Wystawa Stand By w Galerii Szara | Gazetacodzienna\nNasze sprawy - 17 czerwca 2013 09:00:00 , data aktualizacji: 17 czerwca 2013 10:24:40\nGaleria Szara oraz Sputnik Photos zapraszają na wystawę:\nJan Brykczyński, Andrei Liankevich, Manca Juvan, Justyna Mielnikiewicz, Rafał Milach, Adam Pańczuk, Agnieszka Rayss\nGenezą wystawy był projekt, dzięki któremu powstała książka fotograficzna Stand By. Siedmiu fotografów różnych narodowości pojechało na Białoruś aby zobaczyć, co kryje się pod wyświechtanym określeniem "ostatnia dyktatura w Europie". Nie było łatwo zrozumieć ten kraj. Jak pisze Victor Martinovich w swoim eseju, na Białorusi na każdym kroku stykasz się z przykładami podwójnego systemu, są dwa związki literatów, między 1996 a 1999 były nawet dwa parlamenty, życie jest ciężkie ale jednocześnie gdy przyjeżdżasz do Mińska, wszystko jest czyste i zadbane. Było ciężko zrobić zdjęcia, ale jeszcze trudniej było opowiedzieć cokolwiek o Białorusi po powrocie. Zająć stanowisko w sprawie Białorusi. Czy robienie książki fotograficznej to działanie polityczne?\nTematy poruszane przez fotografów: Puszcza Białowieska i jej miejsce w życiu społeczności nadgranicznej, biuro matrymonialne dla zagranicznych klientów, weteranki Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, emigracja zarobkowa Białorusinów do USA, współczesna interpretacja II Wojny Światowej, zwycięzcy konkursów państwowych, manifestowanie przekonań poprzez modę uliczną.\nKsiążce towarzyszą multimedia oraz blog, a także warsztaty dla studentów. Projekt finansowany przez Europejską Fundację Kultury.\nStand by zdobyło nagrodę Miesiąca Fotografii w Bratysławie jako fotograficzna książka roku 2012 w Europie Środkowo-Wschodniej.\nStand By / За Беларусь - Galeria Szara, ul. Srebrna\nwernisaż: 19.06.2013, godz. 18.00\nwystawę będzie można oglądać od 19.06 do 31.07.\nFundacja Kultury Audiowizualnej Strefa Szarej, Sputnik Photos\nWięcej na: www.galeriaszara.pl oraz www.sputnikphotos.com\nPortal www.gazetacodzienna.pl objął wystawę swoim patronatem medialnym.


kartony do wysyłki odzieży - Fasonowe.pl\n> kartony do wysyłki odzieży\nKartony do wysyłki odzieży.\nNasza propozycja pudełek przeznaczonych do wysyłania ubrań i odzieży.\nPudełka te są niezast...\nPudełka te są niezastąpione dla wysyłających swoje produkty pocztą lub firmami kurierskimi.\n600x400x100 (10 sztuk)\nIlość = 1 oznacza 10 sztuk opakowań (podana cena dotyczy 10 sztuk pudelek)Pudełka fasonowe, fason fefco 426.Duże pudelko, które może być wykorzystane do przesyłek np. odzieży, butów i innych przedmiotów.\n700x600x60 (10 sztuk)\nIlość = 1 oznacza 10 sztuk opakowań (podana cena dotyczy 10 sztuk pudelek)Pudełka fasonowe, fason fefco 426.Duże pudelko, które może być wykorzystane do przesyłek np. odzieży, obrazów, butów i innych przedmiotów.\n600x300x100 (10 sztuk)\nIlość = 1 oznacza 10 sztuk opakowań (podana cena dotyczy 10 sztuk pudelek)Duże opakowanie fasonowe o większych wymiarach, wymiary podane są w milimetrach i dotyczą wnętrza opakowania tekturowego.Materiał z którego wykonane jest pudełko to tektura falista 3 warstwowa, fala E.\n500x200x60 (10 sztuk)\n400x100x100 (10 sztuk)\n370x240x80 (10 sztuk)\n350x250x100 (10 sztuk)


przez Radka2 » czwartek, 14 czerwca 2018, 14:33\nAle chodzi Ci o dokumenty prywatne, czy firmowe? Jeśli firmowe, to czy nie lepiej byłoby wprowadzić w przedsiębiorstwie elektroniczny obieg dokumentów i ich elektroniczną archiwizację? Zaoszczędziłabyś sporo miejsca, czasu i przede wszystkim pieniędzy. System workflow, który się z tym wiąże, umożliwia właśnie takie rzeczy w wersji elektronicznej. Na http://www.primesoft.pl/pl/funkcjonalnosci-workflow możesz sobie poczytać jeszcze o innych jego funkcjonalnościach. Przemyśl, czy coś takiego nie byłoby dobrym rozwiązaniem dla Twojego biznesu ;)\nprzez » czwartek, 14 czerwca 2018, 14:33


AMD RX 6600, czyli tania karta do gier w 1080p i 60fps. Dziś premiera\nPlanetaGracza.pl » AMD RX 6600 to płynne 1080p po „taniości”. O ile w ogóle ją kupimy\nTagi: AMD, AMD RX 6600, karta graficzna\nAMD RX 6600 to płynne 1080p po „taniości”. O ile w ogóle ją kupimy\nDziś premiera najnowszej karty graficznej AMD RX 6600. Docelowo należy do „niższej” półki cenowej. Ma stanąć w szranki z RTX 3060. Brzmi fajnie?\nBrzmi super, ale problem w tym, że być może dostaną ją nieliczni. W polskich sklepach aktualnie panuje posucha. Niemniej AMD dostarczyło na rynek bardzo ciekawy sprzęt.\nDziś premiera nowej AMD RX 6600\nAMD oficjalnie wypuściło swój najnowszy układ graficzny, przeznaczony dla nieco mniej wymagających graczy, gdyż aktualnie jest to najtańsza karta graficzna tej firmy oparta na architekturze RDNA2. Mimo wszystko producent zapewnia, że nawet w nowych grach jest w stanie zapewnić stabilne 60fps w Full HD.\nNowa karta wyposażona jest w 8GB pamięci GDDR6, 32 MB pamięci Infinity Cache i AMD Smart Memory Technology. To ostatnie jest całkiem ciekawym bajerem, dzięki któremu zebranie całego „zestawu” podzespołów marki AMD zwiększy ich wydajność. Kojarzy się to trochę ze skompletowaniem zbroi w RPG, co daje naszej postaci dodatkowe bonusy. Oprócz tego RT 6600 ma wspierać pełen zestaw dobrodziejstw Windowsa 11, czyli DirectX 12 Ultimate, Auto HDR i tym podobne. Oczywiście włączymy na karcie także FidelityFX, co zwiększy płynność gier, zachowując wyraźny obraz w dobrej jakości.\nAMD wyceniło kartę na 329 USD, czyli około 1300-1500 zł. Mimo iż jest to oficjalnie najtańsza karta z najnowszą architekturą na podkładzie, nie znaczy, że w Polsce kosztuje tak samo niewiele. Na premierę, niestety, nie znajdziemy jej nigdzie, a jeżeli już to jej cena kształtuje się na poziomie… 2500 – 2600 zł. Jest to kwota paru setek mniej niż porównywalny (wedle producenta) model RTX 3060.


