Jacek Gudowski: politycy nie doceniają znaczenia niezależności sądów - Czytaj - kancelaria.lex.pl\nStrona główna » Wiadomości » Ludzie prawa » Jacek Gudowski: politycy nie doceniają znaczenia niezależności sądów\nW pracach nad nowym ustrojem wymiaru sprawiedliwości, po przełomie 1989 r., dominował entuzjazm i chęć wprowadzania najwyższych standardów. Jednak po paru latach okazało się, że niezależność sądów i niezawisłość sędziów to nie są dla polityków wartości aż tak ważne, jak początkowo zakładano - twierdzi sędzia Sądu Najwyższego Jacek Gudowski.\nPolitycy nie doceniają znaczenia niezależności sądów\nRozmowa Krzysztofa Sobczaka z sędzią Sądu Najwyższego Jackiem Gudowskim\nArtykuł pochodzi z kwartalnika Krajowa Rada Sądownictwa 2017/2>>\nKrzysztof Sobczak: Budowa nowego ustroju sądów po 1989 r. została uznana za jedną z pierwszych potrzeb, bo prace zmierzające w tym kierunku rozpoczęły się jeszcze przed wyborami z 4.06.1989 r. Wynikający z porozumień Okrągłego Stołu postulat utworzenia Krajowej Rady Sądownictwa zaowocował nowelą do art. 60 konstytucji, wprowadzoną ustawą z 7.04.1989 r. o zmianie Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.\nJacek Gudowski: To prawda, chociaż sama Rada – jako organ złożony z konkretnych członków – została utworzona na początku następnego roku. W grudniu 1989 r. została uchwalona ustawa, a pierwszy skład Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) ukonstytuował się na posiedzeniu, które odbyło się 23.02.1990 r. Faktem jest jednak, że decyzja o utworzeniu KRS zapadła przy Okrągłym Stole, notabene dzięki jednomyślnemu dążeniu i poparciu strony solidarnościowej, i szybko zaczęto ją wdrażać. Historia się powtórzyła. W 1917 r., na progu niepodległości, odbudowę państwa i jego instytucji także rozpoczęto od stworzenia ustroju sądów. Podobnie było w 1989 r.; według zasady iustitia fundamentum regnorum – podwaliną każdego państwa jest ustrój sądów. W doktrynie, w idei, ta zasada nie budzi wątpliwości, ale w praktyce bywa inaczej.\nW tym przypadku można chyba powiedzieć, że tak właśnie to potraktowano. Przy Okrągłym Stole podjęto odpowiednie decyzje i zaraz zmieniono PRL-owską konstytucję. Zrobił to jeszcze opanowany przez PZPR Sejm, by możliwe było utworzenie KRS, która miała stać na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów.\nJedną z pierwszych pryncypialnych, ustrojowych ustaw uchwalonych przez „sejm kontraktowy” była ustawa o KRS. Rada została utworzona tak szybko, jak to było możliwe. Zaraz potem, po 4 miesiącach, nastąpiła zmiana składu Sądu Najwyższego i jeszcze w tym samym roku powołano sądy apelacyjne, co oznaczało powrót do trójszczeblowej struktury sądownictwa. Wiązało się to m.in. z koncepcją likwidacji rewizji nadzwyczajnej, środka zaskarżenia wprowadzonego zaraz po wojnie za przykładem Związku Radzieckiego, gdzie była nazywana „nową kasacją”. Rewizja nadzwyczajna była często wykorzystywana jako narzędzie polityczne ówczesnej władzy.\nTo wszystko działo się bardzo szybko. W ciągu roku doszło do ogromnych przemian. Główną rolę odegrał w nich prof. Adam Strzembosz, który został wiceministrem sprawiedliwości w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Ministrem nie mógł zostać, gdyż to stanowisko objął adwokat Aleksander Bentkowski, wskazany przez koalicjanta – Zjednoczone Stronnictwo Ludowe. Ministra Bentkowskiego wspominam zresztą bardzo dobrze; sprzyjał przemianom, rozumiał miejsce i rolę sądów oraz specyfikę ich funkcjonowania. Te dwie osoby – dzięki harmonijnej współpracy z KRS – przyczyniły się bardzo do tego, że wszystkie zmiany następowały szybko, sprawnie i zmierzały we właściwym kierunku.\nUczestniczył pan w pracach pierwszej kadencji KRS. Czy wtedy była spójna wizja ustroju sądów? Bo to w tym czasie wszystko się kształtowało, trójpodział władz też był dopiero wprowadzany.\nWtedy takiej kompletnej, jasnej i spójnej wizji nie było, ale do dzisiaj jej nie ma, więc nie ma się co dziwić.\nA wzory były? Bo przecież takie rozwiązania były znane na świecie.\nOczywiście, znaliśmy je. Pierwszą ideą przyświecającą zmianom było oddzielenie sądów od władzy wykonawczej i od władzy politycznej, odcięcie wszelkich wpływów. Na tym stanowisku ważyły doświadczenia poprzednich lat, więc było w tym także trochę przymusu odreagowania tego, co działo się wcześniej. Przyjęto więc w sposób bardzo naturalny, że fundamentem nowego ustroju będzie niezależność władzy sądowniczej – niezależność od wszystkich. W języku prawa konstytucyjnego mówi się w takim wypadku o „separacji” władzy sądowniczej. To może odrobinę nieszczęśliwe sformułowanie, ale za to bardzo obrazowe i trafne. Rozwiązaniem strukturalnym sprzyjającym tej idei było utworzenie KRS. A jeśli pyta pan o wzory, to były one czerpane z doświadczeń włoskich, portugalskich, chyba także hiszpańskich. Powołano organ, w perspektywie mający uzyskać umocowanie konstytucyjne, który jako jedyny decydował o powoływaniu i odwoływaniu sędziów.\nCzy brano także pod uwagę wyposażenie KRS w uprawnienia dotyczące funkcjonowania sądów. Bo pozostał nadzór ministra sprawiedliwości nad sądami. Czy był wtedy rozpatrywany taki wariant, żeby ministra pozbawić tego uprawnienia?\nMoże trochę zwęziłem rolę KRS, ale skoro jej podstawowym zadaniem jest strzeżenie niezależności sądów i niezawisłości sędziów, to mieści się w tym na pewno także wpływ na działalność sądów. Nie chodzi jednak o taką formę nadzoru, jaką miał i do dzisiaj ma nad nimi minister sprawiedliwości. Jeśli natomiast mam odpowiedzieć na pytanie, czy rozważano wtedy jakieś inne warianty nadzoru nad sądami, to muszę z żalem stwierdzić, że nie było wtedy dostatecznej refleksji na ten temat. Nie przypominam sobie żadnej takiej myśli, żadnego projektu, który zmierzałby do drastycznej redukcji relacji między ministrem a władzą sądowniczą. Takiego pomysłu nie pamiętam i szkoda, że nie padł.\nI to dalej jest – rozmawiamy 27 lat później – sprawa otwarta i swego rodzaju zadra w systemie. Bo Konstytucja mówi o trójpodziale władz i o tym, że sądy i trybunały są władzą niezależną od innych władz, a tymczasem w Prawie o ustroju sądów powszechnych aż roi się od uprawnień ministra wobec sądów. A przecież minister jest politykiem i przedstawicielem władzy wykonawczej.\nW naszych realiach – w ugruntowanej historycznie praktyce – jest przede wszystkim eksponentem władzy politycznej. Z tego więc także względu rola ministra sprawiedliwości przyznana mu w Prawie o ustroju sądów powszechnych jest szczególnie wadliwa. Ale w tej ustawie zastosowano zręczny chwyt, zastrzegając, że nadzór ministra ma charakter administracyjny i nie może wkraczać na obszar działalności orzeczniczej sądów. No i otworzył się ogromny problem wytyczenia granicy tego obszaru.\nA czy ona jest do wytyczenia?\nOtóż, panie redaktorze, wszystkie doświadczenia pokazują, że tej granicy wytyczyć się nie da. Z różnych powodów, ale także z tego, że strumienie ingerencji i nacisku władzy wykonawczej na sądy są tak szerokie, tak dynamiczne, nieopisywalne, niedefiniowalne i nieuchwytne, że nie tylko nie da się ich normatywnie zakreślić, ale nawet nie da się ich przewidzieć ani opisać. Nierzadko także nie da się udowodnić albo racjonalnie stwierdzić, że są. A są…\nA czy wtedy pojawiał się ten pomysł, który cały czas krąży w debacie o wymiarze sprawiedliwości, że nadzór nad sądami powinien sprawować pierwszy prezes Sądu Najwyższego?\nWtedy chyba nie. Ten pomysł pojawił się dużo później. Przypomniałem go w którymś ze swoich artykułów, a upowszechnił go – jako przewodniczący KRS – sędzia Stanisław Dąbrowski, późniejszy pierwszy prezes Sądu Najwyższego. Ten pomysł powstał w pracach przedwojennej Komisji Kodyfikacyjnej pracującej nad ustrojem sądów, ale w drugiej połowie lat 20. został zarzucony. Po 1989 r. ta idea nie odrodziła się. Za dużo było wtedy zachłyśnięcia się wolnością i demokracją, więc nie wszystkie rozsądne pomysły się przebijały. Wszyscy prawnicy i politycy nasyceni ideami demokratycznymi czuli potrzebę takiego ulokowania ustrojowego sądów, by były one niezależne od innych władz, ale administracyjnego nadzoru ministra nad sądami nikt się wtedy specjalnie nie obawiał. Może nie starczało nam wyobraźni? A potem przyszło zwykłe życie, codzienna praktyka i realna polityka. Powstały i zaogniły się konflikty, wzmogła się walka polityczna, politycy zasmakowali władzy, której wciąż mieli mało. I – okazuje się – wciąż mają jej nie dość.\nI takie naturalne zjawisko, że każda władza ma tendencję do poszerzania jej zakresu.\nTo prawda. Do poszerzania, do zagarniania jak najwięcej.\nJak już ta władza wykonawcza rozsiadła się na tych nowych standardach, to zaczęła sobie stawiać pytania, dlaczego jest w tym władztwie tak ograniczona. W tym, dlaczego sądy jej nie podlegają. Słyszeliśmy tę tęsknotę za prawem pociągania za cugle nie raz, a ostatnio zapowiedzi przywoływania sędziów do porządku wygłaszane są całkiem głośno i bez żenady.\nGdy patrzę na to z perspektywy lat i przymykam oczy na szczegóły, to widzę wyraźnie, że zachwyt, zapał i wizja świetlanej przyszłości sądownictwa trwały w umysłach polityków około 2 lat. Pierwsze symptomy regresu, zatrzymania, pojawiły się po upadku rządu Tadeusza Mazowieckiego. Wtedy zaczął się w praktyce politycznej, najpierw bardzo ostrożny, potem postępujący z różnym nasileniem, odwrót od idei przełomu, od idei „Solidarności”. A potem to falowało…\nOdwrót czy osłabienie zapału do wykonywania kolejnych kroków?\nJedno i drugie. Różne „fakty polityczne”, różne zmiany legislacyjne przeprowadzane z rozmaitych powodów, stawały się maleńkimi kroczkami wstecz. Powoli także w relacjach pozaprawnych pomiędzy władzą polityczną i sądami doszło do negatywnych zmian. O ile był wcześniej jakiś rodzaj szacunku, uznania i kurtuazji wobec władzy sądowniczej, wynikający z jej ustrojowej pozycji, o tyle potem zaczęło to słabnąć. Kolejne zmiany w Prawie o ustroju sądów powszechnych nawarstwiały się i w pewnym momencie poczuliśmy, my sędziowie, że idziemy w przeciwnym kierunku. Że w polityce, ale też w części społeczeństwa zaczyna się na nowo budzić demon niechęci i braku szacunku dla władzy sądowniczej. On – ten demon – jest w naszym społeczeństwie głęboko zagnieżdżony. Trudno o jednoznaczną diagnozę, skąd się wziął. Można odwoływać się do socjologii i psychologii społecznej, sięgać do zaszłości i doświadczeń historycznych, do kultury, również do emocji politycznych, być może trzeba analizować wpływy szkoły, domu, Kościoła. Proszę zwrócić uwagę, że obraz sędziego w polskiej literaturze oraz – nielicznej zresztą – ikonografii jest bardzo niekorzystny. Niełatwo odpowiedzieć na pytanie, dlaczego tak jest, w każdym razie brak szacunku dla sądów tkwi w naszym społeczeństwie dość głęboko. I on co jakiś czas stwarza podatny grunt do rozbudzania i zaogniania konfliktu między władzą polityczną i wykonawczą a władzą sądowniczą. Szczególnie wtedy, gdy odżywają emocje autorytarne i dyktatorskie. Sądy to świetne paliwo polityczne, dobrze zlokalizowany „obiektywny wróg”.\nJeśli tak jest, to trudno liczyć, że wtedy ludzie wyjdą na ulice albo przyjdą pod sądy, żeby bronić ich niezależności. Chociaż były ostatnio takie demonstracje.\nRzeczywiście były. Doceniam to, ale nie spodziewam się przekształcenia ich w masowy ruch oporu przed atakami na wymiar sprawiedliwości. Nie liczę na to, ponieważ nie ma bezpośredniego przełożenia sporu o niezależność sądów na emocje pojedynczego człowieka. Bo u niego pojawiają się one dopiero wtedy, gdy ma sprawę w sądzie i ją wygra lub przegra. Ten, kto przegra – w jego przekonaniu oczywiście niesłusznie – chętnie przytaknie wszelkiej krytyce sądów, a jeśli wygra, uzna, że mu się to po prostu należało i żadnych szerszych wniosków z tego nie wyciągnie. Na przykład, że mógł jednak przegrać, gdyby sędzia nie był niezawisły i bezstronny. Przegrywającego można dość łatwo poderwać do protestu przeciwko „mafii sądowej” albo „korporacji sędziowskiej”, a wygrywającego raczej trudno namówić do obrony pozycji sądów, bo po co mu to? No chyba że dojdzie do przesilenia, do sytuacji, w której społeczeństwo jako całość poczuje się zagrożone w swoich prawach. Jeżeli presja polityczna stanie się zbyt duża, opinia publiczna może się ożywić, a społeczeństwo poderwać do obrony. Ale to się nie stanie tylko z tej przyczyny, że sądy są atakowane i osłabiane. Na skojarzenie w świadomości społecznej, że między osłabianiem sądów a zagrożeniem sytuacji prawnej każdego konkretnego obywatela istnieje oczywisty, ścisły związek przyczynowo-skutkowy, raczej nie można liczyć.\nPonarzekaliśmy sobie trochę, ale nawet – widząc te różne słabe strony i niekonsekwencje – trzeba chyba uznać, że po 1989 r. udało nam się, także w wielu innych dziedzinach, ale w wymiarze sprawiedliwości na pewno, dobry standard stworzyć. Czy nie?\nNie ulega wątpliwości, że tak. I byłbym ostatni w zgłaszaniu jakichś istotnych zastrzeżeń do modelu sądownictwa, czyli jego struktury i ustrojowej kompozycji. Zrobiliśmy w tej dziedzinie bardzo dużo i przez długi okres ten model całkiem dobrze funkcjonował, mimo wielu niedoskonałości organizacyjnych, którymi nikt się nie zajmował, bo one były dla władzy wykonawczej zbyt trywialne, a przede wszystkim zbyt trudne do rozwiązania. Mam na myśli problemy związane z wydolnością sądów, wypływem spraw, wewnętrzną organizacją pracy, z procedurami.\nPrzeprowadzona na początku lat 90. reforma sądownictwa miała 2 przewodnie hasła: niezależność sądów i niezawisłość sędziów. One zostały potem mocno zakotwiczone w Konstytucji i wydawało się, że stały się stałymi elementami ustroju państwa. Ale gdy dziś zaczynamy mieć wątpliwości, czy aby na pewno, to warto zastanawiać się, co my przez nie rozumiemy.\nOdpowiedź na to pytanie zależy od tego, czy chcemy wyjaśnić, jak niezależność sądów rozumieją sędziowie i wszyscy prawnicy, jak społeczeństwo, i w końcu – jak rozumieją ją politycy. W każdym wypadku niezależność sądów będzie definiowana inaczej.