Pod względem wyglądu zewnętrznego filary mają rozmaite proporcje i mogą być szerokie i przysadziste lub cienkie i smukłe . Wybór proporcji filara nie tylko zależy od wielkości jego przekroju, który zależy od obciążenia. W wielu wypadkach filary nie są wykorzystane pod względem statycznym, lecz wymiary ich są podyktowane względami architektonicznymi, których zadaniem jest uzyskanie właściwego wyrazu mocy lub lekkości. Znaczenie filarów jeszcze bardziej wzrasta, kiedy opierają się na nich łęki. Siły ukośne, wynikające z rozporu konstrukcji łukowych, powinny być zlokalizowane w rdzeniu przekroju filara.\nGzyms składa się z 5 części: 3 uskoków i 2 płycie ni. Uskoki w kształcie piętki, ćwierćwałka i simy podpartej małą piętką, są przeważnie rzeźbione. Płycień górny jest gładki, płycień dolny - ząbkowany. W porządku korynckim architraw również dzieli się na 3 pasy poziome, ozdobione w miejscach wyskoków rzeźbionymi profilami oraz na zakończenie również bogato rzeźbiona piętka. Fryz jest gładki lub dekorowany płaskorzeźbami. Gzyms jest bardzo bogaty, z rzeźbionymi uskokami oraz wspornikami w kształcie litery S pod głównym (górnym) płycieniem. Pomiędzy wspornikami znajdują się kasetony w p...\nOzdabianie profili polichromią lub motywami rzeźbiarskimi ma na celu wzbogacenie, spotęgowanie wrażenia przez wprowadzenie soczystych i bardzo mocnych barw oraz przez grę światłocienia, który w elementach rzeźbionych daje głębię profilu i subtelność formy. Polichromia i rzeźba profilu były z reguły stosowane w architekturze antycznej. Architektura epoki odrodzenia zaniechała polichromii, natomiast utrzymała formy rzeźbione. Są to przede wszystkim uskoki gzymsów lub oprofilowania architrawów. Najbardziej rozpowszechnione przykłady, to stosowanie tzw. perełek do profili wałkowych. Perełki składały się z ...\nRurę filtrową okręca się spiralnie drutem ocynkowanym o grubo 3-6 mm, przy odległości zwojów 15-25 mm. Następnie nakłada się siatkę z drutu miedzianego, innego materiału nierdzewnego lub tworzyw sztucznych. Średnice otworów siatki filtracyjnej (zależnie od - rodzaju gruntu) wynoszą zwykle od 0,2-0,9 mm, przy grubości drutu 0,2-0,6 mm. W przypadku niewłaściwego doboru siatki przedostaje- się drobny piasek i zamula filtr lub też ziarnka piasku o wielkości otworów siatki zatykają filtr. Aby tego uniknąć, filtry należy starannie dobierać, mając na uwadze uziarnienie warstwy wodonośnej. Filtry siatkowe maj...\nNajnowsze zdjęcia w galerii jakie profile do ścianki działowej :\nhttp://www.merino-shoes.pl 751# , #króliki z materiału , #zaraza cynowa , #modem docsis nie nawiązał połączenia , #co odstrasza karaluchy , #120hz samsung , #lutownice precyzyjne , #czy styropian można wyrzucać do plastików , #schemat tablicy rozdzielczej w domu jednorodzinnym , #płytki balkonowe castorama ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - jakie profile do ścianki działowej


Euroliga: Waleczny Žalgiris przegrał z Daruššafaką - Wiadomości Znad Wilii Euroliga: Waleczny Žalgiris przegrał z Daruššafaką - Wiadomości Znad Wilii\n4 listopada, 2016 22:50\nKoszykarska drużyna Žalgiris Kowno przegrali kolejny mecz w rozgrywkach Euroligi. Mistrzowie Litwy na własnym parkiecie z wynikiem 80:83 ulegli Daruššaface Stambuł.\nPrzyznać wyższość rywala Žalgiris musiał nawet po udanej pierwszej połowie gdy prowadził z dwucyfrową przewagą. Punktem przełomowym była trzecia kwarta w której defensywa Žalgirisu pozwoliła na zdobycie 35 punktów przez rywali.\nW decydującej odsłonie podopieczni Davida Blatta nie zmniejszali tempa, co prawda Žalgirisowi udało się kilka razy zmniejszyć prowadzenie rywali do 3 punktów, jednak ostatecznie to gości celebrowali zwycięstwo.\nMistrzowie Litwy na swoim koncie mają 3 porażki i jedne zwycięstwo. Dzisiejsi rywale wywalczyli już 3 zwycięstwa i ponieśli jedną porażkę.\nŽalgiris: P.Jankūnas i L.Westermann po 21, B.Motum 10, E.Ulanovas 7, L.Lekavičius i A.Milaknis po 6.\nDaruššafaka: S.Wilbekin i A.Moerman po 16, B.Wanamaker 14, B.Batuk 9, J.Anderson i M.Slaughter po 8.


Przełom na rynku flokulantów - Przemysł - Laboratoria.net\nIgenic Sp. z o.o. Bella Estetica Klinika Achem PANalytical więcej\nEkstrakcja z użyciem dwutlenku węgla Zlewik okragły z polipropylenu / 42-501 Panel ścienny na butelkę, niebieski więcej\nNowy flokulant kationowy w formie proszku o bardzo dużej masie cząsteczkowej przeznaczony jest do separacji ścieków komunalnych i przemysłowych w postaci stałej lub płynnej. Jak podkreślają przedstawiciele największej chemicznej firmy świata, produkt powstał dzięki połączeniu doświadczenia BASF w dziedzinie oczyszczania wody z wiedzą know-how nabytą podczas badań nad polimerami. Stworzono go w oparciu o zindywidualizowane potrzeby klientów przy jednoczesnym uwzględnieniu aspektów środowiskowych. Tym samym stanowi on uzupełnienie istniejącej gamy flokulantów BASF, co umożliwia dopasowanie oferty do najnowszych trendów na rynku odwadniania osadów ściekowych.\nZe względu na dobre właściwości wiążące, Zetag ULTRA wykazywać ma doskonałą wydajność w zakresie odwadniania i oferować wysoką integrację koagulantu, co pozwala zachować odporność na siły ścinające. To fakt niezwykle istotny przy wykorzystaniu technik wirnikowych oraz flotacji ciśnieniowej rozpuszczonym powietrzem.\n- Obecnie oczyszczalnie ścieków przemysłowych i komunalnych nastawione są na osiąganie maksymalnej wydajności pod rosnącą presją redukcji kosztów – tłumaczy cytowany w komunikacie BASF Marcus Fuest, reprezentujący wchodzący w skład koncernu dział Global Industry Marketing Water Solutions. - Produkt zyskał uznanie dzięki doskonałej wydajności w wielu oczyszczalniach na całym świecie. Nasi klienci donoszą, że ilość zbitej masy odwodnionego osadu ściekowego wzrosła średnio o 15%. Przykłady płynące od naszych odbiorców są też dowodem na umożliwienie znaczącego zredukowania dawki o ok. 20%. Ponadto odwirowana ciecz ma poprawione właściwości w zakresie przechwytywania – twierdzi Fuest.\nNowe flokulanty pozwalać mają zatem na efektywniejszą pracę nowoczesnych oczyszczalni. Uzyskanie większej ilości zbitej masy osadowej, co jest udziałem Zetag ULTRA, korzystnie wpłynąć powinna także na środowisko ze względu na mniejsze zużycie energii podczas transportu, usuwania i spalania.\nTagi: flokulant, BASF, lab, laboratorium, proszek kationowy, polimer, osad, sciek


Znaczny procent spółek w naszym kraju korzysta z ofert zewnętrznej księgowości, gdyż jest to o wiele tańsze | online-clothes-shopping.org\nOpublikowano 17 stycznia, 2022 przez admin\nZewnętrzna księgowość wydaje się być raczej doceniana przez wszelkie mniejsze i średnie spółki, ponieważ redukuje koszty prowadzenia biznesu.\nJedynie wielkie korporacje są w stanie w dzisiejszych czasach pozwolić sobie na to, aby posiadać u siebie dział księgowy.\nJest to bowiem powiązane z utrzymywaniem następnego pracownika. Trzeba mu wtedy wypłacać pensję i opłacać ZUS. Często bywa to zbyt drogie dla niewielkich firm. Przez to tak powszechne wydają się być zewnętrzne usługi księgowe. Płacimy wówczas po prostu coś na kształt kwartalnego abonamentu i mamy święty spokój. Powinniśmy jedynie dawać księgowej wszelkie faktury i potwierdzenia kosztów stałych.\nCzekamy na Ciebie! Więc jesteśmy w serwisie (https://businessinsider.com.pl/oddluzanie-korzyscia-dla-klienta-i-rynku-finansowego/gsjzssf) – nasze nowe artykuły pełne intrygujących informacji są już przygotowane. Trzeba tylko kliknąć w link.\nW obecnych czasach nie musimy już nawet jeździć do swej księgowe, gdyż można przekazywanie faktur robić przez internet (e-mailem lub na wybranej platformie, gdzie będziemy mogli udostępniać wszystkie dokumenty). Zatem jest to proste i szybkie. Oczywiście musimy znaleźć kogoś fachowego, kto będzie nam jak należy obliczał wszelkie podatki oraz nie gubił rachunków. Jeśli jesteśmy ze stolicy i niezbędne są nam usługi księgowe Warszawa zapewne posiada co najmniej kilka (jeśli nie więcej) biur. Poszukiwania należy zacząć od internetu. Tam na pewno znajdziemy opinie wcześniejszych klientów na temat wszystkich księgowych.\nTrzeba będzie je dokładnie przejrzeć i podjąć przemyślaną decyzję. Nie wolno się z tym spieszyć, gdyż mogą nas potem ścigać różne urzędy za niepoprawnie odprowadzone składki. Procedury odkręcania błędów trudno zaliczyć do przyjemnych.\nPoprzedni wpis: Jakie wady i zalety mają kuchenne meble do zabudowy i co wychodzi najtaniej?\nNastępny wpis: Wybór odpowiedniego krzesła do pracy przy komputerze jest naturalny, aby nie pojawiły się u nas bóle pleców


Czasem warto zatelefonować w zaświaty - WP Książki\nCzasem warto zatelefonować w zaświaty\nJak już zapewne spora część czytelników zdążyła się zorientować, Szum jest w pewnym stopniu kontynuacją wydanych przed trzema laty Włoskich szpilek. Nie trzeba się długo zastanawiać, by w narratorce nowej powieści Magdaleny Tulli rozpoznać narratorkę tej poprzedniej, a wraz z nią i jej rodzinę: matkę dręczoną przez okupacyjne koszmary, ojca, który również doświadczył grozy wojny, a do tego „jest cudzoziemcem, w co nikt rozsądny by nie uwierzył”, i jego krewnych z Mediolanu.\nZmienia się jednak konwencja i optyka spojrzenia: zamiast serii historii powiązanych ze sobą, lecz spokojnie mogących występować w roli samodzielnych opowiadań – jedna długa opowieść, podzielona na rozdziały bez tytułów (który to podział ma raczej znaczenie umowne); zamiast opisania świata zewnętrznego widzianego oczyma małej dziewczynki – detaliczne studium jednego z aspektów tego świata, najmocniej rzutującego na psychikę dziecka. Tym aspektem są relacje rodzinne i społeczne, analizowane z perspektywy tej samej dziewczynki, która w międzyczasie dorosła, wyszła za mąż i rozwiodła się, wychowała dzieci, pogrzebała rodziców. Na motywie traum z przeszłości, zaburzających zdolność człowieka do funkcjonowania w związkach i/lub do szeroko pojętej miłości, a w konsekwencji odbijających się na dobrostanie fizycznym/ psychicznym jego bliskich, oparto już kanwę niejednej powieści; nie znaczy to jednak, że jest to motyw wyeksploatowany czy strywializowany – a już z pewnością nie odniesiemy takiego wrażenia, patrząc,\njak umiała go wyzyskać jedna z najlepszych współczesnych polskich prozaiczek średniego pokolenia.\nLata wojny pozostawiły bolesne ślady w duszach przodków narratorki po mieczu: z Włoskich szpilek wiemy, że pamięć kuzyna ojca, poległego na froncie u zarania dorosłego życia, była wśród mediolańskich krewnych kultywowana przez wiele, wiele lat, a teraz odkrywamy, że i sam Vico jeszcze w dwadzieścia lat po wojnie był nawiedzany w snach przez żołnierzy Wehrmachtu, „każdy w zielonkawoszarym mundurze i z ciemną dziurką pośrodku czoła”. Ale to nic w porównaniu z piekłem, którego doświadczyła rodzina ze strony matki; Szum pozwala się zaledwie domyślać tego, czego znacznie wyraźniejsze tropy znajdujemy we Włoskich szpilkach, choć i tam nie wszystko jest powiedziane dosłownie – jednak to nie analiza rodzaju i jakości tych przeżyć jest tu istotna, tylko samo ich istnienie i ich wpływ na strategie życiowe dwóch ocalałych z pożogi sióstr. To, czego doznały w trakcie okupacji, udało im się dość precyzyjnie osnuć mgłą tajemnicy, lecz przecież niemówienie o czymś nie sprawia, że to coś przestaje istnieć... A skoro\nistniało, skoro, przeminąwszy, cały czas odzywa się w podświadomości, trzeba się bronić. Każda z sióstr wybiera zupełnie inny sposób radzenia sobie ze swoim problemem. Matka narratorki prezentuje toksyczne zarówno dla siebie samej, jak i dla otoczenia połączenie kompletnego chłodu emocjonalnego z życiową biernością; ciotka ustawia się na pozycji osoby pozornie cieplejszej, lecz w zamian posiadającej monopol na życiową wiedzę i uzurpującej sobie prawo do narzucania „jedynych słusznych” decyzji nie tylko własnemu mężowi i synowi (który przejmuje po niej skłonność do definitywnych ocen i do demonstrowania swojej wyższości nad stłamszoną psychicznie kuzynką), ale też siostrze i jej rodzinie. A dziewczynka? Dziewczynka, której nawet nie znamy z imienia (we Włoskich szpilkach pada w pewnym momencie propozycja, by nazywać ją Karoliną albo Małgorzatą, ale równie dobrze można by z kalendarza wybrać cokolwiek innego), rozumie jeszcze niewiele. Zbyt mało, by usprawiedliwić lodowatą obojętność otaczającą ją w domu\n(ojciec, człowiek skądinąd miły i pogodny, zdaje się hołdować poglądowi, że dzieci to wyłączna domena matki, a jeśli matka nie ma za grosz macierzyńskich predyspozycji... no to trudno), by uchwycić związek między wydarzeniami z przeszłości, których podsłuchane przypadkiem echa zaludniają jej wyobraźnię, a postępowaniem dorosłych. I zbyt mało, by pojąć, dlaczego jej odmienność – tylko po trosze wynikająca z dwujęzyczności i nieco egzotycznej urody, a o wiele bardziej z defektu, który dzisiejszy czytelnik bez trudu zidentyfikuje jako dysleksję – budzi w ludziach w najlepszym razie niechęć, częściej jawną agresję. Jeszcze nie umie się bronić ironią, zbijaniem cudzych argumentów, wykazywaniem własnych przewag, więc robi to, co jedynie możliwe: ucieka w świat wyobraźni i snów, w którym mówiący lis i martwy niemiecki żołnierz mają takie samo prawo do egzystencji, jak ona. Kiedy po latach, dorosła i o wiele mądrzejsza, wędruje myślami od nieszczęśliwego dzieciństwa po czas, gdy musiała stać się matką nie tylko dla\ndzieci, ale i dla własnej matki stopniowo zapadającej się w psychiczny niebyt, ten świat nadal istnieje; teraz rozmawia się w nim ze zmarłymi przez telefon, wyjaśniając wszystko, czego się nie udało dopowiedzieć za życia, prowadzi się procesy, w których rozsądza się ich winy, by ostatecznie orzec przebaczenie.\nZnajomość Włoskich szpilek nie jest niezbędna, by czytelnik mógł w pełni odebrać przesłanie Szumu, choć trzeba przyznać, że przeczytanie obu powieści (najlepiej w krótkim odstępie czasu) daje pełniejszy obraz przedstawionej w nich konstelacji okoliczności i o wiele szerszy wgląd w psychikę bohaterki i jej bliskich. Mocna, ważna i wzruszająca to historia, a jeśli nawet – jak powiedziano na wstępie – poruszone w niej kwestie nie są jakimś szczególnym novum, to sam sposób ich ujęcia jest na tyle świeży i wymowny, że nie ma mowy o odczuciu wtórności. Czytelnikom, którzy już kiedyś zetknęli się z prozą Tulli, nie trzeba rekomendować jej walorów technicznych; pozostałych można zapewnić, że płynna narracja, piękny styl i bogaty, kształtny język – nieurozmaicany żadnymi eksperymentami, przyswajalny więc i dla tych, którzy nie gustują w awangardowych technikach pisania – to wartości same w sobie, którymi można się delektować nawet w oderwaniu od treści.


