu na dojazdy gdzieś dalej.\nTeż lubię korzystać z Bookapartu :) Ja byłam w Gródku nad Dunajcem.


Czy warto szukać pomocy psychologa, psychoterapeuty? Przeczytaj\nKiedy jest dobra chwila na spotkanie z sobą samym? Trening interpersonalny, rozwój osobisty, psychoterapia – bez znaczenia jak to nazwiemy? Jeśli jesteś wciąż w biegu, może zdarzyć się, że ta chwila nigdy nie nastąpi. Tylko że wyłącznie zatrzymując się na chwilę i uważnie patrząc w siebie oraz w przeszłość, można dotrzeć do swoich słabości, przepracować je i ograniczyć. Czyli zadbać o siebie – na przyszłość. Tylko będąc w kontakcie z sobą samym dotrzemy do źródła swojej siły, pewności siebie, komfortu i spokoju w codziennym byciu, czasem walce w pracy, w relacjach.\nW tym miejscu znajdziesz krótkie teksty – może pomogą Ci łatwiej przejść od niepokoju do decyzji, która pchnie do przodu Twój proces. Może dostrzeżesz, co Cię ogranicza, znamiona długotrwałego stresu albo depresji. Niezależnie co zrobisz, wiele odpowiedzi tkwi w Tobie i warto zadbać o siebie. Nikt nie jest ze stali, a przecież nawet stal łamie się jak patyk, poddana długotrwałemu działaniu wody i niesprzyjającego otoczenia.\nDlaczego jesteś sam/sama? Czy odpowiesz: boję się miłości, bliskość wzbudza we mnie lęk? Taka mogłaby być reakcja osoby świadomej siebie, swojej wartości i mającej za sobą doświadczenie psychoterapii. Czy to znaczy, że trzeba być po psychoterapii, by mówić o swoim lęku przed miłością wprost? Odpowiedź na to pytanie brzmi: “zwykle tak”. Niewiele osób dorosłych umie przyznać, że czuje lęk przed bliskością. Oczywiście – są wyjątki.\nWstyd i stereotypy\nSkąd moje przekonanie, że bardziej popularne jest zaprzeczanie lękowi niż przyznawanie się do niego? W naszej kulturze mówienie o lęku jest utożsamiane ze wstydem. Jak ja, dorosła kobieta lub mężczyzna, mogę mówić, że się boję? Dorośli się nie boją, a już na pewno nie miłości. Przecież tęsknią za związkiem, w którym jest wzajemne zrozumienie i wsparcie emocjonalne. Przyznanie się do lęku, nawet przed samym sobą, jest bardzo trudne. Stąd większość osób woli myśleć i mówić, że nie spotkali jeszcze tej właściwej osoby. Czekają na to „coś” w relacji. Łatwiej tak mówić o własnym lęku przed miłością.\nOtoczenie osoby wciąż poszukującej drugiej połowy na takie tłumaczenie reaguje akceptacją i zrozumieniem. Niektórzy mają w pamięci i doświadczeniu swoje pierwsze nagłe zauroczenie (magiczne, nieokreślone). Inni tęsknotę za historiami pokazywanymi w komediach romantycznych, zasłyszanymi lub przeczytanymi historiami “z życia”. Nikt w tych historyjkach nie koncentruje się na lęku. Po prostu „dzieje się”, a bohaterowie z mniejszym lub większym trudem ryzykują i są odważni w swoich decyzjach i podejmowanych aktywnościach.\nLęk przed miłością nie dotyczy tylko osób, które żyją w pojedynkę. Dotyczy też osób, które są w związkach, w których miłość „znikła” (a może nigdy w tej relacji nie zaistniała) a to co ich łączy to różne zobowiązania. Mówią „ to przyzwyczajenie, układ”, a kiedyś dla tej „innej” właściwej osoby się rozwiodę i odejdę od znienawidzonego partnera/ki. Warunek jest jeden: musi się pojawić ktoś wyjątkowy! Ratunek ma przyjść z zewnątrz.\nA tak właściwie ukojenie jest w nas. Gdy odkryjemy własny lęk, damy sobie prawo do niego i poczujemy na nowo miłość płynącą z nas samych.\nRozważasz jakie formy są najlepsze dla Ciebie?\ntel. 609 535 061 • 661 938 991\nNie zrobi tego za Ciebie światowy dzień walki z depresją\nZwracając się do najbardziej popularnego lekarza Google z zapytaniem o depresję, uzyskamy milion wielojęzycznych informacji na jej temat. Nie chcę powielać kolejnej. Ten krótki artykuł ma inny cel – spopularyzowanie ochrony własnej kondycji psychicznej. Czyli inaczej – jak mądrze korzystać z „siłowni” dla naszej psychiki.\nPo podjęciu decyzji o rozwoju tężyzny fizycznej – przed treningiem na siłowni, konsultujemy się zazwyczaj z trenerem, rzadziej dietetykiem lub lekarzem, jeśli istnieją obawy, że nasze zdrowie musi być podparte farmakologicznie. Tak przygotowani rozpoczynamy powolny trening siłowy, aerobowy i inne, aby nadać ciału „walory”, zwiększyć wydolność krążeniowo-oddechową albo utracić zbędne kilogramy.\nSiłownia dla psychiki\nJak to się ma do naszej kondycji psychicznej? Ona zazwyczaj jest spychana na szary koniec w myśl zasady: „najpierw masa, potem rzeźba”, a na końcu jakoś to będzie. Kulturowo rzecz ujmując – ważne jak wyglądasz, czym jeździsz i gdzie pracujesz. A czy ktoś pyta, jak się dzisiaj czujesz? Co przeżywasz? Jak się dziś masz? Czyli jak wygląda Twój świat wewnętrzny – czy cierpisz, a może się czymś martwisz albo radujesz? Nie. I nagle zdziwienie. Bo zaczynasz doświadczać pustki wewnętrznej. Coraz silniej i silniej, aż w końcu nie masz ochoty na aktywność fizyczną, dotychczasowe zajęcia cię nie cieszą. Świat zewnętrzny nie jest atrakcyjny.\nCo zrobić, aby temu zapobiec? Odpowiedź jest zaskakująco prosta. Zobacz w którym miejscu jesteś. Czy trzyma cię przeszłość a może lęki o przyszłość. Poszerz swoją świadomość tak jak rozwijasz muskuły o to co cię cieszy, co smuci i jak Ci jest w relacjach z ludźmi. I nie rób tego w samotności. Przecież o ciało również troszczysz się pod okiem specjalisty. W krajach zachodnich posiadanie własnego psychoterapeuty jest równie ważne i na „czasie” jak posiadanie doradcy finansowego, trenera osobistego czy kosmetyczki. Zadbaj więc o siebie w gabinecie psychoterapeuty. Naucz się siebie i zabezpiecz przed kryzysem albo zminimalizuj jego skutki, jeśli już nastąpi.