Rozbiór Słowacji a Polska - Polityka, ustrój i dyplomacja - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nCzy prawdą jest, że w 1939 r. Hitler groził Słowacji rozbiorem pomiędzy Rzeszę, Węgry i Polskę jeśli nie proklamują niepodległości. Czy Polska rzeczywiście wzięłaby udział w rozbiorze Słowacji?\nwątpię czy Polska wzięłaby udział w rozbiorze Słowacji, gdyż sama zbyt aktywnie działała na rzecz jej autonomii traktując to jako działania przeciw Czechosłowacji jako całości, finansując "przy okazji" róże grupy mające na celu pokazywać, że mniejszość polska jestprześladowana. Organizowala poza tym napady na posterunki czeskie także mające pokazać że władze nie panują nad danym rejonem. Odnosiły się owe dzialania głównie do rejonów przygranicznych...\nW wypadku zajęcia Słowacji nie zyskiwaliby nic, a tracili możliwość "wbijania calkiem dużych szpilek" sąsiadowi.\nAle jest druga kwestia Niemcy chcieli wciągnąć Polskę w sojusz i proponowali Polsce Słowację w zamian za Gdańsk i korytarz polski.\ndamian376: są dwie sprawy zupelnie osobne:\n1. Slowacja z racji różnych dzialań antyczeskich [glównie realizowanych przez wywiad i jemu podlegle instytucje], oraz pokrewności wyznania byla dość mocno propolska, ba jeden z glównych hlinkowców, jeden z naczelnych redaktorów "Slovaka" [tuba hlinkowców i Tiso] byl polonofilem jakich malo.\n2. Wymiana Korytarz za Slowację, należy wlozyć w okolice bajek. Polska miala żądania terytorialne sięgające jeszcze przelomu lat nastych i dwudziestych ['19 - '20], które te żądania w '38 roku zrealizowala. Wlaśnie ich realizacja spowodowala, że tak naprawdę propolskie nastawienie zmienila się w conajwyżej neutralne, wręcz wrogie\nDo tego jedna ciekawostka: Polska tak szybko uznala Slowację, że do tej pory wielu ma wątpliwości kto uczynil to szybciej: Mościcki / Beck czy Hitler / Ribbentropp...\nPierwsze słyszę, że w zamian za "korytarz" mieliśmy dostać Słowację... W zamian za korytarz to mieliśmy dostać Kłajpedę i część (jeśli nie całą potem) Litwy oraz w późniejszym etapie, ziemie na wschodzie. Można o tym przeczytać i u Garlickiego, i u Wieczorkiewicza.\nNomen omen, Polskę łączyły ze Słowacją przyjazne stosunki, ci ostatni bardzo niechętnie i z ociąganiem przystąpili do wojny z nami. Nie wspomnę gdzie czytałem, ale było nawet coś w tym stylu, że nas przepraszali, że atakują przymuszeni, itd... Zresztą, na froncie polsko-słowackim w 1939, przynajmniej z początku kampanii, niewiele się działo. Może ktoś to zweryfikować?\nTak więc osobiście wątpię w rozbiór Słowacji dokonywany przez Polskę...\nViss przyjazne to może i one były ale do czasu gdy nie przypomnieliśmy sobie o Spiszu i Orawie, w właściwie o jego skrawkach, które to nam Maria Teresa zabrała a myśmy w listopadzie (bodajże) 1938 r. "grzecznie" poprosili o ich zwrot. Nawet jakieś walki tam miały miejsce, zginą tam mjr Stefan Rago (co prawda była wtedy jeszcze Czecho-Słowacja ale Słowacy już byli "na swoim").\nGłówny powód polsko-słowackiej awantury nazywał się Jaworzyna zaś z chwilą "mocarstwowego" zdobycia jej przez Polskę na Słowakach (tej wioski) skończyły się dobre stosunki,praktycznie znikła frakcja propolska (jej przywódca Karol Sidor został ambasadorem Słowacji w Watykanie).Ponieważ jednej bezsensownej awantury ze Słowakami było sanacji mało to powtórzono ją w marcu 1939(w czasie węgierskiej inwazji Słowacji) ponownie zagarniając skrawek terytorium. i wreszcie finał sprawy -Słowacy w 1939 za udział w inwazji na Polskę(w której brały udzial 3 zgrupowania słowackie w sile niepełnych dywizji tworzące armię polową "Bernolak" ) nadali tysiącom swoich żołnierzy medal z wybitym napisem "Jaworzyna".\nEdited August 7, 2009 by Wolf\nZresztą, na froncie polsko-słowackim w 1939, przynajmniej z początku kampanii, niewiele się działo. Może ktoś to zweryfikować?\nWg. danych oficjalnych Slowacy stracili 18 zabitych, 46 rannych i 11 zaginionych.\nLotnictwo slowackie mialo stracic dwa polskie samoloty RWD. Oddzialy slowackie dotarly na wysokosc\nSlowacy wzieli do niewoli ok. 1350 polskich zolnierzy. Na poczatku 1940 ok. 1000 zonierzy polskich\nprzekazano Niemcom, zostali oni umieszczeni w stalagu w Lambinowicach. Przekazywanie polskich\njencow Niemcom zakonczono w 1942 roku ( czesciowo byli to zolnierze schwytani podczas prob\nprzedostania sie na Wegry)\nNiejasne sa informacje o rozstrzeliwaniu polskich jencow przez armie slowacka w 1939 roku.\nwątpię czy Polska wzięłaby udział w rozbiorze Słowacji, gdyż sama zbyt aktywnie działała na rzecz jej autonomii traktując to jako działania przeciw Czechosłowacji jako całości, finansując "przy okazji" róże grupy mające na celu pokazywać, że mniejszość polska jest prześladowana. Organizowala poza tym napady na posterunki czeskie także mające pokazać że władze nie panują nad danym rejonem. Odnosiły się owe dzialania głównie do rejonów przygranicznych...\nNie tylko. Cały czas (1938-9) organizowaliśmy dywersję na Rusi Zakarpackiej.\nJest też w tym wątek śląski, a raczej śląsko-gdowski. Grażyński organizował z pieniędzy Województwa śląskiego przez cały swój okres panowania, irredentę nie tylko na na Zaolziu, ale i na Spiszu i Orawie (nawet podał, mam to gdzieś, konkretne sumy roczne).\nTomasz N: być może gdyż jakkolwiek polityka Grażyńskiego na Śląsku byla propolska i dawala w kość Niemcom [patrz: opisy konsulów z Opola i Wroclawia], tak jego polityka względem Zaolzia byla bzdurna. W kwestii Spiszu i Orawy - gdyż Grażyński byl silnie związany także z Krakowem.\nViss : Wolf ma rację od początku do końca. Slowacy byli nastawieni na jak to się ladnie nazywalo "niewielkie korektury graniczne] czyli w domyśle, takie zmiany linii granicznej by części wsi czy przysiólków znalazly się po tej co trzeba stronie granicy. Takie postępowanie z racji sposobu wyznaczania linii granicznej bylo co najmniej zrozumiale, także na Slowacji [!]. W momencie kiedy strona polska wyslala swoje rzeczywiste żądania, jak pisalem Slowacy wyslali protest to Berlina [gdyż to z tamtej strony wyszly informacje o "korekturach"] że jest to niemal rozbiór kraju [w ich oczach]. Z Berlina przyszedl nakaz uznania tych żądań. Efekt byl taki o jakim pisalem już wcześniej. Oznaczalo to tyle, że propolskość zmienila się w antypolskość, tak dużą, że nawet wspólna religia [katolicyzm] nie byla w stanie tego zmienić. Jedyną osobą, która jeszcze wierzyla w takie możliwości, byl [jak się to chyba wowczas nazywalo] posel pelnomocny Slowacji w Polsce [od wiosny '39 r.], który próbowal naprawiać to co zostalo zniszczone i to on, jako posel przeprosil na napaść Slowacji na Polskę, lecz na gniewne wezwanie ze strony slowackiego MSZ wybral emigrację i nie wrócil na Slowację.\nW innym wątku jancet napisał:\nMilitarnie i gospodarczo te skrawki nie miały żadnego znaczenia. Zaolzie miałoby gospodarze, gdyby należało do nas przez całe 20 lat, a nie przez niecałe 11 miesięcy. Karpackie wioski - a czasem nawet nie wioski, jakieś bezludne zakola Popradu żeśmy anektowali - absolutnie żadnego, a raczej zdecydowanie ujemne, zważywszy na nastawienie słowackiego żołnierza. Siak czy owak - przebieg przynajmniej pierwszych 17 dni kampanii wrześniowej nie zmienił by się ani o jotę, czy byśmy do Czechosłowacji wkroczyli, czy też pozostali bierni.\nCzy kolej Czaca-Zwardoń o długości 25 km - której żądała Polska był rzeczywiście bez znaczenia?\nWarto zauważyć kiedy Polska wystąpiła z żądaniami, które wychodziły poza zwykłą korekturę granic.\nNiegdyś służyłem na strażnicy w Jurgowie.\nAle tam była popitolona granica.\nMnóstwo różnych załamań nie związanych z ciekami wodnymi.\nGdy patrolowaliśmy ją, to zarówno My, jak i Słowacka Policja graniczna mieliśmy taką wydeptaną ścieżkę, która zachodziła raz na stronę słowacką, raz na polską.\nWszyscy byliśmy zdania iż granica winna przebiegać wzdłuż tej ścieżki.\nNiby były jakieś plany delimitacji granicy, ale do dzisiaj tego nie zrobiono.\nAktualnie oba państwa są w strefie Schengen, więc już mało komu na tym zależy.\nTen wpływowy polonofil słowacki to chyba Sidor ?\nOdcinek kolejowy Čadca - Zwardoń był bez znaczenia dla Polski, a zajęcie Čadcy w listopadzie uważam za bezsensowny idiotyzm.\nDelimitację granicy można było zrobić w sposób mniej inwazyjny.\nEdited February 24, 2014 by poldas\nMiałaby znaczenie, gdyby Słowacja była naszym sojusznikiem i wraz z wojskami słowackimi walczylibyśmy z Niemcami. Wprawdzie dubluje ona niejako linię Čadca - Třinec - Zabrzydowice (stosując dzisiaj obowiązującą pisownię), ale była za górami, więc znacznie trudniejsza do przerwania przez npla, zapewniała lepszą komunikację z sojusznikiem.\nI w tym tkwi bezsens, bowiem - aby Słowacja stała się naszym sojusznikiem, nie można było jej zabierać niczego, a co dopiero Čadcy - sporego, jak na słowackie warunki miasta, centrum regionu Kysuc.\nCzy ten sojusz w ogóle był możliwy, to inna rzecz. Na pewno te "zabory" uczyniły go kompletnie niewyobrażalnym. A nawet neutralność Słowacji byłaby dla nas sporym zyskiem.\nEdited March 3, 2014 by jancet\nDubluje, a czy również: dublowała?\nNa zawiłościach ówczesnych czasów i militarnych aspektach to ja się nie wyznaję, zatem jedynie tak na mój rozum: mieć jakąś linię kolejową - to zawsze lepiej niż jej nie mieć; no i jeszcze lepiej, że my ją mamy, a nie - "oni".\nNiestety jancet nie odniósł się do mego pytania względem czasu.\nO tym że będą zmiany co do granic premier Tiso wiedział i sam ów fakt nie wzbudzał jego sprzeciwu. Sprzeciw wzbudziła w nim skala owych roszczeń. W swym telegramie do Auswärtiges Amt, konsul niemiecki w Bratysławie podawał stanowisko rządu słowackiego:\n"Premier Tiso podaje do wiadomości z prośbą o przekazanie rządowi Rzeszy. 'Polska zarówno przez tutejszy konsulat generalny, jak i przez poselstwo w Pradze przedłożyła żądania terytorialne dotyczące granic słowackich, daleko przekraczające pierwotnie zapowiadane małe korektury graniczne a nieposiadające jakiejkolwiek podstawy etnograficznej (...)\nPrzy nieoficjalnych rozmowach o polskich żądaniach bawiący tu senator Gwiżdż nie negował strategicznego charakteru tych roszczeń, ale nie dał odpowiedzi na pytanie przeciwko komu'. Rząd słowacki odrzucił postulaty proponowanych drobnych zmian granicznych i prosi rząd Rzeszy o poparcie, by polskie roszczenia sprowadzić do rozsądnej miary".\n/Akten zur deutschen auswärtigen Politik. Serie D (1937-1945), t. V Baden-Baden 1951, s. 101, dok. Nr 93/\nZatem w ówczesnych niespokojnych czasach ktoś widział jakieś znaczenie strategiczne, no i zwracam uwagę na słowo pierwotnie".\nNo i kwestia czasu...\npolskie dezyderaty wicekonsul polski w Bratysławie Wojciech Krzyżanowski przedstawia rządowi słowackiemu 25 października 1938 r., 1 listopada poseł Kazimierz Papée przekazuje notę ministrowi Chvalkovskiemu. Wypada nadmienić, że wspomniana depesza wysłana została już 31 października o godzinie 16.\nInnymi słowy dezyderaty zostały przedstawione po rozmowie ambasadora w Berlinie Józefa Lipskiego z zastępcą Ribbentropa - Ernestem Weizsackerem, po rozpoczęciu całkiem już jawnej działalności przez Franza Karmasina itp. sygnałach.\n"Zgadzam się z Jerzym Kozeńskim, który twierdzi, że Polska wtedy zażądała poprawek granicznych na Spiszu i Orawie, gdy zorientowała się, że Słowacja zostanie prawdopodobnie zwasalizowana przez Niemcy".\n/tegoż, "Relacje pomiędzy państwem polskim a państwem słowackim w okresie od 15 marca do 1 września 1939 r.", w: "Stosunki polsko-słowackie w I połowie XX wieku. Materiały pokonferencyjne" red. J. Głowińska, Wrocław 2006, s. 47; J. Kozeński "Czechosłowacka jesień 1938", Poznań, s. 122/\nNie twierdzę, że żywotnym interesem II RP było uzyskanie owych terenów, i oczywistym jest, że ich zajęcie wzbudziło gwałtowne reakcje Słowaków - widoczne zwłaszcza na poziomie "ulicy" i w słowackiej prasie.\nTyle, że na poziomie dyplomacji te reakcje nie były początkowo aż tak mocne. Tiso wciąż próbował nie dać się uzależnić przez Niemcy. Warto wspomnieć styczniowe i lutowe rozmowy w Cieszynie i Rużomberku. Rozmowę premiera z marca 1939 r. z konsulem Wacławem Łacińskim, czy przygotowania do wizyty Pawła Čarnogursky'ego.\nWarto również przypomnieć, że roszczenia polskie względem Słowacji tyczyły się 226 km². W wyniku przyjacielskiego arbitrażu niemiecko-włoskiego Słowacja utraciła na rzecz Węgier ok. 10 000 km². Co wcale nie sprawiło, że zaogniły się stosunki na linii Bratysława-Berlin.\nNo i warto przypomnieć wcześniejsze głosy, choćby ten opublikowany na łamach organu ludowców "Lidové listy" (19 października 1922 r., nr 16):\n"Republika Czechosłowacka i Jugosławia są zainteresowane (...) tym , aby Polska została ograniczona do granic etnograficznych".\n/za: J. Gruchała "Czeskie stosunki polityczne wobec stosunków polsko-sowieckich w pierwszych latach dwudziestolecia międzywojennego", "Dzieje Najnowsze" R. XXXV, 2003/\nZ tym, że;\nPolska i Wegry - owszem.\nAż do traktatu z Trianon Słowacja należała do Węgier, a nie Galicji i Lodomerii.\nWęgierska postawa nie dziwi, bo im się w międzyczasie wykluła taka Słowacja i trzeba było ograniczyć swe pretensje terytorialne.\nPolska ze swej strony była zadowolona uzyskaniem wspólnej granicy z Węgrami po spacyfikowaniu Ukrainy Zakarpackiej.\nPolskie żądania terytorialne wobec Słowacji były umiarkowane, ale najlepiej by było jakby ich wogóle nie było.\nWęgrzy natomiast mieli tutaj więcej do powiedzenia, bo to (Słowacja) jeszcze 20 lat wcześniej należało do nich.\nTo, iż Arbitraż Wiedeński był korzystny terytorialnie dla Węgier nie znaczy iż Słowacy mieli by się odwrócić od Niemców, czy Włochów.\nReszta terytorium Słowacji była gwarantowana właśnie przez te państwa w kontekście jego nienaruszalności.


