[quote="Eorui65"]Czy opłaca się go wykupić do małej firmy? __ [url=http://www.sprawnanaprawa.pl/glowne-czynniki-odpowiadajace-uszkodzenie-sondy-lambda-samochodzie/]http://www.sprawnanaprawa.pl/glowne-czynniki-odpowiadajace-uszkodzenie-sondy-lambda-samochodzie/[/url][/quote]\nRozszerz widok Przegląd wątku: program do faktur\nprzez Sonia90 » N kwi 14, 2019 7:17 am\nTakie oprogramowanie jest bardzo wygodne. Teraz już coraz mniej firm korzysta z faktur w wersji papierowej. Elektroniczny obieg dokumentów jest już w prawie każdej firmie. Jego wprowadzenie jest możliwe np. dzięki zaawansowanym systemom od firmy Primesoft, z której ofertą możecie zapoznać się na stronie http://www.primesoft.pl/. Polecam\nTakie oprogramowanie jest bardzo wygodne. Teraz już coraz mniej firm korzysta z faktur w wersji papierowej. Elektroniczny obieg dokumentów jest już w prawie każdej firmie. Jego wprowadzenie jest możliwe np. dzięki zaawansowanym systemom od firmy Primesoft, z której ofertą możecie zapoznać się na stronie [url]http://www.primesoft.pl/[/url]. Polecam :)\nprzez drewno93 » Śr mar 20, 2019 6:16 pm\nMoże przyda Ci się wiedza na temat Integracja z nexo. Podrzucam, bo wiem że wiele osób ma wątpliwości oraz pytania, a tutaj wszystko jest czarno na białym!\nMoże przyda Ci się wiedza na temat [url=https://info.masstrade.pl/b2c/]Integracja z nexo[/url]. Podrzucam, bo wiem że wiele osób ma wątpliwości oraz pytania, a tutaj wszystko jest czarno na białym!\nprzez Eorui65 » Wt mar 12, 2019 2:39 pm\nCzy opłaca się go wykupić do małej firmy?\nprzez zbyszek » Śr lut 27, 2019 8:41 pm\nOczywiście, w przedsiębiorstwie trzeba sobie ułatwiać zarówno rozliczenia jak i wszelkie sprawy organizacyjne. Z programu do fakturowania korzystam od lat. Ponadto nabyłem też bardzo praktyczne oprogramowanie do zarządzania magazynem i logistyką. Jeśli firma ma się rozwijać, nie można tracić czasu na ciągłe wyjaśnienia, korekty i nic nie może wymknąć się spod kontroli. Polecam zajrzeć na stronkę CFI gdzie dokładnie są opisane możliwości nowoczesnych systemów optymalizujących prowadzenie biznesu.\nprzez zmotoryzowany » N lut 24, 2019 11:21 am\nMyślę że kazdy przedsiębiorca powinien postawić na dobry program do wystawiania faktur. Dlatego warto zapoznć się z ta ofertą https://wfirma.pl/pr...do-faktur-onlin Posiada on wiele atutów a min możliwość wystawiania faktur w 6 wersjach językowych oraz w wybranych walutach obcych, integracja z systemem bankowości online, możliwość personalizacji wystawianych faktur. To jeden z lepszych programow w Polsce, a teraz cena o 60% niższa.\nMyślę że kazdy przedsiębiorca powinien postawić na dobry program do wystawiania faktur. Dlatego warto zapoznć się z ta ofertą [url]https://wfirma.pl/pr...do-faktur-onlin[/url] Posiada on wiele atutów a min możliwość wystawiania faktur w 6 wersjach językowych oraz w wybranych walutach obcych, integracja z systemem bankowości online, możliwość personalizacji wystawianych faktur. To jeden z lepszych programow w Polsce, a teraz cena o 60% niższa.


Kozaczek.pl » Edyta Górniak » Kto dziś odpadł z Tańca z gwiazdami?\nczytany: 14386 razy\nZnowu bez zaskoczenia.\nJeszcze na nie nie pora.\nPóki co wszystkie najpopularniejsze pary przesunięte są na drugą połowę programu, a w trakcie pierwszej oglądać trzeba gwiazdy, których mamy absolutne prawo nie kojarzyć.\nEdyta Górniak dziś zachwyciła nie tylko kreacją (czy to przypadek, że diva ma najpiękniejsze suknie ze wszystkich edycji), ale i tańcem - od jurorów dostała aż cztery dziesiątki.\nMarysia Niklińska również wysoko, z identyczną liczbą punktów.\nDorota Zawadzka, czyli Super Niania, kiepściutko, ale z jej popularnością punkty od jury mają drugorzędne znaczenie.\nCzekacie już na kolejny program?\nEdyta Górniak zdobyła najwięcej głosów publiczności.\nNa drugim miejscu znalazł się Paweł Staliński.\nPatrycja Kazadi - trzecie miesjce.\nMarcin Kwaśny dzisiaj pożegnał się z programem.\nNa to wygląda. Miley Cyrus - wielki uśmiech odsłaniający dziąsła, długie, doczepiane włosy, ciągle powtarzane "y'all", "like" i "cool" oraz zapatrzony w nią tatuś, Billy Ray. Wydaje się, że niewiele trzeba, by dobrze ... czytaj więcej


Portal dla miłośników Rękodzieła :): Świr Rękodzieła 2019 - edycja blogowa\nUla K. sierpnia 16, 2019 6\nŚwir Rękodzieła sierpień-listopad 2019\nwybór ogłosimy koniec listopada-początek grudnia\nKoszasz to co robisz?\nCodziennie w Twojej głowie rodzą się nowe pomysły, które pokazujesz światu na swoim blogu?\nTworzysz kursy, tutoriale, poradniki lub instrukcje?\nDzielisz się swoją wiedzą z innymi?\nPomagasz innym rękodzielnikom i wspierasz ich dobrą radą oraz słowem?\nJesteś nie tylko obserwatorem, ale i komentatorem?\nStawiasz sobie nowe wyzwania i próbujesz swoich sił w konkursach oraz wyzwaniach?\nSam organizujesz lub bawisz się w zabawy blogowe u innych?\nJeśli chociaż na połowę postawionych pytań odpowiedź brzmi TAK to znaczy, że naprawdę niezły z Ciebie Świr Rękodzieła i tworzysz swoje prace z miłością!\nChcemy docenić też Ciebie, ale aby to zrobić potrzebujemy Twojej pomocy :)\nŚwir Rękodzieła otrzyma gadżety widoczne na zdjęciu (długopis, kalendarzyk i kubek, oraz poniższy banerek, do wstawienia na swojego bloga):\nPrzedstawiamy również, na łamach bloga, krótki "artykuł" o Tobie i Twojej twórczości. Oczywiście Twoje "Gościnne występy" nie ulecą, jak wiatr w gąszczu postów na blogu. Umieścimy odnośnik do tego artykułu w naszej Alei Sław Świrów :)\nGościnne występy to wyróżnienie nie obowiązek, jeśli z jakiś przyczyn nie zechcesz u nas wystąpić - zrozumiemy, aczkolwiek będziemy Cię gorąco do tego zachęcać :)\nWarunki przystąpienia do konkursu o tytuł Świra Rękodzieła:\n1. Zostaw (tutaj w komentarzu) informację, że bierzesz udział w tym konkursie, oraz linka do swojego bloga.\n2. Umieść nasz banerek na swoim blogu:\n*oczywiście z podlinkowaniem do tego posta.\n*Na aktywność bloga. Pod uwagę będą brane blogi, na któych pojawia się conajmniej trzy wpisy miesięcznie (więcej mile widziane).\n*Tutoriale, kursy, poradniki, instrukcje nie są koniecznością, ale z pewnością podnoszą szanse na wybór z naszej strony.\n*Na Twoją aktywność na blogach innych rękodzielników. Przecież Świr Rękodzieła nie jest samolubem, prawda? :) Chętnie odwiedza i komentuje posty innych Rękodzielników.\n*Aktywność na naszym blogu. Czyli chętnie pojawia się na naszym blogu, obserwuje go i zostawia ślad po sobie. Nie chodzi o ilość komentarzy, nie będzie ona przecież liczona, ale o miły gest z Twojej strony, które mówi nam, że chętnie do nas zagladasz i podobają Ci się treści przez nas zamieszczane.\n*Aktywność w konkursach, oczywiście przede wszystkim w naszych :D, ale w innych również! Nie jesteśmy wrogiem żadnego bloga, na którym pojawiają się konkursy czy wyzwania dla rękodzielników, wręcz je wspieramy. Dlatego Twoja aktywność i zamieszczanie banerków konkursowych będzie również brana pod uwagę - to świadczy również o Twojej rękodzielniczej aktywności. A tak tytuł Świr Rękodzieła do czegoś zobowiązuje :)\nA dla tych co już raz zdobędą tytuł, zabawa się nie kończy, ponieważ do zdobycia jest piękny pendrive z naszym logo!\nTytuł oraz pomysł konkursu uważamy za zastrzeżony przez nas. I nie zgadzamy się na jego powielanie bez naszej zgody.\nAnia and quilling 17 sierpnia 2019 12:25\nNie wiem dlaczego, ale coś mi się zdaje, że jestem świrem ;-) Podsyłam więc link do mojego bloga: https://aniaguilling.blogspot.com/\nMaks 17 sierpnia 2019 21:20\nPowodzenia dla wszystkich! Pozdrawiam! :)\nCzarna dama 13 września 2019 15:29\nCzarna dama 13 września 2019 15:31\nJakimś cudem w poprzednim komentarzu weszła mi nazwa całkiem innego bloga, więc pisze jeszcze raz:\nOj, ja jestem świrem rękodzieła! Co prawda przez ostatnie miesiące mocno przystopowałam przez wzgląd na chorobę i śmierć mojej Mamy, ale teraz mam zamiar znów wrócić do robienia tego co kocham. Zgłaszam się więc do konkursu: http://misiowyzakatek.blogspot.com/\nEkipa Świrów Rękodzieła 25 września 2019 09:35\ndziękujemy Kochani za zgłoszenia :)\nTwórcze pasje Danki 2 października 2019 17:33


Rafał Łuc – FEM Fundacja Edukacji Międzynarodowej\nRafał jest wielokrotnym stypendystą Programu „zDolny Śląsk”. Wybitnie utalentowany akordeonista, absolwent Royal Academy of Music w Londynie, którą ukończył z wyróżnieniem oraz Akademii Muzycznej we Wrocławiu, gdzie jest obecnie wykładowcą.\nKoncertował ze znakomitymi orkiestrami i solistami w prestiżowych salach na całym świecie, w tym w: Carnegie Hall, St. Martin in the Fields, Barbican Centre, King’s Place, Colston Hall oraz w Wigmore Hall.\nJest laureatem dwóch nagród w konkursie Ibla Grand Prize oraz III miejsca i nagrody specjalnej w Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym im. Andrzeja Krzanowskiego. W roku 2015 obronił tytuł doktora sztuk oraz wydał solową płytę z utworami wrocławskich kompozytorów “acc++ac”.


Orzeczenia i interpretacje podatkowe. Część 1 - - ebook - pdf - księgarnia internetowa Publio.pl\nOrzeczenia i interpretacje podatkowe. Część 1 - Opis\nOd 1 stycznia do 30 czerwca 2013 r. minister finansów za pośrednictwem wyznaczonych do tego izb skarbowych odpowiedział na prawie 12,5 tys. wniosków o interpretacje podatkowe. Z kolei sądy administracyjne wydały ponad 57 tys. wyroków. W tak ogromnej liczbie stanowisk bardzo trudno znaleźć to, które jest ważne we własnej sprawie.\nNiniejsza publikacja zbiera 200 najważniejszych orzeczeń i interpretacji podatkowych z I półrocza 2013 r.\nOrzeczenia i interpretacje podatkowe. Część 1 - Informacje szczegółowe\nopracowanie (471), orzecznictwo sądowe (48), orzecznictwo sądowe (28), podatek VAT (129), podatki (302), podatki (87), poradnik (1707), prawo (396), prawo (144), teksty ustaw (85), teksty ustaw (43), ulgi podatkowe (35), VAT (55),\nOrzeczenia i interpretacje podatkowe. Część 1 - Opinie i Komentarze\nBłędnie zawarte umowy cywilnopra...Błędnie zawarte umowy cywilnoprawne zamiast korzyści...\nBłędnie zawarte umowy cywilnoprawne zamiast korzyści finansowych... Wydawca: Wiedza i Praktyka PDF