Archiwum Historii Mówionej - Zofia Węgrzecka\nZofia Węgrzecka „Zdziś”\nNazywam się Zofia Węgrzecka. Mam prawie dziewięćdziesiąt lat z wyjątkiem dwóch miesięcy. Z zawodu jestem dyplomowaną pielęgniarką, absolwentką Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa, która obecnie niestety już nie istnieje. Była ufundowana przez Paderewskiego i powstała dzięki subwencji „rokefelerowskiej” w roku 1921.\nPrzed wybuchem wojny byłam świeżo upieczoną maturzystką gimnazjum Królowej Jadwigi. Miesiąc po maturze zostałam wydana za mąż za pana Andrzejkowicza. Byłam młodą mężatką, która jednak postanowiła oprócz matury jeszcze coś mieć. Zapisałam się do szkoły senatora Bruna na Walicowie, która bardzo mi w późniejszych latach była pomocną. To była szkoła prowadzona przez profesorów z WSH. W momencie wybuchu wojny byłam młodą mężatką, ale mająca już maturę i dyplom ukończenia szkoły senatora Bruna.\nJaki wpływ na panią wywarła szkoła, wychowanie, rodzina?\nJeśli chodzi o wpływ to największy oczywiście wywarła na mnie szkoła pielęgniarstwa, bo tamte szkoły nie kształtowały charakteru. Natomiast szkoła pielęgniarska, Warszawska Szkoła Pielęgniarstwa nie tylko uczyła nas zawodu, ale po prostu przerabiała charaktery. Odsiew był ogromny, zostawały te, które miały pewne predyspozycje zauważone przez wykładowców i wytrzymały bardzo ścisły rygor, jaki panował w szkole.\nKiedy pani skończyła szkołę?\nSzkołę skończyłam w 1942 roku, bo trwała ona dwa lata. Zgłosiłam się do niej w momencie, kiedy moja sytuacja bardzo się pogorszyła. Mój mąż, pan Andrzejkowicz, był ciężko ranny.Dzięki mnie znalazł się w szpitalu Dzieciątka Jezus, gdzie przeszedł ciężkie operacje po ranach zdobytych na wojnie. Nie mając żadnej rodziny ani żadnej pomocy ze strony członków rodziny, ze strony ojca czy ze strony matki musiałam myśleć o tym, żeby dać sobie radę.\nWtedy poszła pani do pracy jako pielęgniarka?\nNie poszłam do pracy. Zgłosiłam się jeszcze do szkoły pielęgniarskiej, najpierw musiałam skończyć szkołę i dopiero wtedy w 1942 zaczęłam pracę pielęgniarki, którą prowadziłam do 1976.\nZ tego się pani utrzymywała?\nZ wykonywania swojego zawodu, bo miałam w każdej placówce pensję, a oprócz tego miałam praktykę prywatną - zastrzyki głównie i zabiegi takie jak bańki i tym podobne.Byłam w ogóle jedynaczką, od samego początku do końca nie miałam nikogo z rodziny.\nOd tego zacznę, że urodziłam się w Białej Cerkwi na Ukrainie. Dosłownie na parę tygodni przed wybuchem I wojny światowej mój ojciec, który był lekarzem, dostał nominację na asystenta na oddziale neurochirurgii w Londynie. Moja mama w zasadzie sprzedała wszystko, co miała w Warszawie, mieszkanie. Pochodziła z bardzo znanej zamożnej rodziny, bo ojciec jej, doktor Roman Ignatowski, był założycielem Ciechocinka. Miał tam cztery domy i pięćdziesiąt lat był naczelnym lekarzem. W tej sytuacji, kiedy mój ojciec nie mógł pojechać do Londynu, tylko został wcielony do armii rosyjskiej - ponieważ mieszkaliśmy w zaborze rosyjskim - mama nie miała w ogóle gdzie się udać. Była już w poważnym stanie ze mną. Skorzystała z zaproszenia od swojej przyjaciółki, do Stanisławki, do majątku księcia Sanguszki, który miał hodowlę koni arabskich. Przyjaciółka mamy po zabraniu do wojska jej brata, który tam był plenipotentem, zajmowała się prowadzeniem majątku księcia Sanguszki. Przyjęła moją mamę w poważnym stanie. Z tym, że mama się umówiła z ojcem, że na czas rozwiązania spotkają się w Kijowie. Niestety do Kijowa nie dojechaliśmy, bo to był grudzień, zamieć i musieliśmy się zatrzymać w Białej Cerkwi. Niestety była sytuacja taka, że ledwo na świat się wydostałam, ponieważ moja mama miała wtedy lat czterdzieści pięć i po prostu nie mogła mnie wydać na świat. Na szczęście tak zwany plenipotent księcia Sanguszki, który poszedł szukać mojego ojca w Kijowie, przypadkiem znalazł go na dworcu kolei w Kijowie. Razem zdobyli felczera, zmusili felczera, który nie chciał się w zamieć po dobrej woli dostać do Białej Cerkwi. Pod presją mojego ojca, który wyciągnął w odpowiednim momencie z kabury pistolet, jednak przyjechał na tyle na czas, że mama jeszcze żyła, że wyciągnął mnie kleszczami w tak zwanej zamartwicy białej. Właściwie do życia przywołał mnie mój ojciec, który bardzo chciał mnie mieć. Będąc lekarzem zastosował wszystkie zabiegi, które doprowadziły do tego, że po jakimś czasie wydałam pierwszy okrzyk. Ojciec musiał wrócić na front. Dopiero w 1920 roku, razem z moją chrzestną matką tak zwanymi „ciepłuszkami”, bydlęcymi wagonami, przyjechaliśmy z Ukrainy do Warszawy. Zamieszkaliśmy na Mokotowskiej 15, gdzie mieszkałam do Powstania.\nW konspiracji nie uczestniczyłam dlatego, że w czasie wybuchu wojny miałam już w 1937 urodzoną córeczkę, którą musiałam się opiekować, matkę ciężko chorą, poza tym nikogo z rodziny, a męża w szpitalu po ciężkiej operacji tętniaka prawej tętnicy podobojczykowej.\nWybuch Powstania zastał mnie na drugim miejscu pracy, czyli na rogu ulicy Chłodnej i Żelaznej w lecznicy prywatnej doktora Normarka, który niestety musiał się ukrywać, bo był narodowości żydowskiej. Na szczęście przetrwał. Tam prowadziłam lecznicę. Woźny był wtajemniczony we wszystkie sprawy, był łącznikiem. Nie wiedziałam, gdzie się ukrywał doktor Normark po tym jak musiał się z Warszawy razem z rodziną wyprowadzić. Wszystkie dochody z lecznicy - to była lecznica chirurgiczna, dentystyczna i internistyczna - przekazywałam woźnemu, który jemu co tydzień zawoził.\nWiedziała pani, że w tym dniu wybuchnie Powstanie, czy to było niespodziewane?\nPrzepraszam, to nie było niespodziewane. Przecież każdy, który żył wtedy w Warszawie liczył się z tym, że może nastąpić taka chwila. Pracowałam w różnych miejscowościach, gdzie były zmagazynowane duże ilości materiałów. Będąc pod opieką doktora Niklewskiego, który był z ramienia izby lekarskiej konsultantem w lecznicy, w której pracowałam na ulicy Chmielnej, on mnie po prostu polecił, żebym w swoim domu gromadziła materiał, który w każdej chwili może się przydać w razie Powstania. Tak jak napisałam w swoim opowiadaniu. W tym momencie był akurat przechowywany w odpowiednim miejscu. W sąsiednim domu powstał szpital. Mogłam wszystkie materiały, całe bele ligniny, które sięgały od podłogi do sufitu, masę gazy, waty, wszystkich innych środków opatrunkowych, przekazać do szpitala, który się zorganizował dzięki doktorowi Miszewskiemu, który miał plenipotencję od Czerwonego Krzyża. W sąsiednim domu była sala, która się mogła stać salą operacyjną i opatrunkową, a sale chorych były na ulicy Jaworzyńskiej. Obecnie teraz tam jest Teatr Współczesny, bo to jest na Mokotowskiej 13, a w momencie wybuchu Powstania był to dom parafialny należący do parafii kościoła Zbawiciela.\nW szpitalu była pani przez całe Powstanie?\nByłam przez całe Powstanie i byłam jedną, jedyną pielęgniarką. Reszta to były panienki, które się znalazły akurat w domu, panienki z dobrych domów, inteligentne, kulturalne, które mi bardzo dobrze pomagały, zwłaszcza w pielęgnacji. Jeśli chodzi o wszystkie zabiegi, opatrunki, o przyjmowanie rannych, zwłaszcza po nocnej strzelaninie na barykadach, które znajdowały się od strony placu Zbawiciela i od ulicy Polnej... To było ze dwudziestu albo i więcej rannych powstańców, którzy bronili barykad, którzy niejednokrotnie umierali na moich rękach i to jeszcze z wyrazami, które były dowodem ich patriotyzmu i przywiązania do ojczyzny.\nW jakich warunkach pani pełniła służbę?\nWarunki były po prostu takie, jakie mogły wtedy być. Jeśli chodzi o stronę medyczną, to było paru lekarzy, paru chirurgów. Był wspaniały okulista, który był wysiedlony z Poznania, pan doktor, później profesor, nazywał się Kapuściński. Także przeprowadzaliśmy wszystkie potrzebne operacje. Nawet niektóre na jeńcach niemieckich, ale i z narkozą i z zachowaniem sterylizacji, która była w lecznicy „Sanu”, prywatnej lecznicy na ulicy Lwowskiej, gdzie były zanoszone puszki z materiałem opatrunkowym. Jeśli chodzi o stronę medyczną ona była, jak na warunki Powstania, bardzo dobra. Natomiast owało oczywiście żywności, bo jednak moje zapasy materiałów opatrunkowych były na tyle potężne, że prawie do końca Powstania wystarczyły. Natomiast leki, środki znieczulające, większe instrumentarium było przyniesione z zakonspirowanych miejsc, o których wiedział pan doktor Miszewski. Mój mąż kierował patrolami, które przynosiły materiał, jak również starał się o zdobycie pożywienia, z którym było najgorzej.\nZ jakimi trudnościami, z niebezpieczeństwami spotykała się pani w szpitalu?\nTrudności były takie, że wszystkiego zaczynało bardzo szybko ować. Poza tym był wielki entuzjazm, był wielki zapał. Miałam pomoc ze strony wszystkich wolontariuszy, miałam lekarzy, którzy starali się przeprowadzać zabiegi. Śmiertelność, jeśli nie była bezpośrednio zaraz po przyniesieniu z pola walki, to właściwie nie istniała. Nawet w momencie kiedy się szpital likwidował, to wywoziliśmy z Warszawy bardzo wielu rannych. Trudności dopiero się zaczęły na rampie dworca towarowego, gdzie czekaliśmy na pociąg, który miał nas wywieźć w nieznanym kierunku. Nie było ani wody ani jedzenia, nie można było przeprowadzać opatrunków, bo gdzie indziej były zapasy materiałów opatrunkowych. Dosłownie w ranach już się roiło od robaków. To było straszne, na to nie mogliśmy nic poradzić, tylko czekać aż podjadą pociągi towarowe. Eskorta niemiecka została powiadomiona niezgodnie ze stanem faktycznym, że wśród naszych rannych jest przypadek tyfusu. Wtedy Niemcy nas poddali dezynfekcji i przeznaczyli nam na Łobozowskiej dom, do którego wszyscy nasi ranni - to był dom akademicki - zostali przewiezieni.\nJak pani zapamiętała Niemców w czasie Powstania, rannych czy podczas walk?\nJeśli chodzi o rannych, to w zasadzie oni byli w takim stanie, że po zabiegu, czy po robieniu opatrunków byli zabierani w głąb dzielnicy, na ulicę Jaworzyńską. Nie miałam z nimi kontaktu. Za to zgłosił się do nas jeden z oficerów w pierwszych dniach Powstania, który po prostu pod pretekstem prośby o zrobienie mu opatrunku, zdezerterował z armii niemieckiej. Był z nami aż do upadku Powstania. Był to śpiewak, nazywał się Hans Gütle, pochodził z Wiednia. W naszym szpitalu pełnił rolę fryzjera, golibrody. Niechcący był przyczyną pewnego smutnego urozmaicenia, bo wtedy kiedy przyszedł rozkaz likwidowania punktu oporu i zostali zabierani wszyscy chorzy, ranni z AK chłopcy, to chciał popełnić samobójstwo. Na szczęście dowództwo zmieniło swój rozkaz i szpital dotrwał do końca, do upadku Powstania dlatego, że pod egidą Czerwonego Krzyża miał jeszcze do spełnienia zadanie, żeby zabrać ludność, która nie mogła o własnych siłach opuścić Warszawy. W ten sposób od kapitulacji przetrwaliśmy jeszcze przez dwa tygodnie, zabierając wszystkich rannych, starców, inwalidów i umieszczając w naszym szpitalu. Oni zostali razem ewakuowani pod koniec trzeciego miesiąca, pod koniec października.\nCzy spotkała się pani ze zbrodniami wojennymi ze strony Niemców, Ukraińców?\nNie, nie miałam okazji się spotkać. Co prawda, była tylko sytuacja jak byliśmy w Krakowie. Niemcy byli powiadomieni o tym, że zostaliśmy przywiezieni z Warszawy. Dosłownie bardzo trzeba było uważać, raczej nie wychodzić ze szpitala. Nawet w okresie Bożego Narodzenia został zrobiony nieprzyjemny nalot na szpital, bardzo wiele osób zostało zaaresztowanych i nawet rodzina doktora Mroczka, laryngologa, została zabrana na Montelupich. Parę osób z jego rodziny zostało tam rozstrzelanych. Nam się udało z mężem nie być w tym okresie, bo byliśmy w Karesznicy, gdzie mieszkała wtedy siostra mojego męża. To było akurat w okresie Bożego Narodzenia. W zasadzie Niemcy po przekazaniu nam gmachu, po zasiedleniu, dzięki nim dostaliśmy jeszcze cały transport kartofli, które zostały zakopcowane niedaleko, na terenie Akademii Medycznej w Krakowie, między administracją akademii a domem mieszkalnym, w którym rezydowaliśmy.\nCzy miała pani styczność z ludnością cywilną w czasie Powstania?\nW czasie Powstania miałam tylko z rannymi, którzy byli w szpitalu i tymi, których później zbieraliśmy i razem zostaliśmy wywiezieni.\nJak wyglądało pani życie codzienne?\nTrudno to nazwać życiem codziennym, bo nie miałam czasu ani myć się ani rozbierać. Prawie cały czas spędzałam w szpitalu, który mieścił się obok, w sąsiednim domu, w którym mieszkałam dwadzieścia pięć lat. Dopóki można było, tam się jeszcze trochę posilałam. Zresztą przyszedł brat męża po zdobyciu PAST-y ze swoimi kolegami. Jak ich się nakarmiło, to już dla nas nic nie zostało. Przed wybuchem Powstania były zalecenia, żeby zapasy domowe były mniej więcej na dwa tygodnie, więc nie było tego dużo: butelka oleju, trochę klusek, ryżu, w ogóle minimalne. O mięsie, o warzywach nie było mowy. W zasadzie byłam wywieziona z Warszawy z obrzękami głodowymi, nawet chciano mnie pozbawić mojego dziecka, ale na to się nie zgodziłam.\nJak wyglądał czas wolny, czy było coś takiego?\nNie do pomyślenia, żeby był czas wolny. Bez przerwy człowiek był na posterunku i właściwie w domu nie miał nic do robienia poza zatykaniem dziur. Ewentualnie jak w kościele Zbawiciela jedna z wież przebiła dach, iskry leciały do mieszkania, to trzeba było w jakiś sposób mokrymi prześcieradłami bronić się przed pożarem. Ale i tak wszystko zginęło, co było.\nMiała pani kontakty z najbliższymi?\nPoza mężem nie miałam żadnych kontaktów, bo moja chrzestna matka była u swoich przyjaciół, jeszcze z czasów pobytu na Ukrainie. Dopiero jak zostaliśmy wywiezieni do Krakowa a z Krakowa do Zabrza, to dopiero tam się z nią spotkałam. Poza tym nie miałam nikogo poza swoją nianią, która była z nami od 1922 roku, kiedy uciekała w czasie wojny bolszewickiej z Wilna. Była u nas do swojej śmierci.\nJaka była atmosfera w waszym zespole lekarzy, pielęgniarek?\nPowiedziałabym, że była serdeczna, bo w zasadzie wszyscyśmy starali się sobie pomóc nawzajem, pocieszaliśmy się, stanowiliśmy jedną wielką rodzinę.\nPrzyjaźniła się pani z kimś szczególnie?\nNie, nie miałam czasu na przyjaźnienie się, dlatego, że nie myślałam zupełnie o tym. Czasami zdarzały się wstrząsające momenty. Na przykład siostra jednej z moich koleżanek ze szkoły umierała na moich rękach. To był moment, który zapamiętałam do dzisiejszego dnia. Człowiek był bez przerwy w obliczu śmierci, więc, jeśli można było odpocząć, to się zasypiało tam, gdzie człowiek siedział. Nie było mowy o tym, żeby wracać do domu, do sąsiedniego domu, rozbierać się czy kłaść do łóżka. To przez cały czas było nie do pomyślenia. Zwłaszcza noce były zawsze pełne zajęcia, bo były ataki na barykady ze strony Niemców.\nCzy pani uczestniczyła w życiu religijnym?\nTrudno było uczestniczyć dlatego, że księża byli zajęci aprowizacją. Też pomagali w pielęgnacji i tak dalej. Jak był krytyczny moment, zostały zabierane posterunki, to jednak wtedy dostaliśmy rozgrzeszenie, wyspowiadaliśmy się i poszliśmy przygotowywać się na śmierć, bo byliśmy na to skazani. Dlatego, że Niemcy byli naokoło, a w momencie, kiedy nie było nikogo na barykadach, to mogli z nami zrobić, co by chcieli. Okazało się, że sami też się bali, że w ogóle nie mieli zamiaru narażać się, bo nie wiedzieli, co tam dalej się kryje w ulicy Jaworzyńskiej. Przypuszczam, że to ich powstrzymywało.\nCzy podczas Powstania czytała pani prasę podziemną albo słuchała radia?\nNie, radia nie słuchałam, prasy... Wieści były tylko przynoszone przez patrole, ale poza tym nie miałam czasu na to. Prasa do mnie nie docierała, bo to już były peryferie, to już nie była część, w której się działy walki. Poza walkami na barykadach, to się tam właściwie nic nie działo, żadnych większych bitew ani działalności ze strony Niemców nie było. Robili sobie jak gdyby albo wprawę albo zabawę w nocy, kiedy wiedzieli, że mogą sobie normalnie, prawie bezkarnie wszystkich powystrzelać na barykadach. Walka była przecież nierówna.\nCzy pani dyskutowała ze swoimi kolegami na temat Powstania, na temat walk?\nNie, gdzież tu mowa o dyskusji. Człowiek czekał z dnia na dzień albo na śmierć albo na cud, ale o żadnej dyskusji nie było mowy. Nie miałam tam właściwie żadnych znajomych. Wszystko to byli ludzie obcy poza nianią Helenką i mężem. Męża nie widywałam, bo z patrolami często na cały dzień wychodził, nie wiedziałam przecież, czy wróci. To trudno sobie wyobrazić, nie wiem, jak przez wszystkie dni człowiek w ogóle mógł przetrwać.\nJakie jest pani najgorsze i najlepsze wspomnienie z czasów Powstania?\nWłaściwie trudno jedno... Może najgorsze momenty były, kiedy młodzi ludzie z ojczyzną na ustach umierali nie zdążywszy nawet być opatrzeni. To wtedy było najcięższe przeżycie. Albo później jak okazało się, że gdzieś można było zawiadomić rodziców. Rodzice przychodzili, widać było ich rozpacz. To są rzeczy, które trudno nawet opisać, ale na ten temat się nikt nie rozwodził ani nie dyskutował, tylko po prostu to przeżywał.\nZapamiętała pani może kogoś wyjątkowo rannego, umierającego?\nDla mnie wyjątkowy był pan doktor Miszewski, który zresztą był kolegą mojego ojca, też był wojskowym lekarzem na emeryturze. Oni byli nie tylko zwierzchnikami, nie tylko organizatorami ale po prostu przyjaciółmi, życzliwymi osobami. Na sali opatrunkowej przeważnie byłam sama. Wolontariuszki raczej pilnowały rannych, karmiły, opatrywały, pomagały na ulicy Jaworzyńskiej, gdzie nie byłam ani razu, bo z sali opatrunkowej prawie się nie ruszałam. Tylko do domu, jeśli mogłam, to się zgłosiłam wtedy, kiedy był brat męża, kiedy niania przylatywała przerażona jak był większy ostrzał i sama się bała zostać. W dużym sześciopokojowym mieszkaniu cały czas nikogo nie było.\nTrudno mówić o najlepszym. Najlepsze było to, jak przyjechał pociąg i gdzieś nas wieźli, bo zdawaliśmy sobie sprawę, że jednak przeżyliśmy. Jeszcze do tego miałam szczęście, że zdążyłam - czekając na pociąg, który miał nas zabrać - zaopatrzyć się trochę w ubrania, w to co było cennego w domu, pamiątki, dokumenty. Potrafiłam jeszcze spakować kufer, który do dnia dzisiejszego jest dla mnie pamiątką. Pozwolił mi na wywiezienie wielu cennych rzeczy, które były w moim domu, z wyjątkiem nieszczęsnego „Rybaka na skale”, wspaniałej rzeźby Rodina, której nie udało mi się wsadzić do kufra. Wydawało mi się, że muszę raczej mieć to, co będę mogła na wsi wymienić czy sprzedać za żywność. Pomyślałam sobie, że rzeźba jest bardzo ciężka, była wielkości osiemdziesięciu centymetrów. Rybak był przepiękny, z gładkiego brązu, a skała z zielonego brązu i był wyraźny podpis Rodina, który mam w oczach do dnia dzisiejszego. Był to prezent mojego ojca dla mamy. Oboje bardzo lubili podróżować i zwiedzili pół świata, mieli dużo cennych rzeczy z kraju i z zagranicy.\nCo się stało z rybakiem?\nZostał wysadzony w powietrze razem z domem albo ktoś go ukradł. Wątpię, by ktokolwiek się znał na tym, z tych, którzy tam byli. Zresztą tam już nikt nie został jak byliśmy zabierani, jak była ewakuacja. Warszawa już wtedy dogorywała, wszyscy wyszli. Czekaliśmy tylko z rannymi i pozbieranymi, którzy zostali w swoich domach. W zasadzie to już człowiek nie był w stanie myśleć o niczym, odczuwał tylko głód, zmęczenie, niepokój o to, gdzie nas wywiozą, co się z nami stanie.\nCo jeszcze pani wywiozła w kufrze?\nPrzede wszystkim wywiozłam to, co było potrzebne dla mnie do pracy, do wykonywania mojego zawodu: przyrządy, puszkę, sterylizator, strzykawki, dla męża maszynę do pisania dlatego, że pracował w redakcji „Kuriera Warszawskiego”. Poza tym nic cennego nie udało się wywieźć. To były drobiazgi, szklane rzeczy z monogramami mojej matki czy mojego ojca, weneckie szkła czy różne inne rzeczy, ponieważ dużo miałam miękkich, to wszystko zawijałam w kufrze i wszystko dojechało.\nCo się stało z pani mężem, pojechał z panią?\nMój mąż przetrwał to wszystko razem ze mną tylko o wiele wcześniej zmarł, w 1992 roku. Przed wojną skończył Szkołę Nauk Politycznych, a po wojnie geologię. Był dyrektorem departamentu w Ministerstwie Górnictwa. Interesował się głównie węglem brunatnym i kopalniami, które powstawały. Do wieku emerytalnego miał stopień generała górniczego i pracował w Ministerstwie Górnictwa, później była fuzja z Ministerstwem Energetyki.\nPani po upadku Powstania została wywieziona do Krakowa, do końca wojny tam pani była?\nTak, właściwie do końca wojny. Wojna wtedy się nie skończyła, u nas się skończyła dopiero w maju, a my z Krakowa zostaliśmy wywiezieni chyba w lutym, jak tylko weszły wojska radzieckie. Wtedy szpital, resztki osób, które były wywiezione do Krakowa, to pojechały z wszystkimi, którzy zajmowali Wrocław. Nie wiem, co się z nimi wszystkimi się stało. Mąż miał starszego brata, który też w górnictwie pracował na Śląsku, więc dzięki niemu dostał pracę w zarządzie [Zabrzańskiego] Zjednoczenia Węglowego. Byliśmy w Zabrzu. Ponieważ źle się czuł na Śląsku, poza tym stracił matkę i brata w czasie Powstania, więc przyjechał do Warszawy, żeby ekshumować ich zwłoki. Potem przenieśliśmy się do Milanówka, gdzie udało mu się zdobyć mieszkanie. Dzięki znajomościom z osobą, która pracowała w Ministerstwie Kolei, dostał wagon i wszystkie meble z mieszkania opuszczonego przez Niemców, zostały przetransportowane do pociągu. Pociągiem przyjechały do Milanówka i są do dnia dzisiejszego.\nOczywiście. W Zabrzu byliśmy dwa lata. Syn, który się urodził w Krakowie miał dwa latka, jak wyjeżdżaliśmy z Zabrza.\nW Krakowie pani pracowała jako pielęgniarka?\nW Krakowie to już w ogóle nie pracowałam, bo ledwo się trzymałam. Byłam bardzo wycieńczona, miałam obrzęki głodowe i byłam w ciąży. Przecież w Krakowie urodził się mój syn w marcu. Nigdzie nie pracowałam. Szpital trwał po prostu, każdy na własną rękę starał się odszukać rodzinę. Wyjeżdżaliśmy, jak weszły wojska radzieckie i Kraków został zajęty. Oczywiście od razu znalazły się osoby, które miały samochody ciężarowe. Mąż wtedy był już w Zabrzu. Z Krakowa zdążyłam razem z nianią, z moim małym synem dostać się do ciężarówki, która przez cały dzień wiozła mnie do Zabrza, bo adres miałam, mąż dał znać, gdzie jest. Cały dzień bez jedzenia, bez picia. Stwierdziłam, że mój syn żyje, bo palce mi ssał. Później jak przyjechaliśmy w nocy do Zabrza, to koniec palca był biały, reszta była czarna. Pierwsi z kufrem i z nianią w głębi ciężarówki ulokowaliśmy się. Reszta, obcy ludzie, którzy się pakowali do samochodu, to każdy chciał być pierwszy i po drodze wysiadali. Zabrze było najdalej. Tak, że my najpóźniej wysiedliśmy. Rano wyjechaliśmy, jedzenia nie było po drodze, picia też nie, dziecko nie przewijane, nie karmione, bo pokarmu nie miałam. Dopiero przyjechaliśmy w nocy do Zabrza, ostatni z całego transportu. Z mężem miałam kontakt i mówiłam mu: „Pamiętaj tylko, żeby były trzy rzeczy na „w” - waga, wanienka i wózek.” Jak wreszcie przyjechaliśmy do Zabrza, to nie było ani wanienki ani wagi ani wózka, ale za to była przepiękna wiolonczela, która miała w środku napis coś w rodzaju „Stradivarius”, oczywiście to była firma, ale mężowi się wydawało, że to jest eksponat muzealny, że może autentyk. Był tak zafascynowany, że jak dostał trzypokojowe mieszkanie po Niemcach, to był szczęśliwy jak zobaczył wiolonczelę, a o wózku zapomniał, ale daliśmy sobie radę. W Zabrzu pracowałam w [Zabrzańskim] Zjednoczeniu, w szpitalu. Na szczęście spotkałam tam jednego z wykładowców z naszej szkoły pielęgniarskiej, profesora Witolda Zagórskiego, który później był profesorem Akademii w Katowicach. Zabrze dosyć dobrze wspominam, bardzo dobrze mi się układała współpraca. Przede wszystkim przez moje ręce przechodzili wszyscy repatrianci z Francji, z Belgii, Strowski może nawet i Gierek. Była taka sytuacja, że prowadziłam archiwum, głównie dotyczące pylicy. Wszyscy emigranci z kopalni niskopokładowych mieli albo początki albo bardzo rozwiniętą pylicę, w tym się wyspecjalizowałam. Bardzo żałowałam, że mąż chciał wrócić do Warszawy, że musiałam stamtąd odjeżdżać, bo bardzo mi się dobrze układała współpraca z profesorem. Czułam w nim kogoś bliskiego, kogo znałam jeszcze sprzed Powstania. Po powrocie z Zabrza znalazłam się najpierw w Milanówku. Pracowałam jako pielęgniarka w ośrodku zdrowia, później jako instruktorka powiatowa, później jako przemysłowa w fabryce narzędzi dentystycznych, aż wreszcie wylądowałam w Warszawie, ale to dopiero w 1963 roku.\nNie, właściwie palcem mnie Niemiec nie dotknął i przeszłam bez żadnych represji. W ogóle bardzo szczęśliwe, dosłownie mogę powiedzieć, że chyba pod parasolem opieki Bożej.\nPo Powstaniu nie miała pani żadnych nieprzyjemności?\nPo Powstaniu nie mogłam mieć nieprzyjemności, nie wiedziałam co się z nami stanie. To już powiedziałam, że byliśmy wywiezieni do Krakowa, a z Krakowa później się dostałam do Zabrza, więc o żadnych nieprzyjemnościach po drodze, poza tym, że była to ciężka droga, to trudno mi opowiedzieć.\nPani była pielęgniarką do emerytury?\nTak, ostatecznie nie taką zwykłą pielęgniarką, bo niestety tylko trzy lata pracowałam w fartuchu i w czepku, a tak to byłam zawsze w nadzorze, byłam powiatową instruktorką albo wojewódzką. Miałam dwadzieścia dziewięć powiatów do przeszkolenia pielęgniarek, ustawienia pracy i tak dalej. Miałam bardzo odpowiedzialną pracę. Później byłam wiceprzewodniczącą zarządu, sekretarzem zarządu, potem dyrektorką domu dla zbowidowców. Wszystko razem udawało mi się pogodzić z moimi przekonaniami. Widocznie musiałam wzbudzać zaufanie, bo nie byłam partyjna, chociaż mnie wielokrotnie namawiano, ale nie miałam na to absolutnie ani czasu ani ochoty. Wszystkie stanowiska miałam nie będąc partyjną, zawsze z zadaniem do wykonania, gdzie nie poszłam. To, że zostałam w zarządzie okręgu Związku Pracowników Służby Zdrowia to dlatego, że znałam cały personel, u którego cieszyłam się zaufaniem i miałam u nich tak zwany mir. One przeważnie były w Warszawie w internatach. Wtedy zaczęły się pierwsze strajki, pod ministerstwem, nieszczęsnych pielęgniarek, których niby miał obowiązywać ścisły rygor internatowy. One tam miały matki, mężów, których chowali pod łóżko jak była wizytacja, dzieci i wózki, wcale nie chciały żyć jak w zakonie, tylko były normalnymi młodymi dziewczynami, które po pięciomiesięcznych kursach PCK-owskich i zdaniu egzaminu, gdzie siedział przedstawiciel partii i mówił „Musi każda zdać.”... Chociaż one pisały zamiast udo to „łudo” zamiast łokieć to „okieć”. W ogóle były półanalfabetkami. Ale wtedy nie było pielęgniarek ani szkół pielęgniarskich i kogoś trzeba było przygotować do pracy w szpitalu, które się jednak tworzyły w każdym powiecie. Teraz powiem już na zakończenie, że każdemu życzę, żeby był z siebie zadowolony, sam z siebie, ze swojej pracy, tak jak ja, na stare lata, jestem zadowolona, bo wiem, że pracę wykonywałam najlepiej i z najlepszym skutkiem jakiego mogłam oczekiwać.\nWarszawa, 18 października 2005 roku\nZofia Węgrzecka Pseudonim: „Zdziś” Stopień: pielęgniarka Formacja: "Bakcyl" Dzielnica: Śródmieście Południowe Zobacz biogram