\nTo sprecyzujmy. Czy rozumieli to właściwie ci, którzy reformowali wymiar sprawiedliwości w latach 90., ci, którzy później nim zarządzali, wreszcie ci, którzy po ponad ćwierćwieczu chcą dokonywać w tym systemie poważnych zmian?\nMyślę, że wszystkie te osoby – twórcy, reformatorzy, zawodowcy – to rozumieją. W przeciwieństwie do społeczeństwa, które nawet nie rozróżnia niezawisłości sędziego od niezależności sądu, a przecież to są pojęcia różne, wypełnione inną treścią. Wychodzą na jaw luki w wychowaniu obywatelskim, ustrojowym, no ale kto dzisiaj – a i dawniej – troszczy się o to. Czy któryś minister oświaty, szkolnictwa czy wychowania chociaż się o tym zająknął? Obawiam się zresztą, że nawet niektórzy prawnicy – sam to dostrzegam – niekiedy też gubią się w tych pojęciach i tematach.\nJednak ludzie zajmujący się sprawami wymiaru sprawiedliwości raczej o tym wiedzą. Jestem też przekonany, że rozumie te zasady większość polityków interesujących się tą problematyką. Jeśli więc mają taką wolę, by sądy były niezależne, a sędziowie niezawiśli, to wiedzą, na czym to polega i co należy robić, by tak było. Albo przeciwnie, żeby podporządkować sobie sądy.\nTeż uważam, że ci, którzy powinni to wiedzieć, dobrze to wiedzą. I wtedy na początku lat 90., gdy reformowaliśmy wymiar sprawiedliwości, ludzie w to zaangażowani również wiedzieli, o co chodzi, i mieli dobre intencje.\nMoże więc ci, którzy na różnych etapach podejmowali próby dekonstrukcji tego systemu, też wiedzą, o co im chodzi. A taki ustrój sądów im po prostu nie pasuje.\nWiedza i rozumienie pewnych zjawisk to jedno, a jej zastosowanie to drugie. To przecież truizm, że wiedza może służyć dobrym i złym przedsięwzięciom. Jeżeli ktoś chce zmian, chce obniżyć standardy, zdegradować jakąś instytucję, to uzbrojony w wiedzę, rozumiejąc zasady działania tej instytucji i towarzyszące temu zjawiska, dobiera narzędzia gwarantujące skuteczność, pozwalające ukryć złe intencje, przesunąć proporcje itd., a więc przekształcać w sposób sprzyjający zamierzonym celom. Wiele może wyglądać jak dawniej, ale to już nie jest to samo. Mamy już tego przykłady.\nSą pewne analogie w zjawiskach, jakie wystąpiły najpierw w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. i potem, po 1989 r. W obu przypadkach było silne zapotrzebowanie na tworzenie nowych instytucji prawnych i nowych standardów. Było też dla nich polityczne i społeczne poparcie, a potem gdzieś ten zapał słabł i pojawiała się zgoda na wycofywanie się z niektórych osiągnięć, na hamowanie reform. W przypadku wymiaru sprawiedliwości oznaczało to stawianie pytań, czy nie za dużo tej niezależności i niezawisłości nadano sądom i sędziom. Rozumie pan to? Umie pan to wytłumaczyć?\nMam z tym problem i bardzo źle znoszę obserwowane w różnych okresach, a ostatnio dość nasilone populistyczne ataki na sądy i sędziów. Że to jakaś sędziowska kasta, klika, albo łagodniej, że to korporacja. Niby niewinne słowo, nawiasem mówiąc, semantycznie i ustrojowo wadliwe i źle dobrane, ale jak zjadliwie sugerujące, że środowisko sędziów ma tendencję do zachowań wsobnych, zamykania się, załatwiania własnych, grupowych interesów. Populistyczna bzdura, którą politycy i część mediów wtłaczają do głów społeczeństwa.\nTylko dlaczego coś takiego pojawia się po latach budowania demokratycznego państwa prawa i nabiera mocy, dostaje wiatru w żagle?\nNie jestem historiozofem ani politologiem, oceniam te zjawiska, bazując wyłącznie na zawodowym i życiowym doświadczeniu. Ale przyznaję, że podobieństwo pewnych zjawisk w dwóch okresach po odzyskaniu suwerenności jest wyraźne. I ono mnie nie dziwi. Bardziej mnie dziwi, że współcześnie aż tak długo czekaliśmy na odwrót od osiągniętych standardów, że nie nastąpił on wcześniej. Bo jak powiedziałem, już na początku lat 90. dało się wyczuć, że komuś te zmiany zaczynają przeszkadzać.\nWładzy wykonawczej, to oczywiste. I to niezależnie od jej znaków politycznych, bo jak pamiętamy, opcje rządzące zmieniały się, „niechęć” do sądów pozostawała natomiast taka sama, a nawet się powiększała. Szczególne nasilenie tego trendu nastąpiło w czasie pierwszych rządów Prawa i Sprawiedliwości, ale potem także podczas rządów Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Prawo i Sprawiedliwość rządziło dość krótko, więc nie zdążyło zrealizować wielu swoich planów, ale tyle złego, ile wyrządziła w łonie władzy sądowniczej Platforma Obywatelska… Szkoda mówić. I to niejednokrotnie rękami sędziów, którzy skusili się na rządowe posady.\nA potem wybory wygrała kolejna partia, która robi to samo, tylko z nieporównanie większym rozmachem i znacznie szybciej.\nA warunki do tego stworzyło w pewnym zakresie „mało czujne” stanowisko Trybunału Konstytucyjnego. Kiedy zakres wpływu władzy wykonawczej na wymiar sprawiedliwości przebierał miarę, pojawiło się pytanie o zgodność z Konstytucją nadzoru ministra sprawiedliwości nad sądami. I wtedy Trybunał w pełnym składzie, bez zdań odrębnych, w styczniu 2009 r., 12 lat po uchwaleniu Konstytucji, stwierdził, że wszystko jest w porządku. Niestety, sędziom konstytucyjnym zabrakło wyobraźni, wydali wyrok „przykrojony” do normalnych warunków ustrojowych, do ugruntowanych standardów demokratycznego państwa prawnego, do wysokiej kultury politycznej, z całkowitym zapoznaniem tej naszej labilności i niedojrzałości politycznej, tych złych emocji, które rządzą polską polityką. Ale jeszcze bardziej poruszyło mnie to, że w uzasadnieniu tego wyroku znalazła się pochwała – niemal gloryfikacja – Prawa o ustroju sądów powszechnych z 1928 r. Na zasadzie: no jak to, chcemy podważać coś, co zostało wprowadzone już przed wojną? Taki świetny model wtedy wymyślono w wolnej Polsce…\nA model wcale nie był świetny.\nNo właśnie, tej refleksji zabrakło. Była w tym wyroku nutka tęsknoty za dobrymi przedwojennymi czasami, a przecież Prawo o ustroju sądów powszechnych z 1928 r. to akt prawny charakterystyczny dla państwa autorytarnego, a nie nowoczesnej demokracji. Mam pretensje do sędziów Trybunału Konstytucyjnego o ten wyrok. Jako obywatel, w mniejszym stopniu jako sędzia.\nWidać z tego, że destrukcyjne oddziaływanie wobec zasady trójpodziału władz niejedno mają imię. Nie tylko politycy mają w tej dziedzinie grzechy na sumieniu, a także nie tylko politycy jednej opcji. Chociaż tej jednej opcji, o której myślimy, to historia za to, co robi z Trybunałem Konstytucyjnym i całym wymiarem sprawiedliwości, chyba nigdy nie rozgrzeszy.\nDo tego dochodzi rola mediów, które całą swoją mocą nakręcają złą atmosferę wokół sądów. I zdradzają przy tym kompletny brak wiedzy oraz zrozumienia dla roli i miejsca wymiaru sprawiedliwości w życiu społecznym. Bardzo źle to wygląda. Media, poza nielicznymi wyjątkami, nie edukują już swoich odbiorców, dość często za to wręcz „napuszczają” ich na różne instytucje lub pejoratywnie naznaczane „elity”. Wtórują politykom… A przecież nietrudno rozkręcić złe emocje. Zresztą tak samo było przed wojną; ówczesne media, głównie prasa, oczywiście, wyjątkowo nie sprzyjały sądom. To taka nasza polska specjalność. Naturalnie, krytyka sądów niejednokrotnie była i jest uzasadniona, ale najczęściej formułuje się ją bez poczucia wagi problemu i oceny ryzyka naruszenia stabilności systemu.\nAle zwykle robią to w odniesieniu do pojedynczych spraw. A to sędzia coś ukradł w sklepie, a inny prowadził samochód pod wpływem alkoholu. I na tym tabloidy budują tezę o demoralizacji tej grupy zawodowej, a rządzący politycy mają argument, że trzeba to wszystko „wziąć za mordę” i ustanowić jakieś nowe porządki.\nOczywiście, konkretne patologiczne czyny i zachowania sędziów – pojedyncze zresztą – trzeba tępić i piętnować, ale nie można na tej podstawie destabilizować całej struktury sądów. Politycy muszą bardzo uważać, by nie wysadzić jej w powietrze, a o to bardzo łatwo. Zapominają, że sądy to miejsce, w którym spotykają się ludzie będący w sporze, a w sporze, wiadomo, każdy ma rację. Konieczne jest więc jakieś minimum zaufania do instytucji, która ma ten spór rozstrzygać. Uważam, że 40 procent zaufania do sądów, co wynika z licznych sondaży, to wcale nie jest mało. To jest znacznie więcej niż odsetek osób, które wygrywają sprawy, bo w sprawach cywilnych wygrywa tylko połowa, a w karnych przegrywają prawie wszyscy. „Wygrywający” prokurator nie liczy się oczywiście jako istotny czynnik mogący wpływać na wyniki badań.\nPowiedzmy jednak jasno – nawet jeśli większość społeczeństwa ma problemy z właściwą oceną roli i miejsca wymiaru sprawiedliwości w Polsce lat 30., to krytyka sądów z okresu PRL, że bardziej broniły państwa i ustroju niż obywateli, była dość powszechna. A teraz jest przyzwolenie na powrót do tamtych standardów?\nTo jest wielka niewiadoma, do czego dojdziemy na skutek obecnych „reform”. Należy się spodziewać, że trójpodział władz zostanie utrzymany, bo on jest ustanowiony w Konstytucji oraz pozostaje jednym z podstawowych standardów demokratycznych państw prawnych, które należą do Unii Europejskiej. Ale będzie to trójpodział tylko w sensie emblematycznym.\nTrybunał Konstytucyjny mamy nadal. Ale czy po zmianach dokonanych w nim w ciągu pierwszego roku rządów Prawa i Sprawiedliwości to nadal jest sąd konstytucyjny?\nNo cóż, trudno byłoby to udowodnić. Prawdopodobnie dojdzie do wielkiego rozdźwięku pomiędzy teorią i praktyką. Instytucje będą istniały, ale konstytucyjnego, społecznego pożytku z nich nie będzie.\nW okresie PRL też mieliśmy Konstytucję i różne instytucje ustrojowe. Ale demokracji i rządów prawa nie było.\nTo prawda, istniało wtedy wiele fasadowych organów, a życie toczyło się swoim trybem i wszyscy wiedzieli, gdzie jest i skąd pochodzi władza. Byłoby bardzo niedobrze, gdybyśmy teraz znowu zmierzali w tym kierunku, chociaż sama fasadowość nie jest czymś najgorszym, co nas może spotkać. Bardziej obawiam się zjawisk anarchistycznych w prawie, a więc że dojdzie do sytuacji, w której nie będzie wiadomo, jakie prawo obowiązuje i jak je należy stosować. Już w tej chwili są dwa porządki prawne, a niedługo będą dwa porządki jurysdykcyjne, bo nastanie porządek dyktowany przez Trybunał Konstytucyjny, który będzie – i pewnie słusznie – ignorowany przez sądy, a i pomiędzy poszczególnymi sądami zaznaczą się wyraźne różnice jurysdykcyjne. Do tego dojdzie nieszanowanie orzeczeń, bo jeżeli premier i jej ministrowie mogą nie uznawać wyroków Trybunału Konstytucyjnego, a niebawem także wyroków sądów, to każdy z nas może decydować, czy uznaje wyrok, czy nie. Potem pojawią się wątpliwości – już się pojawiają – czy prezes jest prezesem oraz czy sędzia jest sędzią. I to się może bez końca rozkręcać, aż nastąpi totalna anarchia. Anything goes! To jest największe niebezpieczeństwo. Zagrożenia są zatem znacznie większe, bo może upaść cały system, na którym opiera się państwo prawa. Na którym opiera się nasze państwo i nasza wolność.\nAutor jest redaktorem naczelnym serwisu Lex.pl\nRozmowa jest fragmentem jednego z wywiadów, które Krzysztof Sobczak przeprowadza z sędzią Jackiem Gudowskim na temat budowy państwa prawa i stanu praworządności w Polsce. Całość wydawnictwo Wolters Kluwer Polska opublikuje w formie książki.\nJacek Gudowski – sędzia Sądu Najwyższego (ur. 23.07.1949 r.). W latach 1967–1971 odbył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w latach 1971–73 aplikację sądową etatową w Sądzie Wojewódzkim w Krakowie. Po zdaniu egzaminu sędziowskiego 11.10.1973 r. został mianowany asesorem sądowym w okręgu Sądu Wojewódzkiego w Krakowie i skierowany do Sądu Powiatowego w Bochni, gdzie jako asesor orzekał do sierpnia 1975 r. Na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Bochni został powołany 9.08.1975 r., a od 1.09.1975 r. powierzono Mu funkcję przewodniczącego Wydziału I Cywilnego w tym Sądzie. W 1980 r. ukończył Studium Podyplomowe Wymiaru Sprawiedliwości w Krakowie. Dnia 21.05.1980 r. został sędzią Sądu Wojewódzkiego w Tarnowie, gdzie w 1985 r. objął stanowisko Przewodniczącego Wydziału I Cywilnego. Dnia 1.09.1987 r. przeszedł do Sądu Wojewódzkiego w Krakowie, w którym był wizytatorem ds. cywilnych, orzekającym w sprawach cywilnych rewizyjnych.\nW styczniu 1990 r. Jacek Gudowski został członkiem pierwszego składu Krajowej Rady Sądownictwa na kadencję 1990–1994. Później, w latach 1998–2002, był ponownie członkiem Krajowej Rady Sądownictwa, tym razem jako przedstawiciel Sądu Najwyższego.\nDnia 1.07.1990 r. został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Cywilnej, gdzie w 2000 r. objął stanowisko Przewodniczącego Wydziału III Problemowego.\nW latach 2003–2007 oraz 2011–2015 był członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego, zajmując się głównie projektami z dziedziny prawa procesowego.\nSędzia Jacek Gudowski był sprawozdawcą i autorem uzasadnień w ogromnej liczbie orzeczeń rozstrzygniętych przez Sąd Najwyższy, w tym dziewięciu uchwał w składach powiększonych. Dorobek orzeczniczy połączył ze znacznym wkładem w rozwój myśli prawniczej w postaci licznych publikacji naukowych z zakresu prawa procesowego cywilnego, ustroju sądownictwa i statusu sędziów. Jest współautorem komentarza do Kodeksu postępowania cywilnego oraz redaktorem i współautorem komentarzy do Kodeksu cywilnego, Prawa o ustroju sądów powszechnych i ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, a także redaktorem i współautorem „Systemu prawa procesowego cywilnego”. Został odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia dla wymiaru sprawiedliwości.\nDnia 2.12.2016 r. w Sądzie Najwyższym odbyła się uroczystość z okazji jubileuszu 45-lecia pracy sędziego Jacka Gudowskiego, podczas której wręczono Mu Księgę jubileuszową „Sine ira et studio” pod red. naukową T. Erecińskiego, P. Grzegorczyka i K. Weitza. Został także uhonorowany medalem „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae”.\nSędzia Jacek Gudowski należy do grona najwybitniejszych i najbardziej zasłużonych sędziów sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Po 1989 r. brał udział w kształtowaniu ustroju sądów Rzeczpospolitej Polskiej oraz umacnianiu zasady trójpodziału władz.\nKrzysztof Sobczak 13.07.17