Pierwsza restauracja w ciemności obsługiwana przez niewidomych kelnerów!\nW Warszawie została otwarta pierwsza restauracja w Polsce, w której znakomite jedzenie nie tylko jest spożywane w całkowitych ciemnościach, ale dodatkowo serwowane jest przez niewidomych kelnerów.\nW tym świecie to osoby widzące są gośćmi, a niewidome pewnymi siebie gospodarzami, a brak oświetlenia stanowi bodziec dla innych zmysłów: smaku, słuchu i dotyku. Tu przyjemne łączy się z pożytecznym, a każda wizyta wspiera podopiecznych Fundacji Pomocy Rodzinie „Człowiek w Potrzebie”. Oto warszawska restauracja Different.\nDifferent znaczy inny, ale nigdy gorszy\nW Polsce żyje prawie 2 miliony osób niewidzących lub słabowidzących. W większości przypadków utrata wzroku nie jest wadą wrodzoną, a występuje szczególnie w krajach rozwiniętych lub rozwijających się w wyniku starzenia się społeczeństwa, negatywnych oddziaływań środowiskowych, takich jak wielogodzinna praca przy monitorach i przebywanie w klimatyzowanych pomieszczeniach, a także z powodu licznych schorzeń, by wymienić zaćmę, jaskrę, choroby siatkówki, zaawansowaną krótkowzroczność czy zanik nerwu wzrokowego.\nDoświadczenia utraty wzroku są wspólne dla kilkorga pracowników restauracji. Pan Marek, uśmiechnięty i z łatwością nawiązujący kontakt kelner, wspomina, że do ślepoty doprowadziło kilka czynników, a zanim nastąpiła spełniał się jako człowiek aktywny m.in. w pracy jako kelner w kilku renomowanych hotelach na terenie kraju. Powikłania cukrzycowe sprawiły, że musiał przejść na rentę. Wzrok zanikł dwa lata później i był to bardzo trudny moment w jego życiu. Czasami w takim okresie najtrudniej jest znaleźć punkt zaczepienia, pasje, podtrzymać w sobie zainteresowanie światem i chęć nawiązywania relacji z ludźmi. Panu Markowi pomogła szeroka wiedza, dzięki której m.in. brał udział w konkursach radiowych. Dziś podkreśla, że praca w „niewidzialnej” restauracji to szansa, która pozwoliła mu przypomnieć sobie czasy, gdy był aktywny zawodowo i po prostu się realizować. Cieszy się życiem, a manewrując płynnie pomiędzy stolikami z charakterystycznym dla siebie dowcipem podkreśla, że „nie widzi przeszkód”.\nZ kolei pani Beata straciła wzrok dorastając, po 13. roku życia. Najtrudniejsza była myśl, że wiele z planów i marzeń nigdy się nie spełni. Szansą na przyszłość: wrodzona pogoda ducha i wspierający bliscy. Jak sama podkreśla, przełamanie się i wiara, że można pokonać bariery, przyszły z czasem. Od tego czasu pani Beata rozwija swoje pasje i jest aktywna społecznie. Ma dwoje dzieci. Praca w Different to, jak wskazuje, radość obcowania z drugim człowiekiem i lek na poczucie wykluczenia społecznego.\nDifferent, czyli jedzenie, radość i pomaganie\nZa ideą restauracji w ciemności stoi Anna Bocheńska, prezes Fundacji Pomocy Rodzinie „Człowiek w Potrzebie”. Jak wspomina, pomysł narodził się przed dekadą podczas wizyty w restauracji „Dans le Noir?”. Pomysł spożywania jedzenia w całkowitych ciemnościach wymagał rozwinięcia, by dać szansę niewidomym. - Nasi pracownicy to skarb, a my z każdym tygodniem zyskujemy nowe, bezcenne doświadczenia. Przy czym potrzeb bieżących jest bardzo dużo i cały czas poszukujemy partnerów. Największym wsparciem są nasi goście i pierwsi stali bywalcy. To ich obecność daje nam siłę - podkreśla Anna Bocheńska.\nPrzychodząc do Different nie tylko zapewniamy sobie gamę doznań, ale także realnie wspieramy Fundację i jej podopiecznych. A na co mogą liczyć goście restauracji? - Na przygodę - podkreśla Anna Bocheńska - posiłek odbierany jest za pośrednictwem zmysłów smaku, zapachu, dotyku, a nawet słuchu. Smak potraw, których nie widzimy jest odkrywany na nowo. Zapachy pobudzają wyobraźnię i stymulują do odkrywania, czego w danej chwili kosztujemy. Dotyk pozwala poznać konsystencję dań, a także poczuć bliskość osób, które towarzyszą nam w tej niezwykłej kulinarnej podróży. Słuch pozwala podtrzymać interakcję i wymieniać się doświadczeniami na bieżąco.\nNiewidomi kelnerzy widzą więcej\nMisją restauracji jest podniesienie kwestii społecznych, takich jak wykluczenie społeczne i zawodowe osób niewidomych oraz brak świadomości problemów, z jakimi na co dzień się muszą mierzyć. Można powiedzieć, że restauracja Different to otwieranie oczu osób widzących na świat osób niewidomych. Goście mają do wyboru trzy menu: wegańskie, rybne i mięsne oraz napoje, a w ramach posiłku serwowana jest przystawka, danie główne, deser i napój. Wszystko przez obeznanych z ciemnością, uprzejmych i pomocnych kelnerów, za którymi można bez obaw iść „w ciemno”. Co warto podkreślić, klienci mogą czuć się zupełnie swobodnie, nie ma mowy o obsłudze wyposażonej w noktowizory.\n- Serdecznie zapraszamy do odwiedzin. Rezerwacji można dokonywać poprzez naszą stronę internetową, zapraszam także na nasz fanpage. Warto śledzić, co się u nas dzieje, wszyscy są mile widziani. Im jest nas więcej, tym jesteśmy silniejsi. Dziękuję - mówi Anna Bocheńska, prezes Fundacji Pomocy Rodzinie „Człowiek w Potrzebie”, pomysłodawczyni i autorka restauracji Different.\nRestauracja Different działa od maja 2018 r. w Warszawie. To pierwsza restauracja, w której dania w ciemności serwują niewidomi kelnerzy.Pomysłodawczynią i prowadzącą restaurację jest Anna Bocheńska, prezes Fundacji Pomocy Rodzinie „Człowiek w Potrzebie”. Całkowity dochód przeznaczony jest na działalność statutową fundacji.\n2018-08-31 13:55 293


Bob Bryan poślubił Michelle Alvarez - sport.interia.pl\nBob Bryan poślubił Michelle Alvarez\nBob Bryan poślubił Michelle Alvarez Tenis\nWtorek, 14 grudnia 2010 (14:19) 32-letni Bob Bryan, który razem z bratem bliźniakiem Mikem tworzy najlepszy aktualnie debel świata, poślubił w poniedziałek w Miami Michelle Alvarez. O zmianie stanu cywilnego amerykański tenisista poinformował stosownymi wpisami na Twitterze.\nW ostatnich miesiącach amerykańska prasa kilkakrotnie pisała o zaręczynach, planach matrymonialnych oraz pomyśle na spędzenie miesiąca miodowego w Tajlandii. Jednak wyraźnie dziennikarze przespali samą ceremonię, w której uczestniczyła najbliższa rodzina i wąskie grono przyjaciół.\n"Tę ciszę przerwał dopiero wpis na popularnym komunikatorze: "Uwaga, to oficjalna wiadomość! Możecie gratulować Panu i Pani Bryan! Zrobiliśmy to!" Kilka godzin później zdjęcia potwierdzające ożenek pojawiły się na jego profilu na portalu społecznościowym Facebook. Na stronie Mike'a, znalazł się za to lekko ironiczny komentarz, o presji, jaką swoją decyzją wywiera brat: "wiadomo było, że kiedyś będziemy się żenić i nasz wspólny dom będziemy dzielić z naszymi żonami. Ale to nie znaczy, że od razu muszę iść w ślady Boba".\nRównież Mike od wielu lat jest poważnie związany, a jego wybranka ma na imię Lucille. Jednak na razie się jeszcze nie zaręczyli.\nAmerykańscy bracia ostatni sezon - najlepszy w ich karierze - zakończyli na pierwszym miejscu w obydwu rankingach ATP Tour. Wygrali w nim 11 turniejów, w swoich 11 występach w finałach. INTERIA.PL/PAP Podziel się\nDowiedz się więcej na temat: B.o.B


Rosną CLI dla BRIC – k(NO)w FUTURE\nPod koniec lipca komentowałem nieco zaskakujący sygnał generowany przez OECD-owskie indeksy wskaźników wyprzedzających koniunktury gospodarczej dla Brazylii, Rosji, Indii i Chin czyli krajów określanych łącznie jako BRIC. Wtedy indeksy wskaźników wyprzedzających (w wersji „amplitude adjusted„) rosły dla 3 z tych 4 krajów. Obecnie rosną już dla wszystkich krajów BRIC:\nSwoją drogą wskaźnik, którym się posłużyłem w lipcu, czyli suma CLI („Composite Leading Indicators„) dla 4 krajów BRIC, wzrósł już w czerwcu do 15-miesięczne maksimum. Jak widać na poniższym rysunku taki sygnał pojawiał się w każdym w 5 poprzednich cykli gospodarczych (kwiecień 1996, marzec 1999, wrzesień 2002, luty 2006 i październik 2009).\nByły to rewelacyjne sygnały kupna akcji na „rynkach wschodzących”. Wystarczy powiedzieć, że w 1,5 roku po takim sygnale indeks był w każdym z tych 5 przypadków przynajmniej +46,9 proc. wyżej niż na koniec miesiąca, w którym wygenerowany został sygnał. Pierwsza strata po takim sygnale pojawiała się najwcześniej po 27 miesiącach. Hossa na EM kończyła się najwcześniej w 13 miesięcy po takim sygnale (w obecnych realiach dawałoby to lipiec 2015 jako najwcześniejszy „możliwy” termin końca hossy na MSCI EM). W praktyce jednak ze względu na opóźnienie w publikacji wskaźników OECD o istnieniu tych sygnałów można się było dowiedzieć dopiero 2 miesiące później.\nW przeszłości wyobrażałem sobie, że gdzieś w drugim półroczu tego roku oczekiwane ograniczenie przez Rezerwę Federalną skali skupu aktywów prowadzonego w ramach polityki QE przełoży się na wywołany odpływem kapitału z peryferiów kryzys na „rynkach wschodzących” zbliżony swym charakterem do kryzysu meksykańskiego z 1994 roku czy azjatyckiego z 1997 roku. Sygnał, który omówiłem powyżej sugeruje dokładnie odwrotny scenariusz.\nW szczególności sygnał ostrzegający przed kryzysem azjatyckim pojawił się w lipcu 1997 roku dokładnie w szczycie hossy MSCI Emerging Markets Index i poprzedził załamanie indeksu o 56 proc. (dane miesięczne) w ciągu następnych 13 miesięcy. Obecnie z niczym podobnym nie mamy do czynienia – wprost przeciwnie.


Ten uczuć – karniak.com\n31 lipca 2019 31 lipca 2019 karniakChwile\nKiedy niezależnie od wdechu powietrze wypełnia klatkę piersiową, tak że się jakby wewnętrznie powiększa i człowiek prawie unosi się ponad ziemią. Można to trochę porównać z zakochaniem, ale chodzi mi o trochę inne użycie. Myślę, że tak czują się sportowcy, artyści i ogólnie – ludzie, którzy robią to co kochają, to co czują, to co im wychodzi, to do czego mają talent. Ekscytacja, radość, wolność. Ciekawe czy osoby które zawodowo robią to co kochają czują się tak przez cały czas..?\nA co ja robię? Ekhm, rymy walę niebywale xP. Szkoda, że nie ma i nie będzie z tego nigdy nic pożytecznego. No może poza tym, że pozwala mi to wyrazić siebie i sprawia mi autentyczną radość. To właśnie to uczucie kiedy człowiek jara się tym, że coś zrobił, stworzył, ulepsza to i pławi się w tym.\nNiestety moja radosna twórczość leci prosto do szuflady. Myślę, że świat będzie na nią gotowy kiedy ludzie ewoluują do poziomu przedstawionego w filmie „Idiokracja”. Wtedy na pewno zostanę doceniona ;-), może nawet trafię na listę lektur :X.\nDo Niemiec zaś dotarła kaseta na której karniak zjada kotleta


Cucamelon - mysi ogórek, mini arbuz | BEZ-OGRÓDEK | blog ogrodniczy\nCucamelon - mysi ogórek, mini arbuz\nCucamelony, czyli ogórki meksykańskie lub mysie ogórki, to najsłodsza rzecz jaką zobaczysz dzisiaj w internecie. Są tak urocze, że nawet fikające koziołki małe kotki ich nie pobiją. Sprawdziłem jak to z nimi jest: czy rzeczywiście są tak ładne jak wyglądają na zdjęciach, jak smakują i czy przypadkiem nie są jednym z tych warzyw na które chuchasz i dmuchasz, ale efekty nie są warte trudu włożonego w uprawę.\nW ogrodniczo-działkowym kręgu od czasu do czasu pojawia się jakaś roślinka, na punkcie której ostatecznie oszaleją wszyscy. Najczęściej udaje się to oldskulowym warzywom, a to dzięki pomocy kulinarnego półświatka. Wtedy namiętnie zaczynamy wcinać jarmuż, topinambur albo skorzonerę i nikt się nie przyzna, że nawet nie do końca wie jak prawidłowo napisać ich nazwy, albo - co gorsza - że woli zajadać choćby ziemniaki. Wypada trzymać fason i wcinać to, co modne. Podobnie, chociaż nieco w mniejszej skali, bywa z kwiatami. W dowolnym sklepie ogrodniczym może teraz zabraknąć nasion nagietków, ale werbeny patagońskiej? - nigdy. Nie wspominając już pieniążku, na którego w ostatnim czasie zapanował całkowity i totalny szał.\nBohater dzisiejszego wpisu, czyli kukamelon, jest na najlepszej drodze do podbicia ogrodniczej listy przebojów. To urocze warzywo z wyglądu przypomina miniaturowe arbuzy, uprawia się je jak ogórki a w smaku dojrzałych owoców da się wyczuć kwaskowo-melonową nutę. Czy jest to przepis na oszałamiający sukces? Jestem pewien, że tak i kukamelony wkrótce go osiągną.\nChociaż cucamelony (Melothria scabra) znane są w uprawie od dawna, aż do tej pory czekały spokojnie na swoją kolej by zawładnąć światem. Odkąd odkryły internet idą do celu jak burza i zaczynają pojawiać się wszędzie - na razie najczęściej jeszcze na instagramie i pintereście, bo są szalenie fotogeniczne. Spotkasz je pod wieloma nazwami: mysie ogórki, ogórki meksykańskie, ogórki melonowe lub (i dla mnie jest to najlepsza nazwa): kukamelony. Nie tylko u nas przyjmują wiele pseudonimów, także za granicą kukamelona nazywa się różnie, m.in. mouse melon, Mexican sour gherkin, Mexican miniature watermelon, Mexican sour cucumber, pepquino i oczywiście cucamelon. Czas pokaże, która nazwa przylgnie do niego najlepiej.\nJak uprawiać kukamelony?\nNasiona ogórków meksykańskich są bardzo małe, mniejsze od zwykłych ogórków. Im wcześniej je wysiejesz, tym więcej owoców uda się zebrać dlatego za wysiewy warto zabrać się już w kwietniu. Nasiona wysiej pojedynczo lub po 2-3 do doniczek, by po połowie maja przesadzić podrośniętą rozsadę na miejsce docelowe.\nRodzinne zdjęcie: nasiona dyni, ogórka i kukamelona\nBezpośrednio na grządkach nasiona sieje się w maju ale przyznam, że pierwszy raz próbowałem w tym roku uprawy cucamelonów i trochę obawiałem się, że nic z tego nie wyjdzie kiedy tak małe nasiona trafią prosto do gruntu. W plastikowych wielodoniczkach mysie ogórki poradziły sobie doskonale i wykiełkowały wszystkie, tak że w maju patrząc na cudowną rozsadę miałem co do nich olbrzymie oczekiwania. I nie zawiodłem się ani trochę.\nKońcówka maja - rozsada kukamelonów trafia do gruntu.\nNie tylko owoce cucamelonów wyglądają jak pomniejszone ogórki (albo arbuzy). Cała roślina chętnie się krzewi wypuszczając dużo delikatnych ale długich pędów na których latem zaczynają się pojawiać maciupkie żółte kwiaty.\nKwiaty kukamelonów są maleńkie\nJa pozwoliłem pędom płożyć się swobodnie po ziemi, jednak warto dać im jakieś podpory (np. wbić obok suche gałązki) po których będą mogły się wspinać. Wtedy zawiązujące się licznie owoce nie dotkną ziemi a przez to będą nie tylko czystsze, ale też zdrowsze. W przeciwnym wypadku, zwłaszcza jeśli lato jest mokre, mogą dość szybko gnić.\nW oczekiwaniu na pierwsze owoce.\nMysim ogórkom przyda się podpora po której będą się wspinać.\nJak już kiedyś wspominałem, ziemia na moich grządkach jest mocno niefotogeniczna i dość uboga. Rzuciłem zatem kukamelonom spore wyzwanie z którym jednak poradziły sobie bez kłopotu. Dużo słońca i regularne podlewanie wystarczyły im do wspaniałego plonowania. Mysich ogórków miałem w tym sezonie pod dostatkiem.\nMini arbuzy? Kukamelony przypominają wyglądem pomniejszone arbuzy.\nPoczątek sierpnia - pierwsze większe zbiory kukamelonów\nJak smakują kukamelony i co z nimi zrobić?\nMysie ogórki najlepiej smakują na surowo, zerwane prosto z krzaczków. Pojedyncze owoce mają co prawda wielkość wyrośniętego winogrona, ale na jednym krzaczku wyrasta ich nawet kilkadziesiąt, zatem ich uprawa jest warta świeczki i daje satysfakcjonujące rezultaty. Owoce są gotowe do zbioru kiedy osiągną już ostateczną wielkość. Te mniej dojrzałe są twarde i kwaskowe, a kiedy dojrzeją całkowicie spadają na ziemię i nieco miękną - wtedy już koniecznie trzeba je zjeść jak najszybciej. Zerwane z krzaczków kukamelony można przechowywać nawet kilka tygodni.\nSmak ogórków meksykańskich jest głównie... ogórkowy, świeże surowe owoce są lekko kwaskowe a dojrzałe na słońcu mają leciutko melonowy posmak.\nUprawa kukamelonów okazała się dla mnie prawdziwą przyjemnością, roślin nie atakowały żadne szkodniki ani choroby i aż do pierwszego przymrozku (tym razem chwycił już w połowie października) podjadałem sobie mysie ogórki za każdym razem, kiedy tylko obok nich przechodziłem. Rośliny te nie są odporne na mróz, więc w tym sezonie podziękowaliśmy sobie już za współpracę. Na kolejny czekam z niecierpliwością i na pewno nie zabraknie w nim na moich grządkach kukamelonów. To wspaniałe, plenne warzywo zdecydowanie zasługuje na większą popularność!\nEtykiety: nowość, odmiany, pnącza, uprawy, warzywa\nankaskakanka 7 listopada 2016 20:43\nUrocze są kształtem i wyglądem. Jeśli nie zapomnę, zasadzę sobie w ogródku.\nUnknown 29 lipca 2018 15:55\nUprawiam je w tym roku mają już 2 cm,jutro sprobuje jak smakują\nAneta 11 listopada 2016 16:52\nNie znałam tych warzyw, rzeczywiście wyglądają uroczo :)\nUnknown 11 listopada 2016 23:06\nChyba skuszę się w tym roku na nie\nOwocowyOgrod 12 listopada 2016 22:31\nNastępnym razem poproszę zdjęcie w przekroju i z góry dziękuję ślicznie :-)\nKasia ze Spokojny Dom 4 lutego 2017 10:56\nKoniecznie muszę je posadzić. Rzeczywiście nasiona są dostępne wszędzie wypierając przy tym rodzime odmiany\nBez-Ogródek 9 lutego 2017 19:48\nPolecam jak najbardziej! Ale chyba masz na myśli odmiany jakichś innych warzyw, bo nie mamy żadnej rodzimej odmiany kukamelonów zagrożonej wyparciem :)\nUnknown 26 sierpnia 2018 08:12\nja w tym roku mam te warzywa, są fotogeniczne i robią furorę wśród znajomych, których obdarowałam flancami, jak dla mnie to bomba, w smaku jak opisał autor powyższego artykułu\nMarcin 17 września 2018 18:15\nMój pierszy sezon z tymi ogóreczkami ale nie ostatni .��\nSadzonki zdrewniałe. Rozmnażamy krzewy z gałązek!\nPapierówka. Jabłko o smaku dzieciństwa\nSekrety kwiatów #6: Passiflora\nZiemia liściowa - zrób to sam\nogród (126) kwiaty (102) odmiany (102) porady (101) zrób to sam (100) inspiracje (72) warzywa (67) wiosna (67) na rabaty (54) na parapecie (43) złota jesień (36) ogród latem (35) sekrety kwiatów (35) na zimę (33) botanika (32) uprawy (32) kwiaty domowe (29) imprezy ogrodnicze (25) relacje (25) miejsca (24) wystawy (21) inicjatywy (20) recenzje (20) targi (20) balkon (18) szklarnia (17) krzewy (16) nowość (14) poradnik ogrodniczy (11) święta (11) cebulowe (10) kaktusy (10) nasiona (10) wysiewy (10) kwiaty jadalne (9) storczyki (9) blog ogrodniczy (8) drzewa (8) owoce (8) pnącza (8) fasola (7) książki (7) ochrona roślin (7) rozmnażanie roślin (7) szkodniki (7) GMO (6) Chelsea Flower Show (5) drzewa owocowe (5) róże (5) trawnik (5) zioła (5) ogrody pokazowe (4) burak (3) choinka (3) chwasty (3) cięcie (3) grzyby (3) krzewy jagodowe (3) papryczki chili (3) sukulenty (3) cytaty (2) hortensje (2) kalendarz (2) konkurs (2) monstera (2) mączlik (2) sadzonki (2) suszki (2) tykwa (2) zielnik (2) Arboretum Wojsławice (1) Halo ziemia! (1) bukiety (1) czasopisma (1) doświetlanie roślin (1) dożynki (1) imbir (1) kompost (1) kosiarka (1) lilie (1) nowalijki (1) oczko wodne (1) palmiarnia (1) pigwa (1) psianka (1) robot koszący (1) tradycja (1) wieńce dożynkowe (1) wiklina (1) zieleń miejska (1) zwierzęta (1) łoboda (1) żywopłot (1)