##### Dziewczyna tryska na dziewczyna – Moja dziewczyna nie ma orgazmu [Porada eksperta.\nCall Us : (9)474 725 762\nZastanawiasz się czy Twoja dziewczyna udaje orgazm? BARDZO napalona blondynka właśnie jest w trakcie jednego ze swoich najbardziej pamiętnych show. BS. Dziewczyny i superbryki. Zobacz więcej zdjęć. Masz 20, 30 lat i wydaje ci się, że to właśnie ten czas, kiedy twoje życie dziewczuna jest w dziewczyna tryska na dziewczyna rozkwicie? Diabeł ćwiczenia dużego penisa dziewczyna.\nSą tu nawet sceny „krwiste” (jak określa je Holland), gdy krew tryska z poderżniętych gardeł, choć te akurat momenty są. Ma chłopaka, który nie chce się wiązać na stałe.\nMigają miejsca – błyskają chwile. Obraz złożonej z dziewczyna, krople, relaks - 17170901. Obraz złożonej z szczęście, ścieżka, jetsam - 17187292. I co Panowe, nie mówcie że kobiety muszą tylko w kuchni siedzieć! Dziewczyny, lusterka w dłoń rekord świata orgia oglądamy swoje cipki!” – mówi Katarzyna.\nNie może znaleźć kawalerki dziewczyna tryska na dziewczyna godziwą cenę. GALERIA - Rzuciła go dziewczyna, więc brutalnie skatował psa. Od czego to dziewwczyna kobieta tryska swoim orgazmem? Filmy porno z dziewczyna tryska całkowicie za darmo. Przed Tobą dziewczyna, która tryska wiosenną energią.\nRzuciła go dziewczyna, więc brutalnie skatował dziewczyna tryska na dziewczyna. On tryska klasą. Jest wspaniały. Chociaz moj twierdzi ze nieraz kiedy dochodzę to on czuje porno sex video.c w srodku jak cos mocno tryska mu na penisa.\nTo tak się da? To możliwe? Co to w ogóle? Z jednej strony Gerda, tryskająca kobiecością, śmiała, bezpośrednia. Twierdzi, że miał powód ciekawostki.\nEbook - Dziewczyna, która czytała w metrze - Christine Féret-Fleury. Tekś – sprawdź tekst, tłumaczenie twojej ulubionej piosenki. Urodziła się w Szczytnie i tu rozpoczęła naukę w Szkole. Patrzę w lustro i widzę dziewczynę, która mi się podoba”. Bohaterska dziewczyna uratowała tonące dzieci.\nNie mówiąc już o tym, że kompletnie nie działa. Powiedziałam ze nie, przynajmniej ja takiego czegoś nigdy nie doświadczyłam, a wiem, ze niektórym kobietom tryskają jakieś soczki.\nAntoni Królikowski rozstał się z dziewczyną. Riley Reid jako znana gwiazdeczka porno z pewnością ebony porn.com świetną kochanką, na co dowód możemy zobaczyć w dziesiątkach, jeśli nie setkach pornoli z jej. Bouchard, w poprzednim sezonie tryskająca na. Rodzina królewska nie tryska jakoś szczęściem rodzinnym.\nSpod kół dziewczyna tryska na dziewczyna samochodu tryska fontanna wody i zalewa jej stopy, a Liv zatrzymuje. Dziewczyna, którą kochałeś - Jojo Moyes.\nDziewczyna Roberta Moskwy tańczy dziewczyna tryska na dziewczyna rurze! Zdjęcie o odie, park, wygodny, Geje publiczne Geje, miejsce, kamień, zabytek, przygotowania, parasol, budynki, landmark.\nEnergia tryska” – wręczając nagrody mówił poseł na Sejm z ramienia. Przez Gość. Pierwsza, gdy w ogóle zobaczyłam jak tryska.\nPatrz kur*o jeb**a sz##o, krew tryska na wszystkie strony i zdjęcia skatowanego psa. U innych wytrysk jest tak obfity, że odczuwalny również przez partnera. Obraz złożonej z piękny, suknia, ziemia - 63619474. Pod nią leżało jej ciało, głowa leżała kawałek dalej, a tryskająca krew wisiała w. Zimna woda chłodzi ją pod słońcem. Jelena to wyrazista, zabawna, tryskająca optymizmem i radością fajna dziewczyna. Kobiecy wytrysk zanotowano w 1950 roku, dokładniej zbadano go w latach 80. Złota dziewczyna”, pierwszy tom cyklu “Tajemnice”, to gratka dla miłośników literatury z.\nZaśpiewałem, poderwałem ją a potem odjechałem i wróciłem tam z powrotem wystrzałowa, odlotowa. Jedyny problem w tym, że penetracja nie jest wtedy zbyt głęboka. Moja wtedy jeszcze dziewczyna tez zalała mnie podczas seksu w samochodzie.\nKobiety, przynajmniej te otwarte i wyzwolone, opanowały technikę wytrysku, która dla niektórych panów. Ona tryska jak fontanna. Czy dewiacje seksualne są dziedziczne - ekspert odpowiada. Tekś – sprawdź tekst, tłumaczenie twojej ulubionej piosenki, obejrzyj. Bitwa dwóch charyzmatycznych dziewczyn - Paulina Romaniuk vs Joanna Pszczoła.\nMilar on Kroki, jak tryskać\nFek on Azjatycki seks pornstar\nZulugrel on Geje publiczne Geje\nBłyszczące rajstopy filmy erotyczne Gianna wielki kutas Madison Ivy porno\nDziewczyna tryska optymizmem i cieszy się życiem. Zobacz w księgarni internetowej Pobierz Dziewczyna, która czytała w metrze w. Jego żart z niemieckiego kolegi rozbawi was do łez! Jak doprowadzić kobietę do wytrysku? ...\nZastanawiam sie od bardzo dawna czy dziewczyna gdy ma orgazm tryska To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą. Zdjęcie o Młoda dziewczyna pójść centrum fontanna wzrosty od ziemi i dotykał jego ręki dżetowa fontanna. ...\nOstatnio moja dziewczyna uświadomiła mi coś czego do tej pory nie. Maculay tryska życiem bo dowiedział się, że znów będzie w Polsacie na święta. Jeśli nie masz ukończonych 18 lat, nie powinieneś jej oglądać.\nKagak on Amauter dojrzałe porno\nYozshujora on Tryskać rocker małpa\nTekinos on Siostra robienie loda brat\nNajpiękniejsze dziewczyny na PolandR Dawny Przystanek Woodstock to festiwal pięknych ludzi. Cherry – namówiła go, żeby rzucił. Dziewczyna z parasolem pod fontanną tryska. Cezary Łasiczka. Gośćmi audycji byli: Ada Arendt. W chwilach bardzo dużego podniecenia, podczas orgazmu, dziewczyna tryska na dziewczyna trudną do powstrzymania dosłownie fontannę.


