Nowe strategiczne plany WPR dopiero od początku 2023 toku\nEurodeputowani zatwierdzili regulacje, które wprowadzają okres przejściowy między obecną i przyszło WPR. PE zatwierdził także przekazania 8 mld euro dla rolników i mieszkańców wsi w ramach funduszu odbudowy po kryzysie wywołanym pandemią COVID-19. Nowe przepisy przedłużają stosowanie istniejących przepisów Wspólnej Polityki Rolnej do końca 2022 roku, gwarantując kontynuację płatności dla rolników i beneficjentów rozwoju obszarów wiejskich.\nPoczątkowo Komisja Europejska planowała, iż od 1 stycznia 2021 roku będą już stosowane nowe prawne rozwiązania dotyczące WPR, w tym plany strategiczne, jednak tak się nie stało. Procedura ustawodawcza odnosząca się do wniosków ustawodawczych Komisji dotyczących WPR po 2020 roku nie została zakończona, a państwa członkowskie nie opracowały jeszcze planów strategicznych, dlatego ustalono nowy termin, którym jest 1 stycznia 2023 roku.\nZostało zatwierdzone stosowania PROW w zakresie rolnictwie ekologicznym\nW związku z tym, że Unia powinna nadal wspierać rozwój obszarów wiejskich w całym okresie przejściowym, państwa członkowskie powinny mieć możliwość finansowania swoich przedłużonych programów rozwoju obszarów wiejskich z odpowiedniego przydziału środków budżetowych na lata 2021 i 2022.\nUzgodniono przedłużenie czasu trwania nowych wieloletnich projektów rozwoju obszarów wiejskich, które koncentrują się na rolnictwie ekologicznym i działaniach na rzecz klimatu i środowiska naturalnego, ponad trzyletni okres oraz włączyć do pakietu projekty dotyczące dobrostanu zwierząt.\nRolnicy będą mogli otrzymać odszkodowanie za duży spadek dochodów\nPosłowie PE przekonali Radę oraz Komisję Europejską, iż państwa członkowskie będą mogły ułatwić rolnikom otrzymywanie odszkodowań za poważne spadki dochodów oraz za straty spowodowane niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi, chorobami zwierząt lub roślin czy plagą szkodników.\nChodzi o uruchamianie rekompensat na poziomie 20% strat zamiast 30%. W przypadku gdy będzie to dotyczyć działań z PROW (narzędzia zarządzania ryzykiem), polscy rolnicy z tego nie skorzystają, ponieważ nie mają takich narzędzi.\n8 mld euro pomocy covidowa na rolnictw europejskie\nParlament przeforsował również środki, które dają państwom członkowskim większą swobodę we wspieraniu rolników, zwłaszcza w czasie kryzysu COVID-19.\nCzęścią ogólnego porozumienia są też niedawno uzgodnione zasady dotyczące sposobów wykorzystania przez rolników, producentów żywności i obszary wiejskie 8 mld euro w ramach pomocy kryzysowej związanej ze skutkami COVID-19.\nW 2021 roku dostępnych będzie około 30% środków na odbudowę, a pozostałe 70% zostanie uwolnione w 2022 roku.\nPolsce z puli pomoc covidowej przypadnie:\nw 2021 r. – 279 mln euro,\nw 2022 r. – 665 mln euro.\nNa wsparcie z tytułu COVID z unijnego budżetu, polska branża rolna otrzyma największą pulę ze wszystkich krajów członkowskich UE – ponad 4 mld zł\nPonad połowa dotacji dla młodych rolników\nPosłom do Parlamentu Europejskiego udało się zapewnić przynajmniej 37% środków na odbudowę rolnictwa ekologicznego, na działania związane ze środowiskiem i klimatem oraz na dobrostan zwierząt. Co najmniej 55% środków z funduszu zostanie przeznaczonych na inwestycje w gospodarstwach rolnych, które przyczynią się do trwałego i cyfrowego ożywienia gospodarczego dla młodych rolników rozpoczynających działalność.\nTekst uzgodniony przez negocjatorów z Parlamentu Europejskiego oraz państwa członkowskie i zatwierdzony przez Parlament, zanim będzie mógł wejść w życie, wymaga zatwierdzenia przez Radę Europejską.