Potężne straty firmy Nintendo w drugim kwartale bieżącego roku fiskalnego | GRYOnline.pl\nWiadomość pozostałe 27 października 2011, 12:05\nAgencja Reuters ujawniła wyniki finansowe firmy Nintendo za drugi kwartał bieżącego roku fiskalnego, obejmujący okres od lipca do września 2011 roku. Okazuje się, że japońska korporacja sporo straciła.\nPrzez ten czas gigant z Kyoto zanotował stratę operacyjną w wysokości 19,6 miliardów jenów (ok. 258 milionów dolarów). Jest to wynik zdecydowanie poniżej oczekiwań zarządu firmy. Dla porównania, w tym samym okresie ubiegłego roku osiągnięto 30,9 miliardów jenów zysku. W sumie, w pierwszej połowie bieżącego roku fiskalnego odnotowano 57 miliardów jenów straty operacyjnej (około 800 milionów dolarów).\nAutomatycznie zweryfikowane zostały prognozy na przyszłość. Początkowo przewidywano, że bieżący rok fiskalny przyniesie 35 miliardów jenów profitu. Teraz tę liczbę zmniejszono do jednego miliarda zysku operacyjnego. W tym czasie Nintendo planuje sprzedać 50 milionów egzemplarzy gier na 3DS-a (o 20 milionów mniej niż do tej pory). Nie zmieniono jedynie przewidywań co do poziomu sprzedaży samej konsoli, która do marca 2012 roku ma dobić do poziomu 16 milionów sztuk.\nOprócz tego ujawniono wyniki sprzedaży poszczególnych platform. Na całym świecie do końca września rozeszło się łącznie 6,68 milionów 3DS-ów, 150 milionów DS-ów oraz 89,3 milionów sztuk Wii. Dowiedzieliśmy się także, że gracze zakupili 17 560 000 egzemplarzy produkcji dedykowanych 3DS-owi.\nNie da się ukryć, że główną przyczyną porażki firmy Nintendo jest malejąca popularność Wii oraz niezadowalający popyt na 3DS-a. Przenośna konsolka na razie spisuje się poniżej oczekiwań, do czego przyczyniła się przede wszystkim mała liczba interesujących gier dostępnych w pierwszych miesiącach obecności sprzętu na rynku. Ważną rolę może też odgrywać gwałtowny wzrost wartości jena, ograniczający zyski czerpane na rynkach innych niż japoński.\nW najbliższym okresie jest szansa na poprawę sytuacji japońskiego koncernu. 3DS otrzyma kilka pożądanych przez graczy tytułów, które tak naprawdę powinny pojawić się już przy premierze konsoli. Niedawno na rynku zadebiutowała zręcznościówka Star Fox 64 3D, a jeszcze w tym roku pojawią się takie pozycje jak Super Mario 3D Land, Mario Kart 7, czy Cave Story 3D. Z pewnością przyczynią się one do zwiększenia popularności 3DS-a i powinny pozytywnie wpłynąć na wyniki finansowe firmy Nintendo.\npozostałeNintendo Wii Nintendo Nintendo 3DS wyniki finansowe Reuters NDSWii3DS


Tematy - Zdolność kredytowa - INFOR.PL\nStrona główna » Księgowość » Tematy » Zdolność kredytowa\nWakacje kredytowe - czy warto?\nWakacje od kredytu nie są rozwiązaniem opłacalnym dla wszystkich. Jeśli ktoś skorzystał z oferty wypracowanej na początku pandemii przez banki, teraz najprawdopodobniej kończy okres zawieszenia spłaty kredytu (zależnie czy korzystał z ulgi na trzy czy sześć miesięcy). Jeśli zamroził kredyt będzie musiał zacząć spłacić odsetki albo np. zapłacić wyższe raty, jeśli okres kredytowania nie został zmieniony. Teoretycznie może skorzystać z zamrożenia kredytu na zasadach proponowanych przez rząd. Nie jest jednak powiedziane, że wakacje te są całkowicie darmowe, a ich skutków nie odczujemy w przyszłości.\nOrzeczenie TSUE dotyczy tylko kredytów z abuzywnymi umowami\nOrzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE dotyczy wyłącznie kredytów, w odniesieniu do których sąd krajowy (np. polski) stwierdzi wcześniej abuzywność (tj. zawarcie w umowie kredytowej niedozwolonych - w świetle art. 385(1) Kodeksu cywilnego- postanowień) - powiedział prezes Związku Banków Polskich Krzysztof Pietraszkiewicz. Ma on nadzieję, że nie dojdzie do "absurdalnego uprzywilejowania" kredytobiorców.\nZ początkiem stycznia 1998 roku, ustawą z dnia 6 grudnia 1996 roku o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów do systemu zabezpieczeń wierzytelności wprowadzono niezwykle istotną instytucję zastawu rejestrowego. Instytucja ta okazała się bardzo przydatna w prawie polskim, które dotychczas znało jedynie zastaw posesoryjny jako formę zabezpieczeń na rzeczach ruchomych (oraz wąską regulację zastawu na prawach). Nie sposób też pominąć roli, jaką odegrał zastaw rejestrowy w zwiększeniu zdolności kredytowej przedsiębiorców.\nPomoc nie tylko dla frankowiczów, a wszystkich kredytobiorców. Ostrożnie z przewalutowaniem\nZłą rzeczą jest to, że projekt PO ogranicza się tylko do niektórych grup klientów banków z kredytem we frankach szwajcarskich, a nie do wszystkich. Jedynym akceptowalnym wyłączeniem byłoby wyłączenie mieszkań kupowanych w celach inwestycyjnych, spekulacyjnych - mówi PAP Stanisław Kluza. Z kolei prezes NBP Marek Belka uważa, że frank szwajcarski może się osłabić, bo "mamy na franku bańkę spekulacyjną". Pomysły przewalutowania kredytów mogą destabilizować banki, a prawie połowa banków w naszym kraju jest polska i to Polska będzie musiała płacić za ich ewentualne kłopoty - mówi Belka.\nPosiadacze kredytów we frankach składają pozwy\nWycena franka szwajcarskiego w ostatnich dniach naprawdę budzi emocje. Magiczne „CHF/PLN” są najczęściej oglądanymi danymi ekonomicznymi. Czy rzeczywiście posiadający kredyty w tej walucie powinni liczyć na regulacje rządowe lub propozycje banków? Czy może skończy się jak z opcjami walutowymi - po szumie medialnym i emocjach wyborów „frankowicze” i tak będą zmuszeni pójść do sądu.\nOd początku 2015 r. obowiązywać zaczęło kolejne obostrzenie Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie minimalnej wartości wkładu własnego. Obecnie nie może być on niższy, niż 10%, czyli udzielane kredyty hipoteczne opiewać mogą na maksymalną wartość będącą odpowiednikiem 90% wartości nabywanej nieruchomości.\nUstawa o odwróconym kredycie hipotecznym wprowadziła na polski rynek finansowy zupełnie nową instytucję, jaką jest odwrócony kredyt hipoteczny. Celem nowych regulacji jest umożliwienie osobom fizycznym uzyskania dodatkowych środków pieniężnych w ramach specjalnego kredytu udzielanego przez bank za ustanowieniem określonego w przepisach zabezpieczenia.\nCzy w roku 2013 przedsiębiorcy mogą liczyć na przełomowe zmiany w dostępie do kredytowania? Wszystko wskazuje na to, że jego uzyskanie będzie tak samo skomplikowane, jak przed rokiem. Najwięcej trudności w pozyskaniu finansowania będą miały firmy z branż uznawanych za ryzykowne, jak budowlanka czy turystyka, oraz najmniejsze podmioty, mające problem z odpowiednim zabezpieczeniem kredytowania.\nPomocy de minimis w formie gwarancji spłaty kredytów\nBank Gospodarstwa Krajowego będzie udzielał gwarancji na kredyty oferowane przez banki komercyjne małym i średnim przedsiębiorstwom. W ten sposób weźmie na siebie część ryzyka ponoszonego przez banki przy kredytowaniu firm. Dotychczas BGK mógł udzielać przedsiębiorcom poręczeń i gwarancji jedynie na zasadach rynkowych lub ewentualnie w formie indywidualnej pomocy publicznej.\nFirma, by nie pozostać w tyle za konkurencją, musi ciągle inwestować i się rozwijać. Istnienie na rynku wymusza stałe dostosowywanie do zmieniających się potrzeb klientów, czy nowoczesnych technologii. W obecnych czasach dużo jest możliwości na pozyskanie potrzebnych nam do tego celu np. środków trwałych. Możemy pożyczyć środki na zakup środków trwałych, wynająć, wziąć w leasing…


Szpilki JENNY FAIRY - W17SS537-1 Szary - 240.06zł\nSandały WEEKEND MAXMARA - Modane 55212184600 Nero 002\nTenisówki CONVERSE - One Star Ox 159711C Barley Rose/Barley Rose/White\nStrona główna Damskie Sneakersy Szpilki JENNY FAIRY - W17SS537-1 Szary\nSzpilki JENNY FAIRY - W17SS537-1 Szary\nModel na obcasie Jenny Fairy. Cholewka butów wykonana starannie - skóra ekologiczna - skóra ekologiczna. Lekkości kroku dodają obcasy o wysokości 8,5 cm. Wnętrze skóra ekologiczna. Komfort noszenia podnosi wkładka: skóra ekologiczna. Podeszwa - wysokogatunkowe tworzywo. Kobiece, zgrabne podkreślają linię łydek i czynią sylwetkę smuklejszą.