ZPGO i ENERIS powołały Koalicję na rzecz bezpieczeństwa pracowników służb komunalnych\nw ostatnich miesiącach wiele mówi się o bezpieczeństwie instalacji i składowisk, a zapomina o pracownikach tych obiektów. Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami i ENERIS Ochrona Środowiska postanowiły zwrócić uwagę przedsiębiorców i samorządowców na kwestię zagrożeń związanych z odbiorem i zagospodarowaniem odpadów. W marcu 2019 r. powołaliśmy wspólnie Koalicję na rzecz bezpieczeństwa pracowników służb komunalnych. Punktem wyjścia dla powołania Koalicji jest przede wszystkim niska świadomość na temat charakteru pracy i zagrożeń związanych z obowiązkami kierowcy, ładowacza czy sortowacza, szczególnie wśród mieszkańców. Nie tylko brakuje jednolitych, pełnych i wiarygodnych statystyk branżowych, ale też podstawowej wiedzy, np.: o martwych polach w śmieciarkach. Tymczasem, zgodnie z danymi GUS, obecnie branża komunalna, figurująca w oficjalnych statystykach wraz z gospodarką wodną i ściekową, generuje najwyższy wskaźnik wypadkowości – w 2017 roku odnotowano 7 wypadków śmiertelnych. Celem Koalicji jest zwiększenie bezpieczeństwa pracowników służb komunalnych oraz dzielenie się dobrymi praktykami dotyczącymi edukacji BHP, a także budowanie świadomości społeczeństwa odnośnie zagrożeń. Ambicją inicjatorów Koalicji jest również tworzenie i promowanie standardów zachowań kryzysowych czy działania informacyjne w zakresie edukacji na temat pierwszej pomocy. Inicjatorzy Koalicji planują przygotowywanie analiz tematycznych, jak również zbieranie i urealnianie statystyk wypadkowych. Koalicja na rzecz bezpieczeństwa pracowników służb komunalnych (w skrócie Koalicja BHP) jest inicjatywą dobrowolną i otwartą na wszystkich, którym bliska jest troska o zdrowie pracowników oraz osób, które mogą być poszkodowane przez służby komunalne.


Pulisic: Ten sezon był dla mnie niesamowity - Chelsea Poland - Polski serwis fanów The Blues\nPulisic: Ten sezon był dla mnie niesamowity\nAutor: Radek Kwapisz Dodano: 22.07.2021 12:02 / Ostatnia aktualizacja: 22.07.2021 12:02\nSezon 2020/21 Christian Pulisic zdecydowanie może zaliczyć do udanych. Amerykanin tuż po triumfie w rozgrywkach Ligi Mistrzów mógł cieszyć się wraz ze swoją reprezentacją z wygranej w Lidze Narodów CONCACAF.\nPodczas finałowego meczu Ligi Mistrzów w Porto 22-latek wszedł na boisko w drugiej połowie spotkania, zaliczył dobry występ i kilkanaście minut później cieszył się z wygranej. Sam przyznaje, że nie przywykł jeszcze do statusu mistrza Europy.\n– Cała ta historia była niemal nierealna. Ta wygrana do tej pory do mnie nie dotarła, nie wiem, może zmieni się to za jakiś czas. Myślę jednak, że upłynie kilka lat zanim naprawdę zdam sobie sprawę z tego, że byłem mistrzem Europy - mówi Pulisic.\n– Jest to bardzo dumny moment w mojej piłkarskiej karierze. Myślę, że wielu chłopaków wejdzie w następny sezon z jeszcze większą pewnością siebie co jest dla nas naprawdę ważne. Wszyscy chcemy wygrywać jeszcze więcej, a taka motywacja jest bardzo dobra dla całej drużyny. Chcemy być po prostu lepsi.\nNiemal natychmiast po finale Ligi Mistrzów Pulisic musiał wrócić do USA, gdzie wziął udział w Lidze Narodów CONCACAF. Już sześć dni po pamiętnym finale w Porto wraz ze swoją reprezentacją w półfinałowym spotkaniu zmierzył się z Hondurasem, zaś w finale strzelił bramkę dającą USA wygraną w tych rozgrywkach.\n– Zwycięstwo w Lidze Mistrzów było niesamowite i chciałem dobrze zakończyć ten rok. Jakiś czas później z reprezentacją narodową odnieśliśmy sukces i było to równie ważne dla nas wszystkich. Spotkanie odbyło się przy prawie pełnych trybunach i z niesamowitą atmosferą. Bardzo mi się to podobało i to było mocne zakończenie sezonu.\nMoże i był, ale mógł i powinien być lepszy...\nChristian jest niesamowitym piłkarzem, ale jeszcze nie pokazał pełni swojej mocy. Mam nadzieję, że zdrowie wreszcie zacznie mu dopisywać. Znów powtórzę, że ma on papiery na światową czołówkę.\nMa i to ogromne powiedziałbym nawet że potencjał ma większy niż Mason Mount, tylko te kontuzje niech chcą go puścić, oby to był ten sezon dla niego


Wietnam, czyli nie taki znowu oczywisty kierunek podróżniczy. Bardziej kojarzy nam się z wieloletnią wojną oraz amerykańskimi filmami o niej (oraz, jeśli jesteśmy w USA - 80% pomników poświęconych jest upamiętnieniu tych tragicznych chwil). Mało z nas jednak wie, że ten kraj położony w Indochinach może zaoferować nam naprawdę wiele pięknych i wspaniałych miejsc, a poza tym - odkrycie fascynującej i jakże odmiennej od nas kultury!\nJest kilka podstawowych rzeczy, o których trzeba się dowiedzieć, zanim rozpoczniemy wymieniane polecanych miejsc. W Wietnamie mieszka ponad 90 milionów ludzi, co czyni go piętnastym największym pod względem zaludnienia krajem na świecie. Może dlatego panuje powszechna opinia o tym, że jest zatłoczony, głośny i nie da się w nim odpocząć. Językiem urzędowym jest wietnamski i głównie w tym języku porozumiewają się mieszkańcy na co dzień, chociaż trzeba pamiętać, że kraj ten graniczy z Chinami, Laosem i Kambodżą, więc można się spodziewać również domieszek z tychże języków. Poza tym w turystycznych miejscach bez problemu można się dogadać po angielsku. Stolicą Wietnamu jest Hanoi, o którym mówi się, że jest politycznym i kulturowym centrum kraju. Jeśli chodzi o religię w państwie, sprawa przedstawia się bardzo ciekawie, ponieważ ponad 25% Wietnamczyków pozostaje bez wyznania, a około 45% wyznaje religie plemienne. Kilkanaście procent podąża ścieżką Buddy, a chrześcijan i katolików jest ok. 8%, natomiast muzułmanie stanowią jedynie 0.2%.\nJak i kiedy najlepiej pojechać do Wietnamu?\nDo Wietnamu najprędzej wybierzemy się samodzielnie, bo niewiele ofert znajdziemy w biurach podróży. Dlatego warto poczatować na tanie bilety i samodzielnie zarezerwować jakieś miejsce do spania przynajmniej na pierwsze trzy noce, bo później na pewno postanowicie pozwiedzać. Bilety nie należą do najtańszych, ale też nie są bardzo drogie, można znaleźć takie w okolicach 2 tysięcy (2,5 tysiąca) PLN w obie strony, najpewniej z Oslo czy Berlina. Z Polski nie ma dobrych połączeń do tego państwa, ani pod względem cenowym, ani komfortu (dużo przesiadek itd.). Jeśli natomiast chodzi o czas, w jakim warto się tam wybrać, zdecydowanie polecimy miesiące od kwietnia do października. Pamiętajcie, że klimat w Wietnamie jest bardzo zbliżony do naszego, polskiego - co może być zaskoczeniem wielu turystów. W tej części Indochin mamy cztery pory roku, wiosnę, lato, jesień i zimę, a nierzadko temperatura spada poniżej zera - więc jeśli planujesz wycieczkę w miesiącach zimowych, koniecznie weź ciepłe ubrania.\nPo pierwsze, Mui Ne, czyli raj dla miłośników kitesurfingu i piaszczystych plaż. Oprócz plaży warto wybrać się na wycieczkę po okolicach, bo czeka nas sporo ciekawych rzeczy - możemy przejechać się na skuterach po kanionie Fairy Stream, za którym rozciąga się niewielka, ale urocza wioska rybacka i port. Dalej droga prowadzi nas przez kilkadziesiąt minut tuż przy samym morzu, co zapewnia niezapomniane widoki, w szczególności, jeśli zdecydujecie się pojeździć przed zachodem słońca. Okolica i miasto Mui Ne słynie również z wydm i białych wydm, które również robią wrażenie i są bardzo fotogeniczne. Można się poczuć jak na prawdziwej pustyni!\nPo drugie, wyspa Cat Ba, która położona jest niedaleko zatoki Ha Long. Z tej wyspy bardzo łatwo dostać się na okoliczne wyspy i wysepki, więc może być dobrą bazą wypadową, jeśli nie zamierzacie nigdzie zostawać na dłużej. W ofercie turystycznej są ciekawe kilkudniowe rejsy oraz niedrogie hoteliki. Wieczorem można pospacerować w dżungli, a potem udać się na ładne i czyste plaże, na których często są kameralne imprezy. Wiele osób właśnie tutaj postanawia spędzić noc (ze względu na ceny i spokojny klimacik). Również tutaj można zjeść świeże owoce morza.\nPo trzecie, popularna zatoka Ha Long, inaczej zwana Zatoką Opadających Smoków. Zatoka ta posiada ponad dwa tysiące wysepek i wysp, dzięki czemu cały krajobraz jest bardzo malowniczy. Można wynająć łódź i pływać wokół tych charakterystycznych skalistych wysp i wysepek. Co więcej, większość z nich jest bezludna i nawet bez nazw, więc jeśli chcecie poczuć, że odkrywacie coś nowego, warto się tam wybrać i eksplorować niezbadane tereny.\nNajwiększa wietnamska tropikalna wyspa, która znana jest głównie z produkcji sosu rybnego i plantacji kokosa. Turyści kochają to miejsce, dlatego ceny są dużo wyższe niż na innych wyspach czy choćby Tajlandii (ta wyspa przypomina klimatem Tajlandię). Znajdziecie tutaj setki osób przemierzających Wietnam na motorach - to popularnie miejsce do odpoczynku. Na tej wyspie nie ma dróg, dlatego przemieszczanie się motorem należy do najbardziej sensownego środka komunikacji.


Narty Head zjazdowe damskie i męskie - najlepsze ceny | Ski-Sport\n549,00 zł - 650,00 zł (1)\nHead to renomowana marka producenta sprzętu sportowego, m.in. nart oraz rakiet tenisowych. Stworzył ją Howard Head w 1950 roku, który zaledwie trzy lata wcześniej po raz pierwszy w życiu założył na własne nogi narty. Były to ciężkie, drewniane narty, na których nauka jazdy nie szła łatwo. To dało Howardowi impuls do stworzenia nart lekkich i zwrotnych, które pozwalały amatorom w pełni czerpać radość z szusowania po śniegu. Pierwsze narty Head wykonane były z dwóch warstw aluminium, a pomiędzy nimi umiejscowiono plastikowy rdzeń. Aby zwiększyć ich wytrzymałość, z czasem zewnętrzną warstwę pokryto tworzywem sztucznym, a krawędzie wzmocniono. To właśnie te narty przyczyniły się do rozwoju zamiłowania do narciarstwa alpejskiego w Stanach Zjednoczonych i zwiększyły znacząco jego popularność.\nNarty zjazdowe Head dla każdego\nDziś Head tworzy narty najwyższej jakości, z dbałością o każdy najmniejszy szczegół. Wytwarza również buty narciarskie, kije i inne akcesoria. W swojej ofercie posiada gustowne i eleganckie narty Head damskie oraz solidne narty Head męskie. Nie zapomina również o najmłodszych. Tworzy fantastyczne narty Head dla dzieci, które dopiero rozpoczynają swoją narciarską przygodę oraz dla nieco starszych narty Head junior.\nIdealnie dopasowane narty zjazdowe Head\nSklep skisport posiada szeroką ofertę nart zjazdowych Head. Znajdują się w niej zarówno narty Head dla początkujących jak i narty Head dla średniozaawansowanych i dla zawodowców. Są to modele dedykowane na różne trasy – allround, allmountain oraz race. Nasi sprzedawcy służą pomocą w doborze nart na każdym etapie zakupu. Tylko idealnie dopasowane narty do wymiarów użytkownika, stopnia jego zaawansowania oraz przeznaczenia ich użytkowania posłużą narciarzowi przez wiele zimowych sezonów.\nNarty Head w atrakcyjnej cenie\nZachęcamy do zapoznania się z naszą pełną ofertą nart zjazdowych Head w atrakcyjnych cenach. Warto do nas zaglądać także poza zimowym sezonem i zakupić narty Head w ofercie wyprzedaży.


