Powstawanie czarnych dziur | M51 - blog popularnonaukowy\nTagi:Czarna dziuraGazowy olbrzymGwiazdaGwiazda neutronowaHoryzont zdarzeńOsobliwość\nOceń pozytywnie 20 / 2 Oceń negatywnie\nO równowadze we Wszechświecie\nO równowadzie gwiazd\nO równowadzie gazowych olbrzymów\nDygresja o ciśnieniu i temperaturze\nO nieprzenikalności materii\nO równowadze planet skalistych\nO równowadze białych karłów\nO równowadze gwiazd neutronowych\nO braku równowagi czarnych dziur\nObliczenie siły przyciągania Ziemi\nEnergia w reakcjach jądrowych\nInne procesy prowadzące do powstania czarnych dziur\nW poprzednim artykule, opisywałem koncepcję czarnej dziury. W krótkim tekście przedstawiłem drogę zaczynającą się od prostych praw fizyki, a kończącą na obiekcie tak gęstym, że nawet światło nie jest w stanie się z niego wydostać. Artykuł ten, możecie znaleźć tutaj. Jeśli nie macie zielonego pojęcia czym są czarne dziury, to warto go przeczytać, zanim zabierzecie się za ten tekst.\nSam przepis na czarną dziurę wydaje się prosty – wziąć jak największą masę i zgnieść tak mocno jak to jest możliwe, a nawet jeszcze bardziej.\nPrzykładowo, Ziemia ściśnięta do rozmiarów kuleczki, o promieniu 9mm stałaby się czarną dziurą. W przypadku Słońca, promień ten wynosi około 3km. Zakładamy, że masa nie ulega zmianie.\nJednak to co wydaje się proste w teorii, w praktyce już takie nie jest. Ciężko wyobrazić sobie proces prowadzący do tak znacznego zmniejszenia wymiarów ciała niebieskiego. Mimo to, taki proces musi istnieć.\nZanim do niego dojdziemy, muszę się z czegoś wytłumaczyć.\nTen tekst powstawał trzy razy. Po napisaniu pierwszej wersji, stwierdziłem, że jest za długi i porusza zbyt wiele spraw, które nie do końca musi poruszać. Przekaz, który miał być konkretny zrobił się trochę niejasny. Najważniejsze fakty, umknęły w gąszczu innych, niezbyt istotnych.\nPotem powstała druga wersja, znacznie krótsza. Ale nie stanowiła jakiegoś logicznego ciągu myślowego, rzucałem faktami na lewo i prawo, nie za bardzo wyjaśniając ich pochodzenie.\nW końcu napisałem kolejną wersję, tę którą macie zamiar czytać. Jest najdłuższa ze wszystkich i posiada podobne wady co pierwsza. Poruszam tu wiele faktów, nie do końca potrzebnych.\nO czarnych dziurach jest tylko ostatni rozdział. Wszystko co jest przedtem stanowi swego rodzaju przygotowanie. Są to rozważania, dlaczego gwiazdy i planety nie stają się czarnymi dziurami, choć siły grawitacji bardzo starają się aby nimi zostały.\nPrzekaz może być trochę rozwodniony. Ale zachęcam do przeczytania.\nWiem, że to trochę słabe, tłumaczyć się ze swojego tekstu, znając jego wady. Ale to jest blog :). Mogę tu pisać co mi się tylko podoba. Więc wiecie… Macie się odwalić :P.\nPo tym optymistycznym wstępie zapraszam do lektury.\nZakątek Wszechświata w jakim żyjemy jest dość spokojnym miejscem: Słonko świeci, ptaszki śpiewają, nic dużego nam na głowę nie spada (zbyt często).\nZiemia nie zapada się, Słońce trzyma się w względnej kupie, nie rozlatuje się na boki. Wszystko co jest na Ziemi, nie ulatuje w kosmos. Siły grawitacji skutecznie trzymają nas przy powierzchni. Trzeba dużej energii by je pokonać.\nZ drugiej strony, ludzie nie zapadają się pod Ziemię, sama Ziemia nie zapada się w sobie, chociaż grawitacja usilnie próbuje to zrobić.\nCo ją powstrzymuje? Dlaczego nie zapadamy się w podłogę?\nOdpowiedź wydaję się banalna - materia jest zwarta i stawia opór. To dość rozsądna uwaga, jednak nie całkowicie prawdziwa. Materia rzeczywiście stawia opór, ale nie jest zwarta. Ziemia składa się z atomów, a te nie są zbyt gęste.\nPrzykładowo, jeśli powiększylibyśmy atom węgla do rozmiarów stadionu piłkarskiego, takiego jak Narodowy w Warszawie. To jądro takiego atomu, byłoby rodzynkiem, położonym na środku boiska. Natomiast elektrony, mielibyśmy szansę spotkać dopiero gdzieś w okolicach zewnętrznych trybun. Między nimi, zostaje jeszcze sporo wolnego miejsca.\nZiemia jest pusta, a przecież nie uwzględniliśmy jeszcze przerw między atomami. Mimo to, nasze nogi nie zapadają się pod powierzchnię, coś przeszkadza grawitacji w wbiciu nas w grunt.\nOk, atomy są puste, ale dalej widok zapadającej się Ziemi jest trochę sprzeczny z zdrowym rozsądkiem. Dlaczego w ogóle rozważać, że taki scenariusz może się zdarzyć?\nNo cóż, zapadający się grunt wcale nie jest taki rzadki. Niektóre budynki z czasem osiadają w ziemi. Podobnie, jak rzeczy rzucone w piasek, potrafią zanurkować na kilka centymetrów.\nWszystko to z powodu grawitacji, Ziemia przyciąga każdy obiekt w jej pobliżu z pewną siłą, zwykle jest niewielka, ale czasami może się stać na tyle duża, by przezwyciężyć siły odpowiadające za trwałość gruntu.\nCiało o masie 1kg jest przyciągane przez Ziemię z siłą około 10N. Jeśli chcecie wiedzieć jak to obliczyć, możecie zobaczyć, po kliknięciu tutaj.\nGdyby Ziemia była bardziej zwarta, np. miałaby promień 1km, siła grawitacji na jej powierzchni byłaby o wiele wyższa.\nWtedy obiekt o masie 1 kg byłby przyciągany z siłą 400 milionów newtonów (4x10^8 N)! Czyli 40 milionów razy większą niż obecnie. Odpowiada to naciskowi ciała o masie 40 tysięcy ton na powierzchnię rzeczywistej Ziemi.\nŁatwo sobie wyobrazić, że taki ciężar, szczególnie jeśli zamknięty w jakiejś niewielkiej objętości, mógłby dość łatwo odkształcić powierzchnię Ziemi i zapaść się pod nią.\nTeraz wyobrażamy sobie, że Ziemia działa z taką siłą, na każdą grudkę, każdy kamyk, który tworzy jej powierzchnię.\nDość łatwo można uzmysłowić sobie, do czego to doprowadzi. Ziemia zapadanie się w sobie. Podczas zapadania, zmniejsza się jej promień, a tym samym zwiększa się siła grawitacji na jej powierzchni – nasilając proces zapadania i tak dalej.\nNo dobra, ale Ziemia nie ma promienia jednego kilometra, jest większa. Więc siła grawitacji działająca na niewielkie obiekty jest mała. Na tyle, że nie może sprasować naszej planety.\nSiła grawitacji rzeczywiście jest mniejsza, ale mimo to, cały czas działa i próbuje zgnieść Ziemię. Coś musi stać jej na przeszkodzie i zapobiegać zapadaniu się powierzchni. Problem może wydawać się trochę wydumany i banalny, ale zapewniam, że taki nie jest.\nW poniższych rozdziałach postaram się po kolei, opisać czynniki zapobiegające zapadaniu się różnych ciał niebieskich. Zaczynając od tych najmniej zwartych, kończąc na ekstremalnie gęstych.\nW każdym z tych przypadków, będę zwracał uwagę na pewne stany równowagi, które się wytworzą. Miedzy zgniatającą siłą grawitacji, a siłami generującymi odwrotny efekt. W zasadzie o tym jest cały ten tekst.\nWyobraźmy sobie obłok gazu i pyłu, zawieszony gdzieś w przestrzeni kosmicznej. Jest on bardzo rozproszony, składa się głównie z wodoru, niewielkiej ilości helu oraz innych pierwiastków. Każda cząsteczka, która tworzy obłok ma masę, a więc przyciąga grawitacyjnie inne.\nPowoli, cząsteczki zbliżają się do siebie tworząc skupiska. Jedna są większe, drugie mniejsze. Obłoki łączą się ze sobą tworząc jeszcze większe. Możemy już wyróżnić kilka chmur – jedna ogromna, znajdująca się w środku, oraz kilka mniejszych, razem tworzących coś w rodzaju dysku wirującego dookoła centralnej ogromnej chmury.\nTak mniej więcej wyglądał nasz Układ Słoneczny w początkowych fazach swojej ewolucji.\nZ mniejszych obłoków powstaną planety, ale my skupimy się tylko na tym centralnym – zalążku Słońca.\nKażda cząsteczka centralnego obłoku przyciąga grawitacyjnie inne. Chmura która początkowo była dość rozlazła, staje się bardziej zwarta.\nProces ten się nasila – więcej cząsteczek znajduje się blisko siebie, więc coraz mocniej przyciągają inne.\nWzrasta ciśnienie wewnątrz obłoku, wzrasta też temperatura. W pewnym momencie staje się na tyle wysoka (w przypadku gwiazd wystarczy 15 mln kelwinów) że umożliwia rozpoczęcie reakcji termojądrowej (fuzji) w centralnej części obłoku.\nAtomy wodoru łączą się ze sobą, tworząc hel. Wydzielana jest przy tym ogromna energia, tak samo jak przy wybuchu bomby wodorowej. W zasadzie to jest wybuch bomby wodorowej.\nOgromna ilość eksplozji wstrząsa obłokiem, powodując jego świecenie. W tej chwili, zwykła chmura gazu, staje się gwiazdą.\nAktywność Słońca 31 sierpnia 2012 roku.\nGrawitacja dalej chciałaby skompresować gwiazdę, jednak nie może tego zrobić, gdyż przeszkadzają jej w tym wybuchy termojądrowe, które wytwarzają ciśnienie od wewnątrz. Trudno jest zgnieść coś co cały czas wybucha.\nWytwarza się stan równowagi.\nGrawitacja nie pozwala na rozpadnięcie się gwiazdy, gdyż cały czas trzyma ją w kupie. Z drugiej strony wybuchy termojądrowe zapobiegają dalszemu kurczeniu się gwiazdy.\nTaki stan równowagi może trwać od kilkuset tysięcy lat, do nawet kilkudziesięciu miliardów. W zależności od rozmiarów gwiazdy.\nWiększe gwiazdy żyją krócej, podczas gdy mniejsze, takie jak Słońce trwają około 10 miliardów lat.\nNasza gwiazda przeżyła już mniej więcej połowę tego okresu.\nCóż, gwiazda utrzymuje swoją formę dzięki reakcjom fuzji wodoru w jej jądrze. Jednak zapasy tego pierwiastka we wnętrzu gwiazdy nie są nieskończone.\nW końcu duża część wodoru w jądrze gwiazdy zamieni się w hel. Paliwo pozwalające na jej świecenie ulegnie wyczerpaniu. A temperatura w środku nie jest jeszcze dość wysoka by rozpocząć reakcję fuzji helu.\nEksplozje termojądrowe są coraz słabsze, grawitacja przejmuje stery, jądro gwiazdy się kurczy -> wzrasta ciśnienie -> wzrasta temperatura. W końcu jądro jest tak gorące, że zaczyna ogrzewać zewnętrzne warstwy gwiazdy okalające jądro. Ich temperatura staje się na tyle wysoka, że możliwa jest reakcja fuzji tego wodoru, który pozostał w zewnętrznych warstwach.\nEksplozje termojądrowe wstrząsają gwiazdą na nowo, tym razem nieco bardziej zewnętrznymi obszarami. Gwiazda rozdyma się do ogromnych rozmiarów, jednocześnie się ochładza.\nStaje się czerwonym olbrzymem.\nSłońce w tą fazę wejdzie za nieco ponad 5 miliardów lat. Jego rozmiary wzrosną 100-krotnie, zewnętrzne warstwy Słońca pochłoną Merkurego, a może nawet Wenus. Oczywiście w tym momencie życie na Ziemi już nie będzie możliwe, właściwie to przestanie być dużo wcześniej. Ale tym się nie przejmujemy, nie o tym jest ten tekst.\nSłońce w takim stanie będzie trwać przez około miliard lat, wytworzył się ponownie stan równowagi, tym razem trochę mniej stabilny.\nPo pewnym czasie jądro, składające się już głównie z helu, zapada się znowu, osiąga temperaturę około 100 milionów stopni. Jest to wystarczająca wartość do rozpoczęcia reakcji fuzji helu, która przebiega bardzo gwałtownie. W zasadzie, w czasie kilku godzin większość helu zawartego w jądrze przemienia się w węgiel oraz trochę tlenu.\nPominę tutaj kilka kroków podając efekt końcowy.\nZewnętrzne warstwy gwiazdy się rozwiewają, odsłaniając niewielkie węglowo-tlenowe jądro. Jedyną rzecz, która pozostała w miejscu niedawnej gwiazdy. Takie odsłonięte, wypalone jądro nazywamy białym karłem. Jest ono niezbyt wielkie (rozmiary Ziemi), ale za to bardzo gęste.\nDo białego karła jeszcze wrócimy.\nW całym tym wywodzie chciałem tylko zwrócić uwagę na pewne stany równowagi jakie osiąga gwiazda.\nSiły grawitacji próbują skurczyć gwiazdę, jednocześnie eksplozje termojądrowe jej w tym przeszkadzają. Osiągana jest równowaga.\nOpisując proces powstawania gwiazdy przywołałem obraz wielkich obłoków gazu unoszących się w przestrzeni. Najpotężniejszy z nich utworzył Słońce, ale istniały jeszcze inne, trochę mniejsze, gdzieś na uboczu.\nWiększe z nich, uformowały się w gazowe olbrzymy – czyli planety typu Jowisza, bądź Saturna. Planety te są jedną wielką chmurą gazu, nie mającą powierzchni na której można by stanąć.\nPowstały podobnie jak Słońce, jednak w dużo mniejszej skali.\nCząsteczki gazu przyciągały się grawitacyjnie, formując planetę. Jednak ma ona zbyt małą masę (Jowisz jest tysiąc razy lżejszy od Słońca), by w jej jądrze mogła rozpocząć się reakcja termojądrowa.\nJądro nie jest dostatecznie mocno ściskane, by temperatura w nim wzrosła do punktu pozwalającego na fuzję wodoru.\nAle mimo to Jowisz się nie zapada. Przypomnę tylko, że w przypadku gwiazd eksplozje termojądrowe powstrzymują je przed zapadaniem. Tutaj nie ma tego czynnika.\nGrawitacja cały czas próbuje zgnieść planetę, jednak w pewnym momencie coś stoi jej na przeszkodzie. Co to takiego?\nJest to ciśnienie gazu tworzącego planetę. Cząsteczki gazu są przyciągane grawitacyjnie do środka planety, ku największej masie. W miarę zagęszczania się gazu wzrasta jego ciśnienie, które zapobiega dalszemu zapadaniu się planety.\nPodobnie jak powietrze w oponie rowerowej. Kiedy ciśnienie wewnątrz jest niskie – rower ma „flaka”, natomiast kiedy dopompujemy trochę powietrza – zwiększając ciśnienie – opona zaczyna puchnąć. Kiedy siadamy na rowerze, opona ugina się pod naszym ciężarem, mimo to – jeśli dobrze dopompowaliśmy – opona nie flaczeje. Warstwa powietrza w jej środku skutecznie opiera się naszemu ciężarowi.\nTak samo jest na Jowiszu, mimo że grawitacja stara się sprasować cały gaz, nie może tego zrobić, gdyż przeciwstawia się jej jego ciśnienie.\nNo dobra, ciśnienie, ciśnienie. Ale czym właściwie ono jest? Kilka razy o nim wspominałem, podobnie jak o temperaturze. Mamy zapewne jakieś intuicyjne pojmowanie co znaczą te dwie wielkości, ale nie każdy zdaje sobie sprawę z czego one wynikają, chociaż to wiedza z podstawówki.\nOczywiście Wy wiecie czym jest temperatura i ciśnienie :), jesteście inteligentnymi czytelnikami.\nAle mimo to przypomnę.\nWyobraźmy sobie szczelnie zamknięty sześcienny pojemnik. Jego ściany są solidne i nieprzepuszczające ciepła.\nW środku znajduje się gaz. Gaz jest zbieraniną małych cząsteczek. Poruszają się wewnątrz pojemnika, latają we wszystkie strony.\nOdbijają się od siebie nawzajem, oraz od ścian pojemnika. Podobnie jak rój pszczół zamknięty w jakimś niewielkim pomieszczeniu.\nKażde uderzenie cząsteczki gazu w ścianę ma jakąś siłę, pojemnik „odczuwa”, że miliardy cząsteczek bezustannie biją w jego ścianki.\nPodobnie jak piłka kopnięta w mur. Pojedyncze uderzenie piłki w mur nie robi na nim większego wrażenia. Jednak jeśli tysiąc takich piłek cały czas by go obijało. To z murem mogłoby się coś stać – mógłby pęknąć, lub zostać przesunięty. Nawet, jeśli jest solidny i dobrze zamocowany, to w jakiś sposób te uderzenia odczuwa. Piłki działają na niego pewną siłą, związaną z ich prędkością. Im prędkość piłki jest większa, tym uderzenie silniejsze. Analogicznie, im piłek więcej – tym większa siła działa na jednostkę powierzchni muru.\nTak samo jest z naszym pojemnikiem.\nWszystkie cząsteczki gazu działają na jednostkę powierzchni ścianki pewną siłą. I właśnie tą siłę nazywamy ciśnieniem.\nNa ścianki pojemnika działa ciśnienie.\nJeśli cząsteczek jest więcej – uderzają w ścianki częściej – w efekcie ciśnienie rośnie. Z drugiej strony ciśnienie maleje jeśli cząsteczek jest mało.\nTak samo jest z prędkością cząsteczek, jeśli uderzają szybko i mocno – ciśnienie jest duże. Jeśli słabo – ciśnienie małe.\nWyobraźmy sobie, że zwiększamy pojemność naszego pojemnika. Zwiększając objętość – zwiększamy powierzchnie ścianek. W efekcie – liczba cząsteczek uderzających w jednostkę powierzchni maleje. Mają więcej miejsca do obijania, a cząsteczek jest tyle samo. Poza tym, więcej czasu spędzają na locie od ścianki do ścianki. Ciśnienie maleje.\nZ drugiej strony jeśli zmniejszymy powierzchnię ścianek, ciśnienie wzrośnie. Więcej cząsteczek będzie uderzać w jednostkę powierzchni.\nWywalmy teraz jedną ze ścianek i zastąpmy ją tłokiem (ścianą która może się przesuwać).\nCząsteczki uderzają w tłok, ten pod ich naporem zaczyna się przemieszczać. Część energii (kinetycznej) cząsteczki zostaje zużyta na przesunięcie tłoka.\nCząsteczki wykonują jakąś pracę – maleje ich energia, jeśli maleje ich energia, maleje też ich prędkość. W końcu energia cząsteczek będzie na tyle mała, że nie będą w stanie już poruszyć tłoka, gdyż siły tarcia działające na tłok stawiają opór.\nCząsteczki przesunęły tłok, zwiększając objętość pojemnika, jednocześnie zmniejszając swoją prędkość. Ciśnienie zmalało. I to nawet z dwóch powodów.\nTeraz sytuacja odwrotna – to my poruszamy tłokiem. Wciskamy go do środka pojemnika, jak w pompce rowerowej. Zmniejsza się objętość pojemnika – rośnie ciśnienie.\nPchając tłok, dostarczamy też energię cząsteczkom. Podobnie jak kopiąc piłkę, nadajemy jej energię kinetyczną. Tak w tym wypadku, „kopiemy” cząsteczki tłokiem. Wykonaliśmy pracę na zwiększenie energii kinetycznej cząsteczek. Poruszają się one szybciej – ciśnienie również rośnie. W pewnym momencie energia cząsteczek będzie tak duża, że nie będziemy mieli już siły jej pokonać. Nie będziemy w stanie dalej przesunąć tłoka (spróbujcie poruszyć pompką rowerową z zatkanym wylotem).\nCiśnienie w środku wzrosło, jak i energia kinetyczna (ruchu) cząsteczek gazu. Te dwie wielkości są ze sobą ściśle związane.\nWielkość związaną ze średnią prędkością cząsteczek, nazywamy temperaturą.\nJeśli cząsteczki gazu poruszają się szybko (mają wysoką energię) temperatura jest wysoka, a jeśli powoli – temperatura jest niska.\nTłumaczy to też istnienie najmniejszej możliwej temperatury, zera absolutnego (0 kelwinów = -273,15°C). Przy takiej temperaturze cząsteczki w zasadzie się nie poruszają (nie uwzględniamy drgań kwantowych).\nW przypadku ciał stałych temperaturę definiują drgania cząsteczek. W zasadzie to też w pewnym sensie ich prędkość. Im mocniej drgają, tym wyższa temperatura.\nNo dobra, ciśnienie i temperatura wyjaśnione, przejdźmy w końcu do tego Jowisza, bo do czarnych dziur jeszcze daleka droga.\nW planetach gazowych role ścianek pojemnika oraz tłoka odgrywa grawitacja.\nDziała ona na cząsteczki gazu pewną siłą, zwiększając ich prędkość i ciągnąc do środka. Cząsteczki odbijają się od siebie, przeszkadzają sobie nawzajem. Zmienia się ich tor ruchu, czasami lecą w górę, wytracając prędkość, tracąc energię.\nWytwarza się stan równowagi, tak samo jak w eksperymencie z pompką do roweru z zatkanym wlotem. Grawitacja nie ma dostatecznej siły by bardziej sprasować gaz, tak jak my nie mieliśmy siły by poruszyć tłokiem pompki, kiedy powietrze w jej środku było dostatecznie sprężone.\nGaz z którego składa się Jowisz ma większe ciśnienie (czyli temperaturę też) w centrum planety, niż w jej zewnętrznych warstwach. Jednak nawet tam temperatura nie jest dostatecznie wysoka by rozpocząć reakcję termojądrową. Słońcu się to udało, bo jest masywniejsze i kompresowało gaz mocniej.\nAle stan równowagi powstał, tym razem nie wytwarzają go wybuchy, tylko ciśnienie gazu.\nOk, napisałem trochę o cząsteczkach odbijających się od ścianek, oraz od siebie nawzajem. Jak to się ma do faktu, o którym wspomniałem na początku artykułu? Mianowicie, że materia jest w rzeczywistości pusta w środku. Atomy składają się w większości z pustej przestrzeni.\nWięc jak jedna cząsteczka może się odbijać jedna od drugiej?\nRozważmy jakiś prosty atom, np. helu. Składa się on z jądra, które zawiera dwa protony + ewentualnie jakieś neutrony. Dookoła jądra wesoło fruwają sobie elektrony, w tym wypadku dwa.\nMiędzy nimi jest dużo pustej przestrzeni, w zasadzie to 99,99% atomu to pusta przestrzeń.\nZwykle atom wyobrażamy sobie atom jako mały układ planetarny, w środku jest coś dużego natomiast dookoła niego krążą mniejsze satelity – elektrony.\nNie jest to do końca prawdziwy model, w rzeczywistości elektrony nie znajdują się w żadnym konkretnym miejscu. Są raczej „rozsmarowane” po całej orbicie. Można określić jedynie prawdopodobieństwo gdzie można je spotkać.\nProtony oraz elektrony generują pole elektromagnetyczne dookoła siebie. Protony dodatnie, natomiast elektrony ujemne.\nŁadunki o przeciwnym znaku się przyciągają. Mniej więcej dlatego, ujemny elektron trzyma się przy dodatnim jądrze.\nZ drugiej strony, jednoimienne ładunki się odpychają. Elektrony generują ujemne pole elektromagnetyczne na powłoce elektronowej. Jeśli dwa atomy zbliżą się do siebie dostatecznie blisko, odczują odpychającą siłę, próbującą oddalić te dwa atomy od siebie.\nPodobnie jest samymi jądrami, dwa jądra zbliżające się ku sobie, zaczną się od siebie odpychać, z uwagi na dodatni ładunek elektryczny każdego z nich.\nZatem, cząsteczki odbijające się od siebie nie mają ze sobą „fizycznego” kontaktu. Jedna nie musi dokładnie trafić w drugą by się od niej odbić. Wystarczy, tylko że odczuwają pole elektromagnetyczne, które generują.