\_ Jak prześcignąć konkurencję - Sylwia Kocoń - B2B Space | Przedsiębiorczy Portal\nHome Inspiracje Jak prześcignąć konkurencję - Sylwia Kocoń\nśroda, 07 maj 2014 | Sylwia Kocoń | Czytano: 2559 razy\nZanim przejdę do części właściwej tego artykuły chciałabym zasygnalizować, iż w moim odczuciu powszechnie rozumiana definicja konkurencji nie istnieje.\nByć może niejednego z czytelników zdziwi tego typu podejście, pozwólcie mi jednak wytłumaczyć sugerowany przeze mnie punkt widzenia.\nOtóż jest oczywiście niezaprzeczalnym faktem to, iż w obecnych czasach istnieje cały szereg usług, produktów, rzeczy które mają na celu zaspokajanie tej samej kategorii potrzeb użytkowników/klientów.\nMyślę, że chociażby z tego właśnie powodu wielu z nas często rezygnuje z realizacji własnych marzeń czy też planów. Obawiamy się bowiem, iż rynek jest już wypełniony po brzegi produktami które i my bardzo chcielibyśmy zaoferować.\nJa również należałam do grupy ludzi, którzy robili krok wstecz na samą myśl słowa konkurencja. Wydawało mi się, że bardzo ciężko jest się przebić tam, gdzie wiele osób od dawna ma już ustabilizowaną rynkową pozycję. Innymi słowy- byłam przekonana, że nie ma już tam dla mnie miejsca!\nDopiero po czasie swojej wewnętrznej wędrówki zwanej rozwojem osobistym i duchowym- wyraźnie zaczęłam odczuwać, że konkurencja to tylko puste słowo, które może lecz nie musi stać się blokadą na naszej własnej drodze do spełnienia i radości.\nZ całą pewnością będzie dla nas hamulcem jeśli jeszcze przed startem zrezygnujemy z jakichkolwiek działań lub też szybko się wycofamy. Jeżeli jednak zrozumiemy jak wielka unikatowość kryje się w każdym zamieszkującym Ziemię człowieku- stanie się dla nas oczywiste, iż cokolwiek byśmy nie robili czy nie oferowali- będziemy to robić w wyjątkowy, wyraźnie wyróżniający się spośród innych sposób.\nOtóż to, że tak naprawdę gdy mamy w sobie dobrze zintegrowaną świadomość swojej unikatowości- konkurencja przestaje być dla nas zagrożeniem a my możemy śmiało realizować własne plany i marzenia. Doszliśmy tutaj do kluczowej kwestii radzenia sobie z konceptem konkurencji.\nTak naprawdę jest to bardzo proste, jednak do końca przez wielu z nas niezrozumiane.\nReceptą na rozwiązanie tego zagadnienia jest każdorazowe bycie w pełni sobą, rozumienie siebie, podążanie za głosem własnego serca, niepohamowanego wyrażania swojej unikatowości…?\n‘Wielkie słowa’- powiesz…-ale co to takiego oznacza w praktyce..?\nOtóż przede wszystko to, iż gdy przystępujemy do dawania/ tworzenia czegoś co przychodzi nam z łatwością, gdyż płynie z naszego serca, jest naszą pasją, daje nam radość, wykorzystuje nasze talenty…- możemy być pewni, że taki produkt lub usługa zawsze znajdzie dużą grupę swoich odbiorców, stanie się bezkonkurencyjny.\nNa poziomie energetycznym- każdy z nas klientów odczuwa intencje kryjące się w ofercie dóbr czy serwisu.\nInnymi słowy: gdy wybieramy dla siebie zawód, biznes który współgra z naszymi zainteresowaniami, daje nam satysfakcję i zadowolenie, gdy tworzymy coś, co lubimy kreować a następnie dzielimy się tym ze światem- bardzo szybko znajdą się ludzie, którzy poczują, że nasza oferta jest dla nich idealna.\nKiedy natomiast każdego dnia spędzamy czas w pracy, której nie bardzo lubimy, która nie daje nam zadowolenia- bardzo ciężko włożyć nam w nią serce i co za tym idzie prześcignąć konkurencję.\nJeżeli nie do końca wierzysz w prawdziwość opisywanego przeze mnie zjawiska, proponuję by jedynie podejść do tego z otwartym umysłem i samemu je na sobie przetestować.\nRezultaty z całą pewnością będą zaskakująco pozytywne.\nWystarczy poczuć to, co sprawia że ‘ w naszej duszy gra’, zadać sobie pytanie: w jaki sposób mogę przyczynić się moją pasją do polepszenia jakości innych ludzi, a następnie opracować logiczny, stopniowy plan działania.\nKażdy z nas jest wyjątkowy i jeśli tylko zdecydujemy się w pełni wyrażać, dzielić ze światem swoją unikatowością sprawimy, że konkurencja przestanie być dla nas zagrożeniem, a stanie kolejnym, jedynym w swoim rodzaju sposobem urozmaicania tego pięknego świata i życia kolejnej grupy ludzi.


