Mam tylko od tamtego dnia(niedziela),a zwĹaszcza od poniedz - Forum klanu CS 16\nMam tylko od tamtego dnia(niedziela),a zwĹaszcza od poniedz\nWysłany: Czw 7:23, 27 Mar 2014 Temat postu: Mam tylko od tamtego dnia(niedziela),a zwĹaszcza od poniedz\nA samo wyciecie jest bezbolesnie. [link widoczny dla zalogowanych] IgM ujemny\nmĂłj 11 dzieĹ [link widoczny dla zalogowanych] co mam zrobiÄ?\nPierwszy fryzjer ktĂłrego mogÄ ĹmiaĹo poleciÄ Ja zaryzykowaĹam i niestety wpadka. Witam.po 8 latach wĹaĹnie siÄ dowiedziaĹam Ĺźe znĂłw mam duĹźego torbiela na prawym jajniku, ktĂłrt byĹ krojony 8 lat temu.OprĂłcz tego to mam polipa w macicy i teĹź mam zrobiÄ ca125.Moniko nie moĹźna udzieliÄ konkretnej odpowiedzi nawet gdyby lekarze chcieli kaĹźdy organizm jest inny,ale moĹźesz pytaÄ nie jednego konsultuj zawsze siÄ u dwĂłch lub trzech.Ja po tamtej operacj urodziĹam zdrowego syna wiÄc trzymam za Ciebie i pozdrawiam. o to spory kawaĹek do morza , ja mam niecaĹe 2 godzinki. on mi nosa nie zrobi na pewno. [link widoczny dla zalogowanych]\nPotem rozpoczelam studia w innym miescie i wtedy tez zmienilam otoczenie na mlodsze, bardziej otwarte i nie oceniajacych az tak po narodowosci tym bardziej, ze na wloskim uniwersytetach studiuje wielu cudzoziemcow. Z gĂłry dziÄkujÄ za podpowiedzi Teraz juĹź nie. Efekty sa!!! Lunch: wiÄc jem te swoje zupki (broĹ boĹźe Ĺmietany!!!) w iloĹci jak dla dziecka niejadka, kanapki z chrupkiego pieczywa (bo niby od buĹki uroĹnie mi wieeelki zad), gotowane warzywa i surowe i owoce ale teĹź w maĹych porcjach, miÄcha nie ruszam (bo - zad!), musli - pĂłĹ na pĂłĹ mleko i woda. EKD ...\nWysłany: Nie 8:44, 06 Kwi 2014 Temat postu: Z moim mÄĹźem chodzi grzecznie, ale ze mnÄ\nsprĂłbowaÄ no i tych ktĂłrzy zaczynaja po raz kolejny.....sukcesĂłw! [link widoczny dla zalogowanych] Jest to chamski numer, ktĂłry przebija tylko caĹkowite spalenie wĹosĂłw trwaĹÄ\nkazdy leci na jedrne cialo, glowa nic nie ma tu do znaczenia Jezeli jak to piszesz diety i zywienie to twoje hobby ĹźartujÄ, oczywiĹcie. 3. Wiki, ile placiĹaĹ i czym Pani dr powieksza ? [link widoczny dla zalogowanych]\n? Impreza - tak jak zresztÄ\nsiÄ spodziewaĹam, nie za bardzo sie kleiĹa. po pĂłĹ roku siĹowni 3 x tygodniu nie schudĹam nic, ale za to tĹuszcz zamieniĹ siÄ w miÄĹnie, wiec siĹowniÄ bÄde podtrzymywaÄ dalej, widocznie moja waga juĹź taka pozostanie, ale grunt, to mieÄ miÄĹnie a nie tej wstrÄtny cellulit... Hej Ja mam dwĂłch synkĂłw (Wojtek i Dobromir), i teĹź nie wiem czy jak dorosnÄ\nnam mieli za zĹe takich imion, ale myĹlÄ Ĺźe nie... droga stewardesso smieszy mnie to co mowisz chyba nigdy nie bylas napraw3de w tym salonie tak sie sklada ze mialam okazje odbyc tam szkolenie znam tych ludzi i doskonale sie orietuje jakie stosuja techniki jedna z glownych cech jest to ze nie stosuja WOGOLE tapiru chyba ze w kokach na zyczenie klientki a strzyzenie maszynka jest 3 razy trudniejsze niz nozyczkami i kazdy fryzjer ci to powie a jesli chodzi o tlenionego czy jak go tam nazwalas to mozesz byc pewna ze jest on najlepszym stylista w tym salonie i wiele osob sobie go ceni czesto trzeba sie do niego zapisywac tak wiec jak nie wiesz to sie nie wypowiadaj a jesli nawet ci spieprzyl fryzure to pamietaj nikt nie jest idealny jestem stomatologiem, wiÄc dorzucÄ kilka sĹĂłw.\nw Krakowie [link widoczny dla zalogowanych] Wiesz.....to nie wyraĹźaj swego zdania na jakis temat, bo przeciez to opinia subiektywna:/ Chyba wiadomo , Ĺźe chodzi o normalnosc takÄ\nMusiaĹabym to zobaczyÄ, ale wydaje mi siÄ Ĺźe beĹź lub ecri powinny pasowaÄ ,ale to juĹź Ty sama zdecydujesz [link widoczny dla zalogowanych] OprĂłcz zupki jest przecieĹź miÄso, chude mleko, warzywa i owoce ryĹź co siedem dni.\nCiekawam, jaki asortyment zakupĂłw macie na myĹli. Pa..pa Nie pozwĂłl mi wywoĹaÄ u Ciebie zĹoĹci. chyba nabraĹam wiÄkszego szacunku do pracy fryzjerĂłw. Ja szukam salonu w ktĂłrym moĹźna wykonac zabieg keratynowego prostowania wĹosĂłw ... [link widoczny dla zalogowanych]\nĹťyj wolniej, wsĹuch*j siÄ w siebie. U nas tez latali w 92 fotografowie, a teraz juz nie i szkoda bardzo, bo te zdjecia od nich sa takie super czarno-biale Witam, bo ona nie jest taka laska,ale ladna na buzce slodka.) Anglikanizm Katolicyzm Judaizm Islam Hinduizm Buddyzm Laicyzm 3.Moja droga ja CiÄ kocham ja zaczynam dzisiaj i zobaczymy jakie bÄdÄ\nteraz na wakacje zapene jakies sandalki moze cos na koturnie z korka beda pasowaĹy. na stroniewww.fotosik.pl - niech sie inni wypowiedza jak w nich wygladsz !\nmaĹź i poĹoĹźna. [link widoczny dla zalogowanych] Od dzis ja tez zaczynaam diete ;d .\nAle z blizna wszystko okay?????? ale warto sie troche zmusic i poprobowac.nie wolno sie poddawac- 'NIGDY W ZYCIU'' Ja kiedys miaĹam robiÄ u niego powieki ale doktor byĹ na wakacjach a mi sie spieszylo i wybraĹam kompletnego partacza ktĂłry spieszyĹ totalnie zabieg. WilgotnoĹÄ: bylam i nie widziala... [link widoczny dla zalogowanych]\nPowiedzcie czy stosujecie witaminÄ B6 i kwas foliowy, bo sĹyszaĹam rĂłĹźne opinie na ten temat. az ma sie ochote cofnac czas... á  odrost mam dosyÄ duĹźy, boje sie ze wlasnie odrosty beda jasniejsze a na dole czarne, kolezanka mowi ze czekoladowy jest dosyc ciemny i nie powinno byc zbyt duzej roznicy no i ze na czarne chwyta, nie chce dekoloryzacji. po jakim czasie? Czytam Wasze posty poniewaĹź sam chciaĹbym kupiÄ orbitreka, tylko problem polega na tym Ĺźe nie dysponujÄ zbyt duĹźÄ\n, a z tego co tutaj wyczytaĹem taki orbitrek z koĹem 5 kilo to nie dla mnie Ja nie widze obaw - nigdzie nikt nie napisal, ze P.\nniĹź np. Sobote spedzilismy na zakupach, i szukaniu czegos do ubrabiania, bo za dwa tyg.idziemy na wesele.\ncy, wiÄcej moĹźna czytaÄ tutaj: [link widoczny dla zalogowanych] dziÄkuje [link widoczny dla zalogowanych]\nthelmie i luise ZmniejszyÄ ogieĹ i gotowaÄ powoli aĹź jarzyny bÄdÄ\nmiÄkkie. w czwartek mam operacjÄ i jestem coraz bardziej przeraĹźona. Powiem Ci coĹ waĹźnego w sprawie tego czego siÄ boisz, myĹlÄ\nc o znajomych.. 2. [link widoczny dla zalogowanych]\nĹź to do wyjazdĂłw jest taki prÄdki jak ĹźĂłĹw Zaskoczona, a studiujesz juz w Polsce? dziewczyny zazywam luteine czy jak bede miala dostac okresu to bede miala typowe objawy jak na miesiaczke typu bolÄ\nce piersi i brzuch czy poprostu przyjdzie z nienacka a) doszlifowalabym jezyk - i nie byl by to ksiazkowy ang otĂłĹź dziewczyny mĂłwiÄ\n,ale chcialabym mieÄ mniejszy. ByĹaĹ u endokrynologa? na badaniu powiedzial ze nie mam!!!..teraz czytam ze to skutek uboczny, piecze jakby ktos kwas wylaĹ, szczegolnie wieczorem.


1-Minute, Warszawa ✦ Sklepy spożywcze ✦ Panorama Firm\nul. Branickiego 17 Biurowiec Wilanów Office Park, 02-972 Warszawa Wilanów, mazowieckie\n1-Minute działa w branży Sklepy spożywcze. Siedziba firmy znajduje się w województwie mazowieckim w miejscowości Warszawa.\nZ przedstawicielem firmy 1-Minute możesz spotkać się także osobiście, pod adresem 02-972 Warszawa ul. Branickiego 17 Biurowiec Wilanów Office Park,. Jeśli korzystasz z nawigacji GPS możesz użyć współrzędnych geograficznych: [kopiuj]\nLiczymy na to, że doświadczenie Pracowników 1-Minute oraz zakres świadczonych usług, pozwolą spełnić Twoje oczekiwania.


