Akcesoria do planszówek – GamesFanatic.pl\nHome / Artykuły / Akcesoria do planszówek\nPosted by: Rocy7 in Artykuły, Poradniki 10 sierpnia 2016\t2 komentarze\nGry planszowe to nie tylko rozgrywka, rywalizacja czy nauka zasad, to też sporo czynności „okołogrowych” jak jej rozkładanie, składanie czy przechowywanie. Czynności te są nudne, rutynowe, lecz konieczne. Na szczęście w tej mierze jest sporo akcesoriów, dzięki którym również i te aspekty można zoptymalizować.\nOpiszę teraz kilka ciekawych akcesoriów z jakich korzystam na co dzień.\nElementy gry oraz żetony – organizery\nNiejednokrotnie składanie gry, w której mamy dużo figurek i żetonów bywa bardzo czasochłonne. Można oczywiście pomóc sobie woreczkami strunowymi, ale osobiście wolę organizery z wyjmowanymi pojemnikami jak NORP12, który idealnie pasuje do standardowych kwadratowych pudełek do gier planszowych. Dwa takie pojemniki pozwalają posegregować wszystkie elementy nawet takich tytułów jak Star Wars Rebellion, oraz spokojnie mieszczą się do pudełka gry. Niewątpliwym plusem takiego organizera jest brak konieczności ciągłego wsypywania i wysypywania elementów do woreczków, w trakcie gry wyjmujemy jedynie potrzebne figurki i żetony z pojemniczków, każdy z graczy ustawia je obok siebie, wyjmując z nich jedynie niezbędne figurki i żetony w trakcie gry. Po grze wkładamy pojemniczki do organizera. Oszczędza to czas i miejsce na stole. Minusem Norpów jest niestety fakt, że wszystkie mają identyczny zestaw pojemniczków, nie pasujący idealnie do każdej gry, wymusza to kupowanie Norpów na zapas by mieć więcej możliwości konfiguracji ich wnętrza. Jednak przy cenie 15.99 zł za dwa organizery nie jest to wielki wydatek. Zwłaszcza, że konkurencyjne organizery Patrol mają co prawda pojemniczki sprzedawane oddzielnie, ale niestety są one dużo mniejsze niż w Norp. Utrudnia to układanie elementów z gry. Na zdjęciu poniżej pojemniki z Patrola to te mniejsze czerwone.\nW kwestii organizerów, warto również wspomnież iż niektóre sklepy jak Mepel oferują zestawy organizerów dopasowane pod konkretne gry. Osobiście wolę sam dostosowywac swoje pudełka, ale jest to pewne gotowe rozwiązanie.\nKarty – deck boxy, pudełka, podstawki\nRozwiązań na przechowanie kart jest kilka, mi najbardziej spodobały się tzn. deck boxy. Spokojnie wchodzą w nie zarówno duże jak i mniejsze karty.\nPrzy cenie 4,99 zł za sztukę, nie są one wielkim wydatkiem, zaś pomagają w przechowywaniu i składaniu gry.\nDo małych kart polecam tzw. deck armor horizontal, niestety są one dość trudno dostępne w Polsce, mimo ceny w okolicy 1,4$. Zaletą jest łatwość otwierania, wkładania kart oraz to, że karty mini american, mogą stać w nich również pionowo nawet w koszulkach.\nPróbowałem również rozwiązania opartego na pudełka na karty, o ile za ich pomocą można łatwo karty podzielić, o tyle wkładanie tam kart (i ich dzielenie) jest bardziej czasochłonne niż deck box.\nTuck boxy są najtańszym rozwiazaniem kwestii kart. Jednak trzeba je samodzielnie wykonać. Na szczeście na Board Game Geek znajdziemy wiele gotowych wzorów jak przykladowo te do Firefly:The Game. Ciekawy zbiór Tuck boxów jest też na SirWilli’s Workshop.\nJak już jesteśmy przy kartach warto wspomnieć o podajnikach na karty. Niestety to nie tylko dość drogie rozwiązanie (35 zł), ale również jak pokazała praktyka po prostu rzadko przydatne.\nCiekawym rozwiązaniem są za to podstawki na karty, (cena około 17 zł) przydatne w dłuższych grach w których musisz jednocześnie sprawdzać kilka kart na ręku.\nKostki – dice tover, tacki, kubek\nJeśli chodzi o kostki w niektórych grach chciałoby się jakoś na nimi zapanować. Służą temu wieże (około 30 zł), tacki do kości (około 27 zł) oraz kubki. (około 17 zł)\nProblem z wieżami jest taki, że w przypadku jednej wieży i większej planszy, graczom nie chce się sięgać i rzucać w wieży, choć przy mniejszych wielkościowo grach czasem się sprawdzają.\nKubki do kości są tutaj poręczniejsze, jednak dość limitowane jeśli chodzi o ilość kości w jednym rzucie.\nTacki są trochę lepsze do łatwiej do nich sięgnąć i rzucić, niestety jednak z mojego doświadczenia wynika, iż wielu graczy po prostu nie lubi z jakichś powodów ich używać.\nOprócz opisanych akcesoriów istnieje jeszcze wiele ciekawych rozwiązań jak dedykowane podstawki pod plansze graczy. Są one przydatne głównie fanom danego tytułu, często grającym w tą samą planszówkę.\nMam nadzieje ze udało mi się przybliżyć Wam ciekawe akcesoria do gier planszowych, dzięki którym Wasze doświadczenie z hobby będzie jeszcze lepsze. Oczywiście w prezentowanym tekście nie pokazuje wszystkich akcesoriów do planszówek, lecz jedynie te z których korzystam na co dzień i mam je pod ręką. Jeśli jednak okoliczności pozwolą chętnie przedstawie Wam w najbliższym czasie również inne rozwiązania.\nTagged with: akcesoria\nPrevious: Patronat GF: Mistrzostwa Świata w Sabotażystę – co warto wiedzieć?\nNext: Pola Arle – autobiografia na planszy\n12 sierpnia 2016 at 12:04\nRozważam kupno podstawki na karty. Ta na zdjęciu ma bardzo interesujący tył – niestety na Planszostrefie mają inne modele. Kupowałeś je gdzie indziej? Czy to po prostu poglądowe zdjęcie z internetu? :)\n13 sierpnia 2016 at 15:29\nZdjęcie jest moje, podstawkę kupowałem pare lat temu w 3 Trollach, ale już nie mają w ofercie. Wydawało mi się, że model z Planszostrefy jest identyczny. Ta podstawka nie ma tyłu, być może efekt na zdjęciu to skutek tego, iż ustawiłem 5 podstawek obok siebie a do pierwszej włożyłem karty. Raptor też ma w ofercie podstawki w trochę innym stylu http://www.sklep-onyks.pl/pl/c/Podajniki-do-kart/450/2 .


Longhorn - ogólna dyskusja - Strona 25 - Techvortal\nPost17 sty 2019, 23:53\nNo tak, ale nawet patrząc na koncept, w 2018 roku - moim zdaniem nie ujmuje on w żadnym stopniu temu, co mamy teraz w Windows 10. Bardzo wysoko w tym mierzyli, szkoda, że ich to trochę przerosło.\nPost20 sty 2019, 23:04\nGdyby ten projekt jednak jakoś został domknięty do końca to mielibyśmy system wysoce niestabilny, ciężki do jakichkolwiek zastosowań korporacyjnych, niespójny, z supportem istniejącym tylko teoretycznie. Byłby to system w którym Microsoft nie panuje nad kodem, a każda następna aktualizacja psuje jakiś element systemu. Wypisz wymaluj Windows 10.\nLonghorn naprawdę wyprzedzał swoje czasy\nPost20 sty 2019, 23:19\nNie no, ja uważam, że akurat 10 jest stabilna, wręcz stabilniejsza od 7.\nCo do reszty jak najbardziej masz rację.\nPost20 sty 2019, 23:30\nMam wrażenie, że używamy dwóch różnych systemów. Jest 2019 rok, a Menu Start nadal randomowo przestaje działać tak samo jak 4 lata temu, może trochę rzadziej.\nPost20 sty 2019, 23:35\nA, racja. Używam StartIsBack.\nOut-of-box na pewno nie działa tak dobrze, jakby się chciało. Po wykonaniu paru tweaków system jest zdecydowanie lepszy, chociażby explorer względem starszych systemów, cały panel ustawień, menu Win+X wraz z najpotrzebniejszymi skrótami, centrum powiadomień.\nPost21 sty 2019, 8:44\nMoże i lepszy ale na pewno nie stabilniejszy. Nadaje się oczywiście (jakoś) do pracy, ale nieprzewidywalne błędy w projekcie rozwijanym od 4 lat zaczynają powoli być kpiną z rozwoju systemu Windows i oprogramowania w ogóle.\nPost21 sty 2019, 11:44\nPolecam poczytać: https://arstechnica.com/gadgets/2018/10 ... ping-them/\nBardzo dobry artykuł o tym, dlaczego proces rozwoju Windows ssie i zawsze ssał, ale teraz widać to bardziej.\nPost21 sty 2019, 12:19\nSzczególnie windows update, który po czystej instalacji trzeba popychać kilkanaście razu, żeby zainstalował sterowniki, które potem okazują się nie do końca pasować do sprzętu, wina producentów ze sterownikami pewnie, ale mógłby to jakoś sprawniej instalować.\nPost21 sty 2019, 13:21\nAkurat na sterowniki nie narzekam, ani razu nie miałem problemów. No, chyba, że laptop. Ale i tak pobierało sterowniki takie, że działało NV Optimus.\nPost08 wrz 2019, 18:21\nWrzucam też tutaj: https://www.betaarchive.com/forum/viewt ... 62&t=40000 - sposób na uruchomienie WinFS pod 4074.\nDziała, nie wywala się i poprawnie sortuje pliki do bibliotek. Dziwne.\nPost08 wrz 2019, 22:39\nDo tej pory demonstrowałem zawsze działanie WinFS na kompilacji 4053 (np. 4 lata temu na "Nocy Informatyka" z Mateuszem). Kompilacji 4074 brakowało zawsze tego w pełni działającego WinFS. Super że ktoś na to wpadł.\nDo Sigmy wystarczy przenieść folder WinFS z katalogu Windows z czystego 4074 i uruchomić usługi. Po zmianie nazwy komputera na PENTIUMD też powinno śmigać.\nBut why it's PENTIUMD, the specific CPU name? Did MS use Pentium D computer builds to test the system?\nTo bardzo ciekawe bo Pentium D wyszedł dokładnie rok po Longhornie 4074, możliwe że Microsoft korzystał w swoich labach z egzemplarzy inżynieryjnych dostarczanych przez Intela. Testowanie nowej wersji systemu na nadchodzących procesorach konsumenckich jest rozwiązaniem logicznym i sensownym.\nWtedy procesory dwurdzeniowe to była wręcz kosmiczna technologia i tylko tak mocne maszyny były w stanie uciągnąć wczesne wersje WinFS, dlatego w 4074 domyślnie jest zablokowane i trzeba zmienić nazwę komputera na PENTIUMD.\nNowsze procesory są w stanie uciągnąć WinFS bez większych problemów. To kolejny dowód na to że Longhorn wyprzedził swoje czasy. Albo był cholernie niezoptymalizowany. Albo jedno i drugie.\nPost09 wrz 2019, 15:35\nBtw. - dobrze pamiętam, że najlepiej instalować 4074 na VmWare Workstation 7.1.6 ze zgodnością z wersją 6.5?\nMam tak ustawioną maszynę, ale jest problem z eksploratorem, po uruchomieniu Aero - okna nie pokazują się. Dobrze to widać na filmiku:\nStary sposób na HD Audio, ale tutaj działa...\nhttps://www.betaarchive.com/forum/viewt ... 97#p441297\nPost09 wrz 2019, 22:14\nNie działa Tobie w ogóle DWM. Odpal dxdiag w LH i sprawdź czy działa akceleracja 3D,\nAktywowałeś akceleracje 3D w VMware? Spróbuj wyłączyć zgodność maszyny z wersją 6.5, sprawdź sterownik vmware_svga3d.


