APF KINO MUZ Malarstwo w filmach Andrzeja Wajdy\n„Kwartalnik Filmowy” 2003, nr 43, s. 93-102\nCałościowe wdrożenie ideologii socrealistycznej w kinematografii wymagało wielu prac kontrolnych, którymi zajmował się w „Filmie Polskim” Stanisław Albrecht, uważnie śledząc wskazówki swoich partyjnych zwierzchników, począwszy od wytycznych Zjazdu w Wiśle. Najistotniejszym z nich z punktu widzenia efektywniejszej kontroli kina było wprowadzenie postulatu prymatu scenariusza nad reżyserią. W referacie programowym Walka o film realizmu socjalistycznego Jerzy Topelitz stwierdził: Reżyser jest tylko twórcą ekranowej interpretacji dzieła literackiego; dziełem literackim stanowiącym postawę filmu jest scenariusz . Od tej pory wszystkie scenariusze kierowane do produkcji muszą uzyskać wcześniejszą akceptację. Już 13 grudnia 1949 roku także w celu koordynacji działań twórców (nie tylko filmowych) zostaje powołana Centralna Międzyorganizacyjna Komisja Repertuarowa celem wyeliminowania sztuk szkodliwych i zalecania pożytecznych .\nWkrótce po oficjalnym wprowadzeniu nowych zasad ideologicznych okazało się, że nowe metody działania kinematografii, wzięte wprost z zasady centralnego planowania, nie sprawdzają się. W 1950 roku nie wyprodukowano ani jednego nowego filmu. Coraz częściej wśród filmowców pojawiają się głosy krytykujące współpracę aparatu partyjnego ze strukturami kinematografii. Albrecht wspominał o tym jeszcze w maju 1949 roku w rozmowie z Jakubem Bermanem, mówiąc, iż komisje programowe KC spełniają wygodną rolę cenzora miast pomocnika . Atelier w Łodzi stało puste, a filmy leżały na półkach. Dosyć spektakularnym zdarzeniem z tym związanym była próba przeróbki filmu Dwie godziny, jaką w 1949 roku zaproponowała Wanda Jakubowska, powołując się na krążące plotki o zatrzymaniu filmu: Były podobne rzeczy na temat „Ślepy tor”. Mianowicie wiadomości o filmach wydobywają się dość szybko przez ludzi, którzy się na tym dobrze znają i mają swój zdecydowany pogląd na naszą robotę i po „Ślepym torze” była nieprzyjemna atmosfera, przy czym panował vox populi, że wobec tego może pójdzie film „Dwie godziny”. Choć Albrecht się wahał, czy na to zezwolić, na tym samym zebraniu uległ presji wyżej postawionego w hierarchii partyjnej Włodzimierza Sokorskiego i odrzucił propozycję ponownego przerabiania filmu.\nNadzór partii nad kinematografią był sprawą oficjalną i ogólnie znaną. Albrecht zasiadał w Komisji KC ds. Filmu, liczył się z głosami zwierzchników i oddawał im do rozpatrzenia wszystkie otrzymywane filmy i scenariusze. Z drugiej strony Komitet Centralny i Biuro Polityczne ciągle jeszcze uznawały wysiłki Dyrektora Generalnego za mało efektywne, choć oceniały go znacznie lepiej niż\npoprzednika. Albrecht zdawał sobie sprawę z faktu, że w kwestii kontroli treści filmów musi poddawać się woli partii, jeśli chce utrzymać stanowisko, a partia co jakiś czas przypominała mu o konieczności nadzoru ideologicznego nad filmowcami, a przede wszystkim nad scenarzystami. W 1949 roku Biuro Polityczne KC w projekcie uchwały na temat kinematografii przesłanym Albrechtowi napisało: Ponieważ tematyczny dobór filmów rozpowszechnianych wśród milionów widzów leży całkowicie w rękach Partii film wypełni nakreślone zadania, jeśli posiadać będzie treść celną, ideologicznie słuszną i jeżeli osiągnie dostateczną skalę rozpowszechniania tj. dostateczny wpływ na szerokie masy. (...)\nBiuro Polityczne KC PZPR zaleca:\nWzmożenie wysiłków Partii, MKiS oraz Kierownictwa PP Film Polski po linii związania twórczości filmowej z toczącą się walką klasową, uczynienia z filmu oręża w walce o budowę fundamentów socjalizmu w Polsce i wzmożenie więzów międzynarodowej solidarności mas pracujących przez zapewnienie właściwego kierunku rozwoju tej twórczości, planowego doboru tematyki i treści rozwiązującej współczesną tematykę w filmach fabularnych, upolitycznienie treści filmów i dokumentalnych i kroniki filmowej, naświetlenie zjawisk z życia w filmach naukowych i oświatowych w duchu marksizmu i leninizmu. W tym celu zbudowanie mocnego partyjnego kierownictwa programowego w PP Film Polski, ośrodkach produkcyjnych i w wyższej Szkole Filmowej i skierowanie do tej pracy odpowiedzialnych towarzyszy (Odp. Wydz. Personalny KC PZPR).\nZwiększenie czujności w doborze repertuaru filmów zagranicznych, szersze upowszechnienie filmów wychowawczych, użytecznych społecznie, w pierwszym rzędzie filmów produkcji Związku Radzieckiego i krajów Demokracji Ludowej  .\nSiłą rzeczy Albrecht przystał na wszystkie propozycje Komitetu Centralnego, który po Zjeździe w Wiśle przedstawił w 1950 roku pierwszy plan programowy dla produkcji polskiej. Wśród tematów zalecanych przeważają treści dotyczące historii narodowej i historii ruchu socjalistycznego. W 1950 roku PZPR zleciła Wandzie Jakubowskiej zrealizowanie kosztownego filmu o generale Świerczewskim, którego tytuł ekranowy Żołnierz zwycięstwa (1953) był pomysłem Edwarda Ochaba, podówczas wiceministra obrony narodowej.\nNa początku lat pięćdziesiątych kinematografia w Polsce była zbyt słaba, aby starać się o samodzielność instytucjonalną, a taka była nieukrywanym celem Albrechta, który wzorując się na systemie radzieckim, chciał stworzyć w PRL ministerstwo kinematografii. Inaczej jednak niż w Związku Radzieckim w Polsce przełomu lat czterdziestych i pięćdziesiątych film nie był najważniejszą ze sztuk, a priorytetem ówczesnej władzy była raczej piecza nad materiałami drukowanymi. Albrecht jednak dopiął swego, kiedy decyzją Sejmu z 15 grudnia 1951 roku został powołany Centralny Urząd Kinematografii podległy Radzie Ministrów. Całość spraw filmowych w Polsce miała być od tej pory podporządkowana tej właśnie instytucji. Był to kolejny krok w stronę jeszcze większego uzależnienia spraw filmu od polityki, a co za tym idzie sprawniejszej kontroli środowiska filmowego.\nKontrola partyjna w tym okresie nie dotyczyła jedynie treści filmów, ale dotykała bezpośrednio także pracowników kinematografii i to nie tylko tych z najwyższego szczebla. W marcu 1951 roku na polecenie Miejskiego Komitetu PZPR i Komisji Kontroli Partyjnej w Wytwórni Filmów Fabularnych w Łodzi\nwypowiedziano pracę 33 pracownikom, przeważnie bezpartyjnym, wysuwając zarzuty polityczne. W uzasadnieniu tej decyzji przesłanym do Wydziału Kultury KC napisano: Wszystkie zarzuty w stosunku do tych osób oparte są raczej na płaszczyźnie podejrzeń i braku zaufania ze względu na ich przeszłość, a nie na udowodnionych faktach . Pomówienia wystarczyły, aby pozbyć się ich. CUK oczywiście poparł tę decyzję, choć kinematografia straciła wielu pracowników, często jedynych specjalistów w swojej dziedzinie.\nCUK był mocno zbiurokratyzowaną jednostką działającą zgodnie z zasadami Państwowego Komitetu Planowania. Analizy i plany ekonomiczne często jednak nie nadążały za rzeczywistością i zmianami technicznymi w filmie, skutkiem czego efektywność tego urzędu w większości przypadków była niewielka. Na czele CUK-u stanął Stanisław Albrecht, obejmując stanowisko prezesa w 1952 roku. Od 1 stycznia rozpoczęła działalność jego instytucja zajmująca się centralnie sterowaną kontrolą kinematografii. W szczytowym okresie skupiała 22 komisje, w dziewięciu z nich przewodniczącym był sam Albrecht, między innymi w Komisji Ocen Filmów i Scenariuszy, która stała się głównym organem kontroli filmów, skupiając krytyków, filmowców i działaczy partyjnych, choć w założeniu miała być jedynie organem doradczym.\nRównocześnie z przedsięwzięciami mającymi na celu ograniczanie wolności twórców rodzimych podjęto kroki w stronę usprawnienia cenzury filmów obcych. 1 stycznia 1951 roku powstała Centrala Wynajmu Filmów wraz z ekspozyturami wojewódzkimi. W grudniu tego samego roku przy Centrali utworzono Komisję Ocen Filmów, która była ciałem opiniującym filmy obce przeznaczone do wyświetlania w Polsce. Praktycznie była to instytucja cenzorska, która ograniczała rozpowszechnianie filmów niezgodnych z ideologią dominującą w tym czasie w PRL. Na początku lat pięćdziesiątych CWF regularnie kontaktowała się z Wydziałem Kultury KC PZPR, konsultując swoje decyzje i przesyłając propozycje repertuarowe do zatwierdzenia. W 1950 roku po otrzymaniu notatki służbowej o filmach obcych dopuszczonych na ekrany kin w latach 1950, 51 i 52 z Generalnej Dyrekcji Filmu Polskiego Wydział Kultury zaproponował zgłoszenie wniosku o likwidacji filmów anglosaskich na polskich ekranach , a kiedy ta propozycja nie została przyjęta, pojawiły się kolejne dyrektywy . Finalnym rezultatem współdziałania Wydziału Kultury, „Filmu Polskiego” i CWF było zmniejszenie importu filmów z Zachodu i wprowadzenie do repertuarów kin większej liczby filmów z krajów ludowych demokracji i Związku Radzieckiego.\nOd czasu Zjazdu w Wiśle socrealizm na dobre zagościł w polskiej kinematografii. Zaczęły pojawiać się na ekranach filmy zgodne z ideologią. W produkcje takie angażowali się także ludzie, którzy wcześniej nie popierali entuzjastycznie posunięć partii. Wśród nich znajdzie się Aleksander Ford, realizując film Młodość Chopina (reż. Aleksander Ford, 1952) według reguł zaproponowanych na zjeździe. Biografia polskiego kompozytora została w nim sprowadzona do wizerunku artysty-przyjaciela ludu. Dystrybucja tego obrazu rozpoczyna się w 1952 roku. Film był wysoko oceniany przez władzę i został uznany za wzorowy podczas Ogólnokrajowej Filmowej Narady Twórców w dniach 14-16 marca 1952 roku. Edward Ochab, w owym czasie już członek KC, mówił o nowej produkcji Forda jako o poważnym osiągnięciu polskiej kinematografii. W swej pochwale socjalizmu dorównywał on jedynie Pierwszemu startowi (reż. Leonard Buczkow-\nski, 1950). (Wcześniej nawet ta produkcja była ostro oceniana przez krytykę wskazującą na zbyt mały wpływ ZMP na przemianę bohatera!) W tym samym przemówieniu zostają jednak opisane poważne wady polskiej kinematografii, która nie potrafi we właściwy sposób przedstawiać walki klasowej. Powodem takiego stanu rzeczy według Ochaba jest zbyt powierzchowna znajomość życia i praw rządzących rozwojem społecznym, zbyt luźny związek kierownictwa i kolektywów twórczych filmu polskiego z codzienną napiętą, bohaterską walką klasową proletariatu, a zwłaszcza życiem i walką partyjnej awangardy ludu i narodu polskiego . Władza nie była więc zadowolona z metod pracy filmowców oraz z kontroli, jaką poszczególne komisje CUK powinny sprawować nad kinematografią. Przed urzędem kierowanym przez Albrechta stały wciąż zadania do wykonania. Równocześnie na tej samej naradzie wyznaczono zadania dla filmowców, zobowiązanych do obrazowania piękna epoki stalinowskiej i światłych perspektyw komunizmu oraz uznania w swej pracy kierowniczej roli partii. W praktyce oznaczało to przymus respektowania sugestii zdominowanej przez partię Komisji Ocen Scenariuszy i Filmów, która między 1952 a 1955 działa bardzo prężnie. Ta metoda cenzurowania stanowiła kwintesencję wewnątrzkinematograficznych i odgórnych działań kontrolnych. Obejmowała cały proces kontroli filmu, od scenariusza począwszy, na ocenie postprodukcyjnej skończywszy. Głos decydujący miał mieć prezes CUK, jednak jego decyzje często weryfikuje i zmienia partia.\nKłopoty filmowców z cenzurą nie pojawiły się jednak nagle, a pod koniec lat czterdziestych nie stanowiły jedynie problemu Forda i Kańskiego. Do 1952 roku już kilka filmów skierowano na półki, a przeróbki dotyczyły większości produkcji okresu powojennego. W roku Zjazdu w Wiśle pokazano kilka razy w kinach film dokumentalny Wojciecha Hasa i Stanisława Różewicza zatytułowany Ulica Brzozowa (1947). Obraz ten, zrealizowany dwa lata wcześniej, przez długi czas nie był dopuszczany na ekrany, jako że przedstawiał zbyt czarny obraz powojennej rzeczywistości. Pokazywał on bowiem bezdomnych ludzi egzystujących w minach powojennej Warszawy. Najbardziej niepokoiło działaczy zakończenie filmu niedające nadziei na zmianę. Prezentacja w roku 1949 została poprzedzona zmianą zakończenia. Wmontowano scenę przedstawiającą wiechę na nowo wybudowanym domu i dodano entuzjastyczny komentarz słowny zza ekranu informujący widzów, iż bohaterowie niedługo przeniosą się do nowych domów. Mimo to film nie zadowolił przedstawicieli władzy w takim stopniu, aby można było rozpocząć szerokie rozpowszechnianie i po kilku pokazach został ponownie zdjęty.\nChoć, jak wspominałam, w pierwszym roku po wprowadzeniu do kinematografii socrealizmu jako ideologii obowiązującej nie zrobiono żadnego polskiego filmu, to miały wtedy miejsce znaczące dla historii kontroli kina w Polsce wydarzenia. Chodzi mianowicie o premiery dwóch wcześniejszych produkcji. Pierwszą z nich był Dom na pustkowiu (reż. Jan Rybkowski, 1949) oparty na scenariuszu Jarosława Iwaszkiewicza. W marcu 1948 roku projekt tego filmu przyjęto do realizacji, jednak scenariusz przerabiano wielokrotnie. Pierwsza wersja ukończona już w 1949 roku została zaprezentowana na festiwalu w Wenecji. W warunkach PRL-u film w kształcie weneckim nie mógł być pokazywany, dlatego też wprowadzono liczne zmiany, zanim odbył się pierwszy polski zamknięty pokaz na Zjeździe w Wiśle. Pierwotnie bohater filmu Hubert był powstańcem walczącym w AK, co zostało zmienione i w drugiej wersji zrywa on\nze swoją przeszłością i przystępuje do organizacji lewicowych. Jego żona Basia, w wersji weneckiej oczekująca końca wojny w tytułowym domu na pustkowiu, zostaje zaangażowana w działalność konspiracyjną. Dodano także nowe zakończenie niewpisane w scenariusz, mianowicie w ostatniej scenie widzimy syna Huberta i Basi pracującego przy budowie Trasy W-Z. W Wiśle film jednak ostro skrytykowano jako nieprzystający do ideologii socrealizmu i zadecydowano o wprowadzeniu dalszych poprawek. Wersja rozpowszechniana w 1950 roku hołduje zasadzie optymistycznego zakończenia, eliminując śmierć Huberta z filmu. Równocześnie zostały uwypuklone wątki konspiracyjne na rzecz ograniczenia tematu miłosnego i pokazania powiązań politycznych bohaterów. Te zmiany miały na celu dostosowanie filmu do propagandowych założeń władzy. Film całkowicie zmieniono, a ostateczna wersja miała niewiele wspólnego ze scenariuszem Iwaszkiewicza.\nW tym samym roku w kinach zaczęto wyświetlać inny kontrowersyjny zdaniem cenzorów i działaczy film Miasto nieujarzmione. Zanim jeszcze scenariusz przyjęto do realizacji, wprowadzono do niego powstańców z AL i przesunięto środek ciężkości z zagłady miasta na jego wyzwolenie i kooperację z wojskami radzieckimi. W 1949 roku film ten już nakręcony stał się przedmiotem dyskusji na zebraniu Generalnej Dyrekcji Filmu Polskiego, gdzie krytykowano go za szkodliwość polityczną i pasywność bohaterów. We wnioskach z tej dyskusji odnotowano: Zebrani przyjęli propozycję przewodniczącego, by Kierownictwu Partii przedstawić opinię, iż należy zaniechać jakichkolwiek prób poprawienia filmu i na ekrany go nie puszczać. W sprawie ewentualnego wyświetlenia filmu we Francji, zebrani jednomyślnie postanowili wstrzymać się z wypowiedzeniem opinii do czasu oglądnięcia wersji francuskiej, wyprodukowanej we Francji .\nMimo takiego postanowienia decydenci partyjni zezwolili na wyświetlanie filmu po zmianach. Jerzy Putrament, ówczesny ambasador PRL we Francji, na którego decyzję oczekiwano, zdecydował nie dopuścić do pokazu filmu na festiwalu w Cannes ze zgoła innych powodów. W liście do Wydziału Kultury napisał: Wydaje mi się, że główną przyczyną spartolenia filmu jest naiwne, wulgarne, prostackie jego upolitycznienie. Realizatorzy kręcąc i montując film drżeli ze strachu, że wypadnie za mało politycznie . Z oczywistych przyczyn KC nie bardzo przejęło się tymi słowami, a nawet któryś z wyżej postawionych towarzyszy na marginesie kopii listu dopisał: Argumenty przeciw wulgarnemu upolitycznieniu świadczą o tym, że nawet dla ambasadora niezdrowy jest zbyt długi pobyt za granicą . Film pokazany na Zjeździe w Wiśle nie spotkał się jednak z aprobatą gremium i zażądano kolejnych zmian. Wersja będąca w dystrybucji w 1950 roku skupiała się głównie wokół działań AL. Zmieniono nawet podkład muzyczny, ten pierwotnie napisany przez Artura Malawskiego został zastąpiony utworami Romana Palestra. Podobnie jak Dom na pustkowiu, także Miasto nieujarzmione odeszło niemal całkowicie od pierwotnego scenariusza. Mimo zmian twórcy nie uniknęli ostrej krytyki ze strony władzy.