\nKażdy okres rozwojowy ma własne kryzysy: dojrzewanie, rozpoczęcie aktywności zawodowej, pojawienie się potomstwa, odejście dzieci z domu, w końcu przejście na emeryturę. To przełomy w życiu obarczone ryzykiem pojawienia się stanów depresyjnych, obniżonego nastroju. Posługując się analogią dbania o ciało, kiedy zaniedbasz pierwsze oznaki trądziku młodzieńczego, ten na długo zagości na twarzy. Zaniezadbany pozostawi głębokie blizny.\nCo w terapii oznacza Żyj tutaj\nW jednym z ostatnich artykułów pisaliśmy, czym jest gestaltowskie „teraz”. Tymczasem wielu klientów w gabinecie słyszy pytanie: „Jak jest tu i teraz?”. „Żyj tutaj” jest drugim filarem psychoterapii Gestalt. Miejsce w którym się żyje, kultura, otoczenie, ludzie – wszystkie te elementy składają się na nasze osobiste „TUTAJ”. Pozwól sobie poznawać to, co jest obecne. Nie szukaj tego, czego nie ma.\nBudzę się rano i rozglądam się. Widzę ściany mojego pokoju, promienie słońca przechodzące przez okno, innym razem krople deszczu na szybie. Dotykam pościeli, słyszę dźwięki dochodzące z oddali. To jest moje poranne „TU”. Kiedy zaraz po przebudzeniu zaczynam się koncentrować na wszystkich powinnościach dzisiejszego dnia, nie zobaczę ani słońca, ani kropli deszczu, nie poczuję miękkości pościeli.\nMoje „teraz” może być pełne cierpienia, równocześnie moje „TU” to stół, przy którym siedzę w smutku, to osoby, którym opowiadam, co czuję, to rozmowa, gest, dotyk.\nW codziennym biegu bardzo łatwo stracić swoje „TU”. Piję poranną kawę ale myślami jestem już przy biurku w pracy. Wchodząc do pracy zastanawiam się co jeszcze zrobię, jak wrócę do domu. Wciąż jestem myślami kilka godzin do przodu. Nie mam możliwości poczuć tego co się dzieje „tu i teraz”.\nDlaczego tak trudno zatrzymać się i poczuć to miejsce, w którym właśnie jestem, bez wybiegania myślami w przyszłość, lub cofania się w przeszłość? Jak to jest być w pracy i pracować, wracać do domu i cieszyć się popołudniem,wieczornym spotkaniem, obecnością bliskich osób i świadomie doświadczać chwili obecnej „TU”.\nDopuść własne uczucia\nDla wielu osób dużym wyzwaniem jest kontaktowanie się ze swoimi uczuciami, dopuszczenie ich do siebie. Kiedy czuje się smutek, jest pokusa ucieczki od swojego „TU”. Klasycznym sposobem na stłumienie smutku jest oglądanie seriali online jeden po drugim, granie w gry komputerowe, sięganie po używki, objadanie się. To są chwilowe rozwiązania. Po nich smutek i tak wraca, a człowiek znów ma pokusę, by uciec w coś bardziej atrakcyjnego niż to, co w danej chwili przynosi ból. Tak się też dzieje z przeżywaniem złości czy lęku.\nKlienci w gabinecie psychoterapeuty przeżywają różne momenty. Często na początku terapii kontaktują się z bardzo skrajnymi emocjami – od cierpienia poprzez lęk, radość, wzruszenie po smutek, żal czy złość. Sensem psychoterapii jest to, aby w tym pomieszczeniu, w obecności psychoterapeuty, w tej chwili, z tymi właśnie pojawiającymi się emocjami, pozwolić sobie na coś innego niż dotychczas. Nie uciekać, lecz dzielić się z terapeutą swoimi uczuciami, myślami lub wyobrażeniami, by nie pozostać we wstydzie i pozwolić sobie na szczerość wobec siebie samego. Dać sobie prawo do przyjęcia wsparcia, podzielenia się radością albo bólem.\nTy i twoje trudności\nKażda osoba zgłaszająca się na psychoterapię ma inną trudność, a gabinet psychoterapeuty jest miejscem, w którym można sprawdzić, jak inaczej reagować w trudnym dla siebie temacie, aby poźniej samemu kształtować swoje „TU” bez stosowania zbędnych uników.\nZmianę w życiu można wprowadzić tylko „TU I TERAZ”. W danym miejscu i danej chwili można zrobić ten pierwszy czy kolejny krok. Przeszłości nie można zmienić, a przyszłość można kształtować tylko poprzez działanie w teraźniejszości.\nPozwól sobie spojrzeć na siebie i na to, co jest potrzebne Ci do zmiany dziś. Odkładając coś na poźniej, odraczasz też zamianę – wiesz dlaczego właśnie tak zadecydowałeś?\nDotknij całym ciałem własnej pościeli. Poczuj jej zapach, miękkość poduszki.\nPosmakuj porannej kawy lub herbaty. Delektuj się każdym łykiem – koncentruj swoje myśli tylko na tej czynności.\nW ciągu dnia znajdź chwilę na krótki relaks oddechowy. Zrób 10 wdechów i wydechów licząc od dziesięciu do jednego: 10. 9, 8… – koncentruj się na każdym wdechu\nWalentynki, relacje i terapia par\nDziś mamy Walentynki. Wokół mnóstwo słów o związkach, miłości i przeznaczeniu. Często wiele gładkich frazesów, kwiatki, uśmiechy. Szczególnie trudne jest porównanie tego obrazu sielanki z realną codziennością pary. Może zacytuję tu słowa, które my – psychoterapeuci – słyszymy od czasu do czasu od par przychodzących do naszych gabinetów w Katowicach: „czasem terapia jest lepsza od randki”. Skąd takie zaskakujące stwierdzenie?\nNie udawaj – bądź sobą\nNa terapii nie trzeba udawać. Można mówić o tym, co się czuje, pragnie, a druga osoba reaguje z akceptacją i zrozumieniem. Minimalizuje się lęk przed oceną, a wzrasta ciekawość tego co partner ma do powiedzenia. Zwykle w trakcie terapii pary zadają sobie pytanie: „dlaczego tak trudno jest mówić o sobie, swoich uczuciach, potrzebach czy oczekiwaniach? Dlaczego mamy problem?”