Mentoring dla przyszłych liderów - Biznes - rp.pl\nAktualizacja: 22.09.2019, 21:00\nMentorzy i ich mentees podczas wrześniowej gali kończącej drugą edycję programu EmpowerPL\nStudiują na najlepszych uczelniach w Europie, przez ponad pół roku korzystali z mentoringu menedżerów czołowych polskich firm, a spora część z nich planuje powrót do kraju.\n– Spotkanie z mentorką otworzyło mi oczy na to, jak różnorodne ścieżki kariery są dostępne – twierdzi Karolina Golunska, studentka finansów na Cass Business School w Londynie, stażystka w banku inwestycyjnym Goldman Sachs, która była jedną z uczestniczek zakończonej niedawno, drugiej już edycji programu mentoringowego EmpowerPL, który organizuje firma doradztwa strategicznego Boston Consulting Group we współpracy z Federacją Polskich Stowarzyszeń Studenckich w Wielkiej Brytanii. „Rzeczpospolita" jest patronem medialnym programu, w którym – z okazji stulecia niepodległości Polski – wzięła udział setka polskich liderów ze świata biznesu, polityki i mediów, będących mentorami najlepszych studentów z kraju i z zagranicy. Do programu mogli aplikować młodzi ludzie uczący się na czołowych uczelniach Europy, takich jak Oxford, Cambridge, London School of Economics, paryska SciencePo czy warszawska Szkoła Główna Handlowa, a o udział w tegorocznej edycji EmpowerPL ubiegało się prawie 400 osób.\nMentorką Karoliny Golunskiej była Agnieszka Kulas-Wróbel, ekspertka od bankowości i menedżer w Boston Consulting Group, która jednocześnie kieruje programem Women@BCG w Europie Środkowej. Podobnie jak we władzach dużych firm, także wśród uczestników EmpowerPL przeważali mężczyźni, chociaż kobiety coraz silniej zaznaczają w nim swoją obecność.\nJak podkreśla Nina Hałabuz, szefowa marketingu BCG, w gronie 100 mentorów znalazło się 26 menedżerek z branży przemysłowej, private equity, finansów, medycyny, konsultingu czy sztuki i architektury oraz 36 polskich studentek.\n– O dopasowaniu mentorów i mentees decydowały specjalizacje i zainteresowania zawodowe, a nie płeć, dlatego część menedżerek zapewniała wsparcie mentorskie studentom, natomiast studentki często trafiały pod opiekę menedżerów mężczyzn – wyjaśnia Nina Hałabuz. Dodaje, że wśród mentees znaleźli się m.in. młodzi specjaliści od matematyki, uczenia maszynowego i technologii, którzy już pracują jako programiści i rozwijają własne firmy technologiczne; młodzi przedsiębiorcy i naukowcy, a także przyszli inżynierowie, którzy chcą wprowadzać rewolucję technologiczną w przemyśle. Tak jak Piotr Mieszalo, student inżynierii przemysłowej i zarządzania na Politechnice w Kopenhadze, który chce zajmować się automatyzacją procesów w przedsiębiorstwach. – Dzięki EmpowerPL zacząłem brać pod uwagę możliwość pracy w Polsce, chociaż wcześniej nad taką opcją nawet się nie zastanawiałem – twierdzi Mieszalo, którego mentorem był Rafał Krzyżaniak, partner w BCG i szef DigitalBCG w naszym regionie. Jak wynika z badania, które przeprowadzono wśród polskich studentów uczestniczących w londyńskiej konferencji Poland 2.0 Summit, większość z nich swoją przyszłość widzi na razie za granicą. W perspektywie trzech lat po studiach plany powrotu do kraju ma 40 proc. z nich. Pozostali najczęściej zamierzają pracować w Wielkiej Brytanii.\nZarówno badania, jak również druga edycja EmpowerPL dowodzą, że korzyści z mentoringu bardziej doceniają Polacy studiujący za granicą. Stanowili oni prawie dwie trzecie wśród niemal 400 kandydatów do programu – najczęściej byli to studenci z uczelni brytyjskich, choć nie brakowało też kandydatów z z Holandii, Niemiec i Francji. APGEF, organizacja zrzeszająca studentów i absolwentów najlepszych uczelni francuskich, jest organizacją partnerską EmpowerPL, którego kolejna edycja startuje pod koniec października. Chętni będą mogli aplikować do programu do 20 grudnia poprzez stronę www.empowerpl.com.\nDziś łatwiej niż kiedyś zabiegać w Londynie o polskie talenty\nPolacy studiujący za granicą planuja powrót do kraju


Dlaczego gryzaki nie są dobre i 14 innych mitów, które rodzice powinni zignorować / Jasna Strona\nDlaczego gryzaki nie są dobre i 14 innych mitów, które rodzice powinni zignorować\nLepiej jest obciąć dziecku włosy, by później rosły gęstsze. Dzieci przyswajają najwięcej wiedzy w wieku 3 lat. Te i wiele innych teorii towarzyszą rodzicom podczas wychowywania dziecka. Przesądy oraz porady, o które nikt nie prosił są wszechobecne i w pewnym momencie zaczynamy się zastanawiać, które z nich są prawdą, a które można włożyć między bajki.\nEkipa Jasnej Strony postanowiła naukowo obalić mity, które rodzice z całego świata mogli gdzieś usłyszeć lub przeczytać w internecie. Oto opinie ekspertów na temat najpopularniejszych teorii.\nMit 1. Gryzaki są niezbędne\nLogopedzi dziecięcy uważają, że gryzaki mogą mieć wpływ na umiejętność mówienia. Okazuje się, że dzieci, które gryzą gryzaki nie potrafią rozpoznać różnicy między dźwiękami, ponieważ język i słuch są ze sobą połączone. Nawet dzieci, które jeszcze nie mówią, używają języka, by pomóc sobie w zrozumieniu, a gdy język jest „zajęty” gryzakiem, ta umiejętność tymczasowo zanika.\nMit 2. Dzieci zasypiają same, gdy są zmęczone\nZnacie pojęcie „przypływ energii”? Gdy rodzice są wyczerpani, ale dziecko jest pobudzone, bo dostało przypływu energii w środku nocy? Większość z nas zasypia, czując zmęczenie, ale dzieci są tutaj wyjątkiem.\nMaluchy, które są nadmiernie zmęczone, mogą zacząć szaleć i rozrabiać. Czasami problem może narastać — gdy dzieciaki są bardziej zmęczone, trudniej im zasnąć i budzą się kilka razy w ciągu nocy.\nMit 3. Dziecko powinno zacząć naukę korzystania z nocnika najpóźniej w wieku 18-24 miesięcy\nTak naprawdę nie ma czegoś takiego jak obowiązkowy czas rozpoczęcia nauki. Pediatrzy tłumaczą, że rodzice mogą chcieć przyspieszyć ten proces, ponieważ pieluchy są bardzo drogie, ale dziecko może jeszcze nie być na to gotowe. Według Amerykańskiej Akademii Lekarzy Rodzinnych nauka korzystania z nocnika powinna się rozpocząć między 21. a 36. miesiącem życia. Nie ma sensu zaczynać jej przed 27. miesiącem.\nMit 4. Telewizor grający w tle nie ma wpływu na dzieci\nKażdy z nas zostawia czasem włączony telewizor w tle, mimo że nic akurat nie oglądamy. Według przeprowadzonych badań jeśli macie w domu dzieci, lepiej tego nie robić. Maluchy nie są zdolne do robienia kilku rzeczy na raz i jeżeli w tle włączony jest telewizor, to przeszkadza im w zabawie i odwraca od niej uwagę. Naukowcy twierdzą, że taka sytuacja może spowolnić rozwój mowy u dzieci poniżej 2. roku życia. Dzieci powyżej 2 lat mogą usłyszeć rzeczy nieodpowiednie dla swojego wieku i zapamiętać je jako część codziennych rozmów.\nMit 5. Dzieci muszą szybko się uczyć przed 3. rokiem życia, żeby nie przegapić tej okazji\nTen mit jest jednym z najbardziej szkodliwych zarówno dla dzieci, jak i rodziców. Rozpowszechnił się dawno temu i wynika z nieprawidłowego zrozumienia naukowego wyjaśnienia na temat funkcjonowania ludzkiego mózgu. Mit ten został wyjaśniony w 1999 roku w książce Johna T. Bruera. Utrata połączeń nerwowych po 3. roku życia nie oznacza, że dziecko będzie miało niższe IQ, jeśli nie nauczy się potrzebnych rzeczy.\nW wieku 3 lat dzieci kształtują stabilne reakcje wobec najważniejszych wydarzeń w ich życiu, a niektóre z nich zostawią trwały ślad w mózgu. Mózg ludzki jest plastyczny i granica 3 lat nie ma nic wspólnego z szybkim uczeniem się.\nMit 6. Drogie zabawki są kluczowe dla rozwoju mózgu\nDrogie interaktywne zabawki są reklamowane jako „edukacyjne”, a producenci twierdzą, że potrafią nauczyć dzieci mówić. Tak naprawdę takie zabawki „zabijają” dziecięcą wyobraźnię. Według psychologów wyręczają one maluchy we wszystkim i nie stymulują ich do kreatywnego działania. Najlepszym sposobem na wykorzystanie zabawki do nauki mówienia jest pobudzanie interakcji między rodzicem a dzieckiem.\nMit 7. Chodziki pomagają dzieciom zacząć chodzić\nNawet jeśli pilnujecie dziecka, gdy używa chodzika, to i tak istnieje ryzyko, że zrobi sobie krzywdę. Chodziki mogą nawet spowodować wzmocnienie nieprawidłowych mięśni w nogach, a kolana oraz stawy przyjmują dodatkowy nacisk, przez co układ kostny może ukształtować się w niepoprawny sposób. Przez takie zagrożenia w 2004 roku Kanada oficjalnie zabroniła korzystania z chodzików.\nMit 8. Golenie głowy dziecku spowoduje, że włosy odrosną gęstsze\nNie udowodniono naukowo, że golenie głowy dziecku może w przyszłości spowodować, że włosy będą gęste. Struktura włosów jest uwarunkowana genetycznie. Jak twierdzą naukowcy, może się ona zmienić tylko w przypadku chemioterapii.\nMit 9. Im później dziecko kładzie się spać, tym później wstanie\nSen to marzenie wielu rodziców. Istnieje mit, że im później dziecko zaśnie, tym dłużej będzie spało. Dzieci śpią lepiej i dłużej, gdy kładą się spać wczesnym wieczorem. Mają swój „wewnętrzny zegar” i obudzą się o tej samej godzinie co zwykle, bez względu na to, o której pójdą spać.\nMit 10. Mówienie „dziecięcym głosem” do dziecka może spowolnić jego rozwój\n„Dziecięcy głos” lub mowa matczyna może pozytywnie wpłynąć na mowę dziecka i rozwój języka. Śpiewny język rodziców jest często wykorzystywany, gdy chcą pokazać dzieciom, że mówią właśnie do nich, aby zwróciły większą uwagę na to, co mówi rodzic. Mowa matczyna pomaga dziecku rozróżnić dźwięki i słowa. Jednak należy pamiętać, że jest przeznaczona tylko dla niemowląt i nie należy jej używać przy starszych dzieciach.\nMit 11. Telewizyjne programy edukacyjne, aplikacje i fiszki nauczą dziecko mówić\nDzieci uczą się najszybciej, bawiąc się i komunikując w prawdziwym życiu. Psychologowie mówią, że telewizja nie ogłupia dzieci, ale też nie rozwija umiejętności językowych. Najlepszym sposobem na nauczenie pociech nowych słów i języka jest interakcja w środowisku, do którego są przyzwyczajone.\nMożecie nauczyć dzieci nowych słów lub bawić się z nimi. Takie naturalne interakcje są dużo ważniejsze i zrobią większe wrażenie na maluchu. Ponadto pomogą im zrozumieć słowa i ich wykorzystanie w innych kontekstach.\nMit 12. Źli rodzice zostawiają dziecko bez opieki\nRodzice mogą zostawić dziecko samo w bezpiecznym miejscu (w zależności od wieku i tego, kto znajduje się w otoczeniu). Im bardziej rodzic angażuje się w zabawę, tym bardziej maluch będzie go naśladował i nie nauczy się, że samodzielna zabawa może być źródłem świetnej rozrywki. Rodzice powinni brać udział w różnych aktywnościach, ale ważną rolę w rozwoju pełni także zabawa prowadzona przez dziecko. Samodzielne działania przyczyniają się do rozwoju kreatywności, ponieważ pociechy same wymyślają rolę, zamiast czekać, aż mama podsunie im gotowy scenariusz.\nMit 13. Są dobre i złe kształty smoczków oraz butelek\nNie istnieje żadna tajna lista idealnych butelek, które pomogą każdemu dziecku przejść z karmienia piersią na butelkę lub takich, które zapobiegają przeciekaniu lub gazom. To dlatego, że każde dziecko jest inne i ma swoje upodobania oraz inną budowę. Ali Wing, założycielka i prezeska firmy Giggle, mówi, że niektórzy rodzice narzekają na przeciekające butelki i smoczki, ale przyczyną tego jest sposób, w jaki dziecko ssie pokarm, oraz różnice w budowie jamy ustnej. Najlepszym rozwiązaniem jest kupno kilku butelek i smoczków oraz sprawdzenie, które z nich najbardziej pasują maluchowi.\nMit 14. Dziecko nie powinno przywiązywać się do niani\nZostawianie dziecka z nianią powoduje, że instynkt macierzyński mam szaleje, gdy widzą, jaka więź łączy pociechę z opiekunką. Psychologowie mówią, że to prawda, że dziecko widzi w niani kolejnego rodzica, ale jeśli się do niej przywiąże, to nic złego. W ten sposób uczy się, jak zacieśniać więź z innymi ludźmi i im ufać. Ponadto gdy maluchy są otoczone wieloma osobami, którym mogą ufać i przy których czują się bezpiecznie, mają większe poczucie wartości niż te, które czują się dobrze przy jednej osobie.\nMit 15. Każdy płacz brzmi tak samo\nPłacz dziecka jest niczym osobny język, poprzez który dzieci chcą coś zakomunikować rodzicom. Jeśli się przysłuchacie, zauważycie, że płacz z głodu, potrzeby spania czy zmienienia pieluchy brzmi inaczej. Psychologowie twierdzą, że rodzice zauważą schemat. To zajmie trochę czasu, ale dzięki temu nauczą się odczytywać znaczenie płaczu. Według ankiety rodzice spostrzegli, że dźwięk „oł” może oznaczać zmęczenie (usta ułożone w literkę „o” naśladują ziewnięcie), „ej” to „odbij mnie” (zaciskanie mięśni klatki piersiowej powoduje ten dźwięk), a „nej” oznacza, że dziecko jest głodne.\nJakie słyszeliście teorie na temat rodzicielstwa, które sprawiły, że musieliście to sprawdzić w internecie?\nJasna Strona/Rodzina i dzieci/Dlaczego gryzaki nie są dobre i 14 innych mitów, które rodzice powinni zignorować


