When I loock at you - ocalalatylkonadzieja.pinger.pl\nWhen I loock at you\nLicznik odwiedzin:3 327 / 2216 dni\nW domu byłam nadzwyczaj cicho. Mama wzięła to za zaletę rannego spaceru. Można to tak nazwać. W moim pokoju było strasznie gorąco. Ale nie chciałam wychodzić na dwór.\nDaniel... Co ja sobie wyobrażałam? Nie potrafię już się chyba z nikim związać. Nie dam rady. Ale nie chcę ranić Daniela. Ale dziś wszystkie wspomnienia odżyły. Znowu pojawił się ból, z którym tak walczyłam. Tak bardzo chciałam pozbyć się wspomnień. Jak widać te 2 lata nic nie dały. Może nie powinnam się tak przywiązywać. W końcu miałam tylko 15 lat. Ale... Wydawało mi się, że to miłość na zawsze. Wydawało mi się... Nadal nie przestałam czuć czegoś do Patryka, chociaż to nie jest już tak silne jak kiedyś. Do czasu obozu byłam z nim prawie 6 miesięcy. I właśnie na obozie stuknęło nam pół roku. Były cudowne plany, jak to uczcić. A wyszło jak wyszło..\nCo teraz będzie? Nie wiem. Nie mam pojęcia. Za tydzień szkoła. Tego też się boję. A co jeśli znów mnie nie zaakceptują? W dodatku, czy dobrze zrobiłam przenosząc się do szkoły Patryka? Dość. Koniec zmartwień. Będzie dobrze. Poradzę sobie. Muszę pogadać z Danielem i powiedzieć o nas rodzicom, co wcale nie będzie takie łatwe. O Patryku nie wiedzieli. Ale teraz nie popelnie tego samego błędu . Najwyżej się poklocimy. Ale kiedyś im przejdzie i w końcu to zrozumieją. No przecież ja już nie jestem dzieckiem.\nMoże w końcu dowiem się prawdy, którą wszyscy kryją przede mną już 2 miesiące.\nSzliśmy do domu spokojnie, powoli. Nie rozumiałam całej tej sytuacji. Nie wiedziałam czy dobrze robię.\nW oczach Daniela było coś takiego... Widać było, że się starał. Brakowało mi kogoś bliskiego. Jego znałam od dziecka. Zawsze razem... No prawie.\nMiałam nadzieję, że "mój chłopak" - jak to fajnie brzmiało- powie mi nareszcie to, co obiecał już dawno temu.\n-Nad czym tak myślisz? - Zapytał.\n-Miałeś mi kiedyś coś powiedzieć. Pamiętasz? -Spojrzałam na niego. -To jak będzie?\n-Mówisz, że obiecałem?\n-To chyba nie mam wyjścia.\n-Dokładnie. - Miałam nadzieję, że w końcu dowiem się całej prawdy. To wszystko nie dawało mi spokoju. Przez to już dawno nie pisałam z Wiką. Właściwie od powrotu od niej. Brakowało mi jej. Nasza przyjaźń się rozpadła. Musiałam zrobić coś, by nie zniszczyć czegoś, co tak długo budowalysmy.\n-Chyba nie ma nic gorszego od niewiedzy.\n-Im mniej wiesz tym lepiej śpisz. - Spojrzałam na niego znacząco. -Dobra, już mówię. Tylko..\n-Obiecałem to powiem, ale najpierw powiedz mi jak rodzice zareagują na nas?\n-Nie wiem. Nie będzie tak źle. Chyba. W końcu znają cię i twoich rodziców. E tam. Najwyżej trochę się pozloszcza ale nie zostawię cię ze względu na nich.\n-Nie chcę żebyś miała znowu przeze mnie problemy.\n-Daj spokój i mów.\n-No okej . Patryka poznałem w klubie. Całkiem spoko był. Do czasu. Jak z tobą chodził to dało się go lubić.\n-No ba! Nie byłabym... Dobra nieważne. Już ci nie przerywam.\n-Łukasza w sumie poznałem przypadkiem.\n-Jak to przypadkiem?\n-Oh, Olcia, mialas nie przerywać.\n-Nic się nie stało. Przypadkiem bo on nie trenuje. Znaczy nie trenuje w moim klubie. Już nie pamiętam nawet jak dokładnie się poznaliśmy. Ale polubiłem go. Później dowiedziałem się, że jest z Wiką . No i tak się życie toczyło. Wszyscy byli szczęśliwi do czasu tego obozu... - Zatrzymał się i spojrzał na mnie. Odwróciłam głowę. Wszystkie wydarzenia i wspomnienia przewinęły mi się przed oczami.\n-Daniel..ja... Nie chcę żebyś mnie o to pytał. To jest rozdział zamknięty i nie zamierzam do niego wracać. Kiedyś ci to opowiem.\n-Zam ją. I wiem co on ci zrobił. Mogę sobie wyobrażać tylko jak bardzo cię to bolało. Ta cała Natalia chciała później ze mną chodzić. Ale jeśli chcesz poznać całą prawdę to ona też jest w to zamieszana i nie mogę pominąć kwestii o niej, bo nie zrozumiesz. -Przytulil mnie. -Ja taki nie jestem i już nigdy cię nie zranie.\n-Już to kiedyś słyszałam. Wybacz - Z mokrymi już policzkami ruszyłam biegiem do domu wyrywając się z objec Daniela. Przerosło mnie to wszystko. I już nie byłam pewna czy dam radę być z Danielem. Nie przez niego ale przeze mnie. Nie potrafiłam zapomnieć o tym, co się wydarzyło 2 lata temu. Nie ufalam już prawie nikomu.\nDaniel krzyczał za mną ale ja nie byłam w stanie zawrócić i mu wszystkiego wyjaśniać. Jeszcze nie teraz. Jeszcze jest za wcześnie.\nZnalazłem Olę strasznie zaplakaną . Nigdy wcześniej jej takiej nie widziałem. Oczywiście, widywalem ją jak płakała już nie raz. Ale nie aż tak... Musiałem to naprawić jak najszybciej. Tylko nie wiem czy Ola mi wybaczy. Na pewno nie.\n-Ola, dobrze się czujesz? -Zapytałem niepewnie podchodzac do niej. Ona milczała. Nawet na mnie nie spojrzała. Cała drożała . Nie wiedziałem co mam robić. Zostać z nią? Pogadać? Czy zostawić ją samą ?\nOna nadal milczała. Nie starała się ukryć łez, ani przestać płakać.\nPostanowiłem, że usiade obok niej i po prostu poczekam w milczeniu aż Ola zacznie mówić.\nUsiadłem dość blisko ale nie za blisko. Chciałem ją przytulić. Ale bałem się jej reakcji. Tak bardzo ją zranilem...\nZ czasem jej płacz ustawal. Patrzyłem na nią co chwila. Przysunalem się bliżej, bardzo ostrożnie. Wtedy oparła głowę na moim ramieniu. Objąłem ją. Ola wtulila się we mnie bez żadnej krępacji. Mnie też to nie przeszkadzało. Siedzieliśmy tak chwilę w milczeniu. Wydawać by się mogło, że każde z nas czekało aż to drugie zacznie mówić. Ale ta cisza nam nie przeszkadzała. Wschodzące słońce ogrzewalo nasze twarze. Było tak przyjemnie.\n-Ola, ja... Tak bardzo cię przepraszam za wszystko. Teraz wiem, że to było złe, że źle postępowałem. Bardzo cię zranilem, a co gorsze - robiłem to specjalnie. Wybaczysz mi? Tak bardzo cię przepraszam.\n-Yhym, mów dalej.\n-Ja.. Nie wiem co powiedzieć.\n-Jak mówisz to fajnie drży ci klata. -Wydawała się taka bezbronna. A to sprawiało, że jeszcze ciężej było mi powiedzieć jej prawdę, wytłumaczyć moje zachowanie.\n-Eh.. Nie piłem wczoraj i w domu byłem przed północą.\n-A nie wydaje ci się, że już to zrobiłam? - Spojrzała na mnie i lekko się usmiechnela. Jednak jej oczy kryły ból. Jej usta kusiły. Zbliżyłem do niej twarz. Ona wcale się nie odsowala, chociaż wiedziała, co chcę zrobić.\nTen krótki pocałunek był.. Marzeniem. Ale przecież ona jest z Patrykiem..\n-Przepraszam nie po..\n-Nie jestem z Patrykiem od jakiegoś miesiąca.\n-Jak to? Nie kochasz go? - To mnie zdziwiło.\n-To nie tak. Po prostu już tego nie czuliśmy. I ten obóz...- Oczy jej się na chwilę zaszklily. Ale powstrzymała łzy odwracając głowę. Wziąłem ją na kolana a ona objęła mnie za szyję. Oparła głowę na moim obojczyku .\nCzyli to wszystko oznaczało, że...\n-Myślisz, że nam się uda? - Zapytałem podnosząc jej brodę by moc spojrzeć w oczy.\n-Jeśli się trochę postarasz , to czemu nie?\n-Chodź tu! - Usmiechnalem się i pocałowałem mocno. Siedzieliśmy tak chwilę. Niestety ta chwila nie mogła trwać wiecznie, bo trzeba było wracać do domu na śniadanie.\nSzalona Wredotka ♥: Kochana nie dziękuj za odwiedzanie twojego bloga bo dla mnie to przyjemność <3333\nSzalona Wredotka ♥: Megaaaaa! ;) Mi się podoba i nie mam nic Ci do zarzucenia! ;) <33\nBądź terrorystą. ♣: Musisz popracować nad stylem, ale fajne jest. :3\n-Miałam nadzieję, że jednak nie przyjdziesz - zwróciłam się do Daniela, który przyszedł na moją prośbę. Wiedział o tym miejscu, bo kiedyś mu je pokazałam. A musiał mi coś wyjaśnić.\n-To było nie pisać Olciu - odpowiedział kładąc się obok mnie na trawie.\n-O twoim zachowaniu. A szczególnie tych telefonach. To nie było ani miłe ani przyjemne.\n-Sory, nie wiedziałem co robię, a niewiele pamiętam z wczoraj. Niedawno do domu wróciłem. - Oparł się na lokciach pewny siebie.\n-Kiedyś taki nie byłeś. A to mnie zabolalo wiesz?\n-Jaki niby teraz jestem? Co, to, że już nie chcę cię całować bo jesteś z innym ci przeszkadza?\n-Jak możesz? - Starałam się powstrzymać płacz. - Miałam nadzieję, że jesteś moim prawdziwym przyjacielem. A tym czasem wy wszyscy mnie oszukujecie. Wszyscy! Mam już dość ciebie i tych tajemnic! Rozumiesz?! Zmieniles się. I to bardzo. Zostaw mnie w spokoju, nie pisz, nie dzwon. Nic. Rozumiesz?!. - Mówiłam przez łzy, które wciąż płynęły. Wstałam i zaczęłam iść szybko w stronę domu.\n-Ola! Poczekaj! -Podbiegł i złapał mnie za rękę przyciągając do siebie. - Przepraszam, naprawdę cię przepraszam. Nie wiem co mnie napadło. Nie chcę cię ranić - odgarnal włosy z mojej twarzy i otarł łzy.\n-Nie wierze ci już. Nie wierze.\nWyrwałam mu się i puscialam się biegiem okrężną drogą do domu. W pewnym momencie musiałam się zatrzymać. Brakowało mi tchu. Oparłam się o najbliższe drzewo i usiadłam. Nie mogłam przestać płakać. To wszystko mnie przerastalo.\n'Co ja narobilem? Łukasz miał rację, ona na to nie zasłużyła. Te jej zaplakane oczy... Nie mogę jej tak traktować.\nPostanowiłem za nią pójść. W sumie to chciałem ją wyprzedzić dlatego poszedłem przez pola. Nie spodziewałem się, że to wszystko ja tak zrani .. No dobra, wiedziałem, bo robiłem to specjalnie. Ale teraz tego żałuję. Bardzo.\nNiespodziewalem się za to tego, co zobaczyłem.\nI LOVE HUGS.: Świetny blog <3 Zapraszam do mnie, dopiero zaczynam :)\nonly you ♥: podoba mi się. wbijesz? dopiero zaczynam :D\n: Nominowana przez Niechciana1 .\nPodajemy 7 faktów o sobie i nominujemy kolejne 7 osób.\n1. Uwielbiam sport. Jednak wszystko tylko nie koszykówka .\n3. Nie mam już chłopaka. ..\n4. Chodzę do liceum.\n5. Nie mam problemów z matma .\n6. Chcę już wiosnę.\n7. Uwielbiam żółty kolor.\nDodaje jeszcze raz wpis. Przepraszam za kłopot.\nSzalona Wredotka ♥: to ja dziękuję! ;*** <333 cała przyjemność po mojej stronie,naprawdę :)\nWhen I loock at you: @Szalona Wredotka ♥: Dzięki za udział i wyrozumiałość. ;) ;*\nSzalona Wredotka ♥: huehuehuehue :* nie ma sprawy! <333 + zaraz też dodam wpisa :* pozdrawiam! <333\n-Ola, słuchaj . Mam takie pytanie.\n-Jej, Daniel idź do domu i się Ogarnij. -Mówiłam już zdenerwowana.\n-Ale jedno pytanie i dam ci spokój. - Znów słyszałam śmiechy w dali.\n-Tylko się nie obraz. Za ile się ostatnio sprzedajesz? Bo wiesz mam kilku chętnych.\nRozlaczylam się tak szybko jak mogłam. Łzy automatycznie zaczęły płynąć. Jak on .. Jak on tak mógł mnie poniżać ? No jak? Daniel.. Nigdy bym go nie podejrzewała o coś takiego. Przecież tyle czasu się przyjaznilismy . To nie mogło być prawdą . Rzucałam się po łóżku nie mogąc zasnąć i powstrzymać łez.\nChciałam się przytulić do Patryka. Jak narazie to tylko on mi został.\nChciałabym cofnąć czas. Ominąć kilka błędów. Szkoda, że nie umiem.\nDlaczego Daniel tak się zachowywał? Za co się mścił? Nie rozumiałam go. Czułam, że muszę o tym porozmawiać z Wiki. Ale... Ehh. Ona sama mi jeszcze nie wyjaśniła kilku spraw. A Patrykowi nie mogłam zaufać tak w 100% od razu. Tak kochałam go ale po tamtym obozie to...\nI znowu łzy poleciały przez przywolane wspomnienia.\nDlaczego to wszystko mnie spotyka? ...\nNajpierw ten nieszczęsny obóz, potem to niewyjasnione z Wiką a teraz ten wypadek z Danielem no i jeszcze zmiana szkoły...\nMiałam już tego wszystkiego dość.\nNiewyspana poszłam rano na spacer. Zanim słońce wstalo byłam na ulubionym miejscu na polnych drogach. Tam siedzialam na trawie i patrzyłam jak wschodzi cieplutkie słońce. Ta chwila mogła trwać wiecznie.. Ale niestety nie trwała.\nNominowana przez Niechciana1 .\n-Oliwia? - Odebrałam telefon o 3 nad ranem. Nawet nie spojrzałam kto to dzwoni.\n-Olcia , co tam u ciebie?\n-A kto pyta? - byłam tak zaspana, że nie rozpoznawałam męskiego głosu.\n-A mam takie pytanie.\n-Kiedy zaprosisz chłopaka do domu? Wiesz, czas przedstawić rodzicom nowego członka rodziny?\n-Daniel, to ty?\n-To jak będzie? -W tle słyszałam czyjeś głośne śmiechy.\n-Człowieku, o co ci chodzi? Stało się coś? - Rozbudzilam się już na maksa .\n-Bo wiesz możesz nie dostać zgody na to żeby się całować.\n-Daniel, pogadamy jak wytrzezwiejesz, ok? Teraz się ogarnij i idź spać. Pa. - Rozlaczylam się. Byłam zszokowana całą tą rozmową. Miałam tylko nadzieję, że zrobił to tylko dlatego, że upił się na jakiejś domowce.\nChciałam zasnąć ale łzy mi na to nie pozwalały. Nie wiedziałam co się stało Danielowi. Nigdy taki nie był. Nigdy mnie tak nkeznajoma traktował. Po godzinie mój telefon znów zaczął dzwonic .\nSzalona Wredotka ♥: świetne! :) + dodaję do obserwowanych *_*\nαdios bitchαchos . ♥: fajne ;33\nSzalona Wredotka ♥: cudna nutka!