\nNie jest to jeszcze całkowita odpowiedź. W nieprzenikalności materii dużą rolę odgrywa zasada, zwana „zakazem Pauliego”. O niej jeszcze będzie za chwilę.\nTeraz, mając już pewną wiedzę na temat wzajemnych oddziaływań, możemy dokładniej omówić reakcje termojądrowe, które występują w gwiazdach.\nW ogóle co to jest ta reakcja termojądrowa?\nWystępuje ona wtedy, kiedy dwa jądra jakiegoś lekkiego pierwiastka zbliżą się do siebie na tak bliską odległość, że mogą je przechwycić siły jądrowe – czyli te które trzymają jądro w kupie. Siły te nazywamy oddziaływaniem silnym.\nPrzy procesie łączenia się jąder (ich fuzji) wydzielana jest duża energia. Dlatego Słońce wybucha (i bomby wodorowe też).\nAby jądra mogły się zbliżyć do siebie, muszą pokonać odpychające siły elektromagnetyczne związane z dodatnim ładunkiem jąder.\nSiły te nie są nieskończenie silne, w pewnych warunkach możne je pokonać.\nTemperatura we wnętrzu gwiazdy osiągała astronomiczne wartości (15 mln kelwinów). W takich warunkach materia osiąga nowy stan skupienia, mianowicie staje się plazmą. Oznacza to, że atomy wodoru, z których składa się gwiazda zostają pozbawione elektronów. Mamy do czynienia tylko z samymi jądrami atomowymi (właściwie to elektrony się tam znajdują, ale nie są związane w atomach).\nWysoka temperatura, wiąże się z dużymi energiami. Jądra wodoru, które biorą udział w reakcji fuzji, poruszają się z ogromną prędkością. Na tyle wysoką, że umożliwia ona przezwyciężenie dodatnio naładowanego pola elektromagnetycznego i zbliżenie dwóch jąder blisko siebie. Wtedy przechwytują je, działające na krótki dystans siły jądrowe, wiążąc jądra w jedno, większe. Przy okazji wydzielana jest energia.\nI w taki oto sposób doszło do fuzji wodoru, zamieniając go w hel. A wszystko dzięki przezwyciężeniu sił elektromagnetycznych.\nMożna to pociągnąć dalej. Dlaczego hel wymaga wyższej temperatury do rozpoczęcia reakcji termojądrowej?\nCóż, jądro helu składa się z dwóch protonów, czyli generuje dwukrotnie silniejsze pole niż jądro wodoru. Dwa jądra helu muszą się do siebie zbliżyć ze znacznie większą prędkością by przezwyciężyć pole elektromagnetyczne podwojonego ładunku. Osiągają to dopiero przy temperaturze 100 mln kelwinów. W przypadku gwiazd.\nTłumaczy to także, dlaczego fuzja nie może zaistnieć w gazowych olbrzymach, energia poruszających się atomów jest zbyt niska by pokonać siły elektromagnetyczne.\nTu będzie krócej, w zasadzie cały teoretyczny wstęp zrobiłem już przy okazji gazowych olbrzymów.\nPlanety skaliste, czyli takie jak Ziemia.\nZadamy to samo pytanie co w wcześniejszych przypadkach:\nGrawitacja ściska Ziemię, mimo to, ta się nie zapada. Co tym razem stawia opór?\nCo prawda nie planeta, ale skalista...\nW zasadzie, proces podobny, jak u gazowych olbrzymów – elektromagnetyczne odziaływania między atomami, nie pozwalają na przeniknięcie jednego atomu w drugi.\nWystępują tylko niewielkie różnice. W przeciwieństwie do Jowisza, sporą część Ziemi, tworzą ciała stałe (chociaż Jowisz także ma niewielkie skaliste jądro).\nW tym wypadku cząsteczki, nie latają sobie chaotycznie, tylko są twardo powiązane z innymi. Tworzą pewną strukturę. Czasami regularną, czasami mniej, ale zawsze zwartą i zdolną całkiem udanie opierać się grawitacji.\nPoniżej kilka schematycznych rysunków przedstawiających budowę cząsteczkową materii w zależności od jej stanu skupienia.\nCząsteczki gazu, poruszające się swobodnie, czasami odbijając się od siebie.\nCiecz, cząsteczki ciasno upakowane, lecz ciągle możliwe są ich drgania.\nCiało stałe, cząsteczki zamknięte w pewnej strukturze, powiązane wiązaniami.\nPewne wątpliwości mogą budzić te wiązania, zaznaczone przy ciele stałym. Wcześniej napisałem, że pole elektromagnetyczne atomu, powoduje ich wzajemne odpychanie. A tutaj, na rysunku, wyraźnie widać, że trzymają się blisko siebie i całkiem im z tym wygodnie.\nW pewnych warunkach, niektóre pierwiastki lubią wiązać się z innymi. Nie przenikają jeden przez drugi, tylko dzielą się elektronami.\nJednym z pierwiastków, który dość łatwo wiąże się w dwuatomowe cząsteczki jest wodór. Taki występujący na Ziemi.\nPoniżej na rysunku dwa atomy wodoru, połączone w jeden związek.\nDwuatomowa cząsteczka wodoru\nJest to chyba najprostszy przykład związku chemicznego. Te, które tworzą skorupę ziemską w większości są znacznie bardziej rozbudowane. Mimo to, zasada działania jest identyczna. Atomy dzielą się elektronami, tworząc skomplikowane struktury. Ujemne elektrony są przechwytywane przez dodatnio naładowane jądra.\nCo teraz opiera się sile grawitacji i chroni Ziemię przed zapadnięciem?\nOdpowiedź jest właściwie ta sama, co przy gazowych olbrzymach – siły elektromagnetyczne, nie pozwalają na przeniknięcie jednego atomu w drugi, z tym, że tutaj więcej do powiedzenia ma zakaz Pauliego, o którym już za bliższą chwilkę.\nW przypadku Jowisza, makroskopowym efektem działania sił elektromagnetycznych było ciśnienie gazu, tutaj możemy to określić jako… bo ja wiem, trwałość materii?\nNależy dodać, że Ziemia ma też w sobie sporo pustej przestrzeni. Nie w takim sensie, że w atomach jest spora pustka. Bardziej chodzi mi o przerwy między atomami oraz związkami chemicznymi, te też mogą być znaczne.\nMimo to, Ziemia tworzy pewną strukturę, której spoiwem są siły elektromagnetyczne. I one skutecznie opierają się miażdżącym zamiarom grawitacji.\nMyślę, że można to w miarę intuicyjnie pojąć.\nJest jeszcze kilka spraw wymagających uściślenia. Wcześniej napisałem, że jedne atomy, takie jak atom wodoru, chętniej wiążą się razem, podczas gdy inne są znacznie mniej towarzyskie. Z czego to wynika?\nKlucz stanową tutaj elektrony, znajdujące się na orbitalach takiego atomu. Tworzą one powłoki elektronowe, na których może przebywać tylko pewna maksymalna ilość elektronów.\nDla przykładu, na pierwszej powłoce elektronowej mogą przebywać jedynie dwa elektrony, na drugiej 8, na trzeciej 18 i tak dalej.\nZ perspektywy łatwości tworzenia związków, najważniejsze jest ostatnia powłoka. Jeśli, tak jak w przypadku atomu helu, jest szczelnie zapełniona, to taki atom praktycznie nie łączy się z innymi.\nW atomie wodoru, na pierwszej, a zarazem ostatniej powłoce występuje tylko jeden elektron. A jest tam wystarczająco dużo miejsca by pomieścić dwa. Właśnie dlatego wodór chętnie przyłącza do siebie inne elektrony, tworząc związki. Dwa atomy wodoru dzielą się swoimi elektronami z czego powstaje dwuatomowa cząsteczka wodoru, taka jak na rysunku powyżej.\nW zasadzie jest to elementarna wiedza z chemii, przywołałem ją tylko po to, by na jej bazie zajść nieco dalej.\nDlaczego atomy mają wiele powłok elektronowych? Czy nie prościej byłoby, gdyby istniała wyłącznie jedna? Wodór ma jedną powłokę, tlen dwie, a uran aż 7, pomieszanie z poplątaniem. Z czego wynika taki bałagan?\nGłównym winowajcą takiego stanu rzeczy jest Wolfgang Pauli, sformułował on pewną zasadę, która w dość precyzyjny sposób określa, jakie rozmieszczenie cząstek jest możliwe, a jakie nie.\nObecnie zasadę tą nazywamy regułą Pauliego, bądź zakazem Pauliego.\nMówi ona, że w danym układzie nie mogą występować jednocześnie fermiony o takich samych liczbach kwantowych.\nA bardziej po ludzku i stosując zasadę tylko do elektronów:\nElektrony w atomie, nie mogą zajmować dowolnych powłok elektronowych, muszą zaczynać od najniższego poziomu i po kolei wspinać się na wyższe, po drodze zajmując wydzielone im miejsca.\nNa pierwszej powłoce mogą się znajdować maksymalnie 2 elektrony, na drugiej 8, na trzeciej 18 i tak dalej. Nie ma możliwości by na pierwszej znalazły się 3 elektrony. Zakaz Pauliego wyklucza taką opcję.\nMożna to porównać do wielopiętrowego hotelu, którego dyrektor (nazwijmy go Pauli), wywiesił karteczkę:\n„Pokoje należy zajmować po kolei, od najniższego piętra, a w jednym pokoju może przebywać tylko jeden gość”\nWcześniej pisałem, że za nieprzenikalność materii odpowiadają siły elektromagnetyczne, jest to prawda. Tylko, że siły elektromagnetyczne można pokonać, podczas gdy reguła Pauliego jest nie do ruszenia. No prawie.\nNawet jeśli użylibyśmy ogromnej siły, to nie da się wcisnąć jednego atomu w drugi. Miejsce na elektrony dookoła jądra jest ściśle określone i nie może przebywać tam coś „pomiędzy”.\nMając tą wiedzę, możemy przejść do białych karłów, na których skończyliśmy rozważania o równowadze gwiazd.\nPrzypominam, że biały karzeł jest końcowym etapem ewolucji gwiazd typu słonecznego. Po wypaleniu większości paliwa, gwiazda odrzuciła zewnętrzne warstwy, odsłaniając niewielkie, niezbyt jasne, powoli dogasające jądro – białego karła.\nNie zachodzą już w nim procesy termojądrowe, energia konieczna na zainicjowanie fuzji zawartych w nim pierwiastków (zwykle węgla) jest zbyt duża.\nCo w takim razie powstrzymuje białego karła przed zapadaniem się?\nW zasadzie historia jest podobna co w przypadku planet skalistych – siły elektromagnetyczne. Z tym, że w tym wypadku wyniesione na nieco wyższy poziom, wspomagane dodatkowo zakazem Pauliego.\nWróćmy do analogii hotelu.\nZiemię możemy przedstawić jako wielkie miasto w którym istnieją tylko i wyłącznie hotele. Niektóre z nich są puste, niektóre wypełnione tylko częściowo. Ogólnie, jest jeszcze sporo wolnego miejsca.\nW przypadku białego karła, materia jest znacznie bardziej ściśnięta.\nWszystkie pokoje, we wszystkich hotelach są zajęte. W każdym z nich, przebywa jeden gość. Z uwagi na zakaz dyrektora Pauliego, gości nie można upakować gęściej.\nBiały karzeł jest ściśle wypełniony atomami, prawie każde możliwe miejsce na powłokach elektronowych atomów jest zajęte. Nie ma już szans, by wcisnąć jakiś elektron, a tym samym atom, gdzieś pomiędzy.\nMaterię w taki sposób upakowaną, nazywamy materią zdegenerowaną. W tym wypadku zdegenerowaną z uwagi na elektrony.\nJest niezwykle gęsta. Pudełko zapałek, wypełnione taką zdegenerowaną materią miałoby masę 250 ton!\nZadajmy obowiązkowe pytanie - dlaczego biały karzeł nie zapada się pod wpływem grawitacji?\nPonieważ na przeszkodzie stoi zakaz Pauliego, elektrony nie mają już gdzie się zapadać w obrębie orbitalu atomowego. Ilość miejsca jest ściśle ograniczona.\nJeśli elektrony nie mogą, to wraz z nimi atomy także mają ten problem.\nBiałe karły powstają z gwiazd typu słonecznego.\nCięższe gwiazdy (co najmniej 8 mas Słońca) zostawiają po sobie coś masywniejszego, a tym samym mocniej ściskanego przez grawitację.\nGwiazda o takiej masie wybucha jako supernowa, a pozostaje po niej małe (promień około 10km), wygasłe, niezwykle gęste jądro, nazywane gwiazdą neutronową.\nChoć, trudno w to uwierzyć, ma jeszcze większą gęstość niż biały karzeł. Łyżeczka materii gwiazdy neutronowej miałaby masę 6 miliardów ton!\nAle jak możliwe jest tak gęste upakowanie? Przecież zakaz Pauliego nie pozwalał na ściślejsze rozmieszczenie elektronów?\nPowróćmy do hotelowej analogii.\nDo hotelowego miasteczka, przybywa spora grupa studentów z politechniki. Wchodzą do hotelów, na widok karteczki z zakazem tylko się uśmiechają: „Przecież student to nie żaden gość, poza tym po co przepłacać za pokój? Pomieścimy się w jednym w parę osób.”\nWbijają do pokoi, przepędzają wcześniejszych gości, a tych, którzy nie zdążą uciec – zjadają (analogia musi być dokładna). Niszczą ściany i stropy, wypełniają każdą wolną przestrzeń w pokojach, wchodzą do piekarnika i na żyrandol. A ci, którzy się nie zmieścili – rozkładają się na korytarzu.\nŁapią dyrektora hotelu – Pauliego – i grzecznie proszą go o pewien dopisek na karteczce z zakazem:\n„Studenci mogą zająć każde dostępne miejsce jakie znajdą, ale nie więcej!”.\nMateria we wnętrzu gwiazdy neutronowej jest tak ściśnięta przez siły grawitacji, że elektrony opuszczają swoje powłoki elektronowe i zostają wciśnięte do wnętrza protonów.\nProton z wepchniętym elektronem – staje się neutronem.\nNeutron nie posiada ładunku elektrycznego (elektron zniwelował, dodatni ładunek protonu), oraz posiada minimalnie większą masę niż proton (z uwagi na wepchnięty elektron).\nNeutrony zostają ściśle upakowane obok siebie, przez siły grawitacji i tworzą właściwie jedno wielkie jądro atomowe składające się praktyczne z samych neutronów. Gdzieniegdzie mógł się jeszcze zapodziać jakiś proton, lub ewentualnie inna cząstka, ale jest ich na tyle mało, że możemy je pominąć.\nJak na jądro atomowe, jego rozmiary są ogromne – promień rzędu 10 km. Natomiast w porównaniu do normalnych gwiazd, jego wielkość jest znikoma.\nZakaz Pauliego w zastosowaniu do elektronów został sprytnie ominięty. Przecież, we wnętrzu gwiazdy neutronowej nie ma już prawie elektronów, są tylko neutrony.\nCo nie oznacza, że zakaz przestał obowiązywać. Obowiązuje nadal, tylko teraz ma zastosowanie do neutronów. Zapobiega ich przenikaniu się, jeden w drugi.\nW gwieździe neutronowej, także mamy do czynienia z materią zdegenerowaną, tylko tym razem z uwagi na neutrony.\nCzynnikiem powstrzymującym dalsze zapadanie się gwiazdy, jest zakaz Pauliego dotyczący neutronów.\nNo i w końcu po ścianie nudnego tekstu doszliśmy do tematu z tytułu.\nPo gwiazdach, gazowych olbrzymach, planetach skalistych, białych karłach, gwiazdach neutronowych przyszedł czas na obiekty o największej gęstości i najsilniejszym przyciąganiu grawitacyjnym.\nObiekty tak masywne i zwarte, że absolutnie nic, nawet światło, nie może wydostać się z ich wnętrza.\nO koncepcji czarnych dziur pisałem we wcześniejszym artykule, jeśli go czytaliście powinniście wiedzieć, że czarna dziura powstaje wtedy gdy zbyt dużo masy znajduje się w zdecydowane za małym miejscu.\nIstnieją, różne procesy, które mogą do tego doprowadzić.\nNajbardziej powszechne są czarne dziury powstałe, jako ostatni etap ewolucji gwiazd o masie co najmniej 20 razy większej niż Słońce.\nGwiazda taka, przechodzi przez wszystkie etapy życia, jakie opisałem wcześniej. Po wypaleniu całego paliwa, wybucha jako supernowa. Materia, zostaje rozrzucona po olbrzymim obszarze. Jedyne co pozostaje, to niezwykle gęsty i masywny obiekt. Jeśli gwiazda miała mniejszą masę niż 20 Słońc – jest to opisana wcześniej gwiazda neutronowa. A jeśli masa gwiazdy była większa – to tym, co pozostało po wybuchu jest czarna dziura.\nPora na powrót do analogi hotelowej.\nCzarna dziura, to hotel który się zawalił, z wszystkim co miał w środku. Ściąga do siebie wszystkie inne hotele z okolicy, niszcząc je również. Co istotne, proces zawalania się hotelu nie ma końca, trwa cały czas.\nJeśli z hotelu pozostały ruiny o wysokości metra, to zapadają się do poziomu 10 cm. Następnie te dziesięciocentymetrowe ruiny również się zapadają do jeszcze mniejszych rozmiarów. I tak dalej.\nProces zapadania się hotelu trwa w nieskończoność, dążąc do zerowych rozmiarów. Jeśli cokolwiek pojawi się w okolicach zawalającego się hotelu, zostaje wciągnięte do środka i samo zaczyna uczestniczyć w procesie zapadania.\nPrzekładając to na rzeczywisty obraz.\nPo wypaleniu prawie całego paliwa, dostatecznie masywna gwiazda wybucha jako supernowa.\nOdrzuca swoje zewnętrzne warstwy na ogromne odległości, które w przyszłości mogą być surowcem potrzebnym na powstanie kolejnej gwiazdy. Nas interesuje to co zostało w środku. Jest to bardzo masywny obiekt, który w przypadku wybuchu trochę lżejszej gwiazdy byłby gwiazdą neutronową.\nAle akurat ta, miała masę 20 razy większą od Słońca. To co po niej pozostało to czarna dziura i wielki bałagan dookoła.\nCzym jest ta czarna dziura? Tutaj potrzebna jest wiedza z poprzedniego artykułu, który znajduje się tutaj.\nMożna powiedzieć, że w początkowej fazie czarna dziura była przez chwilkę gwiazdą neutronową. Jednak tak masywną, że prędkość ucieczki z któregoś jej miejsca przekraczała prędkość światła.\nPamiętacie tę historię z Ziemią z początku artykułu? Kiedy wszystko na jej powierzchni się zapadało powodując wzrost siły grawitacji – a tym samym dalsze zapadanie się gruntu.\nTo właśnie takie coś, dzieje się tutaj.\nWyobraźmy sobie, że wszystkie siły powstrzymujące gwiazdę przed zapadaniem znikają. Nie ma sił elektromagnetycznych, zakazu Pauliego itp. Stery przejmuje wyłącznie grawitacja, próbująca wszystko zgnieść.\nCała materia pod wpływem siły grawitacji zaczyna się zapadać do środka. Wraz z zagęszczaniem się materii rośnie również siła grawitacji z jaką środek przyciąga pozostałe obszary gwiazdy. Te również zapadają się.\nSam „środek” również cały czas się zagęszcza. Nie ma niczego co może powstrzymać grawitację, ta jest zbyt silna.\nCała gwiazda zapada się do wymiarów kulki o promieniu centymetra. Ale czego na tym poprzestać? Przecież nic nie może powstrzymać grawitacji. Gwiazda zapada się bardziej – do promienia 1mm, a potem jeszcze, cały czas dążąc do zerowych rozmiarów.\nTaki obiekt, zapadający się w sobie przez cały czas, nazywamy osobliwością.\nZapada się on w nieskończoność, jednak nie posiada nieskończonej masy. Zgarnia tylko to, co jest w stanie grawitacyjnie przyciągnąć, a tego jest ograniczona ilość.\nAle jego masa i tak może być ogromna. Dookoła osobliwości wytwarzany jest pewien obszar przestrzeni, w którym grawitacja jest tak silna, że przechwytuje nawet światło i kieruje je w stronę osobliwości.\nGranicę tego obszaru nazywamy horyzontem zdarzeń.\nWszystko co wpadnie miedzy horyzont zdarzeń a osobliwość, zostaje wciągnięte do środka. Światło też, jeśli nieszczęśliwe tam zawędruje, zostaje wessane by uczestniczyć w bezustannym opadaniu.\nObszar przestrzeni, ograniczony horyzontem zdarzeń, zawierający w sobie osobliwość nazywamy czarną dziurą.\nNo dobra, ale jak możliwe jest powstanie osobliwości w rzeczywistości?\nCzy grawitacja może być tak potężna, że nakryje czapką wszystkie pozostałe siły, sprzeciwiające się jej? Co na to Pauli? Co na to prawa fizyki? A co z zdrowym rozsądkiem?\nPrzez cały czas w artykule opisywałem zjawiska powstrzymujące grawitację przed zgniataniem ciał. Czy w warunkach naprawdę potężnej grawitacji, siły elektromagnetyczne, albo zakaz Pauliego, po prostu znikają? Czy jeśli prędkość ucieczki z jakiegoś obszaru przekroczy prędkość światła, to czy prawa fizyki już nie obowiązują?\nW środku czarnej dziury pojawia się nieskończoność, a nawet jeszcze gorzej - nieoznaczoność.\nJeśli gdzieś pojawia się jakiś obiekt zapadający się w nieskończoność, oznacza to zwykle, że prawa fizyki, jakie znamy, poniosły porażkę.\nPo prostu nie ogarniają takiego przypadku.\nObecnie mamy dwie główne teorie fizyczne opisujące świat. Jest to model standardowy (rozwinięta wersja mechaniki kwantowej) oraz ogólną teorię względności.\nModel standardowy opisuje zwykle rzeczy małe, zachodzące we wnętrzu atomów. Zawiera w sobie opis 3 podstawowych sił: odziaływania elektromagnetycznego, słabego oraz odziaływania silnego (jądrowego).\nZ kolei, ogólna teoria względności skupia się na grawitacji, a tym samym na opisie ruchu rzeczy wielkich: planet, gwiazd.\nProblem jest w tym, że te dwie wielkie teorie nie są ze sobą kompatybilne. Nie udało się ich połączyć w jedną spójną teorię kwantową-grawitacji.\nA właśnie taka teoria jest potrzebna do zrozumienia zjawiska osobliwości.\nOsobliwość jest malutka (czyli model standardowy), ale pierwsze skrzypce odgrywa tam grawitacja (czyli ogólna teoria względności).\nNie ma obecnie spójnej teorii, która pozwoliłaby na opis wszystkich podstawowych odziaływań naraz.\nTym samym, to co naprawdę dzieje się w samym środku czarnej dziury pozostaje tajemnicą. Możemy tylko podejrzewać.\nTe wszystkie powyższe rozważania, które napisałem o osobliwości są tylko pewnym przybliżeniem, tego co by się stało gdyby ogólną teorię względności zastosować do tak małych obiektów.\nNa dzisiejszy stan wiedzy, takie wyjaśnienie zjawiska osobliwości jest najlepsze. W środku czarnej dziury dzieje się coś dziwnego. Fizycy bardzo by chcieli tą nieskończenie zapadającą się „rzecz” jakoś wyeliminować. Ale nikt nie ma pomysłu, jak to zrobić.\nRównie dobrze mógłbym napisać przy akapicie o osobliwości: „tam żyją smoki”.\nJest to obszar w którym obecne prawa fizyki tracą zastosowanie. Potrzebna jest tu nowa teoria, łącząca mechanikę kwantową i ogólną teorię względności – kwantowa teoria grawitacji.\nŚwięty Graal wszystkich fizyków, poszukiwany od dłuższego czasu i jak dotąd bezskutecznie.\nMoże kiedyś uda się wyeliminować nieskończoności z wnętrza czarnej dziury. Może jeszcze za naszego życia.\nMoże poznamy dokładnie czarne dziury.