Podatki w Polsce - wiocha.pl absurd 1204443\nNiebawem i do tego dojdzie\nKaltschtain 15-03-05, 13:11 Zgłoś\nDodano: 2015-03-05, 13:11:20 przez: Kaltschtain\nJest ok 700.000 urzednikow nic nie robiących przeszkadzajacych , nie wnoszących niczego do gospodarki pasożytów ktorzy biora duze pensje i nie placa podatkow. Bez politykow górnicy , rolnicy , nauczyciele lekarze , swietnie by sobie dali rade.\npolaczki ostatnie odejmą sobie od geby,by złodzejom w kołnierzykach żyło sie luksusowo.\nI taka właśnie nasza mentalność..narzekamy, na wszystko co się da! Bo ktoś więcej zarabia,bo kościół, bo to, bo tamto...Skąd w nas tyle nienawiści i prostactwa?Naprawdę nikt nie widzi że powoli coś się zmienia? Fakt, politycy dużo zarabiają,ale ludziom reprezentującym państwo nie wypada zarabiać najniższej krajowej..\nDlaczego "nie wypada"? Im nie wypada tak knocić wszystkiego, czego się tkną. Nie wypada kłamać. Nie wypada kraść.\nte Pajace ze Skarbowego najwidoczniej się nudzą skoro takie Debilne prawo wymyślają a sami obchodzą przepisy żeby nie okraść się samym !!\na kto zaplaci policjantom, zolnierzom, bibliotekarlom, nauczycielom a nawet olaboga urzednikom i nawet politykom za ich prace? Sami sobie bedziemy przepisy ustalac, jak sie komu podoba? Moj sasiad mowi ze jego samochodem to on moze bezpiecznie 150 km na godzine po miescie jezdzic, na przyklad, jak sobie to wyobrazasz losiu autorze?\nbo tak to juz jest w naszym kochanym kraju ze podatki ida na darmozjadow a jak cos robia to tylko srodki unijne i ogladaja sie zeby tylko unia dala na to na tam to. dobrze niech daje ale gdzie sa do chu...ja nasze pieniadze!!!\nidą jako składki do unii czyli też na darmozjadów... bo mało było stołków w ich macierzystych krajach więc wymyślili twór zwany ue która tak naprawdę nic nie wnosi oprócz kolejnych przepisów, zakazów, nakazów czy podatków... bo przepisy typu np. "otwarta granica" można było uchwalić na zasadzie między sąsiadami tymi bliższymi czy dalszymi a tak utworzono ponad 45 tysięcy stołków w samej tylko administracji ue, nie licząc polityków i osób bezpośrednio czy pośrednio przy niech "pracujących". Tych co muszą te papiernicze wymysły przerobić w kraju nikt nie jest w stanie zliczyć\non mowi kochanie do tego drugiego faceta????????????????????????????????????\nJuż to widzę oczami wyobraźni ;) Nagłówek w fakcie: Podatek od Fotosyntezy\nCo za tani populizm. A ilu masz tych polityków na etacie w Polsce? Podatki idą przede wszystkim na wydatki budżetowe (w tym pensje), takie jak wojsko, policja, edukacja, ochrona zdrowia, renty, emerytury, aparat urzędniczy, sądy, rozbuchany socjal itp. itd. Oczywiście, że podatki mogłyby być znacznie niższe. Problem w tym, że żaden rząd nie ma odwagi ciąć zbędnych wydatków, by nie narazić się tej czy innej grupie wyborców.\nNiestety nie każdy wie oraz dostrzega że podatki trafiają nie tylko do portfela polityków.Można tłumaczyć do bólu ale większość i tak będą głosiła że wyłącznie politycy oraz urzędnicy zyskują na ich podstawie...którzy za pewne są łajdakami,oszustami itp itd,którzy nie ważne co zamierzają - na pewno chcą nas okraść sprzedać itp..\nTo też, ale górnicy, rolnicy, lekarze, nauczyciele i ci wszyscy którzy biorą z budżetu, to właśnie biorą z podatków.\nNie jestem urzędnikiem. Mógłbym być, ale płacą tam bardzo mizernie. Skąd mit o dużych płacach?\n@gordon.lameman: Szanowny Pan wybaczy, ale mało to zarabia Pani na informacji w US czy w ZUS. Proszę sobie poszukać zestawienia z 2014r. (bodajże dla tv republika), które wskazuje na wynagrodzenia w urzędach centralnych typu UOKiK czy URE i ministerstwach - zwykle było to 4-5 tys. zł/mies, a już po samych rozmiarach ich siedzib widać, że nie pracuje tam 10 osób na krzyż, a setki/tysiące. Znajomy był na stażu w Ministerstwie Kultury. Jego przełożona pół dnia pisała sobie doktorat, a drugie pół "pracowała", bo nikt nie wymagał tam ażeby wypełniała efektywnie 8h pracy.\nNikt nie pamięta o obywatelach Watykanu żerujących na naszej krwawicy ? Żadnego z tego pożytku a jakiz koszt !!! Jeszcze Komisję Majatkową powołali i to bez prawa i możliwości odwołania się od jej "wyroków"!!!! Że już o bonifikatach w wysokości 99,7 % na "sprzedaż" majątku państwowego nie wspomnę .Żeby choć kapelanami różnych forów ( jak"Wiocha" np.)nie obsadzali !!!!


Blog ten zmienił swój profil - będzie tu mowa o albumach muzycznych wszelkiego rodzaju, z lat 60., 70., 80., 90., 00., a może też 10. lub 50. Recenzje, kompilacje, rankingi i podsumowania. Poszukiwanie w muzyce nastroju. Albumy, których nie musisz lubić, ale powinieneś znać. Albumy, których nigdy byś pewnie nie poznał. Albumy - pomniki, symbole, i generalnie dzieła sztuki. O tym wszystkim na ngujenie.\nFryderyk Nguyen: Najlepsze zagraniczne albumy i piosenki 2013 roku\nJuż od jakiegoś czasu, zachęcany przez mojego Przyjaciela Sławka, przymierzałem się do napisania czegoś dla „Muzycznej Podróży”. Jako że Redaktor Naczelny tego nietypowego bloga, mieszkając za granicą, często pisze o polskiej muzyce, pozwoliłem sobie na mały rewanż, pisząc o muzyce zagranicznej 2013 roku z perspektywy polskiej. Zapraszam do przyjrzenia się albumom i piosenkom, które zwróciły moją uwagę w ostatnich dwunastu miesiącach.\nPamiętam, jak jadąc pod Zamość do Starej Huty, gdzie mieliśmy z Katedrą zagrać koncert w hipisowskim klubie „Szkoła 69”, Paweł razem z Michałem i Tomkiem (naszym przyjacielem-kierowcą) katowali nas tym albumem. Wydał mi się wtedy chłodny, a przetworzone komputerowo wokale, mimo ciekawych aranżacji, skutecznie mnie od niego odstraszały. Nazwa Daft Punk obiła mi się wcześniej o uszy, jednak wiedziałem o nich ledwie tyle, że tworzą muzykę elektroniczną, a na początku nowego tysiąclecia wydali podobno dobry album „Discovery”. Dziś wiem niewiele więcej, ale na pewno zmieniło się moje podejście do ich najnowszego dzieła.\nDo „Random Access Memories” nie przekonałem się za sprawą granego wszędzie Get Lucky, które ma na płycie znacznie poważniejszych konkurentów. Pojawienie się jednak tej piosenki w tak szerokim obiegu każe z optymizmem patrzeć na rozwój tendencji we współczesnym popie. Okazuje się, że zapewnić sukces mogą dzisiaj nie tylko komputerowy beat i teledysk porno, lecz także dobra melodia i aranż. Takich dobrych melodii i aranżacji w stylu disco i popu z przełomu lat 70. i 80. jest tutaj sporo. Give Life Back to Music, The Game of Love, Lose Yourself to Dance mogłyby spokojnie królować na parkietach trzydzieści lat temu – tym dziwniejsze, że robią to dzisiaj. Lecz nie tylko piosenkami ten album stoi. „Random Access Memories” to płyta zaskakująco spójna, jeśli weźmie się pod uwagę różnorodność zastosowanych na niej środków wyrazu. Najlepiej obrazuje to Giorgio by Moroder, w którym ten sam motyw przetwarzany jest we wszystkich możliwych stylach muzycznych. Do orkiestry dołącza rockowa sekcja rytmiczna, jakby jej nieodłączny składnik, taneczne disco płynnie przechodzi w jazz, a wszystko poprzedza bardzo klimatyczny monolog Giorgia Morodera, przywodzący na myśl konceptualne zapędy Floydów. Na albumie roi się od niespodziewanych gości (osobiście cieszy mnie obecność Pandy Beara z Animal Collective). Najciekawsza jest chyba kooperacja z Paulem Williamsem w utworze Touch, gdzie po mrocznym wstępie pojawia się musicalowy rozmach, a następnie katartyczna, beatlesowska pointa: „Hold on if love is the answer you're home”.\nDaft Punk zaskoczyli na „Random Access Memories” powrotem do korzeni muzyki tanecznej, ale także tym, że ten powrót okazał się wyjątkowo świeży. Mimo swej długości potrafi przykuć uwagę, nawet jeśli z początku wydał się „chłodny”.\nMożna powiedzieć, że twórczość Julianny Barwick śledzę od początku. Nie chodzi tu o idealny początek wszechrzeczy, jak ktoś mógłby pomyśleć, i byłoby to poniekąd uzasadnione w przypadku tej niezwykłej muzyki. Nie chodzi też o początek jej twórczości, ponieważ w przepastnych podziemiach Internetu nigdy nie dogrzebałbym się do pierwszej EP-ki z 2006 roku w momencie wydania. Śledzę zaś twórczość Julianny Barwick od momentu, kiedy stała się znana szumnie nazwanemu „Sieciowemu Audytorium Muzyki Alternatywnej”*, czyli od debiutanckiego albumu „The Magic Place”. „Nepenthe” jest zaledwie drugim długograjem artystki, więc czas mojego śledzenia nie wyda się Czytelnikom zbyt długi. Jednak biorąc pod uwagę coraz większe przyspieszenie życia wirtualnej rzeczywistości (i nie myślę tu o szybkości łącza), to, że nie zapomniałem o Juliannie Barwick przez dwa lata od wydania jej pierwszej płyty, każe zwrócić na nią szczególną uwagę. Zwłaszcza że muzyka, którą niosą ze sobą dwa dzieła artystki, budzi skojarzenia raczej z porządkiem idealnym, a co za tym idzie - wiecznym, niż z porządkiem rzeczy.\nWłaściwie trudno powiedzieć, czy Juliannie Barwick bliżej do mistycyzmu średniowiecznych kantyczek Hildegardy z Bingen, czy do mistrzów ambientu w rodzaju Williama Basińskiego. Podniosły nastrój, wielość głosów oraz mojego kochanego pogłosu każe rozpatrywać jej „pieśni” w odniesieniu do muzyki chóralnej, nie monofonicznej jednak, a polifonicznej. Lecz sytuacja, gdy takich „pieśni” nie wykonuje chór, a jedna osoba, korzystająca z efektu chyba najbardziej współczesnego, bo loopera, zwraca nas ku dzisiejszym osiągnięciom elektroniki, a idąc dalej tym tropem i biorąc poprawkę na łagodny i powtarzalny charakter fraz melodycznych, wchodzimy do królestwa ambientu. Właśnie to lubię w Juliannie Barwick – idealne (w obu znaczeniach) połączenie nowoczesnych osiągnięć techniki z klimatem utworów najstarszej znanej kompozytorki o udokumentowanej biografii.\nTrudno tu pisać o poszczególnych fragmentach, bo cała płyta „Nepenthe”, zresztą podobnie jak debiut, mówi jednym głosem, mimo że na fakturę jej „pieśni” składa się ich bardzo wiele. A słowo „pieśni” daję w cudzysłów, ponieważ większość z nich nie zawiera słów znanych w ludzkich językach. Wszystkie są właściwie jednym Słowem.\n* ułożył się tu ciekawy skrót „SAMA”.\n3. Julia Holter – Loud City Song\nMuzyka Julii Holter nieodparcie kojarzy się z muzyką Julianny Barwick; z jednej strony na zasadzie podobieństwa, z drugiej – przeciwieństwa. Na pierwszy rzut oka podobne są oczywiście imiona: Julia i Julianna. Obie są artystkami, które stały się znane w kręgach „Sieciowego Audytorium Muzyki Alternatywnej” w podobnym czasie i wydały swoje debiutanckie albumy w 2011 roku. Do tego zawsze znajdują się wśród „podobnych wykonawców” na last.fm, a we współczesnych internetowych kryteriach to nie byle jaki argument. Różnica jest natomiast jedna: Julianna z użyciem minimalistycznych środków (wokal, pianino, czasem instrumenty strunowe) osiąga nastrój wręcz „kosmiczny”, Julia natomiast, posługując się znacznie bardziej poszerzonym instrumentarium, jest raczej kameralna.