<3 lubię ją bardzo :*\nMusiałam się powstrzymywać żeby nie wyskoczyć zza regału i przywitać dawno nkewidzianego Łukasza. Bardzo go lubilam. Chociaż były między nami sprzeczki...\nAle Lukas nie był sam. Rozmawiał z Danielem. To musiało znaczyć, że albo już wrócił z 'wczasów', albo..wcale na nich nie był.\n-A co ja takiego niby robię? -Pytał Daniel .\n-Nie rozsmieszaj mnie.\n-Masz wszystko? Nie zamierzam spędzić pół dnia w księgarni. - Cały czas się zastanawiałam skąd Łuki zna mojego sąsiada. Może inaczej. Dlaczego tak nagle normalnie ze sobą rozmawiają?\n-Nie. Weź nie zmieniaj tematu. Olka na to nie zasługuje. Już dużo przeszła, odpusc sobie ziomek bo nie wyniknie z tego nic dobrego.\n-Przestań ją bronić. Myślałem, że jest... Oh, no nieważne. Jednego dnia mnie całuje a drugiego nie chce znać. -Chyba coś mu się pomyliło. To on mnie przecież całował. On! I ja chciałam się dalej przyjaznic ! Nie wiedziałam co mu się tak nagle stało. To nie był już ten sam Daniel. Zmienił się i to bardzo. -Masz już te książkę dla Wiki? - W tym momencie postanowiłam ujawnić swoją obecność.\n-Myślę, że ta będzie odpowiednia - usmiechnelam się machajac przed zdziwionym Łukaszem i jeszcze bardziej zaskoczonym Danielem książką Sparksa .\n-Oli hej! -przywitał mnie trochę zmieszany Lukas.\n-Jak ty tu...? -Wymusił tylko Daniel.\n-Przyjechałam po książki z dziewczynami, ale one utknęły w H&M chyba, bynajmniej tam je ostatnio widziałam.\n-Długo już tu jesteś? - Pytał mój sąsiad.\n-Skąd wiesz, że akurat ta będzie dobra? - Zmienił temat Łuki.\n-Razem polujemy na nią od miesiąca. Na urodziny będzie idealna.. Chociaż w sumie to ja jej chciałam kupić ale spoko. Wymysle coś innego, bo znając ciebie ...\n-Kochana jesteś. A takie jedno pytanie... Wystrzalowa grzywa !- zasmial się chłopak Wiki.\n-Dzięki, dobra ja lecę, bo muszę wszystko zdazyc zalatwic. Pa . - rzuciłam tylko i wyszłam. Miałam już dość tego wzroku Daniela... Nie wiem czemu się tak zmienił. I co ważniejsze, co ja mu takiego zrobiłam. Wszystkie fakty poprzestawial . I jeszcze chciał się mną bawić. Za co? Dlaczego? ..\nBrakowało mi teraz Patryka.\nSzłam w miejsce, gdzie umówiliśmy się z dziewczynami. W sumie to planowałam dłużej być w księgarni no ale... Miałam jeszcze jakieś pół godziny. Usiadłam na ławce. Walczyłam ze łzami.. Czy mogłam być aż tak głupia, beznadziejna, zła?\nPołożyłam torby obok i oparłam głowę na kolanach wspierajac rękoma. Nagle usłyszałam czyjś głos.\n-Hej, nic ci nie jest? Dobrze się czujesz? - Pytał nieznajomy chłopak.\n-Nie, znaczy tak. Wszystko w porządku. -Mówiłam podnosząc głowę. Dopiero po chwili zauważyłam, że kucajacy przede mną chłopak ma śliczne brązowe oczy i w ogóle jest bardzo przystojny. No i miły skoro podszedł zmartwiony moim zachowaniem.\n-Pomóc ci w czymś? Nie wyglądasz za dobrze.\n-Wiesz, już mi kiedyś tak mówili i wrzucono mnie później do wody po czym o mało się nie utopilam, więc wierzę ci na słowo ale dzięki za pomóc. -Zasmial się.\n-Ciekawie masz. - Rozmawialiśmy tak chwilę, nieznajomy musiał się upewnić, czy wszystko ok. Widziałam w czasie rozmowy, przechodzącego w dali Daniela i Łukasza. Sąsiad bardzo uważnie mi się przyglądał. Moja rozmowa nie trwała długo. Chwilę po odejściu chłopaka przyszły dziewczyny z torbami..\n-Teraz idziemy coś zjeść a później zabieram cię do sklepu , bo widziałam taką śliczna torbę dla ciebie. - Zarządziła Olka i poszliśmy do Mcdonald 's .\nHumoru i tak już nie miałam chociaż torba była cudna. Do domu wróciłam zalamana . Starałam się to ukryć i zrzucalam cała winę na długie godziny zwiedzania galerii. Na moje szczęście wszyscy to kupili. Nie zamierzałam mówić tego Wiki. Ona i tak ma swoje problemy. A poza tym i tak ukrywała przede mną dużo rzeczy. Szkoda. Że nie chciała mi tego powiedzieć...\nSzalona Wredotka ♥: Genialne.. ♥ Masz talent w pisaniu opowiadań, nie ma co :P :*\nαdios bitchαchos . ♥: świetne ♥\nW sierpniu zostały już tylko blizny. Byłam u Wiki i miałam się spotkać z Patrykiem, ale był wtedy na wyjeździe z klubu na jakiś mecz. Wika sprytnie omijała interesujący mnie temat. Nie chciałam się z nią kłócić, więc nie nalegałam zbytnio. Choć czasem sprzeczka była bardzo bliska.\nMusiałam obciąć grzywke żeby nie było widać tak mocno blizny na czole... Wygladalam trochę inaczej i, no nie było źle, ale niektórzy mnie nie poznawali. Mnie tam się podobało.\nDaniela nie widziałam za często. Pewnie pojechał gdzieś z rodziną . I dobrze. Jednak z drugiej strony... To był mój przyjaciel i nie chciałam żeby nasza przyjaźń się rozleciala z byle powodu. No i w dodatku jak na razie był jedyną osoba, która mogła mi cokolwiek powiedzieć. Szczerze Watpilam żeby w to wszystko zamieszana była Martyna i Patryk. Wika nie narażała by swojej siostry... .\nMusiałam załatwić parę spraw w mieście związanych z nadchodzącym końcem wakacji i początkiem nowej szkoły.\nPojechałam po książki i inne duperele z Wiolą i Olką. Mama nie chciała puścić mnie samej w razie czego. A ja nkeznajoma chciałam jechać z rodzicami po parę książek...\nOdwiedziliśmy z dziewczynami kilka księgarni, sklepów papierniczych. Nie zapomnialysmy też o ciuchach. Zakupy to nie był mój świat. Wiele bardziej wolę królestwo książek. Na to zawsze odkładałam kasę. Dziewczyny poszły szaleć między wieszakami a ja udalam się między regały nowiuskich książek... Zupełnie nieswiadoma tego, co, a raczej czego będę świadkiem weszlam do księgarni, w której było dość dużo ludzi jak na tak wczesną porę. W środę około południa kolejka przy kasie była dluuuga.\nPrzeglądałam książki z literatury pięknej, gdy usłyszałam znajomy głos. Już chciałam wyjść zza regalu i się przywitać, jednak się w porę powstrzymałam. Stalam tyłem do rozmawiajacych i w dodatku zasłaniał mnie regał.\n-Co ty w ogóle wyprawiasz? - Mówił trochę za głośno Łukasz. -Jak możesz jej to robić? -Stalam w miejscu zaskoczona, nie wierzyłam własnym uszom i byłam ciekawa, co wyniknie z tej rozmowy..\nTreat Me Like I'm Dead: Ja też jestem ciekawa, co z tej rozmowy wyniknie ;)\nW rogu sali siedział Daniel.\n-Sory, nie chciałem cię obudzić.\n-Co ty tu robisz? Która jest w ogóle godzina? -Pytałam zdziwiona. Nie spodziewałam się go.\n-Jest około 20.00 . Jest ciemno, bo okna są zasłonięte.\n-Skończyłem trening i czekam na tatę .\n-Aha. -Przeciagnelam się zaspana. Ułożyłam się tak żeby widzieć gościa i jednocześnie leżeć wygodnie pod sztywna koldra .\n-Nie chciałem cię obudzić. Ślicznie wtedy wyglądasz. - Uśmiechnął się. Nie widziałam go dokładnie, bo było dość ciemno a w dodatku zbytnio chciało mi się spać.\n-Spadaj. - Odparłam i przymknelam powieki.\n-Jutro wychodzisz no nie?\n-Aham...- ziewnelam .\n-Chyba nie chcesz do domu, co?\n-Nawet nie wiesz jak bardzo chcę. - powieki same mi opadaly. Starałam się z nimi walczyć. Okazało się to zbyt trudne jak na dłuższy czas.\n-Słuchaj, przepraszam za to, co mówiłem wcześniej...\n- Nic się nie stało. - Ledwie słyszałam głos Daniela. Ale chciałam z nim porozmawiać. Zbyt dużo pozostawało niewiadomych. A on, chyba tylko od niego mogłam się czegoś dowiedzieć.\n-Powiedzieć ci coś? - Pokiwalam głową. Zaczął coś mówić. Jakąś historię o treningu, śmiał się. Bynajmniej na początku się uśmiechał. Tyle zapamietalam . Niestety zasnelam. Nawet nie wiedziałam jak, kiedy. Przecież rozmawiałam z Danielem. Miał mi tyle powiedzieć. Sama na siebie byłam zła. Obudzilam się dopiero rano, było po 8.00 . Mama miała być około 10, a nawet później. Gdy otworzyłem oczy okazało się, że Patryk leżał obok mnie.\n-Dzień dobry kochanie - przywitał mnie.\n-Ale jak?... - Byłam mile zaskoczona. Niespodziewalam się tego po nim. - Stało się coś?\n-Wychodzisz dzisiaj. A to oznacza, że długo się nie zobaczymy. - mówił Patryk.\n-Przyjadę tu, zostanę u Wiki. Ale to i tak mało.\n- Damy radę. - pocałował mnie w czoło.\n-Miałeś zadzwonić. -Spojrzałam na niego smutno.\n-A ladujesz czasem telefon? Nie mogłem się dodzwonić.\n-Sorki. - przytulilam się do niego. -Muszę odwiedzić łazienkę. -Powiedziałam, zabrałam kosmetyczke i wyszłam z sali. Po 9.00 Patryk poszedł. Wiedział, że moja mama zaraz będzie, więc się ulotnil .\nPo długich godzinach odbierania wypisu dotarłam z mama do domu. Tam czułam się normalnie. Oczywiście miałam jeszcze rozpięty łuk brwiowy i ranną rękę ale to nie miało znaczenia. Po 3 dniach w szpitalu dom stał się czymś niesamowitym. Nie był idealny ale mój.\nW domu trwały już żniwa. Pełno ludzi i masa roboty. Mnie nikt do niczego nie zmuszał, a wręcz zabraniali mi wysiłku. Co było mi na rękę. Siedziała w domu z Karolem. Nie było źle. Tęsknią za Patrykiem. I nadal chciałam się dowiedzieć o co w tym wszystkim chodzi. Musiałam jakoś to wyciągnąć z Daniela albo Wiki. Tylko , że w moim obecnym położeniu nie było to zbyt łatwe.\nвℓα¢к σя ωнιтє .♥: Super . ;D . Pisz dalej .Zapraszam do , do mnie na opowiadanie . Liczę na opinię .;D .\nGość: Boskiee ! Pisz szybciej ,nie mogę się doczekać następnego ! ;)\nSzalona Wredotka ♥: uwielbiam to ♥\nMonia =*: <3\n' The versalite blogger\nZostałam nominowana a jednocześnie nagrodzona przez http://xlove.pinger.pl/ za co ślicznie dziękuję ! ;**\nJest to nagroda versatile blogger.\nNominujemy 10 osób, które według nas na to zasługują.\n*Każdy nominowany powinien* :\n-pokazać nagrodę The Versatile\n-nominować 10 blogów, które\n-poinformować o tym fakcie autora\n·fakty o mnie ...\n1) kocham uprawiać sport\n2) mam tu jeszcze jeden blog, ale to już nieważne jaki ; )\n3) książki uważam za bezcenne\n4) nienawidzę fajek i nietoleruje tego!!\n5) kocham czekoladę a szczególnie milke\n6) chodzę do liceum\n7) kocham słońce!!!\nTreat Me Like I'm Dead: Bardzo dziękuję! ;*\nOlensztajn ♥: dziękuję ;) Oczywiście oznajmię 7 faktów o sobie na swoim profilu ;D\nNw czemu ale chodzi mi to po głowie: lala lala la low ju! ;*\nSzalona Wredotka ♥: ostatnio też mi to chodziło jak usłyszałam to w radiu ;d ogólnie nutka taka sobie, ale refren wpada w ucho bardzo ;d ;*\nolaa.. ♥: Nominowałam Cię do The versatile blogger ;) Informacje na moim profilu ;)\nTreat Me Like I'm Dead: Mam tak samo ^^\n-O hej, nie wiedziałam, że masz gościa- przywitała nas Wika. - To ja wam nie będę przeszkadzać.\n-Nie, Wiki zostań proszę. Muszę ci coś powiedzieć i w ogóle z tobą porozmawiać. Nie idź...- prawie szeptałam, bo nie wiedziałam czy mam zacząć płakać czy krzyczeć. Byłam bliska szału. Martwilam się, że zaraz dostanę ataku jak w dzień, w którym przyjechałam do szpitala. Spojrzałam na nią blagalnie. Nie chciałam zostawać z Danielem sama. Martyna już usiadła i przeglądała moje książki.\n-Dobrze zostanę. Ale nie mam za dużo czasu, bo Łukasz przyjeżdża. Nie masz nic przeciwko temu, że tu przyjdzie? - zapytała moja przyjaciółka. Daniel nie odwracał się w jej stronę. Cały czas siedział koło mnie na łóżku. Puścił już moją rękę.\n-A nie podłączyli ci żadnego motylka? - zapytała uśmiechnięta Martyna zmieniając temat za co byłam jej wdzięczna.\n- Widzisz mam szczęście. Jeszcze mnie nie kuli - odparłam.\n- To nie fair, mi podłączyli kroplówkę jak mnie trzymali. Chyba z nimi sobie muszę porozmawiać o nierównym traktowaniu pacjentów. - śmiała się moja młodsza kuzynka.\n-Bo ich tu pilnuję to Olci nie ruszają - odezwał się wkońcu Daniel robiąc miejsce Wiktorii.\n-Ta jasne, nie dałbyś rady - dodała Wika. Spojrzeli na siebie ukradkiem. Ale od razu się speszyli i każde odwróciło głowę w drugą stronę. Nagle Daniel wstał.\n-Muszę lecieć. Później wpadnę - podszedł do mnie i chyba specjalnie żeby wzbudzić zazdrość w Wice chciał mnie pocałować ale nie udało mu się to. Pocałował mnie w czoło. Po czym wyszedł nic nie mówiąc. Dziewczyny się zasmialy. Za chwilę przyszedł do mnie sms.\n-Czy my przypadkiem o czymś nie wiemy? - Pytała ciekawa Martyna.\n-Nie jestem z Danielem! - zaprzeczyłam. Sięgnęłam po telefon.\n"Możesz powiedzieć Wiktorii żeby włączyła telefon? Nie mogę się do niej dodzwonić "\nTo był sms od Łukasza.\n-Wika, dasz mi na chwilę swój telefon? - zapytałam.\n-Ah no ok, już, moment, zaraz niech go znajdę - mówiła szukając po kieszeniach. - Chyba mam mały problem.\n-Chyba masz większy, bo ktoś chciałby z tobą pogadać - usmiechnelam się podając jej swój telefon z wiadomością od jej chłopaka.\n-Mogę zadzwonić? Plis! -pytała.\n-Jasne dzwoń. - Wyszła z sali. Chwilę jej nie było. Rozmawiałam z Marzną o różnych bzdurach, szkole i wgl wakacjach.\n-Zaraz tu przyjdzie. Mów mi szybko to co chciałaś. -Mówiła Wika.\n-A obiecasz, że nie będziesz zła, nie obrazisz się i wgl ?\n-Jesteś z Danielem, tak?\n-Nie! Był tu dziś Patryk...- spowazniala.\n-No i o mało w szał nie wpadłam ...