Historia Szkoły | ZSECH\n1. HISTORIA SZKOŁY 1961-2021\nW 1958 roku Miejska Rada Narodowa w Trzebini podjęła decyzję, by przekazać na cele szkolne budynek hotelowy przy ul. Krakowskiej w Trzebini. We wschodnim skrzydle budynku powstała Szkoła Podstawowa Nr 2, w zachodnim – szkoła średnia.\nW dokumentach Ministerstwa Oświaty znaleźć można zarządzenie dotyczące otwarcia Technikum Ekonomicznego w Trzebini. Pada w nim data: 1 września 1961 roku.\nSzkoła ta zatrudnia 11 nauczycieli, a jej pierwszym dyrektorem zostaje Alfred Kramarczyk – nauczyciel języka polskiego. Obok Technikum Ekonomicznego istniała tutaj od początku Zasadnicza Szkoła Handlowa i Zasadnicza Szkoła Zawodowa kształcąca ślusarzy, tokarzy\ni elektryków. Uczniowie odbywali praktykę zawodową w miejscowych Zakładach Metalurgicznych.\nW grudniu 1962 roku zmienia się dyrektor szkoły. Funkcję tę sprawuje fizyk Czesław Kotowski – późniejszy pracownik naukowy AGH. Przybywa uczniów, powstają zatem nowe klasy. W 1966 roku otwarta zostaje pierwsza klasa Technikum Chemicznego, które będzie tu funkcjonować przez 36 lat. Równolegle do tej szkoły utworzone zostają klasy Liceum Zawodowego, tzw. Chemicznego, gdyż kształci ono operatorów procesów w przemyśle chemicznym oraz klasy zasadnicze zawodowe kształcące laborantów i sterowniczych procesów chemicznych. Szkoła nadal się powiększa. Stanowisko dyrektora od 1966 roku piastuje Stanisław Orłowski, późniejszy doktor nauk humanistycznych. W czasie jego 10-letnich rządów zmienia się nazwa szkoły. Ten zbiorczy zakład szkolny w 1972 roku otrzymuje miano: Zespół Szkół Ekonomiczno – Chemicznych w Trzebini. W skład Zespołu wchodzą: Liceum Ekonomiczne, Technikum Chemiczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa Dokształcająca, w której zawodu uczą się sprzedawcy, kelnerzy, masarze, mechanicy samochodowi, laboranci chemiczni, krawcy, cukiernicy i kucharze.\nOd 1 lutego 1976 roku przez 6 lat szkołą rządzi polonista Jacek Fickowski. W tym czasie w ZSE-Ch w Trzebini otwarte zostaje Liceum Zawodowe, które kształci w zawodzie sprzedawca-magazynier. Pozycja szkoły w środowisku wydaje się być ugruntowana. Miejscowe, liczne w tym czasie, zakłady pracy co roku są zasilane przez młodych absolwentów szkoły. Wykształceni u nas ekonomiści i chemicy cieszą się dobrą opinią na rynku pracy. W latach osiemdziesiątych, a dokładnie od 1982 do 1991 roku dyrektorem szkoły jest nauczyciel fizyki Krzysztof Bielecki.\nNastępna dekada należy do polonisty – Tadeusza Kołacza. W 1993 roku powstaje\nw ZSE-Ch Liceum Handlowe, rok później otwieramy w Liceum Ekonomicznym tzw. klasy menedżerskie cieszące się ogromnym powodzeniem wśród uczniów i ich rodziców – często naszych wychowanków. W roku 1999 w strukturę ZSE-Ch w Trzebini włączone zostaje Policealne Studium Zawodowe w Młoszowej kształcące w zawodach: technik ekonomista, technik rachunkowości, technik prac biurowych oraz technik obsługi ruchu turystycznego.\nKobiety rządzą Ekonomikiem od 1999 roku. Najpierw funkcję dyrektora sprawuje Eligiusza Strzałka, później Małgorzata Bigaj. Obydwie Panie – ekonomistki z wykształcenia związane były ze szkołą przez wiele lat swojej pracy zawodowej. Od lutego 2009 roku do chwili obecnej funkcję dyrektora sprawuje matematyk, Renata Bębenek. W ciągu 60 lat szkołą kierowało 9 dyrektorów, pracowało w niej około 650 – nauczycieli, w ławkach zasiadało ponad 12 tysięcy uczniów. Jako szkoła zawodowa zawsze spełnialiśmy oczekiwania młodzieży i potrzeby rynku pracy. Robimy to nadal. Nieustannie przekazujemy uczniom wiedzę teoretyczną oraz kształcimy w nich umiejętności praktyczne. Rozwijamy talenty, zaszczepiamy pasje, uczymy wrażliwości. Dumni jesteśmy z tego, że Absolwenci Ekonomika to wspaniali ludzie: uczciwi pracownicy, dobrzy fachowcy, prawi obywatele.


Tenis Stołowy, PingPong - www.pingpong.com.pl | Druga rocznica śmierci Patryka Lebek\nStrona główna » Aktualności » Zawodnicy » Pozostałe » Druga rocznica śmierci Patryka Lebek...\nDruga rocznica śmierci Patryka Lebek\nKategoria: Zawodnicy - Pozostałe / 06 Listopada 2012\nDwa lata temu odszedł nasz przyjaciel, nasz kolega, wspaniały zawodnik Patryk Lebek. Patryk pamiętamy o tobie!!!!\nPatryk był niewątpliwie barwną postacią śląskiego tenisa stołowego. Patryk zdobywał medale mistrzostw Śląska we wszystkich kategoriach wiekowych, był też wielokrotnym medalistą akademickich mistrzostw Polski, doskonale zapowiadającym się trenerem. Jest to olbrzymia strata dla tenisa stołowego.\nPatryk ma swój memoriał, który odbywa się w hali częstochowskiej AJD (turniej odbędzie się dziś). Patryk Lebek pamiętany jest też przez organizatorów Nocnego Maratonu Tenisa Stołowego, którzy od dwóch lat organizują zawody ku jego pamięci.\nPatryk pozostaniesz na zawsze w naszej pamięci!\nWybrańcy Bogów umierają młodo, lecz później żyją wiecznie w ich towarzystwie ... [*]\nUlubione motorki nie jednego swietnego czlowieka wyslaly na tamten swiat. Taki obecny trend mlodych moytocyklistow.Szkod a bo po tym zawodniku jest wielka dluga zaloba.Super przyjaciel jak i zawodnik.No coz tak chyba musialo byc.Pamiec o Tobie Patryku dlugo nie bedzie zapomniana.\nMarek Rutowski napisał:\nPatryk, odpoczywaj w spokoju [*] będziemy się widzieć [*]\nGrzegorz N. napisał:\nOdpoczywaj w spokoju,mistrzu [*]


EPC 2x6 8225-1\nEPC 2x6 8220-1\nEPC 3x GSM 1290\nExpert PDU 8310\nServerTech - Metered\nServerTech - Monitored\nLISTWA ZASILAJĄCA ZARZĄDZALNA - EXPERT POWER CONTROL 8220-1\nListwa zarządzalna typu Expert Power Control 8220-1 posiada możliwość zdalnego włączania i wyłączania zasilania poszczególnych gniazd za pomocą sterowania przez sieć TCP/IP lub lokalnego portu szeregowego.\nGniazda zasilające podzielone są na dwa bloki po 6 gniazd. Każdy z bloków posiada własne niezależne źródło zasilania chronione bezpiecznikiem 16A i własny amperomierz z wyświetlaczem. Wszystkie wartości elektryczne mierzone są niezależnie dla obu bloków gniazd. Dwa niezależne źródła zasilania pozwalają na sumaryczną wydajność listwy do 32A (7500W)\nListwa Expert Power Control 8220-1 posiada również możliwość monitorowania i sterowania za pomocą protokołów SNMP i Syslog.\nCzujnik hybrydowy (temperatury i wilgotności) 7102 do listew Expert Power Control\nOpcjonalnie w prosty sposób do listew Expert Power Control można dołączyć hybrydowy czujnik temperatury i wilgotności (7102). Czujnik jest automatycznie wykrywany przez listwę po jego dołączeniu. Informacja o temperaturze i wilgotności będzie dostępna poprzez interfejs sieciowy, wyświetlacz i SNMP.\nExpert Power Control 8220-1 (2 x 6 gniazd)\nFirmware: EPC 8220-1


Mombella - Gryzak wiewiórka pomarańczowa Sklep mombella\n»Mombella - Gryzak wiewiórka pomarańczowa\nMombella - Gryzak wiewiórka pomarańczowa\nKod produktu: KAT07323\nMiękki silikonowy gryzak dla niemowlaka w kształcie wesołej wiewiórki. Gryzak dla dzieci w formie literki "S" zainteresuje maluszka i ochroni go przed zadławieniem. Różnorodne struktury gryzaka masują delikatne dziąsełka i łagodzą ból podczas ząbkowania. Gryzak dla niemowlaka wykonano w odpowiednim kształcie i rozmiarze, dzięki czemu jest idealnie dopasowany do malutkich rączek. Może być również stosowany do podawania np. kaszek i przecierów. Kształt wiewiórki i jej kolorystyka zachęcą Malucha do zabawy. Gryzak dla dzieci jest bezpieczny i łatwy w gryzieniu nawet po ochłodzeniu. Można używać go w zmywarce, mikrofalówce, a także zamrażarce.\ngryzak dla niemowlaka jest miękki i elastyczny,\ndziała łagodząco na dziąsła dziecka,\nmoże być również stosowana do podawania np. kaszek i przecierów,\nidealny kształt i rozmiar umożliwiający chwytanie,\ngryzak dla niemowlaka uśmierza ból dziąsełek podczas ząbkowania,\nmożliwość mycia w zmywarkach i przechowywania w zamrażarkach,\nbezpieczny dla dziecka wolny od BPA, ftalanów.\nWymiary gryzaka: 5,7x11,5x1 cm\nWymiary opakowania: 11x21x3,5 cm\nMombella - Gryzak wiewiórka zielona\nMombella - Gryzak wiewiórka czerwona


From gatekeeping to gatewatching Agnieszka Zwiefka - ppt pobierz\nFrom gatekeeping to gatewatching Agnieszka Zwiefka\nOpublikowałCzesław Klimas Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "From gatekeeping to gatewatching Agnieszka Zwiefka"— Zapis prezentacji:\n1 From gatekeeping to gatewatching Agnieszka Zwiefka\nSOCIAL MEDIA From gatekeeping to gatewatching Agnieszka Zwiefka\n2 Wzrost sieci społecznościowych\nZmiany w technologii wywołują zmiany w komunikacji. Liniowy, hierarchiczne modele komunikacji masowej są zastąpione na miejsce przez sieć struktury. Cyfrowy język jest strukturą samą w sobie.\n3 It’s all about getting connected\n…to the information and to the people\n4 network society (sieć społeczna)\nJan van Dijk, Manuel Castells społeczeństwo w który połączenie społecznych i medialnych sieci kształtuje jego główny sposób organizacji i najważniejszych struktur\n5 network society (sieć społeczna)\nZgodnie z Castellsem, siecii stanowią naszą nową morfologię społeczną. Dyfuzja logiki sieciowej modyfikuje procesy produkcji, doświadczenie, moc, kulture … i dziennikarstwo. Dla Castellsa, siecii stały się podstawowym składnikiem nowoczesnego społeczeństwa. Van Dijk nie idzie tak daleko; dla niego te jednostki wciąż są jednostkami, grupami, organizacjami i społecznościami, chociaż coraz częściej są połączeni w sieć.\n6 cyfrowa rewolucja Cyfrowe przechowywanie i przenoszenie znacznie się rozszerzyło przestrzeń i czas dostępnych dla zawartości medialnej. Każdy może zostawać dziennikarzem.\n7 Populacja na świecie w 2009: 6 800 000 000\nWyobraź sobie…. Ponad 6 bilionów dziennikarzy.\n8 smog danych – nadmiar informacji\nDawid Shenk (1997) – niewiarygodna ilość danych dostępnych w Internecie sprawia że przeciętna osoba ma problem rozróżnienia faktu od fikcji; wartościowych informacji od śmieci. Ludzie próbują śledzić rozszerzanie się danych, które gromadzone są z całego świata; przytłaczająca ilość informacji;\n9 smog danych – nadmiar informacji\nwedług statystyk dostarczonych przez Shenka: “ w 1971 r. przeciętny Amerykanin był celem co najmniej 560 reklamy dziennie. Po dwudziestu latach, ta liczba zwiększyła się sześciokrotnie, do 3,000 wiadomości dziennie. ”\n10 Gdzie są rzetelne informacje?\n11 Nowe strategie dla dziennikarzy?\nPaul Levinson: “ nasza nieustająca potrzeba centrali” szukanie centrali staje się nową rolą dziennikarza (strategia debiutanta)\n12 gatekeeping kontrola reżimu ponad co zawartości wolno wyjść z procesu produkcyjnego w druku i nadać środki przekazu kontrolerzy mediów (dziennikarze, redaktorzy, właściciele) z kontrolą bramy, przez które treść jest zwolniły New York Times: „Wszystkie wiadomości, które można wydrukować”\n13 3 bramki rozpowszechniania informacji\ninput stage (etap wejściowy) –zbieranie informacji output stage (etap wyjściowy)– Publikowanie informacji response stage (etap komentarzy) – Komentarze do informacji w tradycyjnych mediach wszystkie bramki są zamknięte: tylko wyznaczeni ludzie (pracownicy medialni) mogą zbierać informacje, publikować je i zdecydować kto może skomentować ten temat\n14 gatewatching Zwrot zapoczątkował Axel Bruns\n„obserwacja bramek wyjściowych publikacji wiadomości i innych źródeł aby zidentyfikować ważne materiały zanim będą dostępne” Pracownicy medialni zostają redaktorami, moderatory albo “przewodnikiem informacje”\n15 produsers użytkownicy informacyjnych witryn internetowych, którzy zajmują się takimi witrynami zamiennie na etapach konsumpcyjny i produkcyjnym Alvin Toffler: prosumer (producent i konsument w tym samym czasie)\n16 Time’s Person of The Year 2006 – YOU\n17 dawna „publiczność” staje się „społecznością”\nRóżnice (Clay Shirky): 1. Audiences are built. Communities grow. (Publiczność jest budowana. Społeczność rosną.) 2. Communities face a tradeoff between size and focus. (Społeczności wybiera między rozmiarem a tematyką) 3. Participation matters more than quality. (Bardziej liczy się udział niż jakość) 4. You may own the software, but the community owns itself. (Możesz posiadać oprogramowanie, ale społeczność jest niezależna) 5. The community will want to build. Help it, or at least let it. (Jeśli społeczność rośnie, pomóż albo przynajmniej pozwól na to)\n18 Różne modele gatewatching\n1. SLASHDOT MODEL (publikacje kolaboracyjne) motto: “News for nerds. Staff that matters” mieszanka wiadomości, komentarzy i interakcja społeczna Bramki otwarte na etapie wejściowym informacji i odpowiedzi na nie, jednak praktyki gatekeeping istnieją na etapie wyjściowym.\n19 Różne modele gatewatching\n1. SLASHDOT MODEL (publikacje kolaboracyjne) Collaborative publishing (opublikowanie kolaboracyjne) – redaktorzy nadal kontrolują wydany tekst, ale każdy może dodać swoją historie i mogą ją komentować (użytkownicy sami zarządzaja treścią, każdy może być redaktorem pod warunkiem że zbierze wystarczająco „punktów”) Heterarchy –zarządzane przez zmienną grupę użytkowników, nie dopuszczając do zarządzania przez jedna osobę lub jedną niezmienną grupę (hierarchia w tradycyjnych mediach)\n20 Różne modele gatewatching\n2. INDYMEDIA MODEL (open publishing) motto: „Nie nienawidź mediów, zostań ich częścią” Bramki otwarte na wszystkich etapach – (częściowo na etapie wyjściowym)– zawartość głównej kolumny jest kontrolowana, ale każdy może dodać informacje w wyznaczonej sekcji.\n21 Różne modele gatewatching\n2. INDYMEDIA MODEL open publishing: Wszystkie informacje są publikowane bez wcześniejszej korekty czy sprawdzenia przez redaktora; Minimalne filtrowanie informacji Kiedy decyzje redaktorów są niezbędne, są one: do wkładu użytkowników Robione przez grupy redakcyjne, w których skład wchodzą użytkownicy Nieograniczona dystrybucja wiadomości i całego systemu witryny internetowej\n22 Różne modele gatewatching\n3.KURO5HIN MODEL (open reviewing – analiza otwarta) Open reviewing (otwarte analizowanie) – każda informacja jest napisana przez członka społeczności wydawniczej poczym jest przeanalizowana, redagowana, omawiana i umieszczona w rankingu, ostateczności podana na stronię internetowej Panarchy – zarządzania przez wszystkich, odrębne do hierarchii (zarządzanie przez specjalną uprzywilejowaną grupę), heterarchy (zarządzanie przez zmienną grupę) albo anarchia (nieobecność jakichkolwiek zasad).\n23 podsumowanie Wiadomości przechodzą z zcentralizowane na dziennikarzach, do centralizacji na publiczności lub zdecentralizacji; gdzie najważniejsze informacje można znaleźć na „peryferiach komunikacyjnych ” czyli w komentarzach Powrót do metody sokratycznej– uczenie się poprzez zadawanie pytań, dyskusje i otrzymywanie odpowiedzi zamiast bezpośredniego otrzymania informacji.\n24 podsumowie Kovach i Rosenstiel tak opisują zmiany w pracy dziennikarzy: Cykl niekończących się wiadomość czyni dziennikarstwo niekompletnym (wiadomości to części dowodów, oskarżenia, spekulacje, które są uzupełniane przez ludzi); Źródła wiadomości zyskują przewagę na dziennikarzami; Argumenty zastępują reportaże („kultura argumentu”) Połączenie profesjonalnych i amatorskich reporterzy (pro-am journalism)\n25 podsumowanie Zamiast informowania: Linking - popularna metoda dostarczania informacji i sprawdzania treści – przykład Henryka Batuta (kawał na Wikipedia, fałszywa wiadomość powiązana z prawdziwymi)\nPobierz ppt "From gatekeeping to gatewatching Agnieszka Zwiefka"