Peugeot - Baya drewniany młynek do soli 8 cm - Złoty Widelec\n» Peugeot - Baya drewniany młynek do soli 8 cm\nPeugeot - Baya drewniany młynek do soli 8 cm\nMłynek do soli z linii Baya od marki Peugeot.\nMłynek do soli Peugeot Baya przypomina nam, jak prostota i naturalne drewno mogą przynieść tak dużo ciepła. Projekt drewnianych młynków lini Baya został przemyślany, aby zapewnić wyjątkowy komfort użytkowania. Młynek do soli wykonany jest z drewna bukowego (certyfikat 100% PEFC) zapewnia gładkość w dotyku. Wszystkie młynki Peugeot mają dożywotnią gwarancję na mechanizm mielący. Połącz młynek do soli Baya z pasującym młynkiem do pieprzu w czekoladowym wykończeniu, aby stworzyć nierozerwalny duet.


Suzuki Baleno III - Opinie i oceny o generacji - Oceń swoje auto • AutoCentrum.pl\nOceny Suzuki Baleno III – wybierz silnik\n1.0 BoosterJet 110KM 81kW (2016-2019) 1 ocena 1.2 DualJet 90KM 66kW (2016-2019) 44 oceny 1.2 DualJet SHVS 90KM 66kW (2016-2019) 1 ocena\nNajnowsze oceny Suzuki Baleno III\nMam bardzo praktyczne podejście do samochodu i jasno określone cele przy decyzji zakupowej. Moim celem był zakup nowego auta w rozsądnej cenie, jak najbardziej bezawaryjnego z niskim spalaniem, przestronnego, sprytnego do jazdy w mieście i dającego radę na trasach. Wszystkie te założenia spełnia Baleno. Nie oczekuję od samochodu aksamitnych plastików, bo ich nie macam podczas jazdy. Nie chcę auta napakowanego elektroniką po sufit, ma mnie...\nMam bardzo pozytywne wrażenia z rocznego użytkowania samochodu. Przebieg na razie skromny i wynosi 16 tys. km i na razie nie miałem najmniejszych problemów. Moja pozytywna ocena jest wypadkową oczekiwań i rzeczywistości. To prawda, że samochód ma tanie wykończenie, twarde plastiki - ale to wiedziałem już przed zakupem i zaakceptowałem jako kompromis - zatem nie była to wada, która nagle pojawiła sie w trakcie użytkowania. Spasowanie mogłoby...\nMiał być SWIFT ale w salonie przekonano mnie do mało popularnego modelu BALENO. SUPER autko do miasta i do podmiejskiej trasy, na autostradzie też sobie świetnie poradzi ale....Moje autko właśnie tylko autostradowy przebieg. Powód niesamowita ekonomia spalania, to co należałoby poprawić to wyciszenie powyżej 100km/h, gdyby producent o tym pomyślał to myślę, że drugiego lepszego w tej klasie nigdzie nie znajdziecie. Mając na uwadze, że autko...\nJestem starym kierowcą o konserwatywnych poglądach na motoryzację. Kupowałem zawsze auta na dłużej, nowe, ale takie, które były już jakiś czas w produkcji, najchętniej po lifcie. Kiedy wybierałem kolejne auto miejskie w finale mojego castingu został Yaris 1,5 i Suzuki. Baleno wygrało, a zakup przyspieszyłem, bo model wycofywano z oferty europejskiej. Ten samochód to inżynierski majstersztyk. Toyota po przejęciu indyjskiej fabryki Baleno...\nWitam, autem przejechałem już prawie 10 tyś , 1 raz był w serwisie ale o tym później. Auto w wersji elegance za 60 tyś. Jest to kompromis między wykonaniem a tym co otrzymujemy przy zakupie. Na pokładzie bardzo dobry silnik nie wysilony, kamera cofania adaptacyjny tempomat . Wykonanie w środku dziwnie np, sterowanie klimy jak w starych japończykach z lat 90 tych, a radio i sterowanie z kierownicy jak w najnowszych autach. Za tym autem nikt...