\nOczywiście nie zawsze. Drugi na płycie Maxim's I ma charakter wyraźnie podniosły. Mimo to można go potraktować jako wizytówkę całego albumu, bo jest w nim wszystko, co świadczy o stylu, jaki teraz prezentuje Julia: przestrzeń wypełniona przez elektronikę, tu i ówdzie pianino, smyczki, jazzująca perkusja traktowana miotełkami, a przede wszystkim głos – niby łagodny, ale zdecydowany, momentami aktorski, czasem szepczący, melorecytujący, zbliżający się momentami do rapu... Z pewnością znalazłoby się tysiące wokalistek o lepszej emisji, dysponujących większą liczbą oktaw, ale drugiego takiego głosu znaleźć nie sposób. Zresztą nie ma takiej potrzeby – po co taki głos, które nie śpiewałby takich piosenek. Cichutki i przejmująco smutny otwieracz World, albo wprowadzający w klaustrofobiczny nastrój Horns Surrounding Me, albo jazzowo-popowo-hip-hopowy z wpływami Kate Bush In the Green Wild, albo kołyszący do snu, a przy tym pełen ekspresji He's Running Through My Eyes, czy wreszcie zwiewne i trochę retro This Is a True Heart. No i jeszcze jeden utwór, ale o nim później. Piosenki ubogacają czasem ładnie wkomponowane partie dęciaków – raz łagodne, raz groźne niby trąby jerychońskie.\nZ tego opisu ktoś mógłby wnioskować, że album jest niespójny. W żadnym wypadku. Wszystko spaja głos głównej bohaterki zapraszający nas na kolejne etapy podróży po tytułowym mieście, którego cisza jest tylko pozorna...\n2. Pond – Hobo Rocket\nTytuł nowej płyty australijskiego bandu, którego połowa członków to muzycy ulubionego zespołu Katedry (oczywiście Tame Impala), nawiązuje do katastrofy promu Challenger z 1986, a przynajmniej tak chce teledysk do wieńczącego płytę kawałka Midnight Mass (At the Market Street Payphone). Trudno tu jednak szukać jakiegoś głębszego, tekstowego przesłania. Nie jestem pewien, ale na przykład Xanman z powtarzanym w nieskończoność wersem "Xanman, won't you understand you're not crying for your Xanman?" jest sensu raczej pozbawiony. Nawiązanie do promu nie ma więc chyba na tym albumie żadnego ukrytego znaczenia. Że niby tak samo jak jego lot jest krótki?\nPowyższe zastrzeżenie nie zmienia natomiast tego, że jest to najlepszy gitarowo album minionego roku. Nie chodzi mi o ukochane przez masy "solówki", ale o osiągnięte tu niesamowite brzmienie, które tylko pozornie przypomina płyty z przełomu lat 60. i 70. Mieszanie różnych zwariowanych efektów grozi często chaotycznym - notabene - "efektem" końcowym. Tutaj to nie nastąpiło, a wszystkie modulatory dźwiękowe tworzą arcyciekawą i klarowną fakturę. Bardzo ciężkie i brudne sfuzzowane gitary, mimo że zazwyczaj kojarzą się z różnymi odmianami stonera, na nowej płycie Pond brzmią jak najbardziej oryginalnie. Prawdopodobnie dopalono je jeszcze jakimś generatorem dolnej oktawy (całkiem możliwe, że również bas), dlatego odnosimy wrażenie ich "grubości". Do tego charakterystyczny dla współczesnej australijskiej psychodeli phaser, prócz niego flanger, a w otwierającym płytę Whatever Happened to the Milion Head Collide? także tzw. Rainbow Machine - efekt spopularyzowany przez Omara Rodrigueza-Lopeza z The Mars Volta.\nRzecz jasna, nie na samej gitarze opiera się album - we wspomnianym Whatever Happened... pojawiają się na przykład crimsonowskie, mroczne dęciaki. Z kolei bezsensowny refren Xanmana jest mimo wszystko bardzo chwytliwy - i aż dziwne, że to nie on promował płytę. Pierwszym singlem (lub czymś w tym rodzaju) był Giant Tortoise z naprawdę świetnym riffem i łagodnymi, przestrzenno-kosmicznymi zwrotkami. Duże wrażenie robi pięknie zaaranżowany, trochę w stylu kawałków Harrisona z czasów Beatlesów, utwór O Dharma. Po nim nieoczekiwanie wchodzimy w klimaty bardziej brudne, sabbathowe (Aloneflameflower). Komiczny kawałek tytułowy z monologiem i podkładem z wpływami muzyki hinduskiej jest zaś wstępem do wieńczącego album Midnight Mass przypominającym w dużej mierze Floydów z okresu Pompei. Jak widzimy, nawiązań jest tutaj niemało, ale świeże brzmienie wyklarowane przez Australijczyków spaja je w spójną całość, której słucha się z przyjemnością wiele razy.\n1. MGMT - MGMT\nByć może trochę dziwi wymienienie tego albumu tego zespołu jako najlepszego w minionym roku. MGMT byli na topie dobre pięć lat temu dzięki hitom pochodzącym z tak bardzo różnej od tej płyty - "Oracular Spectacular", ale ich ostatnie dzieło przeszło w zasadzie bez echa. I chyba to jest właśnie powód, dla którego warto o nim wspomnieć, bo zostało przemilczane w środowiskach audiofilskich zupełnie niesłusznie.\nPowodów może być kilka. Jednym z nich jest pewnie odmienny styl niż ten zazwyczaj kojarzony z Amerykanami. Zamiast chwytliwych hooków, syntezatorowych melodyjek z reklam, nowa płyta MGMT przyniosła muzykę bardziej awangardową, skomplikowaną, jednym słowem - trudniejszą. Drugi powód tkwi w tym, że do tego albumu trzeba się przekonać. Muzyczne wdzięki kryją się często pod grubą warstwą szumów i zwariowanych odgłosów. Cała przyjemność polega na odkrywaniu smaczków, na dochodzeniu "o co tak właściwie chodzi" i "co autorzy mieli na myśli". Tak samo bywa przecież z płytami Radiohead, których jednak nikt przez to nie pomija. Do twórczości tychże mamy tu zresztą nawiązanie, szczególnie wyraźne w utworze Astro-Mancy z chłodną i udziwnioną partią perkusji elektronicznej (albo automatu), elektronicznym tłem i melancholijnymi, choć lekko "znudzonymi" wokalami, co razem tworzy wrażenie ukrytej między wierszami grozy. Podobny nastrój panuje w A Good Sadness. Komputerowe dźwięki ulegają w nim postępującym przeobrażeniom, które powoli wynaturzając wokal prowadzą do jego zaniku i w końcowych taktach pozostają tylko one same - jak w świecie zdominowanym przez maszynę. Taki zdehumanizowany charakter ma także Cool Song No.2, ale tam pojawiają się stanowiące element "uczłowieczający" dźwięki pianina. Utwór ten ma też całkiem przyjazną uchu melodię z zaśpiewami w stylu lat 60. - nie jest to jednak bezwzględny hit. Jeśli gdzieś szukać dawnego MGMT, to tylko w singlowym Your Life Is a Lie, ale i tak będzie to zaledwie powrót do psychodelicznego "Congratulations", a nie do przebojowego "Oracular...".\nPłyta dzieli się z grubsza na dwie części, obie po pięć utworów. Pierwsza jest bardziej piosenkowa, choć różnorodne aranżacyjne zabiegi skutecznie wykluczyły jej nośność. MGMT zrekompensowali to artystycznie. Czy weźmiemy na pół nowoczesny, a na pół retro cover Introspection, otwierający album Alien Days, czy przejmujący Mystery Disease, wszędzie znajdziemy antyprzebojowe dodatki. A to śpiew dziecka i rozstrojony syntezator, a to zmodulowane wokale, organy, czy wreszcie sample, m.in. z piosenki Weekend Lover Odyssey. Druga część płyty jest już pójściem na całość i wymaga od słuchacza jeszcze więcej uwagi. Cierpliwość zostaje jednak wynagrodzona. Bardzo zaimponowała mi kompozycja utworu I Love You Too, Death, gdzie powtarzany właściwie ten sam motyw melodyczny wyłania się z chaosu przez cały czas trwania piosenki w bardzo powolnym tempie. Po nim mamy surf rockowy Plenty of Girls in the Sea, obowiązkowo udziwniony, a na koniec dostojny An Orphan of Fortune - doskonałe zwieńczenie albumu, którego rolę można porównać do Eclipse z "Dark Side of the Moon". Podobnie zresztą całą płytę. "MGMT" oczywiście nie jest nawet w połowie tak epokowym dziełem jak wspomniane, ale to właśnie jeden z albumów w tym stylu - rozwijających się, opowiadających jakąś historię, z początkiem, rozwinięciem i zakończeniem, którą nie sposób pomylić z inną.\n5. Foxygen - San Francisco\nNie jestem wielkim entuzjastą chwalonego wszędzie, trzeciego albumu Kalifornijczyków, noszącego tytuł jednoznacznie kojarzącym się z pewnym okresem w muzyce rozrywkowej: "We Are the 21st Century Ambassadors of Peace & Magic". Za bardzo to dla mnie pastiszowe, przesadzone. Muszę jednak przyznać, że ta piosenka im wyszła. Melodia jest nie tylko stylowa, ale i chwytliwa. A już urocze rymy w refrenie tylko zwiększają rogala na twarzy ("That's okay, I was born in L.A.").\nDo tego dwupłytowego współczesnego "arcydzieła" przekonam się pewnie po czasie albo i się nie przekonam, lecz jego utwór tytułowy, po początkowej konsternacji, muszę jednak zaliczyć do najświetniejszych kompozycji minionego roku. Złożona struktura, mnóstwo niebanalnych melodii, charakterystyczny teledysk, a przede wszystkim bogactwo tzw. smaczków wpisują go już dzisiaj do klasyki. Zwracam Waszą uwagę szczególnie na conga przypominające dźwięki powiadomień z Windowsa 7 i francuskojęzyczne partie wokalne Régine Chassagne (miód dla uszu!).\n3. Julianna Barwick - Forever\nO Juliannie Barwick pisałem trochę już wcześniej, a to nagranie po prostu trzeba zobaczyć. W czasie nagrywania zeszłorocznej płyty artystka przeżyła śmierć swojej babci - nic dziwnego, że jeden z jej utworów nosi tytuł Forever.\n2. Edward Sharpe & Magnetic Zeros - Better Days\nBardzo liczny kolektyw pod wodzą enigmatycznego Edwarda Sharpa, który, podobnie jak Sgt. Pepper, wcale nie istnieje. Przypadek ten różni się jednak tym, że Edward Sharpe ma swoją własną historię, wymyśloną przez lidera grupy - Alexa Eberta, dysponującego bardzo ciekawą barwą głosu. Sama piosenka, otwierająca trzeci już album grupy, to jedna z najradośniejszych kompozycji minionego roku, a przy okazji współczesny hymn slumsów (choć w teledysku wykorzystane są fragmenty z filmu "Breakin' 2: Electric Boogaloo z 1984 roku).\n1. Julia Holter - Hello Stranger\nZbliżyliśmy się do końca, ale po takiej piosence wstyd będzie słuchać czegokolwiek prócz dojmującej ciszy. Rok 2013 dobiegł końca, a ten cover (bo jest to cover - i to właśnie jeden z tych niewielu, które przebijają oryginał) wydaje się już wystarczającym powodem, by uznać go za muzycznie wartościowy. Dziękuję z tego miejsca wszystkim muzycznym Przyjaciołom za nowe odkrycia, a w tym przypadku Michałowi z Katedry, który pewnego razu, podczas podróży z Podlasia w stronę Świnoujścia i FAMY, wpadł na pomysł zapoznać mnie z tym utworem...\nAutor: Fryderyk Nguyen o 14:43 Brak komentarzy:\nHISTORIA ROCKA, rozdział II - Brytyjska inwazja cz. 2\nII.2. Pierwszy desant\nW poprzedniej części rozdziału o Brytyjskiej inwazji chciałem nieco przybliżyć klimat początku lat 60., kiedy to angielska młodzież z histerycznym entuzjazmem witała rodzące się jak grzyby po deszczu garniturkowe kapele. Jednak ze wszystkich ówczesnych idoli nastolatków, którzy okupowali wyspiarskie listy przebojów, kojarzymy dziś zazwyczaj tylko jeden zespół - The Beatles. A przecież w swoich początkach nie różnił się on znacząco od innych, współczesnych sobie kapel. John Lennon, wymyślając nazwę dla swej grupy, jednoznacznie nawiązywał do modnego wówczas big beatu ("Chciałem czegoś dwuznacznego, jak The Crickets [...] Od Świerszczy doszedłem do Żuków, ale wsadziłem tam BEA. Dzięki temu słysząc tę nazwę, myślisz o żukach, ale czytając ją, widzisz muzykę beatową"). Co zatem sprawiło, że to The Beatles stali się sprawcami jednej z największych muzycznych manii w dziejach, a pozostali, tacy jak The Searchers czy Manfred Mann, nie?