Wąż metalowy wyciągowy wielokątny ocynk typ B fi 65, 5-01-0065-B, Wąż stalowy typ B dn 65, Przewód stalowy Typ B 65, Przewód wyciągowy elastyczny metalowy B DN65, Wąż przemysłowy metalowy wielokątny typ B 65, Peszel metalowy typ B D65\nStrona głównaWęże metalowe zwijane elastyczneWęże metalowe przemysłowe typ B z silikonem +300°CWąż metalowy wielokątny typ B fi 65\nWąż metalowy wyciągowy wielokątny ocynk typ B fi 65 z uszczelnieniem silikonowym do + 300oC. Wąż stalowy typ B dn 65 do przenoszenia gorącego i zimnego powietrza, odciągu mechanicznego spalin i dymu spawalniczego. Przewód stalowy Typ B 65 stosowany w transporcie pyłu, wiórów drewnianych i metalowych, granulatu, zboża itd. Przewód wyciągowy elastyczny metalowy B DN65 do wentylacji przy obróbce drewna i metalu, przemyśle tekstylnym, chemii i budowie pojazdów. Wąż przemysłowy metalowy wielokątny typ B 65 mm jako tłumik drgań w układach wydechowych agregatów i samochodów ciężarowych. Peszel metalowy typ B D65 jako wąż osłonowy dla przewodów hydraulicznych, węży z tworzyw sztucznych i kabli.\nNetto: 116,30 zł\nBrutto: 143,05 zł


Dowiedz się więcej o AS-PL! | MOTOFAKTOR\nAS-PL Sp. z o.o. w swoim najnowszym filmie prezentuje informacje dotyczące wielu aspektów jej działalności oraz rozwoju.\nW swoim najnowszym filmie, spółka wskazuje elementy, na których w dużej mierze opiera się rozwój AS-PL.\nMateriał podzielony jest na kilka części. Pierwsza dotyczy wskazania zasięgu, misji i podstawowych informacji dotyczących spółki. Kolejna pokazuje dane, które z pewnością okażą się ciekawe dla wielu osób. Wskazują one m.in. na progres, jaki zanotowała firma na przestrzeni lat. Trzecia część poświęcona jest ofercie przedstawiającej m.in. ilości pozycji asortymentowych.\nDodatkowo, spółka zaprasza do wirtualnej przechadzki po AS-PL. Jest to doskonała okazja, aby jeszcze raz obejrzeć nowoczesne budynki zarówno od zewnątrz, jak i od środka. Wirtualny spacer dostępny jest TUTAJ.