\nMimo kilku niedostatkow to bardzo udany udany samochod. Plastiki we wnetrzu faktycznie sa do bani,slaba jakosc i duza podatnosc na zarysowania ( sytuacje ratuje nieco zakup wysokiej jakosci zelu do plastikow -lepiej teraz wygladaja). Podlokietnik nie spelnia swojej funkcji,jest za bardzo cofniety, w bagazniku wysuwaja sie przegrodki bocznych schowkow(wersja elegance z podw.podloga).Smieszne,jak z lat 80tych dlugie patyczki do obslugi do...\nDrugi wpis po 8 miesiącach eksploatacji. W dalszym ciągu jestem bardzo zadowolony z autka. Spalanie w mieście na poziomie 5,5l. Jak dotąd nie znalazłem niczego szczególnego, na co mógłbym narzekać. Rdzy nigdzie nie zauważyłem ale blacha rzeczywiście jest cienka. Niewielkie uderzenie pozostawia wgniecenie. Ciekawe co będzie po gradzie? Mała przednia szyba może i jest minusem zmuszającym do zginania karku pod światłami, ale nareszcie mogę...\nSamochód poprawny pod każdym względem... ideał dla osoby, która chce mieć nowy samochód i nie wydać więcej niż 50k. Cena za Baleno jest naprawdę przyzwoita. Oczywiście, jakość wykonania nie rzuca na kolana, ale jak ktoś ma zdrowe podejście do motoryzacji i wyznaje, że samochód służy do jazdy, a nie do miziania po miękkich plasticzkach w środku, to Baleno się spisuje na piątkę! Co więcej, spalanie sprawia, że użytkowanie wywołuje banana na...\nRewelacja. Nie spodziewałem się takiej niespodzianki. Auto użytkuję na uberze i widzę same pozytywy. Po pierwsze. Auto jest meeeeeeega przestronne. Prawie każdy pasażer nie może uwierzyć ile jest miejsca z tyłu. Mam 187 cm i wsiadam do tyłu bez problemu za fotelem ustawionym z przodu pode mnie. Przestronność jak w passacie. Co ciekawe bagażnik jest tez całkiem spory jak na ten segment.A auto ma tylko 4 metry. Zeby tak nie slodzic to mogloby...\nWybierz silnik 1.0 BoosterJet 110 KM 1.2 DualJet 90 KM 1.2 DualJet SHVS 90 KM


Pozuelo de Alarcón (Hiszpania) - Poznan.pl\nPozuelo de Alarcón (Hiszpania)\n9 października 1992 roku\nWymiana doświadczeń z zakresu działalności samorządowej, nauka, kultura. W Poznaniu gościły: chór Szkoły Muzycznej oraz Chór Kantorei. W Pozuelo de Alarcon wielokrotnie koncertował Poznański Chór Katedralny. We współpracy uczestniczy również młodzież z IV Liceum Ogólnokształcącego oraz Szkoły Muzycznej im. M. Karłowicza.Wymiana doświadczeń dot. zieleni miejskiej - wizyta delegacji z Poznania w Pozuelo.\nMiasto w środkowej Hiszpanii, u podnóża gór Guadarrama, na zachód od Madrytu. Plac dawnego Magistratu leży 690 m n.p.m. Miasto liczy 82 tysięcy mieszkańców.\nW początkach wieku XIII, czasach panowania króla Alfonsa VIII, pierwszy raz natrafiamy w dokumentach na nazwę Pozuelo. Miasto, bezpośrednio sąsiadujące ze stolicą uczestniczyło w różnych wydarzeniach historycznych Hiszpanii. Obecnie bliskość Madrytu pozytywnie wpływa na rozwój miasta. Sprzyja m.in. rozwojowi budownictwa. Powstają tu piękne, nowoczesne dzielnice mieszkaniowe. Pozuelo jest także ośrodkiem nauki i kultury. Działa tu Uniwersytet Complutense oraz Wyższa Szkoła Zarządzania i Marketingu.