\nNie ma jednoznacznej odpowiedzi. Częściowo dlatego, że są utarte społeczne schematy myślenia o kobietach, mężczyznach i związkach. Na to nakładają się obserwacje i nauka wyniesiona z domu rodzinnego. A na koniec spotykają się dwie zakochane w sobie osoby o odmiennym doświadczeniu, wrażliwości, z różnymi oczekiwaniami oraz wyobrażeniami i to wystarczy, by wcześniej czy później nastąpił w związku kryzys.\nUtarte schematy damsko-męskie\nZacznijmy od początku. Kobiety miały społeczne przyzwolenia na intensywne zastanawianie się nad relacjami. Mówiły o swoim rozczarowaniu innym kobietom. Mężczyżni natomiast mieli przyzwolenie społeczne, by bagatelizować trudności w relacji. Maskować swoje uczucia i widzieć kobiecą „histerię” (notabene przez kilkadziesiąt lat traktowaną jako jednostka chorobowa w psychiatrii i kwalifikowanej do leczenia szpitalnego). Istniało społeczne przyzwolenie w stosunku do kobiet na ich emocjonalne reakcje i zrozumienie na zamykanie się w sobie mężczyzn.\nDaj sobie prawo wyboru\nDziś to się zmienia. W parze obie strony coraz częściej są otwarte na słuchanie tego, co ma do powiedzenia partner czy partnerka. Dają sobie prawo do wyrażania emocji, biorą odpowiedzialność za swoje trudności w komunikowaniu o swoich potrzebach. Wiele par zgłaszających się do naszego gabinetu, właśnie po uświadomieniu sobie swojej trudności w „MÓWIENIU” tak lub nie, czego oczekują, czego im brakuje, za czym tęsknią, decyduje się na psychoterapię par.\nModel związku zmienia się. Jedne pary odchodzą od tradycyjnego podziału ról. Inne decydują się na ten model świadomie. To jest zmiana naszych czasów – to para może decydować, a nie społeczeństwo.\nRównocześnie to, co jest niezmienne i niezależne od świadomych decyzji partnerów, to obszar ukrytych tęsknot w stosunku do partnera: tęsknota za troską, opieką, poczuciem bezpieczeństwa, zaufaniem oraz wzajemnym oddaniem się. Pokazanie czy ujawnienie tego przed partnerem dla wielu osób jest bardzo trudne, niekiedy wręcz niemożliwe, gdyż paraliżuje ich lęk przed utratą autonomii, oceną lub odrzuceniem.\nDomyśl się, skoro kochasz\nKiedy partnerzy nie przekraczają swojego lęku przed ujawnieniem swoich tęsknot, tkwią w nadziei, że partner domyśli się. Z czasem doświadczają poczucia rozczarowania i żalu, czują się niezrozumiani. Równocześnie zapominają, że nie dali partnerowi szansy na dowiedzenie się „Za czym tęsknią?”, „Czego pragną”. Lęk hamuje rozwój relacji, wprowadza do związku nieświadomą wspólną grę „Nie powiem – domyśl się”, „To przez ciebie, a ja tyle z siebie daję” itp.\nGrając w ten sposób partnerzy wciąż żyją ogromną nadzieją, że kiedyś te niewypowiedziane tęsknoty zostaną spełnione. Uwikłanie, które towarzyszy grze, w której partnerzy wyrzucają sobie coś wzajemnie, faktycznie jest usprawiedliwieniem własnego zachowania, pod którym kryje się po prostu lęk przed utratą kontroli.\nNiewypowiedziane nadzieje – źródło kryzysu\nNa początku związku partnerom towarzyszy poczucia szczęścia i spełnienia. Bo każdy z partnerów czuje się dla drugiego niezastąpiony. Wcześniej czy później jednak to, co niewypowiedziane (pragnienia, tęsknoty, a także żale, złość) doprowadzi do kryzysu.\nKryzys – szansa na dojrzały związek\nZ punktu widzenia psychoterapii kryzys w relacji jest równocześnie szansą dla budowania dojrzałego partnerskiego związku. Odsłania pozorną pewność szczęścia w miłości i wymaga od pary dalszego dojrzewania oraz rozwoju w relacji. Jeśli czujecie, że Wasz związek doszedł do tego miejsca, to dobra chwila na spotkanie samych siebie i partnera w bezpiecznym miejscu – w gabinecie psychoterapeuty.\nKiedy jest dobra pora na spotkanie z psychologiem lub psychoterapeutą? Gdy nie odczuwasz satysfakcji z kontaktów z przyjaciółmi, rodziną czy z pracy. Kiedy jesteś i żyjesz, ale jak w serialu, tylko nikt włącznie z Tobą nie chciałby go oglądać. Nie czekaj, aż małe kryzysy czy gorszy nastrój spowodują poważniejszą destabilizację życia. Konsultacja z doświadczonym psychologiem czy psychoterapeutą może uchronić Cię przed depresją, nerwicą, a nawet zawałem. Gdy w porę wyhamujesz, zaczniesz czerpać radość z życia. Dostrzeżesz prawdziwe wsparcie przyjaciela, któremu opowiesz o złej pogodzie, ale też o tym, co przeżywasz w emocjach. Współprzeżywanie to jedna z najważniejszych rzeczy gwarantujących satysfakcję i zadowolenie z życia.\nDziś miałam zły dzień. Nic mi się nie udało. Wstałam lewą nogą. To przez pogodę, szefa, męża, dzieci. Jestem zmęczona. Kiedy zły nastrój lub samopoczucie stają się codziennością, a Twoje komunikaty do świata brzmią jak te powyżej, warto spotkać się z psychologiem lub psychoterapeutą, a zasadniczo – z sobą samym. Normalną rzeczą jest odczuwanie zmęczenia albo chęć przerzucenia odpowiedzialności na pracę, wymagającego szefa, zbyt wiele obowiązków lub zwyczajnego pecha. Jeśli jednak nawykowo sięgasz po usprawiedliwienie i obwiniasz świat, istnieje prawdopodobieństwo, że również nawykowo wchodzisz w sytuacje prowadzące do niezadowolenia, zmęczenia. W konsekwencji do kryzysów, a czasem także chorób.