Temat: Komnaty gościnne Pon Mar 10, 2014 4:25 pm\nSpecjalnie na potrzeby weselnych gości oraz ich świty, z gościńca wydzielone zostały dwa piętra prywatnych komnat oraz łaźni. Poziomy strzeżone są bez przerwy przez trzy warty strażników zmieniające się co cztery godziny. W zależności od rozmieszczenia sal, z ich okien rozpościera się widok na drzewa Bożego Gaju albo na plac ćwiczebny przy zbrojowni i kuźni kowala. Pomieszczenia są przestronne, posiadają duże palenisko, świeczniki, grube zasłony, trzy fotele, stół, balię, lustro, alkowę. Urządzone są zgodnie z tutejszą surową stylistyką łączenia kamienia, elementów srebra z ciemnym drewnem dębu czy skórami zwierząt, czyli wszystkim tym, z czego słynie Północ. W niektórych izbach na belkach stropu można odnaleźć inskrypcje zapisane w runach Pierwszych Ludzi, które pierwotnie zaklinać miały złe duchy. W każdej komnacie zaś czeka woda, bukłak z winem oraz kufer z ciepłym odzieniem wierzchnim, dostosowanym do tutejszych warunków. W razie problemów, do ciągłej dyspozycji są stewardzi na usługach zarządcy majątku, Edwyna Poole'a.\nPięć komnat i trzy łaźnie przeznaczone dla gości z rodu Baratheonów znajdują się na poziomie pierwszym, z widokiem na plac ćwiczebny. Aby nie urazić miłej reprezentacji z Końca Burzy, ścian żadnej z nich nie zdobią wypchane poroża jeleni. Brudnozłoty, miękki materiał puchowych kołder w alkowie poprzeszywany został starannie czarną nicią. Jako, iż są to goście z regionu położonego daleko na Południu, w kufrze przygotowanym dla nich zadbano przede wszystkim o najcieplejsze futra.\nTemat: Re: Komnaty gościnne Nie Kwi 06, 2014 2:48 pm\nCzy liczba mniej przyjemnych tematów do rozmowy zmniejszy się, gdy już Aidan odkryje swoją niespodziankę? Tego Aryana nie mogła być pewna, bo choć bardzo chciała by wszystko wróciło do normalności, zdawała sobie sprawę, że szok, w jakim może znaleźć się jej brat, nie zawsze jest dobrym doradcą. Choć byli zżyci, odgadywali swoje myśli i często potrafili przewidzieć swe działania, tego jednego panna Stark nie mogła przewidzieć. Póki co więc prowadziła brata korytarzami zamku, prosto ku gościnnym komnatom.\nW pamięci wciąż miała to, co powiedział jej jeszcze w Wielkiej Sali, a jej myśli same uciekły na chwilę ku Cailet Tyrell i zmianie w głosie Aidana, która była zauważalna, gdy tylko wypowiadał się o swojej przyszłej żonie. Czy to możliwe, że zaszła w nim aż taka zmiana?\n- Dziedzic Doliny i dziedzic Północy będą związani więzami krwi, to może dobrze wróżyć na przyszłość - odparła tylko, ignorując wcześniejsze sugestie brata, ale była zadowolona, że jego humor wrócił choć w części.\n- Widziałam ojca wczoraj wieczorem, przez krótką chwilę - odparła, pochmurniejąc nieznacznie. Według niej lord Stark znacznie podupadł na zdrowiu ostatnimi czasy, a nawet jego wczorajsza mowa powitalna, choć w zamyśle miała zostać zapewne wygłoszona z wigorem, pozostawiała wiele do życzenia - Ale wierz mi, na wiec na pewno będzie gotowy. Niech mnie Inni porwą, jeśli nie siedzi teraz nad mapą w swojej komnacie i nie obmyśla strategii.\nZaśmiała się krótko, próbując zamaskować własny niepokój.\nZnaleźli się wreszcie na piętrze, z okien rozciągał się widok na plac ćwiczebny, więc jeśli Aidan nadrobił swoje zaległości to powinien wiedzieć już, w kierunku czyich komnat się udają. Być może domyślał się, że siostra prowadzi go na spotkanie z delegacją rodu Baratheonów, ale nie mógł wiedzieć, z którymi z jej członków przyjdzie jej się za chwilę zobaczyć.\nStanęli przed dębowymi drzwiami, za którym znajdowało się przeznaczenie dziedzica Winterfell.\n- Jesteśmy na miejscu - oznajmiła panna Stark, unosząc głowę i spoglądając bratu prosto w oczy, starając się wyczytać z nich jakieś ostatnie wskazówki - Nie wejdę z tobą, ale proszę, przekaż moje pozdrowienia. I wybacz, że nie powiedziałam ci od razu, ale musisz to zobaczyć na własne oczy żeby się przekonać.\nJej słowa mówiły mu zapewne tyle, co nic, więc nie chcąc odkładać w nieskończoność tego, co nieuniknione, Aryana przekazała bratu półmisek ze śniadaniem, który niosła przez całą drogę, a następnie zapukała do drzwi i uchyliła je tak, aby Aidan mógł przez nie szybko wejść.\n- Gdybyś mnie potrzebował, będę w swojej komnacie - szepnęła jeszcze, starając się dodać mu otuchy ostatnim spojrzeniem, a gdy upewniła się, że wszedł do pomieszczenia, zamknęła za nim drzwi i oparła się o nie, nasłuchując przez kilka pierwszych minut.\nGdy upewniła się, że brat nie wybiegnie już z krzykiem, uśmiechnęła się pod nosem i ruszyła w drogę powrotną prosto do skrzydła mieszkalnego.\n| Ary out\nTemat: Re: Komnaty gościnne Nie Kwi 06, 2014 9:37 pm\n| ten post powinien wyglądać mniej więcej tak "... . . .?!!!!" i wyciągnęłam z niego naprawdę tyle, ile mogłam, pardon\nMusisz to zobaczyć na własne oczy, żeby się przekonać.\nStrój gwardzistów trwających dzielnie przy drzwiach komnaty przygotowanej dla przyszłych biesiadników wskazywał jednoznacznie na służbę zaprzysiężoną rodowi z Końca Burzy. Nie umiał dokładnie sprecyzować, kogo też spodziewał się ujrzeć za drzwiami. Allyę? Lorda Baratheona we własnej osobie? Może najstarszego syna, Orysa? – Nic z tych rzeczy, podrapał się nieporadnie po szczecinie brody, wszyscy oni mieli teraz wystarczająco dużo zmartwień, ażeby jeszcze dokładać sobie kłopotów w postaci przypałętania się na wesele obcych dzikusów zorganizowane na dalekiej Północy. Ktoś jednak musiał zdecydować się na odwiedziny Winterfell; pytanie tylko kto, dlaczego i, przede wszystkim, co takiego miał do przekazania Aidanowi Starkowi, w co ten rzekomo mógł uwierzyć jedynie poprzez swoje naoczne świadectwo.\n– Przychodzę bez zapowiedzi… – Zaczął spokojnym tonem, odchrząknąwszy wcześniej porządnie poranną flegmę. Strażnicy natychmiast popchnęli przed nim drzwi do sypialni, więc postąpił śmiało do przodu, z tacą opartą dziarsko o bok wamsu.\nCzy można wypalić oczy, które spojrzały w niemożliwe?\nWypadło mu z rąk chyba coś większego niż przygotowane przez siostrę śniadanie. Świat, zmysły, rozsądek? W opowieściach Niańki w tym właśnie momencie dwóch najlepszych druhów padłoby sobie w ramiona i wspólnym łzom czy śmiechom nic nie mogłoby przeszkodzić. O tak, rzekomo suche męskie tęsknoty zawiera się w oszczędnym pozdrowieniu, lecz nie traciliby ani chwili na podobne głupotki; usiedliby wnet oboje przy palenisku, zimno, bardzo zimno, wznieśliby puchar czerwonego wina w imię pomyślności, i drugi zacząłby snuć z wolna swoją historię o niby powrocie zza światów, która ostatecznie wraz z puentą przeobraziłaby się raczej w fatalny ciąg nieporozumień, podczas gdy ten pierwszy, wsłuchując się uważnie w drogie słowa padające z ust przyjaciela, odczuwałby wyłącznie nieskończoną radość oraz ulgę, po części przerażającą, po części tak wyczekiwaną.\n– N-nie. Nie zrobisz mi tego.\nAle to nie była ballada. A jemu zabrakło powietrza.\nParsknął szaleńczym śmiechem, który ugrzązł był mu w płucach, i Aylward Baratheon rozpłynął się pod powiekami, zakładając, że to w ogóle on, że to w ogóle zdarzyło się tak naprawdę, jęknął, cóż za sen zesłali mu Bogowie mściwi, cóż za niedorzeczna mara…\nGrunt pod stopami załamał się, zadrżał. Przylgnął do muru za plecami, wgnieciony, przygnieciony niewidzialną pięścią. Ból obosieczny ugiął mu kolana, jeśli dożyje do zmierzchu, będzie to szczęście, jeśli zaś do świtu – prawdziwy cud powtórzył głucho cichy głos, c u d, zlepek kilku liter układających się w wyposażony w przedziwny sens wyraz, który nie istniał nawet w prastarej mowie ich przodków, cholerni Andale, po stokroć niech będą zerżnięci w rzyć! Zacisnął pięści do zbielenia woskowej skóry, język szybkostrzelny stanął w jego gardle, kolejne wołania znikąd licytowały się zażarcie wybacz, że nie powiedziałam ci od razu gdy czytasz ten list, on nie żyje, ż y j e, wykrzyknik, czasownik, definicja nieudanego żartu. Śmiech i łzy niby życie i śmierć, nieszczęśliwi kochankowie ustawieni na przeciwnych biegunach; ledwo wynurzył się, a już ściągnięto go na samo dno. Kłucie po lewo, mdłości, zwymiotowałby chętnie całym tym parszywym bytem w pustce, złości, żalu. Pragnął, wyrzekał się, przeklinał. Trucizna, pragnął, złość. Pustka, żal, ból. Utrata, pustka, pamiętał – co noc w miesiąc, codziennie.\nTemat: Re: Komnaty gościnne Czw Kwi 10, 2014 9:48 pm\nRześkie, wręcz chłodne, lecz idealnie spokojne i nieskazitelne powietrze wdzierało się do komnat przez uchylone okiennice. Jasne słońce przeświecało między czarnymi bezlistnymi konarami drzew, odnajdywało nieliczne drobinki złota na rozrzuconych po podłodze szatach, leżących pośród ciemnych nóg stołu i krzesało przepiękne iskry na plątaninie naczyń ścielących blat. W taki dzień nie było niczego piękniejszego od spaceru pośród murów Winterfell, a nawet, dlaczego by nie - konnej podróży poza ludzkie sadyby…\nLustro miało drobną plamkę na środku, ale Aylward żałował, że nie jest bardziej brudne lub - dlaczego by nie - nawet strzaskane.\n„Twoje włosy są jak gęste, burzowe chmury na tle nocnego nieba!”.\nJakiś czas temu, zdaje się, że w innym życiu - bezwzględnie przycięte, w miejscach nawet muśnięte pocałunkiem ognia, odrosły w postaci szorstkiej szczeciny. Reszta sterczała rzadkimi kogutami, splątanymi jak stare wodorosty.\n„Twoje oczy jaśnieją przeszywająco niczym bezcenne szafiry!”.\nBlade i przekrwione, posklejane rzęsy zbite w pęczki, zaczerwienione powieki i fioletowo-czarne zbolałe oczodoły.\n„Usta jak płatki róży?”\nPopękane, spierzchnięte, pokryte łuszczącą się skórą i drobinkami krwi zbierającymi się w kącikach. Na zapadniętym policzku widniały trzy długie strupy, brązowe i zaognione na tle białej woskowatej skóry.\n„Wyglądasz wyjątkowo przystojnie tego ranka, Aylwardzie…”\nPo obu stronach szyi wyschnięte wiązki białych pasków, pozostałość po czerwonych bliznach. Wyglądał jak mężczyzna zabity przez zarazę, niewiele lepiej od czaszek spiętrzonych na kurhanie.\n„Bóg Wojny we własnej osobie!”.\nWyraźnie zarysowane kości, ostra linia szczęki i zmarszczone czoło z widoczną niebieską żyłką. Patrzył w odbicie ostrożnie i chłodno, jakby dokładnie oszacowywał przeciwnika i wiedział, czego się po nim spodziewać. Dopiero po dłuższej chwili zerknął na swoją lewą, wciąż obandażowaną dłoń i, obnażywszy zęby, z trudem poruszał palcami, które w końcu powracały do sprawności - na zmianę prostował je i zginał, słuchając regularnych trzasków i chrzęstów, towarzyszących każdemu zaciśnięciu pięści. Był dziwnie spokojny jak na osobę, której życie, jeśli można to nazwać życiem, oparło się na ostrzu noża. „Człowiekowi można zaufać tylko w sprawach, które go dotyczą”, mawiał pan ojciec, raz za razem uderzając w tarczę kilkuletniego syna, trwożnie ukrywającego się przed ciosami postawnego Lorda Harberta. W kilkanaście dni imienia później Aylward nie miał najmniejszej wątpliwości, że senior rodu miał rację. Baratheon wypuścił cicho powietrze z płuc, zaciskając palce na prawym kolanie. Gdzieś na korytarzu rozległy się kroki, wyrywając go z hermetycznego, bezpiecznego świata i pozwalając skupić całą uwagę na szczęku otwieranych drzwi - zamiast jednak odwrócić się w ich stronę, ponownie wbił spojrzenie w lustro, kręcąc lekko głową.\n- Ally, ile razy w życiu będę musiał prosić? Pukaj, nim wejdziesz, nie jesteśmy już dzieć… - przez cały czas, gdy z jego ust padały kolejne słowa, miał surową minę, jakby zmagał się z wyrzutami sumienia. A sumienie to cenna rzecz, jednak w takich chwilach potrafi pokrzyżować szyki…\nW gładkiej, jasnej tafli lustra zamigotała znajoma sylwetka. Taka, która nie mogła należeć do kobiety z Południa.\nNa dobrą sprawę nie mogła należeć do żadnej kobiety. A przynajmniej nie takiej, którą Aylward chciałby napotkać.\nBararheon poczuł, jak nóż przerażenia naciska mu na pierś, niczym dawna kochanka, która wróciła po kolejne pieszczoty. Błękitne spojrzenie na pół uderzenia serca zdołało wychwycić w lustrzanym odbiciu blask szarych tęczówek, zanim te zniknęły pod zaciśniętymi powiekami. Głuchy łomot upadającej na podłogę tacy był niczym ze słowami, które usłyszał w chwilę dłużącą się do nieskończoności. I ze śmiechem. Urywanym, głuchym jak bicie dzwonów, echo w studni, róg pośród leśnej kniei, wycie wilka.\nŚmiech. Wcale nie rozbawiony. I słowa. Jak to słowa. Mają czasem żelazne, zimne brzmienie. Ciężkie ostrza mieczy padają na podłogę w obłoku kurzu.\nTy draniu! Parszywy, bezduszny skurwielu! Nienawidzę Cię!\nTrzy głębokie, poszarpane bruzdy w podłodze, tuż obok rozrzuconych po ziemi ubrań. W nich zaryte trzy ciężkie rękojeści.\nJesteś niczym zaraza! Zatruwasz wszystko, czego się tkniesz! I niczego, słyszysz, niczego w tobie nie ma! Jesteś dla mnie trupem! Niszczysz siebie? Do Innych z tym! Ale oprócz tego niszczysz też mnie!\nKilka kolejnych ostrych kawałków, niby nóż do ryb i nożyce. Wszystko to leży wokół Baratheona - ciężkie, ostre słowa.\nTy mnie zabijasz! Tyle razy ci wybaczałem! Ale teraz koniec! Rozumiesz?! Nigdy więcej!!! Jak cię można kochać, południowa szmato, jak można się z tobą przyjaźnić? Nie przypominam sobie, żebym kiedykolwiek widział cię trzeźwego! Zdychaj beze mnie. Nie ma cię, Aylwardzie. Koniec. Nie ma tych zmarnowanych lat. Wymazuję cię z życia, ze świadomości, z pamięci! Nie pozwolę, byś mnie zniszczył!\nBardzo dużo odłamków. Zardzewiałe, poskręcane ostrza bez kształtu, o nierównych kantach. Wszystkie wbijały się głęboko w podłogę dokoła Baratheona. Tak. Tylko najpierw się o niego obijały. Niektóre przechodziły na wylot i znaczyły swój ślad z tyłu, za jego plecami. Nie sposób było odmówić Aidanowi celności. Nigdy. Wszędzie na podłodze i meblach leżały zakrwawione słowa. Wilkor w obłędnym tańcu tłumionych w sobie uczuć i on, Aylward - zdychający jeleń. W przedśmiertnym obłędzie, desperacji, pobożnym życzeniu - odwrócił się energicznie od lustra, wykonując kilka niezdarnych kroków w stronę drzwi. Uciec, chce uciec? Nie, nie. Nie. Baratheon znieruchomiał naraz pośrodku komnaty, potoczył rozgorączkowanym wzrokiem wokoło, niebieskie oczy zatrzymały się na wymizerowanej, najdroższej sercu twarzy. Nagły błysk, jakby dopiero teraz poznał przyjaciela.\nCzemu tak stoisz?! wrzasnął na siebie w myślach wysokim, histerycznym głosem. Odezwij się! Zdobądź się na cokolwiek! Znowu jesteś tak nawalony, że nic do ciebie nie dociera?! Zrób coś!\nNawet nie zauważył, kiedy znalazł się obok Aidana. Chciał mu powiedzieć, żeby uważał na ostre odłamki, ale nie mógł zebrać myśli w zdanie, zresztą - na bogów - jakie odłamki?! Komnata pozostawała nienaruszona, bezpieczna, skąpana w promieniach porannego, bladego słońca... nie było odłamków. Nie było kłótni. Tylko minuty ciszy trwające całe dekady, wieki, ery... tysiąclecia.\nZabandażowane dłonie wystrzeliły w powietrze, zupełnie jakby Baratheon chciał zacisnąć palce na gardle Starka. Zacisnąć i nigdy nie puścić, nigdy - już nigdy. Zamiast tego, złapał go za koszulę na piersi i szarpnął. Nie miał nawet szansy, by nim potrząsnąć, nie w tym stanie, nie, kiedy był jak robal wpełzający na skałę.\nPrzepraszam. Przepraszam. Przepraszamprzepraszamprzepraszamprzepraszam...