\nKontakt w Pozuelo de Alarcon\nAyuntamiento de Pozuelo de Alarcon 28 223 MADRID tel. 00 34 913527143 fax 00 34 913529292\n- W dniach 16-21 sierpnia 2011 w Madrycie odbyly się Światowe Dni Młodzieży. Z tej okazji z Poznania do sąsiadującego z Madrytem Pozuelo de Alarcón udala się młodzież, w tym 8 wolontariuszy biorących udział w projekcie Eurotrip 4 Young. Grupa pielgrzymów przejechala całą Europę busem na doroczne spotkanie, w którym uczestniczyl Papież Benedykt XVI. Po drodze promowali Poznan oraz partnerstwo z hiszpańskim Pozuelo de Alarcón, dokumentowali przejazd, na miejscu pomagali jako wolontariusze, a po powrocie zlicytowali pojazd na rzecz Fundacji "Mam Marzenie".\n- Młodzi goście z Pozuelo de Alarcon po raz kolejny w Poznaniu\n30 marca 2009 gościliśmy w Urzędzie Miasta grupę uczniów z naszego hiszpańskiego miasta partnerskiego - Pozuelo de Alarcon, którzy w ramach wieloletniej współpracy z Zespołem Szkół Ogólnokształcących nr IV im. ks. prof. J. Tischnera (http://www.zso4.poznan.pl/) przyjechali na tygodniową wymianę międzyszkolną. Dla przebywających w Poznaniu od soboty 28 marca uczniów z IES Camilo José Cela przygotowano bogaty program zwiedzania miasta i okolic.\nPoniedziałkowe zwiedzanie Poznania rozpoczęło się od wizyty w Urzędzie Miasta, gdzie uczniowie i ich opiekunowie spotkali się z Dyrektorem Wydziału Oświaty Panem A. Tomczakiem i Zastępcą Dyrektora Gabinetu Prezydenta Panem A. Soboniem i wzięli udział w wycieczce po Urzędzie, poznając jego historię i odwiedzając najciekawsze miejsca budynku, w tym gabinet i salonik Prezydenta. Na zakończenie wizyty w Urzędzie przedstawiciele Biura Euro 2012 ukazali naszym gościom kulisy przygotowań do tej zbliżającej się imprezy sportowej. W planach młodych Hiszpanów w kolejnych dniach znajduję się wycieczka do Nowego ZOO, zwiedzenia okolic Jeziora Maltańskiego oraz wyjazd do Puszczykowa. Uczniowie z Pozuelo de Alarcon pozostaną w Poznaniu do piątku 3 kwietnia.\n- 13-19.07.2008 - udział dzieci z Pozuelo de Alarcon w "Letnim Pogotowiu Sztuki" organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka - warsztaty artystyczne w Poznaniu połączone z poznawaniem naszego miasta. Letnie Pogotowie Sztuki to twórcze warsztaty wymyślone w 2001 roku przez poznańskich plastyków. Co roku w wakacje oni i zaproszeni artyści prowadzą na Cytadeli warsztaty, które mają uwrażliwiać dzieci na muzykę, plastykę i poezję. Robią to w niekonwencjonalny sposób - starając się otworzyć dziecięcą wyobraźnię.\n- 18-22.02.2007 r. - wizyta delegacji Urzędu Miasta oraz młodzieży ze Szkoły Muzycznej nr 2. Młodzi muzycy podczas pobytu w Pozuelo de Alarcon mieli okazję zaprezentować poziom kształcenia muzycznego w Poznaniu. Koncert galowy w auli miejscowej szkoły artystycznej spotkał się z gorącym przyjęciem słuchaczy. Dzięki uprzejmości gospodarzy poznańska młodzież miała możliwość zwiedzenia stolicy Hiszpanii i historycznego miasta Toledo.