\nWiele filmów, choć dopuszczonych na ekrany kin na początku lat pięćdziesiątych, spotkało się z zarzutami partii i niezadowoleniem działaczy. Już w 1949 roku zaczęto dystrybucję Skarbu Leonarda Buczkowskiego, o którym „Trybuna Ludu” w numerze 38 napisała: Komedia nie oderwała się od posiadanych wzorców, nie znalazła szerokiego oddechu nowej rzeczywistości. Problemy z cenzora-\nmi mają nawet ci reżyserzy, którzy robią produkcje zlecone. Wanda Jakubowska w pracy nad Żołnierzem zwycięstwa napotyka wiele trudności. Pierwsze poprawki scenariusza doprowadzają do zwolnienia z pracy jego współautora Jerzego Borejszy. Ponieważ film dotyczy wojska, Jakubowska otrzymuje wciąż nowe korekty scenariusza. W swoich uwagach marszałek Rokossowski napisał: Film z takim scenariuszem nie może spełnić swego zadania w wychowywaniu młodzieży, dlatego robienie zdjęć jest bezcelowe. Całość scenariusza jest zła i błędna politycznie, a wśród jego uwag do scenariusza znalazły się między innymi takie: str. 86: „Henryk: Radzę panom przeczytać Trockiego” – to niepotrzebne, po co mówić Polakom o niewiadomych i nie zawsze zrozumiałych rzeczach. Str. 230 W słowach Świerczewskiego „Czerwona Armia odegnała wroga” nie wspomniano o obecności Wojska Polskiego. Str. 273 W rozmowie z Prezydentem gen. Świerczewski mówi: „Naszą Partię trzeba w wojsku wzmocnić”, a wiadomo, że oficjalnie Partii w wojsku nie było, trzeba by było wprowadzać Partię do wojska, a potem ją wzmacniać .\nInni komentatorzy wojskowi także znajdowali słabe punkty: W końcowej części filmu widzimy jeszcze posiedzenie w Komitecie Centralnym PPR, gdzie omawiana jest sprawa amnestii, jest mowa o tysiącach listów „z lasu”, jest zebranie i dyskusja o demokracji wewnątrzpartyjnej, jest mowa o prowadzeniu wrogiej działalności w Wojsku Ludowym. Z ekranu wygłaszane są zdania co najmniej ryzykowne. (...)\nHenryk publicznie powiada, w obecności gen. Świerczewskiego: „Generał Świerczewski nie był w kraju przez 30 lat i dlatego niezupełnie rozumie specyfikę naszej polskiej racji stanu”. To zdanie, które oczywiście nigdy nie zostanie wygłoszone z ekranu, nie zostaje z miejsca odparowane w scenariuszu .\nReżyserka musiała cierpliwie znosić wszelkie poprawki, gdyż film ten w okresie produkcji, stanowił, zdaniem partii, dzieło monumentalne i priorytetowe. Najpierw film sprawdzał CUK, potem partia, później znowu CUK i kiedy wreszcie ukazał się na ekranach w 1953 roku, w związku ze zmianą sytuacji politycznej został uznany za przeżytek socrealizmu. Choć wkrótce zmieniła się diametralnie ideologia, to instytucje wypracowane przez Albrechta, w tym quasi-wewnątrzkinematograficzne instytucje kontrolujące treść filmów na etapach pre- i postprodukcyjnych pozostały.\nKomisja Ocen Scenariuszy i Filmów (zwana czasem w protokołach Kolegium od wcześniejszej nazwy Kolegium Programowe) od 1952 roku pracowała bardzo sprawnie. Jej członkowie spotykali się co tydzień, obradom przeważnie przewodniczył Stanisław Albrecht. Selekcja scenariuszy do realizacji była bardzo wnikliwa, niewiele z przedstawionych tekstów uzyskało natychmiastową akceptację. Często odsyłane były do poprawek i po jakimś czasie dyskutowane ponownie. Stąd nawał pracy, na jaki narzekali członkowie komisji, którzy niejednokrotnie nie mieli nawet czasu na przeczytanie przedstawionych tekstów. Wspomina o tym Ford 20 października 1954 roku podczas debaty nad oceną scenariusza filmu Kordian: Ja muszę przyznać, że nie bardzo widzę możliwość zastanowienia się nad scenariuszem o Kordianie. Jak to zrobić w mojej sytuacji? Ja mam we wtorek posiedzenie Zarządu SPATiF-u, we środę – dzisiaj mam posiedzenie Komisji Ocen, we czwartek mam posiedzenie Kolegium i zjazd absolwentów w Łodzi, w piątek Radę Artystyczną, w sobotę wykłady w Szkole. Chciałem zaznaczyć, że\nnie jest to terminarz wyjątkowy. W tych warunkach nie mogę się zastanowić nad „Kordianem”. Ci spośród realizatorów, którzy chcą brać udział w realizacji filmów, muszą zrezygnować z wszelkich prac. Wydaje mi się, że z pożytkiem dla tego Kolegium będzie, jeżeli zebrania będą się odbywały nie co tydzień, ale co miesiąc. Jeżeli członkowie kolegium mają przyjść i rozmawiać na temat scenariusza, to muszą go przeczytać .\nPodobne postulaty zgłaszała większość członków komisji.\nNiektórzy oceniający nie radzili sobie ze wszystkimi zadaniami, z jakimi wiązało się członkostwo w Komisji. Najburzliwsza dyskusja dotycząca przepracowania odbyła się 3 lutego 1954 roku w czasie obrad Komisji, kiedy jeden z jej członków Jan Kott zgłosił, iż nie może pełnić dalej swoich obowiązków, gdyż jest zmuszony oddać się innym zadaniom. Na ten postulat odpowiedział Prezes CUK Borkowicz zastępujący Albrechta: Nie mogę tego przyjąć do wiadomości, bo ja was nie mianowałem, a dokonał tego wiceprezes Rady Ministrów  . To wywołało szereg komentarzy na temat współpracy środowiska filmowego z KC.\nNajbardziej znacząca z punktu widzenia historii cenzury w PRL była następująca wypowiedź jednego z członków: Na jednym z poprzednich posiedzeń zapadła uchwała, że Komisja Ocen będzie oceniać filmy przed Biurem Politycznym, a tymczasem tego warunku nie dochowano i „Kariera” i „Pokolenie” zostały już przed nami pokazane wyżej i przez to ocena filmu przez nas staje się fikcją. Fakt, że komisja nie oglądała tych filmów, stanowi nawrót do tezy, że istnieje rozbieżność pomiędzy słowem a czynem. Po pokazaniu tych filmów w kierownictwie trzeba było czekać parę tygodni, żeby filmy zobaczyć. Ze względu na to, że z Towarzyszami z CUK nie można się dogadać, pozwoliłem sobie iść do tow. Bermana, bo tego rodzaju sytuacja jest moralnie przykra dla członka partii. Ja zreferowałem tow. Bermanowi, że Komisja działa przy 1/4 swego składu, że nic nie przedsięwzięto, żeby ten stan zmienić, poza tym powiedziałem o sprawie oglądania filmów, bo my oglądając filmy po kierownictwie, czujemy się zwolnieni z oceny politycznej, a ograniczamy się do oceny artystycznej .\nPodobne zarzuty środowiska filmowego i skargi na działalność Centralnego Urzędu Kinematografii doprowadziły w końcu do osłabienia pozycji Albrechta.\nW czasie obrad Komisji Ocen Filmów i Scenariuszy wyraźne zarysował się konflikt Forda i Albrechta. W swoich wypowiedziach ten pierwszy podważał zarzuty ideologiczne wysuwane pod adresem autorów scenariuszy przez swego oponenta. Albrecht najczęściej popierał stanowisko działaczy partyjnych. Ford próbował przeforsować swoje zdanie. W czasie dyskusji nad scenariuszem do swojego filmu Piątka z ulicy Barskiej (1953) posunął się nawet do tego, że otwarcie zarzucił członkom komisji konformizm i oportunizm. Mimo ostrych słów reżysera film został skierowany do realizacji. Dystrybucja rozpoczęła się jednak dopiero w 1954 roku, powodem opóźnienia był temat filmu dotyczący środowisk przestępczych, który wzbudził zastrzeżenia partii.\nFord i Albrecht mieli też inną wizję pracy i funkcji kolegium. O ile Albrecht chciał zachować pozory, iż Komisja ma głos decydujący, jeśli chodzi o kierowanie filmów do realizacji, to Ford często w czasie debat nad scenariuszami wypowiadał słowa podobne do tych: Bardzo często się zdarza, że Kolegium mówi źle o scenariuszu, a Film (Przedsiębiorstwo Państwowe – A.M.] scenariusz zatwierdza. (...) Ja sobie jedną rzecz wypraszam – Kolegium występuje ze słuszną czy\nniesłuszną krytyką, ale nigdy nie oczekujemy od Kolegium, że będzie nam dyktować poprawki. Były wypadki, kiedy wypowiedzi nie były pełne szczerości. (...) Jeżeli nie zrobicie tych poprawek to może uda wam się przekonać tow. Albrechta, ale nie przekonacie publiczności . Tak radząc twórcom scenariusza zatytułowanego Irena do domu (reż. Jan Fethke, 1955), wyrażał Ford nieco idealistyczne przekonanie o funkcji Kolegium i podkreślał równocześnie dezaprobatę dla postawy Stanisława Albrechta.\nPrezes CUK po latach zapytany o konflikt z Fordem wspomina: Miałem dwóch wrogów: związek zawodowy, który skupiał głównie kierowników kin i SPATiF (organizacja legalna od 1951 roku, głównym jej działaczem był Aleksander Ford – A.M.). (...) Miałem w wielu kwestiach odmienne zdanie. Ford był dyplomatą. Nie załatwiał ze mną spraw otwarcie. Przychodził do mnie, prowadziliśmy uprzejmą rozmowę, elegancko żegnaliśmy się, a później Ford robił swoje. Starski uprzedził mnie wcześniej, że w Fordzie i Jakubowskiej mam wrogów .\nZ konfliktu w 1955 roku wyszedł zwycięsko Ford. Albrecht został zwolniony z CUK i przez członków Biura Politycznego mianowany ambasadorem w NRD. System kontroli kinematografii tak pieczołowicie wypracowany przez Albrechta nie był już konieczny w obliczu zbliżającej się Odwilży. Funkcję prezesa CUK przejął Leonard Borkowicz. Jednak instytucja, na której stworzeniu tak bardzo zależało Albrechtowi, rozpadła się już rok później, w grudniu 1956 roku CUK zakończył działalność jako urząd centralny i został podporządkowany strukturalnie Ministerstwu Kultury i Sztuki. Pozostał jednak system kontroli scenariuszy i filmów podległy Kolegium, które przez wiele jeszcze lat będzie funkcjonować bardzo sprawnie. Do likwidacji CUK-u bezpośrednio przyczynił się Aleksander j Ford, który w 13 marca 1956 roku napisał donos na urząd  i wkrótce potem wraz z Borkowiczem pracował nad jego likwidacją. W tym starciu wygrał Ford, który zdołał powrócić do swojej silnej uprzednio pozycji, było to jednak pyrrusowe zwycięstwo.\nW okresie socrealizmu bardzo niewiele powstało „półkowników”. Bynajmniej nie był to skutek łagodności instytucji cenzorskich, a wręcz przeciwnie. Tak dokładnie wertowano scenariusze, że nie akceptowano żadnych, co do których były jakiekolwiek wątpliwości. Okazało się jednak, że filmów stricte socrealistycznych w Polsce powstało mało.\nRok 1954 przyniósł pierwsze symptomy Odwilży. Na zebraniu SPATiF-u Tadeusz Konwicki i Aleksander Ścibor-Rylski zaproponowali odejście od schematyzmu socrealistycznego. Na ekranach polskich kin pojawiało się też coraz więcej filmów sprowadzanych z Zachodu. Tym samym rozpoczął się nowy okres, bardziej liberalny, ale nie wolny od partyjnej kontroli. I choć w tym samym roku powstają zespoły filmowe, między innymi grupa Antoniego Bohdziewicza ponownie wracającego do łask, to władza czuwała i kolaudacja pierwszego pełnometrażowego filmu Pokolenie (reż. Andrzej Wajda, 1954) pokazała, iż indywidualne twórcze filmy nie były mile widziane przez partię, a filmowcy nadal musieli zgadzać się na przeróbki. Każde posunięcie twórcy było obserwowane i odnotowywane przez władzę. Ci, którzy dziś byli po stronie władzy mogli nagle znaleźć się w niełasce.\nW kwietniu 1954 roku został zmieniony skład Komisji Ocen Filmów i Scenariuszy. Dopuszczono do niej więcej scenarzystów i reżyserów. Skład komisji\nzaproponowany przez CUK zatwierdził ze zmianą pewnych nazwisk najpierw Wydział Kultury, a potem wiceprezes Rady Ministrów Jakub Berman, także wprowadzając swoje sugestie. Partia nadal miała znaczący wpływ na skład tego kolegium opiniodawczego i nie zrezygnowała z obecności w nim swoich ludzi. Pozostał także w składzie Tadeusz Zabłudowski, przedstawiciel GUKPPiW . Kontrola wewnętrzna nadal była monitorowana przez zewnętrzne jednostki nadzorujące i cenzurujące.\nW następnym roku w dokumentach partyjnych zaczęły masowo pojawiać się pisma krytykujące działalność CUK i metody pracy Albrechta. W Notatce o niedociągnięciach i brakach twórczości filmowej czytamy: Próby komenderowania w twórczości filmowej zaobserwować można było najłatwiej w latach 1951-53 na odcinku pracy Biura Scenariuszowego w Centralnym Zarządzie Wytwórni Filmowych. Mowa tu o komenderowaniu współpracującymi z Biurem literatami i reżyserami przez kierownictwo administracyjne CUK i CZWF, przy czym zaznaczyć należy, że pracownicy ci brali asumpt do tego rodzaju działalności z ogólnych, kierunkowych, często źle i jednostronnie rozumianych zaleceń kierownictwa Partii i Wydziału Kultury.\nKomenderowanie przejawiło się w źle pojętym od strony politycznej planie tematycznym, który ustalał z góry procentowe proporcje, np. w tematyce produkcyjnej – X, wiejskiej – X, walki z sabotażem – X. Dochodziła jeszcze do tego bezpośrednia ingerencja pracowników Biura Scenariuszowego i kierownictwa CUK co do konkretnych ujęć literackich, proporcji pozytywów i negatywów w samym scenariuszu bez prób obalenia podstawowego, błędnego założenia filmów. (...) Przedstawiona tu sytuacja odnosi się do lat 1951-53 i trzeba stwierdzić, że i po IX Plenum, II Zjeździe Partii, a ostatnio po XI plenum styl pracy administracji CUK i podległych mu agend ulega zasadniczej zmianie na lepsze .\nTaka krytyka okresu poprzedniego nie przeszkodziła jednak w wydawaniu kolejnych zarządzeń celujących w sterowaniu produkcją i dystrybucją filmów. W uchwale CUK z 1955 roku zapisano: W terminie do dnia 1.06.1955 należy opracować w oparciu o doświadczenie radzieckie następujące projekty:\nSystemu planowania w wytwórniach fabularnych w okresach rocznych, kwartalnych i krótszych. Zasady kierowania nowych filmów na ekrany oraz metodę ustalania potrzebnych z tytułu ilości kopii filmowych i zasad repertuarowania filmu (Departament Planowania w Porozumieniu z CWF) .\nSłowa te potwierdzają ówczesne przekonanie decydentów, że kinematografia polska musi wzorować się na doświadczeniu radzieckim, które mimo pewnych błędów poprzedniego okresu było najsłuszniejszą drogą do rozwoju kina. To przeświadczenie było w pewien sposób wymuszone przez ówczesną sytuację polityczną PRL i jej rolę satelity Związku Radzieckiego. Niemniej jednak następni szefowie kinematografii, choć często zmieniali swoje poglądy na fali przemian politycznych, przeważnie entuzjastycznie pracowali nad rozwojem kontroli w kinie. Odwilż w kinematografii nie była efektem zmiany podejścia do problemu wolności słowa, po prostu pozwolono na więcej w związku z falą krytyki poprzedniego okresu, jaka nadeszła ze wschodu.\nW 1956 roku rozgorzała w Polsce ogólna dyskusja na temat referatu Chruszczowa O kulcie jednostki. Echa jej obiły się również o środowisko filmowe.\nSpowodowało to, iż nieco zelżała cenzura polityczna. W kinie można było mówić i pokazywać więcej. Partia jednak nadal czuwała, choć zmieniła nieco standardy. Zaczęła się Odwilż, powstała polska szkoła filmowa, ale cenzura działała, wciąż używając starych mechanizmów w nieco złagodzonej formie. Ta maszyna przetrwa Odwilż i w latach sześćdziesiątych uderzy w środowisko filmowe ze zdwojoną siłą. Instytucje stanowiły jedynie mechanizm, a granice wolności słowa w PRL wyznaczały zmiany na stanowiskach nie tylko w kraju, ale także u wschodniego sąsiada.\n J. Toeplitz, Walka o film realizmu socjalistycznego, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVIII/311.\n Cyt. za: M. Hendrykowska, Kronika kinematografii polskiej 1895-1997, Ars Nova, Poznań 1999, s. 176.\n A. Madej, On, „Kwartalnik Filmowy”, nr 6, lato 1994, s. 200.\n Projekt uchwały Biura Politycznego KC PZPR w sprawie kinematografii, 1949, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XV11I/31.\n Notatka służbowa w sprawie pracowników WFF w Łodzi, 9 marca 1951, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVII/32.\n Notatka służbowa od R. Radkiewiczowej Dyrektora Biura Zagranicznego Obrotu Filmów do Gen. Dyr. Filmu Polskiego St. Albrechta, 13 września 1950, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVIII/32.\n Pismo podpisane przez tow. Lesława Wojtygę z Wydziału Kultury KC PZPR, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVI11/32.\n Walcząc o nowego człowieka i zwycięstwo socjalizmu, „Film”, nr 13 (1952), s. 4.\n Protokół z zebrania Generalnej Dyrekcji Filmu Polskiego, 5 kwietnia 1949, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVIII/32.\n List ambasadora Jerzego Putramenta do Wydziału Kultury KC PZPR, 16 września 1949, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR. sygn. 237/XVII1/32.\n Uwagi tow. Rokossowskiego do scenariusza filmu Żołnierz zwycięstwa, Archiwum Akt\nNowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 297/XVIlI/33.\n Ocena scenariusza Żołnierz zwycięstwa podpisana przez dr J. Wachtela (za zgodność podpisał wiceminister Kultury i Sztuki), Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. | 297/XVIII/33.\n Protokół z posiedzenia Komisji Ocen Filmów i Scenariuszy, 20 października 1954, Archiwum Filmoteki Narodowej w Warszawie, sygn. A 214, poz. 38.\n Protokół z posiedzenia Komisji Ocen Filmów i Scenariuszy, 3 lutego 1954, Archiwum Filmoteki Narodowej w Warszawie, sygn. A 214, poz. 41.\n Protokół z posiedzenia Komisji Ocen Filmów i Scenariuszy z dn. 28 października 1953. Archiwum Filmoteki Narodowej w Warszawie, sygn. A 214, poz. 25.\n Wielka gra: ze Stanisławem Albrechtem rozmawia Alina Madej, „Kwartalnik Filmowy”, nr 6, lato 1994, s. 202.\n List Aleksandra Forda do Wydziału Kultury, 13 marca 1956, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVHI/146.\n Korespondencja Wydziału Kultury KC PZPR, kwiecień 1954, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVIII/106.\n Notatka o niedociągnięciach i brakach twórczości filmowej. Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. KC PZPR Wydział Kultury, sygn. 237/XVIII/l 17.\n Uchwała CUK, Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Zesp. MKiS CUK, Gabinet Prezesa, 1955. sygn. 11.\nInformujemy, że w ramach serwisu internetowego Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny www.akademiapolskiegofilmu.pl bez zmian ustawień oznacza, że akceptują Państwo otrzymywanie tych plików. Jednocześnie informujemy, że mogą Państwo w dowolnym momencie zmienić ustawienia dotyczące plików cookies. Szczegółowe informacje znajdują się w zakładce Zastrzeżenia prawne\tnie pokazuj więcej tego powiadomienia