E-magia - Talizman Wierności\nAmulet na Powodzenie\nTalizman Wierności Bransoletka zabezpieczająca przed zdradami partnera wykonana z naturalnych ametystów. Napromieniowan.. Product #: UMP04 Regular price: $179.00\t$179.00\nNa każdego z nas czyha wiele pokus, trudno się im oprzeć. Pokusy również mogą zagrażać Twojemu związkowi. Nawet najwierniejszy partner lub partnerka bywa wystawiony na próbę wierności i zdarza się, że ulega pokusie. Bywają też osoby, które ciągle zdradzają. Takie sytuacje bardzo szkodzą związkom, często zdrady są przyczyną ich rozpadu. Nie bardzo możemy być pewni wierności partnera, nawet tego, którego darzymy wielkim zaufaniem.\nJak więc zabezpieczyć się przed zdradą? Co nas może przed nią uchronić? Taką rolę ochronną spełnia nasz Talizman Wierności. Jest nim bransoleta wykonana z ametystu, która działa jak tarcza ochronna i pomaga zapobiegać niebezpieczeństwu zdrady. Dodatkowo każdy amulet przed wysyłką indywidualnie dla każdego klienta jest energetyzowany przez najsilniejszych ezoteryków. Zabieg energetyzacji wzmacnia działanie talizmanu i odbija negatywna energię.\nJeśli pragniesz wierności partnera lub partnerki, zamów nasz Talizman Wierności, a nasi ezoterycy przygotują go specjalnie dla Ciebie.\nW czym może pomóc Talizman Wierności?\nPomaga w zapewnieniu wierności zdradzającej Cię osoby, tak by straciła zainteresowanie innymi.\nPomoże sprawić, że Twój wierny partner lub partnerka wytrwa w swojej wierności i nie ulegnie pokusie.\nPomoże wpłynąć pozytywnie na trwałość Twojego związku, gdyż wierni sobie ludzie tworzą mocniejsze relacje.\nO czym należy pamiętać, zamawiając Talizman Wierności?\nTalizman Wierności jest dedykowany osobom chcącym zapewnić sobie wierność partnera i uchronić się przed zdradą. Zamawiają go klienci, którzy doznali już zdrady i chcą partnera powstrzymać od niewierności oraz tacy, którzy pragną zabezpieczyć swój związek przed zdradą.\nPamiętaj, że Talizman Wierności należy zawsze nosić na ręce. Musisz z nim nawiązać nieprzerwaną więź energetyczną. Dopiero wówczas będzie Cię mógł chronić przed zdradą. Musisz strzec swojego talizmanu, aby go nie zgubić, gdyż wtedy jego magiczna moc przestanie działać.\nDziałanie Talizmanu Wierności możesz wzmocnić, zamawiając dodatkowo Rytuał Wierności. Sprzężenie dwóch zabiegów magicznych przynosi bowiem najlepsze rezultaty.\nAmulet zostanie dla Ciebie naenergetyzowany. Z tego powodu okres oczekiwania na wysyłkę wynosi do 30 dni. Efektów działania amuletu można się spodziewać po około trzydziestu dniach noszenia. Czas ten może się skrócić lub wydłużyć w zależności od Twoich predyspozycji energetycznych. Amulet wykonany jest z kamieni naturalnych, jego kolor i wzór mogą się więc różnić od tego ukazanego na zdjęciu.\nBransoletka zabezpieczająca przed zdradami partnera wykonana z naturalnych ametystów. Napromieniowana energetycznie.\nJeśli chcesz rozłożyć płatność na raty, przy zamówieniu wybierz płatność poprzez Dotpay i wybierz taką metodę finansowania.\nSamodzielny urok miłosny\nZestaw pozwalający na samodzielne rzucenie prostego, skutecznego oraz bezpiecznego uroku miłosnego w zaciszu domowym.\nPrzepiękna bransoletka przyciągająca romantyczną miłość, wykonana z kwarcu różowego. Napromieniowana energetycznie.\nJadeitowa bransoletka przyciągająca powodzenie u licznych przedstawicieli płci przeciwnej. Napromieniowana energetycznie.\nBransoletka dodająca każdemu związkowi namiętności. Wykonana z malachitu i dodatkowo napromieniowana energetycznie.\nAmulet wspomagający rodzinne szczęście oraz żar ogniska domowego. Pomaga noszącej go osobie przeciwdziałać kłótniom i innym nieporozumieniom w rodzinie.


W Oświęcimskim Centrum Kultury podsumowano konkurs ekologiczny " Uwalniamy nasze środowisko od zużytych baterii". Organizatorem konkursu był Zakład Usług Komunalnych Sp. z o o. Celem konkursu od jedenastu lat jest wydzielanie ze strumienia odpadów komunalnych odpadu niebezpiecznego dla środowiska jakimi są baterie i akumulatory małogabarytowe oraz szerzenie wiedzy ekologicznej wśród uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych. Kolejny raz uczniowie naszej szkoły udowodnili, że troszczę się o czystość naszej planety i stanęli na najwyższym podium. W tym roku w grupie powyżej 200 uczniów uzyskaliśmy taki sam wynik, jak uczniowie z Przeciszowa. Zebraliśmy 628 kg baterii, co w przeliczeniu na jednego ucznia wynosi 2,58 kg.\n> Edycja 2008< - II miejsce\n> Edycja 2009< - III miuejsce\n>Edycja 2010 < - V miejsce\n>Edycja 2011< - I miejsce\n> Edycja 2012 < - I miejsce\n> Edycja 2013< - I miejsce\n> Edycja 2014< - I miejsce\n>Edycja 2015< - I miejsce\nW > Edycji 2015< uczniowie z 35 szkół zebrali łącznie 5457 kg zużytych baterii. To rekordowy wynik. Warto zauważyć, że od początku trwania konkursu zebrano już w sumie 33,816,40 kg tych niebezpiecznych dla środowiska odpadów. Za pracowitość i zaangażowanie otrzymaliśmy nagrody wartości 700 zł. ufundowane przez Zakład Usług Komunalnych Sp. z o. o, Urząd Miasta Oświęcim oraz Starostwo Powiatowe w Oświęcimiu. Najaktywniejsi uczniowie z naszej szkoły otrzymali cenne upominki i dyplomy, pozostałe piłki oraz gry edukacyjne przekazano na rzecz szkoły. Nagrody wręczała dyrektor szkoły Joanna Wysogląd oraz koordynatorka konkursu na terenie szkoły Małgorzata Chwierut.\nNa wyróżnienie zasłużyli: Bartosz Kula z IIa (4047szt.), Mateusz Kula z Ib (4047 szt.), Daniel Pawełczyk z Ib (624szt.), Julia Żabińska z IIa (526 szt.) , Igor Noworyta z IVa( 522 szt), Maciej Noworyta z IIa (490szt.), Piotr Włoszek z Ib (458szt), Hanna Płonka z Ib (426szt)), Gabriela Bęben z Ib( 381szt), Bartosz Harasny z IIb (381 szt),Kamila Walus z IVa (370szt.) , Igor Wieczorek z Ib( 343 szt.), Hubert Górka z Ic (328 szt.), Julia Noworyta z Ib (274 szt.).\nNajaktywniejsze klasy w szkole to:\nklasa IIa - 185,7 kg\nklasa Ib - 80,7 kg\nklasa Va - 43,8 kg\nZbierajmy baterie cały rok!


Naukowcy potwierdzili odporność dzieci pacjentek zaszczepionych w ciąży - Ginekologia – Termedia\nDr n. med Wojciech Zdanowski\nNaukowcy potwierdzili odporność dzieci pacjentek zaszczepionych w ciąży\nSpecjaliści z Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie przeprowadzili badania wpływu szczepionek przeciwko COVID-19 na płód. – Jedni z pierwszych na świecie przedstawiliśmy dowód na przezłożyskową transmisję przeciwciał przeciwko antygenowi S wirusa SARS-CoV-2 – mówi dr n. med. Wojciech Zdanowski, główny autor badania.\n– Kobiety ciężarne są w grupie podwyższonego ryzyka ciężkiego przebiegu infekcji COVID-19. Zaszczepienie ich zmniejsza zagrożenie zachorowania, ale także zwiększa szansę na uniknięcie powikłań groźnych dla płodu. Badanie prowadzone w naszym ośrodku ocenia skuteczność i bezpieczeństwo szczepienia przeciwko COVID-19 w czasie ciąży – wyjaśnił prof. Tomasz Waśniewski, ordynator Oddziału Klinicznego Ginekologiczno-Położniczego.\nW badaniu uczestniczą kobiety dobrowolnie zaszczepione w czasie ciąży. Kwalifikacja odbywa się po szczepieniu. Do tej pory zrekrutowano ponad 180 ciężarnych z całej Polski. – Wszystkie są pracownicami ochrony zdrowia, w większości to lekarki, które po wnikliwej analizie dostępnych badań stwierdziły, że korzyści z zaszczepienia dla nich i ich dzieci znacznie przewyższają ryzyko tej terapii – wskazał prof. Waśniewski.\nDr n. med. Wojciech Zdanowski, główny autor tego badania, dodał, że wstępne jego wyniki oceniają miano przeciwciał przeciwko białku S wirusa SARS-CoV-2 u pacjentek oraz w krwi pępowinowej noworodków po szczepieniu BNT162b2 mRNA COVID-19.\n– W naszej cząstkowej pracy opublikowanej w prestiżowym czasopiśmie „Vaccines” prezentujemy jedni z pierwszych na świecie dowód na przezłożyskową transmisję przeciwciał przeciwko antygenowi S wirusa SARS-CoV-2. Potwierdzamy tym samym możliwość uodpornienia dzieci pacjentek zaszczepionych w ciąży. Udowodniliśmy, że ten tydzień ciąży, w którym jest podawana szczepionka, jest głównym czynnikiem wpływającym na transfer przezłożyskowy przeciwciał poszczepiennych – podkreślił dr Zdanowski.\nOlsztyńscy lekarze są w trakcie analizy danych odnoszących się do bezpieczeństwa szczepienia w ciąży. Wnioski płynące z badania mogą w przyszłości przyczynić się do ustalenia bezpieczeństwa oraz ewentualnego schematu szczepienia w ciąży.


Coganoi Bay Hotel - Shirahama. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\n3212-1 Shirahama-cho, 649-2211 Shirahama - Zobacz na mapie Drukuj\nOpis Coganoi Bay Hotel\nCoganoi Bay Hotel znajduje się w mieście Shirahama, nad morzem, w pobliżu takich atrakcji, jak Plaża w Shirahamie i Park Heisogen. Ten ryokan umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak Podwodna wieża obserwacyjna w Shirahamie i Wyspa Engetsu.\nPoczuj się jak w domu w 172 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to lodówka i telewizor płaskoekranowy. Prywatna łazienka — wyposażenie: bidet i suszarka do włosów. Udogodnienia obejmują telefon oraz sejf i czajnik do kawy lub herbaty.\nDostępne udogodnienia rekreacyjne to gorące źródła, klub nocny oraz basen kryty. Ten ryokan oferuje również udogodnienia takie jak sala/salon gier, sklepy z pamiątkami i czasopismami i pomoc w organizacji wycieczek/ biletów. Do dyspozycji gości jest bezpłatny wahadłowy autobus kursujący do pobliskich atrakcji.\nTwój apetyt zaspokoi Conca Doro, restauracja, której specjalnością jest kuchnia taka jak kuchnia francuska i gdzie możesz zjeść posiłek taki jak kolacja. Możesz także pójść po przekąski, które serwują miejsca takie jak kawiarnia.Zrelaksuj się po całym dniu w barze/salonie klubowym. Śniadanie jest podawane za opłatą.\nUdogodnienia biznesowe to bezpłatny, przewodowy dostęp do Internetu, personel wielojęzyczny oraz przechowalnia bagażu. Bezpłatne udogodnienia to odbiór gości z dworca kolejowego.\n3212-1 Shirahama-cho, 649-2211 Shirahama\nOcena: 4 / 394 opinii Kod hotelu: 434094\nTsubaki Onsen - 1.5 km / 0.9 mi\nHeisogen Park - 2.3 km / 1.4 mi\nShirahama Undersea Observation Tower - 2.3 km / 1.4 mi\nShirahama Aquarium Kyoto University - 3.1 km / 1.9 mi\nEngetsu Island - 3.1 km / 2 mi\nSenjojiki - 3.2 km / 2 mi\nAdventure World - 3.4 km / 2.1 mi\nMinakata Kumagusu Museum - 3.5 km / 2.2 mi\nSandanbeki Cave - 3.6 km / 2.2 mi\nShinjo Park - 5.8 km / 3.6 mi\nTokei Shrine - 10.2 km / 6.3 mi\nKozanji Temple - 12.2 km / 7.6 mi\nToribuchi Shrine - 13.3 km / 8.3 mi\nThe preferred airport for Coganoi Bay Hotel is Shirahama (SHM-Nanki - Shirahama) - 3.4 km / 2.1 mi