\nPalce jedynie zaciskały się i rozluźniały spazmatycznie. Jasne oczy, pełne lęku, jakby przestraszone własną agresją błądziły po wychudzonej twarzy, licząc każdą kolejną zmarszczkę. Raz, drugi, piąty.\nWydawało się, że Aylward wisi na Aidanie, szukając oparcia, tyle, że jego drgające palce zostawiały brzydkie czerwone smugi na jasnej koszuli.\n- Rozumiesz, co do Ciebie mówię? - szepnął, czując jak krtań zasupłuje się boleśnie. - Rozumiesz? - powtórzył jeszcze ciszej, zapominając, w jaki sposób ma oddychać.\nI powstrzymać cholerną, pojedynczą łzę, pełznącą leniwie po policzku i ginącą dopiero pośród ostrego zarostu.\nTemat: Re: Komnaty gościnne Sob Kwi 12, 2014 12:21 pm\n– Rozumiesz, co do ciebie mówię? Rozumiesz?\nCo noc w miesiąc, codziennie towarzyszył mu w nieokreślonej zonie schyłku marzeń ciągnących się jeszcze o brzasku lepką pajęczą przędzą na suficie. Zawsze znajdował do niego drogę na minuty przed świtaniem, taka była ich niepisana umowa i nieważne, jak bardzo akurat nie mieli ze sobą po drodze. Po raz ostatni zetknęli się na hołdzie królewskim w stolicy – Aylward Baratheon wgryzał się w ociekające słodkim sokiem dorodne czerwone jabłko; włosy zwichrzone po zejściu z konia, długi płaszcz poprzetykany złotą nitką, roziskrzone tęczówki wnet zdradzające chytry zamiar, one nie kłamią, ser, oczu nie przechytrzysz. Świadomość balansowania pomiędzy jawą a snem nigdy wcześniej nie sprawiała Aidanowi tyle niewdzięcznej przyjemności, gotów był nawet podsycać ból dla tych kilku chwil, w których obcował z nim, mówił do niego, zabierał w podróż poprzez miejsca dawno zapomniane, nieodwiedzane od lat. Nie pojmował z tego wiele, krajobrazy pociągały za niewidzialną strunę w sercu, czuło się w nich tyle w ł a ś c i w e g o, nabierało się przekonania o niepodważalności, o wieczności swego rodzaju spraw; ten paradygmat każdy znał z dzieciństwa – pewność, brak wątpliwości. Pamięć nie zawodziła, od pierwszego styku na dworze spierali się, to znów zgadzali, różnili często oraz z niekłamaną chęcią krzyżowali najpierw tępe, ostrugane kije; nie walczy się z b r a ć m i zwykł upierać się na żarty tak jak bawił się z bliźniakami, oddając młodszemu uderzenia na pół gwizdka, aż ten, burzowa chmura, powalił go zniecierpliwiony, wtykając drewniany grot pod krtań. Teraz i zawsze? – Padło pytanie, dzwoneczki cienkiego śmiechu brzmiały ostro w uszach; impresje przenikały się łagodnie, niby niechcący dziedziniec w dalekim Końcu Burzy stopniowo zyskiwał wilgoć, drewniane bele i stęchliznę karczmy ulokowanej przy drodze na północ. Spoglądając na swoją dłoń, zamiast drobnej rączki chłopięcia dzierżącej rękojeść drewnianego miecza widział palce dorosłego mężczyzny zaciśnięte szczelnie wokół ucha szklanicy wypełnionej po brzegi spienionym ale. Cycata oberżystka przyniosła im dwa kufle, wodził za nią oczami, pewnie zerżnie pannicę dziś w nocy, kiedy on skończy czytać, zgasi w palcach płomień świecy i ułoży się wreszcie na twardym posłaniu (tęsknota za n i ą najlepiej kleiła powieki). Dostałem list, wiesz, co mi napisali? Że umarłeś powtarzał wyświechtaną formułkę podgrzewaną na sam finał historii, kur piał, cienie na murze rozpraszało świtanie i cholernie chciało mu się szczać, a Ayl nadal nie odpowiadał, milcząca zjawa, w zasadzie nie musiał nic paplać, bo przecież wszystko było w p o r z ą d k u, prawda? Wykrzywiał jeno usta dokładnie w sposób taki, jakby znał rozwiązania wszystkich zagadek i zdążył już dawno podzielić się nimi z całym światem, tylko nie z nim – Aidan nie rościł sobie zresztą żadnych praw do przenikania przez bramy jego tajemnic, po prostu nie czuł się do nich zaproszony. Wystarczała mu obecność, świadomość, że j e s t choćby na końcu świata, pośród bliskich, szczęśliwy oraz bezpieczny…\nWciągnął świszcząco powietrze.\nStrach trącił zgnilizną.\n– Ty cuchnąca padlino – wychrypiał cicho, marny komplement na dzień dobry, pokręcił głową z niedowierzaniem; ciało mówi jedno, oczy nie kłamią, wiesz, łez zabrakło przez wyschnięte zdroje. Nie potrafił ubrać w słowa fali skrajności przetaczającej się przez żyły, obserwował zatrwożony wychudłe palce szukające w amoku czegoś, co ewentualnie mogło nim być. Obłęd, wariactwo… – Dosyć! – Opuszki pozostawiały krwiste ścieżki na śnieżnobiałej koszuli; wyrwał mu ją z rąk, wytargał zdecydowanie materiał, po to wyłącznie, aby wniknąć weń, wtopić się jedno w drugie, przygarnąć go zaraz ramieniem, zamykając w bezpiecznym uścisku. Nerwowo poklepywał grzbiet pod palcami, przygładzał szew biegnący przez plecy, obrysowywał nienaturalne wybrzuszenia opatrunków. – Durny jeleniu, dałeś się złapać w sidła – plótł głupoty tuż przy płatku ucha i dusił radość albo po prostu drżał, kompletnie rozdygotany od wewnątrz. – M-mój bracie…\nKąciki parły mimowolnie do góry, spierzchnięte ryło rozciągało się w wysiłku, który wydawał mu się wręcz ohydny, nieodpowiedni. Pochwycił przyjaciela za barki, trzymał mocno odsuwając na szerokość ramion.\n– Patrz na mnie – przewiercał na wskroś, żyjesz, przeżyłeś, najprawdziwszy… – I słuchaj uważnie. – Jestem lepszy w prawieniu morałów niż w ich stosowaniu, własna bojowość onieśmielała Aidana, zaszokowanie nie dopuszczało doń złego. Śnił, a ta ułudna rzeczywistość-przezroczysty czas teraźniejszy zniknie z przetarciem ropnych resztek snu, czyż nie? – To, co widzę, wcale nie przyniosło mi ulgi – lód trzaska, odłamki przeszywają wnętrzności myślałem, że odszedłeś, tymczasem patrzę na coś ledwie odrobinę lepszego, niż przeżarty zgnilizną trup. Nie oszukasz mnie. – Nie zasmakowałem trucizny, nie znam szaleństwa, które zagnieździło się w twojej głowie – być może nie wiem nic, nie wiedziałem – ale zrobię w s z y s t k o, co w mojej mocy, żebyś wrócił – wszak masz Allyę, masz Orysa, masz swoich ludzi, rodzinę… – nie dla nich, tylko dla siebie – …masz też swój honor, sławę i zemstę, zasępił się, podzielał pragnienie zemsty, łaknął jej najbardziej. – Jeśli zamierzasz do końca swoich dni tak trwać – zawiesił głos, przygryzając wargę smutna wizja, mógłbym zabić cię z czystego współczucia, podobny żywot nie jest niczego warty, ciało i krew to ograniczona zbroja, ciasne więzienie, natomiast śmierć, druhu, śmierć przynajmniej niesie wyzwolenie… Przełknął z trudem ślinę, odsuwając na bok ponure domysły. – Zapowiadam ci – wymierzył w jego pierś wskazujący palec, lordowska nuta – schowaj ten swój upór głęboko w dupę, ponieważ pókim żyw, nie opuścisz Winterfell w bandażach. – Nie masz sił? Wesprzyj się na mnie, nie umiesz wziąć oddechu – oddychaj mną, proszę. Nie łamię danych obietnic. Jestem za tobą; byłem, będę.\nT e r a z i na z a w s z e.\nTemat: Re: Komnaty gościnne Pon Kwi 14, 2014 3:44 pm\nDziwka. Torba. Wywłoka. Kurwa.\nRzucał przekleństwa podczas potyczek na ubitym gruncie równie beznamiętnie, jak „Więcej ale, dziewczyno”. Drzewa były zielone, łąki obsypały się kwiatami, a on jak zwykle robił się niezadowolony. Miał zostać bohaterem, i to wyszkolonym do wielkich czynów, wspaniałych i godnych pieśni. Tylko że nauka odbiegała od oczekiwań, jakie sobie wyrobił na podstawie wysłuchiwanych od dzieciństwa legend. Miecze były za ciężkie, żeby mógł je podnieść, zbroje okazały się niewygodne, zwłaszcza kiedy trzeba było w nich walczyć, do tego odciski utrudniały chwytanie za piersi krawcowej, której imię wymazał z pamięci już dawno temu.\nDziękować mógł tylko za jedno - za kompana walk, który miał stać się jego przyjacielem. Bratem. Częścią duszy, komorą serca, źrenicą w oku, a niechże i będzie - prawym jądrem! Dziękował każdej grzesznej nocy, każdego pobożnego dnia, każdej chwili, sekundy, przy każdym oddechu. Za cierpliwość, wyrozumiałość, odwagę, bliskość, słowa, gesty, ciosy, przelane litry ale, wylany pot, krople krwi. Aylward podziwiał go, spod ciemnych, przymrużonych powiek obserwując, jak spokojnie, prawie bez problemu przychodzi mu walka z pokusami, z demonami własnego umysłu, z rozszalałą chucią młodzieńczego ciała. Kiedy wiedział, że kolejny łyk wina będzie tym, który nie tylko przeleje czarę goryczy, ale i wzburzy w trzewiach sytą kolację i pociągnie ją w górę - krótkim, stanowczym gestem odmawiał. Przy Aylwardzie był mistrzem spokoju, rekordzistą wewnętrznego ładu, czempionem harmonii duszy. Był wolnym człowiekiem pośród zniewolonych ludzi. Lubił to: żyć między nimi i dla nich, czuć ich szacunek – odrobinę strachu, ciekawości, fascynacji. Gdy szedł ulicami południa, ludzie mijali go, oglądając się ukradkiem. Wyglądał dostojnie i poważnie – wysoki młodzian w czarno-szarej tunice i spodniach, w rękawiczkach i ciężkich, podkutych butach. Tak musiał wyglądać. Był synem Północy. I nawet kiedy wiedział, że niektórzy go nienawidzą, brzydzą się nim, pogardzają… nie przejmował się tym. Bo gdy szedł pośród różnobarwnego i różnokształtnego tłumu ludzi o strojach i ciałach ukształtowanych według tysięcznych mód, obyczajów oraz religijnych nakazów, wiedział, że stanowi symbol jedynej siły budzącej grozę ich wszystkich – Honoru.\n- Ty cuchnąca padlino.\nJasne tęczówki nawet nie drgnęły, utkwione w Aidanie z wyjątkowo przejmującym, zimnym wyrazem swojego błękitu. Sam głos Starka wprawiał Aylwarda w istne zażenowanie. Patrzenie na Baratheona, słuchanie Baratheona, oddychanie z Baratheonem jednym powietrzem - było nie tyle męką, co zaskakującą trudnością. Sprawiało psychiczny ból bliżej nieokreślonego pochodzenia. Był zbyt dobry w zabijaniu, żeby wierzyć w cud. Jest też zbyt trzeźwy, żeby wierzyć w bogów. Przez jakiś czas wierzył tylko w siebie. Zbyt wiele razy upadał i zbyt wiele razy się podnosił, żeby nie zauważyć, że w człowieku jest tylko jedna siła - on sam.\nJak więc uzyskać wiedzę o sobie - spoza siebie? Im cięższym spojrzeniem tonął w tej odwróconej astronomii, tym wyraźniej rozpoznawał pląsy psyche. Wydawało mu się, że to tak wielka sprawa - że tak trudna. Przyjaźń. Wierność. Miłość. Że uszlachetnia go i wywyższa i daje przepustkę do człowieczeństwa. A uczucia to przecież najbanalniejsza rzecz na świecie. Postawił je na ołtarzu, ponieważ nie potrafił ich zrozumieć.\nFałszywy bożek - miłość!\n- Żyłem, cierpiałem i kochałem wspólnie z wami… - brzydki, brzydki grymas ust, rozpełzający się po całej twarzy z chwili na chwilę, przybierając kształt maski. Błękit spojrzenia zamigotał nienaturalnie, kiedy dłonie zostały pozbawione oparcia, brutalnie oderwane od znajomej faktury, zamknięte, zniewolone, zmuszone do poddania się silnym objęciom.\n- … obiecałem, że wypiję na Twoim weselu i naszczam na kryptę, jeśli będziesz miał czelność umrzeć przede mną. I o ile drugiej przyjemności mogę sobie odmówić, o tyle pierwszą wykonam z niekrytą satysfakcją. - ręce rozłożone w bezradnym geście, a może wręcz przeciwnie - w otwartości, w przygotowaniu, w gotowości na wszystko, co lada chwila padnie z ust Starka.\nChce uderzyć? Niech bije. Chce obrazić? Niechże nie szczędzi słów!\nAylward bowiem już dawno poniżył własną inteligencję. W chwili, gdy ujrzał przyjaciela w drzwiach, wątpiącego, wściekłego, przerażonego - złożył ją w ofierze przed reliktami zwierzęcej biologii, czyli emocji. A przecież tu, w tej chwili, w tej komnacie, w tym czasie i tylko tym życiu - nie ma nic do rozumienia. Możesz tylko doświadczyć lub nie, nakierunkowując się w dowolne uczucie.\nNa dotyk Aidana. Zapach Aidana. Ciepło Aidana. Szept Aidana.\nOpanowanie, które przejawiał Baratheon do chwili, gdy przyjaciel nie przekroczył progu komnaty - dawało mu jedno. Dawało mu władzę nad nimi - nad emocjami. Bo te nie mały racji bytu - przez całe życie się ich wyzbywał. Zawsze sądził, że może mieć je na zawołanie, na każde wezwanie więcej. Więcej, więcej nieskończenie więcej. Ile zechce. Na rozkaz. Ustawione karnie jak ciężka jazda gotowa do ataku.\nLecz tymczasem Aylward postawił nad sobą kata przybierającego formę przyjaciela, brata krwi, który karze go bezlitośnie za najmniejszy uczuć niedobór: o, jaki nieludzki! jaki zimny! psychopata! Pozbądź się tych przesądów! Który z dwóch porządków przystoi człowiekowi?\nCzuję to, co nakazuje rozum. Rozumuję tak, jak nakazują uczucia.\nI Baratheon nie może już zbyć problemu wzruszeniem ramion. Nie może odłożyć odpowiedzi na później. Nie może powstrzymać się od dokonania wyboru. Samo istnienie przyjaźni stawia go pod ścianą. Korzystasz? - czy nie korzystasz? Rozum? - czy małpa? Odmówiłeś? Wracaj do domu. A wybór jest tuż, tuż - Aidan i Aylward, Aylward i Aidan. Spoglądają na siebie, odnajdują się nawzajem wzrokiem. Jeleń przechyla lekko głowę, nadal patrząc na Wilkora. A ten patrzy na Jelenia, patrzącego. Odbicia odbić odbić - piękno przychodzi zawsze z zewnątrz, nie istnieje poza światem fizycznym: mimo wszystko wyobrażenie piękna nie jest pięknem, tak samo jak wyobrażenie strachu nie jest strachem, a wyobrażenie zła nie jest złem. Jak więc odróżnić prawdę od fałszu? Proste - poprzez poznanie.\n- Jestem nieracjonalny.\nPrzerywa mu w pół słowa, chłonąc jednak z uwagą każdą uwagę, każdy zwrot, nie ważne, jak ostry i bolesny. To bowiem było poznanie. Poznanie.\nAch, jak wspaniale - żyć!\nI wprost z dzbana wino pić!\n- Bywa ze mną jest jeden, odwieczny problem.\nNiewielka zmarszczka w kąciku zaciśniętych kurczowo ust, kolejna - pomiędzy brwiami, wyraz najgłębszej determinacji. I jeszcze jeden drobny defekt, jak pęknięcie w najszlachetniejszej porcelanie, jak rysa na diamencie - biegnąca przez blade czoło zapowiedź rozpaczliwego namysłu.\nnie bacząc na upływ lat…\n- Wspinam się na wyższe i wyższe szczeble, i wiem, że pewnego dnia któryś z nich okaże się zbyt stromy.\nOdczuwał niepokój, brak stanowczości, a za tym wszystkim natrętny dyskomfort psychiczny, którego nie potrafił nazwać po imieniu. Tymczasem wyjaśnienie kryło się pod bardziej prowizorycznymi pobudkami. Cieplutkie rączki łatwego życia pochwyciły Baratheona za szyję i z wolna poczynały go dusić. Był człowiekiem wojny, a kiedy zmuszano go do odpoczynku, nie ważne jak istotnego dla jego własnego zdrowia - zaczynał więdnąć.\na w nich panny z rozkoszy drżące…\n- Jednak nie rezygnuję... bo przecież tak przyjemnie oddycha się powietrzem ze szczytów.\n… chociaż wiem, że zginę, spadając.\nDługi, wychudły palec, jak szpon sępa zatapiający się w ciele ofiary - przeciął powoli powietrze, by w końcu zatrzymać się na szerokiej klatce piersiowej, tym razem jednak nie szukając oparcia… lecz wytykając błędy. Pełne oskarżenia dźgnięcie, niczym nieszkodliwe, ale bolesne użądlenie komara oraz wychudła twarz promieniejąca radością, tak nie pasująca do pełnego nagany gestu.\n- Chyba źle się zrozumieliśmy, dziedzicu Północy, przyszły Lordzie Stark oraz panie na Winterfell… - błękitne spojrzenie, wbite w szare tęczówki i głowa kręcąca się w geście dezaprobaty - cały spektakl będący zaledwie preludium do nadchodzących słów… - … otóż żaden z nas nie opuści tej komnaty, co dopiero o Winterfell mówiąc, jeśli stojący na stole dzban ale będzie pełny, a urocza pomoc kuchenna nie zostanie przeobracana! - kolejny gest, tym razem wykierowany wprost w stół, gdzie pogrążone w milczeniu, pokryty zimnymi kroplami naczynie świadkowało słowom Baratheona.\nZostajesz? Nie myśl, że na jednym dzbanie stanie.