\n„Czuję się dziś źle, pewnie się ciśnienie zmienia”, „Boli mnie głowa, to od gorąca”, „W taką pogodę nie mam dobrego nastroju”. Przykłady można mnożyć, a te dotyczą tylko pogody! Psycholog lub psychoterapeuta słyszy, że czujesz się źle, masz obniżony nastrój, pojawiają się u Ciebie symptomy somatyzacji. Partner życiowy, przyjaciel lub koleżanka z pracy zazwyczaj przyjmą, że marudzisz. Stres się pogłębia.\nCzy to już czas na wizytę?\n„Żyj teraz” – co to znaczy w psychoterapii Gestalt?\nW tych słowach jest ważna prawda o życiu. Żyj teraz oznacza to, co realne, namacalne i na co mamy wpływ i dzieje się teraz, w tej chwili. Właśnie teraz podejmujesz decyzję: coś robisz albo wstrzymujesz się. To właśnie teraźniejszość jest obszarem planowania, działania i wprowadzania zmiany. Wszystko inne jest przeszłością lub przyszłością. Żyjesz teraz! Orientacja na teraźniejszość pozwala doświadczać, przeżywać emocje, działać i mieć pomysły. Teraz pracuję, piszę test, uczę się, przytulam, bawię się, angażuję w tę chwilę.\nCzym jest gestaltowskie „teraz”?\nPrzede wszystkim uważnością na siebie i swoje emocje oraz świadomym działaniem. Zaangażowaniem i braniem odpowiedzialności za swoje wybory. Wielu osobom wydaje się, że kiedy unikają wypowiedzi, zajęcia jakiegoś stanowiska, składania deklaracji, to nie podejmują decyzji. Tymczasem brak decyzji to również decyzja! Może coś się zmieni w przyszłości, ale dziś i teraz podejmuję decyzję, że nie powiem szefowi, że chcę odejść. Tłumaczę sobie, że to nie jest dobry moment, szef jest zbyt zdenerwowany albo zajęty. Lepiej jutro.\nInny przykład – ktoś podejmuje decyzję: „odchudzam się”. Jednak jeśli za decyzją nie następuje działanie „teraz”, czyli jeśli w tym momencie czegoś sobie nie odmówię, a realizację pozostawiam na jutro, to właściwie w temacie odchudzania nic realnie się nie dzieje, ono pozostaje planem – marzeniem, zamiast działaniem „teraz”, na dodatek z marnym skutkiem dla spadku wagi.\nGestaltowskie „teraz” to połączenie działania, odpowiedzialności i satysfakcji z podjętych decyzji, ale również gotowość na przyjęcie konsekwencji, które są nieodłączną częścią działania lub jego braku.\nCzym nie jest gestaltowskie „żyj teraz”?\nNie jest ciągłym dążeniem do przyjemności, przy równoczesnym unikaniu sytuacji trudnych, budzących lęk i ból. Nie jest sytuacją, w której wydaję wszystkie pieniądze i nie zastanawiam się, za co będę żyć jutro. Gestaltowskie „żyj teraz” wyklucza się z „jakoś to będzie”. „Żyj teraz” docelowo wyklucza bezradne poczucie, że na nic nie mamy się wpływu. Philip Zimbardo i John Boyd w swojej książce „Paradoks czasu” piszą: „Oto paradoks czasu: pewna dawka orientacji na teraźniejszość jest niezbędna do tego, by cieszyć się życiem. Zbyt silna orientacja na teraźniejszość może ograbić życie ze szczęścia”.\nCzym jest zatem życie „teraz”? W psychoterapii Gestalt mówimy, iż umiejętnością celebracji chwili, uważności na sobie, kierowaniem myśli i działań do tego dnia, godziny, która właśnie trwa. W psychoterapii Gestalt pracując z klientem nad jego trudnościami, odwołujemy się bardzo często do tego, co czuje „teraz”, jakie myśli mu towarzyszą „teraz”, jakie wspomnienia wracają i co jest jego potrzebą na ten moment.\nŻycie trwa „teraz”, nie można go odłożyć na później lub żyć przeszłością, bo tego co było, nie możemy zmienić, a przyszłość tworzymy właśnie w tej chwili, która trwa.\nJeśli rozważasz psychoterapię w nurcie Gestalt, daj sobie czas i przestrzeń na poniższe ćwiczenia.\nKieruj uwagę na rzeczy, na które masz wpływ (własne ruchy rąk i nóg, oddech, komfort w przybieranych pozycjach) – poruszaj się tak, aby było ci wygodnie i komfortowo.\nSkoncentruj się na własnym oddechu. Policz 10 pełnych oddechów. Skup uwagę na każdym wdechu i wydechu. Ćwiczenie powtórz kilka razy.\nZobacz i podoświadczaj, co odczuwają twoje stopy, a co dłonie.\nUsiądź wygodnie z filiżanką ulubionej kawy lub herbaty i delektuj się każdym jej łykiem, smakuj. Skieruj uwagę na kubki smakowe, język, podniebienie. Ciesz się piciem ulubionego napoju.\nSiądź wygodnie i zobacz, czy to dobra pozycja dla ciebie, czy chcesz coś zmienić.\nCykl artykułów o psychoterapii Gestalt\n„Czym jest zdrowie psychiczne człowieka?” – w ujęciu psychoterapii Gestalt.\nNajtrafniej i najkrócej można opisać założenia psychoterapii Gestalt oraz to, czym jest zdrowie psychiczne człowieka, jako umiejetność życia “tu i teraz”. Zaprzestania w dążeniu do idealnego obrazu siebie, rodziny, innych tzw.”świata” i życia. Żyj teraz, żyj tu, nie wyobrażaj sobie i zobacz świat takim jaki jest, doceń swoje wybory, weź za nie i za siebie odpowiedzialność. Żyj świadomie i z akceptacją.\nW Gestalcie mówi się o twórczym przystosowaniu. Bo jest tak, że świat się wokół nas zmienia, zmieniają się ludzie, zarówno w wyniku zmian życiowych, jak i rozluźniania relacji z jednymi i nawiązywania z innymi. My sami cały czas się zmieniamy, poprzez nasze doświadczenia życiowe, poprzez wiedzę i samorozwój.