Forex Club » Narzędzia » Dodatki » Tickmill udostępnia aplikację mobilną do zarządzania kontem\n749 549 2\nutworzył Paweł Mosionek24 listopada 2021\nAplikacja Tickmill – ale nie do tradingu\nW dalszym ciągu trading w Tickmill z poziomu urządzeń mobilnych odbywać się będzie na aplikacji MetaQuotes, czyli MetaTrader 4 Mobile oraz także od niedawna na MetaTrader 5 Mobile. Po co zatem zupełnie nowa, osobna aplikacja? Narzędzie to jest dedykowane do obsługi rachunków handlowych i całego profilu użytkownika. Dzięki aplikacji Tickmill (pod taką nazwą widnieje w AppStore i Google Play) klienci mogą między innymi otworzyć nowy rachunek, jak i zlecić wpłatę lub wypłatę środków oraz przesłać dokumenty do weryfikacji profilu – bez konieczności logowania się na komputerze.\nTo odpowiedź na wyraźny trend, który pokazuje jak istotna jest kompleksowa obsługa inwestycji z poziomu smartfona. MetaTrader, mimo, że jest jedną z najbardziej popularnych platform transakcyjnych, to bez dwóch zdań pod niektórymi względami został w tyle względem nowszych konkurentów. MT4/5 nie umożliwia zasilenia rachunku czy otwarcia nowego rachunku Live (a otwarcie demo jest dostępne tylko w przypadku wybranych brokerów). W tym celu zawsze musimy udać się do panelu klienta na stronie brokera, a te pod względem funkcjonalności zawsze będą odstawać względem interfejsu dedykowanych aplikacji.\nWśród dostępnych funkcji w aplikacji Tickmill znajdują się:\nMożliwość dokonania wpłat i wypłat,\nTransfer środków między kontami,\nFormularz do otwarcia nowego rachunku,\nMożliwość załadowania dokumentów klienta,\nDostęp do pełnej historii transakcji,\nZalogować się do panelu klienta za pomocą biometrii (odcisk palca lub rozpoznawanie twarzy),\nObsługa klienta poprzez Live Chat (dostępne 16 języków),\nDostęp do dokumentacji prawnej (umowy i regulaminy),\nLista FAQ – najczęściej zadawanych pytań.\nmetatrader 4, broker forex, android, ios, tickmill, aplikacja forex, wpłata tickmill\nmetatrader 4broker forexDodatki