From Marcel to Harry Styles: lutego 2014\n... lecz co dobre to szybko się kończy. Od naszej wspólnej nocy minęło kilka dni. Musieliśmy niestety wracać bo ferie też nie trwają wiecznie. Zacząłem pakować rzeczy, a ona spała przed telewizorem. Uśmiechnąłem się pod nosem gdy podniosłem na nią wzrok. Miałem cholerne szczęście, że spotkałem taką niesamowitą dziewczynę. Zszedłem do Josha, a on zrobił mi kawę. Nie wiem dlaczego, ale od kilku dni śnią mi się koszmary i jestem strasznie zmęczony.\n- Kiedy wracacie? Dzisiaj z nami?- zapytałem. On kiwnął przecząco głową.\n- Zostajemy jeszcze tydzień. Ariana zachorowała dzisiaj w nocy właśnie i muszę zostać i kurować ją- odpowiedział. Bardzo zdziwiła mnie ta odpowiedź. Przecież jeszcze wczoraj z nami jeździła normalnie.\n- Okej- powiedziałem i wstałem od stołu- dzięki za kawę. Będę lecieć- dodałem i pożegnałem się z nim uściskiem. Wróciłem do siebie do pokoju i pomału, ale skutecznie zacząłem budzić Mery. Taksówka już na nas czekała. Postanowiłem wziąć walizki i zaniosłem je do bagażnika samochodu. Znów wróciłem po nią ... wziąłem na ręce i przeniosłem. Spała jak zabita, ale chyba śniło się jej coś dobrego bo uśmiechała się przez sen. Dotarliśmy na lotnisko. W jakiś sposób udało mi się ją i nasze rzeczy zanieść do samolotu. Gdy się obudziła byliśmy już prawie nad Anglią. Przetarła oczy i popatrzyła na mnie ze zdziwieniem.\n- Jesteśmy już w samolocie? A nasze rzeczy? Ile już lecimy? Gdzie jesteśmy?- zadała masę pytań. Zaśmiałem się i pocałowałem ją w czoło.\n- Spokojnie nasze rzeczy lecą razem z nami, lecimy już około trzy godziny i jesteśmy prawie w domu- odpowiedziałem na jednym wdechu. Popatrzyła na mnie z grymasem.\n- Dlaczego mnie nie obudziłeś?- zapytała. Przewróciłem oczami. Musieliśmy zapiąć pasy bo czekało nas lądowanie. Po trzydziestu minutach byliśmy już po jej domem- ja chcę jeszcze na narty- prychnęła. Uśmiechnąłem się do niej, a ona przytuliła mnie mocno.\n- Ja też, ale szkoła się zaczyna- zaśmiałem się, a ona też nie mogła powstrzymać się od śmiechu. Nagle mama Mery wybiegła do nas i uściskała nas mocno. Przywitałem się grzecznie, a ona przytuliła mnie. Pani Winter była bardzo ciepłą kobietą i otwartą na nowe znajomości- To do widzenia- powiedziałem i zacząłem iść w stronę taksówki. Jednak Mery jeszcze podbiegła do mnie, a ja szybko ją pocałowałem.\n- Kocham cię- powiedziała.\n- To dobrze, bo ja kocham ciebie- odpowiedziałem. Nie mogłem doczekać się, aż otworzy prezent ode mnie. Mam nadzieję, że się jej spodoba.\nCieszyłam się że byłam już w domu. Wciągnęłam walizki do pokoju i zaczęłam się rozpakowywać. Wyciągałam brudne rzeczy i od razu wrzucałam do prania. Gdy przekopywałam tą walizkę było w niej pudełko z napisem " Kocham Cię. Twój Niall" i akurat w tedy przyszła mama. Usiadła koło mnie na ziemi.\n- Otwórz- powiedziała. Uśmiechnęłam się pod nosem i zaczynałam odpakowywać. Opadła mi szczęka jak zobaczyłam co jest w środku. Moja mama zaczęła mnie szturchać łokciem, a ja spaliłam się ze wstydu.\n- Mamo!- krzyknęłam na nią.\n- Mi bardzo się podoba przymierzaj- zaśmiała się- chyba nawet wiem po co to- dodała ze śmiechem. Na dodatek przybiegła Lucy. Z grymasem poszłam to przymierzyć. Jednak widząc siebie w tym przed lustrem w łazience spodobałam się sobie. Uśmiechnęłam się. Było całkiem ładne. Wyszłam z łazienki, a siostra wybuchłam śmiechem, ale potem rzuciła kompletem.\n- Ładnie ci w tym. Kiedy idziesz do Nialla- zaśmiała się.\n- Bardzo ładne- powiedziała coś od siebie mama- ma niezły gust- dodała.\n- Też uważam, że mi w tym ładnie- zaśmiałam się w twarz Lucy. Ktoś zapukał do drzwi. Lucy poszła otworzyć i przyprowadziła Harrego. Jego oczy momentalnie zrobiły się ogromne i zauważyłam błysk w jego oku. Lucy widząc to stanęła mu na stopę. On otrząsnął się. Chwyciła chłopaka za rękę i weszli razem do pokoju. Ja wróciłam do łazienki i ubrałam się w dres i luźną koszulkę. Poszłam do kuchni zjeść coś. Mama zrobiła pyszny obiad gdzie dołączył się Harry i zjedliśmy jak "rodzina". Było bardzo wesoło. Harry ma świetne opowieści z życia wzięte. Lucy jednak nie bawiła się zbyt dobrze. Jakoś nie mogłem tego przeboleć i wzięłam ją na słówko.\n- Co się dzieje? Dlaczego nie śmiejesz się z nami- zapytałam. Ona opuściła głowę.\n- Zabierasz mi Harrego- mruknęła pod nosem- widzi cię w samej bieliźnie i podobało mu się, a to ja powinnam mu się podobać- dodała trochę głośniej- zawsze jesteś we wszystkim lepsza! Za to cie nienawidzę- krzyknęła i wybiegła z domu. Chłopak pobiegł za nią. Wyjrzałam przez okno. On trzymał ją mocno za ramiona i krzyczał jej coś w twarz. Ona starała się go odepchnąć, ale widocznie jego uścisk był zbyt mocny. Uchyliłam trochę okno.\n- Co ty z siebie robisz?!- krzyczał.\n- Oglądasz się za innymi przy mnie!- odkrzyknęła mu.\n- Nie gadaj głupot- powiedział trochę ciszej.\n- Ja widziałam- odpowiedziała- ja widziałam- dodała znów.\n- Nie wierzysz w moją miłość do ciebie?- zapytał się jej patrząc głęboko w jej oczy.\n- Wierzę, ale coraz mniej- odpowiedziała znów i wyrwała się. Usiadła na huśtawce koło domu. Wziął ja pod ramię i obdarzył pocałunkiem w policzek. Wydawało mi się, że kochają się, ale jednocześnie nienawidzą...\nAutor: Kinga Gortych o 15:50 1 komentarz:\nNie wiedziałam co robię, a on pewnie tylko na to liczył. Zrobił mi kolację i chwycił za rękę. Zaproponował wspólną. Nie chciałam, ale on zaczął minie rozbierać. Zostałam w samej bieliźnie jak i on. Potem wsadził mnie do wanny i wszedł zaraz po mnie. Nie rozumiałam tego. Woda była ciepła z dużą ilością piany. Uwielbiałam takie kąpiele, ale sama. Uśmiechnął się chytrze i powiedział.\n- Wiem, że tego chcesz- kiwnęłam przecząco głową, a on się zaśmiał. Skoro mnie kochał dlaczego zmuszał do takich rzeczy? Ja też mogę mieć swoje zdanie, ale niestety nie mogłam otworzyć ust. Zakleił mi je taśmą, a ręce związał za plecami. Usiadł na mnie i zaczął lekko całować po szyi, a potem się w nią wgryzł robiąc mi malinkę. Czułem jego ręce na plecach które rozpinają mi stanik. Nie wiem jak mi go zdjął skoro miałam związane ręce. Zaczął całować po torsie. Zjeżdżając coraz niżej, aż rozebrał mnie całkowicie. Pieścił mnie ręką tylko, że ja nie chciałam. Ściągnął z siebie bokserki, założył prezerwatywę i bez zahamowania wbił się we mnie. Krzyknęłam. Bardzo mnie to bolało. Czułam strach. Chciałam mu coś powiedzieć, ale przy każdym wyjąkanym niezrozumiale słowie wbijał się głębiej i głębiej. Równo poruszał biodrami w przód i w tył. Przy każdym z tych ruchów jęczałam. Myślałam, że seks jest czymś przyjemnym, ale nie jak jest się do tego zmuszonym. Z moich oczu polały się łzy. Widząc to gwałtownie ze mnie wyszedł. Wyszedł z wanny, ściągnął gumkę ze swojego prącia i wyrzucił ją do kosza- moja mała dziewica, już nie jest dziewicą. Zerwał z moich ust taśmę. Wiedział, że nie krzyknę, ani nic nie odpowiem. Rozwiązał moje ręce, wyciągnął z wanny i okrył ręcznikiem. On sam się ubrał. Znalazłam swoje ubrania, ubrałam je na siebie i wybiegłam z jego pokoju i tej części miasta. Wróciłam do koleżanek. Wszystko im opowiedziałam.\n- Chcę wrócić do domu- powiedział w końcu- źle się tutaj czuję. Jeszcze ta sytuacja z Harrym. Proszę- dodałam.\n- Źle się tutaj bawisz?- zapytała Katy.\n- Myślałam, że będzie to wszystko wyglądało inaczej, a ci ludzie\nnas obmacują i czuję się zgwałcona przez swojego chłopaka. Błagam- odpowiedziałam.\n- Możesz jechać jeśli chcesz. Odprowadzimy cię na lotnisko- uśmiechnęłam się Victoria. Spakowałam swoje rzeczy i zawiozły mnie na lotnisko. Pożegnałam się z nimi grupowym uściskiem. Wsiadłam do samolotu i cieszyłam się gdy byłam już nad Anglią. Stęskniłam się za domem. Na lotnisku zamówiłam taksówkę, która zawiozła mnie do domu. Otworzyłam drzwi, a mama przybiegła do mnie.\n- Przepraszam. Będę już grzeczna. Nie chciałam tego. Kocham cię. Daj mi szlaban na ile chcesz- zaczęłam mówić w uścisku mamy. Ona głodziła dłonią moje włosy.\n- Jak się o ciebie martwiliśmy. Tak masz szlaban na miesiąc na wszystko- kiwnęłam twierdząco głową- dobrze, że jesteś już w domu. Gdzie byłaś?- dodała.\n- W Australii- odpowiedziałam.\n- Moja córka była na drugim końcu świata, a ja o tym nie wiedziałam?- uśmiechnęła się do mnie. Usiadłam w rogu swojego pokoju. Myślałam nad tym wszystkim co się tam wydarzyło. Nie chcę tego powtarzać. Na początku było fajnie, ale te wszystkie obmacywane imprezy i ... Harry. Miałam mętlik w głowie i po tym wydarzeniu miałam koszmary przez kilka dni, nie mogłam spokojnie spać. Ktoś zapukał do mojego pokoju. Stanął w nich Harry. Popatrzyłam na niego spode łba. Cały czas siedziałam w kącie pokoju. Stanął przede mną i uśmiechnął się przyjaźnie.\n- To nie powinno się wydarzyć- powiedziałam patrząc się na szafkę za chłopakiem.\n- Tak, masz rację. Też powinnaś tego chcieć, ale moja potrzeba była tak ogromna, że ... sam nie wiem. Nie mam wytłumaczenia na moje zachowanie. Po porostu przyszedłem cię przeprosić- powiedział- gdy zobaczyłem łzy w twoich oczach... uświadomiłem sobie, że robię źle. Jeszcze raz cię bardzo przepraszam- dodał i opadł na łóżko. Popatrzyłam w jego zielone oczy, które jak zawsze mnie wciągały, bujna czupryna, którą kochałam przeczesywać palcami, jego ciało, które zawsze było takie ciepłe, a skóra taka miękka, usta, które zawsze idealnie smakowały. Nie mogłam mu nie wybaczyć. Wstałam z ziemi i usiadłam mu na kolanach.\n- Tęskniłam za tobą- szepnęłam mu do ucha, a on pocałował mnie w policzek.\n- Kocham cię. Jesteś dla mnie najważniejsza. Przepraszam, że cię skrzywdziłem. Bardzo przepraszam. Zależy mi na tobie jak na nikim innym. Kocham cię, jesteś moją księżniczką- dodał. Uśmiechnęłam się pod nosem. Kochałam go nie mogłam stracić mojego świata.\nByło dosyć późno. Razem z Mery oglądaliśmy filmy. W końcu przyszła pizza na którą długo czekaliśmy. Zjedliśmy ją ze smakiem. Mery zasnęła przed telewizorem, a ja poszedłem pograć na gitarze do innego pokoju. Uwielbiałem to robić, ale nikt o tym nie wiedział. Wyciągnąłem moją drugą miłość zaraz po Mery z pokrowca i zacząłem coś tam brzdąkać. Jednak było za głośno. Postanowiłem pograć jutro, żeby nikogo nie obudzić. Wróciłem do salonu i wziąłem śpiącą dziewczynę na ręce. Zaniosłem do łóżka i położyłem się od razu obok. Przykryłem nas oboje i zasnąłem przy niej.\nGdy słońce zaczęło świecić mi po oczach obudziłem się. Ona była największym śpiochem. Postanowiłem obudzić ją poprzez gitarę. Oprałem się o ramę łóżka i lekko muskałem struny. Otworzyła jedno oko i popatrzyła na mnie. Rzuciłem jej uśmiech. Schowała głowę pod kołdrę. Zaśmiałem się i zacząłem ją łaskotać po stopach wystających spod kołdry. Zaczęła się śmiać.\n- Jak będziesz gotowa przyjdź na dół do restauracji- szepnąłem jej. Wstałem szybko z łóżka i wyszedłem z pokoju. Skierowałem się do windy. Zjechałem na sam dół. Gdy dotarłem na śniadania większość już była i czekała na nas.\n- Była upojna noc?- zapytał mój przyjaciel. Kiwnąłem przecząco głową- dlaczego? Przecież chciałeś?- dodał.\n- Boję się zadziałać i spytać. To trochę krępujące- odpowiedziałem robiąc sobie kanapkę- a co jak nie będę zbyt dobry?- zadałem pytanie.\n- To samo jakoś wyjdzie- odpowiedział Josh- mam pomysł. Zagraj jej nago na gitarze- palnął. Zastanowiłem się nad tym chwilę. Nie wiedziałem co o tym myśleć. W końcu zeszła śpiąca królewna- zróbcie to przed nartami- poganiał mnie Josh. Zerwałem się z krzesła i podszedłem do niej.\n- Merci może zjemy na górze? Zamówiłem już nam jedzenie do pokoju- zaproponowałem, ale skłamałem. Ona uśmiechnęła się. Popatrzyłem na Josha z chytrym uśmiechem który trzymał za mnie kciuki. Przewróciłem oczami. Gdy wróciliśmy do pokoju musiałem to jakoś sprytnie rozegrać. Rozglądnęła się po pokoju.\n- Gdzie śniadanie?- zapytała. Wzruszyłem ramionami. Chwyciłem ją w talii i zacząłem całować. Chwyciła mnie za pośladki. Opadliśmy na łóżka. Ściągnąłem z niej szlafrok i zaczynałem jej rozpinać stanik. Ona ściągnęła ze mnie spodnie razem z bokserkami. Postanowiłem przestać się wahać. Rozebrałem ją całkowicie. Leżeliśmy nadzy. Pieściłem się z nią przez około godzinkę, a teraz postanowiłem połączyć się z nią. Wyciągnąłem prezerwatywę z szafki zaraz obok łóżka i założyłem ją.\n- Gotowa?- zapytałem dla upewnienia.\n- Bardzo- odpowiedziała. Chwyciłem ją za nadgarstki i przycisnąłem do łóżka. Nie mogła się ruszać. Pomału i łagodnie wszedłem w nią. Jęknęła cicho, ale na jej twarzy pojawił się uśmiech. Wchodziłem w nią coraz głębiej, a ona wręcz krzyczała moje imię.\n- Jak ci się podoba?- zapytałem się.\n- Jest cudownie. Nie przestawaj. Proszę- odpowiedziała przez zaciśnięte zęby. Zaśmiałem się pod nosem i całowałem ją od ust aż po stopy. Najwspanialszy dzień w moim życiu. Gdy dostałem wytrysku zacząłem zwalniać. Nasze oddechy były przyśpieszone i próbowaliśmy je unormować. Serca waliły z zachwytu i z wysiłku. Leżeliśmy wtuleni w siebie na dywanie. Nie wiem jakim cudem, ale było nam wygodnie. Ściągnąłem gumkę i rzuciłem ją na bok. Siedzieliśmy w pokoju kilka godzin. Gdy w końcu wyszliśmy ubrani i gotowi na stok. Mery jeździła z dziewczynami, a ja spędzałem czas na stoku z Joshem. W końcu zapytał bo widziałem, że zżerała go ciekawość.\n- Dlaczego ze sobą nie jeździcie? Co się stało? Zrobiliście to?- zadawał masę pytań.\n- Jeździliśmy ze sobą przez ostatnie godziny- zaśmiałem się- ale tak naprawdę chciałem trochę spędzić czasu z tobą. Było wspaniale. Jest świetna- dodałem. Przybiliśmy sobie żółwika.\n- A wiesz jak ona myśli o tobie?- zapytał znów. Jechały na wyciągu przed nami. Postanowiliśmy wsłuchać się w rozmowę Mery i dziewczyny Josha. Bardzo się ze sobą zaprzyjaźniły.\n- Podobno uprawiałaś seks z Niallem. Jak było- zarzuciła temat Rose.\n- Dlaczego was tak to obchodzi?- zapytała Mery i nastała cisza- no dobra- pękła- był niesamowity. Kocham go i mam nadzieję, że to jeszcze powtórzymy. Nie mogę przestać i tym myśleć- opowiedziała wszystko.\n- Jesteś magiczny- zaśmiał się Josh.\n- Wiem- odpowiedziałem. Dzień jak co dzień. Jazda na nartach i wspólne noce. Mógłbym tu zostać ...\nAutor: Kinga Gortych o 18:33 3 komentarze:\n- Może się przejdziemy? Wszyscy- zaproponowałem. One uśmiechnęły się i wyszłyśmy z domu. Poszliśmy do kina i na jakiegoś fastfood'a. Świetnie się bawiliśmy. Koło dwudziestej Katy i Victoria zebrały się do domu, a my jeszcze chodziliśmy po londyńskich chodnikach. Stanąłem przed Lucy i dałem jej soczystego całusa. Usiedliśmy na ławce. Lucy była jakaś smutna. Postanowiłem zapytać o co chodzi.\n- Co się stało maleńka?- popatrzyła się na mnie.\n- To co darzyło się na tej imprezie ... nie powinno się zdarzyć- odpowiedziała.\n- Źle się bawiłaś?- zapytałem, bo wydawało mi się, że ... sam nie wiem.\n- Dobrze, ale ... to chyba twoja wina. Wiem, że ty nie palisz, ani nie bierzesz, ale wciągnąłeś mnie w takie towarzystwo. Źle się z tym czuję- wytłumaczyła. Tak naprawdę robiłem tyle rzeczy, że sam nie wiedziałem już czego nie robiłem. Sięgnąłem do tylnej kieszeni moich spodni i wyciągnąłem z nich paczkę papierosów oraz zapalniczkę.\n- Palę, ćpam, piję. Jestem złym chłopcem, a przez Marcela to ukrywałem. Teraz wiesz jaki jestem. Chcesz jednego?- przyznałem się i poczęstowałem ją. Chętnie ode mnie wzięła. Stawała się taka jak ja. Bałem się o nią trochę, ale będę się nią opiekował by nie przesadziła...\nSiedziałam na kanapie ogarnięta ciszą. Nikogo nie było w domu, a ja siedziałam sama. Jak zazwyczaj. Wiedziałam, że to wina Harrego. Wciągnął ją w to wszystko, a na sam koniec zostawi. Bałam się o nią i same czarne scenariusze chodziły po mojej głowie. Nagle zadzwonił ktoś do drzwi. Wstałam leniwie spod koca i poszłam otworzyć. Stał w nich Niall. Od razu przytulił mnie na powitanie. Odwzajemniłam jego ciepły i wrażliwy uścisk. Kochałam go, ale bałam się do tego przyznać.\n- Stęskniłem się- usłyszałam zaraz obok mojego ucha ochrypły głos. Zgodziłam się z nim- widziałem po drodze do ciebie Lucy z Harrym- zaczął i już wiedziałam co chciał powiedzieć- on ją omotał wokół palca. Nie wywinie się już z tego. Uzależniła się od niego i używek- powiedział. Tego się bałam.\n- Ja wiem, ale ...- on mi przerwał.\n- Jestem taki jak Harry- powiedział coś co mnie bardzo zaskoczyło. "Jestem taki jak Harry" czyli też brał?- ale ja cie w to nie wciągnę. On się nią bawi, a ja ... kocham cię- dodał. Popatrzyłam na niego i uśmiechnęłam się.\n- Też cię kocham- odpowiedziałam, a on śmiało pocałował mnie.\nMijały miesiące, a Lucy wyglądała coraz gorzej. Mało przebywała w domu, bo cały czas siedziała z Harrym, ale ja bardzo zżyłam się z Niallem i rodzice bardzo go polubili. Kilka dni przed zaczęciem się ferii zimowych zaproponował mi coś.\n- Jedziemy do Austrii na narty- zaśmiał się. Uwielbiałam jeździć na nartach. Z chęcią się zgodziłam tak samo jak rodzice. Byliśmy już spakowani i czekaliśmy na samolot.\nMinęło trochę czasu zanim tam dotarliśmy, ale było warto. Mieliśmy wspaniały hotel. Na miejscu spotkaliśmy kilka znajomych Nialla. Zanieśliśmy walizki do pokoju. Gdy weszłam do pokoju opadła mi szczęka. Wow.\n- Jedno łóżko?- zapytałam się go. On zaśmiał się po nosem. Po chwili podszedł do mnie i chwycił mnie w talii. Zaczął lekko całować. Chłopak z moich marzeń. Zaśmiałam się.\n- To może idziemy na narty?- zaproponował. Zgodziłam się bo przecież po to tutaj przyjechaliśmy. Ubraliśmy na siebie strój narciarski wzięłam narty, kijki, kask, gogle i wszystko co do jazdy potrzebne. Gdy byliśmy na stoku założyliśmy narty i wjechaliśmy na górę. Gdy stanęliśmy na górze złapał mnie mały lęk.\n- Dawno nie jeździłam- powiedziałam. On rzucił mi uśmiech.\n- Dasz radę- odpowiedział i dał całusa w policzek. Gdy ruszyłam było wspaniale. Nie wiedziałam że tak mogę dobrze jeździć na nartach. Robiliśmy zawody kto szybciej znajdzie się na dole, ale on był o wiele lepszy. Był niesamowity. Postanowiliśmy zrobić sobie małą przerwę i poszliśmy do kawiarni na stoku. Zamówiłam frytki i zjedliśmy je razem z Niallem. Był kochany. Dbał o mnie i opiekował się mną, nie spuszczał z oka. Nawet nie wiedziałam, że ktoś taki jak on może istnieć.\n- Idziemy na stok?- zapytałam.\n- Może dość już na dzisiaj?- powiedział. Pocałował mnie i chwycił za rękę. Wyszliśmy z kawiarni i wzięliśmy narty na ramię. Wróciliśmy do naszego hotelu. Weszłam do łazienki i zaczęłam się rozbierać. Byłam w samej bieliźnie gdy Niall wszedł do łazienki. Przeczesałam ręką włosy i uśmiechnęłam się do niego z lekko zarumienionymi policzkami- czujesz się przy mnie skrępowana?- zapytał mnie całkiem na poważnie- jeśli tak to nie masz czego- uśmiechnął się wystawiając białe, prościutkie ząbki. Podszedł i przytulił się do mnie- kocham cię- powiedział po chwili.\n- Też cię kocham- odpowiedziałam. Ściągnął z siebie koszulę i spodnie. Wszedł pod prysznic razem ze mną. Włączył wodę i byliśmy cali mokrzy. Całował mnie po nosie, a ja śmiałam się. Było mi z nim cudownie. Chciałam mój pierwszy raz mieć z nim. Nawet teraz, ale nie wiedziałam czy on tego chce...\nW ferie zimowe siedziałam w domu. Miałam szlaban za moje zachowanie. Wcale nie śpieszyło mi się wychodzić na ulicę. Siedziałam sama w pokoju dnia i nocami. Harry wyjechał... tak mi się wydawało. Nie miałam z kim porozmawiać. Wszyscy mnie wystawili. Nagle w okno zapukała Katy. Weszła przez nie do pokoju.\n- Załatwiłyśmy kasę z Vicki na wyjazd do Australii. Jedziesz z nami?- zapytała. Pewnie, że się zgodziłam- jest tam też Harry. Pojechał z rodzicami- dodała. Tym bardziej chciałam jechać. Wyjeżdżałyśmy dzisiaj. Szybko spakowałam swoje rzeczy i zostawiłam kartkę rodzicom, żeby się nie martwili. Wyskoczyłyśmy znów przez okno.\nMinęło kilkanaście godzin lotu, aż tam dotarłyśmy, ale zabawa była przednia. Codziennie chodziliśmy na plaże gdzie odbywały się imprezy, a wieczorami chodziłyśmy pod sklep posiedzieć i porozmawiać. Tam też piłyśmy i paliłyśmy. Uwielbiałam się z nimi bawić. Rozumiały mnie jak nikt inny, dlatego też tak doskonale się z nimi bawiłam. Czasami zapominałam o Harry, ale pewnego dnia spotkaliśmy się na plaży. Byłam opita, a on zaciągnął mnie do swojego hotelu. Tę noc pamiętam zbyt dobrze ...\nAutor: Kinga Gortych o 23:19 Brak komentarzy:\nBałam się tego trochę. Miałam dopiero szesnaście lat, a on miał dziewiętnaście. Opadłam na łóżko. Jego spodnie pomału opadały mu z bioder. Nie wiedziałam co robić. Odepchnęłam go lekko kładąc mu stopę na klatce piersiowej. Chwycił ją w kostce i chyba zrozumiał, że nie mam zamiaru jeszcze tego robić. Myślałam teraz najbardziej o mojej siostrze Mery, a nie o ... seksie. Zapiął z powrotem spodnie, a ja mogłam odetchnąć z ulgą. Uśmiechnęłam się do niego niepewnie. On odwzajemnił mój uśmiech i położył się koło mnie.\n- Nie chciałam cię urazić, ale ja ma dopiero szesnaście lat i ... - zaczęłam, ale on przerwał mi.\n- Rozumiem cię. Na dodatek jeszcze jesteśmy tak, krótko razem, ale naprawdę cię kocham- powiedział. Uśmiechnęłam się sama do siebie- cały czas chodzimy do ciebie. Może tym razem pójdziesz do mnie?- zaśmiał się. Chwycił mnie za rękę i pociągnął za sobą. Wskoczyliśmy do taksówki, która zawiozła nas do jego domu. Na początku nic nie widziałam był otoczony murem, lecz dla pewności postanowiłam się go zapytać czy to jego dom.\n- Czy za tym jest twój dom?- zapytałam.\n- Tylko mój. Mieszkam w nim sam jak palec. Zostaniesz u mnie na noc?- wytłumaczył i zapytał od razu. Zgodziłam się, ale musiałam skłamać mamie, że idę do koleżanki. Wyciągnął kluczyk z kieszeni i brama się otworzyła. Moim oczom ukazał się ogromny, nowoczesny dom. Nie mogła z siebie nic wydusić.\n- Jak na niego zarobiłeś?- zapytałam gdy byłam już w środku.\n- Niestety nie mogę ci powiedzieć- odpowiedział i oprowadził po domu. Zaproponował następnie film w swojej sali kinowej i oglądaliśmy film komediowy. Nagle do domu zaczynali przychodzić jacyś ludzie i od razu rozbierali się do strojów kąpielowych. Nie wiedziałam co się dzieje- przyjaciele ze starej szkoły- wytłumaczył mi krzycząc do ucha. Tak głośno leciała muzyka w jego domu, że nic nie słyszałam oprócz niej. Siedziałam w kącie jak zazwyczaj na imprezach. Harry nagle przyszedł do mnie i wyciągnął coś zza pleców. Strój kąpielowy- Zakładaj- zaśmiał się. Gdy to zrobiłam wziął mnie na ramię i wskoczył ze mną do basenu. Zaczęłam się w tedy bawić. Przebywałam raczej w gronie dziewczyn. Poznałam dwie bardzo miłe dziewczyny. Od razu chciały się ze mną zaprzyjaźnić. Katy i Victoria. Bawiłam się z nimi świetnie. Tańczyłyśmy razem.\nZaproponowały mi alkohol. Powiedziałam, że jestem niepełnoletnia. One zaśmiały się i nalały mi do kubka jakiegoś piwa.\n- Proszę! Zrób to dla nas- poprosiła Katy. Zgodziłam się.\n- Raz trzeba zaszaleć- odkrzyknęłam jej i wypiłam duszkiem. Całkiem mi to spasowało. Dolewałam sobie co jakiś czas. Victoria chwyciła mnie za rękę i zaproponowała koleją zabawę. Wbiegłyśmy po schodach do pustego pokoju. Nasypały coś na szafkę, a jedna z nich zapaliła na balkonie, a druga zaczęła coś wciągać nosem. Podejrzewałam co to było, ale wolałam na początek zapalić. Wyszłam do Victorii na balkon to ona paliła- chcę tego spróbować- powiedziałam i uśmiechnęłam się. Nie byłam w pełni świadoma tego co robię. Zaciągnęłam się. Było to bardzo kuszące i powtórzyłam to kilka razy. Dziewczyny cieszyły się, że byłam z nimi. Bardzo je polubiłam.