Wrocbal - Old Blue Angels. - Elko-Bis\nStart » Zima 2014/2015 » OFC A » Old Blue Angels. - Elko-Bis (5:7)\n09.03 godz. 21:20, Olimpijski boisko1, Sedzia: Adrian Miedziński\nSkład: Łagożny, Sobolewski, Kohut, Sołtyński, Obstój, Hofmann, Obstoj, Dudała\nSkład: Mosiński, Hubisz, Jacak, Andrzejewski, Golonka, Majak, Trojan\n2' Jacek Dudała\n6' Radosław Kohut\n11' Bartosz Sołtyński\n16' Dawid Obstój\n24' Krzysztof Golonka (Gol samobójczy)\n25' Bartosz Sołtyński\n37' Dawid Obstój\n5' Michał Trojan\n13' Marcin Majak\n19' Michał Trojan\n29' Marcin Majak\n38' Michał Trojan\nZawodnik meczu: Dawid Obstój (Gracz z numerem 7 rozegrał najlepsze zawody w tym sezonie! Świetny w obronie oraz skuteczny w ataku! Swój występ udokumentował dwoma trafieniami.)\nBrązowi medaliści z poprzedniego sezonu w obecnej batalii radzą sobie fatalnie i przegrali ostatnie 4 spotkania pod rząd. Ciężko będzie "Żółto-czerwonym" przełamać się z Old Blue Angels, które jest już niemal pewne trzeciego miejsca w grupie A na koniec sezonu. Czy Michałowi Sikorze i jego kolegom uda się zatrzymać fenomenalny duet napastników - Marcin Majak - Michał Trojan?\n1' W dzisiejszym spotkaniu między słupkami bramki Elko-Bisu oglądać będziemy Sebastiana Łagożnego.\n2' (0-1) - Precyzyjnym uderzeniem w długi róg bramkę zdobywa Jacek Dudała.\n4' Sołtyński przegrywa pojedynek z Mosińskim.\n5' (1-1) - Do wyrównania doprowadza Michał Trojan.\n6' (1-2) - Nie dają za wygraną goście! Strzałem do "pustaka" bramkę zdobywa Radosław Kohut.\n8' Stroną dominująca od pierwszych minut są gracze Elko-Bisu! OBA nie ma pomysłu na dobrą grę rywala...\n9' Uderzenie z dystansu Trojana ląduje minimalnie nad poprzeczką.\n10' Marcin Majak strzela z rzutu wolnego, lecz próba kompletnie nieudana...\n11' Michał Trojan niecelnym podaniem marnuje kontrę swojego zespołu.\n11' (1-3) - Bramka "stadiony świata"! Kapitalne uderzenie Bartosza Sołtyńskiego!!! Piłka po strzale gracza Elko-Bisu ląduje idealnie w okienku bramki Mosińskiego!\n13' (2-3) - Marcin Majak strzałem sprzed pola karnego pokonuje goalkeepera przyjezdnych.\n15' Po uderzeniu Dawida Obstoja futbolówkę na rzut rożny odbija Mosiński.\n16' (2-4) - Po podaniu Kohuta z rzutu rożnego na listę strzelców wpisuje się Dawid Obstoja.\n18' Próba Marcina Majaka zatrzymuje się na słupku i futbolówka wychodzi na aut!\n19' (3-4) - Indywidualna akcja Trojana, początkowo piłka po strzale Michała trafia w słupek, lecz poprawka zatrzymuje się w siatce!\n22' Błysnął teraz refleksem Łukasz Mosiński, który kapitalnie obronił uderzenie... Krzysztofa Golonki!\n24' (3-5) - Ależ on ma ciąg na bramkę! Szkoda tylko, że na własną... Krzysztof Golonka pięknym strzałem głową pokonuje własnego bramkarza.\n25' (3-6) - Po podaniu Jacka Dudały bramkę zdobywa Bartosz Sołtyński.\n27' Anioły w natarciu, lecz jak na razie ich starania nie przynoszą efektów...\n28' Kontra Elko-Bisu, ale uderzenie Sołtyńskiego przelatuje wysoko nad poprzeczką.\n29' (4-6) - Marcin Majak zmniejsza dystans do rywala.\n31' Indywidualna akcja Sołtyńskiego, lecz podanie Bartosza do kolegi ciut za mocne...\n33' Po uderzeniu Kohuta piłka wpada do siatki, lecz sędzia Adrian Miedziński odgwizduje faul na bramkarzu.\n35' Strzał Sołtyńskiego o centymetry mija bramkę gospodarzy.\n36' Przyjezdni bronią całą drużyną, czy uda się OBA skruszyć mur defensywny Elko-Bisu?!\n37' Uderzenie Marcina Hubisza na aut wybija Jakub Obsój.\n37' (4-7) - Rodzinna akcja Obstojów! Jakub zagrywa do Dawida, a ten strzałem w krótki róg pokonuje Mosińskiego.\n38' (5-7) - Nie odpuszczają gospodarze! Michał Trojan zmniejsza stratę do Elko-Bisu.\n39' Ależ pudło Radosława Kohuta! Kapitan gości fatalnie przestrzelił z metra!\n40' Piłkę po strzale Dudały na rzut rożny odbija Mosiński.\nMimo porażki Anioły i tak zakończą obecne rozgrywki na najniższym stopniu podium w grupie A. Dzięki zwycięstwu gracze Elko-Bisu zapewnili sobie utrzymanie i w następnym sezonie, będą występować w najwyższej klasie rozgrywkowej.\nDawid Obstój (Elko-Bis)


Udział Miasta Jelenia Góra w programie pilotażowym pn. "Strażnicy Atmosfery" | Miasto Jelenia Góra\nZADANIE pn.: Wykonanie badań próbek popiołów pobranych z pieców do spalania paliw stałych na terenie miasta Jelenia Góra\nMiasto Jelenia Góra zawarło w dniu 23.06.2017 r. umowę nr GK-O.272.7.2017 z Centrum Badań Środowiska „SORBCHEM” Spółką z o.o, z siedzibą przy ul. Kokotek 4, 41-700 Ruda Śląska na:\nWykonanie badań próbek popiołów pobranych przez Zamawiającego z pieców do spalania paliw stałych i przekazanych Wykonawcy, sporządzenie przez Wykonawcę sprawozdania wraz z dokumentacją fotograficzną oraz przekazanie Zamawiającemu sprawozdania z wykonanych badań.\nDostarczenie przez Wykonawcę do siedziby Zamawiającego narzędzi do poboru próbek, w tym:\n- 30 sztuk pojemników na pobraną próbkę;\n- 4 sztuk tac;\n- 4 komplety narzędzi do poboru próbek (hak, zgarniak, łopatka).\nPrzeprowadzenie szkolenia w siedzibie Zamawiającego w zakresie prawidłowego poboru próbek.\nFirma „SORBCHEM” w roku 2017 r. wywiązała się z przedmiotu umowy tj. wykonała pełną analizę pobranych 5 próbek oraz dostarczyła ww. narzędzia i przeprowadziła szkolenie Strażników Miejskich z prawidłowego poboru próbek. Do kwietnia 2018 r. Firma wykonała pełną analizę pobranych 13 próbek.\nW kwietniu 2018 r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we Wrocławiu ogłosił nabór wniosków w ramach Programu Pilotażowego „STRAŻNICY ATMOSFERY” Cel programu: Poprawa jakości powietrza na terenie Dolnego Śląska poprzez wsparcie organów upoważnionych do wykonywania funkcji kontrolnych w zakresie przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska oraz wyeliminowanie nieprawidłowych zachowań związanych z użytkowaniem źródeł spalania energetycznego.\nW dniu 26 września 2018 r. Miasto zawarło umowę dotacji nr 236/D/OA/JG/2018 z WFOŚiGW na dofinansowanie zadania pn. "Wykonanie badań próbek popiołów pobranych z pieców do spalania paliw stałych na terenie miasta Jelenia Góra".\nZgodnie z zawartą umową w okresie do kwietnia do grudnia 2018 r. wykonano 12 analiz popiołów pod kątem stwierdzenia spalania odpadów. Łącznie w ramach zawartej umowy z Firmą „SORBCHEM”przeprowadzono 30 analiz z czego mandatami karnymi za spalanie odpadów ukarano 4 właścicieli i 4 wnioski skierowano do sądu.\nWartość ogólna zadania: 14 732,00 zł\nw tym koszt kwalifikowany - 4 870,80 zł\nWysokość dofinansowania: 2 435,40 zł\nZadanie realizowane jest przy wsparciu finansowym Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we Wrocławiu link do strony Funduszu http://www.wfosigw.pl/


Archiwa: tabletki solne do uzdatniania wody - KamSol - Dystrybutor Soli Ciech S.A. oraz Solino. Tabletki solne do zmiękczaczy wody, sól tabletkowana, tabletki solne, sól spożywcza warzona, peklosól i sole kosmetyczne.KamSol – Dystrybutor Soli Ciech S.A. oraz Solino. Tabletki solne do zmiękczaczy wody, sól tabletkowana, tabletki solne, sól spożywcza warzona, peklosól i sole kosmetyczne.\nArchiwa tagu: tabletki solne do uzdatniania wody\nII runda SuperOS Kielce z Kamsol\nKamsol dystrybutor tabletek solnych Ciech.\nTabletki solne Ciech do stacji uzdatniania wody.\nZ przyjemnością informujemy, że załoga Kamsol w dniu 2016.09.21 jadąc Subaru Impreza zajęła:\n1-sze miejsce w klasie Subaru\n2-ie miejsce w klasie VI (6 klasa (AWD) – ponad 2000 ccm (z napędem na obie osie)\npodczas II rundy SuperOS Toru Kielce w Miedzianej Górze.\nZapraszamy Państwa do zakupu tabletek solnych do stacji uzdatniania wody w naszym sklepie internetowym www.kamsol.pl\nZaszufladkowano do kategorii Aktualności społeczne KamSol\t| Otagowano Kamsol Subaru, tabletki solne, tabletki solne Ciech, tabletki solne do uzdatniania wody\t| Dodaj komentarz


Pensjonaty w Wyspa Capri (46)\nVia Camerelle, 2, Capri, Włochy\nPołożony niedaleko od uliczek zakupowych i butików projektantów, 5-gwiazdkowy Grand Quisisana zaprasza gości do zatrzymania się w jednym z 147 eleganckich pokoi. 4-piętrowy budynek hotelu wybudowano w 1845 roku i odnowiono w 2012 roku.\n14 km dzieli hotel od Marina Grande . Obiekt znajduje się w 10 minutach drogi od centrum Capri.\nWszystkie pokoje w Grand Quisisana są wyposażone w płatną dodatkowo telewizję, prywatny balkon, kuchnię, miejsce do siedzenia i szafkę. Niektóre z pokoi mają spektakularny widok na Faraglioni Rocks. We wszystkich pokojach marmurowa podłoga oraz luksusowe.\nGoście Grand Quisisana mogą delektować się gorącym śniadaniem. Restauracja wewnątrz hotelu kusi smakoszy doznaniami kulinarnymi kuchni lokalnej. W 50 metrach stąd zlokalizowane restauracje Embassy i Mister Billy, serwujące ogromny wybór dań.\nDojazd do lotniska Neapol z Grand Quisisana zajmie nie więcej niż 45 minut.\nHotel oferuje wymianę walut, skrytkę depozytową i windę, a także salę zebrań i ksero, aby sprostać potrzebom wszystkich swoich gości.\nUdogodnienia rekreacyjne zawierają solarium, jacuzzi i sauna. POnadto, jest możliwość skorzystania z tureckiej łaźni parowej i masażu. Różnorodne rozrywki takie jak piesza turystyka i tenis też są oferowane na terenie hotelu.\nCarthusia 50 m\nVia Krupp - ZAMKNIĘTE 350 m\nJedno dziecko w wieku poniżej 3 lat mogą korzystać z dodatkowych łóżek za opłatą EUR 66 od osoby za noc.\nStarsze dzieci/dorośli mogą korzystać z dodatkowych łóżek w cenie EUR 132 od osoby za noc.\nGrand Quisisana, Włochy\nFengdu International 4*\nPark Ocean 4*\nAlpine Park Riverside 3*\nU Gory Alchack\nSahita Luxury & 4*


Polecam na wynajem lokal użytkowy o powierzchni 95m2 na którą składają się dwa poziomy, na wysokim parterze duża sala sprzedażowa z witrynami i recepcją, pomieszczenie gospodarcze...\nLokal gastronomiczny klimatyzowany, al. Powstańców Wielkopolskich\n487 000 zł 487000 PLN 62 m²\t7 854,84 zł/m²\nDo sprzedania nowoczesny lokal usytuowany przy głównej ulicy wśród nowo wybudowanych bloków na Pomorzanach. Bliska odległość od centrum, w pobliżu komunikacja miejska. Powierzchnia 62 m2,...\nLokal gastronomiczny klimatyzowany, ul. Bogusława X\n58,82 zł/m² 58.82 PLN 350 m²\t20 000 zł\nW ofercie wynajmu funkcjonujący lokal gastronomiczny w wysokim standardzie, zlokalizowany w centrum miasta. Lokal powstał w 2011 roku, kamienica po pełnej rewitalizacji. Całkowita...


Zlota pilka - tag - Sport RadioZET\nCristiano Ronaldo prowokuje Messiego: "Chciałbym zobaczyć, jak podejmuje wyzwanie"\nCristiano Ronaldo latem tego roku zamienił Real Madryt na Juventus. Portugalczyk błyskawicznie znalazł wspólny język z nowymi kolegami i zadomowił się w Serie A, a teraz zaprasza do Włoch... Lionela Messiego, przy okazji nieco go prowokując.\nAndy Murray krytykuje Martina Solveiga: "Poziom seksizmu jest niewiarygodny"\nZłotka Piłka: Wiemy, dlaczego Robert Lewandowski nie otrzymał nominacji\nRobert Lewandowski nie otrzymał nominacji do Złotej Piłki, co zadziwiło wielu ekspertów. Głos zabrali dziennikarze tygodnika „France Football”, którzy wyjaśnili, dlaczego Polak nie znalazł się na liście 30 nominowanych.\nNominacje do "Złotej Piłki". "France Football" zapomniało o Lewandowskim\n"France Football" ogłosiło listę 30 piłkarzy nominowanych w plebiscycie "Złotej Piłki". W tym gronie brakuje m.in. króla strzelców Bundesligi Roberta Lewandowskiego.\nZłota Piłka 2018: Lionel Messi może wypaść z czołowej trójki\nLionel Messi po raz pierwszy od 11 lat może wypaść z czołowej trójki Złotej Piłki. Faworytem do zdobycia nagrody pozostaje Cristiano Ronaldo.