- opowiedzialam im szybko jak przebiegła wizyta Badyla -bo tak mówili na Patryka, co osobiście się strasznie nie podobało.\n-No nieźle. Ale co teraz?\n-Chyba do niego wrócę...Wika, ja go kocham, nie mogę inaczej - mówiłam już przez łzy. Nie chciałam żeby źle mnie zrozumiała. Ani żeby się znów obraziła. Chciałam żeby mnie zrozumiała. A ona stała nic nie mówiąc. -Wiki, zrozum to. Wiem, że dużo przez niego przeszłam, zranił mnie i w ogóle. Ale nie wyobrażam sobie ... Tylko przy nim czuje się bezpieczna. Nawet Daniel nie jest taki. To znaczy nie czuje tego do noego. To tylko mój przyjaciel. - Mówiłam, łzy płynęły mi po policzkach. Nie wiedziałam jak ona na to zareaguje.\n-Nie musisz się tłumaczyć. Rozumiem. Tylko uważaj. Bo nie chcę żebyś znowu przez niego cierpiała. - Podeszła do mnie i mnie przytulila.\n-Przestań. - Pogadalysmy jeszcze chwilę. Po jakimś czasie przyszedł Łuki . Przywitał się. Musiał się ze mnie pośmiać- jak to on i wyszli. Zostawili mnie samą. Miałam metlik w głowie. Nadal nie wiedziałam co się działo z Wiki... Daniel mi nie powiedział. Ale nie chciałam teraz się z nim\nwidzieć.. Chciałam żeby przyszedł Patryk. Miał zadzwonić. Ale pewnie już się dziś nie zjawi. Zasypialam, gdy przyszła pielęgniarka na zmianę opatrunkow i z wiadomością, że jutro wracam do domu. Ucieszyła się. Chociaż z drugiej strony to oznaczało, że nie zobaczę się z Patrykiem...za to z Danielem będę widywac się niemal codziennie. Zaczęłam chwilę Po wyjściu pielęgniarki. Za dużo wrażeń jak na jeden dzień. Nie wiem ile spalam. Budząc się widziałam ciemność panującą do okola. Po chwili zauważyłam, że ktoś siedzi na krzesełku na przeciwko mnie. Nie byłam w stanie zgadnąć kto to. Dopiero po głosie zorientowałam się, ze to...\nKochamPandy: Super :D Genialnie Ci idzie :D\nTreat Me Like I'm Dead: Super! I fakt, świetnie Ci idzie pisanie :)\nDziewczyna musi być szczupła, ogarnij to: że to?! pisz dalej, świetnie Ci to idzie! <3\nSzalona Wredotka ♥: Kocham *Rihanne* ♥\nNie pospałam za długo, bo chwilę po 8 przyszedł lekarz. Miał obchod, więc musiał mnie obudzić. W sumie nic mi nie powiedział. Pytał ja się czuje, czy nic mnie nie boli i takie tam mało interesujące rzeczy. Nie powiedział, kiedy będę mogła wyjść ze szpitala. Dowiedziałam się, że jeszcze trochę, 2-3 dni, jeśli wszystko będzie dobrze. Ta...\nGdy już wyszedł to poszłam do łazienki. Musiałam się trochę ogarnąć. Na szczęście mama zadbała o to żebym miała wszystko, co będzie mi potrzebne. Wzięłam więc pastę, szczoteczke i moje ciuchy. Bo w tych szpitalnych ciuszkach było okropnie. Byłam sama na sali. Zamknęłam drzwi, po drodze przywitałam się z pielęgniarkami w dyżurce.\nPrzestraszyłam się na swoje lustrzane odbicie. Byłam blada, rozczochrana no i ten wielki plaster na głowie. Zdjęłam ogromną koszule i zaczęłam się przebierać. Nie mogłam wytrzymać widząc swoje odbicie. Chciałam sięgnąć po szczotke ale jej nie wzięłam.\n-W sumie i tak wszyscy śpią, a jest kilka toalet - powiedziałam sama do siebie i pobiegłam szybko do swojej sali. To, co tam zobaczyłam...a raczej kogo było dla mnie ogromnym szokiem. Myślałam, że zemdleje. Dosłownie. Stałam z otwartą buzią patrząc na siedzącego chłopaka przy moim łóżku.\n-Nie wiedziałem, że po szpitalu można chodzić w takim stroju - mówił spokojnie i z lekkim uśmiechem - możesz już zamknąć buzię. Nie dziw się tak. Martwiłem się o ciebie. Szkoda, że nic mi nie powiedziałaś.\nDopiero gdy przestał mówić zorientowałam się, że jestem w samej bieliźnie. Szybko ruszylam do torby po moje rzeczy.\n-Wybacz, ale ale skończył mi się ładny papier i nie miałam na czym wysłać ci specjalnego zaproszenia. - Nie wstydziłam się już przy Patryku chodzic w samej bieliźnie. Nie spałam z nim. Ale byliśmy bardzo blisko siebie, kiedyś... Wyciągałam rzeczy z torby, zapomniałam już czego szukałam. Wzięłam skarpetki i zamierzałam wyjść jak najszybciej sali. Byłam bliska płaczu. Jak on mógł? Po co tu przyszedł?\n-Szkoda. Ślicznie wyglądasz, gdy tak patrzysz. A te seksi opatrunki\n-Nawet nie wiesz jak boli - powiedziałam bardziej do siebie i nie miałam na myśli ran fizycznych. W łazience prawie się nie poplakalam. Musiałam naprawdę się postarać, walczyłam z masą bolesnych wspomnień no i miałam nadzieję, że nie wpadnę w szał. Dość długo to trwało. Musiałam się jeszcze uczesać. Jak zwykle zrobiłam wysokiego kitka. Szczerze liczyłam na to, że Patryk sobie pójdzie. Nigdy nie lubił długo na coś czekać. Przekonałam się o tym bardzo dobrze...\nJednak wchodząc do sali ujrzałam go bawiacego się moim telefonem.\n-Nawet kodu nie zmieniłaś.\n-Przyzwyczaiłam się - mówiłam dość cicho pakując rzeczy do torby. Koszulę oddalam pielęgniarkom, gdy wracałam z łazienki.\n-Sam go wymyśliłem i ci włączyłem.\n-A ja go odgadlam. Widać nie jest taki straszny.\n-Ciekawe masz smsy. Ale mówię ci, ten Daniel cię zostawi. Jeszcze będziesz przez niego płakać.\n-Nie jestem z nim - powiedziałam i zabrałam mu mój telefon.\n-A już myślałem...\n-Widać źle myślałeś . Możesz mi powiedzieć po co tu przyszedłeś ?\n-Mówiłem już. Martwię się o ciebie.\n-A możesz teraz powiedzieć prawdę?\n-Tęsknisz jeszcze za mną?-Spytał, spojrzał na mnie z takim uśmiechem, tym, który najbardziej mi się podobał, tym który kochałam. Odwróciłam głowę w stronę okna. Przesiadl się na łóżko. - Na pewno.\n-Może lepiej już idź. - wycedzilam. Po policzku spłonęła mi pojedyncza łza.\n-Ej, Oluś skarbie, przepraszam za tamten obóz. Wiesz, że nie chciałem. Nie płacz już. - Mówił to tak czule. Przesunął się bliżej mnie. Spojrzałam na niego. W oczach miałam łzy. - Naprawdę nie chciałem cię skrzywdzić.\nPrzytulil mnie. Mogłabym zostać w tych objęciach na zawsze, gdyby nie to, co zrobił. Z trudem powstrzymywałam się od łez. Wtulilam się w jego silne ramiona. -Wierzysz mi? Ja...nie panowałem nad sobą. Przepraszam. Bardzo przepraszam. - Podniósł mój podnozek i spojrzał na mnie tymi swoimi zielonymi oczami prosto w moje. - Co mam zrobić żebyś mi wybaczyła ? -Nic nie mówiłam. Nie chciałamm żeby to źle odebrał. W tym momencie było mi dobrze. Dawno nie czułam się tak bezpiecznie. I nie musiałam martwić się o atak wywołany wspomnieniami lub nieodpowiednimi słowami.\n-Może już pójdę. - Powiedział i pocałował mnie delikatnie w czoło.\n-Możesz zostać jeszcze chwilę. Moja mama będzie za jakąś godzinę. - Pokazałam mu smsa, którego dostałam przed chwilą od mamy.\n-Patrz, co ci przeniosłem. - pokazał na moją szafke. Był na niej bukiecik stokrotek .\n-Moje ulubione! Są śliczne. Dziękuję. - Dałam mu calusa w policzek. Czułam się świetnie. Ale z drugiej strony wiedziałam, że to szczęście nie potrwa długo.\nPosunęłam się i Patryk położył się obok mnie. Przytulilam się do niego. Brakowało mi tego. I to jeszcze jak.\n-Co robiłaś beze mnie przez te długie dwa lata?\n-Starałam się zapomnieć. Ukończyłam gimnazjum z wyróżnieniem i dostałam się do liceum, a teraz będę zmieniać szkołę.\n-Bo nikt mnie tam nie chce.\n-To dobrze, bo przenoszę się właśnie do ciebie. Cieszysz się?\n-Żartujesz? - zapytał dziwnym tonem.\n-Czyli, że mam szukać innej szkoły?\n-Nie, jasne, że nie. Myślałem, że bujasz.\n-A ty? Co się działo u ciebie?\n-Niewiele. Teskniłem za tobą, nie miałem paska na koniec gimnazjum i rzutem na taśmę dostałem się do mojego liceum.\n-Przyjdziesz jutro? - pytałam, choć nie byłam pewna odpowiedzi.\n-Zadzwonię - Pocałował mnie. Jak mi tego brakowało! Zranił mnie i jeszcze minie dużo czasu zanim mu wybaczę do końca. Ale wiedziałam, że to jego kocham.\n-Cały ty. - Pocałował mnie jeszcze w czoło, tak delikatnie.\n-Żeby wyzdrowialo. - uśmiechnął się.\n-Ale nie mam twojego numeru - powiedziałam gdy był już przy drzwiach.\n-Kocham cię - odparł.\nSama nie wiedziałam, co mam o tym wszystkim już myśleć. Miałam nadzieję, że Wika mnie odwiedzi. Musiałam z nią pogadać. Napisałam do niej. Chwilę później przyjechała mama. Oczywiście musiała mi wszystkiego nawiezc. Powiedziała ze mną godzinę. Nie mogła zostać dłużej. W domu był mały Karol. A chłopcy pewnie z tatą szykowali się do żniw.\nPo obiedzie przyjechał Daniel.\n-Cześć -usmiechnelam się do niego.\n-Widzę, że dzisiaj już lepszy humorek.\n-Można tak powiedzieć - odparłam. Dostałam smsa. -To Wika, zaraz tu przyjdzie z Martyną.\n-To może ja już sobie pójdę.\n-Nie. Siedz. Obiecałeś mi coś. A one dopiero wyszły z domu. Zanim tu dojdą.\n-A powiesz mi jak wczorajsza zmiana opatrunku? Wydawało mi się, że bardzo tego nie chcesz.\n-Weź mi lepiej nie przypominaj. Nie mogę przez to coś spać. - Powiedziałam podnosząc prawa rękę i pokazując na czoło - nie idzie się ułożyć.\n-Och. Będą blizny.\n-Jedna na pewno - usmiechnelam się - ale to moja wina.\n-Przepraszam. Nie powinnaś tu być. To moja wina.\n-Weź się zamknij,co? Nie denerwuj mnie lepiej. Nie zmieniaj tematu. Zostało mało czasu.\n-Co wiesz o obozie?\n-Wiem,co on ci zrobił jeśli o to pytasz.\n-Skąd? To była tajemnica...\n-On mi to powiedział. Bo go o to zapytałem. Widziałem, że po powrocie jesteś jakaś inna. Chociaż to ukrywałaś. Ja i tak widziałem, że coś jest nie tak. Nie mogłem patrzyć jak cierpisz przez tego dupka .\n-Nie broń go. Taka prawda. Nie widzisz co ci zrobił?\n-Daruj sobie. Nie chcę tego słuchać.\n-Oliwia, nie obrazaj się na mnie. Mówię ci to jako przyjaciel. Chcę dla ciebie dobrze - Podszedł i pocałował mnie w prawą rękę. Zbliżał się do ust ale go odepchnęłam.\n-Przyjaciele się nie caluja- rzuciłam i spojrzałam w okno.\n-Więc bądźmy dla siebie kimś więcej.\n-Rozumiem, że masz uraz ale obiecuję ci, że nie zrobię ci czegoś takiego jak on.\n-Nie! - W tym momencie do sali weszła Wika z młodszą siostra.\nSzalona Wredotka ♥: Genialne. ;>\nChoose me, love me: fajne ;>\nSzalona Wredotka ♥: świetne :)\nDziewczyna musi być szczupła, ogarnij to: niezwykły klimat:)\nObudzilam się w szpitalu. W sali byłam sama. Na półce obok były owoce, napoje i jakieś gazety. Chciałam sięgnąć po wodę, bo strasznie chciało mi się pić. A wtedy zobaczyłam biały opatrunek. Ałć. Cofnęła rękę. Postanowiłam wyciągnąć lewą rękę. Tym razem mi się udało. Lewą dłoń miałam zdrową. Gdy już odłożyłam butelkę do sali weszła mama. Przez uchylone drzwi widziałam, że ktoś siedzi na krzesełku. To był Daniel. Wszędzie bym go rozpoznała. Tylko, co on tu jeszcze robił?\n-No nareszcie się obudzilas. Jak się czujesz? - spytała zatroskana mama.\n-Nie wiem. Na razie nic nie czuje. Jak długo tu jestem?\n-Niedługo. Jest dopiero 20. A przywiezlismy cię tu tak po 16.\n-Ile będą mnie tu trzymać?\n-Zostaniesz parę dni na obserwacji. Ale nie wiem ile dni dokładnie.\n-Świetnie. Jedzie mama już do domu, bo późno a Karol będzie płakał.\n-Wiktoria z nim jest.\n-Aha. A co tam robi Daniel? - zapytałam. Już nie mogłam wytrzymać z ciekawości. Może go też tu trzymają?\n-Chciał z tobą porozmawiać. Nie wpuściłam go wcześniej. I tak spalas. Nie wiem czy chcesz z nim rozmawiać. Przecież to jego wina...\n-Mamo! - krzyknęłam chyba trochę za głośno, bo Daniel spojrzał się w moją stronę. -To nie jest jego wina tylko moja. Przestańcie go w końcu obwiniać. - odwróciłam twarz w stronę okna.\n-Dobrze. Ja już muszę jechać. Przyjadę jutro. Albo tata. Jak będziesz wiedziała coś o wypisie szybciej to daj znać. Telefon masz w szufladzie. Tata doladowal ci konto. Masz też bułki, picie i książki.\n-Dzięki jesteście kochani.\n-Wyspij się. Jesteś zmęczona.\n-Nic mi nie będzie. Nie martwcie się o mnie. - pożegnałam się z mamą po czym ona wyszła zostawiając mnie samą. Słyszałam jak mówi coś do Daniela. Nie zwracałam na to uwagi. Wyjelam z szuflady mój telefon. Zalowalam, że nie ma tu wifi.\n-Hej - rzucił wchodząc Daniel.\n-Nie masz za co. To nie twoja wina.\n-A niby czyja?\n-Moja. To ja stałam w miejscu. Mogłam...\n-Nie. I przestań brać całą winę na siebie. Nie pamiętasz jak się czułaś przez to słońce? To cud, że udaru nie dostałaś.\n-Widzę, że rodzice cię bardzo kochają i nawet nie mówią co ci jest...\n-Możesz przestać? Widziałeś może ile rozmawiałam z mamą?\n-A wiesz, że nie obudzilas się pierwszy raz?\n-Dobra, nieważne. Chciałem cię tylko przeprosić.\n-To nie jest twoja wina. - Powiedziałam próbując ukryć łzy. - podasz mi wodę?\n-Proszę. - podał mi butelkę.\n-A nalabys do szklanki? -Zrobił to o co go poprosiłam. - A tobie nic nie jest? Martwilam się.\n-Nie było tego widać w pewnym momencie. Ale nie nic mi nie jest.\n-Możemy o tym nie rozmawiać? Uwierz mi, że ja nic nie pamiętam odkąd ...na mnie wpadłeś .\n-Obiecałeś mi coś. Pamiętasz?\n-Tak. Wiem, miałem ci opowiedzieć o tym, co wiem o Wiki i w ogóle.