\nNastępnego dnia gdy obudziłam się koło Katy miałam strasznego kaca. Przeczesałam ręką włosy.\n- Co ja robiłam?- zapytałam się sama siebie. Wstałam niepewnie z podłogi i postanowiłam zobaczyć co się porobiło. Dom był w sumie opustoszały, ale straszny bałagan w nim zapanował. Gdy rozejrzałam się już postanowiłam poszukać Harrego. Leżał w łóżku, a koło niego jakaś inna dziewczyna. Pewnie to zrobił z inną skoro ja nie chciałam. Łzy same poleciały mi z oczu, a ja pobiegłam do dziewczyn. Siedziały na kanapie.\n- Co się stało skarbie?- zapytała Katy. Usiadłam między dziewczynami. Zaczęłam mówić przez łzy.\n- Sama nie wiem co robiłam, ale gdy teraz wstałam postanowiłam poszukać Harrego. Zobaczyłam go w łóżku z jakąś inną laską- odpowiedziałam i z moich oczu lały się strumienie. Próbowały mnie pocieszyć.\n- Widocznie na ciebie nie zasługiwał- powiedziała Vicki.\n- A rozmawiałaś z nim o tym? Może to nie jego wina? Może po prostu się opił i nie wiedział co robił- dodała Katy.\n- Sama nie wiem. Po prostu bardzo go kocham. Tak jak was- odpowiedziałam bo czułam się bardzo zżyta z tymi dziewczynami. Spędziłam z nimi tylko jedną imprezę a czułam się jakbym znała je całe życie.\n- Też cię kochamy- powiedziały równocześnie i przytuliły mnie mocno. Przebrałyśmy się w ciuchy do wyjścia i odprowadziły mnie do domu. Gdy tylko doszłam nie wiedziałam o co chodzi. Drzwi odtworzyła mi Mery. Skąd się tutaj wzięła tak szybko? Ile byłam u Harrego?\nLucy nie było w domu od kilku dni, a ja zdążyłam wrócić do zdrowia dzięki dawcy i dzięki opiece Nialla, który cały czas był ze mną. Ona pożegnała się z dwiema blondynkami i weszła do domu. Przytuliłam ją, ale strasznie śmierdziała chlorem i chyba papierosami, a z ust jej jechała alkoholem.\n- Gdzieś ty była? Martwiliśmy się z rodzicami o ciebie- powiedziałam. Ona rzuciła mi uśmiech- odpowiesz? I dlaczego tak od ciebie śmierdzi- dodałam. Ona wzruszyła ramionami. Zakryła dłonią usta i zaczęła do mnie mówić.\n- A ty skąd się tutaj wzięłaś?- zapytała.\n- Miałam dawce, a resztę lekarze załatwili. Jestem już zdrowa- odpowiedziałam- teraz ty odpowiadaj- dodałam już trochę wkurzona. Ona ciągle trzymała dłoń na ustach.\n- Bawiłam się- odpowiedziała- muszę się ogarnąć- dodała i poszła do swojego pokoju. Umyła się, umyła zęby, przebrała i wyglądała już normalnie, ale bałam się trochę o nią. Co zrobiła?\nMijały dni, a do niej codziennie przychodziły te dwie blondynki. Przyjaźniła się chyba z nimi bardziej niż ze mną. Dlaczego nastąpiła między nami taka zmiana? Co robię nie tak? Wydawało mi się, że zależy nam na sobie. Do domu nagle zapukał Harry. Przywitałam się z nim, ale on już ze mną nie. Czułam się jakbym była powietrzem. Co mnie ominęło?\nLucy się do mnie nie odzywała i nie miałem pojęcia dlaczego. Przecież nic nie zrobiłem. Najpierw zapukałem do jej pokoju. Nagle usłyszałem jej głos.\n- Jeśli to ty Mery to nie wchodź- powiedziała. Nie byłem Mery więc wszedłem śmiało do jej pokoju. Siedziała przy biurku i odrabiała zadania. Katy i Vicki które bardzo dobrze znałem siedziały koło niej. Jeśli się z nimi zaprzyjaźniła stanie się niegrzeczna jak one i ... ja. Obróciła wzrok i gdy zobaczyła, że to ja zerwała się z krzesła- co ty tutaj robisz?- zapytała.\n- Dlaczego do mnie nie dzwonisz, nie piszesz, nie rozmawiasz w szkole?- zacząłem ją wypytywać.\n- Na tej imprezie w łóżku zobaczyłam inną dziewczynę- odpowiedziała i usiadła między dziewczynami.\n- Ja z nią nie spałem! Dokładnie pamiętam tą noc- wytłumaczyłem- chciałem pójść do ciebie, ale ty już spałaś z tymi dziewczynami na kanapie w pokoju, a ja chciałem znaleźć sobie jakieś miejsce i znalazłem wolne łóżko w moim pokoju. Położyłem się i zasnąłem. Obudziłem się i jakaś dziewczyna koło mnie leżała. Poszedłem do ciebie znów, a ciebie nie było- dodałem.\n- Skąd mam wiedzieć że nie kłamiesz?- zapytała.\n- Pamiętasz? Mówiłem cię, że cię kocham, a w takich sprawach nie żartuję- powiedziałem. Ona uśmiechnęła się pod nosem, podeszła do mnie i mocno się przytuliła. Zaśmiałem się.\nAutor: Kinga Gortych o 17:18 1 komentarz:\n... narkotykach. Może i byli pełnoletni, ale żeby zatruwać życie takim świństwem? Przesada. Stałam za ścianą i patrzyłam na nich, słuchałam też o czym rozmawiali. Harry wyciągnął rękę w stronę Nialla.\n- Najpierw kasa, potem ... jasne?- powiedział i rzucił mu podejrzliwy uśmiech. Harry wyciągnął grube pieniądze. Niall przeliczył i dał mu mały kartonik. Nie wiedziałam co to, ale chciałam się tego dowiedzieć. Zauważyłam też, że w tylnej kieszeni Harry ma papierosy. Sięgnął do niej i poczęstował Nialla. On nie wziął. Wstali z ławki i poszli zapalić za szkołę. Postanowiłam szybko powiedzieć o tej całej sytuacji Lucy. Siedziała już przed salą gdzie miała mieć kolejną lekcję. Szybko usiadłam koło niej i zaczęłam opowiadać jej całe zajście. Ona wyśmiała mnie i poszła się z nim przywitać. Zaczęli się całować. Może i zżerała mnie zazdrość o jej szczęście, ale ... bałam się też o nią, że Harry ją gdzieś wciągnie, a ona się stoczy. Wydawał się być fajnym chłopakiem, ale gdy zakrywał go Marcel. Harry był ... niegrzeczny, a Lucy zakochała się w nim. Ona go kochała, ale czy on kochał ją? Nie chciała mi uwierzyć. Miłość ją zaślepiła. Trudno... chciałam jej pomóc, ale nie skorzystała. To już jej problem. Myślałam nad tym co zobaczyłam, ale ... sama nie wiem. Wystraszył mnie Niall siadając koło mnie.\n- Dasz buzi?- zaśmiał się, a ja przewróciłam oczami- zapraszam cię na mecz- uśmiechnął się do mnie. Zgodziłam się przyjść. Lucy też tam była, ale jako cheerleaderka i dopingowała chłopaków. Nasza szkoła wygrała. Któż by się tego spodziewał. Najlepsza szkoła sportowa w okolicy. Szybko zmyłam się z trybun i pobiegłem do domu przebrać się na zawody konne. Zaczynały się za kilka godzin. Przebrałam się i mama podwiozła mnie na całe wydarzenie. Gdy byłam na miejscu zakazano mi się już przygotowywać. Poszłam po konia na pastwisku. Założyłam jej kantar i przywitałam się z moją kochaną klaczką. Niestety sama nie miałam konia ona była własnością stadniny. Zabrałam ją z pastwiska i zaczęłam czyścić. Była bardzo brudna. Sierść, grzywa, ogon. Wszystko było gotowe. Założyłam siodło i ogłowie. Była piękna. Sama założyłam czarną marynarkę na biały podkoszulek Myślałam, że mogę liczyć na Lucy i że tutaj przyjdzie, ale nie przyszła mi życzyć szczęścia. Trochę było mi z tego powodu smutno, ale nagle zauważyłam Nialla. Wyciągnął zza pleców aparat i zrobił zdjęcie. Założyłam rękawiczki i toczek. Przytulił mnie mocno.\n- Powiedzenia, śliczna- powiedział i pocałował mnie w policzek.\n- Dzięki- zaśmiałam się i zaczęłam iść do budynku gdzie miało się to odbyć. Niall potrzymał mi konia, a ja zgrabnie na niego wsiadłam. Rzuciłam mu jeszcze przed wyjazdem uśmiech.\n- Będziemy cię obserwować- powiedział i wskazał na Harrego i Lucy siedzących na widowni. Jednak przyszła. Miałam nadzieję, że jakoś dobrze mi to wyjdzie. Nagle usłyszałam strzał. Ruszyłam szybko i zaliczyłam pierwszą przeszkodę, drugą, trzecią i tak następną i następną. Niestety na następnej nie poszło tak dobrze. Poczułam tylko cholerny ból i widziałam ciemność.\nGdy zobaczyłem ten wypadek myślałem, że umrę, tak się o nią bałem. Wpadła do wody i zniknęła w niej. Nie ruszała się, a widać było tylko kolano. Koń leżał trochę dalej, ale wiedziałem że przeszedł po niej. Wstałem w trybun i szybko z nich biegłem, przeskoczyłem przez barierkę i wbiegłem na tor. Prawie byłem koło niej, ale złapał mnie ratownik. Wyrywałem się, ale nie pozwolili mi do niej pójść. Koniu nic nie było, ale z nią ... nie wiem dlaczego mi tak na niej zależało, nawet dobrze się nie znaliśmy, ale chyba ... pokochałem ją. Małą Mery. Szybko przewieźli ją do szpitala, a my pojechaliśmy za nimi. Lucy płakała, a mama kazała jej wracać do domu. Ja pojechałem prosto do niej. Szybko. Czekałem bardzo długo na jaką kol wiek informacje. W końcu lekarz wyszedł i powiedział mi co się stało.\n- Pani Mery ma złamaną rękę i kilka żeber. Z tego się wyliże- powiedział.\n- Całe szczęście- odpowiedział i głęboko odetchnąłem.\n- Ale ... - gdy to usłyszałem to myślałem, że nie wiem co zrobię- dziewczyna ma białaczkę. Jak najszybciej przydałby się jej zdrowa czysta krew. Najlepiej zaraz- powiedział. Opadłem na krzesło- lecz nie każdą białaczkę da się tak szybko wyleczyć. Jej pewnie tak. Tylko potrzeba zdrowej, czystej krwi- dodał. Załamałem się. Miałem już łzy w oczach.\n- Ja... ja chcę oddać krew- powiedziałem. Lekarz zaprowadził mnie do pielęgniarki by pobrała mi krew, ale był jeden problem. Ćpałem i paliłem. Nie mogłem jej oddać takiej krwi. Szybko poinformowałem ludzi na facebooku i innych portalach, że szybko potrzebuję krwi i podałem dokładnie jaką. Dużo osób się zgodziło tylko, że większość mieszkała daleko.\nMijały tygodnie, a ona czuła się coraz gorzej. Starałem się być przy niej cały czas, ale nie mogłem. Szkoła. W końcu pękłem. Zerwałem się z lekcji i pobiegłem jak najszybciej do domu. Nie wiem dlaczego. Bałem się, że ją stracę, a dawcy na miejscu nie było. Czułem, że nie mogę bez niej żyć. Wziąłem pistolet z szafki rodziców. Oparłem się o ścianę, a z moich oczu poleciały łzy.\n- Nie przeżyje bez niej- powiedziałem sam do siebie. Przyłożyłem pod brodę pistolet. Już miałem nacisnąć spust, gdy nagle przybiegł Louis.\n- Mamy dawce!- krzyknął w drzwiach. Szybko do mnie podszedł i rzucił pistolet gdzieś daleko ode mnie- będzie z nią już tylko lepiej- powiedział i przycisnął mnie do siebie. Lou jeden z moich najlepszych pięciu przyjaciół. Mogłem wypłakać się w jego ramię bez żadnego wyśmiewania. Gdy skończyłem ocierać łzy poszliśmy razem do niej.\nSiedzieliśmy z Harrym u mnie w domu. Zrobił naleśniki. Zjedliśmy je i poszliśmy do mojego pokoju. Zaczął mnie całować, a sobie rozpinać spodnie ...\nAutor: Kinga Gortych o 16:19 Brak komentarzy:\nNie mogłam w to uwierzyć. Miałam chłopaka? Gdy oderwał swoje usta od moich uśmiechnęłam się. Znów zarzucił na siebie marynarkę i pożegnał się z mną.\n- Widzimy się jutro- powiedział i obdarzył jeszcze jednym pocałunkiem mój policzek.\n- Masz już taki zostać, jasne?- zaśmiałam się. Kiwnął głową twierdząco i wyszedł z mojego pokoju. Pożegnał się z moją rodziną, a ja opadłam szczęśliwa na łóżko. Schowałam się pod kołdrę i zasnęłam. Obudziła mnie Mery krzycząc.\n- Opowiadaj jak było!- popatrzyłam się na nią jednym okiem, a następnie na zegarek.\n- Jest już wpół do ósmej!- odpowiedziałam i zerwałam się z łóżka. Szybko ogarnęłam włosy, zęby, lekki makijaż i ubranie. Spakowałam się i wybiegłam z domu z tostem w ręku. Zdążyłam na busa. Usiadłam koło jakiegoś przystojnego blondyna. Uśmiechnął się do mnie, a ja odwróciłam wzrok. Po chwili byliśmy już pod szkołą. Zobaczyłam Harrego siedzącego na schodach przed szkołą. Był taki jakiego oczekiwałam. Wszystkie dziewczyny zjadały go wzrokiem. Wysiadając rzuciłam mu uśmiech i skierowałam się w jego stronę. Odwzajemnił mój uśmiech, a potem zrobił uśmiech debila. Zaśmiałam się głośno. Zerwał się ze schodów i przytulił mnie mocno. Na początek angielski.\n- Macie z nami zastępstwo- powiedział. Nasze palce splotły się i weszliśmy razem do szkoły. Skierowaliśmy się w stronę ich klasy. Zajęliśmy miejsca koło siebie. Przywitałam się jeszcze z koleżankami. Jedna z nich wzięła mnie na bok.\n- Skąd ty go znasz?- zapytała zdziwiona.\n- To jest Marcel. Tak naprawdę ma na imię Harry, ale przebierał się- odpowiedziałam. Ona zdziwiona podeszła do niego i zaczęła z nim flirtować. On przewrócił oczami. Postanowiłam wkroczyć. Nikt nie będzie podrywał mojego chłopaka. Odepchnęłam ją od niego, a sama przysiadłam się. Dzwonek zadzwonił i lekcja się zaczęła. Babka od angielskiego zaczęła sprawdzać obecność. Przyszła kolej na "Marcela". Harry wstał. Pani też go tak przezywały.\n- Niesamowita zmiana panie Styles, znów można mówić panu Harry?- zaśmiała się nauczycielka. Angielski najnudniejsze lekcje świata. Oczywiście usnęłam. Ja zazwyczaj.\nByłam w szkole. Umówiłam się z Harrym. Wydawało mi się, że mam deja vu. Miał się nie zmieniać. Wysiadłam z autobusy i myślałam, że będzie na mnie czekać, ale nie było go. Postanowiłam go poszukać. W końcu weszłam do sali w której go zauważyłam. Nie Harrego, Marcela. Miał mi tego nie robić. Miał się nie przebierać. Nagle usłyszałam wołanie.\n- Lucy, Lucy ....\n- Lucy, Lucy- budził mnie Harry. Zerwałam się z ławki. Cicho chrapnęłam. Harry śmiał się pod nosem. Zmarszczyłam czoło- koszmar?- zapytał się.\n- Tak ... nie. Sama nie wiem- odpowiedziałam szeptem. Pani rzuciła nam podejrzliwe spojrzenia. Uśmiechnęliśmy się do niej. Harry chwycił mnie pod ławką za rękę- tak w ogóle ile ... - miałam zapytać się ile spałam, ale akurat zadzwonił dzwonek, czyli całą lekcje. Wyszliśmy równo z klasy i wziął na ręce. Szybko wybiegł ze mną ze szkoły.\n- Zerwijmy się- zaproponował. Popatrzyłam na niego ze zdziwieniem.\n- Ale teraz mam WF. Moją ulubioną lekcję- odpowiedziałam i wróciłam do szkoły.\n- Mogę z tobą iść?- zapytał. Wzruszyłam ramionami. Wzięłam z szafki mój strój i szybko przebrałam się z dziewczynami w szatni. Poszłam na WF i zaczęłam się rozciągać. Byłam w grupie gimnastycznej więc pani bardzo dużo od nas wymagała. Czas na WF. Ćwiczyłam na to bardzo długo. Musiałam to zaliczyć bo jak nie to nie dostanę się do szkoły gimnastycznej. Bałam się tego. W końcu przyszedł Harry.\n- Ładne wdzianko- zaśmiał się.\n- Jesteś niby taki do przodu?- powiedziałam z kamiennym spojrzeniem, ale patrząc się na niego wybuchłam śmiechem. Nagle pani wuefistka wezwała mnie. Cała się trzęsłam. Musiałam zrobić kilka prostych dla mnie rzeczy. Na przykład szpagat lub stanie na rękach. To było bez problemowe. Buła z masłem. Oby dwie czynności zrobiłam z łatwością, ale stresowałam się jednym. Musiałam zrobić dużo salt, ale to nie to czego się bałam. Bałam się czy wyląduję. Po tym jest taki szok, kręci ci się w głowie. Tego się bałam. Nagle na salkę przyszedł jakiś kolega Harrego, blondyn który siedział ze mną w busie do szkoły. Bałam się, bałam się, bałam się.\nSiedziałem na widowni i wiedziałem po co przyszedł Niall. Nie popatrzyć się na moją dziewczynę, lecz dać mi to na co się umówiliśmy.\n- Miałeś przyjść za chwilę. Po za tym to ja miałem iść do ciebie- powiedziałem szeptem nie zdejmując uśmiechu z twarzy w stronę Lucy. Nagle zaczęła szybko biec. Zrobiła z siedem obrotów nad ziemią i ... wylądowała. Zachwiała się, ale wylądowała. Wstałem z Niallem z trybun i zacząłem jej bić brawo- masakra. To było niesamowite- powiedziałem.\n- Zgadzam się z tobą stary- powiedział i szczęki opadły nam z wrażenia. Gdy skończyła podbiegłem do niej i mono przytuliłem.\n- To było ... niesamowite!- powiedziałem ciągle trzymając ją w uścisku. Ona zaśmiała się.\n- Ale niestety nie dostałam się- powiedziała. Myślałem, że się przesłyszałem, ale ... nie do stała się za coś takiego. Boże przecież założę się, że ta wuefistka nawet tak nie zrobi. Postanowiłem do niej pójść.\n- Dlaczego pani jej nie przyjęła? Umie pani tak zrobić? Była fantastyczna- zacząłem się na nią drzeć.\n- To prawda była niesamowita, ale jest za młoda- odpowiedziała.\n- I co z tego! Masz ją przyjąć- powiedziałem. Wcale nie bałem się dyskutować z nauczycielami. Dla mnie to była z masłem.\nPo długim kłóceniu się została przyjęta. Dziękowała mi po sto kroć- nie ma za co skarbie. Okej mam teraz okienko więc idę. Do zobaczenia później- pożegnałem się z nią i mogłem iść na spotkanie z Niallem.\nMiałam wolną godzinkę. Postanowiłam wyjść ze szkoły gdy nagle zobaczyłam rozmawiającego Nialla z Marce ... z Harrym. Postanowiłam ich podsłuchać. Rozmawiali o ...\nAutor: Kinga Gortych o 19:45 1 komentarz:\nZaczął iść w moją stronę.\n- Cześć Lucy- powiedział- jak wyglądam?- zapytał nieznajomy.\n- Skąd znasz moje imię? Nie znamy się- odpowiedziałam. Chłopak zaśmiał się.\n- To ja. Harry, a znany inaczej Marcel- powiedział coś co bardzo mnie zaskoczyło. Chciałam coś powiedzieć, ale nie mogłam wydusić z siebie ani słowa. Dlaczego? Dlaczego nie mogę nic powiedzieć? Chwycił mnie pod ramię i weszliśmy na salę. Chwycił mnie w tali i zaczęliśmy się lekko kołysać do wolnej muzyki- Wciąż widzę zaskoczenie w twoich oczach. Kazałaś mi się ładnie ubrać więc spełniłem się odwaliłem. Spełniłem twoje wymagania?- zaśmiał się kilka milimetrów od mojego ucha. Jego głos brzmiał inaczej. Niski i ochrypły.\n- Bardzo ładnie- moje zdanie nie miało sensu. Dlaczego się przy nim zacinałam. Wcześniej też mi się podobał, ale teraz po porostu niesamowite- przepraszam. Zdziwiłam się po prostu, że można przejść taką metamorfozę- wydusiłam w końcu z siebie jakieś słowa.\n- Od zawsze taki byłem, ale tak naprawdę zmieniłem się ... sam nie wiem dlaczego się zmieniłem- zaśmiał się. Położyłem brodę na jego ramieniu. Nawet nie zauważyłam, że był taki wysoki.\n- Nie zmieniaj się już proszę- poprosiłam go.\n- Dlaczego?- zapytał.\n- Nie wiem. Po prostu czuję coś tutaj- wskazałam na serce- od dłuższego czasu i teraz jeszcze bardziej. Nie pozwala mi się skupić. Cały czas myślę ...- nie mogłam wysłowić się, ponownie.\n- O mnie- powiedział śmiejąc się- żart- dodał po chwili, ale on miał rację. Cały czas myślałam o nim. O tym Marcelu wkurzający.\n- Tak o tobie- powiedziałam. Uśmiechnął się i pocałował mnie lekko w policzek. Nasze palce się splotły i wyszliśmy za szkołę. Szliśmy tam gdzie nigdy nie byłam. Za murem szkoły. Okazało się że tam coś jest. Piękna altanka. Weszliśmy po jej dach i tańczyliśmy sam na sam do muzyki uwalniającej się ze szkoły. Było magicznie.\nNa początku całkiem dobrze się bawiłam, ale nagle Theo powiedział, że musi iść. Kilka minut później zobaczyłam jak całował się w kącie z jakąś laską. Myślał, że tego nie zauważę?! Pobiegłam do łazienki i zaczęłam płakać przed lustrem. Cały makijaż mi się rozmazał. Postanowiłam wrócić do domu. Biegłam korytarzem do drzwi. Miałam już wybiec gdy złamał mi się obcas. Wpadłam w drzwiach na chłopaka o wpadliśmy razem do kałuży.\n- Bardzo cię przepraszam- powiedziałam. Leżałam na nim i jakoś nie zbierało mi się do wstania.\n- Czy to twoje?- zaśmiał się ściskając w pięści obcas od mojego buta. Kiwnęłam twierdząco głową i zaśmiałam się przez łzy. Wstał podnosząc mnie. Wziął na ręce ściągając brudne i zniszczone już buty. Czułam się jak księżniczka w jego ramionach. Wróciliśmy do szkoły i posadził na ławce- a teraz opowiadaj co się stało- powiedział nagle.\n- Ale się nie znamy. Kim jesteś w ogóle?- odpowiedziałam.\n- Jestem Niall i nie dawno się tutaj przepisałem- odpowiedział.\n- Jestem Mery. Miło mi cię poznać- dodałam coś od siebie. Miałam podać mu rękę, ale on przyciągnął do siebie i mocno przytulił. Było mi o wiele lepiej. Jeszcze tak bardzo ładnie pachniał. Nie chciałam go puścić, ale tak nie wypadało.\n- Już chyba tam nie wejdziemy- zaśmiał się.\n- Chodź do mnie. Mieszkam niedaleko- zaproponowałam- tylko nie mam butów- dodałam gdy się ogarnęłam.\n- Wskakuj- powiedział i kucnął bym mogła wejść mu na plecy. On szedł, a ja jechałam. Rozmawialiśmy ze sobą i śmialiśmy się. Dawno tak czasu nie spędziłam z chłopakiem. Wyciągnęłam klucze spod wycieraczki i otworzyłam dom. Zaprosiłam go do środka. Wszedł z przyjemnością. Przebrałam się w dres, a on siedział w koszulce i bokserkach. Postanowiłam wyprać i wysuszyć mu te rzeczy. Robiło się coraz później, a my wciąż siedzieliśmy i gadaliśmy. Martwiłam się też trochę o Lucy, ale przecież chyba jest na tyle duża, że potrafi się sobą zająć.\n- Chcesz coś do picia?- powiedziałam wstając z łóżka w moim pokoju. Nagle chwycił mnie za nadgarstek i spadłam na niego. Leżeliśmy na łóżku, a on nagle wpił się w moją szyję. Najpierw całował, ale potem wgryzł się. Na sam koniec polizał zaczerwienione, pulsujące miejsce dając mi ulgę. Zrozumiałam dopiero po chwili, że zrobił mi malinkę. Chciałam wstać, ale on zaczął całować mnie po dekolcie. Czułam jak rozpina mi bluzę. Nie wiedziałam co robić. Nawet jakbym zawołała o pomoc i tak nikt by mnie nie usłyszał. Przestał. Popatrzyłam się na niego przerażonym wzrokiem. Przejechał dłonią po swojej twarzy. Czułem jego ciężar na moim brzuchu, bo siedział na mnie. Parsknął po chwili i powiedział.\n- Przepraszam. Poniosło mnie- wstał ze mnie i poszedł do pokoju gdzie były jego rzeczy.\n- Nie, zaczekaj!- powiedziałam- nic się nie stało- skłamałam, bo podobał mi się i nie chciałam go stracić. To był tylko przypadek- jest okej- powtórzyłam. Popatrzył na mnie i podszedł znów.\n- Może zatańczymy. Nie mieliśmy okazji- zaproponował. Zaczęliśmy tańczyć dosyć śmiesznie to wyglądało, ale liczył się gest. Zaśmiałam się pod nosem. Kręciliśmy się w kółko, kiedy usłyszałam dźwięk otwieranych drzwi. To byli rodzice. Co mam zrobić? Jakiś obcy chłopak, prawie goły siedzi u mnie w pokoju? Spojrzałam na otwarte okno i już wiedziałam co ma zrobić. Na szczęście miałam pokój na parterze. Szturchnęłam Niall'a i zaczęłam wyrzucać jego rzeczy. On zorientował się o co chodzi i mi pomógł. Już słyszałam moją mamę kierującą sie w stronę mojego pokoju, kiedy chłopak wygramolił się przez okno. Zdążyliśmy.\n- Jesteśmy kochanie. Jest już Lucy czy ciągle na balu z tym Marcelem?- zapytała na wejściu.\n- No chyba tak. Ja już siedzę w domu kilka godzin- odpowiedziałam. Ona uśmiechnęła i pocałowała mnie w czoło.\n- Chcesz coś zjeść?- zapytała po chwili kiwnęłam twierdząco głową. Wyszła z pokoju. Usłyszałam pukanie do okna. To był Niall.\n- Co chcesz!?- krzyknęłam.\n- Tylko telefon. Masz go na łóżku- zaśmiał się. Podałam mu szybko i wypchnęłam go ponownie. Poszłam do kuchni i usiadłam przy stole. Zjadłam to co przygotowała mi mama i miałam iść z powrotem do pokoju gdy nagle tata coś powiedział.\n- Może nie wychodź dzisiaj z domu już, bo jakiś blondyn biega po naszej ulicy w samych bokserkach- zaśmiał się. Przewróciłam oczami i zgodziłam się. Następnie zobaczyłam Lucy w drzwiach. Była z jakimś mega przystojnym chłopakiem.\nWszyscy przeszyli mnie wzrokiem gdy do domu weszłam z jakimś chłopakiem. Chwyciłam Harrego za rękę i wciągnęłam głębiej w dom.\n- To Harry, a inaczej znany Marcel- przedstawiłam go. Mery opadła szczęka- nie wierzycie?- zapytałam. Oni kiwnęli głowami przecząco, a ja rzuciłam Harremu spojrzenie. Wyciągnął swoje znane okularki z kieszeni i zakrył włosy. Wszyscy zrobili wielkie oczy. Prychnęłam i zabrałam go do swojego pokoju. Harry ściągnął swoją marynarkę i rzucił ją na biurko.\n- Zapraszam do tańca- zaśmiał się i zaczął mnie łaskotać. Padłam na łóżko i śmiałam się jak głupia. Upadł na mnie i przywarł mnie swoim ciałem do materaca. Śmialiśmy się cały czas, aż rodzice postanowili zobaczyć co się dzieje. Gdy weszli Harry szybko ze mnie wstał i poprawił włosy. Ja usiadłam na łóżku. Widziałam, że chłopak zrobił się skrępowany. Wypchnęłam rodzinę z pokoju i wróciłam do Harrego. Rzuciłam mu się na szyję, a on obrócił mnie w okół własnej osi.\n- Wiesz co?- zapytał mnie- chyba cię kocham- dokończył.\n- Wiesz co?- zapytałam, on wzruszył ramionami- też chyba cię kocham- dokończyłam. Uśmiechnął się i pokazały się jego słodkie dołeczki. Zbliżył się nieśmiało. Zagryzłam lekko wargę, a on ... pocałował mnie...\nAutor: Kinga Gortych o 00:08 2 komentarze:\nAutor: Kinga Gortych o 15:27 1 komentarz:\nAutor: Kinga Gortych o 12:44 Brak komentarzy:


Ewolucja INFINITI QX60 – PRIME times – magazyn\nCentrum INFINITI wprowadza na rynek polski nową odsłonę SUV-a QX60. Potęga klasycznej elegancji doskonale pasuje do siedmiomiejscowego samochodu zapewniającego komfort i luksus.\nNadwozie QX60 odzwierciedla dążenie INFINITI do projektowania samochodów łączących stylistyczną lekkość, wyrażaną płynnością szlachetnie poprowadzonych krzywizn, z naprężonymi, muskularnymi kształtami. To urok z reguły niedostępny dla siedmioosobowych SUV-ów. Drapieżny wlot grilla z podwójnym łukiem, reflektory nawiązujące kształtem do ludzkiego oka i sierpowaty łuk słupka D są przykładowymi elementami nie pozostawiającymi złudzeń, że mamy do czynienia z INFINITI. QX60 dostępny jest teraz w sześciu kolorach nadwozia. Są to: liquid platinum, black obsidian, midnight blue, moonlight white, graphite shadow oraz hagane blue. Współczynnik oporu powietrza równy jest 0,34. Ukształtowanie przedniego spojlera oraz zintegrowanego spojlera tylnego wpłynęło na uzyskanie zerowych sił unoszenia przodu i tyłu.\nQX60 napędza silnik V6, 3,5 litra, z bezpośrednim wtryskiem i systemem zmiennych faz rozrządu (VVEL). Dzięki zastosowaniu przekładni bezstopniowej CVT, QX60 zmienia odczuwaną przez kierowcę moc silnika, tak płynnie, że aż niezauważalnie. Skrzynia CVT gwarantuje, że kierowca zawsze ma pod ręką, a raczej pod nogą, świetne przyspieszenia oraz niskie zużycie paliwa. Aby zmniejszyć zużycie paliwa, system Eco Pedal zwiększa opór pedału przyspieszenia, jeśli wykryje nadmierny nacisk stopy kierowcy. Dodatkowo, wskaźnik na tablicy rozdzielczej podpowie kierowcy, jaki powinien być optymalny nacisk na pedał gazu, jeśli jazda ma być oszczędna. Inteligentny system napędu wszystkich kół INFINITI dostosowuje się do warunków drogowych, kierując do 50% mocy na tylne koła, dla najlepszego wykorzystania dostępnej przyczepności kół do nawierzchni. To zapewnia kierowcy maksimum kontroli nad samochodem, także w niesprzyjających warunkach. Gdy napęd na wszystkie koła nie jest potrzebny, system przekazuje pełnię mocy na koła przednie.\nWażną cechą QX60 jest zastosowanie złożonych z trzech warstw szyb dźwiękochłonnych dla lepszej izolacji od hałasu o wysokiej częstotliwości. Komfort w kabinie dodatkowo zwiększa system aktywnej redukcji hałasu (Active Noise Control), który monitoruje poziom szumów zewnętrznych i kompensuje je, wytwarzając fale dźwiękowe o przeciwnej fazie, odtwarzane przez cztery głośniki montowane w drzwiach. Unikalnie zaprojektowany system dźwięku przestrzennego Bose® z czternastoma głośnikami o mocy 372 W urzeka bogatym, naturalnym brzmieniem.\nNiezależne zawieszenie przednie i wielowahaczowe zawieszenie tylne, wyposażone w nowe amortyzatory i zespoły sprężyn, zostały zestrojone tak, by zapewniać najwyższy komfort jazdy. Kierowca bardzo szybko zapomina, że prowadzi samochód o ponadstandardowej wielkości. Zawdzięcza to precyzyjnemu systemowi wspomagania kierowania (z siłą uzależnioną od prędkości).\nPrzestronność i jasność w kabinie QX60 tworzą przestrzeń, w której każdy z podróżujących doświadcza osobistego komfortu. Trójstrefowa automatyczna klimatyzacja z oczyszczaczem powietrza Plasmacluster (!) zapewnia komfort podróży na każdym z miejsc. Sterowniki klimatyzacji dla kierowcy i pasażera na przednim fotelu znajdują się na desce rozdzielczej, a pasażerowie podróżujący z tyłu mogą regulować jej pracę elementami sterującymi umieszczonymi na osłonie zamykającej konsolę centralną.\nGdy kierowca i siedzący obok pasażer będą uprzyjemniać sobie jazdę ulubioną muzyką lub audiobookami, pasażerowie na tylnych siedzeniach oddadzą się oglądaniu filmów lub graniu na siedmiocalowych monitorach w zagłówkach. Wysokość i szerokość wnętrza wprost przekładają się na zmaksymalizowanie przestrzeni nad głowami i na wysokości bioder pasażerów. Przemyślnie ukształtowane oparcia przednich foteli oraz przesuwane siedzenia w drugim rzędzie maksymalizują komfort przestrzeni na nogi osób podróżującym z tyłu. Możliwość przesunięcia foteli o 13,5 cm pozwala kształtować przestrzeń na nogi pasażerów drugiego i trzeciego rzędu siedzeń stosownie do potrzeb.\nKształtowanie przestrzeni ułatwiają składane i dzielone w proporcji 60/40 fotele drugiego rzędu oraz dzielone w proporcji 50/50 fotele w trzecim rzędzie, które składają się praktycznie płasko. Po złożeniu siedzeń, objętość przestrzeni bagażowej wynosi 2166 litrów. Dopuszczalna masa przyczepy hamowanej wynosi 2000 kg.