Posłuszeństwo na co dzień +DVD - Księgarnia Internetowa - ALEO.com\nProdukty i usługiEdukacja, sport i rozrywkaKultura i sztukaInnePosłuszeństwo na co dzień +DVD\nNazwa katalogowa: Posłuszeństwo na co dzień +DVD\nTytuł: Posłuszeństwo na co dzień +DVD\nProśba o ofertę: Posłuszeństwo na co dzień +DVD\nCena: 32,70 zł + VAT\nMin. wartość: 32,70 zł\nPosłuszny pies, to pies szczęśliwy. Ta dewiza przyświeca Inki Sjösten - autorce wspaniałego poradnika pt. "Posłuszeństwo na co dzień". Książka ta jest zbiorem praktycznych porad dotyczących szkolenia i wychowania zarówno szczenięcia jak i starszego psa, przedstawionych w przystępny i interesujący sposób.


W nieparyżu i gdzie indziej - Anna Kamieńska, Józef Wilkoń • BookLikes\nby: Józef Wilkoń (author) Anna Kamieńska (author)\n"W nieparyżu i gdzie indziej" to książka Anny Kamieńskiej, mistrzowsko zilustrowana przez Józefa Wilkonia. Poznajemy w niej pana Michasia, który zamierza napisać powieść. W tym celu udaje się do sklepu pana Rysia, aby zakupić w nim odpowiedni zeszyt. Kradzież zeszytu z rozpoczętą powieścią staje... show more\n"W nieparyżu i gdzie indziej" to książka Anny Kamieńskiej, mistrzowsko zilustrowana przez Józefa Wilkonia. Poznajemy w niej pana Michasia, który zamierza napisać powieść. W tym celu udaje się do sklepu pana Rysia, aby zakupić w nim odpowiedni zeszyt. Kradzież zeszytu z rozpoczętą powieścią staje się początkiem wielkich przygód pana Michasia i pana Rysia, którzy zawitają m.in. do Rozumowa, pełnego wykształconych mieszkańców, Kajetanii, w której w dniu imienin króla wszyscy zamieniają się rolami, Karmelkowa, gdzie je się tylko karmelki i kraju Rodryga, w którym mieszka ostatni poeta - by ostatecznie znaleźć się w Nieparyżu, w którym panują same zakazy i Szyszkonii, gdzie tępi się ludzi o kręconych włosach, i gdzie pan Ryś udaje się na wojnę.\nOd Czarnolasu Najpiękniejsze wiersze pol...\nCzytamy Annę Kamieńską - Anna Kamieńska


1. Administratorem danych osobowych jest Komendant Straży Miejskiej miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z siedzibą w Ostrowcu Świętokrzyskim, ul. Świętokrzyska 22.\na/ osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów; m.in. do celów rekrutacji, udziału w zajęciach organizowanych przez Straż Miejską;\nc/ przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na Administratorze.\ne/ przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej Administratorowi. Zgodnie z zadaniami ustawowymi Straży Miejskiej.\nc/wynika za przepisów prawa – konsekwencje związane z niepodaniem danym zostały określone w przepisach szczególnych.\nPonadto, zgodnie z art. 22 Ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125) informuje się, że:\n1. Administratorem danych osobowych jest Komendant Straży Miejskiej miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z siedzibą w 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski, ul. Świętokrzyska 22.\nDo wniesienia do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych skargi w przypadku naruszenia praw osoby w wyniku przetwarzania danych osobowych:\nNa terenie miasta Ostrowca Świętokrzyskiego, funkcjonuje monitoring wizyjny. W związku z jego funkcjonowaniem, administratorem danych osobowych jest Komendant Straży Miejskiej miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z siedzibą w 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski, ul. Świętokrzyska 22.\nInformacja dotycząca funkcjonowania monitoringu wizyjnego na terenie miasta Ostrowca\nAdministratorem danych gromadzonych w systemach monitoringu wizyjnego jest Komendant Straży Miejskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nCelem prowadzenia monitoringu wizyjnego jest: utrwalanie dowodów popełnienia przestępstwa lub wykroczenia; przeciwdziałanie przypadkom naruszania spokoju i porządku w miejscach publicznych; ochrona obiektów komunalnych i urządzeń użyteczności publicznej; zrealizowanie zadań określonymi w art.11 ust.1 i art.10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o strażach gminnych; zapewnienie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej.\nkamer rejestrujących zdarzenia w miejscach publicznych na terenie miasta Ostrowca Św. w rozdzielczości umożliwiającej identyfikację osób;\nurządzeń rejestrujących i zapisujących (serwerów) obraz na nośniku fizycznym;\nRozmieszczenie kamer na terenie miasta Ostrowca Świętokrzyskiego określa załącznik Nr 1.\nDane, zarejestrowane przez monitoring, umożliwiające identyfikację osoby fizycznej, uważane są za dane osobowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r.\nw sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. U.E. L. 119 z 4.05.2016, str.1, ze zm.), zwanego dalej Rozporządzeniem.\nNagrania obrazu zawierające dane osobowe przetwarza się wyłącznie do celów, dla których zostały zebrane i przechowuje przez okres nie krótszy niż 20 dni\ni nie dłuższy niż 60 dni od daty nagrania.\nPo upływie okresu, o którym mowa w pkt.7, uzyskane w wyniku monitoringu nagrania obrazu, zawierające dane osobowe, podlegają zniszczeniu, z wyjątkiem sytuacji, w których nagrania zostały zabezpieczone, zgodnie z odrębnymi przepisami.\nMonitoring rejestruje tylko obraz.\nDane zarejestrowane za pomocą monitoringu nie podlegają profilowaniu.\nDane zarejestrowane przez monitoring nie stanowią informacji publicznej\ni nie podlegają udostępnieniu w oparciu o przepisy ustawy o dostępie\nOsobie, której dane dotyczą, przysługuje na jej wniosek prawo dostępu do jej danych osobowych. Z wnioskiem należy się zwrócić do administratora danych osobowych.\nOsoba zainteresowana zabezpieczeniem danych z monitoringu, może zwrócić się pisemnie do Komendanta Straży Miejskiej w Ostrowcu Św. z prośbą o ich zabezpieczenie przed usunięciem po upływie standardowego okresu ich przechowywania. Wniosek należy złożyć w sekretariacie Straży Miejskiej\nw Ostrowcu Św. w terminie do 20 dni licząc od dnia, w którym zdarzenie mogło zostać zarejestrowane przez monitoring wizyjny. Prawidłowo złożony wniosek musi zawierać dokładną datę i miejsce oraz przybliżony czas zdarzenia.\nZ uwagi na brak synchronizacji systemu z zewnętrznym źródłem czasu mogą występować nieznaczne różnice między czasem rzeczywistym a czasem uwidocznionym na materiale z monitoringu.\nKopia stworzona na pisemny wniosek osoby zainteresowanej zostaje zabezpieczona do czasu do jego odbioru przez uprawnione organy.\nWykorzystanie informacji uzyskanych w toku obserwacji oraz zarejestrowanych obrazów zdarzeń odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych raz rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2009r. w sprawie sposobu obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych.\nPrzetwarzanie danych osobowych zarejestrowanych w toku czynności wskazanych w pkt. 16 odbywa się na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2018r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości.\nMając na względzie art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej, który stanowi, że każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym, Straż Miejska stosuje monitoring\nz uwzględnieniem poszanowania prawa do prywatności mieszkańców i innych osób przebywających na terenie Ostrowca Świętokrzyskiego.\nObowiązek informacyjny względem osób, których dane osobowe mogą zostać zarejestrowane przez monitoring, jest realizowany za pośrednictwem strony internetowej Straży Miejskiej (adres strazmiejska.um.ostrowiec.pl).\nDane osobowe przetwarzane są na podstawie art. 6 ust. 1 lit. e) Rozporządzenia RODO – jako niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym.\nZakres przetwarzanych w ramach monitoringu danych osobowych obejmuje\nw szczególności: wizerunek osoby, numer rejestracyjny pojazdu.\nNa tablicy ogłoszeń, na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Straży Miejskiej Ostrowca Świętokrzyskiego oraz na stronie internetowej Straży Miejskiej zamieszcza się klauzule informacyjne o treści stanowiącej załącznik nr 2.\nSzczegółowe zasady funkcjonowania monitoringu wizyjnego za terenie miasta Ostrowca Świętokrzyskiego określa\nZarządzenie Nr 4 Komendanta Straży Miejskiej z dnia 31stycznia 2020 roku\nw sprawie wprowadzenia regulaminu funkcjonowania, obsługi i eksploatacji monitoringu wizyjnego Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego.\nRozmieszczenie kamer w rejonie ulicy Rynek:\nRozmieszczenie kamer na terenie Parku Miejskiego:\nRozmieszczenie kamer w innych miejscach na terenie miasta:\nprzetwarzanie danych osobowych w ramach monitoringu\nprowadzonego na podstawie art. 9a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 506).\nAdministratorem Pani/Pana danych osobowych jest Straż Miejska z siedzibą mieszczącą się pod adresem: 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski, ul. Świętokrzyska 22, tel. +48 41 248 65 40 – reprezentowana przez Komendanta Straży Miejskiej - zwanego dalej „Administratorem”.\nPani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w ramach monitoringu stosowanego\nw celu zapewnienia porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, na podstawie art. 6 ust. 1 lit. e) RODO.\nPani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji celu określonego w ust. 3, jednak nie krócej niż 20 , a nie dłużej niż 60 dni od dnia nagrania obrazu, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Po upływie tego okresu, uzyskane w wyniku monitoringu nagrania obrazu zawierające dane osobowe, są niszczone,\nz wyjątkiem sytuacji, w których nagrania zostały zabezpieczone, zgodnie z odrębnymi przepisami.\nPani/Pana dane mogą zostać przekazane odbiorcom danych w rozumieniu art. 4 pkt 9 RODO, a także organom uprawnionym do otrzymania Pani/Pana danych na podstawie przepisów prawa.\nprawo dostępu do danych osobowych, w tym prawo do otrzymania kopii danych podlegających przetwarzaniu, na zasadach określonych w art. 15 RODO,\nprawo żądania sprostowania danych osobowych które są nieprawidłowe, a także prawo żądania uzupełnienia niekompletnych danych osobowych, zgodnie z art. 16 RODO,\nna podstawie art. 18 RODO prawo do żądania ograniczenia przetwarzania danych osobowych, w następujących przypadkach:\nprawo do sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych, w okolicznościach wskazanych w art. 21 RODO.\nW związku z przetwarzaniem przez Administratora Pani/Pana danych osobowych nie przysługuje Pani/Panu: prawo do przenoszenia danych na zasadach określonych w art. 20 RODO, prawo żądania usunięcia danych osobowych, gdyż nie ma ono zastosowania w zakresie w jakim przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym, zgodnie z art. 17 ust. 3 lit. b) RODO.\nPodanie przez Panią/Pana danych osobowych jest dobrowolne. Odmowa podania danych osobowych jest równoznaczna z rezygnacją ze wstępu na teren objęty monitoringiem.\nNie podlega Pani/Pan zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji, w tym profilowaniu, o którym mowa w art. 22 RODO.\nPani/Pana dane osobowe mogą być przetwarzane przez Straż Miejską w Ostrowcu Świętokrzyskim, w celu utrwalania dowodów popełnienia przestępstwa\nlub wykroczenia; przeciwdziałania przypadkom naruszania spokoju i porządku\nw miejscach publicznych; ochrony obiektów komunalnych i urządzeń użyteczności publicznej, w związku z realizowanymi zadaniami określonymi w art. 11 ust. 1 i art. 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych .\nprzetwarzanie danych osobowych na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r.\no ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem\ni zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125) – dalej zwanej „Ustawą”\nNa podstawie art. 22 ust. 1 Ustawy, informuję, że:\nAdministratorem Pani/Pana danych osobowych jest Komendant Straży Miejskiej Ostrowca Świętokrzyskiego z siedzibą mieszczącą się pod adresem:\nŚwiętokrzyska 22, 27–400 Ostrowiec Świętokrzyski - zwany dalej „Administratorem”.\nAdministrator wyznaczył Inspektora Ochrony Danych, z którym może Pani/Pan\nPani/Pana dane osobowe podlegają przetwarzaniu w celu rozpoznania, zapobiegania, wykrywania i zwalczania czynów zabronionych, w tym zagrożeń\ndla bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także wykonywania kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności,\nna podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (t. j. Dz. U.\nz 2018 r. poz. 928 ze zm.).\nPrzysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego - Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, pod adres: ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa, w przypadku naruszenia Pani/Pana praw w wyniku przetwarzania danych osobowych.\nPosiada Pani/Pan prawo żądania od Administratora dostępu do danych osobowych, sprostowania lub usunięcia danych osobowych, lub ograniczenia przetwarzania danych osobowych Pani/Pana dotyczących.