Autystyczne Dni | Fundacja JiM\nJak zapewnić osobom autystycznym równy dostęp do opieki zdrowotnej? Jak wspierać autystycznych studentów? Na te i wiele innych pytań podczas darmowych spotkań odpowiedzą sami zainteresowani, praktycy pracujący z osobami w spektrum i badacze naukowi. Prelekcji będzie można wysłuchać online 26, 27 i 28 kwietnia w ramach Kongresu Autism-Europe 2022.\nTo wyjątkowa okazja, by poczuć kongresową atmosferę i wzbogacić swoją wiedzę jeszcze przed październikowym wydarzeniem. Wszystkie wystąpienia będą tłumaczone na język polski. Udział w wydarzeniu jest całkowicie bezpłatny. Całość będzie transmitowana online. Aby wziąć udział w Autystycznych Dniach (26-28 kwietnia) i wysłuchać sympozjów Przed-Kongresowych wystarczy się zarejestrować na stronie event.jim.org\n26 kwietnia o godz. 19:30 podczas sympozjum dot. służby zdrowia, współorganizowanego przez organizację Autistica wystąpią:\nDr James Cusack – prowadzący spotkanie pierwszy brytyjski i otwarcie autystyczny CEO organizacji charytatywnej\nJeremy Parr z Uniwersytetu w Newcastle – naukowiec kliniczny zajmujący się tematem neuroróżnorodności w pediatrii\nColin Wilson – autystyczny samorzecznik z Wielkiej Brytanii, interesujący się nierównościami w dostępie do służby zdrowia autystycznej społeczności\nDodatkowo w dyskusji po prezentacjach udział weźmie Aurelie Baranger z Autism-Europe\n27 kwietnia o godz. 19:30 w wydarzeniu dot. wsparcia studentów, współorganizowanym z Uniwersytetem Warszawskim wezmą udział:\nDr Mateusz Płatos – psycholog, autor Spisu Powszechnego Autyzmu, prowadzący spotkanie\nBertrand Monthubert – profesor matematyki z Uniwersytetu Paul Sabatier, inicjator projektu programu „Building an Aspi-friendly University”\nEwa Pisula – najbardziej znana polska badaczka akademicka w dziedzinie autyzmu\nDr Andrea MacLeod – wykładowca w szkole edukacji na Uniwersytecie w Birmingham\nMartyna Osada – studentka Uniwersytetu Warszawskiego\n28 kwietnia o godz. 19:00 sympozjum na temat angażowania osób autystycznych w badania\nwspółorganizuje Uniwersytet Humboldta, a w roli prelegentów wystąpią:\nIsabel Dziobek oraz Dr Silke Lipinski z Uniwersytetu Humboldta – prowadzące spotkanie. Prof. Dziobek jest jedną z głównych prelegentek Kongresu Autism-Europe w październiku, a Dr Lipinski autystyczną badaczką, której głównym zainteresowaniem są dorosłe osoby autystyczne.\nSander Begeer – profesor klinicznej psychologii rozwojowej Vrije Universiteit w Amsterdamie\nDr Damian Milton – wykładowca na Uniwersytecie w Kent, który pracuje również dla National Autistic Society jako konsultant ds. wiedzy na temat autyzmu.


20 opowiadań, Czechow - Antoni Czechow - opinia o książce (4126789) - Lubimyczytać.pl\n20 opowiadań, Czechow /\n7,8 (20 ocen\ti\t2 opinie) Zobacz oceny\nOpowiadania wybitnego rosyjskiego pisarza drugiej połowy XIX w., w których carska Rosja została przedstawiona w krzywym zwierciadle humoru podszytego ironią i sarkazmem. Carska Rosja widziana okiem Antoniego Czechowa – mistrza małych form literackich i pisarza o wyjątkowo ostrym piórze. Opowiadania Czechowa ukazują problemy, z jakimi zmagało się społeczeństwo w Rosji carskiej. Poprzez...\nźródło opisu: http://www.ebooki123.pl/20-opowiadan_p614\nźródło okładki: http://www.ebooki123.pl/20-opowiadan_p614\nJakby czas się zatrzymał. Postaci namalowane przez Czechowa dawno temu tak aktualne, spotykane teraz w XXI wieku.\nZmieniają się krajobrazy, architektura, moda, komunikacja, przepływ informacji a wnętrze człowieka podobne, jego postawy, wybory. To mnie najbardziej zdumiało w każdym z opowiadań, które niemalże jak obraz Czechow odsłania czytelnikowi.\nNiesamowity wybitny autor! Warto przeczytać.


Radio 357 - Forum media2.pl\nDzisiaj jest 24 lis 2020, 16:17\nPost autor: Kamilo » 05 paź 2020, 13:59\nNowy projekt ekipy z Myśliwieckiej 3/5/7. Start planowany jest w grudniu. Trwa zbiórka na Patronite:\nBędzie poranek z Marcinem Łukawskim, będą audycje Marka Niedźwieckiego i muzyka Piotra Stelmacha. Katarzyna Borowiecka znowu opowie o filmach, a Piotr Kaczkowski przeliczy płyty. Po południu dowiedzą się Państwo, co przyniósł dzień, Tomek Michniewicz zabierze Państwa w świat, a Ola Budka zagra, jak tylko ona potrafi. W Święta zaśpiewamy piosenkę z dzwoneczkami, a w Nowy Rok wspólnie będziemy odliczać miejsca Topu Wszech Czasów.\nPonownie zebraliśmy sporą część naszego zespołu. Odchodziliśmy z radia w różnych latach, w różnych okolicznościach. A teraz wracamy – razem i na swoich warunkach.\nChcemy tworzyć taką antenę, jaką tworzyliśmy w jej najlepszych latach. Świeżą, odważną, opiniotwórczą, wyznaczającą nowe trendy. Nie interesuje nas odgrzewanie starych przebojów. Mamy dla Państwa projekt na miarę 2020 roku – nowoczesną formułę, którą pewnie byłoby dziś Państwa radio, gdyby przez ostatnie lata miało większe szczęście do zarządzających. Nie miało. Teraz nadrobimy tę stratę.\nPost autor: Rico » 05 paź 2020, 14:25\nPost autor: Adam d » 05 paź 2020, 14:30\nTomek Michniewicz dla "WirtualnychM" zdradził też, że oczywiście nie będą konkurować z Nowym Światem, lecz nie wykluczają współpracy\nZ czasem myślimy nawet o współpracy, podobnie jak z innymi stacjami internetowymi - stwierdził.\nNa razie stacja rusza w internecie, chciałaby rozpocząć nadawanie do końca roku. Docelowo jednak celem jest nadawanie w FM w modelu bez reklam i utrzymywanie się tylko z wpłat słuchaczy.\nhttps://m.wirtualnemedia.pl/m/artykul/r ... -patronite\nLecz, nie będę ukrywał, że robienie kolejnego "spadkobiercę" Trójki, było przeze mnie spodziewane, bo wiem że są tacy u których RNŚ nie przyniosło pokładanych nadziei i liczą że kolejnych ex-Trójkowsców "odtworzą" dobrą starą Trójkę z (no może niekoniecznie bardzo, ale jednak) prawdziwego zdarzenia.\nOstatnio zmieniony 05 paź 2020, 15:13 przez Adam d, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Lupus28 » 05 paź 2020, 14:46\n@GoldenChris To kiedy ten Niedźwiecki przechodzi do Złotych Przebojów?\nPost autor: Jordi » 05 paź 2020, 14:50\nTo się Jethon wkurzy. Podobno strasznie zabiegała o Marka i pewno część patronów RNŚ przejdzie tutaj...\nPost autor: Kamilo » 05 paź 2020, 15:47\nW Halo Radiu nastroje też jakby nie najlepsze:\nMarek Niedźwiecki, Stelamch i inni, po pierwszej kopii Truiki, czyli RNŚ, będą robić następną. Kolejny projekt, który nie wnosi nic nowego, choć w cywilizowanym świecie, media w interencie są innowacyjnymi projektami opierającymi się o nowe formaty.\nI najlepsze na koniec: muzyczne radio z dodatkiem słowa, będzie potrzebowało... 500.000 złotych mięcznie! Słabo?\nMy, czyli Halo.Radio, które codziennie rozmawia w Wami przez większość doby, mając na pokładzie 50 fantastycznych i zaangażowanych osób, potrzebujemy jedynie 150.000 złotych miesięcznie.\nCzas to otwarcie powiedzieć: w przeciwieństwie do innych, nasz projekt to nie jest skok na Państwa kasę, sposób na łatwy zarobek, czy kolejny raz powielanie schematu. No, ale widać my jesteśmy naiwni, a nie do bólu pazerni i bezczelni.\nTomek Michniewicz: fajnie tak kłamać, że macie pomysł, którego nikt jeszcze nie zdążył zrealizować? Społeczne radio bez reklam? Źle zaczynacie, ale to akurat zrozumiałe: styl mediów publicznych.\nOstatnio zmieniony 05 paź 2020, 20:11 przez Kamilo, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Jordi » 05 paź 2020, 16:03\nWiedzą, że przybyło im sporo po zaoraniu Trójki i teraz to stracą.\nTakim postem się tylko ośmieszyli i przekonali więcej ludzi do olania ich.\nEdit: Oni psioczą, że kolejne radio jak bez niego zamiast 150 tysi mają... PIĘTNAŚCIE?\nTo radio musi mieć oszałamiającą słuchalność\nPost autor: TiM » 05 paź 2020, 17:47\nKamilo pisze: ↑05 paź 2020, 15:47 W Halo Radiu nastroje też jakby nie najlepsze:\nMa ktoś zrzut ekranu tego posta?\nPost autor: Poland » 05 paź 2020, 17:52\nJordi pisze: ↑05 paź 2020, 14:50 To się Jethon wkurzy. Podobno strasznie zabiegała o Marka i pewno część patronów RNŚ przejdzie tutaj...\nJehton to pikuś przy tym jak zapewne będzie skręcać samą Trójkę i całe Polskie Radio\nPost autor: Ogorek » 05 paź 2020, 18:50\nTiM pisze: ↑05 paź 2020, 17:47\nWłaśnie, radzę na przyszłość oprócz posta na Facebooku wstawić zapasowo zrzut ekranu, bo post często później znika i potem nie wiadomo, co tam było\nOstatnio zmieniony 05 paź 2020, 20:22 przez Ogorek, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Adam d » 05 paź 2020, 19:43\nDla tych, co nie wiedzą o co cho.\nNaczelny swojego "radyjka" Kubuś Wątły postanowił na łamach facebookowego profilu Halo.Radio skrytykować Radio 3/5/7 z 2 powodów:\n1. Ex-trójkowcy ogłosili swoją nową inicjatywę jako "Pierwsze społecznościowe radio FM bez reklam"\n2 i najważniejsze. Jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o Piniądze. A dokładnie o to że jak postawiono cele wśród których był cel maximum na 500 tyś zeta (słownie: PÓŁ MILIONA) no to już zaczęły się oskarżenia, czymś w stylu "rozboju w biały dzień" i Kubuś mocno zachwalał swoje proszące o piniądze jak ksiądz na tace "radyjko", bo potrzebuje "tylko" 150 tyś zeta miesięcznie, które też realizuję drogi format społeczny (tak naprawdę, zdobywają tylko 1/3 tego co założyli. Więc czekam na reakcję Kubusia kiedy będą musieli z powodu śmierci rozgłośni na niewydolność krążenia finansowego, organizować "pogrzeb" dla Halo.Radyjka). Nie mam oczywiście screena postu, ale opisuje to co zobaczyłem.\nOstatnio zmieniony 05 paź 2020, 19:49 przez Adam d, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Jordi » 05 paź 2020, 19:48\nW dużym skrócie. Szef Halo Radio wrzucał na 357, że kłamią, że są pierwszą nowatorską społeczną rozgłośnią bez reklam, bo oni byli pierwsi.\nJak i chcą po prostu wyciągnąć kasę od ludzi, bo ONI potrzebują tylko 150.000 miesięcznie, a 357 pół miliona.\nPowątpiewał też, czy uda im się nadawać naziemnie, bo to koszmarnie droga sprawa.\nWiększość komentarzy była krytyczna, że zazdroszczą itd itp. Tamten jeszcze próbował polemizować, ale na nic. Usunął zaraz post. Ale żałosne to było...\n@Adam d gdzie 1/3? Miesięcznie mają 15 tysi w tej chwili z planowanych 150 czyli 10%. I z tego powodu ból pupencji\nPost autor: Joker » 05 paź 2020, 19:57\nWidzę że Kuba Wątły robi gorsze żebranie niż Marcinek Rola z Wrealu24. I nawet ból czterech liter widać\nPost autor: Kamilo » 05 paź 2020, 20:45\nAbstrahując od Halo.Radia, Wątły sugeruje, że suma 500 tys. miesięcznie jest przeszacowana. Może więc przynajmniej patroni, powinni mieć wgląd do kosztorysu? A być może nie doczytał, że w planach jest również wejście do FM, programy plenerowe i platforma multimedialna, umożliwiająca równoległą emisję programów i personalizację ramówki?\nPost autor: Rico » 05 paź 2020, 21:56


Dusia 14.10.15 2 dynia , jarmuż , zupy\nKrem z dyni to ulubiona zupa wszystkich moich bliskich, dlatego z przyjemnością przygotowuję jej wielki gar. Kombinuję natomiast z dodatkami - tym razem na eko targu dostałam piękny jarmuż oraz kozidymek od Kaszubskiej Kozy, dlatego to one znalazły się w tej zupie.\nKrem z dyni z chipsem z jarmużu i kozim serem\n2-2,5 litra wody lub bulionu\nłyżeczka czerwonej pasty curry lub pół łyżeczki przyprawy curry\nkozi ser (u mnie kozidymek)\nW większym garnku rozgrzać olej i usmażyć na nim posiekaną cebulę.\nDodać przeciśnięty przez praskę czosnek, a po chwili dynię pokrojoną w kilku cm kawałki (bez skórki).\nCałość zalać wodą lub bulionem, dodać liście limonki, papryczkę i przyprawy.\nGotować około 20 minut do miękkości dyni - zmiksować całość przy użyciu blendera.\nDoprawić do smaku solą i pieprzem, wlać mleczko kokosowe i ponownie zagotować.\nW między czasie w rozgrzanym piekarniku przygotować chipsy z jarmużu - tutaj instrukcja, jak to zrobić.\nZupę podawać z chipsami z jarmużu i kawałkiem koziego sera.\nBERY 14.10.2015, 10:17\nmieliśmy go na naszym ślubie, zamiast standardowego rosołu. Zdania były podzielone ale nam meeega smakował!\nDusia 14.10.2015, 10:43\nbardzo fajny pomysł :) byłam na weselu gdzie był krem z czosnku też spisał się :)