Marynarze uczcili pamięć żołnierzy Armii Krajowej\nW 77. rocznicę tego wydarzenia w Sopocie i Gdyni odbyły się uroczystości z udziałem wojskowej asysty honorowej.\nObchody rocznicowe rozpoczęły się przy pomniku Żołnierzy Armii Krajowej się w Sopocie. Po odegraniu hymnu państwowego, przemówienie okolicznościowe wygłosili prezes Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy AK Jerzy Grzywacz oraz wicewojewoda pomorski Mariusz Łuczyk. Następnie delegacje złożyły wiązanki kwiatów pod pomnikiem AK oraz pomnikiem Sanitariuszki Inki. Uroczystość zakończyła defilada Kompanii i Orkiestry Reprezentacyjnej Marynarki Wojennej.\nW uroczystości uczestniczyli m. in. Inspektor Marynarki Wojennej wiceadmirał Jarosław Ziemiański, zastępca dowódcy Centrum Operacji Morskich – Dowództwa Komponentu Morskiego kmdr Andrzej Ogrodnik oraz dowódca 3. Flotylli Okrętów komandor Mirosław Jurkowlaniec, wicewojewoda pomorski Mariusz Łuczyk, władze samorządowe miasta Sopot, przedstawiciele Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy AK oraz zaproszeni goście.\nDalsza część uroczystości odbyła się na skwerze Kościuszki w Gdyni, gdzie pod pomnikiem Armii Krajowej w honorowej asyście Kompanii i Orkiestry Reprezentacyjnej MW przedstawiciele Marynarki Wojennej, władze miasta Gdynia oraz zaproszeni goście złożyli wiązanki kwiatów.\nZ okazji 77. rocznicy powstania Armii Krajowej w Urzędzie Miasta Sopot odbyła się uroczystość wręczenia wyróżnień. W imieniu Prezesa Rady Ministrów Mateusza Morawieckiego, wiceadmirałowi Jarosławowi Ziemiańskiemu oraz komandorowi Mirosławowi Jurkowlaniec „Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości” wręczył wicewojewoda pomorski Mariusz Łuczyk w asyście przedstawicieli Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Jerzego Grzywacza oraz Tomasza Kuplickiego.


Zdrowie ważne przeprowadzki rasowego | big\n21 sierpnia 2020 by big | Filed in Bez kategorii | Komentowanie nie jest możliwe\nPo zdobyciu roboczego placka którym jest opcja tworzywa do wykończenia wnętrz, musimy zmierzyć się coraz z doborem jego odpowiedniego modela. Przeszkodzie to zadziwiający cząstka gniazdka, owo one w pierwszej kolejności ciskają się w ślepiów, wkraczającym ludzi w twoje włości. Prócz tego istnieje to drugi plan w celu instrumentu zaś niecałych mebli w domu, skutkiem tego w istocie kluczowe jest, ażeby zadbać nie tylko o ich walor specyfice, wszak a stan. W obecnych porach w hurtowniach szuka się niezwykle multum sposobów płytek, a jeszcze sporzej rozmaitych ich wzorów. Wybierając płytki ścienne bez mała wyrywa cię w tym momencie pewien przeciwność.\nNajbardziej maksymalnym typem płytek podłogowych jest gres. Całkowitą wymowę grają tu na pewno atuty fizyczne. Okazała trwałość na odpryski, wysoka siła, beznadziejna nasiąkliwość. Aczkolwiek jeżeli wzdychamy kupić niedbały ścienne, w owym czasie nie musimy bractwo pod reprymendę tak ścisłych kryteriów. Bez troski możemy wytłumaczyć na niekrajowych granicach te lakierowane natomiast całego niedrugiego niewymownie świetlane lecz o obniżonych właściwościach fizycznych, np. mniejszej potędze. Podrzędnie od umieszczeni, w którym chcemy wyeksplikować krótki ścienne, owo reguła według jakiego spożywa łączymy będzie pomniało niepozostałego cechy. W umywalni naskórkowy muszą być mrozoodporne tudzież nisko nasiąkliwe, spośród kolejności nuże w zamiejscowych pomieszczeniach możemy znieść spośród tych swoistości. Wypada i wziąć pod spodem adnotację wymiary płytek. Przeszkodzie umieją znajdować się kiedy niekiedy krzywe, w związku z tym czym pomniejszy mają wielkość naskórkowy ścienne, tym odpowiedniej będzie nam żre położyć. Powinno się również wzmiankować, iż ze zaporami poprawnie kreują się krótki niebogatego, przeto zyskownie jest pomyśleć zakup takich podejść kiedy pytki spośród dekorami czy.


Magurka Wilkowicka - krótka pętla zaliczona przed pracą. POSZLAKU.PL\nBeskid Mały\t| 8 listopada 2019\nBielsko-Biała, Stalownik – Przełęcz Łysa (Do Polaków) – Sokołówka – Magurka Wilkowicka – Chatka Rogacz – Bielsko-Biała, Stalownik\nOd kilku dni, zapowiadał się piękny, bezchmurny i słoneczny czwartek. Wymarzona pogoda na udany wypad w góry. Niestety, nie dysponując już wystarczającą ilością urlopu w pracy, postanowiłem pójść przed „szychtą”. Razem z Marcinem, z którym razem pracuję, wybraliśmy się skoro świt w Beskid Mały. Celem naszej wycieczki stała się Magurka Wilkowicka, więc spokojnie zdążymy przejść całą trasę i bez przeszkód rozpocząć pracę o godzinie 14.\nNa uwagę z pewnością zasługuje fakt, że Marcin zabrał ze sobą Wilusia, swojego psa, co istotnie wpłynęło na pozytywne nastawienie i dodało nam uśmiechu.\nKilka minut po godzinie 7, parkujemy auto przy Szpitalu Kolejowym w Wilkowicach. Ubieramy buty na „atak górski” i ruszamy spod głównej bramy szpitala, 500 metrów w stronę Bielska. Czarny szlak, którym zaczynamy ekspedycje, „startuje” z przystanku MZK Mikuszowice Stalownik.\nZ pewnością Magurka przysporzy nam wiele atrakcji. Taka myśl towarzyszy mi od rana, co jeszcze bardziej pcha do przodu.\nCzarne znaki prowadzą najpierw ulicą Stalową, i po około 400 metrach wchodzą w las. Z ulicy Stalowej, kapitalnie widać ruiny dawnego bielskiego szpitala Stalownik, toteż przywołuje mi ten widok myśli i wspomnienia, jak kiedyś ten obiekt funkcjonował, a teraz to betonowy szkielet, który straszy i zagraża bezpieczeństwu.\nStalownik powstał na zboczu Łysej Góry w latach 60 i początkowo był sanatorium, w którym leczono choroby płuc. W latach późniejszych budynek przekształcono w szpital. W 2001 roku szpital zamknięto, po przeniesieniu oddziałów do Szpitala Wojewódzkiego. Budynek sprzedano prywatnemu inwestorowi.\nPoniżej wstawiłem bardzo ciekawy materiał video, którego autorem jest Pan Mateusz Karpierz, więc zapraszam do obejrzenia.\nCzarny szlak zaprowadził nas w 40 minut na Przełęcz Łysą, po szerokiej i wygodnej ścieżce, która nie nastręcza żadnych trudności. Nachylenie terenu jest raczej jednostajne, co z pewnością wpływa na komfort podróży 🙂 .\nZ Przełęczy Łysej, za znakami czerwonymi, szeroką drogą maszerujemy pod Sokołówkę. Droga jest malownicza, ze względu na piękne jesienne barwy, jak i okazałe panoramy na miasto Bielsko-Biała. Bardzo przyjemny odcinek, który niewątpliwie dostarczył mi wiele wyjątkowych doznań wizualnych.\nO godzinie 9:15 dochodzimy do skrzyżowania szlaków pod Sokołówką, gdzie dołączamy m.in. do niebieskiego szlaku, biegnącego z Przełęczy Przegibek. Szlak niebieski, jest bez wątpienia najbardziej popularnym wariantem podejścia na Magurkę, ponieważ jest krótki i mało wymagający. Schronisko na Magurce oddalone jest od Sokołówki jakiś kilometr, więc bez problemu w 20 minut do niego dotrzemy.\nMagurka 909m n.p.m. wita nas mocnym wiatrem i „absolutną pustką turystyczną”. Siadamy na ławeczkach, obok schroniska i cieszymy się chyba już ostatnimi, tak pogodnymi dniami w tym roku. To popularne schronisko w Beskidzie Małym, cieszy się wyjątkowym najazdem turystów w letnie weekendy, toteż polana na Magurce tętni życiem i wokoło słychać śmiech jak i dzieci, tak i dorosłych.\nMagurka i przekaźniki na szczycie.\nPoniżej kilka archiwalnych zdjęć Schroniska na Magurce:\nO godzinie 10 schodzimy za czerwonymi znakami, które prowadzą do Mikuszowic. Lecz my potrzebujemy dostać się tylko do Szpitala w Wilkowicach. (Trzeba uważać, aby nie wejść z powrotem na szlak czerwony, którym przyszliśmy z Przełęczy Łysej). Ścieżka skręca w lewo, jakieś 200 metrów za schroniskiem i ukazuje nam się widok na Skrzyczne i inne szczyty Beskidu Śląskiego.\nIdąc w dół po ścieżce, miejscami przysypaną jesiennymi liśćmi, po raz kolejny potwierdzam tezę, że mieszkam naprawdę w pięknej okolicy. Zaledwie 15 minut jazdy samochodem, a człowiek znajduje się w innym świecie. Przede wszystkim ten świat jest widoczny z okna mojego domu, więc nie zawsze trzeba gnać pół Polski, albo i jeszcze dalej, aby odpocząć i „złapać wiatr w żagle”. Bezsprzecznie wpływ na moje samopoczucie mają urokliwe polanki, z których widok jest jak z pocztówki. Mijamy kilka takich miejsc, schodząc za czerwonymi znakami. Aż chciało by się zdjąć plecak i wyłożyć na trawie, lecz zegarek przypomina o pracy, która oczywiście czeka na nas w drugiej części dnia 🙂 .\nPo 2 kilometrach i 30 minutach marszu, dochodzimy do rozwidlenia szlaków czerwonego i czarnego. Miejsce to usytuowane jest niedaleko szczytu Rogacz 828m n.p.m.. My na chwilę opuszczamy szlak czerwony i idziemy za kolorem czarnym, który zaprowadzi nas do Chatki na Rogaczu.\nChatka na Rogaczu to schronisko studenckie, więc czynne jest w miesiącach letnich, w ferie, oraz w weekendy po wcześniejszym uzgodnieniu.\nPrzechodząc obok budynku, Marcin powiedział mi że bawił się tu jak był młody, ale szczegółów nie zdradził 🙂\nTaki widok z chaty czeka na osoby, które zechcą się do niej wybrać.\nKilka kroków za Chatką na Rogaczu, wracamy na czerwony szlak. Niecałe półtora kilometra zejścia od chatki i jesteśmy na mecie wycieczki. Z lasu wychodzimy prosto na chodnik, który jest przy starej drodze z Bielska-Białej do Żywca. Znaki czerwone skręcają w prawo do Mikuszowic. My natomiast, idziemy w lewo, kilkanascie metrów wzdłuż drogi i meldujemy się na parkingu Szpitala Kolejowego, z którego rano „startowaliśmy”.\nTen fantastyczny, a zarazem krótki wypad, dał możliwość odskoczenia od codzienności. Bez wątpienia dał kopa do dalszej realizacji codziennych zajęć i pozytywnego myślenia o zbliżającej się dniówce w pracy 🙂 .\nKolory znaków: czarny, czerwony, czerwony, czarny, czerwony.\nJak dojechać do Wilkowic?\nZ Bielska-Białej, czy Żywca jedziemy drogą S1 i zjeżdżamy na węźle Wilkowice. Kierujemy się na starą drogę z Bielska do Żywca i w związku z tym, dojedziemy do Szpitala Kolejowego w Wilkowicach.\nAuto możemy zostawić na parkingu przy szpitalu (płatny), lub gdzieś na poboczu drogi, obok prywatnych posesji.\nCzy orientuje się Pani czy dalej mona zostawić auto na parkingu przy szpitalu? On znajduje się przy drodze?\nTak. Parking jest przy szpitalu i wjazd do bramy jest z drogi głównej (stara droga Bielsko-Żywiec). Samochód zostawić można również w pobliżu budynku dawnego szpitala Stalownik. Mój kolega miesiąc temu parkował właśnie pod Stalownikiem.


Pływanie – czy zawsze jest zdrowe? - SportoKlinik\nPływanie – czy zawsze jest zdrowe?\nPływanie uważane jest za bezpieczną dla stawów dyscyplinę sportu. Podczas pływania nie ma osiowego obciążenia stawów ciężarem ciała, dlatego w przypadku choroby zwyrodnieniowej aktywność ta jest zalecana pacjentom przez ortopedów i fizjoterapeutów.\nO czym jednak powinniśmy pamiętać, jeśli pływanie stało się naszą wielką pasją i spędzamy w basenie coraz więcej czasu?\nPoprawna technika pływania chroni przed kontuzjami\nOkolicą ciała narażoną na przeciążenia podczas pływania kraulem i delfinem jest bark. Powtarzalne wykonywanie ruchów ramieniem ponad głową może w pewnych wypadkach wywołać dolegliwości przeciążeniowe barku. Jeśli technika pływania jest nieprawidłowa, np. łopatki włączają się do ruchu zbyt szybko, pływanie będzie zarówno nieefektywne, jak i będzie podwyższać ryzyko rozwoju ciasnoty podbarkowej. Przeciążeniu ulega wtedy ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego przebiegające w przestrzeni podbarkowej. Na kontuzje barku narażone są osoby pływające przynajmniej kilka godzin tygodniowo, osoby ze słabą stabilizacją mięśniową barku lub z przebytymi kontuzjami tej okolicy ciała. Aby zapobiec bólom barku warto wybrać się do fizjoterapeuty, który zbada funkcjonalnie struktury obręczy barkowej i ułoży specjalny plan ćwiczeń wzmacniających.\nPływanie żabką a odcinek szyjny kręgosłupa\nPływanie żabką, zwłaszcza „odkrytą”, nie jest zalecane osobom z problemami odcinka szyjnego kręgosłupa. Częste ruchy przeprostu ze słabą kontrolą pozycji głowy mogą pogłębić obecne patologie. Żabką nie powinny pływać osoby cierpiące na zawroty głowy wywołane nieprawidłowościami w obrębie tętnic szyjnych i dogłowowych.\nPływanie żabką a koślawość kolan\nRuchy kończynami dolnymi w stylu klasycznym (żabką) mają za zadanie zagarnąć opór wody wewnętrzną częścią stóp i podudzi. Na stawy kolanowe działają wtedy siły koślawiące i rozciągające więzadło poboczne piszczelowe (MCL). Jeśli już zmagasz się z problemem koślawości kolan, powinieneś nauczyć się pływać innymi stylami.