Czy można się nie bać w czasie zatrważających wiadomości?￼ – Aktualności Medyczne\nCzy można się nie bać w czasie zatrważających wiadomości?￼\nPrzedłużająca się pandemia potęguje lęk o zdrowie, który niekiedy zmienia się w paniczny strach o życie nasze i naszych bliskich. Na uczucie lęku są jednak sposoby.\nSilny i długotrwały stres, a takiego w czasie pandemii doświadcza wiele osób, często prowadzi do zaburzeń psychicznych, głównie lękowych. Poza doświadczeniem narażenia na Covid-19, kwarantannę, zagrożenie życia bliskiej osoby, do traumatycznych doświadczeń zalicza się także długotrwałe narażenie na skutki wprowadzanych regulacji sanitarno-epidemiologicznych.\nGdzie leżą przyczyny naszych lęków?\nPrzez ostatnie lata wypchnęliśmy z naszej świadomości fakt, że nie jesteśmy nieśmiertelni i nie zawsze będziemy zdrowi. „Gdy nagle musimy zmierzyć się z tą realnością, […] czasem prowadzi to do odwrotnej sytuacji: zaczynamy się zapętlać wokół tej choroby, przestajemy zauważać dobre strony życia i myślimy tylko o chorobie i o tym, co z nią związane” – wyjaśnia psycholog Dorota Minta.\nDrugi aspekt to poczucie utraty wolności, którą dotąd traktowaliśmy jako coś naturalnego. Teraz nagle ktoś decyduje za nas, co będziemy robić. Kwarantanna, zakazy, obostrzenia, lockdowny oznaczają niemożność planowania nawet najbliższej przyszłości. Wielu z nas ma poczcie utraty niezależności, ograniczonej wolności, braku wpływu na swoje życie. Źle to znosimy.\n„Najważniejsze w takiej sytuacji, żeby nie rozpamiętywać tego, na co nie mamy wpływu. Zastanówmy się raczej, co konkretnego możemy zrobić, zaplanujmy na najbliższe dwa, trzy dni działania, które będą dawały konkretne efekty. Pomyślmy też o tym, co możemy zrobić dla innych, bycie pomocnym pozwoli nam przetrwać trudny czas epidemii” – radzi specjalistka.\nCzasami lęk o zdrowie pogłębia się i przeradza w paniczny lęk przed chorobą – jak zorientować się, że nami zawładnął? „Zaczynamy wtedy coraz bardziej siebie obserwować: analizujemy wszystkie objawy ze strony naszego ciała, sprawdzamy po kilka razy dziennie temperaturę i tętno, przyglądamy się swojej twarzy, sprawdzamy czy mamy suche czy spocone ręce i tak dalej. Czyli koncentrujemy się na realnych bądź domyślnych objawach choroby i to kompletnie wybija nas z normalnego funkcjonowania” – mówi Dorota Minta. Pamiętajmy, że sposób myślenia wpływa na nasze emocje. Więc jeśli mamy dużo obaw, wyobrażamy sobie, że stanie się coś złego, że zachorujemy albo ktoś z naszej rodziny się zarazi, nakręcamy szkodliwą dla nas machinę.\nJak obniżyć poziom lęku?\nzwróć uwagę na bliskich, porozmawiaj z nimi\npostaraj się o wsparcie przyjaciół\npostaraj się zająć umysł czymś zupełnie dalekim od zagrożenia\nkorzystaj z metod relaksacyjnych\npowiedz swoim przestraszonym myślom: „stop!” i zajmij się czymś, co wymaga od ciebie aktywności poznawczej\nsprawdzenie, czy stosujesz się do procedur, może pomóc w obniżeniu lęku\nodsuwaj natrętne myśli o zachorowaniu i śmierci, szukając dowodów, które by za tym przemawiały i dowodów, które by temu przeczyły oraz znajduj jakąś myśl zrównoważoną\njeżeli czujesz, że sytuacja cię przerasta, że lęk zaczyna cię paraliżować i sobie z nim nie radzisz, skorzystaj z profesjonalnego wsparcia psychologicznego.\nPamiętaj! Każda emocja jest dla człowieka pewną informacją. Stan lękowy warto zrozumieć, zaakceptować go, bo wypieranie tego uczucia i udawanie spokoju zadziała zupełnie odwrotnie. „Emocje zauważone tracą na mocy. Dlatego obserwujmy się, mówmy o emocjach i starajmy się myśleć racjonalnie” – radzi dr Ewa Pragłowska, psycholog kliniczny i psychoteraputka ze Szkoły Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS.\nŹródło: M. Wysocka, zdrowie.pap.pl; Zdjęcia: Jonas Glaubitz – stock.adobe.com\nPrevious Post„Weź się w garść”, „nie przesadzaj”: co utrudnia życie z chorobą nowotworową?\n„Weź się w garść”, „nie przesadzaj”: co utrudnia życie z chorobą nowotworową?