Bransoletka Malachit Chwost złoto - biżuteria z kamieni naturalnych :: Brazi.pl\nBransoletka Malachit Chwost złoto to przepiękna bransoletka wykonana z kamieni malachitu. Dodatki i wykończenia wykonane są ze srebra pozłacanego 24-karatowym złotem. Wygodna w zakładaniu dzięki zastosowaniu zapięcia na magnes neodymowy. Piękna paleta odcieni zieleni idealnie sprawdzi się jako codzienny, barwny dodatek. Doda blasku dzięki mieniącym się kamieniom i srebrnemu pozłoconemu łańcuszkowi. Idealna dla każdej z nas...


24092020-Microsoft Analytics in a Day\n25092020-Dlink przelaczniki dostepowe dla wymagajacych\nJesteś CAL od wygranej!\nBony Sodexo za CALpaki!\nPromocja trwa w okresie od 1 lipca 2020 – 30 września 2020 lub do wyczerpania zapasów lub do wyczerpania nagród.\nZa każdy pięciopak CALi Serverowych User lub Device Partner ma możliwość otrzymania rabatu. Rabat do ustalenia z Opiekunem Handlowym.\nPartner może zakupić maksymalnie 150 premiowanych zestawów pięciopaków CALi Serverowych User lub Device podczas trwania promocji.


Wikian Empire | Nexus Imperium Wiki | FANDOM powered by Wikia\nUnder construction, Indie, States,\nTemplate:Organizacja Imperium Wikiańskie (potoczna nazwa Wikiperium lub z angielskiego WikiEmpire) - wielkie internetowe supermocarstwo powstałe 15 stycznia 2001 roku wraz z założeniem Wikipedii, obecnie równające się Facebookowi czy innym wielkim encyklopediom i forom społecznym. Wewnętrznie podzielone, przypominające kulturą mieszankę całego świata, ustrojem Stany Zjednoczone, administracją Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego, a swoją ekspansją i wielkością - Imperium Rosyjskie. Obecnie największe społeczności to: amerykańska, rosyjska, brazylijska, chińska, koreańska, francuska, brytyjska, niemiecka, polska i japońska, z czego najsilniejszą - ta pierwsza.\nthumb|260px|Godło Imperium Wikiańskiego7 września 2004 roku zdecydowano, że powstanie Wikimedia Commons. Doszło więc do reorganizacji Imperium i niejako jego fragmentacji na wiele mniejszych królestw i księstw. Początkowo konserwatyści byli temu przeciwni, ostatecznie jednak reforma wyszła na dobre według dzisiejszych ocen. Wikimedia okazały się kluczem do sukcesu oraz wzrostu popularności Imperium Wikiańskiego w ciągu dekady, doprowadzając do istnej eksplozji demograficznej.\nTemplate:CytatKoalicja Arkturiańska to nieformalna nazwa organizacji składającej się ze zwolenników Arcturusa Lwowskiego, znanego też w Wikimediach jako CreationKeeper. Za swoją stolicę obrali Nexus Centrum Wikia, testówkę Lwowskiego i mają spore udziały oraz dużo sprzymierzeńców na StarCraft Wiki, Simspedii, Krypcie, Gothicpedii i Wiedźmińskiej Wiki. Aktywnie werbują kolejnych towarzyszy, ale nigdy nie ośmielą się ich zmusić do swojej ideologii.\nTemplate:CytatGrupa zwana przez Lwowskiego Sojuszem Creepy jest frakcją wikiańską, której istnienie koncentruje się wokół nienawiści do Arcturusa "CreationKeeper" Lwowskiego, wszystkiego co stworzył ale też do jakichkolwiek osób nie myślących tak samo jak oni sami i chcących żyć po swojemu, a nie w stylu tak zwanych "gimbusów", czyli osiłkowatych, dresiarskiech uczniów gimnazjum uwielbiających sport i kierujących się prawem silniejszego lub bogatszego. Nienawiść do Lwowskiego nie jest jednak jednostronna, podczas gdy jedni chcą się na nim wyżyć inni chcą ukazać go w oczach innych jako despotę i ignoranta.\nTemplate:CytatGrupa znana jako Astronomicański Ruch Fandomu jest grupą sceptycznie nastawioną, niekiedy nawet wrogą wobec obu stron konfliktu wikiańskiego zwanego wojną arkturiańsko-creepystyczną lub po prostu Wojną Fikcji. Są izolacjonistyczni, ograniczają się do tematyki świata Warhammer 40,000. Koalicję uznają za bandę przygłupów lub szaleńców, Sojusz zaś za grupę gimbusów zadufanych w sobie. Dzięki temu nie zaprzątają sobie głowy sprawami innych, ale często kombinują w związku z wymysłami innych, tworząc fanony.\nTemplate:CytatKonserwatyści to grupa, jaka skupia się głównie na tym, aby w Imperium Wikiańskim nie dochodziło do wielkich zmian, niektórzy z nich kompletnie nie chcą zmian mówiąc że co jest stare to jest lepsze od tego co przychodzi. Nie trzymają żadnej ze stron, są po prostu zrzeszeniami osób jakie nie lubią aktualizacji systemu lub innych tego typu rzeczy. Stanowią jednak mniejszość, są rzadko spotykani. Niektórzy Neutralni są z nimi związani, będąc tak zwanymi Neutralnymi Konserwatystami.\nTemplate:CytatJedna z najliczniejszych, ale i najsłaszych grup znana jako Neutralni są najczęściej spotykaną frakcją, składającą się z wielu innych organizacji. Nic sobie nie robią z konfliktu Sojuszu z Koalicją oraz innych konfliktów, uznając je za nic nie znaczące lub wyłącznie za strasznie głupie. Skupiają się na swojej robocie, często sobie pomagając. Choć są neutralnie nastawieni do frakcji poszczególni Neutralni są sprzymierzeni lub związani z innymi frakcjami, jednak nie ma to charakteru jakiegoś znaczącego dla innych.\nRetrieved from "http://creationkeepertest.wikia.com/wiki/Wikian_Empire?oldid=1440"


Epoque eDivecam Mini DV Cam kup i oferty, Goalinn\nKup ten produkt i zarób 217 CoINNs / $ 2.68\nEpoque - Elektronika - Kamery sportowe\nOpis produktu Epoque eDivecam Mini DV Cam\nPełna Wysoka rozdzielczość (1920x1080) film z 5MP aparat może być funkcja w niej zawiera kamerę i mieszkań dla wszystkich w jednym pakiecie !!!\nSzukasz produktów Epoque, a konkretnie Epoque eDivecam Mini DV Cam? Na goalinn można znaleźć pełną listę Elektronika piłka nożna produktów i akcesoriów. Zamówiaj za pośrednictwem naszego sklepu internetowego goalinn. Masz 75 sposobów płatności. Sprawdź katalog i uzyskaj specjalne promocje piłka nożna. Jeśli nie będziesz zadowolony, zwrócimy swoje pieniądze.\nCechy Epoque eDivecam Mini DV Cam


TTIP - szansa czy zagrożenie? - Radio Wrocław\nTTIP - szansa czy zagrożenie?\nFilip Marczyński\t| Utworzono: 2016-06-09 13:15\t| Zmodyfikowano: 2016-06-09 13:15\n"Z widokiem na TTIP" - to debata o zyskach i zagrożeniach jakie może przynieść ze sobą podpisanie umowy o Transatlantyckim Partnerstwie w dziedzinie Handlu i inwestycji. Debatę organizuje przedstawicielstwo Komisji Europejskiej we Wrocławiu.\nTTIP od początku budzi ogromne kontrowersje. W Europie zebrano już 3,5 miliona podpisów przeciwko przyjęciu umowy. Z drugiej strony jej zwolennicy utrzymują, że przyniesie ona korzyści gospodarcze obu stronom - krajom Unii i Stanom Zjednoczonym. przeciwnicy boją się między innymi zwiększenia wpływu korporacji na ustawodawstwo, obniżenia norm bezpieczeństwa żywności w europie, czy zabezpieczeń socjalnych pracowników. Zwolennicy wskazują na malejący udział Stanów i Unii w globalnym PKB i twierdzą, że bez TTIP obaj gracze będą nadal tracili na znaczeniu. Twierdzą, ze po przyjęciu TTIP europejczycy po prostu będą więcej zarabiali.\nPoczątek debaty dziś o godzinie 16 w Domu Europy na Widok 10 we Wrocławiu. Jutro natomiast Biuro Informacyjne Parlamentu Europejskiego we Wrocławiu zaprasza na debatę "Z widokiem na Brexit", w tym samym miejscu o godzinie 15.\nJelenia Góra: Stypendia i dodatek szkoleniowy dla pielęgniarek


Parafia Matki Bożej w Raciborzu - Ogłoszenia Parafialne 10 - 17 lutego 2019r.\nOpublikowano: sobota, 09 luty 2019 13:45 | ks. Henryk Jaroń | Odsłony: 583\n1. Dziś V Niedziela Zwykła. W naszej parafii gościmy s. Damianę z Szensztackiego z Apostolatu MB Pielgrzymującej. O 15.30 w Sali audiowizualnej będzie spotkanie z siostrą. O godz. 17.15 zapraszamy do kościoła na nieszpory.\n2. W poniedziałek wspomnienie NMP z Lourdes, a w czwartek święto Św. Cyryla i Metodego, patronów Europy.\n3. W środę po Mszy św. wieczornej nowenna do MB Nieustającej Pomocy. Intencje do nowenny można składać w zakrystii.\n4. Ze względu na rozpoczynające się ferie zimowe nie będzie Mszy św. szkolnej w czwartek.\n6. Jest jeszcze kilka wolnych miejsc na pielgrzymkę w Bieszczady i na Podkarpacie oraz na Litwę. Zapisani na Litwę proszeni są o wpłatę 300zł na konto biura podróży do końca lutego. Prosimy podejść do zakrystii i pobrać karteczkę z danymi potrzebnymi do przelewu. Trzecia rata (600zł) będzie do zapłaty pod koniec kwietnia podczas spotkania organizacyjnego w salce.\n7. Pragniemy zapowiedzieć, że nasza parafia w listopadzie przyszłego roku będzie organizować 8-dniową pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Orientacyjny koszt: 1000USD (3700zł). Szczegółowy program w gablotce, na stronie parafialnej i na folderach w zakrystii. Wstępne zapisy w zakrystii.\n8. Bóg zapłać za złożoną dziś kolektę na pokrycie bieżących rachunków parafii. Za tydzień kolekta na zakup opału do kościoła i budynków parafialnych.\n9. Zachęcamy do lektury katolickich czasopism: Gość Niedzielny, Mały Gość Niedzielny i List Parafialny. W zakrystii: Różaniec i Anioł Stróż. Zapraszamy do korzystania z parafialnej biblioteki LOGOS.\n10. Dzieciom, młodzieży i nauczycielom życzymy błogosławieństwa Bożego na czas zimowych ferii, a wyjeżdżającym bezpiecznej podróży.


Z prezydentem USA coraz gorzej? Zabłądził w Białym Domu, nie trafia do drzwi! - CAI24\n09:27 | środa | 18.05.2022\nZ prezydentem USA coraz gorzej? Zabłądził w Białym Domu, nie trafia do drzwi!\nPrezydent USA zignorował instrukcję agenta bezpieczeństwa przy wejściu do Białego Domu, o czym informuje gazeta – Daily Mail.\nJoe Biden powrócił do Waszyngtonu z podróży po stanie Delaware. Na nagraniu udostępnionym w YouTube widać, jak agent wskazuje prezydentowi drzwi do Białego Domu. Przywódca USA nie reaguje na instrukcję i mijając wejście idzie trawnikiem za agentem Secret Service.\nWedług gazety, incydent wywołał nową falę krytyki pod adresem 78-letniego Bidena. Politycy republikańscy nie kryją obaw o zdrowie prezydenta, który zgubił się w swojej rezydencji.\n– Daily Mail – przypomina, że już w czerwcu zaapelowali o ujawnienie wyniku testu psychologicznego, któremu z racji wieku poddał się prezydent w celu udowodnienia – że jest mentalnie gotowy do kierowania krajem.\nTakże były lekarz Donalda Trumpa wskazał na wyraźne symptomy zaników pamięci Bidena oraz wymienił jego regularne zachowania odbiegające od normy.\nNastępny artykułA to dobre! Lekarze pierwszego kontaktu odradzają szczepienia przeciw Covid-19?!