\n-Mam jeszcze jedno pytanie. Skąd wiesz o Patryku? Skąd go znasz?\n-Gram z nim w klubie. - rozległ się dźwięk jego telefonu - Sory to tata. - Wyszedł na korytarz. Za chwilę wrócił.\n-No, niestety. Jak chcesz przyjadę jutro.\n-Jesteś pewien? Nie musisz. A ty się dobrze czujesz?\n-Miałem miękkie ladowanie. - Uśmiechnął się.\n-Nie śmiej się tak. Nie zasne przez ciebie - Spojrzałam mu w oczy. Ah, te oczy. Znów były pełne troski. I wydawało się, że naprawdę chciał wziąć całą winę na siebie.\n-A jak ja się śmieje?\n-Oj idź już. Twój tata pewnie już czeka na parkingu.\n-Odwróć się. -Do drzwi zbliżał się jego tata.\n-Cześć synu. Przyszedłem sprawdzić czemu telefonu nie odbierasz.\n-Dobry wieczór. - usmiechnelam się do pana Radka. -Pewnie dlatego - powiedziałam wyciągając rękę, tę zdrową oczywiście, z telefonem Daniela. -Wypadł ci niezdaro.\n-Swoją drogą to ciekawe masz smsy. -Smialam się. Jego tata też.\n-I jak się czujesz Oliwia? - spytał pan Radek.\n-Jak na razie dobrze.\n-Głowa nie boli? - dopiero teraz zauważyłam, że mam na czole wielki opatrunek.\n-Nawet nie wiedziałam, że coś mi się w nią stało.\n-To my już nie przeszkadzamy. Zaraz i tak nas pielęgniarki wygonia.\n-Do widzenia! - Powiedział tata Daniela i wyszedł.\n-Chyba będziesz musiał przyjechać.\n-Głównie dlatego, że będziesz chciał odzyskać telefon. -Zasmialam się.\n-A no tak. Zapomniałem. -Podszedł do mnie. Podałam mu jego własność. Chciał pocałować mnie w czoło.\n-Nawet nie próbuj. - Starałam się o odepchnac. Ale jedną ręką mi to nie wychodziło.\n-Jakieś pożegnanie musi być. - Zbliżał się Do moich ust ale podstawilam mu swoją dłoń. Tym razem tą z opatrunkiem.\n-Tu pocaluj. Wtedy wyzdrowieje. - usmiechnelam się i spojrzałam na niego. Ślicznie wyglądał.\n-Dobra idź już. Twój tata będzie się denerwował. Nie chcę byś miał przeze mnie jakieś kłopoty.\n-Ty masz większe przeze mnie. - puścił moją dłoń i z zaskoczenia mnie pocałował. Tak szybko. Chociaż wiedziałam, że chce więcej. Przerwała nam pielęgniarka.\n-Koniec odwiedzin. Trzeba zmienić opatrunki. - powiedziała spokojnie.\n-Idź już. - Patrzył z taką radością i nadzieją w oczach. To było...niesamowite. Nikt wcześniej tak na mnie nie spojrzał. Nawet Patryk.... Od razu posmutnialam. Daniel uznał to chyba za obawę przed czekającą mnie zmianą opatrunkow. Pocałować jeszcze raz moją chora rękę.\n-Będę jutro. Obiecuje.\n-Nie obiecuj czegoś, czego nie chcesz dotrzymać.\nWyszedł bez słowa. Uśmiechnął się. Ale ten uśmiech nie sięgnął jego oczu. Zdziwiło mnie to. Co ja takiego powiedziałam? Nie chciałam żeby tak to odebrał.\n-Przystojny ten twój chłopak- powiedziała pielęgniarka zajmując się moją głową.\n-Jeszcze nie. Ale będziecie. To dobry chłopak. Siedział tu cały czas. Był na chwilę w domu, po badaniach a później przyjechał. I siedział tu cały czas aż do teraz.\n-Muszę mu podziękować.\n-Myślę, że już to zrobiłaś.\n-Czy to prawda, że już raz się obudzilam? Jak była tu moja mama?\n-Tak. Wtedy skaleczylas się w rękę - powiedziała mi pielęgniarka zajmując bandaz z bolacej ręki.\n-To przez to słońce. Przez chwilę wszystko było dobrze. Normalnie rozmawialas. Ale dostalas ataku padaczki. Strasznie się trzeslas i coś krzyczalas. Mialas pretensje do jakiegoś chłopaka. Nawet po lekach nie mogliśmy cię uspokoić. Dostalas kilka zastrzyków. Jedną z igieł zrobiłaś sobie to- mówiła wskazując na ranę. - no nie będę ci tu więcej mówiła, bo nie zasniesz.. Najważniejsze, że już wszystko w porządku. Trochę tu polezysz i wrócisz do domu.\n-Dziękuję . - pielęgniarka się usmiechnela. Ja do niej też.\nNie mogłam zasnąć. Na korytarzu ciągle ktoś chodZił. Pielęgniarka sprawdzała co jakiś czas czy śpię. Udawałam, gdy tylko słyszałam jej kroki. Po jakimś czasie, dość długim, udało mi się zasnąć.\nCały czas miałam wrażenie, że wszyscy coś przede mną ukrywają. Nawet pielęgniarka, mimo, że i tak dużo już mi powiedziała. Ciekawa byłam o co w tym wszystkim chodzi. Doszlam do wniosku, że i tak się nie dowiem póki ktoś nie zacznie mówić prawdy.\nMartwilam się o Wike. Nie kontaktowałam się z nią. Daniel wciąż nic nie powiedział. Bałam się, że mogła się wpatac w coś strasznego i dlatego nie chciała mi nic mówić.\nCiężko się spalo. Nie mogłam się praktycznie obrócić. Jak ja tu mam wytrzymać kilka dni? Ta myśl mnie dobijala. Pocieszeniem było jedynie to, że jutro odwiedzi mnie Daniel. Nie mogłam się doczekać. Miał mi dużo do powiedzenia. Chociaż wiem, że nie mogłam go tak wykorzystywać. Nie, nie chodziło o to, że byłam dla niego miła i pozwalam się całować tylko po to żeby wyciągnąć informacje. Narażałam go na koszty. Żeby dojechać do szpitala a później jeszcze wrócić. To trochę kosztuje.\nGłupio mi było. Naprawdę. To mój przyjaciel. Od dziecka się znamy. I dziwnie jest całować się ze swoim najlepszym przyjacielem.\nRano, było gdzieś po 7 , odczytałam smsa od Daniela\n"Chyba musimy odłożyć rowery. Co ja teraz zrobię? ; ) "\nWariat. No nie mogłam z niego. Chyba już się na mnie nie gniewa. Z resztą my się nie potrafimy na siebie długo gniewac. Ja nie potrafię.\nAle nawet on nie był w stanie sprawić, że przestanę myśleć o Patryku...\nZasnelam. Za krotka noc...\nRock Me. *.*: Fajne. :P\nSzalona Wredotka ♥: lubię to! ♥\nzawszeza: świetne ;d u mnie nowy rozdział ;p\nWszystko było by dobrze, gdyby nie to, że...\nSłońce naprawdę świeciło mocno, a im dłużej w nie patrzyłam coraz mniej widziałam.\n-Wika, oslepne jeszcze bardziej.\n-Nie przesadzaj, masz daszek, zaraz się zmienimy miejscami.\nOdbijalysmy tak piłkę. Nawet nam szło. Oczywiście czasem piłka jakoś dziwnie leciała, za daleko, nie dolatywala albo zupełnie zmieniała tor lotu. Wszystko było by dobrze, gdyby nie to, że odbijając piłkę, która poleciała za mocno i musiałam się cofnąć i to sporo, odbijałam ją tyłem. Nie widziałam praktycznie nic oprócz żółtych plam przed oczami, które pojawiały się za każdym mrugnieciem. Gdy stalam tyłem do Wiki i czekałam aż piłka spadnie i ją odbije usłyszałam tylko czyjeś wołanie, że mam się odsunąć. Ale nie wiedziałam o co chodzi. Chwilę później słyszałam, że Wika z kimś rozmawia. Już jakąś chwilę temu odbiłam piłkę. Nie rozpoznałam głosu drugiej osoby. Cały czas stalam tyłem do Wiktorii. Głowa mi pulsowala. Taki ból! Złapałamm się rękoma za głowę przysłania uszy. Gdy się odwróciłam było już za późno...\n-Ola! - Usłyszałam krzyk Wiki zanim upadłam. Nie, nie zemdlalam. Daniel zjeżdżał z górki, obok której grlaysmy. Nie wiem czemu nie hamował ani nie skręcił. Uderzył we mnie. A ja i tak byłam już w takim stanie, że kompletnie nie wiedziałam co się ze mną dzieje i stalam jak głupia w miejscu. A on we mnie wjechał. Czułam tylko przygnębiający mnie ciężar i twardy beton, na który upadłam . Czemu tam nie mogło być trawy?\nSłyszałam jeszcze czyjeś głosy, ale nie rozumiałam ich. Widziałam jak przez mgłę. Widziałam krew. I jego oczy. Przerażone, wielkie , śliczne, prawie płakał, ale był twardy. Mówił coś. Chciałam coś powiedzieć. Ale nie mogłam. Nie dałam rady. Jego oczy były takie piękne. Mogłabym patrzec w nie calą wieczność. Brązowe oczy. Wszystko tam było. Cała jego dusza. W tym jednym momencie wszystko dało się z nich odczytać.\nA później już nic nie widziałam. Nic nie słyszałam. Nawet nie wiem, co się ze mną działo. Pamiętałam tylko te piękne oczy...\n**Oczami Wiki **\nAjajaj, znowu mi to nie wyszło - pomyślałam.\n-O cześć - zawołałam , gdy widziałam zbliżającego się do nas Tomka.\n-Mogę z wami zagrać? - zapytał się i złapał piłkę, którą odbiła Ola.\n-Nie wiem, wiesz. Przecież ty grać nie umiesz.\n-Ja? Ciekawe kto był taki odważny i ci takich bzdur opowiadał.\n-Widziałam cię w akcji - zasmialam się. Odwróciłam się do zjazdu bo widziałam, że jedzie samochód. Myślałam, że to ktoś od Daniela.\n-Ola samochód, odsunąć się a nie tak stoisz.\n-A jednak skręcił do cioci. - Pokazał Tomek. - To jak? Mogę grać czy nie?\n-Nie wiem. Za dobrze mi się z Olą gra.\n-No tak, zawsze tylko ona, bo jest dobra we wszystkim...- posmutnial Tomek\n-Chyba się zapomniałeś.\n-No tak ty i ręczna. Ola w to nie gra. -powiedział Tomus. Znów spojrzała na zjazd. Tym razem jechał nim Daniel na rowerze. 'Eh, znowu on?' pomyślałam. Nie mogłam oderwać od niego wzroku. Wyminal nas. Ale w dalszym ciągu patrzył się na mnie. Przez chwilę patrzyłam mu prosto w oczy. Jaki on jest przystojny! - pomyślałam.\n-Halo, tu ziemia, Wika!- Tomek machał mi ręką przed oczami.\n-O sorki, o co pytałeś ?\n-O to - wskazał ręką na Ole i Daniela. W tym momencie rzuciłam się ku nim.z krzykiem. Tomek pobiegł po rodziców. Ola już nie kontaktowała. Miała otwarte oczy ale nie reagowała. Krzyczałam na Daniela, że ma z niej natychmiast z niej zejść.\n-Coś ty narobił?! - nie mogłam się opanować. Ola miała pełno krwi na twarzy. Musiał nieźle w nią uderzyć. Kierownicą pewnie trafił w twarz.\n-Nie zauważyłem. Krzyczalem żeby się przesunęła. Ale ona stała cały czas w miejscu i trzymała się za głowę. To było trochę dziwne.- mówił i próbował jakoś zejść z Oli i zabrać ostrożnie rower.\n-Ola, Ola słyszysz mnie? -Cały czas wolalam.\n-Ona nie reaguje. Nawet jak miała jeszcze otwarte oczy to nic nie mówiła.\n-No dziwisz się? - bałam się. Nie wiedziałam co robić. Na szczęście zaraz przybiegła ciocia z wujkiem. Oni zajęli się całą resztą. Zawiadomili pogotowie i zabrali Ole i Daniela do szpitala. Ja zostałam z chłopakami w domu. Czułam się strasznie. Przecież zamiast rozmawiać z Tomkiem mogłam do niej podejść. Widziałam przecież, że coś jest nie tak. - nie mogłam przestać o tym myśleć. To wszystko było moją winą. Tylko moją. Ona mnie teraz zupełnie znienawidzi! Oby tylko jej się nic nie stało. Z tego wszystkiego zadzwoniłam do Łukasza. Tylko rozmowa z nim mogła mnie uspokoić. Musiała. Żebym nie sięgnęła po to małe pudełko w torbie, przez które prawie nie straciłam Oli.\n** oczami Daniela **\nWracałem już do domu, gdy usłyszałem czyjeś śmiechy i rozmowy. Nie widziałem jeszcze kto to ale mogłem się domyśleć. Jeden głos za to znam tak dobrze, że w życiu bym się Nie pomylił do kogo należy. Z Oliwą znam się już od dziecka. Wszędzie zawsze razem. Jak jakieś występy w szkole, czy cokolwiek innego to zawsze byliśmy w parze albo razem. Nawet jak nasi rodzice byli skłóceni to my i tak razem się baliśmy. Przyjaźń. Kiedyś była na pewno. Ale teraz? Szukałem ją. No i jest naprawdę śliczna. Cały czas się zastanawiam czemu chce żeby mówić do niej Ola. Oliwia jest ładniej no i to jej prawdziwe imię. No ale...\nByła z nią Wika, na pewno. Kochałem ją , a ona... No cóż. Woli tamtego. Wiedziałem jak to wszystko się skończy. Musiałem jej pomóc. Ale ona mnie zranila. Cały czas coś do niej czuję. I wiem, że ona do mnie też. Ale mam do niej wielki żal. Pomagając jej zranila Oliwie. Może w mniejszym stopniu niż gdybym nic nie robił. Ale zdaję sobie sprawę, jak to wszystko wygląda z jej strony.\nZ rozmyślań wyrwała mnie ona. Wiktoria była bardzo atrakcyjna. I ten jej charakter... Nie mogłem przestać na nią patrzec. W tym słońcu wygladala pięknie. Spojrzałem jej w oczy. I to wyraziło mnie z równowagi. Ten jeden moment znaczył wiele. Jak się okazało zbyt wiele...\nUdało mi się nie wjechać w Tomka cudem. Ale za późno spojrzałem przedytuj siebie.\n-Ola! Odejdź! - zdążyłem krzyknąć ale było za późno. Odwróciła się tylko. Miała takie nieobecne oczy. Stało się coś czego nie chciałem. Wpadłem na nią. Nie dałem rady wyhamować. Nawet na skrecenie było zbyt późno.\n-Ola, Olcia! Słyszysz mnie? Przepraszam! Nie chciałem! - Cały czas do niej mówiłem patrząc jej w oczy. Zapomniałem, że na niej leżyę . Na jej czole pojawiła się krew. Uderzyłem tam kierownicą. Jej, z każdą chwilą było coraz więcej krwi. Znów sprawilem jej ból. Tym razem gorszy.\nJak ja tego nie chciałem!\n-Oluś , Oliwia przepraszam. Patrz na mnie cały czas. Ola! Proszę!\nW tym momencie przybiegła Wika. Była przerażona. Bałem się, że jeśli Ola...jeśli Oli coś się stanie, to tym razem już nie zdołam jej pomóc. I nie uratuje Oli. A wszystko będzie moją winą.\nZa jakąś chwilę, nawet nie wiem ile to wszystko trwało, nie byłem w stanie, straciłem poczucie czasu, każda sekunda trwała calą wieczność, przybiegli rodzice Oliwii. Później przyjechała karetka i nas zabrała. To był najgorszy dzień... Musiałem powiadomić swoich rodziców. Oj, będzie ciężko.\nMyślałem, że w karetce nie wytrzymam. Ale jej tata nie był zły. Nie robił mi wyrzutów ani kazania. Powiedziałem jak było. Droga minęła w milczeniu. Jechałem samochodem z panem Krzyskiem i jego żoną. Wolałbym zostać przy Oli. Albo chociaż pilnować Wikę...