KORG DS-DAC-100m konwerter USB DSD Mega Music Spółka z o.o\n» KORG DS-DAC-100m konwerter USB DSD\nKORG DS-DAC-100m konwerter USB DSD\nKORG DS-DAC-100m konwerter USB DSD.\nJapońska firma KORG przedstawia system złożony z oprogramowania AudioGate i dwóch do wyboru interfejsów audio – DS-DAC-100 i DS.-DAC-100m. Oba urządzenia to konwertery cyfrowo-analogowe USB pozwalające na odtwarzanie wysokiej jakości plików DSD 2.8 MHz, lub 5.6 MHz na komputerach PC (ASIO) i Mac (Core Audio). Interfejsy zostały zaprojektowane aby zapewnić najwyższej jakości dźwięk na komputerach domowych i laptopach.\nUżywając DS-DAC-100m, lub DS-DAC-100 (który posiada wyjścia RCA i XLR) z oprogramowaniem AudioGate 3 – użytkownik może odtwarzać muzykę z CD, pobraną z Internetu itd. z jakością plików DSD, co w rezultacie daje dużo lepszą jakość dźwięku.\nKorzyścią z konwersji plików audio przez oprogramowanie AudioGate jest prezentacja brzmienia które oryginalnie zostało nagrane, bez zniekształceń wprowadzanych przez inne dostępne konwertery D/A. Konwersja do DSD eliminuje powstanie potencjalnych szumów i zniekształceń.\nPoza standardowym, słuchawkowym wyjściem stereo (1/4” jack), stylowy DS.-DAC-100 posiada złącza XLR i pozłacane złącza RCA, wykorzystywane do podłączenia interfejsu do wzmacniacza. Mniejszy DS-DAC-100m wyposażony w wyjście słuchawkowe 1/4” to idealna propozycja dla tych, którzy rozpoczynają swoją przygodę z DSD, a także dla mobilnych użytkowników, którzy cenią wysokiej, jakości dźwięk nawet w podróży.\nOba interfejsy kompatybilne są ze sterownikami ASIO, WDM (Direct Sound, WASAPI) i Core Audio. Po zainstalowaniu sterownika KORG USB Audio Device Driver można odtwarzać natywne pliki 1-bit DSD. Urządzenia obsługują pliki PCM o częstotliwościach od 44.1 do 192 kHz i 1-bitowe pliki DSD 2.8224 MHz i 5.6448 MHz!\nOprogramowanie AudioGate 3 użytkownikom DS-DAC-100 i DS-DAC-100m udostępniane jest bezpłatnie. Producent przewiduje także darmową wersję lite dla tych, którzy chcieliby przetestować jakość DSD.\nPiękno brzmienia – piękno designu.\nCeniąc piękno dźwięku, większość z nas ceni także piękno otoczenia w którym choć na chwilę można zostawić zgiełk życia codziennego zanurzając się w ukochanej muzyce. KORG DS-DAC posiada pięknie wyprofilowaną obudowę z bardzo prostym i czytelnym panelem czołowym na którym znajduje się duże pokrętło głośności, wskaźniki LED i złącze słuchawkowe. Aby zminimalizować ewentualne drgania przenoszone na urządzenie, użyto podstawek z kolców zamontowanych na spodzie (standard w klasie high-end). Wsłuchując się w liczne prośby i uwagi miłośników audio, KORG DS-DAC-100 wyposażony jest w symetryczne złącza XLR, oraz RCA.\nKompaktowy Design – DS-DAC-100m.\nPosiadając rozmiar przenośnego twardego dysku, DS-DAC100m oferuje te same przetworniki co wyższy model DS-DAC-100 i zapewnia taką samą, najwyższą jakość dźwięku. Jest to idealne rozwiązanie dla tych, którzy nawet podczas podróży nie chcą rezygnować z wysokiej jakości dźwięku.\nAudioGate 3 i seria DS-DAC – przepustka do dźwięku najwyższej jakości.\nWystarczy tylko podłączyć DS-DAC-100/100m do komputera za pomocą kabla USB i świat najwyższej jakości plików audio stoi otworem. System składa się z interfejsu DS-DAC i oprogramowania AudioGate3, które pozwala na odtwarzanie plików audio w najwyższej możliwej jakości. Urządzenia DS-DAC konwertują sygnał z komputera do sygnału analogowego, który wysyłany jest do złącza słuchawkowego i wyjść audio. Przy odtwarzaniu dźwięku z komputera ważnym elementem jest nie tylko interfejs audio, ale także oprogramowanie które z nim współpracuje. KORG posiada duże doświadczenie w rozwoju obu komponentów, bo pierwsze wersje produktów 1-bitowych tworzone były do zastosowań studyjnych i musiały spełniać najwyższe wymagania dotyczące jakości (seria MR).\n- Oprogramowanie AudioGate 3 i interfejsy DS-DAC-100 i DS-DAC-100m, stanowią bardzo prosty w obsłudze system odtwarzania dźwięku najwyższej jakości;\n- Konwersja DSD w czasie rzeczywistym dla osiągnięcia optymalnego dźwięku;\n- Nowe oprogramowanie AudioGate 3 zapewnia lepszą funkcjonalność i łatwiejszą obsługę;\n- Odtwarzanie plików DSD o częstotliwościach 2.8224 MHz lub 5.6448 MHz;\n- AudioGate 3 zapewnia odtwarzanie wielu formatów audio: 24 bit (192/96kHz), 16 bit WAV, FLAC, MP3 i inne;\n- Wysokiej jakości interfejsy zostały zbudowane z uwzględnieniem technologii stosowanych do budowy serii MR (profesjonalne 1-bitowe rejestratory audio);\n- Stabilne, dedykowane sterowniki Win/Mac stworzone specjalnie dla oprogramowania AudioGate i interfejsów DS-DAC.


Piżama dziewczęca bawełniana z printem, z lamówkami, na gumkę - XPD0501ROV7 - bielizna dla dziewczynki - txm24.pl\nPiżama, w której każda dziewczynka będzie wyglądała niezwykle stylowo. Wykonana została ze 100% bawełny, które nie krępuje ruchów, jest miękka i miła dla skóry. Dół piżamy jest gładki, dopasowany, w pasie ma dobrze trzymającą gumkę. Góra to urocza bluzeczka wykończona falbanką, z delikatnie bufiastymi, długi rękawami i nadrukowanymi serduszkami.\nwięcej piżama dziewczęca Princess\nwięcej piżama dziewczęca Minionki 36,99 PLN\nwięcej piżama dziewczęca Pony Equestria Girl...\nwięcej piżama dziewczęca Soy Luna długa\nwięcej piżama dziewczęca Kraina Lodu - Frozen\nwięcej piżama dziewczęca Księżniczka Zosia\nwięcej piżama dziewczęca długa


PROBLEM: Pracownik w wieku poniżej 26 lat złożył w dniu 1 października oświadczenie o zaniechaniu poboru zaliczki na podatek dochodowy. Zgodnie z przepisami, w przypadku otrzymania oświadczenia, płatnik nie pobiera zaliczek na podatek najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał oświadczenie. Jak rozumieć ten zapis? Czy nie powinniśmy pobierać zaliczki już w październiku, czy dopiero w listopadzie?\nUlga dla młodych a umowa zlecenia z cudzoziemcem\nPROBLEM: Gmina podpisała umowę zlecenia z obywatelem Ukrainy. Zleceniobiorca ma 23 lata, nie jest uczniem i jest to jego pierwsza praca. Nie przedstawił nam certyfikatu rezydencji. Czy w takiej sytuacji do zawartej umowy można zastosować ulgę dla młodych?\nPROBLEM: Pracownik jednostki korzystający z zerowego PIT dla młodych ukończy 26 rok życia w dniu 26 listopada 2019 r. Czy podatek należy zacząć naliczać na ogólnych zasadach od listopada, czy dopiero od grudnia?\nUlga dla młodych a kwota zmniejszająca podatek\nPROBLEM: Jak postąpić z kwotą zmniejszającą podatek, uwzględnianą do tej pory w rozliczeniach pracownika w wysokości 46,33 zł na miesiąc, w sytuacji, gdy mamy do czynienia z pracownikiem poniżej 26 roku życia, który został objęty ulgą dla młodych? Czy jeśli nie naliczam kosztów uzyskania przychodów, to kwota zmniejszająca również powinna wynosić 0 zł?\nMobbing, świadectwa pracy i ochrona zatrudnienia innych osób niż matka lub ojciec dziecka – zmiany w Kodeksie pracy od 7 września 2019 r.\nWchodzące w życie pierwszych dniach września 2019 r. zmiany Kodeksu pracy w znacznej mierze dotyczą zrównania ochrony stosunku pracy i uprawnień innych osób niż matka lub ojciec dziecka, korzystających z urlopów macierzyńskich czy rodzicielskich. Ważne zmiany dotyczą również świadectw pracy, a konkretnie jego wydawania oraz składania wniosków o sprostowanie. Rozszerzono również możliwość dochodzenia roszczeń w przypadku występowania mobbingu. To wszystko za sprawą obowiązującej od 7 września 2019 r. ustawy z 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw.\nNowe wzory karty szkolenia wstępnego w dziedzinie bhp\nOprócz zniesienia (od 1 stycznia br.) obowiązku organizowania szkoleń okresowych w dziedzinie bhp dla pracowników administracyjno-biurowych zatrudnionych w zakładach pracy zakwalifikowanych do niskiej kategorii ryzyka, w czerwcu 2018 r. weszła w życie kolejna zmiana w postaci nowelizacji przepisów, dotycząca szkoleń bhp. Są to zmiany formalne, które raczej nie powinny negatywnie wpłynąć na poziom bhp w zakładach pracy.\nKontrola zwolnienia lekarskiego przez pracodawcę w 2019 r.\nPROBLEM: W jaki sposób ZUS może od 1 stycznia informować płatników i pracowników o kontrolach zwolnień lekarskich? Czy pracodawca powinien w imieniu ZUS dokonywać kontroli ZUS ZLA? Jak przebiega taka kontrola?\nPROBLEM: Czy informacja o okresie przechowywania dokumentacji wystawiana z chwilą ustania zatrudnienia może być przekazana pracownikowi drogą mailową? Czy powinna być opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym?\nPROBLEM: Pracownik ma niealimentacyjne zajęcie komornicze. Jego wynagrodzenie za pracę wynosi 2800 zł, a dodatek stażowy - 308 zł, który jest niepomniejszany za dni choroby i opieki nad chorym członkiem rodziny. W lutym 2019 r. pracownik otrzymał wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca w wysokości 2333,35 zł oraz dodatek 308 zł oraz zasiłek opiekuńczy za 5 dni sprawowania opieki nad chorym dzieckiem - 322,15 zł. Pracownik ma prawo do podstawowych kosztów uzyskania przychodów oraz złożył pracodawcy PIT-2. Jak w lutym przeprowadzić prawidłowo potrąceń?\nPROBLEM: Czy w związku ze zmianami w Kodeksie pracy wszyscy pracodawcy mają obowiązek dołączania do świadectw pracy informacji o okresie przechowywania dokumentacji pracownika? Proszę o przedstawienie wzoru takiej informacji oraz przykładów.\nOd 1 stycznia 2019 r. w ewidencji czasu pracy podajemy - poza samą liczbą przepracowanego czasu - przedziały czasowe, w których pracownik świadczył pracę. Podobne zapisy dotyczą dyżurów, przy czym w odniesieniu do nich wskazujemy również miejsce ich pełnienia. Do ewidencji dołączamy liczne wnioski i zgody pracownika, które do tej pory zwykle umieszczane były w części B akt osobowych. Do nowych regulacji pracodawca nie musi dostosowywać dokumentacji dotyczącej czasu pracy sprzed początku 2019 r., a do treści kart ewidencji czasu pracy pracownika zatrudnionego przed 1 stycznia 2019 r. prowadzonych tego dnia stosuje się regulacje nieobowiązującego rozporządzenia w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu


Pocztówki z mostu U Bein o zachodzie słońca | Daleko niedaleko\nPocztówki z mostu U Bein o zachodzie słońca\nSą takie miejsca na świecie – sławne, pełne turystów z aparatami, wręcz oklepane. Chociaż do Amarapury zjeżdża zdecydowanie mniej odwiedzających niż na przykład pod wieżę Eiffla, to zachód słońca na moście U Bein uznawany jest za jeden z żelaznych punktów wycieczek po Birmie. Ale są takie miejsca, gdzie ta turystyczność, ta popularność zupełnie mi nie przeszkadza. I takim miejscem jest właśnie U Bein o zmroku. Po prostu pięknym.\n1200 metrów czyni z U Bein najdłuższy most tekowy na świecie. Ale to raczej nie ten rekord sprawia, że tyle osób przyjeżdża obejrzeć tę ponad dwustuletnią konstrukcję oblaną promieniami zachodzącego słońca. To raczej atmosfera, jaka tutaj wieczorem panuje.\nI wyjątkowo te grupy turystów kręcących się w tą i z powrotem po moście i pod nim zupełnie mi tej atmosfery nie psują. Być może dlatego, że na oko miejscowych jest tu ciągle więcej, niż przyjezdnych, a ci ostatni w jakiś sposób wpasowują się w spokojny nastrój panujący w okolicy.\nDo U Bein docieramy kiedy słońce dopiero zaczyna chylić się ku zachodowi. Zanim wejdziemy na sam most, spacerujemy po brzegu przyglądając się drewnianej konstrukcji. Zbudowano ją na polecenie lokalnego władcy U Beina. Przenosząc swoją siedzibę do Mandalay postanowił on nowy pałac wybudować z surowców odzyskanych ze starego, a niepotrzebne drewno wykorzystał do konstrukcji mostu, który następnie nazwano jego imieniem.\nDzisiaj most służy miejscowej ludności przekraczającej codziennie jezioro Taungthaman w drodze do pracy, szkoły, klasztoru czy dokąd nogi poniosą lub rower poprowadzi.\nCo kilka-kilkadziesiąt metrów stoją ławeczki. Podejrzewam, że te akurat nie zostały tu ustawione z myślą o miejscowych, lecz głównie o turystach pragnących odpocząć w czasie spaceru po tym jakże długim przecież moście.\nKiedy obserwuję U Bein, co chwila moim oczom ukazuje się klasyczny kadr. Buddyjscy mnisi w szkarłatnych szatach wędrujący po tekowym moście. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że otaczający ich świat niewiele ich interesuje.\nKiedy słońce zbliża się do horyzontu, a niebo zaczyna nabierać pomarańczowo-różowej barwy, wspinamy się na sam most. Jestem zaskoczona, że nie trzeba przeciskać się przez jakieś dzikie tłumy. Warto natomiast uważać na rowerzystów, bo ci nie zawsze zwracają uwagę na pieszych, a o barierkach można sobie jedynie pomarzyć.\nBirma leży w takiej strefie geograficznej, że słońce zachodzi tu już naprawdę szybko. Niebo ciemnieje, kula ognia szybko zbliża się do horyzontu. Nie tylko sam most w takim świetle wygląda wspaniale, pocztówkowa jest też cała okolica. Przystaję w połowie drogi, żeby nacieszyć oczy tym pięknym słonecznym spektaklem.\nDeski skrzypią pod stopami. Podchodzę do krawędzi, spoglądam w dół. Nie jest wysoko, ale mimo wszystko człowiek może poczuć się dość niepewnie. Niby drewno jest mocne, ale kto wie… Jednak chyba nikt poza mną zdaje się o tym nie myśleć. Okoliczni mieszkańcy nie zwracają uwagi ani na turystów, ani na dźwięki, jakie wydają tekowe deski kiedy się na nie nastąpi. Dla mnie wyjątkowe doświadczenie, dla nich – codzienność.\nKiedy docieram na drugi koniec mostu, słońce już dawno ukryte jest za linią horyzontu. Różowe niebo zaczyna przybierać coraz ciemniejszą, fioletową barwę. Nie mogę powstrzymać się przed robieniem zdjęć ciemnych sylwetek na jego tle.\nSłońce nie tylko szybko tutaj zachodzi, równie szybko po zachodzie robi się ciemno. Oznacza to, że czas powoli wracać na początek mostu. Przed nami ciągle ponad kilometr spaceru. Fotografuję jeszcze mnichów, którzy chyba też postanowili nacieszyć oczy krajobrazem i ruszamy z powrotem. W drodze powrotnej przyłącza się do nas jeden z mnichów, który łamaną angielszczyzną wypytuje o życie za granicą i opowiada o swoim w klasztorze – chociaż niestety niewiele udaje nam się dowiedzieć ze względu na trudności językowe.\nIle czasu może trwać kilometrowy spacer? Niedługo. A kiedy dochodzimy na drugą stronę mostu otacza nas już kompletna ciemność, rozpraszana jedynie przez nieliczne lampy. Sylwetka mostu ginie gdzieś w tej czarnej przestrzeni. Pakujemy się do samochodu. Zostają piękne wspomnienia i pocztówkowe zdjęcia…\nTagi: AmarapuramostU Beinzachód słońca\nNastępny artykuł Kenijski odlot, czyli trochę inna perspektywa\nPoprzedni artykuł Dziś jest pełnia, każde życzenie się spełnia!\nZłota godzina z widokiem na Manhattan\nPrzepięknie. Wspaniale móc byc tam i widzieć to na własne oczy.\n2 grudnia 2012 o 20:45\nPrzepiękne: miejsce, światło, kadry…\n3 grudnia 2012 o 12:36\n2 grudnia 2012 o 22:38\ndla mnie to magiczne miejsce…. spacer po moście, obserwacja powolnego życia okolicznych mieszkańców, jego historia oraz przede wszystkim przepiękny zachód słońca… zostanie on na długo w mojej pamięci…\ndzięki za przypomnienie…\nparę moich kadrów z tego miejsca…\n3 grudnia 2012 o 12:35\nŁukasz, cudne kadry!\nAnia WAzji pisze:\nAch, pięknie tam i tyle.\nDo dziś wspominam ten wieczór na moście z tęsknotą…\n3 grudnia 2012 o 12:34\nCzyli nie jestem jedyna, którą nie zraziła “turystyczność” tego miejsca, a wręcz przeciwnie :)\nPięknie, pięknie, chciałabym wrócić kiedyś…\n3 grudnia 2012 o 13:58\nCudownie. Pospacerowałabym z wielką chęcią po tym moście.\n4 grudnia 2012 o 14:48\n5 grudnia 2012 o 18:32\nte ostatnie zdjęcia są magiczne!\nBirma nie była na liście marzeń podróżniczych, ale nie pogardziłam taką podróżą! :)