Ekran robi co chce. Czy to przez etui? - Sony Xperia Tablet Z - Forum Android.com.pl\nEkran robi co chce. Czy to przez etui?\ndodany przez Wojtek Fuksiewicz, 28 Października 2014 w Sony Xperia Tablet Z\nWojtek Fuksiewicz 0\nJestem posiadaczem sprzętu Sony Xperia Tablet Z. Po zakupie sprzętu zakupiłem od razu do niego etui (D-lex Uniwersalne Etui Folio 7 czarne (LXTC-4007-BK))\nPo jakimś czasie napotkałem dziwny problem. Po otwarciu etui i odsłonięciu ekranu tenże się włączył (co jest w miarę logiczne) ale zaraz się wyłączał i nie reagował na jakiekolwiek przyciski. był cały czarny. Potem sam się włączał i znowu wyłączał. Czasem było tak kilka razy, czasem wogóle się nie zapalał, tylko dopiero po jakimś czasie. Gdy po chwili zabawy z zamykaniem i otwieraniem etui ekran się uspokoił, podczas użytkowania ekran gasł i nie było kontaktu. Były też przerwy normalnego funkcjonowania.\nOddałem tablet do serwisu. Odzew był zaskakujący, ponieważ jedyną usterką odnalezioną przez serwis były "otarcia lakieru", poza tym wszystko sprawne. Przywrócili ustawienia fabryczne oraz wgrano nowe oprogramowanie.\nPo przyjściu do domu i wsadzeniu urządzenia do etui problem powrócił.\nJednak zauważyłem pewną prawidłowość. Tablet poza etui jest w pełni sprawny, nic się nie dzieje. Wystarczy, że leży na tym nieszczęsnym etui i już zaczynają się schody.\nW związku z tą historią, czy to faktycznie wina etui i dlaczego?\nJakie wybrać inne etui do tego sprzętu, aby nie było podobnego problemu?\nEdytowane 31 Października 2014 przez Miły\nJa do w/w modelu używam etui "INCIPIO".\nA wracając do Twojego problemu to może być spowodowane (podejrzewam) polem magnetycznym\n- coś jest w Twoim etui zastosowane.\nSkąd: Lubicz / Toruń\nInne urządzenia: RK3188\nWygląda na defekt czujnika zbliżeniowego, to on odpowiada za włączanie / wyłączanie ekranu, tylko dlaczego ma na to wpływ etui. Gdyby czujnik był indukcyjny a w elementach etui były by jakieś metalowe elementy to wtedy to miało by sens\nTablet Z ma czujnik halla (magnetyczny) na lewo od czujnika oświetlenia - jeśli etui ma silny magnes (a po fotkach na necie widzę że ma sporą łapkę z magnesem) to może powodować aktywację właśnie czujnika halla i wygaszanie ekranu jak gdyby został zasłonięty przez oryginalne etui, które ma tam taki mały magnesik\nWyciąłem magnes z łapki etui i wszystko śmiga, dzięki wielkie\nTablet nie ma etui, a ekran i tak robi co chce tak jak by ktoś klikal za mnie, jakieś pomysły?\nUszkodzony panel dotykowy lub ten czujnik Halla lub fiksuje oprogramowanie. Z tym ostatnim można poprubować robiąc reset urządzenia albo wgrywając soft na nowo - jeśli to nie pomoże to obstawiam problem sprzętowy.


Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg na żywo - transmisja live stream online - Meczyki 24\nAkhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg\nAkhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg 14.02.2020 15:00\nOglądaj za darmo mecz Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg, który rozpocznie się 14.02.2020 15:00. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Betclic, Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg z rozgrywek Rozgr międzynarodowe Towarzyskie klubów.\nW dniu 14.02.2020 15:00 odbył się mecz między Akhmat Grozny i Dynamo Saint Petersburg. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.\nPrognoza meczu Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg\nS.C. Faetano - FC Fiorentino San Marino Puchar 2020.09.29 21:15\nSS Cosmos - SP Cailungo San Marino Puchar 2020.09.29 21:15\nGrindavik - Hamar Women Islandia 2 Liga kobiet 2020.09.29 21:15\nSS Murata - SS San Giovanni San Marino Puchar 2020.09.29 21:15\nDmitrii Tunitsyn - Vitalii Bazilevskii Rosja Liga Pro (M) 2020.09.29 21:15\nSemyon Korolev - Aleksei Innazarov Rosja Liga Pro (M) 2020.09.29 21:15\nIlluminar Gaming - Avez ESL Mistrzostwa Polski 2020.09.29 21:30\nMecz online Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg\nGdzie obejrzeć stream online Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg?\nMecz online Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg można obejrzeć na stronie...\nAkhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg na żywo za darmo?\nDarmowa transmisja Akhmat Grozny - Dynamo Saint Petersburg na żywo w internecie


Jak zadbać o siebie i swój dobrostan? - Książki i e-booki dla nauczycieli, pedagogów, logopedów i rodziców | Literka.pl\nStrona główna Jak zadbać o siebie i swój dobrostan?\nJak zadbać o siebie i swój dobrostan?\nRelacje z samym sobą jako podstawa do budowania dobrych relacji z innymi\nAutor Agnieszka Jucewicz , Anna Kowalczyk-Kroenke , Anna Szymańska , Dorota Krzemionka , dr hab. Romana Kadzikowska-Wrzosek , dr Martyna Goryniak , Elżbieta Chmielnicka-Kuter , Magda Brzezińska , Piotr Oleś , Ted Vander Clute , Wiesław Łukaszewski\nDobrostan to czerpanie radości ze wszystkich, nawet najmniejszych rzeczy. To poczucie, że życia ma głębszy sens. Na dobrostan wpływa wiele czynników. Czy da się osiągnąć dobrostan i jak to zrobić?\nW publikacji poruszono temat dobrych relacji z samym sobą jako podstawy do budowania dobrych relacji z innymi. Dowiesz się z niej, jak wzmocnić swoją silną wolę i samozaparcie. Czy da się zmienić osobowość, czy jesteśmy na nią skazani? Jak osiągnąć szczęście i dostrzec swoją wartość? Pewni siebie ludzie są skuteczniejsi w osiąganiu założonych sobie celów. Zobacz, jak pokochać siebie i zadbać o swoje satysfakcjonujaco-szczęśliwe życie!\nOpracowanie przeznaczone jest dla osób dorosłych i terapeutów, ale wiele z informacji można wykorzystać jako wskazówki samoakceptacji dla młodych osób dopiero wkraczających w dorosłość.\nCzym jest silna wola i jak ją wzmocnić?\nJak analizować samego siebie?\nOd czego zacząć zmiany w toku myślenia?\nJak rozpoznać własny typ osobowości?\nJak znaleźć przyczynę naszych niepowodzeń i braku pewności siebie?\nJak odciąć się od trudnych doświadczeń i cieszyć się życiem?\nJak zaprzyjaźnić się z samym sobą?\nJak uzyskać wewnętrzną harmonię?\nJak uzyskać poczucie spełnienia?\nJakie cele sobie wytyczać w drodze do szczęścia?\nJak stać się pewnym siebie, ale nie zarozumiałym?\nJak reagować na porażki?\nJak relacje z innymi wpływają na nasz odbiór samych siebie?\nJak odnaleźć własną drogę do szczęścia?\nJak stać się elastycznym, by osiągnąć cel?\nBądź dobry dla siebie! Niekiedy wrodzona skromność albo zaniżone poczucie własnej wartości, może przyczynić się do tego, że zapominamy o samych sobie, naszych potrzebach i samorozwoju. Niniejszy e-book przeznaczony dla wszystkich osób, które chcą zadbać o siebie. Dowiesz się jak zadbać o siebie i swój dobrostan, jak wzmocnić słabą silną wolę.\ndr hab. Romana Kadzikowska-Wrzosek, Piotr Oleś, Elżbieta Chmielnicka-Kuter, Dorota Krzemionka, Agnieszka Jucewicz, Anna Kowalczyk-Kroenke, Magda Brzezińska, Ted Vander Clute, Wiesław Łukaszewski, Anna Szymańska, dr Martyna Goryniak\ndr hab. Romana Kadzikowska-Wrzosek\nJest psychoterapeutą certyfikowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Prowadzi terapię indywidualną w podejściu psychodynamicznym i ISTDP oraz psychoterapię grupową, a także warsztaty i treningi. Ukończyła trzyletnie międzynarodowe szkolenie z zakresu Intensywnej Psychoterapii Krótkoterminowej (ISTDP) pod kierunkiem Jona Fredericksona i Josette ten Have-de Labije. Przez wiele lat pracowała w Laboratorium Psychoedukacji w Warszawie. Obecnie współprowadzi HORYZONTY Pracownię Psychoterapii i Treningu ISTDP w Warszawie.\n1. Jak wzmocnić słabą silną wolę... 3\n2. Co możesz w sobie zmienić... 7\n3. Mniej znaczy więcej... 15\n4. Pewni siebie są skuteczni... 23\n5. Jak wzmocnić pewność siebie... 26\n6. Powinieneś, ale czy tego chcesz?... 34\n7. Jak pędzić w tempie slow?... 37\n8. Być sobą czy grać siebie?... 46\n9. Bądź sobą, będąc z innymi... 53\n10. Czas zwolnić... 56\nPowodzenie w życiu bardziej niż od inteligencji zależy od… siły woli. I to jest dobra wiadomość. Bo psychologowie nie znają sposobów na podniesienie inteligencji, ale coraz więcej wiedzą o tym, jak zwiększyć siłę woli. Jakże często narzekamy, że brakuje nam silnej woli i samozaparcia. Porzucamy działania, łamiemy postanowienia, wpadamy w nałogi. I uznajemy, że wszystkiemu jest winna nasza słaba wola. Lecz czym ona jest i czy naprawdę nie można jej zmienić,\nCoraz więcej badaczy zajmuje się tym problemem. Koncentrują się nie tyle na różnicach indywidualnych między ludźmi pod względem siły woli, co raczej próbują określić procesy psychologiczne, które się za tym kryją. Takie podejście reprezentuje między innymi Roy F. Baumeister, znany badacz samoregulacji. W jego koncepcji siła woli jest wewnętrznym zasobem energetycznym. Zużywamy ją przy różnych aktywnościach: gdy dokonujemy wyborów, wytrwale rozwiązujemy problem albo powstrzymujemy się, by nie wybuchnąć śmiechem. A ponieważ zasób ten jest ograniczony i wyczerpuje się podczas kolejnych aktów samokontroli, może nam go w końcu zabraknąć. Tak Baumeister tłumaczy różne niepowodzenia w samokontroli – odkładanie ważnych zadań, impulsywne zakupy czy nadmierne objadanie się. Trzeba zatem mądrze gospodarować zasobem woli. Na szczęście siłę woli można ćwiczyć i rozwijać, niczym mięśnie na siłowni – dowodzi Baumeister. Trzeba tylko regularnie wykonywać dowolne czynności ukierunkowane na samokontrolę: codziennie uczyć się nowych słówek obcego języka, zapisywać w dzienniczku, co się jadło albo… utrzymywać prostą postawę ciała. I to wystarczy, by nam siły woli przybyło.\nDOCZEKAĆ DWÓCH PIANEK\nPrzykładem swoistej demistyfikacji siły woli są też badania zmarłego niedawno amerykańskiego psychologa Waltera Mischela nad odraczaniem gratyfikacji, czyli zdolnością do rezygnacji z natychmiastowych korzyści na rzecz tych większych, lecz odłożonych w czasie. W swych eksperymentach Mischel posłużył się procedurą słynnego „testu pianki”. Dał uczestniczącym w badaniu przedszkolakom wybór: mogły zdecydować, czy chcą od razu dostać jedną piankę, czy gotowe są poczekać, a wówczas otrzymają aż dwie słodkie pianki. Część dzieci umiała oprzeć się pokusie i poczekać. Badania dowiodły, że działo się to za sprawą procesów uwagi: dzieci potrafiły odwrócić uwagę od tych właściwości pianki (jak np. kuszący smak czy zapach), które przeszkadzały im osiągnąć cel, czyli poczekać. Zamiast tego kierowały uwagę na coś innego, co nie podkręcało pokusy – obserwowały kształt pianki i myślały, do czego jest ona podobna itp. Badania te pokazały, że siła woli wiąże się z pewnymi kompetencjami, a kompetencje te można nabyć. Wystarczyło, że dzieci dostały krótką instrukcję (np. wyobraź sobie, że nie jest to prawdziwa pianka, tylko jej zdjęcie), a potrafiły poczekać dłużej.\ndobrostan komunikacja psychologia relacje\nAgnieszka Jucewicz , Anna Kowalczyk-Kroenke , Anna Szymańska , Dorota Krzemionka , dr hab. Romana Kadzikowska-Wrzosek , dr Martyna Goryniak , Elżbieta Chmielnicka-Kuter , Magda Brzezińska , Piotr Oleś , Ted Vander Clute , Wiesław Łukaszewski


ZAPROSZENIE DO TAŃCA | Gazeta Uniwersytecka UŚ\nTańczenie związane jest nierozłącznie z całym człowiekiem, z jego „Ciałem i Duszą”. Taniec był zawsze związany z kształtowaniem cech ważnych w życiu osobistym, rodzinnym, uczuciowym, towarzyskim i społecznym.\nTaniec jest naturalną potrzebą człowieka, dającą radość, zdrowie i odpoczynek. Tańczący uczestnicy zajęć naszej sekcji poznają i doświadczają sztuki, piękna, estetyki, wrażliwości, kultury, sportu, zdrowia, pożyteczności i przyjemności tańczenia. Potrzeba kulturalnej rozrywki nabyta zostaje przez odpowiednie wychowanie muzyczno-taneczno-duchowe. Zaniedbania tego nie naprawią żadne późniejsze zabiegi pedagogiczne. Właściwa percepcja sztuki, przynosząca głębokie przeżycia estetyczne jest możliwa tylko wówczas, gdy dany człowiek był w jakimś zakresie jej wykonawcą i twórcą.\nWłaściwe wprowadzanie muzyki do nauczania tańca podnosi jego wartość i atrakcyjność. Muzyka ma pobudzać ruch, wydobywać lekkość, swobodę, wdzięk i usuwać zmęczenie. Rytm i naturalna swoboda w wykonywaniu ćwiczeń tanecznych dodatkowo wpływają na psychikę i wywołują dobre samopoczucie i radość.\nCzłowiek tańczący z serca, z entuzjazmem i jednocześnie ze zrozumieniem sensu tańca aktywnie tworzy piękno, wyzwalając go z wnętrza duszy i ciała. To uwidacznia się na zewnątrz w postaci harmonijnego ruchu w relacji z sobą i z innymi osobami, zwykle płci przeciwnej.\nIstota i rola tańca.\nRóżne są określenia tańca, a o to niektóre, np. według:\n1. Cunningham – „Taniec jest po prostu ruchem w czasie i przestrzeni”.\n2. W. Sorell – „Taniec to rzeźba w ruchu”.\n3. E. J. Dalcrozea – „Taniec jest sztuką wyrażania uczuć ruchami ciała”.\n4. Lamartinea – „Taniec jest poezją ruchu i melodią ciała”.\n5. Sachs – „Taniec to rytmiczny ruch, nie wynikający z podniet pracy”.\n6. M. Frienfals – „Taniec to każdy rodzaj cielesnej czynności, która jest zdolna oddziaływać estetycznie swą formą”.\n7) Platon – „Taniec jest harmonią pięknej duszy i pięknego ciała”.\nKażda definicja zawiera w sobie niedopowiedzenie. A jednocześnie wyjaśnia jakąś część prawdy, która jest bardzo ważna we wzajemnych relacjach.\nTaniec wyrasta z myśli i uczuć jakie mają być wyrażone, a środkiem jest technika taneczna. „Tańczyć znaczy żyć - mówiła wielka tancerka hiszpańska Argentina. - Czego pragnę? Chcę przede wszystkim służyć tańcowi i realizować rzeczy, które są we mnie i które czynią mnie szczęśliwą”.\nRola i nauczanie tańca jest zagadnieniem złożonym, ale jakże ważnym w ogólnym procesie edukacji. Taniec jest cudownym sposobem spędzania wolnego czasu, zajęciem, które można wykonywać do późnej starości. Pełni ważną rolę w leczeniu ruchem (kinezyterapia), w nauczaniu form towarzyskich, w umuzykalnieniu, w nawiązywaniu nowych i w utrwalaniu starych znajomości, we właściwych obyczajach itd. Jest lekarstwem na nieśmiałość, samotność i kompleksy; w miarę zaawansowania wyrabia grację, elegancję i subtelność.\nPoczątki sekcji tańca towarzyskiego.\nPomysłodawcą, twórcą i realizatorem programu sekcji tanecznej jest wykładowca i trener tańca towarzyskiego - Andrzej Jan Matyja.\nW październiku 1999 roku rozpoczęły się pierwsze zajęcia z grupą studentów różnych wydziałów Uniwersytetu Śląskiego. Wtedy urząd prezesa zajmował Marek Ćwiąkała, który zaproponował prowadzenie zajęć tanecznych w ramach nowej sekcji AZS (na razie tylko dla studentów i pracowników UŚ). Następnym prezesem AZS klubu uczelnianego został wybrany Aleksander Fangor, otwarty również na studentów innych uczelni oraz pozostałych chętnych. Powstało więc więcej możliwości, aby wprowadzić dodatkowo program „Mojej Akademii Tańca”. Dotychczas odbyły się już cztery konkursy tańca, zorganizowane, prowadzone i sędziowane przez mgr inż. A. J. Matyję.\nDużym sukcesem były dwa bale integracyjne, bezalkoholowe. Na zajęciach samej sekcji tanecznej uczestniczyło łącznie już około 140 osób.\nPodziękować tu należy szczególnie dziekanom: Panu prof. dr. hab. Wiesławowi Banysiowi i Pani prof. dr hab. Władysławie Łuszczuk za udzielenie pomocy, w miarę możliwości danego wydziału. Dzięki nim mogliśmy zorganizować program taneczny w szerszym zakresie wg potrzeb środowiska akademicko-sportowo-tanecznego. Możliwości i zakres działania były również zależne od ilości środków, przeznaczonych do realizacji programu taneczno-sportowo-artystycznego.\nWierzymy, że w nowym roku akademickim 2001/2002 nastąpi realizacja nowych form działania naszej sekcji tanecznej (np. festiwal tańca itd.). Dziękując za początki (patrz zdjęcie) jesteśmy otwarci na większe możliwości dla nas wszystkich.\nZapraszamy serdecznie na zajęcia, które będą się odbywały:\nwe wtorki - godz. 17.00 – 18.30 (ul. Grażyńskiego 53, Katowice)\nw piątki - godz. 17.00 – 18.30 (ul. Żytnia 10, Sosnowiec).