Panika | Signorina Sofia\n← W co się bawić\n„Nie znasz dnia ani godziny, znam je tylko ja” →\nOpublikowano 13.06.2012 by Zosia Sokołowicz\nJuż mi się nie nie chce. Nie wiem, czy to oznacza, że mi się chce, ale mam teraz tyle rzeczy na głowie i tak czuję topór nad karkiem, że moje chcenie czy niechcenie nie ma tu znaczenia. Po prostu robię, co do mnie należy.\nPanikuję i umieram ze strachu.\nPo pierwsze, znam już terminy dwóch egzaminów – w Warszawie i w Łodzi. Na razie ich tutaj nie zdradzę, ale są niepokojąco blisko. Naprawdę – NIEPOKOJĄCO BLISKO. A ja czuję, że jestem w czarnej pupce. To znaczy, właściwie to do stolycy wzięłam sobie całkiem fajne teksty, które lubię i z którymi w jakiś sposób się identyfikuję, ale niestety nie na tym sztuka polega, żeby umieć grać to, co się lubi. Mam nadzieję, że na żadnym z egzaminów nie poproszą mnie o przedstawienie fragmentu „Pamiętników” Paska, który z braku laku wybrałam jako fragment prozy staropolskiej. No i mimo tych w miarę przyjemnych tekstów do Wawy to jednak EGZAMIN, a ja… to ja. Przerażona osiemnastolatka świeżo po maturze, bez doświadczenia, za to z nieokreśloną psychiczną blokadą. Która co prawda bardzo się zmniejszyła w ciągu ostatnich kilku miesięcy, ale jednak wciąż jest i boję się, że wróci właśnie podczas wystąpienia przed nieznanymi osobami, które ma zadecydować o moim przyszłym życiu.\nPo drugie, nie znam terminów moich egzaminów na PWST. Wszyscy dookoła już dostali listy, znają daty, planują, cieszą się i stresują, a ja jeszcze NIE DOSTAŁAM TYCH TERMINÓW. I już się denerwuję, że może czegoś nie przysłałam, może moje dokumenty nie dotarły, może listy z PWST zgubiły się gdzieś po drodze…\nJeśli jutro nic nie dojdzie, zadzwonię do Wrocławia i Krakowa. No bo co to ma być. Dwa listy?! Na raz?! Nie dochodzą?!\nBoję się, boję się, boję się. Moi rówieśnicy czekają z niecierpliwością na wyniki matur, a ja o maturze nawet nie myślę. Polska żyje Euro, ja żyję egzaminami. W dodatku wczoraj moja mama dała mi do zrozumienia, że jeśli nie dostanę się na aktorstwo, to będzie źle, bo mnóstwo pieniędzy przepadnie, a jeśli się dostanę, to… będzie źle, bo jeśli sytuacja finansowa się nie poprawi, to w środku studiów może się okazać, że pieniądze na moje życie, w którym nie ma czasu na pracę i z jednej strony jest się całkowicie zdanym na siebie, a z drugiej wciąż jest się całkowicie na garnuszku rodziców, się skończyły. Więc wczoraj czułam się świetnie z poczuciem, że według mamy nie powinnam chyba w ogóle decydować się na ten kierunek, bo teraz cokolwiek zrobię, będzie nie tak, jak powinno być. Może nie powinnam być taką marzycielką i idealistką. Co prawda pomyślałam wczoraj, że najwyżej wezmę urlop dziekański i znajdę pracę, ale… cholera, ja nie znam życia. Nigdy nie byłam w podobnej sytuacji, planować i wymyślać to ja sobie mogę, a co, jeśli potem okaże się, że to wszystko wygląda zupełnie inaczej, niż myślałam?\nBardzo chciałabym się dostać. Gdziekolwiek. Z jednej strony wiem, że trzeba mieć wieeeeeelkie szczęście, żeby dostać się za pierwszym razem, ale z drugiej strony będę czuła się jak całkowity nieudacznik i ofiara losu, jeśli zdając do CZTERECH szkół, nie zostanę przyjęta do żadnej.\nMam plan B. Jeśli nie aktorstwo, to mam kilka pomysłów w zanadrzu. Ale… po prostu wolałabym, żeby ten plan nie był potrzebny.\n…Ech, przynajmniej kupiłam dziś za 6 złotych książkę – „Zespoły napięć” Wiśniewskiego. Autor ceniony, to może mi się spodoba. Cena sugerowana – 24 złote.\nPS Ach, dzięki za przełamanie 2000!\nTen wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized i oznaczony tagami aktorstwo, egzaminy, panika, rekrutacja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n6 odpowiedzi na „Panika”\n13.06.2012 o 20:41\nOstatnio z takim uporem i determinacją spełniasz swoje marzenia, że ja w Ciebie wierzę! A czasem trzeba po prostu żyć z chwili na chwilę, zobaczyć co będzie dalej. Jak już się dostaniesz, to na pewno zawsze znajdzie się jakieś wyjście, żebyś mogła kontynuować studia.\n14.06.2012 o 15:17\nZgadzam się zupełnie z powyższym komentarzem. Wiem czym jest panika, jeśli na coś się wyczekuje o zgrozo! dłużej niż normalnie powinno. Dopiero potem okazuje się, że obawy były zupełnie nieuzasadnione.\nI jeśli to prawda, że do trzech razy sztuka, to ja wierzę w Wrocław. ;)\n14.06.2012 o 15:27\nDzwoniłam dziś do PWST we Wrocku, pani mnie uspokoiła, że jutro list powinien dojść :)\n15.06.2012 o 23:38\nZosiu Zosiu Zosiu. Trzymam kciuki za Ciebie bardzo mocno! I myślę, że mimo wszystko warto być idealistą! Zresztą Ty, moim zdaniem, jesteś idealistką twardo stąpającą po ziemi i to jest super ! Pozdrawiam serdecznie!\n15.06.2012 o 23:45\nBrzmi obiecująco, może się do tego przekonam :)) A za kciuki bardzo dziękuję! (Wsparcie naprawdę dodaje sił, nawet Wiesio Akustyk z teatru już trzyma za mnie kciuki)\n16.06.2012 o 00:05\noooooo, no jak Wiesio Akustyk jest po Twojej stronie, to jesteś pewniakiem :)


Gratulacjom nie było końca... Spotkanie świąteczno-noworoczne - Mój Łapanów\nStr. głównaŁapanówGratulacjom nie było końca… Spotkanie świąteczno-noworoczne\n29 grudnia 2017 Redakcja Łapanów 2\nW dniu 28 grudnia 2017 r., bezpośrednio po sesji Rady Gminy, w Domu Kultury w Łapanowie odbyło się tradycyjne spotkanie świąteczno-noworoczne.\nRozpoczęło się prezentacją działalności samorządu gminy Łapanów za lata 2015 – 2017. Następnie wójt Robert Roj wraz z Przewodniczącą Rady Gminy Celiną Jacewicz uhonorowali sportowców z gminy Łapanów, którzy w 2017 r. osiągnęli wysokie wyniki sportowe na szczeblu międzynarodowym lub ogólnokrajowym. Wśród wyróżnionych znaleźli się: Konrad Irzyk, Hubert Irzyk, Wiktoria Konieczna, Patrycja Klęsk, Krzysztof Rajzer, Jakub Kukla, Jakub Gęślak, Mikołaj Woźniak, LKS „Naprzód” Sobolów – drużyna dziewcząt.\nW dalszej kolejności wójt z przewodniczącą Rady wyrazili wdzięczność paniom działającym w Kołach Gospodyń Wiejskich. Okolicznościowe dyplomy wraz z upominkami złożyli na ręce przewodniczących KGW z Cichawki, Grabia, Sobolowa, Tarnawy i Wolicy (zabrakło przewodniczącej KGW Chrostowa).\nSpecjalne podziękowanie otrzymał również odchodzący na emeryturę dyrektor Centrum Kultury Gminy Łapanów Michał Paszkot.\nOstatnim akordem spotkania były życzenia noworoczne od władz gminy oraz koncert Chóru Seniora z Łapanowa, który zaśpiewał kilka pięknych kolęd.\nArtykuł Spotkanie świąteczno-noworoczne pochodzi z serwisu Gmina Łapanów –.\nDług dalej w górę! Rada przyjęła budżet gminy na 2018 rok\n18 czerwca 2018 Redakcja 10\nNad zalewem w Łapanowie z hukiem został otwarty kolejny sezon. A oto cała prawda [czytaj więcej]\nSzacowanie szkód po powodzi wśród rolników\nWójt Gminy Łapanów informuje, że istnieje możliwość składania wniosków o oszacowanie szkód w gospodarstwach [czytaj więcej]\n30 grudnia 2017 o godz. 00:30\ntrza było zaprosić Św. Mikołaja, potrząsnął by workiem, sypnął kasą i po długu, ale trza myśleć głową a nie …………..\n30 grudnia 2017 o godz. 00:07\ngratulować, gratulować, bida musi pofolgować, hopa siupa po Zbydniowie będzie jarmak w Łapanowie,…….. były pannny, były wdowy, był se jarmark dubeltowy……….


Przemiany w mieszkaniu | Minimalistycznie o świecie\nPrzemiany w mieszkaniu\nJesteśmy instytucją remontową klimatyzacji, jaka od czasu latek urzeczywistnia kompetentne ogrzewanie malowanie loków tudzież domków jednorodzinnych, i nieosobistą służbę spełniamy niedrogo, rzetelnie oraz w powierzchownym terminie. Nasi personel wesprą wam komplet naczyń stołowych w dokonaniu wyboru której juchy i jakiej budowy zabawić się aż do pomalowania pojedynczych pomieszczeń, oraz na dodatek wesprzemy w wyborze ciepłych aktualnych dodatków aż do wykończenia wnętrz, takich gdy stiuki, tapety bądź nieodmienne materiały wykończeniowe.\nInwitujemy więc aż do zastosowania spośród krajowej propozycji zaś aż do wprowadzenia fura się z poniższą tabelą, gdzie zaliczony jest taryfa remontów oraz całkowitego namiary na nielokalną jednostkę remontową. Każdemu pankowi, kto zadysponuje w niekrajowej fabryce posłudze remontowe do finiszu rzeczonego miesiąca dostarczamy szczegółowego obniżki zaś promocje na trawertyny, stiuki, klimatyzacja, malowanie (w tym farbki strukturalne złożone w naszej mieszalni posok rejestrator) zaś kompleksowe dekoracje domów, jakiego jest polską oryginalną służbą wdrożoną od dwóch lat.\nZapewniamy tymczasem o tak jak obeznanej obsłudze i wkładaniu płytek klimy. Glazura w wypełnieniu krajowej firmy owo nadzwyczaj poprawnie przeprowadzona robota remontowa serwis. Nasze służby remontowe wkładamy na najważniejszym autorytecie.\nTedy aktywujemy niecałych państwa ażebyś fundnęliście na własna jednostkę remontową oraz wyrobiony oraz tani reperacja w serwis klimatyzacji. Ratyfikujemy o gwarancji próby tudzież satysfakcji z skonstruowanego zobowiązania.\n«Odjazdowego projekty na promocje Chronos cos z tym dokonaćWkładania zapasł okres »


W czasie deszczu płazy się budzą…, ale nie nudzą! - Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa\nW czasie deszczu płazy się budzą…, ale nie nudzą!\nPo upałach przychodzą burze, a wraz nimi deszcz. Woda wsiąka w glebę, uzupełnia zbiorniki wodne i ożywia płazy. Po krótkim czasie od pierwszych kropli, na drogach pojawiają się żaby, ropuchy i rzekotki. Kumaki wracają po raz kolejny do godów, a traszki mają okazję by rozejrzeć się za bezpiecznym zbiornikiem. Jadąc drogą po deszczu warto uważać na wędrujące płazy. Jest ich oczywiście mniej, niż podczas wczesnowiosennych pielgrzymek, ale w ostatnich latach jest ich coraz mniej i każdy osobnik jest na wagę złota. Jeśli nie widzimy w nich piękna (ja widzę), jeśli nie widzimy ich roli w środowisku (ja widzę), jeśli nie są nam do niczego potrzebne (mi są), to pamiętajmy choć o tym, że larwy komarów drżą przed larwami płazów. Jest argument? Jest. Zatem uważajmy na każdą żabę, ropuchę, kumaka, rzekotkę czy choćby traszkę grzebieniastą, która idzie z wody do wody.


Czy da się zdrowo ugotować na święta? » Radio 90 FM\nData: 20 kwietnia 2019 / 12:18 Facebook Twitter\n'Oczywiście, że można postawić na jedzenie i zdrowe, i smaczne '- odpowiadają nam specjaliści, to studenci z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Co proponują panie i panowie z Katedry żywienia człowieka?\nPosłuchaj ich propozycji:\nJak mówią specjaliści, świąteczny stół niekoniecznie musi wyglądać niezdrowo:\nDawniej robiło się np. pasztety, można odchudzić pasztet, robiąc go nie jak tradycyjny – choć te tradycyjne są pyszne, z podgardla wieprzowego, tłuściutkie, z tłustych mięs- ale można go zrobić z warzyw, np. z warzyw strączkowych, z dodatkiem słonecznika, z różnych warzyw korzeniowych….zaskoczyć rodzinę innym smakiem, trochę zmodyfikowanym, dlatego, że wegetarianizm, weganizm jest w modzie. Chętnie z tego skorzystają przede wszystkim młodsi, zbuntowani przeciwko tradycji i poszukujący jakiś nowości w kuchni.\n-mówi Danuta Figurska- Ciura z Katedry żywienia człowieka Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.\nA jak to jest z tym żurkiem? Odmawiać sobie czy może właśnie to jest jedno z tych zdrowszych dań podczas świąt?\nOczywiście, że jest zdrowy, to jest potrawa przygotowana na bazie zakwasu czyli sfermentowanej mąki żytniej i we wszystkich społecznościach, które są długowieczne- produkty kwaszone, kiszone, są tą podstawą diety. Generalnie żur to była potrwa codzienna kiedyś, dzięki temu mieliśmy zdrowy układ pokarmowy, dzisiaj te przetworzone wszelkie rzeczy mogą nam to trawienie psuć. Żur powinniśmy jadać nie tylko od święta, ale jak najczęściej.\n-mówi Danuta Figurska- Ciura.\nÀ propos żurku….. A może warto pokusić się o szczyptę innowacji?\nZmierzam w stronę tradycji i żurek będę jeść, jedno co mogę podsunąć, to do żurku daję dość sporo chrzanu, polecam (…).\n– polecał kucharz Adam Kajfosz. To były wariacje na temat żurku, a jako że święta w tym roku wypadają wyjątkowo późno, można skorzystać z tych warzyw, na które właśnie rozpoczyna się sezon:\nW poszukiwaniu warzyw sezonowych byliśmy na targowisku:\nNo i jeszcze temat jajek, które są nieodłączną częścią i tradycją naszych świąt….\nJak myślimy o świętach, to myślimy o jajkach w majonezie… jajka z dużą ilością majonezu, ale może wróćmy też trochę do tradycji i zamiast majonezu zróbmy sosy chrzanowe, zróbmy różne sosy na bazie ziaren różnych, słonecznikowe, ziaren dyni, jogurt z koperkiem… Trochę tak odchudzone, jednak jeśli mamy ochotę na ten majonez, to w święta sobie na niego pozwólmy, a na co dzień zjedzmy z jogurtem.\n– kończy Danuta Figurska- Ciura z Katedry żywienia człowieka Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. SMACZNEGO!\nCieszyn Jastrzębie-Zdrój Racibórz Rybnik Święta Wielkanocne Świetą Wielkanocne 2019 Wielkanoc Wodzisław Śląski Żory\nKuchnia Radia 90: To jest potrawa na ciężkie czasy. Spróbuj tego makaronu! 6 lutego 2022\nKuchnia Radia 90: Coś jak pasztet... Pasta z pieczarek i słonecznika 7 maja 2022\nKuchnia Radia 90: Wielkanocne śniadanie. Czego nie może zabraknąć na świątecznym stole? 16 kwietnia 2022