Taneral Pro – Ból to nie problem, jeżeli masz do dyspozycji odpowiedni produkt! – blog o wszystkim a najwiecej o poezji\nMultum dziewczyn skarży się na smutki kręgosłupa. Zwłaszcza, jeśli robią fizycznie, czyli rzeka czasu tkwią w lektury stojącej. Ciągłe wrażenie bólu sprawia, iż zarówno panie, gdy dodatkowo osobnicy nie są w statusie odpowiednio działać. Obecnym niezwykle, w przykładzie zaistnienia urazy czy przeforsowania. Jakimś ze tonów zredukowania dotkliwości schorzeń jest użycie paska magnetycznego, takiego niczym Taneral Pro. Akupresura magnetyczna, na jakiej podtrzymuje się wykonanie kosmetyku, w bieżącym czasie, uzyskała niezmierną sławę. W jaki system tworzy również czyli należy się na niego rozstrzygnąć?\nKuracja zwyrodnień charakteru nie jest bezpośrednia. Zwłaszcza, jak pragnie stosowania kosztownych medykamentów i systematycznej rehabilitacji. Coraz dobrze ludzi determinuje się na skup paska magnetycznego, który dba lędźwiowy odcinek kręgosłupa. Dlaczego Taneral Pro doszedł naprawdę sporą pozycja? Jest wbudowane magnesy pokryte wyjątkowym produktem, które efektywnie bronią maksymalną temperaturę ciała. Dzięki temu, mechanizm zmniejsza bóle reumatyczne. Regularne noszenie magnetycznego pasa usztywnia plecy na intensywności lędźwiowego odcinka kręgosłupa, przesz co jego najemca stanowi chwila słaby na atakowanie drugiego typie uraz. Taneral Pro toż zadziwiające wyeliminowanie gwoli pań, które na co dzień ślęczą przed laptopem, gdyż w trakcie siedzenia utrzymuje kręgosłup w neutralnej pozycji. Olbrzymią korzyścią plonu jest fakt, iż raz zakupiony będzie był poprzez morze lat. Innowacyjny kosmetyk powoduje układ do samoleczenia, przez co konsultanci radzą kupować go po przedstawieniu uraz czy lęku. Co daleko, Taneral Pro zdobył zaufanie starszych pań, albowiem umożliwia zwalczać bóle reumatyczne, natomiast chociażby powstrzymywać ich następowaniu\nKuracja zwyrodnień kręgosłupa nie stanowi bezproblemowa. Zwłaszcza, jeśli potrzebuje stosowania kosztownych preparatów i wiecznej rehabilitacji. Jeszcze mocno pań stanowi się na nabądź pasa magnetycznego, który opiekuje lędźwiowy odcinek kręgosłupa. Dlaczego Taneral Pro doszedł tak całą renoma? Regionie dysponuje wbudowane magnesy pokryte specjalnym produktem, które owocnie zachowują maksymalną temperaturę ciała. Dzięki ostatniemu, mechanizm łagodzi bóle reumatyczne. Regularne noszenie magnetycznego pasa usztywnia plecy na intensywności lędźwiowego odcinka kręgosłupa, przesz co jego kontrahent stanowi słabo skłonny na zachodzenie rozmaitego stylu urazie. Taneral Pro więc fantastyczne wyjście dla osób, jakie na co dzień funkcjonują przed komputerem, skoro w szlaku ślęczenia podtrzymuje charakter w łagodnej pozycji. Wielką korzyścią tworu jest fakt, iż raz zakupiony będzie podawał poprzez fala lat. Nowoczesny pas pobudza organizm do samoleczenia, przez co fachowcy zalecają dostać go po wyjściu uraz czy lęku. Co dużo, Taneral Pro zyskał zaufanie starych ludzi, gdyż działa eliminować bóle reumatyczne, i chociażby tłumić ich zachodzeniu,\nPolami magnetyczny Taneral Pro – uczestniczenie natomiast efekty\nMoc dziewczyn dręczy się, czy Taneral Pro poradzi im w zrzuceniu bólu kręgosłupa. Ze względu na trudną propozycję produktu, jego zlecenie powoduje na bardzo dużo. Wykorzystanie kilkunastu magnesów neodymowych sprawia, że regionem rozluźnia spięte mięśnie, poprzez co podczas używania Taneral Pro przeżywamy się odprężeni a zrelaksowani. Co znowu wyróżnia nowoczesny mechanizm?\nWielopoziomowe oddziaływanie pasa Taneral Pro\nKurację paskiem magnetycznym można rozdzielić na trzy stopnie. Idealny spośród nich oddaje za regenerację. Jako obecnie nadmieniliśmy, Taneral Pro posiada magnesy neodymowe, jakie w trakcie noszenia produktu dostarczają energię niezbędną do przystąpienia diecie biologicznej. Nowa epoka działania stanu wierzy na stagnacji kręgosłupa także pieczy przed wystąpieniem urazie czy strachu. Wyjątkowa rama pasa magnetycznego Taneral Pro dopuszcza na opiekę stawów, co istnieje zwłaszcza obowiązujące dla pań uzależnionych na schorzenia reumatyczne. Obecni sezon karierze działu stabilizującego przyśpiesza rehabilitację odcinka lędźwiowego natomiast uzdrawianie zaistniałych efektów uraz. Magnesy wbudowane w formę pasa doskonale masują plecy, na wysokości lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Za sprawą obecnemu, używanie Taneral Pro na pasztet bólu pleców regeneruje komórki układu do przewodów samoleczenia. Akupresura magnetyczna wspomaga transfer danych międzykomórkowej, przez co odbiorca pasa, nawet podczas wielogodzinnej funkcji w książki leżącej, nie czuje bólu. Co atrakcyjne, neodymowe magnesy korzystnie wpadają na nastawienie, zaś zarówno na ożywienie aparatu krążenia. Dzięki przewagi magnesów, na może doświadczymy się sprawnie niż dotąd.\nPas Taneral Pro – wyniki wykonywania pola magnetycznego\nAlbowiem Taneral Pro wpływa wszechstronnie, jego spożycie że dać szereg przydatnych rezultatów. Taneral Pro, przede ludziom służy odprężenie mięśni pleców, zaś oraz zdrowe wsparcie lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Wychodzi ostatnie z zdolnego wykorzystania miejsca magnetycznego,które może zasilać terapię wielu trudności. Użytkowanie stanu Taneral Pro służy najwspanialszą stabilizację pleców oraz obronę stawów. Za sprawą wdrożeniu turmalinu, nagrzewa się, poprzez co dotyka do regulacji temperatury padła na wielkości talii. Ponadto, oryginalna budowa śmie na zmniejszenie bólu pleców, co istnieje wyjątkowo aktualne dla ślubnych i przyjaciół po urazie kręgosłupa. Albowiem podszewka pasa została uszyta ze indywidualnego produktu, produkt stymuluje dobry obieg krwi, co przenosi się na przyrost moce. Jako toż wirtualne? Podczas stosowania pasa podchodzi do absorpcji ciepła, jakie później jest przekute w fale podczerwieni. W kontaktu z aktualnym, w układzie podbiega do powiększenia naczyń krwionośnych a zasugerowania cel do samoleczenia. O nadmienić, iż prawidłowe przyjmowanie materiału sprowadza napięcie fizyczne na wielkości lędźwi, co psuje poczucie dyskomfortu po czynieniu rzeczy fizycznej.