Wycieczki szkolne proponowane przez biuro podróży Fokus to nic innego jak najlepsza okazja na ciekawe zagospodarowanie czasu dla Twojego dziecka. Aby do tego mogło dość\nWycieczki organizowane przez Biuro Turystyczne Lazur Travel to wyjazdy marzeń dla każdego dziecka. Podczas takiego wyjazdu dzieci odpoczną i poznają kawałek świata. Ich obozy\nBaza noclegów w mieście Wałbrzych, przedstawiamy noclegi na dobę w hotelu. We wszystkich pokojach znajduje się łazienkę. Wałbrzych jest doskonałą bazą wypadową do\nLider na rynku atrakcji integracyjnych. Setki atrakcji na każdą okazję. Integracje, wieczory tematyczne, warsztaty i degustacje oraz również bogaty przekrój atrakcji\nZwiedzanie Warszawy z licencjonowanym przewodnikiem jeszcze nigdy nie było, aż tak fascynujące. Nasze profesjonalne podejście i rzetelna postawa oraz niebagatelna wiedza\nInternetowy system rezerwacji biletów promowych Retravel.pl Serwis umożliwia przeglądanie On-Line połączeń promowych oraz bezpośredni dostęp do rozkładu


Moje auto, mój rower - Spółdzielnia Mieszkaniowa „Szóstka”\nWszyscy chcemy, żeby żyło się nam razem miło i bezpiecznie. Dbając o to, chcielibyśmy przypomnieć, że na naszych osiedlowych drogach obowiązuje strefa zamieszkania, która wg przepisów nakłada określone obowiązki na kierowców.\nZapewne są one wszystkim znane, jednak nie zawsze respektowane i o to chcemy, w imieniu wszystkich mieszkańców, a w szczególności w imieniu osób starszych i naszych dzieci, kierowców prosić.\nPRZEPISY DOTYCZĄCE STREFY ZAMIESZKANIA\nOkreślenie strefy zamieszkania\nArt. 2: Kodeksu drogowego. Użyte w ustawie określenia oznaczają: (…)\n16) strefa zamieszkania – obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami.\nZnak D-40 ” strefa zamieszkania ” oznacza wjazd do strefy zamieszkania.\nZnak D-40 informuje ponadto, że umieszczone w strefie urządzenia i rozwiązania wymuszające powolną jazdę mogą nie być oznakowane znakami ostrzegawczymi.\nWyznaczenie strefy zamieszkania służy przede wszystkim bezpieczeństwu pieszych poruszających się po osiedlu. W jej obrębie obowiązuje kodeks drogowy, co daje podstawy prawne do interwencji policji i straży miejskiej, gdy łamane są jego przepisy.\nW strefie zamieszkania samochód jest gościem, który musi uszanować prawa gospodarzy, czyli pieszych.\nUstąp pierwszeństwa pieszym – W strefie zamieszkania nie obowiązują przepisy kodeksu drogowego nakazujące pieszym korzystanie z chodnika lub pobocza, chodzenia lewą stroną jezdni itd. Przeciwnie – pieszy może korzystać z całej szerokości drogi i ma pierwszeństwo przed autami oraz rowerami.\nDopuszcza się również możliwość korzystania z drogi przez dziecko w wieku do 7 lat, bez opieki osoby starszej. Pamiętajmy o tym !!!\nNatychmiast zwolnij – Konsekwencją uprzywilejowania pieszych jest radykalne ograniczenie prędkości wszelkich pojazdów poruszających się w obrębie strefy zamieszkania. Dopuszczalna prędkość pojazdów (nie tylko samochodów!) wynosi 20 km/h.\nZachowaj ostrożność przy wyjeździe – Wyjazd ze strefy zamieszkania na inną drogę traktowany jest przez przepisy tak samo jak włączanie się do ruchu (art. 17 ust. 1 pkt 1 kd). Opuszczając strefę zamieszkania, musisz więc ustąpić pierwszeństwa przejazdu innym uczestnikom ruchu.\nZnak D-41 ” koniec strefy zamieszkania ” oznacza wyjazd ze strefy zamieszkania\nMamy nadzieję na jeszcze lepszą jakość życia na naszym osiedlu i zrozumienie potrzeb pieszych\nBądźmy kierowcami na „Szóstkę”


Język niemiecki Ostrowiec Św. - EDUN Korepetycje\nEDUN » Oddział Ostrowiec Św. » Korepetycje w Ostrowcu Św. » Język niemiecki Ostrowiec Św.\nJęzyk niemiecki w Ostrowcu Świętokrzyskim\nBez znajomości języków obcych człowiek czuje się gorzej niż bez paszportu. Antoni Czechow\nPrzyjęło się, że język angielski jest pierwszy w rankingu popularności języków obcych, a tymczasem zapominamy o naszych zachodnich sąsiadach, którzy posługują się językiem niemieckim. Pamiętajmy, że język niemiecki występuje również choćby w Austrii czy Szwajcarii. Wydaje się więc przydatne w czasach częstych podróży w celach krajoznawczych czy zarobkowych, by zrozumieć mowę ludzi mieszkających obok nas. Szczególnie, że język niemiecki ma wiele wspólnego z językiem angielskim, co ułatwia naukę.\nDlaczego korepetycje z języka niemieckiego z EDUN Korepetycje?\nChociaż na pierwszy rzut oka nie wiesz, jaki umieścić rodzajnik: „der, die, das” i mylą Ci się przypadki, my pomożemy Ci zrozumieć różnicę i nauczymy używać tego pozornie trudnego języka na co dzień.\nCo robimy na zajęciach? Korepetycje z niemieckiego od 14zł/h\nPrzede wszystkim obalamy stereotypy, że język niemiecki to trudny język. Jak? Poprzez nadrabianie szkolnych zaległości oraz systematyczną pracę, która buduje motywację i pewność siebie u ucznia. Poza tym nasi korepetytorzy „zarażają” sympatią do języka niemieckiego, który mimo „dziwnych znaków” nad literami i odmienną od języka polskiego wymową da się zrozumieć, nauczyć a nawet polubić.