Prawie połowa Polaków jest nieaktywna zawodowo, więcej niż w Niemczech czy Francji\n– Kłopot polega na tym, że ludzie ci wypadają z życia zawodowego, nie mają możliwości zdobywania nowych doświadczeń, stają się bierni zawodowo. Dla społeczeństwa to mniej wpływów podatkowych, mniej wpływów ubezpieczeniowych – coraz mniejsza grupa pracujących musi ich utrzymywać – mówi Tomasz Misiak, prezydent rady nadzorczej Work Service SA. – To ekonomiczny problem i katastrofa.\nDołącz do dyskusji: Prawie połowa Polaków jest nieaktywna zawodowo, więcej niż w Niemczech czy Francji\nbo takie mamy warunki w kraju.niestety. dobrze,że mam pracę, ale wiem też jak to jest być bez niej albo mieć beznadziejną. po czasie udało się trafić na Welmax- praca przyszłościowa, sensowna i z normalną płacą. gdyby każdy pracodawca taki był,wszyscy byliby zadowoleni.\nod grudnia szukam pracy przez portale typu pracuj.pl, gowork itp. nie dostałam żadnej propozycji nawet na spotkanie. Coś tu jest nie tak, bo wysyłam tylko na stanowiska, na które mam kwalifikacje i wszystkie wymogi spełniam. W zeszłym tygodniu napisałam bezpośrednio do firmy, która szukała, bo trzeci raz ogłoszenie pojawia się w mediach, ja jestem idealnym kandydatem, aplikację przez system wysłałam i nie było nawet maila. Zadzwoniłam, dowiedziałam się, że rekturtację zakończono, ale odesłali mi maila, że moje cv jest rzeczywiście interesujące i chcą pogadać. A moja wiadomość to była generalnie pretensja, już nie liczyłam na nic. Podsumowując - portale pracowe to ściema. Jedna wielka ściema. Nie bawmy się w to.


Lampa Graciosa Podtynkowa Mantra 6392 - Lampomat.pl\n» Graciosa Podtynkowa Mantra 6392\nprzed rabatem: przed rabatem: 140,70 zł 112.56\nLampa podtynkowa Graciosa o numerze katalogowym 6392 to innowacyjny, solidny i kunsztowny produkt wiodącej hiszpańskiej marki Mantra. Prezentowana lampa jest dostępna na zamówienia i wysyłana w terminie od 14 do 31 dni.\nMoc lampy na poziomie 15,3 W w przeliczeniu na tradycyjną żarówkę odpowiada 100 W. Dzięki temu przy małym poborze zyskujemy mnóstwo światła. Źródło jest więc ekonomiczne i bardzo wydajne.\nPolecamy lampę podtynkową Mantra Graciosa 6392 gdyż jest to produkt solidny, estetycznie wykonany i gwarantujący dobre oświetlenie. Lampa będzie służyć przez długie lata, co stanowi korzystną inwestycję i rozważny zakup.\nLampy podobne do Mantra Graciosa 6392\nTwoja opinia na temat Graciosa Podtynkowa Mantra 6392:\nDobierz żarówki rekomendowane do lampy Mantra Graciosa 6392 . Zaufaj naszemu doświadczeniu i zaoszczędź czas potrzebny na szukanie odpowiedniego produktu. Proponowane przez nas żarówki posiadają właściwy trzonek oraz idealnie dobraną moc. Zamawiając żarówki razem z lampą, otrzymujesz gotowy do użycia produkt, a przy tym nie ponosisz dodatkowych kosztów wysyłki.\nMoc 15,3 W


Dzien 20 Tworzenie Streszczenia Dla Tabel - Kurs BrowseHappy\nKurs BrowseHappy.pl: Dostepnosc\nDzień 20: Tworzenie streszczenia dla tabel\nOstatnim etapem poprawiania tabel jest dodanie streszczenia. Streszczenie tabeli nie jest nigdy wyświetlane w przeglądarkach graficznych; to mechanizm specjalnie wymyślony dla programów udźwiękawiających i przeglądarek syntetyzujących mowę. Jest to dokładnie to, co mówi sama nazwa: streszczenie, opis dłuższy niż tytuł. Zazwyczaj jest odczytywane bezpośrednio przed tytułem tabeli.\nKażda tabela powinna mieć streszczenie. Jeżeli masz na stronie kalendarz, streszczeniem może być po prostu „Miesięczny kalendarz z linkami do wpisów z poszczególnych dni.” Jeżeli używasz tabel do zdefiniowania układu elementów na stronie, powinieneś dać im puste streszczenie, aby zaznaczyć, że dana tabela jest użyta tylko w celach wizualizacji w przeglądarce i nie zawiera żadnych danych tabelarycznych. (To podobna zasada jak w przypadku tworzenia pustego tekstu alternatywnego w atrybucie alt dla obrazków użytych tylko do celów rozmieszczenia elementów na stronie. Będziemy jeszcze rozpatrywać to zagadnienie.)\nJadzia skorzysta. Kiedy JAWS natrafi na Twój kalendarz, Jadzia usłyszy „Summary: Miesięczny kalendarz z linkami do wpisów z poszczególnych dni.” Następnie usłyszy tytuł, potem usłyszy nagłówki tabeli, a potem może nawigować po kalendarzu.\nUżytkownicy przeglądarki iCab skorzystają. iCab może wykorzystać wbudowane w systemie Mac OS mechanizmy syntezy mowy na podstawie tekstu i odczytywać streszczenie każdej tabeli, która je posiada.\nJak to zrobić: kalendarz\nW Movable Type znajdź kalendarz w szablonie „Main Index Template”. Powinieneś zobaczyć następujący kod tabeli:\nZmień go na następujący:\n
\nW Radio procedura jest podobna jak w ostatnich dniach\nOtwórz właściwą aplikację Radio klikając prawym klawiszem myszy ikonkę Radio w trayu i wybierając „Open Radio”.\nW menu „Tools” wybierz „Developers”, „Jump...” (Control+J) i przejdź do „system.verbs.builtins.radio.weblog.drawCalendar” (bez cudzysłowu).\nNastępnie w menu „Edit”, „Find and Replace”, „Find...” (Control+F) poszukaj „draw the month and year”. To powinno znaleźć linię „bundle // draw the month and year”. Podwójne kliknięcie w trójkąt pokaże Ci kod, który powinien wyglądać tak:\nZmień go na:\nadd ("
"); indentLevel++\nJak to zrobić: tabele pozycjonujące\nJeżeli używasz tabel do rozmieszczenia elementów na stronie, dodaj do każdej z nich atrybut summary="". Najłatwiej to osiągnąć w jakimś edytorze tekstowym za pomocą funkcji znajdź-i-zamień (search & replace). Poszukaj tekstu:\nZmodyfikowano: 02.04.2005, 08:46


Prekognicja - Pamięć Przyszłości\nStrona głównaNagraniaNLP / HIPNOZAPrekognicja – Pamięć Przyszłości\nZobacz koszyk “Dwupunkt dla Obfitości (Dwupunkt 5 – medytacja prowadzona)” został dodany do koszyka.\nPrekognicja: “spoglądanie na rozwiązania”, to nie to samo, co rozwiązanie. Często nie znamy tych małych kroków, które trzeba zrobić, aby dojść do celu. Ale w jakiś sposób jesteśmy ukierunkowani na…\nCzas trwania: 1h 23 minuty (2 medytacje)\nSKU: medPrePP Categories: medytacja, NLP / HIPNOZA Tags: medytacja, medytacja prowadzona, pamięć przyszłości, prekognicja\nPrekognicja? Prorocze wizje? Prorocze sny? Jak pamiętać przyszłość? Jak zapamiętać zdarzenia z przyszłości? Medytacja prowadzona, która pomoże Ci rozwinąć umiejętność prekognicji.\n– Dotknięcie Świadomością Przyszłości. Zapamiętanie potencjalnych zdarzeń.\n– Wiedza o konkretnym zdarzeniu.\n– Wynik określonego zdarzenia.\n– Czas płynie jednocześnie w kierunku Przyszłości i Przeszłości (np. fizyka kwantowa, buddyzm)\n– Postrzeganie czasu związane jest ze świadomością\n– Świadomość jest “ponadczasowa” i może “przemieszczać się” w czasie i poza czasem (prorocze sny, wizje, techniki dywinacyjne, regresja, itp. – różnice wynikają z kanału, poprzez który dociera informacja i sposobu jej interpretacji)\n– Każdy ma wystarczające zdolności\nJedni mówią, że mamy wolną wolę, że możemy zmieniać przyszłość, że przyszłość jest elastyczna, że nie można przewidzieć przyszłości, co najwyżej pewne trendy, bo jeszcze się nie stała”.\nInni mówią, że przyszłość jest już ukształtowana, że mamy tylko zrozumieć, dlaczego tak zdecydowaliśmy, że generalnie nie ma miejsca na “przypadek”, bo wszystko, co się stało/dzieje w naszym życiu jest nieuniknione… gdyby można było uniknąć tego, co się stało, to po prostu by się nie stało.\nMoże to dwie strony tego samego medalu i Prawda jest gdzieś pośrodku?\nW dużej mierze zgadzam się z oboma tymi poglądami.\nJednocześnie uważam też, że za “spoglądaniem” w przyszłość w głównej mierze powstrzymuje/napędza nas wiara w to, że to jest możliwe.\nDo czego można zastosować “Prekognicję – Pamięć Przyszłości”\n(oczywiście oprócz oczywistego “odsłaniania” zasłony czasu samej w sobie):\n– kreatywność – poszukując “czegoś nowego”, inspiracji, natchnienia itp., możesz sięgnąć do czasu, w którym to już powstało\n– sprawdzanie efektów podjętych decyzji – co się stanie, gdy postąpisz właśnie tak, podejmiesz taką, a nie inną decyzję\n– prekognicja ‘kiedy ciało fizyczne śpi’ – [prekognicja dla świadomości ciał subtelnych]\n– “odnawianie” kontaktu z osobą, z którą ten kontakt się urwał\n“Spoglądanie na rozwiązania”, to nie to samo, co rozwiązanie. Często nie znamy tych ‘małych kroczków’, które trzeba zrobić, aby dojść do celu. Ale w jakiś sposób jesteśmy ukierunkowani na rozwiązanie. A wtedy, gdy pojawia się kolejny element na drodze, po prostu wiesz, że to trzeba zrobić.\nW “Prekognicji – Pamięć Przyszłości” masz do dyspozycji 2 medytacje.\nW pierwszej medytacji prekognicji, uruchamiasz swój symbol Prekognicji, dzięki temu łatwiej i szybciej możesz wchodzić w ten stan świadomości.\nDruga medytacja ma skróconą część relaksacyjną. Jest dla osób szybciej osiągających stan głębokiego relaksu. Ty decydujesz, kiedy do niego przechodzisz.\nTo w dużej mierze kreatywna medytacja, choć gdy przechodzisz przez drzwi, to otrzymujesz wskazówki do “osadzenia się” w nowej rzeczywistości.\nCEL PODRÓŻY – MIEJSCE i CZAS\n– czas obiektywnie zdefiniowany (data, godzina)\n– miejsce zdefiniowane przez miejsce w świecie fizycznym, albo przez “osobę” – trafiasz do miejsca, w którym jest osoba. “Osobą” możesz być Ty. Osobą może być też ktoś zupełnie inny.\nMEDYTACJA PREKOGNICJI – KROKI\n– wyraź intencję, w której będziesz medytować\n– prośba do “Wyższej Jaźni” o prowadzenie w medytacji\n– zalecana pozycja leżąca\n– Zadbaj o odpowiedni poziom energii: jeśli będzie zbyt niski – zaśniesz, jeśli zbyt wysoki – możesz chcieć bardziej “na siłę” oczekiwać wyników.\n– Pozwól Podświadomości działać – wyznaczaj jej kierunki, komunikuj swoje oczekiwania, sprawdzaj efekty, tłumacz co Ci się podoba, a co nie, co może zrobić lepiej i dlaczego będzie to dobre dla Ciebie, dla niej, dla Świata.\n– Baw się tym! Jeśli zaśniesz w trakcie – to jest w porządku. Jeśli Podświadomość nie podsuwa Ci żadnych wrażeń wzrokowych, słuchowych – odbieraj odczucia tego miejsca i czasu. Nic na siłę!\n– Jeśli chcesz, możesz założyć notes/dziennik, w którym możesz notować swoje oczekiwania, odczucia, efekty, przekonania Podświadomości, ich źródła i sposoby naprawy.\nChwila, która minęła,\njest dla mnie tak samo realna jak ta,\nktóra jeszcze nie nastąpiła\n1 review for Prekognicja – Pamięć Przyszłości\nJerek Bogdan – 1 lutego 2016\nCiekawa medytacja. Kilka tygodni temu miałem dylemat co do podjęcia decyzji i chciałem zobaczyć którą opcję wybrać… a dziś spełniają się pierwsze wizje. Życie jest piękne 🙂