\nPiosenki, Moi Drodzy, piosenki. Takie jak ta:\nW 1963 roku, kiedy zostały wydane dwie pierwsze płyty słynnej czwórki z Liverpoolu, zjawisko beatelmanii ograniczało się tylko do terenów wyspiarskich. Wątpiono, aby sukces ten udało się powtórzyć za oceanem, gdzie rock and roll przybierał coraz łagodniejsze formy. Sytuację zmieniło jednak zaproszenie Beatlesów przez Eda Sullivana do popularnego w całej Ameryce muzycznego show. Jak widać powyżej, reakcja widzów przerosła wszelkie oczekiwania; dodam, że przed telewizorami zasiadło wtedy około 75 milionów mieszkańców USA, a podczas emisji w całym kraju nie odnotowano żadnego przestępstwa, w którym uczestniczyłaby młodzież.\nLinia frontu została przełamana, Stany poddały się beatelmanii całkowicie. Zaprezentowana u Sullivana piosenka I Want to Hold Your Hand przez siedem tygodni utrzymywała się na pierwszym miejscu listy przebojów, skąd zepchnął ją dopiero inny utwór Beatlesów, She Loves You. W pewnym momencie cała pierwsza piątka należała już do kwartetu, a na następną jego płytę złożono rekordową liczbę zamówień. Rynek fonograficzny przeżywał niebywały rozkwit.\nW ślad za The Beatles poszły następne beatowe kapele. Glad All Over, utwór zespołu The Dave Clark Five (przytaczany w poprzednim poście), również osiągnął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście. Kolejnymi grupami, które odniosły sukces za oceanem były The Searchers i Manfred Mann. Obie zyskały popularność za sprawą przeróbek amerykańskich piosenek, które nie wywołały szumu w swych oryginalnych wersjach. Doskonałym tego świadectwem jest utwór Do Wah Diddy Diddy, wzięty na warsztat przez Manfred Mann, który to w pierwotnym wykonaniu The Exciters przeszedł zupełnie bez echa.\nMimo całej armii hitów serwowanych przez brytyjskie kapele, tylko jeden zespół zdołał w tamtych czasach osiągnąć sukces zbliżony do sukcesu Beatlesów. Mowa o The Rolling Stones.\nU zarania dziejów rocka leży konflikt. Tego, co piękne z tym, co zadziorne. Tego, co doszlifowane, z tym co niegrzeczne. W 1964 roku tylko Stonesi byli w stanie rzucić wyzwanie Beatlesom. Dlaczego? Ano z jednego, bardzo prostego powodu - byli ich zupełnym przeciwieństwem.\nA przynajmniej na takie byli kreowani. Wizerunek "niegrzecznych chłopców", który zaproponował młody menadżer Andrew Loog Oldham, pasował jednak do kwintetu wyśmienicie. Już na początku swojej kariery Stonesi grywali bowiem w klubach, które ledwo wytrzymywały ich koncerty - zarówno zachowanie artystów, jak i zachowanie publiczności. O grupie zaczęło być głośno, w prasie pojawiały się artykuły opisujące ekscesy, do których dochodziło podczas osławionych legendą występów. W krótkim czasie, The Rolling Stones podpisali kontrakt z wytwórnią płytową Decca i zarejestrowali swoje pierwsze piosenki. A ściślej - swoje aranżacje piosenek skomponowanych przez innych wykonawców. Pośród nich znalazła się m.in. I Wanna Be Your Man, którą podarowała im czwórka z Liverpoolu. Następnym krokiem ku światowej sławie był debiutancki album. Jego amerykańskie wydanie nosiło kłamliwy tytuł: England's Newest Hit Makers.\nW istocie, na płycie znalazła się tylko jedna autorska kompozycja zespołu: Tell Me (You're Coming Back). Pozostałe były zaś przeróbkami mistrzów, takich jak Chuck Berry czy Bo Diddley. Stonesi wykazali się jednak niebywałą inwencją w nadawaniu starszym piosenkom nowej, prawdziwie rockowej energii. Sprzyjały temu zgrzytliwe gitary Keitha Richardsa i Briana Jonesa, a także nieokiełznany wokal Micka Jaggera, którego siła nie wyczerpała się do dzisiaj. Do tego dochodziła swingująca sekcja rytmiczna oraz wstawki harmonijki, pianina i organków. Wszystko razem dało efekt porażający, jak na owe czasy.\nNowatorskie wykorzystanie gitarowego przesteru w I Need You Baby (Mona) zaliczyć trzeba do najbardziej wyrazistych fragmentów płyty. Podobnego brzmienia używało później wielu mistrzów wiosła, chociażby Pete Townshend czy Jimi Hendrix. Na swym debiucie Stonesi zamieścili całkiem sporo gitarowych solówek, które, choć toporne, doskonale wpasowują się w zawarte na płycie czadowe utwory. Miejscami potrafili jednak zwolnić (jak na przykład w You Can Make It If You Try), a także zagrać bluesa (I'm a King Bee).\nA co na to The Beatles?\nThe Beatles nagrali kilka miesięcy później album przypieczętowujący ich dominację w świecie muzyki rozrywkowej. A Hard Day's Night okazał się ich najlepszą pozycją płytową, która powstała w okresie tzw. "garniturkowym". Po raz pierwszy wszystkie piosenki zostały skomponowane przez zespół, a każda z nich była potencjalnym przebojem numer 1. Lecz to nie wszystko - płycie towarzyszył niesamowicie zabawny film, który świetnie obrazował zjawisko beatlemanii z perspektywy członków zespołu. Beatlesi uciekają, kryją się przed rozszalałymi fankami, a wszystkie ich przygody okraszone są charakterystycznym humorem, który i dzisiaj potrafi doprowadzić do śmiechu.\nRozpoczynający płytę-soundtrack utwór tytułowy stał się kolejnym światowym przebojem grupy. Użyty w jego wstępie akord doczekał się nawet wielu analiz, zarówno muzycznych, jak i matematycznych. Bez jednoznacznego rezultatu. Z kolei następny utwór, I Should Have Know Better, przypomina, że Beatlesi w pierwszym okresie swojej kariery wysoko cenili sobie harmonijkę ustną. Dalej mamy piękną balladę If I Fell, harrisonowy I'm Happy Just to Dance with You oraz jedną z piosenek wszechczasów - And I Love Her, zagraną na gitarach klasycznych, która wbrew molowej tonacji, kończy się na akordzie durowym (niemalże jak u Bacha!).\nNastępne utwory utrzymują równy poziom całego albumu. Wszystkie były świadectwem niesamowitego talentu zespołu do tworzenia wspaniałych, chwytliwych melodii, od których słuchaczom trudno się było opędzić. Następne dwie płyty (Beatles For Sale i, również opatrzona filmem, Help!), utrzymane w podobnym stylu, nie osiągnęły takiego sukcesu artystycznego jak A Hard Day's Night. Później jednak, The Beatles zwrócili się ku nieco innym brzmieniom i podnieśli młodzieżową muzykę do rangi sztuki.\n1001 albumów muzycznych. Historia muzyki rozrywkowej, pod. red. R. Dimery'ego, tłum. M. Bugajska, J. Topolska, J. Wiśniowski, [cop. 2005].\nM. Gajewski, The Rolling Stones. Jak hartowała się stal, "Teraz Rock" 2007, nr 7, s. 47-60.\nM. Kirmuć, B. Koziczyński, G. Kszczotek, The Beatles. Miłość jest wszystkim, czego potrzebujesz, "Teraz Rock" 2009, nr 10, s. 73-84.\nT. Rusinek, Historia muzyki na świecie, [Online], Protokół dostępu [cop. 2001].\nAutor: Fryderyk Nguyen o 12:00 Brak komentarzy:\nHISTORIA ROCKA, rozdział II - Brytyjska inwazja cz. 1\nThis is our first hit in England (...)\nThe song we like to play for you now...\nThe song called...\nW tym momencie moglibyśmy zakończyć pisanie o muzyce rockowej. Nie dlatego, że pierwszy brytyjski hit Beatlesów był lepszy od wszystkiego wcześniej i wszystkiego potem. Nie dlatego, że był najbardziej przełomową piosenką w dziejach. Nie dlatego, że już nie chce mi się o tym pisać. Należałoby zaprzestać dlatego, że żaden utwór nie wstrząsnął światem (nie tylko muzycznym) tak bardzo jak debiutancki singiel czwórki z Liverpoolu. To było jak uderzenie obuchem w głowę, jak grom z jasnego nieba. Oto trwający w uśpieniu rock and roll dostał zawału serca, upadł i oddał swoje miejsce nowej muzyce i nowym czasom, już nigdy nie wracając do dawnej świetności.\nEnergiczne nagrania Elvisa Presley'a czy nawet niekontrolowane wybuchy ekspresji Little Richarda były ledwie zapowiedzią prawdziwego uderzenia, po którym kostki domino zaczęły spadać jedna po drugiej. Nie jestem w stanie pisać o The Beatles. Słuchałem ich, kiedy byłem dzieckiem, moja mama słuchała ich, kiedy była dzieckiem, Wasi rodzice ich słuchają, Wy ich słuchacie... A i tak nie uda nam się zrozumieć, w czym tkwi fenomen tej ponadczasowej grupy - zostaje nam tylko muzyka. I nie chodzi tu o jakieś bezkrytyczne klękanie i ubóstwianie tych czterech, bądź co bądź, zwyczajnych facetów (w dalszych częściach "Historii rocka" będę starał się nieco złagodzić nadmierną niekiedy cześć, jaką darzona jest ich twórczość). Chodzi raczej o nieumiejętność wyjaśnienia faktu, że zespół znikąd, niedoceniany, grający w małych klubach, po wydaniu jednej (skądinąd genialnej) piosenki, staje się nagle symbolem popkultury jako takiej. Na koncertach fanki i fani doprowadzają się do stanu histerii, single okupują niemalże całą pierwszą dziesiątkę list przebojów, a sprawcy tego zamieszania dopiero się rozkręcają; mają jeszcze skomponować całą armię przebojów i zainspirować większość głównych nurtów muzyki rockowej, które istnieją do dziś. Nie będę starał się objąć tematu, bo mi się nie uda. Poczytajcie sobie w Internecie, poszukajcie, a ja zostawiam Was z muzyką:\nWidzicie ten obłęd? Ta muzyka zawierała albo treści podprogowe oddziałujące na podświadomość, albo była tak przełomowa, że ludzie nie wiedzieli, jak na nią reagować. Co ciekawe, odpowiedź i tym razem leży gdzieś po środku. Chociaż The Beatles na początku swej kariery w back-masking się raczej nie bawili, to komponowali piosenki do bólu przebojowe i nawet dzisiaj nie sposób odmówić im uroku (jest to jakaś forma działania na psychikę, lecz jak najbardziej pozytywna). Przyznamy natomiast, że po pięćdziesięciu latach od ich wydania, nie popadamy w aż tak nieokiełznane szaleństwo jak ówcześni słuchacze. Co zaś się tyczy przełomowości muzyki Beatlesów - była to raczej domena ich późniejszych dzieł. Na początku swojej kariery stylistyka, w której się poruszali, nie była żadnym novum. By się o tym przekonać, wystarczy posłuchać nagrań innych kapel powstających wtedy na Wyspach, jak choćby The Hollies, Herman's Hermits czy The Dave Clark Five:\nDlaczego więc próbę czasu przetrwała tylko czwórka z Liverpoolu? Odpowiedź jest prosta: inni mieli świetne hity - Beatlesi mieli świetne całe albumy. W 1963 roku, kiedy zaczęła się formować fala brytyjskiego rocka (tzw. Brytyjska inwazja), nasi bohaterowie wydali dwa krążki, z których oba można śmiało wpisać do bezwzględnej klasyki muzyki rozrywkowej.\nSo please love me do.\nWłaściwie, to takie wersy mogą nas dzisiaj śmieszyć. Niby proste, naiwne i biesiadne. Harmonijka gra, refren się powtarza, tacy tam śpiewają na głosy... No i melodia leci nam cały dzień po głowie.