\nKiedy nie potrafimy zaakceptować zmian jakie niesie nasza rzeczywistość i chcemy, aby było „po staremu”, przestajemy się rozwijać i twórczo dostosowywać, usztywniamy się – czasem z buntu, częściej z lęku przed tym nowym. Wraz z wewnętrznym usztywnieniem, pojawia się żal, tęsknota, smutek za tym, co było. Przykładem takiej sytuacji jest młody człowiek, który skończył już ścieżkę edukacyjną, rozpoczyna życie zawodowe i ma problem z znalezieniem pracy lub jej utrzymaniem. Mieszka z rodzicami, nie angażuje się w obowiązki domowe, bo… musi szukać pracy, wciąż jest zajęty czymś, co zwiększy jego kompetencje. Stara się utrzymać nieświadomie siebie w pozycji dziecka, które żyje na koszt rodziców i nie nawiązuje stałych relacji, bo jeszcze ma czas. Tymczasem jest nieświadomy swoich lęków i obaw przed dorosłym samodzielnym życiem. Przed trudnościami, które ono niesie. Zawsze można znaleść wymówkę, aby odłożyć decyzje o samodzielności i samo życie na później. Np. młody człowiek może powiedzieć, zbyt mało zarabiam, aby się wyprowadzić z domu. Czy to jedyny powód? Jest takie indiańskie przysłowie „Aby zobaczyć słońce, trzeba wyjść z cienia rodzinnego domu”.\nCzasy się zmieniają, jednak to, co składa się na zdrowie psychiczne człowieka, opiera się na kilku fundamentalnych zasadach:\nkierowania swojej uwagi na to, na co się ma wpływ,\nkoncentrowaniu się na możliwościach, a nie ograniczeniach;\nprzeżywaniu życia – a nie trwaniu;\npozwoleniu sobie na szczęście czyli twórczym przystosowaniu się to tego co dostępne „tu i teraz”.\nTo samodzielna dorosłość i budowanie relacji poza domem rodzinnym.\nŻycie dorosłe to umiejętność łącznia różnych obowiązków życiowych (pracy, ogarniania mieszkania, gotowania, doszkalania się jeśli jest taka potrzeba), wyborów, relacji czy przyjemności. Czyli godzenie życia prywatnego i zawodowego.\nOd czego zacząć w swojej dbałości o zdrowie psychiczne? Od bycia świadomym swoich: emocji, ciała, umysłu, seksualności, duchowości i relacji z bliskimi. Gdy traci się kontakt lub ignoruje jeden z powyższych obszarów, pojawiają się różnego rodzaju niepokoje, napięcia, objawy psychosomatyczne takie jak: bóle, trudności ze snem, nerwobóle itp.\nPytania do samorefleksji:\nNa czym koncentrujesz się zwykle: na tym, na co masz wpływ czy nie?\nCzy uzależniasz swoje samopoczucie od innych?\nTo co robisz wynika z poczucie przymusu czy jest twoją świadomą decyzją?\nCo jeszcze musisz zrobić, by być szczęśliwym?\nŻyjesz z poczuciem satysfakcji czy nie?\nJa, depresja i utrata pracy\nTrudna sytuacja w pracy. Piętrzą się trudności. Narasta napięcie. Osoby, które do tej pory nie doświadczyły zawirowań zawodowych, potrafią utracić spokój i komfort życia. W zamian pojawia się charakterystyczne pogorszenie nastroju, zmniejszenie energii i aktywności, a także porzucenie dotychczasowych zainteresowań – nie tylko tych związanych z pracą lub karierą.\nJednak nie każde zmniejszenie aktywności, nawet gdy towarzyszą mu pozostałe objawy, jest depresją. Gdy dopada cię zmęczenie, albo obniża się nastrój w związku z krótkotrwałą sytuacją (na przykład obcięta premia w pracy) – to jeszcze nie depresja.\nAby rozpoznać depresję, wymienione cechy muszą osiągnąć istotne natężenie i trwać przez dłuższy czas i w szczególności:\nZaczniesz izolować się od otoczenia, unikać lub nawet zrywać kontakty z dotychczasowymi znajomymi\nBędziesz doświadczać ogromnego smutku, żalu, obojętności\nTowarzyszyć ci będzie poczucie zmęczenia, utraty energii (nic mi się nie chce, nie mogę ukończyć zaczętej czynności)\nPogorszą się wyraźnie funkcje poznawcze (pamięć, koncentracja; czytanie będzie nadmiarowym wysiłkiem)\nPojawią się zaburzenia snu – trudności z zasypianiem, krótki sen lub poczucie ciągłej senność, niezależnie ile godzin spałeś, nadal jesteś senny\nStracisz zainteresowanie tym, co do tej pory sprawiało Ci przyjemność\nCzęsto i bez powodu będziesz wybuchać gniewem i reagować rozdrażnieniem, płaczem, niezadowoleniem\nPojawią się zaburzenia związane z jedzeniem, zazwyczaj brak apetytu i spadek wagi, chociaż może też być odwrotnie\nZdecydowanie wyraźny spadek zainteresowania seksem (spadek libido)\nPojawia się poczucie winy, a za nim przypominanie sobie dawnych błędów, złych wyborów życiowych, poczucie małej wartości, bezwartościowości własnego życia, brak nadziei\nDepresja reaktywna, która pojawia się w reakcji na trudne wydarzenia życiowe (rozwód, utrata pracy, śmierć bliskiej osoby). Depresja reaktywna ma krótszy czas trwania, zdecydowanie mniejsze nasilenie i jest podatna na psychoterapię oraz wsparcie ze strony bliskich i przyjaciół.\nDepresja endogenna jest chorobą psychiczną. Może pojawić się jako reakcja na niekorzystne wydarzenia życiowe ale także bez żadnego wyraźnego z nimi związku. Jest zdecydowanie dłużej trwająca, a natężenie objawów jest niewspółmierne do wydarzeń życiowych. Wymaga zdecydowanie farmakoterapii, a nawet czasem leczenia szpitalnego. Najważniejszymi cechami tej depresji są spowolnienie, obojętność, myśli o śmierci, spadek masy ciała, zaburzenia snu. Depresja endogenna pojawia się okresowo w ciągu życia.\nPrzyczyny depresji endogennej związane są z nieprawidłowym funkcjonowaniem Ośrodkowego Układu Nerwowego. Mówi się wówczas o przyczynach biologicznych. Dowodem na to może być występowanie depresji w rodzinie, w kolejnych pokoleniach. Nie jest to jednak jednoznaczne z występowaniem genetycznego podłoża depresji. Nie odkryto bowiem jednego genu depresji. Jest jednak kilka miejsc w genomie ludzkim o innej budowie występujących u osób z depresją w porównaniu z osobami zdrowymi.