Żużel mimo wszystko! Na Ukrainie przeprowadzono Turniej Weteranów (wideo) - Sport WP SportoweFakty\nŻużel mimo wszystko! Na Ukrainie przeprowadzono Turniej Weteranów (wideo)\nMimo złożonej sytuacji politycznej i działań wojennych na wschodzie Ukrainy, w Czerwonogradzie zorganizowano żużlowy turniej. Na zawody przyszedł komplet kibiców.\nJacek Cholewiński 04 Lipca 2014, 14:22\nW minioną niedzielę, na stadionie Szachtara Czerwonograd, po roku przerwy ponownie zawarczały żużlowe motocykle. Dzięki usilnym staraniom tamtejszych działaczy, udało się zorganizować Turniej Weteranów. Jak wielkie jest zapotrzebowanie na żużel w kraju ogarniętym głębokim kryzysem niech świadczy fakt, że trybuny wokół toru nie miały wolnych miejsc.\nW turnieju rywalizowało 13 zawodników, w tym Austriak Anton Wannasek, który legitymował się licencją słowacką. W kategorii wiekowej do 50 lat zwyciężył Igor Borisenko, wśród zawodników starszych najlepszym okazał się Bachtiar Alijew.\nUczestnicy czerwonogradzkiego Turnieju Weteranów\n1. Igor Borisenko (Lwów) - 12 (3,3,3,3) + 1. miejsce w finale\n2. Anatolij Żadan (Połtawa) - 9 (3,3,0,3) + 2. miejsce w finale\n3. Igor Dawydko (Połtawa) - 7 (2,2,1,2) + 3. miejsce w finale\n4. Rusłan Sanatułow (Wozniesieńsk) - 5 (1,2,1,1) + 4. miejsce w finale\n5. Władimir Dubanycz (Czerwonograd) - 3 (0,d,1,2)\n6. Leonin Niełypiuk (Kiwercy) - 2 (1,1,0,0)\n7. Siergiej Marinicz (Równe) - 1 (u,1,u,-)\n8. Igor Rozaliuk (Czerwonograd) - 0 (u,-,-,-)\nKategoria wiekowa powyżej 50 lat\n1. Bachtiar Alijew (Połtawa) - 8 (3,2,3,-) + 1. miejsce w finale\n2. Siergiej Biełokurow (Wozniesieńsk) 10 (2,3,2,3) + 2. miejsce w finale\n3. Anton Wannasek (Żarnowica) - 7 (2,2,2,1) + 3. miejsce w finale\n4. Piotr Fedyk (Czerwonograd) - 8 (2, 3, 1, 2) = 8 + 4. miejsce w finale\n5. Wiktor Nieljuba (Połtawa) - 4 (1,3,d,u)\nFinał do lat 50: Borisenko, Żadan, Dawydko, Sanatułow\nFinał powyżej lat 50: Alijew, Biełokurow, Wannasek, Fedyk\nZawody w obecności ponad 2.000 widzów sędziował Anatolij Żabczik (Równe).\nPrezentujemy reportaż z turnieju, autorstwa zaprzyjaźnionego z naszą redakcją Siergieja Gołowni, reportera rówieńskiego studio GSV Video.\nsympatyk żu-żla 05-07 09:58 Zgłoś komentarz\nUkraina jest w stanie wojny domowej może i w tym państwie wreszcie zostanie zaprowadzony pokój oby jak najszybciej, Ukraina kraj biedny wyniszczona wojną i złodziejską gospodarką ale jak\nwidzę bandy dmuchane mają założone. Belgia kraj bogaty a na dmuchawce ich nie stać\nRychu GKM 05-07 07:30 Zgłoś komentarz\nno proszę i nawet dmuchane bandy mają! A belgowie za biedni?\nKaźmirz Bendke 04-07 18:51 Zgłoś komentarz\nturniej lepszy niż extra liga w POLSCE...! Jakie serce do walki URRRA Małodcy...!!!!\nyes 04-07 18:00 Zgłoś komentarz\nWeterani wyjechali na tory, a młodzi? Sportowe Fakty wspominają na wstępie o złożonej sytuacji politycznej i działaniach wojennych na wschodzie Ukrainy. Przynajmniej dwóm ze zdjęcia\nbrakuje lat do bycia weteranem chyba, że przedszkola ;)\nneomis 04-07 16:37 Zgłoś komentarz\nszkoda, że na zachodzie Ukrainy żużel wygląda tak fatalnie. Czerwonograd, Równe, Lwów moogłyby szkolić zawodników, bo poza Karpowem, Kobrinem i Mielniczukiem nie mają zawodników,\nktórzy mogliby rywalizować w Polsce. Jedyna nadzieja w Latosińskim, że ruszy speedway na Ukrainie.\nbaraboszkin 04-07 16:34 Zgłoś komentarz\n...minuta ciszy dla Igora Marko jak makiem zasial, widac, ze publika wyglodniala i laknie sportowych wrazen niczym kania dzdzu, jakos nie chce mi sie wierzyc, ze w Czerwonogradzie czy w Rownem z\npowodu rzekomych dzialan wojennych na wschodzie i sytuacji politycznej nie mozna organizowac zawodow zuzlowych, pilkarze moga grac, a zuzlowcy jezdzic nie moga (?), poza tym te osrodki (patrzac na rozlegla Ukraine) sa o miedze od nas, wiec gdzie Rzym gdzie Krym i dzialania wojenne ? sytuacja sytuacja, ale chyba ukrainski zuzel troszke podpupadl ostatnio i stad zawodow brak...\nksolar 04-07 15:41 Zgłoś komentarz\n3:34 kozacka akcja :D\n-Matall- 04-07 15:29 Zgłoś komentarz\n6:48 - cóż za akcja!! ;)\nŻużel na Ukrainie Żużel w Europie Ukraina Żużel Szachtar Czerwonograd Stadion żużlowy Girnuk w Czerwonogradzie


O straży miejskiej w mieście państwa Waltz | Niepoprawni.pl\nPrzekręty PO warszawsku\nŁaziłem wczoraj trochę po mieście i wiecie co? Chciałem teleportować się do Genewy! Pachnącej czystością Genewy, gdzie w zwykły roboczy dzień od rana gospodarze posesji zamiatają, myją chodniki, szorują szczotkami, a biała piana ścieka do studzienek... A u nas? Na odnowionym za kupę forsy Trakcie Królewskim nie da się przystanąć przy żadnej bramie czy wystawie, bo na kilometr (excusez le mot) cuchnie moczem! Tu nikt od dawna nie sprzątał. Na Marszałkowskiej czy Nowogrodzkiej łatwo wejść w psią kupę, bo dozorcy czekają do zimy, żeby te wszystkie brudy śnieg znów przykrył. Warszawa to takie miasto-elegantka w obsranych majtkach! Oto wizytówka prezydent Hanny Gronkiewicz-Waltz i rządów PO w mieście.\nStraż miejska zazwyczaj ma w nosie, nie, gdzieś indziej..., wiecie gdzie, skargi na jakieś nieczystości, może bierze je jedynie pod uwagę przy wyborze trasy swoich spacerków po mieście, żeby w coś nie wdepnąć. Mandatów nie wypisują, bo mają zasady. Według nich, zasady nakazują im najpierw rozmowę, potem upomnienie i dopiero ewentualnie ukaranie mandatem. A według mnie, to te zasady każą im być ponad to, bo jak żyję, o żadnych takich rozmowach dyscyplinujących nie słyszałem. Zdawało mi się, że gdzieś czytałem, że do zadań strażników miejskich należy ochrona czystości i porządku w miejscach publicznych, cóż, zdawało...\nNa Krakowskim Przedmieściu w niedzielny, ciepły wieczór strażnicy chodzą sobie całymi żółtymi stadami. Najwięcej zaś ich wystaje wokół słynnego "namiotu nienawiści", przed Pałacem Prezydenckim. To jedyne miejsce w mieście, gdzie się tak sprząta dniem i nocą, pucuje, szoruje, że nawet płatek z kwiatka nie zostanie... Wszakże mają fest odwagę, nie boją się, że ci "nienawistnicy" od krzyży, ci spod białego namiotu, znów ich będą szykanować, a może nawet ich pobiją?\nCi "nienawistnicy" mogą być przecież także niebezpieczni swą trzeźwością, suchą jak pień kaktusa wobec innych obywateli. A tuż obok przecież knajpa, pod którą dokazuje rozkosznie pijana młodzież! Już dawno przestałem się łudzić, że do strażników należy doprowadzanie osób nietrzeźwych do izby wytrzeźwień, jeżeli osoby te zachowaniem swoim dają powód do zgorszenia w miejscu publicznym... Eh tam!\nOd czego są strażnicy miejscy? Widzieliśmy przecież, jak strażnicy używali siły swych mięśni wobec posłów i dziennikarzy. Poszły w ruch kajdanki, pałki i dobrze, że jeszcze nie użyli paralizatorów, miotaczy gazu czy pistoletów! Pokazali nam, że mogą rzucić dziennkarza, czy kogokolwiek z nas, twarzą na bruk tak, że mu kręgosłup pogruchotają, a zęby będzie z kałuży wyławiał. Niby prawo mówi, że straż spełnia służebną rolę wobec społeczności lokalnej, wykonując swe zadania z poszanowaniem godności i praw obywateli.\nTeoretycznie strażnik, który przy wykonywaniu zadań przekroczył uprawnienia lub nie dopełnił obowiązku, naruszając w ten sposób dobra osobiste obywatela, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5. Tak sobie jednak myślę, że ci strażnicy, którzy brali udział ostatniej operacji przez Pałacem Prezydenckim, w ochronie władz przed "nienawistnymi" obywatelami, to od prezydent Waltz dostaną podwyżki tych ich bieda-pensyjek (ponad 4 tysiące miesięcznie), nagrody specjalne, jakieś awanse, a niektórzy to pewnie nawet i odznaczenia.\nA tak w ogóle, to ciekawe, co może sobie myśleć taki strażnik gdy składa ślubowanie: "Ślubuję uroczyście służyć Państwu..." Jakiemu państwu? Pewnie państwu Waltz!\nDobosz panstwo Waltz jest\nDOBOSZ - 18 Kwietnia, 2011 - 22:17\npanstwo Waltz jest najważniejsze.....\nA jak jeszzce kogos pobiją,\nkrisp - 19 Kwietnia, 2011 - 00:03\nto pewnie przyjmie się zaproponowany przez jednego z blogerów termin określający tę formację jako WALTZGESTAPO - bijące (bynajmniej nie serce) tej niegdyś świętoszkowatej, od dawna już zakłamanej PO-wskiej funkcjonariuszki.\nMieszczuch7 - 19 Kwietnia, 2011 - 00:45\nWolałbym, abyśmy nie zniżali się do ich poziomu, do tej agresji słownej.\nKładźmy tam wszędzie kwiaty, gdzie chcemy by zadziałali "sprzątacze", OK?\nkrisp - 19 Kwietnia, 2011 - 02:19\nRe: O straży miejskiej w mieście państwa Waltz\nw.red - 19 Kwietnia, 2011 - 01:20\nTo tylko smutna konsekwencja tolerowania radosnej twórczości urzędników i polityków\nsankcjonujących istnienie takiej formacji. Zaś nasza jako społeczeństwa wina że do tego\ndopuściliśmy. Zgodnie z "zamówieniem" tworzy się państwo represyjne i to w monstrualnym wymiarze. Dla każdej "władzy" jest to model nad wyraz pożądany bo umożliwia trzymanie ludzi "krótko przy buzi". Ciekawe ile jeszcze podobnych formacji mających "uprawnienia"\nbędzie nas "trzymało w ryzach". Dowodem tego było użycie zorganizowanej formacji ochroniarskich do spacyfikowania protestu kupców w W-wie. Jeśli ktoś przypuszcza że to\nkoniec tego "tryndu" to raczej się myli. Tym bardziej że płacimy za to ..my sami ;)\nXall - 19 Kwietnia, 2011 - 02:14\nNapisać interesujący felieton na temat, o którym każdy wie? Gratulacje! Swoją drogą, zapewne, jedynie wysoka kultura nakazała pt Autorowi mnożyć słowa, zamiast określić jednym adekwatnym określeniem.\nNa YoudeTubie był był swego czasu filmik z pacyfikacji rolnika, który chciał sprzedać jabłka (chyba) pod stacją warszawskiego metro. Doprowadziło to do połączonej akcji strażniczo-policyjnej i zawezwania posiłków ze względu na rosnące zbiegowisko. Bo rolnik wyszedł z opresji tylko dlatego, że zaczął się gromadzić tłum obywateli niezbyt przychylny siłom tzw. porządku. Co więcej, przechodnie nie reagowali na groźne porykiwania, żeby się rozejść. Inna sprawa, że nie zdobyto się na choćby symboliczne zakupy i dopuszczono do zdemolowania straganu. No, ale to już polska specyfika. Film się zakończył happy endem - rolnik uszedł z życiem i w zdrowiu.


Polska Partia Narodowa - Udział żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych w Powstaniu Warszawskim\nStart NSZ Udział żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych w Powstaniu Warszawskim\nUdział żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych w Powstaniu Warszawskim\t | Drukuj |\n23 czerwca 1944 r. rozpoczęła się na wschodzie sowiecka ofensywa pod kryptonimem „Bagration”. Siły sowieckie przełamały obronę niemiecką i rozpoczęły szybki marsz w kierunku granic Polski. Klęska Niemców stała się faktem.\nDowództwo AK już w 1943 r. opracowało plan „Burza” , którego zadaniem miało być nękanie wycofujących się oddziałów niemieckich i dywersja na szlakach transportowych. Plan ten nie przewidywał walk w większych miastach. Warszawskie oddziały AK miały zostać skoncentrowane poza miastem i w terenie miały zaatakować wycofujących się Niemców z Warszawy. Jeszcze na początku lipca 1944 r. wysłano z Warszawy na rozkaz gen. Bora-Komorowskiego 900 „Błyskawic” z amunicją oraz dalszych 60 pistoletów maszynowych w drugiej połowie lipca. Transporty te przekazano do okręgów wschodnich.\nZbliżanie się wojsk sowieckich zmusiło jednak dowództwo AK do zadania sobie pytania, czy możliwe jest wyzwolenie Warszawy i przyjęcie Rosjan jako gospodarz? Przeciwko powstaniu w Warszawie był Naczelny Wódz gen. Kazimierz Sosnkowski oraz D-ca AK gen. Bór-Komorowski, choć w depeszy z 14 lipca 1944 r. uważał, że w danej sytuacji polityczno-militarnej istnieje możliwość rozpoczęcia walki o Warszawę. Za wybuchem powstania byli premier RP Stanisław Mikołajczyk oraz Leopold Okulicki ps. „Kobra”, „Niedźwiadek”. Właśnie na wniosek Okulickiego w drugiej połowie lipca zmieniono plan „Burza” i nakazano komendantowi Okręgu Warszawa-miasto i powiat gen. Antoniemu Chruścielowi ps. „Monter” opanowanie stolicy.\nMimo tych negatywnych opinii gen. Bór-Komorowski, po zasięgnięciu opinii Delegata Rzadu na Kraj, zdecydował się na podjęcie walki o Warszawę. Płk „Monter” uważał, że działania zaczepne potrwają 2-3 dni. Miało to wystarczyć do opanowania Warszawy i przyjęcia Rosjan jako gospodarz terenu. W najgorszym wypadku w obronie powstańcy mieli wytrwać 14 dni.\nPułkownik „Monter” tego samego dnia zdecydował się, bez wiedzy Komendy Głównej, na wydanie rozkazu postawienia Okręgu Warszawskiego „Prom” w stan pogotowia. Jednak 28 lipca ludność Warszawy zlekceważyła wezwania Niemców i gen. „Bór” nakazał rozładować ostre pogotowie. 30 lipca Komenda Główna AK otrzymała wiadomości o ruchach wojsk sowieckich i 31 lipca rano odbyła się odprawa, która zakończyła się stwierdzeniem, że walka o miasto na pewno nie zostanie podjęta 1 sierpnia. Wydano również decyzję, że następna odprawa odbędzie się w godzinach popołudniowych. W trakcie trwania odprawy o 17.30 przybył „Monter” i zameldował o wkroczeniu Rosjan na Pragę . Pod presją chwili gen. „Bór” wezwał Delegata Rządu na Kraj i przedstawił mu sytuację. „Soból” po zadaniu szeregu pytań członkom sztabu, zdecydował o rozpoczęciu powstania. Wybuch powstania wyznaczono na 1 sierpnia o godzinie 17.00.\nPo rozłamie związanym ze scaleniem NSZ z AK , w Warszawie podobnie jak i w terenie doszło do podziału na NSZ-AK i NSZ-ZJ. Żołnierze oddziałów NSZ scalonych z AK byli powiadomieni o wybuchu powstania, zaś oddziały NSZ-ZJ takiej wiedzy nie posiadały. Jednak wszyscy bez wyjątku w miarę swoich możliwości wzięli udział w Powstaniu Warszawskim.\nDuże znaczenie w czasie Powstania Warszawskiego miała służba duszpasterska. Księża, zakonnicy nieśli pomoc powstańcom i ludności cywilnej. Na przykład kapelanem Zgrupowania „Chrobry II” był ks. Antoni Czajkowski „Badur”, wspomagał go ks. Zbigniew Kraszewski „Zetka”, kapelanem „Legii Akademickiej” był ks. Eugeniusz Kłosowski „Taborowski”, kapelanem batalionu „Lecha Grzybowskiego” był ks. Piotr Kowalczyk „Oracz” a po jego śmierci ks. Cybulski.\nWażnym elementem Powstania Warszawskiego była również prasa, informowała o walkach i działaniach oddziałów NSZ, a także zarządzeniach władz powstańczych. Podstawowym pismem NSZ w czasie walk powstańczych był „Szaniec”. Redaktorem naczelnym był Mirosław Ostromęcki „Majewski”, z-cą był Antoni Chrząszczewski „Anioł”. Pismo zostało zalegalizowane przez AK i było drukowane przez drukarnie wojskowe AK. „Szaniec” wychodził jako pismo codzienne w ilości ok. 10 tys. egzemplarzy. W czasie Powstania ukazało się 43 numery „Szańca”. Ochroną redakcji „Szańca” zajmowała się kompania „Warszawianka”. Do pism, w których pracowali członkowie NSZ można również zaliczyć: „Żołnierza Starego Miasta” i „Naród Walczy”.\nNależy dodać, że NSZ i jego działacze przeciwni byli Powstaniu od samego początku. Wiązało się to z głoszoną przez NSZ walką z dwoma wrogami oraz obawą o straty w szeregach NSZ i AK, a także ludności cywilnej. Uważano, że Powstanie i ujawnienie się AK doprowadzi do aresztowań i prześladowania organizacji niepodległościowych, potwierdzeniem takiej opinii były wydarzenia na terenach wschodnich Rzeczypospolitej po wkroczeniu wojsk sowieckich. Uważano również, że taka pomoc oddziałom sowieckim doprowadzi tylko do wykrwawienia się wśród młodzieży polskiej. Jednak w momencie rozpoczęcia walki żołnierze NSZ walczyli razem z AK i AL na barykadach Warszawy. Nie patrzono na przynależność organizacyjną, liczyła się tylko walka z okupantem.\nBorkiewicz Adam, „Powstanie Warszawski 1944”. Wyd. PAX. Warszawa 1964.\n„Kościół a Powstanie Warszawskie. Dokumenty, relacje, poezja”. Praca zbiorowa pod redakcją Mariana Marka Drozdowskiego. Wyd. Ordynariat Polowy WP. Komisja Badań Dziejów Warszawy IH PAN. Oficyna Wydawnicza „Typografika”. Warszawa 1994