„WENECJA”, „ŚLUBY PANIEŃSKIE”, „KOŁYSANKA”, „ŚWIĘTY INTERES”, „MAŁA MATURA 1947”, „MOJA KREW”, „WICHRY KOŁYMY” (o filmach 22. Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce, cz. I) ) | WIZJA LOKALNA\nKomentarzy 40 to “„WENECJA”, „ŚLUBY PANIEŃSKIE”, „KOŁYSANKA”, „ŚWIĘTY INTERES”, „MAŁA MATURA 1947”, „MOJA KREW”, „WICHRY KOŁYMY” (o filmach 22. Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce, cz. I) )”\n14 listopada, 2010 o 12:02 am\nMogą się przydać (clipy):\n14 listopada, 2010 o 1:12 pm\nNo to mam kilka nowych i ciekawych filmów wartych zainteresowania.\nDziękuję za ten i wcześniejsze wpisy\n14 listopada, 2010 o 2:13 pm\nKolski stworzył kolejny, wspaniały film, o którym w kilku zadaniach nie sposób napisać. Dzięki niezwykłym zdjęciom oraz scenografii możemy przenieść się na drugą stronę ekranu i zapomnieć o tym, że jesteśmy w kinie. I nawet jeśli nie do wszystkich przemówi dramaturgia czy tempo filmu, trudno będzie poczuć się zawiedzionym. Bo na „Wenecję” można spojrzeć również jako na wielką galerię cudownie wyczarowanych obrazów.\n14 listopada, 2010 o 1:03 am\nJa tak na szybko, bo do pracy. Bardzo lubię „Ogniem i mieczem”, wcale nie uznaję ten film za słaby, a momentami jest on wręcz piękny. Ale rozumiem, że każdy ma prawo do własnego zdania.\n14 listopada, 2010 o 8:35 am\n14 listopada, 2010 o 3:29 am\nWow, dzięki Tobie jestem bliżej „KULTURY” w Polsce. ;D\nJeszcze z przyjemnością zaglądałam na bloga R. Grzeli, (byłam z Kultura naprawdę na bieżąco ) ale ponieważ, chyba mu przestała Wirtualna płacić, to się wycofał z prowadzenia go, a szkoda?… ;)\nJakub Kolski zawsze był dla mnie „baśniowy” a „Jaśmin” :)\nCo do Fredry, to sam się obroni, bo wbrew pozorom, nowoczesności i etc… (nie oglądałam jeszcze i myślę, że konwencja utrzymana historycznie na czasy Fredry starczyłaby, bo 1- historia, 2- obyczaje wówczas i to wszystko specyficznym językiem, (te rozgrywki damsko-męskie ciągle są aktualne), bo przecież kobiety z Wenus a mężczyźni z Marsa ;)\nNa Fredrze, „Zemście” – wg. mnie poległ i sam Wajda, ale tutaj okrutny dobór aktorów :(\nTa pierwsza „Zemsta”, gdzie Klarą była młodziutka Beata Tyszkiewicz, jakże inna, taka bardziej naturalna, idealnie wpasowana w epokę :D\nZresztą jest zapotrzebowanie w obecnych czasach na filmy z epoki. ;D\nŚwiadczy o tym choćby duża oglądalność filmów na podstawie książek sióstr Austen. Choćby „Duma i uprzedzenie”, gdzie trafne obserwacje psychologiczne, humor i wątki romansowe sprawiły, że książka cieszy się wielką popularnością także współcześnie – w plebiscycie BBC z 2003 roku na ulubioną książkę brytyjskiego czytelnika (UK’s Best-Loved Book) „Duma i uprzedzenie” zajęła drugie miejsce, zaraz po „Władcy Pierścieni” !!!! …\nCzyli po prostu wystarczyłoby rzetelne odtworzenie sztuki Fredry, bo mamy i trafne obserwacje psychologiczne, humor i wątki romansowe !!!\n14 listopada, 2010 o 4:30 pm\nJula, nie mam nic przeciwko „filmom z epoki”, a nawet lubię je oglądać, pod warunkiem, że… wydadzą mi się dobre ;)\nCzłowiek – jego natura – nie zmienia się tak szybko jak te wszystkie epokowe wokół niego dekoracje i gadżety. To dlatego np. klasyczne tragedie greckie (a nawet Jane Austen ;) ) będą aktualne zawsze.\n14 listopada, 2010 o 7:23 am\nZgodnie z obietnicą zajrzałem na Twój blog :) ale to nie „Tamara Drewe” jest iskrą do zostawienia komentarza, a „Moja krew”. z ciekawością czytam wszystkie pozytywne komentarze na temat tego filmu, ponieważ na mnie zrobić złe wrażenie. odrzuca mnie przede wszystkim szowinistyczna historia, to jak główny bohater traktuje wszystkich wokół, w czym nie czuję ani odrobiny „prawdziwego życia”, a czystą artystyczną kreację. owszem, ma chwilami niezłe zdjęcia, ale to jedyna zaleta. dla mnie „moja krew” to przykład kina, w którym nie liczy się ani historia ani bohaterowie, liczy się tylko twórca i chęć pokazania przez niego, jakim to wielkim artystą jest.\n14 listopada, 2010 o 7:52 am\nMarcin Wrona zrobił film osobisty. Tak, jak go czuł i jak go widział. A miał pomysł odważny i kontrowersyjny. Pokazać historię osoby, która wobec opinii „lepszego” świata na to nie zasługuje, jest rzeczą zaiste bezkompromisową. Taki jest też ten obraz, który czerpie swoją siłę z tego antybohatera, ale mimo wszystko postaci na swój przewrotny sposób interesującej. Najwyraźniej o to chodziło reżyserowi, żeby opowiedzieć o potrzebie człowieczeństwa w każdym, nawet najbardziej zdeprawowanym osobniku.\nCzy naprawdę opowiedzenie historii niesympatycznego człowieka (ale przecież tylko do czasu) to taki odważny i kontrowersyjny pomysł? Osobiście nie wydaje mi się, żeby tak było. Może gdyby bohater nie przechodził przemiany? No ale wtedy byłby to inny film.\n14 listopada, 2010 o 8:38 am\n„…„moja krew” to przykład kina, w którym nie liczy się ani historia ani bohaterowie, liczy się tylko twórca i chęć pokazania przez niego, jakim to wielkim artystą jest.”\nTorne, skąd ta pewność, że (dla twórców tego filmu) nie liczyła się ani historia ani bohaterowie?\nRozumiem, że swój zarzut co do chęci pokazania siebie jako wielkiego artysty (sugerujesz, ze jest to główny, a może nawet i jedyny powód, dla którego zrobiono ten film), odnosisz zarówno do kreacji Lubosa, jak i reżyserii Wrony.\nCzy nie za dużo tych podejrzeń?\nZgadza się, bohater jest szowinistyczny, aspołeczny może nawet socjopatyczny. Ale czy o takich ludziach nie należy robić filmów? (Bo nam się nie podoba ich postawa i charakter? A czy jeśli nie podoba się nam bohater, to również musimy odczuwać niechęć do samego filmu?)\nMoim zdaniem nie jest to „szowinistyczne historia”. Ta historia ma zupełnie inne przesłanie, nie szowinistyczne (być może naiwne i nie do końca konsekwentnie i wiarygodnie przeprowadzone, ale jednak). To mianowicie, że nawet w tak brutalnym i zniszczonym człowieku jakim jest główny bohater, mogą się zrodzić wyższe uczucia. I jeszcze to, że możliwe jest zbliżenie do obcej kultury, mimo ksenofobicznych uprzedzeń. I to, że może się do siebie zbliżyć dwoje diametralnie różnych od siebie ludzi… I to, że za brutalnością i aspołecznym zachowaniem może się kryć wrażliwość, rozpacz, ból, zagubienie… itd.\n14 listopada, 2010 o 2:12 pm\nAktor zawsze jest „sługą” reżysera. Jeśli tak nie jest, to znaczy, że reżyser jest kiepski i nie potrafi kontrolować tego, co się dzieje na planie.\nA co do szowinizmu. Film widziałem rok temu, więc na całe szczęście niewiele już z niego pamiętam. Zrobił na mnie wrażenie obrazu, który początkowo miał opowiadać o przyjaźni umierającego brutala z psem. Potem jednak autor scenariusza uznał, że nielegalna emigrantka będzie fajnie wyglądała, ale samego scenariusza już nie zmienił, stąd słowa kierowa do bohaterki to komendy w stylu „siedź”, „leź” itp. Jasne, można opowiadać o szowinistach, którzy kobiety traktują jak suki, ale czy trzeba to robić w sposób aż tak ostentacyjnie łopatologiczny?\nPodobnie z przesłaniem, jest tak oczywiste, że nawet ślepy by je zauważył. Od kina artystycznego, do jakiego Wrona najwyraźniej aspiruje (a przynajmniej takie robi na mnie wrażenie) oczekuję jednak więcej wyrafinowania, a mniej oczywistości.\nAktor nie zawsze jest „sługą” reżysera. Wielu reżyserów pozwala swoim aktorom na wielką swobodę interpretacyjną. (Być może dlatego, że wiedzą czego się po/od nich spodziewać i mają do nich zaufanie… i poniekąd właśnie dlatego ci aktorzy są „ich” aktorami. Swoją drogą takich tandemów aktor-reżyser jest sporo. Zwykle rozumieją się oni bez słów – aktor wyczuwa, co reżyserowi w nerwach gra, a reżyser wie, że aktor w jego wizji zawsze jakoś się znajdzie. Oczywiście, że zdarzają się reżyserzy despoci, ale tej dyktarurze poddają się tylko aktorzy, którzy nie mają klasy, charakteru, artystycznej koncepcji i silnej osobowości.\nKoniec końców: to, że reżyser nie zawsze traktuje aktora jak „sługę”, nie musi oznaczać, że jest on reżyserem kiepskim.\nMasz jednak rację z tą oczywistością w obrazie Wrony. Jest ona rzeczywiście tam obecna – ta widoczna dość często gruba kreska i miejscami zbyt przerysowane aktorstwo (ale nie zgodziłbym sie tu na określenie tego „łopatologią”).\nTo prawda – dałem reżyserowi pewien kredyt.\nMoże wynikło to po prostu ze zwykłej przychylności? (Mogę chyba sobie na to pozwolić, bo nie uprawiam tu przecież oficjalnej, zawodowej krytyki – w której, być może, poddawanie się czemuś takiemu jak personalna przychyloność, nie uchodzi.)\nMuszę jednak zaznaczyć, że niektóre sceny z filmu Wrony naprawdę bardzo mi się spodobały i wiem, że chętnie obejrzę jego nastepny film, jakim jest bodajże „Chrzest”.\nZ drugiej strony, mógłbym też sporo powiedzieć o tych mniej udanych, deczko popsutych elementach „Mojej krwi” – i pewnie wtedy nasze opinie bardziej by się do siebie zbliżyły :)\nPS. A co do tej „suki”, to – swoją drogą – ciekawego spostrzeżenia dokonałeś ;)\nTeż mnie te sceny raziły, ale później, kiedy wietnamska dziewczyna zaczęła być traktowana bardziej po ludzku, to je Wronie (i Łobusowi) po prostu wybaczyłem.\n14 listopada, 2010 o 2:08 pm\nPodoba mi się, jak Machulski zagrał z horrorową konwencją i poradził sobie z wampirzym apetytem. Nikt tu się nie wgryza w szyje, nie ma strumieni posoki, trupów, upiornych efektów.\nGorzej, że pomysłu na kontynuację znakomicie rozpoczętego filmu już Machulskiemu zabrakło. Cała intryga kręci się w kółko wokół jednego patentu, a dowcipy z prowincjonalnych policjantów i księży, z rewizjonistycznych Niemców i miastowych przybyszów zamiast odczarowywać schemat prowincji rodem z telewizyjnych seriali, raczej go powielają.\n14 listopada, 2010 o 3:36 pm\nNie jestem zwolenniczką polskich produkcji, ponieważ uważam, że są jedną wielką kaszaną. Za czasów takich filmów jak: „Kilerów 2”, czy „Dzień świra”, było się z czego pośmiać i oglądanie miało sens. Jednak teraz polskie filmy komediowe to dno. Ukazują jedynie tragiczny obraz społeczeństwa polskiego zamieszkującego wsie oraz ich brak obycia w życiu.\n„Święty Interes” mogę zaliczyć do jednych z tych, które swoim istnieniem nie ukazują nic ciekawego na czym by można było oko zawiesić. Na dodatek cała fabuła to jakaś bajeczka, która przyprawia o mdłości. Jedynym plusem może być występ Piotra Adamczyka, który niejako swoją osobą delikatnie ratuje ten film, bo sam powoduje kilka komicznych sytuacji.\n14 listopada, 2010 o 4:32 pm\nA propos „Wenecji”:\n„Panny z Wilka”? Na to nie wpadłam – a jednak zrozumiałe skojarzenie. Cztery kobiety mierzące się z tym samym mitem. Nie ma Wiktora Rubena, ale jest matka, która nie umiała ich kochać.\nA tu życie przemija, z mężczyznami nie udaje się stworzyć niczego satysfakcjonującego [trochę mi uleciały z pamięci powody; wiem, że bohaterka Cieleckiej jest spragniona czego innego niż wierny i przewidywalny mąż]. Więc ta kobiecość przemijająca, zrywająca się raz jeszcze do lotu, lekko żółknąca, ale i silna, obruszona na siostrzaną wersję i potrzebująca jej niczym lustra.\nTwoje zestawienie Kolskiego z Wajdą (Iwaszkiewiczem?) pomaga mi uchwycić jeszcze jeden walor tego filmu.\nBo oczywiście: Reinhart, i to przemieszanie piękna ze złem. I bieg przez las, i ostrzał samolotowy – tak, tak.\nCo do Wrony – Lubos świetny!\nZatrzymam się na „Ślubach panieńskich”. Widziałam niedawno, a wczoraj rozmawialiśmy z Filipem Bajonem, który zamysł swój objaśniał i z zarzutami się mierzył.\nNie sposób bym się utożsamiała z reżyserskimi zamierzeniami, ale kilka przywołam.\n– Że mało Fredry w Fredrze?\nBajon deklaruje, że to nie miało być kino lektur szkolnych, dlatego aktorzy „nie grają Fredrą”. A ściślej: gra w tym starym, miniastym stylu Grabowski, Olbrychski, Opania, ale nie młodzi, oni mają mówić prozą (niszcząc teatralną tradycję tak zachwalaną przez Łapickiego m.in.).\nAlbin (Szyc) jest zupełnie nie z Fredry. Zamiast płaczliwego amanta – nieborak, ale „freudowskim zwierzęciem podszyty”, bo FB tak go widzi. Według reżysera: „te dwie pary są cholernie nieżyciowe”… żywiołowa Klara z niemrawym Albinem?, anielska Aniela z ruchliwym Guciem? Intryga jedno, prawdopodobieństwo drugie. Stąd pytanie: a jak mogliby się oni podobierać? I tu wchodzi ta współczesność, czyli pomysł a la „Kochanica Francuza”. Na scenie trwa spektakl, w kuluarach – życie. Gadżety (papierosy, komórki, okulary Stuhra…), to plan filmowy, bohaterowie Fredry są zarazem aktorami tworzącego się filmu i między nimi też zachodzą relacje. Klara nie chce Radosta, ale Trzebiatowska już owszem…\nGawęda reżysera – świetna. Film… co tu dużo mówić, ja już go zapominam.\n15 listopada, 2010 o 8:48 am\nTamaryszku, można się utożsamiać z reżyserskimi zamierzeniami, ale my przecież powinniśmy oceniać (i oceniamy) nie intencje a efekt. A jaki on jest każdy widzi. Aktorzy moim zdaniem jak najbardziej grają Fredrą (niemal wzszyscy… a ci, którzy się z tego wyłamują, to bardziej naruszają spójność filmu – rozbijając konwencję, pod którą Fredro jest skrojony – niż przyczyniają się do wzbogacenia filmu).\nSzyc, jak dla mnie, jest zbyt slapstickowy (gania jak przygłup w kalesonach, bije po gębie swojego sługę i nawet lane na niego kubły z zimną wodą z tej bahawioralnej aberracji wyprowadzić go nie mogą). I – wybacz że to piszę – nigdy bym nie wpadł na to, że jest on „freudowskim zwierzęciem podszyty”. To, że tak go widzi Filip Bajon, nie oznacza wcale, że tak jest (może takie były jego intencje, ale to raczej też mu nie wyszło).\nPomysł ze wstawkami z naszej współczesności byłby może dobry gdyby został konsekwentnie doprowadzony do końca. Czyli prowadzony równolegle do akcji fredrowskiej i podobnie jak ona rozwinięty. Ale on potraktowany został przez reżysera (a może przez montażystę?) tak na pół gwizdka i przez to wypadł nader blado i nie na miejscu.\nSame plastiki, fury i komóry, tudzież łapanie przez Więckiewicza za tyłek Pani Marty Żmudy-Trzebiatowskiej to za mało.\nZresztą… hm… o wilku mowa. Feler ten właściwie uświadomił mi z całą oczywistością sam Robert Więckiewicz na jednym ze spotkań jakie odbyły się z nim na chicagowskim Festiwalu. Powiedział właśnie ni mniej ni więcej tylko to, że jego zdaniem tych scen ze współczesności było w filmie Bajona za mało (prawopodobnoie Bajon usunął sceny, w których zagrał Więckiewicz, więc mu trochę było ich żal – i to była taka zakamuflowana pretensja do reżysera).\nKoniec końców – uważam, że lepiej wyglądałyby „Śluby panieńskie” Bajona, gdyby wyrzucić z nich te nowoczesne wstawki (i dołożyć nawet więcej Fredry, który nota bene też został nieźle przez filmowców przycięty).\n15 listopada, 2010 o 10:18 am\nUsunął rzeczywiście. Filip Bajon mówił, że coś ze dwie minuty, czyli niedużo. Mnie powołanie się na inspirację „Kochanicą Francuza” bardzo zaskoczyło. Zauważyłam, że są w filmie dwie rzeczywistości – ta ze sztuki Fredry i ta z planu filmowego. Ale relacje między aktorami są takie niewyraźne, że pomysł został chyba zaprzepaszczony. Przy alternatywie: jeszcze więcej współczesności lub tylko Fredro – ja bym obstawiła opcję pierwszą. Wtedy można by podejrzewać, że o coś w ogóle chodzi. Wskrzeszanie Fredry dla filmu nie trafia mi do przekonania. To już ewidentne stawianie na baczność ducha innej epoki. A duch jak to duch… sflaczały nieco.\nJa się nie utożsamiam z tym co mówi reżyser, bo przecież jestem widzem. Zgadzam się, że ciekawy pomysł powinien się sam bronić.\nFilm średni. Ale Stuhra i Więckiewicza oglądałam z przyjemnością. Podobno Radost był od początku pomyślany na Więckiewicza, pozostali aktorzy z castingu.\n15 listopada, 2010 o 10:37 am\nSorry za to posądzenie o utożsamianie się z reżyserskimi zamierzeniami. Źle Cię odczytałem.\n15 listopada, 2010 o 6:52 pm\n„Moja krew” to moim zdaniem film zdecydowanie zaslugujacy na uwage – przypomina mi w klimacie „Wojownika” .. ze wzgledu na duzy poziom refleksyjnosci jaki pozostawia po wyjsciu z sali kinowej …\npoza tym doskonale zdjecia – szczegolnie nocne ujecia starej pragi oraz muzyka bardzo dobrze wspolgrajaca z fabula …\ndodatkowo wielkie brawa za zaangazowanie Marka Piotrowskiego w roli trenera – mimo, ze aktor z niego zaden to jego obecnosc nadala dodatkowo specyficznego klimatu.\nZdecydowanie do obejrzenia\n15 listopada, 2010 o 8:52 pm\nWydaje mi się jednak, że „Wojownik” miał inny klimat. Jeśli przypominał „Moją krew” to właściwie tylko dlatego, że także opowiadał człowieku, który musi się zmierzyć z końcem swojej sportowej kariery.\nAle wymowa, przesłanie i właśnie klimat tych obu filmów bardzo się, moim zdaniem, od siebie różniły.\nDziękuję za przypomnienie o wystąpieniu w tym filmie Marka Piotrowskiego. Ucieszył się z niego także mój kolega (Alek Bilik), który napisał o nim (przed wieloma laty) książkę pt. „Kickboxer” ;)\n16 listopada, 2010 o 12:47 pm\n„Sluby Panienskie”- wstawki nowoczesnosci psuly wszystko, prawie. Absolutnie szokowaly, przerywaly ciaglosc pojmowania i odbioru, taki zgrzyt po ktorym trudno znow bylo poczuc nastroj filmu. Dla mnie chaos. Fredro tendencyjny facet, jakis taki bezsens :) … W kazdym badz razie widowiskowo, piekne wnetrza, krajobrazy…no i nagle ten telefon komorkowy. Orginalnosc, ktora nie wypalia..\n„Wenecja”- piekny obraz. Sliczne zdjecia. Magiczne. Dodatkowo przemiana kobiety, kazdej z nich. Obraz rodziny, klopotow, pozorow, i potrzeb. Odkrywanie siebie. Jednak jakze bezowocne w obliczu nieszczesc, ktore namacalnie spotkalo ich wszystkich. Ale moze warto bylo, nawet na chwile.\n„Wichry Kolymy”- wlasciwie dokumentalne ujecie, z ludzkim czynnikiem. Ten czynnik dal wielomwymiarowosc filmu. Inaczej bylaby to „Kronika Filmowa”. Wzruszyl mnie , wycisnal lzy ale i dal nadzieje i wiare w sile czlowieka. Reszty nie widzialam – no ale festiwal wciaz trwa. :)\n16 listopada, 2010 o 11:41 pm\nNo popatrz, mamy podobne wrażenia. (Kto by pomyślał ;) _\nFredro tendencyjny był tak, jak tendencyjna była jego epoka ;) Ponadto, moim zdaniem, te komediowe rymowanki sprawdzić się mogą tylko w konwencji epoki, w której powstały. Bajon to właściwie zrobił, ale popsuł efekt całości tymi współczesnymi wstawkami. Zupełnie wg mnie niepotrzebnymi i cokolwiek na siłę.\n„Wenecja” Kolskiego, właśnie ze względu na swoją plastyczna urodę, powinna być oglądana w kinie, bo tylko na dużym ekranie można to ujrzeć w całej swojej pełni.