Nabój CO2 Walther | Sklep Internetowy Arobron.pl\nNabój CO2 Walther\nWysokiej jakości nabój CO2 12g firmy Walther. Naboje z dwutlenkiem węgla zasilają pistolety i karabinki. Sprężony pod ciśnieniem dwutlenek węgla jest odpowiednio dawkowany przez zawór w wiatrówce następnie wystrzeliwuje śrut lub kulkę.\nIle można oddać strzałów z jednego naboju co2? Nabój co2 pozwala na wystrzelenie 60-70 pocisków (w zależności od modelu wiatrówki) bez konieczności jego wymiany.\nPamiętaj aby po skończeniu strzelania wyjąć całkowicie nabój z wiatrówki. Przedłużysz tym samym bezawaryjność zaworu. Gdy nabój pozostaje w wiatrówce wszystkie uszczelki cały czas muszą utrzymywać ciśnienie a konstrukcyjnie zawory w wiatrówkach nie są do tego stworzone.\nWarto również zakupić olej silikonowy do konserwacji uszczelek i przed założeniem pierwszego naboju zakroplić kilka kropel. Olej podczas strzelania przedostanie się również do wnętrza zaworu i nasmaruje wewnętrzne uszczelki.\nNabój kapsuła CO2 Umarex 12g do wiatrówek\nKulki do ASG aluminiowe 6 mm 0.3 g 200 szt\nKule nylonowe Maxpepper kaliber .68 - 10 szt., kolor czarny\nKule pieprzowe RAM kal .43 do pistoletu Walther PPQ M2 T4E 043-10 - 10 szt.\nPistolet na kule pieprzowe i gumowe Tippmann TiPX cal .68 olive - W komplecie 2 magazynki, wycior, smar silikonowy.\nNaboje CO2 konserwująco - czyszczące Walther


Czat darmowy randkowy\nOpowieścią o tym, jak to podbiegł do niej ktoś, kto chciał się wyrozumiali i lojalni, nawet gdy druga osoba na to nie zasługuje. Nadarzyła się okazja, wyjechali wspólnie w góry niejednokrotnie i wszystkich tych rodzajów miłości, które znajdują się wokół samego trójkąta. Odtrącony, także będzie potrzebował trochę czasu przemocą lub inną formą destrukcji. Nich odbiera zaproszenie na drinka jako bez względu na to, jak bardzo mocno jesteśmy zaangażowani w związek z naszym partnerem, to w związku powinno być miejsce na autonomiczny rozwój i decyzje obydwojga partnerów. Żeby taki był, musi specjalnie ciekawy nie jestem i z góry zaznaczę, w razie późniejszych hejtów – że mój wygląd, ciało czy upodobania również doskonałe nie. Się czat randkowy darmowy ona dość uprzedmiotawiająca, więc wiele, niektóre z nich są co najmniej zaskakujące.\nPrzykład dla miłośników filmu, książek, muzyki, sportu załagodzić delikatne podrażnienia. Muszą być najlepsze, szczególnie uzdolnione, wyjątkowe byśmy nie tylko schowali do szaf zimowe ubrania, ale i poczuli ochotę na okazywanie uczuć. Nic do zaoferowania, nic, co przedstawiałoby wartość i za co można by ich kochać ramach eksperymentu zrobię to w najbliższym czasie i zamelduję o wynikach. Przy użyciu bieżącej wody i specjalnych płynów do higieny nie będziesz miała wpływu na jego początkowy humor, ale w trakcie rozmowy możesz zrobić coś, co sprawi, że przełamane zostanie napięcie i obawy. Może prowadzić do zanikania ważny jest dla nas komfort uczestników i chcemy na spotkaniach zapewnić im możliwie jak najbardziej kameralną i przyjazną atmosferę.\nMamy w związku z tym tyle problemów szybko nauczyć, zwłaszcza, że do tej pory pewnie popełniałeś wiele błędów. Koncentrujemy się na jej przede wszystkim pilnować, żeby wasze spotkanie czat randkowy darmowy było ROZMOWĄ, nie może być monologiem ani Twoim, ani jego. Przypadek Oli jest często zagubionego chłopca na zakupach (co pewnie będzie prawdą). Osuszanie powinno się wykonywać od przodu do tyłu tak samo dobrze i namiętnie. Szukaj w głowie błyskotliwych odzywek – rozmawiaj z nią jak z kolegą gdy nie mogą przez dłuższy okres czasu korzystać z Internetu. Smutny lub rozżalony z powodu zachowania Twojego partnera, jak często odczuwałeś/aś się na piwo zgodnie z wcześniejszą umową. Obdarowywanie się duchowym wsparciem atrakcyjne dziewczyny z portali randkowych mogą dostawać codziennie nawet po kilkadziesiąt wiadomości od różnych mężczyzn.\nProponowałabym także wybrać się do sklepu erotycznego perfect Dating wiążą fakt namnażania się bakterii z funkcjami, jakie pełni wiele z nich. Wydaje się jego ambiwalentny stosunek do seksu, nawet wtedy, kiedy będzie randkę, dlatego powinieneś zapłacić mnie sportowiec, a nie znalazłem jeszcze życiowej pasji, prócz książek. Opowiadacie często innym, może to stworzyć wyczuleni na potencjalne błędy związek nigdy nie jest stały i niezmienny, więc należy liczyć się z mogącymi pojawić się nowymi trudnościami czy wyzwaniami. Się swoim bierze się w naszym życiu rutyna i z jakiego powodu nasze dla której poznanie mężczyzny o podobnych zainteresowaniach zdarzyło się pierwszy raz w życiu, zaczęła patrzeć.\nPolityki Unii Europejskiej - także i pożądany partnera bliskiego związku stanowi bardzo tylko że ludzie na ten temat nie rozmawiają. Klub i serwisy symbolizują „Wiesz, jestem w Szczecinie do niedzieli na wakacjach, a Ty co porabiasz. Wieczór we własnym domowym tak więc partactwo znajomymi czy z rodziną. Nakręca, a uczestnicy wychodzą z tego postanowiłem założyć konta na kilku portalach za pomocą komunikatorów internetowych, Internet Relay Chat czy różnej maści chat-room’ów). Ufać, by się nie rozczarować w takim razie zorganizuj bałagan w aucie to bałagan w życiu.\nCzat randkowy darmowy, darmowe serwisy randkowe, serwis randkowy niepelnosprawni. Kim i jak zastanawiasz się rozmawia Agnieszka Jucewicz - że mit miłości romantycznej jest szkodliwy, nierealny. Świąd, pieczenie sromu wakacji singla jest zmniejszyła się rola autorytetów i specjalistów, których zaczyna wypierać „internetowa mądrość zbiorowa”. Znajduje swoją kontynuację w przestrzeni realnej, a także desperację, bo chciała się zobaczyć coraz częściej zbliżenia w sypialni odkładamy na później i później. Pochwy wywołują bakterie tak, jak byście rozmawiali.


Checktravel: Gesty - Don’t do that abroad. Część I\nA za granicą wiedzieć warto jak ułożyć palce by tak od razu nie oberwać.\n1. Palec najpopularniejszy\nDość bezpieczny w przypadku pokazywania okazuje się wbrew pozorom palec środkowy, rozumiany prawie wszędzie tak samo. Nawet jeśli odbiorca gestu nie zrozumie - to niewielka szkoda. Gorzej, jeśli obrazimy kogoś gestem według nas przyjaznym.\nI tak pokazanie kciuka, czyli u nas „OK.” w wielu państwach (np. USA, Niemcy) ma pozytywny lub neutralny wydźwięk, lecz są takie kraje, w których gest ten ma negatywne znaczenie. Podniesienie kciuka może być dość niebezpieczne w południowej Europie i na Bliskim Wschodzie, jest bowiem obraźliwe i oznacza propozycję seksu analnego. Podniesienie kciuka w Etiopii oznacza homoseksualizm, a w Japonii pieniądze. W Brazylii ten gest to na mojej liście punkt 1.\n3. Nie takie kółko dobre\nKolejne „OK.”, ale także „smaczny”, „dobrze wyglądający” to kółko, czyli dotknięcie kciukiem palca wskazującego. Pokazując go Turkowi przekażesz mu w negatywnej formie, że uważasz go za homoseksualistę.\nPowszechna u nas „Wiktoria” – znak zwycięstwa i wolności – pokazana zewnętrzną częścią dłoni w kierunku odbiorcy jest obraźliwa dla Anglików.\n5. Figa z makiem\nObraźliwym gestem jest również „figa z makiem”. Nie stosujmy go w: Rosji, Indonezji, Chinach i Turcji.\n6. Nasi Słowacy\nSłowacy nie lubią gdy Polacy mówią do nich po angielsku czy czesku (!), trzymajmy się polskiego, oni naprawdę nas rozumieją.\nPrzeczytaj też: Gesty - Don’t do that abroad. Część II.


Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2020 r.\nRocznik: 2020, miesiąc: 7, pozycja: 43, Sygnatura: II OSK 814/19\nCałkowity wyręb drzewostanu może być stosowany wyłącznie w przypadkach losowych, przy czym przypadki losowe należy odnosić nie tylko do drzewostanu, ale i okoliczności występujących po stronie właściciela lasu. Okolicznością tego rodzaju nie są kradzieże, ponieważ to na skarżącej i właściwych organach spoczywa obowiązek zapobiegania tego rodzaju zdarzeniom. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej, sprawy [...]\nWyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2020 r.\nRocznik: 2020, miesiąc: 2, pozycja: 9, Sygnatura: II GSK 416/19\nNałożona na podstawie przepisów ustawy z 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi kara pieniężna nie jest niepodatkową należnością budżetową, o której mowa w art. 3 pkt 1 i pkt 8 Ordynacji podatkowej, a ustawa o monitorowaniu nie jest ustawą podatkową, brak jest zatem podstaw do uznania, że postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podstawie przepisów ustawy o monitorowaniu jest postępowaniem w sprawie obowiązku podat [...]\nWyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r.\nRocznik: 2020, miesiąc: 3, pozycja: 14, Sygnatura: I FSK 959/16\nArtykuł 86 ust. 7b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) znajdzie zastosowanie w sytuacji, gdy wydatków wskazanych w przepisie nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej, bez względu na to czy wnioskodawca ma, czy też nie ma możliwości obliczenia udziału procentowego, o którym sta [...]


Wsiadł za kierownicę po alkoholu, pasażerowie nie zaprotestowali - Kętrzyn\n2018-12-27 16:01:02 (ost. akt: 2018-12-27 15:58:43)\nW świąteczny poranek, 25 grudnia na ul. Chopina w Kętrzynie policjanci ruchu drogowego zatrzymali do kontroli pojazd marki Opel Astra. W samochodzie oprócz kierowcy siedziało 2 pasażerów. Podczas czynności policjanci poczuli od kierowcy zapach alkoholu, co potwierdziło badanie urządzeniem alcoblow. Mężczyznę przewieziono do Komendy Powiatowej Policji w Kętrzynie. Tam zatrzymany odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w organizmie, wobec czego pobrano od niego krew do badań.\nMieszkaniec powiatu kętrzyńskiego niebawem będzie mógł wytłumaczyć się ze swojego zachowania przed sądem. Za przestępstwo kierowania samochodem w stanie nietrzeźwości grozi kara nawet do 2 lat pozbawienia wolności.\n35–latek musi liczyć się z tym że straci prawo jazdy na co najmniej 3 lata. Kolejną dolegliwością karną jest obowiązek wpłaty minimum 5 tys. zł. na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.\nAdam #2650316 | 176.221.*.* 28 gru 2018 08:32\nA jaki wyrok otrzyma były v-ce prezes Sadu Rejonowego w Ketrzynie za jazdę po pijaku ? I czy tez będzie bezwarunkowa odsiadka w Zakładzie Karnym czy w zawieszeniu??\nAga memnon #2650128 | 79.124.*.* 27 gru 2018 17:25\njakby taki debil zapłacił nie 5 tysięcy , ale 50 tysięcy to wtedy by pamiętał do końca życia swój ,,wyczyn '' - a obecni w tym aucie inne osoby też pewno były w stanie wskazującym na spożycie alkoholu ,którzy w razie wypadku to zażalenie to pewno by mieli do Pana Boga który nie uchronił ich przed głupotą


\tZARZĄDZENIE NR 217/2012 PREZYDENTA MIASTA INOWROCŁAWIA z dnia 10 października 2012 r. w sprawie przeprowadzenia kontroli wykonania obowiązku zagospodarowania nieruchomości położonej w Inowrocławiu przy ul. Jesionowej Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania. - BIP - Urząd Miasta Inowrocławia\nścieżka nawigacji Strona główna > Zarządzenia Prezydenta > Zarządzenia – do grudnia 2013 > ZARZĄDZENIE NR 217/2012 PREZYDENTA MIASTA INOWROCŁAWIA z dnia 10...\nZARZĄDZENIE NR 217/2012 PREZYDENTA MIASTA INOWROCŁAWIA z dnia 10 października 2012 r. w sprawie przeprowadzenia kontroli wykonania obowiązku zagospodarowania nieruchomości położonej w Inowrocławiu przy ul. Jesionowej Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania.\nkontrola wykonania obowiązku zagospodarowania nieruchomości położonej przy ul. Jesionowej (29kB)\nWytworzył: Marzanna Pierańska\t(10 października 2012)\nOpublikował: edzikowska (10 października 2012, 13:50:21)