Tytuł: ARTYSTYCZNE KONTAKTY\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 7:37\nWielu muzyków próbowało nawiązać artystyczną współpracę z Czesławem Niemenem. Równiez Niemen niejednokrotnie dążył do takich kontaktów. Wśród wielu nazwisk o jakie się nasz Mistrz przynajmniej "otarł" były : Woźniak, Kurylewicz, Kulpowicz, Gaertner, Rodowicz, Kayah, Urbaniak, Namysłowski, Stańko, Dębski, Zembaty, Kciuk....zespoły : 2+1, Budka Suflera, CETI, Dżem, Perfect... Widzimy, że rozpiętość była duża, a klucza na pozór w tym żadnego nie widać...\nRezultatem tych spotkań najczęściej były interesujące nagrania lub wspólne występy. Może więc warto na forum zastanowić się nad kwestią kiedy, dlaczego, przy jakiej okazji i w jaki sposób zawiązywały się te kontakty.\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 10:20\nWielu muzyków próbowało nawiązać artystyczną współpracę z Czesławem Niemenem. Również Niemen niejednokrotnie dążył do takich kontaktów .\nW 1971r. Niemen odświeżył znajomość z kolegą z Trójmiasta - Helmutem Nadolskim.\nW tym wypadku to Czesław chciał swoją muzykę wzbogacić o środki stosowane do tej pory raczej w muzyce poważnej i jazzie.\nprzysłuchiwał się próbom, jakie odbywał Helmut Nadolski z pianistą Janem Fryderykiem Dobrowolskim i wpadł mu do głowy mariaż rockowego soundu z płomiennym kontrabasistą.\nPierwszą kompozycją, jaką w nowym (awangardowym) stylu grupa Niemen zrobiła jeszcze w składzie z Andrzejem Tylcem (pozyskanym z grupy Romuald i Roman) oraz Tomaszem Jaśkiewiczem była "Piosenka dla zmarłej" z długim wstępem na organy i kontrabas. Tomasz opowiadał, że od początku czuć było, że Czesław z Helmutem bardzo się nawzajem "napędzali" i to tak dalece, że w trakcie tych improwizacji zapominali o innych muzykach.\nW 1972r. razem z Helmutem nagrał muzykę do fimu "Dziewczyny do wzięcia" i gdy w następnym roku pojawiła się propozycja nagrania ścieżki dźwiękowej do filmu "Pies", a Czesław wówczas nagrywał w Niemczech - reżyser Janusz Kondratiuk o muzykę (nie bez kozery) poprosił Helmuta ...\nW 1974r. w kościele św. Jerzego w Sopocie Helmut Nadolski nagrał swą pierwszą autorską płytę p.t. "Medytacje" . Na organach towarzyszył mu Niemen, a natchnioną recytacją misterium dopełnił aktor Olgierd Łukaszewicz.\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 12:12\nGwoli ścisłości w Medytacjach Niemen gra na minimoogu, a w tle, na kościelnych organach Andrzej Nowak (kilka dni temu u szczytu ul. Monte Cassino odwiedziłem miejsce tego nagrania...).\nA wracając do tematu : mam wrażenie , że Niemen S.Kulpowicza poznał dzięki festiwalowi Jazz Yatra - czy ktoś wie coś pewnego na ten temat ?\nTytuł: Andrzej Nowak\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 12:59\nGwoli ścisłości w Medytacjach Niemen gra na minimoogu, a w tle, na kościelnych organach Andrzej Nowak (..).\nA wracając do tematu : mam wrażenie , że Niemen S.Kulpowicza poznał dzięki festiwalowi Jazz Yatra- czy ktoś wie coś pewnego na ten temat ?\nWyłapałeś te organy Szach'raju\nRzeczywiście : po sopockim debiucie Andrzeja Nowaka w grupie AEROLIT (grał na pianie Fendera) doszło do nagrania płyty H.Nadolskiego w kościele św.Jerzego. Sądziłem, że ktoś oprotestuje nie tylko organistę, ale i datę, bo podawane są b.różne daty tego recordu , a wynika to stąd, że nagrany materiał został wydany (w Veritonie) dopiero po kilku latach ...\nSprawdźcie sami - jakie daty podają nam w książkach ?\n"Graliśmy w kościele przy Monte Cassino (...)Na dole, przy ołtarzu, Czesław na moogu; Helmut Nadolski obsługujący różne dziwne instrumenty. Ja grałem na chórze na organach kościelnych" - wspominał te wydarzenie dla M.Górki z "Gazety Krakowskiej" Andrzej Nowak- niegdyś pianista Piwnicy pod Baranami (1 V -piwniczny wieczór w Kino Polska), który ostatni raz widział się z Czesławem po koncercie w Krakowie, w lipcu 2002r.\nCo do Sławomira Kulpowicza - to śmiało można dopisać Go do wątku Jazz Yatra.\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 18:42\nDo artystycznego kontaktu Perfectu z Niemenem doszło w 1995 na kortach Legii, gdzie odbył się okolicznościowy kocert zespołu. Inicjatorem tego spotkania był Perfect, który w ten sposób chciał nadać blasku temu wydarzeniu. Wspomina G.Markowski : " Gdy zadzwoniliśmy i zaproponowaliśmy mu wspólny występ, nie dał od razu odpowiedzi. Poczym pojawił się na próbie i gdy usłyszał jak Sygitowicz i Krzak grają ten wstęp do Dziwny jest ten świat - powiedział <tak> . Kiedy przyszedł na koncert, zobaczyłem człowieka ogromnie stremowanego ".\nTrema nie przeszkodziła Niemenowi wspaniale wykonać Dziwnego i Papug....\nTytuł: 2 utwory z Perfectem\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 19:07\n.. raczej Dziwnego i Płonącej stodoły\nRok później wystąpili razem także na jubileuszu klubu "Stodoła"/\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 19:13\nJasne, jasne - wiedziałem ,że coś na "pe", he, he...\nA jak Niemen nawiązał współpracę z CETI - może ktoś wyjaśni jak doszło do tego pozornie egzotycznego mariażu ? (Bieg straceńców i Ściana płaczu to chyba najmocniejsze utwory w jakich nagraniu uczestniczył Niemen).\nTytuł: CETI już było ;)\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 19:53\nA jak Niemen nawiązał współpracę z CETI - może ktoś wyjaśni jak doszło do tego pozornie egzotycznego mariażu ?\nNie pędź tak Szach'raju, pozwól pomyśleć , bo już nie nadążamy\nO niektórych postaciach i zespołach było już na forum-w tym także o CETI :\nhttp://www.venco.com.pl/~dsier/Niemen/f ... .php?t=665\nZamieszczono: pn maja 01, 2006 20:00\nMyślę, że warto zacytować fragment wywiadu Grzegorza Kupczyka, który dotyka sprawy nawiązania współpracy CETI z Niemenem :\n"(...) To były wspaniałe chwile i ogromne doświadczenie. Spełnienie marzeń… Gdy zakładaliśmy z Marihuaną Ceti i zaczęły powstawać pierwsze kawałki wymyśliłem sobie szaloną rzecz. Zastanawiałem się, czy nie zagrałby z nami Niemen. Wszyscy patrzyli na mnie jak na głupka. Pamiętam jak bębniarz Non Iron (Jędrzej Kowalczyk) powiedział "no Grzechu, jak Ci się to uda to osobiście pochylę głowę przed Tobą". Pomagali mi w załapaniu kontaktu z Niemenem Rysiek Gloger i Krzysiek Wodniczak. Kiedy już zostaliśmy sobie przedstawieni, zaprosił nas (Maryśkę i mnie) na swój koncert do UAM i tam po koncercie dogadaliśmy szczegóły. Niemen zawsze był moim Idolem i jestem dumny z tego, że udało mi się tego dokonać. Wielu poznańskich muzyków długo patrzyło z zawiścią na ten ruch. Nikt nie wierzył, że się uda. Wyobrażam sobie jak musiało ich gryźć takie posunięcie z mojej strony… "\nZamieszczono: wt maja 02, 2006 9:35\nMarkovitz wspaniale opisał początek i lata późniejsze jakże twórczej współpracy Niemena z Nadolskim. W uzupełnieniu dodam, że ci dwaj artyści spotkali się na scenie przynajmniej jeszcze raz - w 1975 roku na imprezie towarzyszącej Jazz Jamboree, gdzie podobno wykonali utwór "Narracja". Bardzo jestem ciekaw informacji na temat tej kompozycji, sam nie wiem o niej nic, a intryguje mnie od jakiegoś czasu.\nZamieszczono: czw maja 18, 2006 21:06\nci dwaj artyści (:N: i Helmut Nadolski) spotkali się na scenie przynajmniej jeszcze raz - w 1975* roku na imprezie towarzyszącej Jazz Jamboree, gdzie podobno wykonali utwór "Narracja".\n* Z ustaleniem dokładnej daty tego koncertu powinien przyjść nam w sukurs Tadeusz Skliński w "Dyskografii" .\nNiegdyś dzięki prawidłowej odpowiedzi na pytanie dotyczące właśnie tego utworu Tadeusz pokonał mnie w konkursie radiowym prowadzonym przez M.Gaszyńskiego.\nStąd też nie darzę specjalną sympatią "Narracji" , która -mam jednak nadzieję- zachowała się gdzieś w taśmotece Polskiego Radia.\nP.S. Już 30 maja w tvp Kultura sztuka "Niobe" z muz.Helmuta Nadolskiego (z 1974r.).\nZamieszczono: pt maja 19, 2006 12:49\nOto kilka ciekawostek na temat kontaktów Niemena z innymi artystami wyszperanych na stronie Budki Suflera, szczególnie w dziale : „Prasa” . Wszystkie fragmenty pochodzą z Kuriera Lubelskiego z lat 1983/1984. Autor, Jerzy Janiszewski na temat momentu rozstania SBB z Niemenem pisał : „(…)Po imprezie w "Chatce Żaka" chciałem namówić Józefa Skrzeka na wywiad dla radia, interesowała mnie przyszłość byłej grupy Czesława Niemena. Odmówił, powiedział jedynie, że jego kapela wiele dokona w najbliższych miesiącach. Na hasło "Niemen" pojawiała się na jego twarzy nienawiść którą odbierałem jako siłę napędową przyszłej artystycznej zemsty. Nie znam okoliczności rozstania Niemena ze Skrzekiem nadal jednak twierdzę, że razem nagrali dwie swoje najlepsze płyty. (…)".\nA teraz arcyciekawe informacje już wyłącznie o spotkaniu Budki z Niemenem przy okazji nagrywania LP Cień wielkiej góry:\n„(…) Z Warszawy przyszła wiadomość, że możliwy jest udział w sesji nagraniowej Czesława Niemena, który na pierwszym w kraju moogu coś tam zagra. Również pomoc zaoferowały Alibaki. (…).\n„(…) największą radość sprawił wszystkim słynny niemenowski Hammond, załatwiony dzięki wieloletniej przyjaźni managera Budki - Jurka Bogdanowicza z panem Czesławem. Nigdy już potem nie obserwowałem przy nagraniach tak wiele entuzjazmu, jak właśnie przy realizacji pierwszej płyty Budki Suflera. Ten entuzjazm zresztą z dnia na dzień topniał, chęć do pracy i życia odbierał muzykom apodyktyczny prof. Urbański, z którym - pod koniec sesji - nawet nie wytrzymywała pracująca przy stole mikserskim żona.\nZaczęło się od tego, że ekipa nagrywająca pod kierownictwem szefa Wydziału Realizacji PWSM zainstalowała przy perkusji 1 (słownie: jeden) mikrofon. Po błaganiach pan prof. Zgodził się na trzy. Zdarzały się pomyłki muzyków, które trzeba było poprawić - i wówczas wszyscy byli wpatrzeni w prof. Urbańskiego, zgodzi się? Zwykle odmawiał mówiąc - "i tak nikt tego nie usłyszy". To już nie była tylko nieuczciwość wobec młodych muzyków ale również wobec słuchaczy, którzy potem płytę kupowali. Plotki, że pracujemy z najgorszą ekipą "Polskich Nagrań" stały się prawdą, choć z jeszcze gorszą spotkał się zespół potem. Zaistniały nawet takie okoliczności, że zespół udał się do dyrektora firmy prosząc o zmianę ekipy nagrywającej. Entuzjazm i tylko entuzjazm sprawił, że tę płytę dokończono i jako tako zarejestrowano. Mnie osobiście prof. wyprosił z reżyserki w ostatnich dniach pracy (pełniłem wówczas funkcję inspektora nagrań) - a powodem było to, że sprowadziłem na nagranie Czesława Niemena. Nie zapomnę powitania, po którym wszystkim nam tam w studiu nogi się ugięły - "Panie Niemen! Jeszcze pana tu brakowało, nic tu po panu i proszę opuścić studio". Czesław Niemen może i by po tych słowach odszedł (był bardzo zmęczony po całodziennej pracy nad swoją płytą, którą realizował w iście spartańskich warunkach w budującym się studiu przy Długiej 5, przy okazji testując nowy wspaniały stół firmy "Neve" i 16-ślad Studera), ale dostrzegł rozpacz w oczach lubelskich muzyków - "To parę dźwięków profesorze i kilka minut pracy, nagram i nie ma mnie już". Atmosfera była tak podła, że nie zdołał już nagrać partii mooga w "Z dalekich wypraw", zrobił to potem na gitarze Andrzej Ziółkowski (…).” (wszystkie fragmenty autorstwa Pana Janiszewskiego).\nJezeli naprawdę nagranie improwizacji do Szalonego Konia zajęło Niemenowi ( w niekorzystnych warunkach !) jedynie kilka minut (nawet jeśli tylko w sensie przenośnym) - to - Panie i Panowie - "czapki z głów" przed tą eksplozją artyzmu...\nOstatnio zmieniony pt maja 19, 2006 21:00 przez szach' raj, łącznie zmieniany 2 razy\nZamieszczono: pt maja 19, 2006 17:38\nDo niezwykłego kontaktu w sensie artystycznym doszło między Niemenem, a brytyjską grupą The Chemical Brothers. Sprawa jest dość znana, gdyż dotyczy ostatnich lat życia Mistrza. Jako, że najdokładniejsza wypowiedz Niemena na ten temat pochodzi z przekazu telewizyjnego , pozwolę sobie na delikatną edycję i prezentację tej historii w formie tekstowej.\nNajpierw jednak fragment rozmowy przeprowadzonej przez W. Królikowskiego. Wywiad ten ukazał się w grudniu 2001 roku w czasopiśmie Teraz Rock :\nNiemen : ”Opowiem panu anegdotę. Zgłosił się do mnie zespół Chemical Brothers. Że chcą próbkę mojego nagrania „Pielgrzym” z płyty „Aerolit”. List zaadresowali do mnie i do Norwida?!...( )\n– I na czym się skończyło?\n– Pozwoliłem im. Chcieli wykorzystać tylko fragment improwizacji na moogu (…).”\nPotem minął następny rok, w czasie którego miały miejsce kolejne fakty .\nMTV CLASSIC, program prowadzony przez Z.Hołdysa ;\nWypowiedź Niemena :\n- " (…) pod koniec ubiegłego roku (2001) ich manager’ka (Chemical Brothers) przysłała list z zapytaniem : czy mogę udzielić licencji na wykorzystanie moog’owego fragmentu z płyty Aerolit , a konkretnie z piosenki Pielgrzym. Ja tam takie trochę orientalizmy na mini-moogu wtedy wygrywałem, dość oryginalne – wbrew opinii jakobym nie grał, a tylko dotykał mooga…A oni właśnie wybrali z całej płyty tylko to.\n- Dowiedziałem się, że znaleźli tą płytę na pchlim targu w Nowym Jorku, winylową oczywiście…Przysłali mi fragment nagrania, gdzie ukazali jak to wykorzystają (…)\n- Posłuchałem i pomyślałem, że to jest jakiś ewenement – no bo skąd oni, w Londynie…\n- Następnie spotkałem się z nimi przy okazji pięknego koncertu, jaki dali na Torze Stegny w Warszawie (…)\n- Zażyczyłem tylko sobie, żeby na płycie napisali skąd mają źródło. Napisali… (…) „\nRezultatem tej oryginalnej współpracy „na odległość” jest utwór The Test (2002) – od pierwszych taktów przesiąknięty charakterystycznym niemenowym graniem…\nTytuł: NIEMEN I DŻEM\nZamieszczono: czw sie 17, 2006 9:04\nO ten temat „zahaczył” niedawno Markovitz w innym miejscu. Wiadomo, że do muzycznego spotkania Czesława Niemena z Dżemem, już bez Ryszarda Riedla, doszło w 1995. Jak wynika z informacji podanych na oficjalnej stronie fan clubu zespołu Dżem pierwotne zamierzenia były inne :\n„ 14 sierpnia 1992 roku odbył się wyjątkowy koncert na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie. Impreza była zorganizowana przez Monar pt.Niech Świat się do Nich uśmiechnie. Przy okazji tego praktycznie dotąd największego w historii Dżemu koncertu doszło do spotkania zespołu z Czesławem Niemenem. Dla Ryszarda Riedla Niemen był swoistego rodzaju guru, jego idolem, cudownym przykładem. Podczas rozmowy w tę upalną sierpniową noc zbliżyły się do siebie te dwie Wielkie Postaci Polskiej Sceny Muzycznej. Poruszona została kwestia wspólnych nagrań, planowali nawet wydanie wspólnej płyty...\nNiestety... wraz z odejsciem Ryśka plany zostały pogrzebane 2 lata poźniej na cmentarzu na Wartogłowcu w Tychach. A może nie do końca? Bo właśnie rok później Czesław Niemen po raz kolejny okazał swoją wyjątkową klasę i wrażliwość: nie tylko jako rewelacyjny muzyk, kompozytor, wykonawca, artysta w całym tego słowa brzmieniu, ale jako wyjątkowy człowiek - odnosząc się pozytywnie do zaproszenia zespołu do wzięcia udziału w koncercie "List do R. na 12 głosów".\nKoncert ten był dwukrotnie rejestrowany [ ], a Czesław wykonał utwory: Cała w trawie i Obłuda (…) „\nPrzypomnę, że koncert zakończyło wspólne wykonanie " Whisky". Wśród uczestników koncertu, którzy wykonali ten utwór, znalazł się i Niemen.\nWarto w tym miejscu wspomnieć, że w lipcu 1987 r. jarociński festiwal nie tylko Niemen zaszczycił swoją obecnością. W tym samym czasie również Ryszard Riedel, m.in. wraz z Józefem Skrzekiem i Leszkiem Winderem dali tam wspaniały koncert, z rewelacyjnym wykonaniem "Powiedz mi mała" na czele…\nTytuł: Niemen w świecie teatru\nZamieszczono: ndz sie 20, 2006 17:25\nOsobny rozdział w temacie artystycznych kontaktów można poświęcić współpracy Niemena z twórcami teatru. Szczególne związki łączyły Niemena z reżyserem przedstawień olsztyńskich, Bohdanem Głuszczakiem. W pierwszym rzędzie mam tu na myśli ich wspólną pracę twórczą nad unikalną formułą teatralną, jaką była Olsztyńska Pantomima Głuchych.\nDwadzieścia lat współpracy obu Panów zaowocowało takimi widowiskami jak : „Galatea”, „Bankiet”, czy „Błazen i Aktor”.\nSam Bohdan Głuszczak bardzo pozytywnie ocenia swój artystyczny związek z Niemenem, nadając mu miano złotego okresu – zarówno w życiu, jak i w olsztyńskiej kulturze ogólnie.\nOddajmy mu głos :\n„Kiedy go spotkałem [C. Niemena], twierdził, że jest już zmęczony rozrywką, że zaczyna go pociągać komponowanie, a nie piosenkarstwo. Najpierw Niemen stał się moim przyjacielem, dopiero później kompozytorem muzyki do pantomimy. Był pierwszym człowiekiem, który nie zignorował mojej propozycji tworzenia specjalnie dla głuchych. Podchodził do tej pracy z wielkim zaangażowaniem. Zawsze jednak istniało niebezpieczeństwo, że w ostatniej chwili Czesław pod wpływem impulsu zaneguje swoje dzieło i zacznie je tworzyć od nowa. W archiwum pozostało osiem godzin jego muzyki dla pantomimy. Wykraczał poza wszelkie schematy artystyczne. Przez lata pisał muzykę do moich spektakli, również teatralnych. Apogeum naszej współpracy przypadło na realizację widowiska plenerowego "Księga Krzysztofa Kolumba" w Gdyni. Tworzyliśmy zgrany, twórczy duet. Trzymaliśmy się razem aż do jego śmierci”.\nLedwie kilka zdań, a jak wiele celnych spostrzeżeń charakteryzujących Czesława Niemena ,jako człowieka, i jako artystę.