Kolory życia: Krakowski realizm knajpiany Kolory życia: Krakowski realizm knajpiany\nLiteraci, nawet gdy fantazjują w swoich powieściach, często wplatają w fabułę miejsca istniejące w rzeczywistości. Akcja krakowskich utworów współczesnych rozgrywa się także w dobrze znanym mi kawiarnianym gwarze. Po szlaku realizmu knajpianego i związanych z nim anegdotach oprowadzała nas Agnieszka Pudełko.\nOto lista lektur, według których wiodła trasa naszego spaceru:\n1. Piotr Czerski (2006) „Ojciec odchodzi”. Kraków: Korporacja Ha!art.\n2. Jakub Ćwiek (2013) „Dreszcz”. Lublin: Fabryka Słów.\n3. Zygmunt Greń (1992) „Olśnienie”. Kraków: Wydawnictwo Akapit.\n4. Irek Grin (2002) „Szerokiej drogi Anat”. Warszawa: Prószyński i Ska.\n5. Marek Harny (2005) „Pismak”. Warszawa: Prószyński i Ska.\n6. Jaś Kapela (2008) „Stosunek seksualny nie istnieje”. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.\n7. Sławomir Łuczak (2009) „Archipelag Rynek”. Kraków: Vis-a-via etiuda.\n8. Marta Mizuro, Robert Ostaszewski (2010) „Kogo kocham, kogo lubię”. Warszawa: Wydawnictwo WAB.\n9. Robert Ostaszewski (2002) „Odwieczna, acz nieoficjalna”. Olsztyn: Wydawnictwo Portret.\n10. Jerzy Pilch (2002) „Spis cudzołożnic”. Proza podróżna. Kraków: Wydawnictwo Literackie.\n11. Jerzy Pilch (2000) „Pod mocnym aniołem”. Kraków: Wydawnictwo Literackie.\n12. Maciej Piotr Prus (2009) „Wyznania właściciela klubu Piękny Pies”. Kraków: Wydawnictwo EMG.\n13. Michał Rusinek, Antonina Turnau (2006) „Prowincjonalne zagadki kryminalne”. Warszawa: Prószyński i Ska\n14. Sławomir Shuty (2008) „Ruchy”. Warszawa: Wydawnictwo WAB.\n15. Marianna G. Świeduchowska (2001) „Katecheci i frustraci”. Kraków: Wydawnictwo Literackie.\n16. Marcin Świetlicki (2011) „Powieści”. Kraków: Wydawnictwo EMG.\n17. Jakub Żulczyk (2010) „Instytut”. Kraków: Wydawnictwo Znak.\nO barowym życiu mojego miasta powstały również piosenki. Posłuchajcie, jak śpiewa Maciej Maleńczuk z Homo Twist w kompozycji zatytułowanej "Miasto Kraków". W teledysku Grubych Ryb pod tytułem "Artyści" występuje Klub Piękny Pies.\nW powyżej wymienionych utworach pojawiają się następujące lokale: Piwnica pod Baranami, Vis-à-vis, Klub Kulturalny, Miasto Krakoff (już nieistniejące), Klub Piękny Pies (przeniesiony na Kazimierz), Free Pub, Dym, Rio, Feniks, Kawiarnia Noworolski, Klub pod Jaszczurami, Ambasada Śledzia, Nowa Prowincja oraz pub Pod Jemiołą (już nieistniejący).\nBarowa rotacja w centrum miasta sprawia, że nawet wyjątkowe, modne i klimatyczne knajpy znikają albo się przenoszą. Ogromnym sentymentem darzyłam Klub Piękny Pies i należałam do grona jego stałych bywalców, kiedy jeszcze mieścił się przy ul. Św. Jana, a później przy ul. Sławkowskiej. Przeprowadzka poza kwartały Starego Miasta poluźniła te więzi, więc teraz rzadko zaglądam na ul. Bożego Ciała. Najczęściej można spotkać mnie w Dymie albo w Klubie Kulturalnym. Może kiedyś sama wydam książkę o moich knajpianych przygodach?\nMoje archiwum z Klubu Piękny Pies Szlak realizmu knajpianego\nAutor: Monia Fioletowa o 18:46\nEtykiety: Artykuły, Literatura, Muzyka, Osobiste\nLudwika 14 października 2014 10:23\nCiekawa ta inna strona Krakowa. Pozdrawiam\nMonia Fioletowa 22 października 2014 02:00\nDla mnie każda strona Krakowa jest ciekawa ;)


Sądy powołują się na TSUE, banki tracą - Banki - rp.pl\nAktualizacja: 10.10.2019, 20:10\nKolejnym powodem może być sprawa frankowa. Sądy w Polsce wstrzymały wykonywanie wyroków oczekując na orzeczenie TSUE w sprawie p. Dziubaków, które zapadło tydzień temu w czwartek. Okazało się korzystne dla frankowiczów, choć nie aż w takim stopniu, jak tego oczekiwano (więcej na ten temat w ostatnim akapicie). Po wyroku TSUE zapadło już kilka orzeczeń, w tym tych korzystnych dla frankowiczów, w niektórych sędziowie powoływali się na wyrok europejskiego Trybunału. Jednak prawnicy wskazują, że zapadły także wyroki niekorzystne dla frankowiczów, a sędziowie, którzy wydali teraz korzystne dla klientów wyroki, robili to już wcześniej. Dlatego na razie trudno oceniać na ile wyrok TSUE wpływa już na orzecznictwo.


Konferencja BIMaction już w maju na Politechnice Wrocławskiej! - Nowoczesne Hale\nW dniach 11-12 maja na kampusie Politechniki Wrocławskiej odbędzie się Konferencja Nowych Technologii w budownictwie "BIMaction".\nBIMaction to pierwsza edycja 2-dniowego cyklu wykładów i warsztatów w całości poświęconej zagadnieniom z technologii BIM z zakresu budownictwa, architektury oraz inżynierii środowiska. Aktywne środowisko studenckie chce propagować zagadnienia związane z nowymi technologiami wśród społeczności akademickiej. Wierzy, że umiejętności z zakresu obsługi programów inżynierskich są niezbędne w warsztacie kompetentnego inżyniera XXI wieku. Konferencja przeznaczona jest zarówno dla studentów, doktorantów, pracowników uczelni jak i przedstawicieli branży budowlanej.\nWięcej informacji na: www.bimaction.pwr.edu.pl oraz na profilu wydarzenia na Facebooku.


\tP r o t o k ó ł Nr I /10 - BIP w JST - Gmina Rogowo (koło Rypina)\nścieżka nawigacji Strona główna > PRAWO LOKALNE > Protokoły > Z sesji Rady gminy > P r o t o k ó ł Nr I /10\nP r o t o k ó ł Nr I /10\nz obrad I sesji VI kadencji Rady Gminy Rogowo odbytej w dniu 2 grudnia 2010r.\nW związku art. 20 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2001r Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) Przewodniczący Rady Gminy poprzedniej kadencji Marek Długokęcki zwołał pierwszą w VI kadencji sesję Rady Gminy Rogowo, która odbyła się w dniu 2 grudnia 2010r o godz. 1200 w sali narad Urzędu Gminy w Rogowie.\nDo przeprowadzenia sesji na czas od jej otwarcia do wyboru przewodniczącego rady zgodnie z art. 20 ust. 2c ww. ustawy wyznaczył najstarszego wiekiem radnego Pana Witolda Paśniewskiego.\nNa obrady sesji przybyło 15 radnych Rady Gminy Rogowo. W obradach sesji uczestniczyli Pani Wójt, zastępca wójta, skarbnik gminy, kierownicy referatów oraz zaproszeni goście.\nNa wstępie przewodniczący Gminnej Komisji Wyborczej powitał radnych, zaproszonych gości, Panią Wójt i wszystkich przybyłych na obrady I sesji Rady Gminy Rogowo. Następnie przewodniczący poinformował o pracy Gminnej Komisji Wyborczej powołanej do przeprowadzenia wyborów w dniu 21 listopada 2010r do rady gminy oraz na wójta. Stwierdzono, że dla wyboru rady gminy utworzono 12 okręgów wyborczych w tym : 9 okręgów jednomandatowych i 3 okręgi dwumandatowe. Uprawnionych do głosowania w naszej gminie było 3857 wyborców. Frekwencja wyborcza w całej gminie wyniosła 47,4%. Najwyższą frekwencję odnotowano w okręgu nr 4 – 63,2% i w okręgu nr 3 – 62,7%, najniższą w okręgu 11 – 37,7%. Pan Kukowski poinformował, że w sześciu okręgach wyborczych dokonano zgłoszeń kandydatów w liczbie równej mandatów i w tych okręgach zgłoszeni kandydaci uzyskali mandaty radnego bez przeprowadzenia głosowania. W pozostałych okręgach wyborczych zgłoszeń kandydatów na radnych dokonano w ilości większej niż mandatów i przeprowadzono głosowanie. Przewodniczący Gminnej Komisji Wyborczej stwierdził, że w okresie zgłaszania kandydatów oraz w czasie przeprowadzonego głosowania nie zanotowano uwag, które mogłyby wpłynąć na wyniki głosowania.\nZ kolei Przewodniczący Gminnej Komisji Wyborczej wręczył zaświadczenia potwierdzające wybór radnych w danych okręgach.\nNastępnie Pan Kukowski Leszek poinformował, że warunkiem nabycia prawa radnego jest złożenie ślubowania po czym odczytał rotę ślubowania i poprosił w pierwszej kolejności o złożenie ślubowania radnego Witolda Paśniewskiego najstarszego wiekiem. Z kolei radni wyczytywani według listy obecności kolejno składali ślubowanie. Wszyscy radni złożyli ślubowanie.\nW dalszej części Pan Kukowski poinformował również, że w dniu 21.11.2010r odbyły się wybory Wójta Gminy Rogowo. Głosowanie odbyło się w 5 obwodach głosowania. Zgłoszenia kandydatów na wójta dokonały dwa komitety wyborcze. W wyniku przeprowadzonego głosowania dokonano wyboru wójta gminy, którym wybrana została Pani Nowakowska Barbara uzyskując 73,5% ważnych głosów. Przewodniczący Gminnej Komisji Wyborczej wręczył Pani Nowakowskiej Barbarze zaświadczenie potwierdzające wybór na stanowisko wójta gminy.\nNastępnie Pan Kukowski porosił radnego seniora o otwarcie I sesji Rady Gminy Rogowo i prowadzenie jej do czasu wyboru Przewodniczącego Rady Gminy.\nPan Witold Paśniewski otworzył obrady pierwszej sesji i poprosił o powstanie do hymnu państwowego.\nZ kolei stwierdzono quorum. W obradach sesji uczestniczyło 15 radnych – rada była władna do podejmowania uchwał.\nW dalszej kolejności przystąpiono do przyjęcia porządku obrad sesji. Prowadzący obrady przedstawił proponowany porządek obrad :\n- sprawozdanie wójta poprzedniej kadencji o stanie gminy,\n- wybór przewodniczącego rady :\na) powołanie komisji skrutacyjnej do przeprowadzenia wyborów,\n- wybór wiceprzewodniczących rady,\n- wolne wnioski i zapytania,\nPan Paśniewski zapytał radnych – czy są inne propozycje ? Radni nie zgłosili innych propozycji i jednogłośnie przyjęli porządek obrad.\nZ kolei przewodniczący obrad poprosił wójta poprzedniej kadencji o przedstawienie sprawozdania o stanie gminy.\nPani Wójt zabierając głos poinformowała, że Gmina Rogowo obejmuje obszar 140 km2 i jest podzielona na 22 sołectwa. Teren gminy zamieszkuje 4600 osób, a gęstość zaludnienia ukształtowała się na poziomie 32 osoby/km2. Dochody gminy z podatku PIT na 1 mieszkańca wynoszą 152 zł, a z podatku CIT na 1 mieszkańca 0,50 zł co jest słabym rezultatem na tle kraju. Zadłużenie ogółem na 1 mieszkańca jest na poziomie 0 zł, co oznacza 1 miejsce w województwie. Gmina Rogowo nie ma kredytów ani pożyczek. Samorząd gminy realizował w minionej kadencji i nadal realizuje wiele ważnych zadań dla rozwoju gminy. W trakcie wykonywania zadań jest budowa boiska w Czumsku Dużym ,w Rojewie i w Nadrożu, budowa drogi Nadróż-Kowalki. Następnie Pani Wójt przedstawiła zadania przygotowane do realizacji w 2011r :budowa sieci wodociągowej w Rudzie i na odcinku Huta-Charszewo, budowa drogi Czumsk Duży-Narty, budowa drogi Huta-Nadróż, remont świetlic w Lasotach, Świeżawach i Rojewie, budowa placu zabaw w Lasotach, w Borowie, w Czumsku Małym.\nKolejny raz został złożony wniosek o dotację na budowę placu zabaw w Rogowie. Podpisane porozumienie z fundacją, która uzyskała środki unijne, pozwala na otwarcie 4 punktów przedszkolnych na terenie gminy Rogowo. Z dniem 1.09.2011r punkty przedszkolne mogą być otwarte w Nadrożu, Kobrzyńcu, Rogowie i Sosnowie dla dzieci od 3-5 lat.\nPo przedstawieniu sprawozdania przez Panią Wójt przystąpiono do kolejnego punktu porządku obrad tj. do wyboru przewodniczącego rady gminy. Zaproponowano trzy osobowy skład komisji skrutacyjnej do przeprowadzenia wyborów. Radna Rucińska Maria zgłosiła Lecha Hejzę, który wyraził zgodę do pracy w komisji, radna Daszkowska Katarzyna zaproponowała Stefana Magdziaka, który również wyraził zgodę , radna Czerska Urszula zgłosiła swoją kandydaturę do pracy w komisji. Radni w głosowaniu jawnym przyjęli jednogłośnie skład osobowy ww. komisji.\nNastępnie odczytano regulamin wyborów przewodniczącego rady gminy, który został przyjęty jednogłośnie przez radnych w głosowaniu jawnym.\nProwadzący obrady poprosił o zgłaszanie kandydatów na przewodniczącego rady gminy. Radna Daszkowska Katarzyna zgłosiła kandydata Marka Długokęckiego, który wyraził zgodę na kandydowanie. Radny Gutkowski Kazimierz zgłosił Czerską Urszulę, która nie wyraziła zgody na kandydowanie, natomiast radna Czerska Urszula zgłosiła Gutkowskiego Kazimierza, który również nie wyraził zgody na kandydowanie. Innych kandydatur nie proponowano.\nKomisja skrutacyjna przygotowała karty do głosowania i rozdała je radnym Komisja sporządziła protokół z przeprowadzonych tajnych wyborów na przewodniczącego rady gminy. Przewodniczący komisji Lech Hejza ogłosił wynik tajnego głosowania i stwierdził, że Przewodniczącym Rady Gminy Rogowo został wybrany Marek Długokęcki ( 15 głosów za ). Protokół komisji wraz z kartami głosowania w załączeniu protokołu.\nProwadzący obrady odczytał uchwałę w sprawie wyboru Przewodniczącego Rady Gminy. Radni jednogłośnie podjęli uchwałę Nr I/1/10 w sprawie wyboru Przewodniczącego Rady Gminy Rogowo.\nRadny Paśniewski pogratulował nowo wybranemu przewodniczącemu rady Markowi Długokęckiemu i poprosił o dalsze prowadzenie obrad sesji.\nPan Długokęcki podziękował za wybór jego osoby na przewodniczącego rady i przeszedł do kolejnego punktu porządku obrad tj. do wyboru wiceprzewodniczących rady gminy. Przewodniczący rady zawnioskował o wybór dwóch radnych na Wiceprzewodniczących Rady Gminy Rogowo. Wniosek ten został poparty jednogłośnie przez radnych. Następnie prowadzący obrady zaproponował skład osobowy komisji skrutacyjnej do przeprowadzenia wyborów na dwóch wiceprzewodniczących ten sam, który został wybrany do wyborów na przewodniczącego rady i zapytał czy te osoby wyrażają zgodę na kandydowanie do komisji. Kandydaci wyrazili zgodę do pracy w komisji skrutacyjnej. Radni jednogłośnie zaakceptowali skład osobowy komisji skrutacyjnej.\nPrzewodniczący rady poprosił radnych o zgłaszanie kandydatów na dwóch wiceprzewodniczących rady gminy.\nRadny Hejza Lech zgłosił radnego Paśniewskiego Witolda, który wyraził zgodę na kandydowanie.\nRadna Drozdowska Stanisława zgłosiła radną Czerską Urszulę, która nie wyraziła zgody na kandydowanie.\nRadna Daszkowska Katarzyna zgłosiła radną Rucińską Marię, która wyraziła zgodę na kandydowanie.\nKomisja skrutacyjna przygotowała karty do głosowania i rozdała je radnym. Po przeliczeniu głosów i sporządzeniu protokołu przewodniczący komisji odczytał protokół i stwierdził, że Wiceprzewodniczącymi Rady Gminy Rogowo zostali wybrani w głosowaniu tajnym radny Paśniewski Witold i radna Rucińska Maria. Protokół komisji wraz z kartami do głosowania w załączeniu protokołu. Przewodniczący rady odczytał projekt uchwały w powyższej sprawie. Uchwała Nr I/2/10 w sprawie wyboru dwóch Wiceprzewodniczących Rady Gminy Rogowo została podjęta przez radnych jednogłośnie. Nowo wybrani wiceprzewodniczący zajęli miejsca przy stole prezydialnym.\nW punkcie wolne wnioski radny powiatu Pan Zgórzyński Zbigniew podziękował za głosowanie na jego osobę podczas wyborów do rady powiatu. Stwierdził, że będzie czynił starania, aby pomagać Gminie Rogowo.\nWszyscy radni otrzymali Statut Gminy Rogowo oraz druki oświadczeń majątkowych, które należy złożyć w terminie 30 dni od daty ślubowania.\nW związku z tym, że porządek obrad I sesji został wyczerpany, przewodniczący obrad o godz. 1400 zakończył obrady sesji.\nWytworzył: Rada Gminy Rogowo\t(2 grudnia 2010)\nOpublikował: Mariusz Gębicki (27 grudnia 2010, 21:18:45)