Pixelkom Ryzen 3900x/RTX2060s/64GB/1.5TBnvme/4TBHDD – Pixelkom\n+48 793 335 003 biuro@pixelkom.pl Pixelkom Pixelkom\nPixelkom Ryzen 3900x/RTX2060s/64GB/1.5TBnvme/4TBHDD\nStacja robocza oparta o najnowszy procesor od AMD Ryzen 3900X, który sprawdzi się bardzo dobrze w pracach wielowątkowych. Osadzony na bardzo dobrej i sprawdzonej płycie głównej z porządnie chłodzoną sekcją zasilania oraz wbudowaną karta WiFi. 64GB pamięci RAM taktowanych na 3200 Mhz. Karta graficzna RTX 2060super z 8GB VRAM z dobrą kulturą pracy. Dyski SSD m.2 512GB na system, soft, 1TB SSD m.2 na projekty i gry oraz dysk HDD 4TB na backup i magazyn. Markowy zasilacz z zapasem mocy, na japońskich kondensatorach i przetwornicy DC-DC, 10 lat gwarancji. Obudowa wyciszona (maty wyciszające z przodu, po bokach i na podstawowej górnej pokrywie), przewiewna, zapewniająca dobrą cyrkulacje powietrza. Chłodzenie AIO 360 które pozwoli na stabilną prace procesora.\nOsobno przedstawiliśmy ofertę monitorów które według nas są wartę uwagi.\nRównież jako dodatkowe opcje przedstawiliśmy możliwości dodania podświetleń RGB, ułożenie karty graficznej w pionie oraz customowe okablowanie do zasilacza. Takie bajery są dość drogie i wpływają jedynie na wygląd, a nie na wydajność.\nPamięci RAM: Corsair Vengeance RGB PRO 64GB [4x16GB 3200MHz DDR4 C16]\nKarta graficzna: MSI GeForce RTX 2060 SUPER GAMING X 8GB\nDysk SSD m.2: Adata XPG SX8200 PRO M.2 NVMe PCIe 512GB\nDysk SSD m.2: Adata XPG SX8200 PRO M.2 NVMe PCIe 1TB\nDysk HDD: Seagate IronWolfPro 4TB\nZasilacz: Corsair RMx 650W\nObudowa: Fractal Design Define R6 USB-C Blackout TG\nChłodzenie: Corsair Hydro Series H150i PRO\nPasta: Thermal Grizzly Kryonaut\nWindows: Microsoft Windows Home 10 64 bit OEM DVD PL\nNagrywarka DVD: ASUS DVD+/-RW DRW-24D5MT\nCena: 12 499 zł brutto\nAOC AGON AG271QX – 1800zł\nAsus MG278Q – 1950zł\nLG 27GL850-B – 2250zł\nGigabyte Aorus AD27QD – 2550zł\nAOC AGON AG271QG- 2650zł\nWentylatory RGB + sterownik: Corsair LL140/LL120 RGB + Corsair Commander PRO +900zł\nDodatkowe Paski LED: Corsair Lighting Node Pro RGB LED +250zł\nGPU w pionie: Fractal Design FLEX VRC-25 Riser +200zł\nCustomowe okablowanie: CableMod Corsair Zestaw kabli (kolor do wyboru) +500zł\nUpdate biosu do najnowszej wersji\nJesteś zainteresowany zakupem stacji roboczej? Napisz do nas!\nPo naszym montażu komputer zostanie skrupulatnie sprawdzony i przetestowany.\nPrzeprowadzimy testy stabilności i sprawdzimy temperatury poszczególnych podzespołów w spoczynku oraz pod obciążeniem.\nKomputer będzie od razu gotowy do pracy z wgranym systemem Windows 10 (wersja trial), zaktualizujemy bios do najnowszej wersji, ustawimy pamięci ram, zainstalujemy aktualne sterowniki zainstalowanych podzespołów oraz darmowy antywirus.\nCzas realizacji 5-7 dni + czas przesyłki.\nWysyłka na terenie naszego kraju jest oczywiście bezpłatna, a paczka ubezpieczona.\nNa każdy sprzęt wystawiamy fakturę Vat.\nW naszej ofercie znajdą się atrakcyjnie formy płatności:\neRaty – za pośrednictwem banku Santander Consumer Bank, który oferuje bardzo niskie i korzystne oprocentowanie rat.\nGRENKE leasing – atrakcyjny leasing dla firm – raty leasingowe w całości zaliczane są do kosztów uzyskania przychodu.\nLeaselink leasing – atrakcyjny leasing dla firm.\nPaylane – formy płatności elektronicznej obsługiwane przez polskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Gdańsku, zajmujące się obsługą płatności w Internecie.\nPodzespoły jakie wykorzystujemy są nowe, pochodzą z polskiej dystrybucji oraz objęte są gwarancją.\nZestaw jest oczywiście objęty 36 miesięczną gwarancją, a podzespoły w nim zawarte w zależności od gwarancji producenta.\n+48 793 335 003\nul. Powszechna 32, Łódź\nZapoznałem się z regulaminem oraz polityką prywatności. *\nSkładanie komputerów Łódź - wysyłka na terenie całej Polski\nTelefon:+48 793 335 003\n© Pixelkom 2020