Premier: Matura i egzaminy najprawdopodobniej na przełomie czerwca i lipca – Polskie Radio Lublin\nPremier: Matura i egzaminy najprawdopodobniej na przełomie czerwca i lipca\n– Egzaminy ósmoklasisty, zawodowe i dojrzałości prawdopodobnie odbędą się pod koniec czerwca lub na początku lipca. Dokładne daty zostaną podane na 3-4 tygodnie wcześniej – zapowiedział premier Mateusz Morawiecki (na zdj.).\n– Matury, egzaminy zawodowe i egzaminy ósmoklasistów na pewno się odbędą – zadeklarował premier na Facebooku.\nMorawiecki zapewnił, że egzaminy będą organizowane „w taki sposób, by były maksymalnie bezpieczne, to znaczy ze sporym dystansem, korzystając ze wszystkich możliwych przestrzeni na terenie placówek szkolnych”. – Myślę, że letnia pogoda będzie dopomagać w tym, żeby takie egzaminy mogły być przeprowadzone – dodał premier.\nWcześniej minister edukacji narodowej Dariusz Piontkowski poinformował, że resort edukacji zastanawia się nad rezygnacją z części ustnej matur.\nCZYTAJ TAKŻE: Minister edukacji: zastanawiamy się nad wprowadzeniem elektronicznych świadectw\nOdnosząc się do planów wobec studentów i kwestii egzaminów na uczelniach premier powiedział: – Jak pamiętam moje egzaminy, to strach czasami było wejść do pokoju z profesorami, bardzo groźnymi. Myślę, że egzaminy online są troszeczkę łatwiejsze, mniej stresujące.\nTagi: Edukacjaegzaminykoronawiruskoronawirus w polsceMateusz MorawieckimaturapremierSzkoła\nW więzieniach trwa masowa produkcja maseczek. Osadzeni pomagają w walce z koronawirusem\n21.04.2020 My rodzice