Prezentujemy kolejne prace. Fot. Renata Łysik Fot. Karolina Lubojańska Fot. Karolina Lubojańska Fot. Karolina Lubojańska Fot. Karolina Lubojańska Fot. Karolina Lubojańskaczytaj dalej


Biuro Doradztwa Chemicznego - katalog stron www\nJako reprezentatywna branża gospodarki, która kontaktuje się z niebezpiecznymi substancjami, branża chemiczna podlega wielu normalizacjom prawnym, które dotyczą głównie bezpieczeństwa w kontakcie z tymi substancjami. Przepisy Unii Europejskiej, do których zaliczamy dyrektywy REACH jak również CLP parę lat temu nałożyły nowe obostrzenia dotykające wytwórców oraz importerów substancji chemicznych. Nie każda spółka z tej gałęzi gospodarki jest ogromną korporacją, a dla średnich przedsiębiorstw ogarnięcie nawału przepisów jest istotnym utrudnieniem. Między innymi do nich wystosowuje swą propozycję Biuro Doradztwa Chemicznego, która to firma zajmuje się np. doradztwem REACH oraz doradztwem CLP, a także wypełnianiem kart charakterystyki substancji i mieszanin chemicznych.\nmocny katalog (33), reklama (47), linki (46), mieszkania (24), catering (22), samochód (20), moderowany katalog stron (19), katalog stron internetowych (44), kosmetyki (40), spis internetowy (23), hotele (26), mocny katalog seo (32), Kraków (34), szkolenia (34), seokatalog dobrych stron (24), apteka (21), Poznań (33), dobry katalog (35), auta (20), wynajem (23), pozycjonowanie (77), artykuły (46), seokatalog (44), katalog www (53), zdjęcia (24)\nKażdy z nas wyszukuje swojej życiowej trasy? niektórzy skupiają się na wartościach namacalnych, kiedy pozostali dbają przede wszystkim o swój rozkwit duchowy. Jeśli przystajesz do tego drugiego kręgu, być może frapujesz ... szczegóły wpisu »\nZapraszamy znaczna większość którzy są chętni ażeby nauczyć się tańczyć. Szkoła tańca Gryf, jest to szkoła ciesząca się niesamowicie wielką popularnością w Szczecinie. Każda para jakia preferuje się nauczyć tańczyć, ma m... szczegóły wpisu »


„Zabawa w Jubilera” – warsztaty w międzyzdrojskiej Bibliotece i Szkole Podstawowej w Wapnicy - Echo Powiatu Kamieńskiego Echo Powiatu Kamieńskiego „Zabawa w Jubilera” – warsztaty w międzyzdrojskiej Bibliotece i Szkole Podstawowej w Wapnicy - Echo Powiatu Kamieńskiego\n29-09-2017 » Międzyzdroje, Powiat i region\n26, 28 września 2017 roku w Szkole Podstawowej nr 2 w Wapnicy i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Międzyzdrojach odbyły się rodzinne warsztaty plastyczne pt. „Zabawa w Jubilera”. Organizatorami zajęć było Międzyzdrojskie Stowarzyszenie „Rodzina” i Biblioteka.\nDzieci wspólnie z rodzicami i bibliotekarzami wykonały bransoletki, wisiorki i broszki z samoutwardzalnej gliny oraz „ślimakowe korale” z filcu. Z naszej oferty warsztatowej skorzystały także dzieci z Bojszowa i Rudzińca na Górnym Śląsku, obecnie przebywające w Domu Wczasów Dziecięcych w Międzyzdrojach. „Zabawa w Jubilera” przypadła najmłodszym do gustu. Dziewczynki wykonały dla siebie piękną biżuterię. Chłopcy zaś mieli okazję, by zrobić prezenty dla mam, babć i bliskich osób. Już dziś zapraszamy na kolejne warsztaty „Jesień w moim domu”, które odbędą się 10 i 11 października w Szkole Podstawowej nr 2 w Wapnicy oraz 25 i 26 października w naszej Bibliotece. Część materiałów plastycznych na warsztaty w Bibliotece zakupił Ośrodek Pomocy Społecznej w Międzyzdrojach w ramach Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na 2017 r. na działania profilaktyczno-rozwojowe dla dzieci i młodzieży realizowane przy Bibliotece w Międzyzdrojach. Warsztaty w Wapnicy zrealizowano w ramach projektu „KLUBIK RODZINNY – OD JUNIORA DO SENIORA” dofinansowanego ze środków gminy Międzyzdroje. Realizatorem projektu jest Międzyzdrojskie Stowarzyszenie „Rodzina”. Warsztaty przez nas zaproponowane kształtują zmysł artystyczny i wyrabiają zdolności manualne, a przede wszystkim, uczą dobrej zabawy w grupie rówieśników oraz gronie rodzinnym.\nStrona główna » „Zabawa w Jubilera” – warsztaty w międzyzdrojskiej Bibliotece i Szkole Podstawowej w Wapnicy


Zrobiłam to: dwa razy! - oliloli-newlife\nZrobiłam to: dwa razy!\nby Oli Loli New Life 3 sierpnia 2015\nwritten by Oli Loli New Life 3 sierpnia 2015\nNie miałam nigdy okazji przejechać się stopem ani wybrać w samotną podróż (a marzyłam o Japonii!). Autostop od zawsze przyprawiał mnie o ciarki i strach a samotna podróż jakoś nigdy nie była mi dana – teraz będąc żoną i matką już raczej nie mam na nią szansy.\nZawsze uważałam, że szaleństwem było związać się ze Ślubnym, W skrócie mówiąc i delikatnie omijając szczegóły to do grzecznych chłopców nie należał (za to ja byłam jego wielkim przeciwieństwem).\nAle to nie o tym dzisiaj!\nDo najbardziej szalonej rzeczy jaką zrobiłam namówił mnie mąż – i to dwa razy!\nSerce w gardle to pikuś! Ja w gardle chyba własne stopy miałam a moje zazwyczaj niskie ciśnienie krwi osiągnęło najwyższe wartości w życiu.\nO ile nie boję się wysokości to nadmierna prędkość sprawia, że czuję się nieswojo i dopada mnie strach. A to mój Ślubny namówił mnie na przejażdżkę kolejką górską a właściwie czymś co park rozrywki nazywa “Megacoaster”. Nooo, był on MEGA!\nJazda 100km/h, do góry nogami, bokiem i nie wiem jak jeszcze a ja tylko delikatnie przypięta na linii bioder! O ile ta prędkość nie jest jakaś zaskakująca gdy jadę autem tak “na powietrzu” przeraża! Wy wiecie, że mi się tyłek od siedzenia odklejał? Człowiek czuje się jakby leciał w próżni – dla mnie masakra! Ślubny rozbawiony moimi krzykami za całe 13Eur nabył płytę CD, na której uwieczniono jego rozbawioną twarz i moje przerażenie (każde siedzenie ma swoją kamerę dzięki czemu każdy gość może sobie taki filmik kupić)\nBlue Fire wygląda tak:\nPrzeżyjcie ten stres ze mną (nie, nie to nie jest film kupiony przez Ślubnego – kompromitacja moja zbyt wielka by była) Pożyczyłam z youtube\nMało tego! Po 2 godzinach namówił mnie na kolejnego rollercoastera. Ten to już pobił wszystkie moje rekordy! Nie dość, że wagoniki wspinają się na wysokość ponad 70m to pędzą prawie pionowo w dół z prędkością 130km/h! To właśnie dzięki tej przejażdżce możemy poczuć się jak kierowca Formuły I (przyspieszenie i siła grawitacji przy tak wielkiej prędkości). Silver Star to cud techniki precyzyjnie sterowany przez komputer i spełniający najostrzejsze niemieckie normy bezpieczeństwa.\nDodatkowe info tutaj: locite\nPrzyznaję, zrobiło mi się słabo. Przeciążenie było spore i dosłownie ściskało mi płuca 🙂\nTak jak na Blue Fire pewnie pójdę ponownie, tak na Silver Star nie dam się zaciągnąć za żadne skarby. To atrakcja dla ludzi na prawdę żądnych wrażeń i o silnych nerwach!\nTe “cudowności” znajdziecie w Europa Park w Niemczech, drugim co do liczby odwiedzających parku rozrywki w Europie (zaraz po Disneylandzie). Kilka plusów do odwiedzenia parku znajdziecie tu: link. Jest to z pewnością miejsce, na które warto przeznaczyć 2 dni! Nam nie udało się obejść nawet połowy atrakcji a sporo jest ich także dla dzieci (również tych najmniejszych!). Oliwier był przeszczęśliwy więc i Jego muszę pokazać 🙂 Z resztą Ci co jeszcze nie wiedzą to informuję: u mnie wpis bez zdjęć to nie wpis 😛\nA Wy co zaliczacie do najbardziej szalonych rzeczy w życiu?\nTRZY SŁOWA: crazy party & chill out\nKarolina Kruk 3 sierpnia 2015 - 10:14\nPrzejażdżka na mlotach w mirabilandii gdy z nich Zeszlam calowałam ziemię z radości iż przeżyłam:)\nusrob 3 sierpnia 2015 - 18:41\no nie! młot mnie przeraza więc nie odważyłam się\nKarolina Kruk 3 sierpnia 2015 - 20:07\nMówią że dzieci boją sie mniej. Wtedy byłam dzieckiem może miałam z 11 lat i chyba tylko dlatego skorzystałam z tej atrakcji, obawiam sie ze teraz naa bank bym tam nie weszła i wołami by mnie nie zaciagneli 🙂\nusrob 3 sierpnia 2015 - 20:17\nMłodzież szalała i w Europa Parku więc pewnie coś w tym jest. Ja byłam w totalnym szoku\nwww. wkawiarence.pl 3 sierpnia 2015 - 12:16\ndziękuje za takie atrakcje, do góry nogami, taka szybkość , nie dla mnie. Dla mnie loty podniebne, ale z prędkością żółwia 🙂\nusrob 3 sierpnia 2015 - 18:42\nHi hi też tak zawsze mówiłam 🙂 Fakt, jest to PRZERAŻAJĄCE ale ma coś w sobie 🙂\nMama w kitlu 3 sierpnia 2015 - 14:16\nKolejki górskie i jazda dogóry nogami to super szaleństwa. Jeździłam też choć miałam stach ale ta adrenalinka działa na nas\nNo właśnie i o to chodzi; masz strach wiesz czy to "grozi" a idziesz kolejny raz. Ja na Blue Fire też pewnie wlezę 🙂\nYzoja 3 sierpnia 2015 - 15:46\nUf, w porę się dowiedziałam o wyzwaniu 😉\nCały czas mam w planach jazdę porządną kolejką górską, uwielbiam takie rzeczy ;D\nusrob 3 sierpnia 2015 - 18:43\nPolecam zatem Europa Park – te kolejki są na prawdę porządne. A jak już je odwiedzisz to wpadnij na kawę do mnie. Z parku do mnie tylko 100km 🙂\nYzoja 3 sierpnia 2015 - 19:19\nJuż sprawdzam co to 😀\nooo, brzmi kusząco, w przyszłym roku zabieram dzieciaki i pojedziemy.\nusrob 3 sierpnia 2015 - 19:33\nZapraszam! Cena biletu wstępu całkiem przyzwoita (atrakcje w cenie jak w Mirabilandii np). A u mnie drzwi zawsze otwarte!\nYzoja 4 sierpnia 2015 - 07:55\nNo właśnie nawet jakieś grupony widziałam w okolicach pięciu stówek, więc brzmi super 😉 hah! to obiecuję, że wpadnę na kawę.\nPatussa Abramowska 3 sierpnia 2015 - 18:54\nPrzejechałabym się z wielką chęcią, oczywiście drąc się wniebogłosy. Przeczuwam, że po fakcie byłabym szczęśliwa… 😀\nusrob 3 sierpnia 2015 - 19:20\nTak właśnie wyglądałam ja 🙂 Darłam się całą jazdę a potem uśmiech mi z ust nie schodził\nKatarzyna Balbierz - MaaMaa BaalBinkaa 4 sierpnia 2015 - 11:45\nW życiu bym na to nie weszła! Mam lęk wysokości, boję się latać i wszystkiego co jest związane z prędkością! Szalona jesteś!\nFajne wyzwanie. Muszę się zmotywować i przyłączyć do zabawy. Niestety pogoda okropnie mnie rozleniwiła.\nusrob 5 sierpnia 2015 - 12:40\nJuż stojąc w kolejce czułam się niepewnie. Noo jest to niezapomniane przeżycie – nie ma co ukrywać 🙂\nanjanka 4 sierpnia 2015 - 12:47\nUff, zdążyłam 🙂\nNa te ustrojstwa, które opisałaś jesli juz bym weszła, to tylko z workiem w reku\nusrob 5 sierpnia 2015 - 12:41\nHehehe niczego nie można w rękach mieć, okulary trzeba zdjąć i wyjąć wszystko z kieszeni do skrytek. Dobrze, że okulary trzeba zostawić – półślepa mniej widziałam 😛\nMaluch w Domu 4 sierpnia 2015 - 14:20\nJa mam takiego pecha, że zawsze gdy jest okazja to albo jestem w ciąży, albo nie mam z kim dziecka/dzieci zostawić (jakkolwiek to brzmi, żeby nie było – często okazji nie ma). Szalone rzeczy – jako nastolatka miałam tysiące pomysłów, ale co było najbardziej zwariowanego, muszę się poważnie zastanowić.\nusrob 5 sierpnia 2015 - 12:42\nZ nami była moja mama więc nie miałam wymówki i nie miałam jak się przed pomysłem Ślubnego obronić 😛 Myśl, myśl – masz czas aż do 14.08\nMarta Alice 4 sierpnia 2015 - 21:21\nPracuję w tym parku :') I choć znam Park jak własną kieszeń, po przejażdżce Kurnikiem nie byłam jeszcze na kolejce 😉\nusrob 5 sierpnia 2015 - 12:43\nSerio!? OMG to następnym razem musimy się jakoś spotkać 🙂\nA następny raz na pewno będzie 😀