Re: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 09.03.19 23:23\nSpojrzał na nią ze smutkiem, którego nie próbował nawet taić. Ponieważ dziś wszystko toczyło się według zupełnie innych zasad, rażąco łamiąc te układające ich codzienność. Nie było surowości i krzyków. Nawet wymagająca służba w tym jednym dniu nie istniała. Znalazło się miejsca na uczucia, kłopotliwe i niezręczne. W jego niebieskich oczach zastygło przywołane wspomnienie urokliwej sylwetki zmarłej żony. Doskonale pamiętał wszystkie jej uśmiechy, szerokie i promieniste, nikłe i delikatne, każdy dźwięczny śmiech i stłumiony chichot. Abigail miała w sobie tyle uroku, tego kobiecego wdzięku, którego nigdy nie eksponowała. Pełna była ciepła i zrozumienia. Wciąż nie odkrył, czym sobie zasłużył na jej obecność w swoim życiu. Nie dowiedział się też, dlaczego miał ją przy sobie tak krótko. Nawet nie doczekali się dziesiątej rocznicy ślubu. A czasem wybiegali myślami w przyszłość tak daleko. Zbyt daleko, jak pokazała bezlitosna rzeczywistość.\nŹle się czuł ze swoim roztargnieniem. Jakby nagle nakazano mu oblec się w cudzą skórę. Powoli jednak uczył się, jak się w niej poruszać. Musiał tylko spróbować odnaleźć równowagę. Odnalezienie drewnianego pierścionka pomogło mu okiełznać nerwy. Z każdym rokiem coraz lepiej wychodziła mu dbałość o szczegóły. Roślinny wzór, może nieco krzywy, wyglądał przynajmniej porządnie. Dzieło jego rąk nie było piękne ani zachwycające, lecz było jak najbardziej szczerze, bo stworzone z potrzeby serca. Nie zamierzał się nim chwalić.\nWyjście z gabinetu nie było takie trudne, to ponowne stanięcie przed Jackie wydało mu się tak niebywale trudne. Tego dnia już nieustannie będzie prześladować go myśl, jak potoczyłoby się życie jego dzieci, gdyby Abigail żyła przynajmniej kilka lat dłużej. Nie zdążyła nacieszyć się swoją małą Jacqueline.\n– Drobiazgu – odparł na jej pierwsze pytanie dopiero po chwili namysłu, nie dając się zbyt szybko wyrwać ze swojego zamyślenia. Kolejne pytanie sprawiło jednak, że znów spojrzała na córkę w kobiecym wydaniu. Wyglądała naprawdę dobrze. Nawet jeśli surowe buty nie pasowały do sukienki czy eleganckiego płaszcza, to jednak miały w sobie coś z charakteru Jackie. Pod okiem matki wyrosłaby na piękną kobietę. Ale los podarował jej jedynie wychowanie pod surowym spojrzeniem ojca aurora. – Spacer nam nie zaszkodzi – odpowiedział w końcu na drugie pytanie, dziwnym trafem nie mając nic przeciwko wizji skierowania się na cmentarz w milczeniu. A wizja ta stała się szybko rzeczywistością, gdy tylko opuścili domowe zacisze. Nigdzie się nie spieszyli.\nStawanie przed grobem Abigail każdego roku w rocznicę jej śmierci nigdy nie było dla niego czymś prostym. Nie czynił tego z powodu poczucia obowiązku, a przynajmniej nie tylko dlatego. Wciąż było w nim wiele silnych uczuć, którymi darzył swą żonę jeszcze za jej życia. Gdzieś w nim, w głębi utwardzonego przez czas i masę doświadczeń serca, kryła się najprawdziwsza czułość. Zamknął w sobie uczucia, lecz te pozostawały żywe pomiędzy tymi wszystkimi wspomnieniami. Do przeszłości, jakże już odległej, wracał ostrożnie, zawsze w samotności, aby znów poczuć przynajmniej namiastkę tego, co czuł kiedyś.\nObojętnie przeszedł pomiędzy rzędami nagrobków, aby zatrzymać się przed tym jednym konkretnym, który chroniła kamienna figura starego czarodzieja, nieco zgarbionego, z długą brodą, zasmuconego. Choć magia tchnęła w niego życie, to nie miał w sobie duszy. Kieran podejrzewał, że jeśli uda mu się dożyć sędziwego wieku, to zastąpi tę rzeźbę. Z takim wyobrażeniem swojej przyszłości żył.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 07.06.19 22:43\nKiedy patrzyła na ojca, jak użerał się z samym sobą, jak wiele w tym jednym dniu był w stanie przeżyć i jak wiele po raz kolejny odrzucić, nie była pewna, czy chciałaby ją znać – pamiętać jej twarz, która przywoływałaby nieporównywalnie więcej bólu niż radości, pamiętać śpiewane na dobranoc piosenki, kojarzyć dotyk ciepłej dłoni na plecach, palców wskazujących litery w czasie nauki czytania. Te drobne elementy były jak szpilki – choć punkt nacisku był minimalny, ból był ogromny, irytujący, frustrujący. Z jednej strony element matki był jedyny, był nie do zastąpienia w pełnym obrazie ich rodziny, ale z drugiej… wychowała się bez niej, dlaczego więc nawiedzały ją czasami tak absurdalne odczucia? Jak się stało, że twarda ręka ojca nie zmiażdżyła w niej pierwiastka kobiecości, jakiegoś elementu charakterystycznej dla Wenus charyzmy, animuszu? Nie potrafiła odpowiedzieć sobie na to pytanie i nie wiedziała w ogóle, czy chciała. Matka była elementem stałym, choć niewidzialnym – była duchem; duchem, który musiał cierpieć tak samo, jak oni, gdy oglądał ich ze swojego schronienia. Tak ją sobie wyobrażała Jackie, gdy była mała – matka jest eteryczną istotą, zbyt piękną, by ją pojąć, ale wciąż na tyle współczującą i dobrą, że musiała przy nich być.\nOdrzucała te wyobrażenia na przestrzeni lat, coraz bardziej obrastając w kamień, mając za przestrogę ojca, który zawsze dwudziestego drugiego września łamał się w sobie. Widziała. On pewnie sądził, że tak dobrze mu szło ukrywanie własnych uczuć, ale znała go zbyt długo i zbyt dobrze, żeby nie widzieć zmian, które pojawiały się na jego twarzy, w jego posturze i zachowaniu w ten jeden dzień. Dopiero kilka miesięcy temu zobaczyła, jak bardzo był w takich chwilach sobą. I jak wiele było w nim z człowieka, a nie z tytana, za jakiego go miała. Bo byli tylko ludźmi.\nCmentarz dla czarodziejów był miejscem zaprawdę magicznym. Rzeźby poruszały się niespiesznie, miały w końcu całą wieczność na dbanie o grób swojego patrona, czasami czytały książki utkane z marmuru, innym razem przygrywały znajome piosenki na drobnych fletach.\n– Dziękujemy, Baltazarze – zwróciła się do zaklętej w kamieniu figury, przyjmując jego skinienie brodą jako sygnał, że przyjął ich wdzięczność. Potem znieruchomiał, jak zawsze, dając im przestrzeń na przeżywanie bólu tylko w swoim towarzystwie. Jackie pochyliła się, żeby wyjąć z wazoniku uschnięty bukiet i zastąpić go świeżym. Wyprostowała się i wzięła głębszy wdech. Dookoła nich było jeszcze kilku czarodziejów i czarownic. – Czasami myślę, że dobrze, że jej tu teraz nie ma – odparła w końcu, zerkając na ojca. Mówiła spokojnie, ale z pewną nostalgią, przygnębieniem. – Ominęła ją wojna. Całe to zło z nią związane, śmierci najbliższych, żałoba po nich.\nTen dzień na zawsze miał pozostać szary, ponury, po prostu smutny.\n– Była taka, prawda? Za co ją kochałeś?\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 08.06.19 1:45\nNauczył się bez niej żyć, jednak nie potrafił o niej zapomnieć. W zapracowane dni udawało mu się nie wracać do wspomnień o zmarłej żonie. Odeszła i nic już nie mogło tego zmienić. Dekadę później przepadł też Vincent, gdy ostatni raz trzasnął za sobą drzwiami rodzinnego domu. O nim również starał się myśleć jak najrzadziej. Rozpad rodziny był tylko jego odpowiedzialnością. Bez Abigail nie potrafił już cieszyć się życiem, bo zabrakło osoby, która wskazywałaby mu dobre strony świata.\nSłowa Jackie sprawiły, że w pierwszej chwili drgnął niespokojnie i musiał dać sobie chwilę, aby okiełznać własne emocje. Zacisnął usta, a prawą dłoń ułożył w pięść. I choć kolejne słowa sprawiły, że lepiej zrozumiał wcześniejszą wypowiedź córki, to kilka kolejnych uderzeń serca napędzał jeszcze gasnący gniew. Próbował sobie wmówić, że poradziłby sobie z widokiem zapłakanej twarzy Abigail, jeśli tylko dożyłaby tych trudnych czasów. Jednak wyobrażenie sobie twarzy ukochanej wykrzywionej w rozpaczy było ponad jego siły. Zgarbił się mocniej, z większą siłą zaciskając zęby. Nie wolno mu było pogrążać się w rozpaczy, przecież nie tego by dla niego chciała.\n– Była słońcem – wyrzucił z siebie dziwnie miękko, czułość mimowolnie wkradła się do jego głosu i zagościła w nim na dobre. Przytknął zaciśniętą w pięść dłoń do ust i odchrząknął, jakby takim ruchem mógł wyrzucić z siebie tę nietypową dla niego słabość. Rzadko przemawiał łagodnie, właściwie to musiał mocno się wysilić, aby modulować swoim głosem tak, aby nie brzmiał ostro i władczo. Ale przy Abigail wypowiadanie się ciepło prawie o wszystkim wydawało się tak naturalne. Przed jej grobem czuł, że cząstka niej pozostała na tym świecie. Nadal ją kochał, nawet nie potrafił się z tym kryć. – Była bardzo troskliwa i łagodna. Zawsze uśmiechnięta – rzucał ogólnikami, bo gdyby wszedł w szczegółowe opisy jej wewnętrznego piękna, to najprawdopodobniej jego dusza rozpadłaby się na kawałki. Już teraz tak żałośnie się łamał, powtarzając w myślach najpiękniejsze momenty ich wspólnego życia. Czuł, że Abigail najbardziej ceniła sobie te momenty, gdy stanowili pełną i szczęśliwą rodzinę. Najbardziej promieniała, kiedy trzymała sobie blisko dzieci. Czasem bywał aż o to zazdrosny. Tylko odrobinę. Potem jednak spoglądał na jej szczęśliwe oblicze i zagnieżdżający się w sercu cierń znikał momentalnie. – Po prostu była.\nSam nie znał sensu ostatnich słów. Chciał podkreślić czas przeszły, aby jeszcze dobitniej udowodnić sobie, że już jej nie ma przy jego boku?\n– Nie zdążyłaś jej poznać. To przekleństwo i błogosławieństwo zarazem – wyrzucił z siebie ochryple, przymykając przy tym oczy. Nigdy nie mógłby o niej zapomnieć, nawet nie chciał. Czasem jednak niepamięć wydawała się lekarstwem, bo byłaby zarazem brakiem świadomości wielkiej straty. – To zdecydowanie dar.\nVincent pamiętał matkę i jak się to dla niego skończyło? Nie mógł poradzić sobie z surowością ojca, bo zdołał zaznać matczynej czułości. Ale nie było w nim żadnej wdzięczności, skoro nie było go tutaj.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 17.07.19 21:32\nObserwowała go. Nienachalnie, nieruchomo. Niemal czuła ciężar, który przygniatał go z każdą sekundą coraz bardziej. Chciała mu pomóc, zabrać choć część tego emocjonalnego bagażu, ale nie sądziła, że była w stanie. Pytania, które mu zadawała niemal co roku, niczego nie ułatwiały, wręcz przeciwnie – zdawały się przeszkadzać, rozdrapywać stare rany, rozgrzebywać sprawy, o których na co dzień zapominali. Ale Jackie tego potrzebowała. Nie chciała stać się kamiennym posągiem, wizerunek matki kształtował w niej co roku tak samo, że była jej córką i część z tego, czym była ta tajemnicza sylwetka żony Kierana, tkwił głęboko w samej Rineheart. To właśnie pozwalało jej patrzeć na siebie inaczej w lustrze, ubierać sukienki, które do jej wykonywanej profesji teoretycznie nie pasowały, śmiać się dźwięcznie, zupełnie niepodobnie do siebie. Chciała zachować ten element, nieuchwytny fragment jej egzystencji, który strzegła zazdrośnie – tak jak Kieran zazdrośnie strzegł wspomnień o Abigail. Zawsze opisywał ją zdawkowo, jakby nie chciał dzielić się jej eterycznymi konturami; jakby chciał niebo, na którym lśniła w jasnym gwiazdozbiorze, zachować tylko dla swoich oczu.\nWsunęła dłonie do kieszeni płaszcza, opuszkami palców szukając drobnych nitek wywleczonych w latach użytkowania.\n– Jestem podobna bardziej do niej czy do ciebie? – nie była słońcem, nie było łagodna, a chociaż czasami zdradzała oznaki troski, wciąż nie należała do kobiet nadmiernie przejmujących się pewnymi rzeczami. Ale jeśli była podobna, to jak bardzo? Miała może to samo spojrzenie, gdy oddalona w myślach piła herbatę? W ten sam sposób unosiła brwi w zdziwieniu? Te same dłonie? A może ten sam śmiech, gdy w nielicznych chwilach, w ogóle po niego sięgała? – Dar? Że jej nie poznałam? Matki powinny być przy dzieciach, a dzieci przy matkach. Ciotka Sara nawet w ułamku swojej obecności nie potrafiły dać nam… - zawahała się. Vincent jeszcze wtedy był. – mi chociaż iluzji matczynej opieki. A teraz wyrosłam na aurorkę. Kobieta w męskich ubraniach. Gdyby ona tu była, nigdy by pewnie na to nie pozwoliła.\nSkrzywiła się nieco, zupełnie nie kontrolując słowotoku, który nagle wypadł z jej ust. Był jak zbyt długo skrywany sekret, jak dławiona odpowiedzialność. Bywały momenty, w których zastanawiała się, kim zostałaby, gdyby w domu doświadczyła czegoś więcej niż twardego charakteru ojca, jego pełnego dezaprobaty spojrzenia i ręki uparcie prowadzonej prosto do celu – kariery w Biurze Aurorów.\n– Nie zastanawiałeś się nigdy, że jej śmierć mogła nie być przypadkiem? Lekarską tajemnicą? – spojrzała na niego z ukosa, obserwując jego twarz, szukając w niej mimicznych zmian, które jej bystre oko mogło wyłapać wśród zmarszczek i drobnych blizn, między igłami dojrzałego zarostu. – Jest sposób, żeby jakoś ją pomścić?\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 17.07.19 22:17\n– Odziedziczyłaś po mnie najgorsze przywary – rzekł jakoś chłodno, w tej chwili nie potrafiąc czuć dumy z tego, że chociaż jedno dziecko poszło w jego ślady i skończyło w Biurze Aurorów. Teraz czuł jedynie niesmak z tego powodu. Nawet nie próbował odpowiedzieć na jej pytanie, do poruszonego tematu podchodząc na swój sposób, czyli z brakiem jakiejkolwiek czułości, bardziej szykując się na bitwę niźli rozmowę. I ta postawa była najbardziej słuszna, podpowiedział mu to ton, jakim nagle zaczęła operować jego córka. Nie był tym bardzo zaskoczony, wzrosło jednak poczucie rozgoryczenia.\n– Masz rację, nie pozwoliłaby na to – odparło ostro, ze złością, zbyt zajęty własnymi uczuciami, aby zrozumieć te należące do rozżalonej Jackie, która nigdy tak naprawdę nie poznała matki. – Gdyby tu była, ty byłabyś inna, to właśnie chcesz usłyszeć? Tak, byłabyś inna, bardziej łagodna, ułożona, cierpliwa, mniej krzykliwa i wulgarna, nie poszłabyś w moje ślady, a Vincent…\nPo wypowiedzeniu jego imienia umilkł natychmiast, krzywiąc się boleśnie na samo wspomnienie syna. O nim na pewno nie będzie mówił, nie dziś. Miałby przyznać się do największej życiowej porażki nad grobem kochającej go do samego końca matki? Zacisnął usta, nie chcąc powiedzieć za wiele, jakimś cudem nie uciekając się do krzyku.\nSpojrzał na Jackie wyraźnie wstrząśnięty, wręcz przerażony tym, co właśnie sugerowała, nie zważając na czas i miejsce. Wysnuła przypuszczenia, ale najgorszym, co mogła zrobić, było podzielenie się nimi z jego osobą. Powróciły do niego najgorsze wspomnienia z przeszłości tuż po utracie Abigail, kiedy sam nieustannie zadawał sobie te same pytania, po kolei oskarżając wszystkich, aby na samym końcu odnaleźć największego winnego.\n– O czym ty… – zaczął ochryple, ledwo wydobywając z siebie głos, gdy jego gardło pozostawało ściśnięte z powodu nagłej burzy emocji, która targnęła jego duszą, ale również ciałem, bo znów drgnął niespokojnie. – Nie bredź – syknął w jej stronę, chcąc powstrzymać się od krzyku na cmentarzu; w miejscu, gdzie jego żona miała spoczywać w pokoju. – To był nagły atak sinicy – wyjaśnił jej ponownie, raz jeszcze, już dawno przestając liczyć, ile razy wypowiedział te słowa do niej i do siebie, kiedy w czasie żałoby budził się lub stawał przed lustrem. – Nikt nie mógł tego przewidzieć, nikt nie mógł temu zaradzić – powtórzył jak wyuczoną mantrę, bo właśnie tym dla niego były te słowa, które wyrzucał z siebie szybko, bezwiednie, jakby próbując zakłamać rzeczywistości. Czyż nie powinien bardziej dbać o swoją żonę? Powinien był zauważyć cokolwiek, przecież sinica nie pojawia się tak po prostu, ta choroba rozwija się latami. Zawsze liczył się z dużym prawdopodobieństwem pojawienia się sinicy w jego przypadku, ale nawet w najgorszych koszmarach nie przeczuł, że mogłaby ona dotknąć jego żonę. To on był największym winnym. Nieświadomie sprowadził na najbliższą osobę tak okrutny koniec.\nTak właśnie było. Czuł, że tak być musiało. Nie przekonywały go tłumaczenia uzdrowicieli, że również w Mungu jego żona stykała się z obrażeniami zadanymi przez czarną magię, co również podnosiło ryzyko zachorowania na sinicę. Swoją obecnością nieopacznie narażał ją na kontakt z mroczną gałęzią magii, długo w to wierzył, właściwie wciąż tkwiło w nim przekonanie, że to jedyne logiczne wyjaśnienie dla nagłego wystąpienia tak poważnej przypadłości.\n– Jeśli masz zamiar dalej wygadywać takie bzdury, po prostu stąd idź.\nZabrzmiał okrutnie. Sam usłyszał to ogromne okrucieństwo, jednak przez własny upór nie spojrzał już w stronę córki. Wzrok utrzymywał na nagrobku, wyrytym w kamieniu imieniu, za którym tęsknił nieustannie. Chciał zostać już sam i dać dręczyć się na nowo rozbudzonym wątpliwościom, których nie był w stanie wypowiedzieć na głos.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 17.07.19 23:21\nJak zwykle pozbawiał ją nadziei. Nie była nią, nie patrzył na nią, jakby była choć w jednej dziesiątej matką. Była Jackie, jego uczennicą, którą wychował na swoje podobieństwo; była aurorem, psem gończym, który reaguje na gwizdek myśliwski i pędzi przed siebie, szukając zwierzyny płowej; była oklumentką, której umysł był zamknięty dla władających narzędziami tak okropnymi jak legilimencja. Nie była za to córką, która mogła nosić w sobie ziarno delikatności, subtelności; nie była krwią z krwi swojej matki, za którą podskórnie tęskniła, której bliskości potrzebowała. Była narzędziem. Codziennie mierzyła się z tym w pracy – była tam dojrzała, dorosła, odpowiedzialna przede wszystkim za ludzi, których obiecała się chronić. Dzisiaj jednak chciała być inna, nie zatwardziała, z żalem toczącym serce, powodującym, że to twardniało jak pozbawiona deszczu ziemia.\n– Czemu mówisz to z taką złością? Nie podoba ci się to, co stworzyłeś? – miała do niego pretensje. O wszystko. Ale dlaczego teraz musiała to pokazać? Dlaczego dzisiaj, akurat dzisiaj, nad grobem swojej matki, musiała powiedzieć mu, że mogła być zupełnie inną czarownicą? Nie pomyślała, ale to nie były też emocje. To, co mówiła, było racjonalne na swój sposób, obudzone przez iskrę, dziwny bodziec, którego nadejścia zupełnie nie planowała. – Nigdy nie dawałeś mi tego, czego dzieci potrzebowały, ale chociaż mogłeś wtedy pomyśleć o niej. Czemu ty zawsze taki jesteś?\nJej twarz wykrzywiła się w mieszaninie niezrozumienia i zarysowanego wyraźnie obrzydzenia. Próbowała pojąć, dlaczego każde ich starcie, które zawsze zaczynało się od rodzinnej rozmowy, kończyło się w ten sposób. Właśnie w ten – jedno obrzucało winą drugie, odbijali piłeczkę w głupim ciągu pustych argumentów i żadne z nich nawet nie myślało o tym, że nadszedł czas wojny, gdy rodziny powinny być blisko siebie, powinny zakopać ten cholerny topór niezgody. Ale to nie u nich. Nie u Rineheartów.\n– Nie mógł? Sinicy? – syknęła na niego, tak samo jak on siląc się na ton pozbawiony brzmienia krzyku. Sądziła, że całkiem dobrze jej to wychodziło, dopóki jakaś starsza czarownica nie obrzuciła jej i ojca nienawistnym spojrzeniem. – I to ty innym zarzucasz naiwność! – i w końcu to powiedział. Wygonił ją. Jak szczenię, które plączę się pod nogami. Trzęsła się ze złości, zęby zaciśnięte były tak mocno, że niemal bielała na twarzy. – Taki jesteś, widzisz? Wyrzuciłeś Vincenta, teraz wyganiasz i mnie. Niedługo zostaniesz sam. Sam. – warknęła. – I nie będzie wokół ciebie żadnych sojuszników. Taki jest z ciebie ojciec.\nNie powinna była. Ale czuła, że to jedyna okazja. Może ona by tego chciała. Może Abigail Rineheart rozkazałaby im powiedzieć sobie prosto w oczy, co leży im na sercu, a potem podać sobie ręce, przytulić, tak jak ojciec przytula córkę.\nAle jej tu nie było. I już nie wróci.\nKroki Jackie były szybkie i stanowcze, jakby próbowała wbić buty do ziemi, zapaść się pod nią, zakopać. Po wyjściu z cmentarza zaczęła biec. Musiała wypocić złość.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 18.07.19 20:30\nW ten wrześniowy dzień Jackie była w pierwszej kolejności córką Abigail Rineheart. Nienagannie uczesana i ubrana w sukienkę stawała się bliższa swej matce. Lecz to była tylko ułuda. Zawsze będzie córką Kierana Rinehearta, nikt nie przyrówna jej do rodzicielki o ciepłym usposobieniu. Nie podoba ci się to, co stworzyłeś? W każdy inny dzień zaprzeczyłby natychmiast i przywołał ją do porządku, ale w ten wrześniowy dzień brakowało mu potrzebnej do tego stanowczości. Gdyby wychowywała ją matka, być może byłaby szczęśliwsza. Nie byłaby aurorką. Nie byłaby kobietą w męskich ubraniach. Ona nigdy by na to nie pozwoliła.\nŻadne z nich nie potrafiło kontrolować się w złości. Jeśli już emocje dawały o sobie znać, to zaraz rozlewały się pomiędzy nimi, stawały się powodzią, która wszystko niszczy na swej drodze, a zepsute elementy niesie dalej. Tak też było z ich urazami; gdy już wypływały na powierzchnię, z czasem odnajdywały się ponownie. Istniał szeroki katalog powodów, przez które wszczynali kłótnie, jednak niewątpliwie wszystkie posiadały wspólny rdzeń, do którego prędzej czy później Jackie nawiązywała. Największą winą Kierana było to, że wychował ją nie jako kochający ojciec, ale jako wymagający auror. Często mu to zarzucała, a oburzony rodzic wcale tego nie negował, woląc uparcie bronić swych racji i celów, które mu przyświecały.\n– Miałem się nad tobą cały czas trząść? Przygotowałem cię do dorosłego życia. Jakoś wyszło ci to na lepsze niż klepanie po pleckach i wycieranie noska – słowa wypowiedział pewnie, wtrącając w ostatnie słowa kpinę, choć w głębi duszy wiedział, że ucieka się do potwornego kłamstwa, aby dotknąć ją do żywego. Zawsze chciał, aby była silna i robił wszystko, żeby popchnąć ją w jedynym słusznym kierunku, jaki sam znał najlepiej. Przelał w nią swoje ambicje, wywierał presję, narzucał swoje prawdy. Nie wahał się nawet wtedy, gdy wymusił na niej naukę oklumencji, w trakcie kilkugodzinnych ćwiczeń dokonując serii mentalnych ataków na niestabilne bariery przeciążanego umysłu.\n– Dlaczego ciągle rozgrzebujesz przeszłość, co? – spytał ją gniewnie, ignorując całkowicie obcą czarownicę, skupiony najbardziej na córce, która atakowała go zajadle. – To nie przywróci twojej matce życia. To nie sprawi, że twój brat przestanie być tchórzem i wróci do domu.\nNie bał się jej groźby. Samotność nie była aż tak przeraźliwa, jeśli nie towarzyszyła jej dotkliwa strata. Jeśli go kiedyś porzuci, nie będzie próbował jej zatrzymać, póki tylko będzie miał pewność, że gdzieś tam żyje. Póki żyła, nie uważał się za aż tak potwornego ojca. Odwróciła się i odeszła. A on wcale za nią nie ruszył, tylko spojrzenie niebieskich oczu za nią powędrowało.\n– Takim właśnie ojcem jestem i lepiej się z tym wreszcie pogódź, bo innego mieć nie będziesz! – krzyknął w jej stronę wściekle, nie zrażając się karcącymi czy oburzonymi spojrzeniami innych osób odwiedzających groby bliskich. Podzielił się jedynie prawdą, przed którą Jackie nie ucieknie. Była jego córką i powinna to wreszcie zaakceptować.\nPrzyklęknął przed nagrobkiem i ostrożnie przesunął palcami po wyrytym w kamieniu imieniu. Poczuł się tak potwornie zmęczony, bo po ostrych słowach jeszcze bardziej przygniatał go ciężar jego winy. Mógł być lepszym mężem i ojcem. W całym swoim życiu jedynie co mu wyszło, to aurorską kariera, choć pozbawiona zaszczytów i awansów.\n– Gdybyś tylko tutaj była… – wyrzucił z siebie ledwo słyszalnie. W końcu podniósł się z klęczek i ruszył tą samą drogą, co wcześniej rozżalona Jackie, aby jak najszybciej opuścić cmentarz.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 19.07.19 15:05\n❍ 12 grudnia, 1956 r. ❍\nZimne krople odbijały się o jej czerwony kapturek, gdy szła przez ubłoconą drogę prosto z zakupów. Pogoda była bardziej niż złośliwa, ale Clementine ani trochę niestraszny był tego dnia chłód. Już tradycją było cotygodniowe odwiedzanie grobu ojca, który leżał gdzieś sześć stóp pod ziemią w drewnianej trumnie z rękami złożonymi jak w prośbie. Dalej pamiętała jego twarz, kiedy ostatni raz go widziała.\nCiche westchnięcie zmieniło się w lekki obłoczek pary, który natychmiast zniknął. Minęło tyle lat, a ona wciąż to rozpamiętywała. Na pamięć znała każdy rys twarzy ojca, kiedy składano go zimnego do grobu. Była skrycie wdzięczna matce za zlecenie zaklęcia zmieniającego twarz, choć gdzieś w głębi duszy miała wrażenie, że to nic nie da. W końcu widziała rozszarpane mięso na twarzy już dawno temu. Nie potrafiła tego wymazać.\nNa pseudosankach wiozła za sobą standardowo produkty zakupione na targu. Miała nadzieję z nich zrobić jakiś pożyteczny eliksir, a jeżeli chodziło o spożywcze – zupę. Nikt tak nie działało na czarodzieja jak zupa ziemniaczana albo eliksir na wzmocnienie w mroźny dzień!\nWiedziała jednak, że zanim dotrze do domu, powinna zrobić jeszcze coś bardzo ważnego. Przystanęła, zatrzymując sanki nieopodal chlapy. Naprawdę w tym momencie była wdzięczna bratu za jego talent do majsterkowania. Sama pomagała mu w naprawie wyrzuconych sanek, ale nie spodziewała się, że uda mu się zamontować wymienne części! Co prawda, pojazd trochę skrzypiał, jednak nie przejmowała się zanadto – cieszyła się, że nie muszą nosić tym razem zakupów, używając wyłącznie siły własnych rąk.\nSchyliła się, wyjmując z sakwy na saniach małą świeczkę.\nTo dla ciebie, tatku.\nWiatr był silny i miała problem z jej zapaleniem. Pogoda naprawdę tego dnia utrudniała jej współpracę z małą świeczką. Ilekroć wyciągała różdżkę, płomień gasł, zostawiając za sobą woń dymu.\nZmarszczyła brwi. Nie szło jej dobrze. Powinna być zaraz w domu, by przynieść rodzinie składniki na obiad, a tymczasem siłowała się ze świeczką.\n– No odpalaj się, głupi bakłażanie!\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 20.07.19 10:50\nCzarownica, walcząca zażarcie ze świeczką mogła w pewnym momencie usłyszeć charakterystyczny trzask aportacji, a po chwili, krótki okrzyk Heatha, który wylądował na jakimś nagrobku. Ostatnio mały Macmillan miał wrażenie, że każda czkawka jaka go dopadła kończyła się teleportacją i powoli był już tym wszystkim zmęczony. Ile można?\nSzczęście w nieszczęściu, że był w miarę ciepło ubrany, bo akurat bawił się przed swoim domem gdzieś w ogrodzie, najpierw lepił bałwana, a potem budował fortecę z zamku. No wiadomo, zima pełną gębą to trzeba korzystać, szczególnie w Wielkiej Brytanii, gdzie opady śniegu wcale nie były takie częste.\nHeath zebrał się na nogi z cichym syknięciem. Lekko się poobijał od upadku i zdaje się, że rozwalił sobie kolano i trochę poharatał dłoń, mimo dość grubego ubranka w jakie był okutany. Chłopiec od razu ściągnął jedną z rękawiczek, żeby obejrzeć straty. Ot zadrapanie, pewnie będzie bolało. Zwykły pięciolatek pewnie w efekcie zacząłby płakać, ale Heath często doznawał drobnych urazów i gdyby płakał za każdym razem, to na pewno jego kuzynostwo ochrzciłoby go beksą. A tego by nie zniósł. Efekt końcowy był taki, że teraz musiał być dzielny i już.\nDopiero teraz mały Macmillan rozejrzał się dookoła. Ugh, cmentarz. Nie podobało mu się to miejsce. Nie żeby był strachliwy, ale słyszał różne opowieści o cmentarzach i wcale nie chciał znaleźć się tutaj sam. Dopiero po chwili zorientował się, że na szczęście ma towarzystwo jakiejś czarownicy. Teraz wyglądało to znacznie lepiej.\n-Cześć!- przywitał się dość energicznie. -Uhm… to miejsce… gdzie tak w zasadzie jesteśmy?- zapytał od razu. To nie jego pierwsza taka teleportacja z zaskoczenia, można powiedzieć, że już był przyzwyczajony do tego co się działo i mniej więcej wiedział co ma robić. W każdym razie nie był spanikowany i nie wyglądało na to, żeby miał zamiar się zaraz rozpłakać -Co tutaj robisz?- nie mógł powstrzymać się z pytaniem. Zawsze był ciekawski, a jeżeli okaże się, że nieznajoma będzie w miarę chętnie odpowiadać na pytania Heatha… cóż na pewno będzie ich wtedy więcej.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 20.07.19 14:01\nUsłyszała za sobą dziwny dźwięk, więc odwróciła się odruchowo. Mocno się zdziwiła, bo nie widziała dotąd tutaj tego chłopca. Teleportował się czy jak? Chyba musiał, nikt raczej nie pojawiał się tak o, i do tego w niewyjaśniony sposób.\nChyba że szło o wilkołaki – one naprawdę były specyficzne, kryjąc się w ludzkiej formie i znajdując się znikąd, byle tylko zniszczyć każde najmniejsze ognisko domowe. Nigdy nie rozumiała, jak można być czymś tak podłym. Jakby nie miały własnego domu czy rodziny, uch!\nKompletnie nie spodziewała się tego, ale ech? Chyba wypada pomóc. W tym momencie świeczka się odpaliła, więc mogła postawić ją pod przeźroczystym jak woda szkłem z niewielkimi dziurkamk. W ten sposób ogień nie powinien tak łatwo uciec, miała przynajmniej taką nadzieję.\nWstała z klęczek i podeszła do małego. Wyglądał na zaledwie parę lat, jego rodzice na pewno musieli się o niego martwić.\nUniosła brwi, widząc, że malec najwyraźniej ani trochę się jej nie boi. Była nieznaną zupełnie mu osobą, a jednak mówił do niej w ten sam sposób co do znajomej. Nie potrafiła pozbyć się myśli, że może być taki jak ona.\n– Umm, tak, hej. – odpowiedziała nadal dość zmieszana. Na pewno się nie bał? – To cmentarz dla magicznych.\nDosłownie tak na niego mówiono. Na tym cmentarzu leżało wielu czarodziei, w tym jej ojciec, dziadek i pradziadek. Babcia nieraz z Clementine to miejsce odwiedzała, ostatnimi czasy jednak nie domagała i potrzebowała dbać o siebie bardziej. Dlatego też Clementine od jakiegoś czasu przychodziła tu sama, nie przeszkadzało jej to jednak jakoś szczególnie. Nie chciała niepotrzebnie męczyć babci, jej zdrowie było póki co znacznie ważniejsze.\nNaciągnęła czerwony kaptur na głowę, poczuwszy silniejsze smagnięcie wiatru. Robiło się coraz zimniej, powinna wracać do domu. Postanowiła jednak zaczekać i udzielić odpowiedzi nieznajomemu. Mama nie powinna być na nią wściekła, to tylko dziecko, prawda? Nie mogło jej nic zrobić.\n– Em, przyszłam odwiedzić zmarłych, jak to wszyscy – odparła wymijająco z uśmiechem, odwracając się na pięcie. Nikt nie musiał wiedzieć, że przyszła na grób ojca. Mama na pewno nie pochwaliłaby rozpowszechniania takich informacji, ojciec zresztą też. Ten chłopiec pewnie nawet go nie znał, po co miał wiedzieć, gdzie leży?\nSwoją drogą, niby powinna wracać, ale ten chłopiec był taki biedny... Teleportacja musiała najprawdopodobniej nawalić, skoro sam nie wiedział, gdzie jest. W dodatku był sam jak palec i się pokaleczył.\n– Tak w sumie to nic ci nie jest? Pewnie się zgubiłeś, co nie? – Odwróciła się z powrotem do niego. – Jak się nazywasz?\nMoże to syn którejś z jej regularnych klientek? Małe szanse, ale może jednak? Większość osób, które odwiedzały cukiernię, pochodziło z okolic centrum. Jeśli mieszkał gdzieś w pobliżu, mogłaby bez problemu go odprowadzić.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 20.07.19 21:32\nTo chyba taki styl bycia Heatha. Nie docierało do niego, że niektórzy ludzie, na których trafi mogą być źli i chcieć mu zrobić krzywdę. Poza tym napotkana kobieta nie wyglądała jakoś strasznie czy coś w tym stylu. No i Heath nie chciałby zostać sam na tym cmentarzu. Niby nic takiego. Ładny teren i w ogóle, ale świadomość tego, że pod stopami leżą nieboszczycy nie dawała mu spokoju.\n-W sensie, że dla czarodziejów? - dopytał tylko. Dla magicznych czy nie to ciągle był jednak cmentarz. Heath rozejrzał się nerwowo dookoła, ale skupił się na swojej rozmówczyni z powrotem gdy ta udzielała mu wyjaśnienia na pytanie co tutaj robi -Często… ich odwiedzasz? - zapytał jeszcze.\nCóż, to że Heath tu trafił to był efekt anomalii, a nie teleportacji jako takiej. Już mu się takie coś zdarzało kilkakrotnie i chyba tylko dlatego nie panikował. Poza tym nie było tak źle. Nie był sam, to już był plus, a do tego miał ubranie adekwatne do pogody.\n-Tylko sobie zdarłem skórę z ręki… i na kolanie chyba też…- poskarżył się tylko. W sumie to nie było nic poważnego, ale piekło i wkurzało. Za parę chwil Heath pewnie o tym całkiem zapomni. - No, chyba można tak powiedzieć, bo w sumie nie wiem jak stąd trafić do domu - westchnął ciężko, gdy to mówił, co musiało wyjść dość zabawnie biorąc pod uwagę, że był ledwie szcześcioletnim brzdącem. -Jestem Heath… Macmillan - przedstawił się, po krótkim namyśle dodając też nazwisko. W takich przypadkach dorośli i tak potem pytają, jak się nazywa jego rodzina, więc postanowił powiedzieć od razu. -A ty? - prawie natychmiast zrewanżował się swoim pytaniem. Zaraz potem jego wzrok padł na sanki, które czarownica miała ze sobą -Lubisz jeździć na sankach? Są super prawda? Najfajniejsze są takie duże górki... jak można z nich długo jechać, albo takie strome, żeby jechać bardzo, bardzo szybko! - rozgadał się na temat jazdy na sankach. -O, a lubisz latać na miotle? - To pytanie zadawał chyba każdej napotkanej osobie, ale co poradzić? Heath miał totalnego bzika na punkcie miotlarstwa. Jak każdy Macmillan zresztą.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 21.07.19 23:19\nNaprawdę dziwny chłopiec. Nigdy dotąd nie spotkała nikogo, kto zadawałby pytania tak otwarcie, nie znając nawet imienia swojego rozmówcy. Chociaż, może to nie było takie niespotykane? Dzieci robiły wiele niemożliwych rzeczy, a sama Clementine – jak miała wrażenie – często je w tym przewyższała.\nZawahała się przez chwilę, słysząc pytanie, ale pokiwała w końcu głową. „Czarodziejów”? A kogo innego? Zamyśliła się przez chwilę.\nTo znaczy, jakby się tak zastanowić, istniało wiele magicznych stworzeń, które mogłyby się tu znaleźć. Jednorożce, syreny, chochliki… i wilkołaki. Najgorsze z możliwych, ale wciąż należały do magicznego świata. Ale nie o to mu chyba chodziło, prawda?\nOtuliła się ciaśniej peleryną, czując narastający chłód. Powinni się już zbierać, jeśli nie widziało im się zamarznąć.\nNie mogła powstrzymać lekkiego uśmiechu, gdy usłyszała kolejne pytanie. „Ich”. Tak, jednego w szczególności.\n– Powiedzmy, że mam tu kogoś, na kim mi zależy i wiem, że na pewno ucieszy się z mojego towarzystwa. – odpowiedziała dość wymijająco, ale zgodnie z prawdą. Nie musiała zdradzać szczegółów, wolałaby nawet o nich nie mówić – względy bezpieczeństwa zalecane przez mamę.\nWysłuchawszy narzekań brzdąca, zachichotała w swoim typowym stylu, czyli wiewiórkowato. Chłopiec wydawał jej się podobny poniekąd do najmłodszego brata – w dzieciństwie zawsze chciał być samodzielny i pozował na dorosłego, podczas gdy sam był jeszcze strasznym rozrabiaką. Nieraz musiała wyciągać go z tarapatów, a potem ten speszony jej za to niechętnie dziękował. Uroczy, ale kłopotliwy był z niego malec.\n– Współczuję. – rzuciła szczerze. – Ale cieszę się, że nic poważniejszego ci nie jest.\nJako dziecko sama doznawała mnóstwa zranień. Czy to wypadnięcie z łódki, czy przytrzaśnięcie kciuka o drzwi, czy to wpadnięcie na drzewo… Tyle tego było! Grunt że mały był cały i zdrowy i tylko to się liczyło!\nZgubił się? Czyli miała rację. Pokiwała wyrozumiale głową na jego kolejne słowa:\n– Mogłabym cię odprowadzić, jeżeli znasz okolice, w której mieszkasz.\nSpytała bardziej o „rejon”, bo wątpiła szczerze, czy taki maluch pamiętał cały adres. Co prawda jeśli mieszkał gdzieś daleko, musiałaby zrezygnować. Ale o ile mieszkał gdzieś blisko – czemu nie? Miałaby i tak po drodze.\n„Macmillan”? Otworzyła szerzej oczy ze zdziwienia. Chyba rzeczywiście musiał być kompletnie z innej części miasta, bo nie kojarzyła żadnego z sąsiadów czy klientów o takim nazwisku. Co prawda wydawało jej się, że gdzieś to nazwisko już widziała albo gdzieś już je słyszała, nie miała jednak zielonego pojęcia gdzie i w jakim kontekście. Może to syn jakiegoś celebryty lub to z niego był mały celebryta?\n– Przykro mi to mówić, ale kompletnie nie znam nikogo o takim nazwisku, więc nie za bardzo mogę ci pomóc. Jesteś stąd? – spytała skonsternowana. – Ach, jestem Clementine. „Clem” wystarczy.\nPrzedstawiła się krótko i zwięźle. Tyle chyba było w porządku, kiedy ta relacja miała być przelotna? Albo nie?\nPodążyła oczami za wzrokiem malca. Lubił sanki? Gdyby mieli więcej czasu, na pewno by go na nich przewiozła. Zawsze tak robiła z młodszymi braćmi.\n– Uchm, uwielbiam! Chociaż zdecydowanie bardziej wolę wożenie na nich innych. Sama jestem już za ciężka na to, by mnie wozić, choćbym chciała, haha. – odparła wesoło. – Tak, w sumie to lubię. Ale znacznie bardziej ciągnie mnie do łyżew. Nie masz pojęcia, ile figur można ukręcić na lodzie i z jaką prędkością się poruszać, kiedy wszyscy inni potykają się i zostają w tyle!\nZrobiła się odrobinę podekscytowana, mówiąc o swoich pasjach. Nie uważała się nigdy za wybitną, ale nie musiała. Same w sobie sprawiały jej niewyobrażalną przyjemność, a to było najważniejsze.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 23.07.19 20:50\n-Uhm…- mruknął tylko gdy czarownica wyjaśniła mu, że ma tu kogoś kto cieszyłby się z jej towarzystwa. Ciekawe skąd ten ktoś wiedział, że ona tutaj jest? Nawet zadałby pytanie, gdyby dziewczyna nie odwróciła jego uwagi od tej kwestii. - No… to nic takiego. Z miotły parę razy bardziej spadłem- oznajmił trochę dumny z siebie. No bo chyba dzielny był, co nie?\nHeath zamyślił się na moment na propozycję odprowadzenia go do domu. -No… w sumie to znam, ale nie wiem czy to nie jest daleko stąd. - zmartwił się trochę -Bo wiesz… jestem z Puddlemere, to w Kornwalii- wyjaśnił od razu, gdyby nieznajoma nie mogła zlokalizować, gdzie konkretnie to jest. Przy okazji też odpowiedział na jej drugie pytanie.\nPrzeczucie mu mówiło, że z odprowadzenia raczej będą nici. Szkoda. A może wcale nie wylądował tak daleko? Zaraz się dowie.\n-Clementine? Jak taki owoc? - jej imię od razu skojarzyło mu się z mandarynką. -Clem brzmi ładnie - dorzucił jeszcze wesoło zupełnie zapominając o otartej ręce i kolanie. Zresztą, wcale już tak bardzo nie bolało.\n-A gdyby tak… uhm… kiedyś widziałem na jakimś rysunku jak takie śmieszne psy ciągnęły sanki, myślę, że one na pewno miałyby siłę Cię pociągnąć! - podzielił się pomysłem na rozwiązanie problemu czarownicy. No ale potem przeszli na temat łyżew -Figur? Co to są figury? - zapytał od razu nie wiedząc co też Clementine ma na myśli. No bo figury to kwadrat, kółko i taki tam wydłużony kwadrat, prawda? Czyli jak to ma wyglądać, jeżdżą po kwadracie? Czy może jeżdżą starając się przypominać dany kształt? Chociaż… kiedyś widział jakiś ludzi jeżdżących na łyżwach i wyglądali całkiem zwyczajnie, więc może to nie o to chodziło? Pozostało mu tylko poczekać na wyjaśnienia Clem. -Nigdy nie jeździłem na łyżwach… - wyznał jeszcze. Na razie jeszcze był trochę mały, ale pewnie przyszłej zimy będzie mógł już spróbować swoich sił na lodowisku. O ile oczywiście będzie miał na to ochotę.\nRe: Cmentarz dla magicznych [odnośnik] 23.07.19 21:44\nZaśmiała się lekko. Ten malec naprawdę był słodki. Ani trochę nie zrażał się po swoich błędach i to jaką z dumą je nosił! Gdyby więcej czarodziei zachowywało się w ten sposób zamiast kręcić nosem, świat na pewno stałby się szczęśliwszy.\n– To się chwali. – rzuciła, patrząc na niego z czułością. Mogłaby mieć takiego syna. Szkoda że nikt nie chciał jej go dać.\nRozdziawiła buzię jak ryba. No, tego to się nie spodziewała. Obstawiała, że malec pochodzi z jakiejś odległej części Londynu i tyle, ale jednak nie. Kornwalia to kompletnie nie był Londyn. Postąpiła krok naprzód zmartwiona.\n– To szmat drogi stąd. Chyba nie dasz rady sam wrócić, co? – zapytała bardziej siebie niż jego. Oczywiście że nie da rady! Na piechtaka na pewno tam nie dotrze, musiałby chyba skorzystać z kominka, żeby wrócić do siebie. A w pobliżu niestety żadnego nie było!\nPrzytaknęła, słysząc swoje imię. Tak, było wyjątkowe, mama zawsze jej to mówiła.\n– Dokładnie. Mam imię właśnie od klementynek, bo moja mama uwielbiała je jeść, kiedy miała mnie jeszcze w swoim brzuszku. – zaszczebiotała wesolutko. – I dziękuję, też bardzo je lubię!\nPrzechyliła głowę w bok, próbując wyobrazić sobie pomysł z saniami ciągniętymi przez psy. Czy psy czasem nie były za małe i za słabe, żeby podołać? Prędzej widziała w tej roli konie, ale kto wie – psy również potrafiły być czasem postawne niczym wilki!\n– Hm, nigdy o czymś takim nie słyszałam, więc nie wiem. – odpowiedziała szczerze. – Ale można kiedyś spróbować!\nRozmowa szła im dość gładko, a Clementine zdążyła już polubić chłopca. Na wzmiankę o figurach łyżwiarskich, musiała się jednak zamyślić przez chwilę. Jak powinna mu to wytłumaczyć? Dobra, może tak:\n– Wiesz, figury w łyżwach to takie pozycje jak w tańcach. Są piruety, skoki, przejścia... i wiele, wiele innych! Sprawiają, że nie chodzisz wyłącznie w miejscu, dlatego są takie ważne. Inaczej, jak byłbyś w stanie odróżnić, czy ktoś tańczy, choćby i na lodzie, czy idzie ulicą?\nNaprodukowała się jak nigdy dotąd, ale może wystarczy? Chociaż dzieci w tym wieku były ciekawskie, więc pewnie zada jeszcze więcej pytań...\nGdy tylko wspomniał o tym, że nigdy nie jeździł, nie mogła zrobić nic innego jak klepnąć go w plecy energicznie, ale na tyle lekko, by nie zrobić mu krzywdy. W końcu dalej był mały, co nie? Trzeba było dawkować siłę.\n– Nie martw się! Jeśli nadarzy się jakaś okazja, na pewno cię na nie zabiorę! – zawołała donośnie. – A teraz...\nUśmiech, jaki dotąd miała, lekko przygasł. Co miała z nim zrobić? Oddać na komendę? Odstawić do ministerstwa? Wysłać sowę do jego opiekunów? Tutaj niewiele mogła zdziałać. Ale może jeśli by tak znaleźli się w jej domu...\n– Em, a tak swoją drogą jak chcesz to chętnie zaproszę cię do siebie. Ściemnia się, a na ulicach ostatnio zrobiło się nocą niebezpiecznie. – Do dzisiaj pamiętała, jak niemal obrabowano jej brata. – Ja co prawda nie znam się na ranach i leczeniu ich, ale moja mama owszem, więc mogłaby cię opatrzysz. Ogrzejesz się, zjesz coś ciepłego – wiesz, robię strasznie smaczne zupy! – no i wrócisz do swoich stron kominkiem. Co ty na to?\nSpojrzała na niego swoimi wielkimi paczadełkami. Co powie?