Krótki przegląd mijającego tygodnia (12.02) – MyViMu Blog\nPosted on 12 lutego 2021 12 lutego 2021 Authorredakcja\nEgipskie dziedzictwo powróciło do kraju\nMuzeum Koptyjskie w Kairze, fot. Wikipedia\n5000 artefaktów – w tym rękopisy i fragmenty papirusów, maski pogrzebowe, części trumien, kamienne głowy i portrety zmarłych – po latach powróciło do Egiptu. Muzeum Biblii w Waszyngtonie po usilnych staraniach władz Egiptu prowadzonych od 2016 r. postanowiło zwrócić przedmioty z powodu „niewystarczająco wiarygodnego pochodzenia” tzn. pewności, czy obiekty zostały pozyskane legalnie. Bardzo prawdopodobne bowiem, że artefakty pochodzą z nielegalnych wykopalisk a do USA i muzeum trafiły dzięki czarnemu rynkowi. Obiekty zostały już przekazane do Muzeum Koptyjskiego w Kairze, w którym będą prezentowane. Warto dodać, że waszyngtońskie muzeum od lat zmaga się z problemami dotyczącymi niepełnej wiedzy na temat pochodzenia i dokumentacji swoich zbiorów. W 2015 r. placówka była zmuszona oddać ponad 5000 obiektów Izraelowi i zapłacić przy tym 3 mln dolarów kary. Ostatnio swoje dziedzictwo, w postaci ponad 8100 glinianych przedmiotów, odzyskał również Irak.\nEdvard Munch trafi pod aukcyjny młotek\nE. Munch, Pocałunek na plaży, fot. Sotheby’s\nPrace pochodzące z kolekcji miliardera Thomasa Olsena zostaną wkrótce wystawione w londyńskiej filii Domu Aukcyjnego Sotheby’s. Prywatne zbiory Olsena liczą około 30 prac norweskiego artysty Edvarda Muncha, włączając jedną z czterech wersji słynnego “Krzyku” z 1893 r. W aukcyjnej ofercie znalazły się aż dwie prace ekspresjonisty. To „Pocałunek na plaży” z 1904 r., namalowany na zamówienie lekarza Maxa Linde do dziecinnego pokoju oraz „Autoportret z paletą” z 1926 r., dobrze znany z ostatniej wielkiej wystawy „Munch: Van Gogh” (2015 – 2016), która miała miejsce w Munchmuseet w Oslo oraz Muzeum Van Gogha w Amsterdamie. Szacuje się, że sprzedaż za arcydzieła osiągnie 13,5 miliona funtów, chociaż niewykluczone, że kwota będzie znacznie wyższa. Munch należy bowiem do artystów, których twórczość jest jedną z najwyżej cenionych i niejednokrotnie osiągała już najwyższe ceny w historii rynku sztuki.\nWrak, butelki i pijana załoga\nMandal, fot. Wikipedia\nWrak zaginionego irlandzkiego szkunera z XVIII wieku odnaleziono niedaleko miejscowości Mandal (Norwegia), w wodach Morza Północnego. Jednostką jest żaglowiec The Providentz, który wg dostępnych źródeł historycznych zatonął w 1721 r. przez… pijaną załogę! Morze było spokojne, pogoda sprzyjająca, ale statek mimo tego osiadł na mieliźnie. Częściowo zakryty piaskiem i mułem spoczywał przez lata na głębokości zaledwie 6 m. Zachował się w bardzo dobrym stanie. Jego poszukiwania trwały ponad 30 lat. Członkowie Mandal Dive Club z pomocą nurka-archeologa i badacza Jørgena Johannessena z Norweskiego Muzeum Morskiego, zgromadzili szereg artefaktów pochodzących z wraku. Wśród nich znalazł się m.in. duży gliniany garnek, fajka kredowa, butelki oraz porcelana. Obok wraku pojawiła się już informująca tabliczka o wpisie do rejestru zabytków.\nCzasowa ekspozycja w Wiecznym Mieście\nFriedrich Federer, Pompeje, fot. Wikipedia\nW rzymskim Koloseum otwarto wystawę czasową “Pompeje, rok 79. Rzymska historia”. Ekspozycja ma na celu przedstawienie historii czterech wieków więzi łączących starożytny Rzym z Pompejami, począwszy od IV wieku p.n.e., kiedy miasta zawarły sojusz, zobowiązujący je do pomocy militarnej, po erupcję Wezuwiusza w 79 roku, która zniszczyła Pompeje i przerwała obowiązujący układ. Na wystawie pojawiły się odkryte w ruinach miasta mozaiki, w tym jedna doskonale zachowana z pompejańskiego Domu Fauna, freski, zabytki i bezcenne dzieła sztuki z czasów “złotego stulecia”. Wśród nich znalazły się również przedmioty codziennego użytku, wydobyte spod lawy wulkanicznej i popiołu. Ekspozycja będzie otwarta do maja, czyli mają szansę zobaczyć ją także zagraniczni turyści.\nCenna pamiątka Powstania Warszawskiego\nNapis upamiętniający Antoniego Szczęsnego Godlewskiego, pseudonim „Antek Rozpylacz”, wykonany w 1945 r., znajdujący się na ścianie oficyny tylnej kamienicy przy ul. Brackiej 5 w Warszawie, został objęty ścisłą ochrona konserwatorską! Namalowany białą farbą napis: „ANTEK ROZPYLACZ / POCHOWANY ZOSTAŁ NA CMENTARZU / POWĄZKI-WOISKOWE” zajmuje pole o wymiarach ok. 50 x 150 cm. Został wykonany przez matkę Godlewskiego w miejscu, w którym chłopak pierwotnie został pochowany (w wielu podwórzach kamienic w tym rejonie znajdowały się mogiły powstańców). Pseudonim „Antek Rozpylacz” związany był z używanym przez niego uzbrojeniem – pistoletem automatycznym marki Sten – zwanym potocznie w okresie Powstania Warszawskiego „rozpylaczem”. Napis jest symbolicznym uhonorowaniem pamięci wybitnej postaci, która stała się ikoną bohaterskiej młodzieży powstańczej. Cenna pamiątka Powstania Warszawskiego została wpisana do rejestru zabytków województwa mazowieckiego.


Labopak System Sp.K.\nOd 1992 roku jesteśmy liderem na rynku opakowań i kopert fotograficznych. Wprowadzamy nowe wzory i rozwiązania technologiczne. Stymulujemy producentów do wprowadzania nowoczesnych rozwiązań technicznych podnoszących jakość naszych opakowań. Ponad dwudziestoletni, bezpośredni kontakt z klientami owocuje zmianami ułatwiającymi pracę fotografa. Nasze produkty są "żywe" i w sposób ciągły reagują na zmieniające się potrzeby Klientów.\nKorzystając z naszej oferty otrzymujecie Państwo produkty najwyższej jakości.\nW naszej ofercie znajdziesz: globusy, kubki z nadrukiem, breloki, ramki cyfrowe, rośliny reklamowe. płynne i wodne gadżety i wiele innych ciekawych i niestandardowych artykułów.


Profil użytkownika Dzimi | media2.pl\nA największa beka z tego,że pomimo bycia liderem... antypisowskiej propagandy.... POparcie nadal leży i kwiczy ;D\njakiej propagandy? TV ma patrzeć na ręce rządowi. TV w której jedynymi "publicystami" są ludzie Sakiewicz albo ludzie Karnowskich nie ma nic wspólnego z pluralizmem. TVP patrzy opozycji, TVN24 jaki by nie był ale patrzy na ręce rządzącym. TVP nie jest telewizja państwa demokratycznego\nDzimi 15 stycznia .01.2018 (23:06:34)\nNie nawadze państwowego Brzydzę się państwowym spółką koryta okradające ludzi wsadzanie kolesi i te zasrane związki zawodowe co wykończyły już nie jedną spółkę skarbu państwa. Media publiczne ogłupiające i manipulujące ludźmi, CBOS propaganda rządu. Zygać się chce jak sie widzi TVP jak za komuny serwis informacyjny tekst "opozycja totalna" to dno dna\nPolszmatom i innym gównom kopara opada bo Kurski okazuje się całkiem sprawnym menadżerem i oferta - mimo że niewyszukana i nie intelektualna, to jednak oryginalna i ciekawsza na tle szmiry konkurencji. Wolę Koronę Królów niż gówniane teleturnieje dla idiotów w TVN i Polszmacie i jeszcze durniejsze seriale\nDzimi 15 stycznia .01.2018 (22:59:55)\nPseudo prawica a właściwie lewica zwana Prawo i Sprawiedliwość nienawidzi wolnego rynku i demokracji no wiec pytam co z nich za prawica jak są przeciw wolności gospodarczej, wolności jednostki i ogólnie demokracją w formie republiki czyli rządy prawa a nie większości. PIS ciągle nawija o demokracji jako rządy większości co bez prawa zmienia się w dyktaturę większości bo co chroni tzw mniejszość przed większością a no prawo, No wiec 2 głodne wilki dopadły owce w demokracji vel lewica vel PiS mogą ją zeżreć bo są w większości ale prawo stoi po stronie owcy. Wilki (PiS) złamią prawo by zjeść owce.\nW Polsce nie ma wolnego rynku zniszczył go rząd AWS (czyli dzisiejszy PIS i Solidarność)\nDzimi 7 stycznia .01.2018 (19:17:57)\njak rząd będzie we wszystkim bierny tak jak robiła to PO to nie będzie żadnej wolności gospodarczej tylko tzw.wolna amerykanka,czyli przyzwolenie dla cwaniaków robiących przekręty,wyłudzenia itp.A jednostka nie będzie wolna tylko skazana na takich jak oni i nie będzie mogła się rozwijać.\nNa razie to ta wolność musi być a w Polsce kontroluje się wszystko, VAT uprościć a nie narzekać na wyłudzenia..Rząd PiS propagandę robi z tą walką nic nie ma nie podali żadnych nazwisk czy nazw firm\nDzimi 2 stycznia .01.2018 (21:00:02)\nWirtualna Polska należy do 3 spółek a te do 3 polaków Świderski, Brański i Sierota https://pl.wikipedia.org/wiki/Wirtualna_Polska_Holding\nDzimi 2 stycznia .01.2018 (20:37:05)\nJuż nie wspomnę ze PiS na stanowiskach obsadził komuchów i resortowe dzieci (Kempa, Ziobro, Terlecki ojcowie w PZPR) system sadownictwo wprowadzał Lech Kaczyński (KRS w takiej postaci jeszcze jest to jego pomysł) reformuje komunista Piotrowicz. Wystarczy poczytać wypowiedzi Lecha Kaczyńskiego by sobie wyrobić zdanie o rządach PiS, wystarczy poczytać wypowiedzi Dudy z kampanii by widzieć ze jest kłamca\nDzimi 2 stycznia .01.2018 (20:34:48)\nchwalić się udziałami rzędu 0.36%, podczas gdy próg rentowności wynosi 1%, takie rzeczy tylko na Wirtualnej Prawdzie.\nNadają dopiero rok\nTreść edytowana 1 raz (ostatnio 2 stycznia 2018 o 20:29:10 przez Dzimi).\nDzimi 2 stycznia .01.2018 (20:24:19)\nO jakim WP piszecie? To jest WN - Wirtualne Niemcy. Ten portal zszedł na psy, po wyborach tak ostro skręcił w lewo, że czasami mam wrażenie że są gorsi niz TVN. Ankiety zawsze antypisowskie, zawsze powyzej 70% glosow przeciw PIS - dziwne nie? Albo "kto powinien wygrac wybory" - PO 45%, PIS - 22, SLD - 15, Nowoczesna - 10, serio?\nSkręcił w lewo przecież PiS to lewica?Widziałeś kiedyś prawice ingerująca we wszystko i zawłaszczając władze? Prawica to wolność gospodarcza i wolność jednostki, decentralizacja państwa wzmacnianie samorządów.\nTreść edytowana 2 razy (ostatnio 2 stycznia 2018 o 20:22:58 przez Dzimi).\nDzimi 2 stycznia .01.2018 (20:20:10)


Farmaceuta w Irlandii: odpłatność za leki - DPS - mgr.farm\nmgr.farm jestem farmaceutą > Opinie > Farmaceuta w Irlandii: odpłatność za leki – DPS\n30 sierpnia 2018 11:21\nDrug Payment Scheme – to schemat odpłatności przeznaczony dla przeciętnego zjadacza chleba, którego dochód przekracza widełki określone dla ‘medical card’. Pacjent otrzymuje leki pełnopłatnie, ale czy istnieje jakaś górna granica odpłatności? Co z lekami ‘unlicensed’? Odpowiedzi w dzisiejszym wpisie.\nDrug Payment Scheme (w skrócie DPS) to schemat, do którego pacjent jest kwalifikowany niejako z automatu, kiedy zauważymy w aptece, że miesięczny koszt jego farmakoterapii przekracza 134 euro lub zbliża się do tej kwoty, a wiadomo, że kolejne wydatki lekowe pojawią się przed końcem miesiąca i pułap 134 euro najprawdopodobniej zostanie osiągnięty. Z poziomu apteki możemy wręczyć pacjentowi formularz, w którym poda nam swoje dane osobowe, numer PPS (Personal Public Service) oraz dane innych członków rodziny, tj. małżonka/partnera oraz osób na utrzymaniu (dzieci). Następnie wybieramy przyczynę aplikacji – zazwyczaj drogie leki lub terapia lekiem nowoczesnym (high-tech), wpisujemy dane apteki i wysyłamy formularz do lokalnego departamentu DPS.\nTaki formularz pacjent może także otrzymać w swoim lokalnym Health Office. Nie pobieramy od pacjenta więcej niż 134 euro w okresie oczekiwania na akceptację aplikacji. Przypisujemy mu ‘emergency DPS number’ w programie komputerowym bazujący na numerze PPS, co automatycznie uchroni pacjenta od zapłacenia powyżej 134 euro. Po zaakceptowaniu aplikacji przez HSE, która jest właściwie pewna, jedynym wymaganiem jest posiadanie numeru PPS i przebywanie w Irlandii, pacjent otrzymuje kartę DPS pocztą.\nIstotnym jest, że pacjent nominuje aptekę, w której będzie odbierał swoje leki. Oczywiście jeśli nie ma takiej możliwości lub takie jest jego życzenie, po zaprezentowaniu ważnej recepty wciąż może otrzymać leki w jakiejkolwiek aptece. Musi jednak zapłacić za nie pełną kwotę, niezależnie ile zapłacił wcześniej w danym miesiącu w swojej nominowanej aptece. Dopiero po udokumentowaniu nadpłaty może się ubiegać o jej zwrot z PCRS (formularz aplikacji do DPS, jak i zwrotu nadpłaty pod wpisem).\nW temacie formalności, które musimy dopełnić w aptece, kiedy obsługujemy pacjenta na Drug Payment Scheme, istotnym jest, by wręczyć pacjentowi jeden egzemplarz Prescription Claim Form oraz poprosić o podpisanie drugiego. Ten drugi archiwizujemy w aptece i może być sprawdzany przez PSI w razie kontroli. Pacjenci DPS na przełomie roku często będą także prosić o listę wydatków w roku ubiegłym z podziałem na miesiące – w Irlandii można się ubiegać o zwrot 20% kosztów niepokrytych przez państwo ani prywatne ubezpieczenie, a poniesionych na wydatki lekowo-medyczne w danym roku. Co prawda można to zrobić z poziomu aplikacji on-line, ale w razie kontroli z Revenue (Urząd Podatkowy), trzeba być gotowym udokumentować sumy, które zadeklarowało się przez internet i stąd sporo pytań o wydrukowanie zaległych Prescription Claim Forms lub listy zeszłorocznych wydatków od pacjentów.\nPodobnie jak w schemacie GMS, leki ‘unlicensed’ nie są pokryte na karcie DPS – w takim przypadku pacjent płaci 134 euro/miesiąc oraz koszt leku bez licencji do stosowania w Irlandii.\nPodsumowując, Drug Payment Scheme to dobre rozwiązanie pozwalające przeciętnemu płatnikowi leczonemu nowszymi (droższymi) lekami i jego rodzinie ograniczyć wydatki na cele lekowe do 134 euro miesięcznie, co przy pensji minimalnej rzędu 1600 euro wydaje się kwotą akceptowalną.