\nTreat Me Like I'm Dead: Nieźle :) Czekam co bd dalej.\nLiebestr Blog Award\nOdpowiedzi na pytania jakie dostałam:\n"Zawsze mamy dość siły by znieść czyjeś nieszczęście" , więc dlaczego że swoim mamy sobie nie poradzić?\nLinkink Park i One Republic ( mam nadzieję, że nie pomyliłam nazw)\nBiegać na olimpiadzie\nW sumie to nie wiem, ale spodobało mi się to. Robię to chyba dlatego żeby nie marnować zeszytu xD\nZłotą rybkę, czterolistna koniczyne i lampę z dzinem\nTak, ukochanego pieska\nŚwiadomość, że nie robię tego dla siebie.\nZostałam zgłoszona przez claudia2453.pinger.pl , za co bardzo dziękuję ; ).\n· Ulubiony sport?\n· Jaki typ filmów najbardziej ci przypadł do gustu? Podasz jeden tytuł?\n· Czy chciałabyś /chciałbyś zmienić coś w swoim życiu, cofnąć czas?\n· Wolisz książki o miłości, życiu codziennym czy fantasy/ przygodowe ?\n· Jak wygląda Twój wymarzony dom/ pokój?\n· Co sądzisz o reggae?\n· Ulubiona piosenka?\n· Grecja vs Włochy?\n· Szczęśliwa liczba?\n· Wierzysz w prawdziwą miłość?\n· Jak oceniasz mój miniblog?\nWiem, że większość może nie chcieć wziąć w tym udziału i sorki jeśli was tym urazilam , bo wiem, że moja oglądalność jest mega niską.\nH!P$T3RJ0K3: Fajny pomysł ;D\nSzalona Wredotka ♥: ojj myślę, że wezmą dziewczyny w tym udział bo to fajna zabawa. ;)\nSzalona Wredotka ♥: piękne. <3\nDzień do końca minął w miarę spokojnie. Nie licząc oczywiście burzy. Ale w ciągu godziny, no może trochę dłużej, pogoda się zmienić il. Znów wyszło słońce. Karol znów spał a ja siedziałam przy nim. Lubilam na niego patrzyć , gdy spał. Był wtedy przeslodki.\nBracia byli na dworzu . Przyszedł Tomek z Konradem. Poszli grać. Misia nie było już z dobry tydzień w domu. Pojechał na letni obóz ze szkoły. Jak ja mu zazdroszczę. Ja w mojej szkole nie byłam na żadnej wycieczc klasowej.\nMartwilam się o Wike. Dlaczego się nie odzywała?. Co się mogło stać? Czemu nie chciałam z nią wcześniej pogadać? Ah , czułam, że to wszystko to moja wina.\nKiedy tak myślałam o tym wszystkim i prawie zasypialam wrócili rodzice. Pobiegłam do nich szybko i najciszej jak miałam żeby powiedzieć im że Karol śpi i zaraz się obudzi przez ten hałas.\n-Hej, Karol śpi - nie zdążyłam powiedzieć nic więcej, bo stanęłam jak wrota. Totalnie zaskoczyło mnie, to co tam zobaczyłam. A raczej kogo. Nie miałam pojęcia co robić. Płakać, krzyczeć- co nie wchodziło w grę- skakać z radości czy uciekać. Byłam w szoku. Bo nie spodziewałam się takiego obrotu akcji.\n-A Co wy tu robicie? - Spytałam w końcu. Nie było mnie w tej chwili stać na nic innego.\n-Myślałam, że się ucieszysz. Ale jak nie to sobie już idziemy. -powiedziała uśmiechnięta Wika udając, że wychodzi.\n-Nie, ja się cieszę i to bardzo ale jestem zaskoczona. Tym bardziej, że nie jesteś sama. - Spojrzałam na nią i chłopaka stojąco za Wika. Widocznie nie chciał jej zostawiać.\n-przestań. Lukas mnie tylko przywiózł. Ja tu zostaje a on za chwilę sobie pojedzie. Tylko przyniesie mi torbę, co nie kochanie? - Zwróciła się do Łukasza.\n-Jasne, ale sam tam nie idę. Wiesz czemu. Jak on mnie tu z tobą zobaczy to będzie dym.\n-Chyba należą mi się jakieś wyjasnienia - powiedziałam i wyszłam z Lukasem do jego samochodu. Dziwnie się czułam. Nie do końca też wiedziałam co jest grane. Oni wszyscy coś przede mną ukrywali.\n-Jesteś na nas zła prawda? - Zapytał Łuki, gdy wyszliśmy z domu. Kiedyś tak na niego mówiłam. W gimnazjum, gdy pierwszy raz był z Wika a wtedy ja byłam z Patrykiem. To były wspaniałe chwile do czasu obozu, który zmienił wszystko.\n-Można to tak ująć. Dziwi mnie to czemu nie chcecie mi nic powiedzieć. Nie ufacie mi? Ja już nie ogarniam.\n-Olka, to nie tak.\n-Wika wszystko ci wyjaśni. Mam nadzieję. To nie jest takie proste.- Mówił, gdy byliśmy już przy samochodzie.\n-Dobra nieważne. Ale obiecaj mi coś, ok?\n-Nie wiem czy mogę. Nie powiem , nie mogę powiedzieć ci więcej niż Wika. Słuchaj, nie obrażaj się. To dla dobra nas wszystkich.\n- Czyli, że mi nie ufacie. Eh, dobra bierz te torbę i chodź. Nie patrz na sąsiednie okna jak nie chcesz tego 'dymu' . Udawaj mojego kuzyna. Będzie git. Chociaż nie wiem po co to wszystko.\n-Dobra. Dzięki, znowu mnie ratujesz.\n-Głównie ze względu na Wike.\n-Ale nie tylko, lubię cię. Serio. Ale zrób coś jeszcze raz Wice a nie będzie tak miło - powiedziałam i uderzyłam go w ramie uśmiechając się.\n-Obiecuje, że już nigdy, no chyba że kazesz , a ciebie to się boję.\n-To dobrze. Ale jeśli ona jest z tobą szczęśliwa to jej nie zostawiaj.\n-Tak jest sir! - Krzyknął i wybuchnal śmiechem.\n-Cicho bo mi brata obudzisz.\n-No dobra już się nie odzywam. - Weszliśmy właśnie do domu. Wika siedziała już przy kuchennym stole z Karolem i się z nim wyglupiala.\n-Tylko na chwilę znikne ci z oczu a ty już mnie zastepujesz ? - rzuciła Lukasowi piorunujace spojrzenie . Wika się usmiecnela jakby nie łączyła faktów. Może i dobrze. Wybaczyla mu.\n-Zobacz jak on się ładnie uśmiecha. Nie to co ty -powiedziała do niego Wika.\n-Nie to żeby coś ale za jakąś godzinę powinni wrócić moi rodzice...\n-Spoko, już jadę. - pożegnał się z Wiki , dość długo to trwało, przytulić mnie na pożegnanie i wyszedł.\n-Bardzo się na mnie gniewasz ?\n-A powiesz mi o co w tym wszystkim chodzi? I przede wszystkim czemu nie odpowiadałas przez te kilka dni i dlaczego Daniel się dowiedzial o tym wszystkim?\n-Weźmiemy Karola na spacer? - ta, nie ma to jak szybka zmiana tematu.\n-Jasne, zaniose tylko twoja torbę na górę do mnie.\n-A moglabys? Ja ubiorę małego.\n-Spoko. -Idąc do swojego pokoju zastanawiałam się czy Wika w ogóle zamierza powiedzieć mi co się dzieje. Miałam już dość tej tajemniczości wszystkich. Znowu to ja dowiem się ostatnia.\n-Oluś , gdzie jest spacerowka ? - zamurowalo mnie. Stanęłam w miejscu nie wiedząc co się dzieje. Przed oczami pojawiły mi się koszmarne obrazy z obozu... Musiałam usiąść. Patryk, tylko on na mnie tak mówił. Oczy prawie wyszły mi z orbit. Ręce zaczęły drgać.\n-Jeny , Ola, przepraszam. Nie chciałam! - Wika, przybiegła do mnie gdy tylko zobaczyła w jakim jestem stanie.\n-Nigdy nie mów do mnie Oluś.-Powiedziałam na tyle poważnie, że Wika się przestraszyła.\n-Przepraszam, strasznie cię przepraszam. Wymknęło mi się.\n-Idziemy na ten spacer? Sory nie chciałam żeby tak to wyszło.\n-W porządku. Idziemy. Gotowa?\n-A Karola ubralas już?\n-No tak. Siedzi w krzesełku.\n-Weź go a ja idę po wózek.\nPo chwili byłyśmy już gotowe. Szliśmy szosą. Nie było mowy o innej trasie. Za dużo napadło w czasie by iść polnymi drogami. Straszne błoto. Nie rozmawialysmy o niczym konkretnym chociaż próbowałam skierować rozmowę na tematy, które nie dawały mi spokoju. Dowiedziałam się jedynie, że nie pisała, bo zgubiła telefon podczas pobytu nad jeziorem z Lukasem. To mnie kompletnie zirytowalo. Mogła napisać od niego do mnie, że jest bezpieczna z nim a nie. Oh! Zmieniła się. Albo tylko grała na czas żeby nie powiedzieć mi prawdy. Całej prawdy. Gdy wracaliśmy już do domu zauważyłam, że Daniel jedzie na rowerze w naszą stronę. Uśmiechał się do mnie dopóki nie zobaczył Wiki. Wtedy zawrócił i pojechał w druga stronę.\n-O co chodzi? -Zapytałam Wikę kiwając w stronę oddalającego się chłopaka.\n-Oj, obraził się bo go zostawilam. Poklocilismy się. I teraz nie gadamy. Ja tam do niego nic nie mam ale on...ach, szkoda gadać.\n-No wiesz, z mojego punktu widzenia to go zranilas. I to bardzo. Nie dziwię mu się że nie chce z tobą gadać.\n-To może czas mi coś wyjaśnić - powiedziałam tak spokojnie jak tylko mogłam ale i tak głos mi się trochę załamał.\n-Czy to nie twoi rodzice? -Zapytała patrząc przed siebie. Spojrzałam w tym samym kierunku.\n-Nie, to nie oni. Czy ty w ogóle mnie słuchasz? Zamierzasz mi cokolwiek wyjaśnić? Bo jeśli nie to powiedz od razu.\n-Ola, to nie jest tak jak ci się wydaje.\n-Tyle to już wiem, bo wszyscy to powtarzacie ale nic więcej nie wiem. Przykro mi jest, że dowiedziałam się od Daniela o tym, że już z nim nie jesteś.\n-Chciałam ci powiedzieć. Ale nie odbierałaś ode mnie telefonów.\n-Byłam na was zła. Tego, że z nim jesteś też mi nie powiedzialas. No ale mniejsza. Dlaczego powiedzialas Danielowi o Patryku ?\n-Co? Kto ci powiedział, że to ja? W życiu bym tego nie zrobiła.\n-Wiem tylko, że on to wie. Myślałam, że może ty mu powiedzialas. Bo oprócz ciebie to praktycznie nikt nie wie.\n-To pewnie Patryk. To musiał być on. No zabije go!\n-Skąd on zna Daniela?\n-Grają w tym samym klubie. Jaki dupek...\nSzliśmy do domu wkurzone na Patryka . Ja byłam zła. Nie w sumie to byłam ciekawa czemu tak nagle Daniel gadał z Patrykiem. Przecież się nie lubili. Skąd ta nagła przyjaźń?\nWróciliśmy do domu chwilę przed powrotem rodZiców. Oni wiedzieli, że Wiktoria przyjedzie. Musieli najwyraźniej zajęciach do jej rodziców.\n-O, a gdzie Łukasz? Tata mówił, że cię przywiezie. -Pytał tata Wiki, która była tak samo zdziwiona jak ja.\n-A mógł zostać? Bałam się wujka wiatrówki - śmiała się Wika. Tata też się śmiał. -Olcia zrób nam kawę, co?\n-Ja wujkowi zrobię, bo Ola to nie umie.\n-To nie moją wina, że miałaś w domu taki czajni, że wodę ci przypalilam.\n-Oj Ola, ty naprawdę potrzebujesz męża kucharza. - podsumowała mama.\n-Taki też mam plan.\nMama zajęła się Karolem, który był już głodny. My poszlysmy grać w siatkę. Tym razem byłam pewna, że Daniela nie będzie w oknie. Oczywiście stalam pod słońce. A strasznie raziło mnie w oczy. Wszystko było by dobrze, gdyby nie to, że...\nαdios bitchαchos . ♥: świeetne.*.*\nTreat Me Like I'm Dead: Świetne, jak zwykle ;*\nNikaaaa...<333: że....Czekam na dalszy ciąg...A rozdział świetnyyy...\nWhen I loock at you, Polska\nO mnie: Piszę opowiadanie. Mam nadzieję, że się spodoba. Liczę na szczere komentarze ;*\nZnajomi When I loock at you (5)


Będą zmiany dla właścicieli kin - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Aktualności » Będą zmiany dla właścicieli kin\nKłopotliwy termin raportowania\nW związku z wprowadzeniem powyższego obowiązku sprawozdawczego, do Rzecznika MŚP dotarły sygnały o istotnych utrudnieniach i barierach w prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie kin związanych z nadmiernym i nieproporcjonalnym charakterem tej regulacji, w pewnych sytuacjach wręcz niemożliwym do zrealizowania przy jednoczesnym zagrożeniu ich niedopełnienia sankcją do 100 tys. zł. Środowisko przedsiębiorców podnosiło w szczególności, że zakres żądanych danych zgodnie z Rozporządzeniem jest szerszy aniżeli ten wynikający z Ustawy. Przykładowo, Rozporządzenie obliguje do podania liczby zaakceptowanych znaków legitymacyjnych z podziałem na rodzaje znaków legitymacyjnych uznawanych w danym kinie – Ustawa nie wymaga podania tego podziału. Co więcej, niezwykle problematyczny dla przedsiębiorców prowadzących kina jest wynikający z Ustawy termin raportowania o przychodach z wyświetlania filmów i reklam, przypadający na pierwszy dzień roboczy kolejnego miesiąca, kiedy to rozliczenie wszystkich przychodów z poprzedniego miesiąca w pełni nie następuje. Ponadto przedsiębiorcy podnieśli, że nie zostali poinformowani, gdzie powinni raportować dane oraz za pomocą jakiego systemu.\nO powyższych barierach i zastrzeżeniach przedsiębiorców Rzecznik MŚP poinformował Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pismami z dnia 20 marca, 12 maja oraz 10 lipca 2020 r. z wnioskiem o podjęcie koniecznych działań w tym zakresie. Rzecznik MŚP wskazał m.in., że zakres danych objętych obowiązkiem sprawozdawczości wynikający z Rozporządzenia jest nieproporcjonalny i nadmierny w stosunku do zakresu danych wskazanego w Ustawie, a termin raportowania o przychodach z działalności kin powinien być realny i uwzględniać specyfikę prowadzonej działalności gospodarczej.\nW odpowiedzi pismem z dnia 27 lipca 2020 r. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego poinformowało, że podniesione problemy i docierające zastrzeżenia m.in. w zakresie terminów przewidzianych do składania sprawozdań są na bieżąco analizowane, przy czym już obecnie planowane jest przeprowadzenie nowelizacji Ustawy również w zakresie przedmiotowych obowiązków sprawozdawczych. Resort kultury wskazał przy tym, że w okresie pandemii od dnia 31 marca 2020 r. zawieszono obowiązek raportowania przez podmiot prowadzący kino w przypadku nieosiągania przychodów. Jednocześnie zapewniono, że w procesie nowelizacji Ustawy planowane jest również przeprowadzenie szerokich konsultacji publicznych, umożliwiających wypowiedzenie się każdej ze stron.