Popowa Polana w Beskidzie Niskim - Zieloni w podróży\n21 maja 2019\t| by\tMateusz | 6 komentarzy\nBeskid Niski świetnie nadawał się na jakiś krótki, wiosenny spacer.\nWyobraźcie sobie najbrzydszą rzecz, jaką widzieliście w życiu. Śmiało. Teraz dorzućcie do tego jeszcze deszcz, chłód, błoto, a nawet śnieg. Tak właśnie wyglądała tegoroczna wiosna. Kiedy zza chmur wreszcie wyjrzało słońce, w moich stronach nastąpiło tak wielkie poruszenie, że ludzie zaczęli wręcz dzwonić do rodziny, znajomych, sąsiadów i mediów, żeby wszyscy mogli wyjść z domów i na własne oczy zobaczyć ten fenomen. Gotów byłem sobie siatkówkę wypalić – taki zapatrzony byłem.\nNie było jednak czasu do stracenia. Spakowałem plecak, zabrałem aparat i ruszyłem w stronę Beskidu Niskiego, żeby przynajmniej przez chwilę pospacerować. Na miejsce włóczęgi wybrałem prawdziwy rarytas, czyli otwarty, widokowy grzbiet, o co w tym paśmie wcale nie tak łatwo. I chociaż nie przebiega tamtędy żaden oficjalny szlak, to lokalne ścieżki pozwalają na raczej beztroskie maszerowanie. Minąłem Zawadkę Rymanowską i w okolicach przysiółka Abramów, nieopodal starego cmentarza, zostawiłem samochód i ruszyłem przed siebie.\nŚcieżka jest wyraźna, więc dziarsko mknę do góry\nWzniesienie, o którym mowa to Popowa Polana, chociaż niektóre mapy używają nazwy Kamionka. Grzbiet ciągnie się przez kilka kilometrów, po czym łagodnie opada w stronę Przełęczy Szklarskiej, gdzie również można rozpocząć swój spacer. Byłem tak pochłonięty zielenią, pogodnym niebem i śpiewem ptaków, że raczej bez większych refleksji pognałem do góry. W końcu intuicja mi podpowiadała, że zmierzanie w kierunku najwyższego punktu w okolicy to dobry plan. Dopiero po chwili sobie uświadomiłem, że czegoś takiego jak intuicja, to ja nie mam.\nKolejne, beskidzkie widoki\nDolinę zostawiłem daleko za sobą. Samochód przypominał niewielką kropkę, a zabudowania byłego PGR-u stanowiły niejako punkt orientacyjny. Było ciepło, pogodnie, a wokół żywej duszy. Podejście było krótkie, bo przecież tutejsze wzniesienia nieznacznie tylko przekraczały 600 m n.p.m. i kiedy znalazłem się na grzbiecie dotarło, do mnie, że… pomyliłem ścieżki. Oczywiście nie był to jakiś wielki błąd, bo i tak zamierzałem tędy spacerować, ale widok Cergowej, która była znacznie dalej, niż powinna, uświadomił mi, że gdzieś faktycznie dotarłem, ale na pewno nie na Popową Polanę.\nMożna spacerować aż do samej przełęczy\nByło zbyt ładnie, żeby w jakikolwiek sposób mnie to obeszło, więc zrzuciłem plecak, zrobiłem krótką przerwę i po prostu cieszyłem się tym pierwszym, słonecznym dniem od niepamiętnych czasów. Kamińska Góra, bo tak nazywa się pagór, na którym się znalazłem, to naprawdę urokliwe miejsce. Co więcej, widać stamtąd naprawdę kawał świata. Dokładnie na południu znajduje się Piotruś, którego nazwa od razu nakazuje się zastanowić, czy w polskich górach gdziekolwiek wznosi się wyższy „Piotr”. Na wschodzie znajdziemy rozległe pasmo Jawornika i Banię Szklarską, czyli kolejne, widokowe miejsce, na które nie prowadzi oficjalny szlak, ale można się tam dostać gruntową drogą. No, a na zachodzie stoi dumnie Cergowa, gdzie nie tak dawno powstała nowa wieża widokowa.\nPromienie padające między chmurami\nNo i w zasadzie człowiek gotów byłby tam koc rozłożyć, urządzając może jeszcze jakiś piknik przy okazji, ale trzeba było ruszać dalej. Podszedłem kawałek w stronę Przełęczy Szklarskiej, bo początkowo planowałem dłuższą wycieczkę, ale szybko zmieniłem plany. Gdzieś na horyzoncie zaczęły się zbierać ciężkie chmury, a deszczu w ostatnim czasie miałem już po dziurki w nosie, więc ostatecznie skierowałem się w stronę Popowej Polany.\nPopowa Polana wiosną\nŚcieżka raczej nie pozostawia złudzeń co do kierunku (ekhm) marszu, więc zgubić się było trudno. Dosłownie na chwilę zawinęła do lasu, gdzie musiałem wykazać się sprawnością w omijaniu rozległych kałuż, po czym znów wyprowadziła mnie na otwartą przestrzeń. I to było w końcu to miejsce, do którego chciałem dotrzeć w pierwszej kolejności. Perspektywa i widoki raczej nie uległy zmianie przez te kilkanaście minut spaceru, natomiast Cergowa prezentowała się już zdecydowanie lepiej. Ciekawostką jest też to, że przy odpowiedniej pogodzie, da się z Popowej Polany zaobserwować Tatry, odległe o blisko 130 km.\nPokręciłem się po okolicy, zrobiłem kilka zdjęć i jeszcze przez chwilę cieszyłem się pogodnym dniem. Lubię, kiedy promienie przebijają się przez chmury, oświetlając gdzieś odległe wzniesienia. Zwłaszcza wiosną zieleń wydaje się wtedy wyjątkowo soczysta. Podkreślam to któryś raz, bo ostatnio wyjątkowo brakowało nam szczęścia do warunków. W końcu udałem się w kierunku wyraźnej dróżki, która bezbłędnie sprowadziła mnie w miejsce startu. Na koniec polecam jeszcze krótki filmik z tego wypadu, no i niezmiennie zachęcam do subskrybowania.\nBeskid Niski to trochę tajemnicze pasmo, które raczej nie cieszy się wielką popularnością. Oczywiście jest to poniekąd zrozumiałe, bo tutejsze góry nie należą do najwyższych, a szlaki prowadzą zazwyczaj gęstym lasem. Natomiast to, co wydaje się niektórym wadą, może być dla innych zaletą. Puste szlaki, spokój, dzika przyroda, malownicze doliny pełne historii, no i aktywny wypoczynek z dala od codziennych spraw, to niewątpliwie coś, co pozwala łaskawym wzrokiem popatrzeć na to miejsce.\nNie miałem tego dnia ambitnych planów, ale chciałem w jakikolwiek sposób wykorzystać pogodny dzień. Popowa Polana i odchodzący od niej grzbiet to naprawdę świetne miejsce na krótki spacer, czy przejażdżkę rowerową. Podejście jest w zasadzie nieodczuwalne, trasa nie jest długa, a widoki są znacznie ciekawsze, niż mógłby wskazywać pobieżny rzut oka na mapę. Pewnie istnieje więcej sposobów, aby się tutaj dostać, ale na wzmiankę zasługują najdogodniejsze dwa.\nPierwszy to dojazd do Zawadki Rymanowskiej. Jeżeli dysponujecie własnym transportem, to warto podjechać dalej, w kierunku przysiółka Abramów i spróbować zostawić samochód gdzieś na poboczu. W innym przypadku po prostu czeka was dłuższy spacer, co też jest ciekawą opcją. Alternatywna metoda to wędrówka od strony Przełęczy Szklarskiej, co może być nieco trudniejsze, bo jeśli pamięć mnie nie zawodzi, to jest tam jednak mniej miejsc, w których można zostawić samochód. Niezależnie od tego, którą opcję wybierzecie, raczej nie powinniście mieć powodów do narzekań. Jeżeli szukacie natomiast więcej propozycji wędrówek po Beskidzie Niskim, to zajrzyjcie do podlinkowanego tekstu.\nbeskid niski, wiosna\nPosted at 08:38h, 05 czerwca Odpowiedz\nNa razie przeglądam bloga, czytać będę wieczorami. Jakby co, to własnie ja wspominałem o Dolinie Ciechani.\nPosted at 13:52h, 03 marca Odpowiedz\nMieszkam w Krośnie i kocham Beskid Niski właśnie takim jaki jest, pusty, dziki i blisko położony. Mogę sobie zrobić wypad nawet po pracy,\n30 min jazdy samochodem i mam reset na łonie natury <3\nPosted at 21:54h, 24 maja Odpowiedz\nW końcu można nacieszyć trochę oczy soczystą zielenią. Mam nadzieję, szybko powróci taka piękna wiosna, bo ile może padać 😉 Już chce się w góry wyruszyć.\nPosted at 13:52h, 28 maja Odpowiedz\nNa wiosnę to już bym niestety nie liczył, ale lato coraz bliżej 😛\nPosted at 19:27h, 21 maja Odpowiedz\nNo właśnie te lasy i „naleśnikowatość” Beskidu Niskiego mnie trochę odstrasza. Po za tym daleko mam, ale może się kiedyś wybiorę, jak mi się już inne góry znudzą. Darek nie lubi chodzenia po kałużach/lesie? Jakoś mało o nim ostatnio 😛\nPosted at 13:53h, 28 maja Odpowiedz\nTak, Niski nie jest spektakularnym pasmem, ale że mam blisko, to jestem dosyć częstym gościem 😛 Coś tam sobie zawsze znajdę 🙂 No, a Darek ostatnio jest dosyć wybredny jeśli chodzi o warunki pogodowe plus kiedy ja mam czas, to on go nie ma 😛 Życie 🙂


ciaza-przed-40tka: Oszczędzanie - zakupy żarówek energooszczędnych w Lidlu\nKatarzyna O 19 stycznia 2015 10:46\nJestem jak najbardziej za żarówkami energooszczędnymi. W naszym przyszłym domu innych nie będzie. ;)\nKamila S. 19 stycznia 2015 20:11\nZazdroszczę nowego domu:-) i gratuluję!!!!!! Wierzę, że wszystko będzie już z najnowszych nowoczesnych technologii, czyli bardzo oszczędne :-)\nAnia Kotynia 19 stycznia 2015 11:21\nMy w mieszkaniu mamy kilka lamp, żyrandoli starszego typu do których zwyczajnie nie pasują żarówki energooszczędne gdyż mają milimetr krótszą końcówkę... więc z konieczności mamy zwykłe. Ale my też w przyszłym domu od razu kupimy energooszczędne :-)\nKamila S. 19 stycznia 2015 20:07\nOjej zazdroszczę nowego domku. To takie moje duże marzenie i trzymam mocno za nie kciuki, hy się spełniło:-) Tymczasem będziesz pewnie miała w domu same najnowsze technologie i rozwiązania, więc byłoby oszczędnie :-)\nAnia Kotynia 20 stycznia 2015 08:14\nMam nadzieję że u nas też te plany domowe wypalą. :-) Na ile technologie będą dostępne dla naszych kieszeni to pewnie sobie na nie pozwolimy. Ale na pewno będzie tam ogródek na świeże warzywka i owoce :-)\nKamila S. 21 stycznia 2015 13:13\nJa Ci życzę, by oczywiście wypaliły plany domowe i wszystko ułożyło się po Waszej myśli. Mocno trzymam kciuki:-)\nAgnieszka W 19 stycznia 2015 13:12\nTeż mam energooszczędne.\nKamila S. 19 stycznia 2015 20:05\n...i pewnie też widzicie po rachunkach różnice. Serdecznie pozdrawiam :-)\nkupię spółkę 20 stycznia 2015 15:43\nJa też jestem fanem żarówek energooszczędnych. Strasznie podobają mi się takie cegły odkryte, pomieszczenie nabiera wtedy takiego super klimatu. Pozdrawiam\nKamila S. 20 stycznia 2015 21:51\nNiestety wiele osób jeszcze się nie przekonało do takich żarówek, bo np.mają zapasy starych, słabo, że im za drogo. Jednakże ceny żarówek energooszczędnych już są znacznie niższe i warto zainwestować na przyszłość. Dzięki za te cegłówki. Także uwielbiam taki klimat:-) Serdecznie pozdrawiam :-)\nEUpatent 29 marca 2016 11:03\nTo właśnie takie drobiazgi mają wpływ na wysokość rachunków. Ludzie chodzą szybko spać, byle tylko za prąd mniej zapłacić, a tymczasem wystarczy kupić odpowiednią żarówkę. Oszczędzania da się nauczyć ;)


09 maj 2019 18:30\nMarka Indesit wprowadziła na polski rynek całkowicie nową linię wąskich kuchenek wolnostojących (50 cm). Wchodzący w skład nowej gamy produktów model Indesit IS5V8GMW/E został jako pierwszy wyposażony w funkcję Push&Go. Nowa gama oferuje również takie udogodnienia jak czyszczenie parą czy Click&Clean – możliwość wymontowania przedniej szyby piekarnika, co znacząco ułatwia jej czyszczenie.\nPRZEJDŹ DO GALERII Fot. Indesit\nNową funkcją, zastosowaną po raz pierwszy w kuchenkach Indesit jest Push&Go. Wystarczy wybrać odpowiedni program, a dzięki Push&Go komora zacznie się błyskawicznie nagrzewać, osiągając żądaną temperaturę o połowę krócej w odniesieniu do funkcji statycznej w 180°C bez aktywacji funkcji Push&Go.\nRozwiązanie Click&Clean oraz funkcja Steam&Clean ułatwiają czyszczenie kuchenki. Click&Clean to łatwy w użyciu system, który pozwala użytkownikowi usunąć wewnętrzne szklane drzwi w zaledwie 3 krokach bez stosowania dodatkowych narzędzi np. śrubokrętu, co ułatwia ich czyszczenie – wystarczy kliknąć, otworzyć i wysunąć szybę. Tymczasem funkcja Steam&Clean jest przyjaznym dla środowiska cyklem czyszczenia wodą, który oferuje skuteczne i automatyczne czyszczenie wnętrza piekarnika. W jego komorze wystarczy umieścić wodę, uruchomić Steam&Clean, a dedykowany cykl rozpocznie czyszczenie w temperaturze 90°C w zaledwie 35 minut.\nWszystkie wprowadzane produkty są częścią nowej generacji urządzeń z odświeżonym designem. Kuchenki mają zaokrąglone narożniki i okrągłe wyświetlacze, z intuicyjnym interfejsem i ikonami. Design łączy w sobie m.in. stal nierdzewną i ciemne szkło, co dodatkowo podkreśla nowoczesny styl, a kuchenki dostępne są w szerokiej gamie kolorystycznej. W ramach tej samej linii marka oferuje także modne modele w stylu retro ze specjalnie dobranymi uchwytami oraz gałkami.\nCeny nowych kuchenek wahają się od 899 do 1499 zł, w zależności od modelu. Dostępne są z płytą elektryczną lub gazową, taki sam podział dotyczy piekarników.\nPomocny dla całej rodziny – #DoItTogether!\nDzięki niezwykle intuicyjnym funkcjom, takim jak Push&Go, nowe kuchenki Indesit są na tyle łatwe w użyciu, że z ich obsługą z pewnością poradzi sobie każdy z domowników. Do wspólnego wykonywania obowiązków domowych przez obydwoje partnerów wraz z dziećmi zachęca marka Indesit w ramach prowadzonej kampanii #DoItTogether, czyli #ZróbmyToRazem. Sprawiedliwy podział zadań pozwala oszczędzić od kilku do nawet kilkunastu godzin tygodniowo, które później możemy poświęcić bliskim. Nie mniej ważny jest jednak sam czas poświęcany na obowiązki – bowiem może się on stać płaszczyzną do pielęgnowania rodzinnych relacji, np. podczas przygotowywania obiadu przez wszystkich członków rodziny. Obecnie większość prac domowych jest nadal wykonywana przez kobiety, a według badania „Podział obowiązków w polskich gospodarstwach domowych”, zrealizowanego na zlecenie marki Indesit , Polki poświęcają aż do 5 h na codzienne zadania domowe, gdy ich partnerzy jedynie do 2 h. Bardziej intuicyjne funkcje, takie jak Push&Go i Click&Clean, są funkcjonalnym wsparciem i motywacją do realizacji idei #DoItTogether, czyli #ZróbmyToRazem w życie.


Gołąbki z czerwonej kapusty z kaszą kuskus w wy - DoradcaSmaku.pl\nGołąbki z czerwonej kapusty z kaszą kuskus w wytrawnym sosie\nWybierz składnik mięso mielone chleb czerstwy cebula czerwona kuskus bulion sól pieprz kapusta czerwona oliwa mąka wino czerwone wytrawne majeranek Prymat sok z granatu natka pietruszki\nkuskus 1 szkl\nkapusta czerwona 6 liści\nsok z granatu 2 łyżki\nGotujemy liście kapusty ok 5-8 min. Wyciągamy, przelewamy zimną wodą i wycinamy głębie. Kaszę kuksus zalewamy wrzącym bulionem, przykrywamy i odstawiamy na 5 min. Nmaczamy chleb w letniej wodzie. Cebulę obieramy i drobno siekamy. Zagniatamy mięso z kaszą kuskus, cebulą, odciśniętą kromką chleba. Doprawiamy do smaku i nadziewamy gołąbki. Układamy w garnku. Zalewamy wodą lub bulionem i dusimy na wolnym ogniu ok 30-40 min.\nW rondelku rozgrzewamy olej, dodajemy obraną, pokrojoną w piórka cebulę i szklimy ją. Zalewamy wszystko bulionem i winem i dusimy ok 10 min. Doprawiamy majerankiem, solą, pieprzem. Dodajemy sok z granatu. Zagęszczamy sos mąką rozrobioną z zimną wodą. Zagotowujemy. Polewamy gołąbki sosem, posypujemy pestkami granatu i ozdabiamy natką.\nsosie kaszą kapusty kuskus czerwonej gołąbki wytrawnym\nbardzo ciekawy przeppis\nChętnie wypróbuję :) Wyglądają znakomicie:)\nnigdy nie jadłam takich\nwyglądają apetycznie, mam smaka na takie gołąbki\nWyśmienita potrawa, pięknie podana...