Łóżko dla rodzeństwa piętrowe DOMEK 180x80 z materacami - sklep Artbo or install Google Chrome Frame to experience this site.\nŁóżko piętrowe Paweł 180x80 z materacami\nŁóżko piętrowe Paweł jest wykonane z mocnej płyty MDF, przeznaczone jest dla dwójki dzieci. Doskonale zdaje egzamin w małych pomieszczeniach pozwalając na oszczędność powierzchni pokoju. Drabina i stelaż wykonane zostały z drewna sosnowego. Boki łóżka wykonano w taki sposób, aby pełniły funkcje ochronne zapewniając dziecku bezpieczeństwo w czasie snu. Produkt wykonano wyłącznie z wykorzystaniem surowców i lakierów spełniające wszystkie wymagane normy. W skład zestawu wchodzą dwa wygodne materace piankowe objęte atestem, posiadające zdejmowany pokrowiec.


Zatrzymani dwaj mężczyźni za kradzież zuchwałą i zniszczenie mienia Dzięki czujności dzielnicowych z Komisariatu Policji w Tuszynie zostali zatrzymani dwaj mężczyźni w wieku 35-lat, którzy kilka godzin wcześniej w jednym z lokali gastronomicznych na terenie gminy Tuszyn zamówili alkohol i posiłek na wynos a po otrzymaniu produktów próbowali oddalić się z miejsca ubliżając pracownicy lokalu i niszcząc dekoracje przed lokalem. Obaj mieszkańcy Tuszyna usłyszeli już zarzuty. Straty zniszczeń jakich się dopuścił jeden z nich wyniosły 600 złotych. Za zniszczenie mienia i kradzież zuchwałą grozi łącznie do 8 lat pozbawienia wolności.\nFinał kradzieży rozbójniczej zakończony w areszcie Tuszyńscy policjanci dzięki swojej skrupulatnej pracy namierzyli 35-letniego mieszkańca Tuszyna, który dwa dni wcześniej wtargnął do jednego ze sklepów na terenie miasta i używając siły wobec pracownicy zabrał z kasy 1500 zł. Policyjny patrol prowadził pościg za mężczyzną, który uciekał volkswagenem wraz ze swoim 27-letnim kompanem, który kierował pomimo sądowego zakazu. 21 kwietnia 2021 roku obaj usłyszeli zarzuty. Wobec 35-latka sąd zastosował tymczasowy areszt, miał on jeszcze zaległą karę do odbycia.\nPolicjanci zabezpieczali niewybuch Tuszyńscy policjanci zabezpieczali miejsce, w którym znaleziono granat moździerzowy z czasów II Wojny Światowej. Granat został znaleziony podczas robót ziemnych.\n,,Kontra” i ,,Mango” bohaterowie tuszyńskiej Policji systematycznie szkolą swoje umiejętności. Czworonożni funkcjonariusze od lat wspierają działania policjantów i zasilają szeregi policji powiatu łódzkiego wschodniego. Wraz ze swoimi przewodnikami asp. szt. Grzegorzem Kisiel i asp. Robertem Wójt systematycznie trenują i szlifują swoje umiejętności. Tropią, wskazują drogę ucieczki czy ukrycia się przestępcy. W niezawodnym duecie ze swoim przewodnikiem patrolują ulice, dbają o porządek publiczny i bezpieczeństwo a jeśli będzie potrzeba obezwładniają nawet najgroźniejszego przestępcę. Ich opiekunowie dbają o szkolenie swoich pupili, w którym wczoraj mogliśmy osobiście uczestniczyć.\nW drodze na służbę policjantka z Tuszyna zaopiekowała się błąkającym pieskiem Policjanci nie pierwszy raz udowadniają, że mają ogromne serca. Policjantka z Komisariatu Policji w Tuszynie jadąc na popołudniową służbę zauważyła na jednej z ulic Rzgowa błąkającego się malutkiego psa. Uciekał w deszczu między przejeżdżającymi samochodami. Niestety nikt nie zareagował poza sierż. sztab. Magdaleną Sochaczewską. Od razu zagubiony pupil znalazł schronienie w jej ramionach. A po niespełna 2 godzinach trafił do zaniepokojonej właścicielki.


Krzyż Wolności i Solidarności pośmiertnie dla o. Jana Siemińskiego CSsR - Życie Zakonne\nHome WiadomościZ kraju Krzyż Wolności i Solidarności pośmiertnie dla o. Jana Siemińskiego CSsR\n23 czerwca 2017 r. w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach odbyła się uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych kilkudziesięciu działaczom opozycji wobec dyktatury komunistycznej z lat 1956–1989.\nW imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy odznaczenia wręczył Prezes Instytutu Pamięci Narodowej dr Jarosław Szarek. W gronie osób odznaczonych znalazł się pośmiertnie nasz Współbrat, o. Jan Siemiński CSsR – bardzo zasłużony dla Gliwic i i śląskiej Solidarności.


Czy prezes spółdzielni Nowe Miasto zarabia miesięcznie 21 tysięcy złotych? – Super Nowości24\nCzy prezes spółdzielni Nowe Miasto zarabia miesięcznie 21 tysięcy złotych?\nRZESZÓW. W Rzeszowie czynsze za mieszkania są wyższe niż np. w Warszawie! Dowiedz się, dlaczego za mieszkanie w naszym mieście płacisz tak drogo\nCzytelnicy, mieszkańcy Nowego Miasta, zasypują nas wręcz lawiną przykładów niegospodarności i marnowania pieniędzy na tym osiedlu. Jest to reakcja na opublikowane w Super Nowościach informacje o horrendalnie wysokich czynszach w tej spółdzielni. Skontaktowali się też z nami pracownicy SM Nowe Miasto i opowiedzieli o tym, jak się tam zarabia.\nMiesięczne pobory Kazimierza Bajowskiego, prezesa zarządu, wynoszą według naszych informatorów aż 15 tysięcy złotych a do tego pan prezes ma 40-procentową stałą, comiesięczną premię. Miesięczne uposażenie pana prezesa ma więc wynosić łącznie aż 21 tys. zł.\nNiewiele mniej zarabia Jerzy Kustra, zastępca Kazimierza Bajowskiego. Podobno jego miesięczne uposażenie wynosi 16 800 zł. Ta kwota zawiera już stałą premię. Te szokujące informacje postanowiliśmy sprawdzić bezpośrednio u źródła. Dziennikarz Super Nowości, a zarazem mieszkaniec Nowego Miasta, odwiedził prezesów i spytał wprost, czy zarabiają takie właśnie kwoty. Obaj prezesi zgodnie i stanowczo odmówili odpowiedzi.\nJak to jest, że mieszkaniec, a więc członek spółdzielni, nie ma prawa się dowiedzieć, ile pieniędzy z jego czynszu otrzymują prezesi spółdzielni? Dlaczego tak olbrzymie pieniądze zarabiają prezesi starej spółdzielni, która już się nie rozwija, nie tworzy nowych budynków i osiedli, a cała praca zarządcy sprowadza się zaledwie do administrowania istniejącymi blokami, utrzymywania ich w należytym stanie technicznym i pilnowania porządku na terenach przyległych do budynków.\nDo wykonywania takich zadań nie trzeba zatrudniać wysoko opłacanych genialnych menedżerów z głowami pełnymi kreatywnych pomysłów – czyli takimi, którzy pracują np. w rzeszowskim Zelmerze lub WSK. Z zadaniami prezesa takiej spółdzielni z powodzeniem poradzi sobie średnio zdolny kierownik, znający przepisy prawa budowlanego i spółdzielczego.\nPrezesi spółdzielni Nowe Miasto spełniają te standardy z powodzeniem. Ich zarobki jednak zdecydowanie przekraczają wszelkie normy, o ile prawdziwe są informacje otrzymane przez naszą redakcję. Gdyby nie była to prawda, to prezesi najprawdopodobniej wyprowadziliby dziennikarza z błędu i wyjaśnili, że zarabiają mniej. Kazimierz Bajowski i Jerzy Kustra odmówili jednak jakiejkolwiek odpowiedzi, co można uznać za swoiste potwierdzenie naszych informacji.\nCzy prezes spółdzielni Nowe Miasto zarabia miesięcznie 21 tysięcy złotych? added by mpp on 13 grudnia 2010


Sudan: koniec z dziećmi-żołnierzami. Demobilizacja młodocianych oddziałów\nlg 31.08.2010 15:42\nArmia Południowego Sudanu zobowiązała się do całkowitej demobilizacji oddziałów dziecięcych żołnierzy. Według informacji ONZ już 20 tys. młodych osób zostało zwolnionych ze służby. Ponad 900 pozostaje w szeregach armii - podaje BBC.\nLudowa Armia Wyzwolenia Sudanu (SPLA) utworzyła niedawno jednostkę chroniącą młodych przed wstępowaniem do armii i demilitaryzującą pozostałe dziecięce oddziały. - Do końca tego roku w szeregach SPLA nie będzie żadnych dzieci - powiedział w wywiadzie dla BBC William Deng, szef południowej komisji ds. rozbrojenia.\n- Walczymy dla naszych dzieci, żeby one mogły cieszyć się wolnością. Przyszłość naszego państwa zależy właśnie od nich - powiedział szef sztabu James Hoth. Południowy Sudan, który przez lata walczył z północą, czeka na styczniowe referendum w sprawie niepodległego państwa.\nDzięki działaniom ONZ, SPLA oraz były południowy ruch rebeliancki zgodziły się zdemobilizować wszystkie oddziały dziecięce oraz zaprzestać ich wykorzystywania w całym południowym Sudanie.\n- Rząd odpowiedzialny jest za pomoc i wykształcenie dzieci powracających z oddziałów armii. Wojsku nie brakuje żołnierzy. Gdyby chcieli, mogliby przywołać miliony obywateli, ale nie dzieci - stwierdził Deng.\nLisa Grande, zastępca koordynatora współpracy humanitarnej przy ONZ przyznała, że "działania SPLA idą w dobrym kierunku". Dodała jednak, że "transformacja armii wyzwolenia do profesjonalnego wojska to długa i żmudna droga".