\nRównie istotnymi czynnikami wystąpienia depresji są tzw. uwarunkowania psychologiczne. Do nich głównie należą: negatywne myślenie i wzbudzanie w sobie poczucia winy, przekonanie, że nic dobrego mnie nie spotka, nie mam szczęścia i kierowanie uwagi w stronę wydarzeń złych. Psychologicznymi przyczynami depresji są również zniekształcenia pamięci i wspomnień, uległy wzorzec zachowania, doświadczanie lęku a wraz z nim pojawienie się poczucia ograniczenia i wycofywania, co wiąże się dodatkowo z brakiem aktywności. Wyraźne jest także odkładanie problemów i nie podejmowanie się ich rozwiązania. Dużą role w procesie rozwoju zaburzeń depresyjnych może mieć także system wychowawczy, kłótnie rodzinne, nadmierne wymagania wobec dziecka, a także stosowana w środowisku domowym przemoc.\nDepresja pojawia się także u osób chorych somatycznie. Obserwuje się objawy depresji w chorobie wieńcowej, po udarze mózgu. Choroba nowotworowa, niedoczynność tarczycy, także w cukrzycy, SM, chorobie Parkinsona podłoże bywa podobne. Depresja towarzyszy w szczególnych okresach życia np. w okresie dojrzewania (często mylona z buntem nastolatków), po porodzie (depresja poporodowa), w menopauzie, w wieku podeszłym (mylona z otępieniem).\nDepresję można traktować jako zatrzymanie energii życiowej, które powoduje obniżenie nastroju i poczucie osamotnienia, czasem bezradności. Gubi się wtedy sens życia, a w zamian pojawia się rezygnacja, niechęć do działania i tworzenia. Znika radość i pojawia się wszechogarniający smutek.\nDla kogoś przeżywającego taki właśnie stan środek zmieniający nastrój, taki jak alkohol, jest bardzo atrakcyjny. Bo działa szybko. Czy to znaczy, że jest skutecznym antydepresantem?\nAlkohol nie jest lekarstwem na smutek. Doraźnie bywa zbawienny i daje złudzenie chwilowej poprawy. Rozluźnia, wymazuje troski i ogranicza lęk. Z czasem jednak działa coraz słabiej, a trzeźwienie staje się coraz boleśniejsze. Wtedy depresja uderza ze zdwojoną siłą i trudno już określić, czy jest pierwotna wobec picia czy wtórna, gdy nastąpi detoksykacja uzależnionego organizmu.\nAlkohol pogłębia depresję i rodzi ryzyko uzależnienia. Osłabia odporność emocjonalną, co w konsekwencji może prowadzić w szybkim tempie do uzależnienia.\nOd smutku do depresji\nWszyscy doświadczamy smutku, niektóre osoby od czasu do czasu, inni częściej. Przytłoczeni pracą czy piętrzącymi się obowiązkami, zranieni zachowaniem ważnej osoby, osamotnieni, zniechęceni. Czasem szybko identyfikujemy źródło smutku, innym razem nie. Smutek jest naturalną reakcją na trudne wydarzenia dnia codziennego, na rozczarowanie i „brak” miłości, szczęścia, sukcesu, zrozumienia itp. Jest sygnałem dla nas, że dana sytuacja czy zachowanie jest raniące\nJednak są pewne wydarzenia w życiu człowieka, które zawsze poruszają serce i wywołują długotrwały smutek:\nniemożność osiągnięcia istotnego dla osoby celu.\nSmutek jest doświadczeniem wszystkich ludzi, lecz gdy jest intensywny i utrzymuje się przez dłuższy czas, zaczyna zakłócać codzienne funkcjonowanie i odbiera radość życia. Głęboki i intensywny smutek potrafi przerodzić się w depresję.\nAnia maturzystka miała szczegółowy plan: wymarzone studia, chłopak, rodzina. Plan był szczegółowo rozpisany: co, kiedy i w jakiej kolejności. Nie było alternatywy. Jeden kierunek studiów, chłopak poznany na wydziale, na którym chciała studiować. Każdy element planu wynikał z poprzedniego.\nNiestety – nie dostała się na studia i nie spróbowała już więcej o nie zawalczyć. Zaczęła izolować się od otoczenia, unikać znajomych, z czasem zerwała kontakt. Ogarniał ją coraz większy smutek i obojętność. Nie umiała podjąć decyzji co dalej: inny kierunek studiów czy ten sam. W między czasie robiła szkołę policealną, której serdecznie nie lubiła. Coraz częściej wymówką było „dziś jestem zmęczona”. Pogarszała się jej pamięć. Miała trudności z koncentracją. Z czasem czytanie stało się nadmiernym wysiłkiem. Straciła zainteresowanie tym, co do tej pory sprawiało jej przyjemność. Często i bez powodu wybuchała gniewem, reagowała rozdrażnieniem, innym razem płaczem. Ogarniało ją poczucie winy i wciąż od nowa przypominała sobie swoje błędy, utracone szanse, złe wybory. Wciąż na nowo rozliczała się z tego, czego się nie nauczyła, czego zabrakło, aby dostać na wymarzone studia. Uważała siebie za bezwartościową.\nDepresja jest jak kula śniegowa, osoba chorująca atakuje siebie, wewnętrznie męczy i niszczy.\nOpis zawiera wiele charakterystycznych dla depresji zachowań. Obserwator mógłby ocenić, że Ania jest po prostu leniwa, a może ma niezdrowy przerost ambicji. Łatwiej jest ocenić Anię, niż dostrzec, że choruje na depresje.\nOsobę w depresji trudno zatrzymać w natłoku jej pesymistycznych myśli. Osiąga ona perfekcję w zauważaniu swoich braków. Bardzo cierpi. Wyzwaniem, które stoi przed osobą w depresji, jest nauczyć się jak być dla siebie dobrym, jak siebie wspierać, jak radzić sobie z niepowodzeniami i rozczarowaniami. To przeżycie żałoby, pożegnanie tego, co nieosiągalne na ten moment i przyznanie sobie prawa do nowych marzeń i do próbowania i popełniania błędów.\nDepresja. Bezsenna noc. I kolejna…\nBudzisz się przed budzikiem, patrzysz na zegarek – jest 3 rano. To już kolejna taka sytuacja. Wybudzasz się i nie możesz zasnąć. Kiepskie samopoczucie i ogromna niemoc w działaniu. Niby masz zrobić coś „prostego” (tak mówią bliscy), a równocześnie tak trudno znaleźć Ci siłę, aby to zrobić. Odkładasz coś na jutro, pojutrze, na… kiedyś. Czujesz jak narasta w tobie, każdego dnia, zmęczenie. Rodzina nie rozumie, dlaczego jesteś zmęczony, mówią, że się rozleniwiłeś. A ty po prostu czujesz się źle, fatalnie, nie masz energii na nic. Czy to już depresja ?