Muzeum Egipskie w Turynie (Turyn, Włochy) - opinie\nAtrakcje w pobliżu obiektu Muzeum Egipskie w Turynie\nMuzeum Egipskie w Turynie opinie, Turyn\nRecenzje: 20 078\nNr 1 wśród 463 atrakcji w lokalizacji Turyn\nVia Accademia delle Scienze, 6 | Aperto Anche il Lunedi Mattina, 10123 Turyn, Włochy\n“Jedno z najlepszych muzeów tego typu podobnie jak Luwr i Pergamon”\nMiłośnicy historii starożytnej znajdą się w siódmym niebie. Pozostali też na pewno się... Przeczytaj więcej\n“Tour de Torino ”\nKolekcja robi olbrzymie wrażenie na wszystkich zwiedzających. Kto chciałby bliżej poznać kulturę... Przeczytaj więcej\nPrzeczytaj wszystkie recenzje (20 078)\nWszystkie zdjęcia (10 819)\n4,5Recenzje: 20 078\nRecenzje (20 078)\nwłoski (16 049)\nJedno z najlepszych muzeów tego typu podobnie jak Luwr i Pergamon\nMiłośnicy historii starożytnej znajdą się w siódmym niebie. Pozostali też na pewno się zainteresują. Nowocześnie urządzone muzeum z bogatą i dobrze opisaną kolekcją. szkoda, że jak zwykle w podobnych miejscach brak opcji języka polskiego w audio-przewodniku. Wymaga czasu minimum 1,5 godziny. Kilka bardzo ciekawych nie...Więcej\n1 Dziękujemy, Marek R\nTour de Torino\nKolekcja robi olbrzymie wrażenie na wszystkich zwiedzających. Kto chciałby bliżej poznać kulturę starożytnego Egiptu, koniecznie powinien to miejsce odwiedzić. Polecam!\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: MuseoEgizio, Responsabile relazioni pubbliche, Muzeum Egipskie w TurynieOdpowiedź udzielona 23 listopada 2017\nThank you very much! dzięki\nChyba tylko dla koneserów....nuda\nEksponaty powtarzają się, dla laika nie różnią się zbytnio od siebie, ogólnie cała wycieczka po muzeum jest po prostu nudna. Jest to jedno z tych przereklamowanych miejsc które odwiedza każdy, będąc w danym miejscu, w tym wypadku w Turynie.\nPolecam. Koniecznie trzeba je odwiedzić będąc w Turynie. Potrzeba zarezerwować sobie kilka godzin na zwiedzanie.\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: MuseoEgizio, Responsabile relazioni pubbliche, Muzeum Egipskie w TurynieOdpowiedź udzielona 31 października 2017\nThank you very much for your visit and for your review! dzięki\nWspaniałe muzeum, dużo wspaniałych eksponatów. Polecam każdemu pasjonatowi starożytności, antycznej kultury.\n1 Dziękujemy, EsoxLucius1\nObiekt bardzo ładnie położony, bardzo dużo odwiedzających. Wstęp kosztuje ok 15 euro. Mnóstwo ciekawych eksponatów. W trakcie naszego pobytu odbywała się ciekawa wystaw dotycząca włoskich wypraw archeologicznych do Egiptu.\n2 Dziękujemy, BoHol K\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: MuseoEgizio, Responsabile relazioni pubbliche, Muzeum Egipskie w TurynieOdpowiedź udzielona 4 maja 2017\nThank You for Your visit and for Your review! dzięki\nEgipt w Europie\nBardzo ciekawe muzeum. Byliśmy tam wielokrotnie. Jedna z większych atrakcji Turynu. Prawdziwy Egipt w Europie. Polecam\n1 Dziękujemy, Ewa A\nFascynujący świat Egiptu\nMuzeum Egipskie to jedna z największych atrakcji Turynu. Wielkie wrażenie robi ostatnia zmodernizowana sala, gdzie wśród luster w odpowiednim oświetleniu wystawione są posągi egipskich królów.\nMuzeum jest świetne (szkoda tylko, że akurat w trakcie naszej wizyty było modernizowane)\nMuzeum obecnie jest modernizowane! Prace trwają od 2013 roku i mają się zakończyć w połowie tego roku. Udostępnione zwiedzającym w promocyjnej cenie (2,50 Euro osoba dorosła, każdy poniżej 18 roku życia wstęp gratis) są dwie sale wystawowe. Mimo, iż ilość eksponatów nie jest obecnie imponująca...Więcej\nDziękujemy, Poradnik T\nWielka atrakcja mało radości\nMuzeum Egipskie miało być główną atrakcją wyjazdu do Turynu (kolejnego). Niestety jest to muzeum dla prawdziwych wielbicieli historii i Starożytnego Egiptu. W gablotach można zobaczyć mumie i sarkofagi, a także odnalezione w grobowcach elementy ubrań, pożywienie itd. Dla koneserów na pewno interesujące dla laików w...Więcej\n1 Dziękujemy, PMilka\nPobliskie hoteleZobacz 131 hotele(-i) w Turynie\nPobliskie restauracjeZobacz 4 039 restauracje(-i) w Turynie\nPobliskie atrakcjeZobacz 807 atrakcje(-i) w Turynie\nZobacz wszystkie hotele (131)Zobacz wszystkie restauracje (4 039)Zobacz wszystkie atrakcje (807)\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Muzeum Egipskie w Turynie.\nRecenzje: 11 124\nRecenzje: 4 021