marian mokwa - Dziennikbaltycki.pl\nSłowo kluczowe: marian mokwa\nO Marianie Mokwie ubolewano: "Jaka szkoda, że ten malarz jest Polakiem" Wystawa prac słynnego marynisty Mariana Mokwy jest największa w historii - to ponad 220 wspaniałych obrazów olejnych, akwarel i szkiców. Została zorganizowana w 125 rocznicę jego urodzin. Równie imponującą wystawę miał jedynie w 1924 roku w...\nwystawa mokwa sopot\nKażdy artysta marzy o sukcesie. Dla tych, którzy go odniosą, nierzadko staje się on przekleństwem, a przynajmniej źródłem nieprzyjemności. Doświadczył tego Marian Mokwa, najwybitniejszy polski malarz marynistyczny, któremu w życiu nie brakowało...\nobraz mariana mokwy\nmarian mokwa w GTPS\nobrazy mokwy w gdańsku\nJuż w najbliższą niedzielę aukcja dzieł sztuki w Sopocie. Licytować będzie można 165 obrazów. Cena wywoławcza niektórych dzieł zaczyna się już od 100 złotych. - Trzy kolekcje idą pod młotek w niedzielę - mówi Anna Masztalerz Gajda z...\nW zbiorach Muzeum Stutthof jest obraz "Uprzątanie Westerplatte" Mariana Mokwy. Dzieło jest zagadką\nW zbiorach Muzeum Stutthof znajduje się obraz "Uprzątanie Westerplatte" Mariana Mokwy. Dzieło jest zapisem tragicznej historii, ale jednocześnie stanowi zagadkę dla badaczy O Westerplatte mówi się zazwyczaj w kontekście...\nZarejestruj się i czytaj wybrane artykuły z piątkowego Magazynu Rejsy! Zobacz, o czym piszą w tym tygodniu nasi reporterzy i publicyści. W magazynie Rejsy\n• Ubolewano: "Jaka szkoda, że ten malarz jest Polakiem"\nRównie imponującą wystawę miał...\n7 lutego odbędzie się pierwsza w historii Sopockiego Domu Aukcyjnego - Aukcja Komiksu i Animacji. Na licytację wystawionych zostanie kilkanaście rysunków i plansz Janusza Christy, Tadeusza Baranowskiego, Szarloty Pawel, Tadeusza Raczkiewicza,...\nZapowiada się wielka bitwa. W sobotę, 11 kwietnia w Sopockim Domu Aukcyjnym o godz. 17 rozpocznie się aukcja "Gdańsk i okolice" (Gdańsk, ul. Długa 2/3). Walczyć będą kolekcjonerzy i instytucje, a jest o co się bić. - Raz do roku staramy się...\nSztutowo: Muzeum Stutthof nagrodzone Sybillą\nOscar polskich muzealników, statuetka Sybilli, została przyznana Muzeum Stutthof. Zespół placówki otrzymał najwyższą nagrodę w kategorii wystaw o charakterze martyrologicznym za projekt "Ostatni świadkowie". - Jesteśmy...\nSztutowo: Muzeum Stutthof ponownie nagrodzone Sybillą\nMuzeum Stutthof zostało nagrodzone Sybillą, statuetką tegorocznej edycji Nagród Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w konkursie na Wydarzenie Muzealne Roku. Sybilla, zwana Oscarem muzealników, została przyznana placówce ze Sztutowa drugi raz z...\nSztutowo: Album z unikatowymi zdjęciami trafił do Muzeum Stutthof Do zbiorów Muzeum Stutthof trafił album z oryginalnymi zdjęciami wykonanymi w niemieckim obozie Służby Pracy Rzeszy, działającym w miejscowości Stutthof podczas II wojny światowej. Album zakupiono na jednym z zagranicznych portali aukcyjnych...


Terrafromacja Marsa - Gry karta handlowa System bitwy z jednoscia 3d\nGłównym czynnikiem umożliwiającym graczowi osiągnięcie celu jest zdobywanie paliwa, które faktycznie w drugiej połowie r. Piramida analizy historyczności gier planszowych, oprac.\nKosmiczna ekspansja W roku na rynku pojawiła się zupełnie nowa gra osadzona w klimatach kosmicznej ekspansji.\nI choć poświęcone jej stoisko na targach Spiel w Essen było oblegane przez chętnych do przetestowania i kupienia nowego tytułu, nie mieliśmy pewności, jak zostanie przyjęty przez graczy na polskim planszówkowym podwórku. Międzygwiezdne podróże to To oczywiście nie jedyne nagrody i wyróżnienia, które otrzymała, cały czas pnąc się w górę w prestiżowym rangingu serwisu BoardGameGeek i zdobywając Druga edycja zawierająca poprawione karty jak i instrukcję nie uchowała się jednak od niewielkiego błędu - treść karty Uniwersytet Marsjański została nieprawidłowo doprecyzowana.\nW związku z powyższym wszystkim posiadaczom egzemplarzy z drugiej edycji chcemy zaoferować możliwość bezpłatnego Autor "Domku", Klemens Kalicki, otrzymał także wyróżnienie za najlepszy debiut.\nWięcej o tegorocznej edycji "Gra roku" na stronie poświęconej tej Tytuł został entuzjastycznie przyjęty w Polsce, a pierwszy jego nakład wyjątkowo szybko trafił do szczęśliwych nabywców. Niestety, tuż po premierze gry okazało się, że znalazło się Pierwszy dodatek zostanie wydany tego lata.\nW pudełku znajdziecie dwustronną planszę przedstawiającą 2 regiony na Marsie. Mapa Elysium przeniesie graczy prawie na drugą stronę równika Marsa. Otworzy się przed nimi północ regionu ze Na Marsie założono już kilka niewielkich kolonii.\nGRA FIGURKOWA STAR WARS LEGION, prezentacja SYSTEMU! -WARBAND TV\nIch mieszkańcy są odgrodzeni od naturalnego środowiska straszliwie zimnej, suchej i niemal pozbawionej atmosfery planety. Zwiększenie odsetka migracji z Ziemi wymaga terraformacji Marsa, czyli dostosowania jego środowiska tak, aby zminimalizować śmiertelność spowodowaną wypadkami wśród kolonistów.\nŁukasz Wrona mln zł 3. Oznacza to, że prędzej czy później wpływ gier planszowych na historyczną świadomość odbiorców powinien się stać przedmiotem analizy historyków. Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na obecność narracji historycznej w nowoczesnych grach planszowych. Ponadto zamierzeniem autora jest dostarczenie narzędzi umożliwiających ocenę "historyczności" gry oraz podjęcie próby wskazania możliwości wykorzystania gier w edukacji szkolnej.\nW związku Naszą misją było stać się uniwersalnym dla całej ludzkości narzędziem kształtowania lepszego jutra. Ziemia jest przeludniona, a jej zasoby się kurczą.\nDziś stoimy przed Produkty.


Blisko 5 tys. nowych przypadków zakażenia koronawirusem - Sputnik Polska\n07:32 27 Luty 2021\n10:31 24.01.2021 (zaktualizowano 10:34 25.01.2021) Krótki link\nMinisterstwo Zdrowia przekazało najnowsze dane o sytuacji epidemicznej w Polsce. W ciągu ostatniej doby zanotowano 4 683 nowych przypadków zakażenia COVID-19, potwierdzonych pozytywnym wynikiem testów laboratoryjnych.\nNie żyje łącznie 110 osób, u których zdiagnozowano koronawirusa.\n„Z powodu COVID-19 zmarły 22 osoby, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami zmarło 88 osób” – poinformowało MZ na Twitterze.\nNajwięcej zakażeń zdiagnozowano w województwie mazowieckim – 687 i wielkopolskim – 509. Pozostałe przypadki dotyczą województw: pomorskiego (461), kujawsko-pomorskiego (447), śląskiego (352), łódzkiego (283), zachodniopomorskiego (259), dolnośląskiego (251), lubelskiego (234), małopolskiego (219), podkarpackiego (191), warmińsko-mazurskiego (170), podlaskiego (161), lubuskiego (145), opolskiego (104), świętokrzyskiego (81).\nJak zaznacza resort zdrowia, 129 zakażeń to dane bez wskazania adresu, które zostaną uzupełnione przez inspekcję sanitarną.\nŁącznie w Polsce potwierdzono już 1 475 445 przypadki zakażenia koronawirusem, w tym 35 363 osób zmarło.


Zestawienie arykułów wątek nagrzewnice bez odprowadzania spalin w witrynie Ogrzewanie domu i biura\nnagrzewnice mobilne masterZamawianie elementów grzewczych przez InternetProdukty grzewcze mogą być kupowane, a przede wszystkim zamawiane przez Internet. Samo kupowanie takich produktów przebiega bardzo sprawn dowiedz się więcej tutaj\nnagrzewnice master gazowe Jak zachęcić klientów do wyboru naszej firmy Chociaż usługi elektryczne należą do zleceń, których nie trzeba specjalnie reklamować, to jednak niejeden elektryk decyduje się na umieszc czytaj tu\nnagrzewnice gazowe masterNagrzewnicaPodział nagrzewnic Ze względu na przeznaczenie: n. pomieszczeniowe - stosowane w pomieszczeniach/domach n. samochodowe - stosowane w samochodach całość tutaj\nnagrzewnice olejowe masterZasady używania piecyka gazowego Używanie piecyka gazowego w celu ogrzewania domu stało się bardzo popularne. Dlatego w sprzedaży dostępne są różnego rodzaju piecyki gazowe. Muszą by dalej\nnagrzewnice masterStosuje się systemy obejmujące jedno mieszkanieWe współczesnym rozumieniu jest to dostarczenie ciepła do elementów grzejnych zlokalizowanych w docelowych pomieszczeniach za pomocą gorącej wod reszta poradnika\nnagrzewnice mobilne masterWszystko co warto wiedzieć o ekologicznym ogrzewaniu Dzisiejsze czasy to nie tylko rozwój gospodarczy ale też idące za tym przeróżne skutki. Polacy mają kilka razy więcej aut niż n zobacz wszystko\nnagrzewnica master bez odprowadzenia spalinBezpieczne ogrzewanie domuBez względu na rodzaj zainstalowanego systemu grzewczego każdy właściciel domu powinien dbać o bezpieczeństwo jego mieszkańców w okresie zim można zobaczyć tutaj\nnagrzewnice master gazoweTakże istnieją grzejniki żeliwne wyposażone wCzerpią energię z gazu. Stosowane są rzadko. Wady i zalety: Wady i zalety: Może to być piec kaflowy, wyposażony w palnik gazowy za więcej\nnagrzewnice olejowe masterWłączanie ogrzewania gazowego Bardzo popularnym elementem ogrzewania domowego stało się ogrzewanie podłogowe. Takie ogrzewanie sprawia, że dom nie wyziębia się od fundamentów i łatwi dowiedz się więcej\nnagrzewnice gazowe z odprowadzeniem spalin Wielu fachowców w jednym Napięta sytuacja na rynku pracy powoduje, że aby wybić się na tle konkurencji należy się przede wszystkim pozytywnie wyróżniać. W związku z t pomocne wskazówki\nnagrzewnice olejowe master Kontrolne usługi elektryczne W takich dziedzinach, jak elektryczność każdy, nawet najmniejszy błąd może prowadzić do olbrzymich komplikacji, a nawet do tragedii z udziałem ludzi. W z czytaj tutaj więcej\nmasterDopasowywanie temperatury w mieszkaniu do warunków pogodowych W blokach istnieją różne systemy grzewcze. W starszych blokach są to zarówno ogrzewania węglowe, jak i ogrzewania gazowe. Natomiast w nowszy zobacz stronę\nnagrzewnice olejowe masterOferowanie usług grzewczychWszelkiego rodzaju usługi grzewcze muszą zostać dobrze zaplanowane. W przeciwnym razie ich wykonanie może być bardzo trudne, a nawet niemożliwe. Wdrożenie k całość tutaj


STAR STARACHOWICE Remis w czwartym sparingu - STAR STARACHOWICE\nW sobotnim pojedynku sparingowym Star Starachowice zremisował na własnym terenie ze Spartakusem Daleszyce 1:1. Bramkę dla Zielono-Czarnych Emil Gołyski. Mecz ten odbył się na boisku Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Starachowicach przy ul. Szkolnej 14.\nW sobotnie południe podopieczni Arkadiusza Bilskiego rozegrali swój czwarty sparing w ramach okresu przygotowawczego do zbliżającego się wielkimi krokami sezonu Świętokrzyskiej IV Ligi. Rywalem był Spartakus Daleszyce. W drużynie przeciwnika można było ujrzeć dwóch znajomych piłkarzy. Byli nimi Bartosz Guz oraz Piotr Ostrowski. Obydwaj zawodnicy w minionym sezonie reprezentowali Star Starachowice. Nadchodzący sezon spędzą w zespole z Daleszyc. Początek spotkania był wyrównany. Pierwszy kwadrans nie przyniósł ciekawych sytuacji. W 18 minucie bardzo dobrej szansy nie wykorzystał zawodnik przyjezdnych. Na posterunku był Dominik Dziułka. Odpowiedź Staru przyszła niemal natychmiast. W dobrej sytuacji znalazł się Filip Anduła. Strzał wychowanka Juventy Starachowice na rzut rożny odbił golkiper gości. Niedługo później po raz drugi okazję mieli podopieczni Krzysztofa Treli. Dobrą interwencją popisał się Dominik Dziułka. Golkiper Zielono-Czarnych odbił futbolówkę na korner. W kolejnych minutach aktywny był Emil Gołyski. Zawodnik gospodarzy oddał trzy strzały. Pierwszy był niecelny. Z drugim poradził sobie bramkarz ekipy z Daleszyc. Trzeci był już skuteczny. W 34 minucie Zielono-Czarni wykonywali rzut rożny. Zawodnik gości wybił futbolówkę przed pole karne. Znalazł się tam Emil Gołyski. Piłkarz gospodarzy bez namysłu oddał bardzo ładny strzał z powietrza. Futbolówka ugrzęzła w siatce, a podopieczni Arkadiusza Bilskiego wyszli na prowadzenie. W samej końcówce pierwszej części gry Spartakus mógł doprowadzić do wyrównania. Piłkę niemal z linii bramkowej wybił Bartosz Gębura. Do przerwy Star prowadził ze Spartakusem 1:0. W drugiej części zarówno jedna jak i drużyna wprowadziła na murawę nowych zawodników. Po godzinie gry w zespole Staru 3/4 składu stanowili młodzi zawodnicy, którzy dołączyli z Juventy Starachowice. Na tle przeciwnika poradzili sobie bardzo dobrze. Kilkadziesiąt sekund później przyjezdni doprowadzili do wyrównania. Błąd Kacpra Borkowskiego wykorzystał Wiktor Brożyna. Druga połowa nie przyniosła zbyt wielu sytuacji. Star miał jeszcze dwie, Spartakus natomiast jedną. Żadna z nich nie została zamieniona na kolejne bramki. Ostatecznie w czwartym sparingu Star Starachowice zremisował ze Spartakusem Daleszyce 1:1.\nStar Starachowice – Spartakus Daleszyce 1:1 (1:0)\nBramki: Emil Gołyski 34 – Wiktor Brożyna 64\nSkład Staru: Dominik Dziułka, Artur Kidoń, Bartosz Gębura, Jakub Nowocień, Wiktor Śmigielski, Jakub Błażejewski, Emil Gołyski, Stanisław Sarwicki, Filip Anduła, Patryk Kosztowniak, Mariusz Fabjański oraz Dawid Płatek, Adrian Szast, Dariusz Anduła, Hubert Białczak, Kacper Borkowski, Kryspin Kutera, Patryk Markiewicz, Klaudiusz Marzec, Piotr Mikos, Mateusz Nowak