Actelsar cena i dostępność w aptekach w całym kraju | Gdzie po lek\nActelsar cena i dostępność w aptekach w całym kraju\nCena Actelsar i apteki, w których jest dostępny, wyszukiwanie w całej Polsce\nSprawdź gdzie i w jakiej cenie kupić Actelsar w innych miastach: Białystok, Bydgoszcz, Częstochowa, Gdańsk, Gniezno, Katowice, Kielce, Kraków, Łódź, Lublin, Poznań, Radom, Rzeszów, Świnoujście, Szczecin, Toruń, Warszawa, Wrocław, Zabrze.\nNie ma informacji, aby lek Actelsar czy też jego składnik czynny telmisartan przyczyniał się do wzrostu wagi. Uważa się, że grupa leków, do których zalicza się telmisartan (sartany) jest raczej neutra...\nNie powinno się łączyć leków Carzap oraz Actelsar, ponieważ oba preparaty zawierają substancje należące do tej samej grupy terapeutycznej, a więc istnieje bardzo duże ryzyko, że będą dublować swoje dz...\nczy actelsar 80mg to to samo co actelsar 40mg razy 2 tbletki? przyjmowałem 1 tabletkę 80 mg a jak mam actelsar 40mg to trzeba wziąc 2?\nActelsar 40 mg zawiera dokładnie tę samą substancję czynną co Actelsar 80 mg - telmisartan, jednak jej dawka jest o połowę niższa. Nie mam wiedzy, jakiej sytuacji dotyczy opisany przez Pana przypad...


Każdy przestój techniczny, oprócz oczywistego kosztu naprawy, powoduje dodatkowe negatywne konsekwencje finansowe. Nazywam je kosztami ukrytymi, ponieważ obciążają wynik każdej firmy, ale prawie nikt ich nie zna. Przyczyną jest nieświadomość oraz skomplikowany sposób monitorowania tego rodzaju kosztów.\nW ciągu roku każdy człowiek dysponuje taką samą ilością czasu. Niezależnie od tego, czy jest bogaty czy biedny, młody czy stary, zdrowy czy chory, jego zegar życia odmierza 8760 godzin. Teoretycznie może zrobić z tym czasem, co mu się tylko podoba. Jednak najważniejsza część organizmu – mózg – każdego dnia wyłącza resztę ciała na kilka godzin. W tym czasie mięśnie się regenerują, a mózg porządkuje zebrane w ciągu dnia informacje. Dzięki temu zapamiętuje, czego się dowiedział i nauczył. Jeśli przeciętny człowiek śpi 8 godzin, to czas jego aktywności życiowej ogranicza się do 5840 godzin rocznie. Jeśli jest dorosły, to w pracy spędza 252 dni w roku minus średnio 20 dni urlopu, czyli nieco upraszczając, jest aktywny zawodowo tylko przez 1856 godzin.\nMaszyna nie potrzebuje snu ani urlopu. To oznacza, że w ciągu roku może być aktywna „życiowo” i „zawodowo” prawie przez 8760 godzin. Przez cały ten czas silnik powinien być na chodzie, a maszyna wykonywać pracę, do której została wynajęta lub kupiona za kilkaset tysięcy złotych. Ten czas „aktywności zawodowej” jest rejestrowany przez licznik motogodzin. Stąd wiemy, że średnie roczne wykorzystanie maszyn, zależnie od wielkości i rodzaju, jest między 1000 a 3000 motogodzin. To oznacza, że maszyny nie pracują przez 66-90% czasu, w którym ich właściciel ma je do dyspozycji. Powtórzmy: niektóre maszyny nie pracują przez 7760 godzin w roku, a te lepiej wykorzystywane – przez 5760 godzin. Ten czas nazywam postojem.\nbrakiem zapotrzebowania na pracę maszyny poza sezonem,\nbrakiem możliwości lub niską efektywnością pracy w nocy,\nwykonywanie okresowej obsługi technicznej; to zajmuje średnio od 10 do 40 godzin rocznie (gdy maszyna pracuje w roku 1000-3000 motogodzin);\nwymianę zużytych narzędzi roboczych;\nplanowe naprawy zapobiegawcze; może to być na przykład wymiana łyżki, wymiana zużytych gąsienic, ogumienia lub akumulatora, naprawa oświetlenia, usunięcie drobnych usterek;\nwykonanie obsługi codziennej przez operatora (czyszczenie, mycie, smarowanie, sprawdzenie działania);\nDuża liczba godzin postoju wpływa negatywnie na finanse firmy. Opóźnia się bowiem chwila osiągnięcia minimum sumy kosztów posiadania i kosztów eksploatacji na każdą przepracowaną motogodzinę. Sposób kalkulacji tych kosztów został opisany w artykule „Ile naprawdę kosztuje maszyna” w magazynie „Surowce i Maszyny Budowlane”: (w numerach 4-5 i 6 w 2016 roku). Im niższe jest wykorzystanie dostępnego czasu, tym więcej lat trzeba eksploatować maszynę, aby osiągnęła zaplanowany koszt na motogodzinę. A im ma więcej lat, tym trudniej utrzymać koszty eksploatacji na zaplanowanym poziomie. Również zagrożone są zaplanowane koszty posiadania, bo zbyt starą maszynę sprzedamy taniej, niż przewidywała kalkulacja w chwili zakupu. Oprócz tego lepiej wcześniej wymienić maszynę na nową, bo wydajność nowszych modeli jest zwykle wyższa. I najczęściej mają niższe zużycie paliwa. Jeśli systematycznie gromadzisz dane o pracy używanej aktualnie maszyny, możesz wykorzystać wspomniany model kalkulacji kosztów do porównania jednostkowego kosztu produkcji wykonywanej przez starą już maszynę i nowsze zamienniki.\nNiektórzy nie robią założeń co do planowanych kosztów i długości życia kupowanej maszyny. To nie jest dużym błędem, jeśli monitorują narastająco jednostkowe koszty posiadania i eksploatacji, a maszyny pozbywają się po osiągnięciu minimum sumy tych kosztów.\nniewłaściwej (innej niż optymalna) organizacji pracy na budowie,\ngorszych niż przewidywane warunków atmosferycznych,\nbraku gotowości do pracy spowodowanego awarią. To są postoje niezaplanowane, czyli przestoje.\nPrzykłady niewłaściwej organizacji pracy wywołującej przestoje, to: operator spóźnił się do pracy, nie przyjechało jedno z trzech wozideł obsługujących koparkę, kierowcy wywrotek czekają na załadunek, bo operator ładowarki nie jest dostatecznie zmotywowany do pracy, koparka ma przestoje z powodu złego przygotowania drogi dojazdowej, na której grzęzną wywrotki... Prawdopodobnie najczęstszą przyczyną przestojów organizacyjnych jest optymistyczne założenie, że wszystko pójdzie zgodnie z planem, czyli brak planu B.\nWarunki atmosferyczne często uniemożliwiają pracę. Jednak długość takiego rodzaju przestojów można skrócić, wykorzystując coraz dokładniejsze krótkoterminowe prognozy pogody. Można na przykład przyspieszyć o kilka dni planowaną wymianę ogumienia, naprawę łyżki lub wykonanie obsługi okresowej, gdy spodziewana jest ulewa.\nAwarie maszyny są nieuniknione i powodują jej nieplanowane wyłączenia z ruchu. Takie sytuacje nazywam przestojami technicznymi. Zaliczam do nich również przypadki, gdy serwis przyjechał w zaplanowanym i uzgodnionym terminie, aby usunąć usterkę lub wykonać obsługę okresową, a w trakcie pracy okazało się, że trzeba wykonać poważniejszą naprawę. Wtedy zaplanowany krótki postój zamienia się w kilkudniowy przestój. Jego pierwotną przyczyną jest problem techniczny, jednak czas wyłączenia maszyny z ruchu zależy często od czegoś innego.\nużytkownik szuka tańszego źródła części zamiennych, nie licząc się z kosztami przestoju maszyny,\nużytkownik dyskutuje z serwisem, kto zapłaci za potrzebne części zamienne, robociznę i dojazd podczas gwarancji,\nserwis nie przystępuje do naprawy unieruchomionej maszyny z powodu braku zdolności kredytowej klienta,\nniedostępne są części zamienne lub narzędzia specjalne, jest za mało serwisantów czy warsztatów mobilnych. Tak bywa, gdy przy wyborze maszyny nie zostanie uwzględniona zdolność serwisowa najbliższego oddziału serwisującego takie maszyny (patrz artykuł „Czy serwis wywiąże się z obietnic?” na blogu „Maszyny budowlane i serwis – można lepiej i taniej”),\nserwis ma niskie kompetencje serwisowe (patrz artykuł „Czy mój serwis sobie poradzi?” na tym samym blogu).\nWpływ awarii maszyny na koszty firmy trzeba uwzględnić w chwili jej zakupu. Nie można dokładnie przewidzieć przyszłości, więc popełnisz jakiś błąd w ocenie niezawodności maszyny. Ale czy bezpieczniej jest polegać tylko na zapewnieniu sprzedawcy, że „na pewno będzie Pan zadowolony”? Brak gotowości maszyny do pracy spowodowany awariami to stosunkowo niewielka liczba godzin. Ale konsekwencje przestojów są kosztowne. I nie mam na myśli faktur za naprawy, które księgujemy jako koszty eksploatacji.\nCały artykuł został opublikowany w numerze 4-5/2017 dwumiesięcznika "Surowce i maszyny budowlane".\nTagi: przestój techniczny, konsekwencje finansowe, kosty ukryte, awarie maszyny


Parówki wyborcze Andrzeja Dudy\nZ projektu przedłożonego Sejmowi wynika, że dodatek solidarnościowy ma dotyczyć wąskiej grupy osób – wyłącznie byłych pracowników, zatrudnionych wcześniej na umowy o pracę. Dlaczego PIS zakłada, że osoby, które pracowały na umowy zlecenia lub umowy o dzieło są w lepszej sytuacji? Oto jest pytanie.\nDlaczego dodatek solidarnościowy według PIS nie należy się osobom bezrobotnym, które wcześniej straciły pracę? Czy osoby bezrobotne od roku są według PIS w lepszej sytuacji finansowej niż osoby, które pracę straciły niedawno?\nPrzecież osoby bezrobotne od dłuższego czasu są w najtrudniejszej sytuacji i im będzie równie trudno znaleźć pracę jak tym którzy stracili pracę w ostatnich miesiącach.\nZasady jakie przyjął prezydent Andrzej Duda, bo to on w ramach wyścigu wyborczego jest wskazywany przez PIS na autora ustawy, nie mają nic wspólnego z zasadami uczciwości. To jest wyborczy ochłap dla nielicznych, na pewno nie dla tych którzy faktycznie są w najtrudniejszej sytuacji w wyniku pandemii koronawirusa.\nRzut kiełbasy na taśmę\nProjekt Dodatku solidarnościowego Andrzeja Dudy i PIS jest zupełnie nieprzemyślany. Miał za zadanie pozyskać wyborców ale czy faktycznie tak się stanie? Skoro większość ludzi, która znalazła się w trudnej sytuacji w wyniku epidemii covid nie otrzyma nic, a będzie słyszała z TVP ile to ludzie uzyskało pomocy to rezultatem będzie frustracja. Projekt jest tak przygotowany jak wybory 10 maja.\nPieniądze powinni otrzymać wszyscy zarejestrowani jako osoby bezrobotne, bo z racji rejestracji są to osoby gotowe do podjęcia pracy.\nPIS dzieli ludzi na lepszych i gorszych. Jednym daje innym zabiera (żeby dać trzeba zabrać). Jednak skoro chce jak Janosik zabierać bogatym, a dawać biednym to niech czyni to uczciwie.\nWielkie pieniądze będą uznaniowo przyznawane firmom, to jest potencjalne miejsce wielkich nadużyć i marnowania publicznego (Naszego) grosza. Znacznie efektywniej jest dać pieniądze tym którzy je potrzebują, a oni wygenerują popyt na to co jest rzeczywiście potrzebne, a nie to co urzędnikom wydaje się, że trzeba wspierać.\nJedynie szansa w tym, że Senat naprawi błędy nagrzanych połów PIS, którzy zamiast przygotowywać ustawy realnie rozwiązujące problemy tworzą problemy (wybory 10 maja 2020 r.) czy nieuczciwe dzielą wspólne społeczne pieniądze – jakim są z wpływów podatkowych lub z zadłużania państwa. Rząd nie ma swoich pieniędzy i Andrzej Duda nikomu nic nie daje (a tak zaczęło mu się chyba wydawać, że jest cudownym Słońcem nad horyzontem, które wypromieniowuje złoty kruszec na ziemię). Władza redystrybuuje dobra, przy okazji dostając pensje, zatrudniając sekretarki i pociotków, zarówno w administracji, jak i w spółkach skarbu państwa. Patrzmy na ręce władzy i żądajmy żeby w sposób prawy i sprawiedliwy dzieliło wspólny majątek, a nie żeby miało tylko takie hasło na wyleniałych sztandardach.