Zielone Buty Męskie Diadora - sklep zawszemodne.pl\nZielone Buty Męskie Diadora\nW naszym sklepie internetowym znajdziecie Państwo bardzo szeroki wybór asortymentu marki Diadora. Aktualnie w sprzedaży posiadamy Zielone Buty Męskie Diadora w najlepszych cenach. Zachęcamy do oglądania i zakupów bezpośrednio poprzez przejście na stronę docelową producenta Diadora lub do sklepu partnerskiego. Dodatkowo zapraszamy do zapoznania się również z innymi producentami ze sklepu.\nDiadora: Buty męskie zielone\nNa zawszemodne.pl znajdziesz dziesiątki tysięcy produktów popularnych marek jak:True Spin, Coccinelle, Canguro, Henderson, Invento i wielu innych. Codziennie modne ubrania, nowości oraz najpopularniejsze produkty - bestsellery. Doceń prostotę zakupów online i zaoszczędź swój czas!


Praca dorywcza na święta - jak zarobić? - praca.money.pl\nStrona głównaPracaKarieraRekrutacjaPraca dorywcza na święta - jak zarobić?\n(Syda Productions - Fotolia.com)\nOkres przedświąteczny zaczyna się co prawda w połowie listopada, ale najintensywniejsze dni przypadają na dwa tygodnie przed samymi świętami. To właśnie wtedy wielu z nas udaje się do sklepów w celu zakupienia prezentów dla najbliższych lub zaopatrzenia się w świąteczne smakołyki. Są jednak tacy, którzy ten czas potrafią wykorzystać nie żeby wydać, ale zarobić pieniądze w ramach pracy dorywczej.\nPraca dorywcza w święta w orszaku Mikołaja\nCzasowe zatrudnienie się w roli świętego Mikołaja to bardzo lukratywne rozwiązanie. Taka praca dorywcza wymaga jednak cierpliwości i odpowiedniego podejścia do dzieci, a także dyspozycyjności przez niemal cały grudzień, a w szczególności 6 grudnia i w Wigilię. Zazwyczaj od Mikołaja wymaga się jedynie rozdawania prezentów i krótkiej wymiany zdań z maluchami. Zdarza się jednak, że zadań jest więcej. Osoba zatrudniona jako Mikołaj przychodzący z wizytą do prywatnego domu może zostać poproszona o zaśpiewanie kolędy lub zagranie na jakimś instrumencie. Na spotkaniach w przedszkolach, szkołach czy firmach organizujących imprezy świąteczne dla dzieci pracowników, powinna za to opowiedzieć jakąś historię i odpowiadać na często podchwytliwe pytania dzieci. W zależności od zadań, zarobki Mikołaja mogą wynosić od kilkudziesięciu do kilkuset złotych za godzinę.\nPracę dorywczą w orszaku Mikołaja mogą podjąć także kobiety. Wizyty z dużą ilością prezentów do rozdania wymagają większej załogi, dlatego poszukiwane są także panie mikołajowe, anioły czy śnieżynki. Mogą one pracować również, rozdając ulotki lub drobne upominki zachęcające do wejścia do danego sklepu. Stawki wahają się od 12 do 20 zł za godzinę.\nPraca dorywcza w święta na stoiskach tematycznych\nW okresie przedświątecznym otwieranych jest także dużo stoisk tematycznych. Pojawiają się one zarówno w centrach handlowych, jak i na rynkach oraz ulicach. To dobra okazja, żeby dorobić w ramach pracy dorywczej – taki pracownik tymczasowy może liczyć na około 7-9 zł za godzinę. Stragany sprzedają różnego rodzaju produkty związane ze świętami, zaczynając od ręcznie robionych ozdób choinkowych, przez wyroby garmażeryjne i masarskie, po żywe karpie.\nInnym zajęciem dorywczym w okresie świątecznym związanym z handlem jest także sprzedawanie choinek. Taka praca jest dobrze opłacana (pracownik otrzymać może około 17 zł za godzinę), ale wiąże się z wieloma godzinami spędzonymi na zewnątrz, co może być szczególnie dokuczliwe przy obfitych opadach śniegu i mrozie.\nPraca dorywcza w święta w sklepach i supermarketach\nNie ulega wątpliwości, że czas przedświąteczny to moment, gdy szczególne obciążenie odczuwają sklepy i supermarkety. Tłumy ludzi robiących zakupy od wczesnych godzin porannych po późne wieczory często wymagają od zarządów sklepów zatrudnienia większej liczby dorywczych pracowników.\nW sklepie lub supermarkecie znaleźć można tymczasową pracę w magazynie, przy wykładaniu towaru czy przy kasie. Kolejnym zajęciem dorywczym w okresie przedświątecznym jest pakowanie prezentów, którą to usługę oferuje swoim klientom coraz więcej sklepów. W takiej pracy dorywczej zarobić można od 10 zł do 18 zł za godzinę.\nPraca dorywcza w święta przy dostawach\nW okresie świątecznym w ramach pracy dorywczej poszukiwani są kierowcy dowożący zakupy z supermarketu, sprzęt RTV czy AGD i meble. Podobnie jest w przypadku firm kurierskich, które obsługują ruch towarów między sklepami internetowymi a klientami. Stawki za pracę w charakterze kierowcy lub kuriera wynoszą około 12 zł za godzinę.\nPraca dorywcza w święta w contact center\nChoć w dalszym ciągu wielu ludzi wybiera tradycyjną ścieżkę i zakupy przedświąteczne robi w sklepach stacjonarnych, nie brakuje też takich, którzy produkty nabywają przez internet. To wiąże się z dużą ilością zamówień telefonicznych i przez strony internetowe. Dlatego właśnie centra kontaktowe dużych sklepów poszukują do pracy dorywczej w grudniu nowych pracowników. Tego typu zajęcie można kontynuować także po świętach – po nieudanych zakupach pojawia się bowiem wiele reklamacji. Konsultant telefoniczny może zarobić nawet 800 zł za miesiąc pracy.


długie kardigany materiały prasowe\nDługi kardigan pasuje świetnie do codziennych stylizacji i ukryje mankamenty sylwetki! Sprawdzi się idealnie dla kobiet plus size i tych, które chciałyby ukryć odstający brzuszek, boczki czy brak wcięcia w talii. Ponadto jest bardzo wygodny i idealny na chłodniejsze dni czy wieczory. Możesz nosić go zarówno do spodni, jak i sukienek czy spódnic. Długi kardigan wysmukli i wydłuży sylwetkę. Wybrałyśmy modele w neutralnych kolorach, które będą pasować do większości elementów garderoby i do każdego typu urody. Jeżeli lubisz mocniejsze kolory, wybierz żółty kardigan, który świetnie sprawdzi się na jesień.\nkardigany z paskiem materiały prasowe\nJeżeli chcesz podkreślić kobiece kształty i zbliżyć swoją sylwetkę do kształtu klepsydry, wybierz kardigany z paskiem w talii! Te modele będą wyglądać idealnie na osobach, które nie mają wcięcia w talii lub na kobietach o figurze typu "jabłko". Ukryją brzuszek i podkreślą najwęższe miejsce w górnych partiach ciała. Te kardigany noś jako dodatek do klasycznych i prostych stylizacji, na przykład z jeansami lub sukienką o prostym kroju. Będą wyglądać świetnie założone na koszulki z koronkowym wykończeniem przy dekolcie.\nkrótkie kardigany materiały prasowe\nNa koniec w naszym zestawieniu prezentujemy kardigany krótkie, odpowiednie dla osób niższych. Sprawdzą się również w nieco cieplejsze dni, kiedy nie potrzebujemy aż tak ciepłej odzieży wierzchniej. Naszym faworytem jest model w pięknym, karmelowym kolorze. Ten ciepły odcień beżu podkreśli urodę kobiet o każdym typie urody. Świetnie sprawdzą się też kardigany różowe lub błękitne. Te ostatnie szczególnie polecamy blondynkom.