\nZłe samopoczucie, zmniejszona energia, razem z nimi z czasem pojawi się zniechęcenie, obojętność, rozdrażnienie i gorsza koncentracja. Nasilające się objawy doprowadzają nie rzadko do bezsenności lub płytkiego, nieprzynoszącego odpoczynku snu. Nie przespane noce, to zmęczenie i ospałość w ciągu dnia oraz zmniejszona tolerancja w sytuacjach stresowych. To już są charakterystyczne objawy dla depresji.\nDepresja nie spada z przysłowiowego „nieba”. Jest przede wszystkim konsekwencją różnych sytuacji, które mają jedną wspólną cechę: długotrwałe napięcie, dyskomfort w którym żyjesz. Kiedy ignorujesz swoje problemy w życiu osobistym, zawodowym, czy społecznym. Liczysz, na to, że coś samo się poukłada, ktoś inny się zmieni, sytuacje trudne miną. Jest duża szansa, że jeśli twoje oczekiwania się nie spełnią, wcześniej czy później pojawią się u Ciebie objawy depresji.\nKiedy dostrzeżesz u siebie objawy depresyjne nie zwlekaj z wizytą u specjalisty. Skontaktuj się z psychiatrą lub psychoterapeutą w zaciszu gabinetu. Leki wyciszą symptomy depresyjne, jednak to psychoterapia daje ,możliwość uświadomienia sobie co się stało. Co zignorowałem lub przegapiłem w moi życiu? Często depresja leczona wyłącznie lekami powraca i z każdym nawrotem pogłębia się. Nieleczona depresja jest jak nie oczyszczona rana, na którą przyklejono plaster. W psychoterapii mówi się, że depresja to nagromadzony przez lata smutek, nie wypłakany, nie wypowiedziany, zamknięty pod hasłem „nie ma się co nad sobą rozczulać” , „było-minęło i trzeba zabrać się do roboty”.\nDepresja jest chorobą. Zwykle, gdy chorujesz, idziesz się do lekarza i przyjmujesz leki. Przychodzisz na kontrolę. Lekarz prowadzący bierze odpowiedzialność za Twoje leczenie – reszta zależy od Twojej współpracy z nim. W depresji leki stosuje się w połączeniu z psychoterapią. Psychoterapia wymaga regularności i czasu: miesięcy, czasem lat. Leki wspierają proces leczenia depresji, natomiast psychoterapia pozwala dotrzeć do jej źródeł. Oczyszcza ranę i pozwala się jej zagoić raz, a dobrze. Prowadzi do zmiany przekonań, myśli, zachowań na takie, które pozwolą zobaczyć na nowo świat.\nJeśli podejrzewasz, że masz objawy depresji (o czym pisaliśmy wcześniej) nie zwlekaj z wizytą u specjalisty: psychoterapeuty lub psychiatry. To da Ci możliwość podjęcia właściwego leczenia i szansę na szybsze wyzdrowienie. Czy każda depresja wymaga leczenia farmakologicznego i pomocy psychiatry? Jak napisaliśmy wcześniej – nie, ale ocena depresji w oparciu o wiedzę z Google to naprawdę zły pomysł. Niezależnie co wybierzesz, pierwsze kroki warto zrobić w gabinecie psychologa psychoterapeuty, na przykład u nas w Katowicach.\nterapia małżeńska – terapia par,\npsychoterapia w celu pokonania niepłodności,\ntel. 661 938 991 • tel. 609 535 061\nMłoda czterdziestolatka zaczyna dostrzegać upływ czasu. Pojawia się pierwsza zmarszczka. Powoli zmienia się sylwetka, często przybywa kilogramów. Szuka skutecznej diety albo przyczyn chorobowych pomijając często pomoc psychologa, psychoterapeuty, uważając ją za zbędną. W tym czasie w organizmie kobiety następują zmiany hormonalne. Wiele kobiet po 40. oduczyło się zwyczajnego sprawiania sobie przyjemności. To plus zmiany następujące w dojrzałym ciele kobiety, mogą skutecznie spowodować utratę radości życia, spadek nastroju i niechęć do tego, co przyniesie przyszłość. A to przecież nic innego jak definicja depresji!\nDepresja sama nie przechodzi. Jak grypa wymaga zarówno leczenia farmakologicznego jak i rehabilitacji w spokojnym i sprzyjającym otoczeniu, po to aby uniknąć powikłań i przedłużającego się wyeliminowania z aktywności życiowych. Rehabilitacją w depresji niewątpliwie jest terapia i stały kontakt z psychologiem lub psychoterapeuta. Leczenie na tzw. „własną rękę” może jedynie spotęgować kryzys i znacznie wydłużyć leczenie. W krajach cywilizowanych depresja dotyka 80 procent populacji w tym zdecydowana większość to kobiety.\nByć może statystyki krajów wysokorozwiniętych są wysokie z powodu dużej świadomości choroby i konieczności jej leczenia zarówno przez psychiatrę jak i psychologa. Obawa o napiętnowanie chorobą psychiczną może jedynie stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia. Nadal jednak owa obawa skutecznie powstrzymuje niejedną Polkę przed zadbaniem o własne zdrowie i komfort życia. O ile kampanie społeczne uczą regularnego kontrolowania piersi w ramach profilaktyki choroby nowotworowej, tak nadal mało skutecznie oswajają z pomocą psychologiczną i dbaniem o zdrowie psychiczne. A to dla kobiety w okresie okołomenopauzalnym jest równie ważne.\nZresztą nie tylko depresja powinna skłonić kobiety do konsultacji z psychologiem i odwiedzenia gabinetu psychoterapeuty. Zmiany w ciele czterdziestolatki, burza hormonalna, pojawiające się pierwsze oznaki starzenia mogą wymagać wsparcia w samym procesie ich akceptacji. Odkrywanie kobiecości w nowej odsłonie i dojrzewanie w obszarach nie związanych z prokreacją może być jednocześnie podszyte i sporym lękiem i olbrzymią ciekawością. Co też doświadczony psycholog, psychoterapeuta pomoże przekuć w dojrzałe bycie szczęśliwą.\ntel.661 938 991 • 609 535 061 lub poproś o kontakt z pomocą formularza


