wspomnienia | Wszystko i nic\n1 stycznia 2017 · 19:36\nUkradziony A. Sapkowskiemu tytuł nadaje się na tytuł tego wpisu jak ulał. Stwierdziłam, że skoro wszyscy robią podsumowania, to i ja też sobie przeanalizuję miniony rok. Może wyjdzie, że wcale nie okaże się on być takim tragicznym, jak mi się obecnie wydaje?\nBył miesiącem, w którym już brakowało mi czasu i sił, by podołać wszystkiemu, co zaserwowało mi życie. Podejrzewam, że z przemęczenia dorwało mnie zapalenie krtani, z którym i tak musiałam pracować. O tęsknocie za wsią wspominać nie muszę, bo towarzyszy ona moim wpisom od dłuższego czasu.\nPozytywnym elementem w tym miesiącu był AROL, nasze małe, amatorskie radio, które z wolna zyskiwało nowych słuchaczy. Naprawdę dawało „kopa” i napędzało do dalszego wysiłku i działania.\nOczywiście szkoła nadal absorbowała mnóstwo wolnego czasu po pracy. Referaty, egzaminy, zaliczenia – mnóstwo nauki. I coraz bliżej egzaminów końcowych.\nNa początek – egzaminy. Końcówka. Poszło wszystko dobrze, na wysokich ocenach. Nauka jednak przysparzała coraz więcej trudności. Coraz trudniej było zapamiętać ważne rzeczy, nauczyć się ich do egzaminów… czyżby symptomy przemęczenia?\nOczywiście AROL wciąż na „tapecie”, bo dzięki niemu można było odetchnąć, podładować się nieco, by znów wykorzystać zapas energii w pracy. I tylko w pracy.\nOtrzymałam w tym miesiącu też certyfikat ukończenia kursu masażu bańką chińską. Kolejny dodatek do przyszłego fachu. Zawsze to dodatkowe uprawnienia i umiejętności, które się przydadzą w przyszłej pracy.\nNo i Turkawka, czyli mój pierwszy, działający (jako-tako) kołowrotek zawsze służąca swoim wrzecionkiem, bym mogła się nieco mocniej zestresować pękającą i nierówno przędzoną nicią. W tym jest ona niezawodna. Ale i tak jej nikomu nie oddam, bo mimo, że ma swoje humory, to na wrzecionie tak szybko nici nie uprzędę, a niekiedy prędkość bardzo się liczy.\nTo miesiąc pod znakiem praktyk w gabinecie rehabilitacji. Naprawdę było ciężko: rankiem od 8 do 12 praktyki, a już od 14 musiałam być w pracy i zostać tam aż do 22. Cały dzień poza domem. Na praktykach nie było luzu i opierniczania się, ale robota na wysokich obrotach, że aż pot ciekł po plecach. Dałam radę jednak. Ale od tamtego czasu cierpię na jeszcze większe chroniczne zmęczenie, którego niczym nie jestem w stanie usunąć.\nTakie tempo i styl życia, jakie musiałam sobie narzucić (pogodzenie pracy z praktykami i szkołą) nie pozwolił mi na przyjemności w postaci poturkotania na Turkawce, czy poplątania nici na krosnach. AROL pozostał radiem tylko do słuchania.\nŻart w Prima Aprilis wyszedł mi, jak nigdy. Zdecydowana większość znajomych uwierzyła, że wyprowadzamy się wreszcie na wymarzoną wieś. Dziękuję Wam jeszcze raz za tyle pozytywnych wpisów pod postem.\nWiększość miesiąca, to jednak nauka, kolejne egzaminy i praca.\nNo i zdarzenie, o którym nie wspominałam na forum. Długo też się zastanawiałam, czy teraz w tym podsumowaniu je ująć… cóż… kwietnia zostałam półsierotą, tracąc mamę, która nie wykaraskała się po drugim udarze. Przez długi czas pomagały mi tabletki uspokajające, które jakoś pozwalały mi utrzymać się na powierzchni i nie zrezygnować z pracy i szkoły, choć miałam takie plany. Wszystko, czego pragnęłam, to zamknąć się w czterech ścianach i nie wychodzić, z nikim nie utrzymywać kontaktu, zniknąć i więcej się nie pojawić. Niestety, nadal (mimo, że uspokajacze odstawiłam) mam ochotę na zniknięcie…\n„Weekend” pierwszomajowy upłynął naprawdę wspaniale: na działce zrobiliśmy grilla (co prawda w strugach deszczu, ale mamy przy Ruderce zadaszony „taras”, więc deszcz nam nie straszny. Tylko zimno było. Jedzenia za to sporo naszykowaliśmy i w małym, ale wspaniałym gronie sobie wesoło pomarzliśmy. Najbardziej ucieszyły mnie odwiedziny S., której nie widziałam mnóstwo czasu, a mimo kontaktu przez Internet, strasznie się za nią stęskniłam.\nW pracy – stare-nowe problemy, które są nierozwiązywalne, bo system na to nie zezwala i koniec. Wyżej biurokracji nie podskoczysz i tyle. Ludziom też coraz częściej brak piątej klepki i rozsądku albo chociażby zwykłego pomyślunku na „chłopski” rozum.\nW szkole – znów referaty, zaliczenia, egzaminy. Znów borykam się z niemożnością wykrzesania z siebie energii do pracy umysłowej, a tu trzeba ją z siebie wykrzesać, bo nie można osiąść na laurach i odpuścić. Jeszcze nie. Najbardziej chyba lubię zajęcia praktyczne w terenie: podczas różnych imprez sportowych nasz wykładowca z masażu zabiera nas i sprzęt i oddajemy swoje umiejętności do darmowej dyspozycji wszystkim chętnym, którzy mają na to chęć. Można poznać naprawdę świetnych ludzi z pasją, porozmawiać, pośmiać się, a przy okazji nabyć doświadczenia w masażu sportowym.\nNo i chyba największe szczęście: mój własny, prywatny i pierwszy stół do masażu! Nie z najwyższej półki, ale najlepszy z dostępnych w tej cenie, na jaką mogłam sobie pozwolić.\nRocznica podjęcia pracy w ochronie. Nawet teraz ciężko mi ocenić, czy to była dobra, czy zła decyzja. Na pewno dobra w aspekcie finansowym, bowiem dodatkowy grosz pozwolił nam wyjść z zapaści finansowej, w którą wpadliśmy, gdy przez cztery lata nie mogłam znaleźć żadnego zarobku.\nOczywiście, kiedy lato w pełni, kłania się praca w „polu”. Mocno zredukowana ze względu na brak czasu i sił, by wszystkim zadaniom w pełni podołać. Aczkolwiek ile byłam w stanie, tyle starałam się ogarniać.\nW szkole? Cóż, wpadł mi w ręce kolejny certyfikat z kinesiotapingu. Bardzo pomocna rzecz takie plastrowanie, naprawdę. Przetestowałam sama, przetestowali G. i G. i trzeba przyznać, że jeśli chodzi o szybkie usunięcie bólu bez środków farmaceutycznych, to to jest najwłaściwsze rozwiązanie.\nI po raz pierwszy na Wystawie w Prudniku zaprezentowaliśmy się jako rzemieślnicy średniowieczni. Oczywiście w odpowiednich ubraniach i z właściwym sprzętem. I po raz pierwszy wygraliśmy główną nagrodę właśnie za przebrania i aranżację stoiska. W sumie mocno się nie napracowaliśmy, bo tylko robiliśmy to, co zwykle się robi na turniejach… w przyszłym roku tez pojedziemy, a co!\nW lipcu za wesoło nie było. Nad częścią miasta przeszła wichura wyrządzając wiele szkód, zostawiając ludzi (dosłownie) bez dachu nad głową.\nDruga smutna rzecz, to koniec sklepu z rękodziełem, prowadzonego przez moją dobrą znajomą. Nie byłam w nim za częstym gościem, czego bardzo żałuję. Niestety, chroniczny brak czasu, sił i dodatkowo wolnych zaskórniaków pieniężnych nie pozwalał na odpowiednie wspieranie rodzimego biznesu.\nZe swoimi krosnami gościłam w MOKu, gdzie w ramach akcji „Ginące zawody”, okazywałam dzieciom uczestniczącym w półkoloniach, jak się tka. Nie spodziewałam się aż takiego zainteresowania i zaangażowania w warsztaty. Naprawdę. To było coś niesamowitego, że tak duża i zróżnicowana wiekowo grupa miejskich dzieciaków wkręciła się tak mocno w żmudne przecież tkanie.\nMogę odnotować sukces na polu rzemieślniczym, bowiem udało mi się w tym miesiącu zakończyć pracę nad bardzo historycznymi sznurówkami. Robiłam je od podstaw: najpierw uprzędłam wełnę, ustabilizowałam ją w singlu (jednonitkowa przędza) i ręcznie, metodą fingerloop uplotłam dwadzieścia sztuk. Na każdej końcówce zamocowałam skuwki z mosiądzu. Wymagało to ode mnie naprawdę wiele pracy, bowiem nie jestem jeszcze wytrawną prządką, a sznurki plotę na lucecie, co jest o niebo łatwiejsze od plecenia na palcach. Ale udało się.\nW sierpniu zaczęliśmy też odnawiać duży pokój, który już się tego domagał po piętnastu latach używania. W pierwszej kolejności poszła na śmietnik szafka ozdobna. Nikt nie chciał jej przygarnąć, więc trzeba się było w drastyczny sposób pozbyć mebla, który do niczego się już by nie przydał.\nDostałam prezent, dość niespodziewany, aczkolwiek mocno przydatny: drugi kołowrotek (nazwany Marianem) z towarzyszącą mu nawijarką. Wszystko naprawdę bardzo przydatne. Zwłaszcza Marian, bo w porównaniu z Turkawką jest kołowrotkowym aniołem. Dzięki niemu poczułam naprawdę prawdziwą radość z przędzenia.\nCzas zbiorów. Działka, jak zwykle nam nie poskąpiła. Piwnica zapełnia się przetworami, w kuchni ruszyć się nie można, bo wszędzie skrzynki, wiadra i słoiki.\nMarian niemal przez cały czas w używaniu, bo wreszcie mam radochę, że przędę i że tak sprawnie i łatwo mi to idzie.\nOdwiedziłam też pierwszy (i – niestety – ostatni) turniej rycerski w tym roku. Bawiłam się setnie, bo w takim towarzystwie nie bawić się dobrze, to grzech. Niestety, choć był to turniej łuczniczy, nie brałam w nim czynnie udziału, gdyż niedomagające oko uniemożliwiało mi używanie łuku. Zrekompensowałam sobie to siedząc, rozmawiając i przędąc na wrzecionie lub plotąc sznurki na lucecie. Nasza Hera robiła furorę, bo każdemu się nasze wilczysko niesamowicie podobało.\nPodczas Dni Twierdzy zorganizowałam Dni Przędzenia w Miejscach Publicznych, pokazując, jak się przędzie oraz pozwalając spróbować swoich sił innym. Marian został rozdeptany, Turkawka się buntowała przeciw pracy, a deszcz lał w najlepsze. Mimo to i tak byłam zadowolona, bo mogłam się wbić w średniowieczne ciuchy i posiedzieć przy kołowrotku, prezentując innym, jak to kiedyś robota była żmudna i długotrwała.\nPo wakacyjnej przerwie trzeba było też wrócić do szkolnej ławy. Rozpoczęłam w ten sposób ostatni semestr nauki. Do egzaminu zawodowego coraz bliżej…\nDo grona papug w tym miesiącu dołączyła Tosia, która nie spodobała się innej samicy i musiała opuścić swój domek. Mam nadzieję, że – jak inne ptaszory – dożyje niczym nie niepokojona i w dobrym zdrowiu do późnej starości.\nMinął na nauce i pracy. Znów pogoda deszczowa, nie poprawiająca ani nastroju, ani nie wspomagająca pozbycia się „nicmisięniechcieizmu”.\nPrzez kilka dni gościłam świnkę morską, którą ktoś podrzucił znajomej D. do wózka dziecięcego na klatce. Przeczekała chwilę i została zabrana przez A. do domu docelowego, gdzie ma stadko towarzyszek do zabawy i zapewnioną opiekę na najwyższym poziomie.\nUdało się też przypadkiem spotkać z dawnymi znajomymi z bractwa rycerskiego, do którego kiedyś należałam. Włączyliśmy się do ich pokazów i prezentacji, by dobogacić nieco ich pokaz o kilka rzeczy, których oni nie mieli, a my mogliśmy użyczyć swych umiejętności. A to wszystko na betonowej płycie rynku.\nSkończyłam też pewien etap w życiu, a mianowicie stuknęła mi czterdziestka. I chyba dopada mnie kryzys wieku średniego… chociaż kryzys, to mnie zawsze dopadał po każdych „okrągłych” urodzinach. Tym razem jednak kopnęło mocniej, bo marzyłam sobie o takich urodzinach na cały weekend: jednego dnia dla rodziny (zaprosić mi się marzyło jak najwięcej ludzi z rodzinki), a drugiego – dla znajomych. I to wszystko w naszym domu na wsi, który pomieściłby wszystkich bez większych problemów. Ale na marzeniach się skończyło…\nŚwięto Zmarłych obowiązkowo u mamy. Zaczynam tęsknić i uświadamiać sobie nieuniknioność. Trudne święta. I chyba już łatwiejsze nie będą.\nKolejny rok, w którym odpuściłam uczestniczenie w NaNoWriMo. Nie mogłabym poświęcić każdej wolnej chwili na pisanie, kiedy muszę się uczyć do głównego egzaminu zawodowego. Może gdybym nie musiała być w pracy…?\nSzkoła znów pod znakiem prac zaliczeniowych, egzaminów i praktyk. Szkoda, że tak mało czasu dostaliśmy na język migowy, bo bardzo bym się chciała nauczyć go w takim stopniu, by móc spokojnie (choć kulawo i powoli) prowadzić konwersacje z osobami niesłyszącymi lub niedosłyszącymi. Cóż, szkoła ma odmienne od moich poglądy na przydatność niektórych przedmiotów. Dzięki naszemu wykładowcy z masażu mogliśmy znów dać pokaz swoich umiejętności przy okazji maratonu, który przebiegał ulicami naszego miasta. Zmachałam się, ale było warto! Naprawdę móc doszlifować „na żywo” swoje umiejętności, przypomnieć sobie nieco zakurzone (bo dawno nie odświeżane na zajęciach) tematy, to jest to, co lubię. No i praca z ludźmi, która przynosi efekty.\nW tym miesiącu też naprawili mi oko. Znaczy starali się je naprawić, bo się zaćmiło. Niczym słońce, czy księżyc raz na jakiś czas. Wiem, że to za wcześnie, jak na takie schorzenie, ale na genetykę nie poradzisz. Operacja przebiegła niezbyt sprawnie z racji strasznie jaskrawego światła, jakim poczęstowali moje nadwrażliwe na światło oko. Teraz pozostaje mieć nadzieję, że wszystko wróci do szeroko pojętej normy, a wada z -16 dioptrii zmniejszy się do jakichś sensownych wymiarów. Niestety, wolnego udało mi się wyprosić jedynie tydzień: od dnia operacji, do końca miesiąca.\nMimo wciąż niezagojonego po operacji oka, trzeba było wrócić do pracy. I przy okazji na prawie „dzień dobry” zaliczyć nockę. Trzeba było przypilnować panów od instalacji CCTV, żeby zamontowali wszystko, jak trzeba i gdzie trzeba, a przy okazji nie wyszli ze sklepu z prezentami. Nie pomogło mi to w dojściu do siebie, bo zaraz po pracy musiałam się poturlać do szkoły, a wcześniej jeszcze dokończyć pracę zaliczeniową.\nPrzez jeden dzień udało się zobaczyć śnieg. Poprawka – nie dzień, a noc i kawałek dnia dopóki nie wylazło słońce, które wszystko stopiło.\nZirytowała mnie też Administracja Osiedla, która wymyśliła sobie zakaz dokarmiania ptaków zimą. Po długim namyśle (grożą sankcjami i grzywną) stwierdziłam, że sikorki, wróble, mazurki,. dzwońce i kowaliki oraz cała drobnica okoliczna nie zasługują na powolną śmierć głodową. Kiedy jest zimno, a temperatura spada poniżej zera, karmnik jest pełny smacznych ziarenek słonecznika, owsa, konopi i pszenicy, a z boku podwieszona jest kulka z tłuszczem i ziarnami, którą z uwielbieniem obsiadają i dziobią sikory i dzwońce.\nOprócz nauki i pracy rozpoczęłam przygotowania do Świąt. Narobiłam kapusty z grzybami, bigosu, pierożków do barszczu, krokiecików do kapusty, a czego nie zdążyłam zrobić, kupiłam. W Wigilię przyjechał po nas ojciec i pojechaliśmy we czwórkę do rodzinnego domu, dziwnie pustego. Stół był suto zastawiony w święta. Cały czas dbałam o to, by nikomu niczego nie brakowało. I tak jakoś brakowało mamy… wróciliśmy w drugi dzień świąt. Czułam się mocno zmęczona. Ale to nic nowego. Cały czas się czuję zmęczona i nic nie jest w stanie uzupełnić mi energii. Chyba taka moja uroda…\nW prezencie noworocznym dostałam wolną sobotę. Gdyby koleżanka, która rozliczała mi przepracowane godziny nie zapomniała policzyć dniówki z ostatniego dnia roku, musiałabym być w pracy przez bite dziewięć godzin. Cóż, dzięki wolnej sobocie nadrobiłam ciut zaległości i przygotowałam dla nas noworoczną kolację.\nChyba jednak ten rok nie był bardzo zły. Zabrał mi dużo, bo zostałam osierocona, bo nie mam sił na nic, bo powoli przestaję wierzyć w spełnienie marzeń… mimo tego miał dobre chwile, bo mogłam spotkać się z dawno niewidzianą S. i dostałam w prezencie nowy kołowrotek, podołałam wyzwaniu rzemieślniczemu i zdobyłam dobre stopnie na egzaminach w szkole.\nMam nadzieję, że rok 2017 przyniesie mi spełnienie największego marzenia. A nawet dwóch… 😉\nFiled under domowo, hobbystycznie, kuchennie, masaż, nauka, papużki, pieseł, praca zawodowa, prace ręczne, rolniczo, turnieje, zaokienne życie, życie\nTagged as 2016 rok, działka, masaż, Nowy Rok, podsumowanie, przędzenie, tkanie, wspomnienia\n16 sierpnia 2012 · 08:29\nPo 10 latach na starych śmieciach… czyli turniej w Bierkowicach :)\nTurniej w Opolu-Bierkowicach był jak powrót do przeszłości. Spotkałam tam wielu znajomych, z którymi nie widziałam się od wielu lat, a z którymi stawiałam pierwsze kroki w odtwórstwie. Doprawdy, wieczory spędzone przy gorącej herbacie pod wiatą chroniącą przed uciążliwym deszczem, czy przy pseudo-ognisku z kuflem piwa w dłoni są moim najmilszym wspomnieniem z tego festynu. Reszta, to deszcz.\nByło naprawdę zimno tak w dzień, jak i w nocy. zwłaszcza pierwszej nocy, gdzie deszcz uznał za stosowne, by nas podtopić. Szczęściem w dzień zdarzało się kilka przejaśnień, dzięki którym mogłam się ogrzać choć na chwilę. A G. zajął drugie miejsce w turnieju łuczniczym! I zgarnął nagrodę! Sama chciałam też pójść do turnieju, ale okazało się, że cięciwa mojego łuku jest niekompatybilna z osadami w strzałach, a w takim wypadku, to można sobie (lub innym) tylko krzywdę zrobić, a nie wstrzelić się w wyznaczony cel. Trochę szkoda, bo chciałam zobaczyć, czy bez treningu uda mi się coś z siebie wykrzesać. Ale w przyszłym roku staniemy co najmniej we trójkę do zawodów. A może nawet i w piątkę…? 😉 Czas głównie spędziłam na kramie, pilnując, by deszcz nie zniszczył sakw i innych naszych dóbr. W większości mi się to udało 😛\nTak podsumowując turniej i porównując go ze wspomnieniami, to – niestety – wychodzi na minus. Dobrze pamiętam pierwszy turniej w Bierkowicach, kiedy miałam na głowie swoją cześć organizacji imprezy, przy okazji pomagając innym w ogarnięciu ich obowiązków. Trzeba było się uwijać, jak w ukropie. No i było multum atrakcji, oprócz standardowych konkurencji turniejowych. Teraz czuć coś na kształt wypalenia w OBRze, a szkoda, bo zawsze było mnóstwo zabawy i śmiechu, a teraz… jakoś tak… czerstwo… szkoda…\nNie mniej jednak powrót do Skansenu w strojach (teraz już o wiele lepszych niż dziesięć lat temu) wywołał lawinę przyjemnych skojarzeń i wspomnień. No i zobaczenie starych kumpli i kumpel, z którymi zaczynałam moją przygodę ze średniowieczem. Już nie było ubranek z zasłonki, namiotów „igloo” i współczesnych wynalazków typu glanowijacze, ale i tak było strasznie sympatycznie. I po raz kolejny okazało się, że to nie miejsce tworzy klimat, a ludzie, którzy tam przebywają.\nDziękuję za poranne i wieczorne posiedzenie pod wiatą, za anegdoty o Elfach i Elficach, za śmiech do łez i za to, że wtedy, dzięki Wam nie zwracałam najmniejszej uwagi na deszcz i fatalną pogodę.\nDziękuję i z utęsknieniem czekam na nasze kolejne spotkania.\nA zdjęcia możecie pooglądać w galerii Najemnej Kompanii Grodu Koźle. Zapraszam serdecznie 🙂\nFiled under hobbystycznie, podróże, turnieje\nTagged as deszcz, festyn, Muzeum Wsi Opolskiej, skansen, spotkania po latach, turniej, turniej łuczniczy, wspomnienia, wygrana\n7 marca 2012 · 17:45\nŚpiew skowronka o świcie\nWciągnęłam się w kolejną grę.\nJakbym nie miała ich już nadmiar.\nNo, ale cóż poradzić, kiedy uwielbiam grę The Settlers od pierwszego jej wydania po dzień dzisiejszy? Dlatego nie oponowałam, gdy G. znalazł ją w sieci, w wersji online i się w niej zarejestrował, ciągnąc mnie za sobą. Tak więc utknęłam w świecie The Settlers Online i wcale się z tego powodu nie martwię. Jest na tyle niewymagająca stałego pilnowania, że mogę w czasie gry zrobić obiad, pranie, posprzątać tu i ówdzie, nakarmić wolierowce i jeszcze starcza mi czasu na pohaftowanie, czy obejrzenie filmu albo poczytanie książki. Surowce bardzo wolno zbierają się w magazynach, więc nawet na pierwszych poziomach nie trzeba ślęczeć przy grze non stop.\nA czemu skowronek w tytule?\nBo w tle gry słychać ptasie trele, nad którymi wybitnie wzbija się skowronek. I jego śpiew utkwił mi mocno w myślach, mózgu, uszach tak, że w ciszy nocnej wciąż go słyszałam. I zaczęły mi się przypominać letnie i wiosenne dni spędzane w niemal dziewiczym świecie podmokłych łąk przy działkach ogrodowych na peryferiach miasta. Tam, gdzie brodziłam w skrzypie wyrosłym, niczym miniatura prehistorycznych lasów, gdzie chowałam się przed rzeczywistością wśród wybujałych traw i ziół. Gdzie budowałam tamy, walcząc o teren z pijawkami, gdzie poznawałam cykl życia żab i ropuch, gdzie po raz pierwszy i jedyny zobaczyłam na wolności traszki. Gdzie poznałam gorzki smak krwawnika i ostre kolce ostów. Tam też i tylko tam zrywałam i dołączałam do bukietu źdźbła trawy o kłosach w kształcie serc.\nZamykam oczy i widzę te łąki rozgrzane letnim słońcem, rowy melioracyjne porośnięte kołyszącą się na wietrze trzciną, gdzie w konkury uderzał ze skowronkiem trzciniak i staw okolony niczym koroną puchem tatarakowych pałek.\nTo stamtąd przecież przybyła do mnie najpierwsza papużka falista (wtedy, nie wiadomo czemu, mówiono o nich „nierozłączki”) – Perełka, która zgubiwszy się w ogromnym, zewnętrznym świecie, przycupnęła na dachu Trabanta, należącego do mojego ojca. To tam nauczyłam się Natury – jej działania, cykliczności i nieokiełznanego piękna.\nChciałabym tam wrócić.\nTylko nie ma już do czego.\nTeren został poddany przemianom, postawiono tam fabrykę. Staw wysechł, łąki też, zwierzęta się wyniosły lub zginęły, nie mogąc uciec przed zniszczeniem, jakie przyniósł ze sobą rozwój miasta.\nMój Eden już nie istnieje nigdzie indziej, jak tylko w moich wytartych i spłowiałych wspomnieniach. Gdybym mogła malować myślami… bo talentów plastycznych u mnie zbyt mało, bym mogła porwać się na zobrazowanie tego, co tłucze się pod czaszką.\nMojego Edenu już nie ma, ale nieodmiennie śpiew zawieszonego gdzieś w przestworzach skowronka przypomina mi o nim i o szczęściu, jakie wtedy mnie wypełniało, gdy nieskrępowana zakazami i nakazami odkrywałam samodzielnie świat. Swój świat.\nI tego nikt nie może mi odebrać, nie obierając mi jednocześnie życia…\nFiled under hobbystycznie, papużki, rozrywka\nTagged as działka, skowronek, wspomnienia\n26 listopada 2009 · 14:56\nWszystko opiera się na domysłach, na plotkach, wspomnieniach wygrzebanych gdzieś z głębin niemłodej pamięci, wyblakłe, jak stare fotografie zbyt długo wystawione na działanie słońca.\nO swojej rodzinie wiem niewiele. Ciężko mi też spamiętać wszystkie powiązania rodzinne. Podziwiam ojca, że potrafi z taką gracją się wśród nich poruszać i nigdy nie popełni błędu. Strzępki informacji zrywa wiatr codziennych zdarzeń i unosi gdzieś poza granice pamięci.\nKiedy oglądam, jak to ludziom pomagają odnaleźć korzenie, włącznie z podróżami do miejsc, gdzie żyli przodkowie. Czasem to naprawdę egzotyczne podróże. Nie, nie marzę o takich wycieczkach, ale chciałabym móc poznać swoje korzenie, ale tak dogłębnie. Poznać niedostępne aktualnie detale. Niestety, nie mam na zbyciu paru tysięcy, by zapłacić detektywowi za prześledzenie rodzinnej przeszłości. Ani sama nie mam czasu i „wejść”, by zrobić to własnoręcznie.\nZatem pozostaje mi czekać na strzępki albo znaleźć bardzo dobrze płatną pracę lub dużo wolnego czasu, by odszukać wszystkie części genealogicznej układanki…\nTagged as genealogia, wspomnienia\n5 lutego 2009 · 10:00\nRok już minął…\nMinął taki szmat czasu, a ja nie potrafię sobie tego przyswoić, przyjąć do wiadomości.\nNa turniejach widzę jej sukienki. Niestety, nie ONA jest już ich właścicielką. Złoty błysk na bladoróżoweym lnie. Nie, to nie ONA biegnie, to nie ONA tańczy, nie ONA się śmieje. Nie tu. Nie teraz. Nie w tym wymiarze.\nGdy staję przed lustrem i na wpół śpiąc jeszcze wcieram w twarz cud-kremy, słyszę, jak ONA mówi: „To tak, żeby się nie zestarzeć.” I przed oczami staje Kraków, Nowa Huta, deski sceny… i nawet nogi bolą tak samo, jak wtedy…\nTak trudno jest się pozbierać…\nTagged as Kraków, Nowa Huta, taniec irlandzki, wspomnienia, śmierć\n20 lutego 2008 · 09:54\nDla jednych przekleństwo, dla innych zesłanie niebios.\nPrzekleństwo dla tych, co nierozważnie chwaląc się stanem posiadania, popadli w tarapaty.\nZesłanie niebios dla tych, którzy spotkali dzięki portalowi tych, którzych nie mieli nadziei już ujrzeć.\nCzym dla mnie jest NK?\nOdnalazłam tylu dawnych znajomych, iż nigdy nie podejrzewałam, że mi się to uda. Tylu znajomych mnie odnalazło, że jestem pełna podziwu.\nW ostatni łikend udało się też spotkać z klasą ze szkoły podstawowej. Nie całą, co prawda, ale z połową.\nJakież zaskoczenie mnie spotkało, kiedy jako pierwsza i jedyna wstała od stołu i podeszła się przywitać dziewczyna, z którą nie byłam w zbyt świetnej komitywie podczas nauki w szkole. Doprawdy – przyjemne zaskoczenie. Takich zaskoczeń chcę przeżywać jak najwięcej, bowiem dzięki nim odzyskuję wiarę w ludzi. Że można zapomnieć to, co było złe na rzecz budowania tego, co dobre i zgodne.\nNie mogło zabraknąć na spotkaniu naszej wychowawczyni. Doprawdy, wspaniała ta nauczycielka potrafiła z nas, ancymonów okrutnych, zrobić ananasy. I to nie wrzaskiem, terrorem, kijem. Ot, odpowiednio spreparowana marchewka uczyniła cuda. No i lekcje, które może i były niekiedy nudne, długie, ale zwykle prowadzone tak, byśmy chcieli pracować. I to się udawało. Nie wiem jak. Do tej pory tego nie rozgryzłam.\nW niesamowitej atmosferze jednej z miejskich knajpek szybko płynęły minuty zmieniając się w godziny, aż wreszcie lokal zamknęli. Szkoda, iż na dworze było tak mroźno, bo pewnie stojąc w kółku wciąż rozmawialibyśmy bez przerwy. Jak nigdy wcześniej.\nCo z tego, że dnia następnego ciężko było myśleć, oczy same się jakoś tak zamykały, mózg nie chciał pracować tak, jak zwykle? To nic, że pociąg zwiał sprzed nosa nim jeszcze człek załapał, że powinien był do niego wsiąść. Nic to.\nWspaniale się było tak spotkać po tylu latach.\nDoprawdy, nie mogę doczekać się kolejnego spotkania.\nTagged as Nasza-Klasa, portal społecznościowy, spotkanie po latach, szkoła podstawowa, wspomnienia\n2 listopada 2006 · 15:59\nCoraz mniej nas… co chwilę ktoś się wykrusza… nie przyjeżdża, umiera, zapomina… a życie nadal toczy się zwykły kołem… od wiosny po zimę…\nTylko tak jakoś coraz zimniej i ciemniej się robi na duszy, kiedy każdy dzień odliczany jest kolejną kroplą krwi kapiącą z rozciętego serca…\nTagged as melancholia, rozważania, wspomnienia, śmierć