Kasprowy Wierch zdjęcia\nW życiu nie wpadł bym na to, że znajdę się o poranku prawie nagi na szczycie Kasprowego Wierchu … Nie taki był plan…\nPo pierwsze Tatry miały być ostatnim punktem moich zdjęć w Polskich górach. Początkowo chciałem wejść tam gdzie szczyty są niższe dla stopniowego podwyższania sobie poprzeczki. A jednak, spontaniczna myśl o zdjęciach plenerowych poranku w Tatrach, urodziła się w ten weekend. Po mimo spontana, byłem dobrze przygotowany. Niestety prognoza pogody nie koniecznie sprawdza się w takich miejscach o tej porze roku. Już pierwsza minuta po wyjściu z auta w Zakopanem nic dobrego nie sugerowała. Nastawiałem się na śnieg a nie deszcz.\nWejście na szczyt w nocy kiedy wieje i pada do najprzyjemniejszych nie należy w szczególności kiedy z minuty na minutę wyglądasz coraz bardziej jak mokry kurczak a wiatr po prostu daje znać każdemu centymetrowi twojego ciała, że matka natura inaczej widzi ten wypad niż Ja. Gdyby ten trud chciał się jeszcze przyczynić do dobrych zdjęć… Jeden z najlepszych momentów tej wyprawy trwał zbyt krótko\nbo zanim zdążyłem wyciągnąć aparat z plecaka (wychodząc tym samym z letargu, który zapewniła mi ta chwila ) wielka kozica zdążyła odwrócić wzrok i zejść dużo niżej… Sam moment był wybitnie fantastyczny, to co serwuje nam przyroda jest nie do opisania. Po tym weekendzie wiem, że adrenalina jaką zapewniła mi ta wyprawa jest adekwatna do najwybitniejszej euforii jaką byłbym sobie w stanie wymarzyć na takim spacerze. Ten wypad nie należał do łatwych, po ciężkim wejściu na szczyt mieliśmy się ogrzać i zjeść śniadanie a tym czasem mgła była tak wielka, że jedyne co mój obiektyw widział to tabliczkę na szlaku. W efekcie na szczycie trzeba było przebrać mokre ubrania pod chmurką, która dała z siebie tyle, że ubrania na przebranie do suchych również nie należały. Chociaż doceniam, że były tylko wilgotne. Nauczyłem się w ten weekend, że sami tworzymy sytuacje , które mogą być magiczne, że łapanie chwili jest bardzo ważne a czas gra tylko na naszą niekorzyść. Matka natura potrafi dać w kość, ale możliwość przekraczania swoich granic w tak wymagających elastyczności, ekstremalnych warunkach zaliczam do miłych doznań.\nJestem pewny, że chce to powtórzyć, tym razem może..\nhmm ᕕ( ᐛ )ᕗ zapakowanymi ubraniami w folie, tak dla pewności\n, że chociaż to mnie nie zaskoczy. Mam nadzieję, że te zdjęcia zainspirują was do własnych podróży i tworzenia wyjątkowych momentów, które będziecie pamiętać do końca życia i które będą budować w was pozytywny ogień.\nKategoria: PejzażPrzez Wojciech Woś 02/11/2020\nTagi: fotografia górskakasprowy wierchtatry\nPoprzedniePoprzedni wpis:Martyna i Przemek – Reportaż i Sesja Ślubna na Śląsku


Nowoczesne łóżka drewniane do sypialni - Katalog stron www - nKatalog\nSzczegóły strony visby.pl:\nTytuł: Nowoczesne łóżka drewniane do sypialni\nSłowa kluczowe: materace kieszonkowe, tanie materace, meble skórzane, komody, łóżka, materace lateksowe, materace, producent materacy, meble dla wysokich, materace bonelowe, szafki\nDom i wnętrze » Meble do sypialni\nMeble łazienkowe poznań »\nPIO-MEB Firma PIOMEB zajmuje się produkcją mebli od 2005 roku. Realizujemy zamówienia klientów według ich indywidualnych potrzeb. W ofercie znajdują się meble łazienkowe, meble pokojowe, szafy wnękowe, meble kuchenne, meble biurowe, meble gabinetowe. Zapraszamy na naszą stronę internetową w celu zapoznania się ze szczegółami oferty....\nKrzesłowisko - sklep internetowy »\nKrzesłowisko zaprasza na zakupy w zakresie nowoczesnych krzeseł o różnych specjalistycznych i uniwersalnych zastosowaniach. W stale rozszerzanej ofercie znajdą Państwo wygodne krzesła, które sprawdzą się w hotelu, restauracji, barze, biurze, sali konferencyjnej. Zachęcamy do zapoznania się ze szczegółami oferty. ...\nPolskie Meble w Irlandii - polskie-meble.com »\nProwadzimy internetowy sklep meblowy. Wyróżniają się u nas kolekcje mebli wyłącznie polskich producentów. Stawiamy na różnorodność kolorystyczną, na dokładne opisy mebli, na ich optymalne przedstawienie graficzne, abyście nie mieli Państwo problemów z dopasowaniem produktu do standardu wykończenia wnętrza. Dbamy również o dostarczanie mebli całkowi...\nSAS MEBLOX szafy łódź »\nZ dużą przyjemnością prezentujemy Państwu ofertę firmy SAS Meblox. Jest to powstałe w 1995 roku przedsiębiorstwo z siedzibą w Piotrkowie Trybunalskim. istniejemy w branży meblowej a specjalizujemy się w produkcji i projektowaniu mebli na indywidualne zamówienie Klienta. W naszym asortymencie znaleźć można między innymi meble kuchenne, zabudowę wnęk...\nSklep z używanymi meblami - ofdesign.com.pl »\nInteresuje Cię sklep z używanymi meblami i jak do tej pory nie możesz znaleźć zadowalającej oferty? Jeśli tak, sprawdź, co możemy zaoferować. Nawiasem mówiąc, warto wiedzieć więcej niż tylko to, że w ofercie są używane meble. Można podkreślić choćby to, że proponujemy sklep z artykułami dekoracyjnymi.\nCały czas są wątpliwości? Firma OldFashion...\nSerdecznie namawiamy do współpracy z naszą firmą, która jest producentem wysokiej klasy krzeseł. Znakomicie wiemy, że pracując w różnych gałęziach przemysłu należy stworzyć dla siebie i dla swoich podwładnych odpowiednie warunki do pracy. Między innymi w laboratoriach, gdzie potrzebne jest wysokie krzesło laboratoryjne. W naszej ofercie znajdziecie...\nSzkolenia kelnerskie - Horeca\nPGNiG TERMIKA tani dostawca ogrzewania pruszków


LOT odebrał Kaleidoscope przed terminem - Puls Biznesu - pb.pl\nLOT odebrał Kaleidoscope przed terminem\nopublikowano: 11-10-2007, 00:00\nBonnier Business (Polska) przestanie wydawać miesięcznik pokładowy narodowego przewoźnika.\nPLL LOT postanowiły zakończyć współpracę z wydawcą „Pulsu Biznesu” ponad rok przed upływem trzyletniej umowy. Informację o zerwaniu kontraktu — z półrocznym okresem wypowiedzenia — przekazano pisemnie w formie zaledwie jednego zdania.\n— Byliśmy zaskoczeni, bo do tej pory współpraca układała się bardzo dobrze, a LOT nie zgłaszał do wydawcy „Kaleidoscope” żadnych zastrzeżeń. Aby wyjaśnić sytuację, wielokrotnie próbowaliśmy skontaktować się z prezesem LOT, niestety bezskutecznie — mówi Arkadiusz Dawid, prezes Bonnier Business (Polska).\nPo zmianach personalnych w LOT narodowy przewoźnik oficjalnie nie wyznaczył osoby nadzorującej prace nad „Kaleidoscope”.\nWcześniej był nią Leszek Chorzewski, były rzecznik prasowy narodowego przewoźnika.\n— Dopiero 7 października dotarło do nas pełnomocnictwo dla Wojciecha Kądziołki, obecnego rzecznika. Dotyczy ono jedynie wglądu do danych finansowych — kwituje Arkadiusz Dawid.\nFrancuzi chcą inwestować w Rosji\nInteger.pl nie jest drogi\nSąd obniżył o 55 mln USD odszkodowanie za Roundup\nWaluta Hongkongu przerwała spadkową serię\nTo musisz wiedzieć dziś rano 16 VII 2019\nLartiq TFI złożyło pozew przeciw akcjonariuszom spółki z GPW\nWenezuela sprzedała tonę złota\nBogdanka wstępnie o wynikach\nTelehorse znalazł dostawcę kanabinoidów\nAwbud żąda 15 mln zł od inwestora\nMFW obniża prognozę dla Singapuru\nMCI Capital zaprasza do sprzedaży akcji\nLG Chem wystawił rachunek za fabrykę w Opolu\nNa fabrykę baterii w Opolu Koreańczycy chcą: 70 mln EUR grantu, działki za symboliczne euro i zwolnienia z opłaty odrolnieniowej\nSmorszczewski został sam na Corviglii\nNiespełna dziewięć miesięcy po hucznym ogłoszeniu powstania Corviglia Capital Fundu jeden z założycieli dyskretnie opuścił firmę\nRządowe dopłaty nie rozruszają e-aut\nPo polskich drogach jeździ niemal 3,7 tys. osobowych e-aut. Prawie tysiąc zarejestrowano w 2019 r. Bonusy raczej nie przyśpieszą wzrostu rynku\nMichał Brański kupił Stomil Olsztyn\nWspółwłaściciel Wirtualnej Polski zainwestował 4 mln zł w zadłużony klub. Wierzy, że ten odzyska dobrą formę… piłkarską i finansową.\nOnico liczy na inwestora\nZ bankami nie wyszło, więc paliwowa spółka rozmawia z inwestorem branżowym. Wiele wskazuje na to, że umowę o poufności podpisał właściciel stacji Moya.\nPolska , Wypowiedzenie , Prezes , Puls Biznesu , Transport Lotniczy , Umowa\nPuls Inwestora / LOT odebrał Kaleidoscope przed terminem