\nJeśli chodzi o mnie, to jednak uważam, że „Wichry Kołymy” nie miały żadnego ujęcia dokumentalnego, miały natomiast dość silne ujęcie melodramatyczne… stąd Twoje łzy ;)\nA co do reszty Festiwalu? Widziałem jeszcze kilka innych filmów (bardzo spodobało mi się „Zero”, także miło mnie zaskoczyła „Zwerbowana miłość”). Festiwal kończy się praktycznie dopiero w niedzielę. Chciałbym obejrzeć jeszcze dwa filmy: „Huśtawkę” i „Ciszę”.\nA Tobie mogę polecić „Różyczkę”, (jeśli jej jeszcze nie widziałaś). Grają ją w kinie Golf Glen 5 w najbliższy czwartek.\n17 listopada, 2010 o 8:30 am\n„Rozyczke” i „Zwerbowana Milosc” widzialam. :)\nFredro – dlatego kiedys napisalam, ze mnie lekko zdenerwowal. Bedac szkolnym uczniakiem przelknelam te tendecje bez zmruzenia oka. I az sie dziwie, ze polonistki tez ;D (co mnie jednak uderzylo, to interpertacja „Slubow Panienskich” mojego podrosnietego dziecka plci zenskiej – wczesniej nie znajacego Slubow Panienskich – nie przelknela juz tego az tak latwo, hahaha)\nWenecja – jak najbardziej kinowy film.\n„Wichry Kolymy” – mam jednak odczucie kronikarskie :)\nDzieki za namiary. Pogrzebie jeszcze po programie i zobacze na czym oko zwiesze ;))\n17 listopada, 2010 o 8:52 am\nSwoją drogą jestem ciekaw, jaką „tendencję” Fredry masz na myśli (i czego nie „przełnęła” Twoja córka).\nTak a propos: ja „Śluby panieńskie” widziałem w sali pełnej amerykańsko-polonijnych dzieciaków (załapaliśmy się przypadkiem akurat na seans dla młodzieży szkolnej). Wątpię, czy cokolwiek z Fredry (i przesłania Bajona) do nich dotarło (sądząc po reakcjach i komentarzach, jakich byłem świadkiem ;) )\nNawiasem mówiąc, w tych „spędach” szkolnych uczniów na ekranizacje tzw. literatury narodowej, widzę pewien… automatyzm i pójście po najmniejszej linii oporu. Bo do tego, by właściwie (i jakoś głębiej) oni to odebrali, trzeba ich odpowiednio przygotować. Inaczej niewiele z tego mogą zrozumieć i nazwą klasykę ramotą i „nie wiadomo co to miało być”.\nTendecja to pokazania meskiego rodu jako przebieglejszego, i jednak madrzejszego od niewiast (ktore nieudolnie probuja swoich sil) – plus wzburza krew podwojna moralnosc mezczyzn (co tez ma wplyw na nieudolnosc panienek) – co do corki to min. zgodzilysmy sie w tym samym temacie, co wiecej wspomniala o lekkim plagiacie Shakespeare’a. Z tym polemizowac nie bede, bo w te rejony nauki sie nie zapuszczalam.\nA mlodziez polonijna i filmy – nauczyciele ida na latwizne. Mlodzi ludzie sa nie przygotowani z jednej strony, z drugiej nauczyciele zupelnie nie zwracajacy uwagi co maja dzieciaki ogladac. Zenada. No ale moze cos im w glowach zostanie. Moze nawet to amerykanskie postrzeganie tez ma jakas wartosc.\n17 listopada, 2010 o 12:47 am\nWichry Kolymy? Tak oto wicie rozumiec ie, dielektycznie, okazuje sie ze w czasie komunizmu cierpieli tylko komunisci i Zydzi.\nBLOG FORUM GDAŃSK Says:\n17 listopada, 2010 o 9:38 am\nW związku z tematyką Twojego bloga, która porusza kwestie związane z kulturą, mamy przyjemność zaprosić Ciebie do udziału w Blog Forum Gdańsk 2010 – pierwszej tego rodzaju konferencji w Polsce, na którą zaprasza Miasto Gdańsk.\nBLOG FORUM GDAŃSK 2010 to forum wymiany opinii dla twórców najciekawszych blogów, naukowców, dziennikarzy\noraz przedstawicieli środowiska biznesu. Podczas Blog Forum Gdańsk będziemy rozmawiać o szansach, barierach i kierunkach rozwoju polskiej blogosfery.\nTematyka, którą poruszasz na swoim blogu, będzie m.in. omawiana w ramach następujących bloków tematycznych:\n– Społeczna i kulturalna rola blogosfery\n– Publicystyka w dobie nowych mediów\nMamy nadzieję, iż zechcesz dołączyć do grona uczestników wydarzenia, które odbędzie się w dniach 11 i 12 grudnia w Gdańsku. Udział w konferencji jest bezpłatny, ale wymaga wcześniejszego zarejestrowania. Zachęcamy do szybkiej rejestracji. Liczba miejsc jest niestety ograniczona. Można to zrobić tutaj.\nPoniżej szczegółowe zaproszenie.\n18 listopada, 2010 o 9:14 pm\n18 listopada, 2010 o 10:48 am\nMógłbyś Amicusie każdy z tych filmów bohaterem odrębnej notki uczynić :-) A tak nie wiadomo, któremu z poruszonych tu problemów pierwszeństwo dać, na czym się skoncentrować? „Osiołkowi w żłoby dano…”\nMimo, że żadnego z tych filmów nie oglądałam, to przynajmniej „Śluby panieńskie” znam i „Stromą ścianę” przeczytałam. I z tego co tu napisałeś, co widziałam jako „zajawki” w naszej telewizji – nie nabrałam ochoty żeby popędzić na te filmy do kina.\n„Plastik”, „plastikowe”- te określenia wydają się robić teraz karierę. W Twoim omówieniu też mi mignęło i wcale mnie nie zdziwiło. Też mam takie odczucie. Jeśli ze „Stromej ściany” robi się melodramat, miłosną historię, to wybacz, wręcz w głowie mi się to nie mieści! Zresztą już to jedno zdjęcie jest wiele mówiące: te śliczne, wykremowane buzie, z umytymi włosami, malowniczo zapętlonymi chustami, w zalotnym bereciku. Gdzież to jest? Na Kołymie czy w studio filmowym gdzie trzeba udatnie udawać, że zimno, i po marnym obiadku?\nChodzi mi o to, że film, jeśli chce uchodzić za dzieło ważkie i artystyczne, musi odwoływać sie do autentycznych, zatem oryginalnych, zdarzeń, uczuć, postaw. Nie może być „plastikowy”, nijaki, średni, pasujący do każdego czasu i miejsca. Tak jak i owe „Śluby panieńskie”. Z tego co piszesz wygląda, że twórcy nie bardzo wiedzieli co chcą powiedzieć: pokpić z „ramotki”? pochwalić się dziedzictwem cywilizacji XXI wieku? pochwalić się utalentowanym aktorem, mrugającymi do widza „to nie ja jestem taki, ja tylko gram takiego”?\nNie jest to dla mnie ani odkrywcze ani interesujące.\nI już wiem, dlaczego tak rzadko chadzam do kina ;-)\nA Ciebie Amicusie, jak zawsze, serdecznie pozdrawiam :-)\n18 listopada, 2010 o 3:06 pm\nSalino, moją notkę o „Wichrach Kołymy” pisałem z myślą o Twoim wpisie, w którym dzieliłaś się wrażeniami z lektury wspomnień Eugenii Ginsburg, jakie ukazały się tego roku w naszym kraju – w formie książki pt. „Stroma ściana”. I prawdę mówiąc liczyłem na Twoją reakcję na moje nazwanie Ginsburgowej „nawiedzoną ideowo karierowiczką”, co być może było zbyt obcesowym z mojej strony podkreśleniem tego, że była ona przekonaną komunistką i w rzeczywistości była częścią stalinowskiego systemu, który już wówczas (lata 20-te i 30-te XX wieku) miał miliony istnień ludzkich na sumieniu. Trudno zaprzeczyć, że Eugenia Ginsburg była nad wyraz aktywną działaczką „nowego porządku” i czerpała z tego wymierne korzyści, pełniąc prominentną rolę w ówczesnej kazańskiej elicie.\nLiczyłem poniekąd na Twoją obronę tej kobiety, bo jesteś ode mnie bogatsze o lekturę jej wspomnień, więc powinna Ci być ona bliższa.\nJa jedynie zapoznałem się z podstawowymi faktami z jej biografii, przeczytałem parę artykułów… ale to chyba jednak zbyt mało, by wyrobić sobie pogłębioną opinię o tej – bez wątpienia ciekawej i ważnej – postaci.\nCiągle liczę, że odniesiesz się do tego, co o niej napisałem.\nA jeżeli chodzi o film?\nTak, „Wichry Kołymy” można zaliczyć do melodramatów, ale ten melodramatyzm jest tam jednak dość realistyczny, na pewno nie ckliwy czy mydlano-operowy; ma też pewną wagę psychologiczną. Wydaje mi się, że był to swego rodzaju haracz, jaki producenci filmu musieli zapłacić za to, by film się (komercyjnie) sprzedał (bo przecież ktoś na niego wydał pieniądze, licząc na to, że zwródcą się koszty jego realizacji) – takie tam prozaiczne powody.\nJakby nie było, to ja jednak jestem za tym by, nawet takie – podkolorowane nieco melodramatycznie – filmy powstawały, bo dzięki nim ludzie, zwłaszcza młodzi, mogą się w ogóle dowiedzieć, że coś takiego jak łagry było, ile ludzi tam zginęło i że to wszystko działo się tak niedawno, właściwie wczoraj (więc nadal jest częścią naszego rzeczywistego świata i niestety może się powtórzyć w przyszłości, bo przecież w efektywności uśmiercania innych ludzi nasza cywilizacja – jak pokazuje historia i fakty – robi ciągłe postępy i nie ma powodu, by sądzić, że na gułagach i obozach koncentracyjnych to się skończyło).\nPS. A ja do kina chodzę często (zwłaszcza ostatnio ;) ), i mógłbym Ci Salino napisać dlaczego, ale to może innym razem :)\n19 listopada, 2010 o 4:59 pm\nNo dobrze Amicusie, domagasz się krytyki, spróbuję zrobić co się da ;-) Swoja drogą, już któryś raz z kolei przyznajesz, że spodziewałeś się mojego oburzenia, z różnych powodów zresztą, chyba muszę się nad sobą zastanowić…\nCzy Ginsburg była „nawiedzoną ideowo karierowiczką”? Myślę, że nie, raczej kimś kogo teraz nazywamy „lemingiem”. Wierzyła w komunizm, wierzyła i ufała władzy. Nie zastanawiała się nad tym co się działo w ZSRR, nie niepokoiły jej bezsensowne oskarżenia, donosy, aresztowania, znikanie ludzi, aresztowania – wierzyła w „spiski” i winę ofiar, akceptowała „kary”, jak niemal wszyscy radzieccy obywatele. Jej mąż był ważnym urzędnikiem w tym systemie, bywali w najwyższych gremiach partyjnych a więc i państwowych, należeli do wąskiej, najbardziej uprzywilejowanej grupy społecznej. Co wcale nie czyniło ich bezpiecznymi! Niespodziewanie ktoś zrobił donos na nią samą… Tak ufną, wierną systemowi, bez żadnej wobec niego winy! I już nie było ratunku.\nI właśnie to, w dużej mierze stanowi o atrakcyjności „Stromej ściany” – ten upadek ze społecznych wyżyn na samo dno. To, jak to się odbywało, krok po kroku. Jak wpływało na świadomość, uczucia, psychikę, postawę bohaterki, jak ją od nowa kształtowało.\nWażne jest, że opowiada to ona sama, wykształcona humanistka, inteligentna, świetnie pisząca. Miała doskonałą pamięć i znalazła sposób na przetrwanie: na to co z nią i wokół niej się działo patrzyła jakby z boku, obserwując i zapamiętując. Właściwie pisała w głowie na bieżąco tą książkę, uczyła się jej na pamięć, żeby gdy tylko to będzie możliwe, przenieść ją na papier.\nA ta miłość, która chyba w filmie zajęła poczesne miejsce, cóż, to końcówka jej katorgi. W książce nie poświęciła jej zbyt wiele miejsca. Podobnie jak temu, że stała się tam osobą wierzącą, katoliczką. Pisząc o sobie, tak naprawdę nie siebie ustanowiła główną bohaterką swej książki…\n19 listopada, 2010 o 5:22 pm\nSalino, ja się oburzenia z Twojej strony nie spodziewam nigdy, bo przecież wiem, że raczej w ten sposób nie reagujesz, zwłaszcza gdy wchodzisz z kimś w polemikę :)\nI dziękuję Ci bardzo za ten (wyważony) głos w sprawie Żeni Ginsburg, bo mi tego kontr-balansu w jej ocenie brakowało.\nZresztą, postaram się sam przeczytać „Stromą ścianę” i prawdopodobnie wrócę kiedyś do tego tematu (literatury „łagrowej”), który zresztą zawsze mnie interesował – a podsycany był ongiś lekturą m.in. Czapskiego i Herlinga-Grudzińskiego (o ile dobrze sobie przypominam, rozmawialiśmy o tym przy okazji Osipa Mandelsztama).\nJakby nie było uważam, że wspomnienia Ginsburg są skarbem nie do przecenienia, jeśli chodzi o dokumentację zbrodni stalinowskich i XX-wiecznego totalitaryzmu.\nNa potwierdzenie tych słów pozwolę sobie przytoczyć fragment recenzji, jaką o „Stromej ścianie” napisał w „Polityce” Andrzej Garlicki:\n„W znakomitej, nagrodzonej w 2004 r. nagrodą Pulitzera, książce Anne Applebaum pt. „Gułag”, Eugenia Ginzburg przywoływana jest 40 razy. Aleksander Sołżenicyn o 20 razy więcej, ale znakomity pisarz rosyjski Warłam Szałamow tylko 31 razy, a Gustaw Herling-Grudziński – 30 (autorka swobodnie czyta po polsku). Przytaczam te dane, bo ilustrują one wartość poznawczą łagiernych wspomnień Eugenii Ginzburg (…).\n„Stromą ścianę” autorka zaczęła pisać we wczesnych latach 50. minionego wieku, jeszcze na Syberii. Wierzyła, że proces destalinizacji w Związku Radzieckim będzie się konsekwentnie pogłębiał i że jej wspomnienia będą się mogły ukazać w jakimś moskiewskim wydawnictwie. W napisanym w 1955 r. krótkim wstępie stwierdza, „że w naszej partii, w naszym kraju znów zapanowała wielka leninowska prawda (…) dziś już można opowiedzieć szczerze o tym co było i co nie powtórzy się nigdy”. Myliła się. Jeszcze nie było można. Pozostał „samizdat”, lecz jego zasięg był niewielki. Na szerokie wody międzynarodowe wypłynęły wspomnienia Eugenii Ginzburg po opublikowaniu w 1967 r. we Włoszech oryginalnego tekstu pierwszego tomu równocześnie z włoskim przekładem. Za włoskim poszły przekłady na wiele innych języków i w końcu lat 60. autorka „Stromej ściany” stała się klasykiem literatury łagierniej.\nEugenia Ginzburg stara się opisać system stalinowskich więzień i łagrów oraz ludzi w nim funkcjonujących. Ma niewątpliwy talent literacki, który sprawia, że tak grubą książkę czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem. Świetny przekład jest dodatkowym plusem. Autorka była aresztowana i więziona bez żadnego powodu. Nie konspirowała, była fanatyczną zwolenniczką ustroju, była inteligentką wierną Partii i Stalinowi. Nie miało to żadnego znaczenia, a w jakiejś mierze – stanowiło okoliczności obciążające. Wielka fala stalinowskiego terroru pochłaniała również i komunistów.\nLosy Eugenii Ginzburg pozwalają lepiej zrozumieć powolny i pełen zahamowań proces destalinizacji. Wciąż jeszcze w warstwie świadomości niedokończony. Od śmierci Stalina minęło 57 lat. Prawie trzy pokolenia. Był w tym czasie XX Zjazd KPZR i wstrząsający referat Chruszczowa o stalinowskich zbrodniach, rozpadł się Związek Radziecki i upadł komunizm, a wciąż jeszcze żyje w Rosji legenda Wielkiego Stalina.”\n18 listopada, 2010 o 3:37 pm\n„Wichrów Kołymy” nie oglądałam, ale pozwolę sobie zamieścić fragment recenzji, jaką o tym filmie napisał Artur Cichmiński:\n„Dramat Ginzburg, osoby zaangażowanej, szczerze wierzącej w partię i Stalina, był tym większy, że to właśnie system oraz ustrój, w który tak wierzyła zgotował jej ziemskie piekło. Profesor literatury na kazańskim Uniwersytecie zostaje, któregoś dnia oskarżona o udział w trockistowskim spisku i po 10 minutach rozprawy, bez dowodów winy skazana na dziesięć lat karnego obozu, co było przejawem swego rodzaju aktu łaski władz sowieckich, gdyż w każdym innym przypadku dostałaby wyrok śmierci. Trawiąca Związek Radziecki paranoja i psychoza Stalina jest jedynie punktem wyjścia do opowieści, która w głównej części rozgrywa się w surowej, siermiężnej scenerii obozu na Kołymie.\nOpowieść, która mogłaby być przypowieścią, traktatem o ponurych czasach totalitaryzmu, upodleniu jednostki, powszechnym terrorze na własnych obywatelach okazuje się jedynie suchym, mało pasjonującym obrazem, który niewiele już wnosi do prawdy o tamtych czasach. Nie jest też to głęboka i poruszająca analiza stanu ducha człowieka postawionego w iście ekstremalnej sytuacji. Wręcz piekło gułagu z czasem traci na swym upiornym charakterze i choć może nie staje się radosnym kurortem, to życie w nim, przynajmniej dla Ginzburg, robi się dość znośne. Więzienie pozostaje jednak więzieniem, dlatego o komforcie życia trudno też tu mówić. Poza tym Gorris serwuje wszystko to, co w takim przypadku pojawić się powinno. Śmierć, moralne zepsucie, obezwładniająca myśli i ciało beznadzieja. Tylko, że to już było.”\n18 listopada, 2010 o 4:40 pm\nWg mnie film ten nie jest „suchym”, ani „mało pasjonującym” obrazem.\nTo prawda, że nie jest to utwór analizujący fenomen komunistycznego terroru, ale już stanem „człowieka postawionego w ekstremalnej sytuacji” się zajmuje. Z tego, że Eugenia Ginsburg warunki obozowe „zniosła”, trudno czynić wobec niej zarzut. Ponadto, nie zauważyłem, żeby reżyserka nie podkreśliła tych jakże przecież nieludzkich, panujących w obozie warunków.\nNie uznaję też tezy autora tej recenzji o wtórności „Wichrów Kołymy”. Moim zdaniem, takie obrazy (nawet poddające się pewnym konwencjom kina) są potrzebne, i wiadomo, że jak zajmują się podobnym tematem, to i mówienia o „śmierci, moralnym zepsuciu i obezwładniajacej beznadziei” trudno im uniknąć (zresztą, dlaczego miałyby to robić, skoro to wszystko było wtedy na porządku dziennym?)\n29 stycznia, 2011 o 2:33 am\nPozory mylą. Patrząc na Jana Jakuba Kolskiego trudno dostrzec w nim największego wrażliwca polskiego kina. Spracowana, nieogolona twarz, postura niedźwiedzia i ramię sztangisty. Ale w środku – cała masa ciepła.\n„Wenecja”, to kolejny dowód świadczący o wyjątkowej wrażliwości tego reżysera. Znów bawi się w magika – jednak warto podkreślić, że to nie żadne czary-mary, triki i sztuczki. To zwykły talent. Talent do przedstawiania rzeczywistości w barwach innych niż te, które widzimy na co dzień. W chwili rozpoczęcia seansu Kolski nakłada nam na oczy specjalne soczewki – niby znamy już to, co widzimy na ekranie, ale z jakiegoś powodu nie wygląda to już tak, jak przedtem. Jeśli reżyser takie soczewki nosi „na stałe”, nie pozostaje nic innego, jak tylko zazdrościć.\n1 marca, 2011 o 4:26 am\nOstatnio miałem przyjemność obejrzeć „oceniane” tutaj najnowsze dzieło J. Machulskiego i dziwię się, że autor nie dostrzegł ukrytych tam paralel i przenośni, które są aż nadto oczywiste.\nI cóż dodać, to że film „wjechał” na amerykańskie salony można uznać za fenomen Reżysera.\n2 marca, 2012 o 4:51 pm\n„Wenecja” – niezwykły(jak zresztą każdy JJK) film o sile wyobraźni, która potrafi czynić cuda i przetrwać najgorsze. Mnie się skojarzył z „Pustym domem” Kim Ki Duka. Słusznie podkreśliłeś nazwisko Operatora A. Reinharta – jest genialny, także w „Nic” czy „Pora umierać” D. Kędzierzawskiej.\nHm, „Moją krew” musiałabym zobaczyć, kiedyś nawet podjęłam taką próbę, ale przerwałam, coś mnie raziło w tym filmie. Natomiast „Chrzest” łyknęłam bez wiekszego bólu (mały ból sprawiała mi główna rola żeńska), trochę mi sie skojarzył z „Myszy i ludzie”.\n[…] – jest coraz gorzej. Po znośnym jeszcze „Przedwiośniu”, były niezbyt udane „Śluby panieńskie”, zaś teraz reżyser zaserwował nam niezborne „PANIE DULSKIE”, według mnie filmowe […]\n[…] ale również w plastycznej urodzie obrazów, która swoje apogeum osiągnęła w przepięknej Wenecji przed sześcioma laty. Film bardzo mi się podobał, kręcony był – jak sam przyznał Kolski – […]\n« FILMOWISKO („Rok przestępny”, „Krzyczący człowiek”, „Dni pożądania”, „Księżna de Montpensier”, „O miłości i makaronach”, „Miecz desperacji”, „O miłości i innych demonach”, „Nannerl, siostra Mozarta”, „5 X fawela”, „Problemat”)\n„ZERO”, „MATKA TERESA OD KOTÓW”, „MISTYFIKACJA”, „ZWERBOWANA MIŁOŚĆ”, „CUDOWNE LATO”, „HUŚTAWKA” (o filmach 22. Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce – cz. II) »