UAR firmy APS - Page 3 - II klasa - WMASG.com - Łączy nas Airsoft!\nNijak nie mogłem znaleźć zastosowania ani miejsca dla tego elementu :)\nNie wiem jak to Ci najprościej wytłumaczyć to jest spężyka która służy do odbijania właściwego języka spustowego druga jest przy gerbox więc masz wrażenie, że spust właściwy od bija.Jak popatrzysz w stronę lufy do spręzynka znajduje się na tej ośce co spust by się do niej dostać musisz zdemontować lufę zewnętrzna luwe wentrzną z komora i odkręcić mechaniż służący do blokowania spustu.teraz wybijasz pin/okę spustu/ i po lewej stronie zakładasz spręzynkę która prostą stoną opiera się o body zakrzywioną o spust i tyle.\npodajcie mi proszę baterie, na jakich śmiga Wasz UAR. tzn. najlepiej link do modelu, ewentualnie wymiary i jak je układacie :) najlepiej 11.1V, ale jeżeli nie kojarzycie, to i 7.4V się zadowolę (może być w PL, może być w chińskich szklepach).\nHej Panowie. Planuję zakup UAR a i mam pytanie czy w wersji 2.0 rzeczywiście poprawiono sprawę kompatybilności magazynków,i podchodzą już midcapy i inne.\nMini type pasuje, czyli popularne 7.4 2200, lub 11.1 1600 mah. Ja śmigałem na 11.1 1500 mah Zippy.\nCo do kompatybilności magów. Tak większość pasuje, a jak nie to piłujesz lekko gniazdo od góry.\nHm, a masz może pod ręką link do tego 11.1 albo jego wymiary? bo juz 3 rozne probowalem i 3 razy dupa..\nA którą generację masz? Gen I, czy II?\nMiałem bodajże ten pakiet:\nA siedział tak: https://www.dropbox.com/sc/v4ygud1s1tylzze/AADM2_gcX9YPuj8hWmyMvFARa\nMusisz przy układaniu szczególnie uważać na kable balancera, bo mogą się uszkodzić o ostre krawędzie.\nEdited July 18, 2015 by Nitro\nA którą generację masz? Gen I, czy II? Miałem bodajże ten pakiet: www.3drcparts.com/zippy-1500mah-11-1v-3s-20-30c-lipo-battery-deans-connector/ A siedział tak: https://www.dropbox.com/sc/v4ygud1s1tylzze/AADM2_gcX9YPuj8hWmyMvFARa Musisz przy układaniu szczególnie uważać na kable balancera, bo mogą się uszkodzić o ostre krawędzie.\nMam batkę w kolbie, więc chyba gen2. Szkoda, bo gdyby był stick, to bym przypasował z AKSU. No nic, spróbuję kupić jeden na próbę. Trochę strach, bo widzę, że ten Twój na styk siedzi...\nNo siedzi na wcisk, poszukaj coś może 1 mm weższego. Opcjonalnie lekko przypiłuj ścianki stopki kolby.\nHej Panowie.\tPlanuję zakup UAR a i mam pytanie czy w wersji 2.0 rzeczywiście poprawiono sprawę kompatybilności magazynków,i podchodzą już midcapy i inne.\nPmagi od magpula i betaProject pasują idealnie, tak jak metalowe boyia i SpecnaArms.\nPlasticzne od KingArms nie zatrzaskują się w gnieździe. Innych nie wtykałem.\nSpust jak badziwny był w V1, takim pozostał - choć nie na długo bo złamał się dość szybko. Na szczeście można go spokojnie dorobić metodami chałupniczymi.\nZ tunningiem problemów brak bo niemal wszystkie ważne elementy pasują od AK (komora po minimalnych modyfikacjach body 2minuty dłubania kozikiem). w swoim egzemplazu wymieniłem: spust, cały GB (silver edge aps z hi-torque zembatkami), komorę CnC airsofPro, lufę promyka 420mm.\nJest to pierwsza tania replika w którą tyle inwestuję, jednak na tyle przyjemna w odbiorze że nie żałuje wydanych pieniędzy.\nReplika pracuje na 7,4v 1300mah 20c redox - batka siedzi w kolbie dość ciasno ale pbroblemu nie ma.\nErgonomia na najwyższym poziomie. Fajny "ficzer" z wyskakującymi z gniazda magami + zwalniacz maga pod palcem z obu stron. Wszystko dobrze spasowane, nic nie trzeszczy. Brak 2stopniowego spustu a i selektor nienajlepszy.\nMoim zdaniem zabaweczka bardzo fajna, mam kilka replik z wyższej półki (np.SIG556DMR KA czy L85G&G) ale biegam właściwie tylko z UARem.\nBy do Uar pasowały mid-cap, real cap i low-cap wystarczy zwiększyć otwór w gnieżdzie magazynka tj trzeba go powiększyć na długości jest to troche kłopotliwe z uwagi na to, że podnim znajduje się pionowy element ale da się to zrobić i wtedy pasują wszuststkie magzynki wymaga to tylko kilkunastu minut pracy , Co do spustu spust będzie pekał bo jest z znalu i pracuje z elementem stalowym i niw wytrzymuje napręzeń. Mojej roboty spóst posiada lesio jak jeszcze ma UAR. replika ma tędencje do pękania od wsadzania bateri do kolby lepszym rozwiązaniem było miejce na baterie z przody ale pasowały tylko stick podonbne.\npotwierdzam, ze stalowym spustem smiga aż miło! a korpus rzeczywiście rozłazi się od baterii...\nMożecie sprecyzować o co chodzi z tym pękaniem od baterii? U mnie bateria wchodzi luźno i bez oporów, a lepiej zadziałać zanim coś popęka. Może jakieś foto?\nEdited September 16, 2015 by AdrSer\nTo zależny od wersji UAR body rozchodzi się w tych które mają baterie w kolbie czyli seria z TG z uwagi na to, że bateria musi być mała bo opiera się o stopkę kolby i gearbox.\nMam V2 UAR za TG. Bateria u mnie wygląda w stopce tak:\ni nadal nie wiem co może pękać i się rozchodzić. Chyba, że piszecie o wersji pierwszej gdzie stopka kolby jest płytsza.\nCo do tematu magazynków, przyszły do mnie AMOEBY MIDy na 140 kulek:\nPodają bardzo ładnie i pasują bez przeróbek. Jedynie co to są dłuższe od standardowego Hicapa.\nEdited September 19, 2015 by AdrSer\nprzy malutkich bateriach 7.4 problemu nie ma, przy 11.1V powyżej 1200 mAh robi się kłopot.\nPanowie, a jeśli chodzi o komorę hop-up, próbował ktoś wymieniać? I PPszejdi, na czym polega to poszerzanie otworu magazynka? W którą stronę? Mógłbym prosić jakąś wskazówkę?\nJa miałem komorę airsoftpro polecam bardzo dobra trzeba było tylko otwory rozwiercić montażowe .Jeżeli chodzi o gniazdo magazynka jak chcesz używać mid-cap i low-cap musisz powiększyć otwór w gnieździe magazynka bo jest za krótki i nie mieści się magazynek lub pod piłować magazynek. http://www.taiwangun.com/magazynki-aeg-hi-cap-3/magazynek-krotki-hi-cap-na-190-kulek-do-serii-m4-boyi?from=listing&campaign-id=19 jak popatrzysz na hi-cap przy klapce tam on ma krótki prostokątny kawałek plastiku do otworu gdzie wychodzą kulki, http://www.taiwangun.com/magazynki-aeg-mid-cap-2/magazynek-mid-cap-na-150-kulek-do-serii-m4-cm?from=listing&campaign-id=19 a mid-cap ma dłuższy więc trzeba go delikatnie spiłować lub powiększyć w gnieździe magazynku..\nSprawdzał ktoś działanie midów Battleaxe, Lancerów L5, czy Midów do KACa?\nEdited January 4, 2016 by EndeBeats\nKorci mnie zmontowanie kompaktowej DMRki i pomyślałem o UAR jako bazie. Ma to być sprzęt pod dynamiczne rozgrywki w gęstym lesie, gdzie SWD robi się trochę nieporęcznym wiosłem. Pytanie czy warto. Tłok i zębatki pewnie pójdą od razu do kosza. Bardziej ciekawi mnie szkielet i silnik. Dadzą radę przy SP150 na semi?\nJa na spróbowanie wwaliłem m135, wyszło 504 fps i przemieliłem z 1k kulek, to nic się nie rozsypało, jeśli chodzi o szkielet. Stokowe aktualnie zostało tylko szkielet i sprężynki, popychacz.\nSilnik stokowy to raczej szału nie robi, nie używałem go, słabo przyciągał stal.\nDodatkowo zrobiłem sobie, jako w kolejnej replice, na stokowej komorze, gumce i lufie domowego er hopa, i działa pięknie. Jeszcze dobrą opcją jest skrócenie drogi spustu, bo stokowo nie jest to zbyt przemyślane.\n@The-Naturat - jakich magazynków używasz? Interesują mnie też krótkie midy typu vietnam.\nJak na razie stokowe hi capy i próbowałem na metalowcyh chyba specna. Inne chętnie wypróbuję na strzelance najbliższej.\nJeżeli chodzi o magazynki hicap pasują wszystkie by działały mid cap, low cap trzeba przerobić body repliki poprzez rozpiłowanie rowka ale nie jest to takie proste bo trzeba piłować w w dwóch elementach repliki. Po tym zabiegu pasują wszystkie magazynki .\n@ppszejdi - UAR jest pod tym względem przerobiony, jestem ciekaw, czy magi podają, bo kanał komory, przez który idą kulki jest minimalnie za prótki i nie odciąga on zabezpieczenia magazynka. Spróbuję po przeciwnej stronie w gnieździe wkleić trochę izolki. Zobaczymy, czy przyniesie to jakiś efekt.


Sprawa Józefa Piniora. CBA zatrzymało dwie osoby ws. łapówek - RMF 24\nSprawa Józefa Piniora. CBA zatrzymało dwie osoby ws. łapówek\nPoniedziałek, 10 kwietnia 2017 (10:50)\nJeszcze dziś dwie osoby zatrzymane przez Centralne Biuro Antykorupcyjne w związku ze sprawą byłego senatora Józefa Piniora usłyszą zarzuty o charakterze korupcyjnym - poinformował naczelnik wydziału zamiejscowego PK w Poznaniu prok. Piotr Baczyński.\nSiedziba CBA (zdjęcie ilustaracyjne) /Tomasz Gzell /PAP\nProkurator potwierdził, że przeprowadzone w poniedziałek zatrzymania dotyczą sprawy ewentualnego przyjmowania łapówek przez byłego senatora.\nTo są dwie osoby, kobieta i mężczyzna z Dolnego Śląska, które chciały załatwić pewną sprawę za pośrednictwem kogoś z biura pana senatora. Osoby te są przewożone do Poznania, jeszcze dziś zostaną przesłuchane i zapewne jeszcze dziś usłyszą zarzuty - powiedział Baczyński. Nie chciał na razie ujawnić bliższych okoliczności sprawy.\nCBA zatrzymało senatora i asystenta Jarosława W. pod koniec listopada zeszłego roku. Zatrzymano też wtedy kilkanaście innych osób podejrzewanych o wręczanie łapówek. Śledztwo prowadzi poznański zamiejscowy wydział departamentu ds. przestępczości zorganizowanej i korupcji Prokuratury Krajowej. W ubiegłym roku poznański sąd prawomocnie oddalił wniosek prokuratury o aresztowanie byłego senatora, który deklaruje, że udowodni w sądzie swą niewinność.\nTagi:CBA, Józef Pinior


Green Spot Château Montelena / 46%/ 0,7l | Dom Whisky\nGreen Spot Château Montelena to druga odsłona serii „Wine Gees” zapoczątkowanej w 2015 roku edycją Château Léoville Barton.\nTermin „Wine Gees” odnosi się do Irlandczyków, pasjonatów wina, którzy opuścili rodzinny kraj, w którym ich życiowa pasja nie miała szansy rozwoju. Jim Barrett w połowie ubiegłego stulecia wyjechał z Irlandii do Bostonu, los zawiódł go jednak do Kalifornii, gdzie w latach 70. nabył podupadającą winiarnię Montelena w Napa Valley. Po latach pracy i sporych inwestycjach udało mu się przywrócić Montelenę do dawnej świetności. Prezentowana tu whiskey spędziła od 7 do 10 lat w beczkach po bourbonie i po sherry, po czym trafiła na 12 miesięcy do beczek po Zinfandelu pochodzących z Château Montelena.\nAromat: słodki z dość intensywną nutą dębową, wanilia, biała czekolada, dojrzałe jabłka i gruszki, wisienki maraski, żurawina do mięsa i szczypta cynamonu.\nSmak: maliny, wiśnie, jeżyny, nugat orzechowy, kakao w proszku, miód, toffi, marcepan, nuty gałki muszkatołowej i wyprażonej dębiny.\nFinisz: średnio długi, winny, z nutami czerwonych jagód, czekolady, miodu i odrobiną świeżych ziół.


Znowu w akcji (2007) - FDB\nAmerykanie od lat słyną ze swoich osiągnięć w produkcji sprzętu kosmicznego. Ich najwięksi konkurenci - Anglicy - chcą wprowadzić na rynek nową maszynę, która mogłaby rozwiązać wszystkie problemy dotyczące kosmosu. Will Spencer i jego załoga to banda złodziejaszków, która chce wykraść plany dotyczące projektu i sprzedać patent… zobacz więcej\njako Tom Marks\njako Trevor Pilkington\njako Travis Marks\nAmerykanie od lat słyną ze swoich osiągnięć w produkcji sprzętu kosmicznego. Ich najwięksi konkurenci - Anglicy - chcą wprowadzić na rynek nową maszynę, która mogłaby rozwiązać wszystkie problemy dotyczące kosmosu. Will Spencer i jego załoga to banda złodziejaszków, która chce wykraść plany dotyczące projektu i sprzedać patent Japończykom. Wszystko idzie zgodnie z planem, aż do momentu, gdy na ich drodze staje detektyw Scotland Yardu. Sprytny Spencer jednak się nie poddaje, szybko wpada na genialny pomysł... opis dystrybutora\n2007-02-09 (świat), 2007-05-10 (dvd)\nMacT 2007-12-20 1\nSłabo – Komedia sensacyjna z Wielkiej Brytanii ma dwie podstawowe wady. Po pierwsze jako komedia nie śmieszy. Brak też typowo angielskiego humoru. Po drugie jako film sensacyjny nie prezentuje prawie żadnych scen akcji. Jednym słowem nuda.