Woody Harrelson jest zainteresowany rolą w nadchodzącym filmie Venom. Aktor nominowany do Oscara prowadzi rozmowy, aby dołączyć do obsady. Sony odmówiło jednak komentarza w tej sprawie.\nTytułowy Venom to pozaziemska forma życia, która potrafi egzystować w symbiozie z człowiekiem. Symbiont pojawił się po raz pierwszy w komiksie w The Amazing Spider-Man. Zazwyczaj występował jako przeciwnik Spider-Mana. Jednym z jego nosicieli był dziennikarz Eddie Brock. Venom początkowo występował jako czarny charakter. Ostatnio Venoma na ekranie można było zobaczyć w Spider-Man 3 (2007). Wcielił się w niego wówczas Topher Grace.\nW nowej wersji tytułowego superbohatera zagra Tom Hardy. Woody Harrelson miałby odgrywać pewnego rodzaju towarzysza Venoma, szczegóły jednak nie są znane. Udział potwierdzili ponadto Riz Ahmed, Michelle Williams oraz Reid Scott.\nDo trzech razy sztuka – recenzja 3. sezonu „Outlandera” Następny artykuł »\n„Shazam!” - poznaliśmy przyjaciół Billy’ego Batsona


Sprzedaż domen przez wspólnika spółki jawnej nabywcom spoza Unii Europejskiej - Portal FK\nPytanie: Wspólnik spółki jawnej jest posiadaczem kilku domen internetowych. Chce je sprzedać do innego kraju (poza Unię Europejską). Czy może dokonać takiej sprzedaży jako osoba prywatna? Jeżeli tak, to w jakiej formie (np. akt notarialny, umowa sprzedaży)? Jakie będą konsekwencje prawne w podatku PIT i VAT? Wspólnik zakłada, że ze sprzedaży uzyska duże kwoty.\ndomena internetowamiejsce świadczeniaspółka jawnasprzedażVATwspólnik


Materac kieszeniowy Bristol 190x220 cm Twardy / Bardzo twardy 3x Kokos Końskie Włosie - porównaj zanim kupisz\nPianka HR - zbudowana z obfitej ilości pęcherzyków, zapewnia genialne dostosowanie do ciała, niezwykle dobry komfort snu i gwarantuje perfekcyjną wentylację materaca\n3x Kokos - naturalny surowiec posiadający cechy antygrzybiczne i antyalergiczne.\nPianka wysokoelastyczna HR o gęstości 35kg/m3 - pianka ta zbudowana jest z szerokiej ilości pęcherzyków, gwarantuje idealne przypasowanie do ciała, szczególnie prawidłowy komfort snu i gwarantuje świetną wentylację materaca. Zwiększona gęstość pianki HR wydłuża bezapelacyjnie odporność materaca w kontraście do zwykłej pianki poliuretanowej T25. Stosowana w naszych materacach bonellowych i kieszeniowych bezpośrednio nad i/albo pod filcem, a w materacach piankowych stanowiąca większość materaca.\nKońskie włosie - materiał wykorzystywany w naszych materacach po stronie niezwykle twardej. Tak samo jak kokos niezwykle należycie wentyluje materac, pochłania pot oddawany w trakcie snu i zapobiega jego wnikania do wnętrza materaca. Dodatkowo tutaj polecamy go osobom ze skłonnościami do alergii, gdyż końskie włosie ogranicza rozwój bakterii i roztoczy.\n3x Kokos - użycie kokosu w materacu powoduje, że ta strona samoczynnie staje się twarda. Kokos to naturalny bezkompromisowiec wykonany z łupiny orzecha kokosowego. Jego właściwości antyalergiczne i antygrzybiczne docenią przede wszelkich alergicy. Warstwa kokosowa poprawia wentylację materaca, wyjątkowo dobrze przepuszcza powietrze przez co niweluje efekt pocenia się.\nSprężyny kieszeniowe 9 stref 262szt/m2 - każda pojedyncza sprężyna umieszczona jest w materiale, tzw. Kieszeni. Kieszenie są w jedną stronę zszyte ze sobą, a w drugą sklejone. Materace kieszeniowe to najistotniej komfortowe materace z przystępnych na rynku. Sprężyna kieszeniowa zwana również sprężyną „cichą" gwarantuje optymalne podparcie ciała choćby dla osób o przeróżnej wadze. Nie występuje tutaj efekt zsuwania się osoby lżejszej na cięższą jak ma to miejsce w materacach ze sprężyną bonellową. 9 Stref twardości naszych sprężyn kieszeniowych zagwarantuje optymalne podparcie poszczególnych partii ciała osób śpiących. Twardsze sprężyny stosujemy w miejscach, w których nacisk ciała jest mniejszy jak np. Lędźwie, a miększe w miejscach w których nacisk jest pokaźniejszy, np. Biodra.\nFilc, nazywany także przekładką tapicerską, oddziela sprężyny kieszeniowe lub bonellowe od pozostałych , a także wzmacnia wytrzymałość materaca. Użycie optymalnej jakości filcu sprawia, że materaca nie można zrolować nie wywołując uszkodzeń zastosowanych sprężyn\nWłókno klimatyzujące nazywane też owatą to ostatnia powłoka zastosowana w budowie materaca przed pokrowcem. W przypadku pokrowców niepikowanych połączona z materacem, w pokrowcach pikowanych owata jest przepikowana z pokrowcem, a tym samym do niego przytwierdzona. Jest to materiał, który udoskonala wentylację materaca i wzmacnia jego trwałość.


CHARLOTTE TILBURY THE GIFT OF MAGIC SKIN SKINCARE KIT ZESTAW NAWILŻAJĄCY DO TWARZY\nDzięki Gift of Magic Skin spełnią się Twoje życzenia dotyczące skóry superstar dzięki trójce bohaterów pielęgnacji skóry Charlotte. Rozświetl swoją skórę za pomocą zestawu do pielęgnacji skóry. Zawiera przenośne rozmiary znanego na całym świecie kremu nawilżającego Charlotte's Magic Cream i Magic Night Cream, a także pełny rozmiar Magic Eye Rescue.\n- Travel Sized Charlotte's Magic Cream (pojemność: 15 ml): wielokrotnie nagradzany nawilżający krem  został wzbogacony o peptyd BioNymph i kwas hialuronowy, aby stworzyć cudownie rozświetloną cerę.\n- Travel Sized Magic Night Cream (pojemność 15 ml): luksusowy krem na noc z Retinolem i olejkami eterycznymi, które pomogą Ci obudzić się z najlepszą skórą swojego życia.\n- Magic Eye Rescue (pojemność: 15 ml): pełnowymiarowy krem pod oczy, który pomaga odżywić delikatne okolice oczu, zawierający ekstrakt z komórek macierzystych Daphne Winter i czerwone algi Marigel, które nadają skórze młodzieńczy wygląd.


Skrzydełka lekko pomarańczowe z rumem – Igraszki Losu\nSkrzydełka lekko pomarańczowe z rumem\nMacie takie dni kiedy totalnie nic Wam się nie chce, a dodatkowo na pytanie co by tu zjeść mówicie „coś”, ale to „coś” jest kompletnie nie określone? Chodzicie wtedy od lodówki do półki i szukacie tego czegoś? Jeśli nie, to jesteście szczęściarzami, a jeśli macie tak jak ja to Wam współczuje ; ) Ja na szczęście po dwóch godzinach kręcenia się od wkoło kuchni zobaczyłam w zamrażalniku skrzydełka no i powstało to „coś” co sprawiło, że nie tylko się uspokoiłam, najadłam, ale też uśmiech zadowolenia zagościł na mojej twarzy. Polecam więc i Wam na obiad czy kolację skrzydełka pachnące pomarańczą\n50 ml białego rumu (można pominąć lub zastąpić 25 ml vodki )\nGarść kolendry (niekoniecznie)\nSkrzydełka myjemy, osuszamy, odcinamy lotki i kroimy je na pół. Skrzydełka lekko oprószamy solą i pieprzem.\nW plastikowym pojemniku lub torebce strunowej mieszamy wszystkie składniki marynaty tj. sok pomarańczowy, rum, sosy sojowe, posiekany drobno czosnek i papryczka chilli, starty na tarce imbir i cukier/miód – składniki mieszamy tak długo aż cukier/miód się rozpuści.\nDo tak przygotowanej marynaty wkładamy skrzydełka i marynujemy je minimum 2 godziny a najlepiej całą noc.\nPiekarnika nagrzewamy do 180 stopni. Skrzydełka wraz z marynatą wlewamy na posmarowaną lekko oliwą blachę do pieczenia. Pieczemy je około 30-45 minut z tym, że raz w połowie pieczenia skrzydełka przekręcamy na druga stronę.\nUpieczone skrzydełka wyjmujemy, sos powstały w trakcie pieczenia przelewamy na patelnie i odparowujemy go aż zmniejszy swoją objętość o połowę.\nSkrzydełka serwujemy posypane posiekaną kolendrą (niekoniecznie ) wraz z odparowanym sosem. Smacznego\nchili, czosnek, imbir, pomarańcze, rum, skrzydełka, sos sojowy


Dakar 2021 - Etap dla Price'a. Świetny Maciej Giemza\nToby Price perfekcyjnie wykorzystał 29 pozycję startową do trzeciego etapu Rajdu Dakar i był najszybszy na 403-kilometrowej próbie.\nZawodnicy mieli dziś do pokonania pętlę na południu od Wadi Ad-Dawasir. Etap przebiegał głównie po pustyni, a 10% trasy stanowiły wydmy. Dodatkowo do pokonania była dojazdówka mierząca 226 kilometrów.\nMotocyklista KTM-a wyszedł na czoło stawki na 292 kilometrze. Wcześniej klasyfikowany był na drugim miejscu za Kevinem Benavidesem. Zawodnik Hondy ostatecznie był drugi, ponad minutę za Pricem. Oesowe podium skompletował Matthias Walkner, który stracił ponad dwie i pół minuty. Austriak rozpoczął odrabianie start z wczorajszego etapu, gdzie po awarii sprzęgła stracił ponad dwie i pół godziny.\nWśród nowicjuszy najlepszy był Daniel Sanders, który znalazł się na ósmym miejscu w stawce motocyklistów.\nŚwietny dzień ma za sobą Maciej Giemza. Reprezentant ORLEN Team przez cały czas walczył o czołową dziesiątkę etapu i ostatecznie znalazł się na jedenastej pozycji, 14 minut za zwycięzcą. Do dziesiątego Jose Ignacio Cornejo Florimo zabrakło minuty i dwóch sekund.\nAdam Tomiczek ponownie pojechał równym tempem i na mecie pojawił się z czasem o blisko 27 minut słabszym od najlepszego.\nW klasyfikacji generalnej liderem jest Skyler Howes, który ma 33 sekundy przewagi nad Kevinem Benavidesem oraz minutę i 28 sekundy zapasu nad Xavierem de Soultraitem. Maciej Giemza ze stratą ponad 25 minut jest dwudziesty. Adam Tomiczek traci blisko 45 minut i jest 26.\nWśród motocyklistów, którzy jadą bez wsparcia najlepszy był Maurizio Gerini, który został nowym liderem. Włoch ma blisko trzynaście minut przewagi nad Litwinem Arunasem Gelazninkasem.\nDakar 2021 – Wyniki Motocykle – Etap 3\nAdam Tomiczek, Dakar, Dakar 2021, Maciej Giemza, Orlen Team, PKN Orlen, PustynneWyzwanie, Rajd Dakar, Toby Price