The Sweetest Thing In The World... ♥: Paczki i drobne zakupy z ostatnich tygodni :)\nUzbierało mi się dużo rzeczy do pokazania, więc zdecydowanie nadszedł czas na post zakupowo-paczkowy.\nTradycyjnie zacznę od paczek, których w tamtym miesiącu otrzymałam naprawdę sporo.\nCynkowa maska do twarzy ♥\nMoskilex - mam nadzieję, że pomoże mi opędzić się od krwiożerczych komarów ;)\nOd tej firmy otrzymałam przepiękne lakiery <3\nTeraz już moje zakupy ;)\nJakoś na początku maja zdecydowałam się na zamówienie z mintishop, ponieważ mieli promocję na szampony Batiste. Wzięłam: Light, Oriental, Blush. Skusiłam się też na prześliczny pędzel Real Techniques Retractable Kabuki Brush, który okazał się fantastyczny! Zapłaciłam za nieco nieco ponad 40zł, ale uwierzcie - warto.\nSkorzystałam też z -40% na Revlon w Hebe. Do koszyka wpadły: Colorburst Lip Gloss 042 Bellini, Colorburst Lip Butter 047 Pink Lemonade, Parfumerie Pink Pineapple [możecie go zobaczyć na moich paznokciach TU]. Jestem zadowolona z wszystkich trzech produktów :)\nMusiałam uzupełnić zapasy moich absolutnych niezbędników, czyli:\nGarnier Essentials płyn dwufazowy 13,99zł/200ml\nBeBeauty płyn micelarny ok. 5zł/200ml\nOlej sezamowy 13,20zł/50ml\nDermo Pharma antybakteryjny żel do rąk o zapachu melona 8,49zł/88ml\nW Rossmannie wzięłam dwa żele Isany o zapachach limonka & mięta oraz alpejska rozkosz, które były na promocji i kosztowały jedyne 2,49zł za 300ml.\nNo i ostatnie zdobycze z Natury oraz Hebe:\nSchwarzkopf Nectra Color 1020 jasny perłowy blond 16,49zł\nBiovax maska do włosów słabych ze skłonnością do wypadania 13,99zł/250ml\nEveline diamentowa odżywka do paznokci 10,99zł\nPalmer’s balsam do ciała z masłem kakaowym 14,99zł/250ml\nTo wszystko :) Miałyście któryś z powyższych produktów? A może któryś szczególnie was zainteresował?\nAutor: Yuki. o 15:13\nAlicja S. 5 czerwca 2014 15:19\nSame fajne zakupy, standardowo miałam tylko biedronkowego micelka :)\nYuki. 6 czerwca 2014 01:17\nKurczę, może kiedyś mi się jeszcze coś trafi, co ty też używałaś ;)\nwiolkaa93 5 czerwca 2014 15:20\nUnknown 5 czerwca 2014 15:29\nSame wspaniałości :) Śliczne są te nowości z Revlona i lakiery, czekam na swatche :D\nYuki. 6 czerwca 2014 01:18\nPojawią się już wkrótce ^_^\nFaleFalki 5 czerwca 2014 15:36\nJak pachnie żel z Isany mięta i limonka? Lodowo? :D Nie lubię żeli tej firmy, ale ten wyraźnie mnie kusi :D\nYuki. 6 czerwca 2014 01:20\nMi zapach kojarzy się ze smakiem mojito - rewelacyjnie odświeża w upalne dni <3\nIwetto 5 czerwca 2014 15:45\nCudowne nowości z Revlon :) Świetne kolory lakierów!\nYuki. 6 czerwca 2014 01:21\nSama ich nie wybierałam, ale zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona :) Każdy trafił w me gusta.\nzaczarowanaa 5 czerwca 2014 16:17\nmam odżywkę eveline - szkody niestety moim paznokciom wyrządziła:(\nYuki. 6 czerwca 2014 01:22\n:( U mnie działa fantastycznie, ale wiem, że ma też wiele przeciwniczek.\nwww.natalia-i-jej-świat.pl 5 czerwca 2014 16:20\njej Bingo mnie ciekawi :)\nPrzekonałam się, że to naprawdę fajne produkty! :)\nnitishia 5 czerwca 2014 17:54\nPosiadam płyn z Garniera wciąż, jestem ciekawa tej maski cynkowej i oleju sezamowego ,ostatnio sama zastawiałam się nad jego kupnem ale nie znalazłam żadnego o przyzwoitym (w domyśle nie napakowanym silikonami) składzie. swoja droga jaką masz porowatość włosów?\nYuki. 6 czerwca 2014 01:28\nJa kupuję olej sezamowy w małym sklepiku zielarskim. Jeśli jednak nie znajdziesz jego "czystej" postaci stacjonarnie to pozostanie ci zamówienie z internetu (wiem, że to bardziej kłopotliwe). Ostatnio coraz częściej słyszę o tej porowatości włosów, ale szczerze powiedziawszy nie mam pojęcia o co chodzi. O ile dobrze pamiętam, to jakaś youtuberka, którą oglądam ma dodać o tym filmik, więc mi się wszystko rozjaśni ;)\nnitishia 6 czerwca 2014 02:44\nPorowatość włosów czyli ułożenie łusek włosa. Może być niska,średnia bądź wysoka. Co ciekawe może się zmieniać i w różnych partiach może być inna np.przy skalpie jedna,na długości druga. Dzięki znajomości porowatości (zrymowałam ;p) łatwiej jest dobrać odpowiednią pielęgnacje w tym oleje. Sporo osób pisało w blogosferze o nieznajomości tego terminu co skutkowało pogorszeniem stanem włosów - puszenie,większe przetłuszczanie itd. jedni kupili pierwszy lepszy i sie sprawdził inni niekoniecznie. Najgorsze jest to,że nie ma jakiejś jednej listy co dla których włosów i prawda,jest taka,ze to bardziej metoda prób i błędów. sugerując się wyłącznie tym można się pogubić,często można napotkać na błędne informacje. Zamówiłam inny - jak wspominałam czerwcowy haul,ale rozejrzę się mam 2 takie sklepiki zielarskie nie mega blisko,ale to jeszcze ta sama dzielnica XD.\nYuki. 7 czerwca 2014 18:55\nCiężka sprawa z tą porowatością, chyba nie chce mi się jej u siebie sprawdzać :p Przynajmniej jak na razie. Pielęgnacja, której teraz używam sprawdza się super i nie mam potrzeby zmieniania czegokolwiek. Ale dziękuję za przydatne informacje :)\nnitishia 10 czerwca 2014 02:00\nWięc jesteś szczęściarą ;) w sumie jak to u cb wygląda, 'bierzesz' olej pierwszy z brzegu i dobrze się sprawuje ? i nie ma sprawy ;]\nYuki. 10 czerwca 2014 05:51\nWłaściwie to tak :p Oczywiście są takie, które działają lepiej, ale generalnie każdy wypróbowany przeze mnie do tej pory olej sprawował się dobrze.\nnitishia 10 czerwca 2014 14:31\nObyś dalej tak trafiała ;) A tak z innej 'mańki' mam konto na/w googlach od ponad roku bodajże i nadal nie wiem jak to do końca działa, nie ma tu opcji 'zaproś do znajomych' czy coś takiego,nie orientuje się w tych kręgach XD\nYuki. 10 czerwca 2014 21:13\nTeż się w tym nie orientuję za bardzo :D Praktycznie nie zaglądam na konto google.\nnitishia 11 czerwca 2014 19:19\nChciałam tak po prostu do cb napisać zamiast pisać pod postami\nYuki. 11 czerwca 2014 22:15\nHmm, to może Facebook? Albo po prostu email :)\nJoanneD 5 czerwca 2014 22:13\nNo no, ale Ci się nazbierało ;D\nKilka tygodni robi swoje :p\nBlueberry 6 czerwca 2014 20:22\nZakupy super ! a ten brokatowy lakier z Revlon`a pokaż koniecznie\nYuki. 7 czerwca 2014 01:43


ZIELONA GÓRA: Zielona Góra zabłyśnie świątecznie. W kolejny piątek – miejskie mikołajki - wZielonej.pl\nHome/Informacje/ZIELONA GÓRA:/Zielona Góra zabłyśnie świątecznie. W kolejny piątek – miejskie mikołajki\nZielona Góra zabłyśnie świątecznie. W kolejny piątek – miejskie mikołajki\nfot. Adrian Peno\nTylko dni dzielą nas od rozpoczęcia świątecznych przygotowań. Ważną datą w kalendarzu są mikołajki, które w Zielonej Górze jak zawsze będą miały wyjątkową oprawę.\n6 grudnia w centrum miasta zostaną rozświetlone dwie choinki. Sztuczna dekoracja będzie wyróżniać się na Placu Bohaterów, a przed ratuszem stanie prawdziwe drzewko. Dostarczy je Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych.\nNa deptaku zielonogórskim będzie pachniała prawdziwa choinka z lasu. To nasz prezent od zielonogórskich leśników dla mieszkańców. Na razie szukamy drzewka, co zresztą możecie zobaczyć państwo na naszym Facebooku. Na pewno będzie miało kilkanaście metrów.Ewelina Fabiańczyk, rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych\nPrawdziwa, pachnąca lasem choinka sprawia wielką radość zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Mali zielonogórzanie będą ją własnoręcznie ozdabiać.\nWzorem lat ubiegłych możemy powiedzieć, że doświadczenia są pozytywne nie tylko u dzieci, ale też u dorosłych. Mieszkańcy chodzą i chwalą, że w końcu mamy pachnącą lasem choinkę. Będzie na pewno uroczyste rozświetlenie choinki. Zapraszamy i najmłodszych, i wszystkich mieszkańców z okolic Zielonej Góry i samej Zielonej Góry. Choinka ma przywoływać atmosferę świąt, ale też naturalność, bo w końcu jest z lasu.Ewelina Fabiańczyk\nMiejskie mikołajki rozpoczną się w kolejny piątek, 6 grudnia o 16:00 na Placu Bohaterów. Pół godziny później zobaczymy rozświetloną choinkę przy ratuszu. Włączone zostaną również inne świąteczne iluminacje.\nChoinki deptak przy ratuszu Ewelina Fabiańczyk iluminacja miejskie mikołajki Plac Bohaterów Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych


Zgodnie z art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeśli w konsekwencji zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (lub jego uchwalenia) korzystanie z nieruchomości, lub nawet z jakiejś jej części, w dotychczasowy albo zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem zostało zupełnie uniemożliwione lub rzeczywiście utrudnione, właściciel lub użytkownik wieczysty takiej nieruchomości może wysunąć pewne żądania w stosunku do gminy. Może oczekiwać, że gmina wypłaci na jego rzecz odszkodowanie za poniesioną szkodę lub też dokona wykupu całej nieruchomość lub jej część – przypomina Bartosz Antos z portalu www.grunttozysk.pl. Gmina może przychylić się do tych żądań lub ustosunkować się do nich poprzez zaoferowanie właścicielowi nieruchomości zamiennej, która zrekompensuje poniesioną szkodę.\nAby zobaczyć, jak w praktyce wygląda kwestia ustalania ceny wykupowanej nieruchomości oraz jakie terminy obowiązywać będą gminę omówiony zostanie, niezwykle istotny dla tego typu spraw, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2015 r., sygnatura akt: I CSK 224/14.\nW przywołanej sprawie właściciel nieruchomości, w oparciu o przytoczoną powyżej przesłankę prawną, wniósł pozew przeciwko gminie o wykup nieruchomości – za cenę odpowiadającą jej aktualnej wartości czyli 7 764 000 zł – wraz z zasądzeniem odsetek ustawowych. Sąd rozstrzygający tę kwestię zobowiązał strony do złożenia oświadczeń woli w przedmiocie sprzedaży miastu prawa własności przedmiotowej nieruchomości za cenę nieprzekraczającą 3 mln zł oraz zasądził na rzecz powoda odsetki ustawowe od tej kwoty. W trakcie postępowania ustalono, że nieruchomość należąca do skarżącego znajdowała się w starym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na obszarze o przeznaczeniu spełniającym funkcje „ochrony systemu przyrodniczego miasta", w którym dopuszczono tylko funkcję rolniczą bez możliwości zabudowy siedliskowej. Uchwalony niemal dekadę później nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zmienił przeznaczenie tego obszaru na „zieleń parkową” i ustalił realizację parku miejskiego, co spowodowało faktyczną utratę możliwości korzystania w dotychczasowy sposób z nieruchomości, do której skarżący posiada tytuł prawny. Spełnione zostały zatem wszystkie dyrektywy, o których mowa w art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - uprawnienia właścicielskie zostały znacznie ograniczone na skutek przyjęcia w gminie nowego planu. Właściciel nieruchomości złożył więc wniosek o wykup nieruchomości po cenach rynkowych.\nW myśl z art. 37 ust. 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wykup powinien nastąpić w terminie sześciu miesięcy od daty wniosku, chyba że strony postanowią inaczej, a w wypadku opóźnienia w wykupie właścicielowi przysługują odsetki ustawowe. W omawianej tu sprawie dniem realizacji wniosku był 15 lipca 2002 r. (ustawowe sześć miesięcy od daty złożenia wniosku czyli od 15 stycznia 2002 r.) - to na tę datę należało określić wartość nieruchomości, a z tytułu opóźnienia właścicielowi przysługiwały także odsetki ustawowe. Wartość nieruchomości, o która toczył się spór, na dzień 16 lipca 2002 r. według przeznaczenia zgodnego z planem zagospodarowania przestrzennego wynosiła 2 819 030 zł. Sąd apelacyjny, do którego trafiła sprawa podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną sądu okręgowego i oddalił apelację strony, a właściciel nieruchomości postanowił dalej dochodzić swoich racji i wzniósł skargę kasacyjną. W odpowiedzi Sąd Najwyższy orzekł, że sąd ustala rynkową wartość nieruchomości z daty orzekania i zobowiązał strony do złożenia oświadczeń woli w przedmiocie sprzedaży nieruchomości za cenę 7 400 000 zł. Co więcej, SN podkreślił, że w dyktowanym ustawowo sześciomiesięcznym terminie władze gminne zobowiązane są nie tylko do zawarcia umowy o wykup nieruchomości, ale także do jej wykonania czyli uiszczenia na rzecz właściciela odpowiednio ustalonego wynagrodzenia.\nW kolejnej części artykułu omówione zostaną przesłanki, które zostały wzięte pod uwagę przez SN przy wydawaniu wyroku – czyli na co zwracać uwagę, jeśli dojdzie do sporu z gminą o wartość wykupowanej nieruchomości.\nSąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 stycznia 2015 r. (sygnatura akt: I CSK 224/14) dotyczącego właściwego sposobu ustalenia wartości rynkowej wykupowanej nieruchomości oraz terminów, jakie obowiązują gminę, podkreślił, jak ważne przy rozstrzyganiu jest stan prawny obowiązujący w dacie wejścia w życie nowego planu zagospodarowania przestrzennego. W omawianej tu sprawie nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony został w 2000 r. – należało rozpatrywać zatem sprawę w oparciu o treść ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. A zatem, jeżeli w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego korzystanie z nieruchomości w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel nieruchomości może żądać od gminy jej wykupienia (na chwilę obecną jest to art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r.).\nSN podkreślił także, jak ważne jest zachowanie przez gminę ustawowo wyznaczonych terminów. Przypomnijmy, że wykup nieruchomości powinien nastąpić w ciągu sześciu miesięcy od daty złożenia wniosku - w wypadku opóźnienia w wypłacie z tytułu wykupu właścicielowi należą się odsetki ustawowe (zgodnie z art. 36 ust. 12 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.). W konsekwencji, właścicielowi należały się odsetki w razie opóźnienia w wypłacie należności, a nie w wypadku samego opóźnienia w wykupie. Nowym odpowiednikiem tego przepisu jest z kolei art. 37 ust. 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r., który analogicznie przyznaje gminie termin sześciomiesięczny na wykonanie obowiązku wykupu oraz stanowi, że w wypadku opóźnienia w wykupie właścicielowi przysługują odsetki ustawowe. A zatem odsetki ustawowe przysługują za opóźnienie w samym wykupie nieruchomości, a nie w zapłacie należności z tytułu wykupu. Z racji tego, że nowa ustawa z 2003 r. nie zawiera przejściowych dyrektyw dotyczących tego zakresu, niewykonanie przez gminę narzuconego jej obowiązku należy każdorazowo rozpatrywać w trybie zacytowanego powyżej art. 37 ust. 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r. Warto także pamiętać, że w wyznaczonym sześciomiesięcznym terminie gmina zobowiązana jest nie tylko do zawarcia umowy o wykup, ale także i do jej wykonania, czyli do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia (zgodnie m.in. z wyrokiem SN z 15 lutego 2012 r., sygnatura akt: I CSK 305/12). Tu konieczne będzie także przywołanie art. 2 ust. 18 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który informuje, że przez „wartość nieruchomości" należy rozumieć jej wartość rynkową – niestety nie wskazuje jednak, jaka data jest właściwa dla jej ustalenia.\nJeśli gmina w przewidzianym na to ustawowo terminie nie doprowadzi do zawarcia umowy z właścicielem nieruchomości przysługiwać mu będzie roszczenie o wykup na podstawie art. 64 oraz 1047 kodeksu cywilnego na drodze postępowania sądowego – informuje Bartosz Antos z portalu www.grunttozysk.pl. W takich przypadkach orzeczenie sądu co do zasady zastępuje oświadczenie woli gminy. W wydanym orzeczeniu SN zajął stanowisko, zgodnie z którym należne wynagrodzenie powinno odpowiadać aktualnej wartości rynkowej nieruchomości – rozumianej jako wartości ustalonej w dniu orzekania sądu, przy uwzględnieniu jej stanu istniejącego przed datą wejścia w życie planu, który doprowadził do zmiany jej przeznaczenia. Wynagrodzenie za nieruchomość powinno w konsekwencji być odpowiednikiem wartości przenoszonego prawa własności właściwej w dacie jego przenosin.\nTagi: Gmina,Wykup nieruchomości,