Pilotaż: W szpitalu przy ul. Wodociągowej w Opolu chcą leczyć udary na światowym poziomie | Nowa Trybuna Opolska\nPilotaż: W szpitalu przy ul. Wodociągowej w Opolu chcą leczyć udary na światowym poziomie\nIwona Kłopocka 05.08.2019 Zaktualizowano 05.08.2019\nOpolski szpital przy Wodociągowej jest jedną z 17 placówek w kraju uczestniczących w pilotażu, które całodobowo ratują w ten sposób zdrowie i życie pacjentów.\nTrombektomia, na świecie stosowana jako najnowocześniejsza standardowa metoda, pozwala uniknąć tego, czego w udarze boimy się najbardziej, czyli paraliżu. Dzięki niej chory ma szanse na normalne funkcjonowanie.\nOd 2005 roku w opolskim szpitalu stosowana jest tromboliza, która polega na rozpuszczeniu skrzepów zatykających tętnice w mózgu. Trombektomia to ich mechaniczne usunięcie. Opolski szpital od 9 lat wykonuje również te zabiegi.\nCelem pilotażu jest stworzenie precyzyjnych zasad współpracy ośrodków leczniczych w regionie tak, aby pacjent o każdej porze dnia i nocy mógł trafić w ręce zespołu, który szybko „wyciągnie” mu złowrogi skrzep z naczyń mózgu.\n- Mamy znakomity zespół medyczny, sprzęt i warunki, by tak leczyć pacjentów. Stworzyliśmy także neurochirurgiczne zaplecze operacyjne na wypadek ewentualnych powikłań - mówi Krzysztof Nazimek, dyrektor szpitala przy Wodociągowej.\n- W pilotażu chodzi o to, by zebrać doświadczenie. Tu trzeba spełnić jednocześnie wiele kryteriów dotyczących transportu pacjenta, diagnostyki, przygotowania zabiegu, postępowania po zabiegu itd. Zgranie tych elementów trzeba wypracować - wskazuje.\n- To wymaga reorganizacji całego systemu - dodaje Anna Bieniasiewicz, zastępca dyrektora ds. lecznictwa. - Trzeba pamiętać, że wszystkie działania odbywają się pod presją czasu, bo skuteczne leczenie można wdrożyć w ciągu zaledwie kilku godzin od wystąpienia udaru.\n- Udary to druga co do częstości przyczyna zgonów u osób starszych i pierwsza przyczyna ich niedołęstwa - mówi Sławomir Romanowicz, ordynator oddziału udarowego WSS w Opolu. - W Polsce notuje się 75-90 tys. zachorowań na udar rocznie, z czego 85 proc. to udary niedokrwienne - wylicza.\nDo trombektomii kwalifikuje się 15-28 proc. pacjentów. Opolski szpital leczy rocznie około półtora tysiąca chorych z udarem. Pilotaż zaplanowano na 3 lata.\njanekwys 10.08.2019 21:08:18\nGość 06.08.2019 09:54:03\nTrzymajcie się zdała od tego pseudo szpitala. Ostatnio znajomy wylądował tam z udarem. "Lekarze" po badaniach kazali rodzinie się pożegnać, bo nic nie można (wg nich ) zrobić... Szybki telefon do znajomych z WCM, przeniesienie chorego na żądanie, od razu na blok operacyjny, i znajomy żyje i ma się w miarę dobrze!\nA na wodociągowej spisali go na straty...\nKuba 05.08.2019 17:44:33\nBez całodobowego lądowiska dla śmigłowców mogą sobie pomarzyć . Szpital do likwidacji. Powinni otworzyć oddzial udarowy w USK i rozwiązałoby większość problemow\nGość 05.08.2019 08:10:39\nA gdzie jest neurochirurgia bo do dziś nie jest otwarta, personelu też brak, a ile wykonanych trombektomii od 9 lat?. To jakaś żart. Personel ucieka i ten niższy i ten wyższy, a w szpitalu panuje mobing przez pana dyrekTora.\nGość 05.08.2019 07:37:46\nA skąd personel i ten wyższy i ten niższy z UA?


Dio - Tęcza w ciemności - gramnagitarze.pl\nPrehistoria, czyli Elfy, Tęcza i Czarne Msze Ronnie James Dio urodził się 10 lipca 1942 roku w Portsmouth, w New Hampshire ( Stany Zjednoczone ), jako Ronald James Padawona, syn włoskiej pary emigrantów – „Miałem wiele szczęścia, że wychowywałem się w tak licznej i kochającej rodzinie. Miałem wokół mnóstwo wujków, cioć, krewniaków i kuzynów (…) rodzice zawsze we mnie wierzyli, wiedzieli, że stawiam przed sobą właściwe cele, zawsze mogłem na nich liczyć (…) Moi rodzice byli wspaniali. Dali mi poczucie, że nie jestem pępkiem wszechświata, kimś ważniejszym od innych.” – powie po latach. Po tym jak rodzice Ronniego postanowili przenieść się do USA, dorastał w miejscowości Cortland, w stanie Nowy York.\nW tej miejscowości wiele lat później jedna z ulic została nazwana „Dio Way” na cześć Ronnie’go – „Dorastałem tam, więc społeczność chciała mnie w jakiś sposób uhonorować. To cudowna sprawa, wciąż nie mogę uwierzyć, że zrobili to dla mnie”. Od najmłodszych lat uczył się grać na trąbce i… na rogu (!), co podobno przyczyniło się do zwiększenia pojemności płuc i wzmocniło jego głos. Ronnie : „Gdy miałem 5 lat, ojciec kupił mi trąbkę. Ćwiczyłem na niej po 4 godziny dziennie. Uczyłem się również grać na klawiszach, gitarze basowej, trochę też na saksofonie. Ale to właśnie dzięki trąbce nauczyłem się regulować oddech, co było bardzo przydatne, jak już skoncentrowałem się na śpiewaniu (…) W moim domu zawsze było sporo opery. Uwielbiam Bacha, Mozarta, Wagnera, Pucciniego, opery Verdiego. Kiedy zacząłem grać na rogu, inspirowałem się muzyką klasyczną, jeszcze zanim pojawił się rock’n’roll. Kiedy przyszedł, od razu wiedziałem, że to jest to, co naprawdę chcę robić”. Ronnie to także wielki fan sportu – „Jest to jedna z niewielu rzeczy, na które zawsze staram się znaleźć czas ( … ) Uwielbiam zwłaszcza lekką atletykę, baseball, koszykówkę, piłkę nożną i krykiet. Po sportowcach widać, jak ciężko trzeba pracować, by być dobrym, to mi imponuje. Widać w tym też pewną paralelę z muzyką. By coś osiągnąć, musisz naprawdę poświęcać temu 100 procent uwagi i koncentracji. Nie ma miejsca na półśrodki”. W roku 1957 rozpoczął swoją „karierę” w zespole o nazwie The Vegas Kings, który założył z kolegami ze szkolnej ławy. Niedługo po tym jak przejął na siebie obowiązki basisty, zajął się również śpiewaniem. Wkrótce grupa zmieniła szyld na Ronnie & The Rumbles, a ostatecznie, pod wpływem władczego Ronnie’go, została nazwana Ronnie And The Red Caps.\nZ tymże projektem, młody artysta nagrał swoją pierwszą małą płytę, singiel „Lover”, która notabene przeszła bez echa. Niebawem Ronnie zrezygnował z dalszej edukacji ( jak utrzymują niektóre źródła ), aby do reszty podporządkować swoje życie muzycznym planom . Mniej więcej w tym czasie narodził się jego muzyczny pseudonim – DIO, a zaraz potem projekt o nazwie Ronnie Dio And The Prophets. Grupie udało się nagrać album pt. „Dio At Dominos” ( 1963 ) i wydać kilka singli, w tym „Swingin Street”, „Mr. Misery” i „Walking In A Different Circles”. Twórczość zespołu utrzymana była w typowej dla ówczesnego okresu rock n’ rollowej estetyce, podążała w kierunku ówczesnych trendów ( np. Chuck Berry, Beatles ) i nie miała w sobie nic z ciężkiego grania. W roku 1967 stary zespół Ronniego odrodził się jako The Elves . Załoga ta popełniła kilka małych płytek ( m. in. „Amber Velvet” ), które ujrzały światło dzienne, ale pozostały zwyczajnie niezauważone ( była to muzyka o raczej lekko niepokojącym, psychodelicznym charakterze ). W roku 1970, w czasie podróży po USA, grupa miała wypadek samochodowy, w którym zginął gitarzysta, Nick Panas, związany z Ronnie’m przyjacielskimi więzami jeszcze z czasów „The Vegas Kings”. Dio nie miał jednak zamiaru rezygnować z kariery. Tak wspomina swoje muzyczne dokonania z tamtego okresu : „W latach 60-tych śpiewałem w zespołach amatorskich. Ludzie z którymi wtedy współpracowałem nie oddawali się całym sercem muzyce (…) wykonywaliśmy głównie covery bardziej znanych wykonawców. Było to więc swoiste przedszkole muzyczne. Każdy przez nie przechodzi, ale nie ma z niego powodów do szczególnej dumy”.\nObdarzony przez naturę niskim wzrostem ( zaledwie 163 cm – Ronnie : „To, że jestem tak niski zdecydowało, że szybko zrezygnowałem z marzeń o karierze baseballisty i poświęciłem się muzyce” ), ale za to potężnym głosem (skala – 3 oktawy ), filigranowy wokalista wkrótce został frontmanem zespołu Elf. W skład grupy weszli również – Graig Gruber (bas), Steve Edwards ( gitara ), Mickey Lee Soul ( instrumenty klawiszowe ) i Gary Driscoll (perkusja ). Początkowo zespół występował z koncertami w klubach, barach i college’ach, poszukując szansy na podpisanie kontraktu płytowego. Po okresie klubowej tułaczki, rok 1971 okazał się dla Ronnie’go i Elf czasem przełomu. To właśnie wtedy, podczas występu w którymś z wyżej wymienionych miejsc, wokalistę zakochanego w muzyce Deep Purple odkryli – gitarzysta, Roger Glover i perkusista, Ian Paice z tegoż zespołu. Podczas jednej z rozmów zaproponowali Ronniemu i Elf pomoc w nagraniu debiutanckiej płyty, jak również wspólne koncerty po Ameryce i Anglii, podczas których mały wokalista wraz ze swoją grupą pełniłby rolę supportu, „rozgrzewacza publiczności”. W owym czasie Deep Purple miał promować swoje najnowsze dzieło „Machine Head”. Na propozycję „Takiej” współpracy, Ronnie przystał bez wahania. Pierwszy album, pierwszego poważnego projektu ambitnego Włocha, ukazał się w 1972 roku . Zasadniczo wszystkie płyty Elf zawierają muzykę, która z hard rockiem ma niewiele wspólnego. Jednakże utworów tych słucha się z ogromną przyjemnością.\nDelikatne dźwięki pianina, trochę swingująco – bluesowych partii gitarowych, rozmarzony głos Ronnie’go – ta muzyka ma w sobie wiele uroku. Nie jest jednak, jak by się mogło wydawać, senna i mało energiczna – nie brakuje jej właściwej mocy i specyficznej drapieżności. Z płytami Elf wiąże się pewna ciekawostka – mianowicie, na każdym krążku Ronnie inaczej się podpisuje. I tak np. na debiucie figuruje jako Ronald Padavona, wokalista i basista, na wydawnictwie drugim podpisał się „Ronnie Dio”, by wreszcie od czasu ostatniej płyty Elf, „Trying To Burn The Sun” tytułować się Ronnie James Dio. Muzycy Deep Purple wykazali się daleko idącą pomocą dla Elfów i zobowiązali się, że zajmą się produkcją ich albumów. Tak więc Glover i Paice przystąpili do pracy nad pierwszą płytą. Produkcją „Carolina County Ball” (1974) zajął się sam Glover, a w trakcie nagrywania w pełni dojrzałej „Trying To Burn The Sun” ( 1975 ), Elfom pomagał Blackmore. W tym czasie, Ronnie i klawiszowiec, Lee Soul wystąpili gościnnie na solowej płycie Glovera, „Butterfly Ball”. Wspólna trasa okazała się dla Dio cennym doświadczeniem. Obcowanie ze swoimi idolami, praktycznie 24 godziny na dobę, umożliwiało mu śledzenie ich podczas codziennej pracy scenicznej, obserwowanie, w jaki sposób tworzą zręby nowych utworów. Dla pełnego twórczych pomysłów Ronnie’go ten epizod był niezwykle inspirujący. Po latach wspomina go w ten oto sposób : „To olbrzymia przyjemność móc występować z legendą hard rocka. Zawsze byłem i będę fanem Deep Purple. Miałem szczęście, że swego czasu mogłem grać z moim wielkim idolem, Ritchie Blackmore’m. Dobrze poznałem także Rogera Glovera , który do dzisiaj jest moim przyjacielem”. W roku 1974 Elf promujący w tym czasie swoją drugą płytę, ponownie miał okazję towarzyszyć Purple podczas ich kolejnej trasy koncertowej.\nGdy w tym samym czasie szeregi „fioletowej” grupy opuszczał Ritchie Blackmore, aby zająć się karierą solowa, to właśnie Ronnie’mu i jego kolegom z Elf zaproponował wspólne muzykowanie, a konkretnie – nagranie singla. Piosenka o nazwie „Black Sheep Of The Family” miała dać początek kilkuletniej, niewątpliwie– niezwykle owocnej współpracy obu muzyków. W niedługim odstępie czasu od nagrania pierwszej małej płyty, nastąpiło ponowne spotkanie Elfów z Blackmore’m – w ten sposób powstał drugi kawałek – „Sixteenth Century Greensleeves”. Ritchie doszedł do wniosku, iż kolaboracja z Ronnie’m i Elf ma sens, toteż w konsekwencji – zaproponował im regularne granie. Tak więc w 1975 roku powstała grupa Rainbow ( nazwa kapeli pochodzi od położonego w Los Angeles baru, w którym muzycy zwykli „spędzać wolny czas” ). W międzyczasie Elf dokończył pracę nad swoją ostatnią dużą płytą. Od tego momentu sprawy przyjęły błyskawiczny obrót – już w lutym 1975 roku po wydaniu „Trying To Burn The Sun” Elf rozwiązał się, a jego muzycy wraz z Blackmore’m udali się do studia Musicland w Monachium by rozpocząć pracę nad pierwszym albumem Tęczy. Nagrywanie „Ritchie’s Blackmore Rainbow” zajęło muzykom niespełna trzy tygodnie.\nTak się złożyło, że dwie pierwsze płyty tej kapeli od dawna należą do kanonu rocka. Jedynym problemem pozostaje kwestia jednogłośnego orzeknięcie tego, która z nich jest lepsza. Debiutanckie wydawnictwo Blackmore’a i spółki jest ponadczasowe – ta muzyka się nie starzeje. Pierwsza Tęcza to połączenie sentymentalnego, delikatnego i momentami ckliwego w swoim romantyzmie Elfa, z drapieżnym elektryzmem gitarowych riffów genialnego gitarzysty Deep Purple. Oprócz wcześniej wymienionych kompozycji, dla Rainbow pierworodnych, trzeba wymienić takie perełki z debiutu jak baśniowy „The Temple Of The King” czy przepiękną balladę – „Catch the Rainbow”. Teksty Ronniego wytwarzają niezwykłą atmosferę, rodem z powieści fantasy i wieków średnich : „Zawsze czytałem bardzo wiele różnych rzeczy; fascynowało mnie science fiction, fantasy, opowieści o smokach i rycerzach, legendy arturiańskie. Ta literatura rozwinęła moją wyobraźnię, wygłodziła ją, aby sama wyszukiwała sobie rozmaite historyjki.\nNa naszych oczach wiele pośród pomysłów opisywanych w książkach sci – fi zostało zrealizowanych. To jeszcze bardziej spychało mnie w stronę wszystkich tych fascynujących opowieści, urealniało je (…) pisząc moje teksty staram się aby czytelnicy mogli w podobny sposób korzystać z wyobraźni, jak mnie to było dane. Na tym polega moja recepta na interesujący tekst”. Po nagraniu pierwszej płyty, Rainbow nie wyruszyło w trasę, a Blackmore postanowił poczynić pewne zmiany w składzie. Tak więc już w październiku 1975 roku, ze starej kadry, u boku kapryśnego gitarzysty trwał już tylko Ronnie. Na miejscu zwolnionych przez Ritchie’go muzyków, jeszcze jesienią pojawili się : Jimmy Bain ( bas ), Cozy Powel ( perkusja ) i Tony Carey (klawisze). Miesiąc później Rainbow odbyło krótką trasę koncertową po Ameryce Północnej, a po jej zakończeniu, przystąpiono do pracy nad nowym krążkiem. Płyta „Rising”, bezdyskusyjnie, stała się dla wyznawców ciężkiego rocka tym, czym dla Chrześcijan jest Biblia. To album ze wszech miar doskonały, nie posiadający słabych momentów. To bez wątpienia opus magnum grupy, dzieło w pełni dojrzałe, będące kwintesencją przemyślanego i żywiołowo zagranego hard rocka. Słuchając takich kompozycji jak, „Run With The Wolf”, „Tarot Woman” czy – nade wszystko – „Stargazer”, nie można nie docenić fenomenu Blackmore’a, jego pomysłowości, ogromnego talentu. Nie można być również apatycznym wobec tego, co z mikrofonem wyczynia Ronnie – jego głos to prawdziwa perła tej płyty. Warstwa liryczna albumu swoim klimatem zasadniczo nie rożni się od tematów poruszanych przez Ronniego na debiucie – trochę poezji romantycznej z domieszką lekkiego, choć momentami, mało wysublimowanego erotyzmu, trochę baśniowości, mistycyzmu. W roku 1977 ukazał się album koncertowy – „On Stage”.\nWystępy z trasy koncertowej, których część znalazła się na płycie, zostały zarejestrowane w Japonii. Centralnym punktem tej płyty jest oczywiście despotyczny Blackmore, choć reszta kapeli radzi sobie równie wspaniale. Ucho cieszą „Kill The King” (który w wersji studyjnej znajdzie się na kolejnej płycie „Long Live Rock N’ Roll”), czy premierowy – „Mistreated ”. Najdłużej, bo prawie 16 minut, trwa „Catch The Rainbow”, tutaj urozmaicony, zmodyfikowany przez liczne improwizacje Blackmore’a i spółki. Praktycznie w takież samej, ciekawej – choć momentami nieco nużącej formie, podany jest „Man On The Silver Mountain”, połączony w całość z „Blues” i „Starstruck”. Pomimo faktu, iż „On Stage” jest bardzo dobrą wizytówką tego, czym wtedy było Rainbow, trzeba zaznaczyć, iż ma również pewne wady – po pierwsze, wśród zawartych na nim utworów zabrakło monumentalnego „Stargazer”, po drugie – poszczególne utwory kończą się w mało naturalny sposób, są sztucznie wyciszane – jak wiadomo taki efekt nie służy pozytywnemu odbiorowi atmosfery koncertu. Produkcja całości też pozostawia wiele do życzenia – brzmienie jest mało selektywne, irytująco płaskie – przez co utrudnia swobodny odbiór całości. Problemem jest także reakcja publiczności – a właściwie jej brak. Widocznie, będący w transie, upojeni poczynaniami zespołu Japończycy, nie byli w stanie reagować zbyt emocjonalnie na muzykę grupy. Po powrocie z triumfalnej trasy, zespół zabrał się ostro do pracy nad swoją trzecią płytą studyjną, jak się miało okazać – ostatnią z Ronnie’m w roli wokalisty . „Long Live Rock n’ Roll” ukazał się w 1978 roku i przyniósł ze sobą solidną dawkę hard rockowego mięsa. Nastąpiły małe zmiany personalne – Jimmiego Baina na basie zastąpił niejaki Bob Daisley, a obsługującego klawisze, Tony’ego Carey’a – David Stone. Do kompozycji, które należą do najbardziej udanych, należy zaliczyć bliskowschodni, „orientalizujący” „Gates Of Babylon”, znany z wersji koncertowej „Kill The King” i „L. A. Connection” . Większość utworów kojarzy się z utworami z debiutu, przez co niejednokrotnie da się odczuć proces powielania pomysłów z wcześniejszych wydawnictw.\nMożna stwierdzić, że „Long live Rock N’ Roll” to najsłabsza płyta Rainbow z Ronnie’m – jednak chyba każdy zespół grający w owym czasie i w tym stylu chciałby się pochwalić takim „słabym” wydawnictwem.\nNastępny: Paradise Lost. Ikona Pierwsza polska biografia