postać ks. Konrada Kaczmarka w reportażu pt. „Dziurawe buty Jasia”\nStrona główna AktualnościDziurawe buty Jasia\nElżbieta Bylczyńska | sobota, 9 maj, 2015 | komentarze 3\nDziurawe buty Jasia\nW sobotę, 9 maja odbył się w Gostyniu pogrzeb księdza prałata Konrada Kaczmarka\nKs. prałat Konrad Kaczmarek w latach 1976 -1981 był proboszczem mosińskiej parafii w kościele p.w. św. Mikołaja.\nPrzypominamy postać ks. Konrada w reportażu pt. „Dziurawe buty Jasia”\n– Odnawialiśmy Farę, okna od zewnątrz były brudne, jak to po remoncie. Rusztowań już nie było, zastanawiałem się, co zrobić, żeby te okna wymyć? Przyszła mi szaleńcza myśl do głowy, poszedłem do komendanta straży pożarnej…\nAlarm wszczęto natychmiast: „Ćwiczenia na obiekcie”. Obiekt: Fara Leszczyńska. Strażacy przyjechali, poszprycowali, podjechali koszem i umyli. Nie upłynęło dużo czasu i komendant straży odebrał telefon takiej treści: komendancie, jak możecie myć księdzu okna w Kościele?!\n– Towarzyszu pierwszy sekretarzu, ja nie myłem okien proboszczowi, zrobiliśmy tylko ćwiczenia na obiekcie i trzeba było okna oczyścić.\nKs. prałat. K. Kaczmarek\nReportaż o ks. prałacie Konradzie Kaczmarku powinien był powstać w ubiegłym roku z okazji nadania byłemu proboszczowi mosińskiej parafii najwyższego odznaczenia mieszkańców Mosiny – Medalu Rzeczypospolitej Mosińskiej. Wyróżnienia, będącego podziękowaniem za dokonania duszpasterskie w parafii p.w. Św. Mikołaja, za serce i dobroć okazane mosinianom.\nW życzeniach Metropolity Poznańskiego z okazji jubileuszu kapłaństwa ks. Konrada czytamy: „Wszędzie, gdzie wypadło Księdzu Jubilatowi pracować – idzie za nim opinia kapłana gorliwego, energicznego i dobrego organizatora. Trosce o Kościół Boży w sercach wiernych odpowiadała też troska o budowle kościelne, o ich upiększanie i lepsze wyposażenie, dość wspomnieć choćby budowę organów w Mosinie…”. A także wyposażenie wnętrza Kościoła i budowę domu katechetycznego.\nKsiędza prałata nie jest łatwo spotkać, mieszka w domu rodzinnym w Gostyniu, jest już na emeryturze i ma tyle zajęć, że z trudem udało nam się go zatrzymać w Mosinie (w drodze z Poznania) na rozmowę.\nKs. Konrad urodził się w Krobii, wychował w katolickiej rodzinie, a decyzja wyboru drogi kapłańskiej wpisała się w wybór drogi życiowej. Skończył filozofię w ASD w Gnieźnie i teologię w Poznaniu. Magisterium złożył na KUL –u w Lublinie.\nJako kilkuletni chłopiec uczęszczał do ochronki sióstr Elżbietanek w Krobii, które przygotowywały dzieci do religijnego życia.\n– Fundament katolicki – wychowanie w prawdziwie Bożej atmosferze – jest bardzo istotny, wyjaśnia ks. Konrad. – Moja babcia ze strony mamy wychowała w Krobii jedenaścioro dzieci w duchu religii katolickiej.\nSytuacja dzieci w Krobii przypomina historię dzieci wrzesińskich. Najstarszy brat mamy ks. Konrada – Walenty był inwigilowany przez niemieckich żandarmów, bo żądanie polskiego języka w szkole było nie do pomyślenia. A babcia, mając 82 lata, pisała po polsku do swojego wnuka – kleryka Konrada, do seminarium w Gnieźnie, choć nigdy do polskiej szkoły nie chodziła. Tak też wychowała swoje dzieci.\nOjciec ks. Konrada, Franciszek Kaczmarek, w czasie I wojny światowej został wcielony do wojska niemieckiego, był na froncie francuskim, następnie na froncie wschodnim w Konstantynopolu, i z powrotem na froncie francuskim. Po zakończeniu wojny wrócił do Krobii i wyruszył na Powstanie Wielkopolskie, działał w sztabie powstańców wielkopolskich, w Osiecznej.\nWszystkie akta Franciszka Kaczmarka zostały w sposób niewyjaśniony zlikwidowane po wstąpieniu syna Konrada do seminarium. Akta, z których wynikało, że był on żołnierzem I Wojny Światowej, brał udział w powstaniu wielkopolskim, był członkiem „Orląt Lwowskich”, uczestniczył w II Wojnie Światowej. I żeby bardziej zafałszować historię, napisano, że brał udział w Powstaniu Wielkopolskim pod Rawiczem, co nie jest prawdą – walczył na odcinku Osiecznej. Ojciec opowiadał ks. Konradowi, m. in. o tym, jak przyjechał pociąg pancerny do Kąkolewa, a jego oddział powstańczy zażądał od Niemców poddania się, informując wroga o żołnierzach ukrytych w lesie. Dobrze zorganizowane grupy powstańców, żeby nie wchodzić do Leszna i nie niszczyć miasta, umożliwiły Niemcom wyjście w kierunku Wschowy. Polacy mogli obejmować Leszno bez walk ulicznych.\nKsiądz – optymista\nMosinianie twierdzą, że gdziekolwiek księdza spotykają, zawsze jest pogodny, uśmiechnięty.\n– Jak do tego doszedłem?, śmieje się ks. Konrad. – Z usposobienia jestem optymistą, ale, żeby ten optymizm realizował się w człowieku, potrzebny jest fundament.\nW seminarium studiował księgę Millera „O radosnym miłowaniu Boga”. Trwało to kilka lat, trzeba było wszystko przemyśleć. Wtedy pewne sprawy wykrystalizowały się: w jaki sposób żyć, aby być optymistą, mieć jasną wizję i świadomy stosunek do bliźniego, i nieść ten optymizm w życie.\n– Miałem też to szczęście, że spotkałem na drodze swojego życia bardzo dobrych ludzi.\nKardynał Józef Glemp, młodszy kolega seminaryjny ks. Konrada tak wspomina:\n„W pokoju na trzecim piętrze było ciasno, jak wszędzie. Przełożonym pokoju okazał się kleryk z drugiego roku – Konrad Kaczmarek z Krobii. Konrada nie tylko słuchaliśmy, ale i pilnie naśladowaliśmy”. (Księga Jubileuszowa Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie 1602-2002, s. 251).\nTę historię opowiedziała mi Bronisława Dawidziuk, prezes mosińskiego chóru:\n– W latach siedemdziesiątych dyrygentem naszego chóru był Jasiu Sołtysiak. Studiował muzykę, ale rodzina nie akceptowała tego wyboru. Było mu ciężko, kiedy przyjeżdżał z Poznania, na plebani zawsze czekała na niego ciepła kolacja. Pewnego dnia Jasiu przyjechał przemoczony, padał deszcz, było zimno. Na posadzce zostawiał mokre ślady. Ks. Konrad kazał mu pokazać podeszwy butów, okazały się dziurawe. Następnym razem na plebani czekały na niego nowe buty i parasol. Jasiu wspomina tamte czasy ze łzami w oczach.\nKiedy żenił się w Zielonej Górze, ks. Konrad zorganizował autobus i chór pojechał na ślub dyrygenta. Msza Św., podczas której śpiewał mosiński chór (ku zaskoczeniu dyrygenta Jana Sołtysiaka) była bardzo piękna.\nO pracy w mosińskiej parafii (1973 – 1981) ks. prałat Konrad Kaczmarek mówi:\n– Były to lata pięknej pracy duszpasterskiej już uformowanej, po latach doświadczeń tak wikariuszowskich, jak i proboszczowskich.\nDlaczego ks. Konrad napisał książeczkę „Kult św. Mikołaja w Polsce”?\nUrodził się w parafii św. Mikołaja w Krobii. Dziadek jego miał na imię Mikołaj i on sam byłby Mikołajem, gdyby jego matka chrzestna, której syna o tym imieniu rozstrzelali Niemcy w 1939 r., nie zażyczyła sobie Konrada.\nPo pracy w parafii św. Mikołaja w Mosinie ks. Konrad przeszedł do parafii św. Mikołaja w Lesznie. Wtedy pomyślał, że św. Mikołaj czegoś od niego chce – dlatego powstała ta książeczka.\nGrał na strażackiej trąbce\nWśród bogatej działalności publicystycznej (strażackiej) księdza Konrada należy wymienić książki, dotyczące świętego Floriana: „Święty Florian i jego rycerze w Archidiecezji Poznańskiej”, „Echo roku jubileuszowego św. Floriana w Archidiecezji Poznańskiej” i „Etos strażacki: Bogu na chwałę – bliźniemu na ratunek”. Historię kultu św. Floriana w Archidiecezji Poznańskiej łączy ks. Konrad Kaczmarek w piękny sposób z historią straży pożarnej w Wielkopolsce.\nZe strażakami zetknął się już w dzieciństwie – jego ojciec był strażakiem.\nPrzed wojną do straży pożarnej werbowano, ludzi, którzy stale przebywali na miejscu i byli dyspozycyjni: kupców, rzemieślników, rolników. Ojciec księdza – rzemieślnik – z racji doświadczeń wojennych był doskonale przygotowany do funkcji strażaka. Posiadał trąbkę, a trąbka oznaczała, że jej dyspozytor wie, jak alarmować o pożarze. Wtajemniczył syna Konrada w arkana sztuki trąbienia i to syn biegł, i trąbił w czasie zagrożenia. Nieraz koledzy prosili Konrada: daj trąbkę. Ale Konradowi nie wolno było trąbki oddać, bo niewłaściwe dźwięki mogły spowodować fałszywy alarm. Odpowiedni sygnał rozpoczynał akcję ratowniczą. Na wrotach wybranych domostw znajdowały się tabliczki: „Konie do pożaru” lub „Beczka z wodą do pożaru”.\nKs. Konrad był kapelanem wojewódzkim strażaków za czasów województwa leszczyńskiego, obecnie jest kapelanem Archidiecezji Poznańskiej. Przez całe życie utrzymywał żywy kontakt ze strażą pożarną, co widać także na zdjęciach z uroczystego poświęcenia i przekazania mosińskim strażakom nowego wozu bojowego w lutym b.r.\nKs. prałat Konrad Kaczmarek na tle wozu strażackiego\nPo napisaniu tego tekstu udało mi się skontaktować z dyrygentem Janem Sołtysiakiem, który reportaż przeczytał i …\nMyślę, że wspaniałym uzupełnieniem będzie jego wypowiedź o latach spędzonych w Mosinie. Wynika z niej, że pewne zdarzenia inaczej pamięta pani prezes Bronisława Dawidziuk, choć ich wymowa jest ta sama. Nie zmieniam niczego i nie poprawiam, przekazuję Czytelnikowi to, co odpisał mi dyrygent:\n„Szanowna Pani – dla Ks. Prałata Konrada Kaczmarka mam tyle szacunku i poważania, że nawet gdyby tak poszło, jak jest, nie miałbym nic przeciwko. Najistotniejsze jest, ażeby Księdzu Prałatowi oddać wszystko to, co mu się należy, reszta się nie liczy.\nCo prawda diabeł tkwi w szczegółach, ale nie o to chodzi, bo i na buty było, i to pamiętam jak Ks. Prałat 500 zł wyciągnął z szuflady bez zastanowienia, kiedy zobaczył moje odklejające się zelówki. Innym razem rzeczywiście czekał na mnie parasol, po tym jak miałem po próbie iść na pociąg, lało jak z cebra, a tu nawet kurtki z kapturem nie było. Pamiętam przepyszne kolacje u gosposi po próbie (ser topiony z kminkiem – coś pysznego), bo miałem zawsze sporo jeszcze czasu do odjazdu pociągu. Nie ukrywam, że byłem bardzo biedny i było mi na początku studiów naprawdę ciężko, studia odbyłem w PWSM w Poznaniu na wydziale wychowania muzycznego. Najstarsi śpiewacy na pewno pamiętają, że każda próba chóru była ciężką i mozolną pracą od podstaw, natomiast to, co dostawałem w zamian, czyli tak, jak wyżej, oraz szacunek i uznanie, a przede wszystkim warsztat ćwiczebny dla przyszłej mojej pracy zawodowej, to było najlepszym wynagrodzeniem.\nMożna powiedzieć, że tam w Mosinie „hartowała się stal” – nie bez wpływu na dalsze moje życie miała osobowość samego Ks. Prałata. Krótko mówiąc miałem ogromne szczęście, że trafiłem do parafii mosińskiej, z wieloma wspaniałymi ludźmi, skupionymi przy wspólnym śpiewaniu Panu Bogu i najwspanialszym duchownym, który okazał się również wspaniałym menadżerem. A to, że dziś już niespełna trzydzieści lat prowadzę placówkę moich marzeń i, że ze współpracownikami nie mam żadnych kłopotów, a i powodzi mi się nienajgorzej, to jestem więcej jak pewien, że jest to spełnienie życzeń, zawartych w albumie, jaki dostałem na koniec mojej pracy z chórem mosińskim:\n… życzenia składa Śpiewaków Chór\nChociaż są skromne, lecz z serca płyną\nMelodią tkliwą, piękną jak dzwon\nZa pracę ciężką trud poniesiony\nObficie zbierzesz należny plon.\nMosina, grudzień 1975 – lipiec 1997\nTo śpiewał cały chór na melodię pieśni Moniuszki, album wręczył mi Ks. Prałat (przetrzymuję go z pietyzmem), i wszystko, co otrzymuję z Mosiny, do dnia dzisiejszego, dokładam i dzieciom pokazuję. A Księdzu Prałatowi nigdy nie zapomnę, jak w zimę stulecia, 24 lutego 1979 r., w 26 stopni mrozu przybył potajemnie do Winnego Grodu i wraz z całą Śpiewaczą Rodziną wesele mi wyprawił. Pozdrawiam i wszystkim bardzo serdecznie raz jeszcze dziękuję. Z poważaniem Jan Sołtysiak”.\nBył duszpasterzem wielu środowisk: Duszpasterz Mężczyzn Archidiecezji Poznańskiej, Aresztu Śledczego w Lesznie, Miłośników Lwowa w Lesznie, Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, Leszczyńskiej Chorągwi Harcerskiej, Strażaków województwa leszczyńskiego i Strażaków Archidiecezji Poznańskiej. Pełnił wiele innych funkcji kościelnych i społecznych, za co otrzymał liczne odznaczenia, m.in. Odznaka “Przyjaciel Dzieci”, Złoty medal “Zasługi dla pożarnictwa”, Złoty Krzyż “Sybirak”, Brązowy Krzyż “Armia Krajowa 1939-1945”, Sędzia Diecezjalny w Metropolitalnym Sądzie Duchownym w Poznaniu, Medal Rzeczypospolitej Mosińskiej i wiele innych odznaczeń i medali.\nKs. prałat Konrad Kaczmarek jest autorem również wielu publikacji: “Kronika parafii lubińskiej”, “Kronika parafii mosińskiej”, “Dzieje parafii Radomicko od XV- XX wieku”, “Kronika parafii św. Mikołaja w Lesznie”, “Z dziejów kultu św. Mikołaja w Polsce”, “Witraże w Kościele św. Mikołaja w Mosinie”, “Święty Florian i jego rycerze w Archidiecezji Poznańskiej” i wiele innych artykułów.\n„Nie bądź leszcz – chwytaj deszcz”. Wielki sukces Stowarzyszenia 4activelife\nniedziela, 10 maj, 2015, 14:00:44\t| #\nGdzie w Mosinie można zagłosować?\nniedziela, 10 maj, 2015, 14:03:08\t| #\npiątek, 15 kw., 2016, 16:12:53\t| #\nks Konrad miał długo dobra pamięć.Czesto bywał w aptece przy ul Marcinkowskiego.To juz było,kiedy nmieszkal w Gostyniu.Zapytalem,czy pamięta moja mamę wale Batkiewiczowne?Dziekan,popatrzył i wyraźnie ożywiony,Wala i Hala.To były siostry,znal je z Krobii.Ich Konrad.Byl młodszy.