Dieta probiotyczna. Hit zdrowego odchudzania - Oh!me - Magazyn dla kobiet\ndietadieta probiotycznadobre bakterieDr Perriconeodpornośćprebiotykiprobiotyki\nRozwiązanie konkursu „Chcę być mamą i obiecuję sobie, że…”\nObiecuję sobie, że nigdy nie będę:\n– narzucać sobie wartości, w które nigdy nie wierzyłam „bo tak trzeba”,\n– ani nie pozwolę na to, żeby zgubić siebie w pędzie, stresie, presji otoczenia,\n– że sama nie będę budować tej presji .\nObiecuję sobie dziś coś ważnego, dla siebie – bo od takiej obietnicy warto zacząć zupełnie nowy rozdział swojego życia.\nRazem ze sponsorem nagród – Domowe Laboratorium, serdecznie dziękujemy wam za wasze obietnice! I bardzo mocno, trzymamy kciuki, żeby wszystkie te obietnice, ale i też marzenia – się wam spełniły!\nArt Mo Ja\nLaureatów prosimy o kontakt mailowy w celu odbioru nagród w ciągu 7 dni od daty ogłoszenia wyników, tj do dn.: 24.10.2016 roku. Prosimy o przesłanie danych do wysyłki nagrody (imię i nazwisko, adres i nr telefonu) na adres e-mail: [email protected]. Otrzymanie danych potwierdzamy w odpowiedzi zwrotnej.\nZestaw „Chcę być mamą”, składający się z:


dodane przez: skarbek2012 dn. 05-02-2013 r.\nDzisiaj się załamałam. Za mną 32 treningi z Ewą - ćwiczyłam Killera zawsze wszyskie ćwiczenia, nic nie odpuszczałam. Postanowiłam sie więc zmierzyć bo wizualnie nie widziałam różnicy i co? Ani cm mniej! W ogóle tego nie rozumiem, ćwiczenia bardzo mnie męczyły i po każdym treningu byłam cała mokra. Teraz zastanawiam się czy jest sens to dalej ciągnąć czy nie prerzucić się na Mel B. Chodzi mi głównie o schudnięcie z ud i bioder.\nwpis edytowany 2013-02-05 o godz. 17:16:58\ndodane: 09-01-2014 15:07\nJa na początku walczyłam z Ewą bardzo mnie to męczyło i nie czułam satysfakcji z ćwiczeń.Oglądałam filmiki Mel B. i już sama niewiedziałam co mam zrobić ale po czasie się przełamałam i postawiłam na Mel B.i po każdym treningu czuję radość i efekty - no u mnie z efektami trzeba walki gdyż jestem po ciąży.\ndodane: 04-01-2014 13:53\nDziękuję za odpowiedź :) Poszukam tych stylizacji ;) Może i ja przetestuję coś więcej od Mel.\ndodane: 03-01-2014 23:09\nPo treningach z Ewą nie ruszyło nadal nic! Ćwiczyłam z nią 2 miesiące ale brak efektów mnie zniechęcał i przestałam. Później dziewczyny mnie zachęciły do ćwiczeń z Mel B. - podeszłam do nich bez przekonania ale jak po miesiącu widziałam efekty to mój entuzjazm od razu się zwiększył. W sumie do tego czasu ćwiczę nadal z Mel. Jak chcesz zobaczyć efekty to mam dodane w stylizacjach i nie chcę tego tutaj ponownie opisywać;)\nWpis już trochę stary, bo prawie sprzed roku... Ale trafiłam na niego, bo szukam odpowiedzi i osób, które też mają problem z brakiem efektów. Ja ćwiczę (a w zasadzie ćwiczyłam, bo straciłam kompletnie motywację) z Chodakowską od końca września 2012, do teraz (z małą przygodą z T25 i Jillian Michaels), a centymetry praktycznie ani drgną... Jak jest teraz u Ciebie? Coś się zmieniło? Pozdrawiam serdecznie :)\ndodane: 11-02-2013 17:26\nja tez chcialam ubic uda i jestem po 25 killerach, caly czas jest 56 cm, ale moje nogi staja sie wyrzezbione - widac efekt.\ndodane: 11-02-2013 15:56\nja cwiczę z Ewą 4 razy w tygodniu (skalpel i killer) i jem wszystko i trace cm-ale od razu mówię ze nie mam skłonności do tycia, żadnej diety nie stosuję, jem co chcę ze słodyczami włącznie w udzie mam 45 cm, a próbowałas połaczyc z masażem i żelem wyszczuplającym na brzuch i okolice ud i pupy- np z Eveline- mi przyniósł bardzo dobre efekty i cm zniknęły ;)\nA skąd wiesz jaką mam figurę?;) Napisałam tylko że mam w udzie 57cm:)\ndodane: 05-02-2013 20:34\nchciala bym byc taka szczupła jak ty wiem ze kazdy sie widzi innaczej moze byc szczuplym ale twierdzi ze sie jest grubym ale twoja figura jest wspaniala i idealna zazdroszcze ci ;p\nKurde, przepraszam za zdublowanie starego koemntarza ale wygasił mi się ekran i po 3 godzinach odświeżyłam i znów się dodał :)\nNo uda ciężko zbić objętościowo poprzez wysiłek fizyczny wiadomo to nie od dziś, natomiast można je wysmuklić w sensie kształtowania ;) To samo z biodrami, pośladkami - ćwiczenia na te partie ciała w sensie objętości cudów nie czynią - ćwicząc pośladki rozwijasz mięśnie w górnej partii pośladków, które u leniuchów właściwie zanikają, dodatkowo unoszą się i ujędrniają - wystarczy wejść na YT na ćwiczenia stricte 'pośladkowe' i wszyscy zgodnie twierdzą, że często trzeba powiększć rozmiar spodni ale efekt jest świetny dla oka.\nZ kolei u mnie bieganiem zrzuciłam z ud tłuszczyk, bo troszkę go miałam. Gdybyś miała tak wielki problem to byś te udziska wytrzęsła, ale wydaje mi się że jesteś zgrabną dziewczyną i w tym momencie nie ma co zrzucać, natomiast jest co kształtować i dlatego "idzie w mięśnie". A może masz to w genach? Ja i moja siostra mamy szerokie biodra, duże piersi, wcięcie w talii i uwaga... wielkie łydki. Po mamie. Nie wysmukle ich niczym, są już maksymalnie umięśnione od bieganie / rolek [pod stromą górę!!] / skakankę. Po prostu je zaakceptowałam bo nic się z nimi nie da zrobić :)\ndodane: 05-02-2013 19:31\nBadałam się akurat niedawno, tarczyca jak i inne hormony w normie:)\ndodane: 05-02-2013 18:34\nNie martw sie tym ze nie zmniejszyly ci sie cm, po pierwszym miesiącu moich ćwiczeń było tak sam, ale jeśli chcesz napisz do mnie ne priv i moge pokazać ci efekt po 4 misiącach, łącznie straciłam 30cm:)\ndodane: 05-02-2013 17:57\nkochana może się zbadaj, być może masz niedoczynność tarczycy i dlatego ciężko ci zrzucić cm..\ndodane: 05-02-2013 17:56\nOdzywiałam się zdrowo, jadłam 5 małych posiłków, zero słodyczy i fast foodów.\nNie jestem gruba ale w udzie mam 57cm i dużo tłuszczyku od wewnętrznej strony. Czuję że nogi są twardsze i się już tak nie trzesą no ale dalej uda są takie ogromne;/ Wiem że to genetyczne ale chciałabym choc trochę się tego tłuszczyku pozbyć. Wystarczyłoby tak z 4 cm\ndodane: 05-02-2013 17:53\nOdnośnie miesiączki to odkąd ćwicze jest bardziej bolesna i strasznie obfita więc u mnie to raczej efektów pozytywnych nie mają te ćwiczenia\ndodane: 05-02-2013 17:49\nTo, że skalpel nie męczy nie znaczy, że nie ma efektów po nim:) Stosowałaś się do zdrowego, racjonalnego odżywiania się mniej więcej co 3 h? I jak często ćwiczyłaś ?\ndodane: 05-02-2013 17:42\ndodane: 05-02-2013 17:39\nja już małe efekty widzę, a zaczynam 3 tydzień ćwiczeń (do tej pory 3 razy w tygodniu)\nkurtka zimowa lv rurki top mgiełka kwiaty bluzka louis vuitton gorset leginsy new look zip listonoszka converse oversize sweterek


Kupno mieszkania - jakie dokumenty sprawdzić? - Inspekcja Domu Poznań\nZakup mieszkania z rynku wtórnego obarczony jest pewnym ryzykiem, dlatego też warto dokładnie sprawdzić dokumentację lokalu zanim złożymy ofertę zakupu. Finalnie stan prawny zweryfikuje dla nas notariusz, ale zanim do tego dojdzie stracimy wiele czasu i nerwów jeśli stan prawny nieruchomości nie jest jasny. Jakich dokumentów wymagać od sprzedającego podczas zakupu mieszkania? Na to pytanie odpowiada poniższy artykuł.\nJakich dokumentów wymagać od sprzedającego mieszkanie?\nSprzedający lokal powinien na naszą wyraźną prośbę udostępnić nam całą wymaganą dokumentację. Przed przystąpieniem do transakcji warto zweryfikować wszystkie poniżej wymienione dokumenty, ale należy pamiętać, że niektóre z nich mają określoną datę ważności. Do transakcji (umowy notarialnej przeniesienia własności) sprzedający musi przedstawić dokumenty nie starsze niż 14 dni i z tego powodu nie wszystkie dokumenty muszą być nam udostępnione podczas wstępnego spotkania w lokalu.\nNa etapie weryfikacji mieszkania powinniśmy poprosić o następujące dokumenty:\nnumer księgi wieczystej lokalu (jeśli lokal ma założoną księgę) lub zaświadczenie o przysługującym spółdzielczym prawie własnościowym do lokalu\nwyciąg aktualnych opłat administracyjnych wraz z wielkościami składek i zaliczek\noświadczenie zarządcy o stanie finansowym i prawnym wspólnoty\nwyciąg ostatniej opłaty podatku od nieruchomości\nDo umowy notarialnej będą potrzebne ponadto:\nprzedstawienie podstawy nabycia lokalu (jak sprzedający wszedł w jego posiadanie)\nzaświadczenie o aktualnej wysokości salda kredytu hipotecznego (jeśli mieszkanie jest obciążone kredytem)\nzgodę banku na wcześniejszą spłatę kredytu (zazwyczaj wystawiane wraz z zaświadczeniem o saldzie kredytu)\noświadczenie zarządcy o stanie rozrachunków czynszowych (zalegania z opłatami przez sprzedającego)\nzaświadczenie o braku prowadzonej działalności w lokalu (jeśli taka działalność była wcześniej zarejestrowana pod wskazanym adresem)\nzaświadczenie o braku zalegania z opłatami ZUS i opłatami dla Urzędu Skarbowego w przypadku gdy sprzedający prowadzi działalność gospodarczą\nOmówienie wymaganych dokumentów przy zakupie mieszkania\nNad całą transakcją przeniesienia własności nieruchomości niejako „czuwa” notariusz i to jego kancelaria odpowiada przed Państwem za weryfikację dokumentów jakie przedstawia sprzedający lokal. Nie mniej znaczną część dokumentów możemy zweryfikować na wstępnym etapie, jeszcze przed podjęciem ostatecznej decyzji o zakupie. Poniżej zostały przedstawione najważniejsze z dokumentów.\nKsięga wieczysta (KW) jest niejako paszportem nieruchomości. Mówi nam o powierzchni lokalu i przysługujących prawach. Sprzedający nie powinien nam pokazywać księgi ponieważ nie jest ona tworem materialnym, a swoistą bazą danych sądu do której możemy mieć dostęp w dowolnym momencie ze strony internetowej. Znając numer księgi należy wejść na stronę https://ekw.ms.gov.pl/eukw_ogol/KsiegiWieczyste.\nPrzykład widoku księgi wieczystej\nPo wpisaniu numeru księgi wybierzmy przeglądanie aktualnej treści KW. Księga składa się z pięciu zakładek nazywanych „Działami”:\nDział I-O zwiera informacje dotyczące oznaczenia nieruchomości (w tym adres i powierzchnię lokalu)\nDział I-SP zawiera informacje dotyczące podstawy własności lokalu\nDział II zawiera informacje o własności lokalu (wraz z numerami PESEL aktualnych właścicieli)\nDział III zawiera ograniczenia praw rzeczowych. Jest to bardzo ważna część księgi w której znajdziemy informacje o prawach użytkowania i służebności osób trzecich. Znajdują się tu zarówno wpisy o służebności drogi (jeśli prze nasz grunt biegnie droga wewnętrzna do innej posesji) jak i roszczenia osób trzecich.\nW przypadku mieszkania jakiekolwiek wpisy w Dziale III wymagają konsultacji z prawnikiem. W tym dziale zastrzega się prawo do pierwokupu lokalu albo prawo do dożywotniego zamieszkiwania w lokalu, a wszelkie roszczenia powinny być wykreślone przed transakcją.\nPrzykład wpisu w dziale III KW dotyczący służebności w postaci prawa osobistego do użytkowania nieruchomości. Brak wykreślenia wpisu oznacza zakup mieszkania z lokatorem.\nDział IV zawiera informacje o obciążeniach hipotecznych. Sprzedaż mieszkań na których jest zaciągnięty kredyt jest bardzo powszechna i nie powinna budzić naszego niepokoju. Warto jednak zweryfikować w jakim banku została zaciągnięta pożyczka i jaka jest wartość hipoteki. Tu ważna uwaga: wartość hipoteki jest maksymalnym zabezpieczeniem banku i jest znacznie wyższa niż aktualne saldo kredytu (oznacza to że wpis o hipoteczne na 560.000 zł może widnieć nawet jeśli sprzedający posiada aktualne saldo kredytu na niecałe 100.000 zł).\nCo jeśli dla mieszkania nie istnieje księga wieczysta? Dla mieszkań spółdzielczych wówczas konieczne jest uzyskanie zaświadczenia o tym komu przysługuje spółdzielcze prawo własnościowe do lokalu. Jeśli lokal nie jest częścią spółdzielni, a ma zostać dopiero wyodrębniony przy akcie notarialnym wówczas wskazane jest uzyskanie dokumentów wymaganych przez rejenta.\nWyciąg aktualnych opłat administracyjnych\nWysokość czynszu administracyjnego musi być przez nas uwzględniona przy comiesięcznych rozrachunkach. Warto zatem zapoznać się dokładnie z opłatami jakie ponosił sprzedający.\nPowszechną praktyką jest okazywanie przez sprzedających zaświadczeń o wysokości czynszu z zaniżonymi zaliczkami opłat za media.\nNie wystarczy, że uzyskamy od sprzedającego informację o samej wysokości opłaty – konieczne jest poznanie składowych opłat. Pamiętajmy, że w mieszkaniach po tzw. „flipach” (remont pod sprzedaż) lub mieszkaniach zamieszkiwanych przez osoby starsze wysokość zaliczek będzie inna niż przy naszym użytkowaniu lokalu. Warto sprawdzić czy ilość wody w czynszu jest wystarczająca do zaspokojenia Państwa potrzeb.\nZakup mieszkania – jak sprawdzić wspólnotę?\nUzyskanie informacji o stanie finansowym wspólnoty jest praktycznie niemożliwe dla osób postronnych. Dlatego też informacje o tym czy wspólnota posiada zadłużenie powinien pozyskać dla nas sprzedający. Część zarządców wysyła do właścicieli mieszkań roczne sprawozdania finansowe – warto zapytać sprzedającego o ten dokument (wynika z niego jakie wspólnota ma wydatki, jakie poniosła koszty i jaki jest jej ogólny wynik finansowy). Na pisemną prośbę sprzedającego zarządca powinien przedstawić mu oświadczenie o stanie finansowym i prawnym wspólnoty. Dokument ten powinien zawierać następujące informacje:\nczy wobec wspólnoty toczą się jakiekolwiek spory sądowe (jest to tzw. stan prawny)\njakie jest aktualne saldo wspólnoty lub jaki był wynik finansowy za zeszły rok. Informacja ta mówi nam o tym czy np. na ocieplenie elewacji zaciągnięto znaczny kredyt który będzie trzeba spłacać latami\nczy w najbliższym okresie planowane są większe remonty i wydatki\nOpłaty podatku od nieruchomości\nW przypadku mieszkań spółdzielczych lub spółdzielczych własnościowych aktualny właściciel nie ponosi kosztu związanego z opłatami podatku od gruntu i nieruchomości (są one wliczone w czynsz). W przypadku mieszkań własnościowych właściciel ponosi coroczne dodatkowe koszty związane z podatkiem. Warto zatem poprosić sprzedającego o udostępnienie ostatniej decyzji o wymiarze podatku od nieruchomości. Dokument ten jest przysyłany przez urząd co roku i mówi o wartości opłat za lokal mieszkalny oraz proporcjonalną do udziału część gruntu pod budynkiem. Warto zwrócić uwagę, czy grunt jest własnościowy, czy też jest w tzw. użytkowaniu wieczystym.\nPrzedstawienie podstawy nabycia lokalu przez sprzedającego\nTo ostatni bardzo ważny element. Z mojego doświadczenia (jako osoby weryfikującej nieruchomości) sprzedający niechętnie dzielą się aktem notarialnym nabycia lokalu ponieważ widnieje w nim cena poprzedniej transakcji. Nie mniej ten dokument bezwzględnie musi być udostępniony notariuszowi (nie kupującemu) ponieważ w przypadku darowizn, czy aktu zakupu w dokumencie mogą być zapisane dodatkowe służebności czyli prawa osób trzecich do korzystania z lokalu. Co ważne służebności zapisane w akcie zakupu nie konieczne są wyszczególnione w dziale III księgi wieczystej, dlatego też konieczna jest dodatkowa weryfikacja przed transakcją.\nZachęcam również do sprawdzenia stanu mieszkania przed jego zakupem. Oferuję najszerszy zakres usług sprawdzenia stanu technicznego nieruchomości w całej Polsce.