Metromierz i aplikacja Android\nInnowacyjny oraz precyzyjny. Dla zawodników otwartych na nowe technologie.\nSzukasz prezyzyjnego i funkcjonalnego metromierza? Chciałbyś, aby sprzęt oferował Ci mnogość funkcji, a zarazem umożliwiał prostą i szybką obsługę?\nMetromierz iTrip s-1 współpracujący z aplikacją iTrip a-2 to idealny metromierz do pomiarów w rajdach samochodów, samochodów zabytkowych lub ciężarówek, motocykli czy quadów.\nZapewnia czytelną prezentację mierzonych wartości, prostą obsługę i ogromną precyzję.\nMetromierz iTrip s-1 pozwala na podłączenie dwóch czujników prędkości na podstawie których oblicza przejechaną odległość. Może być również wyposażony w moduł GPS który wspomaga lub całkowicie odpowiada za naliczanie drogi bez konieczności stosowania czujników.\nMetromierz iTrip s-1 nie dysponuje wbudowanym wyświetlaczem. Dane pomiarowe przesyłane są poprzez Bluetooth do urządzenia z systemem Android na którym musi być zainstalowana aplikacja iTrip a-2.\nObudowa metromierza wykonana jest ze tworzywa sztucznego. Posiada stabilne punkty mocujące umożliwiające zamocowanie metromierza w samochodzie lub na motocyklu. Obudowa może być odporna na kurz i wodę spełaniając wtedy normę IP67.\nCenisz sobie funkcjonalność i łatwą obsługę? Jesteś otwarty na nowe technologię?\nAplikacja iTrip a-2 to oprogramowanie współpracujące ze sterownikiem s-1 zamontowanym w pojeździe. Program zapewnia czytelne wyświetlanie danych dotyczących trasy każdego rodzaju rajdu, dzięki czemu: zawodowiec, początkujący czy nawet laik może dokonywać pomiarów.\nAplikacja iTrip a-200 to wynik pracy nad systemem, którego zadaniem jest dokładny pomiar i przejrzysta prezentacja mierzonych parametrów.\nKupując aplikację + sterownik, otrzymujesz możliwość pomiaru szeregu danych: dwóch wartości drogi TRIP i ODO, prędkości, napięcia, temperatury i czasu.\nWszystkie parametry wyświetlane są na jednym ekranie. W praktyce oznacza to, że jeden rzut oka na tablet czy telefon pozwala odczytać potrzebne informacje.\nWartość współczynnika kalibracyjnego zapisywana jest z bardzo dużą dokładnością co pozwala dokładnie dopasować się do odcinka kalibracyjnego nawet przy bardzo małej liczbie impulsów. Wartości kalibracji możesz zmieniać podczas pomiarów różnymi metodami. Sposób kalibracji uprościliśmy do maksimum aby ułatwić i przyśpieszyć obsługę. Możesz zapisać do 3 wartości kalibracji np. dla 3 rodzajów opon.\nAplikacja posiada również możliwość kalibracji drogi mierzonej za pomocą GPS.\nPosiada również kontrolę czasu pozostałego do końca sekcji czy następnego PKC. Wystarczy że przed startem wpiszesz czas z karty drogowej, a aplikacja będzie go liczyć za Ciebie.\nDlaczego warto zwrócić uwagę na ten zestaw?\niTrip s-1 + aplikacja a-2 to ekstremalnie funkcjonalny oraz precyzyjny metromierz, zapewniający precyzyjne pomiary odległości, prędkości, czasu, napięcia w instalacji elektrycznej pojazdu oraz temperatury.\nTo model w którym precyzja pomiarów drogi oraz możliwości kalibracji sięgają tak daleko. Dodatkowo dzięki możliwościom ekranu urządzenia z Androidem, czytelność wskazań jest na bardzo wysokim poziomie.\nZmierzone dane są wyświetlane na urządzeniu z systemem Android w dedykowanej aplikacja iTrip a-2.\nZestaw sprawdza się w samochodach osobowych i ciężarowych każdego typu oraz motocyklach, quadach i pojazdach uts/ssv.\ns-1 + a-2 to wyznacznik wartościowego sprzętu do pomiarów w rajdach.\nw cenie od 1450 zł/brutto za kpl.\nCechy charakterystyczne metromierza.\nMetromierz posiada dwa niezależne wejścia do podłączenia czujników drogi o dowolnej konstrukcji.\nAby zapewnić precyzję pomiarów, wejścia mogą pracować w różnych konfiguracjach:\npracuje jedno wejście pracuje z jednym czujnikiem drogi\npracuje jedno wejście pracuje z jednym czujnikiem drogi, do drugiego wejścia jest podłączony czujnik zapasowy aby w przypadku awarii błyskawicznie dokonać zmiany\npracują jednocześnie dwa wejścia pracują jednocześnie z dwoma czujnikami. Metromierz dokonuje jednoczesnego pomiaru z dwóch czujników zamontowanych po prawej i lewej stronie pojazdu, co zwiększa precyzję pomiaru\npracują jednocześnie dwa wejścia pracują jednocześnie z dwoma czujnikami. Metromierz dokonuje pomiaru z jednego czujnika o większej prędkości ( np. w sytuacji gdy czujniki zamontowane są na kołach osi nienapędzanej a poojazd potrafi na ostych zakrętach podnosić odciążone koło ponad drogę )\npracują jednocześnie dwa wejścia pracują jednocześnie z dwoma czujnikami. Metromierz dokonuje pomiaru z jednego czujnika o mniejszej prędkości ( np. w sytuacji gdy czujniki zamontowane są na kołach osi napędzanej a pojazd potrafi na ostych zakrętach buksować odciążonym kołem )\nTrzy warianty rozdzielczości oraz 5 wariantów korekty drogi długiej\nRozdzielczość wskazania odległości drogi ODO jest regulowana. Zawodnik może wybrać korektę: 1, 3, 5 ,10 lub 20 m.\nZaawansowane funkcję korekty i zmiany współczynnika\nGdy podczas odcinków lub pomiędzy nimi decydujesz się na zmianę współczynnika kalibracyjnego masz dostępne 3 metody tej zmiany.\nZmiana współczynnika kalibracyjnego wpływa na pomiar odległości. Funkcja podzielona jest na 3 podfunkcję które różnymi metodami realizują zmianę. Aby zastosować 2 pierwsze podfunkcję musisz mieć włączony tryb Multi k ( czyli możliwość wpisania więcej niż 1 współczynnika kalibracyjnego ) oraz mieć faktycznie wpisany więcej niż jeden współczynnik kalibracyjny.\nWybierz inny współczynnik kalibracyjny i dokonaj zmiany. Metromierz przeliczy przez nowy współczynnik wszystkie zliczone od rozpoczęcia pomiarów impulsy które dostał z czujnika prędkości.\nMetromierz zliczył 1000 imp z czujnika prędkości a współczynnik kalibracyjny wynosi 500 impulsów / 1 km. Wartość drogi wynosi 2000m. Zmieniasz współczynnik kalibracyjny z przeliczeniem na 502 impulsy / 1km. Po zmianie wartośc drogi zmieni się z 2000m na 1992 metry.\nMożesz używać tej funkcji również do poprawy precyzji kalibracji.\nWybierz inny współczynnik kalibracyjny i dokonaj zmiany. Metromierz zakończy pomiary według starego współczynnika ( bez przeliczania zliczonych dotychczas impulsów ) i rozpocznie naliczanie według nowego współczynnika.\nMetromierz zliczył 1000 imp z czujnika prędkości a współczynnik kalibracyjny wynosi 500 impulsów / 1 km. Wartość drogi wynosi 2000m. Zmieniasz współczynnik kalibracyjny z przeliczeniem na 502 impulsy / 1km. Po zmianie współczynnika wartość drogi nie zmieni się, a nowy współczynnik będzie stosowany do impulsów z czujnika które pojawią się po fakcie zmiany. Czyli kolejne zliczone 502 impulsy spowodują zaliczenie 1000 m.\nMetromierz posiada przydatną funkcję korekty drogi długiej ODO. W sytuacji gdy zmierzona odległość nie zgadza się całkowicie z odległością podaną przez organizatora, możesz za pomocą przycisków strzałek dokonać szybkiej korekty. Wartość korekty następująca po każdym naciśnięciu przycisków ma związek z rozdzielczością wyświetlania i wynosi: 1,3,5,10,20m..\nPodczas korzystania z pomiaru za pomocą wyłącznie danych z systemu GPS nie ma potrzeby dokonywania kalibracji drogomierza, jednak istnieje taka możliwość gdyby dane organizatora znacznie odstawały od "prawdziwego" kilometra.\nAplikacja a-2 współpracująca ze sterownikiem s-1 posiada funkcję synchronizacji czasu z GPS. Zwiększa to precyzje startu gdy wybrana jest opcja: Startuj z zegara.\nDzięki wbudowanej w aplikację a-2 funkcji będziesz mógł kontrolować czas od PKC do PKC. Możesz również kontrolować drogę ODO ( TOTAL ) którą należy przejechać do następnego PKC . Wystarczy że podczas startu z PKC wpiszesz czas oraz odległość do nastepnego PKC.\nTryb odliczania umożliwia pomiar odległości w kierunku przeciwnym, czyli odliczanie drogi do tyłu.\nW praktyce funkcja ta może być zastosowana np. w sytuacji pobłądzenia. Podczas powrotu do miejsca zabłądzenia należy włączyć funkcję odliczania i po powrocie na poprawną trasę wyłączyć. Dzięki temu droga zmierzona przez metromierz nie będzie zawierała odległości przejechanej po błędnej trasie.\nMetromierz można przymocować w pojeździe każdego typu. Posiada wbudowane2 punkty mocujące, które dają gwarancję, iż podczas jazdy metromierz będzie nieruchomo przymocowany do pojazdu.\nIstnieje również możliwość przymocowania metromierza poprzez dedykowane wsporniki lub za pomocą przemysłowego rzepu samoprzylepnemu.\nMetromierz może współpracować z jedno lub trzyprzyciskowym reseterem zewnętrznym.\nLekka , sztywna obudowa zapewnia sztywność konstrukcji oraz odporność na uszkodzenia mechaniczne. Obudowa nie jest odporna na wodę i kurz. W wersji specjalnej może zostać poddana hermetyzacji.\nmożliwość zliczania drogi wyłącznie na podstawie systemu GPS\nkalibracja zliczania drogi na podstawie systemu GPS\nw przypadku awarii czujników automatyczne przełączenia na naliczanie z GPS podczas pomiarów ( opcja GPS )\nkolorowy, przejrzysty ekran urządzenia z systemem Android\npamięć do 3 współczynnik kalibracyjnych\ndodatkowy sterownik s-1 do wykorzystania z jedną aplikacją a-2\nGłebokość : 60 mm


Cesarzowi co cesarskie - co Boskie – Bogu - Czaso Pismo Michael\nCesarzowi co cesarskie - co Boskie – Bogu\nNapisał Louis Even w dniu sobota, 01 styczeń 2000.\n„Coś” – nie należy do cesarza stylko dlatego, że on się tego domaga Prawa cesarskie są ograniczone nadrzędnością praw osoby ludzkiej Człowiek należy do Boga\nObywatel jest zobowiązany w sumieniu do nieprzestrzegania zarządzeń władz cywilnych, gdy przepisy te są sprzeczne z wymaganiami ładu moralnego, z podstawowymi prawami osób i ze wskazaniami Ewangelii. Odmowa posłuszeń-stwa władzom cywilnym, gdy ich wymagania są sprzeczne z wymaganiami prawego sumienia, znajduje swoje uzasadnienie w rozróżnieniu między służbą Bogu a służbą wspólnocie politycznej. „Oddajcie... Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga” (Mateusz 22:21). „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz 5:29).\nFaryzeusze, pragnący złapać w pułapkę Jezusa, kiedy będzie mówił, posłali do Niego swoich ucz-niów razem ze zwolennikami Heroda, popierającymi Rzym, żeby postawić to pytanie: „Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?” (Mateusz 22:17)\nZwykle ci, którzy przytaczają ten cytat z Ewan-gelii, robią to po to, żeby podkreślić obowiązek płacenia podatków. I robią to bardzo elokwentnie. Oprócz tego, przeważnie cytują tylko pierwszą część tekstu, tę która dotyczy Cezara. Następna część odnosząca się do Boga, zwykle pominięta jest milczeniem, tak obecni mówcy zajęci są ważnością Cezara dzisiaj.\n„Tak naprawdę to Chrystus ustalił pierwszy rozdział praw obywatelskich streszczając je w zwięzłych słowach, które po dwóch tysiącach lat są aktualne i ponadczasowe: ‘Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga’.”\nPan Dorion wstrzymał się od dalszych komentarzy, ale zważywszy na temat debaty miał z pewnością na myśli to, że osoba ludzka należy do Boga, a nie do Cezara; że Cezar nie ma prawa wkraczania w to, co należy się Bogu; że Cezar musi respektować godność, wolność i prawo każdego i wszystkich obywateli, włączając w to prawo do życia, prawo do takich warunków, które pozwolą na pełny rozwój jednostki ludzkiej. Prawa Cezara są podporządkowane nadrzędnym prawom osoby ludzkiej.\n„Kiedy Chrystus powiedział, ‘Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga’ dał On państwu prawo, którym nigdy przedtem się ono nie cieszyło i ograniczył to prawo w nieznany przedtem sposób. I nie tylko dostarczył, ale wykuł instrument do jego egzekwowania. Ograniczenie władzy państwowej przestało być tylko nadzieją cierpliwych, intelektualistów-filozofów, i stało się ponadczasową instrukcją dla Kościoła Powszechnego.”\n„Niestety wypaczenie chrześcijaństwa osiągnęło stan, gdzie nawet większość chrześcijańskiego duchowieństwa zamiast dążyć niezmordowanie do ograniczenia władzy państwowej, pomaga w dążeniu do reformowania społe-czeństwa przez władzę państwową. W rzeczywistości chcą się przypodobać nie Bogu a Cezarowi. Każde zwiększenie władzy państwowej lub grup monopolistycznych bez względu na słusz-ność argumentów, nieuchronnie prowadzi do odbierania jednostkom prawa do kierowania się w życiu osobistym wolnymi wyborami.” (Kredyt Społeczny a filozofia chrześcijańska, str. 13)\nPrezentując tę ustawę 1 lipca 1960 r. premier Diefenbaker podkreślił jej cel: „Utrzymać i zabezpieczyć wolność jednostki w stosunku do władzy państwowej, nawet najsilniejszej.” Dlaczego? Dlatego, że osoba ludzka jest suwerenna w stosunku do Cezara. Diefenbaker rozumiał to, więc powiedział: „Święte prawo jednostki czyni ją wolną w stosunku do władzy państwowej.”\nPapież Pius XI napisał w encyklice Divini redemptoris: „Osoba ludzka powinna być postawiona na pierwszym miejscu w hierarchii świata.”\nA więc na pierwszym miejscu, przed jaką-kolwiek instytucją, przed jakimkolwiek Cezarem.\nPapież Pius XII napisał w swoim liście do Przewodniczącego Spraw Socjalnych we Francji 14 lipca 1946 r.: „To osobę ludzką Bóg umieścił na szczycie widzialnego wszechświata, czyniąc go, zarówno w ekonomii jak i w polityce, miarą wszystkich rzeczy.”\nTo nie Cezar jest na szczycie; to osoba ludzka. Czyli osoba ludzka nie należy do Cezara; to raczej odwrotnie - Cezar należy do osoby ludzkiej i ma jej służyć pełniąc swą funkcję obrońcy praw czło-wieka.\nMaurice Allard, członek parlamentu z Sherbrooke, Quebec, powiedział także podczas debaty nad Ustawą o Prawach Człowieka: „Osoba ludzka nie może stać się narzędziem ani ofiarą państwa; to władza państwa podczas tworzenia praw musi gwarantować wolność w różnych dziedzinach życia człowieka.”\nR.S. MacLellan – członek parlamentu z Inverness-Richmond, Nova Scotia, był nie mniej kategoryczny w swojej wypowiedzi: „Jednostka ludzka jest przed władzą państwową... Jedynym celem rządu jest gwarantowanie wolności osobistych jednostki.”\nUżyjmy zatem czasownika „opodatkować” w sensie „rygorystycznego żądania”. Można powiedzieć, że prywatne i publiczne potrzeby opodatkowują zdolność produkcyjną naszego kraju. Jeżeli potrzebuję pary butów – opodatkowuję zdolność produkcji butów. Jeżeli Cezar prowincjonalny wybuduje 1 km drogi, opodatkowuje zdolność budowania dróg o długości 1 km . Przy dzisiejszej zdolności produkcyjnej, budowa dróg nie koliduje z produkcją butów.\n„ – Ale Cezar musi przecież opłacić robotników, musi zapłacić za materiały do budowy” – powiedzą niektórzy.\nPrzy innej okazji, która jest rzadziej przytaczana, niż sytuacja z monetą, którą płacono daninę [Cezarowi] Jezus musiał się ustosunkować do sprawy podatków. Tym razem nie chodziło o daninę dla najeźdźcy, ale o dwudrachmę – podatek ustanowiony przez samych żydów, w celu utrzymania świątyni (Mateusz 17:24-26). Ci, którzy pobierali ten podatek przyszli do świętego Piotra, mówiąc: „Wasz Nauczyciel nie płaci dwudrachmy?” Jezus odpowiedział Piotrowi: „Idź nad jezioro i zarzuć wędkę! Weź pierwszą rybę, którą wyciągniesz i otwórz jej pyszczek: znajdziesz statera [srebrna moneta grecka]. Weź go i daj im za Mnie i za siebie!” Piotr – rybak z zawodu bardzo dobrze to zadanie wykonał.