Jakie jest pochodzenie frazy podpisu Picarda, „zrób to tak”?\n2012-01-25 16:59:03 UTC\nCzy słynne zdanie Jean-Luca Picarda „Make it so” zostało wprowadzone przez Patricka Stewarta lub przez autorów serialu? Czy użycie tego wyrażenia było inspirowane przez jakąkolwiek inną fikcyjną postać?\nZastanawiałem się, czy fraza zaczerpnięta z powieści Aubrey / Maturin autorstwa Patricka O'Briana. Jeden z głównych bohaterów, kapitan Jack Aubrey RN, często używa tego zwrotu. Najwcześniejsza z tych powieści została po raz pierwszy opublikowana w Stanach Zjednoczonych w 1969 roku. Czy Gene Roddenberry był prawdopodobnie fanem?\n* Więc niech to zostanie zapisane, więc niech to będzie zrobione. * Myślę, że Picard wyrwał to Yulowi Brynnerowi.\nStewart: Potrzebuję hasła;idź i zrób to!\n„Czy słynne zdanie Jean-Luca Picarda„ Make it so ”zostało wprowadzone przez Patricka Stewarta lub przez autorów serialu?”- Pytasz, czy wers w scenariuszu został napisany przez scenarzystów, czy przez głównego aktora?Mam pomysł, który jest bardziej prawdopodobny.\nHistoria jest taka, że ojciec Picarda był krawcem i to od niego nauczył się hasła * zrób to szyć *.\nTak samo Picard powiedział kiedyś: „Muszę iść, numer jeden”.\nWedług Google Ngram Viewer, wyrażenie „make it so” (w każdym drukowanym kontekście) jest znane przynajmniej od 1584 roku, było stosunkowo powszechne w XVII i XVII wieku, osiągnęło najniższy punkt w latach siedemdziesiątych i od tego czasu odradza się.Całkiem możliwe, że z dodatkiem Picarda;_Star Trek: TNG_ wyemitowany pierwotnie od 1987 do 1994 roku.\n@InvisibleTrihedron: Ile z tych NGramów pochodzi ze zdań typu „Te zmiany bardzo utrudniają przestrzeganie zasad” lub „Powtórzę to, aby każdy zrozumiał”?Albo, mówiąc wprost, ile z tych „sprawiających, że tak jest” jest w rzeczywistości imperatywami?\n@Schmuddi Większość z nich, jak się wydaje.Jednak w innej części Wszechświata StackExchange Hugo prześledził imperatyw „Zrób to tak” co najmniej do [1808 r. W brytyjskim użyciu żeglarskim] (https://english.stackexchange.com/questions/112061/make-it-skąd-to-pochodzi-jak-to-czuje-dla-native speakerów).\n2013-01-23 23:18:21 UTC\n„Zrób to tak” było standardowym zwrotem używanym przez brytyjskich oficerów marynarki wojennej. Można to zobaczyć w kontekście na stronie 74 tej książki Google skanu powieści morskiej Fredericka Marrayata „Newton Forster” z 1832 r .: Newton Forster: Or, The Merchant Service, Google Books . Byłoby naprawdę zaskakujące, gdyby okazało się, że Patrick O'Brian wymyślił dowolne standardowe wyrażenie, które można umieścić w ustach swoich bohaterów. Był szczególnie skrupulatny w uchwyceniu prawdziwych szczegółów życia brytyjskiej marynarki wojennej.\n2012-01-25 18:58:12 UTC\nOd Jean-Luc Picard, wikiquote:\nHasło użyte po raz pierwszy w „Encounter At Farpoint” (28 września 1987 r.) Gene'a Roddenberry'ego, a następnie użyte w wielu odcinkach i filmach, instruując członka załogi, aby wykonał rozkaz.\nTo by wskazywało, że zwrot „Make it so” został napisany przez Roddenberry i nie był ad-lib.\nJeśli chodzi o inspirację - bez autora konkretnej odpowiedzi na pytanie w wywiadzie, trudno kategorycznie stwierdzić, czy został zainspirowany skądś. Jednak sformułowanie to jest prawdopodobnie terminem często używanym w wojsku - podwładny przedstawia plan działania lub doradza dowódcy / kapitanowi o gotowości do wykonania akcji, a dowódca musi po prostu odpowiedzieć `` zrób to '' lub `` idź dalej '' . „Zrób to tak” jest szczególnie konieczne i pasowałoby do ogólnie formalnego charakteru dowództwa wojskowego.\nRoddenberry służył w Siłach Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych, a następnie w LAPD, więc prawdopodobnie znał sformułowanie z tego miejsca.\nDzięki za dotychczasowe odpowiedzi. Zastanawiałem się, to zdanie zaczerpnięte z powieści Aubrey / Maturin autorstwa Patricka O'Briana. Jeden z głównych bohaterów, kapitan Jack Aubrey RN, często używa tego zwrotu. Najwcześniejsza z tych powieści została po raz pierwszy opublikowana w Stanach Zjednoczonych w 1969 roku. Czy Gene Roddenberry był prawdopodobnie fanem?\n@JamesRamsay: Proszę dołączyć to do swojej odpowiedzi. Ten komentarz robi ogromną różnicę, dzięki czemu twoje pytanie jest dobre, a nie * ogólne odniesienie *.\nDzięki za sugestię Goran. Zrobiłem to tak!\nA może zarówno Roddenberry, jak i O'Brian otrzymali frazę z tego samego źródła, tj. Z prawdziwego życia?\nCześć @HorusKoi. Zawsze jest możliwe, że wyrażenie to jest używane w wojsku, ale myślę, że w dzisiejszych czasach jest to nieprzyjemne. Samo wyrażenie jest dość osobliwe i wydaje mi się, że nie pasuje do nowoczesnego (przynajmniej powojennego) angielskiego, zarówno pod względem stylu, jak i rytmu. Z pewnością nigdy nie spotkałem tego nigdzie indziej niż Star Trek TNG lub powieści Aubrey / Maturin. Czy to istotne, że, o ile pamiętam, Kirk nigdy nie używa tego wyrażenia? Oryginalny Star Trek został napisany po doświadczeniach wojskowych / policyjnych Roddenberry, ale przed publikacją powieści Aubrey / Maturin.\n@KeithThompson Cześć, Z powodów przedstawionych powyżej HorusKoi uważam, że „prawdziwe” pochodzenie frazy, choć możliwe, jest mało prawdopodobne. Jednak szukając w okolicy, natknąłem się na półpowiedź, która mogłaby wspierać moją teorię. Wygląda na to, że kiedy Patrick Stewart otrzymał tę rolę, Roddenberry wysłał mu komplet powieści Hornblowera - jak się okazało niepotrzebne, bo Stewart już je przeczytał. Biorąc pod uwagę oczywiste podobieństwa między dwoma zestawami opowieści o marynarce, wydaje się możliwe, być może nawet prawdopodobne, że jeden lub obaj mężczyźni, znajdując zasługi w zestawie hornblower, czytali również drugiego.\n@JamesRamsay - „Make it so” jest w całości wpisane w formalny, skrócony język używany w wojsku. Nie mogę przytoczyć konkretnego przypadku jego użycia, ale nie zdziwiłbym się, gdyby przełożony powiedział mi to, kiedy byłem w TA (12 lat temu).\nFWIW powiedziałbyś „zrób to tak”, ale nie „idź naprzód”, ponieważ to ostatnie mogłoby być mylone z instrukcją dosłownie „idź naprzód” („czy pójdziemy wstecz?” „Śmiało”).Musisz bardzo uważać, aby nie mówić rzeczy, które mogą zostać błędnie zinterpretowane.\n2014-10-27 02:26:20 UTC\nKiedy George. Chory, był na pokładzie jachtu, powiedział Kapitan: „Proszę Wasza Wysokość, jest godzina dwunasta”; ale obawiając się, że mogłoby to zostać uznane za zbyt pretensjonalne stwierdzenie, nawet poprzedzone tak, jak było, i przypominające mu o jego królewskim przywileju, aby „uczynić to tak”. pokornie dodał, „ale nie, chyba że Wasza Królewska Mość zechce”.\n(Army and Navy Chronicle, 26 października 1837)\nTo tradycyjna marynarka wyrażenie.\nKapitan znajduje się w wolnym czasie. „Godzina dwunasta, sir”, woła posłaniec i krótko wskazuje szerokość geograficzną statku oraz kurs i prędkość statku. Na dowódcę, oznaczającego, że jest zadowolony, i odpowiadającego: „Dziękuję, zrób to!”: Wartownik uderza w osiem dzwonków, bosman piszczałka na obiad i za chwilę mężczyźni ciężko pracują, jedząc obiady, bo potem takiego porannego ćwiczenia na świeżym, słonym powietrzu, który nie byłby dobrym łowcą rowów?\n2014-10-27 04:57:32 UTC\nFraza ta pojawia się również w Białej marynarce Hermana Melville'a, napisanej w 1850 roku:\nRozdział VI Oficerowie ćwierćpokładu itd. :\nSłowo kapitana to prawo; nigdy nie mówi, ale w rozkazującym nastroju. Kiedy stoi na swoim ćwierćpokładzie na morzu, wydaje absolutnie rozkazy tak daleko, jak to tylko możliwe. Jedynie księżyc i gwiazdy są poza jego jurysdykcją. Jest panem i panem słońca.\nNie jest godzina dwunasta, zanim on to powie. Gdy kapitan żeglarstwa, do którego obowiązków należy regularna obserwacja w południe, dotknie kapelusza i zamelduje o godzinie dwunastej oficerowi pokładowemu; ten funkcjonariusz nakazuje kandydatowi na naprawę w kabinie kapitana i pokornie informuje go o sugestii kapitana z szacunkiem.\n„Zgłoszono godzinę dwunastą, sir” - mówi middy. >\n„Zrób to tak”, odpowiada kapitan.\nI w dzwonek zostaje uderzony przez posłańca o ósmej, i jest godzina dwunasta.\n2012-09-19 19:42:36 UTC\nWłaśnie słyszałem, jak Richard Widmark używa zwrotu „Zrób to tak”. w filmie „The Bedford Incident” (1965), więc wydawałoby się, że był używany, przynajmniej w USN, przed książkami Aubrey / Maturin. Dlatego wydaje się prawdopodobne, że Rodenberry wziął to z prawdziwego życia. Moja hipoteza była błędna.\n2017-07-30 21:02:08 UTC\nTo standardowe określenie marynarki wojennej, używane przez setki lat w brytyjskich marynarkach dziedzictwa. To była powszechna praktyka, kiedy byłem w Royal Canadian Navy przez ponad 20 lat. Jest używany oficjalnie, gdy nadchodzi czas na działanie, ale wymaga obecności starszego oficera w celu wydania rozkazu i oficjalnego rozpoczęcia ewolucji. Na przykład o zachodzie słońca funkcjonariuszowi dziennemu powiadamia się „zachód słońca panie / pani”, a funkcjonariusz patrzy na zegarek i mówi „bardzo dobrze, zrób to tak”, pozwalając na rozpoczęcie rytuału i zainicjowanie rutynowej wachty wieczornej. Służy również do innych rzeczy, oficer wachtowy radzi kapitanowi „na naszym torze jest kontakt, zalecamy zmianę kursu o 10 stopni w lewo, aby uniknąć” kapitan spogląda w dół toru, kiwa głową i mówi „tak, bardzo dobrze, oficerze zegarka, zrób to ”. Jako klasycznie wyszkolony aktor, który grał brytyjskich oficerów marynarki wojennej przed Star Trek, Patrick był świadomy tego wspólnego wyrażenia i używał go w ad libitum. Wydawało się, że pasuje do brytyjskiego akcentu, pisarzom się to spodobało i zostało.\nRównież „Numer 1” to slang marynarki brytyjskiej dla pierwszego oficera lub XO, pochodzi z czasów, gdy starszy porucznik na statek był porucznikiem lub porucznikiem, a zatem zwykle zastępcą dowódcy. Nazywany także „Jimmy the One” lub „the Jimmy”. Na większym statku, na którym XO jest rangą dowódcy, często określa się ją mianem porucznika.\n2016-03-11 07:07:03 UTC\nMówi się to również każdego wieczoru na statkach Royal Navy w porcie i na nabrzeżach Royal Navy. Rating w odpowiednim czasie zadzwoni do Sunset Sir! a oficer dowodzący zasygnalizuje czas podniesienia lub opuszczenia flagi, mówiąc „Zrób to”. Picard nawiązuje również do innych tradycji RN, śpiewając Heart of Oak (piosenkę o gruzińskiej marynarce wojennej) w Ten Forward w jednym odcinku. Zobacz tutaj\nTo nie był Picard.\n2016-02-06 08:27:46 UTC\nFraza była zdecydowanie używana w odniesieniu do czasu statku i sposobu, w jaki był kontrolowany, gdy statek zmieniał długość geograficzną. Na statku, w którym kierunek południe / wschód w południe zmienia się z dnia na dzień. Kiedyś obserwacje słoneczne były brane pod uwagę, aby określić południe, a kiedy oficer obserwujący celownik zdecydował, że słońce osiągnęło maksymalną wysokość (tj. Południe słoneczne), powiedział kapitanowi, że jest południe, a kapitan oznajmiłby, że tak się stanie. Dzwonek statku byłby dzwoniony, resetując „zegar” statku, aby odzwierciedlić zmianę długości geograficznej. Myślę, że można go było użyć w każdej sytuacji wymagającej zezwolenia kapitana na dowolną zmianę statusu statku.\n2019-06-13 03:38:41 UTC\nEncyklopedia Star Trek ma do powiedzenia na ten temat:\nProducent Bob Justman napisał wiersz „ Zrób to! „dla Patricka Stewarta do przemówienia na końcu„ The Last Outpost ”(TNG) w hołdzie kapitanowi Horatio Hornblowerowi, który wypowiedział to samo polecenie w powieściach napisanych przez CS Forrester. Hornblower był jedną z postaci literackich, na których Gene Roddenberry wzorował się na Kapitanie Kirku.\nThe Star Trek Encyclopedia: 2nd Ed. s. 174\nCo ciekawe, w klasycznej serii jedenastu książek Horatio Hornblowera (i pięciu opowiadań), wyrażenie „ Make tak ”pojawia się tylko raz i nie zostało powiedziane przez Hornblowera.\n„ Co do tego śniadania, mój panie? ” - powiedział Gerard.\nOficer dotykał kapelusza Fell z prośbą, aby można było uznać południe.\n„Zrób to” - powiedział Fell. Powitalny okrzyk „W górę duchy ”Rozległ się przez statek.\nHornblower w zachodnich Indiach\n2013-09-20 02:26:12 UTC\nSłyszałem to w „The Sand Pebbles”, filmie wydanym w 1966 roku.\nFilm jest oparty na powieści pod tym samym tytułem opublikowanej w 1962 roku przez Richarda McKenna, który spędził 22 lata w Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych, 1931-1953. Nie czytałem tej książki, więc nie wiem, czy pojawia się w niej „Zrób to tak”.\nW filmie powiedział to LIEUTENANT COLLINS, dowódca amerykańskiej kanonierki San Pablo w Chinach, grany przez Richarda Crennę. Hiim mówił to tylko raz.\n2018-11-11 05:20:51 UTC\n„Zrób to!” pojawia się w operze komicznej Gilberta &a Sullivana „Ruddigore” (1887) w komiksie pomiędzy Mad Margaret i jej mężem, złym baronetem Despardem Murgatroydem, pod koniec Aktu II. Jestem pewien, że Gilbert wziął to z tradycji Marynarki Wojennej.\nZagmatwane i nieprawdopodobne wątki są częścią humoru G&S, więc nie będę próbował wyjaśniać kontekstu, chyba że ktoś podpowiada; powiedzmy, że ktoś oferuje wskazówki Margaret, a ona mówi „W takim razie zrób to!”\n2019-08-29 05:37:38 UTC\nJak powiedzieli inni, „zrób to tak” i „numer jeden” pochodzą ze slangu Royal Navy. W wielu wywiadach z Gene Roddenberry i Patrickiem Stewartem Raddenberry mówi, że Horatio Hornblower był inspiracją dla większości archetypu "Star Trek Captain", nawet dla oryginalnej serii, ale prawdopodobnie bardziej TNG. Wydaje mi się wtedy najbardziej prawdopodobne, że użycie tych zwrotów w serii Hornblowera (myślę, że właściwie tylko w jednej książce) było źródłem ich użycia w Star Trek.\n2019-06-13 01:45:05 UTC\nO ile sobie przypominam, wyrażenie to zostało po raz pierwszy użyte przez kapitana Pike'a w pilotażu Star Trek „The Cage”. Tak było z wyrażeniem „Numer Jeden”. Nie mam już tego pilota, więc nie mogę podać odniesienia czasowego.\nhttp://www.chakoteya.net/StarTrek/1.htm - Transkrypcja jest tutaj.Pike nie mówi „zrób to tak” ani żadnej oczywistej odmiany, o ile wiem / pamiętam