\nJest jakiś nieodparty urok we wczesnych przebojach Beatlesów, który nie pozwala nam słuchać ich z pobłażliwością. Chociaż z jednej strony dziwi nas prostota, z drugiej zdumiewa doskonałość aranżacji. Tu nie ma niepotrzebnych lub przypadkowych dźwięków. Posłuchajcie sobie Love Me Do uważnie i zwróćcie uwagę na genialną współpracę stopy z basem. I jeszcze na harmonijkę - niby ogniskową, a przecież idealnie pasującą do całości. Tak jest z każdą piosenką skomponowaną przez spółkę Lennon/McCartney, których osiem znajdziemy na albumie. Część z nich brzmi już dzisiaj trochę staroświecko (Ask Me Why, Misery), ale wszystkie zawierają niespotykaną gdzie indziej dawkę pięknych melodii. Z tych mniej znanych na uwagę zasługuje najbardziej There's a Place z zaskakującym bridge'em po środku. A to przecież nie koniec - mamy tu jeszcze pomysłowo zagrane covery, takie jak: wykrzyczany przez Lennona (w czasie przeziębienia) Twist and Shout czy zadziorny (w którym dla odmiany śpiewa perkusista - Ringo Starr) Boys. Warto dodać, że nagranie tej przełomowej płyty zajęło zespołowi jeden dzień, a ściślej - dziesięć godzin.\nNagrana niedługo potem następczyni debiutu nie zawiodła oczekiwań rozszalałych fanów. Chociaż nie zawierała żadnego singla, sprzedawała się nawet lepiej niż Please Please Me, a pochodzący z niej utwór All My Loving wszedł do ścisłego kanonu nieśmiertelnych piosenek Beatlesów.\nWith the Beatles to album równiejszy i bardziej wyważony od swojego poprzednika, cały utrzymany w podobnym klimacie, z taką samą ilością piosenek autorskich (8) i coverów (6). Nie ma w nim natomiast tyle świeżości i czadu (ale spokojnie, jesteśmy na poziomie, którego większość wykonawców i tak nigdy nie osiągnęło, ani nie osiągnie).\nSpółka Lennon/McCartney dała się tu popisać także swemu nieco młodszemu koledze George'owi Harrisonowi, który skomponował piosenkę Don't Bother Me. Z kolei Ringo Starr po raz kolejny otrzymał wokalny angaż - śpiewa autorski utwór zespołu I Wanna Be Your Man, wykonywany w tym czasie również przez Rolling Stones'ów (The Beatles stworzyli ten utwór specjalnie dla kolegów po fachu). Jeśli chodzi o covery, warto wsłuchać się w przeróbkę Roll Over Beethoven Chucka Berry'ego i Money (That's What I Want). Oba te standardy rock and rolla - wykonywane przez czwórkę z Liverpoolu - są hołdem dla ich bezpośrednich poprzedników.\nNie wdając się w niemający głębszego sensu opis pozostałych wspaniałych piosenek, odsyłam do muzyki. O Beatlesach można pisać i pisać, a przecież i tak najbardziej istotne są tu same dźwięki, które każdy szanujący się meloman powinien znać.\nAutor: Fryderyk Nguyen o 11:59 Brak komentarzy:\nHISTORIA ROCKA, rozdział I - Rock and Roll cz. 3\nPo pierwszej wielkiej, rock and rollowej fali, przyszedł czas na spuszczenie z tonu. Po ekscesach i bezkompromisowym czadzie pierwszych przedstawicieli nowego nurtu, popularność zaczęli zdobywać wykonawcy spokojniejsi, bardziej ułożeni, ale przy tym także lepsi muzycznie.\nThe Crickets - The "Chirping" Crickets (1958)\nRzućmy okiem na okładkę. Członkom The Crickets raczej daleko do wizerunku rock and rollowych buntowników, prawda? Garniturki, krawaty - to wszystko kojarzymy raczej z mającą miejsce kilka lat później beatelmanią. I słusznie, bo spółka Lennon/McCartney wielokrotnie przyznawała się do inspiracji grupą The Crickets, nie tylko w sferze image'u.\nZałożony w 1955 roku przez Buddy'ego Holly'ego zespół grał z początku zwyczajne rockabilly, jednak szybko odnalazł swój własny, rozpoznawalny styl oparty na czystych partiach gitary i zespołowych harmoniach wokalnych. The Crickets wprowadzili do rock and rolla nową jakość - byli perfekcjonistami, rzetelnie dopracowywali swoje kompozycje, przykładali dużą wagę do technicznego warsztatu (co w przypadku ówczesnych artystów nie było wcale regułą), a również jako jedni z pierwszych zaczęli eksperymentować. Buddy Holly jest czasem nazywany (możliwe, że nieco na wyrost) protoplastą rocka progresywnego. Nie da się ukryć, że jego grupa wraz z albumem The "Chriping" Crickets wyznaczyła nowe standardy w muzyce rozrywkowej. Odtąd to nie krzykliwość, ale jakość miała stanowić o kondycji rock and rolla. Wystarczy posłuchać singlowego Oh Boy lub Maybe Baby - są to o wiele bardziej przemyślane i doskonalsze melodycznie piosenki, niż pierwsze hity Presley'a czy Little Richarda. Z kolei nietypową aranżację Not Fade Away można z powodzeniem uznać za prototyp eksperymentów, które Beatlesi wprowadzali do swojej muzyki w drugiej połowie lat 60.\nKariera Buddy'ego Holly'ego zakończyła się niestety jego przedwczesną śmiercią w wypadku samolotowym trzeciego lutego 1959 roku. Był to tzw. "Dzień, w którym umarła muzyka", pierwsza tak dotkliwa strata dla rocka. Wraz z Holly'm zginęli też dwaj inni pionierzy: Ritchie Valens i J. P. Richardson.\nKiedy rock and roll był w pełni rozkwitu, jego sztandarowa postać musiała spełnić obywatelski obowiązek i pójść do wojska. Wielu wieszczyło wtedy Elvisowi koniec kariery, nowi wykonawcy pragnęli zająć jego miejsce, ale Król po dwóch latach powrócił i znów zajął należny mu tron. Słuchając jednak płyty Elvis is Back! łatwo możemy się zorientować, że w czasie jego służby wiele zdążyło się w muzyce zmienić - i zmienił się także sam Elvis.\nChociaż takie piosenki jak Dirty, Dirty Feeling czy Girl Next Door Went A-Waking wciąż brzmią podobnie do nagrań z debiutu, to cała płyta sprawia wrażenie bardziej wyrafinowanej, różnorodnej i też po prostu lżejszej. Większość materiału stanowią ballady, zazwyczaj oparte na brzmieniu pianina i wielogłosów stanowiących tło dla wyczynów wokalnych Króla Rock'N'Rolla (najlepszym przykładem Thrill of Your Love). Mamy tu również trochę bluesa (Like a Baby, Reconsider Baby) oraz nostalgiczny utwór I Will Be home Again, gdzie dużą rolę odgrywa gitara akustyczna. Czasem instrumentarium zostaje wzbogacone o saksofon (Such a Night), a czasem ograniczone do pstrykania i kontrabasu (w bodaj najlepszej i najbardziej oryginalnej piosence na albumie pt. Fever). Tylko gdzie jest gitara elektryczna? Gdzie jest rock and roll?\nRock and roll parł naprzód, stawał się coraz bardziej eklektyczny, a Elvis "wydoroślał" i zaczął przeczesywać inne muzyczne rejony. Takie "dojrzewanie" było później charakterystyczne dla wielu innych rockowych wykonawców.\nPrekursorzy rock and rolla w Wielkiej Brytanii również nie grali zbyt gwałtownie, co nie oznacza, że ich muzyka nie była wartościowa. Za początek tradycji tego gatunku na Wyspach należy uznać twórczość wokalisty Cliffa Richarda i akompaniującej mu (a potem występującej oddzielnie jako kwartet instrumentalny) grupy The Shadows. Ich brzmienie charakteryzowało się, podobnie jak w przypadku The Crickets, wykwintnością i technicznym dopracowaniem. Godny uwagi jest zwłaszcza gitarzysta prowadzący - Hank Marvin, będący jednym z najbardziej wpływowych "wioślarzy" w dziejach. Jego niesamowicie melodyjny sposób grania (z wykorzystaniem przestrzennego pogłosu) był inspirujący dla tak wybitnych artystów jak Eric Clapton (m.in. Cream), David Gilmour (Pink Floyd) czy Mark Knopfler (Dire Straits)*. Z kolei John Lennon powiedział kiedyś, że przed Cliffem i The Shadows nie było w brytyjskiej muzyce niczego wartego słuchania. Wracając więc do 1960 roku, zanurzmy się w westernowym klimacie pierwszego, wielkiego przeboju "Cieni". Naprawdę warto.\nNa koniec podróży po prehistorii muzyki rockowej, wypada przyjrzeć się wokaliście, trochę dzisiaj niedocenianemu, który wywarł na nią niebagatelny wpływ. Mowa o Jamesie Brownie.\nDlaczego niedocenianemu? Bo kto dziś mówi o Brownie jako o prekursorze rockowego śpiewania, rockowej ekspresji i rockowego krzyku? Kto zna jakąś inną jego piosenkę niż I Got You (I Feel Good)? Kto słucha jego płyt (wydał ich ponad 50)? Oczywiście Brown to przede wszystkim ojciec soulu i dziadek funku, ale przecież oba te gatunki wywodzą się z tego samego źródła, co rock - z rhythm & bluesa. I wszystkie bardzo dużo czerpią z dorobku Browna.\nW czasie słuchania koncertu, który on i jego zespół zagrali w Teatrze Apollo na Harlemie czterdzieści lat temu, dosłownie opada szczęka. Od samego początku bombarduje nas sekcja dęta, a zaraz po niej zjawia się jeden z największych wokali wszechczasów. Atakują nas prosto w oczy żywiołowymi utworami I'll Go Crazy i Think, przeplatając je soulowymi Try Me, I Don't Mind oraz Lost Someone - utworem trwającym ponad dziesięć minut, pełnym wokalnych improwizacji ("I feel so good, i wanna scream!") i entuzjastycznych reakcji publiczności (zapowiedź tego, co miało się dziać później na koncertach Wielkiej Czwórki z Liverpoolu). Wszystko jest grane z piorunującą werwą. Słychać, że cały zespół, nie tylko frontman, daje z siebie wszystko i wyciska ostatnie poty.\nTen żywiołowy występ zainspirował protopunkową grupę MC5 do nagrania swojego przełomowego albumu Kick Out the Jams. James Brown spopularyzował też trend łączenia na koncertach kilku piosenek w jedną - w Medley usłyszymy osiem utworów, a między nimi największy przebój początku jego kariery pt. Please, Please, Please. I to właśnie jego proponuję teraz posłuchać:\nDobrze mieć czasem poczucie humoru.\n* - Zdaję sobie sprawę, że podawane w nawiasach nazwy zespołów są dla niektórych Czytelników oczywiste, ale pamiętajmy, iż nie dla wszystkich.\nAutor: Fryderyk Nguyen o 11:57 Brak komentarzy:\nHISTORIA ROCKA, rozdział I - Rock and Roll cz. 2\nI.2. Afrykańska energia\nWraz z powstaniem rock and rolla zaczęła się też zmieniać mentalność Amerykanów. Biali zaczęli kupować płyty czarnych wykonawców, czarni zaczęli grać dla białych; otwierały się oczy i uszy, powstawała przestrzeń dla rasowej tolerancji. "Czarna" muzyka miała wywrzeć olbrzymi wpływ na rozwój rocka. To czarnoskórzy wymyślili bluesa i to czarnoskórzy byli później najwybitniejszymi konkurentami Presley'a. Kto wie, czy nie byli od niego lepsi - często sami komponowali, sami sobie akompaniowali i niejednokrotnie tworzyli bardziej wizjonerską sztukę niż ówczesny idol nastolatków.\nW przypadku tej płyty okładka mówi chyba sama za siebie - czysty żywioł. Możliwe, że jest to pierwszy, prawdziwie rock and rollowy album. Nie ma tu miejsca na chwilę wytchnienia. Kawałki następują jeden po drugim niczym kolejne salwy z karabinu. Każdy z nich niesie potężną dawkę wykrzyczanych wokaliz, zadziornych dęciaków i galopującego fortepianu.\nLittle Richard, kreowany na drugiego Elvisa, okazał się o wiele ambitniejszym artystą. Jego głośne i bezkompromisowe Tutti Frutti było tak dobre, że doczekało się wykonania przez samego Króla Rock'N'Rolla. Richard był też prekursorem zarówno hard rocka jak i soulu; inspirował między innymi Jamesa Browna, Boba Dylana i Michaela Jacksona, a słynna fraza "She's got it" z jego utworu o takim samym tytule była z kolei wykorzystana przez Shocking Blue w międzynarodowym przeboju Venus. Nie da się ukryć, że sposób śpiewania tego amerykańskiego muzyka wyznaczył standardy dla rockowego wrzasku na blisko pięć dziesięcioleci. Słuchając takich piosenek jak Ready Teddy czy Long Tall Sally aż dziw bierze, że nagrano je w drugiej połowie lat 50. Tak jak pisałem wcześniej - czysty żywioł.