Ciekawy pomysł Cash Broker Stali. Mają dwóch rezerwowych, ale żaden nie trafi do składu - Sport WP SportoweFakty\nWP SportoweFakty / Tomasz Jocz / Mecz PGE Ekstraligi: Stal - Unia\nCiekawy pomysł Cash Broker Stali. Mają dwóch rezerwowych, ale żaden nie trafi do składu\nJarosław Galewski 16 Listopada 2018, 13:45\nCash Broker Stal ma w kadrze trzech młodych żużlowców zagranicznych, z czego dwóch może startować pod numerami 8 i 16. Do takiej sytuacji jednak nie dojdzie, bo zarząd klubu nie zamierza zmieniać polityki kadrowej.\nZnamy nowego trenera i skład Orła Łódź na sezon 2019!\nJak już wcześniej informowaliśmy, trzyletni kontrakt z gorzowskim klubem podpisał Adam Ellis. Nową dwuletnią umowę z Cash Broker Stalą zawarł z kolei Szwed Filip Hjelmland. W kadrze jest jeszcze Niemiec Erik Riss, ale on akurat nie będzie mógł jechać pod numerami 8 i 16, bo w przyszłym roku skończy 24 lata.\nTeoretycznie trener Stanisław Chomski mógłby wpisywać do meczowego składu Ellisa lub Hjelmlanda. To się jednak raczej nie wydarzy, bo zarząd gorzowskiego klubu zamierza kontynuować strategię, która zakłada, że numery 8 i 16 są zarezerwowane dla polskich juniorów.\nPo co zatem Stali trójka młodych obcokrajowców? Gorzowianie zamierzają obserwować ich rozwój i pomóc im w znalezieniu startów w drugiej lidze. Jeśli któryś z nich zacznie robić postępy, to w kolejnym sezonie może być brany pod uwagę jako jeden z pięciu seniorów.\nJeśli chodzi o Adama Ellisa, to jego zakontraktowanie nie jest dziełem przypadku. Stal ma bardzo dobre relacje z Ostrovią, w której startował ostatnio młody Brytyjczyk. Gorzowianie zrobili mały wywiad i usłyszeli od działaczy beniaminka Nice 1.LŻ, że zawodnik ma duży potencjał, ale zmaga się z jednym dużym problemem. Ellis już od dłuższego czasu nie dysponuje odpowiedniej klasy sprzętem i nie ma za bardzo środków na inwestycje. To właśnie z tego powodu został odstawiony w Ostrowie na boczny tor. Drużyna Mariusza Staszewskiego miała ambitne cele i nie mogła sobie pozwolić na eksperymenty.\nCash Broker Stal ma czas i chce pomóc Brytyjczykowi zarówno w kwestiach sprzętowych, jak i logistycznych. Gorzowianie rozumieją, że tak młody zawodnik nie jest w stanie zbudować bazy sprzętowej w Polsce i Wielkiej Brytanii. Przy pomocy gorzowskiego klubu jego kariera może jednak nabrać tempa.\nCzy któryś z trójki młodych obcokrajowców wskoczy w przyszłości do pierwszego składu Stali?\nRECON_1 19-11 06:43 Zgłoś\nPolska to jednak dziwny kraj jest, chętniej pomaga się młodym stranieri niż swoim mlodzianom.\nCW 16-11 20:06 Zgłoś\nStal akurat dobrze szkoli mlodzież ( nie to co u nas w Falubazie niestety narazie nic ciekawego ) . Myślę tylko że Zmorą prezesa z Gorzowa może być Peter Kildemand .\nPoznaniak z Gorzowa 16-11 19:40 Zgłoś\nJaki sens ma pomaganie obcym juniorom, gdy Stal ma cały tabun własnych wychowanków do obsłużenia?\nŻużel. Wilki - RzTŻ. Patryk Wojdyło i Bartłomiej..


Nefritogenne mAb 5-1-6 jest skierowane na zewnątrzkomórkową domenę szczurzej nefryny ad 7 – Medyczna fundacja dantis\nOstatnio, przeciwciało do pozakomórkowego końca NH2 ludzkiej nefryny, zlokalizowane na szczelinowej przeponie ludzkiej nerki, w immuno-mikrofonowej mikroskopii elektronowej w dokładnie tym samym rozkładzie, co uprzednio opisane dla mAb 5-1-6 (1-3, 5). Co więcej, przeciwciało do wewnątrzkomórkowego końca COOH nefryny zastosowane w tym badaniu lokalizuje się w bocznych błonach mysich procesów podocytów, jak można by oczekiwać w przypadku białka transbłonowego (11). Obecne badania potwierdzają kolokalizację poprzez immunofluorescencję podwójnego barwienia w normalnych kłębuszkach nerkowych. Ponadto dwukrotne barwienie mysich IgG i nefryny w nerkach szczurów 5 dni po wstrzyknięciu mAb 5-1-6 wykazało identyczną i nakładalną redystrybucję w barwieniu od pseudolaru do punkcikowego wzoru ziarnistego, wskazując, że przesunięcie przeciwciała i antygenu (nefryny) jako kompleks podczas rozwoju białkomoczu (dane nie pokazane i H. Kawachi i wsp., manuskrypt przedłożony do publikacji). Identyfikację antygenu 5-1-6 mAb jako nefryny ustalono metodą immunoprecypitacji i MS. Analiza całego kompleksu immunologicznego ujawniła peptyd o 10 aminokwasach o identycznej homologii sekwencji z regionem zewnątrzkomórkowej domeny nefryny ludzkiej i mysiej. Był to jedyny peptyd w kompleksie o homologii z białkiem powierzchni komórkowej. Dwuwymiarowa elektroforeza w żelu immunologicznego osadu glutenu szczurzego 5-1-6 w warunkach redukujących uwalniała białko, które migrowało do 185 kDa w regionie wysoce anionowym (pI 4,95. 5.2), który jest bardzo zbliżony do teoretycznego pI nefryna (pI 5,42) przewidziała z jej pierwotnej struktury (19). Spektrometria masowa tego miejsca ujawniła, że to również zawierało peptydy o identyczności z nefryną. Biorąc pod uwagę, że przewiduje się, że wielkość nefryny wynosi około 130 kDa od jej sekwencji aminokwasowej, wielkość 185 kDa wskazuje na znaczną modyfikację potranslacyjną. Biorąc pod uwagę, że nefryn zawiera 10 przypuszczalnych miejsc N-glikozylacji (4, 11), nie jest to zaskakujące. A zatem oczywiste jest, że mAb 5-1-6 wytrąca nefrynę z ekstraktów kłębuszkowych, ale z uwagi na potrzebę zastosowania środka sieciującego można argumentować, że mógł on być współstrącony z towarzyszącym lub sąsiednim białkiem. Wydaje się to jednak mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę wielkość przesuniętego w górę pasma (~ 300 kDa) i jego składu (IgG: 150 kDa, nefryn: 185 kDa), jak również brak jakiegokolwiek innego wykrywalnego białka powierzchni komórki w kompleks immunologiczny lub na elektroforezie żelowej 2D. Ostateczny dowód na to, że nefryna jest immunoprecypitowana przez mAb 5-1-6, jest określona przez dodatnią analizę Western błot z rozdzielonego usieciowanego osadu za pomocą swoistego przeciwciała antynadrenaliny, które wykazuje specyficzny prążek przy 185 kDa. Western blot ekstraktu kłębuszkowego wykazał, że ten prążek jest dubletem, co sugeruje alternatywne splicing lub zmienną glikozylację lub fosforylację. Ponadto może być istotne, że mAb 5-1-6 wydawało się preferencyjnie wytrącać górny prążek. Wyniki te dostarczają również nowych informacji na temat nefryny, co wskazuje, że oprócz silnej glikozylacji, jest ona wysoce anionowa. Wcześniejsze badania wykazały brak zmian w barwieniu immunofluorescencyjnym za pomocą mAb 5-1-6 po sekcji tkanki szczura traktowano neuraminadazą (1), co sugeruje, że epitop nie zależy od obecności kwasu sialowego. Potwierdzają to ostatnie obserwacje, pokazujące, że nefryna nie jest sialowana (11). Rodzi to pytanie, co stanowi anioniczną opłatę. Jedną z możliwości jest to, że cukrowe łańcuchy boczne są sulfonowanymi glikozoaminoglikanami, takimi jak siarczan heparanu. Inne obejmują wysoki stopień sulfonowania lub fosforylacji. Niezależnie od wyjaśnienia, właściwość ta sugeruje, że szczelinowa przepona może regulować przepuszczalność kłębuszków do białek osocza, służąc jako bariera ograniczająca ładunek i wielkość. Mechanizm, dzięki któremu mAb 5-1-6 powoduje białkomocz i specyficzny epitop nefryny zidentyfikowany przez przeciwciało, nie został jeszcze ustalony. Biorąc pod uwagę, że morfologia podocytów pozostaje zasadniczo prawidłowa podczas rozwoju białkomoczu po wstrzyknięciu mAb 5-1-6 (1, 2), wydaje się, że najprawdopodobniejszym wyjaśnieniem jest przegrupowanie molekularne szczeliny szczelinowej. Istnieje uzasadnione przypuszczenie, że epitop mAb 5-1-6 może być ugrupowaniem cukrowym lub przynajmniej zależy od glikozylacji białka. Wnioskowanie to wynika z naszej niezdolności do wykrywania białka lub cDNA nefryny za pomocą mAb 5-1-6 na bezpośredniej analizie Western blot kłębkowego lizatu lub przez badanie przesiewowe bibliotek cDNA ekspresji bakteryjnych lub eukariotycznych (dane nie przedstawione). Jeśli tak jest, można sobie wyobrazić, że mAb 5-1-6 zmienia konformację nefryny bez widocznego zmieniania wyglądu procesów szczelinowo-przepony lub podocytów.\n[więcej w: mycie włosów szarym mydłem, lekarz medycyny pracy wrocław, słód jęczmienny gdzie kupić ]


Pogoda dla Zielonek na 23 czerwca 2022 - Meteo w INTERIA.PL\nPogoda dla Zielonek na 23 czerwca 2022\nW czwartek 23 czerwca, w Zielonkach będzie przeważnie słonecznie.\nWschód słońca będzie miał miejsce o 4:30, a zachód o 20:54. Dzień potrwa 16 godzin i 23 minuty. Będzie to jeden z najdłuższych dni w roku.\nWschód Księżyca nastąpi o 1:34, a zachód o 15:18. Widoczność Księżyca wyniesie 27%, znajdował się on w trzeciej kwadrze dwa dni temu.