Czy warto posłuchać płyt Amy Winehouse – Ciekawostki ze świata\nTego nazwiska nie trzeba chyba przedstawiać nikomu. Amy Winehouse to postać niezwykle barwna w muzyce, która stworzyła coś swojego i niepowtarzalnego, a tym samym zgromadziła wokół siebie całe mnóstwo wiernych fanów. Niestety alkohol i narkotyki wyniszczyły wokalistkę, a to doprowadziło do jej śmierci w wieku zaledwie 27 lat. Tym samym dołączyła do słynnego klubu 27. Tak się już złożyło, że wielu wielkich artystów umierało właśnie w tym wieku. Amy Winehouse nie spodoba się każdemu słuchaczowi. Ktoś kto zna angielski może nie do końca zrozumieć, dlaczego piosenki Amy są tak nacechowane emocjonalnie – często negatywnie, wraz z licznymi wulgaryzmami.\nOstatnia płyta Amy Back To Black cieszyła się zdecydowanie największą popularnością. Tytułowy singiel został odsłuchany wiele milionów razy w serwisie youtube. Amy ma też na koncie inne wspaniałe i popularne single takie jak: Rehab, You know I am no good, Valerie, Mrs and Mr Jones, Love is a losing game, Stronger than me i wiele innych. Jeśli ktoś lubi muzykę alternatywną, połączoną z dźwiękami ubiegłych kilkudziesięciu lat i jeśli ktoś uwielbia jazz i niesamowite, charakterystyczne i silne wokale, płyty Amy Winehouse z pewnością mu się spodobają. Można przesłuchać je zupełnie za darmo w internecie – na różnych portalach i w serwisie YT.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Kim jest Dillon\nNastępny Następny wpis: Jakie są najlepsze głosy na świecie


Przypominamy, że trwa pierwsza edycja Konkursu “Zima z Altezą”. Wygrać można niepowtarzalne nagrody od samego Marcina Gortata. Konkurs trwa tylko do 15 stycznia. Nie czekaj i weź udział w konkursie. Przeczytaj wszystkie szczegóły poniżej.\nNasz konkurs zadebiutował w Mikołajki. My nadal czekamy nasi najmłodsi wykażą się kreatywnością i nas zaskoczą. Nasi klienci mają okazaję, aby zyskać świetne nagrody dla swoich pociech. Dlatego ponownie informujemy krok po kroku co trzeba zrobić. Jak wygląda zatem zadanie konkursowe?\nZadanie do wykonania – zasady udziału w konkursie\nPo pierwsze, Twoja pociecha musi stworzyć pracę artystyczną. Forma pracy jest dowolna. Chcemy abyście nas zaskoczyli. Warunek jest tylko jeden, praca musi mieć związek z Altezą i aktualną porą roku.\nPo drugie, gotowe prace należy wysłać na adres mailowy: media@alteza.pl. Na zgłoszenia czekamy tylko do 15 stycznia.\nTwoje dziecko może wziąć udział w konkursie jeśli nie skończyło 10 lat.\nWyniki konkursu będą ogłoszone 31 stycznia. Indywidualnie skontaktujemy się z wybranymi uczestnikami oraz opublikujemy pod postem konkursowym komentarz z naszym werdyktem.\nKażdego uczestnika konkursu prosimy o napisanie poniższych danych:\nImię i Nazwisko dziecka, Imię i Nazwisko Opiekuna Prawnego oraz telefon kontaktowy.\nCo zyskuje LAUREAT KONKURSU:\nOrganizator wyłoni 3 zwycięzców: 1, 2, 3 miejsce w konkursie.\n1 x tablet marki HUAWEI MatePad T8\n1 x kubek z autografem Marcina Gortata\n1 x plakat Marcina Gortata.\nNagrody zostaną wysłane w przeciąu 14-stu dni roboczych. Należy pamiętać o podaniu wszystkich informacji niezbędnych do nadania nagrody. Czas na wysłanie upominków będzie liczony właśnie od momentu skontaktowania się uczestnika z Organizatorem.\nWięcej informacji znajdziecie w regulaminie – kliknij poniżej i pobierz dokument.


Byun Byung-joo – Wikipedia, wolna encyklopedia\n1980–1982 Yonsei University\n1983–1989 Daewoo Royals 97 (22)\n1990–1991 Hyundai Horang-i 62 (6)\nW sumie: 159 (28)\n1981–1990 Korea Południowa 68 (10)\n1993–1996 Incheon Steel WFC\n1998–1999 Yong-In University\n2000–2006 Cheonggu High School\nByun Byung-joo (ur. 26 kwietnia 1961 w Paju) – były południowokoreański piłkarz występujący na pozycji napastnika.\nByun karierę rozpoczynał w 1980 roku w drużynie z Yonsei University. W 1983 roku trafił do klubu Daewoo Royals. W tym samym roku wywalczył z nim wicemistrzostwo Korei Południowej. Rok później zdobył z klubem mistrzostwo Korei Południowej. W 1986 roku zwyciężył z nim w rozgrywkach Azjatyckiej Ligi Mistrzów. W 1987 roku ponownie zdobył z zespołem mistrzostwo Korei Południowej.\nW 1990 roku Byun odszedł do drużyny Hyundai Horang-i. W 1991 roku wywalczył z nią wicemistrzostwo Korei Południowej. W tym samym roku zakończył karierę.\nW reprezentacji Korei Południowej Byun zadebiutował w 1981 roku. W 1984 roku znalazł się w kadrze na Puchar Azji, który Korea Południowa zakończyła na fazie grupowej. W 1986 roku został powołany do kadry na Mistrzostwa Świata. Zagrał na nich w meczach z Bułgarią (1:1) oraz Włochami (2:3). Korea Południowa odpadła z tamtego turnieju po fazie grupowej. W 1988 roku podczas Pucharu Azji zajął z drużyną narodową 2. miejsce. W 1988 roku wziął również udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich. W 1990 roku Byun ponownie wystąpił na Mistrzostwach Świata. Zaliczył na nich dwa występy, w pojedynkach z Hiszpanią (1:3) oraz z Urugwajem (0:1). Tamten mundial Korea Południowa zakończyła na fazie grupowej. W latach 1981–1990 w drużynie narodowej Byun rozegrał w sumie 68 spotkań i zdobył 10 bramek.\nByun Byung-joo w bazie National Football Teams (ang.)


Wrzeszcząca Chata | Harry Potter Wiki | Fandom\nHogsmeade, Magiczne miejsca, Domy\nok. 1971 r.\nRemus Lupin (w czasie pełni księżyca)\nLord Voldemort (w czasie Drugiej Bitwy o Hogwart)\nDom został stworzony w celu umożliwienia Remusowi Lupinowi bezpiecznej przemiany w wilkołaka\nWrzeszcząca Chata (ang. Shrieking Shack) — budynek mieszkalny uznawany za najbardziej nawiedzone miejsce w Wielkiej Brytanii. Znajdował się niedaleko wioski Hogsmeade. Dom został wybudowany dla Remusa Lupina, aby mógł odbywać tam proces przemiany w wilkołaka, kiedy był w szkole. Mieszkańcy wioski myśleli, że mieszkają tam jakieś bardzo hałaśliwe duchy, a Albus Dumbledore podtrzymywał te pogłoski. Do chaty prowadziło ukryte wejście przy Wierzbie Bijącej, rosnącej przy błoniach szkolnych Hogwartu. Wierzba została zasadzona w tym samym czasie, kiedy Lupin przybył pierwszy raz do szkoły. Do tajemnego wejścia można było się dostać, jedynie znając odpowiedni sęk na pniu drzewa, po dotknięciu którego Wierzba na pewien czas nieruchomiała.\nZginął tam Severus Snape podczas spotkania z Voldemortem – w trakcie Bitwy o Hogwart w 1998 roku.\nWnętrze Wrzeszczącej Chaty w filmie\nW filmowej wersji, Wrzeszcząca Chata była wąska i strzelista. Składała się z parteru i piętra. Znajdowała się na obrzeżach rozległych błoni Hogwartu. Do chaty nie można się było dostać przez drzwi wejściowe, czy okna. Jedyne wejście prowadziło przez tunel, którego otwór znajdował się pod Bijącą Wierzbą. Chata wyglądała na opuszczoną ruderę. Okna i drzwi wejściowe były zabite deskami, a w środku panował mrok. Walały się w niej połamane meble. Większość wyposażenia pokryta była grubą warstwą kurzu i została wyjedzona przez mole. Znajdowało się w niej łóżko z baldachimem (w filmie znajdował się też stary fortepian). W tym samym pomieszczeniu było krzesło bez nogi. W ilustracjach przedstawiających chatę pojawiały się świece jako jedyne źródło światła. W filmie niewielka ilość światła wpadała do pomieszczeń przez okna (niektóre okna nie były zupełnie zasłonięte).\nEra Huncwotów Edytuj\nSyriusz Black i Trio we Wrzeszczącej Chacie\nTrudno powiedzieć, kto mieszkał we Wrzeszczącej Chacie i kiedy powstała. W erze Huncwotów, Dumbledore rozpuścił pogłoski, że Chata znajdująca się na terenie rozległych błoni Hogwartu (przypuszczalne położenie) jest zamieszkana przez duchy, żeby odstraszyć ciekawskich. Do Chaty prowadziło tajne przejście, którego wejście znajdowało się pod Bijącą Wierzbą. W 1971 roku Dumbledore zasadził ją specjalne dla jednego ucznia — Remusa Lupina (wilkołaka), by mógł tą drogą dostawać się do chaty każdego miesiąca w noc pełni i uniemożliwić mu wyjście – jako dziecko odprowadzała go tam pani Pomfrey ze skrzydła szpitalnego. Wierzba atakowała swymi konarami osoby, które znalazły się w jej zasięgu. Unieruchamiało się ją, dotykając określonego sęku w drzewie za pomocą jednego z konarów. W ten sposób uczeń mógł w sekrecie i odosobnieniu dokonywać swojej przemiany. W późniejszych latach szkolnych, towarzyszyli mu w niej jego przyjaciele, trzej inni Huncwoci: Łapa, Rogacz i Glizdogon w swych zwierzęcych odpowiednikach. Odgłosy gryzienia i wycia dobywające się z chaty, sprawiały wrażenie, że chata rzeczywiście była nawiedzona przez złe duchy. Dumbledore podtrzymywał tę pogłoskę, żeby ludzie trzymali się z dala od tego miejsca. W 1975 roku na skutek podpuszczenia Snape'a przez Syriusza Blacka, młody Severus próbował dostać się przez wejście pod wierzbą, do chaty i poznać tajemnicę Lupina. Nie wiedział jednak, że jest wilkołakiem i o mało nie został przez niego ugryziony. Na ratunek przyszedł mu James Potter pod postacią jelenia, który wyciągnął go na bezpieczną odległość od Bijącej wierzby i poza zasięgiem wilkołaka-Lupina. Snape poznał tajemnicę Lupina, ale miał zakaz mówić o tym komukolwiek.\nZdemaskowanie Pettigrew – 1994 rok Edytuj\nLupin, Syriusz i Glizdogon w chacie\nW 1994 roku we Wrzeszczącej Chacie Harry Potter po raz pierwszy spotkał Syriusza Blacka w ludzkiej postaci. Syriusz zaciągnął tam Petera i Rona, aby pomścić Lily i Jamesa (chciał zabić Pettigrew). Harry poznał tam również prawdę o Syriuszu i śmierci swoich rodziców. Potter by dowiedzieć się tego, kto wydał go i jego rodziców na śmierć, odważył się obezwładnić profesora Snape'a, który zamierzał oddać Syriusza dementorom (uważał go za winnego śmierci Lily). Gdy Lupin i Syriusz opowiedzieli chłopcu prawdę o tym kto był Strażnikiem Tajemnicy Potterów, zrozumiał, że Syriusz jest niewinny. To Peter Pettigrew strzegł tajemnicy o pobycie Potterów w Dolinie Godryka i zdradził ją Voldemortowi (1981 rok). Chwilę potem doszło do zdemaskowania Glizdogona, ukrywającego się pod postacią szczura Parszywka. Harry jednak nie pozwolił go tam zabić i zamierzał oddać go dementorom. Tym samym uratował życie Glizdogonowi, któremu później udało się uciec.\nPostacie uczestniczące w zdarzeniu: Harry, Hermiona, Ron, Syriusz Black, Peter Pettigrew (Parszywek), Remus Lupin, Severus Snape, Krzywołap\nBitwa o Hogwart - 1998 rok Edytuj\nHarry, Ron i Hermiona w okolicy Wrzeszczącej Chaty\n„ Ty zabiłeś Dumbledore'a Severusie. Póki żyjesz czarna różdżka nie będzie mi całkiem oddana. Zawsze byłeś dobrym i wiernym sługą Severusie, lecz tylko ja mogę żyć do końca świata.”\n— Voldemort chwilę przed zabiciem Severusa Snape'a we Wrzeszczącej Chacie (film: w hangarze na łodzie)[źródło]\nW chacie przebywał Voldemort podczas bitwy o Hogwart. Wezwał do siebie Severusa Snape'a, aby porozmawiać z nim o czarnej różdżce (uważał, że jej panem był Snape, który zabił Dumbledore'a). Snape przybył do Voldemorta nieświadomy niebezpieczeństwa jakie mu grozi. Czarny Pan wypytał go o czarną różdżkę, po czym stwierdził, że nie służy mu ona jak powinna. Unieruchomił Snape'a i pozwolił Nagini go zabić. Wszystko zza drzwi obserwowali Harry, Ron i Hermiona, którzy po kryjomu przybyli do Wrzeszczącej Chaty, by zabić Nagini - ostatniego horkruksa Voldemorta. Wąż był jednak chroniony specjalną osłoną. Gdy Czarny Pan deportował się z chaty, weszli do pokoju i podeszli do konającego Snape'a. Z jego ust, oczu i uszu wypłynęły wspomnienia, które Harry zamknął w fiolce. Zaraz potem Severus wypowiedział ostatnie słowa i zmarł.\nChwilę później rozbrzmiał głos Voldemorta, ogłaszając godzinne zawieszenie broni i oferując oszczędzenie szkoły jeśli tylko Harry do niego przyjdzie. Po tym Harry, Ron i Hermiona opuścili chatę.\nMoment śmierci Severusa Snape'a - Wrzeszcząca Chata\nWrzeszcząca Chata w filmie.\nW filmie śmierć Severusa Snape'a ma miejsce w hangarze dla łodzi, przy przystani. W książce jest to Wrzeszcząca Chata.\nWe Wrzeszczącej Chacie dwukrotnie dochodziło do ważnych wydarzeń, w obydwu sytuacjach uczestniczył Severus Snape: zdemaskowanie Pettigrew w 1994 r. i własna śmierć z rąk Voldemorta w 1998 r.\nByć może Bijąca Wierzba została zasadzona wcześniej, niż pojawił się w szkole Lupin (zaczął naukę w 1971 roku) i była już wtedy na tyle duża, by zakrywać tajne wejście do Wrzeszczącej Chaty.\nTajne przejście pod Bijącą Wierzbą było widoczne na Mapie Huncwotów.\nHengist z Woodcroft\nArtykuły piśmiennicze Scribbulusa • Baby Witch • Czarodziejskie nakrycia głowy McHavelocka • Derwisz i Banges • Dogweed i Deathcap • Eliksiry J. Pippina • Pod Świńskim Łbem • Herbaciarnia u pani Puddifoot • Kawiarnia Browarów i Gulaszy • Kociołki Ceridwen • McBloom & McMuck • Miodowe Królestwo • Pedrus Pridgeon • Potrzeby sportowe Spintwitches • Pub pod Trzema Miotłami • Rosa Lee Teabag • Sklep Muzyczny Dominica Maestro • Sklep Ollivanderów • Sklep z piórami Scrivenshafta • Sklep Zonka • Sklep odzieżowy Gladraga • The Magic Neep • Tomes and Scrolls\nArtykuły sanitarne Vladimira Plota • Biuro 323 • Czarodziejska Rozgłośnia Radiowa • Salon fryzjerski • Merge Publications • Poczta Hogsmeade • Stacja Hogsmeade • Wrzeszcząca Chata