Doniecka Republika Ludowa – EURACTIV.pl\n: Doniecka Republika Ludowa\nRosja uzna kolejne separatystyczne państwo? Z postulatem do Putina występuje Naddniestrze\nDelegacja wchodzącej w skład Mołdawii separatystycznej republiki udała się z wizytą do Moskwy, aby rozmawiać o uznaniu przez Kreml jej niepodległości, przekazała rumuńska posłanka Ana Cătăuță.\nProrosyjscy separatyści z Ługańska oskarżają Ukrainę o ostrzał i „złamanie warunków zawieszenia broni”\nPrzedstawiciele władz samozwańczej Ługańskiej Republiki Ludowej oświadczyli, że ukraińska armia dokonała ostrzału z broni maszynowej oraz moździerzy. Nikt inny tego nie potwierdza.\nRSS - Doniecka Republika Ludowa


Ciekawiąc się problematyką plonów i normowanego rozwoju roślin, z pewnością prędzej czy w następnej kolejności wolno trafić na wiadomości na temat stymulatorów przyrostu w rolnictwie. Ich działanie kojarzy się z tym, ażeby jakość pozyskiwanych plonów była wysoka, obfita i zgodna z najlepszymi wyczekiwaniami.\nNajnowszego typu biostymulatory własne działanie opierają o innowacyjną technikę. Jej newralgicznym zadaniem jest wykorzystanie synergicznego działania bezbłędnie odpowiednich składników aktywnych.\nJednym z najczęściej napotykanych w biostymulatorach składnikiem aktywnym jest selen. Nic paradoksalnego, w ostateczności ten pierwiastek ma gigantyczne znaczenie dla organizmów żywych. Mowa także o składniku o nieprzeciętnych aspektach, które są potrzebne do prawidłowego funkcjonowania zarówno człowieka, jak i innych organizmów. Jego obecność w biostymulatorach znacznie modyfikuje jakość zbieranych plonów.\nNim jednak sięgnie się po te wzmacniacze do swoich upraw, konieczne jest upewnienie się, że są one najwyższej jakości oraz pochodzą od przetestowanego producenta. Jedynie w owym czasie można liczyć na rezultaty zgodne z oczekiwanymi, a nie wręcz odwrotne. W razie jakichkolwiek niepewności, zawsze poprawniej poradzić się ekspertów, którzy znają się na temacie najodpowiedniej oraz z chęcią dzielą się swoją wiedzą z innymi zainteresowanymi.


Ucieczka z Sobiboru [Relacje] - Dziennik Złożony\nprzez Dziennik Złożony · Opublikowane 8 września 2014 · Zaktualizowane 23 września 2017\nWcześniej nie skrzywdziłem muchy, skąd! Ale taka była rzeczywistość. Nie było wyboru. Wiedzieliśmy, byliśmy pewni, że nas zabiją. I to, że jeśli nam się nie uda, pójdziemy do krematorium, jak wszyscy Żydzi, którzy poszli przed nami… To był dla mnie wielki zaszczyt być wśród ludzi, którzy musieli zabić Niemców. Bardzo się bałem. Nie wiedziałem, czy zdamy ten egzamin. Ale gdy człowiek nie ma nic do stracenia, jest gotów zrobić wszystko, by ratować swoje życie. To ostatnia szansa. Jeśli nam się uda – to będzie dobrze. Ale nawet gdy zostaniemy zabici, nie zaprowadzą nas do krematorium jak owce, umrzemy jak mężczyźni.\nPrzyszliśmy jakąś godzinę wcześniej i z krawcem, który był kierownikiem warsztatu, ustaliliśmy, że kiedy Graetschus wejdzie, będziemy siedzieć i szyć coś, ale musimy znaleźć jakąś chwilę, aby zbliżyć się do niego od tyłu. […] Kiedy krawiec zmierzy mu płaszcz, zacznie zaznaczać miejsca dziurek na guziki i klęknie, wtedy zbliżymy się z toporami i zabijemy go. Mój towarzysz, który był żołnierzem, będzie siedział pierwszy, ja przy nim, a krawiec ustawi Niemca tak, że bliżej niego będzie mój towarzysz. Topory były małe, ciesielskie, ale bardzo ostre, jak żyletka. O 16.00 miał wejść do nas pierwszy Niemiec. Pięć minut przed 16.00 zobaczyliśmy przez okno w baraku, że prowadzą konia drugiego Niemca – już był zabity. Siedziałem w płaszczu i udawałem, że przyszywam guzik. Między nogami ściskaliśmy topory, ale płaszcze przykrywały całą tę część, tak że nie można było niczego zauważyć. O 16.00 zobaczyliśmy, że idzie Graetschus – Niemiec, który był zaproszony do przymiarki. Dokładnie o czwartej, jak w zegarku. Na tym oparliśmy wszystkie nasze plany – wiedzieliśmy, że Niemcy są precyzyjni. Inaczej nic by z tego nie wyszło.\nKolejarze niemieccy przed stacją kolejową w Sobiborze\nGraetschus wszedł do pokoju, pistolet położył na stole, zbliżył się do mierzenia i stanął dokładnie tak, że ja byłem bliżej niego. […] Był wysoki, co najmniej 1,90 metra. Taki szeroki, zdrowy. Widziałem go z dołu, gdy siedziałem. Byłem skamieniały. Myślałem, że nie będę mógł się ruszyć. Znałem go wcześniej, ale widząc z bliska takiego potwora, zaczynałem się bać. Był jak wysoka góra, coś nienormalnego. […] Stał plecami do mnie. Widziałem, jak krawiec zaczyna mierzyć, zrobiłem ruch, jakbym wstawał, wziąłem płaszcz razem z toporem i postąpiłem ku niemu. Płaszcz spadł, podniosłem topór, zajęło to ułamek sekundy. I topór wszedł w jego głowę. On krzyknął i upadł. Topór spadł mu dokładnie na środek głowy, cała się otworzyła. Nie wiem dlaczego, ale stało się tak, jak gdybym był w tym specjalistą. Udało mi się. Zacharczał i upadł. I wtedy drugi chłopak też zadał cios.\nWiedzieliśmy, że za kilka minut wejdzie ten drugi. Ludzie, którzy tam pracowali, zabrali ciało. Był tam duży stół, przy którym krawcy prasowali rzeczy, mieli dużo niemieckich płaszczy. Wrzucili ciało pod stół i przykryli płaszczami. […] Zaraz zaczęli ścierać całą krew i położyli koce na podłodze. W ciągu kilku minut umyliśmy się, przebraliśmy, jakby nic się nie stało. […] Poszło jak w zegarku. We dwóch czekaliśmy, aż nadejdzie ten drugi. Po kilku minutach – wchodzi Niemiec. Zaczyna mówić, że barak jest brudny, że trzeba tu zrobić porządek. A po wrzuceniu Graetschusa pod stół, wysunęła się jego ręka; była przykryta płaszczem, ale się wysunęła – i ten drugi Niemiec nastąpił nogą na tę rękę. Zapytał: „Co to jest?” – i stał tak, patrząc. Gdy tylko spytał, zbliżył się drugi chłopak i od tyłu – pach! – toporem. Ja też podszedłem, też zadałem mu cios. Moje uderzenie trafiło w zęby i poszła taka iskra, istny ogień. Przeraziłem się. Przede wszystkim byliśmy szczęśliwi, że tutaj nam się udało. Niebawem umyliśmy się, założyliśmy inne ubrania i wyszliśmy na zewnątrz. Powiedzieli nam, że jest już jedenastu zabitych Niemców. Kapo, który pracował z nami, powiedział, że do tej pory wszystko idzie zgodnie z planem. […] Codziennie o godzinie 17.00 był apel. Cały obóz ustawiał się w kolumnach dziesięć na dziesięć [osób]. Przychodził Frenzel i […] przyjmował apel. O 17.00 już stoimy, gotowi; mieliśmy broń od ludzi, którzy odebrali ją zabitym Niemcom. Frenzel nie przychodzi. Widocznie coś czuł, bo telefony były odłączone, prądu nie było, nagle nie widział swoich kolegów, coś przeczuł – nie przyszedł. A jeszcze się nie zdarzyło, żeby o 17.00 Frenzel nie policzył ludzi, nie było czegoś takiego!\nPlan obozu wykonany przez Tomasza Blatta (kopia ze zbiorów MPŁW)\nTłum Żydów pojawił się na placu. Większość z nich, jak zwykle, ustawiła się do apelu. Byli to ci, którzy nie mieli pojęcia o powstaniu. Cała reszta natomiast tylko udawała, że formuje kolumny, bo spodziewali się wybuchu buntu w ciągu kilku najbliższych minut. Brakowało jeszcze 10 minut do rozpoczęcia liczenia więźniów, kiedy kapo Porzycki, który był jednym ze spiskowców, zaczął dmuchać w gwizdek jak szalony, co wywołało ogólne zamieszanie. Zaraz po tym podszedł do niego kapo Commander, holenderski Żyd. Zaczął krzyczeć, że to jeszcze nie jest czas apelu i surowo beształ Porzyckiego za to, co ten przed chwilą zrobił. Jednak interwencja holenderskiego Żyda zdała się na nic. Ten gwizdek był ustalonym przez nas sygnałem rozpoczęcia powstania, na dźwięk którego cała masa ludzi miała ruszyć z miejsca. To był początek końca. Kiedy Porzycki zauważył biegnącego do niego głównego kapo, wyciągnął nóż, aby zgotować mu odpowiednie przywitanie. […] W tym właśnie momencie z różnych stron zaczęły napływać grupy powstańców, którzy do tej pory specjalnie pozostali w warsztatach. Byli uzbrojeni w siekiery, pałki i noże. Tymczasem wszyscy, którzy mieli broń palną zabraną zabitym nazistom, zaczęli strzelać w górę. Starali się w ten sposób zgromadzić rozproszony tłum w jedną kolumnę, ale wprowadzili jeszcze większy zamęt. Mając przy boku Nojecha, Jankusa i Mojsze, biegłem jak najszybciej, aby dogonić tłum. Około 500-600 Żydów, kobiety i mężczyźni – krzyczeli i biegli jak szaleni. Na samym przedzie biegli Rosjanie, krzycząc: „Za Stalina!”. Wielu strzelało w górę, wykrzykując: „Hurra!”. Inni wymachiwali siekierami, pałkami i innymi przedmiotami, które służyły im za broń. Wszyscy ci, którzy wcześniej nie wiedzieli o powstaniu, przyłączyli się do nas i zrobił się tak wielki ruch, że nikt nie był w stanie ustać w jednym miejscu. Nie da się opisać słowami uczucia, kiedy stajesz się częścią ludzkiej lawiny, tak potężnej, że aż niewyobrażalnej. Nieokiełznany, oszalały tłum przetoczył się w kierunku wyjścia z obozu. Tymczasem niewielka grupa ludzi odłączyła się od nas i rzuciła na ogrodzenia, za którymi znajdowały się rowy i pole minowe. Byli przekonani, że zdołają je pokonać. Nikt z nas nie wie, czy komukolwiek z nich udało się uciec – w ciągu kilku minut usłyszeliśmy wybuchy, które jedynie spotęgowały zamieszanie i zaalarmowały strażników na wieżach. Ci ostatni zdążyli zauważyć, że dzieje się coś dziwnego, jednak nie zareagowali dostatecznie szybko. Byli zbyt zdumieni i zdezorientowani. Zaczęli strzelać dopiero wtedy, kiedy usłyszeli wybuchy min. Zaskoczenie sparaliżowało cały obozowy system bezpieczeństwa.\nTymczasem większość uciekinierów kierowała się prosto w stronę bramy prowadzącej do części oficerskiej oraz tej należącej do ukraińskich strażników. Zazwyczaj była ona otwarta. Właśnie w tej chwili, pędząc na rowerze, do obozu I wjechał strażnik – prawdopodobnie o niczym nie wiedział i nawet nie zauważył tłumu gnającego wprost na niego. Kiedy zdał sobie sprawę, co się dzieje, było już za późno. Zginął natychmiast, stratowany przez setki stóp, będących częścią tej niepowstrzymanej ludzkiej masy. Tłum dotarł do części oficerskiej, prosto do sektora, gdzie znajdowała się większość ich kwater. Obok jednego z budynków stało dwóch zbrodniarzy. Rozpoznaliśmy po mundurach, że byli to ukraiński oficer i strażnik. Zobaczyliśmy, jak nazista wykonuje jakiś gest, jak gdyby rozkazywał strażnikowi, co ten ma zrobić. Kiedy zauważyli tłum, próbowali uciekać, ale było już za późno. Zostali zaatakowani i rozszarpani przez biegnących ludzi.\nPo drugiej stronie ludzkiej fali kolejni oficerowie i Ukraińcy kończyli życie w ten sam sposób, wszyscy tratowani i rozszarpywani, przygnieceni ważącą tony masą Żydów, którzy zmiatali w pył wszystko, co stanęło im na drodze. Niemożliwa do wyhamowania lawina ludzi zmierzała teraz w kierunku trzech równoległych ogrodzeń znajdujących się blisko głównego wyjścia z Sobiboru. Pierwsze dwa rozpadły się, jakby były z papieru. Trzecie, którego pokonanie oznaczało wolność, także załamało się pod wpływem zbitej masy, która na nie naparła. Tak więc wszystkie ogrodzenia tego sektora zostały zniszczone, a ziemia wzdłuż nich pokryta była ciałami. Więźniowie, którzy znajdowali się na czele tłumu, byli popychani przez tych z tyłu wprost na druty kolczaste. Nawet jeśli nie chcieli rzucać się na ogrodzenia, to i tak nie mogli się zatrzymać, ciągle pchani przez tłum myślący jedynie o czekającej go wolności. To właśnie oni utorowali drogę pozostałym, drogo płacąc za swoje miejsce na czele. Depcząc po dziesiątkach ciał, reszta uciekinierów cały czas parła naprzód, kiedy nagle zaczęły wybuchać miny. Na tym obszarze nie było rowów, ale teren był gęsto zaminowany – aż do głównej bramy.[…]\nNatychmiast zjednoczyli się Żydzi z Rosji i Polski, Holandii i Francji, Czechosłowacji i Niemiec. Sześciuset ludzi, wynędzniałych i wymęczonych, z gromkim: „Hurra!”, porwało się do życia i wolności. Napad na magazyn broni się nie udał. Silny ogień karabinów maszynowych zagrodził nam drogę. Większość uciekinierów rzuciła się do głównego wyjścia. Tam, zmiótłszy straż, ostrzeliwując się z kilku posiadanych karabinów, atakując kamieniami napotykanych po drodze faszystów i sypiąc im w oczy piaskiem, wypadli przez bramę i pobiegli w stronę lasu. […] Ja, wraz z częścią jeńców, skierowałem się do domu oficerskiego, gdzie przecięliśmy druty, robiąc w ten sposób przejście. Moje przypuszczenie, że teren w pobliżu tego domu nie jest zaminowany, potwierdziło się. Tuż za drutami padło trzech naszych towarzyszy, nie wiadomo jednak, czy od min, czy raczej od kul, bo ostrzeliwano nas seriami ze wszystkich stron. I oto jesteśmy za drutami. Przebiegliśmy już około 100 metrów. Jeszcze 100 metrów… Szybciej, szybciej przebyć ten przeklęty pusty, nagi pas, gdzie jesteś wystawiony oczom prześladowców, tak bezbronny wobec ich kul. Szybciej, szybciej dopaść lasu, między drzewa, pod ich osłonę… I jestem w ich cieniu.\nFragmenty i zdjęcia z książki „Sobibór. Bunt wobec wyroku”\nTagi: 2 wojna światowaholokaustKL Sobibórobóz zagładyrelacje świadkówSobibór\nNastępny post Najazd ZSRR na Polskę. 17 IX 1939\nPoprzedni post Treblinka. Wyrywanie złotych zębów martwym. Technika noszenia zwłok.