\nA teraz przekonajmy się, że AC/DC i Jimi Hendrix nie wzięli się znikąd:\nChuck Berry - Chuck Berry Is on Top (1959)\nMówi się, że Chuck Berry był lepszym kompozytorem niż wykonawcą. Nie zgadzam się z tym. Wolę raczej wspierać opinię, że Chuck Berry > Chuck Norris. To on wyznaczył kierunek, w którym miała pójść muzyka gitarowa. Był prekursorem późniejszych wiosłowych gigantów, takich jak Clapton, Hendrix czy Beck. Berry był też twórcą wielu gitarowych zagrywek, które następne pokolenia powtarzały w nieskończoność. Ten album to wspaniała wizytówka pierwszych lat jego muzycznej działalności - pełnej rock and rollowej energii i przebojowości. Możemy tu usłyszeć takie klasyki jak coverowany później przez Beatlesów, a zamieszczony wyżej Roll Over Beethoven, przełomowy Maybellene i najbardziej znany Johnny B. Goode, który współczesnemu odbiorcy nieodparcie kojarzy się ze spolszczoną wersją wykonywaną przez kabaret Ani Mru Mru. Ogółem, jest to bardzo smaczny kąsek muzyki.\nBo Diddley - Go Bo Diddley (1959)\nWraz z Berry'm, gitarową rewolucję wszczynał także inny czarnoskóry muzyk - Bo Diddley. Miejsca w historii nie zapewniły mu jednak ani przeboje (których nie miał zresztą wcale tak mało), ani dynamizm kompozycji, ale wyjątkowa innowacyjność jego gry. Był jednym z pierwszych, którzy zaczęli przetwarzać dźwięk gitary elektrycznej przez wszelkiej maści efekty. Na płycie z 1959 roku, Diddley osiągnął niesamowicie oryginalne brzmienie przepuszczając swojego Gibsona przez flanger - efekt uzyskiwany przez nadawanie lekko zmodulowanego i opóźnionego sygnału na oryginalny sygnał z instrumentu (wikipedia). Najlepiej ukazuje to, jak sama nazwa wskazuje, utwór Bo's Guitar, będący w istocie gitarową solówką trwającą dwie i pół minuty. Była to ewidentna zapowiedź rocka psychodelicznego ery hipisów. Z kolei wstęp do The Clock Strikes Twelwe był inspiracją dla wielu hard rockowych riffów, między tych, które wyszły spod palców Jimmy'ego Page'a.\nNa koniec przyszedł czas na prawdziwego geniusza epoki. Ray Charles - wokalista, pianista i saksofonista, jest słusznie uważany za jedną z najważniejszych postaci w historii muzyki rozrywkowej. Chociaż nie nagrał zbyt wielu wybitnych albumów, jego wpływ na późniejsze gatunki jest wprost nieoceniony. Łatwiej byłoby wymienić te, których nie zainspirował, niż te, których był prekursorem. Ukształtował rhythm and bluesa, był ojcem soulu, idolem późniejszych rockmanów, odświeżył country, a sam siebie nazywał po prostu artystą rock and rollowym.\nTak wpływowy muzyk nie miał łatwego życia. Oślepł w wieku 7 lat, przez co wiele razy go oszukano. Bardzo szybko stracił też brata i rodziców. Ray zawsze występował w ciemnych okularach - siedząc za swym fortepianem wyśpiewywał piosenki z energią, ale też czułością. Jego wszechstronność doskonale obrazuje album The Genius of Ray Charles. Pierwsza połowa to żywe i głośne utwory rhythm and bluesowe, druga zaś prezentuje łagodniejszą odsłonę Charlesa - ballady wzbogacone akompaniamentem orkiestry smyczkowej. W otwierającym płytę Let the Good Times Roll możemy usłyszeć nieposkromione wokalizy, które tak bardzo będą się później kojarzyć z muzyką rockową. Lecz to nie czadem stoi ta płyta, lecz unikalnym połączeniem rozbujanego dęciakami R&B, nastrojowego jazzu i pięknych melodii.\nA jako, że powoli kończymy podróż po latach 50., warto wspomnieć jeszcze o najbardziej rock and rollowej artystce tamtych czasów - Brendzie Lee. Posłuchajcie piosenki, którą wykonała w wieku dwunastu lat:\nElvis może się schować.\nAutor: Fryderyk Nguyen o 10:26 Brak komentarzy:


Life Taste Blog – Strona 8 – Blog o życia smaku\nWrzesień 29, 2017 by admin\nPrzygotowujesz się do najważniejszego dnia w Twoim życiu i pragniesz, by był on jak najlepszy? Dobrze trafiłeś! Mamy dla Ciebie kilka ciekawych propozycji na akcesoria weselne, które sprawią, że ten dzień będzie taki, o jakim marzysz! Po pierwsze – zaproszenie! Wydaje się, że jest to temat banalny, że przecież nikt nie zwraca uwagi na coś … [Więcej]\nJak odpowiednio stosować odsiwiacz?\nOdsiwiacz to produkt przeznaczony dla osób, które zauważają u siebie pierwsze objawy upływu czasu, czyli siwiejące włosy. Wiele z tych produktów jest uniwersalnych, mogą je stosować tak samo panie jak i panowie, ale bywają też te które są przeznaczone wyłącznie dla mężczyzn lub wyłącznie dla kobiet. Jak działa odsiwiacz Odsiwiacz to produkt który ma za … [Więcej]\nPosted in: Mężczyzna\tTagged: odsiwiacz\nHydrolaty i ich właściwości\nWrzesień 12, 2017 by admin\nHydrolaty to wody kwiatowe bądź roślinne, które uzyskiwane są jako produkt uboczny w czasie produkcji olejków eterycznych w procesie ich destylacji. Wówczas wszystko to co pozostaje w wodzie podestylacyjnej to rozpuszczone w wodzie substancje roślinne. Wykazują one właściwości pielęgnacyjne. Większość hydrolatów ma delikatny i raczej subtelny zapach. Woda kwiatowa jest także o wiele bardziej delikatna … [Więcej]\nPosted in: Uroda\tTagged: woda kwiatowa\nW przypadku brzytw do golenia szerokość ostrza wyrażana jest w ósmych cala. Szerokość liczona jest od samego grzbietu do krawędzi ostrza. W dzisiejszych czasach zdecydowanie największym zainteresowaniem cieszy się brzytwa do golenia, która ma ostrza 5/8 albo 6/8. Bardzo wielu mężczyzn preferuje również nieco szersze ostrza 7/8 albo 8/8. Na półkach sklepowych można znaleźć także … [Więcej]\nSierpień 28, 2017 by admin\nBroda dla wielu z nas jest wyznacznikiem męskości, czy słusznie? Na to pytanie musicie odpowiedzieć sobie sami, ponieważ nie to jest tematem naszego dzisiejszego wpisu, który traktować będzie o dbaniu o brodę, ale też o jej zapuszczaniu, ponieważ niewielu wie jak to robić poprawnie. Zapuszczana broda powinna być gęsta i wytrzymała, jeśli taka nie jest, … [Więcej]\nPosted in: Mężczyzna\tTagged: pielęgnacja brody\nSztuczna biżuteria – idealny dodatek do codziennych stylizacji\nSierpień 25, 2017 by admin\nŻadna kreacja, zarówno wieczorowa, jak i ta noszona na co dzień, nie może obejść się bez odpowiednich dodatków. Zalicza się do nich nie tylko galanterię skórzaną, jak np. pasek do spodni lub torebkę, ale również biżuterię. W zależności od tego, jaki efekt chcemy uzyskać, taką biżuterię należy wybrać. Stroje codzienne bywają różne, począwszy od dresowych … [Więcej]\nSierpień 16, 2017 by admin\nMydelniczka to gadżet, który obowiązkowo powinien znaleźć się w każdej łazience. To jedno z akcesoriów, bez których się nie obejdziemy, jeśli chcemy utrzymać porządek w kosmetykach i zapewnić sobie do nich łatwy dostęp. Czym się kierować, kupując mydelniczkę, żeby ta dobrze pełniła swoją funkcję? Wybór mydelniczki – kwestie praktyczne Jedną z najważniejszych cech mydelniczki powinna … [Więcej]\nPosted in: Uroda\tTagged: mydelniczka\nTanie zegarki damskie – czy takie istnieją?\nSierpień 10, 2017 by admin\n20 minut to wyjścia – zmieniasz zdanie co do swojego ubioru. 15 minut do wyjścia – stwierdzasz, że ta spódnica nie pasuje do tej bluzki. 10 minut do wyjścia – decydujesz, że chcesz ubrać spodnie. 7 minut do wyjścia – wyrzucasz wszystko z szafy i już sama nie wiesz, czego chcesz. 5 minut do wyjścia … [Więcej]\nPanowie szukający idealnego przyrządu do golenia mają obecnie duży wybór maszynek. Mogą wybierać pomiędzy maszynkami tradycyjnymi a elektrycznymi. Co więcej, wciąż można dostać maszynki na żyletki, nawet brzytwy. Oczywiście są to urządzenia nowe, produkowane obecnie. Z tak dużego wyboru zadowoleni będą więc tradycjonaliści oraz ci, którzy preferują bardziej nowoczesne rozwiązania. Duży wybór maszynek do golenia … [Więcej]\nPosted in: Mężczyzna\tTagged: maszynki do golenia


Osuszacze powietrza Puławy - najlepsze rozwiązania | lewaco.pl\nLewaco > Osuszacze powietrza Puławy\nFirma Lewaco jest lokalnym dostawcą atmosferycznych osuszaczy powietrza oraz całościowych systemów osuszania powietrza. W ofercie firmy została umieszczona pełna gama osuszaczy kondensacyjnych przemysłowych oraz adsorpcyjnych osuszaczy powietrza , których jesteśmy producentem.\nPrzenośne lub stacjonarne, kondensacyjne osuszacze powietrza Puławy mają zastosowanie w budownictwie, magazynowaniu rozmaitych dóbr i budynkach użyteczności publicznej czy na stacjach uzdatniania wody. Proponujemy osuszacze o wydajnościach od 20 kg wody /dobę do 980 kg wody/ dobę\nAdsorpcyjne osuszacze powietrza Puławy są bardziej zaawansowanym technologicznie rozwiązaniem bazującym na silikażelowym rotorze adsorpcyjnym. Pozwalają one na pracę w zewnętrznych temperaturach oraz wilgotnościach i są najbardziej skutecznym rozwiązaniem do walki z wilgocią z powietrza. Firma Lewaco posiada w swojej gamie produktowej pełen wachlarz produktów o wydajnościach od 0,6 kg wody/ godzinę do 200 kg wody/godzinę\nOferujemy naszym Klientom nie tylko zakup urządzeń osuszających ale również ocenę, właściwy dobór, zaprojektowanie i wykonanie instalacji wraz z kanałami wentylacyjnymi.\nOd 25 lat pracując na polskim rynku, przedsiębiorstwo Lewaco wypracowała pozycję lidera w zakresie dostaw adsorpcyjnych i kondensacyjnych osuszaczy powietrza. W tym okresie przeprowadziliśmy realizacje we wszystkich dominujących gałęziach przemysłu, dostarczając na rynek ponad 1000 systemów osuszania powietrza.\nBazujemy na znaczącej wiedzy użytkowej i teoretycznej dzięki czemu asortyment naszych produktów wielokrotnie rozszeza się o nowe, wyznaczające trendy na rynku rozwiązania.\nJako jedyni w kraju produkujemy adsorpcyjne osuszacze powietrza Puławy z pompą ciepła. Ich unikalna budowa pozwala na trzykrotne obniżenie kosztów zużycia energii elektrycznej. Co więcej osuszacze powietrza z pompą ciepła Lewaco nie podnoszą temperatury powietrza suchego co ma kluczowe znaczenia w dziedzinach takich jak farmacja, przemysł spożywczy i chemiczny.\nNowością w ofercie Lewaco są także osuszacze hybrydowe które mogą pracować w niskich wilgotnościach i temperaturach, a także nie posiadają konieczności wyprowadzania na zewnątrz budynku strumienia powietrza regeneracji i wilgotnego. Otwiera to zupełnie nowe horyzonty użycia osuszaczy powietrza Puławy w miejscach, w których z względów montażowych nie było to wcześniej możliwe.\nSiłą proponowanych przez przedsięnbiorstwo Lewaco urządzeń jest możliwość ich modyfikacji. Jako wytwórca urządzeń adsorpcyjnych posiadamy doświadczenie i zaplecze konieczne dla zaplanowania i wykonania produktów daleko odbiegających od standardów katalogowych. Co więcej, tak przygotowane maszyny jesteśmy w stanie dostarczyć w przeważającej części przypadków w terminie bardzo zbliżonym do tradycyjnych solucji.\nOsuszacze powietrza Puławy posiadają atest higieniczny PZH który pozwala na użycie ich w branży spożywczej i farmaceutycznej. Wykonane są zgodnie z obowiązującymi na Starym Kontynencie normami i przepisami.