Erogan - Dlaczego muszę go kupić, opinie, cena\nHome / Potencja / Erogan – Dlaczego muszę go kupić, opinie, cena\nErogan – Dlaczego muszę go kupić, opinie, cena\nby Grażyna Mazurupdated on 24 maja, 2021 1 lipca, 2019\nErogan kapsułek zwiększenie potencji dla mężczyzn w każdym wieku.\nPrzyczynić się do wyeliminowania naruszeń, które występują na różnych etapach aktu seksualnego z podniecenia do orgazmu.\nErogan w swoim składzie zawiera tylko naturalne składniki roślinne, w tym znanego starożytnego afrodyzjak Muira Puama.\nErogan , jak radzić sobie z niewielkimi odchyleniami, jak również\nbardziej poważnych zaburzeń, do impotencji powodowane przez czynniki związane z wiekiem zmiany lub stresu.\nAle należy pamiętać, że istnieje strona www producenta oryginalnego tu, i tam są fałszywe kopie oryginalnego serwisu. Najbardziej agresywne\nsą reklamy podróbki, więc o tym pamiętać przy zakupie.\nCokolwiek człowiek chciał wzmocnić potencję? Nawet jeśli wydaje się, że w tym względzie wszystko jest wspaniałe, którzy nie chcą, aby jeszcze lepiej? Głównym problemem jest dotarcie takie wyżyny, że ciężki obowiązek erekcji i długotrwały seks zazwyczaj osiąga się za pomocą syntetycznych tabletek, które nie jest bardzo dobre dla zdrowia, napiętej lub problemy z sercem i wysokie ciśnienie krwi. Tak więc, na refleksji, wielu zrezygnować z ich marzeń i zostawić rzeczy takimi, jakimi są, preferując „ptaka w ręku”.\nTeraz jednak wszyscy ludzie mają możliwość zmiany tej sytuacji. Na sprzedaż lek produkowany wyłącznie z naturalnych składników, które w magiczny sposób wzmaga potencję przez kilka razy. Kiedy przyjmować regularnie, możemy zapomnieć o stosunkach powolny i monotonny, nietrwałych erekcji i rzadkie seks. Wszystko zmienia się bardzo szybko i co najważniejsze stałe.\nErogan leków na potencję: co robić, a które przypadki są\nErogan leków na zdrowe siły, które mogą zapewnić silne erekcje każdy człowiek, który dba o ich zdrowie. Narzędzie jest dobrze znany zarówno tutaj jak i za granicą. W Europie jest dostępny w postaci kapsułek, a także w krajach byłego WNP – spada. Działania na rzecz uwolnienia środków w specjalnej postaci nie ma znaczenia. Jednak wielu ludzi wciąż wolą europejskich kapsułek jakości i porządku. Ponadto, należy pamiętać, że następujące zalety pieniędzy:\nsprawia, że erekcja stoją silne.\nZwiększa chęć i lubisz seks dwukrotnie częściej.\nKiedy regularnie brane zostawić wiele problemów związanych z nieprawidłowościami w narządów płciowych o charakterze zapalnym.\nDziałanie przychodzi bardzo szybko\ni Kapsułki można przyjmować na krótko przed stosunkiem seksualnym.\nDreszczyk seksie stają się znacznie jaśniejsze.\nDawkowanie leku bardzo dokładnie malowane dla ludzi w różnym wieku, w\nzależności od stanu możności. Dlatego, Erogan ty jak wsparcie prewencyjnej i pełnego leczenia rozwoju dysfunkcji seksualnej. Główne problemy, które pomogą rozwiązać ten lek, są następujące:\nPrzed współżycia nie jest wystarczające pożądanie seksualne i podniecenie.\nProblemy z wytryskiem. Może być tak wczesny wytrysk i opóźnienia lub nie jest w stanie osiągnąć go w ogóle.\nErekcja trudne do opanowania. Rano lub gdy same fantazje, istnieje, i w odpowiednim momencie.\nOsłabienie siły, które występuje wraz z wiekiem.\nstres i uczucie zmęczenia, gdy organizm potrzebuje wsparcia.\nzmniejszoną siłę w stresującym okresie zwiększonego stresu.\nzaburzenia hormonalne związane z niedostateczną produkcją testosteronu i innych hormonów męskich.\nW efekcie zauważalne niemal wszyscy mężczyźni, którzy próbują tego środka. Działa szybko, chociaż niektóre przypadki wymagają długotrwałego leczenia. To zależy od stanu organizmu i indywidualnych cech. Ale w ogóle, efekt jest znacznie lepszy Erogan do leków oferowanych mężczyzn wcześniej.\nW jednym opakowaniu Erogan dwadzieścia kapsułek. Wszystkie składniki są naturalne i pierwotnie była używana w medycynie ludowej, szczególnie plemion indiańskich. Połączenie składników jest taki, że nie mają one negatywnego wpływu na przewód pokarmowy i nie prowadzi do rozwoju alergii.\nEkstrakt z kory sosnowej. Dobry środek antyseptyczny, który hamuje procesy zapalne w narządach płciowych, normalizuje procesy metaboliczne i oddychanie komórkowe.\nkory Muira Puama. Starożytny afrodyzjak, więc miejscowi nazywają to „drzewem potencji”. Powoduje to silne pragnienie i normalizuje równowagę hormonalną,\nma korzystny wpływ na impulsy nerwowe, które wpływają na pobudzenie i erekcję.\nChaber koljuchegolovye. Siłę stymuluje i dźwięki ciała, poprawia krążenie krwi i procesy metaboliczne.\nargininy. Przyczynia się do normalnego podniecenia i erekcji, rozszerza naczynia krwionośne i poprawia krążenie krwi.\nkorzeń żeń-szenia. Eliminuje stres i depresję, daje siłę i energię, pomaga uczynić silny erekcji, zwiększa produkcję testosteronu i pobudza ludzi do seksu.\nW nie zawierają żadnych syntetycznych substancji psychotropowych i środków pobudzających, więc Erogan nie jest wciągająca i uzależnienie. Aby zbadać bardziej szczegółowo skład i działanie leku, należy odwiedzić oficjalną stronę internetową, które zostaną omówione poniżej.\nErogan umożliwia korektę naruszeń zamiast po prostu usunąć objawy. Więc w końcu, człowiek nie jest uzależniona od narkotyków, ale po jego Oczywiście nadal prowadzić normalne życie seksualne.\nnie szkodzi narządy wewnętrzne.\nUsuwa nie tylko objawy, ale eliminuje przyczyny zaburzenia.\nUstanawia libido i sprawia, że seks bardziej regularny.\nObsługa na wszystkich etapach stosunku.\nsprawia, że życie seksualne jasnych kolorach.\nProducent określa ogólne wytyczne na lek bezpośrednio na opakowaniu oznacza. Do zapobiegania i drobnych zmian w jednej tabletce raz na dzień, i dla leczenia poważnego dwóch tabletek w ciągu dnia. Ale w trakcie korzystania\nz ekspertami dać bardziej precyzyjne wytyczne dotyczące sposobu i ilości spożycia.\nNajwyższe dawki są zalecane dla mężczyzn blisko czterdziestu lat, ponieważ w tym wieku daje o sobie znać, zużycie i uszkodzenia ciała i ładuje i aspiracje pozostają na dość wysokim poziomie. Dlatego też, kiedy drobne naruszenia zaleca się przyjmować jedną kapsułkę dziennie, a kiedy bardziej poważne problemy w dwóch codziennie.\nMłodzież do trzydziestu lat ich zasobów jest dość bogaty i naruszeniem siły, aby dać organizmowi szansę zbudować wszystko sam, więc nawet jeśli poważnych naruszeń, powinni wziąć dwie tabletki Erogan przez cały dzień, a nie codziennie.\nW przypadku mężczyzn, że po pięćdziesięciu latach zmniejszyła się nie tylko siłę, ale wszystkie narządy pracują z pełną siłą. W tym przypadku, nadmierne pobudzenie należy unikać, jak można zranić. Tak aby zapobiegać i leczyć brać suplementy, których potrzebują w ciągu dnia.\nGłównym czas dopuszczenia aż jedną godzinę przed stosunkiem seksualnym. Kapsuła jest połykać bez rozgryzania, popijając dużą ilością wody. Podczas leczenia nie należy nadużywać alkoholu.\nErogan feedback na forach\nUżytkownicy, którzy opuszczają opinie o Erogan powiedzieć, że z jego przyjmowanie życia seksualnego jest coraz lepiej. Kapsułki pozwalają na dwie do trzech godzin, aby mieć seks bez uczucia zmęczenia i pocierać erekcji, który występuje na pierwsze żądanie.\nLekarze i ich zalecenia\nErogan ujmuje się w środowisku medycznym lek. Zalecany jest do tymczasowego dysfunkcji i zaburzeń czynności seksualnej w każdej scenie. Oto co mówią lekarze z ich wyspecjalizowanych zasobów.\nErogan kupić w aptekach w Moskwie i innych miastach cena\nZamów lek w kapsułkach może być w CIS nie jest na wszystkich zasobów. Erogan Europejska jakość dostarczane do nas przez jednego dostawcę i jego oficjalnym źródłem jest tutaj. Należy być ostrożnym przy zakupie, aby nie dać się oszukać przez oszustów.\nPrevious ArticleBoobs XL – oficjalna strona, kup teraz, opinie, cena\nNext ArticleNomidol – oficjalna strona, kup teraz, opinie, cena\nTitan Gel gold – potencji żelowe, cena, gdzie kupić, opinie