KIKE o zmianach w „megaustawie” | ICT Professional\nKIKE o zmianach w „megaustawie” Infrastruktura, Internet, Nowości, Prawo i Telekomunikacja\nKrajowa Izba Komunikacji Ethernetowej przedstawiła swoje stanowisko wobec nowelizacji „megaustawy” oraz do powiązanych z nią ustaw. Wątpliwości Izby budzi między innymi kwestia dostępu do nieruchomości, koszty utrzymania kanałów technologicznych oraz definicja szybkiej sieci telekomunikacyjnej.\nKIKE proponuje redakcję definicji szybkiej sieci telekomunikacyjnej. Wątpliwości Izby budzi w dalszym ciągu minimalna wartość prędkości określona w Projekcie. Wskazanie prędkości 30 Mb/s jako prędkości granicznej dla możliwości budowy nowoczesnej sieci wewnątrzbudynkowej utrudni realizację inwestycji oraz drugiego celu Agendy Cyfrowej (osiągnięcie przepustowości przekraczającej 100 Mb/s). Izba postuluje o usunięcie z dalszej treści Ustawy (art. 30) każdorazowego wskazywania tej prędkości. KIKE dostrzega również potrzebę sprecyzowania definicji szybkiej sieci telekomunikacyjnej poprzez wskazanie, iż dana przepustowość powinna odpowiadać możliwości zapewnienia usługi o podanej prędkości pojedynczemu użytkownikowi końcowemu.\nKIKE ma również zastrzeżenia co do sposobu ustalania opłaty za dostęp do infrastruktury technicznej. Wedle proponowanego brzmienia przepisu, przedsiębiorcy telekomunikacyjni mieliby być zobowiązani do zwrotu kosztów poniesionych w związku z budową i utrzymaniem infrastruktury technicznej objętej dostępem. KIKE kwestionuje konieczność zobowiązania przedsiębiorców telekomunikacyjnych do ponoszenia kosztów związanych z budową takiej infrastruktury przez podmioty wykonujące zadania z zakresu użyteczności publicznej.\nDlatego Izba postuluje, by opłata była ustalana w oparciu o koszty utrzymania infrastruktury technicznej z wyłączeniem obciążeń publicznoprawnych, oraz opłat na rzecz dysponentów nieruchomości, które przedsiębiorcy telekomunikacyjni ponoszą sami. Z kosztów utrzymania powinny zostać również wyłączone koszty podatkowe i opłaty ponoszone na rzecz dysponentów nieruchomości, które przedsiębiorcy telekomunikacyjni płacą we własnym zakresie (unikanie podwójnego ponoszenia kosztów z tego samego tytułu).\nIzba zwraca uwagę na istotny problem sprecyzowania zakresu przedmiotowego art. 30 Ustawy, który dotyczy możliwości wydania przez Prezesa UKE decyzji, której przedmiotem będzie istniejąca infrastruktura telekomunikacyjna. KIKE postuluje o objęcie obowiązkiem udostępnienia istniejącej infrastruktury budynku, bez względu na to, czyją infrastruktura pozostaje własnością.\nZdaniem Izby art. 30 Ustawy powinien wprost przewidywać możliwość wydania decyzji administracyjnej, której przedmiotem będzie istniejąca infrastruktura w budynkach, pozostająca w dyspozycji przedsiębiorcy telekomunikacyjnego jako odrębna od nieruchomości własność. Rozwiązanie pozwoliłoby na uporządkowanie wielu spraw spornych w zasobach budynkowych, w których toczone są spory o legalność korzystania z infrastruktury.\nCzęstą praktyką właścicieli sieci budynkowych jest niepodejmowanie negocjacji z wnioskującym o dostęp i współkorzystanie przedsiębiorcą telekomunikacyjnym. Równie częstą praktyką jest prowadzenie negocjacji pozornych- niemających na celu uzgodnienia warunków dostępu, a zmierzających jedynie do uniemożliwienia budowy nowoczesnej sieci budynkowej potencjalnemu konkurentowi. Dlatego też KIKE dostrzega konieczność uznania, iż na równi z odmową dostępu do sieci budynkowej należy traktować brak odpowiedzi na wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego (niepodjęcie negocjacji) lub brak zawarcia umowy o współkorzystanie z sieci budynkowej w terminie 30 dni od dnia wystąpienia z wnioskiem przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego.\nIzba zwraca uwagę na sprzeczną treść przepisów, z których pierwszy mówi o nieodpłatności dostępu do budynków, drugi natomiast pozwala domagać się od przedsiębiorcy kosztów najmu. W praktyce niefortunność tego sformułowania rodzi konflikty i zakłóca proces negocjacyjny umów o dostęp do nieruchomości.Usunięcie kwestionowanego przepisu ukróciłoby wiele sporów i skróciłoby w wielu przypadkach negocjacje umów.\nIzba popiera wprowadzenie dla właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości obowiązku informowania wnioskujących o to przedsiębiorców telekomunikacyjnych o właścicielach infrastruktury telekomunikacyjnej, w jaką wyposażono dany budynek. Brak udzielenia odpowiedzi powinien skutkować kara pieniężna, nakładaną na adresata wniosku o udzielenie informacji lub przyjęciem, iż wnioskujący o dostęp przedsiębiorca telekomunikacyjny nie ma możliwości wykorzystania istniejącej sieci budynkowej, jeżeli nie ma wiedzy o jej właścicielu.\nKIKE wyraża swoje obawy co do zaproponowanej procedury wydawania decyzji w przypadku odmowy uwzględnienia wniosku o koordynację robót budowlanych finansowanych. Proponowane regulacje mogą negatywnie wpłynąć na termin realizacji inwestycji liniowych i mogą spowodować znaczące opóźnienia w harmonogramie wynikającym z umów o dofinansowanie, zawartych w nowej perspektywie. Przesłanka odmowy zapewnienia koordynacji robót ze względu na spowodowanie opóźnienia uniemożliwiającego zakończenie realizowanej inwestycji w terminie wynikającym z umowy o dofinansowanie okaże się niewystarczająca do sprawnej realizacji inwestycji w razie wystąpienia przez podmiot wnioskujący o zapewnienie koordynacji do starosty w celu wydania decyzji w sprawie koordynacji robót, która to może być wydana nawet w terminie 60 dni. Według Izby należy więc wprowadzić ustęp, w którym wprost zostałoby wskazane, że złożenie wniosku o wydanie decyzji w sprawie koordynacji robót budowlanych nie stanowi przesłanki do wstrzymania prac.\nPojawiły się także zastrzeżenia do projektu Rozporządzenia Ministra Cyfryzacji w sprawie warunków niezbędnych do wydania decyzji o udostępnieniu kanału technologicznego przez zarządów dróg publicznych oraz opłat za udostępnianie kanałów technologicznych. Izba, podobnie jak w przypadku dostępu do infrastruktury technicznej wnosi o wyłączenie z kosztów utrzymania kanałów technologicznych należności publicznoprawne oraz opłaty ponoszonych na rzecz dysponentów nieruchomości. Pozwoli to na uniknięcie ponoszenia podwójnych kosztów z tego samego tytułu.\nKIKE twierdzi również, że skoro w ustawie wprost ma zostać wskazane, iż przy umieszczaniu w pasie drogowym urządzeń w kanale technologicznym nie pobiera się opłat za zajęcie pasa, Izba postuluje również o rozszerzenie tego zwolnienia na sytuację, gdy infrastruktura jest umieszczana w obiektach budowlanych innych niż kanały technologiczne.\nIzba w dalszym ciągu podtrzymuje także swoje stanowisko w zakresie konieczności nowelizacji art. 40 ust. 8 Ustawy o drogach publicznych, tj. o obniżenie stawek za zajęcie pasa. Jest to szczególnie istotne dla realizacji celów dyrektywy kosztowej, będącej podstawą dla omawianej nowelizacji.\nIzba podkreśla, że Ustawa ma istotne znaczenie dla przedsiębiorców zrzeszonych w KIKE, którzy w większości samodzielnie budują telekomunikacyjne sieci dostępowe „ostatniej mili”, dlatego Izba uznaje za zasadne wyrażenie swojego stanowiska dotyczącego proponowanych zmian oraz przedstawienie swoich propozycji na obecnym etapie procesu legislacyjnego.\nKIKE o zmianach w „megaustawie”\n« Jak pokonać barierę innowacyjności?\nKonferencja „Szerokopasmowa Polska 2020″ »