O tej inwestycji mówi się w Kielcach od lat. Teraz obwodnica ma być priorytetem\n11 września 2019 | 05:05\nObwodnica Kielce na odcinku od Chęcin do węzła Północ (Fot. Jarosław Kubalski / Agencja Gazeta)\nDobre sygnały w sprawie wyczekiwanej od lat budowy wschodniej obwodnicy Kielc. - Zakładamy wpisanie tej inwestycji na listę projektów do realizacji w ramach środków unijnych na lata 2021-2027 - zapowiada Mariusz Gosek, członek zarządu województwa.\nKilka tygodni temu Mariusz Gosek i wiceprezydent Kielc Arkadiusz Kubiec zadeklarowali na łamach „Wyborczej”, że oba samorządy – miejski i wojewódzki – zamierzają rozmawiać o współpracy przy budowie wschodniej obwodnicy miasta.\nO inwestycji mówi się od lat, poprzedni prezydent Kielc Wojciech Lubawski i marszałek województwa Adam Jarubas byli nawet bliscy podpisania porozumienia, ale pomysł upadł z braku pieniędzy. O takiej inwestycji mówił nawet premier Mateusz Morawiecki, ale praktycznie w temacie nie działo się nic.\nMieszkańcy wciąż walczą o zmianę największej inwestycji. Alternatywą przedłużenie Zagnańskiej?\nKrótka wizyta premiera w Kielcach. Obiecał ratowanie Marywilu, o obwodnicy nie wspomniał [ZDJĘCIA]\nWybory 2018. Co zrobią kandydaci na prezydenta Kielc? Za Obicami i obwodnicą przez Pakosz tylko Lubawski\nWięcej na ten temat: um kielce, obwodnica Kielc, GDDKiA Kielce, inwestycje Kielce, urząd marszałkowski kielce\nwolf01 11.09.2019, 09:28\nOby nie skończyło się tylko na gadaniu\nungvar 11.09.2019, 11:54\nPozorowane ruchy kadydatow PiS przed wyborami....\nPop243 11.09.2019, 15:30\na co z drogą 74 przez miasto? tez miała być przebudowana i cisza. A korki coraz większe\nPodajinnynick 12.09.2019, 20:37\n"obie strony ciepło mówią o tej dyskusji"


Zlepek myśli na ten nasz obecny czas – Dojrzała Kobieta\nZlepek myśli na ten nasz obecny czas\nSpodziewam się, że każdemu z Was jest w jakiś sposób ciężko. Gdybyśmy znali koniec pandemii, zawzięlibyśmy się, spięli i wytrzymali, ale to zaczyna źle wyglądać i nasze myśli wędrują.. No jak długo, ile jeszcze i czy to dopiero wstęp do początku? Z czego będę żył? Czy moi bliscy są bezpieczni? ..\nMoja pierwsza myśl po 10 dniach izolacji – nie chciałabym całkiem nie pracować. Potrzebuję wychodzenia do ludzi. Praca zawodowa, to nie tylko zarobek. Już wiem, że jeśli Mabe Care nie przetrwa kryzysu gospodarczego („po..”. Zakładam, że będzie jeszcze coś „po”), to wyjdę do ludzi w innym miejscu. I dziś wiem, że byłaby to pomoc pacjentom w gdańskim hospicjum. Jak widzicie myślę o wszystkim, plany mam, a co Stwórca na to? Zobaczymy.\nDość dobrze odnajduję się w obecnej sytuacji, bo jestem z natury karną osobą, więc stosuję się do zaleceń, a na co nie mam wpływu to nie utyskuję, nie zadręczam się. A przynajmniej staram się. Nie wychodzę z domu. Z nikim nie spotykam. Nawet koleżanka Marta musiała się z tym pogodzić i od początku izolacji nie widzimy się. Zrobiłam zapasy jedzenia. Sama piekę chleb, tylko drożdży zaraz mi zabraknie.\nMam czasu w nadmiarze na wszystko. Sprzątane i to w każdym zakamarku.\nGotowanie codziennie lub co drugi dzień. A to zupa ziemniaczana z kiełbaską chorizo, a to sakiewki chinkalini, czy zwykłe pierogi ruskie.\nCzytanie i leżenie odłogiem. Teraz mam na łóżku, oprócz kochanego kota Kleosia, cudowną, niezwykle ciekawą książkę M. Bundy -„Kot niebieski” (co ja z tymi kotami mam!). Autorka znakomitej „Nieczułości” wraca w rodzinne strony (Kaszuby) , by odkrywać mroczne sekrety klasztoru w Kartuzach.\nTo prawda nigdy nie miałam tyle czasu dla siebie, co teraz. Rano, po przebudzeniu nie wstaję tak szybko, jak zazwyczaj. Leżymy z kotuniem, który też zaskoczony brakiem rwetesu, pośpiechu, tuli się i ponownie zasypia najbliżej, jak się da swojej pani.\nWstajemy. Kiedyś trzeba wstać. Podaję lekarstwo Kleosiowi w dobrej mięsnej kuleczce. Czasem zadowolony, że taki spryciarz- objadł wszystko dookoła, a maleńką tabletkę zgrabnie ominął, zostawił pani na śniadanie. Ach! Czasami potrzeba dużo wzajemnej cierpliwości do zgodnego przyjęcia tego, co mądra pani weterynarz zapisała.\nPrzychodzi czas na ćwiczenia. Zakładam do tych wygibasów specjalny jedwabny, luźny strój. Nastawiam trenera z odpowiednią muzyką i ćwiczę wolno nic nie przyspieszając, bo przecież już donikąd nie spieszę się.\nKleoś idzie w ślady pani i rozciąga się. Zdecydowanie stretching woli od Basi Qi gong.\nWczoraj obejrzałam przepiękny, uważam niezwykle wartościowy film pt. „Sybil”. Serdecznie Wam polecam jest na cda.pl lub w przedostatnim wpisie blogerki babateam\nTeraz pora na codzienne ćwiczenia angielskiego z pomocą aplikacji Duolingo (polecam serdecznie). Mam już 248 dni nieprzerwanej nauki, więc się staram nie stracić ani dnia, bo dorobek przepada i zaczynasz od początku. Nawet, jak odwiedzał mnie Alan, ćwiczyliśmy razem.\nDużo rozmawiam przez telefon z córkami, synem, siostrą (to ona poprosiła, abym w końcu coś nowego naskrobała) i mamą, a i z koleżanką Martą. Dużo piszemy z Alanem. Śmiejemy się i przesyłamy fotki, filmiki.. . Jestem z Wami na blogach i czas leci. Kolejny dzień właśnie mija. Trzymajcie się optymistycznych myśli. Nie użyłam pozytywnych, bo ten przymiotnik teraz kojarzy się z pozytywnym wynikiem badań.\nAutor stopociechblogOpublikowano 25 marca, 2020 25 marca, 2020 Tagi izolacja\n102 myśli na temat “Zlepek myśli na ten nasz obecny czas”\n25 marca, 2020 o 8:21 am\nMoże ten czas jest potrzebny, abyśmy zwolnili tempo, a i nasza planeta odetchnęła…? Ostatnio naszły mnie myśli, co będzie jak to się nie skończy??? 😱 I jak potrwa jeszcze dłużej, do lipca albo do jesieni, ciężko będzie usiedzieć w domu przy ładnej pogodzie… 😔\n25 marca, 2020 o 8:30 am\nRomus Ty masz piękną wielką działkę. Zaczniesz tam uprawiać wszystko., co niezbędne Tobie do życia. Rano rudziki umila czas a wieczorem zapach maciejki .Może wszystko zmieni się. Będzie inaczej, skromnie, prosto… . Może tego ludzkości potrzeba.\n25 marca, 2020 o 8:44 am\nCo z tego, że mam, jak nie dojdę nawet na nią 😂\nRaz dojdziesz i nie wyjdziesz. Masz tam gdzie spać?\n25 marca, 2020 o 9:05 am\nNie za bardzo, łazienki z prysznicem też nie ma, ani żadnego normalnego sklepu wokoło…\n25 marca, 2020 o 9:08 am\nNo tak człowiekowi trudno zgodzić się na spartańskie życie i mycie w strumieniu. Wszystko można zmniejszyć wielu wyrzec, ale to wówczas wejdzie w wegetacje\n25 marca, 2020 o 11:24 am\nBędziesz pachnieć wiatrem a naturalny zapach kobiety jest wspaniały.\n25 marca, 2020 o 11:23 am\nBrzydko mówiąc spieprzylismy to.🤨\n25 marca, 2020 o 10:33 am\nCo za piekny kooocccuuurrrrrrr ❤\n25 marca, 2020 o 10:42 am\nTak. To moja wielka miłość. Jest niezwykły w tym bliskim kontakcie z wybraną osobą. Ma nadczynność tarczycy, ale wiek też solidny jak na kota 15 lat. Ma prawo mieć swoje niedomagania. Walczymy z podawaniem, przemycaniem leków.\n25 marca, 2020 o 11:22 am\nKotku zazdroszczę że się może tulić do piersi Basieńki i to w nocnej koszulce😊\nTak. To prawda jesteśmy blisko. I często mówię do niego bardzo czule, że to kocham i dziękuję że ze mną jest.\nUwielbiam szeptane słowa. Umm…👌\nA szepcze tak czułe i z wiarą, że kotek szczęśliwy\n25 marca, 2020 o 1:27 pm\nTo wspaniałe 💓\n25 marca, 2020 o 1:29 pm\n25 marca, 2020 o 7:54 pm\n25 marca, 2020 o 8:01 pm\nOooo tak i to jakim!! Mały cud mój.\nNo proszę, przymusowe odosobnienie może być przyjemne :)))\nBrakuje mi kontaktu z przyrodą. Bardzo. Pragnę pospacerować nad morzem, ale córki moje dorosłe osoby, uważają, że to nie jet rozsądne. Wszyscy chcą nad morze\n25 marca, 2020 o 3:31 pm\nKażdy tak w sumie radzi sobie jak może. Albo jak musi.\n25 marca, 2020 o 3:32 pm\nDziękuję Bajko. Dbaj o siebie w otoczeniu dobrych myśli.\nW tym momencie chyba dobrze mieć taki właśnie dzienny rytm. To pozwala oderwać się od szaleństwa na zewnątrz.\nCiągnie mnie do przyrody, nad morze, ale tam wielu z nas ciągnie\n25 marca, 2020 o 4:53 pm\nI to mnie akurat nie dziwi. W czterech ścianach można jednak dostać bzika.\n25 marca, 2020 o 4:57 pm\nU nas dziś najpiękniejsza pogoda z całej Polski (podobno), no ale wirus i moja odpowiedzialność. Siedzę na blogach, nie na piasku\nPod tym względem jestem szczęściarzem. W Cuence tez zakazy ale my żyjemy na odludziu. Nic i nikt nie zabroni mi wyjść na zewnątrz.\n25 marca, 2020 o 5:06 pm\nŻyj spokojnie i nie myśl już o tym, że podróżowanie w tym roku nie wyszło. Ciesz się naturą. Ściskam\n25 marca, 2020 o 5:07 pm\nDobra rada Basiu. Dzięki. I oczywiście odsciskuje\n25 marca, 2020 o 5:25 pm\nja siedzę w domu, poza marszem do pracy, ale uświadomiłam sobie, że jednak nie jestem domatorką jak myślałam, ciągnie mnie do ludzi, fajnych miejsc, wycieczek. Ale karnie z tego zrezygnowałam….\n25 marca, 2020 o 5:36 pm\nOch to Ty też zauważyłaś, że do ludzi ciągnie.. Wytrzymamy ..trzeba.\n25 marca, 2020 o 8:11 pm\nco robić, trzeba. Ale czuję już głód ludzi i wyjścia z domu!\nJa potrzebuję nad morze. Chyba ucieknę z domu za tydzień. Ale podobno kara 5 tys. jak nie do pracy ani sklepu apteki\n25 marca, 2020 o 8:49 pm\nponoć na spacer można, ale trzeba ograniczyć się w tym spacerowaniu. Ja osobiście zostanę w domu, bo jakoś mam wizję, że ktoś mi kichnie i zarazę rozsieje. Ale mam nadzieję, że do maja to pokonamy,w takim stopniu, że wróci względna normalność.\n25 marca, 2020 o 8:51 pm\nJak piękna nadzieja. Marzę o tym, bo wtedy dopiero spotkam się z umiłowanym mężczyzną\n25 marca, 2020 o 6:22 pm\nObyśmy wszyscy jeszcze pisali w czasach po, oby wszystko dobrze się skończyło…\n25 marca, 2020 o 7:15 pm\nWierzę, że przetrwamy.\nZ drożdżami jest jakaś tajemna sprawa,bo świeżych trudno dostać. Podobno jakiś Polak wracając do Polski z Włoch chciał poratować nasz rynek, to mało go nie zlinczowali\n25 marca, 2020 o 8:03 pm\nPrzez internet kupiła mi córka. Suche drożdże w 1 paczce pół kilogramowej za 75 zł.\nPierwsza taka nieudana wiosna w moim życiu. Lubię ludzi, codziennie wychodziłam, a teraz dostaję klaustrofobii. Nie zanosi się, by szybko wirus zniknął, więc cierpliwość najważniejsza.\nA kot Twój wyjątkowo milutki…\n25 marca, 2020 o 8:18 pm\nTak Ultro mnie wierci i kręci po domu. Morza chcęęęęę. Gdyby nie ten drążek w drzwiach i ćwiczenia do upocenia nie dałabym rady\n25 marca, 2020 o 8:21 pm\nJeju, jaki przepiękny kot! ❤ Cudeńko!\nJa to chyba robię coś nie tak, bo w tygodniu roboczym właściwie na nic nie mam czasu. Powinnam chyba trochę zwolnić, ale…no cóż, dla mnie nic się organizacyjnie w pracy nie zmieniło, więc lecę jak zawsze z domu na pełnych mocach przerobowych. A potem padam na nos. Ale od wczoraj zaczęłam przynajmniej jakieś treningi w domu i już czuję jak ta przerwa na mnie wpływa. Zero siłowni, zero bieżni i moja kondycja leży i kwiczy, mięśnie słabe, generalnie beznadzieja. I jeszcze jestem ewidentnie niedotleniona. Bo, poza koniecznymi zakupami raz na tydzień, też siedzę w domu. Ja również z tych zdyscyplinowanych. Myślałam tak generalnie, że jestem domatorem-pustelnikiem, ale teraz widzę, że tak mi się tylko wydawało. W istocie jednak wychodziłam z domu i spotykałam się z ludźmi więcej niż rejestrowałam. 🙂 A teraz cierpię. Łączę się w bólu.\n25 marca, 2020 o 8:27 pm\nOch podziwiasz moją miłość! Tak się cieszę. Ten zwierzaczek daje mi czułość. To uczucie nie koniecznie musimy dostać od człowieka. Mam tego kocurka od jego początku już 15 lat. Może to głupie, ale wydaje mi się, że nie wytrzymam i kiedyś o poranku ucieknę z domu, położę się na piasek nad morzem i będę leżeć i patrzeć w niebo błękitne. Ale chyba kara 5 tys. słyszałam. No i przede wszystkim ten wirus, jeszcze się przyczepi bo przedtem leżała tam inna zdesperowana.\n25 marca, 2020 o 11:59 pm\nSpokojnie, wciąż można wychodzić na spacery, tylko ci co mają kwarantannę mogą za jej złamanie zapłacić karę. No ale wiadomo, czasem lepiej przemęczyć ten czas i posiedzieć w domu niż potem żałować. Kawał życia już z tym kocurkiem. Ja mam kotkę. Bywa „do zabicia”, ale i tak ją kocham. Ją i jej mruczenie. Jest ze mną od prawie 6 lat, też od maleńkości\n26 marca, 2020 o 12:01 am\nTo chyba pobiegnę jak sarenka nad morze. Mam 20 minut biegiem. A kotki to cudne stworzenia\n26 marca, 2020 o 12:03 am\nBiegać też wolno 😉 byle nie w grupie 😀\n26 marca, 2020 o 12:04 am\nNie, ja zawsze sama. Nie lubiłam z kimś i tak mi zostało\n26 marca, 2020 o 11:33 am\nJa też zdecydowanie wolę samotnie biegać. Własne tempo i możliwość medytacji – to jest to!\n26 marca, 2020 o 11:35 am\nO to to i nie paplanie z koleżanką jest wtedy potrzebne. Chcę napawać się widokiem morza, słońca, mew i nic nie uronić, a druga osoba rozprasza. Po takim biegu z kimś czuję sie zmęczona\n26 marca, 2020 o 11:38 am\nDokładnie. Z koleżanką to ja mogę na spacer albo kije :). P.S. Jak ja zawsze marzyłam by mieszkać nad morzem…ach… ❤\n26 marca, 2020 o 11:39 am\nTo prawdziwy cud. Morze jest dla mnie bardzo ważne.Jestem wdzięczna pierwszemu mężowi, że zabrał mnie do swojego miejsca.\n25 marca, 2020 o 8:59 pm\nKocur przecudowny, trochę Ci zazdroszczę że się tuli bo moja kocica tylko się przymila jak coś chce. Chyba wszystkich wykańcza to siedzenie w domu i właśnie najgorsze te myśli co dalej, jak to dłużej potrwa, czy mi się uda itp.. My też staramy się wychodzić jak najmniej, zakupy robimy co 4 -5 dni, jak już trzeba się ruszyć to tylko maż i ja lub ja sama. Pozdrawiam.\n25 marca, 2020 o 9:04 pm\nBasiu ja na pewno do końca kwietnia zostaję w domu, mam nadzieję, że w maju wszystko wróci do normy bo potem zaczną się problemu z pieniędzmi. Na razie mam rezerwy te na tzw. czarną godzinę\n25 marca, 2020 o 9:06 pm\nTo tak, jak ja. Życzmy sobie powrotu naszego spokojnego zwyczajnego życia\n25 marca, 2020 o 9:09 pm\nTak Basiu tego sobie życzmy ja jeszcze dodatkowo martwię się o mamę bo ona cały czas przebywa w Niemczech, ciągle jej powtarzam żeby jak najmniej wychodziła z domu bo ona ma cukrzycę i nadciśnienie to aż boję się pomyśleć,że mogła by złapać ten wirus\n25 marca, 2020 o 9:10 pm\nOch, a jaki ona ma nastrój? dzielna?\n25 marca, 2020 o 9:12 pm\nMoja mama dzielna jak zawsze, jedna z najbardziej dzielnych osób jakie znam, nigdy się nie poddaje\n25 marca, 2020 o 9:13 pm\nTo wysyłamy mamie dobre myśli i modlitwy.\n25 marca, 2020 o 9:16 pm\nCodziennie z nią rozmawiam, siostra też to dużo jej daje oczywiście przysłanie dobrych myśli oraz modlitwa nie zaszkodzi. 🙂\nJestem z Wami dziewczyny😊\n25 marca, 2020 o 9:21 pm\nDziękuję i a ja z Tobą Basiu. 🤗\n26 marca, 2020 o 12:24 am\nNam doskwiera trochę zamknięcie, gdy pogoda się polepsza … wiadomo, chcielibyśmy wsiąść w naszą torpedę, włączyć muzykę i jechać przed siebie. Ale i w domu się nie nudzimy, życie zwolniło, Kraciasty zaczął nawet (nareszcie!) testować okulary, które ma od kilku miesięcy. Byle bliskim nic nie dolegało i w zasadzie tyle mamy zmartwień, ile sobie sami wymyślimy 🙂\nPS. Kot jak marzenie 😀\n26 marca, 2020 o 12:36 am\nTak tak zgadzam się całkowicie- Kocurek mój marzenie. Dość że urodziwy, ale najważniejsze najczulszy.. oczywiście nie ma co wymyślać i marudzić, żeby tylko bezpieczni zdrowi byli bliscy.\n26 marca, 2020 o 1:53 am\nKotek cudny. Myślę, że damy radę aby bez paniki. Dziś mieliśmy cudną pogodę, już wiosna a z nią idzie wszystko co dobre, delikatne i piękne.\n26 marca, 2020 o 6:19 am\nPotrzebne są nam słowa optymistyczne. Tak jak Twoje Krysiu pelne spokoju\n26 marca, 2020 o 1:09 pm\nMy też staramy się nie wychodzić z domu, jeżeli wychodzimy to tylko do sklepu albo na podwórko, na całe szczęście je mamy, ale jest ciężko. Mamy jednak nadzieje że cała sytuacja szybko się uspokoi i będziemy mogli wrócić do normalnoci. Na razie nadrabiamy braki w każdej dziedzinie 🙂\n26 marca, 2020 o 1:21 pm\nTo nadrabianie też jest potrzebne, tym bardziej że czas sam przyszedł do nas!\n26 marca, 2020 o 2:33 pm\nSzacun za myśl o hospicjum. Z Twoimi umiejętnościami i charakterem, byłabyś dla nich skarbem!\nDziękuję, ja już z nimi pracuję od 20 lat. Znają i lubią. Chcę wrócić na oddział, na salę (tak zaczynałam) a nie tylko w akcjach\nPowinni cię wozić po wszystkich hospicjach pomorskich. Na receptę przepisywać 😉\n26 marca, 2020 o 4:19 pm\nOch Krzysiu pękam tu ze śmiechu, oczyma wyobraźni widzę jak wożą Basię..\n26 marca, 2020 o 4:31 pm\nW karetce z zaczarowanej złotej dyni zaprzężonej w cztery białe konie 😉\n26 marca, 2020 o 4:40 pm\nBajkowo.. A w środku czysta energia- Barbara\n26 marca, 2020 o 4:49 pm\n26 marca, 2020 o 4:57 pm\nHa ha ha , mamy wyobraźnię.\nLudzie pozamykani w domu, ale nie wszyscy. Ja zamknięta w domu nie jestem. W tygodniu pracuję, bo… nie będę oszukiwać na zwolnieniu. Poruszam się w zamkniętym kręgu osób i … można się przyzwyczaić do tego stanu, na potencjalny „odstrzał”. Tak wiele się dzieje wewnątrz firmy, aż się czasami zastanawiam czy to aby nie sen.\n26 marca, 2020 o 4:22 pm\nNasz salon masażu, kosmetyki i fryzjera zamknięty, nawet jakbym chciała chodzić do pracy nie mogę. Na głucho zamknięte. Chyba tylko głupi teraz przyszedłby na masaż i naraził się tak. Jaka jest Twoja praca? Blisko klienta, czy na zapleczu?\nZ klientem nie mam kontaktu. Pracuję w dużym zakładzie produkcyjnym.\n26 marca, 2020 o 5:45 pm\nTo Tobie życzę więcej odpoczynku 💗\n26 marca, 2020 o 5:46 pm\nTeraz sobie odpocznę całe trzy dni 🙂\nI dobrych optymistycznych myśli\n26 marca, 2020 o 5:47 pm\ndobrze mieć taki czas, kiedy po odkryciu jednej nogi czeka się kolejnych kilka minut, by odkryć drugą 🙂 Też czasem w sobotę dokonam myślowej ewidencji wszystkiego, co w pokoju, zanim wstanę. Pamiętam jak byłem dzieckiem, budziłem się zimą, wyglądałem na śnieg na zewnątrz, kładłem się z powrotem, kołdrę zarzucałem połowicznie na kaloryfer (łóżko stało obok niego) i dogrzewałem się za wszystkie czasy. Ech, to było życie! Teraz wytrzymuję zaledwie kilkanaście minut i już muszę wstać, bo coś mi nie daje tak leniuchować.\nBasiu, no, widzisz, jakie wspomnienia wywołałaś swoim wpisem?\nA swoją drogą też teraz leniuchuję w dużej mierze, bo głównie pracuję zdalnie. W zasadzie tylko 2 razy na tydzień wyjeżdżam gdzieś.\nA czy boję się wirusa? Raczej nie. Oczywiście zachowuję środki ostrożności, ale to jest gdzieś obok mnie.\nCóż, życzę, abyś teraz odpoczęła za wszystkie czasy, obejrzała zaległe filmy, przeczytała obiecane sobie książki i nie zapominała o blogu 😉\n26 marca, 2020 o 5:54 pm\nTakie ciepłe choć zimowe wspomnienia. I to dogrzewanie nóżek. Dzięki Antku wypoczywam i jestem na łączach z trójką moich dzieci\n26 marca, 2020 o 7:07 pm\npiękny kotek, pewnie perski , nie znam się na kotkach. Z takim towarzyszem nic się Tobie nie może stać, ma tyle dobrej energii i optymizmu 🙂\nO tak. On dodaje mi witalności mają jemu robię terapię reiki\n27 marca, 2020 o 8:30 am\nKleofas is lucky. I must admit that I envy him. He is taken good care of, gets a lot of love and food. He have the most important woman in life 😻\n27 marca, 2020 o 8:35 am\nYou and Kleofas are lucky. Basia loves you. But Basia is also lucky and it’s great. Now I hug Kleofas, but if the virus falls asleep, we will go to the mountains and hug each hill\n27 marca, 2020 o 8:48 am\nI love you, and the virus will go to sleep in this world, and again we will meet. Either in Gdansk or in the mountains. I am dreaming…\n27 marca, 2020 o 9:07 am\nThe whole world sings a lullaby to the hard sleep of the virus. Maybe Gdansk first, because I have to have time for kissing … kissing … And then we will go\n27 marca, 2020 o 9:43 am\nI’m looking forward to it👩❤💋👩, I dream, I have hope and great faith believe that will happen soon🥰\n27 marca, 2020 o 10:52 am\nYes yes yes❤\n28 marca, 2020 o 12:27 am\nKotek- pierwsza liga. Sama mam dwa, Iskierkę i Melonika. Zdaje się, że wszystkie nasze pupile obecnie przeżywają swego rodzaju okres wielkiego zdziwienia. Pańcio w domu godzina po godzinie?\nTytuł filmu zapisałam, obejrzę. Lubię wartościowe filmy..Lubię przy nich pomyśleć, czasem przerazić się, czasem wzruszyć…\nKochajmy kotki ile wlezie. Oglądamy czytajmy… I przetrwajmy\n30 marca, 2020 o 5:24 pm\nObejrzałam wczoraj wieczorem film, o którym tu wspomniałeś, Sybil. Mnie zaciekawił, lubię tego typu kino. Niestety tylko mnie, pozostali domownicy uciekli w Tożsamość Borna, ktwgo to filmu nie znoszę.\n30 marca, 2020 o 5:33 pm\nDla mnie Sybil to nie strata czasu jak większość filmów. Teraz polubie Netflix\n5 kwietnia, 2020 o 11:27 am\nNa sam dźwięk chorizo ślinka mi cieknie. Piękne kocisko! 🙂\n5 kwietnia, 2020 o 11:28 am\nI najslodszy tulak\n16 Maj, 2020 o 12:44 pm\nFajny ten siersciuch\n16 Maj, 2020 o 1:49 pm\n20 czerwca, 2020 o 11:23 pm\nPiękny jest ten kocur 🙂\nPoprzednie Poprzedni wpis: Kiedy gryzie, dokucza, uwiera..\nNastępne Następny wpis: Szczypta magii