Opony i Felgi - strona 1 - Poszukiwane strony WWW - Top-wanted.pl\nOdnawianie felg aluminiowych nigdy nie była tak prosta – zleć ją firmie Felgi Gubański. Jesteśmy zespołem, który zajmuje się regeneracją felg od 14 lat. W tym czasie profesjonalnie wyrobiliśmy nasz styl pracy. Oferujemy Ci najlepszą jakość ...\nCiekawą ofertę związaną ze sprzedażą i naprawianiem opon znajdą Państwo w firmie P. H. U. Oponex Ryszard Markiewicz, której siedziba zlokalizowana została w Bełchatowie. Ponadto trudnimy się akumulatorami, felgami i dużą liczbą innych eleme ...\nPrzedsiębiorstwo oponyuzywane.pl wyspecjalizowało się w oferowaniu używanych opon. Każdemu klientowi zapewniamy wysoką klasę towarów. Za pomocą naszej witryny klienci z łatwością wyszukają ciekawe opony. Dodatkowo przygotowaliśmy serię pora ...\nPrzedsiębiorstwo Gerton to fachowiec w technologii przeładunku towarów, to producent który specjalizuje się w wykonywaniu solidnych struktur stalowych oraz ramp przeładunkowych. Wyroby te są wspomagające i w dużym stopniu upraszczają pracę ...