"NIGDY NIE PUSZCZAJ!" wydanie powieści dla kobiet | zrzutka.pl\n"NIGDY NIE PUSZCZAJ!" wydanie powieści dla kobiet ID: 95zpug\nDzięki Waszemu wsparciu, książka w moich rękach prawdopodobnie na początku grudnia 2017! Ostateczny termin tej zrzutki do końca listopada. Ostatnia szansa na wybór nagrody i wsparcie mnie w finalizacji wydawania książki :) PIERWSZE SPOTKANIE AUTORSKIE i bezpośrednia możliwość zakupu książki już 9 grudnia 2017! Szczegóły na profilu Facebooka "Nigdy nie puszczaj". Pierwsze rozliczenia nagród jeszcze przed Świętami Bożego Narodzenia 2017. Moja debiutancka powieść, którą chcę wypuścić w świat pt.: "Nigdy nie puszczaj!" Lekka, miła i przyjemna. Powieść z myślą o kobietach, stworzona ze zlepków różnych wątków z życia wziętych, z historii zasłyszanych, z marzeń, ze wspomnień oraz fascynacji życiem w górach. Okraszona szczyptą humoru, optymizmu i pikanterii. O pracy w korporacji i w schronisku. O marzeniach i trudach codzienności. O miłości i nienawiści. O rozdrożach na szlakach i w życiu. O nieustannej wędrówce po swoje spełnienie. Z Sudetami w tle. Dom na skale z fabuły istnieje naprawdę. Dobroć i życzliwość napotkanych ludzi jest również autentyczna. Nieprzyjemności z korporacji również. Bohaterowie są wymyśleni, ale inspirowani kilkoma osobowościami z życia. Książkę zaczęłam pisać na pewnym długim "bezrobotnym", między jedną a drugą pracą w korporacji, kilka lat temu. Ostatnie dwa lata, dojrzewała, "głęboko ukryta w szufladzie". W zamian za pomoc w sfinansowaniu wydania moich pierwszych 300 egzemplarzy, na co potrzebuję 5 tys zł, oferuję kilka prezentów :) Jeśli zbiórka przekroczy zakładaną kwotę, wydam odpowiednio większą ilość książek. Ludzie dzielą się na tych co zawsze marzyli o tym, aby napisać i wydać swoją książkę oraz na tych co nigdy tego nie planowali, a to zrobili ( lub nie). Ja należę do tej pierwszej grupy osób. Wspierając moją zrzutkę wspierasz moje jedne z pierwszych w życiu marzeń! Spełnianie swoich marzeń to przyprawa życia! Przyprawiajcie swoje życie marzeniami! Najlepiej tak z rozmachem, aby usypało Wam się jeszcze dookoła ;) Już teraz pełna wdzięczności! - autorka ;) Na zachętę fragment z książki: "Jesteś przyprawą mojego życia, którą dosmaczam codzienność. Energią, która krąży w powietrzu, którym oddycham. Chemią wybuchową. Lepiej się nie zbliżać! Zagadką, której nie chcę rozwiązywać. Irytującą lawiną namiętności. Nieustannie jesteś. Niczym dobry duch moich kroków. I w to chcę wierzyć." A także: " (...) Zamykam komputer, wyskakuję z łóżka, zmęczenie mi przeszło jak ręką odjął. Zaczynam pakować dwa plecaki, szykować trapery. Rano budzę Inkę i oświadczam, że wyjeżdżamy w góry obejrzeć nasze przyszłe miejsce zamieszkania. Inka patrzy na mnie zdziwionym, zaspanym spojrzeniem. - Boże! Mamo co ty się tak tłukłaś w nocy? W jakie góry? Co Ty znowu wymyśliłaś? Ja jestem umówiona. - Za pół godziny wyjeżdżamy. Już jesteśmy spakowane, tylko zjedz śniadanie, ogarnij się i lecimy. Dośpisz w aucie. Może uda się szybciej wrócić to jeszcze będziesz miała kawałek soboty dla siebie w tym zabetonowanym mieście. Cztery godziny później wraz z opiekunem chatki, dochodziliśmy na miejsce. Sama się zdziwiłam, że ona znajduje się tak wysoko w górach. Góral całą drogę mówił, że to nie dla samotnej kobiety, bo trzeba drzewo rąbać, śnieg odgarniać, wodę wiadrami nosić ze strumienia, prądu nie ma, na zwierzynę trzeba uważać, bo ona u siebie. W ogóle nie chciałam go słuchać. Chciałam najpierw zobaczyć jak to miejsce wygląda. W głowie miałam zdjęcia z Internetu i wizję jak tam mieszkamy. Gdy dotarliśmy, przekroczyliśmy drewniany, wysoki próg – zabezpieczenie od nawiewanego śniegu w zimie. Oniemiałam. Pięknie tu. Będzie ciężko, ale poczułam nagle życie pustelnicze stojące przede mną otworem. Wszystko zależy tylko od mojej decyzji. Codzienność zależy tylko od urodzaju lasu w jagody, grzyby i mojej siły w plecach ile dam radę przynieść tu rzeczy z miasta. Inka zaczęła krzyczeć: - Mamo! Mamo Hello! Nie śpimy....zwiedzamy!" KOLEJNY FRAGMENT POWIEŚCI: "Weszliśmy do głównej, jeszcze pustej i pogaszonej salki schroniska. Błażej wszedł za bar i zaczął robić herbatę. Ja usiadłam przy oknie, już oglądając zdjęcia na aparacie zrobione przed chwilą ze wschodu. Błażej postawił dwa duże kubki z herbatą na stole, jeden podsuwając mi bliżej: - Proszę, z miodem sokiem imbirowym i cytryną, na szybką rozgrzewkę. Jeszcze raz zobaczę cię taką porozbieraną na takim zimnie, to uszy natrę - pogroził palcem i chwycił za moje skostniałe ręce - Ładnie, ładnie! Musisz się szybko uczyć, bo przepadniesz w tych górach – powiedział z uśmiechem i rozgrzewając swoimi ciepłymi dłońmi moje. Aż mnie fala motyli ogarnęła w środku. - Dobrze tatusiu – odpowiedziałam, z wielkim rozbawieniem - Chyba nie chciałabyś, żebym był twoim ojcem – zaczął zabawę w słowa - No oczywiście, że nie! Wówczas byś mnie nie całował – powiedziałam z uśmiechem, patrząc znacząco raz na usta a raz w oczy. - Wiesz co, ja cię chyba muszę jednak odprowadzić do Twojego pokoju – powiedział z poważną miną podnosząc się i zabierając nasze dwa kubki – Chodź!-rozkazał. - Co? A dlaczego nie możemy tu posiedzieć – totalnie zbita z tropu. - Możemy, ale chodź!- warknął, bynajmniej takie miałam wrażenie i prowadził pospiesznym krokiem. Skąd ta nagła zmiana nastroju? Otworzyłam mu drzwi mojego schroniskowego pokoju, wszedł za mną, za nim zdążyłam odłożyć aparat, on zdążył już postawić kubki gorącej herbaty na stole i mnie czule przytulać! Jego groźny nastrój błyskawicznie stopniał. - Może oddasz mi już to co moje – zaczął szeptać mi do ucha ściągając ze mnie kurtkę, w której cały czas byłam i nie zdążyłam jeszcze sie rozebrać – Muszę szybko cię rozgrzać i natrzeć, żebyś mi się nie rozchorowała – mówił całując mnie w podniecającym pośpiechu po szyi. Poddałam się tej chwili od jego pierwszego oddechu na mojej skórze, które niesamowicie mnie hipnotyzują. Również zaczęłam niewinnie rozbierać go z polaru, koszulki, próbowałam rozpiąć pasek, guzik w spodniach....już go czułam, napiętego, podnieconego, choć jeszcze przez spodnie i bieliznę. Boże! Jakie on ma fantastyczne slipy! Białe, z szeroką gumą, markowe, fantastycznie skrojone! Ten widok jeszcze bardziej mnie podkręcił. Faceci z którymi kiedyś się spotykałam, w ogóle o to nie dbali co mieli na tyłku. Zazwyczaj coś w stylu ciemnych majtek w kratkę z bazaru za pięć złotych i najlepiej za trzy sztuki! Sami chcieli mieć kobiety w pięknych koronkach, a w ogóle nie dbali o ładne obrazki jakie ja chciałam widzieć. A tym czasem....przyjemne zaskoczenie. Czułam, że byłam cała mokra i trochę tym zawstydzona, przyjemnie podniecona, zachłanna tej chwili, ciekawa finału. Gdy staliśmy tak już w samej bieliźnie, on pieścił, podszczypywał moje pośladki, szeptając: - Jejku jakie one zimne. Nieźle cię przewiało... - W ogóle nie czuję zimna - odpowiedziałam tym samym tonem, drażniąc zębami i wargami jego brzegów uszu... Delikatnie oderwał się ode mnie, wziął za rękę i weszliśmy pod prysznic. Odkręcił ciepłą wodę ..."\nTomasz i Małgorzata Dudowie\nMarek Alina Koczarscy\nMarta Bartłomiejczyk • 29.04.2019 18:46\nMarek Pociask • 22.12.2018 16:45\nDominika Wronkowska • 08.10.2018 13:03\nSebastian Banach • 16.09.2018 17:20\nDawid Kuś • 25.08.2018 23:45\nzapraszam na zbiórkę id 66ak7t\nIndywidualne foto podziękowania dla Ciebie na Facebooku!\nKażda kwota się liczy ;)\nKsiążka "Nigdy nie puszczaj!" w pliku z rozszerzeniem .pdf\nKsiążka "Nigdy nie puszczaj!" w wersji papierowej po wydaniu\nz podpisem ( jeśli ktoś sobie życzy)\nz podpisem ( jeśli ktoś sobie życzy) oraz MINI SESJA FOTOGRAFICZNA ode mnie!\nJEDNA sceneria i 5 ujęć w jpg! Wy wybieracie w jakim klimacie mam przygotować scenerię: neutralnym, świątecznym, zimowym, urodzinowym, walentynkowym, glamour itp.\nZachęcam do foto zabawy.\nKsiążka "Nigdy nie puszczaj!" w wersji papierowej z podpisem (jeśli ktoś sobie życzy) oraz kawa i ciasto na spotkaniu ze mną w miejscu z okładki!\nDWIE książki "Nigdy nie puszczaj!" w wersji papierowej z podpisem (jeśli ktoś sobie życzy) oraz kilkugodzinna wycieczka tylko ze mną w Karkonosze :)\nPS: najlepiej w śniegach ;) bo uwielbiam.\nPS: mam legitymację Przewodnika Sudeckiego ;)\nKsiążka "Nigdy nie puszczaj" wersja papierowa z dedykacją oraz MINI SESJA FOTOGRAFICZNA ode mnie!\n8 zdjęć wydrukowanych w formacie 15x21 oraz te same w jpg.\nW tym dwie aranżacje uzgodnione z modelką/modelem\nUjęcia zimowe, świąteczne, na Dzień Babci i Dziadka lub Walentynkowe do wyboru! Zachęcam do zabawy ;)\nTRZY KSIĄŻKI "Nigdy nie puszczaj!" w formie papierowej z podpisem ( jeśli ktoś sobie życzy) oraz zaproszenie na biesiadę przy ognisku pod naszym domem (Ci co nas znają, wiedzą jak może być nastrojowo i smacznie).\nSpotkanie przy ognisku będzie z kociołkiem, grillem, patykami - jak kto woli. Biesiada mięsna ( z serwowanymi własnymi wyrobami z własnej wędzarni) oraz jarska (grillowane warzywa z nadzieniem, oscypki, camemberty, pajdy z wega smalcem lub z pastą pesto z natki pietruszki (którą mój mąż pokochał, choć nie na widzi tego zielska) i co tam jeszcze wymyślę).\nNapitki też niczego sobie. Lemoniady, grzańce. A także wg życzenia gorąca i gęsta czekolada na słodką zadumę. Zupełnie jak z powieści :)\nPochodnie, lampiony i inne świecidełka na wyposażeniu każdego naszego ogniska.\nMoże z cykadami i rechotem żab w tle. Może z gitarą.\nRozgwieżdżone niebo i kilka spadających gwiazd też powinnam załatwić...\nBędzie górsko, sielsko i kobieco...jak atmosfera książki.\nTRZY KSIĄŻKI "Nigdy nie puszczaj!" w formie papierowej z podpisem ( jeśli ktoś sobie życzy) oraz DWA DNI WĘDROWANIA PO SUDETACH tylko ze mną. Spanie w schronisku i gawęda przy grzańcu.\nTermin, miejsce, trasę i stopień trudności wspólnie ustalamy po wydaniu książki.\nSzykujcie traperki! :)\nTWOJE LOGO LUB NAZWA BĘDZIE WIDNIAŁA NA OKŁADCE.\noraz otrzymujesz PIĘĆ MOICH książek "Nigdy nie puszczaj"!


OBOWIĄZKI MATKI OCZAMI MARYI\n„A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: >Niewiasto, oto syn Twój<’”\nScena z Golgoty jest ważna w naszym spojrzeniu na Maryję. Tam zrodziła Ona drugiego syna, Jana, a w Janie nas wszystkich. Skoro zaś stała się naszą Matką, to tym samym przyjęła na siebie obowiązki matki. Nie nowe obowiązki, bo spełniała je już wobec Jezusa, ale nowe obowiązki wobec nas. To bardzo ważne przesłanie z Golgoty. Zastanówmy się nad nimi przeżywając jutro Święto NMP Matki Kościoła.\nObowiązki wobec poczętych\nJako Matka jest przy wszystkich swoich dzieciach, szczególnie tych, którzy lękają się trudów i niebezpieczeństw związanych z macierzyństwem. Cieszy się każdym przyjętym dzieckiem.\nObowiązki wobec nowo narodzonych\nJako Matka jest przy wszystkich, którzy przygotowują się do narodzenia dziecka, którzy lękają się o jego przyszłość, o warunki, w których będzie żyło.\nObowiązki wobec Bożych wymagań\nJako Matka jest przy wszystkich, którzy przynoszą niemowlę do świątyni, którzy chcą je pokazać Bogu, którzy dla swojego dziecka proszą o Boskie błogosławieństwo.\nObowiązki wobec zagrożonych\nJako Matka jest przy wszystkich, którzy w trosce o swoją rodzinę wybierają trud wędrówki do obcych, w nieznane; jest patronką wszystkich wędrujących za chlebem i uciekających przed groźbą śmierci.\nObowiązki wobec dorastającego dziecka\nJako Matka jest przy wszystkich, którzy wypełniając własne obowiązki, muszą rozdzielić się z rodziną, i jest z także tymi, którzy poszukują zagubionych dzieci.\nObowiązki wobec dorosłego\nJako Matka pomaga swym dorosłym dzieciom, rozumie chwile, które muszą przeznaczyć dla pracy, ale oczekuje także na momenty spotkania.\nObowiązki wobec skrzywdzonego\nJako Matka jest przy wszystkich skazanych, oskarżonych, także przy tych, którzy popełnili błędy. Ona za swoje dzieci przyjęła przecież także tych złoczyńców, którzy wisieli obok Jezusa. Także przy nich była.\nObowiązki wobec umierającego\nJako Matka jest towarzyszką wszystkich, którzy przeżywają żałobę, szczególnie tę po śmierci dziecka.\nObowiązki wobec zmarłego\nMaryja, Matka, zawsze traktowana była jako ostatnia deska ratunku, jako Ta, do której można się uciec, nawet wtedy, gdy straciło się z oczu Boga.\nTyle obowiązków przyjęła Maryja na Golgocie. Tyle obowiązków względem mnie. Ja też mam wobec Niej obowiązki jako Jej dziecko. Czy je wypełniam?\nOprac. Teresa Hezner