Pływanie 23 października 2017 30 Komentarzy\nAngelika Wikieł wystartowała w swoich koronnych konkurencjach: 200 m. klasycznym, 100 m. klasycznym; 50 m. klasycznym oraz dodatkowo kontrolnie na 50 m dowolnym. Wyniki napawają optymizmem - Angelika wygrała wyścig na 200 m stylem klasycznym, uzyskując czas 2.30.46, w konkurencji 100 m klasycznym zajęła czwarte miejsce uzyskując czas 1.11.62, a na 50 m klasycznym uplasowała się na miejscu 10., uzyskując czas 0.33.52. Dodatkowo, w konkurencji 50 m dowolnym Angelika Wikieł uzyskała czas 0.28.81.\nŻaklina Wikieł wraca do pływania po ponad półrocznej przerwie od treningów i startów. Najmłodsza zawodniczka Narwi wystartowała konkurencjach eksperymentalnych dla siebie. Dzielnie walczyła o jak najlepsze wyniki w konkurencji 200 m. zmiennym, 100 m. zmiennym, 50 m motylkowym oraz 100 m motylkowym.\nPodkreślić trzeba nietypowe warunki, z którymi muszą zmagać się pływaczki. Treningi odbywają się dwa razy dziennie, ale trening popołudniowy odbywa się na zasadach komercyjnych (koszt zakupu biletu wstępu na basen wynosi ok. 700 złotych miesięcznie, pływając na torze wspólnie z osobami pływającymi rekreacyjnie). Ponadto trenerka obserwuje zawodniczki jedynie z widowni. Chcąc odpowiednio przygotować zawodniczki do Zimowych Mistrzostw Polski Seniorów i Młodzieżowców w Łodzi w dniach 19-22.12.2017 r. rozważane jest dojeżdżanie na treningi do Ostrowi Mazowieckiej bądź Łomży.\n- Jak na obecny okres treningowy, jestem zadowolona z wyników, które osiągnęły zawodniczki. Angelika podkreśliła swoje miejsce w czołówce polskich pływaczek, zaś Żaklina jest na najlepszej drodze, żeby wrócić do mistrzowskiej formy. Jestem zbudowana postawą swoich zawodniczek. O skali ich zaangażowania może świadczyć fakt, że codziennie pokonują ok. 12 km w wodzie. Być albo nie być w kwestii medali na Mistrzostwach Polski jest zapewnienie odpowiednich warunków do treningu. Teraz bierzemy się dalej do ciężkiej pracy. W dniach 04-05.11 wystartujemy w kolejnej edycji Arena Grand Prix Puchar Polski w Łodzi - komentuje Manuela Wikieł, trener i prezes sekcji pływania Narwi.\n18:11, 23 października 2017\nWstyd dla władz miasta, że dziewczyny nie mają stworzonych warunków do treningu. Takie talenty, dodatkowo w barwach Ostrołęki. Pewnie jakby reprezentowały inny klub to by miały wszystko pod ręką\n18:13, 23 października 2017\nGRATULACJE! Oby się basenowcy ogarnęli bo to wstyd dla miasta żeby robić takim sportowcom tak pod górkę. Panie Kotowski czy pan to widzisz? Czy się nie wstydzisz?\n18:15, 23 października 2017\nZarząd Narwi robi bardzo dobrą robotę i można by było zrobić kolejne sekcje, np tenis stołowy (w oparciu o Rzekuniankę), podnoszenie ciężarów (w oparciu o Atletę), piłka ręczna (w oparciu o Trójkę), siatkówka (w oparciu o Net). marzy mi się WIELKA NAREW\n18:16, 23 października 2017\nsiatkówka to nawet w oparciu o Net i Olimp, w końcu ktoś by mógł połączyć oba te kluby\n19:56, 23 października 2017\nWyniki są marne tylko jeden medal czasy fatalne w porównaniu z poprzednich startów bądź innych Ostrołeckich pływaków dalekie miejsca w klasyfikacji ogólnej a treningi nie zawsze odbywają się codziennie. Jak faktem mogłyby dostać tor, ale nie róbcie ludzi w balona że to tak wspaniały start i wyniki.\n20:05, 23 października 2017\nBrawa dla dziewcząt i dla Narwi\n20:53, 23 października 2017\nAndżelika pływała w lepszym czasie już dawno temu. A Żaklina niech nie eksperymentuje.\n21:26, 23 października 2017\ntak to jest jak jest 100 klubów pływackich.Powinna byc jedna mocna sekcja z najlepszymi trenerami a nie ,,kazdy fachowiec" który tylko liczy kasę,narzeka,niezadowolony,skłucony z innymi\n.p.s. Ciekawy jstem jak rozliczane są pieniądze niemałe które płace do reki za syna\n22:37, 23 października 2017\nWidzę, że ktoś (o i gość) mocno się znają na pływaniu, skoro nawet nie widzą, że zawodniczka Angelika pisze się przez g..\ni nie porównujmy zawodów okręgowych do centralnych, w których startuje sama czołówka zawodników na poziomie seniorskim. na takiej randze zawodów nie ma medali!\n23:14, 23 października 2017\nA gdzie sukces Żakliny, które konkretnie miejsca ???\n23:17, 23 października 2017\nSukcesem jest to, że wróciła po takiej przerwie. Gratulacje Wielka Narwio. Róbcie nowe sekcje.\n07:23, 24 października 2017\nA przepraszam ile medali zdobyli zawodnicy innych ostrołęckich klubów, których trenerzy tu piszą? Żadnego, bo ich cele to jakieś wyścigi dla powiatu albo mistrzostwa SKSów. Jedyne poważne medale zdobywały dla nich kiedyś właśnie siostry Wikieł i Lewandowski\n09:10, 24 października 2017\n11:22, 24 października 2017\nMiejsce 45, 72, 77 i 79 to osiągnięcie?\nMiejsce 1 i 4 ( gratulacje), ale też 10 i 64 - to prawdziwe dane. Nie wprowadzajcie w błąd czytających!\nLepsze czasy miały dziewczyny 14 letnie, a więc najmłodsze, które mogły brać udział w zawodach\n11:43, 24 października 2017\nW zawodach takiej rangi sposrod wszystkich ostrołęckich klubów startują tylko dziewczyny z Narwi. Medale z loklanych zawodów do Mistrzostw Polski czy Grand Prix maja się tak jak gra w Iv lidze do gry w Ekstraklasie. Po uregulowaniu dostępności torów Narew zasila osoby, chcące trenować wyczynowo a nie rekreacyjnie. Pozdrawiamy i zamiast anonimowo komentowac zachęcamy do realnych dzialan, pod własnym nazwiskiem.\n13:17, 24 października 2017\nBrawo panie Przemyslawie!\n14:05, 24 października 2017\nProszę się nie żalić ani nie chwalić bo nie ma czym.Trzeba było wrócić do swojego byłego trenera i trenować. Więcej pokory na przyszłość polecam i zamieszczania prawdziwych informacji.\n15:25, 24 października 2017\nSzanowna redakcjo- podawajcie sprawdzone informacje.\nNajlepiej przedstawić link do strony z wynikami opisanych zawodów i rankingu plywakow w Polsce.\nKażdy czytelnik sam wówczas oceni, czy jest czym się chwalić\n16:03, 24 października 2017\nJaka informacja z powyższych jest NIEPRAWDZIWA? Wszystko jest prawdą, więc ocb?\n16:26, 24 października 2017\nJedyne nieprawdziwe informacje to komformacjezawistnych ludzi zwiazanych z tym klubem co kiedys dziewczyny w nim plywaly\n17:52, 24 października 2017\nNie rozumiem oceniania osob z innych klubow, Reprezentujemy jedno miasto i powinnismy wspolpracowac. Jedni promuja jedynie w wojewodztwie, lub na wlasnym podworku, a dziewczyny z Narwii na caly kraj ! Mysle, ze to jest spora roznica.\n18:14, 24 października 2017\nfakt, może wyniki nie są rewelacyjne ale jest to początek sezonu, który dla dziewczyn jest niezmiernie trudny (wierzę, że dadzą radę - za co trzymam mocno kciuki). Tak swoją drogą to w porównaniu do zeszłego roku czasy Angeliki są bardzo do siebie zbliżone (lepsze i gorsze, ale bliskie) na takim poziomie pływania trudno jest co start urywać cenne sekundy (tu liczą się nawet setne sekundy...), Żaklina, z tego co było we wcześniejszych informacjach wraca po ponad półrocznej absencji na pływalni wraca do treningów, więc nie należy tu oczekiwać dobrych wyników, ważne jest by złapała rytm i powinno być dobrze. Ps. do Goość - aż tak bardzo obserwujesz, że wiesz, że nie trenują codziennie??? Trenują od poniedziałku do soboty włącznie (rano są codziennie na jedną godzinę zaś popołudniu (oprócz środy i soboty) przychodzą na różne godziny - wchodzą na bilety ... (należy czytać dokładnie umieszczane informacje). Czy powinny słyszeć tyle gorzkich słów ... Gratulacje dziewczyny... obyście miały lepsze warunki a może znajdą się też sponsorzy, którzy Wam pomogą za co mocno trzymam kciuki\n18:32, 24 października 2017\nDziewczyny Głowa do Góry takie czasy nastały że hejty się rozsypały wstyd dla Ostrołęki tak hejtować PIĘKNE I PRACOWITE DZIEWCZYNY ŻAKLINKA JAK MODELKA mogła by pójść w ślady Cindy Crawford, ale kocha pływać i pragnęła pójść śladami Sióstr ale leniwce siedzą przed kompami i trują i hejty wpisują by im ulzylo, a Wy Dziewczyny niczym się nie przejmujcie hejty są teraz potęgą SUKCESU im więcej tym SŁAWNIEJSZE BĘDZIECIE JOOOŁ przyjmijcie na klate zdechłych komentatorów, głowa do góry pływajcie o sponsoringu pomyślimy tylko jakiś REKORDZIK POLSKI NA 200KLAS Andżeli i odkryjemy karty ... Także głowa do góry i TRZYMAMY KCIUKI ????????????\n19:17, 24 października 2017\n21:47, 24 października 2017\nPrzypuszczam że większość złośliwych komentarzy piszą ludzie z innych sekcji pływackich. Jest obawa że ktoś kto ciężko pracuje naruszy układy i ciepłe posady na basenie ? Kto Wam ludzie broni jechać na zawody rangi ogólnopolskiej ? Będą wyniki sam Wam złożę gratulacje a nie będę nikogo krytykował za promocję miasta. Jak dotychczas wszystkie kluby startują w przeciętnych zawodach lokalnych , gdzie uzyskać wynik na podium nie jest wielką sztuką, natomiast w mediach lokalnych jest rozgłos na poziomie olimpijskim. Można spojrzeć w archiwum z takich zawodów to siostry Wikieł zawsze wracały z workiem medali i pucharami dla najlepszych zawodniczek. Dla przypomnienia Angelika w wieku 15 lat została mistrzem Polski seniorów a jej rekord kraju juniorów jest do chwili obecnej nie pobity , natomiast Żaklina miała dłuższą przerwę w treningach ale ma w swoim cv mistrzynię kraju w różnych kategoriach wiekowych. Może złośliwi mogą pochwalić się takimi wynikami sportowymi ? Bardziej uwagę proszę zwrócić na podejście włodarzy miejskich do wspierania ostrołęckich sportowców , zamiast pomagać to utrudniają, miejskie obiekty traktują jak prywatny folwark. Gdzie kasa jest ogromna przeznaczona na piłkarzy w niskich ligach , natomiast sporty indywidualne na poziomie ogólnopolskim traktowane po macoszemu . Wstyd żeby sekcja miejska płaciła pełną kasę za trening. Właśnie takie przypadki trzeba dyskryminować a wszystkim naszym sportowcom kibicować\n10:34, 25 października 2017\nCzy na pewno wszystkie ostrołeckie kluby startowały tylko w " lokalnych przeciętnych zawodach"???\nProszę zobaczyć wpisy na portalach eOstrołęka i Moja Ostrołęka w zakladce sport, i tak jak napisano wcześniej, pisać prawdę\n17:19, 25 października 2017\n21:29, 25 października 2017\nBrawo dziewczyny. Idźcie swoją droga - robicie dobra robotę!!!! Jak bedą medale na MP (pewnie jedyne dla Waszego miasta) to samo ojcowie sukcesu sie tu znajda. Pamiętajcie - jeżeli was krytykują i o Was gadają, to tylko znak, ze robicie coś dobrze, co ewidentnie kogoś boli!!!!! Powodzenia!!!!\n05:31, 26 października 2017\nObserwuję wyniki naszych sportowców to tylko Piątka była z Marysia Murawską na imprezach rangi ogólnopolskiej.Zawodów lokalnych Ostrołęka , Ostrów itp nie biorę pod uwagę. Inna skala poziomu\n13:24, 26 października 2017\nDo kibica sportu\nMaria M.jest już w klubie Polonia Warszawa.