Geopolityczne znaczenie Cieśniny Malakka | wMeritum.pl\nCieśnina Malakka będąca łącznikiem między Oceanem Indyjskim i Pacyfikiem należy do strategicznie ważnych obszarów dla państw południowo-wschodniej Azji. Znaczenie geopolityczne tej cieśniny sprawia, iż podmiot ją kontrolujący może istotnie wpływać na sytuację ekonomiczną Dalekiego Wschodu.\nCieśnina Malakka liczy 937 km długości i 36 km szerokości. Łączy wody Morza Andamańskiego i Morza Południowochińskiego oraz Ocean Indyjski z Oceanem Spokojnym. Oddziela od siebie Półwysep Malajski i Sumatrę. Większość wód Cieśniny Malakka stanowią wody terytorialne poszczególnych państw, a żegluga przez nią przebiega na zasadzie przejściowego prawa tranzytowego.\nCieśnina Malakka ma strategiczne znaczenie ekonomiczne i energetyczne dla praktycznie wszystkich gospodarek Azji południowo-wschodniej, w tym dla gospodarki Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei, Japonii, czy Wietnamu. Przez tę cieśninę dziennie transportowanych jest ok. 15 mln baryłek ropy naftowej. Surowce energetyczne dostarczane tą drogą pokrywają ok. 25 % rocznego zapotrzebowania gospodarek regionu. Łatwo można uświadomić sobie skalę transportu, jeżeli wziąć pod uwagę, iż w okolicy położone są największe światowego gospodarki – Chiny i Japonia oraz najbardziej ludne państwo na świecie – Chiny – o populacji liczącej ponad 1 mld 350 mln ludzi. Przez Cieśninę Malakka rocznie przepływa ok. 90 tysięcy statków.\nStyk Morza Andamańskiego i Południowochińskiego oraz Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku należy do najważniejszych obszarów strategicznych na kuli ziemskiej. Jego znaczenie było podkreślane już przez amerykańskiego admirała Alfreda Mahana, zwanego Clausewitzem wojny morskiej. Alfred Mahan w swoich dziełach odszedł od koncepcji mocarstwa, jako potęgi lądowej i zwrócił uwagę na znaczenie potęgi morskiej tworzonej przez trzy czynniki: flotę handlową, flotę wojenną oraz bazy wojennomorskie, które – przy odpowiednim rozmieszczeniu i potencjale – decydowały o kontroli szlaków handlowych na świecie. W kontekście opisywanej cieśniny istotny jest fakt, iż Alfred Mahan już w XIX w. doceniał wzrastającą pozycję Pekinu oraz twierdził, iż mocarstwa o dominację nad światem będą rywalizować na styku dwóch oceanów – Pacyfiku i Oceanu Indyjskiego.\nZ tego powodu Cieśnina Malakka ma tak istotne znaczenie. Praktycznie rzecz biorąc można stwierdzić, iż kto kontroluje Cieśninę Malakka ten kontroluje całą Azję południowo-wschodnią, gdyż, w obliczu ciągłej dominacji transportu morskiego w międzynarodowym obrocie handlowym, zaistnieje możliwość wpływu na import i eksport do i z gospodarek dalekowschodnich.\nWarto też zauważyć, iż prace Alfreda Mahana wywarły ogromny wpływ na działania i myślenie strategiczne USA. Mahan zalecał amerykańskim decydentom m.in. budowę Kanału Panamskiego, ścisły sojusz z Wielką Brytanią, ograniczanie potencjału morskiego Niemiec, Japonii i państw azjatyckich oraz rozciąganie wpływów USA na Pacyfiku. Spora część zaleceń Mahana została przez USA spełniona jeszcze za jego życia.\nNaturalnie Cieśniną Malakka nie interesują się wyłącznie Stany Zjednoczone i ich sojusznicy, ale również Chińska Republika Ludowa oraz Indie. Stopniowy wzrost znaczenia ekonomicznego i politycznego Dalekiego Wschodu, połączony z dalszym wzrostem znaczenia omawianej cieśniny będzie powodował narastanie różnorodnych napięć w tym regionie. Już teraz USA próbują bardzo mocno akcentować swoją obecność na zachodnim Pacyfiku poprzez zawiązywanie kolejnych porozumień sojuszniczych i rozbudowę własnych baz wojennomorskich.\nAktem, który niewątpliwie osłabił pozycję Waszyngtonu w regionie było rozluźnienie relacji USA i Filipin, które, ze względów geograficznych, w dużej mierze decydują o znaczeniu Stanów Zjednoczonych w regionie zachodniego Pacyfiku. Osłabienie relacji między USA, a Filipinami działa zdecydowanie na korzyść Chin, które dzięki temu będą mogły bardziej agresywnie i aktywnie działać na wodach Morza Południowochińskiego. Nie można zapomnieć o Indiach, dla których bezpieczeństwa ma znaczenie kontrola m.in. archipelagów Andamanów i Nikobarów, stanowiących swego rodzaju „bramę” do Cieśniny Malakka.\nCieśnina Malakka ma zatem strategiczne znaczenie dla kontroli Dalekiego Wschodu, a co za tym idzie kontroli całej Eurazji. Mocarstwa będą ciągle rywalizować o wpływy w tym obszarze, a zaistnienia morskiego konfliktu zbrojnego w przyszłości nie można całkowicie wykluczyć. Żadne z państw łatwo nie zrezygnuje z możliwości tak gigantycznego wpływu na sytuację gospodarczą we wszystkich krajach południowo-wschodniej Azji.\nfot. United States Central Intelligence Agency’s World Factbook\nTagi AzjaCieśnina MalakkaDaleki Wschódgeopolityka