Strona główna / Wnętrze / Stylowe, modne i ponadczasowe lampy\nAutor: schroniskozaktualizowano 24 lutego 2022 18 września 2019\nWybór odpowiedniego oświetlenia do domu lub biura, to nie lada wyzwanie. Trzeba zwrócić uwagę na wiele istotnych kwestii, a przy okazji wypadałoby zdecydować się na coś, co z jednej strony będzie praktyczne i funkcjonalne, a z drugiej modne i pasujące do danego wnętrza. Na szczęście producenci lamp, żyrandoli i kinkietów stają na wysokości zadania i każdego sezonu wprowadzają na rynek coraz to nowsze i ciekawsze propozycje. Stylowe, modne i ponadczasowe lampy – by im się przyjrzeć z bliska warto wybrać dobry sklep z lampami. Jak to zrobić? Czym się kierować poszukując miejsca w którym będziemy dobierać oświetlenie do całego domu? I na co jeszcze zwracać uwagę?\nW dobie naszych czasów przyzwyczailiśmy się do tego, że wszystko mamy na wyciągnięcie ręki. Lubimy robić zakupy internetowe, a dodawanie produktów do wirtualnych koszyków, czy też płatności online nie stanowią dla nas żadnego problemu. Jeśli interesuje nas dobry sklep z lampami, to przede wszystkim warto zwrócić uwagę na przekrój dostępnych produktów. Oczywiście im więcej asortymentu tym lepiej. Najlepsze sklepy zwracają uwagę na dobór różnorodnych produktów i chcą oferować swoim klientom modne akcesoria, ale nie zapominają jednocześnie o tym, że wśród klienteli mogą znaleźć się prawdziwi tradycjonaliści, którzy będą poszukiwać klasycznego oświetlenia. Tak więc sklep w którym znajdziemy kryształowe żyrandole, lampy w industrialnym stylu, czy klasyczne kinkiety będzie dobrym wyborem. Przeglądając tak urozmaiconą ofertę będziemy mogli od razu sprawdzić aktualne trendy i porównać ze sobą kilka produktów.\nPo drugie, znani producenci\nWiększość osób poszukujących nowych elementów wyposażenia do swoich domów zwraca uwagę na marki konkretnych produktów. W przypadku dobierania oświetlenia kwestia ta, także jest dosyć ważna. Jeśli jesteśmy przywiązani do danej firmy, to odwiedzając sklep z lampami na pewno zainteresujemy się produktami, które już znamy. Konkretne marki cieszą się sporym zaufaniem klientów, a ich produkty, łącznie z nowymi kolekcjami są bardzo chętnie zamawiane. Jeśli więc mamy już wybraną firmę, to warto sprawdzić czy w danym sklepie bez większych przeszkód kupimy jej produkty.\nPo trzecie, jakość produktów\nStylowe, modne i eleganckie lampy, to nie tylko takie, które dobrze się prezentują, ale także takie, które charakteryzują się dobrą jakością wykonania. Oświetlenie musi spełniać określone normy, powinno być bezpieczne, sprawdzone i certyfikowane, a jego montaż nie powinien sprawiać żadnych trudności. Dlatego też, poszukując dobrego sklepu z lampami zwróćmy uwagę na jakość dostępnych w nim produktów. Jeżeli właściciele sklepu dbają o swój asortyment, jeśli dokładnie do sprawdzają i znają jego parametry techniczne, to znaczy, że dobrze trafiliśmy.\nPo czwarte, znajomość branży\nOdwiedzając internetowy lub stacjonarny sklep z lampami powinniśmy mieć wrażenie, że zatrudnieni w nim pracownicy znają się na swojej branży. Jak wiadomo, w kwestii dobierania oświetlenia wszystko dosyć szybko się zmienia. Jednego sezonu najmodniejsze są metalowe i betonowe lampy, a innego trendy kierują nas w kierunku oświetlenia w stylu glamour. Obsługa sklepu powinna znać się na wszystkich nowościach i zapytana o poradę powinna przekazać kilka cennych wskazówek. Inne lampy wybiera się bowiem do biura, inne do sypialni, a jeszcze inne do łazienki. Nie bez znaczenia będzie także styl danego pomieszczenia. W końcu oświetlenie stanowi przysłowiową kropkę nad “i”, a co za tym idzie powinno pasować do całego designu. Na szczęście wybór w sklepach z lampami jest na tyle duży, że każdy może znaleźć coś dla siebie. Wśród propozycji trafią się na pewno klasyczne oraz nowoczesne rozwiązania.\nMając na uwadze wszystkie powyższe kryteria z pewnością uda nam się wybrać sklep z lampami, który będzie spełniać nasze oczekiwania. Jeśli trafimy już na takie miejsce, to kolejnym dylematem będzie znalezienie odpowiedniego oświetlenia do kuchni, salonu, sypialni czy pokoju dziecięcego. Tutaj także powinniśmy kierować się kilkoma ważnymi zasadami. Przede wszystkim, lampy muszą spełniać się w swojej roli i być dobrym źródłem światła. Jeśli chodzi na przykład o wybór kinkietów do gabinetu czy pokoju dziecięcego, to tam światło musi mieć odpowiednie natężenie i kolor. Oczy znacznie mniej męczą się przy tak zwanej żółtej barwie, bo taka najbardziej przypomina naturalne światło. Dobierając lampy do nauki należy zwrócić uwagę na sposób ich montażu, na natężenie i moc światła.\nZ kolei szukając lamp do sypialni możemy zdecydować się na coś bardziej przytłumionego i romantycznego. Delikatna poświata wychodząca spod małych kinkietów montowanych tuż nad łóżkiem będzie dobrym wyborem dla tych, którzy chcą stworzyć dobry nastrój w sypialni. Niemniej jednak, Ci którzy lubią czytać przed zaśnięciem powinni wybierać lampy o odpowiedniej mocy. Wszystko po to, by oczy nie męczyły się nawet podczas długiego czytania.\nW ramach podsumowania warto dodać, że współczesne sklepy z lampami, to miejsca pełne inspiracji i nowoczesnych trendów.\nPoprzedni artykułModne skarpetki\nNastępnyDetektyw – profesjonalna usługa śledcza