Co to jest różyca? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia &#1F603; | MedoVita.pl &#1F4D5;\nStrona główna Zdrowie i choroby Co to jest różyca? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia\nBakteryjne schorzenia skóry są częstą przyczyną wizyt w gabinecie lekarza dermatologa. Jednym z takich schorzeń jest różyca – choroba związana z kontaktem z zakażonym materiałem zwierzęcym. Jak objawia się różyca i jakie są możliwości jej leczenia?\nCo to jest różyca?\nRóżyca (Erysipeloid) to choroba bakteryjna skóry, która jest wywołana zakażeniem włosowcem różycy (Erysipelothrix rhusiopathiae). Okres wylęgania, czyli czas od zakażenia do pojawienia się pierwszych objawów wynosi od 2 do 7 dni. Choroba nie zostawia po sobie odporności – można więc zachorować kilkukrotnie, mimo przechorowania różycy. Choroba ta występuje na całym świecie, według najbardziej aktualnych danych, w Polsce w latach 1966–2008 zarejestrowano prawie 11 tys. przypadków różycy.\nPrzyczyną choroby jest zakażenie bakterią – włosowcem różycy. Do zakażenia dochodzi podczas kontaktu bezpośredniego uszkodzonej skóry z zakażonym mięsem lub rybami. Najczęściej choroba ta dotyczy weterynarzy, kucharzy i rzeźników, czyli osób, które mają na co dzień kontakt z surowymi produktami mięsnymi. Schorzenie to dotyczy nie tylko ludzi, ale i zwierząt: świń, bydła, owiec, ptactwa domowego, ryb, a co więcej – bakterie odpowiedzialne za różycę znajdują się w wydzielinie dróg oddechowych, moczu i kale zwierząt.\nZmiany skórne dotyczą głównie rąk, a więc miejsca, które miało kontakt z zakażonym mięsem. Są to przede wszystkim wyraźnie odgraniczone od otoczenia zmiany rumieniowo-obrzękowe.\ninnym określeniem dla różycy jest “palec tranowy”? Nazwa ta wynika z rodzaju ekspozycji – do zakażenia włosowcem różycy dochodzi w tym przypadku podczas obróbki tłuszczu wielorybów i pozyskiwania z nich tranu.\nTypowo dotyczą one grzbietowej powierzchni jednego lub kilku palców i mogą się rozszerzać na grzbiet ręki. Zmianom rumieniowym skóry może towarzyszyć niewielki świąd i pieczenie. Typowo nie obserwuje się objawów ogólnych, takich jak gorączka. Zmiany skórne utrzymują się kilka tygodni, nawet w przypadku braku leczenia. Warto mieć świadomość, że różyca może przyjąć także postać choroby narządowej, choć dzieje się to rzadko. Może dojść do zapalenia wsierdzia (warstwy wyściełającej od wewnątrz jamy serca), co objawia się nawracającą gorączką, kołataniem serca oraz pogorszeniem tolerancji wysiłku.\nRyc.1 Zmiany skórne w przebiegu różycy skóry.\nŹródło obrazu: Kimberly Werner, Brett David Gartrell, Scott A Norton, Erysipeloid (Erysipelothrix rhusiopathiae Infection) Acquired From a Dead Kakapo, December 2011, Archives of dermatology, 147(12):1456-8, DOI: 10.1001/archderm.147.12.1456-b\nRozpoznanie różycy skóry stawia się na podstawie objawów klinicznych, czyli występujących na skórze rąk zmian zapalno-obrzękowych. Ważne podczas rozpoznania jest niewystępowanie gorączki oraz charakterystyczny wywiad pacjenta – czyli potwierdzony przez niego kontakt z mięsem, czy rybami. Różycę można różnicować ze schorzeniem o podobnej nazwie, czyli z różą – w jej przypadku mamy do czynienia z obecnością silnie wyrażonych objawów ogólnych, takich jak wysoka gorączka i dreszcze. W przypadku różycy skóry, nie występują tego rodzaju objawy.\nTypowo w leczeniu różycy stosuje się antybiotyki – gdyż jest to choroba spowodowana zakażeniem bakteryjnym.\nPrzyczyną choroby jest zakażenie bakterią – włosowcem różycy. Do zakażenia dochodzi podczas kontaktu bezpośredniego uszkodzonej skóry z zakażonym mięsem lub rybami.\nZastosowanie znajduje tutaj penicylina prokainowa (antybiotyk z grupy beta-laktamów) oraz erytromycyna (antybiotyk z grupy makrolidów). Leczenie trwa około tygodnia. Miejscowo stosuje się okłady z 2% roztworu ichtiolu – czyli substancji, która posiada właściwości bakteriostatyczne (hamujące rozwój bakterii) i przeciwzapalne, co przyspiesza ustępowanie zmian skórnych.\nOsoby pracujące z surowym mięsem, powinny odpowiednio chronić swoje dłonie przed uszkodzeniami, które mogą stać się wrotami zakażenia. Nie istnieje szczepionka chroniąca człowieka przed zachorowaniem na różycę. W przypadku wystąpienia objawów różycy warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub specjalistą dermatologiem, który po rozpoznaniu choroby zaleci odpowiednią terapią.\nStefania Jabłońska, Sławomir Majewski. „Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową”. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2010, wyd 1. https://www.mp.pl/pacjent/choroby-zakazne/choroby/zakazenia-bakteryjne/160619,rozyca https://www.mp.pl/pacjent/dermatologia/choroby/chorobyskory/171069,rozyca-skory Kimberly Werner, Brett David Gartrell, Scott A Norton, Erysipeloid (Erysipelothrix rhusiopathiae Infection) Acquired From a Dead Kakapo, December 2011, Archives of dermatology, 147(12):1456-8, DOI: 10.1001/archderm.147.12.1456-b, Source PubMed\nCo to jest trepanobiopsja i na czym polega? Czy trepanobiopsja boli, kiedy ją wykonać i jak interpretować wyniki?