Obrazki święte, medaliki nad łożeczko, Matka Boska, Jezu Ufam Tobie sklep online - Bernardinum\nBransoletki (Dziesiątka Różańca)(12)\nProwadzony przez nas sklep internetowy z dewocjonaliami to miejsce, w którym znaleźć można ogromny wybór przedmiotów kultu religijnego. Nie tylko pomagają one umacniać wiarę, ale też stanowią idealny pomysł na prezent z okazji ślubu, chrztu czy Komunii Świętej. W naszej ofercie znaleźć można obrazki z wizerunkami świętych, a także symbolami religijnymi, które są obecne w życiu człowieka od setek lat. Wizerunki Jezusa czy Matki Boskiej to podstawowy element, który pełni także funkcję dekoracyjną we wnętrzu. Obrazek może przedstawiać Trójcę Świętą lub wybranego patrona, do którego zazwyczaj często się modlimy. Wiele osób decyduje się umieszczać wizerunek świętego w symbolicznym miejscu, np. nad drzwiami wejściowymi czy łóżkiem. Dzięki temu spoglądając na niego w ciągu dnia można szukać inspiracji czy wytchnienia od codziennych problemów. Wizerunki osób świętych to również piękny prezent na ważną, religijną uroczystość, między innymi Komunię Świętą. Podczas modlitwy dziecko będzie wspominać osobę, od której otrzymało taki prezent, jak i istotę przyjęcia sakramentu, co będzie miało wpływ na jego rozwój duchowy.\nObrazek - Matka Boska Niepokalanie Poczęta (posrebrzany), 6x4 cm\nObrazek Jezu Ufam Tobie (posrebrzany), 6x4 cm\nObrazek Matka Boska z Dzieciątkiem (posrebrzany), 18x13 cm


RADAWAY Kabiny i Brodziki Prysznicowe | Dostawa GRATIS w 24h\nKabiny i brodziki Radaway to najlepszy wybór na wiele lat !!!\nZjawiskowa seria kabin Radaway GOLD!!! NOWOŚĆ !!! Radaway BLACK czarne kabiny i brodziki\nW królestwie czerni\nDodano: 08-10-2021 w kategorii: INSPIRACJE, PORADY autor: Anna Sołomiewicz\nCZARNA STREFA PRYSZNICA\nNajmodniejsze kolory we wnętrzach potrafią zmieniać się nawet co sezon. Nie zawsze prognozy trendwatcherów znajdują odzwierciedlenie w ofercie producentów. Z kolei to co firmy z branży prezentują na targach niekoniecznie przekłada się na autentyczne zainteresowanie klientów i popularność produktów. Jednak w przypadku czerni wszystkie te elementy złożyły się w jedną, spójną całość. Już w ubiegłym roku po zakończeniu targów Cersaie dochodziły do nas głosy, że zbliżający się rok upłynie pod znakiem czerni w łazienkach. Co ciekawe, to właśnie segment kabin prysznicowych odpowiedział na ten trend w sposób bardzo dynamiczny i zdecydowany.\nDodano: 08-04-2021 w kategorii: NOWOŚCI, INSPIRACJE autor: Tomasz\nPRINT Radaway kolorowe nadruki na kabinach\nPrint Radaway to najnowsza usługa umożliwiająca wykonanie oryginalnego nadruku na szkle kabiny prysznicowej, drzwi wnękowych oraz parawanów nawannowych. Nowoczesna technologia, do której wykorzystywana jest specjalistyczna drukarka cyfrowa pozwala nanieść na szybę termoutwardzalną farbę ceramiczną dostępną w całej palecie barw..\nFuro Walk-in 90 prawy szkło przejrzyste profil chrom Radaway\nFURO DWJ 110 drzwi wnękowe lewe szkło przejrzyste profile chrom Radaway\nWalk-in Modo New Black II 95 Radaway 389095-54-01\nWalk-in Modo New Black II 80 Radaway 389084-54-01\nParawan nawannowy Essenza Pro Gold PND II 130 lewy szkło przejrzyste profil złoty Radaway\nWalk-in Modo New Black II 60 Radaway 389064-54-01\nKabiny Radaway – gwarancja jakości\nNajważniejszy jest dobór odpowiedniego brodzika do kabiny. Najlepiej zastosować brodzik dedykowany do konkretnej serii kabin. Następnie należy odpowiedzieć sobie na pytanie dotyczące głębokości brodzika i materiału z jakiego ma być wykonany. Brodzik stanowi uzupełnienie kabiny prysznicowej, dlatego dla zapewnienia pełnego komfortu kąpieli, ważne jest aby kabina i brodzik stanowiły spójny zestaw, który zapewni szczelność i pełną użyteczność produktu. Radaway oferuje Państwu szeroki wybór brodzików, zaprojektowanych z myślą o nowoczesnych łazienkach. Wśród rozmaitych kształtów i wzorów, znajdziecie Państwo brodziki prysznicowe półokrągłe, prostokątne i kwadratowe. W ofercie można znaleść bardzo szeroki wachlarz wymiarów, kształtów oraz głębokości brodzików idealnie dopasowanych do naszych kabin, wykonanych nie tylko z akrylu ale także z odlewów mineralnych do wyboru w zależności od Państwa preferencji i potrzeb. Sprzedajemy sprawdzone i praktyczne rozwiązania. Wszystkie brodziki cechują wysokie parametry techniczne oraz doskonała jakość wykonania z materiałów mocnych i trwałych. Solidne wykonanie to gwarancja wieloletniego, bezproblemowego użytkowania.\nParawany nawannowe- kabina i wanna w jednym\nChcesz wiedzieć więcej? Bliżej poznać naszą ofertę? Zapraszamy do kontaktu i sprawdzenia naszej oferty.


Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu | 61-248 Poznań, ul. Bobrzańska 6a\nAutor: mkaczmarek, data: Listopad 2, 2020 - 08:24\nZachęcamy do zapoznania się z ideą portalu gov.pl na tej stronie.\nA tymczasem zapraszamy na naszą nową stronę pod adresem www.gov.pl/kmpsp-poznan. Strona już funkcjonuje, treści będzie systematycznie przybywać.\nCzytaj dalej wpis Zmiana strony internetowej\nWyniki z VII etapu naboru do służby na stanowisko stażysty docelowo starszego ratownika\nAutor: Wydział PK, data: Październik 22, 2020 - 17:23\nKomisja rekrutacyjna publikuje Protokół z VII etapu (rozmowa z komisją rekrutacyjną) naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu\nCzytaj dalej wpis Wyniki z VII etapu naboru do służby na stanowisko stażysty docelowo starszego ratownika\nDoskonalenie zawodowe - JRG 1\nAutor: jrg1, data: Październik 19, 2020 - 20:20\nW dniu 13 października 2020 roku funkcjonariusze systemu zmianowego JRG-1 w ramach doskonalenia zawodowego utrwalali wiedzę oraz rozwijali umiejętności z zakresu transportu sprzętu pneumatycznego i hydraulicznego wykorzystywanego podczas wykonywania prac podwodnych. Miejscem ćwiczeń był plac JRG-1 ale dzięki kreatywności strażaków udało się odwzorować warunki i problemy jakie występują przy tego typu zdarzeniach.\nCzytaj dalej wpis Doskonalenie zawodowe - JRG 1\nProtokół z VI etapu naboru do służby na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nAutor: ekuczkowska, data: Październik 19, 2020 - 17:01\nKomisja rekrutacyjna poniżej publikuje Protokół z VI etapu (ocena dokumentów) naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.\nCzytaj dalej wpis Protokół z VI etapu naboru do służby na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nPowołanie st. kpt. Radosława Hurnika na stanowisko Zastępcy Komendanta Miejskiego PSP w Poznaniu\nAutor: Wydział PK, data: Październik 19, 2020 - 14:36\nCzytaj dalej wpis Powołanie st. kpt. Radosława Hurnika na stanowisko Zastępcy Komendanta Miejskiego PSP w Poznaniu\nAutor: mkaczmarek, data: Październik 15, 2020 - 13:09\nW związku z wystąpieniem stanu epidemii od dnia 15 października do odwołania wprowadzono ograniczenia w przyjmowaniu interesantów.\nAby skorzystać z wizyty w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu, należy uprzednio umówić się na wizytę w konkretnym dniu i godzinie.\nWykaz komórek organizacyjnych i dane kontaktowe znajdują się w zakładce kontakt na niniejszej stronie.\nCzytaj dalej wpis Ograniczenia w obsłudze interesantów\nJRG 5 - pakiet codziennych zajęć z ratownictwa wysokościowego\nAutor: jrg5, data: Październik 13, 2020 - 13:48\nZgodnie z Poleceniem służbowym D-cy JRG we wszystkie dni tygodnia oprócz niedziel odbywają się zajęcia z ratownictwa wysokościowego zarówno zakresu podstawowego jak i specjalistycznego. Dzisiaj ratownicy doskonalili techniki poruszania się w układach pionowych. Na szczęście dach nad wspinalnią jest szczelny i można bez względu na warunki atmosferyczne doskonalić swoje umiejętności.\nOpracowanie: D-ca JRG\nZdjęcia: mł. ogn. Mikołaj Sosiński\nCzytaj dalej wpis JRG 5 - pakiet codziennych zajęć z ratownictwa wysokościowego\nWyniki V etapu naboru do służby na stanowisko stażysty, docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nAutor: ekuczkowska, data: Październik 13, 2020 - 13:05\nKomisja rekrutacyjna poniżej publikuje Protokół z V etapu (test wiedzy) naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.\nCzytaj dalej wpis Wyniki V etapu naboru do służby na stanowisko stażysty, docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nJRG-1 Doskonalenie zawodowe\nAutor: pprzybylowicz, data: Październik 12, 2020 - 13:30\n9 października 2020 funkcjonariusze systemu zmianowego JRG-1 w ramach doskonalenia zawodowego utrwalali wiedzę i umiejętności z zakresu obsługi sprzętu pneumatycznego. Obecnie na wyposażeniu jednostki znajdują się poduszki pneumatyczne wysokociśnieniowe niskiego podnoszenia firmy SAVA SLK14 oraz SLK6. Nośność pierwszej poduszki wynosi 13,5 t, natomiast drugiej 5,5 t. Maksymalna wysokość podnoszenia wynosi kolejno 25 i 16 cm.\nCzytaj dalej wpis JRG-1 Doskonalenie zawodowe\nProtokół z VII etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko STARSZY RATOWNIK KIEROWCA\nAutor: ekuczkowska, data: Październik 9, 2020 - 14:44\nKomisja rekrutacyjna poniżej publikuje Protokół z VII etapu (rozmowa kwalifikacyjna)naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA KIEROWCY w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.\nCzytaj dalej wpis Protokół z VII etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko STARSZY RATOWNIK KIEROWCA\nProtokół z III i IV etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko stażysty docelowo - STARSZY RATOWNIK\nAutor: ekuczkowska, data: Październik 9, 2020 - 14:26\nKomisja rekrutacyjna poniżej publikuje Protokół z III etapu (sprawdzian z pływania) oraz IV etapu (sprawdzian lęku wysokości) naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.\nCzytaj dalej wpis Protokół z III i IV etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko stażysty docelowo - STARSZY RATOWNIK\nJRG 3 - Rozpoznanie obiektu w firmie Bemarc\nAutor: jrg3, data: Październik 8, 2020 - 11:46\nWe wtorek 06.10.2020 roku strażacy z Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej nr 3 w Poznaniu przeprowadzili rozpoznanie operacyjne obiektu - firmy Bemarc, która mieści się na terenie gminy Swarzędz.\nPodczas rozpoznania strażacy z “Trójki” nadzorowali próbną ewakuację zakładu. Ponad to zapoznano pracowników firmy z podstawowymi zasadami użycia podręcznego sprzętu gaśniczego oraz przeprowadzono “pogadankę” na temat prawidłowego zachowania się na wypadek pożaru, w tym prawidłowego alarmowania służb ratowniczych. Rozpoznanie zakończono podsumowaniem, w którym udział wzięło kierownictwo firmy.\nCzytaj dalej wpis JRG 3 - Rozpoznanie obiektu w firmie Bemarc\nProtokół z II etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nAutor: ekuczkowska, data: Październik 7, 2020 - 15:13\nKomisja rekrutacyjna poniżej publikuje Protokół z II etapu (test sprawności fizycznej )naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.\nCzytaj dalej wpis Protokół z II etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nProtokół z VI etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko stażysty docelowo starszego RATOWNIKA KIEROWCY\nAutor: ekuczkowska, data: Październik 6, 2020 - 13:57\nKomisja rekrutacyjna poniżej publikuje Protokół z VI etapu (weryfikacja dokumentów)naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA KIEROWCY w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.\nCzytaj dalej wpis Protokół z VI etapu naboru do służby przygotowawczej na stanowisko stażysty docelowo starszego RATOWNIKA KIEROWCY\nWyniki I etapu naboru do służby na stanowisko stażysty, docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nAutor: ekuczkowska, data: Październik 5, 2020 - 14:29\nKomisja rekrutacyjna poniżej publikuje Protokół z I etapu (weryfikacja dokumentów)naboru na stanowisko stażysty docelowo STARSZEGO RATOWNIKA w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.\nCzytaj dalej wpis Wyniki I etapu naboru do służby na stanowisko stażysty, docelowo STARSZEGO RATOWNIKA\nCharytatywne 500 km dla Natalki\nAutor: aszyda, data: Październik 5, 2020 - 13:26\nDawid Lehmann z ekipą podjęli się biegu z Kępna do Kołobrzegu. Celem było zebranie funduszy na leczenie i rehabilitację Natalki, zmagającej się z nowotworem\nCzytaj dalej wpis Charytatywne 500 km dla Natalki\nZgrupowanie "ŁAGÓW 2020".\nAutor: pprzybylowicz, data: Październik 5, 2020 - 11:20\nCoroczne zgrupowanie Specjalistycznej Grupy Wodno – Nurkowej odbyło się po raz trzeci w Łagowie (woj. Lubuskie). Od 21.09. do 26.09 2020r strażacy doskonalili umiejętności na jeziorze Łagowskim oraz Trześniowskim. Dwie grupy (Sonarzystów oraz Nurków) doskonalili swoją współpracę wykonując zaplanowane zadania. Każdy dzień zaczynał się od odprawy, na której przedstawiano tematy do realizacji. Nurkowie wykonywali pracę pod wodą zgodnie z przedstawionymi wytycznymi.\nCzytaj dalej wpis Zgrupowanie "ŁAGÓW 2020".\nProtokół z V etapu naboru\nAutor: Wydział PK, data: Wrzesień 29, 2020 - 13:50\nProtokół w załączeniu poniżej\nCzytaj dalej wpis Protokół z V etapu naboru


Sprzedam Md-50, CuMo50 w przystępnej cenie od dostawcy Электровек-stal / Evek\nDostawca Evek GmbH oferuje sprzedam wyroby z miedzi, molibdenu, Md-50 — CuMo50, cena — optymalna w tym segmencie wynajmu. Pełna zgodność z nowoczesnymi standardami jakości. Oferujemy sprzedam wyroby z miedzi, molibdenu, Md-50 — CuMo50 ze specjalistycznych magazynów dostawcy Evek GmbH z dostawą do każdego miasta.\nOferujemy wyroby z miedzi, molibdenu, Md-50 — CuMo50, cena ustalana cech technologicznych produkcji, bez uwzględnienia dodatkowych kosztów. Można zamówić produkty niestandardowych ustawień. U nas najlepszy stosunek jakości do ceny na cały szereg produktów. W segmencie pseudo firma Evek GmbH — oferta dostawcy. Terminowość przez siedzibami w miastach Europy Wschodniej.


Goniec Pałucki - Internetowy Serwis Lokalny - 500+ dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji\nChoć 500+ dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji zacznie obowiązywać od października, już można składać wnioski.\nOd września ZUS rozpoczął przyjmowanie wniosków o świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Tylko do 5 września do bydgoskiego i toruńskiego oddziału ZUS wpłynęło ponad 900 wniosków. Według naszych wyliczeń w województwie kujawsko-pomorskim wniosek może złożyć ponad 45,5 tys. osób, w całym kraju ponad 853 tys. – informuje Krystyna Michałek, rzecznik regionalny ZUS województwa kujawsko-pomorskiego.\nŚwiadczenie będzie przysługiwać osobom, które ukończyły 18 lat, mieszkają w Polsce i mają orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Osoba niezdolna do samodzielnej egzystencji to taka, która z powodu stanu zdrowia wymaga stałej lub długotrwałej opieki innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych – wyjaśnia rzeczniczka. Prawo do świadczenia 500 + będzie zależało również od łącznej wysokości przysługujących świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych. Przede wszystkim chodzi o emerytury czy renty wypłacane przez ZUS, KRUS i inne organy. Do tej grupy zaliczają się również świadczenia z pomocy społecznej o charakterze innym niż jednorazowe, np. zasiłki stałe.\nNowe świadczenie będzie przysługiwało w wysokości nie wyższej niż 500 zł, przy czym łączna kwota tego świadczenia i innych świadczeń finansowanych ze środków publicznych nie może przekroczyć 1600 zł. Na przykład: osoba, która ma emeryturę w wysokości 1400 zł brutto, uzyska świadczenie uzupełniające w kwocie 200 zł.\nPrzy badaniu wysokości świadczeń decydujących o przyznaniu i kwocie świadczenia uzupełniającego nie będą wliczane dodatki i świadczenia wypłacane na podstawie przepisów szczególnych, a więc np. dodatek i zasiłek pielęgnacyjny, dodatek dla sieroty zupełnej, dodatek kombatancki czy też ryczałt energetyczny. Nie będą wliczane także świadczenia o charakterze jednorazowym, np. zasiłki socjalne lub zasiłek pogrzebowy. Do dochodu nie będzie wliczana również renta rodzinna przyznana po zmarłym rodzicu osobom, które stały się całkowicie niezdolne do pracy przed ukończeniem 16 roku życia lub w czasie nauki w szkole przed ukończeniem 25 roku życia.\nZainteresowanie 500+ dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji jest duże. Klienci przychodzą do ZUS-u i pytają m.in czy orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności uprawnia do świadczenia. Odpowiedź brzmi nie, ponieważ orzeczenie to nie jest dokumentem równoważnym z orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Dokumentem potwierdzającym niezdolność do samodzielnej egzystencji na podstawie, którego ZUS może ustalić prawo do świadczenia uzupełniającego, jest:\n• orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji,\n• orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji,\n• orzeczenie o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji\nalbo wydane (przed 1 września 1997 r.) przez komisję lekarską do spraw inwalidztwa i zatrudnienia orzeczenie o zaliczeniu do I grupy inwalidów – jeśli nie upłynął okres, na jaki orzeczono inwalidztwo.\nOsoby, które nie mają orzeczenia potwierdzającego niezdolność do samodzielnej egzystencji albo upłynął okres, na który zostało ono wydane, do wniosku muszą dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza nie wcześniej niż na miesiąc przed złożeniem wniosku (druk OL-9) oraz – jeśli posiadają – dokumentację medyczną i inne dokumenty, które mają znaczenie przy orzekaniu o niezdolności do samodzielnej egzystencji np.\n• kartę badania profilaktycznego,\n• dokumentację rehabilitacji leczniczej lub zawodowej\n• orzeczenie o znacznym stopniu niepełnoprawności\nJeśli dokumentacja medyczna dołączona do wniosku będzie wystarczająca do wydania orzeczenia to wówczas lekarz orzecznik ZUS może wydać orzeczenie bez bezpośredniego badania stanu zdrowia. Co ważne orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji muszą mieć także seniorzy, którzy ukończyli 75-ty rok życia i z powodu wieku, ZUS przyznał im z urzędu dodatek pielęgnacyjny.\nfot. i tekst Krystyna Michałek\nAgencja udziela pomocy producentom rolnym, którzy zaprzestali produkcji świń (33)