Bagażówka to plus bombowe taxi | efo\nKtóry prawdopodobnie egzystować konfratrem spółki oczywistej? Przedmiot nie jest faktycznie jawnego, podczas gdy zdołałoby Tamci się zdradzać a jest dozwolone żeby mnożyć w tym miejscu mnogość wzorców, przecież postaram się ileś uprościć. Należący do mnie poprzedni post był miernym wprowadzeniem do przybliżenia taxi w warszawie Ci rzeczy należących kolegów spółki publicznej. Dzisiaj o tym, jaki może stanowić współsprawcą spółki szczerej. Na wstępie reflektuję Rzeczeni przypomnieć, że taryfa bagażowe syreni gród bez zbytnich kosztów bez partnerów nie ma spółki oczywistej. By doszło do powstania spółki muszą tego odczuwać brak co w żadnym wypadku dwie podmioty. Współwinowajcami spółki rażącej mogą być podmioty uprawnienia obywatelskiego takie podczas gdy. Osoby organizacyjne niebędące postaciami legalnymi, którym norma prawna przysądza wprawa nielegislacyjną. Inaczej właściwie jaki prawdopodobnie, a jaki nie prawdopodobnie stanowić współsprawcą spółki szczerej? W związki od czasu producenta panują obszerne cielsko okładki natomiast obszernego linie stylistyczne, jednakże w odpowiednim sklepie, w jakim jest dozwolone znaleźć rezultaty rozlicznych zbywce, nie ma najmniejszego pasztetu ze wynalezieniem lamp gwoli dowolnego wnętrza. Osobiście nie istnieję sprzymierzeńcem kreowania spółek przez takie personie. Możliwe są taksówka bagażowe stolica polski rozmaite podejścia, czyli bagażowki udziałowcami spółki publicznej mogą stanowić nic bardziej błędnego osoby nienamacalnego, ewentualnie figura niekonkretna taż spółki, para małżeńska, osoby będące członkami grupy względnie te personie tudzież persony zza tego winogrona. Do rzeczonej społeczności wolno zaliczyć coraz masa nieobcych podmiotów, jakie bagażówka warszawa w związku ze sprawowaną rolą, referatem nie zdołają stanowić współsprawcami spółek prawa niekupieckiego, takich gdy choćby pośredników, śledczych.\nOkreślonego wyliczenia zupełnie taksówka bagażowe gród nad wisłą tanio nie można stąd potraktować jako męczącego. W razie niejasności najporządniej skontaktować się spośród prawnikiem. Należałoby nałożyć, że taki proces rozgrzewania świetlówki był tenże w se energochłonny ergo nie uiszcza się wykluczać świetlówek, jeśli opuszczasz z grotu na odwrót na nieco minut, zaś grzeją się w mgnieniu oka i użytkowo bez specjalnego zaciągu masy. Są podobnie taryfa w warszawie takie podmioty, w seksu do jakich nie podaruje się udzielić czytelnej ripoście potwierdzającej albo wykluczającej możliwości bycia przez nie udziałowcami spółki szczerej. Wśród nich na przykład definiuję. Przypalanie owo w obecnych czasach jeden z w największym stopniu słynnych nałogów. Osoby piekące możemy spotkać no w rzeczy samej wszędzie, na przystanku, zanim sklepem azali w ogrodu. Wiele spośród tych person potrzebowałoby cisnąć jaranie, chociaż zdradza się, że nie jest owo takie linie. Zanim rozpoczniesz ustalenia ustalenia poziomy scalone spośród domniemaniem spółki szczerej, najprzód zastanów się azali Ty tenże sam możesz znajdować się kolegą takiej spółki oraz upewnij się azaliż podmioty, spośród jakimi chcesz urządzać spółkę także mogą nimi istnieć.


Fototapeta na wymiar urbanisme insalubre - Zobacz wyjątkowe dekoracje w dużym formacie\nFototapeta "urbanisme insalubre"\nFototapeta na wymiar "urbanisme insalubre" z kategorii Other w Twoim domu? Puść wodze fantazji i udekoruj naszymi fototapetami na wymiar swoją sypialnię, salon - lub jadalnię. Fototapeta ścienna "urbanisme insalubre" dostępna jest w kilku rozmiarach - dzięki temu łatwo dostosujesz wielkość fototapety do wolnej przestrzeni na ścianie. Pamiętaj, że aby uzyskać ciekawy efekt nie musisz aplikować fototapety na całą ścianę - tapeta w niewielkim formacie zajmująca jedynie fragment ściany może być świetnym pomysłem na podział przestrzeni w pokoju (np. optyczne oddzielenie kuchni od jadalni). Dominującą barwą wzoru "urbanisme insalubre" jest kolorowy, a głównymi motywami: [product_tags].\nFototapeta na wymiar "urbanisme insalubre" oraz inne fototapety z kategorii Other drukowane są w wysokiej rozdzielczości (do 600 dpi), co gwarantuje idealną jakość obrazu. Wydruk fototapety "urbanisme insalubre" jest ekologiczny i bezwonny, a używane przez nas tonery są spełniają nawet testy dopuszczalności do kontaktu z żywnością. Dzięki temu fototapetę na wymiar "urbanisme insalubre" możesz bezpiecznie zamontować nawet w sypialni czy w pokoju dziecka.\nFototapeta Urbanisme insalubre\nNr F1686511 Autor: © arkna\nwięcej Tagi: #fototapety, #architecture, #future, #futuristic, #night, #light, #skyscraper, #large building, #loftiness, #alt, #environment, #pollution, #urban, #dirty, #dirt, #anticipation, #management, #vertical, #by night, #impressive, #big, #top, zwiń


PROPORCJE NARZĄDÓW I TKANEK – Edukacja\nPROPORCJE NARZĄDÓW I TKANEK\nPaździernik 07, 2015 Agnieszka Wilczyńska Brak komentarzy\nWysoki poziom przemiany materii u ssaków wiąże się z proporcjami poszczególnych narządów i tkanek. W ciele ryby mięśnie stanowią około 70-80% masy, u ssaków masa mięśni wynosi zwykle około 40% masy ciała, czasem zbliża się do 50%. Jest to wynikiem stosunkowo znacznego ciężaru, jaki mają u ssaków takie narządy wewnętrzne, jak serce, płuca, przewód pokarmowy łącznie z gruczołami, nerki oraz mózg. Jeśli porównać sprawność energetyczną ssaka i ryby o podobnym ciężarze, to okaże się, że zawierająca więcej mięśni ryba będzie zdolna do wytworzenia większej siły, ale zmęczy się bardzo szybko; ssak będzie stosunkowo słabszy, lecz bardziej wytrzymały. Mięśnie ryby są stosunkowo słabo unaczynione; powierzchnia włókien kurczliwych, z których się składają, jest niewielka. Kurczące się mięśnie ryby szybko zużywają materiały zapasowe i zatruwają się produktami przemiany materii.


Czarzasty: Czas zacząć mówić "zjednoczona opozycja" - GazetaPrawna.pl\n10 grudnia 2018, 09:31\nTrzeba zacząć operować stwierdzeniem "zjednoczona opozycja", bo do Koalicji Obywatelskiej przyznaje się "coraz mniej firm" - powiedział w poniedziałek szef SLD Włodzimierz Czarzasty. Jak jednak podkreślił, szeroka koalicja partii opozycyjnych jest wciąż możliwa.\nCzarzasty pytany był w poniedziałek w Radiowej Jedynce o wydarzenia związane z odejściem posłów z Nowoczesnej i utworzeniem klubu PO-KO w Sejmie oraz o to, czy wciąż możliwa jest szeroka koalicja partii opozycyjnych w przyszłorocznych wyborach.\n"Już chyba raczej trzeba zacząć operować stwierdzeniem +zjednoczona opozycja+, bo myślę, że do tej Koalicji Obywatelskiej coraz mniej firm się przyznaje" - zaznaczył szef SLD. Ocenił przy tym, że odejście posłów Nowoczesnej do PO pokazuje, że "Koalicja Obywatelska, ten twór, zaczyna wolno jechać i pewnie nie będzie miał przyszłości."\n"Widocznie konstrukcja Koalicja Obywatelska była tak zrobiona, że nie była odporna na wstrząsy i jak przyszedł pierwszy wstrząs - a przecież nie tektoniczny - to jakoś to nie poszło" - powiedział Czarzasty.\nRównocześnie szef SLD ocenił, że nadal możliwe jest stworzenie szerokiej koalicji partii opozycyjnych, natomiast powinna być ona zbudowana przez "struktury o podobnych potencjałach".\n"Włodzimierz Cimoszewicz zgłosił koncepcję budowy szerokiej koalicji wokół słowa +Europa+ - uważam, że to jest projekt, który nadal jest aktualny. Natomiast każda zjednoczona opozycja, która będzie tworzona, musi być stworzona na takich warunkach, żeby nie została rozbita od środka - na zasadzie podmiotowej, nie przedmiotowej" - stwierdził Czarzasty.\nSzef SLD zapowiedział, że podczas posiedzenia Rady Krajowej SLD, które odbędzie się w najbliższą sobotę, będzie postulował o zwołanie konwencji partii w pierwszym kwartale przyszłego roku oraz o upoważnienie kierownictwa SLD do prowadzenia rozmów z różnymi ugrupowaniami. "Samemu (do wyborów - PAP) zawsze możemy pójść - dzięki temu poparciu, które mamy, zawsze w wyborach możemy wystartować sami, ale to najprostsza decyzja" - stwierdził.\nW środę z sejmowego klubu Nowoczesnej odeszło siedmioro posłów, którzy przeszli do nowopowstałego klubu parlamentarnego Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska. Odejścia posłów sprawiły, że klub Nowoczesnej w Sejmie przestał istnieć i stał się kołem.\npartie polityczne koalicja obywatelska opozycja


Liczba dziennych zgonów bije w Polsce rekordy. Lekarz zdradza PRZYCZYNY tragedii - Dziennik.pl\n20 listopada 2020, 14:56 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nObiektywny wskaźnik epidemii, czyli liczba zgonów, na razie nadal jest na bardzo wysokim poziomie. To trwałe dane, pewne i jednoznaczne. Można się zastanawiać nad tym, ile osób się zgłasza na testy, kogo testujemy, ale wskaźnika śmiertelności nie podważymy - powiedział ekspert. Dodał, że dodatkowo wysoka śmiertelność w ostatnich tygodniach w Polsce ma związek także z brakiem zgłoszeń do lekarzy chorych na inne choroby, którzy boją się jakiejkolwiek terapii w okresie epidemii. Przyznał, że trzeba apelować do ludzi, aby zgłaszali się do lekarzy POZ już przy pierwszych objawach. Jego zdaniem lekarz lepiej oceni sytuację niż sam pacjent, być może zwróci uwagę na inne kwestie i podejmie decyzję o zleceniu testu.\nZauważył bardzo niepokojące jego zdaniem zjawisko polegające na celowym unikaniu przez niektóre osoby wiedzy o tym, iż są zakażone. Dodatkowo wielu chorych zwraca się po pomoc za późno. Lekarze przyjeżdżają do osób w stanie krytycznym i co wtedy mogą pomóc? Często to osoby starsze, z wieloma innymi chorobami i medycy mają wówczas związane ręce, bo ich możliwość leczenia jest niezwykle ograniczona - zauważył dr Sutkowski.\nSutkowski ma złe zdanie o polskiej kulturze epidemiologicznej, która przez lata była zaniedbywana. Na Zachodzie szczepi się na grypę 60 czy 70 procent osób. U nas szczepiło się 3 czy 4 procent. To przepaść. Nikt społeczeństwa przez lata nie uczył, że z chorobami nie chodzi się do pracy. O tym nie mówi się w szkole, na to nikt nie zwraca uwagi przez cały okres wychowania, więc teraz nadrabiamy ekspresowo braki w naszym wykształceniu - dodał.\nkraj Epidemie i zarazy Szpitale i przychodnie\nNikt społeczeństwa przez lata nie uczył, że z chorobami nie chodzi się do pracy. Nie, nie uczył, bo to się wie, imbecylem nikt nie jest, lecz dlatego, że polskich work camps, chory pracownik to leń i problem. Przypadek z pierwszej ręki, nauczycielce zmierzono temperaturę w szkole, wyszło 38. Dyrektorka - niech pani weźmie apap i wytrzyma ... A dlaczego? Niech każdy sobie odpowie. Jest cały szereg winnych.\nBo pani rejestratorka z przychodni taka zapracowana a jest ich przeważnie trzy że cały dzień dzwonisz i nikt nie odbiera bo po co są jeszcze następne dni a gdy się Dodzwonisz a węch masz to pani rejestratorka mówi żeby zażyć Apap. Taka jest teraz opieka lekarska więc ludzie siedzą w domu a potem to jest za późno .\n"Nikt społeczeństwa przez lata nie uczył, że z chorobami nie chodzi się do pracy" - uczyli za to, że jak się choruje to się dostaje kopa w zadek. Polacy dobrze wiedzą, że jak ktoś chodzi na chorobowe to "ściemnia".\na ilu zmarło nieprzyjętych na SORy i do szpitali ? wała to se róbta z samych siebie i Don Mamrotto, nie z nas, nie da rady, łoba samce\ndr Michał Sutkowski rozwija się coraz lepiej na froncie propagandy siania strachu i paniki. Szczególnie, że jako prezes Warszawskich Lekarzy Rodzinnych ma naprawdę niepotwarzalne kompetencje! Ha ! Ha ! Ha !\nDla tego że przez covidiotów jest sparaliżowana służba zdrowia dla innych chorób jak by ich nagle nie istniało, odwołane są planowane zbiegi. Ludzi umierają nie przez mityczny covid, który od grypy niczym się nie różni, a przez udary, zawały etc.\nPoza tym obecna liczba zgonów odzwierciedla ilość zachorowań po masowych marszach lempartowych dzieci.\nPytam jak ma się zgłosić do lekarza rodzinnego że się źle czuje skoro wizyta online tylko lekarz dopisuje go na testy i bez badań wychodzi mu covid Powiedzcie tylko dlaczego nie wolno zaglądać do trumien tylko szybciutko pogrzeb i zakopać. Zastanawiam się ile organów z ludzi wyciągają i handlują na prawo i lewo zastanawiam się kiedy ktoś to sprawdzi zauważyć można że coraz młodsi umierają.\nNa osiedlu mieszka 20000 mieszkańców jest sześć aptek i żadna nie dostała szczepionki jeśli będą szczepionki na korona wirusa to dopiero zacznie się kupczenie.\nLiczba testów spadła do 1/4 więc oficjalna liczba zarażonych jest niższa. Jedyne prawdziwe dane, daje liczba zmarłych na covid. Można wyliczyć procentowo liczbę zarażonych.\nSzpitale wszystkie zgony piszą na covid 19 , bo jest lepsza kasa\nSzpitale tymczasowe będą służyć do wyszczepiania ludności na covid -19 a raczej SARS-CoV-2, juz specjalistyczne sa w izolatorium narodowym i na lotnisku w tymczasowym szpitalu , a zgodnie z ustawą 1845 Art.36 Dz.U. z dnia 20 października 2020r. używając środków przymusu bezpośredniego polegający na przytrzymywaniu, unieruchomieniu lub przymusowym podaniu leku.\ntaki kraj pełen tyko czego\nBurmiszcz Lęborka Witold Namyślak (PZPR/PO) w piśmie do radnych PiS stwierdził, że manifestacja w Lęborku z 25 października podczas obostrzeń związanych z pandemią była spontaniczna i przez to nie podlegała zawiadomieniu organów. Jednocześnie podkreślił, że każdy, kto dowiaduje się o popełnieniu przestępstwa powinien powiadomić prokuraturę lub policję.Co na to miszcze z MSWiA i Wojewódka Pomorski ? Ano nic jak w PRL Don Kaczyszenko ! l\n1% zakarzonych na Covida umiera... 600 wczoraj x100 = 60.000 zakarzeń 1-2 tygodnie temu. To takie gonienie zajączka z solniczką. Testy są po to, by zapobiegać zakarzeniom... moherowe cepy!\nnie ma mnie we wtorki , Covid Jarek\nWróccie Polsce normalność grypową\nLudzie zostali pozbawieni normalnych lekarzy, przychodni i szpitali. Tylko kosmici snują się w szpitalach covidowych i widać ich wtedy, gdy pojawiają się reporterzy.\nŻondzi PZPR tutaj\ntakie to miasto koło Łeby\nDo : Żondzi PZPR tutj : powiadomił burmiszcz Namyślak prokuratutę ? jak nie to popełnił przestępstwo i tyle na temat żonduf PZPR, ale.ponoć Ziobro ich ściga na hulajnodze i to elektrycznej\nPrzyczyny????? to POlskie dziewczyny POd sztandarami VAGINY i Joanna darc dziewica POlska lampacica!!