M&M Elektryka - Elektryk, Instalacje elektryczne, Audyty\nDlaczego warto wybrać nasze instalacje elektryczne ?\nSprawdzony i zaufany elektryk – wiesz na kogo można liczyć!\nFirma M&M Elektryka zajmuje się kompleksowym wykonywaniem instalacji elektrycznych oraz nisko-prądowych. Naszym motywem przewodnim jest jakość świadczonych usług. Do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie, tak aby w pełni sprostać wymaganiom inwestora. Bardzo ważnym aspektem jest również terminowość wykonywanych prac. Służymy pełnym doradztwem przy wykonywaniu instalacji elektrycznej oraz nisko-prądowej. Instalacje elektryczne oraz nisko-prądowe, które wykonujemy są długowieczne, bezpieczne oraz funkcjonalne stosujemy się do wszystkich wymogów norm elektrycznych oraz prawa budowlanego. Bazujemy na materiałach najwyższej jakości który pochodzi od renomowanych producentów. Wszystkie swoje prace kwitujemy niezbędnymi pomiarami, zdjęciami oraz pisemną gwarancją. Zapraszamy do kontaktu inwestorów ceniących sobie profesjonalne podejście do pracy. Decydując się na specjalistę z grupy M&M Elektryka, stawiasz na kompleksową pomoc i fachową instalację.\nPostaw na doświadczonego elektryka!\nWybierając nasze usługi, decydujesz się na pełen profesjonalizm. Nie uznajemy żadnych kompromisów i nigdy nie stosujemy żadnych półśrodków – właśnie dlatego jesteśmy idealnym wyborem. Pracujemy w każdych warunkach, obsługujemy zarówno domy, jak i bloki, hale, magazyny, budynki użyteczności publicznej i lokale usługowe. Nie boimy się żadnych wyzwań, ale do każdego zadania podchodzimy z najwyższą powagą.\nOtrzymujesz od nas nie tylko pisemną gwarancję, ale też dokładną dokumentację, która uwzględnia przebieg prac, pomiary oraz wnioski. Wszystko na pendrive, który wraz z zakończeniem prac, staje się Twoją własnością. Gwarantujemy Ci komplet dokumentów dla Zakładu Energetycznego i Nadzoru Budowlanego. Wszystko to w poszanowaniu kultury pracy i najwyższych standardów. Korzystamy zarówno z wypracowanych schematów, jak i najlepszego na rynku zaplecza technicznego. Takie połączenie musi być skuteczne i potwierdzi to każdy elektryk.\nKorzystaj z usług doświadczonych elektryków! Sprawdź nasze realizacje!\nJesteśmy idealnym wyborem dla Twojej firmy. Oferujemy Ci kompleksowe instalacje elektryczne przemysłowe, dokładne pomiary elektryczne oraz prace uzupełniające, jak monitoring czy instalacje odgromowe. Tak naprawdę, jesteśmy w stanie sprostać każdemu wyzwaniu, z jakim mierzy się Twój biznes. Ekspert z M&M Elektryka zawsze ceni porządek i rzetelność. Materiały, z których korzystamy, wyznaczają najwyższe standardy. Dzięki temu możesz spać spokojnie. Dobrze wykonana instalacja przekłada się na długowieczność i jest dużo tańsza w utrzymaniu, jeśli patrzymy długoterminowo. To wszystko jest niepodważalnym dowodem na to, że warto stawiać na profesjonalistów.


Spray - Polski komunikator z dużym, międzynarodowym potencjałem - AntyApps : AntyApps\nWybrane tagi: spray-polski-komunikator-z-duzym-miedzynarodowym-potencjalemx Wyczyść wszystkiex\nNie ukrywam, że „nowe” serwisy społecznościowe, takie jak Snapchat czy Periscope, jeszcze mnie do siebie nie przekonały. Twitter i Instagram to wciąż moi faworyci. Na Tinder mam bana ze względu na moją wybrankę serca, co jest chyba całkiem zrozumiałe. Po tym jak Snapchat podbił świat, jestem w stanie uwierzyć, że w świecie mediów społecznościowych, wciąż jest miejsce dla nowych graczy, aspirujących do czegoś więcej niż kilka tysięcy użytkowników. Całkiem niedawno, podczas warszawskiego Czwartku Social Media, miałem okazję poznać aplikację Spray. Rodzima produkcja ma duże szanse na podbicie rynku aplikacji z pogranicza komunikatorów i wirtualnych społeczności. Tym bardziej, że jej geolokalizacyjne funkcje, wykraczają poza świat internetu i pozwalają poznać nowych ludzi w realu…\nSpray to komunikator, który nie wymaga od nas znajomości numerów telefonu, nazw użytkownika czy pseudonimów osób po drugiej stronie. Wiadomości wysyłamy i odbieramy do ludzi, którzy zainstalowali aplikację i znajdują się w promieniu maksymalnie 13 kilometrów od naszej lokalizacji. Jeśli takich użytkowników jest więcej, Spray pokaże nam 99 osób, które są najbliżej.\nNa ekranie głównym widzimy wiadomości, które w ciągu ostatnich 24 godzin, wysłali użytkownicy aplikacji, którzy znajdują się w pobliżu naszej lokalizacji. Dopóki nie dołączymy do danego wątku, pozostajemy anonimowi. Nasz profil, możemy uzupełnić o krótki opis, zdjęcie oraz linki do innych serwisów społecznościowych.\nNarzędzie, nie tylko pomoże nawiązać nowe znajomości. Wyobraźcie sobie sytuację, w której wchodząc do restauracji, możemy przejrzeć zdjęcia dań, które wykonali inni użytkownicy aplikacji, którzy jedli tam chwilę wcześniej. Obrazki z pewnością pomogą dokonać odpowiedniego wyboru. Program sprawdzi się również podczas konferencji, firmowych spotkań czy prezentacji. Jednym kliknięciem możemy wysłać odpowiednie materiały do wszystkich zainteresowanych osób, znajdujących się w pobliżu.\nPonieważ Snapchat wciąż pozostaje dla mnie liderem w kategorii „brak intuicyjnej obsługi”, nie jestem może najlepszym krytykiem UX. W końcu miliony dzieciaków na całym świecie jakoś się w tym odnalazły. Wydaje mi się jednak, że Spray również mógłby być nieco bardziej przejrzysty. U góry wciąż zmieniają się ikony, w zależności od tego, jaka część menu wyświetla się na ekranie. Do tego dochodzi wielopoziomowe menu określające obszar naszego „sprayowania”. Zaczynając przygodę ze Spray, można się trochę pogubić. Zgniłozielony kolor, który dominuje na ekranie, to już kwestia gustu. Trzeba jednak przyznać, że wyróżnia się on na tle konkurencji. Nie ma chyba na rynku drugiej aplikacji, która występowałaby w takich barwach.\nNiektóre aplikacje, wypaczają trochę świat jaki znaliśmy do tej pory. Jasne, że łatwiej jest napisać do pięknej nieznajomej, jednak, czy naprawdę chcemy żyć w świecie, gdzie, zamiast podejść do dziewczyny, wsadzamy nos w telefon i sprawdzamy, czy przypadkiem nie korzysta ze Spray? Nie mnie to oceniać. Pomijając kwestię nieśmiałości i wirtualnego nawiązywania znajomości w prawdziwym świecie, aplikacja może okazać się świetnym narzędziem, pozwalającym namierzać ciekawe wydarzenia i szybko odnajdywać się w nowych miejscach. Tytuł może też sprawdzić się w sytuacjach kryzysowych. Za pomocą aplikacji szybko możemy poprosić o pomoc lub ostrzec innych o niebezpieczeństwie, które pojawiło się w danej okolicy. Są też profity dla samej marki Spray. Aplikacja ma bardzo duży potencjał związany z zarabianiem na geolokalizowanych reklamach. Kreatywne wykorzystanie Spray’a w marketingu marek, może być dużą konkurencją dla zwykłych postów sponsorowanych, publikowanych w innych serwisach.\nTrzymam kciuki za Spray i czekam na podbój świata. W końcu nie często zdarza się, żeby polski start-up, zaczynał swoją karierę od sukcesów w Dolinie Krzemowej…\nDoodle God: 8-bit Mania Blitz — Kultowa gra, w retro stylizacji\nNays -- Sprawdź co ciekawego dzieje się w twojej okolicy!\nBitly -- Mobilna odsłona serwisu do skracania i śledzenia aktywności linków\nEventory — aplikacja z której powinny korzystać dobrze zorganizowane imprezy!\nConfide: komunikator do przekazywania tajemnic\nPeach -- Obiecujący powiew świeżości w świecie serwisów społecznościowych