przez namiestnik 24 paź 2010, 10:21\nNie przekonasz mnie twierdzeniem, że takie a takie są przepisy bo TAK SIĘ TOBIE WYDAJE. Daj konkretną treść o dawkach.\nObstawiam, że skoro nie ma to są uznaniowe i jak się gliniarze uprą to będzie decydował o tym sąd. I słusznie - po to by nie jeździli ludzie zamroczeni lekami - narkomani/lekomani. Ale to też moja interpretacja. Przepisu nie mamy.\nWięc proszę nie rób zamieszania i offtopicu. Jak masz pytania to pytaj. Jak znasz odpowiedź to odpowiadaj. Jak wydaje się Tobie, że masz coś do powiedzenia to też pisz - zaznaczając, że to Twoja niepotwierdzona teoria. A jak już któryś raz forsujesz, że tak jest z całą pewnością bo się tak Tobie wydaje to nie ma to sensu. Już powiedziałeś swoje zdanie i starczy.\nprzez Wujek_Dobra_Rada 24 paź 2010, 10:28\nMoim zdaniem Ciupakabra źle to interpretuje. Ale ma do tego prawo\nprzez El Chupacabra 24 paź 2010, 15:43\nWjechaliscie mi na ambicje :)\nhttp://www.emcdda.europa.eu/.../att_428 ... 007-pl.pdf\nNie jest jasne, czy kierowcy, u których testy, na benzodiazepiny dają pozytywny wynik,\nużywają czy nadużywają tej substancji. Analizy wykazały, że stężenie tych substancji we\nkrwi było często na poziomie dawki leczniczej (np. w Austrii, Finlandii i Szwecji), choć\nnierzadko także ją znacznie przewyższało (np. w Norwegii). Niemniej jednak status\nprawny jest jasny w niemal każdym europejskim kraju: prowadzenie pojazdu w stanie\nklinicznego osłabienia wskutek zażycia benzodiazepin, nawet jeśli są one zażywane\nzgodnie z receptą lekarską, jest przestępstwem.\nhttp://www.emcdda.europa.eu/.../att_909 ... 002PLC.pdf\nW ostatnim badaniu\nwykazano, że konopie indyjskie ograniczają\nzdolność wykonywania różnych czynności, zaś\nbenzodiazepiny powodują zazwyczaj\nosłabienie różnych funkcji. Wśród opiatów\nheroina może wywołać poważne negatywne\nskutki, w większym stopniu niż metadon\ni buprenorfina. Dane dotyczące narkotyków\nstymulujących, takich jak kokaina, amfetaminy\ni ecstasy, są bardziej zróżnicowane, ale\npokazują, że duże dawki mają szkodliwy\nwpływ. Jednakże obecnie nie istnieją\nobiektywne wskaźniki pozwalające na\nokreślenie, podobnie jak oznaczenie stężenia\nalkoholu we krwi, rozmiaru negatywnych skutków\nwywoływanych przez każdy ze środków.\nbrak norm = brak dopuszczalnych dawek = kazda dawka jest niedopuszczalna DLA KIEROWCY\nczyli jednak nie jest to tylko moja interpretacja - bardziej szczegolowych przepisow niz ten co podalem nie ma :)\na najwiecej jest tutaj:\nhttp://adrianolek.com/naukajazdy/alkoho ... kotyki.htm\n* opiaty (zawierają je m.in. morfina, heroina, kodeina; związki te są też stosowane w medycynie jako silnie działające leki przeciwbólowe i znieczulające)\n* tetrahydrokanabinole (marihuana, haszysz)\n* benzodiazepiny (leki zawierające benzodiazepiny, są jednym z częściej zapisywanych środków przeciwlękowych i uspokajających; zawierają je m.in. relanium, oxazepam, nitrazepam)\n* barbiturany (środki nasenne; zawierają je m.in. cyclobarbital, luminal)\n* amfetamina i jej analogi\nZ tego rozumiem, ze biegly moze orzec tylko czy jazda po benzo jest przestepstwem czy wykroczeniem. Uwazam, ze obronilem swoja racje, podałem tłusta czcionka konkretne przepisy :)\nprzez namiestnik 24 paź 2010, 16:05\nPotwierdziłeś to co pisałem wcześniej. Ale miło, że podałeś tak skondensowane cytaty.\nBardzo istotne jest to co podkreśliłeś - czyli "w stanie klinicznego osłabienia przez". Czyli jak bierzesz benzo i czujesz się senny, czy w jakikolwiek inny sposób niezdolny do prowadzenia to nie prowadź samochodu. Tak naprawdę to tylko taki wyróżnik - bo nie wolno Tobie prowadzić samochodu nigdy wtedy gdy czujesz się do tego niezdolny - bez względu jakie leki brałeś i czy w ogóle brałeś.\nJak zjesz np. mnóstwo tłustej potrawy, wypijesz gar melisy i inne rzeczy które w sumie wpłyną na to, że czujesz, że zaraz zaśniesz na stojąco to też nie powinieneś prowadzić.\nTo są często kwestie sporne. Różne też dawki są dla różnych osób. W przypadku jednak powszechnie na świecie zażywanego alkoholu by tych spornych spraw nie było to zdefiniowano poziom alkoholu powyżej którego nie wolno prowadzić. Tym bardziej, że potrafi on mocno zaburzać samoocenę.\nMam nadzieję, że zmotywowałem do dalszego intensywnego szukania i jak znajdziesz kraj w europie, czy inny cywilizowany (a jako ciekawostkę) jakikolwiek w którym są konkretne ilości konkretnych substancji wymienione to natychmiast nas o tym poinformujesz :)\nprzez El Chupacabra 24 paź 2010, 17:03\nEhhh dalej nic nie dociera, chyba czas odpuscic. Zastanawiam sie czy w ogole przeczytales cos z tego co napisalem.\nJest grupa ludzi, ktorzy jak sie sami nie sparza, to nic nie zrozumieja :)\nprzez namiestnik 24 paź 2010, 17:56\nEl Chupacabra, do Ciebie to się mówi jak do ściany. Przyjmuję, że tak uważasz, ale zrozum, że to NIE TY stanowisz prawo. A tu nie rozmawiamy o tym jak chciałby El Chupacabra czy ktokolwiek inny, a o tym co mówi na ten temat prawo. Pisząc o swoich opiniach, czy innych zasłyszanych robisz offopic. Zobacz - kilka stron - i w większości Twoje offtopowanie*. Skup się na temacie, a jak nie masz nic konkretnego do napisania to poprostu nie pisz.\nJak chcesz tak wnikliwie badać to zbadaj te pytania z tematu które zostały bez odpowiedzi. Wyjdzie wszystkim na dobre.\nSwoją drogą chyba warto poprosić adminów o oczyszczenie tematu. Bo te 7 stron to można w jednym dłuższym poście streścić.\nJuż sam nie wiem jak dalej uniknąć offtopa i dyskusji o niczym w tym temacie. To bardzo istotny temat dla wielu osób, a na pewno dla mnie.\nMoże ze względu na El Chupacabra wyłączmy prawo jazdy do osobnego tematu. Prawo jazdy i benzodiazepiny to bardzo drażliwy temat dla przedmówcy, więc może tu by pozwolił działać a nawet obiektywnie coś pisał.\nprzez linka 24 paź 2010, 18:15\nEl Chupacabra, proszę pisz na temat, jak prosi założyciel albo będę zmuszona dać ci ostrzeżenie. Piszesz nie na temat, możesz przenieść się tutaj:\nprzez El Chupacabra 24 paź 2010, 18:37\nnamiestnik napisał(a): Proszę o wszelkie informacje odnośnie koincydencji przyjmowania leków i prawa. W szczególności prawa w Polsce (karnego, drogowego, cywilnego, prawa pracy, ...), ale nie tylko w Polsce.\nZwazywszy na to chce sie zapytac w ktorym miejscu robie offtop ?\nChciales gadac o prawie to gadamy. Przepisy drogowe to tez prawo. Chciales przepisy, to podalem.\nlinka napisał(a): El Chupacabra, proszę pisz na temat, jak prosi założyciel albo będę zmuszona dać ci ostrzeżenie. Piszesz nie na temat, możesz przenieść się tutaj:\nw ktorym miejscu ? Poza tym jakbys tamten watek doczytala, to zauwazylabys, ze tam tez nie wolno bylo gadac o przepisach... m. in. dlatego zostal zalozony ten watek. Moje gratulacje moderatorko.\nnamiestnik napisał(a): El Chupacabra, do Ciebie to się mówi jak do ściany. Przyjmuję, że tak uważasz, ale zrozum, że to NIE TY stanowisz prawo. A tu nie rozmawiamy o tym jak chciałby El Chupacabra czy ktokolwiek inny, a o tym co mówi na ten temat prawo. Pisząc o swoich opiniach, czy innych zasłyszanych robisz offopic. Zobacz - kilka stron - i w większości Twoje offtopowanie*. Skup się na temacie, a jak nie masz nic konkretnego do napisania to poprostu nie pisz.\nProblem w tym, ze nie pisze swojej opinii - w przeciwienstwie do Ciebie - tylko odnosze sie do konkretnych przepisow i podaje ich zrodla. Nie pisze o tym co chcialbym, tylko jak jest. Gdzie tutaj widzisz offtop ? Dyskusja przerasta ?\nOstatnio edytowano 24 paź 2010, 18:46 przez El Chupacabra, łącznie edytowano 1 raz\nprzez linka 24 paź 2010, 18:44\nEl Chupacabra, Jest osobny temat dotyczący leków a prawa jazdy, jeśli chcesz pisać o tym przenieś się tam i tyle - taka jest prośba założyciela tematu, bo faktycznie cała dyskusja zeszła na ten jeden konkretny aspekt a chyba nie o to do końca chodziło.\nprzez El Chupacabra 24 paź 2010, 18:50\nlinka napisał(a): El Chupacabra, Jest osobny temat dotyczący leków a prawa jazdy, jeśli chcesz pisać o tym przenieś się tam i tyle - taka jest prośba założyciela tematu, bo faktycznie cała dyskusja zeszła na ten jeden konkretny aspekt a chyba nie o to do końca chodziło.\n...jakbys tamten watek doczytala, to zauwazylabys, ze tam tez nie wolno bylo gadac o przepisach... m. in. dlatego zostal zalozony ten temat. Moje gratulacje moderatorko.\nprzez Misiek_NL 24 paź 2010, 19:39\nEl Chupacabra, Co Ty chcesz nam udowodnić ?? Że leki które nam przepisuje lekarz to jakieś dopalacze, narkotyki czy inny syf ??\nJakby tak było to większość narkomanów chodziłaby do psychiatry zamiast do dilera.... taniej by ich to wyszło :)\nprzez namiestnik 24 paź 2010, 20:20\nEl Chupacabra, załóż swój własny wątek - leki a pozwolenie na prowadzenie samochodu od Ciebie, lub jak według Ciebie prawo powinno wyglądać. W kółko dyskusja toczy się o tym samym i nic nowego nie odkrywamy. Nie utożsamiaj siebie z prawem. Twoja ocena to Twoja ocena, a prawo to prawo. Pozwól innym rozmawiać tutaj normalnie.\nTak od siebie dodam, że też nie zawsze zgadzam się z prawem (a w sumie to kiedy ja się zgadzam??), jednak chodziło mi o aspekty prawne właśnie - a nie to jak ktoś uważa. Możesz tu pisać - ale o aspektach prawnych a nie Twoich uważaniach. Ale ten temat chyba wyczerpaliśmy, prawda?


Szukam pracy jako masażystka od zaraz/pilnie(Kraków, Wieliczka) – WRZUCAM.PL\n8 października, 2020 10:18 am\nStałej pracy z możliwością podpisania umowy o pracę/zlecenie. Rozliczenia w formie dniówek bądź tygodniówek. Dyspozycyjność 4 – 5 dni w tygodniu bez weekendów.\nJestem 21 letnią masażystką z Krakowa świeżo po 2 – letniej szkole masażu na Kierunku Technik Masażysta. Mam także ukończone dwa kursy(relaksacyjny, tkanek głębokich). Obecnie jestem w trakcie kolejnych. Z masażem kamieniami gorącymi miałam już styczność.\nPosiadam ponad roczne doświadczenie w wykonywaniu masażu relaksacyjnego i leczniczego. Chcę się dalej rozwijać i dopracować każdy masaż do perfekcji.\nMoimi zainteresowaniami są: medycyna naturalna, odnowa biologiczna, ciało człowieka(anatomia) oraz masaż.\nInteresuje mnie głównie praca w gabinecie, salonie bądź spa/hotel + spa gdzie są oferowane również usługi kosmetyczne(zabiegi na ciało i twarz) z racji tego, że od nowego semestru wybieram się na Technika Usług Kosmetycznych z Odnową Biologiczną i chciałabym to ze sobą połączyć.\nJestem osobą punktualną, posiadającą kulturę osobistą, życzliwą, z nietuzinkowym usposobieniem. Szybko się uczę(szybko przyswajam nowe techniki masażu). Potrafię dostosować się do panujących warunków w danym miejscu pracy.\nChciałabym zacząć pracę możliwie jak najszybciej.\nCzekam tylko na poważne oferty współpracy 🙂\nDyspozytor transportu ciężarowego/ Spedytor\nRecepcjonistka/pomocnik fitness/SPA & Wellness


FAQ – netacad.com.pl\nQ: Jak długo muszę czekać na szkolenie?\nA: Terminy szkoleń nie są jednakowe, oraz zależą od ilości chętnych, bądź wydarzeń organizowanych przez naszą uczelnię we współpracy z firmą Cisco. Najpopularniejsze terminy szkoleń ITE oraz CCENT (dla instruktorów akademii) odbywają się w okresach po wakacyjnym, oraz w pierwszym kwartale roku.\nQ: Czy mogę podejść do kursu instruktorskiego bez wcześniejszego doświadczenia w danym przedmiocie?\nA: Tak, szkolenia dla instruktorów są podstawowymi kursami poszerzonymi o dodatkową wiedzę, oraz porady jak prowadzić zajęcia. Gwarantujemy pełne przeszkolenie w danym zakresie.\nQ: Jaki dokument potwierdzi nabyte kwalifikacje po zakończeniu szkolenia?\nA: Ukończenie każdego szkolenia potwierdzone jest dyplomem naszego ośrodka szkoleniowego. Dokumenty te zostały zatwierdzone i służą do potwierdzenia uczestnictwa w szkoleniu. Dyplom ukończenia kursu nie równa się certyfikacji Cisco.\nQ: Czy prowadzą Państwo też inne kursy?\nA: Tak, oprócz kursów Akademii Sieciowej Cisco nasza uczelnia prowadzi współpracę z wieloma liderami IT tj Oracle, Microsoft czy VMware.\nQ: Spotkania weekendowe, czy w dni powszednie?\nA: Forma i rodzaj spotkań zależą w dużej mierze od kursantów. Prowadzimy szkolenia weekendowe, jak i w tygodniu, stacjonarne i zdalne.\nQ: Kiedy najpóźniej należy dokonać płatności za szkolenie?\nA: Płatności najlepiej dokonać do momentu ostatniego dnia szkolenia. W przypadkach wyjątkowych oczywiście jesteśmy w stanie wydłużyć ten termin.Zanotowane przelewu jest wymogiem wydania przez nas dyplomu oraz zaliczenie kursu.\nQ: Chciałbym również zdobyć certyfikację. Czy Państwo oferują taką możliwość?\nA: Tak, nasza uczelnia jest również autoryzowanym centrum egzaminacyjnym Pearson VUE oraz Prometric Testing.\nSprawdź dostepne szkolenia Kalendarz wydarzeń Zapisz się na kurs