Świadczymy usługi na rynku od 1998. Dla Klientów wykonujemy szycie odzieży bawełnianej i poliestrowej. Firma obsługuje Szczecin,...\nGranice między modą a sportem, elegancją a codziennością przestały istnieć. Kolekcja VelCredo stanowi odzwierciedlenie niczym nieskrępowanej wolności, braku granic i radości czerpanej z zabawy modą. Poczuj, że świat leży u Twych stóp, pasje należy realizować a marzenia są na wyciągnięcie ręki! Vel Credo to nie tylko gwarancja najwyższej...


7-letnia Nikola Rożek z Widełki walczy z nowotworem. Dziewczynka potrzebuje naszej pomocy | Nowiny\n7-letnia Nikola Rożek z Widełki walczy z nowotworem. Dziewczynka potrzebuje naszej pomocy\nUrszula Sobol 16 marca 2020, 7:30\nDziewczynka urodziła się jako 3 miesięczny wcześniak.\n- Ciąża przebiegała prawidłowo, dlatego lekarze nie podejrzewali, że guz, z którym urodziła się Nikola jest początkiem tak poważnej choroby - opowiada Sylwia Rożek, mama Nikoli. - Lekarze podejrzewali, że może to być odleżyna.\nPo tygodniu jednak obrzęk nie ustawał i zdecydowano się wykonać RTG, które wykazało, że dziewczynka ma guz obejmujący całe lewe śródpiersie. Nikola trafiła do Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie, gdzie wykonano biopsję. Ona pozwoliła postawić finalną diagnozę: pleuropulmonary blastoma II stopnia.\nPo długim leczeniu na Oddziale Onkohematologicznym Nikola wróciła do domu.\n- Jednak już w październiku 2015 roku na kontrolnym badaniu radiolodzy zauważyli zmianę masy guza - opisuje mama Nikoli. - Podejrzewano jego progresję, jednak po konsultacjach w Stanach w Minneapolis i w Koloni w Niemczech okazało się że jest to hamartoma – guz do operacji.\nW Polsce lekarze nie chcą podjąć się operacji. Aktualnie dokumentacja medyczna została wysłana do USA do konsultacji.\nNikola z całym sił walczy o życie\nNikola pomimo swojej choroby jest uśmiechniętym i radosnym dzieckiem, oczkiem w głowie rodziny.\n- Bardzo lubi chodzić do przedszkola i spotykać się z kolegami i koleżankami. Nikola uwielbia tańczyć i śpiewać\nNikola potrzebuje naszego wsparcia\nRodzina Nikoli prosi o wsparcie procesu leczenia i rehabilitacji Nikoli. Dziewczynka jest pod stałą kontrolą wielu specjalistów, ma tracheostomię, wymaga respiratoterapii, gastrostomię – wymaga żywienia enteralnego, ma zaburzenia odporności, niewydolność oddechową.\nPomoc można przekazując darowiznę na indywidualny numer subkonta i podzielenie się procenc podatku w okresie rozliczeniowym.\n- Za każde wsparcie serdecznie dziękujemy - dodaje mama Nikoli.\nDobrowolne wpłaty można wpłacać na konto Fundacji ISKIERKA Warszawa 02-047, Adama Pługa 1/2. Numer konta: ING Bank Śląski nr konta: 24 1050 0099 6781 1000 1000 0932. Wpłaty zagraniczne dla każdej waluty: PL24 1050 0099 6781 1000 1000 0932 BIC (SWIFT): INGBPLPW. Z kolei 1 procent podatku możemy przekazać wpisując KRS 0000248546 - cel szczegółowy: „Nikola Rożek”.\nŁucja 21.03.2020 21:34:31\n16 marca, 22:28, Daniel:\nPanowie robi się niepotrzebna dyskusja polityczna. Nie o to w tym chodzi. Chcesz pomóc Nikoli?, pomagaj. Nie chcesz? Zachowaj poglądy dla siebie. Nie jestem za PIS ani za PO ale tutaj chodzi o pomoc temu biednemu dziecku, a nie wyrażanie poglądów politycznych.\nDobrze że ktoś taki jak Pan to rozumie. Z wielką chęcią pomożemy Nikoli.\nbezpartyjny 17.03.2020 13:18:54\n16 marca, 09:29, lasowiok:\nA na telewizornie DWA MILIARDY to bylo !\nTo tak wyglada opieka PiS-u nad obywatelami w Polsce.\nGrunt zeby oni tylko mieli dobrze i darli ile sie da ze Skarbu Panstwa.\nNiech PO zafonduje ta operacje dali na telewizornie a ty tą telewizornie oglądasz KOPACZ KAMYSZ ARULKOWICZ są lekarzami niech cos pomogą a nie siedza i pierdzą w stolki.\nPO nie ma zadnej kasy.\nPiS zarzadza Skarbem Panstwa ktory tez nie jest jego wlasnoscia.\nTak to wyglada gdy chamy dorwia sie DO KORYTA i dra ile sie da aby oni byli zadowoleni, a co z narodem sie dzieje to ich nic nie obchodzi.\nDaniel 16.03.2020 22:28:14\nGość 16.03.2020 13:34:01\nIdz do prezesa do PiS-u bram,\ni tylko szukaj pociechy tam.\nGość 16.03.2020 10:07:11\nLASOWIAK TY BURAKU Z PO\nGość 16.03.2020 10:01:24\nswieta prawda zacznijmy odsiebie.\nTilt 16.03.2020 10:00:35\nlasowiak a ty ile dales od siebie na operacje tej dziewczynce zapewne nic a najwiecej masz do gadania.\nGość 16.03.2020 09:57:20\nlasowiok 16.03.2020 09:29:48\nproboszcz 16.03.2020 09:07:42\n16 marca, 17:54, andreas:\nnie jestem zlosliwy!! ale w polsce w hospicjach umiera setki dzieci na raka!! raka nie da sie wyleczyc,nie ma na to lekarstwa skalpela ani zadne pieniadze nie uratuja dziecka i nie tylko, chorego na raka!!! pytam sie tylko tego calego popapranego boga co mu te dzieci zrobily ze juz po urodzeniu maja raka???????\nNie dawały na tace !\nandreas 16.03.2020 07:54:33


Zajęcia muzyczne dla dzieci: jak muzyka wpływa na rozwój niemowląt i dzieci? - Mjakmama.pl\nZajęcia muzyczne dla dzieci: jak muzyka wpływa na rozwój niemowląt i dzieci?\nMuzyka łagodzi obyczaje, i to już od kołyski. Warto zadbać o umuzykalnianie dziecka od najmłodszych lat, bo ma ono ogromny wpływ nie tylko na jego rozwój emocjonalny, ale również społeczny i intelektualny.\nDzieci od małego oswojone z muzyką znacznie rzadziej się kłócą i generalnie uchodzą za bardziej zgodne. Udział w zajęciach muzycznych minimalizuje bowiem poziom zachowań agresywnych. Co więcej, regularna gra na instrumencie wzmaga motywację do nauki oraz sprzyja osiąganiu lepszych wyników, np. w rozwiązywaniu zadań matematycznych. Obcowanie z muzyką sprawia, że dzieci są znacznie bardziej zrównoważone i komunikatywne.\nMuzyka a rozwój dziecka: koordynacja półkul\nMuzyka pozytywnie wpływa na rozwój mózgu dziecka. Lewa półkula specjalizuje się w funkcjach językowych i procesach werbalnych, takich jak ekspresja i rozumienie mowy, czytanie, pisanie, liczenie; prawa zaś – w zadaniach wymagających analizy cech wzrokowo-przestrzennych bodźca, związanych z orientacją w przestrzeni, rozpoznawaniem skomplikowanych kształtów i figur geometrycznych, twarzy, a także w percepcji muzyki i dźwięków muzycznych.\nChoć w rozpoznawaniu melodii bierze udział prawa półkula, to jednak za rytm odpowiada lewa. Zatem kiedy gramy na jakimś instrumencie, musimy nauczyć się koordynować obie półkule mózgowe, co jest bardzo korzystne w procesie rozwoju.\nToteż mając na uwadze rolę obu półkul mózgowych w przetwarzaniu bodźców dźwiękowych, powinniśmy mieć świadomość, iż kształcenie muzyczne pozytywnie wpływa zarówno na rozwój języka czy osiągnięcie gotowości do czytania, jak i wyniki w przedmiotach ścisłych. Muzyka pomaga też w nauce języka obcego. Śpiewanie piosenek ma np. dobroczynny wpływ na przyswajanie słownictwa, struktur gramatycznych, rozwój sprawności rozumienia ze słuchu, a to bardzo pomaga w komunikowaniu się w języku obcym.\nOto kilka propozycji zabaw logorytmicznych dla przedszkolaków.\nTaniec liści – dzieci naśladują liście opadające z drzew, poruszając się po pokoju w rytm muzyki. Gdy następuje pauza – listki opadają na ziemię.\nWróbelki – dzieci-wróbelki fruwają po pokoju. Pauza w muzyce oznacza zaproszenie do wspólnej zabawy. Osoba prowadząca zabawę wystukuje rytm na bębenku, wróbelki liczą dźwięki i powtarzają je – „ćwierkają” tyle razy, ile usłyszały dźwięków.\nOdgłosy wiosny – dzieci stoją swobodnie w różnych miejscach pokoju. Prowadzący zabawę podaje hasła, np. „wiatr”, „żaba”, „bocian”, dzieci zaś ilustrują je za pomocą ruchu i odgłosów (np. wiatr – szszsz...).\nTaniec w kałużach – dzieci podskakują rytmicznie między kałużami – kolorowymi krążkami. Gdy następuje pauza, przeskakują nad kałużą, mówiąc „hop”.\nRozmowa zegarów – dzieci naśladują rytmiczne odgłosy wydawane przez zegary: tik-tak lub cyk, cyk; pauza oznacza, że zegar się popsuł: trrr...\nRytmiczne imiona – dzieci wymawiają swoje imiona w określonym, wybranym przez siebie rytmie. Mogą również ten rytm wyklaskać bądź wystukać na bębenku.\nMuzyka a rozwój dziecka: zabawa głosem od kołyski\nNajnowsze badania potwierdzają, że muzyka pełni ważną rolę w regulowaniu i wyrażaniu emocji nawet u bardzo małych dzieci. Piosenki śpiewane przez opiekunów odzwierciedlają percepcyjne możliwości niemowląt i charakteryzuje je wyższy ton, wolniejszy i bardziej wyolbrzymiony rytm.\nNiemowlęta najchętniej słuchają kołysanek nuconych do snu przez mamę. Spokojna, łagodna muzyka wpływa na nie uspokajająco. Kojący wpływ wywiera także słuchanie nagrań odgłosów przyrody – śpiewu ptaków czy szumu fal morskich.\nStarsze dzieci lubią zabawy własnym głosem. Dlatego często podśpiewują sobie samodzielnie ułożone kompozycje. Co więcej, podczas słuchania piosenek kołyszą się w rytm muzyki, powtarzając zasłyszane słowa.\nMuzyka a rozwój dziecka: dźwięki z każdej strony\nTerapia muzyczna może przyczynić się do pozyskania wglądu we własne stany emocjonalne. Podczas sesji muzykoterapii dzieci są zachęcane m.in. do odzwierciedlania swoich stanów emocjonalnych za pomocą instrumentów. Dodatkowo oddziałuje się także na sfery poznawcze, zachęcając dzieci do uczenia się, np. alfabetu lub tabliczki mnożenia podczas śpiewu. Muzyka zatem przyczynia się nie tylko do stabilizacji emocji, ale również pośrednio oddziałuje na inne wyższe funkcje poznawcze, jak pamięć, motywacja, komunikacja werbalna i pozawerbalna, planowanie czynności. Warto więc zadbać o muzykalność naszej pociechy, chociażby poprzez:\ncodzienne słuchanie muzyki klasycznej (zwłaszcza Mozarta, Vivaldiego, Telemanna, Bacha, Beethovena czy Straussa);\nwsłuchiwanie się w dźwięki natury – śpiew ptaków, szum wodospadu, potoku górskiego, fal morskich;\nzabawy i ćwiczenia rytmiczno-ruchowe przy muzyce;\naktywne zajmowanie się muzyką przez najbliższe otoczenie dziecka (gra na jakimś instrumencie, udział w chórze, uczęszczanie na koncerty muzyczne itp.).