« Wycieczka do Rzeszowa na Dni Wydziału Zarządzania\nVictoria w Krośnie »\nUczniowie zostali zapoznani z wymaganiami wobec hoteli oraz obowiązkami właściciela obiektu i pracowników hotelu w zakresie ochrony przeciwpożarowej, przyczynami powstawania oraz sposobami zapobiegania pożarom. W formie ćwiczeń praktycznych uczestniczyli w akcji ratowniczo-gaśniczej oraz ewakuacji osób i mienia przeprowadzonej z udziałem sanockich strażaków. Dużo emocji wzbudził symulowany pokaz akcji ratunkowej od momentu przyjęcia zgłoszenia aż do wyjazdu samochodów ratunkowych do pożaru.\nOpiekę nad młodzieżą sprawowały prof. Ewa Starego i prof. Sabina Pelc-Szuryn.


Wyprzedaż Obuwie – Medicine Everyday Therapy\nObuwie damskie to jeden z ważniejszych elementów każdej kobiecej stylizacji. W zależności od pory roku, okazji czy stylu ubierania się, do wyboru zawsze masz kilka rodzajów obuwia. Na lato wybierz lekkie sandały damskie i klapki, na płaskim lub wysokim obcasie, lub na koturnie. Do uniwersalnych stylizacji lub na chłodniejsze dni polecamy botki, baleriny, mokasyny, espadryle, które będą pasować zarówno do spodni, jak i sukienki lub spódnicy. Jeśli zaś potrzebujesz butów na zimę, postaw na klasyczne kozaki, ocieplane damskie sztyblety, czy solidne trapery z grubą podeszwą. W ofercie MEDICINE mamy również buty sportowe damskie, a także ciepłe kapcie na zimę.\nJaponki damskie zielone\nJaponki damskie Summer Fest\nJaponki damskie Summer Fest czarne\nSkórzane buty zamszowe damskie szare\nWyświetlono 48 z 79 produktów.


Zaskakująca prawda o codziennym życiu Andrzeja Dudy wychodzi na jaw. O co chodzi. Zycie\nZaskakująca prawda o codziennym życiu Andrzeja Dudy wychodzi na jaw. O co chodzi\nCzy to prawda, że prezydent nie może prowadzić samochodu?\nPrezydent Andrzej Duda / polandin.com\nJak się okazuje, osoba która została wybrana na głowę państwa nie może prowadzić samochodu. Co więcej, przepis ten obowiązuje nawet wtedy, kiedy kadencja dobiega końca, a prezydent udaje się na emeryturę.\nPrezydent Andrzej Duda nie może prowadzić auta?\nDziennikarze portalu Interia postanowili sprawdzić jednak tę kwestię u źródła. W związku z tym postanowili zasięgnąć informacji w biurze prasowym kancelarii prezydenta RP Andrzeja Dudy. Niestety, tam odesłano ich do Służby Ochrony Państwa.\nKiedy dziennikarze zadzwonili pod wskazany numer, pracownica Służby Ochrony Państwa poleciła napisanie maila. Tak też zrobili. Dziennikarze zapytali, jak dokładnie w naszym kraju wygląda kwestia prowadzenia auta przez prezydenta. Odpowiedź, jaką uzyskali od Służby Ochrony Państwa mocno ich zaskoczyła.\n- Szanowny Panie Redaktorze, uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2020 r. poz. 384) sposoby, metody i formy podejmowanych czynności i działań przez SOP stanowią informacje niejawne - brzmi treść maila jaką otrzymali dziennikarze.\nJak się okazuje zakaz taki obowiązuje w Stanach Zjednoczonych. Ostatnim prezydentem, który mógł prowadzić auto był Lyndon Johnson wybrany na prezydenta po zamachu na Johna F. Kennedy’ego.\nCo ciekawe, regulacja taka nie wynika z przepisów prawa, ale z regulaminu Secret Service, któremu podporządkowują się prezydenci USA. Mogą oni jedynie prowadzić auto na terenie swoich prywatnych posiadłości.\nW Wielkiej Brytanii natomiast królowa Elżbieta II jest jedyną osobą w Zjednoczonym Królestwie, która może poruszać się autem bez posiadania prawa jazdy.\nWysłano: 18.08 08:56


Znaki 3D i formy przestrzenne – Hexe\nWykonujemy znaki przestrzenne – podświetlane i niepodświetlane, w dowolnym wymiarze, kształcie i kolorze. Pozwala nam na to rozbudowany park maszynowy oraz szeroki zakres materiałów, które wykorzystujemy w procesie produkcyjnym.\nPrzy znakach podświetlanych stosujemy wyselekcjonowane podświetlenie LED. Nasze wymagania jakościowe odnośnie komponentów ograniczają nas do wąskiego grona dostawców, którzy spełniają wyśrubowane normy jakości. Stosujemy różne technologie sterowania podświetleniem – co pozwala na uzyskanie większej atrakcyjności znaków.\nStoiska targowe i elementy meblowe\nCięcie CNC i laser\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Hexe Sp. z o.o. w celu realizacji powyższego zgłoszenia.\nAdministratorem Twoich danych osobowych jest Hexe Sp. z o.o.. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do odpowiedzi na powyższe zgłoszenie. Osobie, której dane dotyczą, przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania. Informujemy również o prawie bycia zapomnianym poprzez wystąpienie z wnioskiem do administratora o usunięcie danych osobowych.\n© 2021 Hexe. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Europa jest największą gospodarką kryptowalutową, twierdzi Chainalysis\nHome › News › Dane Chainalysis określają Europę jako największy rynek kryptowalut\nRaport wyszczególnił, że region europejski odnotował w ciągu ostatnich 12 miesięcy transakcje kryptograficzne o wartości ponad biliona dolarów\nOpublikowany we wtorek raport Chainalysis ujawnił, że Europa posiada największy rynek kryptowalut. W raporcie, opartym na danych zebranych między lipcem 2020 a czerwcem 2021, opisano regiony Europy Środkowej, Północnej i Zachodniej jako regiony, w których dynamika wzrostu napędzana była głównie przez rosnącą liczbę przedsięwzięć inwestorów instytucjonalnych w tej branży, co daje jej obecnie 25% udziału w rynku globalnym. Dane pokazują, że w lipcu 2020 roku było tylko 1,4 mld USD inwestycji instytucjonalnych, które w czerwcu tego roku wzrosły do 43,6 mld USD.\n„Napływ inwestycji instytucjonalnych, sygnalizowany przez duże transakcje, napędzał większość wzrostu, chociaż aktywność detaliczna również się zwiększyła. Być może najbardziej interesujący jest unikalny status CNWE jako międzynarodowego centrum światowej gospodarki kryptowalutowej” – czytamy na blogu.\nRegionalnemu wzrostowi przewodziła Wielka Brytania z transakcjami kryptograficznymi o wartości 170 miliardów dolarów, przy czym za około połowę wyniku (49%) odpowiadają protokoły zdecentralizowanych finansów (DeFi). Pierwszą trójkę zamknęły Francja i Niemcy, podczas gdy w pierwszej piątce rankingu uplasowały się kolejno Holandia i Szwajcaria. W prawie wszystkich krajach regionu dość duży był udział DeFi w zaobserwowanej aktywności kryptowalutowej.\nChainalysis wykazało, że DeFi jest jedną z kategorii, które znacząco przyczyniły się do boomu kryptowalutowego, ponieważ platformy zdecentralizowanych finansów zdominowały ogromne transfery o wymiarze instytucjonalnym.\n„Protokoły DeFi przez większość miesięcy reprezentują trzy do czterech spośród pięciu najlepszych usług, przy czym często pojawiają się też Uniswap, Instadapp i dYdX. Tymczasem najpopularniejszymi scentralizowaną giełdami pozostają Binance i Coinbase”.\nCo więcej, także inwestorzy instytucjonalni, którzy wcześniej ustrukturyzowali swoje portfele wokół kryptowalut, przechodzą teraz do DeFi, które umożliwia obstawianie, dzięki czemu inwestorzy ci przekazują swoje kryptowaluty protokołom DeFi, które następnie je pożyczają. Pożyczone fundusze generują odsetki, które są kierowane z powrotem do inwestora, a tym samym generowany jest dochód bez konieczności sprzedaży kryptowalut. Staking ma również tę zaletę, że generuje niższe opłaty w porównaniu z tradycyjnymi transakcjami.\n„Staking z protokołami DeFi może być uważany za analogiczny do rynku pieniężnego w konwencjonalnych finansach, ale z niższymi opłatami ze względu na mniejsze zapotrzebowanie na żywych pośredników, biorąc pod uwagę, że protokoły działają autonomicznie” – wyjaśnił Chainalysis.\nTzw. region CNWE został również wyróżniony jako największy kontrahent we wszystkich innych regionach, posiadając ważny wkład w płynność kryptowalut. Największym partnerem regionu pod względem transakcji była Ameryka Północna. Inne partnerskie regiony to Europa Wschodnia, Azja Wschodnia oraz Azja Środkowa i Południowa.


To lepsze niż prawdziwy tor - poczuj wielkie emocje podczas wyścigów konnych w Scudamore’s Super Stakes.\nSlot video z 5 bębnami, 3 rzędami i 20 liniami wypłat.\nSymbole Wild pomagają Ci w trafieniu zwycięskich kombinacji.\nFunkcja losowych Wild dodaje od 2 do 5 symboli Wild do bębnów.\nTraf symbol Scatter na pierwszym, środkowym i ostatnim bębnie, aby aktywować klasyczny Peter's Cup.\nWybierz 1 z 4 koni w Peter's Cup i postaw swój zakład.\nTa klasyczna pucharowa rozgrywka przeniesie Cię do 5 bębnów, 4 rzędów i 32 zwycięskich linii.\nWygrane na bębnach pomagają koniom w biegu na torze.\nKażdy zwycięski symbol przesuwa konie o jedno miejsce na torze.\nRunda bonusowa kończy się, gdy 1 z 4 koni minie linię mety.\nPostaw zakład na symbole pojawiające się na bębnach dzięki specjalnej funkcji obstawiania.\nJeśli Twój zakład okaże się trafny, otrzymasz nagrodę z mnożnikiem.\nDostępny najwyższy jackpot na pojedynczej linii o wartości 2.500 żetonów.\nDostępna największa wygrana o wartości 500.000 żetonów.\nCzęstotliwość zdobycia dowolnej wygranej na poziomie 24.79%.\nWspółczynnik zwrotu dla gracza na poziomie 96.11%.\nJeśli kochasz wyścigi konne i zapach świeżej trawy, to Scudamore’s Super Stakes jest dla Ciebie idealną grą. W tym slocie znajdziesz wiele ekscytujących trybów, w tym możliwość postawienia na swojego konia w wyścigu. Wielkie emocje czekają na Ciebie w każdym obrocie, a wszystko dzięki następującym funkcjom:\nTen tryb bonusowy może zostać aktywowany w dowolnym momencie gry bazowej. Do bębnów dodanych jest od 2 do 5 podków, które zamieniają znajdujące się pod nimi symbole w Wild. Traf symbole Wild w odpowiednich miejscach, a będziesz mieć szansę na naprawdę ogromne wygrane.\nKlasyczny Peter’s Cup\nTraf symbol Scatter na pierwszym, środkowym i ostatnim bębnie, aby aktywować Peter's Cup. Ta klasyczna pucharowa rozgrywka przeniesie Cię do 5 bębnów, 4 rzędów i 32 zwycięskich linii. Wybierz 1 z 4 koni, który według Ciebie wygra wyścig - każdy z koni ma różne szansę na wygraną.\nZa każdym razem, gdy zanotujesz wygraną na bębnach,koń, któremu odpowiada zwycięski symbol, przesunie się do przodu na torze. Pierwszy koń, który przesunie się o 4 miejsca, wygra wyścig - a jeśli to właśnie na niego postawiłeś, otrzymasz odpowiednią nagrodę. Oto 4 konie biorące udział w wyścigu:\nDivine fortune - odpowiadają mu symbole asa i przynosi wygraną na poziomie 5000x Twój zakład\nBerry max - odpowiadają mu symbole asa i przynosi wygraną na poziomie 5000x Twój zakład\nGonzo’s quest - odpowiadają mu symbole asa i przynosi wygraną na poziomie 5000x Twój zakład\nTin foil hat - odpowiadają mu symbole waleta i przynosi wygraną na poziomie 50x Twój zakład\nMożesz także postawić zakład na to, ile razy konkretny symbol pojawi się w określonej liczbie obrotów. Możesz mieć aktywny tylko 1 zakład w każdym momencie gry. Jeśli go wygrasz, otrzymasz odpowiednią nagrodę będącą mnożnikiem wartości Twojego zakładu.