Najlepsze promocje dla graczy #53. Xbox One, PS4, dyski SSD, GeForce 1060 6GB, monitory, procesor Intela\nGamezilla > Publicystyka > Najlepsze promocje dla graczy #53. Xbox One, PS4, dyski SSD, GeForce 1060 6GB, monitory, procesor Intela\nRedakcja11.05.2018 09:56 PCPS4Xbox One skomentuj\nJeśli składacie nowy komputer do gier lub chcecie usprawnić swoją aktualna maszynę, to ten tekst jest dla Was. Mamy też coś dla osób szukających nowej konsoli oraz świetną grę do zgarnięcia za darmo.\nZaczynamy od dwóch zestawów z konsolą Xbox One S, które od razu po przyniesieniu do domu zapewnią Wam mnóstwo dobrej zabawy. Oba zestawy zawierają kilka świetnych gier, a wiadomo że przy zakupie nowej konsoli od razu chcemy sprawdzić ją w akcji. I tutaj na pewno na Waszej twarzy natychmiast zagości spory uśmiech. Z naszej strony polecamy głównie ten pierwszy pakiet z niemieckiego Amazona, druga oferta jest już dostępna w polskim sklepie.\nXbox One S 1TB + Forza Horizon 3 + Hot Wheels + Steep + Forza Horizon 2 + Halo 5 + The Crew + kontroler Xbox One - 259 euro\nXbox One 500GB + Śródziemie: Cień Wojny+ Gra FIFA 18 + 6M Live Gold - 1099 zł\nMamy też coś dla fanów PlayStation. Konsola Sony doczekała się małej przeceny w polskich sklepach (w sam raz na komunię) i Waszą uwagę zwracamy na dwa zestawy, które naszym zdaniem oferują najlepszy stosunek cena-jakość. Z naszej strony polecamy głównie ten zestaw z Far Cry 5, chyba że szukacie czegoś na komunijny prezent, wtedy idealnie nada się pakiet numer dwa.\nPS4 500 GB + Far Cry 5 - 1099 zł\nPS4 1TB + Gran Turismo Sport + Uncharted: Zaginione Dziedzictwo + Knack 2 - 1378 zł\nDo 19 maja możecie kupić w promocyjnej cenie dwa świetne dyski SSD od renomowanej firmy Crucial. Do kupienia są dwa modele z serii MX500 - 250 GB oraz 500 GB i polecamy raczej ten drugi produkt. Gry mają bowiem coraz większe rozmiary i naszym zdaniem zdecydowanie warto dołożyć te 200 złotych do 500GB. Podziękujecie nam za parę lat.\nDysk SSD Crucial MX500 - 250 GB - 269 zł\nDysk SSD Crucial MX500 - 500 GB - 449 zł\nMyszka Klim Skill\nKlim Skill to wysoko oceniana myszka wśród użytkowników niemieckiego Amazona, którą sklep sprzedaje z dużym rabatem za około 100 złotych. Mysz posiada 7 konfigurowalnych przycisków, regulację DPI (max. 4000) i wygodny uchwyt. Jeśli szukacie dobrej, niezbyt drogiej myszki do gier, to polecamy ją z czystym sumieniem.\nMyszka Klim Skill - 22 euro\nKupno nowej i dobrej karty graficznej w przystępnej cenie to dziś spora sztuka, więc gdy znaleźliśmy GeForce'a GTX 1060 6GB od Palita w najniższej na rynku cenie 1349 złotych, to musieliśmy wrzucić go do tego zestawienia! To naprawdę bardzo atrakcyjna cena i jeśli szukacie nowego układu GPU, to chyba nie ma się nad czym zastanawiać.\nPalit GeForce GTX 1060 6GB - 1349 zł\nDobry procesor to podstawa komputera do gier i można oczywiście kupić jakiś najnowszy model Intela lub AMD, ale można też zerknąć na trochę starsze, ale wciąż bardzo wydajne układy. Np. procesor i5-6600 @ 3,4GHz, który możecie kupić za 729 zł. To wciąż świetny procesor, który bez problemu sprawdzi się w nowych grach stanowiać znakomity stosunek cena-jakość. Polecamy!\nPrcoesor Intel Core i5-6600@3,4GHz - 729 zł\nSprzętowe oferty kończymy dwoma przecenionymi monitorami firmy iiyama o przekątnej ekranu 21,5". Są to monitory dla niezbyt wymagających osób, co nie znaczy, że dostajemy tu jakiś wybrakowany produkt. Ot, po prostu tanie, solidne, kompleksowo wyposażone wyświetlacze (mają złącza VGA, HDMI oraz DVI i są wyposażone w głośniki), które na pewno będą Wam dobrze służyć.\nMonitor LED 21.5" Iiyama Prolite E2280HS-B1 (matryca TN) - 349 zł\nMonitor LED 21.5" Iiyama X2283HSU-B1DP (matryca VA) - 399 z\nFlame in the Flood to roguelike'owa, przygodowa gra w survivalowych klimatach, którą możecie zgarnąć w wersji na PC. Tytuł na na pewno przyciąga oko klimatyczną grafiką, za którą odpowiada dyrektor artystyczny serii Bioshock ( do kupienia w zbiorczej kolekcji na PS4/Xbox One) i jeśli lubicie survivalowe produkcje oraz gatunek roguelike'ów, to zdecydowanie warto dodać ten tytuł do swojej kolekcji.\nOferta jest dostępna pod tym adresem i potrwa do jutra, 11 maja, do godz. 19.00.


Gromada Kalonka – Wikipedia, wolna encyklopedia\nGromada Kalonka – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.\nGromadę Kalonka siedzibą GRN w Kalonce utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie brzezińskim w woj. łódzkim, na mocy uchwały nr 29/54 WRN w Łodzi z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Borchówka, Kalonka, Wilanów B, Kopanka i Imielnik Nowy (z wyłączeniem wsi Dobra-Nowiny) ze zniesionej gminy Dobra w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 11 członków gromadzkiej rady narodowej.\nGromadę zniesiono 31 grudnia 1959, a jej obszar włączono do gromad Dobra (wieś Wilanów A, wieś Kalonka, wieś Kopanka, wieś Wódka, wieś Dąbrowa, wieś Dąbrówka, wieś Niecki, wieś Borki oraz wieś Imielnik Nowy) i Skoszewy Stare (wieś Bukowiec, wieś Grabina, wieś Borchówka i wieś Dobieszków).


W obecnych czasach ponownie powróciła moda na zarost. Jednak by posiadać sensowny zarost, który będzie można podziwiać to będziemy musieli się pomęczyć. Odwiedziny w Barber Shopie są mile widziane, by faktycznie w sensowny sposób uformować zarost, żeby rósł w dobry sposób. Potem możemy samodzielnie nad wszystkim pracować, pamiętając żeby stawiać na naprawdę odpowiednie produkty (Truefitt & hill).\nBo brzytwa musi być faktycznie ostra, nie bez powodu przecież używa się powiedzenia: „ostry jak brzytwa”. Od dawna brzytwa jest kojarzona z najwyższej ostrości materiałem. Golibroda jednym niezbyt precyzyjnym ruchem jest w stanie przeciąć naskórek klienta. Skaleczenia będą zdarzać się na początku często, w szczególności, gdy samodzielnie zaczynamy golić się brzytwą. Jednak po pewnym czasie wyczujemy to narzędzie i będziemy w stanie dobrze się ogolić bez ani jednego zadrapania. Praktyka i w tym aspekcie czyni mistrza, jeśli więc chcielibyśmy mieć faktycznie świetny zarost musimy nauczyć się o niego dbać, albo użyjmy brzytwy i go zlikwidujmy.


strona internetowa firmy- czy potrzebna - strona 2 - Zakładanie firmy - Forum dla księgowych i kadrowych - księgowość i kadry - INFOR.pl\n#21 < Mariusz J. >\nNapisano 26 styczeń 2013 - 17:57\nW niektórych branżach strony internetowe stanowią konieczny element funkcjonowania, zwiększając jej prawie darmową reklamę. Trzeba mieć na uwadze ogrom ludzi korzystających z Internetu, a przez to mogących stać się potencjalnymi klientami.\nInternet stanowi źródło informacji o rozmaitych towarach i usługach. Nie wolno zapominać o funkcji jaką pełni Internet, a mianowicie możliwości szybkiego komunikowania się z potencjalnymi klientami.\nDobrze działająca strona internetowa może zwiększyć zaufanie do Twojego przedsiębiorstwa i dodać jej wiarygodności.\nZgadzam się z tym, że bardzo ważne jest, aby strona była dobrze pozycjonowana.\nZa niewielkie pieniądze można zlecić zrobienie strony firmom, które się w tym specjalizują.\nNapisano 10 luty 2013 - 16:42\nJak wyżej - nie ma co się zastanawiać nad stroną, tylko ją stworzyć lub zlecić komuś. Strona ww to inwestycja - reklama, prestiż i dodatkowe źródło nowych klientów. Za parę lat każda firma będzie miała stronę. Oczywiście w zależności od branży potencjał jest różny, ale z racji, że ludzie już "zadomowili" się w Google warto promować się w Internecie. Im wcześniej zaczniesz, to później będzie łatwiej ją wypromować (np. w przypadku pozycjonowania). Jeśli nie stać Cię lub jeszcze nie widzisz takiej potrzeby, stworzenie prostej strony można zamknąć w 300 zł (jednorazowo). Warto posiadać choćby taką wizytówkę (i nie mówię tu o panoramach firm, bo to marnowanie pieniędzy)\nZ pewnością nie można zapominać o występujących obowiązku prawnym posiadania strony internetowej w przypadku niektórych podmiotów. Obowiązek ten dotyczy przede wszystkim publicznych spółek akcyjnych, które zobowiązane zostały do posiadania strony internetowej. Wobec wyżej wymienionych podmiotów nowelizacja Kodeksu Spółek Handlowych wprowadziła wprowadza także obowiązek ogłaszania na stronie internetowej innych informacji dotyczących spółki, w tym projektów uchwał związanych z walnym zgromadzeniem wspólników, a także wyników głosowań. Po wejściu w życie nowelizacji ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (31 lipca 2007 r.) obowiązek posiadania własnych stron internetowych mają także spółdzielnie mieszkaniowe. Warto zwrócić uwagę, że najnowsze formularze rejestracyjne KRS zawierają pola związane z adresem strony internetowej i poczty e-mail rejestrowanego/przerejestrowywanego podmiotu.\nNapisano 13 luty 2013 - 12:35\nNie rozumiem dlaczego uważasz, że jest jakakolwiek niechęć do zakładania stron interentowych? Oczywiście są osoby/firmy, które pracują w branży długi okres czasu i wyrobiły sobie daną renome i tego po prostu nie potrzebują. Mówię tutaj głównie o małych firmach handlowo-usługowych, działających w wąskim regionie typu warsztat samochodowy itp. które zamiast zakładać stronę, dają ogłoszenie do lokalnej gazety czy zakładają darmowy profil na fb. Co do większych firm, działających na szerszym rynku w większości posiadają one swoją stronę internetową.http://www.pozycjonowanie.ideo.pl\nNapisano 17 marzec 2013 - 20:10\nTak jak nazwa firmy jej logo czy też nazwa produktowa i strona internetowa ma swoje bardzo ważne znaczenie.To swoista wizytówka firmy.Ważne jednak jest aby wybrać dobrą domenę no i stronę zbudować tak aby była czytelna, ładna i dobrze chodziła w różnych przeglądarkach.\nZałożenie strony firmowej jest ważne. Aby móc jednak w pełni wykorzystać jej potencjał warto jest wiedzieć kto, w jakich okolicznościach i po co na nią zagląda. Od niedawna korzystam z google analytics i to narzędzie dopiero daje mi potwierdzenie, czy moja strona funkcjonuje zgodnie z założeniami. Po co komu strona, skoro nie wiemy czy w ogóle ktoś na nią zagląda. Narzędzia typu google analytics dają wiedzę o częstotliwości odwiedzin, odwiedzanych zakładkach i regionie z którego pochodzą odbiorcy. Do korzystania z nich nie jest wymagana zaawansowana wiedza informatyczna.Dzięki temu narzędziu wiem też, że warto udzielać się na forum Infor, bo ktoś czasem odwiedzi moją stronę znajdując do niej odnośnik właśnie tutaj.\nNapisano 03 kwiecień 2013 - 20:07\nRównież uważam, że strona internetowa firmy to obecnie konieczność. Można stworzyć sobie prostą stronkę lub tylko wizytówkę, ale można róznież profesjonalną zarządzalną stronę. Jeżeli szukacie speców od profesjonalnych stron to polecam www.vsp.pl\nA jaki jest koszt założenia takiej strony? Ktoś pisał tu, że 500 zł, ale to chyba nie zawsze jest tyle?\nNapisano 15 kwiecień 2013 - 16:21\n"Strona internetowa" to dość ogólne pojęcie. Zależy do czego ma być i jak bardzo rozbudowana.Jeśli ma to być prosta wizytówka z kilkoma zakładkami to IMO nie powinna kosztować więcej jak 1000 zł. To też zależy ile klient od tego wymaga i czy jest ona robiona ręcznie, czy przy użyciu standardowych kreatorów. Proste strony z kreatorów można już mieć za 200 zł. Wręcz taką stronę można postawić sobie samemu mając jakieś grafiki i konto "internetowe" u dostawcy, który posiada takie wizardy.\nDziękuję. W takim razie rzeczywiście nie jest drogo. A co z późniejszymi opłatami?\n#31 Piotr Jesionek\nNapisano 16 kwiecień 2013 - 09:46\nJeśli strona się nie zmienia (czyli jest wizytówką) to płaci się tylko za domenę i utrzymanie jej na serwerze. Trzeba by sprawdzić cenniki u różnych dostawców. Przykładowo na home utrzymanie strony kosztuje około 400 zł netto rocznie, a utrzymanie domeny .pl około 120 zł netto. Przy czym dostawcy mają różne promocje i zwykle za pierwszy rok płaci się jakieś symboliczne kwoty, Można pewnie znaleźć coś tańszego niż home, można też zarejestrować tańszą domenę jako .com.pl lub waw.pl.\nTo już chyba wszystko wiadome trzeba tylko podliczyć czy się opłaca.\nNapisano 15 maj 2013 - 08:25\nPrzecież mamy XXI, nie wyobrażam sobie żeby jakikolwiek biznes mógł funkcjonować bez jego obecności w sieci! To tam ludzie szukają informacji, opinii. Obecnie jest to pierwszy kontakt z klientem i dlatego właśnie powinna być przygotowana w jak najbardziej profesjonalny sposób! Jeśli zaczynamy dopiero przygodę w biznesie, to warto jest wynająć specjalistów, którzy pomogą nam stworzyć strone, logo i inne materiały, które będą ze sobą spójne i które pomogą budować naszą markę. Na stronie agencji babilon media możecie zobaczyć to o czym mówię. Bez odpowiedniej strony i loga moim zdaniem w ogole nie ma co zaczynać.\nNapisano 17 maj 2013 - 12:08\nWarto dodać, że strony, które są mało estetyczne i niechlujne mnie osobiście wręcz odstraszają. Zatrudnienie specjalistów (np. w/w Babilon Media) to inwestycja, która moim zdaniem w krótkim czasie przyniesie oczekiwane efekty, a co z a tym idzie przełoży się na zysk. Warto to rozwaczyć i zapamiętać, że nie da się drugi raz zrobić dobrego pierwszeo wrażenia!\nNapisano 28 maj 2013 - 11:50\nStrona internetowa jest główna wizytówką firmy, każdy musi ją posiadać. nie ma się co dziwić, tylko zakładać dla swoich biznesów\nNapisano 19 sierpień 2013 - 00:39\nUważam, że jak ktoś nie ma strony internetowej, to znaczy, że nie traktuje swoich klientów we właściwy sposób. Sam zainwestowałem w odświeżenie swojej strony, bo uważam, że należy iść zgodnie z obowiązującymi trendami. Agencja Babilon Media, z którą współpracuje już od jakiegoś czasu zrobi dla mnie taką stronę, która pozwoli zachęcić klientów do kontaktu i przekonania ich, że to właśnie ja jestem im potrzebny.\nNapisano 25 sierpień 2013 - 09:54\nTeraz są na pewno firmy nie posiadające stron internetowych, ale zazwyczaj są to przedstawiciele branży lokalnej albo firmy, które nie mają budżety do takich dodatkowych kosztów. Jednak uważam, że strona interetowa się przydaje, chociażby po to, by klient znał naszą ofertę i nasze namiary. Stworzenie strony firmowej warto zlecić profesjonaliście.\nNapisano 27 sierpień 2013 - 07:11\nZgadzam się, strona internetowa to obecnie najlepsza forma reklmowania się firmy. Dzisiaj wszyscy korzystają z internetu. Opłaca się w to inwestować.\nNapisano 27 sierpień 2013 - 07:41\nPrzyłączam się do zdania, że słaba strona nic nie daje. Po co komu strona której nikt nie znający jej adresu nie znajdzie na wyszukiwarce. Jeśli ma się wyświetlać na 1 stronie wyników to musi być pozycjonowana. I musi być dobrze napisana, aby działała szybko a nie ładowała godzinami paru obrazków. Więc źle wykonana stanowi tylko obciążenie finansowe. A strona za 500 zł nie budzi mojego zaufania.\nPrzypomniała mi się kiedyś "świetna" firma tworząca strony, która przekonywała, że jej strona jest wyśmienita, bo jak się wpisze w google: "dźwigi Pazoła"(nazwa firmy od nazwiska właściciela) to ona wyświetla się na 1 miejscu ! Ale jak się wpisało samo: "dźwigi" to nie było tej strony w pierwszej 100 wyników....Zainwestowali w trochę droższą stronę to teraz są na 2 stronie wyników. Ale to dalej nie 1 strona.\nA tak swoją drogą księguję faktury za pozycjonowanie stron w internecie, setki albo tysiące złotych miesięcznie, w zależności na której pozycji ma się znajdować strona.\nWięc koszt strony rzędu 500 zł mnie zastanawia.\nNapisano 05 wrzesień 2013 - 09:53\nZgadzam się, strona internetowa jest potrzebna w dzisiejszych czasach. Osobiście, kiedy szukam firmy w Internecie i jej tam nie znajduję, to bardzo często rezygnuję z jej usług, co pewnie jest pochopne, ale tak już mam i podobnie postępują moi znajomi. Zgadzam się więc ze zdaniem, że strona internetowa podnosi prestiż firmy.\nMusi być jednak łatwa w obsłudze i - jak pisze przedmówca - przejrzysta. Tylko wtedy potencjalny klient się z nią zapozna. Mnie osobiście podobają się te najprostsze strony, jak np. mojego doradcy www.ewerman.pl. Stronka młoda, ale bardzo czytelna i konkretna.\nNie jestem pewna, czy rodzaj działalności ma jakieś większe znaczenie w kwestii zakładania strony. Właściwie każda firma oferuje albo usługi albo towar i warto je reklamować na stronie. Dostęp do niej jest szybki, informacje bieżące i klient zyskuje poczucie, że firmę już "zna". Jednak ważne jest nieustanne administrowanie stroną, nie zaniedbywanie jej. Można to zlecić innym osobom albo samemu się tym zajmować. Rangę stron podnosi regularna aktualizacja treści i oczywiście teksty na wysokim poziomie, bez literówek, kiepskiej edycji, czy bez uwzględnienia zasad ortografii i interpunkcji.\nPosumowując - warto, ale jak się już za to brać, to konsekwentnie! A co myślicie do fan page'ach na Facebooku? Czy każda firma ma szanse zaistnieć na portalach społecznościowych?