"Kolory życia" Ewa Domańska wyd. Psychoskok\nUtworzono: wtorek, 11, maj 2021 19:55\nJakie kolory ma życie? Jedni dostrzegają ja tylko dwa: czerń i biel, drudzy widzą jedynie szarą barwą w wielu odcieniach, ale są i tacy, którzy czują pełną paletę barw. Wszystkie oddają uczucia i emocje ludzi i jednocześnie wiele o nich mówią. Pokazują jak widzą świat, czego już doświadczyli i jakie mają oczekiwania, czasem nawet marzenia.\nDwanaście rozdziałów i tyle samo odzwierciedlających ich treść piosenek. Ewa Domańska w jednej i drugiej stronie swojej książki dołożyła starania by odzwierciedlić swoje przemyślenia i wskazówki w słowach. Wydawałoby się, że nic prostszego niż po prostu opowiedzieć o tym, co nam w duszy gra, po prostu zdanie po zdaniu zapisać. Jednak to wcale nie takie łatwe, nieliczni jednocześnie potrafią przekazać swój punkt widzenia, ale na tyle szeroko by odbiorcy mogli odnaleźć w nim również swoją perspektywę lub kierunek, w jakim mogą podążać. „Kolory życia” mogą wydawać się na pierwszy rzut oka szybką lekturą, lecz nic bardziej mylnego, gdyż to prawdziwie skondensowane treści, przekazujące istotę, to, co najważniejsze, nad czym trzeba się zastanowić. Czytanie kolejnych rozdziałów jest prawdziwą podróżą u podstaw jakiej leżą emocje, z różną siłą odczuwane, z których niekiedy nie zdajemy sobie sprawy, lecz obecne w naszym życiu i mające na nas wpływ. Ewa Domańska dzieląc się swoimi doświadczeniami nie czyni tego z pozycji mentora, ale kogoś kto wiele ma za sobą, lecz jeszcze więcej przed sobą oraz wie jak jedno i drugie jest ważne. Trudne momenty nie są skrywane, zamiatane pod dywan, dobre chwile są doceniane i widać wdzięczność za nie. „Kolory życia” nie są poradnikiem, to bardziej zapis dobrej energii w rytmie doskonałej muzyki, celnych spostrzeżeń i refleksji. Autorka stawia na szczerość, nie na przedstawianie rzeczywistości jedynie w jasnych, radosnych barwach, lecz dzięki humorowi i pasji dostrzega się kluczowe aspekty.\nIle potrzeba stron by przekazać to, co uważa się, iż warto by poznało jak najwięcej osób? Czasem dużej ilości stron, lecz niekiedy udaje się zawrzeć kwintesencję w mniejszej objętości, bez niepotrzebnych ozdobników, dodatków, ale za to z nieoczekiwanym dopełnieniem. Ewa Domańska pokazuje czytelnikom swoją drogę do spełnienia marzeń, na której były i pewnie będą przeszkody, lecz i jest miejsce na naukę nowych rzeczy, poznanie siebie oraz spojrzenie za siebie i przed siebie. To, samo mogę zrobić czytający, dostają możliwość do refleksji nad tym, co jest ważne, czego pragną i jak podążyć swoją własną ścieżką, nie taką, będącą wzorem, ale całkowicie indywidualną, zgodną z nimi samymi. Warto sobie zarezerwować czas, pozwolić sobie na poznanie tej książki i tego, co z sobą niesie.\n"Porzucona narzeczona" Magdalena Krauze wyd. Jaguar\nUtworzono: poniedziałek, 10, maj 2021 20:06\nKażda z nas pragnie tego dnia czuć się piękna i wspaniała przede wszystkim dla tego jedynego mężczyzny, któremu chcemy przysiąc przed Bogiem dozgonną miłość i wspólne życie na dobre i na złe. To właśnie w jego oczach idąc przed ołtarz w pięknej sukni, chcemy dostrzec miłość, podziw, szczęście i być może nawet łzę ocieraną ukradkiem. Jeśli wszystko, co sobie wymarzyłyście, urzeczywistniło się, to możecie uznać się za prawdziwe szczęściary. Pewnie teraz niektóre z Was myślą sobie: ” co też ona pisze, jakie szczęściary, przecież to, że każdy ślub powinien tak wyglądać, jest oczywiste i tu nie powinno się tej kwestii rozpatrywać w takiej kategorii”. Otóż już za chwilę przekonacie się, że wręcz przeciwnie. Gdyż takie postrzeganie bywa w pełni uzasadnione, ponieważ niestety zdarza się i tak, że z perspektyw spełnienia małżeńskiego, które roztaczaliśmy, patrząc w przyszłość z osobą, z którą chcemy związać się na zawsze, zostają tylko zgliszcza, bowiem los zdaje się mieć je za nic.\nNie zdziwiłoby mnie, gdybyście czytając to, o czym do tej pory Wam napisałam, odniosły wrażenie, że zaraz opowiem Wam trudną historię swoich osobistych przeżyć. Nie martwcie się jednak, ponieważ owe refleksje nie są w żaden sposób oparte o moje własne doświadczenia życiowe, a zrodziły się po lekturze najnowszej książki Magdaleny Krauze” „Porzucona narzeczona”, o której chcę Wam kilka słów opowiedzieć.\nNa kartach książki poznajemy losy Zuzanny, tytułowej porzuconej narzeczonej. Dziewczyna przeżywa na jawie, największy koszmar, jaki może przyśnić się przyszłej pannie młodej. W dniu, kiedy ma powiedzieć sakramentalne "TAK", zamiast kościelnych dzwonów i dźwięków Marsza Mendelssohna słyszy sygnał nadejścia wiadomości SMS, której treść niszczy jej świat. Tylko trzy i aż trzy słowa: "Ślubu nie będzie", których nadawcą jest ten, z którym Zuza pragnęła się zestarzeć niszczą jej świat. Kamil, bo to o nim mowa nie wyjaśnia nic więcej i zapada się pod ziemię. Nasza bohaterka natomiast zmuszona jest przełknąć gorycz bólu, rozczarowania i upokorzenia. Jak możecie się domyślić, kobietą targają sprzeczne emocje, a w jej myśli uporczywie dominuje pytanie: „Jak sobie poradzi w obliczu tego, co ją spotkało?” Szczęściem w nieszczęściu okazują się dla niej kochająca mama i trójka oddanych przyjaciół. To oni starają się pokazać przyjaciółce, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Założę się, że teraz zastanawiacie się, co może być dobrego w tak dramatycznym obrocie sytuacji. Ja jednak nic więcej nie zdradzę. Aby się tego dowiedzieć, musicie sami sięgnąć po książkę, do czego już teraz serdecznie Was zachęcam. Powiem Wam tylko tyle, że dopiero spojrzenie na nasze życie z dystansu, oczami innych może pokazać nam, jak bardzo miłość potrafi zaślepić.\nMożecie mi wierzyć, że już poznając opisane na kartach książki do tego momentu wydarzenia, pomyślicie sobie, że autorka bardzo mocno doświadcza swoją bohaterkę. Jednak to, co dzieje się w jej życiu później, bardzo szybko uświadomi Wam, że wszystko, co przeżyła dotychczas Zuzanna, jest niczym w porównaniu do tego, co jeszcze ją czeka. Nie wie bowiem jeszcze, że życie po raz kolejny pokaże jej, jak mocno nieprzewidywalne i zaskakujące potrafi być. Co więcej, nie będzie jej szczędzić cierpienia i zada największy cios, jaki może stać się udziałem kobiety. Oczywiście nie mogę zdradzić zbyt wiele, ale uwierzcie mi, każda kobieta modli się, aby nigdy nie przeżywać niczego podobnego. Tym razem poczuje dojmujący strach, nie o siebie, a o to, co kocha najbardziej. Najgorsza jest ta niepewność jutra. Zuza jeszcze raz będzie musiała znaleźć w sobie siłę, aby się nie poddać i nie stracić nadziei. Jak nikt inny zasługuje na to, aby wreszcie być szczęśliwą, ale to szczęście nie będzie jej podane na tacy. Będzie musiała o nie zawalczyć. Czy wyjdzie z tej walki zwycięsko, musicie już sprawdzić sami?\n„Porzucona narzeczona” to wzruszająca i życiowa historia, która trafi wprost do serca każdego, kto zdecyduje się ją przeczytać. Jak miało to miejsce w przypadku wszystkich poprzednich książek Magdaleny Krauze, fabuła tego tytułu również odzwierciedla realia prawdziwego życia, które może dziać się gdzieś obok nas, a nawet, co trzeba powiedzieć sobie wprost, niestety może być częścią życia nas samych, czego naprawdę nikomu nie życzę.\nTo wszystko sprawia, że podczas lektury książki odczuwamy emocjonalny rollercoaster. Choć czujemy potrzebę ochłonięcia od ich nadmiaru, to jednak chęć tego, aby jak najszybciej dowiedzieć się, jaki będzie koniec opowieści, którą przygotowała dla swoich czytelników autorka, jest tak duża, że nie sposób odłożyć książkę nawet na chwilę, zanim nie dotrzemy do jej ostatniego zdania. A i później, jeszcze długo nie możemy przestać o niej myśleć.\nNie obawiajcie się jednak, że poprzez trudne perypetie Zuzanny poczujecie się w jakikolwiek sposób przytłoczone. Nic podobnego nie będzie miało miejsca, ponieważ Pani Magdalena ma niezwykłą umiejętność równoważenia ciężkich emocji, genialną dawką humoru. Ja sama na zmianę śmiałam się i płakałam.\nJednak to jeszcze nie wszystkie mocne strony tej powieści, bowiem czym byłby nawet najbardziej trafiony pomysł na fabułę książki, gdyby nie została ona wzbogacona o dopracowane kreacje postaci jej bohaterów. A ci są tutaj bardzo wyraziści, ale jednocześnie zupełnie od siebie różni. Dzięki temu z łatwością możemy ich rozróżnić i wyrobić sobie o nich własne zdanie. Jedni wzbudzają naszą sympatię i trzymamy za nich kciuki, innych mamy ochotę udusić. Nie zmienia to jednak faktu, że wszyscy oni są tacy, jak my. Mają swoje marzenia i pragnienia. Podobnie, jak każdy z nas popełniają błędy, przeżywają swoje smutki i radości. A przede wszystkim chcą kochać i być kochani. Pragną po prostu być szczęśliwi.\nGdybym miała w jednym zdaniu spróbować określić, co w tej książce chciała przekazać i uświadomić swoim czytelniczkom Magdalena Krauze bez wahania powiedziałaby, że według mnie, autorka chciała nam przypomnieć, jak wielka siła tkwi w nas kobietach. Jak wiele jesteśmy w stanie znieść, nawet kiedy same myślimy, że już nie damy rady udźwignąć tego, co nas dotyka. To również obraz siły kobiecej przyjaźni. Tylko prawdziwa przyjaciółka kocha nas najbardziej na świecie, ale jednocześnie jest szczera do bólu. Tylko taka przyjaźń wskaże nam drogę do prawdziwego szczęścia, kiedy my nie będziemy umieć go dostrzec.\nCóż mogę napisać więcej. Przeczytajcie tę książkę, jest naprawdę świetna. Ja jestem nią oczarowana. Chciałabym jeszcze tak wiele Wam o niej napisać, ale chcę, abyście sami poznali jej wyjątkowość.\n"Buntownik" Aniela Wilk (wyd. Burda Książki)\nUtworzono: poniedziałek, 15, marzec 2021 17:58\nMożna żyć jedynie tu i teraz, bez przeszłości i przyszłości. Jednak jedna oraz druga i tak wciąż dają o sobie znać. Da się odciąć od korzeni, domu, bliskich, odciąć się od tego, co znane i egzystować na granicy dzisiaj lub najdalej jutro. Jednak nie każdy tak potrafi, jedni poddają się, drudzy zaczynają walczyć, bo to jeśli odpuszczą to nie zostanie im już nic.\nNic co dobre nie trwa wiecznie, nawet jeśli chciałoby się. Tropikalny klimat, nieśpieszny rytm życia, pozostawienie z boku problemów, wszystko to sprzyja by już nie myśleć o tym, co było. Jednak dla Alice i Bruce ten raj ma dość gorzki smak, oczywiście nie cały czas, lecz coraz częściej pojawia się i przypomina o tym, czego nie da się zapomnieć. Powrót do Stanów oznacza jedno – on na pewno zapłaci wysoką cenę za to, że rzucił wyzwanie swoim wcale nie tak dawnym szefom. Jaki koszt poniesie ona? Zaryzykowała swoja karierą i sobą samą, teraz przyszedł czas by zrobić kolejny krok i na pewno nie zawaha się na zrobienie go, a potem następnego. Liczy się oczyszczenie z zarzutów Bruce`a, nie tylko w imię przyzwoitości. Miłość jak ich łączy dawała im zawsze siłę i nigdy nie było jej za mało, czy wystarczy jej na czas gdy ma się rozstrzygnąć najważniejsze?\nOna miała być figurantką, on z pewnością jest ryzykantem, obydwoje są buntownikami i nie zamierzają iść przewidywalnymi drogami. Zwłaszcza takimi wskazanymi przez tych, którym zaufać nie można nawet przez sekundę. Jak może skończyć się historia Alice i Bruce`a? Aniela Wilk zanim odpowie na to pytanie serwuje czytelnikom prawdziwą sensacyjną karuzelę jakiej nie powstydziłby się żaden wytrawny twórca tej kategorii literatury. Jednak to wycinek historii, w której równie silną rolę odgrywają emocje oraz po części pewien rodzaj political fiction w odmianie służb, mających stać po stronie prawa i porządku. Pisarka nie tyle poszczególne kategorie wypośrodkowała, ile bardziej poświęciła im tyle miejsca w książce by współgrały ze sobą i stanowiły jedną fabułę, w której drugi plan nie jest jedynie tłem dla pierwszego, wprost przeciwnie. Każdy wątek odgrywa swoją rolę i jednocześnie nierozerwalnie łączy się pozostałymi. Mamy więc rozgrywkę agentów oraz brudne gierki, w jakich nie ma niewinnych, są za to ludzie wystawieni do odstrzału, znajdujący się celowniku wszystkich i toczący nierówną walkę z systemem, jakiemu kiedyś wiernie służyli, chociaż nie bezmyślnie. Towarzyszy temu prawdziwie sensacyjna atmosfera, gdzie rozmywa się prosty podział na dobrych i złych, za to jest wyraźna granica pomiędzy sprawiedliwością i zdradą. No i oczywiście chemia pomiędzy bohaterami, niezaprzeczalna, taka z rodzaju wybuchowych, pełna ognia, lecz również uczuć, do jakich nie od razu każdy z nich dorasta. Niezaprzeczalnie to, co ma miejsce pomiędzy nimi nie jest proste, łatwe i tym bardziej bezproblemowe, skądinąd Aniela Wilk w tym obszarze także przygotowała zagwozdki i znaki zapytania. Mogłoby się wydawać, że nic nie zagrozi więzi jaka połączyła postacie, w końcu przecież są gorące uczucia, ryzykowanie dla drugiej osoby wszystkim, stawianie na szali własnego życia. No właśnie w tym tkwi jedna z niespodzianek, bo jeśli iskrzy na całej linii fabularnej to przecież nie mogłoby tego zabraknąć w tym prawdziwym gorącym tyglu sensacyjno-męsko-damskim.\n„Kochaj mnie szeptem” Anna Dąbrowska (wyd. Amare)\nUtworzono: wtorek, 23, marzec 2021 17:54\nW życiu każdego z nas nadchodzi moment, kiedy chcemy się usamodzielnić i zacząć samemu budować naszą przyszłość. Wówczas bardzo ważne jest, abyśmy wkraczając w ten nowy dla nas etap, mogli zabrać ze sobą walizkę wypełnioną po brzegi pewnością siebie i niezłomnym poczuciem własnej wartości Świadomością, że nawet jeśli, coś nam w życiu nie wyjdzie, zawsze będziemy mogli liczyć na wsparcie i bezwarunkową miłość naszych najbliższych, którzy kochają nas i akceptują takimi, jakimi jesteśmy. Takiego cennego bagażu nie da się jednak kupić w sklepie. To właśnie lata dzieciństwa, które spędzamy w domu rodzinnym, są najważniejszym czasem, kiedy ta pusta walizka otrzymana w momencie naszych narodzin powinna być sukcesywnie wypełniana tak cennymi wartościami, a tymi, którzy najbardziej powinni się starać, aby wyposażyć ją dla nas, jak najbardziej bogato winni być nasi rodzice. Niestety taki stan rzeczy nie jest w życiu normą, a tym samym czymś oczywistym. Nie każdy z nas ma szczęście dorastać w szczęśliwej i kochającej rodzinie, a co za tym idzie, swoją dorosłość często rozpoczynamy niczym żebrak łaknący prawdziwej miłości i bycia dla kogoś ważnym. Dziś opowiem Wam o najnowszej książce Anny Dąbrowskiej „Kochaj mnie szeptem”,opisującą historię młodej dziewczyny, której koleje losu uświadomią Wam, jak daleko idące i dramatyczne mogą okazać się konsekwencje w momencie, kiedy nigdy nawet nie próbowano nam wpoić podobnych wartości.\nKiedy my czytelnicy zaczynamy obserwować życie Gabrysi, dziewczyna studiuje polonistykę. Mieszka na stancji, co jest dla niej sposobem na wyrwanie się spod krytycznego oka despotycznej matki, która od zawsze sprawowała niepodzielną władzę w domu rodzinnym naszej bohaterki. Zdominowana przez matkę córka nigdy nie zaznała jej miłości. Jedyne, na co mogła liczyć, to wymuszona tolerancja, lecz tylko wtedy, jeśli poddaje się woli rodzicielki i spełnia jej oczekiwania. Dziewczyna pragnie być kochana. Wierzy w to uczucie, ale nie daje wiary temu, że ktoś może pokochać właśnie ją. Wszystko zmienia się w momencie, gdy Gabi poznaje Eryka, żołnierza służącego na misjach w Afganistanie.\nTo jest dla niej pierwszy przełomowy moment w życiu, a to dlatego, że po raz pierwszy zdobywa się na odwagę, by jawnie sprzeciwić się matce i związać się z nowo poznanym mężczyzną.\nKobieta wierzyła, że jest to ten, przy którym wreszcie dostanie wszystko to, czego tak bardzo pragnie, a na co nigdy nie zasłużyła w oczach innych. On ją kochał, doceniał i obiecał, że zawsze będzie ją chronił nawet przed matką, która nigdy jej nie szanowała. Potem już wszystko potoczyło się bardzo szybko. Została panią Milewicz. Tylko czy oby nie za szybko? Już wkrótce Gabrysia uświadamia sobie, jak mało wie o swoim mężu. Eryk jest żołnierzem służącym na misjach, a ona niestety nie jest w pełni świadoma tego, z czym to się wiąże. Bardzo szybko po uznaniu i poczuciu wyjątkowości w oczach ukochanego nie pozostaje nawet najmniejszy ślad. Ich miejsce zastępuje agresja i przedmiotowe traktowanie Gabi, a szczęście zamienia się w strach, upokorzenie i ból. Nie tylko ten psychiczny, ale także fizyczny. Codzienność u boku wybranka serca staje się wegetacją i piekłem na ziemi. On sam zaczyna wykazywać zachowanie, które przerażają kobietę. Czuje, że w przeszłości Eryka, do której ten nie dopuszcza żony, musiało wydarzyć się coś, z czym on sobie nie radzi. Miłość wygasła, a ona sama czuje, że tkwi w labiryncie bez wyjścia. Kiedy wydaje się, że niestety do końca życia będzie musiała pokornie znosić brudną, chorą miłość męża, lękać się jego nastrojów drżąc o własne życie i zdrowie, a nawet pragnąc śmierci, która położy kres jej cierpieniu, swoje wsparcie ofiaruje jej Jeremi. Sąsiad z naprzeciwka staje się dla Gabrysi ukojeniem. Przy nim czuje się wreszcie wolna. Ten mężczyzna przywraca jej siły do tego, aby zawalczyć o to, co piękne. To on pokazuje jej jak piękna i subtelna powinna być miłość fizyczna. Rodzące się między naszą dwójką uczucie wyzwala w nich żar namiętności i pożądania. Jeremi uczy swoją kobietę dostrzegać piękno własnego ciała i nie wstydzić się własnej kobiecości. To dzięki niemu Gabrysia zdobywa się na odwagę, by wyrwać się z więzienia, jakim uczynił jej życie książę, który zdarł maskę pozorów i ukazał jej swoje prawdziwe oblicze potwora i tyrana. Wszystko wydaje się móc skończyć pozytywnie, ale nie zapominajmy, o tym, że Gabrysia jest nadal mężatką. Jak wiele będzie kosztował ją ten romans, musicie koniecznie przekonać się sami.\nWielu z Was na pewno wie, że uwielbiam książki Ani Dąbrowskiej. Czytam je zawsze z niezmienną ciekawością. Przyznaję jednak, że na tę książkę czekałam chyba najbardziej. Wiedziałam, że będzie to zupełnie nowa odsłona, a zapewne nikogo z czytelników książek Ani nie trzeba przekonywać, że potrafi ona zaskoczyć. I to się autorce udało fenomenalnie. O matko kochana, co to była za książka! Jak czytamy w słowie od autorki, w życiu pisarza nastaje taki moment, kiedy przestaje bać się pisać odważnie, bardziej drapieżnie. W moim odczuciu ta książka jest idealnym dowodem na to, że dla Ani był to idealny moment na zmianę gatunku. Oddała w nasze ręce wywołującą mnóstwo silnych i skrajnych emocji wielowątkową powieść. Ukazała nam dwa oblicza miłości i seksu. To brudne i upokarzające wywołujące ból i obrzydzenie oraz to piękne pozwalające wyzwolić naszą kobiecość, otworzyć się na doznania i osiągać szczyty przyjemności. Miłość, która może zranić i uleczyć.\nZapewne jednak dostrzegliście już, że nie jest to jedyny wątek, któremu autorka poświęciła uwagę w swojej książce. Mamy tu bowiem także poruszony problem trudnych relacji na płaszczyźnie matka- córka. Czułam ogromną złość na matkę Gabi za to, jak traktowała córkę. Obwiniałam ją za to, co spotkało Gabrysię. Jestem pewna, że gdyby dziewczyna czuła się szanowana i kochana przez matkę, co siłą rzeczy wiązałoby się z poczuciem bezpieczeństwa i akceptacji, nie spieszyłaby się tak bardzo z wyrwaniem się spod jej kontroli. Mogłaby uniknąć wielu podejmowanych w pośpiechu decyzji, co w dłuższej perspektywie czasowej pozwoliłoby jej dostrzec prawdziwe oblicze Eryka.\nKolejnym bardzo ważnym aspektem tej książki jest ukazanie przemocy rodzinnej, zespół stresu pourazowego, a także zmierzenie się z najbardziej bolesną i niszczącą stratą, jakiej może doświadczyć kobieta. Najbardziej bolesna i trudna dla nas czytelników jest świadomość, że niestety wszystko, o czym czytamy, ma bardzo realny wymiar i wiele z nas może odnaleźć w tej książę cząstkę własnych przeżyć.\n„Kochaj mnie szeptem” to książka, która wstrząsa, porusza i szokuje. Od początku do końca jesteśmy przepełnieni mieszanką emocji, które nie pozwalają nam oderwać się od niej choćby na chwilę. Podczas czytania byłam pełna podziwu i uznania dla autorki, gdyż nie jestem w stanie nawet wyobrazić sobie, w jaki sposób radziła sobie z ujarzmieniem tych wszystkich skrajnych odczuć. Mnie było bardzo trudno. Po przeczytaniu książki czułam się zmęczona emocjonalnie. Tym bardziej, że samo zakończenie wywołało we mnie niedowierzanie i złość. Muszę jak najszybciej sięgnąć po kontynuację Na szczęście mam ją już na swojej półce.\n"Sekcja legalnych morderców. Tom I Preludium" Krzysztof Neus (wyd. Novae Res)\n„Revenge” Agnieszka Lingas-Łoniewska (wyd. Burda Książki)\n"Zanim zgaśnie światło" Miłosław Czarnecki (wyd. Novae Res)