ekran | fellowshipinhislove.com\nTelebim to nowoczesne, energooszczędne narzędzie stosowane jako reklama wizualna, także w procesie przesyłania informacji. Jest to aparat do emitowania pakietów graficznych i tekstowych. Takie wyjścia reklamowe i informacyjne są stosowane zarówno przez przedsiębiorstwa handlowe, usługowe, jak i odrębne, funkcjonujące w rozmaitych gałęziach przemysłu. Ergonomiczność, łatwość obsługi i odporność na okoliczności pogodowe, to główne cechy telebimów.\nRead more about Telebim jako nowoczesne, energooszczędne narzędzie wizualne\nCzasem przejdzie nam przez głowę taka myśl jak to jest, że gdy promienie słoneczne padają na nasz odbiornik TV to nic nie widzimy, a kiedy stoimy w pełnym słońcu przed telebimem to nie ma problemu z odbiorem obrazu. Jeżeli chodzi o telebim to ma on właśnie tę najważniejszą właściwość, a mianowicie słońce mu nie przeszkadza. Jak to się dzieje? Otóż telebim ma parę razy większą jasność w porównaniu do jasności ekranu telewizora plazmowego. Z tego powodu przy imprezach pod gołym niebem trzeba korzystać z telebimów, niż z wielkich ekranów plazmowych, które również możemy kupić i wystawić na świeżym powietrzu.\nRead more about Telebim\nTelewizory 4k to wspaniała technologia w powalającej cenie\nTelewizory 4k radują się dużym powodzeniem\nW większości naszych mieszkań dostrzeżemy przynajmniej jeden telewizor, a często okazuje się być ich kilka. Dlatego również musimy zaznaczyć, że wielkim powodzeniem cieszą się teraz telewizory 4k.\nRead more about Telewizory 4k to wspaniała technologia w powalającej cenie\nW jaki sposób nabyć dla siebie odpowiedni notes?\nludzie zawsze potrzebowali czegokolwiek, na czym można było by robić notki czy też szkice. Zaczęło się prawdopodobnie od piachu a także kija jako narzędzia, aż doszło do współczesnych dotykowych ekranów.\nMiędzy tymi dwoma krańcami zjawił się papier, jaki ma się całkiem znakomicie już od tysięcy lat.\nRead more about W jaki sposób nabyć dla siebie odpowiedni notes?\nChcesz stale kontrolować stan zdrowia swój i swego dziecka? Pulsoksymetr na pewno Ci w tym dopomoże!\nW współczesnych czasach właściwie każdego człowieka trapią różnego rodzaju dolegliwości zdrowotne - najprawdopodobniej jest to wynik spożywania dużej ilości wysoko przetworzonej żywności, a jednocześnie siedzącego trybu życia przed komputerem - tym samym zwykle zwiększamy ryzyko wystąpienia dla przykładu zawału.\nRead more about Chcesz stale kontrolować stan zdrowia swój i swego dziecka? Pulsoksymetr na pewno Ci w tym dopomoże!


znajdki - Figiel\nJesteś tutaj: Home W nowym domu adopcje 2013r Figiel\nkorzysta w kuwety\nKilkumiesięczny Figiel został znaleziony razem z rodzeństwem na Targówku.\nMalutki był najbardziej nieśmiały z całego miotu i zawsze chował się przed nieznajomymi ludźmi. Czas mijał, kociaki po kolei znajdowały domy, aż Figielek został w Przytulisku sam..\nTutaj Figiel spędził całe swoje dzieciństwo. Czeka na dom już prawie dwa lata. Nigdy nie miał swojego własnego posłanka i własnego człowieka do głaskania. To kochany kotek, ale nie umie powalczyć o uwagę człowieka i zawsze przegrywa z bardziej przebojowymi kotami.\nFigiel jest grzecznym, bezproblemowym kotem. Przy pierwszym kontakcie boi się trochę obcych i stara się ukryć ale wystarczy dać mu troszkę czasu, żeby zaczął nadstawiać brodę do drapania. Jesteśmy pewni, że w ciepłym i kochającym domu, kocurek szybko się otworzy i będzie wspaniałym kocim kumplem.\nJest czysty i zadbany, korzysta z kuwety.\nMoże ktoś wypatrzy Figielka? On już tak długo czeka na dom…\nFigile przebywa obecnie w domu tymczasowym w Warszawie.


Porno i wódka! Belfer dzieciom? | Echo Dnia Radomskie\nPorno i wódka!…\nPorno i wódka! Belfer dzieciom?\nByły nauczyciel miał zwabiać dzieci obietnicami dobrej zabawy. P. Mazur\nPokazywał zdjęcia i filmy porno trójce dzieci, namawiał je do picia alkoholu i groził gwałtem siostrze jednej z poszkodowanych dziewczynek - takie zarzuty stawia Prokuratura dla Miasta Radomia byłemu nauczycielowi, którego zatrzymali funkcjonariusze z Komendy Miejskiej Policji w Radomiu. Mężczyzna nie przyznaje się do zarzucanych mu przestępstw. Grozi mu kara do dwóch lat więzienia.\nW czwartek rano do mieszkania w centrum Radomia weszli funkcjonariusze z Komendy Miejskiej Policji. Według ich ustaleń, miał w nim przebywać mężczyzna podejrzewany o rozpowszechnianie pornografii.\n- Rzeczywiście takie zdarzenie miało miejsce - przyznał Rafał Jeżak, rzecznik prasowy Komendy Miejskiej Policji. - Policjanci zatrzymali 58-letniego mężczyznę. Podejrzewamy, że rozpowszechniał treści pornograficzne w postaci pism oraz filmów, które miał pokazywać trojgu dzieciom. Prawdopodobnie udostępniał im także wódkę i namawiał do picia alkoholu.\nJak nieoficjalnie udało nam się ustalić, zatrzymany to były nauczyciel. Miał zwabiać dzieci obietnicami dobrej zabawy. W zamian za przyjście do jego mieszkania ponoć kupował im lody oraz dawał drobne sumy pieniędzy. Proceder bezkarnie uprawiał od stycznia. W mieszkaniu policjanci znaleźli stosy pism pornograficznych i wibratory. Zabezpieczyli także komputer. Prawdopodobnie na twardym dysku znajdują się zdjęcia pornograficzne. Funkcjonariusze zabezpieczyli też w mieszkaniu tablicę rejestracyjną pochodzącą z kradzieży.\nWczoraj mężczyźnie Prokuratura dla Miasta Radomia postawiła zarzuty nakłaniania małoletnich do spożywania alkoholu, prezentowania im treści pornograficznych, groźby zgwałcenia kierowane wobec siostry jednej z poszkodowanych oraz ukrywania tablicy rejestracyjnej pochodzącej z kradzieży. Mężczyzna nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Na razie zastosowano wobec niego dozór policyjny.\n- Myślę, że ten człowiek został zatrzymany dzięki szerokiej akcji informacyjnej. Dorośli przyjrzeli się jego działalności i poinformowali odpowiednie służby - powiedział Włodzimierz Wolski, dyrektor Ośrodka Interwencji Kryzysowej w Radomiu i koordynator programu zapobiegania pedofilii "Ocalić dzieciństwo". - Pozostaje tylko pytanie: ile dzieci skrzywdził podczas swojej działalności. Czy tak naprawdę uda się to ustalić?\nW regionie radomskim w ciągu ostatnich trzech lat odnotowano 170 podobnych przypadków, niewielka część z nich dotyczyła środowiska nauczycielskiego.\nPowiat grójecki. Obywatelskie zatrzymanie pijanego kierowcy. Mężczyzna miał ponad 2,5 promila alkoholu we krwi\nWe wtorek wieczorem doszło pod Grójcem do obywatelskiego zatrzymania pijanego kierowcy. Okazało się, że mężczyzna ma ponad dwa i pół promila alkoholu w wydychanym powietrzu.\nDramat siedmioosobowej rodziny z gminy Zakrzew. Po uderzeniu pioruna zostali bez dachu nad głową. Trwa zbiórka na odbudowę domu\nPoniedziałkowa nawałnica, która przeszła nad regionem radomskim, zniszczyła dom Lesiaków ze wsi Kozinki w gminie Zakrzew. Piorun pozbawił ich dachu nad głową. Trwa zbiórka pieniędzy na odbudowę, pomagają sąsiedzi i ludzie dobrej woli.\npowiat radomski zbiórka pieniędzy


Wycieczka – Chiny\nJesteś tutaj: hotelhr.pl >Artykuły w kategorii ‘Jedzenie w podróży’\nOpublikowano w Jedzenie w podróży\nChociaż kuchnia śródziemnomorska jest stosunkowo bliska, dopiero kilkanaście lat temu zaczęto stosować szerzej jej zasady. Okazała się wspaniałym medykamentem na liczne problemy z układem krwionośnym, co wynika ze stosowania oliwy z oliwek, ryb oraz większej ilości warzyw. Jednak kuchnia śródziemnomorska jest niezwykle różnorodna, ponieważ dotyczy kuchni kilku państw, a nie jednego. Pod tym mianem można znaleźć zarówno kuchnię grecką, hiszpańską, włoską, ponieważ wszystkie te kraje leżą w basenie Morza Śródziemnego. Dzięki temu można spróbować kilkunastu wspaniałych zestawień, w których mięso gra mało znaczącą rolę, ale można posiłkować się ry\nOwoce morza nieśmiało trafiają na polskie stoły, choć nadal w dość ograniczonym zakresie. Wynika to z jednej strony z dość ograniczonych możliwości dotyczących dostania owoców morza w sklepach, z drugiej z braku praktyki w ich przyrządzaniu. O ile jeszcze małże, kraby i krewetki bywają przygotowywane albo dodawane do innych potraw, o tyle inne stworzenia morskie byłyby problemem. W związku z tym, jeśli chce się naprawdę spróbować tego, co oferuje morze najlepiej spróbować kuchni japońskiej, koreańskiej, chińskiej, które obfitują w zaskakujące przysmaki. Można pokusić się o stwierdzenie, że z morza jedza oni niemal wszystko. Na straganach z ulicznym jedzenie\nPodróżowanie i próbowanie lokalnych przysmaków to prawdziwa przyjemność, jednak nie oznacza nie przestrzegania żadnych zasad. Dotyczy to przede wszystkim wyjazdów poza Europę, gdzie nie ma się już tak wysokiej pewności, że jedzenie jest przebadane kilkanaście razy przed trafieniem do sklepu i na stół. Oczywiście jedzenie uliczne, zwłaszcza w krajach azjatyckich, w Chinach, w Korei kusi, jednak nie można dać się ponieść całkowicie, jeśli widzi się, że przynajmniej minimalne warunki sanitarne nie są spełnione. Nie jest to żaden przejaw snobizmu, lecz dbałość o własne zdrowie. Wyjeżdżając poza swój kraj trzeba być przygotowanym na to, że jest się narażon