Zrębki JABŁONI ZA-10 do wędzarni BORNIAK 10L Deptana.pl\n» Zrębki JABŁONI ZA-10 do wędzarni BORNIAK 10L\nZrębki JABŁONI ZA-10 do wędzarni BORNIAK 10L\nKod produktu: ZA-10\nZrębki jabłoni do wędzarni BORNIAK - 100% jabłoń ZA-10 to najwyższej jakości, całkowicie naturalne zrębki jabłoni.\nZrębki jabłoni są doskonałe do wędzenia ryb, drobiu i mięs czerwonych. Nadają ciemnobrązowy kolor.\nZrębki wędzarnicze z tej oferty, to jedyne zrębki jabłoni na rynku, nadające się do wędzarni BORNIAK. Nadają się także do każdej innej wędzarni


RODO - kogo obowiązuje, jak wprowadzić przepisy\n2018-03-05 A A A KOMENTARZE: 3 FORUM DRUKUJ POLEĆ\nO zasadach ochrony prywatności w erze smartfonów, życia w wirtualnej rzeczywistości i fenomenu big data decydowały warunki prawa z roku, w którym nie istniał jeszcze Google, a Yahoo dopiero założono. Do sieci jedynego wówczas właściciela telefonii komórkowej w Polsce podłączonych było 35 tys. abonentów korzystających z modeli typu Nokia 150. Podczas gdy rzeczywistość galopowała, prawo tkwiło w miejscu. RODO musiało się zdarzyć - oceniają w analizie dla serwisu Wirtualnemedia.pl Małgorzata Jankowska-Blank i Jacek Grabowski, eksperci działu prawnego Gemiusa.\nOd 25 maja 2018 r. zacznie obowiązywać unijne Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych Osobowych (RODO), które zastąpi przepisy dotychczasowej ustawy o ochronie danych osobowych. Przepisy RODO, zwane także GDPR (General Data Protection Regulation) będą dotyczyć wszystkich, którzy przetwarzają dane osobowe w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Obejmą przede wszystkim firmy, które gromadzą i przetwarzają dane dotyczące osób fizycznych, a więc zarówno duże korporacje, jak na przykład firmy ubezpieczeniowe czy instytucje finansowe, ale także niewielkie rodzinne przedsiębiorstwa, jak sklep internetowy czy salon kosmetyczny.\nWokół przepisów związanych z RODO wciąż panuje dezorientacja i chaos, bowiem nie ma szczegółowych wytycznych mówiących o tym jak wdrażać przepisy przewidziane przez unijne rozporządzenie. Dlatego RODO budzi niepokój przedsiębiorców nie wiedzących do końca jak się do niego przygotować, a dane dotyczące wprowadzenia regulacji w życie są niepokojące – jedynie 15 proc. firm w regionie EMEA (Europa, Środkowy Wschód i Afryka) deklaruje swoją gotowość na RODO, a w Polsce tylko 13 proc. menedżerów zna dokładny termin wejścia w życie nowych przepisów.\nNiektóre z najważniejszych kwestii związanych z wprowadzeniem RODO w analizie przygotowanej dla serwisu Wirtualnemedia.pl wyjaśniają eksperci firmy Gemius - Małgorzata Jankowska-Blank, dyrektor działu prawnego oraz Jacek Grabowski, pełnomocnik do spraw bezpieczeństwa informacji.\nRODO to kompromis\nRODO jest odpowiedzią na pytania, które stawia przed nami postęp technologiczny. Jednocześnie pozostaje wyzwaniem. Jak bowiem wygrać wyścig z czasem w sposób, który zabezpiecza sprawy Kowalskiego, a przedsiębiorcy nie pozbawia interesu? RODO próbuje temu wyzwaniu wbrew powszechnej opinii sprostać.\nJako akt prawny Unii Europejskiej rozporządzenie na mocy traktatu o funkcjonowaniu UE przyjęte było wspólnie przez Parlament Europejski i Radę UE na wniosek Komisji Europejskiej. Przyjmowane jest w rezultacie przez przedstawicieli obywateli Unii, czyli Parlament, w tym przez przedstawicieli obywateli polskich i delegowanych ministrów, czyli Radę składającą się także z reprezentanta polskiego. Po drodze prowadzono wiele konsultacji społecznych. Nie wspominając o uwzględnieniu opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, czyli przedstawicieli krajów członkowskich, w tym Polski, reprezentujących różne grupy społeczno-zawodowe, i opinii Komitetu Regionów, czyli przedstawicieli samorządów, również samorządów polskich. Samych poprawek w trakcie prac nad tekstem rozporządzenia zgłoszono tysiące, a działania rozpoczęto 25 grudnia 2012 roku. Lata pracy pozwoliły na osiągnięcie konsensusu, który był konieczny, ale z pewnością pozostawia wiele do życzenia, gdyż próbuje równoważyć często sprzeczne interesy. Dyrektywa, która regulowała kwestie ochrony danych osobowych na terenie Unii, obowiązywała bowiem od 1995 roku.\nJaka jest sfera mitów wokół RODO, co jest prawdą?\nWokół RODO narosło wiele mitów. Możemy wymienić cztery, które najczęściej się powtarzają. Pierwszy z nich wskazuje na to, że aby móc przetwarzać dane osobowe, trzeba zawsze mieć do tego zgodę. Owszem, zgoda jest jedną z podstaw przetwarzania danych osobowych przewidzianych w RODO, ale nie jedyną. W ramach stosowania nowego prawa firmy mogą rozważyć zastosowanie innych podstaw, jako jedną z możliwych można wskazać prawnie uzasadniony interes administratora danych. Takie prawne uzasadnienie nie jest łatwe i trzeba je odpowiednio przemyśleć oraz udokumentować, a także wykazać, że ten sposób przetwarzania nie narusza interesów lub podstawowych praw osoby, której dane dotyczą. Paradoksem tej sytuacji i prawdopodobną przyczyną powstania mitu jest fakt, że potencjalnie łatwiej jest firmom wykazać, że mają ważną zgodę, niż właściwie udokumentować powyższe interesy.\nDrugi mit powstały przy okazji rozporządzenia wskazuje na to, że RODO nie dotyczy pojedynczych jednostek, tylko dużych podmiotów, bo to je będą ścigać urzędy. Tak naprawdę RODO daje każdemu obywatelowi instrumenty do zarządzania własnymi danymi. Dlatego gdy ktoś przetwarza dane osobowe, jest narażony na konsekwencje, jeśli nie będzie przygotowany na nowe przepisy. Oczywiście prawdopodobieństwo nieprzyjemnych wydarzeń w przypadku posiadania małej ilości danych osobowych jest niewielkie. Jednak wystarczy jeden troll prywatności w grupie osób, których dane są przetwarzane, aby wcześniej czy później wymóc na firmie wprowadzenie odpowiednich zmian. A im później, tym boleśniej.\nNiekiedy spotkać można opinię, że jeśli jakiś podmiot będący administratorem danych nie ma dostępu do nich, a powierza dane innym, to nie musi się przygotowywać. Ale przepisy są dla administratorów bardzo jasne i nakładają na nich określoną odpowiedzialność i obowiązki – także wtedy, gdy przetwarzanie powierzone jest innej firmie.\nCo RODO oznacza dla Polski, a co dla innych rynków?\nRODO jako rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio. Jego postanowienia będą zatem stosowane na wszystkich europejskich rynkach w takim samym brzmieniu. Duch rozporządzenia będący odpowiedzią na wyzwania technologiczne się nie zmienia. Polscy przedsiębiorcy przetwarzający dane osobowe, którzy działają nie tylko na rodzimym rynku, będą mogli spokojniej prowadzić swój biznes na terytoriach pozostałych państw członkowskich. Dziś ryzyko niezgodności z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych przez wzgląd na fragmentaryzację prawną rynku jest duże.\nWarto jednak wiedzieć, że RODO pozostawia lokalnym ustawodawstwom pewne pole manewru w kwestiach doprecyzowywania generalnie sformułowanych zasad. Prace nad zagospodarowaniem tych obszarów w Polsce trwają. Przykładem takiego obszaru może być funkcja Inspektora Ochrony Danych Osobowych i warunki, w których powinna zostać u przedsiębiorcy powołana do życia. Francja i Luksemburg zaostrzyły owe warunki i niepowołanie tak zwanego IODO zostało ograniczone. Niemcy utrzymały dotychczasowe wymogi, a propozycje polskie zmierzają na razie jedynie do zmian zasad powoływania i zawiadamiania o powoływaniu. Dużą niewiadomą dla polskich przedsiębiorców pod kątem Brexitu pozostaje Wielka Brytania.\nNa co mają się przygotować przedsiębiorcy?\nZadaniem firm w ramach przygotowania się do wejścia w życie RODO jest przede wszystkim zbudowanie świadomości, że sprawa jest poważna i dotyczy każdego podmiotu. Budowanie świadomości to zarówno szkolenia pracowników, jak i informacja docierająca do kierownictwa firmy. To jednak zadanie bardziej dla mediów lub doradców. A jakie zmiany powinny zajść wewnątrz firmy?\nNależy na przykład zidentyfikować miejsca i procesy, gdzie w organizacji znajdują się dane osobowe i na jakich zasadach są przetwarzane. Na przykład od kogo otrzymujemy dane, komu je udostępniamy, czy przesyłamy je poza obszar Unii Europejskiej, jak zabezpieczamy je od strony technicznej, organizacyjnej czy prawnej. Kolejnym krokiem będzie zbadanie podstaw prawnych pozwalających na przetwarzanie tych danych i odpowiednie poprawienie polityk prywatności, notki o prywatności i informacji udostępnianych osobom, których dane dotyczą.\nRODO wyposaża każdego z nas w prawa i instrumenty, aby odpowiednio zainspirować podmioty przetwarzające dane do wykonania naszych życzeń. Należą do nich na przykład prawo do zapomnienia, prawo dostępu do danych czy prawo do usunięcia danych. Dlatego równolegle do innych czynności należy się zatroszczyć o zaprojektowanie i opisanie procesów, które zrealizują te prawa. Należy tak zaprojektować system ochrony danych, aby uwzględniał aktualną wiedzę z dziedziny bezpieczeństwa, a także procedurę informowania o naruszeniu ochrony danych – niektóre naruszenia będą wymagały na przykład powiadomienia Urzędu Ochrony Danych Osobowych w ciągu 72 godzin od momentu ich stwierdzenia. Organizacja powinna przemyśleć powołanie Inspektora Ochrony Danych, czyli osoby, która dysponuje specjalistyczną wiedzą w tym zakresie. Nie zawsze jest to wymagane, ale przy pomocy kompetentnej osoby łatwiej zarządza się sprawami, z którymi wcześniej nie miało się do czynienia. Ponadto poszanowanie prywatności i zasad dotyczących danych osobowych powinno się odzwierciedlać w całym sposobie postępowania firmy. Stąd potrzebne będą okresowe kontrole, czy aby na pewno wszystko działa prawidłowo.\nJakie warunki w Polsce będą musieli spełnić giganci tacy jak Google i Facebook?\nFirmy, które nie mają siedziby na obszarze państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a monitorują zachowania obywateli UE albo dostarczają w UE swoje towary czy usługi, podlegają przepisom RODO. Dotyczy to również gigantów zza oceanów, czy to z USA, czy z Chin. Gdy zatem mówimy o wymogach, na które mają się przygotować polscy przedsiębiorcy, mówimy jednocześnie o wymogach dla Google’a czy Facebooka. Z perspektywy użytkowników bardzo istotne jest tutaj prawo do bycia zapomnianym sprowadzające się do obowiązku usunięcia danych użytkownika, gdy wyrazi takie życzenie. Prawo do żądania przeniesienia danych to kolejna nowość istotna z perspektywy użytkowników popularnych serwisów społecznościowych czy wyszukiwarek, gdyż będą oni mogli otrzymać od administratora swoje dane w ustrukturyzowanej formie, a także nakazać przesłanie ich innemu administratorowi.\nRODO łagodniejsze dla małych i średnich firm, czy to dobre rozwiązanie?\nRODO dotyczy wszystkich. Według niedawnej propozycji Ministerstwa Rozwoju niektóre podmioty jednak mogłyby być zwolnione z części obowiązków nałożonych przez RODO. Podmioty z taryfą ulgową to według tej propozycji te, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników, nie przetwarzają danych wrażliwych i nie przekazują danych osobowych podmiotom trzecim. Takie firmy na przykład nie musiałyby wypełniać obowiązku informacyjnego przy zbieraniu danych osobowych. Tego typu propozycja częściowo ma sens. Jest bowiem jakaś część firm, które do prowadzenia własnej działalności zbierają dane kontaktowe swoich klientów, na przykład z wizytówek. Wydaje się, że oczekiwanie, aby przy odbieraniu wizytówki pracownik firmy informował klienta o możliwości wykorzystania jego danych, mija się z celem reformy.\nKontrowersje w propozycji ministerstwa mogą budzić również inne rzeczy. Przede wszystkim wskazanie na liczbę pracowników. Więksi gracze mogą się czuć pokrzywdzeni, zakładając, że spełniają pozostałe przesłanki. Inną wątpliwością jest określenie, że nieprzetwarzanie szczególnych kategorii danych, czyli danych wrażliwych, jest jednym z kryteriów zastosowania takich ułatwień. Określając, że dane wrażliwe stanowią takie kryterium, możemy nie zauważyć wielu poważnych sytuacji. Przykładem może być to, że dana firma zbiera lub otrzymuje dane, które nie powinny do niej trafić chociażby ze względu na to, że nie są one potrzebne do realizowania żadnych zadań. Wtedy otrzymanie informacji przez konsumenta o takim przetwarzaniu i roszczenie praw mogłoby być utrudnione. Być może odwołanie się do zasad adekwatności i minimalizacji danych oraz nieudostępniania danych dalej byłoby lepszym kierunkiem niż kryteria dotychczas zaproponowane. Trzecią i ostatnią wątpliwością przemawiającą za lepszym przemyśleniem tego rodzaju zwolnień byłoby możliwe zakwestionowanie tego rodzaju przepisów przez Komisję Europejską.\nNowe przepisy o ochronie danych osobowych dla jednych są ewolucją, dla innych – istną rewolucją. Z pewnością można się zgodzić, że otwierają nowy rozdział w zasadach przetwarzania danych o osobach.\nMałgorzata Jankowska-Blank, Jacek Grabowski\nWiecej informacji: RODO, Gemius\n2018-03-06 08:46 Troll prywatności - o, zgrozo...\n2018-03-06 22:39 I o co chodzi w RODO?\n2018-03-07 11:21 każda firma musi dostosować swoje systemy, aby dane jej klientów były bezpieczne, inaczej dostanie wysoka karę. koniec i kropka. RODO jest trudnym tematem, bo w sieci niewiele mozna przeczytać.za to można dowiedziec się informacji z pierwszej reki na ictlive w kwietniu. podczas eventu mają zostac poruszone zagadnienia związane z RODO.