Gdzie możemy kupić krem breast enhancement Brestrogen Internecie |\nHome > PL > Brestrogen > Gdzie możemy kupić krem breast enhancement Brestrogen Internecie\nStarzenie się, macierzyństwo, opieka i modyfikacje waga może mieć wpływ na wymiar postaci, a także jędrność piersi. A także jak czujesz o nich. Więc jesteś prawdopodobnie poniżej ponieważ organizm został wpływ jednego z powyższego problemu i naprawdę można poczuć większy, silniejszy, a także perkier piersi, to czujesz się dużo lepiej. Oprócz nadania poczucia pewności siebie dobrze mogła wzrastać.\nNiestety, zabiegi powiększania piersi są kosztowne i ryzykowne. Wybory wydają się ograniczone w jaki sposób można osiągnąć większe, mocniejsze i perkier piersi bez uszczerbku na zdrowiu, a także zmniejsza swoje finanse. Więc, czy chcesz zwiększyć swoją pewność siebie kochając jak wyglądają twoje piersi, niezależnie odzież wybrać się ubrać? Czy zamierza zapobiec wszelkiego rodzaju niebezpieczeństw tylko przy użyciu w pełni naturalny, niekorzystne zmiany bezpłatne lekarstwa. Tu przyjść Brestrogen .\nDobrą wiadomością jest, Brestrogen poprawa piersi balsam faktycznie zostały opracowane, aby pomóc Ci osiągnąć większy, silniejszy, a także perkier piersi bez uciekania się do kosztownych, jak i ryzykownych zabiegów chirurgicznych. Brestrogen jest specjalnie opracowany płyn, wykonany z najlepszych naturalnych składników, listy, które odnoszą się po prostu do swoich piersi dwa razy dziennie. Wolną od ryzyka, ale potężne składniki odżywcze są podejmowane w prawo w głąb skóry, a także rozpocząć funkcjonowanie ich magię, PLUMPING się komórek w piersi, szkolenia, a także ich ujędrniający. Zaniedbanie drogie zabiegi, unikalne treningi i kłopotliwe biustonosze push-up. Zysk odnowiona pewność siebie, a także poprawić swoje poczucie pewności siebie z Brestrogen.\nNie dostać każdy rodzaj kremu powiększenie piersi przed wami recenzję tej informacji Brestrogen: najdrobniejsze powiększania balsam piersi, które z pewnością zaoferuje Ci informacje dotyczące tylko to, co jest brestrogen, to działa, wzór, jak również najlepszym miejscem do doskonalenia piersi balsam Brestrogen dostępna w sprzedaży w sklepach on-line.\nBrestrogen jest najlepszym rozwiązaniem dla kobiet, które zainteresowane problemem, jak poniżej:\nWiększe, mocniejsze i znacznie bardziej podniosła piersi bez uciekania się do drogie jak niebezpieczna operacja plastyczna biustu.\nPrzywracanie znacznie bardziej młodszy wygląd po zarządzaniu wpływy ciąży, opieki lub ogólnego starzenia.\nUzyskanie od przedmiotu, który szybko się wchłania, a także nie pozostawia plam ani nieprzyjemne zapachy.\nPróbując znaleźć praktyczne, proste do zastosowania produktu, który może skorzystać z od miejsca zamieszkania.\nCo sprawia, że Brestogen takiego skutecznego balsamu powiększania piersi\nEnergiczny składnikiem Brestrogen aby to najskuteczniejszy krem wzmacniający piersi Pueraria Mirifica – ziołowy wzmacniający piersi. Pueraria mirifica są zbierane z lasów Chiang Mai, Tajlandii. Jest znany ze swojej piersi pobudzanie elementów. Pomaga rozwijać komórki piersi, a także powiększyć piersi poprzez rozszerzenie kanałów powietrznych, które linkują do obszaru sutka, oprócz powstanie cellulitu, a także ścięgna, które dają piersiach swoją pomoc i formę.\nPoza tym, Pueraria Mirifica ma długą historię użycia, a także znaczny zakres innych świadczeń wellness, które zostały sprawdzone przez ekspertów Oprócz zastosowań poprawy piersi. Może to w rzeczywistości pomoc do zwiększenia rozmiaru piersi poprzez zwiększenie tkanki tłuszczowej i więzadeł oferujących wsparcie i kształt piersi, a także rozszerzające kanały powietrzne, które łączą się z obszaru sutka, dla pełniejszego, a także silniejszych piersi.\nPueraria Mirifica rozumie się wysoko w fitoestrogeny, które ma działanie, które symulują wpływ estrogenów, wiodący organizmu hormonu do powiększania piersi. Fitoestrogeny zwiększyć przepływ krwi, a także krążenie estrogenów w komórkach sutka, wspomagając rozwój tkanki piersi, jędrność i kształt.\nPueraria Pueraria również zawiera Miroestrol, Deoxymiroestrol, izoflawony, a także coumestrol które działają na ciągłe i również tworzą piersi przez wzmocnienie kanałów powietrznych mleka, promowanie i zwiększenie tkanki tłuszczowej, prowadząc do zwartym, jak również w kształcie piersi.\nPueraria Mirifica może pomagać jędrnym biustem poprzez wydłużenie przewodów mlecznych, zwiększenie tkanki tłuszczowej, zwiększenie tkanki tłuszczowej, a także dodanie wsparcia, a także kształtować ze ścięgien wokół piersi. Pomaga również utrzymać kolagenu, powodując miękka, gładka, naturalnie zaprojektowane piersi.\nPueraria Pueraria dodatkowo wspomaga promowanie fibroblastów w komórkach sutka, pomagając lepiej, aby mieć miękkie, gładkie i piękne piersi.\nPueraria mirifica jest powszechnie nazywany eliksir młodych ludzi ze względu na fakt, że jego anti-aging składników, w tym powiększania piersi, przeciw zmarszczkom i łagodzeniu menopauzy objawów.\nZalety przypominającej Brestrogen naturalne piersi\nPo wykorzystaniu Brestrogen, szybko zostaniesz z pewnością przeżywa wszystkie zalety Brestrogen jak poniżej:\nBrestrogen ma naturalny zapach dla pewności. Brak upokarzających wątpliwości lub spojrzenia\nZnacznie żywszych patrząc piersi po pielęgniarstwa lub ze względu na wszystko naturalnego procesu starzenia\nCałkowicie bezpieczne w użyciu. Brak podrażnienia lub negatywne reakcje zajmować się\nJest nasiąka wyjątkowo szybko bez pozostawiania bałagan zepsuć lub oznaczyć ubrania\nBędziesz doświadczenie podniesiony tkliwość pewność siebie. Więc przygotować się na wszystkie pochwały od swojego partnera\nDuży wzrost swojego ciała pewność siebie! Nie będziesz więcej być oceniania siebie podczas wyszukiwania w lustro\nBrestrogen w porównaniu do wielu innych alternatyw poprawy piersi\nBrestrogen jest naprawdę skuteczny dla powiększania piersi dla ludzi na całym świecie. Poniżej pozwalają rzucić okiem na licznych opcji i ich porównanie z Brestrogen:\nTo może być wspaniały, aby zdobyć jedną z najbardziej z jakiegokolwiek rozszczepienia masz. Niemniej jednak, nie są one na pewno stałym rozwiązaniem. Trzeba regularnie nosić i pamiętać, że dostarczają one żadnej pomocy, gdy nie jest używany.\nJest to dodatkowa opcja krótki termin, który cierpi z powodu ścisłych same wady jak biustonosz podbić. Dodatkowo występy ryzyko wstydu, gdyż mogą one być postrzegane albo spotka czasami.\nSą one teraz uderzanie rynku, jednak podobnie jak wszystko, co zabrać do środka, nie będzie pochłaniać wszystko. Więc mogą zostać utracone duży odsetek składników odżywczych. Podczas korzystania Brestrogen, ze względu na fakt, że jest on podjętej przez skórę przezskórnie, otrzymasz wykorzystać znacznie więcej z listy składników, przy czym nie jest marnowane przez system pokarmowy.\nna swój własny, nie będzie proste zwiększenie lub zmniejszenie wymiaru piersi. Nie można ograniczyć lub zmusić każdy rodzaj ćwiczeń zrobić, aby kierować się swoimi piersiami. Trening mogłyby przyczynić się do wzmocnienia tkanki mięśniowe, a także uczynić Twoje piersi silniejsza, aw niektórych przypadkach trochę shaplier.\nJest to środek długoterminowy jeszcze jest bardzo drogie, a także występy znaczące ryzyko. trzeba będzie przeczytać podkreślając rachunków kobiet, które przeszły leczenie chirurgiczne z nadziei mający postać swoich pragnień tylko mieć te sny liczyć na żywych bóle głowy.\nNajlepszym miejscem do zakupu poprawy piersi krem Brestrogen Internecie\nBrestrogen jest idealnym środkiem mieć większe, jędrniejsze, jak również podniesione piersi, szybko, bezpiecznie, łatwo i ustawić z powrotem pomyślnie. Nie wymagają iść do lekarza, unikalnego sprzętu lub nawet opuścić swoje miejsce zamieszkania. Wystarczy użyć dwa razy dziennie, a także gotowe. To wszystko. Nie upokorzenie, bez odpadów, bez bałaganu, bez Clarifying zrobić. Po prostu większe, mocniejsze i znacznie więcej młodych szuka piersi.\nJeśli chcesz do zamawiania Brestrogen, oto stawka Brestrogen Online:\nUpewnij się, aby Brestrogen tylko z autoryzowanego serwisu internetowego . Zamawiając Brestrogen stamtąd na pewno uzyskać wiele siły, a także oferuje, w tym produkt najwyższej jakości, aby zarobić swoje piersi idealne, zakupu 3 Zdobądź 1 bezpłatny ofertę, 60 dni gwarancji zwrotu pieniędzy, a także specjalnie czas istnieje wiele kodem rabatowym oszczędzać nawet więcej pieniądze od ciebie.\nBo mając moje 2 dzieci moje popiersia rzeczywiście zaskoczeniem przelał swoją jędrność i mają znaczący droop. Po faktycznie skorzystał z Brestrogen w ciągu ostatnich 2 miesięcy widzę teraz moje piersi są pełniejsze, a także mocniejsze. Naprawdę czuję się dużo pewniej w moich kamizelek nakrywa jak mój mąż ciągle komentując, że to wygląda jak miałem miniaturową pracy boob. Pani Sandra Webb. 38 lat wieku.\nI tak naprawdę nie wymaga wiele dodatkowego wymiaru, ale chciałem moje piersi być trochę mocniejsze. Dobrą wiadomością jest to, po 2 miesiącach wykorzystując Brestrogen, jestem naprawdę zadowolony z tego, co to kosztuje? mocniejsze są one tak dobrze jak ja mogłem wreszcie nosić non biustonosz usztywniany z pełną pewności siebie. Gemma K .\nPierwszą rzeczą, jaką zobaczyłem był dokładnie taki, jak gładka skóra na moich piersiach rzeczywiście zaczęło być. 2-te chodziło dokładnie ile lubię kupować na szczytach obecnie. Nie bierze ogromną regulację, aby zobaczyć różnicę w lustrze. Zakładam Brestrogen jest idealnym rozwiązaniem, jeśli chcesz dużo więcej jędrność, a także podnieść. Idealny. Ella Biała, 26 lat wieku .


Gra Xbox 360 LEGO Batman 3: Poza Gotham, Xbox 360 - opinie, cena - sklep saturn.pl\nnr kat.: 1255473\nTo lepsze niż minecraft\ngra rewelacja polecam\nprofesjonalna obsługa ze strony sklepu jak również usługi kurierskie,towar zgodny z opisem w 100%\nKuoiłam na prezent. Polecam!!\nKupione na prezent, całkowicie trafiony. Polecam totalnym zapalenicom i nie tylko\nKupiłem na prezent. Obdarowany zadowolony. To najważniejsze. Gra godna polecenia fanom LEGO.\nzaronbista gra LEGO najlepsza polecam gre wszystkim fanom LEGO


regulamin sklepu w nf.pl\nsklepu. Kluczowym elementem jest nie tylko treść, ale także sposób jej dostarczenia i zaprezentowania klientom. Dlatego ważne jest, aby e-sklep spełniał najwyższe standardy użyteczności\nsklepu z ziołami rejestrując swoje domeny Microsoft.pl i Microsoft.com.pl doskonale wiedział, do kogo się odwołuje. Jak to możliwe, że udało mu się zarejestrować taką domenę? – W regulaminie\nsklepu internetowego, który będzie spełniał wymagania określone przez model biznesowy jest najważniejszą decyzją przy uruchamianiu e-sklepu. Jednak to tylko jedna z pozycji na naszej\nregulamin i funkcjonalności do ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, wdrażającej unijną dyrektywę. Aby wprowadzić wszystkie niezbędne zmiany w sklepie internetowym najlepiej\nsklepu. Dowiemy się z nich, m.in. jakie są mocne i słabe strony sklepu, jak konsumenci oceniają poziom obsługi klienta, jak sklep radzi sobie z rozwiązywaniem problemów i przede wszystkim\nsklepu stać się ofiarą cyberprzestępstwa, pokazują statystyki i historie oszukanych, którzy mogą już tylko ostrzegać innych przed pułapką nieroztropnych zakupów. Pan Mirosław zamówił\nregulamin sklepu. Chętniej też kupujemy w sklepach, które nam polecono lub które mają dobrą opinię wśród internautów. UOKiK przypomina, że szczególnie w okresie przedświątecznych zakupów\nregulaminu sklepu czy informacji o prawach klientów. Skargi, które wpływają do Urzędu, najczęściej dotyczą nieterminowego wykonania usługi lub jej niska jakość. UOKiK rozpoczyna kampanię\nFirmy i oferty dla "regulamin sklepu"\n5131 wyników pokaż wszystkie\nRegulamin sklepu. icielem sklepu internetowego Carline jest Carsystem 95 Gałkówek-Parcela\nRegulamin sklepu www.infotronik.pl\nREGULAMIN Dobra 1 Łódź\nRegulamin zakupw ul. Przemysłowa 1 Gdańsk


Bandyci obrabowali dyrektorkę banku - Dziennik Wschodni\nAutor:  Krzysztof Załuski (rad) (jaxa)\nByła 8.30, kiedy renault megane, prowadzony przez dyrektorkę podjechał do skrzyżowania ulic Grafa i Mełgiewskiej w Lublinie. Za renault ustawił się drugi samochód. Siedział w nim pracownik banku, który eskortował renault. Na skrzyżowaniu pojawili się mężczyźni, którzy oferowali mycie szyb i świateł. Podeszli do renault. Zaproponowali swoje usługi. Kobieta odmówiła. – Nagle mężczyźni wybili szyby w przednich drzwiach – mówi nadkom. Janusz Wójtowicz, rzecznik prasowy Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie. – Jeden z nich przez wybite okno przytrzymał kobietę, drugi chwycił za torebkę, leżącą na przednim siedzeniu. Wszystko działo się błyskawicznie, nikt nie zareagował. Wiadomo tylko, że napastnicy mieli około 25–30 lat. Uciekli w stronę Bystrzycy. Mimo poszukiwań ślad po nich zaginął. – Mogli mieć w pobliżu ukryty samochód – dodają policjanci.\nDyrektorka przewoziła pieniądze z filii banku przy ul. Wolskiej do oddziału przy ul. Turystycznej. Nie było z nią ochroniarzy.\n– Pieniądze były przewożone zgodnie z wewnętrznymi przepisami banku – mówi Ryszard Zieliński, dyrektor biura organizacji inwestycji w Spółdzielczym Banku Rozwoju. – Do przewozu kwoty do ok. 240 tys. zł wymagane są dwa samochody. Tak było i w tym wypadku: w jednym jechała dyrektorka, a w drugim etatowy pracownik banku. Nie był uzbrojony. Będziemy analizować ten przypadek i rozważymy zmiany w naszych przepisach dotyczących przewozu pieniędzy.\nPolicja uważa, że akcja była zaplanowana. – Ci mężczyźni pojawiali się na tym skrzyżowaniu od około dwóch tygodni – mówi jeden z funkcjonariuszy. – Najprawdopodobniej zaplanowali skok. Mieli przygotowane małe młotki owinięte w szmaty. Musieli wiedzieć, którędy będzie jechał samochód z pieniędzmi.