Maryjo, to twoja zasługa! Lutocin\nMaryjo, to twoja zasługa! Lutocin\tprzejdź do galerii\nLutocin, 07.09.2015. Peregrynacja ikony MB Częstochowskiej w parafii pw. św. Mateusza\tAgnieszka Małecka /Foto Gość\n- Wychowaliście się w blasku obecności Matki Bożej - mówił bp Roman do parafian w Lutocinie, nawiązując do obrazu Maryi czczonej w ołtarzu.\nParafianie w Lutocinie okazale przystroili ulice, którymi przejeżdżał samochód kaplica z ikoną Matki Bożej Częstochowskiej. W kościele trwa remont dachu, więc stojące w nawie drewniane rusztowania ubrano biało-niebieskim, udrapowanym materiałem. Procesja z obrazem, który ze względu na wiatr i deszcz nie mógł być niesiony na dworze, przeszła w kościele oryginalnym korytarzem. Ale największe wrażenie robiła liczba uczestników Mszy powitania. Nie mogli zmieścić się w środku, więc tłum wiernym wylewał się na zewnątrz otwartego kościoła, częściowo otaczając żywym pierścieniem jego mury.\nO tych dobrych znakach nawiedzenia mówili w powitaniu przedstawiciele rodzin. - Są jeszcze dwa piękne akcenty, związane z twoim przybyciem do naszej parafii, Maryjo. Pierwszy akcent jest taki, że ludzie wyszli z domów, zostawili swoje telewizory, komputery, zostawili internet. Zostawili, by posprzątać swoje wnętrze, udekorować obejścia, by ciebie dzisiaj godnie przywitać. Przy tej okazji sąsiad spotkał się z sąsiadem, rozmawiali, wymieniali poglądy, pomagali, wspierali się. To Matko Boża, twoja zasługa. Drugi aspekt, jest taki, że w ostatnich dniach nasz kościół pęka w szwach.\nProboszcz ks. Wiesław Barański, wspomniał na początku Mszy św. zewnętrznych i wewnętrznych przygotowaniach do nawiedzenia: strojeniu domów, ulic, kościoła, ale przede wszystkim udziale parafian w rekolekcjach, przystępowaniu do sakramentu spowiedzi i komunii św. - „Uczeń wziął ją do siebie” - tak czytamy w Ewangelii św. Jana. Dzisiaj nasza mała wspólnota prosi cię o pomoc, aby każdy z nas wziął cię naprawdę do siebie - mówił w powitaniu ks. proboszcz.\nMszy św. na rozpoczęcie doby nawiedzenia obrazu przewodniczył bp Roman Marcinkowski. - Dlaczego mamy się nie lękać? Bóg dał nam swojego Syna, nie zostawił nas sierotami. Najbezpieczniejszą drogą prowadzącą do Syna jest Ona, do której zresztą, w głównym ołtarzu waszego kościoła się modlicie. Można powiedzieć, że parafianie Lutocina wychowali się w blasku obecności Matki Bożej. Potęga Chrystusowego krzyża i zmartwychwstania jest większa od wszelkiego zła, którego człowiek może i powinien się lękać. Nie bójcie się, bo istnieje ktoś, kto dzierży losy tego przemijającego świata, ktoś, kto ma klucze śmierci i otchłani… A tym kimś jest Miłość, która stała się człowiekiem, przez Maryję, za sprawą Ducha św. Ta Miłość, która dała życie, za ciebie, za nas w Wielki Piątek a w Wielką Niedzielę zmartwychwstała. Ta Miłość jest wciąż obecna pośród nas. To właśnie Eucharystia, to ten stół, który nas gromadzi - zauważył w homilii bp Marcinkowski.\nW Lutocinie mówił też zmieniającym się ustawodawstwie w Polsce, które godzi coraz częściej w sumienie ludzi wierzących. To wszystko, mówił bp Roman, przeczy spuściźnie św. Jana Pawła II, którego Sejm RP jednogłośnie obwołał patronem roku 2015.\nLutocin. Nawiedzenie w parafii św. Mateusza\nNa peregrynację ikony Czarnej Madonny, parafianie w Lutocinie ozdobili nie tylko ulice, ale nawet rusztowania w kościele, w którym trwa remont dachu. Uroczystości wprowadzenia obrazu przewodniczył bp Roman Marcinkowski. Zdjęcia: Agnieszka Małecka /Foto Gość\ndodane 08.09.2015 12:36