turmalin w srebrze - kolczyki - Biżuteria - DecoBazaar\nDecoBazaar > Biżuteria > Kolczyki > turmalin w srebrze - kolczyki (nr 5079758)\nTURMALIN W SREBRZE - KOLCZYKI\nEleganckie kolczyki, których podstawę stanowi turmalin oprawiony w srebro próby 925. Bok kolczyków ozdobiony został ażurowym ornamentem z motywem balijskich kwiatów frangipani. Wielkość kamienia 9x7mm. Wielkość tarczy kolczyka 16mm. Długość całkowita kolczyków 4,6cm. Kolczyki zostaną ozdobnie zapakowane. Pojedynczy egzemplarz!\nTAGI: #kolczyki, #kolczyki ze srebra, #srebrne kolczyki, #srebro\nSREBRNA BRANSOLETKA Z OZDOBNYM ZAPIĘCIEM\nAŻUROWY PIERŚCIONEK Z TURKUSEM\nKOLCZYKI MICKEY MOUSE- RÓŻOWE ZŁOTO\nOPAL RÓŻOWY I PIRYT


Chwilówka - Strona 5 z 7\nBocian Pożyczki - udzielane w domu klienta w Gorlicach\nKto może otrzymać chwilówkę? Firmy pożyczkowe skłonne są jej udzielić bardzo szerokiej rzeszy klientów. Podstawowym kryterium oferowania tych produktów jest wykazanie się obywatelstwem polskim. Z drugiej strony można znaleźć firmy, które zdecydowały się przyznawać je obcokrajowcom (np. Obywatelom Ukrainy). Z punktu widzenia struktury społecznej tego rodzaju pomoc może być udzielona różnym grupom wiekowym i zawodowym a także osobom o zróżnicowanej sytuacji finansowej. W zależności od instytucji pożyczkowej mogą one być przeznaczone:\nNa co powinieneś zwrócić uwagę? Decydując się na skorzystanie z wybranej oferty powinieneś zwrócić uwagę na kilka istotnych spraw. Dotyczą one przede wszystkim kosztów związanych z jej uzyskaniem a także tych, które dotyczą ewentualnego przedłużenia jej spłaty. W szczególności pamiętaj o następujących zasadach:\nJesteś klientem z Gorlic i chciałbyś otrzymać tanią chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. Na tabelarycznym zestawieniu znajdziesz najtańsze oferty firm finansowych, które udzielają pożyczek chwilówek. Znajdziesz tu dane odnoszące się do najniższej i największej kwoty środków finansowych, najkrótszego i najwyższego czasokresu spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy bez opłat jak również szczegółowe informacje o weryfikowaniu rejestru osób zadłużonych. Dowiedz się, gdzie najtaniej i najlepiej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Gorlice”\nJesteś klientem z Grójca i chciałbyś dostać tanią chwilówkę? Ten artykuł może Ci w tym pomóc. W poniższym wykazie znajdziesz najtańsze oferty firm pożyczkowych, które udzielają tanich chwilówek. Znajdziesz tu informacje odnośnie minimalnej i najwyższej udzielanej kwoty pieniężnej, najkrótszego i najwyższego czasu trwania spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy bez kosztów oraz szczegółowe dane o weryfikowaniu rejestru osób zadłużonych. Zobacz, gdzie najtaniej i najlepiej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Grójec”\nJesteś klientem z Chrzanowa i chciałbyś dostać najlepszą pożyczkę chwilówkę? Informacje tutaj zawarte mogą Ci w tym pomóc. W poniżej umieszczonej tabeli znajdziesz najtańsze oferty biur pozabankowych, które udzielają pożyczek chwilówek. Znajdziesz tu dane odnoszące się do najmniejszej i największej udzielanej kwoty środków finansowych, najniższego i maksymalnego okresu spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy bez opłat oraz pełne dane o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Dowiedz się, gdzie najtaniej i najlepiej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Chrzanów”\nJesteś klientem z Pionek i chcesz uzyskać najlepszą pożyczkę chwilówkę? Pomoże Ci w tym niniejsza strona. W niżej zamieszczonej tabeli zbiorczej znajdziesz najtańsze oferty biur pożyczkowych, które udzielają pożyczek zwanych chwilówkami. Znajdują się tutaj informacje odnośnie najniższej i największej udzielanej kwoty wsparcia finansowego, najkrótszego i maksymalnego okresu trwania jej spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy bez opłat jak również szczegółowe dane o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Dowiedz się, gdzie tanio i korzystnie pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Pionki”\nJesteś mieszkańcem Żyrardowa i chcesz otrzymać tanią pożyczkę chwilówkę? Pomoże Ci w tym niniejsza strona. W poniżej umieszczonej tabeli znajdziesz najtańsze oferty firm pożyczkowych, które udzielają najtańszych chwilówek. Znajdują się tutaj dane dotyczące najniższej i najwyższej kwoty pieniężnej, najniższego i najdłuższego okresu spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy za darmo oraz szczegółowe informacje o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Dowiedz się, gdzie najtaniej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Żyrardów”\nJesteś klientem z Wisły i chciałbyś dostać najlepszą chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. W zestawieniu tabelarycznym znajdziesz najtańsze oferty biur pozabankowych, które udzielają pożyczek chwilówek. Znajdują się tutaj dane odnośnie najniższej i największej oferowanej kwoty wsparcia finansowego, minimalnego i maksymalnego czasokresu spłaty długu, możliwości pożyczenia pieniędzy bez opłat oraz szczegółowe informacje o weryfikacji rejestrów dłużników. Dowiedz się, gdzie najtaniej i najkorzystniej otrzymasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Wisła”\nJesteś mieszkańcem Zakopanego i chciałbyś uzyskać najtańszą pożyczkę chwilówkę? Ten artykuł może Ci w tym pomóc. Na poniżej umieszczonej tabeli znajdziesz najtańsze oferty firm pozabankowych, które udzielają pożyczek chwilówek. Znajdziesz tu informacje dotyczące najmniejszej i największej oferowanej kwoty wsparcia finansowego, najniższego i najdłuższego okresu spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy bez kosztów czy pełne informacje o weryfikacji rejestrów dłużników. Zobacz, gdzie najtaniej otrzymasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Zakopane”\nJesteś klientem z Suchedniowa i chcesz otrzymać najlepszą pożyczkę chwilówkę? Ten artykuł może Ci w tym pomóc. Na poniżej umieszczonej tabeli znajdziesz najtańsze oferty podmiotów pożyczkowych, które udzielają tanich chwilówek. Znajdziesz tu informacje odnośnie minimalnej i najwyższej kwoty finansowania, najniższego i najdłuższego okresu trwania spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy bez kosztów czy pełne informacje o weryfikowaniu rejestru osób zadłużonych. Dowiedz się, gdzie najtaniej i najkorzystniej otrzymasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Suchedniów”\nJesteś mieszkańcem Myślenic i chcesz uzyskać najlepszą pożyczkę chwilówkę? Znajdujące się tutaj informacje z pewnością Ci w tym pomogą. W niżej zamieszczonej tabeli zbiorczej znajdziesz najtańsze oferty biur pozabankowych, które udzielają pożyczek zwanych chwilówkami. Znajdziesz tu informacje dotyczące najmniejszej i największej oferowanej kwoty finansowania, najkrótszego i najdłuższego okresu trwania jej spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy bez kosztów oraz szczegółowe dane o weryfikacji rejestru osób zadłużonych. Dowiedz się, gdzie tanio i korzystnie uzyskasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Myślenice”\nJesteś klientem z Ełku i chcesz uzyskać najlepszą pożyczkę chwilówkę? Znajdujące się tutaj informacje z pewnością Ci w tym pomogą. W niżej zamieszczonej tabeli zbiorczej znajdziesz najtańsze oferty instytucji pożyczkowych, które udzielają pożyczek chwilówek. Znajdziesz tu dane dotyczące najniższej i najwyższej kwoty wsparcia finansowego, najkrótszego i najdłuższego czasokresu spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy bez kosztów jak również pełne informacje o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Zobacz, gdzie najtaniej uzyskasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Ełk”\nJesteś mieszkańcem Kędzierzyna-Koźla i chcesz dostać najtańszą chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. W tabeli poniżej znajdziesz najtańsze oferty firm pożyczkowych, które udzielają korzystnych chwilówek. Znajdują się tutaj informacje odnoszące się do minimalnej i najwyższej oferowanej kwoty środków pieniężnych, minimalnego i najdłuższego okresu jej spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy bez opłat jak również pełne dane o weryfikacji rejestru osób zadłużonych. Dowiedz się, gdzie najtaniej i najlepiej otrzymasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Kędzierzyn Koźle”\nJesteś mieszkańcem Puław i chciałbyś uzyskać najlepszą chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. W poniższej tabeli znajdziesz najtańsze oferty instytucji pożyczkowych, które udzielają pożyczek zwanych chwilówkami. Znajdziesz tu informacje odnoszące się do najmniejszej i najwyższej udzielanej kwoty środków pieniężnych, najkrótszego i maksymalnego czasu spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy za darmo jak również pełne informacje o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Dowiedz się, gdzie najtaniej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Puławy”\nJesteś mieszkańcem Oświęcimia i chciałbyś uzyskać tanią chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. W poniższym wykazie znajdziesz najtańsze oferty firm pozabankowych, które udzielają pożyczek zwanych chwilówkami. Znajdują się tutaj dane odnoszące się do najniższej i największej oferowanej kwoty finansowania, minimalnego i najwyższego czasu trwania spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy za darmo oraz pełne informacje o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Sprawdź, gdzie tanio i korzystnie pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Oświęcim”\nNa tabeli poniżej publikujemy zestawienie biur finansowych pozabankowych przyznających chwilowe kredyty w Przeworsku jak również sąsiednich miastach. Znajdziesz tu informacje dotyczące minimalnej i maksymalnej kwoty pieniędzy, najniższego i maksymalnego czasokresu spłaty zadłużenia, możliwego pożyczenia pieniędzy darmowo czy szczegółowe informacje dotyczące sprawdzania rejestrów zadłużonych. Przeczytaj cały artykuł „Pożyczki Przeworsk”\nJesteś z Chełma i chcesz dostać tanią pożyczkę chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. W umiejscowionym poniżej zestawieniu znajdziesz najtańsze oferty instytucji finansowych, które udzielają tanich chwilówek. Znajdziesz tu informacje odnoszące się do minimalnej i najwyższej oferowanej kwoty finansowania, minimalnego i najdłuższego czasokresu spłaty długu, możliwości pożyczenia pieniędzy za darmo czy szczegółowe informacje o weryfikacji rejestrów dłużników. Dowiedz się, gdzie najtaniej i najkorzystniej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Chełm”\nJesteś klientem z Sosnowca i chciałbyś otrzymać najlepszą pożyczkę chwilówkę? Ten artykuł może Ci w tym pomóc. Na poniższej tabeli znajdziesz najtańsze oferty instytucji pozabankowych, które udzielają tanich chwilówek. Znajdują się tutaj dane dotyczące minimalnej i maksymalnej możliwej kwoty pieniężnej, najniższego i maksymalnego czasu trwania spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy bez opłat oraz pełne dane o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Sprawdź, gdzie najtaniej i najkorzystniej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Sosnowiec”\nJesteś mieszkańcem Torunia i chciałbyś otrzymać najtańszą chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. W poniższej tabeli znajdziesz najtańsze oferty firm finansowych, które udzielają korzystnych chwilówek. Znajdziesz tu dane odnoszące się do najniższej i największej udzielanej kwoty pieniężnej, najkrótszego i najdłuższego czasokresu spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy bez kosztów jak również pełne informacje o sprawdzaniu rejestru osób zadłużonych. Dowiedz się, gdzie najtaniej i najlepiej uzyskasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Toruń”\nJesteś z Kalisza i chciałbyś uzyskać tanią chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. Na zestawieniu tabelarycznym znajdziesz najtańsze oferty firm finansowych, które udzielają najkorzystniejszych chwilówek. Znajdziesz tu informacje odnoszące się do minimalnej i największej kwoty wsparcia finansowego, minimalnego i maksymalnego okresu spłaty zobowiązania, możliwości pożyczenia pieniędzy za darmo czy pełne informacje o weryfikowaniu rejestrów dłużników. Zobacz, gdzie najtaniej uzyskasz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Kalisz”\nJesteś z Zabrza i chciałbyś dostać tanią pożyczkę chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. W tabeli poniżej znajdziesz najtańsze oferty instytucji pozabankowych, które udzielają najkorzystniejszych chwilówek. Znajdziesz tu dane odnośnie minimalnej i najwyższej oferowanej kwoty środków pieniężnych, minimalnego i maksymalnego czasu trwania spłaty, możliwości pożyczenia pieniędzy za darmo oraz pełne dane o weryfikowaniu rejestru osób zadłużonych. Sprawdź, gdzie najtaniej i najlepiej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Zabrze”\nJesteś klientem z Lublina i chcesz otrzymać najtańszą pożyczkę chwilówkę? Zawarte tutaj informacje mogą Ci w tym pomóc. Na zestawieniu tabelarycznym znajdziesz najtańsze oferty firm pozabankowych, które udzielają pożyczek chwilówek. Znajdują się tutaj dane odnoszące się do najmniejszej i największej kwoty finansowania, minimalnego i maksymalnego okresu trwania spłaty długu, możliwości pożyczenia pieniędzy bez kosztów czy pełne informacje o sprawdzaniu rejestrów dłużników. Sprawdź, gdzie najtaniej pożyczysz pieniądze. Przeczytaj cały artykuł „Chwilówki Lublin”


10 Autorskich Presetów i 6 tablic LUT do astrofotografii, które pomogą fotografom na wszystkich poziomach zaawansowania tworzyć zdjęcia doskonale oddające piękno bezkresnego, nocnego nieba.\nNiewiele rzeczy może równać się z pracą nad uchwyceniem spektakularnego obrazu nocnego nieba: ucieczka od zanieczyszczenia świetlnego z pobliskich miast i zapuszczenie w mrok; oczekiwanie na zachód słońca, idealne ułożenie ciał niebieskich oraz uchwycenie czegoś więcej niż mogą zobaczyć nasze oczy przy pomocy długiej ekspozycji.\nTak dużo czasu trzeba spędzić na planowaniu, zanim w ogóle naciśniesz spust migawki aparatu. Po wszystkim pozostajesz z plikiem o niesamowitym bogactwie szczegółów, które tylko czekają na wydobycie.\nStworzyłem ten pakiet Presetów nie tylko, aby ułatwić szybkie przyswajanie wiedzy związanej z przetwarzaniem astrofotografii, ale również, aby pomóc fotografom na wszystkich poziomach zaawansowania tworzyć obrazy, które doskonale oddają piękno bezkresnego, nocnego nieba.\nBez względu na to, czy fotografujesz przy niewielkim dostępie do światła księżyca lub korzystasz z szukacza gwiazd, gdy księżyc jest w nowiu, moje Presety pozwolą Ci przejąć kontrolę i zacząć tworzyć zdjęcia, jakie nigdy Ci się nie śniły.\nPresety i tablice LUT zawarte w pakiecie zostały specjalnie zaprojektowane, aby dać Ci pełną kontrolę nad swoimi fotografiami. Chociaż nadają się do samodzielnego użytku, stworzyłem je z myślą o unikalnym 2-etapowym procesie edycji.\nPodczas obróbki wybieram jeden z 10 Presetów dostępnych w pakiecie. Ponieważ ilość światła na pierwszym planie bywa różna w zależności od zdjęcia, różne Presety będą pasować lepiej do określonych warunków.\nPo dodaniu Presetu kończę obróbkę za pomocą jednej z 6 tablic LUT. Zachęcam Cię do stosowania ich po nałożeniu Presetu, aby poprawić ogólną tonację oraz atmosferę Twojego zdjęcia. W ten sposób nie tylko dostosowujesz obraz do swojej specyficznej wizji twórczej, ale również tworzysz i definiujesz własny styl, wydobywając z nocnego nieba maksimum szczegółów.\nSpecjalista Astrofotografii i Fotografii Poklatkowej\nJack Fusco to fotograf krajobrazu specjalizujący się w astrofototografii i fotografii poklatkowej. Obecnie mieszka w San Diego, w Kalifornii. Jego pasja do fotografii rozpoczęła się, gdy dokumentował swoje podróże jako koncertujący muzyk. Z czasem, robienie zdjęć stało się dla Jacka główną formą ekspresji twórczej.\nPodczas swoich zwykle bezsennych podróży Jack stara się uchwycić zdumiewające piękno nocnego nieba, aby podzielić się nim z jak największą liczbą osób. Bez względu na to, czy podąża właśnie śladem Drogi Mlecznej wzdłuż wybrzeża lub próbuje uchwycić zorzę polarną na mroźnym odludziu, gdy spogląda w gwiazdy, zawsze ma pod ręką kubek kawy i uśmiech na twarzy.\nWiele z fotografii Jacka jest planowanych z kilkudniowym, kilkutygodniowym, a nawet kilkumiesięcznym wyprzedzeniem w oczekiwaniu na idealną pogodę oraz położenie ciał niebieskich. Powstałe zdjęcia doskonale oddają jego szczere i całkowite oddanie swojej pracy.\nPrace Jacka były wykorzystywane przez National Geographic, TEDx, the LA Times, NASA APOD, the BBC, Forbes oraz wiele innych publikacji.