Czechy. Puma przemieszcza się w stronę Polski - Wiadomości\nPuma widziana w Czechach wędruje... w stronę Polski\nfot. Baranov E/Shutterstock\nJak donoszą czeskie media puma, widziana w połowie czerwca w południowej części kraju, przemieszcza się. Drapieżnego kota zauważono w regionie Wysoczyna, około 100 kilometrów na północ od pierwszego miejsca jego pobytu. To oznacza, że wędruje w stronę Polski.\nWedług doniesień portalu, pumę widziano w sobotę w miejscowości Żeliv w kraju Wysoczyna, w niedzielę miała już być dalej na południowy wschód w rezerwacie Żdarskie Wierchy. Tam trzy, niezależne od siebie informacje o zwierzęciu pochodziły z nieodległych od siebie miejscowości. Pumę „znikająca we mgle” widziała kobieta. Wezwani policjanci orzekli, że nie są w stanie przesądzić czy ślady, które znaleźli świadczą o obecności drapieżnika.\nPolicja, a także przedstawiciele władz lokalnych zaapelowali o ostrożność i niezbliżanie się do zwierzęcia, a także o kontakt na linię alarmową. Mieszkańcy, których w rejonie Żdarskich Wierchów nie ma wielu, zostali poinformowani o zagrożeniu telefonicznie, przez SMS a także wiejski radiowęzeł.\nUwaga, tygrys na drodze, czyli zwyczajny dzień w Rosji\nMedia napisały, że pierwsze informacje o pojawieniu się drapieżnego kota na południu Czech pochodzą z połowy kwietnia, ale władze zostały zaalarmowane dopiero przed trzema tygodniami. Nie wiadomo, w jaki sposób zwierzę znalazło się na wolności. Policjanci sprawdzili, że nie mogło uciec z żadnej znanej władzom hodowli.\nSpecjaliści są zdania, że przemieszczanie się drapieżnika nie jest niczym nadzwyczajnym.\n- Tak się zachowuje, gdy szuka dla siebie terytorium - powiedział dziennikarzom dyrektor ogrodu zoologicznego w Igławie Jan Vaszak. Jego zdaniem, puma jest w stanie poradzić sobie na wolności, czego dowodem jest jej wędrówka.\nLew zabił swojego właściciela. Ciało 33-latka odnalazł jego ojciec\nW sobotę widział ją naczelnik gminy Żeliv Miroslav Buniata, któremu pozwoliła się zbliżyć, a później uciekła. Buniata jest myśliwym, zna zwierzęta i jest przekonany, że nie pomylił pumy z żadnym z gatunków, które mieszkają w okolicznych lasach i na polach.\nCzechy koty Zwierzęta


Zabezpieczanie należności w transakcjach międzynarodowych - Informacje ogólne\nCzy poszukujesz na tej stronie www (http://psmtechnik.pl/reklamy-swietlne,8,pl) czegoś bardzo ciekawego? Zapraszamy w takim razie do kolejnego wpisu. Należy jedynie wejść w poniższy link.\nW praktyce gospodarczej występuje parę rodzajów forfaitingu, mimo to dość powszechnie stosowanym stał się ostatnio forfaiting leasingowy. To stosunkowo niedawno wykształcona forma, polegająca na wykupie rat leasingowych (leasing oferta).\nTo doskonały pomysł, żeby przeczytać prezentowany tekst, ponieważ inne nasze strony (https://www.mojekonferencje.pl/sale-konferencyjne-elblag) mają podobne treści, które zaabsorbują Cię absolutnie.\nPrzedmiotem transakcji mogą być wszystkie raty podsumowane lub pojedyncze. Na skutek podpisania zobowiązania strona finansująca otrzymuje raty leasingowe wcześniej, niż wynika to z umowy podpisanej z leasingobiorcą. W zamian płaci firmie forfaitingowej prowizję – a raty, które uzyskuje, są uboższe o dyskonto.


Laveaux Ludwik (de) s. Ludwika - Biblioteka Genealogii Polaków\n585. Laveaux Ludwik (de) s. Ludwika\nLudwik de Laveaux, 28.02.1785 Jankowice k. Janikowa, zm. 23.09.1870 Kraków, syn Ludwika i Aleksandry Kosteckiej wychowywany był przez wuja Alojzego Hulewicza (chrzestnego) i babkę z domu Corticelli (matkę matki). Chodził do szkoły w Sandomierzu, studiował jako słuchacz na Uniwersytecie Jagiellońskim i służył w straży przybocznej ks. Józefa Poniatowskiego "gidami zwanej". W Krakowie kochał się w pannie Emilii Parys (która wyszła potem za generała Moranda).\n* Obrazy piękności natury - wyd. Kraków 1828\n* Górale beskidowi\n* Postęp obyczajów społecznych w wieku XIX-tym na wyższym świecie\n* Uwagi krytyczne nad życiem Szymona Corticelli - wyd. Biblioteka Warszawska 1854\n* liczne artykuły w prasie\n* pamiętniki (rękopis, wydany 8 lat po jego śmierci)\nW 1806 otrzymał od babki wieść Bokszyszki na Litwie (jednak daru nie przyjął, co poskutkowało przekazaniem jej oo. Bonifratrom z Lublina), 1.4.1808 kupił część wsi Rycerka w Beskidzie Śląskim, której właścicielem był do roku 1840, gdzie zamieszkał po ślubie z Felicją Popiel. W 1817 po odsprzedaniu połowy majętności żony jej starszej siostrze, kupił Wolę Radziszowską koło Kalwarii Zebrzydowskiej. W roku 1828 kupił część sąsiedniej wsi Podchybie poszerzając własność i rozbudowując tam pałac. Znaczną część czasu rodzina spędzała we własnym domu w Krakowie (obecnie Potockiego 10). W 1856 kupili dom przy ulicy Mikołajskiej (obecnie 6) a po jego sprzedaniu w 1859, dom przy ulicy Floriańskiej (obecnie 19). Dom ten odziedziczył jego syn, August (163/171).\n[nad. Krzysztof Pochwalski, uzup.: GP]


TRUSKAWKA KALORYCZNOŚĆ - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\nOto pomysł na zdrową dietę bez wyrzeczeń - produkty Sante z linii FIT. To pyszne płatki śniadaniowe, granole i ciasteczka zbożowe - wszystkie bogate w pełnoziarniste płatki zbożowe i bez dodatku cukru, jak również bez syropu glukozowo-fruktozowego, oleju palmowego. Doskonały smak zapewniają im suszone i liofilizowane owoce. Produkty Sante z linii FIT to naturalne źródło cennych witamin, składników mineralnych oraz błonnika pokarmowego. Zdrowa propozycja, którą pokochają wszyscy chcący na co dzień jeść smacznie i wartościowo. Idealnie sprawdzą się na śniadanie, jako przekąska, a także jako lekki, a przy tym odżywczy posiłek przed lub po treningu.\nW internecie nie brakuje porad dotyczących wykorzystania "ogonków" z czereśni. Napar z nich ma przyspieszać metabolizm i wspierać odchudzanie. Zapytaliśmy, co na ten temat sądzi dietetyczka.\nżycia. Niska kaloryczność produktu to także ogromny plus dla wszystkich dbających o sylwetkę "fit". Kupujemy kasze, ale zdarza się, że długo leżą one w szafce. W tygodniu pełnym obowiązków, dodatkowych zajęć i wiecznego braku czasu, często niecierpliwie sięgamy po gotowe produkty albo\nKolorowe jedzenie? Nie zawsze jest zdrowe. Lepiej uważaj!\ntruskawkowy do picia z wapniem i witaminą D, Danone - mleko 84 proc., cukier, truskawki 6 proc., skrobia ryżowa, wapń, aromaty naturalne, koncentrat soku z czarnej marchwi, mleko w proszku odtłuszczone, żywe kultury bakterii jogurtowych, witamina D. ale Pitny truskawka poziomka, Danone - mleko 41 proc\nnasza przekąska ma więcej kalorii. Z kolei truskawki, jabłka, mandarynki zawierają mniej cukru, zatem mają również mniej kalorii. To jednak najlepsza wersja wakacyjnej przekąski, gdyż wraz z mało wartościowym ciastem, dostarczamy sobie niewielką (ale zawsze!) ilość składników odżywczych. Trudno jednak\n, niestety, kaloryczna. W 100 gramach gotowanej kaszy jaglanej kryje się 350 kalorii. Powinny się jej wystrzegać osoby chore na cukrzycę, ponieważ ma wysoki indeks glikemiczny (aż 71). Kaloryczność sernika jaglanego zależy od składników, z których go zrobimy. Z grubsza rzecz biorąc, jeden kawałek będzie miał\n%) i glukozy (ok. 34%), łącznie cukry proste stanowią od 60 do nawet 84% zawartości miodu. Jednak to właściwości antybakteryjne, detoksykacyjne oraz te wpływające na regulację ciśnienia i większą odporność organizmu stanowią o wartości miodu. Tymczasem kaloryczność (ok. 40 kalorii w łyżeczce) i indeks\ndopuszczalny przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (US EPA). Czytaj również: Polskie truskawki już są, ale wciąż drogie. Kiedy możemy się spodziewać wysypu? Czy "bio" warzywa i owoce są zdrowsze? [NaZdrowie] Jak zatem wygląda kwestia kontroli zawartości pestycydów w naszym\nml wody (zależy jak gęstą lubimy zupę) mąka ziemniaczana (na czubku łyżeczki do herbaty) 100 g jasnego brązowego cukru (lub do smaku) 500 g mieszanych owoców (np. 250 g malin i 250 g truskawek - ale świetnie sprawdzą się również jeżyny, jagody, porzeczki czy wiśnie) sok z 1 cytryny kilka kropel\nzawartości błonnika do kaloryczności oraz do długości listy składników (zgodnie z zasadą, że im ich mniej, tym lepiej, zwłaszcza gdy zaczynają się tam pojawiać różnego rodzaju "ulepszacze"). Sprawdziliśmy, jakie pełnoziarniste artykuły spożywcze można znaleźć na supermarketowych półkach i czy da\nCo ma więcej kalorii : ryż z truskawkami robiony na mleku czy makaron z truskawkami i ze śmietanką??? Pomóżcie!!!\n100g ryżu gotowanego 135 kcal +100g truskawek 27 kcal +szk. mleka 2% 104 kcal=264 kcal 100g makaronu gotowanego 100 kcal +100g truskawek 27 kacal +łyżka śmietany 18% 40 kcal=167 kcal\nHmmm ja bym sie kłocila bo jedzac ryz brązowy z truskawkami na mleku soskowym to bardzo mala kalorycznosc. Pamietaj ze makaron robiony jest na białej mące co jest najgorsze dla Tycia!!! Pozdrawiam :)))) A truskawki mozesz jesc do woli :)))))\nSłoiczki owocowe są ok ale chyba zdrowiej i taniej ;-) zetrzeć obrane jabłuszko na tarce i zmieszać z ugniecionym bananem jak już będą owoce sezonowe to można próbować podać truskawki ale z tym ostrożnie bo są silnie alergizujące moja córcia jadła truskawki i cytrusy jak jeszcze nie miała\nTruskawki i maliny na seks:)\nowoców jest to, że można je jeść bez ograniczeń z powodu niskiej kaloryczności. Na podstawie www.dziennik.pl/kobieta/seks-bez- tabu/article402988/Seks_jest_lepszy_po_truskawkach\nNo właśnie o tej porze roku słoiczki są bardziej ok. Bo widzisz, sezonowych owoców jeszcze nie ma (no dobra, pojawiają się pierwsze truskawki, ale paskudne), więc do wyboru mamy jabłka zebrane rok temu (nie dość, że zakonserwowane i nawoskowane, to po tygodniu od zerwania potraciły wszystkie\nNie no, to myśmy wcześniej zaczynali przygodę z owocami :-) Od 6 korygowanego jabłka, od 7 gruszki, morelki i maliny, w 8 banany, śliwki i winogrona (też obierałam, ale się wycwaniłam i kupowałam bezpestkowe), w 9 kiwi, jagody i porzeczki, od 10 wiśnie, czereśnie i truskawki, a cytrusy wszelakie\nsex i truskawki\nżywienia, uznaje, iż wysoki poziom cynku w tych owocach wpływa doskonale na przygotowanie ciała do nocnych igraszek. Radzi wprost, by przed planowaną upojną nocą uraczyć się miseczką truskawek lub malin. Na dodatek owoce te charakteryzują się niską kalorycznością i dużą zawartością wody, zatem\nRe: Wpływ marynaty na kaloryczność i wartości odż\nosoba, to zadba, innym do grobowej deski nie wytłumaczysz, że dżemik z truskawek to nie to samo co truskawki i niekoniecznie samo zdrowie.\nTen deser nie musi wyglądać jak deser, może zostać przemycony jak wspólna zabawa ;-) Np. wczoraj roztopiłyśmy z młodą po obiedzie tabliczkę czekolady i maczałyśmy w niej truskawki, winogrona, serek topiony (to już radosna twórczość dziecia). Albo pieczenie jakichś prostych pierniczków (mąka\nRe: Domowe lody ...\nZrobiłam lody i te założycielki wątku i podane niżej, na jogurcie greckim (z Lidla). Oba pyszne, chociaż zostanę raczej przy jogurtowych ze względu na kaloryczność i cenę :-) Jogurtowe są świeższe w smaku, śmietankowe bardziej klasyczne. Robiłam je z truskawkami i jagodami. Po wyjęciu z\n> Zjeść na kolację pół kilo marchewki z groszkiem, a pół kilo czereśni też robi s > porą różnicę ;-P Różne: indeks glikemiczny, kaloryczność, składniki odżywcze. > Również warzywo warzywu nierówne, czy owoc owocowi. Pół kilo truskawek czy czer > eśni mniej kalorii ma i niższy\npodniesie nie tylko walory smakowe, ale i kaloryczność). Polewasz sokiem w syropie czy truskawki z weków- pychota:-) Ale u mnie przy niechęci syna do kaszek odpadły tez i kasza manna i płatki i budynie:-) Beata\nRe: Robi się truskawkowo\nspalające tłuszcz i bromelina rozkładająca białko pomagają sprawnie i skutecznie uporać się z posiłkiem. Jeśli do tych zalet truskawek dodać dobroczynne działanie witaminy C, potasu, żelaza, kwasu foliowego i błonnika, a także niską kaloryczność i dużą zawartość życiodajnej wody, okaże się, że bez\nRe: Post warzywno-owocowy- zapraszam :)\n? Jestem ciekawska i nigdzie nie doczytałam sie, dlaczego tylko te owoce. Przecież o małej kaloryczności jest jeszcze kilka : no chyba kiwi, truskawki, maliny, melon - co przyznacie mocno by urozmaiciło dietkę.Hmm, jak ktoś wie, to proszę o odpowiedź. Pozdrawiam i do poniedziałku, pa iwona\nbiszkoptów, przykrywasz je 0,5 kg serka, potem znów warstwa biszkoptów i drugie 0,5 kg serka. na wierzch owoce, które zalewasz galaretką. przygotowanie ok. 15 minut, kaloryczność znikoma w porównaniu z prawdziwymi tortami, a smak? niepowtarzalny, w rodzinie nie ujawniam szczegółów tego "tortu" a każdy\nRe: macie sposoby na zupki?\n. Podnoszę kaloryczność posiłków na różne sposoby i bazuje na produktach,które Philip lubi jeść.Jedynymi warzywami są buraczki gotowane bo dość słodkie i ziemniaczek rozmemłany z mleczkiem(formuła)i odrobinką masełka.Reszta to kleiki ryżowe,owoce(banany,jabłuszka,gruszki,maliny,ostatnio truskawki\nRe: Borówki amerykańskie- pytanie\n465 Borówki amerykańskie Wartość odżywcza borówek amerykańskich jest porównywalna z wartością innych owoców. Warto jeść borówki am. Warto je popularyzować. W czasie odchudzania poleca się ok. 30 dag owoców dziennie. Kaloryczność 100g różnych owoców (bez pestek) waha się od 30-70kcal (tylko\nRe: mój syn dużo je - dlaczego?\ndużo? Na oko je normalnie - jeśli nie jest jakiś gruby(sorki, bo ja sie na centylach nie wyznaję, to musisz sobie zobaczyć) Moja młoda jak zaczęłam się martwić w wieku 16 miechów jadła naprawdę nie przesadzając ze 3 razy tyle(liczyłam kiedyś kaloryczność to wychodziło, że ja tyle na 3 dni jadam, a\nRóżne: indeks glikemiczny, kaloryczność, składniki odżywcze. Również warzywo warzywu nierówne, czy owoc owocowi. Pół kilo truskawek czy czereśni mniej kalorii ma i niższy indeks glikemiczny niż pół kilo bananów - wiadomo. Pomidor a kartofel - też co innego. Dobrze jest nie wrzucać do jednego wora\nnie wydaję fortuny na jedzenie - opycham się arbuzami (3,5 dol za sztukę i truskawkami 1 dol za opakowanie - kupuję w Aldi ) , do tego pieczywo tylko pełnoziarniste a jak mnie najdzie na bułkę to kupuję taką co ma 80 kcal - generalnie DLA MNIE jest tu lepszy wybór , więcej produktów odtłuszczonych\nRe: jak ubrać na spacer?\nmarchew , ziemniak , dynia, pietruszka, brokuł, indyk , królik, ryż,jabłko, gruszka ,śliwka ale wiadomo to teoretycznie. Pisałaś mi kiedyś ,że się pogorszyło przy zmianie z pepti 1 na 2. Może zobacz czy one się różnią jakimś składnikiem czy tylko kalorycznością. A może właśnie ta zwiększona kaloryczność\nziemniaki, 100g pieczonej ryby Podwieczorek (0 kcal): woda po ugotowanej fasolce Kolacja (250 kcal): 300g ugotowanych szparagów, 100g (3 plastry) chudej szynki, herbata ziołowa 2 dzień:1,5 kg owoców (np. truskawek, malin lub kiwi), należy podzielić na porcje i zjeść na śniadanie, obiad i\njeszcze zamrożone rozgnieść lub zmielić (jakimkolwiek sposobem) na papkę, dodać do nich jogurt, dosłodzić do smaku. Lody są gotowe do spożycia. Zamiast truskawek można stosować inne owoce. Wówczas kaloryczność należy obliczyć samemu. Proporcje owoców i truskawek można zmieniać w zależności od\nRe: 2019 !!! Rozpoczynam dietę hCG !!!\nprzestuj . z tego co mi wiadomo jeśli waga nie spada przez dwa trzy dni należy przeprowadzić dzień jabłka ja też tak kilka razy robiłam i waga spadała ok.0,5-07 kg . druga kwestia : ja oprócz jabłek i pomarańczy jem również maliny .truskawki niekiedy borówki i u mnie nie ma przestoju wagi ale nie można\nJak schudnąć wiosną i nie przytyć jesienią?\nkaloryczności 1000kcal - 1500kcal, opartej o zasady racjonalnego żywienia i spożywanie konwencjonalnych produktów. Ważnym zagadnieniem jest przestawienie się na inny, niż dotychczas sposób żywienia nie tylko w czasie odchudzania, ale i po jego zakończeniu. Właściwy model żywienia pozwoli zachować efekty\nNa pewno niepotrzebnie wprowadzałaś rocznemu dziecku do diety takie świństwa jak parówki czy danonki. Ale nawet przy tak ograniczonym menu coś się da zrobić ;-) Przede wszystkim zamiast dawać dziecku danonki, rób je sama w domu, miksując twarożek z owocami (mogą być rozmrożone, np. truskawki czy\nRe: DIETA BIKINI\nugotowanej fasolce Kolacja (250 kcal): 300g ugotowanych szparagów, 100g (3 plastry) chudej szynki, herbata ziołowa 2 dzień: 1,5 kg owoców (np. truskawek, malin lub kiwi), należy podzielić na porcje i zjeść na śniadanie, obiad i\nstopnia, że Szef Kuchni w kantynie, w której czasem jadam ucieka już przede mną, dość mając moich żądań o uzupełnianie menu informacją o kaloryczności potraw czy relacjach składników odżywczych w poszczególnych daniach. Moje zainteresowanie sprawami kulinarnymi wzięło się z chęci odpowiedzenia\nRe: ile ważą Wasze roczne wcześniaczki z okolic 3\ndorosłych w mięczyczasie soczek z niekapka 30-40ml, 17.30 - 18 owoce 100ml (jablko/gruszka/melon/truskawki/suszone śliwki/morele mixy z tych owoców albo po 2 wymieszane, bo zaparcia ) czasami dodaje 1 łyżeczkę od herbaty oleju/oliwy w mięczyczasie soczek z niekapka 30-40ml drzemka 30