Detroit_(rzeka) : définition de Detroit_(rzeka) et synonymes de Detroit_(rzeka) (polonais)\ndéfinition - Detroit_(rzeka)\nPlik:Lake st clair landsat.jpeg\nJezioro St. Clair i rzeka Detroit wypływająca z jego południowo-zachodniego końca, zdjęcie satelitarne Landsat\nŹródło jezioro St. Clair\n42°21'07″N 82°55'03″W / 42.35194, -82.9175\nUjście jezioro Erie\n42°03'06″N 83°09'05″W / 42.05167, -83.15139\nPowierzchnia zlewni 1 813 km²\nŚredni roczny przepływ 5 324 m³/s\nDetroit - rzeka o długości 51 km wypływająca z jeziora St. Clair i wpadająca do jeziora Erie. Wraz z rzeką St. Clair tworzy połączenie między Wielkimi Jeziorami Erie i Huron.\nRzeka tworzy granicę między Stanami Zjednoczonymi i Kanadą. Na jej zachodnim brzegu leży amerykańskie miasto Detroit, a na wschodnim kanadyjskie miasto Windsor.\nRzeka jest częścią Drogi Wodnej Świętego Wawrzyńca.\nCentrum Detroit leży na zachodnim brzegu rzeki\nToutes les traductions de Detroit_(rzeka)


zgg.gosc.pl → Czcigodny Ojcze Święty...\nMiędzy innymi te słowa mógł przeczytać ojciec święty: „Piszemy do Ciebie, by podziękować za Twoją wieloletnią posługę jako papieża. Jesteśmy wdzięczni za wszystko, co zrobiłeś dla Kościoła w czasie swego pontyfikatu. Dziękujemy za modlitwę, uśmiech i dobre słowo, które zawsze do nas kierowałeś. Bycie papieżem to bardzo trudna służba, która wymaga zdrowia i sił. Jest nam przykro, że już nim nie będziesz, ale rozumiemy i szanujemy Twoją decyzję”. Poniżej znalazły się również podziękowania za pielgrzymkę do Polski oraz zapewnienia o modlitwie: „Pamiętamy w naszych modlitwach i zachowujemy w sercach”. Minęło zaledwie kilka dni, gdy na adres szkoły przyszła odpowiedź z Watykanu, a w niej słowa ojca świętego: „Dziękuję wszystkim za miłość i modlitwę, którymi mnie wspieraliście. W tych niełatwych dla mnie dniach czułem prawie fizycznie moc modlitwy, którą miłość Kościoła i wasza mi dają. Módlcie się nadal za mnie, za Kościół i za przyszłego papieża. Pan Bóg będzie nas prowadził”. List w imieniu Benedykta XVI podpisał monsigniore Peter B. Wells z watykańskiego Sekretariatu Stanu.\n– Decyzja napisania listu była spontaniczna. Wysłaliśmy go już dzień po usłyszeniu decyzji papieża – mówi Renata Pałka, nauczycielka języka polskiego. Inicjatywę poparła również dyrektor Szkoły Podstawowej im. Janusza Kusocińskiego w Przytocznej, która podpisała się pod listem. – Spodobała mi się idea, bo to ważny moment dla nas wszystkich. Dla dzieci bardzo ważna była również otrzymana odpowiedź – mówi Brygida Konieczna. – Ten list to świetny pomysł, by uczestniczyć w czymś wyjątkowym. To sposób włączenia się w życie Kościoła. A odpowiedź, którą przysłano nam w imieniu papieża, daje poczucie wartości, że zauważono nas w Watykanie i podziękowano za modlitewne wsparcie. Dzieci poczuły się ważne i wyróżnione – zauważa Renata Pałka. Dzieciom spodobało się pisanie listów do głowy Kościoła. Karolinie z V klasy zaświtał nawet świetny pomysł: – Może napiszemy także do nowego papieża? – zaproponowała z entuzjazmem.


meandry - Obserwator Polityczny\nO meandrach wyróżnika płci i seksualności w życiu społecznym\n16 września 2012 19 czerwca 2014 krakauer\tBrak komentarzy\tizmy, meandry, mniejszości seksualne, paradygmat, płci, płeć, seksualność, uprawianie seksu, wyrobiony pogląd, wyróżnik\nIdeologia tęczowej flagi opiera się na postulatach równouprawnienia rzekomo prześladowanych środowisk różnych mniejszości seksualnych. Założenia postulatów tych grup społecznych sprowadzają\nŹródło wszelkiego zła w polskiej polityce, zadzwoń do brata?\n12 maja 2012 12 maja 2012 krakauer\tkomentarzy 8\t67, Adolfem Hitlerem, akcji AB, aresztowanie, atakując, blokada, bluzgów, boskości, brat kaczyńskiego, brata, chamskiego, cynizmu, dała, demokratycznej, demontowaniu, dendrologicznych, do, do brata, dziadu, dzwonów, ekonomicznego, elita, elity, emerytalna, filmującego, haniebna, imię, inwazja, jadu, jarosław kaczyński, kaczyńscy, Kaczyński, kanclerz, Katyniu, konfrontację, krajem, krypty, latarniach, Lech Kaczyński, lepszej, ludzi, luksusie, ław, łazienkach, mało, meandry, mediokracji, milczącej, muskułów, nasza elita, nasze, nieudolność, NSZZ Solidarność, obronie, odpowiedzialności, oglądalności, opozycji, osobiście, państwa, państwo, polityce, politycznego gestapo, polski, popełniania samobójstw, powstaniu, premierze Tusk, prężenie, przebudziło, przeciwstawić, ranem, reforma, reformowania, remont, retoryki, rządzi, samobójstwo, samodzielności, sanacyjne, Scenariusz, sejmowych, sejmu, solidarność, spieprzaj, społeczeństwa, srebrnych, stygmatyzuje i wzmacnia, świcie, szafy, szaleńczych, sznury, szukanie, teczki, ulicach, w polskiej, większości, wielokrotnie, władzę, własną, wojnę z rosją, wroga, wszelkiego, wyjąć, wylewanie, wynędzniałego, zadzwoń, zadzwoń do brata? Źródło, załamania, zaprzańcy, zatelefonowania, zdradzeni, zewnętrznego, zła, zohydzania, źródła wszelkiego zła, Źródło wszelkiego zła w polskiej polityce\nPrzed wojną nasze elity dławiły się w luksusie na koszt wynędzniałego społeczeństwa. Sanacyjne prężenie muskułów, inwazja wspólnie z Adolfem Hitlerem


Witamy dostosowane usługi!\nBaterie kuchenne Komercyjny pojedynczy uchwyt z litego mosiądzu Pojedyncza dźwignia Rozpylacz sprężynowy Bateria zlewozmywakowa ze szczotkowanego niklu.\nProjekt komercyjny& Wysoka jakość: projekt sprężyny, odpowiedni do zlewu domowego. Bezołowiowa konstrukcja z litego mosiądzu zapewnia bezpieczniejszą i zdrowszą drogę wodną. I 500 000 otwartych&ścisłe testy przeprowadzone na zaworze ceramicznym i rączce kranu, aby zapewnić profesjonalną trwałość bez kapania.\nXHHL Faucet Factory zobowiązuje się do ciągłego badania i ulepszania naszego kuchennego kranu w oparciu o opinie klientów. Naszym celem jest zapewnienie naszym klientom produktów najwyższej jakości i najlepszej obsługi.\nKomercyjna sprężyna do kranu zlewowego jest wykonana pod specjalną obróbką cieplną, może uniknąć deformacji, cały czas utrzymuje się idealnie.\nNowoczesna konstrukcja sprężyny przemysłowej z obrotem o 360 ° o dużym łuku.\nWykończenie szczotkowanego niklu o wysokiej jakości fakturze jest odporne na rdzę i korozję.\nŁatwa instalacja, aby cieszyć się czasem w kuchni.\nKomercyjna wysuwana bateria kuchenna\nNowoczesna konstrukcja sprężyny, obrót o 360 stopni o wysokim łuku może zapewnić wszechstronne czyszczenie, proces obróbki powierzchni szczotkowanego niklu z właściwościami antykorozyjnymi i antykorozyjnymi, odporny na odciski palców i plamy wodne oraz sprawia, że Twoja kuchnia jest czystsza.\nWysokiej jakości wkład ceramiczny jest odporny na wysoką temperaturę, dobrze uszczelnia i zmniejsza wycieki, przeszedł testy 500 000 cykli w celu poprawy i zapewnienia stabilności użytkowania.\nPODWÓJNA WODA WYLOTOWA: Dwa tryby wylotu wody (STREAM/SPRAY), od bezrozpryskowego napowietrzonego strumienia po mocny spray do mycia wstępnego, aby zapewnić stabilne ciśnienie wody, łatwo i skutecznie radzić sobie z różnymi zadaniami kuchennymi.\nWyciągana bateria kuchenna z rozpylaczem wykonana z wewnętrznego węża PEX klasy spożywczej zapewnia świeżą i czystą wodę.\nKonstrukcja z mosiądzu nie zawiera ołowiu, jest bezpieczniejsza dla Twojej rodziny.\nXHHL Faucet Factory poświęca się oferowaniu każdemu klientowi zdrowych i wysokiej jakości rozwiązań wodnych, ponieważ wierzymy, że delikatność wody interpretuje ciepło domu.\nAby zapewnić Ci idealne wrażenia użytkownika, od innowacji projektowych produktów, ścisłej kontroli jakości po ulepszanie akcesoriów, zawsze dążymy do perfekcji w każdym szczególe.\nProfesjonalny we wszelkiego rodzaju zlewozmywakach i kranach z certyfikatem cUPC.\nXHHL Kitchen Faucet Manufacturer jest wiodącym producentem i projektantem wyposażenia kuchni i łazienki. W XHHL wierzymy, że każde gospodarstwo domowe powinno posiadać wyjątkową kuchnię i łazienkę, która odpowiada jego stylowi i potrzebom.\nNaszą misją jest dostarczanie innowacyjnych, pięknych, funkcjonalnych, a jednocześnie przystępnych cenowo produktów, które pomogą każdemu domowi zbudować własną, niepowtarzalną kuchnię i łazienkę.\nODM&Serwis OEM Skontaktuj się z nami.\nwyciągnij kran kuchenny wyciągnij kran kuchenny fabryka kranów Wyciągany kran opryskiwacza do zlewu kuchennego kran kuchenny Wyciągany kran kuchenny opryskiwacza Baterie kuchenne z wysuwanym opryskiwaczem kran zlewozmywakowy kran do zlewu kuchennego mikser kuchenny


07 czerwiec 2017\t Aktualizacja: 07 czerwiec 2017\nPosiedzenie Komisji Kultury - 14 czerwca 2017 r.\nInformuję o zwołaniu posiedzenia Komisji Kultury Rady, które odbędzie się w dniu 14 czerwca 2017 r. (środa) o godz. 16.00, w budynku „B” Urzędu Miasta Milanówka przy ul. Kościuszki 45.\nCzytaj więcej...Posiedzenie Komisji Kultury - 14 czerwca 2017 r.\n30 maj 2017\t Aktualizacja: 30 maj 2017\nCzytaj więcej...Posiedzenie Komisji Rewizyjnej - 5 czerwca 2017 r.\n12 maj 2017\t Aktualizacja: 12 maj 2017\nPosiedzenie Komisji Edukacji - 17 maja 2017 r.\nPrzewodnicząca Komisji Edukacji Rady Miasta Milanówka uprzejmie zaprasza na posiedzenie ww. Komisji, które odbędzie się w dniu 17 maja 2017 r. (środa) o godz. 16.00 w budynku „B” Urzędu Miasta Milanówka przy ulicy Kościuszki 45.\nCzytaj więcej...Posiedzenie Komisji Edukacji - 17 maja 2017 r.\n11 maj 2017\t Aktualizacja: 11 maj 2017\nPosiedzenie Komisji Budżetu i Inwestycji - 16 maja 2017 r.\nZawiadamiam o zwołaniu Komisji Budżetu i Inwestycji Rady Miasta Milanówka, które odbędzie się w dniu 16 maja 2017 r. (wtorek) o godz. 16:00 w budynku "B" Urzędu Miasta Milanówka przy ul. Kościuszki 45.\nCzytaj więcej...Posiedzenie Komisji Budżetu i Inwestycji - 16 maja 2017 r.\n11 maj 2017\t Aktualizacja: 12 maj 2017\nCzytaj więcej...XXXV Sesja Rady Miasta Milanówka - 18 maja 2017 r.\n10 maj 2017\t Aktualizacja: 15 maj 2017\nPosiedzenie Komisji Praworządności - 15 maja 2017 r.\nPrzewodniczący Komisji Praworządności, Bezpieczeństwa Publicznego, Ładu Przestrzennego i Ochrony Środowiska Rady Miasta Milanówka informuje o zwołaniu posiedzenia ww. Komisji, które odbędzie się w dniu 15 maja 2017 r. (poniedziałek) o godz. 16:30, w budynku „B” Urzędu Miasta przy ulicy Kościuszki 45.\nCzytaj więcej...Posiedzenie Komisji Praworządności - 15 maja 2017 r.\n04 maj 2017\t Aktualizacja: 15 maj 2017\nPosiedzenie Komisji Kultury - 11 maja 2017 r.\nPrzewodniczący Komisji Kultury Rady Miasta Milanówka, prosi o wzięcie udziału w posiedzeniu ww. Komisji, które odbędzie się w dniu 11 maja 2017 r. (czwartek) o godz. 16.00, w budynku „B” Urzędu Miasta Milanówka przy ul. Kościuszki 45.\nCzytaj więcej...Posiedzenie Komisji Kultury - 11 maja 2017 r.