Chemioterapia adiuwantowa na bazie cisplatyny u pacjentów z całkowicie zresektowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuc ad 7 – Lekcja Zdrowia blog medyczny\nJednoczesne stosowanie chemioterapii i radioterapii może tłumaczyć ten negatywny wynik. Niedawno zakończono inne badania oceniające chemioterapię na bazie cisplatyny. Obecnie trwa wspólna analiza największych ostatnio przeprowadzonych badań dotyczących uzupełniającej chemioterapii opartej na cisplatynie (Lung Adjuvant Cisplatin Evaluation [LACE]). Analiza ta obejmie ponad 4000 pacjentów i pozwoli na zbadanie potencjalnych czynników prognostycznych w celu zbadania efektów leczenia przy większej mocy statystycznej niż w naszym badaniu. Duża liczba pacjentów ocenianych w badaniach pooperacyjno-chemioterapeutycznych kontrastuje z ogółem mniej niż 600 pacjentów uwzględnionych w zgłoszonych randomizowanych badaniach przedoperacyjnej chemioterapii; podejście to pozostaje badaniem we wczesnym niedrobnokomórkowym raku płuca.18 Ponadto w przyszłych badaniach należy ocenić stosowanie nowych leków cytotoksycznych.\nKorzyści z leczenia adjuwantowego zostały wykazane w kilku innych nowotworach u dorosłych. Chemioterapia pooperacyjna u pacjentów z wczesnym rakiem piersi daje absolutną całkowitą korzyść z przeżycia wynoszącą 3,2 procent po 5 latach i 6,3 procent po 10 latach.19 Adiuwant tamoksyfen w tym samym środowisku daje ogólną korzyść 3,6 procent po 5 latach i 6,2 procent po 10 latach .19 U pacjentów z wczesnym rakiem jajnika 20 chemioterapii opartych na związkach platyny zapewnia korzyść z przetrwania na poziomie 8 procent w ciągu pięciu lat. U pacjentów z rakiem jelita grubego, 21 fluorouracyl i kwas folinowy pozwalają na przeżycie 5 procent w ciągu trzech lat w przypadku nowotworów klasy B lub C wg Dukesa. Zarówno radioterapia klatki piersiowej22, jak i profilaktyczne napromienianie mózgu23 dają przewagę w zakresie przeżycia wynoszącą 5,4 procent w ciągu trzech lat u pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuc.\nDuża część pacjentów z rakiem otrzymuje leczenie adiuwantowe bez żadnych korzyści, a niektórzy mają jedynie działania niepożądane. Udział zgonów spowodowanych toksycznymi efektami leczenia wynosi ogólnie poniżej 1,0% (0,8% w naszym badaniu). Nawet jeśli ta proporcja jest niska, znaczenie toksyczności wywołanej przez leczenie powinno być brane pod uwagę w wskazaniach do leczenia oraz w dyskusji na temat leczenia z pacjentami. Nie wyodrębniliśmy grupy pacjentów, którzy nie skorzystali z chemioterapii adiuwantowej opartej na cisplatynie. Jednak możliwe jest wyodrębnienie takiej grupy w większej populacji pacjentów, na przykład w projekcie LACE. Ponadto badanie IALT obejmuje program mający na celu zbadanie próbek tkanek od około 1000 pacjentów w celu zidentyfikowania potencjalnych markerów, które mogłyby lepiej zdefiniować kandydatów na chemioterapię.\nPodsumowując, nasze wyniki silnie wspierają zastosowanie trzech lub czterech cykli chemioterapii opartej na cisplatynie po całkowitej resekcji chirurgicznej u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc. Obserwowana korzyść jest w tym samym zakresie, co poprawa uzyskana po chemioterapii adiuwantowej u pacjentów z innymi nowotworami, takimi jak rak sutka, rak okrężnicy i rak jajnika.\n[patrz też: amiodaron, diklofenak, bikalutamid ]\n[więcej w: mgiełka zabłocka, prostaglandyny, beamed piła ]\nPróbki z biopsji nosa otrzymane w 1965 r. W panelu A widoczne jest naczynie infiltrowane…\n0 thoughts on “Chemioterapia adiuwantowa na bazie cisplatyny u pacjentów z całkowicie zresektowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuc ad 7”


Znowu ustawka, czyli Amber i Bii w akcji :)\nDzisiejszy wpis miał być o czymś zupełnie innym.\nAle że NzM przygotował mi filmik z "walk kuchennych" - wrzucam niezwłocznie. :)\nW rolach głównych: Trikolorka i Szylkretka - tym razem bez Rozjemczyni (Pierożek spał) i bez muzyki (wizja Baraniastego) żeby dobrze było słuchać jak worki futra rzucają swoimi kośćmi o podłoże.\nW przypadku Amber nie słychać tak dobrze, bo jej... futro (wcale nie chciałam napisać, że tłuszczyk :) ) amortyzuje upadki. :)\nPowinny teraz już być widoczne. :)\nZnalazłam zdjęcia, na których różnice między Trikolorką, a resztą Puchatych Panien są w miarę dobrze widoczne.\nZdjęcia nie są powalające (sama robiłam) - jedno zrobione zostało jakiś czas temu (widać po braku jarmużu w donicy), drugie jest całkiem świeże. :)\nDo ładnego zdjęcia całej Piątki nadal się szykujemy. ;)\n(te same koteńki, tylko w innej konstelacji)\nA na deser dla tych, którzy nie widzieli u Barbarki. :)\nTagi: Amber Bii fil koty Pasionek tubka\nPytanie do Kotolubów posiadających więcej niż jednego kota (albo doświadczenie w tej kwestii):\nCzy zauważyliście może, że do przygotowanego transporterka (w celu pojechania do weta) wchodzi zawsze nie ten kot, z którym zamierzacie jechać?\nW wielką wyprawę do doktora R. miały udać się dwie z pięciu kocic.\nDo naszykowanych (dwóch) transporterków upchały się TRZY pozostałe, a każda z miną w stylu: "Ja jadę i nawet nie próbuj mnie stąd wyjmować".\nCzy jeśli ktoś ma jednego kota, to ten jeden kot grzecznie wchodzi do transportera? :)\nWygrzebałam stary album ze zdjęciami i zrobiło się nostalgicznie. :)\nTo szczęście, że wszystkie nasze Futrzaste Panny są z nami. :) Od prawie 9 lat Mała, rok później pojawiła się Fil, cztery lata po tym wydarzeniu pojechaliśmy po Latte, a w 2008 roku przyszła do nas Kolorowa Młodzież. :)\nZ całą piątką przeżywaliśmy kocie dzieciństwo. Trafiały do nas zazwyczaj w wieku 3-4 miesięcy, żeby wyrosnąć na dorosłe Kociaste.\nZałączyłam więc przed chwilą skaner (mieliśmy wtedy tylko aparat analogowy) i poniżej przedstawiam Wam efekty.\nMała wyglądała tak:\n(jak to było z Indyczkiem - czytajcie tutaj)\n(tak, mieliśmy wtedy nieosiatkowane okno w pokoju i balkon w okropnym stanie...)\nA Fil tak:\n(o tym, jak to się stało, że się u nas pojawiła napisałam tutaj)\nAmber zachowywała się jakby miała rtęć w dupce :)\n(w jaki sposób dostąpiliśmy zaszczytu posiadania trikolorki pisałam tu)\n(kiedyś Amber była dwa razy mniejsza od Pierożka. Teraz jest dokładnie odwrotnie ;) )\nBii - mamy podejrzanie mało jej zdjęć z okresu dzieciństwa, bo w założeniu mieliśmy jej znaleźć dom i "nie angażować się emocjonalnie". ;) Bii dom znalazła. ;) Ten fragment o zaangażowaniiu pominę celowo. :D\n(o Bii czytajcie tutaj)\nA żeby się nie powtarzać - podlinkuję jeszcze do zdjęć małej Kawy, o której pisałam nie tak dawno.\nWszystko płynie, wszystko się zmienia, a jednocześnie niektóre rzeczy pozostają niezmienne...\nW całej swej owczej naiwności wierzę w sprawiedliwość dziejową i w to, że natura jednak nie znosi próżni i w przyrodzie zawsze musi być równowaga.\nNigdy nie jest tak, żeby było idealnie dobrze, albo tragicznie źle. Chociaż gdy akurat jest źle, to nie dostrzega się pozytywów sytuacji.\nŚwietnie natomiast widać złe aspekty dobrego.\nWobec tego następny wpis będzie bardziej konkretny.\nPoza tym - Amber śpi - nie można jej budzić. ;)\nSą takie chwile podczas zakupów, kiedy zdrowy rozsądek oraz wewnętrzny "minister finansów" przestają mieć prawo głosu. Leżą sobie gdzieś uciszeni i zakneblowani w ciemnym lochu. :)\nSzczególnie jeśli są to zakupy "kocie".\nNabyliśmy zapas żwirku, jedzonko i same "rozsądne" i niezbędne rzeczy.\nA potem wróciliśmy po tę kuwetę. ;)\nJest wiele powodów, dla których powinniśmy byli ją kupić, a znalazłam tylko jeden argument przeciwko (cena...).\nTak więc - przedstawiam, pierwszy raz na Pasionku, nowy koci kibelek:\nPierwsza do testowania została zaproszona Bii,\n(trikolorka też wyraziła zainteresowanie)\nchoć może "zaproszona" to nie do końca odpowiednie słowo...\npotem przyszła pani Prezes,\nnieświadoma faktu, że w środku już "ktoś" siedzi.\nŚwiadomość "przyszła" dosyć szybko, wraz z zapazurzoną łapą.\nSprawczyni (wzburzenia Pierożka) została ujawniona natychmiast.\nPo tym incydencie kontynuowano badanie nowego obiektu\nPo przeanalizowaniu wszystkich zmian koty udały się na spoczynek koncertowo ignorując nowa kuwetę.\nW zachwycie pozostała jedynie ta, która na pewno z niej nie bedzie korzystać (Owca), bo się nie mieści... :D\nA tak zupełnie serio: liczę na to, że zainteresuje się nią Latte, która jest zestresowana faktem skakania jej po głowie (głównie Bii) wtedy, kiedy robi siusiu (Szylkretka uważa, że to jest fantastyczny pomysł, bo Syjamka wtedy rozrzuca żwirek na dwa metry w górę i na boki wyskakując z wrzaskiem z kuwety).\nSpokój też niezbędny jest Filemonowi przy tych intymnych czynnościach, a gdyby jeszcze Amber doszła do wniosku, że kryty kibelek jest lepszy od tradycyjnej kuwety, to nie musiałabym codziennie sprzątać efektów jej działalności po tym, jak nie udało jej się trafić...\nTego typu kibelek nie jest dobry dla Małej (bo ona korzysta w BARDZO oryginalny sposób z kuwety), a Bii nie ma w tej kwestii żadnych preferencji ani uchybień. ;)\nJakiś tydzień temu, kiedy zrobiło się chłodniej - moje pelargonie zostały wyniesione (zza okna) na przezimowanie. I nagle w skrzynce (donicy) za oknem kuchennym zrobiło sie pusto.\nI pojawił się problem: co wybrać? Co wytrzyma pierwsze przymrozki? Co INNEGO niż ulubiony wrzos (gości tym razem na balonie, na miejscach petunii)?\nPani "od kwiatków", w miejscu, w którym prawie zawsze kupujemy roślinki (w mieście Bazyla i Filemonka ;) ) zaproponowała: a może kapusta?\nI tym sposobem trzy małe doniczki z jarmużem zajęły strategiczne (zimowe) miejsca za oknem kuchennym.\nTrzeciego nie da się sfotografować, bo chowa się za listwą dzielącą okno, ale zapewniam - on rzeczywiście tam jest. ;)\nSpostrzegawczy Czytacze Pasionkowi na pewno już zauważyli, co nowego wrzuciłam do bocznego panelu blogu.\nTo dlatego, że czasami jedna piosenka towarzyszy mi przez cały dzień, a czasami prześladuje przez kilka tygodni. ;)\nTa, która pojawia się jako pierwsza na Pasionku, w tym miejscu, towarzyszy mi od kiedy pojawiła się na blogu Ani.\nA w zeszłym tygodniu udało mi się trafić na takie pasionkowe urodziny:


PROJEKT OSIEDLA LM DEVELOPMENT\nProjekt osiedla mieszkaniowego w Wieliczce koło Karkowa został wykonany dla irlandzkiej firmy inwestycyjnej LM Development. Inwestycja o nazwie „Budowa zespołu budynków mieszkalnych wraz z garażami podziemnymi oraz lokalami usługowymi”, została podzielona na osiem etapów projektowo-wykonawczych. Budynki wkomponowano w otoczenie, uwzględniając ukształtowanie i położenie terenu, jego ekspozycję, potrzebę wytworzenia atrakcyjnych przestrzeni półpublicznych, zapewnienie funkcjonalności oraz estetyki. Forma i gabaryty budynków nawiązują do form miejscowej tradycyjnej architektury regionalnej.\nNa całość osiedla składają się zarówno budynki jednorodzinne wolnostojące, budynki jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej, jak i domy w zabudowie szeregowej i wielokondygnacyjne budynki wielorodzinne. Projektowane domy wyposażono dodatkowo we wbudowane garaże oraz miejsca postojowe w obrębie działek, dla domów nie posiadających garaży. Poszczególne obiekty zlokalizowane zostały w sposób, który, przy zachowaniu wymaganych odległości między nimi, pozwala na niezbędne, prawidłowe doświetlenie wnętrz. Wysokość projektowanej zabudowy jednorodzinnej, pomimo różnego posadowienia budynków dyktowanego znacznymi spadkami terenu, nie przekracza 11,0m. Wszystkie budynki kryte są symetrycznie dachami dwuspadowymi o kącie nachylenia 35% z nadwieszonymi okapami. Projekt konstrukcyjny przewiduje wznoszenie zabudowy w technologii tradycyjnej murowanej, o mieszanym układzie ścian konstrukcyjnych.\nRozwiązania materiałowe zastosowane w projekcie odpowiadają wymogom planu miejscowego obowiązującego na rozpatrywanym terenie, jak również pozwalają się wpisać tradycyjną zabudowę okolic Krakowa. Pokrycie dachów zaprojektowano z betonowej dachówki w kolorze grafitowym, ściany zewnętrzne utrzymano natomiast w jasnej kolorystyce tynków mineralnych, wapiennego kamienia łamanego oraz, na fragmentach, jasnej deski elewacyjnej.\nSkala Inwestycji pozwoliła na stworzenie rozbudowanej, przemyślnej kompozycji przestrzennej, o wysokim poziomie estetyki i funkcjonalności. Projekt powstał we współpracy z APA Markowski Architekci.


Złota literka U okrągła REN-35539. Superprmocja.pl\nZawieszka ze złota 585 literka okrągła REN-35539 Masa złota: 0,9 gram. Średnica = 17.90 mm. Sklep Renata Poznań Literki które można nosić zawieszone na łańcuszku jak również na bransoletce. EAN 5900025355398. W zestawie jubilerskie opakowanie ozdobne.\nWystaw opinie: Złota literka U okrągła REN-35539


Home \_ Wyższa Szkoła BODYPAK \_ Suplementacja \_ 5 najlepszych multiwitamin na rynku\nKompleksów witaminowo-mineralnych mamy obecnie na rynku bardzo dużo. Niejednokrotnie zastanawiamy się, który z nich wybrać. Często kierujemy się ceną, zapominając spojrzeć na etykietę i na to co najważniejsze – czyli na skład. Aby ułatwić Wam dylemat w przyszłości przygotowałem ranking najlepszych staków dostępnych w naszym sklepie internetowym.\nMusimy pamiętać, iż oprócz odpowiedniej ilości najważniejszych witamin i minerałów w składzie danego produktu powinniśmy również wziąć pod uwagę ich przyswajalność. Niejednokrotnie możemy zaobserwować pogorszone wyniki badań ze względu na brak odpowiedniej ilości jakiegoś minerału w naszej diecie (bardzo popularny brak odpowiedniej ilości żelaza). Wówczas pierwszy krok, jaki wykonujemy, to sięgnięcie po preparat zawierający duże ilości żelaza. Nie zawsze jednak jest to rozwiązanie naszego problemu. Okazuje się wówczas, iż nasz organizm nie potrafi przyswoić odpowiednich ilości danego minerału, lub przyjmujemy produkt o słabej wchłanialności. Zakładając, że nasz organizm nie ma problemu z odpowiednią przyswajalnością danych pierwiastków pamiętajmy, aby naszą suplementacje wybierać mądrze, czytając wcześniej etykiety i opinie innych osób.\nPatrząc na skład niektórych produktów możemy postawić sobie pytanie – czy przyjmując dany produkt nie przesadzę z ilością witamin w swojej suplementacji? W końcu niektóre z posiadają składniki aktywne rzędu 1000% naszego dziennego zapotrzebowania. O przedawkowanie raczej bym się nie martwił, ponieważ większość nadmiaru nasz organizm po prostu wydali.\nRanking najlepszych multiwitamin:\nW rankingu najlepszych produktów w kategorii multiwitamin na pewno nie może zabraknąć koronnego produktu firmy Olimp. Po Multiple Sport sięga chyba najwięcej osób aktywnych fizycznie jako profilaktyczne uzupełnienie braków, które są wynikiem zwiększonej aktywności w ciągu dnia. W opakowaniu znajdziemy dwa blistry. Pierwszy z nich to kapsułki w kolorze niebieskim, w których znajdziemy niezbędne minerały, natomiast drugi to kapsułki w kolorze białym, gdzie znajdują się witaminy. Oprócz najważniejszych witamin i minerałów w tym produkcie znajdziemy także kompleks specjalnych ekstraktów (HEPA-PROST DETOX), które pozytywnie wpływają na pracę i regenerację naszej wątroby, a także na prostatę. Multiple Sport posiadają najwyższej jakości chelatowane minerały, które uchodzą obecnie za jedne z lepiej przyswajalnych dostępnych na rynku. Olimp wyposażył swój produkt także w dodatkowe składniki takie jak: flawonoidy i terpenoidy z miłorzębu japońskiego i owoców cytrusowych, polifenole i fitosterole z palmy sabałowej, dyni i pokrzywy, kwas alfa liponowy ALA oraz piperynę. Bez wątpienia jest to produkt, który znajduje się w czołówce ze względu na swój skład oraz bardzo atrakcyjną cenę.\n2. 6PAK Nutrition LIFE PAK\nStosunkowo nowy produkt na rynku, który bardzo szybko trafił do grona wielu Klientów od razu podbijając ich serca. Niejednokrotnie słyszę opinie, że jest to najlepszy produkt w tej kategorii dostępny obecnie na rynku, ponadto w bardzo atrakcyjnej cenie. Mało która firma produkuje witaminy i minerały w proszku, co bardzo często jest dodatkowym plusem LIFE PAK'a, choć jest to oczywiście kwestia mocno indywidualna. Witaminy i minerały w LIFE PAK'u wzbogacone są dodatkowo o wyciągi roślinne oraz antyoksydanty. Po rozpuszczeniu produktu w wodzie otrzymujemy przepyszny, tropikalny napój, który osobiście mógłbym pić kilka razy dziennie! Jest on dedykowany bardzo wymagającym sportowcom, którzy w swoich bardzo intensywnych treningach potrzebują podstawowego wsparcia, jakim są właśnie witaminy i minerały.LIFE PAK zawiera także chrom (wpływający pozytywnie na poziom cukru we krwi), kwas alfa-liponowy ALA (bierze udział w metabolizowaniu substancji odżywczych, wzmaga walkę z wolnymi rodnikami) oraz ekstrakt z zielonej herbaty będący źródłem naturalnych polifenoli. Natomiast dodatek piperyny wpływa pozytywnie na przyswajalność każdej porcji preparatu. Jedno opakowanie starcza aż na 2 miesiące suplementacji!\n3. Trec Multi Pack Sport Day/Night Formula\nMulti Pack to zaawansowana formuła „Dzień-Noc”. W opakowaniu znajdziemy dwa blistry: pierwszy to czarne kapsułki, które przyjmujemy przed snem, natomiast drugi to kapsułki w kolorze białym, które odpowiadają porcji porannej. W białej kapsułce znajdziemy głównie witaminy, które zostały wzbogacone o ekstrakty ziołowe, mające na celu działanie pobudzające – koenzym Q10 oraz ekstrakty z guarany i żeń-szenia. Formuła „DAY” pomaga także chronić komórki przed stresem oksydacyjnym i wspiera działanie układu odpornościowego w czasie intensywnych ćwiczeń fizycznych. Przyjmowana porcja przed snem zawiera głównie minerały, które zostały uzupełnione o naturalne prekursory serotoniny i kwas gamma-aminomasłowy (GABA). To właśnie dzięki nim nasz sen będzie bardziej wydajny, a co za tym idzie proces regeneracji w jego trakcie ulegnie zdecydowanej poprawie. Zawarty w produkcie magnez korzystnie wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego, zmniejszając odczucie zmęczenia. Produkt dostarcza dużą ilość ważnego dla mężczyzn cynku, który pomaga utrzymać prawidłowy poziom testosteronu we krwi oraz sprawność seksualną.\n4. Universal Nutrition Animal Pak\nJeśli jesteś bardzo wymagającym sportowcem to Animal Pak jest zdecydowanie idealnym dla Ciebie wyborem. Osobiście produkt ten zacząłem stosować na kilka tygodni przed swoim startem w zawodach i muszę zapewnić, że jego działanie przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Samopoczucie z dnia na dzień się poprawiało, a forma z tygodnia na tydzień była coraz lepsza! Nigdy bym nie przypuszczał, że witaminy i minerały mogą mieć aż tak duży wpływ przede wszystkim na nasze samopoczucie w ciągu dnia. Animal Pak nie jest dobrym wyborem dla każdego, ponieważ nie każda osoba wykorzysta potencjał tego produktu. Jeśli jesteś osobom początkującą, trenujesz 3 razy w tygodniu i jeszcze dodatkowo masz mało aktywną fizycznie pracę, to w Twoim przypadku będą to pieniądze „wyrzucone w błoto”. Niepotrzebnie obciążysz się finansowo, ponieważ dla Ciebie idealnym rozwiązaniem będą np. Multiple Sport lub LIFE PAK, opisane wcześniej. Każda saszetka tego produktu to ponad 55 składników aktywnych i niestety aż 11 tabletek do połknięcia. Te 11 tabletek to razem z wysoką ceną dwa, największe minusy tego preparatu. W składzie obok najważniejszych witamin i minerałów znajdziemy w składzie Animal Pak'a wiele aminokwasów, kompleks antyoksydantów oraz mieszankę podnoszącą wydolność organizmu.\n5. Scitec Multi-Pro Plus\nProdukt ten podobnie jak Animal Pak występuje w formie saszetek, w których mamy już gotowe porcje składające się z sześciu kapsułek i jednej tabletki. Jedna saszetka to dzienna porcja witamin i minerałów. Procentowa zawartość witamin i minerałów jest naprawdę bardzo wysoka, zatem jest to produkt przeznaczony dla osób z dużymi brakami w diecie. Skład nie jest tak bogaty jak w przypadku wyżej opisanego Anima Pak'a, jednakże obok witamin i minerałów nie jest on pozbawiony wartościowych dodatków takich jak: kwasy tłuszczowe Omega-3, lecytynę, koenzym Q10, luteinę, cholinę i inozytol. Przystępna cena oraz łatwość łatwość przyjmowania ze względu na gotowe w opakowaniu porcje, to na pewno dodatkowe plusy tego produktu.\nDobierając swoją suplementacje coraz częściej na pierwszym miejscu stawiamy zdrowie. To bardzo ważne, aby o w dążeniu do wymarzonej sylwetki nie niszczyć swojego zdrowia, którego nie kupimy za żadne pieniądze. Odpowiedni preparat witaminowo-mineralny na pewno pomoże nam zadbać o odpowiednie samopoczucie w ciągu dnia!