Kran z wrzątkiem – DomTrendy\nKran z wrzątkiem\nData wpisu 02-10-2010\nIleż to razy nie chciało wam się czekać aż zagotuje się woda na herbatę lub kawę? Rozwiązaniem może być taki innowacyjny kran do kuchni, z którego płynie wrzątek. Oczywiście jest to tylko dodatkowa opcja. Jak myślicie, czy taki pomysł może się sprawdzić?\n[fot. via : trendir]\nGranitowe baterie kuchenne\nTagi baterie, baterie do, baterie kuchenne, krany do kuchni, krany kuchenne\n← Stoliki aluminiowe → Kominki włoskie\n© 2021\tDomTrendy


Start » Tag: Alkohol\nNa tych stronkach znajdziesz słowo kluczowe: Alkohol\nInterakcje między lekami a napojami oraz produktami spożywczymi\nNieświadomość zależności między lekami, lekami a żywnością i napojami może okazać się nie tylko niebezpieczna dla naszego zdrowia, ale i życia.Z przeprowadzonych ostatnimi czasy badań wynika, iż co czwarta osoba zażywająca codziennie leki przepisane przez lekarza jednocześnie bez jego wiedzy stosuje specyfiki dostępne bez recepty. Ponadto aż 18 mln osób sięga co jakiś czas po napoje energetyzujące, środki pobudzające i wzmacniające odporność organizmu. W związku z czym w naszym kraju co roku u co najmniej kilkudziesięciu tysięcy osób dochodzi do niekorzystnych interakcji nie tylko między lekami, ale także lekami a napojami, czy produktami spożywczymi. ...\nKsylitol - jak słodko i... zdrowo!\nW rzetelność swego czasu wymyślonego przez Melchiora Wańkowicza, reklamowego sloganu mówiącego, że "cukier krzepi", wierzą już tylko dzieci. Zarówno producenci słodkiej rafinady jak i "naukowcy" upowszechniający tę bajeczkę doskonale wiedzą, że w pełni zasługuje ona na swój przydomek: "biała śmierć". Coraz więcej osób ma świadomość spustoszenia, jakie czyni cukier w organizmie okradanym z niezbędnych do życia i prawidłowego funkcjonowania witamin z grupy B oraz mikroelementów takich jak magnez, wapń czy cynk. Rzeczone składniki są niezbędne m. in. do przyswajania i pozyskiwania energii z węglowodanów; warzywa, owoce i produkty z pełnej - czyli raz...\nKsylitol jest tak zwanym alkoholem cukrowym, uzyskiwanym najczęściej z drzewa brzozy. W jego cząsteczce jest 5 atomów węgla. W przeciwieństwie do cukrów 6-cio i 12-sto węglowych takich jak: glukoza, fruktoza, sacharoza i laktoza nie fermentuje w przewodzie pokarmowym . Ksylitol jest powoli przetwarzany w organizmie z minimalnym udziałem insuliny, wskutek czego posiada ponad 14-krotnie niższy indeks glikemiczny od cukru. Dzięki temu jest bardzo bezpieczny dla diabetyków. Utrzymując niski poziom insuliny, przeciwdziała procesom przedwczesnego starzenia. Ponadto zawiera prawie 2-razy mniej kalorii niż cukier! Zalec...


Time for Chopin / Artyści\nElżbieta Karaś-Krasztel, absolwentka lubelskiego liceum muzycznego w klasie prof. Mieczysława Dawidowicza, studia pianistyczne ukończyła w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Reginy Smendzianki. Po uzyskaniu dyplomu kształciła się dalej u Wiktora Mierżanowa (profesora Konserwatorium Moskiewskiego) oraz Istvána Lantosa (profesora Akademii Muzycznej w Budapeszcie). Była wielokrotną stypendystką Towarzystwa im. Fryderyka Chopina […]\nUrodziła się w Warszawie. Ukończyła Akademię Muzyczną w Łodzi w klasie fortepianu prof. Tadeusza Chmielewskiego. Tam również ukończyła studia doktoranckie. Doskonaliła swoje umiejętności u wybitnych chopinistów i pedagogów takich jak Halina Czerny-Stefańska, Andrzej Jasiński, Janusz Olejniczak, Eugen Indijc, Dina Joffe i Dominique Merlet. Ukończyła również Académie Pianistique International w Aix en Provence w klasie prof. […]\nPiotr Latoszyński urodził się w 1981 roku w Warszawie. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi w klasie fortepianu prof. Tadeusza Chmielewskiego. Studia pianistyczne kontynuował w Robert Schumann Hochschule w Duesseldorfie (Konzertexamen) oraz w Akademii Muzycznej w Krakowie (studia podyplomowe) pod kierunkiem prof. Wiesława Piękosia. Brał udział w licznych kursach […]\nJoanna Różewska urodziła się 7 lutego 1988r. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 8 lat. Uczęszczała do Zespołu Szkół Muzycznych I i II st. w Siedlcach. W 2012r. ukończyła studia magisterskie z wyróżnieniem na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Elżbiety Tarnawskiej, a w 2017 r. studia podyplomowe w klasie prof. […]\nWojciech Pyrć naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 6 lat w Społecznej Szkole Muzycznej I st. w Tymbarku. W latach 2003-2008 uczył się w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Zenona Brzewskiego w Warszawie w klasie fortepianu prof. Teresy Manasterskiej. Ukończył z wyróżnieniem studia I (2011), jak i II stopnia (2013) na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka […]\nUrodziła się w Słonimiu na Grodzieńszczyźnie (Białoruś). Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 8 lat pod kierunkiem Natalii Polishchuk w rodzinnym mieście. Następnie przyjechała do Polski, aby kontynuować naukę pod kierunkiem Zofii Antes w jednej z najstarszych szkół muzycznych w Polsce – w ZPSM im. F. Chopina II st. w Warszawie. W 2005 roku […]\nTomasz Zając – 23 letni pianista. W czerwcu 2012 roku ukończył naukę w Szkole Muzycznej I i II Stopnia w Gdyni imienia Zygmunta Noskowskiego, w klasie mgr Julity Książkowskiej-Randazzo (2000-2011) i mgr Anny Wołczeckiej (2011-2012). Równocześnie kształcił się także w Staatliche Hochschule Fur Musik Und Darstellende Kunst – Mannheim, Niemcy – w klasie prof. Rudolfa […]\nAbsolwentka Lwowskiej Akademii Muzycznej im. M. Łysenki w klasie fortepianu Marii Kruszelnickiej oraz w klasie śpiewu operowego Vladimira Ignatenko i Ludmily Bozhko. W 2014 również skończyła staż artystyczny w klasie śpiewu Izabelli Kłosińskiej na Uniwersytecie Muzycznym F. Chopina w Warszawie. Swoje umiejętności doskonaliła na kursach mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych artystów, m.in. Sandor Falvai, Tetiana Wierkina, […]\nUrodzona w 1992 r. w Tychach. W 2005 r. ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia im. Feliksa Rybickiego w Tychach w klasie skrzypiec. W 2014 r. ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach w klasie śpiewu solowego mgr Piotra Rachockiego. W 2017 r. ukończyła studia I stopnia na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii […]


Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie? - Zdrowa Gdynia\nprzez Małgorzata Woźna · 28 lutego, 2022\nSłów kilka o tym, jak rozmawiać z dziećmi o wojnie.\nPamiętaj, że dla nas, dorosłych, wojna ma wiele okrutnych skojarzeń. Nie serwuj tego dziecku.\nzanim odpowiesz dziecku na jego pytanie, zapytaj, jak ono rozumie to, o co pyta:\nODPOWIADAJ NA PYTANIA (unikanie odpowiedzi wzmaga strach)\n– zapewnij dziecko, że jesteś przy nim i zadbasz o jego bezpieczeństwo.\n„A królik słuchał”, Cori Deerfeld\nsłuchowisko dostępne w serwisie youtube\nTagi: dzieckomłodzieżprofilaktykarodzinazdrowie psychiczne\nprzez Marta Rejmert-Mozol · Published 9 września, 2021 · Last modified 6 września, 2021\nWakacje w Gdyni: bezpieczny wypoczynek dzieci i młodzieży\nprzez Natalia Paderewska · Published 19 czerwca, 2019 · Last modified 14 stycznia, 2021\nNastępny post Grupa terapeutyczna w nurcie psychodynamicznym – zapisy\nPoprzedni post Sygnały chwiejności emocjonalnej – oferta Family Connections


Ogłoszenia i oferty pracy w Otwocku - jak szybko znaleźć zatrudnienie?\nPoszukiwania pracy dla wielu osób kojarzą się z koniecznością żmudnego przeglądania ofert i aplikowania na dziesiątki stanowisk. Okazuje się jednak, ze do tego rodzaju wyzwania można się odpowiednio przygotować i w ten sposób zwiększyć swoje szanse u potencjalnego pracodawcy. Ważnym elementem jest także wybór miejsca, w którym zamierzamy rozpocząć lub kontynuować naszą zawodową karierę. Jak zwiększyć swoje szanse i co przygotować? Gdzie warto pracować? Jaki rynek pracy jest obecnie najbardziej atrakcyjny?\nGdzie dziś warto pracować?\nWiele osób szuka przede wszystkim obiecującego miejsca, w którym mają szanse na zawodowy rozwój i godziwe zarobki. Dobrym pomysłem może okazać się chociażby aglomeracja warszawska, która dziś pochwalić się może jednym z największych i najbardziej chłonnych rynków pracy w naszym kraju. Pracę znajdą tu zarówno osoby bez doświadczenia, jak i wykształceni specjaliści, którzy mają tu szanse na pracę w renomowanych przedsiębiorstwach. Aglomeracja to jednak nie tylko sama stolica - sporo do zaoferowania przyjezdnym i miejscowym mają też miejscowości i miasta takie jak: Stare Babice, Ożarów Mazowiecki, Józefów czy Otwock. W sieci znajdziemy zresztą lokalne portale internetowe, które skupiają się na dostarczaniu czytelnikom najnowszych ofert z regionu. Wystarczy wpisać w wyszukiwarce frazy "praca Warszawa" czy "ogłoszenia w Otwocku" - naszym oczom ukażą się wówczas wyniki związane z tymi miejscowościami. Pracę znajdą tu także osoby, które mieszkają z dala od stołecznej aglomeracji - tutejsze firmy coraz częściej decydują się bowiem na zdalny model współpracy. Do rekrutacji - także tych internetowych - należy się jednak odpowiednio przygotować. Jak zwiększyć swoje szanse?\nPierwszym krokiem powinno być stworzenie profesjonalnego CV - warto pamiętać, że dokument powinien zawierać prawdziwe i istotne informacje. Zawrzeć w nim należy przede wszystkim nasze aktualne dane kontaktowe, kwalifikacje, doświadczenie zawodowe, wykształcenie czy informacje o naszych zainteresowaniach. Warto także dodać swoje aktualne zdjęcie - pamiętając oczywiście o jego formalnym charakterze. W niektórych przypadkach warto także rozważyć zredagowanie listu motywacyjnego, który pomoże nam w zrobieniu dobrego wrażenia na potencjalnym pracodawcy. Warto także nieustannie dbać o podnoszenie kwalifikacji i umiejętności. W wiadomościach z ogłoszeniodawcą warto pamiętać o zwrotach grzecznościowych i formalnych - takie same zasady obowiązują także podczas rozmowy rekrutacyjnej. Warto także aplikować jedynie na takie oferty, których wymagania spełniamy. Tak przygotowani z pewnością szybko znajdziemy interesującą nas pracę.\n⇐ Oferta rodzinna w Orange Flex – dlaczego warto z niej skorzystać?\nChwilówki pozabankowe przez Internet ⇒


Wizualizacja stacji PKP Gdańsk-Orunia\nWizualizacja stacji PKP Gdańsk-Orunia. Pomarzyć można. Narzekamy na przebudowę przejść kolejowych i uszczęśliwianie nas przez kolej państwową. Budowane tunele są w różnych niefortunnie wybranych miejscach.Decyzje niewygodne dla mieszkańców naszej dzielnicy. Pomyślałam sobie, co by było gdyby ktoś przemyślał bardziej perspektywicznie. Gdyby ktoś...» (8 koment.)\n0, dodane:21:05, 05/01/12, tagi:\nPrzejscia podziemne pod torowiskiem\nPrzejscie podziemne pod torowiskiem na wysokosci przejazdu kolejowego przy ul.Dworcowej. Oruni potrzebne sa rozwiazania podobne do tych zastosowanych w Sopot-Kamienny Potok. Tam sa wygodne przejscia podziemne bez schodow.Mozna przejechac wozkiem dziecinnym i rowerem, przejsc pieszo bez meczacego schodzenia po schodach. Czy wyobrazacie...» (4 koment.)\n0, dodane:21:24, 22/11/11, tagi:\nPlac Zabaw na 100-Lecie NIVEA\nApeluję do wszystkich o zaproponowanie usytuowania placu zabaw w okolicach blokowiska przy ul.Żuławskiej / Plac Oruński.. Oto odpowiedż jaką dostałam od organizatorów konkursu :Witam,Lokalizację do konkursu zgłaszają wyłącznie gminy lub spółdzielnie mieszkaniowe.Proszę...» (3 koment.)\n0, dodane:19:43, 28/06/11, tagi:


Polityka prywatności - AMF LIFE\nNiniejsza Polityka Prywatności określa zasady przetwarzania i ochrony danych osobowych przekazanych przez Użytkowników w związku z korzystaniem przez nich usług strony / sklepu internetowego sciolkitorfowe.pl.\n2. Administratorem danych osobowych zawartych w serwisie jest AMF Life Mateusz Wróbel z siedzibą w 33-150 Rzędzińska 410d NIP 8732882400, REGON 3610991833.\n7. Dane podane w formularzu są przetwarzane w celu wynikającym z funkcji konkretnego formularza np. w celu dokonania procesu obsługi kontaktu informacyjnego, realizacji zamówienia, celów księgowych.\n11. W Serwisie mogą pojawiać się linki do innych stron internetowych. Takie strony internetowe działają niezależnie od Serwisu i nie są w żaden sposób nadzorowane przez serwis sciolkitorfowe.pl Strony te mogą posiadać własne polityki dotyczące prywatności oraz regulaminy, z którymi zalecamy się zapoznać.