Krzysztof Boruń - Autorzy Książek na bookhunter.pl\nKsiążki (22) Cytaty (0) Biografie (1)\nData urodzenia: 29 listopada 1923\nData śmierci: 22 maja 2000\nKrzysztof Boruń ur. 29 listopada 1923 w Częstochowie. Był żołnierzem Armii Krajowej i uczestniczył w powstaniu warszawskim (oddział "Krybar").\nW latach 1945-1953 był dziennikarzem w „Ilustrowanym Kurierze Polskim"; ukończył stacjonarny kurs dziennikarski wyższego stopnia w Warszawie. Od 1953 do 1981 pracował w redakcji. „Tygodnika Demokratycznego". W latacłi 1982-1984 pełnił nieetatowo funkcję naczelnego redaktora dwumiesięcznika „Astronautyka" i kwartalnika „Postępy Astronautyki". Członek Rady Programowej „Astronautyki". Specjalizował się w tematyce naukoznawczej (opublikował kilkaset esejów, artykułów, felietonów z zakresu socjologii, psychologii, parapsychologii, astronomii, futurologii, historii literatury SF). Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Astronautycznego i Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego. Od 1950 członek Towarzystwa Miłośników Astronomii. Współtwórca tomu Kto, kiedy, dlaczego w Kosmosie (1967), Małego słownika cybernetycznego (1973); autor książek popularyzujących rozwój astronautyki i psychotroniki, m.in. Księżyc zdobyty (1959); Tajemnice sztucznych zwierząt (1961); Tajemnice parapsychologii (1973), współautor: J. Manczarski. Członek World SF.\nDziałalność literacką rozpoczął w 1953 powieścią fantastycznonaukową Zagubiona przyszłość (współautor m Andrzej Trepka). Powieść stanowiąca pierwszą część tzw. trylogii kosmicznej, drukowana w pierwotnej formie w odcinkach na łamach „Ilustrowanego Kuriera Polskiego", ukazała się w zmienionej (na żądanie recenzentów) wersji w 1954 (Iskry, W.), w II wydaniu 1957-autorzy wrócili do wersji pierwotnej. Kilka lat później Krzysztof Boruń i Andrzej Trepka opublikowali dwie następne powieści będące kontynuacją wątku Zagubionej przyszłości: Proxima (Iskry, W. 1956) i Kosmiczni bracia (Iskry, W. 1959). Poszczególne części tych utworów, stanowiące w znacznym stopniu zamkniętą całość, pisane były samodzielnie. W latach 1956-1957 powstały pierwsze fantastycznonaukowe opowiadania Krzysztofa Borunia, publikowane m.in. na łamach „Młodego Technika", „Astronautyki", „Panoramy", „Gazety Krakowskiej". Zbiór tych opowiadań: Antyświat ukazał się w 1960 (WP, W.: Antyświat; Fabryka szczęścia; List; Koszmar). W latach sześćdziesiątych autor Zagubionej przyszłości napisał dwie powieści: Ósmy krąg piekieł i Próg nieśmiertelności. Obie książki najpierw ukazały się w przekładach na ukraiński i rosyjski, w Polsce dopiero w latach siedemdziesiątych (odpowiednio: KAW, W. 1978 i Iskry, W. 1975). W tym czasie powstaje również (przy współpracy z Andrzejem Tylczyńskim) libretto musicalu SF Wygnanie z raju, do którego muzykę skomponowali Jerzy Abratowski i Krzysztof Komeda (prapremiera w Teatrze Muzycznym w Gdyni w 1969). W początkach lat siedemdziesiątych Krzysztof Boruń napisał dwa słuchowiska dla PR (Zanim umrę i Cogito, ergo sum), a w latach 1978-1980 dwutomową powieść utrzymaną w konwencji m fantastyki politycznej Małe zielone ludziki (KAW, W. 1985) oraz zbiór opowiadań Toccata (KAW, W. 1980: Trzecia możliwość; Algi; Toccata; Fantom; Cogito, ergo sum) i Człowiek z mgły (Alfa, W. 1986: Tryton 703; Pod urokiem techniki; List; Trzecia możliwość; Antyświat; Skrzydła Ikara; Algi; Uczeń czarnoksiężnika; Cogito, ergo sum; Koszmar; Archipelag Utopii; Człowiek z mgły).\nUtwory Krzysztofa Borunia znalazły się w antologiach: Siedmiu fantastycznych (KAW, W. 1975), Wehikuł wyobraźni (Wyd. Pozn. 1978), Drugi próg życia (NK, W. 1980). Jego proza była przekładana na kilka języków: Ósmy krąg piekieł na rosyjski i ukraiński; Próg nieśmiertelności na rosyjski, ukraiński i słowacki; Antyświat na węgierski. Pojedyncze opowiadania ukazały się w antologiach rosyjskich niemieckich, czechosłowackich i japońskich.\nTwórczość Krzysztofa Borunia, operująca środkami wyrazu literatury popularnej, wywodzi się z kręgu eksperymentu myślowego, próbuje przewidzieć zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki doskonalenia cywilizacyjnego. Przyszłość - twierdzi autor Proximy - nie jest tylko źródłem naszej ciekawości, ale przedmiotem lęków i nadziei, pragnień i obaw. Funkcja społeczna fantastyki sprowadza się zatem do prognoz postulatywno-ostrzegających, będących diagnozą psychologicznych sposobów pozrywania świata. Trylogia kosmiczna Krzysztofa Borunia i Andrzeja Trepki przedstawia dramat człowieka, twórcy cywilizacji technicznej, która ulega degeneracji wobec ubocznych metod opanowywania natury i biologicznych konsekwencji automatyzacji życia. Akcja trylogii dzieje się w kosmosie i na Ziemi, operuje klasycznymi schematami i rekwizytami SF, jak-> kontakt z kosmitami, motyw arki, podróży w czasie, a jej fabuła zbliża ten utwór do odmiany space opera. Zbiór Antyświat dotyczy społecznych uwarunkowań nauki, nieetycznych eksperymentów biologicznych prowadzących do utraty osobowości. Próg nieśmiertelności mówi o moralnych następstwach zastosowania "cudownego wynalazku". Ósmy krąg piekieł - korzystając z założenia podróży w czasie - opowiada o zderzeniu odmiennych postaw kulturowych i światopoglądowych. Podobne problemy porusza zbiór Toccata. W powieści Małe zielone ludziki pojawia się opis cywilizacji sterowanej środkami psychotropowymi oraz problematyka zagrożeń ekologicznych.\nJego żoną była Maria Staszewska Boruń, z którą miał córkę Katarzynę. Zmarł 22 maja 2000 roku w Warszawie.\nKrzysztof Boruń - dodaj biografię:\nKrzysztof Boruń - dodaj cytat\nwybierz z listy... PrzepowiedniaZagubiona przyszłośćProximaKosmiczni braciaPróg nieśmiertelnościÓsmy krąg piekiełMałe zielone ludzikiJasnowidzenia inżyniera SzarkaAntyświatToccataCzłowiek z mgłyKsiężyc zdobytyTajemnice parapsychologiiOssowiecki - zagadki jasnowidzeniaW świecie zjaw i mediów. Spór o duchyNa krawędzi zaświatów. Sporu o duchy ciąg dalszyWehikuł wyobraźniSiedmiu fantastycznychGość z głębinDrugi próg życiaFantastyka '50Algi\nNa krawędzi zaświatów. Sporu o duchy ciąg dalszy\nW świecie zjaw i mediów. Spór o duchy\n1. Krzysztof Boruń - encyklopediafantastyki.pl\nKrzysztof Boruń - dodaj temat do dyskusji\nKrzysztof Boruń - dodaj ciekawostkę\n"Zawsze jestem gotowa, aby nie wierzyć w nic, a jednocześnie móc w każdej chwili uwierzyć we wszystko, co usłyszę."


Ant-Man - nasze wrażenia z seansu - Kawerna - fantastyka, książki fantastyczne, fantasy\n11 sierpnia 2015|\nPrzez długi czas byłem pewien, że „Ant-Man” będzie tym filmem, na którym Marvelowi w końcu powinie się noga. Bo jak nakręcić dobry film o facecie, którego jedyną mocą jest zmniejszanie się i rozmawianie z mrówkami?! Po seansie „Guardians of the Galaxy” moje obawy nieco zmalały, a po obejrzeniu pierwszego zwiastunu „Ant-Mana” zniknęły zupełnie. Wiedziałem już co Kevin Feige i jego zespół planują i postanowiłem im zaufać.\n„Ant-Man” daje nam dokładnie to, co możemy zobaczyć w zwiastunach: lekki film akcji, z nieodłącznymi już u Marvela elementami komedii, wymieszany z heist movies. Niestety połączenie tego wszystkiego z kinem superbohaterskim nie sprawdza się tak dobrze, jak mariaż thrillera ze wspomnianą konwencją w filmie „Captain America: The Winter Soldier”.\nBardzo ważnym elementem heist movies jest to, że w trakcie finalnego skoku czujemy ogromne napięcie. Czy uda się zrealizować genialny plan? Czy każdy zdąży wykonać swoje zadanie na czas? Co się posypie, jak bohaterowie z tego wybrną, i tak dalej. „Ant-Man” niestety trochę na tym polu zawodzi – ani plan, ani jego wykonanie nie zaskakują widza w żadnym momencie. To też największa wada filmu – jest do bólu przewidywalny. Niemalże każda scena jest kliszą, zupełnie jakby twórcy odhaczali je po kolei na liście, z nieodłącznym montażem w trakcie szkolenia na czele. Być może w oryginalnym scenariuszu, pisanym przez Edgara Wrighta, całość była świadomą grą z konwencją, jednakże finalnemu efektowi (Wright pożegnał się z Marvelem z powodu „różnic artystycznych”) brakuje tej odrobiny lekkości, mrugnięcia okiem do widza w odpowiednim momencie.\nŻałuję, że w większym stopniu nie rozbudowano scen, w których Lang próbuje ułożyć swoje relacje z córką, to samo tyczy się zresztą Pyma i Hope. Dostajemy tutaj absolutne minimum, a szkoda, bo położenie większego nacisku na tło obyczajowe mogło być tym brakującym elementem, który wzniósłby film na wyższy poziom. Biorąc pod uwagę, że „Ant-Man” jest filmem znacznie bardziej kameralnym niż pozostałe produkcje Marvela, znalazłoby się na to miejsce, w przeciwieństwie np. do wymuszonego romansu Natashy i Bannera w „Avengers: Czas Ultrona”. Młoda aktorka wcielająca się w Cassie Lang ma jednak w sobie tyle uroku, że schematy przestają nam przeszkadzać w scenach, w których widzimy ją w akcji. Generalnie gra aktorska stoi na bardzo wysokim poziomie – może od całej obsady nieco odstaje przerysowany Darren Cross i nieco schowana Hope Van Dyne, ale to raczej wina scenariusza niż Coreya Stolla i Evangeline Lilly. Paul Rudd jest równie udanym Scottem Langiem, co Robert Downey Jr. Iron Manem, komediowym wyczuciem popisuje się Michael Pena, fenomenalnie zagrał Michael Douglas. To kolejny raz, kiedy Marvel sięga po doświadczonego aktora (jak wcześniej po Samuela L. Jacksona i Roberta Redforda) i pozwala mu zabłysnąć. Wyobrażaliście sobie jeszcze 10 lat temu, że coś takiego w ogóle będzie miało miejsce? Laureaci Oscara grają w ekranizacjach komiksów i traktują to zadanie w pełni poważnie.\nJak dotąd sporo narzekałem, jednak „Ant-Man” nie jest wcale złym filmem, wręcz przeciwnie! To bardzo sprawnie zrealizowane widowisko, które ogląda się z dużą przyjemnością. Co prawda tytułowy bohater i jego towarzysze czasami trochę na siłę starają się być zabawni (nie wiem czemu producenci Marvela każdą podniosłą scenę próbują na siłę rozładować żartem), ale w większości przypadków się to udaje. Przez większość seansu po waszych ustach powinien się błąkać uśmiech, a przy kilku scenach kinowa sala wybuchnie śmiechem. Na szczęście nie wszystkie dobre sceny pokazano w zwiastunach; moją ulubioną jest pewien niespodziewany pojedynek, którego szczegółów jednak Wam nie zdradzę.\nSceny akcji z udziałem Ant-Mana nie zawodzą, udało się pokazać tego bohatera jako prawdziwego wojownika, godnego miana Mściciela, a nie tylko bohatera drugiego planu z bezużyteczną supermocą. Twórcy kilka razy wykazali się dużą pomysłowością, w pełni wykorzystując unikalne umiejętności Langa i chwała im za to! Nie był to jeszcze poziom Quicksilvera w „X-Men: Days of Future Past”, ale niewiele zabrakło. Wcale bym się nie zdziwił, gdyby Lang w przyszłości odegrał w Marvel Cinematic Universe większą (jeden żart ze wzrostu na jedną recenzję „Ant-Mana” mieści się w normie!) rolę, porównywalną z tą, jaką w „Justice League: The Flashpoint Paradox” miał Flash.\nJeśli jesteście fanami Marvela, nie powinniście odpuszczać sobie tego seansu. Miłośnicy lekkich komedii akcji także wyjdą z kina zadowoleni – może i będzie Wam towarzyszyć lekkie uczucie niedosytu, ale na pewno nie zawodu. To sprawnie zrealizowany blockbuster, który łączy kilka lubianych przez widzów gatunków, i chociaż w żadnym z nich nie jest najlepszy, to całość naprawdę bawi. Nie jest tu też wymagana znajomość MCU, „Ant-Man” broni się też jako solowy film. Marvelowi znów udało się sięgnąć po, wydawałoby się, niemożliwy do zrealizowania koncept i przełożyć go na język filmu, jednak tym razem ledwie pokonał przeszkodę. Mam wrażenie, że „Ant-Man” naprawdę zabłyśnie dopiero w towarzystwie innych herosów i z chęcią zobaczę jak potoczą się jego losy w MCU.\nPS Nie wychodźcie z sali po seansie, w trakcie napisów jest jedna bonusowa scena, a druga, bardzo ważna, już po napisach.\nPS 2 Na „Ant-Manie” bawiłem się znacznie lepiej niż na fatalnie zmontowanym „The Avengers: Age of Ultron”. Jeszcze pół roku temu sam bym w to nie uwierzył!\nPS 3 Mam nadzieję, że kiedyś dane będzie nam poznać oryginalny scenariusz Edgara Wrighta.\nTagi: AntMan, Captain America: The Winter Soldier, Guardians of the Galaxy, justice league: the flashpoint paradox, marvel


FOLPAK NOWY KSZTAŁT OPAKOWAŃ\nSałatkowe / garmażeryjne\nTypu fast food\nKartony i tacki cukiernicze\nPapier do pakowania odzieży\nDo maszyn typu flow-pack\nChemia Voigt, Mediclean\nCharakteryzują się wysokim stopniem przeźroczystości, elastycznością i wytrzymałością. Dodatkowo cechuje je bezwonność i szerokie zastosowanie.\nCharakteryzują się większą wytrzymałością przy mniejszych grubościach. Folia o szerokim zastosowaniu.\nBardzo wytrzymała i odporna na uszkodzenia folia przeznaczona do zgrzewarek, o zastosowaniu przemysłowym i spożywczym.\nWielowarstwowe folie typu flow-pack o różnej szerokości, grubości. Rodzaj foli dobierany jest zgodnie z indywidualnymi potrzebami klienta.\nTo folia przeznaczona do trwałego i łatwego pakowania takich produktów jak: butelki, kartony, puszki, tworzywa sztuczne. Zabezpiecza towar przed czynnikami zewnętrznymi i dodatkowo chroni przed mechanicznym uszkodzeniem. Dodatkowo zadrukowana staje się nośnikiem informacji o produkcie czy firmie.\nFolia aluminiowa ma wielorakie zastosowanie. Świetnie sprawdza się przy pakowaniu takich produktów jak ryby, mięso, jarzyny, ponieważ nie dopuszcza, światła, wody i powietrza. Jest niezbędna przy pieczeniu, gdyż zatrzymuje ciepło wewnątrz. Polecamy folie o rożnej grubości i w różnych rozmiarach.\nW naszej ofercie znajdą Państwo folię stretch przemysłową oraz spożywczą z niezbędnymi atestami do kontaktu z żywnością. Powszechnie jest stosowana aby zabezpieczyć towar przed uszkodzeniami mechanicznymi, czy wilgocią. Oferujemy w wielu rozmiarach, w rolkach maszynowych i ręcznych.\n© 2016 FOLPAK SP. Z O.O. biuro@folpak.eu +48 17 851 61 69 Rudna Mała 49b | 36-060 Głogów Małopolski