Wpisy pioge7 na forum :: e-Konkursy.info - o krok od wygranej...\nszukano wpisów użytkownika pioge7 · znaleziono: 5837\n#6815167 dzisiaj o 13:49:48\n470 zl Do sierpnia 2022 Voucher do Suntago o wartości 596 zł [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6815129 dzisiaj o 11:28:30\nhappybee napisał(a):Jak wpisujecie unikalny numer kasy fiskalnej? Nie wiem czy prawidłowe jest XYZ 12345 czy XYZ12345 - chodzi o to czy robić spacje pomiedzy cyframi i… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6815029 czwartek, 14 październik 2021, 19:56:59\nMa ktoś regulamin konkursu Oshee w carrefour? Jest w zapowiedziach… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814843 czwartek, 14 październik 2021, 08:30:16\nSprzedam za 480 zł [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814831 czwartek, 14 październik 2021, 05:47:18\nFBmonika33 napisał(a):pojawiła Wam się dzisiaj zdrapka w Deli ? właśnie nie ma... Też czekam [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814524 wtorek, 12 październik 2021, 16:02:11\nsabanerro napisał(a): Potrzebuje pomocy w ogarnięciu jednej sprawy. O co chodzi z kupowaniem paragonów? Jak bym chciała wziąć udział w czymś, ale nie mam no sklepu itm u… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814442 wtorek, 12 październik 2021, 11:30:29\nemanuela24 napisał(a): olunka napisał(a): emanuela24 napisał(a): barraquito napisał(a): Wiem że było wcześniej pytanie o vouchery ze śliwki, ale ponawiam-czy ktoś czekał na voucher dłużej niż dobę lub dwie? W spamie nic nie mam tez Po… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814203 poniedziałek, 11 październik 2021, 11:38:57\n#6814122 niedziela, 10 październik 2021, 15:08:06\npionas napisał(a): pioge7 napisał(a): pionas w związku z koniecznością przenoszenia się na nową wersję strony, postanowiłem trochę po niej przed czasem poszperać, żeby się… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814105 niedziela, 10 październik 2021, 12:28:58\nmampytanie napisał(a): nanajka81 napisał(a): mampytanie napisał(a): Czy Develey poza wynikami na stronie internetowej, rozsyłał już maile do laureatów? moje inicjały są na stronie ale żaden mail nie przyszedł więc… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814093 niedziela, 10 październik 2021, 11:18:29\npróbował ktoś spieniężyć u jubilera/złotnika lub gdzieś naszyjnik z Bref z Kauflanda (wart niby 899 zł)??? [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814081 niedziela, 10 październik 2021, 09:53:45\npionas w związku z koniecznością przenoszenia się na nową wersję strony, postanowiłem trochę po niej przed czasem poszperać, żeby się… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814015 sobota, 9 październik 2021, 14:16:11\nnanajka81 napisał(a): pioge7 napisał(a): tereniagno napisał(a): pioge7 napisał(a): wiadomość od Wedla z 1 października znaleziona dopiero teraz w SPAMIE :mur1: :mur1: :mur1: :krzeslem: Wyślij im dane teraz, może przymkną… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6814003 sobota, 9 październik 2021, 12:34:16\nrare85 napisał(a): xooxoo napisał(a): rare85 napisał(a): samuraj napisał(a): rare85 napisał(a): Czy "przejdzie" w Żabce zrzut kodu z aplikacji żappka? Da się pokazać zdjęcie czy tylko i wyłącznie bezpośrednio z apki? Tak,wystarczy screen K… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6813996 sobota, 9 październik 2021, 11:38:30\n#6813994 sobota, 9 październik 2021, 11:33:51\ntereniagno napisał(a): pioge7 napisał(a): wiadomość od Wedla z 1 października znaleziona dopiero teraz w SPAMIE :mur1: :mur1: :mur1: :krzeslem: Wyślij im dane teraz, może przymkną… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6813966 sobota, 9 październik 2021, 07:29:43\nlara1983 napisał(a): Witam. Mam pytanie bowiem jestem nowa i jeszcze się nie orientuję w prawie związanym do końca z konkursami. Czy będąc na zwolnieniu lekarskim mogę… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6813632 czwartek, 7 październik 2021, 15:07:48\nwiadomość od Wedla z 1 października znaleziona dopiero teraz w SPAMIE :mur1::mur1::mur1::krzeslem: [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6813357 środa, 6 październik 2021, 16:26:39\nDziękuję za informację. Czyli chyba jestem nie z tego świata :p pozdrawiam [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6813322 środa, 6 październik 2021, 15:27:17\nPowiedzcie mi, bo ja już zgłupiałem…. prawda to, że w większych miastach można kupić 1 (słownie: jedną) kromkę chleba w większości… [zobacz wypowiedź w wątku]


Grzegorz Puchalski - klarnet\nPierwszy klarnecista Orkiestry Symfonicznej Opery i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku. Jest absolwentem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina (Wydział Instrumentalno-Pedagogiczny w Białymstoku).\nW latach 1985-88 był członkiem Białostockiego Kwintetu Klarnetów, z którym dokonał nagrań radiowych i telewizyjnych.\nJest założycielem i kierownikiem artystycznym zespołu kameralnego „Ars Iuvenum”, z którym występuje do dnia dzisiejszego w kraju i za granicą.\nW 1992 roku odbył mistrzowski kurs klarnetowy w Wiedeńskim Konserwatorium. Doskonalił swoje umiejętności instrumentalne podczas kursów mistrzowskich pod kierunkiem wybitnych europejskich klarnecistów w ramach corocznych Festiwali Klarnetowych w Krakowie.\nOd 1999 roku pełni funkcję kierownika grupy klarnetów. W styczniu 2004 roku został powołany na stanowisko kierownika grupy instrumentów dętych drewnianych Orkiestry Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku.\nW czerwcu 2010 roku otrzymał nagrodę artystyczną Prezydenta Miasta Białegostoku za całokształt działalności.\nOd ponad 24 lat prowadzi klasę klarnetu w Zespole Szkół Muzycznych w Białymstoku. Od 1998 roku pełni obowiązki wicedyrektora tej placówki do spraw Państwowej Szkoły Muzycznej II st.\n(materiał udostępniony przez artystę)


Będzie nowa płyta Varius Manx - Muzyka - WP.PL\nNajwiększe Przeboje Część 1\nBędzie nowa płyta Varius Manx\ninf. prasowa/ fot. mat. promocyjne, Mateusz Nasternak\nPo czteroletniej przerwie w działalności zespół Varius Manx powraca na scenę muzyczną. Zespół w starym składzie, ale z nową wokalistką, kończy właśnie pracę nad singlem, którego premiera zapowiadana jest na wiosnę. Cała płyta gotowa będzie na początku września.\nW tym roku przypada 20-lecie istnienia zespołu, które Varius Manx chce uczcić nagraniem nowej, dojrzałej muzycznie płyty. Grupa Varius Manx od początku istnienia (1990 r.) gra w tym samym składzie męskim: Robert Janson, bracia Michał i Paweł Marciniakowie oraz Sławek Romanowski.\nAle Varius MANX to nie tylko mężczyźni. Do tej pory grupa miała przyjemność pracować z trzema wspaniałymi wokalistkami: Anitą Lipnicką, Kasią Stankiewicz, Moniką Kuszyńską.Obecnie z Varius Manx podjęła współpracę młoda, utalentowana solistka - Anna Józefina Lubieniecka.\nRobert Janson o nowej wokalistce : Anna Józefina ma zadatki na wielką artystkę. Ma charakter i cechy indywidualisty, co bardzo cenię. Ma ponadto wspaniałą barwę głosu, bardzo dobrą skalę i wyjątkową interpretacją. Śpiewa sercem i to się liczy.\nAnna Józefina Lubieniecka urodziła się w 1988 r. W wieku 10 lat rozpoczęła naukę śpiewu w Młodzieżowym Domu Kultury w Kielcach. Laureatka programu “Szansa na sukces” w styczniu 2005 z piosenkami zespołu Wilki. W roku 2007 wzięła udział w "Szansie na sukces" z Piotrem Rubikiem, śpiewając piosenkę Psalm dla Ciebie. W 2006 wzięła udział w IX Edycji Konkursu "Pamiętajmy o Osieckiej", gdzie zakwalifikowała się do udziału w finale konkursu “Śpiewamy poezję”. Współpracowała także z Januszem Józefowiczem w warszawskim teatrze "Buffo", a w 2007 r. zdobyła I miejsce w Konkursie Debiutów KFPP Opole 2007. W tym samym roku rozpoczęła współpracę jako solistka z Piotrem Rubikiem. Występowała w jego oratoriach "Psałterz Wrześniowy", "Świętokrzyska Golgota", "Tu es Petrus" oraz pierwszej części "Oratorium dla Świata".\nHistoria miłości Johna Portera i Anity Lipnickiej\n"Każdy członek zespołu był ważny" (rozmowa z Varius Manx)\nCzy trudno będzie mi znależć partnera, który jest tolerancyjny jeśli chodzi o inne rasy i orientacje seksualne?\nObśmiałem się jak norka - Polska będzie miałą najnowocześniejszą na świecie elektrownię... węglową!\nW jaki sposób napiszesz....?\nMoże jakaś aktualka o pogodzie?;) Będzie się działo.\n~maria [2010-03-15 21:59]\nPanie Robercie zyc trzeba dalej\nzycze siły i trzymam kciuki\n~fan [2010-03-15 21:57]\nciesze sie ze wracaja\nzycze im wiele sukcesów\n~var [2010-03-11 19:58]\nCiesze się, ze powracaja - cos zacznie sie dziac na polskiej scenie muzycznej..Ania ma świetny głos - moze zaczna sie stare rockowe klimaty?? kto wie??\n~anita.l [2010-03-05 06:29]\ni niech jej janson sam slucha\nNigdy nie darzylam ich specjalna sympatja\n~k [2010-03-03 22:52]\na Monika Kuszyńska\nna wózku przez Jansona...