29 listopada 2021r. Imieniny: Błażeja, Saturnina, Fryderyka\nCo nagle, to po diable. - tekst Sławomira Michalika\nBardzo dużo emocji wśród rodziców sześciolatków wzbudziła decyzja burmistrza Tadeusza Mikulskiego o przeniesieniu sześciolatków do oddziałów „zerowych”, funkcjonujących od kilku lat w miejskich szkołach. Obecnie zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej z 2009 roku istnieją trzy takie odziały, po jednym w każdej szkole. Od roku szkolnego 2011/2012 ilość „zerówek” miałaby wzrosnąć do trzech w każdej szkole.\nNa posiedzeniu Komisji Spraw Społecznych w piątkowy wieczór 15 kwietnia radnym została przedstawiona ta, jak to ujął burmistrz, bardzo ciekawa propozycja, bo dająca możliwość przyjęcia młodszych dzieci do oddziałów przedszkolnych. Jednak zdaniem radnych choć ciekawa, nie była konsultowana z rodzicami, pojawiła się nagle, może nawet nieprzemyślana do końca, nieodpowiedzialna w stosunku do rodziców sześciolatków, których postawiono „pod ścianą”, bo przecież jeszcze kilka tygodni temu zachęcani oni byli do pozostawienia swoich pociech w przedszkolach ze względu na możliwe niedostosowanie wiekowe do przebywania wśród starszych dzieci ze szkół podstawowych i „drągali” z gimnazjum. Ponadto powszechnie wiadomo, że rodzice nie chcą przenosić swoich dzieci z przedszkoli do szkół, by nie odbierać im radości dzieciństwa.\nRadni zaś, mieli podjąć decyzję ostatecznie do wtorku 19 kwietnia bez konsultacji, w ciemno, w ostatniej chwili. Po merytorycznej dyskusji radni nie przyjęli propozycji burmistrza i zdecydowali, że nie ma potrzeby wprowadzać rozwiązania, które funkcjonowałoby przez 1 rok. Tym bardziej, że nie jesteśmy odpowiednio przygotowani organizacyjnie i finansowo jako miasto do rozwiązania wyprzedzającego postanowienia MEN.\nI tak, którzy z rodziców wyrażą chęć przeniesienia swojej pociechy do szkoły do funkcjonujących obecnie oddziałów „zerowych”, mogą to uczynić z własnej chęci, a którzy zdecydują o pozostawieniu ich w przedszkolu, nie będą mieli z tym problemów.\nSławomir Michalik, SdG.


SIMPLY BE ECO!\nW naszym sklepie znajdziecie ponad 90% produktów z certyfikatem ekologicznym.\nPozostałe, które nie zawierają ceryfikatu będą produktami wyselekcjonowanymi, bez konserwantów, aromatów, barwników, wykonane w sposób przyjazny dla środowiska. Bo co tam naprawdę kryje się pod terminem ekologiczny? Czy istnieją jakieś standardy i przepisy mówiące o tym, który produkt może być uznany za ekologiczny? Standardy wydane w rozporządzeniu UE mówią o tym szeroko. Poniżej tylko kilka najważniejszych informacji na ten temat:\nJak wytwarzamy produkty ekologiczne?\nNie używamy chemicznych środków ochrony roślin,\nnie używamy sztucznych nawozów,\nużywamy kompostu, obornika, wszelkich minerałów dostępnych w glebie,\nnie używamy sztucznych barwników, konserwantów i substancji zapachowych, które byłyby innego pochodzenia niż roślinne. Unikamy związków chemicznych mających zapobiegać zepsuciu produktów.\nUstawa o rolnictwie ekologicznym wprowadza też odpowiednią kontrolę produkcji żywności. Jeśli mamy do czynienia z produktami ekologicznymi możemy być pewni, że przeszły one odpowiednie testy. Kontroli podlegają:\nłąki, pola, tereny uprawne,\nmagazyny i hale, gdzie się przechowuje żywność ekologiczną,\ndokumentacja produkcji żywności.\nDlatego w naszej ofercie znajdziecie sprawdzone produkty firm:\nBioPlanet, Holle, Primavika, Diet-Food, Natumi, The Bridge, Symbio, Pięć Przemian, BioAvena, Bio Vegan, EkoProdukt, Dobra Kaloria, Amarello, Zielony Listek, Repunzel, Krokus, Destination, Bio-Food, ALB-Gold, Dary Natury, Amylon oraz licznych firm z naturalnymi produktami dla najmłodszych.\nW naszym sklepie znajdziesz ulubione produkty wytwarzane według norm ekologicznych, a nasz zespół w razie potrzeby udzieli Ci wszelkich informacji na temat zdrowego i świadomego żywienia. Nieustannie poszerzając swoją ofertę będziemy promowali zdrowy styl życia. Już wkrótce w naszej ofercie znajdziecie unikalne przepisy kulinarne, które w łatwy i szybki sposób będziecie mogli wykorzystać w kuchni, poszerzając tym samym swoje horyzonty kulinarne.\nCelem zespołu BIO LOVERS jest prezentacja takich wyborów żywieniowych, które pozwolą Ci żyć smacznie, zdrowo i świadomie!\nSmakuj życie z BIO LOVERS!


Czy to najgorsze targi książki w Polsce? Wydawcy mówią wprost: Absolutna porażka! | TwojaHistoria.pl\nTwojaHistoria.pl > Historia nauki i historiografii > Czy to najgorsze targi książki w Polsce? Wydawcy mówią wprost: Absolutna porażka!\n16.10.2017 | Autor:\nSala targów. (fot. Aleksandra Zaprutko-Janicka)\nRazem z Kongresem Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski w dniach 11-14 października odbył się po raz trzeci Salon Książki Historycznej. O wrażenia zapytaliśmy wystawców. Opinie są miażdżące.\nSalon Książki Historycznej organizuje ta sama firma, która odpowiedzialna jest za Międzynarodowe Targi Książki w Krakowie. W związku z tym spodziewać by się można doskonałej organizacji, szeroko zakrojonej promocji, ogromnego wyboru książek i tłumów. Niestety nie tym razem.\nPrzy okazji wizyty na kongresie zajrzeliśmy także na targi, by przyjrzeć się nowościom oferowanym przez wystawców. Chcąc dostać się na ogólne targi książki zawsze trzeba odstać swoje w kolejce, opłacić wstęp i przygotować się na zderzenie z tłumem. Tym razem wejście było darmowe, co jednak nie specjalnie przekonało krakowian do przyjścia.\nNa sali wystawienniczej znalazło się zaledwie… 21 niewielkich stoisk, pomiędzy którymi przechadzało się mniej niż dziesięć osób. Dla porównania na Warszawskich Targach Książki Historycznej, organizowanych corocznie pod koniec listopada, wystawców jest zawsze około dwustu, a tłumy odwiedzających można liczyć w tysiącach.\nfot.Aleksandra Zaprutko-Janicka „Tłumy” na III Salonie Książki Historycznej w Krakowie.\nPodeszliśmy do kilku wydawców chcąc poznać ich opinie na temat wydarzenia. Nikt nie zdecydował się na wypowiedź pod nazwiskiem z obawy przed reakcją organizatora, który odpowiada przecież za ogromne międzynarodowe targi, w których wszyscy liczący się gracze na rynku biorą udział.\nAnonimowo usłyszeliśmy natomiast, że tegoroczny Salon Książki Historycznej to najgorsze targi, w których kiedykolwiek brali udział. Jedna z pań obsługujących stoiska wskazała ręką na kilka kręcących się po sali osób i powiedziała:\nWidzi pani tych 5 osób? To i tak jest duży ruch. Momentami nie było tu absolutnie nikogo!\nfot.Aleksandra Zaprutko-Janicka III Salon Książki Historycznej w Krakowie (fot. Aleksandra Zaprutko-Janicka).\nInny wydawca, który przy okazji poprzedniego kongresu zdecydował się wykupić stoisko na targach, a tym razem wpadł jedynie zobaczyć, czy cokolwiek się zmieniło, skomentował nawet dosadniej:\nTo zupełna kompromitacja. Już poprzednio targi były organizowane niekompetentnie i w sposób zupełnie nieprzemyślany. Według mojej wiedzy każdemu wystawcy przyniosły one wyłącznie straty. Zamiast wyciągnąć wnioski w tym roku organizatorzy spisali się nawet gorzej.\nNasi rozmówcy podkreślają, że targi nie miały żadnej promocji poza terenem kongresu i w żaden sposób nie zachęcono krakowian (a więc mieszkańców miasta wyjątkowo zainteresowanego historią!) do ich odwiedzenia. Także w budynku Auditorium Maximum, gdzie odbywał się kongres, targi ulokowano w taki miejscu i w taki sposób, że większość uczestników mogła ich nawet nie zauważyć.\nOrban chce wrócić do granic z 1914 roku? Na to wskazuje… telewizyjna prognoza pogody