Kresowi najeźdźcy, czyli krymski chanat pod opieką Imperium Osmańskiego - Forsal.pl\nKresowi najeźdźcy, czyli krymski chanat pod opieką Imperium Osmańskiego\nObraz "Potyczka z Tatarami" autorstwa Maksymiliana Gierymskiego (1867) / Wikimedia Commons\nNiezdolność Rzeczypospolitej do skutecznej ochrony granic sprawiła, że stała się ona żywicielem państwa Tatarów\nProtektorat, jakim Turcja otoczyła Tatarów, sprawiał, że poważenie się przez Polskę na podbój Krymu, by zniszczyć chanat, oznaczało wojnę z imperium osmańskim. Taka wyprawa była więc ogromnie ryzykowna. Należało wysłać dużą armię wraz z taborami na liczący tysiąc kilometrów przemarsz przez Dzikie Pola, przy nieuchronnej perspektywie uderzenia Turcji na południe Polski. Jednocześnie ekspedycja musiałaby odpierać po drodze ataki Tatarów, którzy przez wieki doskonalili umiejętność toczenia bojów na stepie. „Będąc mistrzami walki ruchowej, dążyli do uchylenia się od czołowego uderzenia wyraźnie przewyższającej ich ciężarem jazdy polskiej, zwłaszcza husarii, zdecydowanie natomiast starali się uchwycić skrzydła przeciwnika i wyjść na jego tyły” – pisze w opracowaniu „Z problematyki walk z Tatarami w pierwszej połowie XVII wieku” Ryszard Majewski. „W 1495 r. plan takiej wyprawy przedstawił panom rady litewskiej w imieniu króla (Jana Olbrachta – red.) Kallimach” – wyjaśnia Pajewski. „Litwini wszak uznali wyprawę za zbyt ryzykowną” – dodaje.\nPrzez następne 150 lat idea ekspedycji na Krym powracała wiele razy, po każdym większym najeździe Tatarów. Ale nawet gdy do takowej rozpoczynano przygotowania, nigdy nie zdobyto się na podjęcie aż tak wielkiego ryzyka. Z kolei Tatarzy byli skazani na regularne wyprawianie się do Rzeczypospolitej z racji „ciężkich warunków ekonomicznych ludności krymskiej, która za pomocą prymitywnej uprawy roli i pasterstwa nie była w stanie zapewnić sobie podstawowych środków utrzymania. Często wystarczał rok nieurodzaju lub – w wypadku koczowników – suszy i pomoru bydła, by przed Tatarami stanęło widmo głodu” – pisze Dominik Kadzik w opracowaniu „Obrona ziem ruskich przed najazdami tatarskimi w latach 1575–1578”.\nW sprawozdaniu poselstwa rosyjskiego, jakie zawitało na Krym w 1516 r., zapisano: „Głód tu straszliwy, słońce wszystko wypaliło, paszy dla bydła nie ma, chleba zaś tu u nich i bez tego zawsze bardzo mało, a dziś zgoła nic”. Podstawowym źródłem utrzymania Chanatu Krymskiego okazywało się więc grabienie ziem polskich i litewskich oraz czasami ruskich.\n„Rzeczpospolita, jedno z większych państw ówczesnej Europy. O terytorium liczącym blisko milion kilometrów kwadratowych, zamieszkana przez 9–10 mln mieszkańców nie umiała położyć kresu grabieżczym wyprawom tatarskim, które wprawdzie same w sobie nie zagrażały jej całości i suwerenności, były jednak zjawiskiem ogromnie dokuczliwym, hamującym demograficzny i ekonomiczny rozwój znacznej części kraju, ponadto zaś przyczyną bezmiernych cierpień mordowanej i porywanej w jasyr ludności” – podkreśla Majewski.\nW XVI w., gdy Jagiellonowie utrzymywali dobre relacje z sułtanami tureckimi, ci nakazywali Tatarom powstrzymywać się od grabienia ziem polskich i litewskich. Ale w kolejnym stuleciu konflikty z imperium stały się codziennością. Wówczas sułtani nie tylko dali wolną rękę władającym Krymem chanom, ale często wręcz nakazywali, by ci wyprawili się na Lachów. „Najazdy tatarskie szły szlakami: wołoskim, kuczmańskim, czarnym i murawskim” – wylicza Pajewski. „Łupieskie te wyprawy najliczniejsze były w lipcu, sierpniu i wrześniu, gdyż ludność zajętą robotami polowymi łatwiej dawało się zaskoczyć i chwytać w jasyr” – dodaje.\nWielkim ułatwieniem dla Tatarów było to, że granic Rzeczypospolitej de facto nikt nie pilnował. Dopiero w połowie XVI w., po powstaniu wojsk kwarcianych, na liczącej prawie 2 tys. km linii granicznej rozmieszczono stanice i garnizony, w których stacjonowało marne 3 tys. żołnierzy. Co gorsza polska jazda bardzo długo nie potrafiła poruszać się po stepie równie szybko jak tatarska – czambuły (małe oddziały) zazwyczaj jej się wymykały.\nJak je rozbijać, nim jeszcze rozpoczęły grabieże, nauczył podkomendnych dopiero na początku XVII w. przyszły wojewoda kijowski Stefan Chmielnicki. „Który będąc Regimentarzem wojska Kwarcianego, bez bytności Króla JMci i Hetmanów, zajętych z Gustawem Królem Szwedzkim (wojna ze Szwecją 1621–1626 – red.), (…) tatarskie hufce i kosze, pułki niemałe potężnie rozganiał i znosił, a zbijał na głowę, a nie tylko samych Hanów, Carów Tatarskich straszył jak to pod Tarnopolem, drugi raz pod Białą Cerkwią, trzeci raz pod Bursztynem, czwarty raz za Dniestrem, gdzie i synowi Kantemirowemu głowę uciąwszy, oddano za upominek Królowi” – zapisał z podziwem ruski szlachcic Joachim Jerlicz w „Latopiscu”.\nJednak sytuacje, gdy wojskom kwarcianym udawało się dopaść wroga, należały do rzadkości.\n„Pierwszym zadaniem obrony było ostrzec ludność przed zbliżającym się napadem. Służyła temu sygnalizacja dźwiękowa i świetlna: donośne bicie dzwonów kościelnych i huk wystrzałów armatnich z pobliskich zameczków. Na wzgórzach płonęły przygotowane uprzednio stosy suchego drewna” – opisuje Pajewski. „Tak więc w ciągu krótkiego stosunkowo czasu wszystkie wioski na przestrzeni kilkunastu, niekiedy nawet kilkudziesięciu kilometrów, były powiadamiane o niebezpieczeństwie” – dodaje.\nJeśli w pobliżu znajdował się warowny zamek, wówczas mieszkańcy wsi gnali do niego na złamanie karku. Tatarzy zupełnie nie radzili sobie ze zdobywaniem ufortyfikowanych miejsc. Gdy nie udawało im się takiego zająć z zaskoczenia lub podpalić, wówczas szybko rezygnowali z oblężenia i ruszali szukać zdobyczy gdzie indziej. Gorzej przedstawiała się sytuacja, kiedy w pobliżu wiosek nie było nawet najskromniejszej warowni. Wówczas chłopom pozostawała jedynie ucieczka do lasu. „Pamiętać trzeba, że chłop w wyjątkowych jedynie wypadkach uciekał tylko z rodziną, zwykle starał się zabrać ze sobą żywy inwentarz, którego utrata równała się katastrofie. Tatarom nie było trudno wyśledzić w głębi lasu gromadę ludzi ze stadem bydła” – podkreśla Pajewski.\nDlatego mieszkańcy kresowych wsi nauczyli się organizować obronę. Osady otaczano drewnianym ostrokołem, a na środkowym placu wznoszono wieżyczki obserwacyjne. Przy nich budowano magazyny na broń: oszczepy, łuki, siekiery, czasami prymitywne rusznice. Gdy zauważano Tatarów, wszyscy mężczyźni biegli po broń, by walczyć w obronie wsi. W podobny sposób starała się przetrwać na południowych kresach Rzeczypospolitej miejscowa szlachta. „Prawie każdy, najmniejszy nawet dwór szlachecki (…) był jakby małą forteczką. Zabudowań dworskich bronił okop, ostrokół, dalej tyn, czyli mocne i wysokie ogrodzenie ociernione u góry” – opisuje Pajewski. „Gdy napastnicy przebyli okop, zrąbali ostrokół, przedarli się przez tyn, musieli zdobywać samo domostwo, które – choć drewniane – najczęściej stawiało silny opór. Podobnie i kościoły w wielu miejscowościach przystosowywano do obrony” – uzupełnia. Jeśli obrońcy nie dali się zaskoczyć i zaciekle walczyli, wówczas po dwóch, trzech dniach napastnicy znikali, szukając ofiar gdzie indziej.\nLegendarną na Podhalu stała się obrona znajdującej pod Łańcutem wsi Nowosielce, do której w 1624 r. dotarł tatarski czambuł. Wójt wsi Michał Pyrz był człowiekiem odważnym i przez długie lata zajmował się wojaczką. Poza tym w miejscowości mieszkało kilku weteranów, w tym posiadacz własnej śmigownicy (działka ze skróconą lufą) artylerzysta Franciszek Dudek. Poza tym Nowosielce znajdują się między dwoma bagnami, a sporą część wsi chronił wał ziemny. Tatarzy mogli szarżować na miejscowość jedynie przez wąską groblę.\nIch ataki mieszkańcy Nowosielc odpierali przez cztery dni. Aż wreszcie napastnicy musieli rozpocząć odwrót. „Do ostatnich niemal czasów dochowało się w Nowosielcach opowiadanie o czynach parobka Jaśka, który dzięki odwadze i przemyślnemu fortelowi porwał Tatarom nocą stado koni” – pisze Pajewski.\nJednak tak szczęśliwe zakończenia nie bywały regułą. Zwykle pospolite ruszenie, zwoływane na najechanych ziemiach, zbierało się zbyt późno. Zaś wojska kwarciane nie docierały z odsieczą. Broniący się mieszkańcy wsi i dworków zdani byli więc jedynie na siebie. Nic dziwnego, że Tatarzy wygrywali, a Rzeczpospolita niezmiennie oferowała im obfite łupy.\nKresy imperium osmańskie Tatarzy Krymscy chanat krymski\nŻeby podbić Europę, nie potrzebujemy broni - wystarcza brzuchy naszych kobiet"... A już 25 lat temu francuski autor w swojej książce wymienił 5stopni dżihadu, czyli świętej wojny. Jego zdaniem, bylismy wtedy na 3st. Teraz jesteśmy na 4., bo następuje HIDŻRA, czyli podbicie terenów przez ich zasiedlenie, a potem narzucenie swoich praw. Tyle w temacie perspektyw dla niewiernych w obecnej europie.\nOdpowiednikiem ówczesnego portu w Kilii jest dzisiejsza rumuńska Konstanca, a Białogrodu powiedzmy, mniej więcej Odessa. Przyjmując taki punkt widzenia czytelny staje się cel tzw wypraw mołdawskich Korony.\nCóż wtedy Rzeczpospolita powinna zrobić wszystko żeby utworzyć z kozaków 3 człon rzeczpospolitej i zepnac Tatarów aż do Krymu i rozdzielić Krym z Turcja morzem . Po klęsce pod Wiedniem powinna grać razem z Turcja przeciwko Austrii i Rosji . Nawet bitwa pod parkanami była niepotrzebna. To by rownowazylo przyszłych zaborców .


Uszczelki spiralne i filcowe - a więc, jak odnaleźć najbardziej profesjonalna firmę - Erg bierun\nJest to kombinacja taśmytasiemki ze stali w kształcie litery „V”, a także typu materiałów wypełniających, takiego typu jak: folia grafitowa, PTFE (a więc Teflon) albo tasiemka z bez azbestowego materiału co dobrze uszczelnia. Połączenie tych materiałów powoduje, iż uszczelka zapewnia doskonałą sprężystość, a materiały dodatkowe gwarantują doskonałe pokrycie „porów” uszczelnianej powierzchni.\nKiedy mówimy o uszczelkach spiralnych, nie sposób spytać, czy istnieją także jakieś innego rodzaju, choć w części tak wspaniałe, lecz do czegoś innego? Są! I to jakby nie spoglądać na każdą kieszeń! rozmowa tu oczywiście o uszczelkach filcowych! Uszczelki filcowe to ogólnie dostępne na rynku uszczelki, których płaszczyzna pokryta jest filcem technicznym, który pełni funkcję ochronną przy obklejaniu ostrych krawędzi, na przykład stołów czy szafek.\nOdpowiada Ci taki tekst? To super, sprawdź stronę producent przewodów elektrycznych pod tym adresem. Przeczytasz tam większą ilość informacji na podobny temat.\nPragniesz wiedzieć więcej z owego intrygującego tematu? Zatem świetnie trafiłeś. Zwyczajnie idź dalej (http://grupapartner.pl/sprzedaz-elemntow-ukladu-napedowego/automatyka-przemyslowa/technika-napedowa.html) i przejdź do nowej strony.\nPojedynczy filc zwykle bywa również używany do tłumienia fal akustycznych, więc jeśli planujesz założyć studio muzyczne, w tej chwili wiesz, jaką rzeczą je przykryć! Nie zwlekaj oraz zakup dla siebie idealnie dobrane uszczelki już w te chwili!


Obama zapowiada sankcje wobec Iranu i Korei Północnej – Wprost\nDodano: 19 listopada 2009, 15:59 / Zmieniono: 19 listopada 2009, 15:59 1\nZmiana polityki wobec Iranu…\nWizyta w Korei Południowej jest ostatnim przystankiem na trasie tournee Obamy po Azji. Podczas wspólnej konferencji prasowej z prezydentem Korei Południowej Lee Myung-bak, Obama zwrócił szczególną uwagę na Iran, którego przywódcy najwyraźniej odrzucają propozycję państw zachodnich aby przenieść zapasy irańskiego wzbogaconego uranu do innego kraju i przekształcić w pręty paliwowe co miałoby także dać czas na negocjacje dyplomatyczne.\n- Dostrzegamy sygnały, że ze względu na wewnętrzne przyczyny polityczne oraz być może, ponieważ na dobre utknęły we własnej retoryce, władze irańskie nie są w stanie powiedzieć „tak", powiedział Obama. – W rezultacie rozpoczęliśmy już rozmowy z naszymi międzynarodowymi partnerami na temat ewentualnych sankcji. W przeciągu kilku następnych tygodni Stany Zjednoczone przedstawią zestaw potencjalnych kroków, które mogą zostać podjęte, aby dać wyraz powadze, z jaką traktujemy ten problem. – powiedział prezydent USA.\n…i Korei Północnej\nPodobnie surowe słowa usłyszały pod swoim adresem władze Korei Północnej. Obama zapowiedział, że wysyła do Phenianu swojego przedstawiciela, którego zadaniem będzie nakłonienie władz koreańskich do wznowienia negocjacji. Prezydent zaznaczył jednak, że sam powrót do rozmów nie wystarczy. – Razem z prezydentem Lee zgadzamy się, że należy przełamać dotychczasowy model kontaktów, w których Korea Północna zachowuje się w sposób powakacyjny, następnie na krótko powraca do rozmów, aby wkrótce je zerwać i poszukać kolejnych ustępstw – powiedział Obama.\nKomentatorzy zwracają uwagę, że obie zapowiedzi prezydenta Obamy były najbardziej zdecydowanymi od czasu początku jego prezydentury, co sugeruje, że prezydent jest skłonny zaostrzyć prowadzoną do tej pory politykę zagraniczną.\n„New York Times", Łp