Wreck Expedition, czyli wyprawa 15-letnim polonezem do Irlandii - NaszeMiasto.pl\nWreck Expedition, czyli wyprawa 15-letnim polonezem do Irlandii\n2012-11-26, Aktualizacja: 2012-11-26 18:09\nStartują w kwietniu 2013 roku. Na wyprawę wybiorą się 15-letnim polonezem. W 10 dni zamierzają przebyć 3,2 tys. km i pokonać trasę z Gdyni przez Niemcy, Holandię, Belgię, Francję, Anglię, aż do New Town Abbey w Północnej Irlandii.\nMariusz Michalak: Kto wpadł na pomysł zorganizowania tak oryginalnej wyprawy? Czym się inspirowaliście?\nKamil Ćwikliński, organizator: Pewnej nocy przyśniło mi się jak jadę polonezem wzdłuż irlandzkiego klifu. Obudziłem się i stwierdziłem "czemu nie?". Od razu przystąpiłem do przeglądania map i już po chwili miałem opracowaną trasę. Dwa dni później mój przyjaciel stworzył stronę internetową wyprawy. Dzięki niej przygotowania posuwają się naprzód, a my znajdujemy sponsorów. Kilka dni spędziłem w różnych urzędach, ale dzięki temu wyprawa jest oficjalna i możemy reklamować się jako ekspedycja.\nNie lepiej pojechać na urlop i wypocząć w hotelu, niż udać się w tak długą trasę starym polonezem?\nAndrzej Gajewski, mechanik: Wczasy w hotelu są dla leniuchów. Dla nas najlepszy wypoczynek jest w trasie. Naszą ulubioną marką jest FSO i zamierzamy pokazać piękno motoryzacji napotkanym osobom na naszej trasie.\nOpowiedz więcej o uczestnikach Wreck Expedition.\nKamill Ćwikliński: Ekipa Wreck Expedition składa się nie tylko z trójki, która rusza w trasę. Poza mną, mechanikiem, drugim kierowcą, jest jeszcze nasza koleżanka Monika, która pomaga nam przy tworzeniu i aktualizowaniu strony internetowej www.pl-ie.pl. Z kolei Izabela pomaga przy promocji wydarzenia np. rozdając ulotki i naklejki, poszukując sponsorów, albo eventów, podczas których moglibyśmy zaprezentować pojazd. Ostatnio był to V Pokaz Aut w Gdańsku. Dodatkowo wspiera nas grupa FSO-Pomorze, której wszyscy jesteśmy członkami.\nCzytaj dalej o wyprawie polonezem do Irlandii ---------->\nKiedy byłem w Irlandii, zrzuciłem z klifu polską jedno-groszówkę i obiecałem sobie, że jeszcze tam wrócę.\nW trasę zamierzacie wyruszyć 15-letnim FSO Polonezem Atu Plus. Czy z tym modelem związana jest jakaś szczególna historia? Czy jest on specjalnie przystosowany?\nSamochód otrzymałem od dziadka. Już jak byłem mały, uwielbiałem ten samochód. Wypady na grzyby czy do rodziny, zawsze były przeze mnie wyczekiwane. Do dziś wycie podczas hamowania silnikiem przywołuje wspomnienia, jak siedziałem na tylnym siedzeniu, a w radiu leciał kawałek Pussycat "Mississippi".\nJedną z najważniejszych rzeczy podczas takiej wyprawy jest bezawaryjność samochodu. Jak technicznie przygotowujecie się do wystąpienia ewentualnych usterek?\nAndrzej Gajewski: Znamy budowę poloneza doskonale i nie jest nas w stanie niczym zaskoczyć. Do naprawy potrzeba kilku kluczy, dwa śrubokręty i młotek oraz wiedzę, jak tego wszystkiego użyć. Do tego bagażnik pełen części potencjalnie zagrożonych usterką. Najważniejsze jednak jest odpowiednie przygotowanie auta przed wyjazdem.\nNie jest tajemnicą, że taka podróż wiąże się ze sporymi wydatkami. Jak zamierzacie pozyskać fundusze?\nIzabela Krawczyk: Cały nasz wyjazd mieści się w 3,5 tys. zł. Większość funduszy pochodzi z naszych osobistych dochodów. Ciężko jest znaleźć sponsorów na największe wydatki takie jak paliwo, części, czy opłaty drogowe. W zamian za wsparcie oferujemy powierzchnię reklamową na pojeździe i stronie internetowej. Oczywiście po drodze odwiedzamy Polonię i zamierzamy pozwiedzać trochę, przez co koszt może wzrosnąć.\nDo wyprawy pozostało jeszcze klika miesięcy. Na jakim etapie przygotowań jesteście?\nKamil Ćwikliński: Aktualnie poszukujemy taniej drukarni, która oklei nam samochód naszym logiem i logami sponsorów. Musimy też dodrukować wizytówek. Potem pozostanie nam wymiana paru części i dalsze szukanie sponsorów, którzy chcieliby ulżyć nam przy wydatkach.\nCo Waszym zdaniem będzie najtrudniejsze w tej ekspedycji?\nNic nie będzie trudniejsze od przestawienia się na ruch lewostronny. Cała trasa wydaję się trudna dla tak niedoświadczonej ekipy. Jedynie Andrzej już przemierzył Grecję w swoim polonezie.\nDziękuję za rozmowę i życzę owocnych przygotowań.\nekspedycja polonezem do Irlandii\npolonezem do Irlandii


PLAMY NA D�ONIACH - forum, dyskusje, rozmowy\nGazeta.pl Forum spis temat�w plamy na d�oniach\nplamy na d�oniach\nczerwone plamy na d�oniach, krosty, �uszczenie ...\nod kilku dni m�j synek ma plamy na wewn�trznej stronie d�oni, takie pod sk�r�, czerwone, troch� ta sk�ra si� �uszczy, tak bylo kilka dni, teraz do tego na ca�ym ciele, w r�nych miejscach, na uchu, na kolanach, nawet na pietak, na kostkach n�g, pojawi�y si� czerwone krosty z bia�ymi\n- czerwone plamy na d�oniach, krosty, �uszczenie ...\nSw�dz�ce plamy na d�oniach\nKilka dni temu na d�oniach pojawi�y si� sw�dzace, czerwone plamy. By�y to ma�e krostki z jak�s bezbarwn� ciecz�. Bardzo sw�dzia�y, Teraz wszystko przysycha, ale nadal sw�dzi. Nie b�de juz dodawa�a, �e wygl�da okropnie. Niestety nie mia�am czasu i�� do dermatologa. czy to mo� by� rodzaj\n- Sw�dz�ce plamy na d�oniach


Budżet miasta - Komentarz Mikołaja Skrzypca - Mielec | korso.pl | portal miejski - wiadomości, informacje, firmy\nMikołaj Skrzypiec, współzałożyciel Stowarzyszenia "Specjalna Strefa Ekologiczna" w Mielcu, dziennikarz i tłumacz.\nZadłużenie będzie się tylko powiększać przez najbliższe lata, gdyż miasto czeka kilka dużych inwestycji, w tym ta najważniejsza dla radnych PiS byłej kadencji, "flagowa" inwestycja w nową halę sportową. Osobiście nie zgadzałem się od samego początku z rezygnacją z remontu starej hali – w kolejnych latach po remoncie można było zacząć myśleć nad nowym, wielofunkcyjnym obiektem.\nTak się jednak nie stało, gdyż z głosami rozsądku wielu osób wygrał irracjonalny upór radnych takich jak pan Ryniewicz, Cena czy inni radni poprzedniej, jak i w kilku przypadkach (niestety) obecnej kadencji. Dla przypomnienia, wyliczenia pana Ryniewicza, krążące po mediach niejako w formie wyjaśnienia decyzji od odejścia od modernizacji starej hangar-areny, pokazywały kwotę 38,5 mln złotych jako koszt inwestycji w cyt.: "nową, wspaniałą halę", na którą cyt.: "Mielec po prostu stać". Otóż, okazuje się, że jednak nie stać. Obecnie koszt budowy wyniesie 140 mln zł, minus dotacja, która ma być wypłacona przez ministerstwo. Jeśli do tego szalonego pomysłu doliczymy inne, dużo konieczniejsze dla miasta inwestycje, to obraz przyszłych budżetów i ogólnie finansów miasta robi się nieciekawy. Jak wyliczał pan Nowakowski na niedawnej sesji rady miasta, w roku 2020 deficyt wynieść ma 162 mln, rok później 170,5 mln. Przy obecnych dochodach miasta, względną równowagę budżetu miasto osiągnąć może... w 2043 roku.\nPoza inwestycją w halę sportową, poprzednią radę miasta cechowała niepoprawna wręcz rozrzutność, która manifestowała się dziesiątkami "wrzucanych" do budżetu miasta poprawek, które sprawiały, że deficyt rokrocznie się powiększał, choć poprzednia rada miasta zastała finanse publiczne miasta w dość dobrym stanie, po wieloletnich rządach prezydenta Chodorowskiego. Jak większość radnych PiS doprowadziła przez cztery lata do rekordowego deficytu, bez problemu można prześledzić, niestety, nie mam na to miejsca. Osobiście, najbardziej dziwi mnie to, że żaden z obecnych radnych, współodpowiedzialnych za taki stan rzeczy, nie uderzył się w przysłowiową pierś i nie przyznał do winy. Niektórzy nawet apelowali o rozwiązanie problemu i "zaciskanie pasa" przez nowe władze, zatem refleksja nie nadeszła.\nPrzy tak dużym i rosnącym deficycie budżetowym na rozrzutności poprzednich radnych ucierpią mieszkańcy. Jeśli nowe władze podejdą do problemu poważnie, to niestety, przy każdym projekcie wydatków będzie musiała nastąpić poważna dyskusja, na ile taki wydatek jest potrzebny. Pozostaje nadzieja, że na wydatki naprawdę kluczowe, takie jak poprawa jakości powietrza w mieście, ochrona środowiska poprzez (m.in.) dbałość o zieleń miejską oraz sensowna gospodarka odpadami znajdą się odpowiednie środki. Oby obecna rada patrzyła w przyszłość dalej niż tylko następny rok.


Świat według Basi: poniedziałki z muszlami Strombus pugilis\nSkrzydelnikowate Strombus pugilis żyje w Bermudy, południowo-wschodniej Florydzie, na Morzu Karaibskim, a na południe do Brazylii. Miąższ Strombus pugilis jest jadalny. Jest to zazwyczaj gotowane , i jest spożywane przez miejscowych rybaków.A oto ciekawostka o muszlach\nPersowie, jako pierwsi, zauważyli, że niedokładne zmielenie kopyt czy kości na pastę do zębów, grozi starciem szkliwa. Dlatego sami chętniej rozdrabniali muszle morskie (łatwiej je było dokładnie pokruszyć)\nAutor: Świat według Basi o 18.1.16\nJadwiga Kluczyńska 18 stycznia 2016 15:47\nNo proszę, Basiu, kolejne pokazujesz, a ja nie mogę się dokopać do swoich (obiecanych Tobie) :p Pozdrawiam i proszę o cierpliwość :)))\nAnna T 18 stycznia 2016 19:37\nŚliczna muszla :)\nmicia Marzena Przybyła 18 stycznia 2016 21:11\nBardzo niezwykła kolekcja muszli. A jakie egzotyczne nazwy. Sporo wiesz o swoich okazach. Pozdrawiam\nRękodzieło-art Wioleta Śnietka 20 stycznia 2016 10:10\nśliczne, chciałabym taką mieć :)\nAnnette ;-) 21 stycznia 2016 14:35\nPiękność z Karaibów.