Europejski System Handlu Emisjami. Od niego zależą w Polsce ceny prądu - Gospodarka - polskieradio24.pl\nW cenie prądu płaconej przez przedsiębiorstwa i gospodarstwa domowe zawartych jest wiele składowych związanych z wytworzeniem energii i dostarczaniem jej do odbiorców. Dodatkowo Polska - jako jeden z krajów członkowskich UE - jest objęta systemem handlu uprawnieniami do emisji dwutlenku węgla (EU ETS). Wysokość kwot wydawanych na uprawnienia też ma wpływ na ceny prądu.\nUnijny system EU ETS jest systemem pułapów i handlu. Polega na wprowadzeniu limitu łącznych emisji niektórych gazów cieplarnianych emitowanych przez instalacje objęte systemem. Z czasem limit ten jest obniżany, co sprawia, że łączne emisje spadają.\nCeny uprawnień do emisji. Źródło: NBP\nSystem handlu gwarantuje obniżanie emisji tam, gdzie najmniej to kosztuje. Wysokie ceny emisji dwutlenku węgla sprawiają, że warto inwestować w czyste technologie niskoemisyjne.\nEU ETS (EU Carbon emissions) continue to be one of the best non-crypto trades in the macro world, outperforming all commodities except lumber. I still think this can double from here this year... pic.twitter.com/02t04P5FGu\n— Raoul Pal (@RaoulGMI) April 26, 2021\nTymczasem ambicją UE jest rozszerzenie systemu EU ETS na większą liczbę sektorów gospodarki (np. usługi transportowe i budynki). Na te plany zareagowali w marcu premierzy państw Grupy Wyszehradzkiej (V4) i Bułgarii. Napisali list do szefowej KE Ursuli von der Leyen i szefa Rady Europejskiej Charles'a Michela ws. emisji w sektorach nieobjętych Europejskim Systemem Handlu Emisjami. Wskazali, że zmiana regulacji mogłaby zwiększyć ryzyko ubóstwa energetycznego w państwach UE o niskich dochodach.\nW liście przywódcy napisali, że do filarów polityki klimatycznej UE należą zasady sprawiedliwości, solidarności, sprawiedliwego podziału obciążeń w zakresie redukcji emisji, a także poszanowanie różnych pozycji wyjściowych i specyficznych uwarunkowań każdego państwa członkowskiego.\nEurope reached a late-night deal on #EUClimateLaw that will overhaul everything. The agreement paves the way for a torrent of regulations in June, affecting sectors from energy to cars and trade. The EU carbon market #EUETS will be strengthened.\n— Ewa Krukowska (@E_Krukowska) April 21, 2021\n"Centralnym elementem tego podejścia w sektorach nieobjętych Europejskim Systemem Handlu Emisjami (non-ETS) jest zróżnicowanie krajowych celów redukcji emisji. Cele te zostały ustalone zgodnie z zasadą sprawiedliwości, biorąc pod uwagę PKB na mieszkańca wszystkich państw członkowskich UE (…). Gdyby transport i budynki miały zostać przeniesione do systemu handlu uprawnieniami do emisji z oddzielną ceną emisji dwutlenku węgla, wystąpiłoby zwiększone ryzyko pogłębienia się ubóstwa energetycznego w UE, które dotyka obecnie 34 mln ludzi. (...) Jednolita cena w całej UE nieproporcjonalnie obciążyłaby państwa członkowskie o niższych dochodach. Ponadto znalezienie odpowiedniej ceny emisji dwutlenku węgla dla wszystkich państw członkowskich byłoby bardzo trudne" - czytamy w liście.\nFundusz Modernizacyjny na ratunek\nW marcu 2021 roku Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw, przedłożony przez ministra klimatu i środowiska.\nProjekt dostosowuje polskie prawo do przepisów Unii Europejskiej dotyczących zasad funkcjonowania systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w latach 2021-2030. Dzięki zmianom Polska będzie mogła skorzystać z unijnego Funduszu Modernizacyjnego, którego środki przeznaczone są na modernizację systemu energetycznego i poprawę efektywności energetycznej w państwach UE.\nCheck your 📥, the #EUClimateAction newsletter is out!\n🌿agreement on the #EUClimateLaw\n🌿GHG emissions covered by #EUETS fall by 13.3%\n🌿70 projects invited to submit full application for #InnovationFund large-scale call\nMore 👉🏼https://t.co/riTAvf9e6B pic.twitter.com/F5ulNNLTgp\n— EU Climate Action (@EUClimateAction) April 27, 2021\nW ramach wsparcia realizacji celów polityki energetyczno-klimatycznej UE do 2030 r. Komisja Europejska utworzyła nowy instrument wspierania modernizacji systemu energetycznego i poprawy efektywności energetycznej w krajach UE. Dotyczy to unijnych państw, gdzie PKB per capita jest niższe niż 60 proc. średniej dla całej UE (w odniesieniu do 2013 r.).\nInstrumentem wspierającym będzie Fundusz Modernizacyjny, działający w latach 2021-2030. Fundusz stanowią środki ze sprzedaży 2 proc. ogólnej puli uprawnień do emisji w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji. Pieniądze z Funduszu Modernizacyjnego zostaną rozdysponowane między 10 krajów członkowskich, z czego Polska otrzyma 43,4 proc. dostępnej puli środków.\nLondon-based hedge fund Northlander is launching a new fund for investors to bet on one of the hottest trades in commodities right now: the rising cost of carbon emissions #EUETS https://t.co/4HRu7pM539 via @business\n— Will Mathis (@MathisWilliam) April 21, 2021\nPolskieRadio24.pl/ PAP/ KE/ NBP/ mib\nZobacz więcej na temat: GOSPODARKA finanse biznes technologia paliwa alternatywne powietrze energetyka ETS\nBudowa elektrowni atomowej w Polsce. Skąd pozyskać uran potrzebny do wytwarzania energii?\nZbudowanie elektrowni atomowej jest jednym z elementów zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju. Równie istotne będzie zapewnienie nieprzerwanych dostaw surowca do wytwarzania tej energii. Analizujemy rynek, producentów i zasoby uranu.\nZdjęcie ilustracyjneFoto: Shutterstock/TonyV3112\nCałkowite światowe zasoby uranu, podobnie jak każdego innego minerału lub metalu, nie są dokładnie znane. Jedyną miarą długoterminowego bezpieczeństwa dostaw są znane zasoby w ziemi, które można wydobyć.\nPonad dwie trzecie światowej produkcji uranu z kopalń pochodzi z Kazachstanu, Kanady i Australii. W 1990 r. 55% światowej produkcji pochodziło z kopalni podziemnych, ale do 1999 r. udział ten drastycznie się zmniejszył i wynosił wówczas 33%. Od 2000 r. nowe kopalnie kanadyjskie ponownie zwiększyły tę wartość. Wydobycie metodą ługowania in situ (ISL, zwane również odzyskiem in situ, ISR) stale zwiększa swój udział w całości wydobycia, głównie dzięki Kazachstanowi, i w 2019 roku stanowiło ponad połowę produkcji.\nProdukcja uranu w kopalniach. Źródło: World Nuclear Association\nKonwencjonalne kopalnie posiadają młyn, w którym ruda jest kruszona, mielona, a następnie ługowana kwasem siarkowym w celu rozpuszczenia tlenków uranu. W młynie w kopalni konwencjonalnej lub w zakładzie przetwarzania w ramach operacji ISL, uran jest następnie oddzielany w drodze wymiany jonowej, po czym jest suszony i pakowany, zwykle jako U3O8.\nPrzedsiębiorstwa produkujące uran. Źródło: World Nuclear Association\nNiektóre huty i zakłady przetwarzania ISL (zwłaszcza w USA) stosują ługowanie węglanowe zamiast kwasu siarkowego, w zależności od złoża. Tam, gdzie uran jest odzyskiwany jako produkt uboczny, np. z miedzi lub fosforanów, proces przetwarzania może być bardziej złożony. Ponad połowa produkcji kopalni uranu pochodzi z państwowych spółek wydobywczych, z których wiele przedkłada bezpieczeństwo dostaw nad względy rynkowe. W 2019 r. 10 największych firm pod względem produkcji odpowiadało za ponad 85% światowej produkcji uranu.\nProdukcja i zapotrzebowanie na uran. Źródło: World Nuclear Association\nZgodnie z opracowaniem World Nuclear Association produkcję uranu w latach 1945-2019 można podzielić na cztery odrębne fazy:\n''Epoka militarna, od 1945 r. do połowy lat 60. Wytwarzanie energii elektrycznej z paliwa jądrowego miało charakter uboczny w stosunku do jądrowego wyścigu zbrojeń. W latach 50. produkcja gwałtownie wzrosła, aby zaspokoić zapotrzebowanie na wysoko wzbogacony uran i pluton. W latach 60. popyt na uran gwałtownie spadł, a w odpowiedzi na to do połowy lat 60. produkcja zmniejszyła się o połowę.\nOd połowy lat 60. do połowy lat 80. W okresie szybkiego rozwoju cywilnej energetyki jądrowej produkcja uranu wzrosła w miarę wzrostu zamówień na reaktory. Uruchomiono wiele nowych kopalń, często na podstawie długoterminowych kontraktów zawartych z przedsiębiorstwami energetycznymi w Ameryce Północnej, Japonii i Europie Zachodniej. Zachodnia produkcja osiągnęła szczyt w 1980 r. i utrzymywała się powyżej rocznego zapotrzebowania reaktorów do 1985 r.\nToday is #EarthDay, a day to reflect on how important our planet is. We need steep decarbonization to fight #ClimateChange and nuclear power can help us get there. Here’s how: https://t.co/H8MHvBchG9 #Atoms4Climate pic.twitter.com/xdxU6MYJkx\n— Rafael MarianoGrossi (@rafaelmgrossi) April 22, 2021\nOd połowy lat 80. do około 2002 roku. Do 1985 roku program budowy elektrowni jądrowych został poważnie ograniczony. Wiele przedsiębiorstw podpisało kontrakty na uran w oczekiwaniu na budowę kolejnych elektrowni. Ich dotrzymanie spowodowało powstanie znacznego nawisu. Ponieważ kopalnie były na wyczerpaniu, wiele z nich ograniczyło produkcję lub zostało zamkniętych. Przedsiębiorstwa zaspokajały swoje potrzeby poprzez zmniejszanie znacznych zapasów, bez uciekania się do nowej produkcji. Nawis podaży przedłużył się w związku z pojawieniem się na rynku zachodnim uranu z byłego Związku Radzieckiego, począwszy od 1993 r.\n📣In a joint statement with nuclear bodies in Europe, Canada, USA Japan & @WorldNuclear ahead of #LeadersClimateSummit we urge leaders to utilise all #lowcarbon options for #NetZero. #Nuclear is one of the most effective clean energy sources 🇬🇧🇪🇺🇨🇦🇺🇸🇯🇵🌍\n— Nuclear Industry Association (@NIAUK) April 22, 2021\nOd początku XXI w. do chwili obecnej. Nastąpiła silna reakcja rynku na przekonanie, że potrzebna będzie nowa produkcja pierwotna, aby ułatwić oczekiwany renesans rozwoju energetyki jądrowej. Miało to miejsce w kontekście sektora wydobycia uranu, który przez wiele lat borykał się z niekorzystnymi warunkami ekonomicznymi i musiał zrównoważyć malejące i ograniczone dostawy surowców wtórnych. Reakcja ta rozpoczęła się w 2003 r. od silnego ruchu w górę światowych cen uranu, który trwał do 2007 r. (cena na rynku kasowym wzrosła 13-krotnie w okresie od początku 2003 r. do połowy 2007 r.), ale następnie przeszedł w korektę spadkową, zaostrzoną przez awarię w Fukushimie w 2011 r. Od czasu wypadku ceny uranu spadły do jednego z najniższych poziomów w historii by później zacząć znowu rosnąć''.\nPolskieRadio24.pl/ World Nuclear Association/ mib


24 października 2021 w Remonty, modernizacje, przebudowa\nEdytowano 22 listopada 2021 przez Renata76 (zobacz historię edycji)\nNie bardzo wiem o co chodzi z tą Rekuperacją.\nJest możliwość montażu w starym domu?\nCo trzeba tak po krótce zrobić,przerobić itp\nTo jest temat na niejedną grubą książkę - odpowiem w zarysie...\nZależy od tego jaki to dom...\nBudynek musi być szczelny, dobrze zaizolowany termicznie Z KAŻDEJ STRONY - od podłoża, ściany zewnętrzne, stropy, dach - do tego instaluje się wentylację mechaniczną, to znaczy z grubsza:\n- wentylator zasysający świeże powietrze z zewnątrz budynku, wdmuchujący je do pomieszczeń,\n- wentylator zbierający zużyte powietrze z pomieszczeń "brudnych" ( kuchnia, łazienka, pralnia) i wydmuchujący je na zewnątrz budynku...\nTo oznacza konieczność instalowania i rozprowadzenia kilkudziesięciu metrów rur dość dużej średnicy, zamontowania anemostatów...\nŻeby nie wyprowadzać ciepłego powietrza do atmosfery (strata energii zużytej na podgrzanie dużej ilości powietrza) i nie wdmuchiwać zimnego do pomieszczeń i dogrzewać do temperatury komfortu termicznego mieszkańców (znowu strata energii na podgrzanie dużej ilości powietrza) - instaluje się wymiennik ciepła, który odbiera ciepło z wydmuchiwanego powietrza i oddaje to ciepło zasysanemu, świeżemu powietrzu... Ten wymiennik ciepła, to właśnie rekuperator... Dobrej jakości rekuperator potrafi wykorzystać ponad 80% ciepła, które bez niego wyleciałoby do atmosfery... Czysta oszczędność energii - zatem WARTO pomyśleć o takiej wentylacji!\nTak jak wcześniej napisałem - budynek musi spełniać szereg warunków, aby opłaciło się instalować taki układ z rekuperatorem... ALE DA SIĘ\nŻeby na to pytanie SENSOWNIE odpowiedzieć, musimy DUŻO wiedzieć o budynku, rozkładzie pomieszczeń, sposobie ich użytkowania itp\nPopytaj wujka Google i poczytaj... Zaglądaj tutaj i pytaj...\nPrzy spełnieniu wszystkich warunków, jaki jest koszt roczny utrzymania domu np.150m² lub 200m² ??\nIle się zaoszczędzą?\n2 godziny temu, demic napisał:\nNo, co Ty???\nŻeby na to pytanie SENSOWNIE odpowiedzieć, musimy DUŻO wiedzieć o budynku,\nCzym ogrzewasz dom? ile i jakich osób mieszka? CO TO ZA DOM?\nNie tyle, ile by zaoszczędzili polepszając izolację termiczną przegród (ściany, dach, podłoga).\nWM działa na prąd. Wiec powiedzmy zysku nie ma, bo zjada go koszt prądu.\nAle jest świeże powietrze bez grzyba.\nDom 150m² rok 1982\nOcieplenie 20cm styropian.\nStrop 23cm styropian.\nNiestety jak na zdjęciu: duże przeszklenia.