DKF | MAJ\nDyskusyjny Klub Filmowy im. A.Munka zaprasza na majowe spotkania. W programie znajdą się stylowy melodramat Ildikó Enyedi "Historia mojej żony" oraz wzruszająca, pełna empatii opowieść o nadziejach młodości - "Rytmy Casablanki". Ponadto na fanów kina dokumentalnego czeka kolejna odsłona Weekendu z Millennium Docs Against Gravity.\n5.05 godz. 19:00 "Historia mojej żony" (reż. Ildikó Enyedi, Węgry, Niemcy,Francja, Włochy 2021, 169 min)\nHolender Jakob Störr jest kapitanem żeglugi morskiej. Jeden z jego przyjaciół sugeruje, że dobrym rozwiązaniem dla bohatera byłoby małżeństwo, które pozwoli mu się ustatkować. Spędzając czas w wytwornej paryskiej kawiarni, Störr postanawia, że ożeni się z pierwszą kobietą, która przekroczy jej próg. Tą osobą jest piękna, dystyngowana Lizzie. Kiedy mężczyzna podchodzi do jej stolika i opowiada o swoich zamiarach, początkowo jest nieco zakłopotana. Ku zaskoczeniu wszystkich decyduje się jednak przyjąć tę zaskakującą propozycję. Szczęście świeżo upieczonej pary nie trwa jednak długo. Jakob musi wrócić na statek, gdzie czuje się znacznie pewniej niż na paryskich salonach. Częsta nieobecność mężczyzny i długa rozłąka nie wpływają najlepiej na wzajemne relacje małżonków, zwłaszcza gdy w otoczeniu samotnej kobiety pojawia się majętny pisarz Dedin.\n19.05 godz. 19:00 "Rytmy Casablanki" (reż. Nabil Ayouch, Francja, Maroko 2021, 101 min)\n20-22 maja Weekend z Millennium Docs Against Gravity\nMDAG to jeden z największych festiwali filmów dokumentalnych na świecie, prezentujący kino najwyższej próby. Zeszłoroczna hybrydowa edycja przyciągnęła ponad 134 000 widzów! W tym roku festiwal odbędzie się w datach 13-22 maja w ośmiu miastach: Warszawie, Gdyni, Wrocławiu, Poznaniu, Łodzi, Katowicach, Lublinie i Bydgoszczy, a także online w datach 24 maja – 5 czerwca na stronie mdag.pl. Zależy nam na tym, żeby kino dokumentalne jak najszerzej docierało do polskich widzów, dlatego, podobnie jak w latach poprzednich organizujemy Weekend z Festiwalem MDAG, który w tym roku przypada na 20-22 maja. Kino Światowid po raz kolejny dołącza do grona instytucji prezentujących weekendową odsłonę Fesiwalu!\nWięcej informacji i harmonogram projekcji znajduje się tu MDAD.


Przewóz osób - transport piasku - Poznań - Wrocław - Częstochowa G&243;rnicy obwodu kemerowskiego gro&380;&261; protestami\n39 proc. naukowców w Polsce to kobiety - wynika z danych opublikowanych w środę przez Komisję Europejską. To wyższy odsetek niż średnio w UE, gdzie wynosi on 30 proc., ale ich kariera naukowa jest tak samo trudna. The Bank of Spain said on Saturday it had taken over the running of Spanish savings bank CajaSur after its planned merger with another of the country's small lenders failed. Gdy Bill Gates tworzył w 1999 r. z żoną Melindą największą (pod względem funduszy) fundację amerykańską, przyświecał mu prosty cel. Wykorzystać zyski, by podnieść jakość życia, edukacji i opieki medycznej. Jego dobry uczynek miał jednak niezamierzoną konsekwencję. Pomógł poprawić publiczną percepcję Microsoftu. Teraz gigant oprogramowania z Redwood w stanie Waszyngton uważany jest za najbardziej podziwiany koncern Ameryki.\nPo wpłaceniu 200 tysięcy złotych kaucji były prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Sylwester R. wyszedł z aresztu w Goleniowie w Zachodniopomorskiem. Spędził tam ostatnie pół roku. S. podejrzany jest o korupcję. W USA wahania kontraktów na indeksy. Do wzrostów na giełdach mogą zachęcać informacje dotyczące Dubaju, ale zniechęcają dane o mniejszych wydatkach amerykańskich konsumentów w Czarny Piątek - podają maklerzy. Mianem wydarzenia określa "Parkiet" możliwość zakupu niemieckiej firmy chemicznej przez Azoty Tarnów.\n"Polska" pisze, że założenie lokaty internetowej jest bardziej opłacalne od tradycyjnej ze względu na wyższe oprocentowanie. W roku 2010 na stacjach benzynowych kierowców czekają wyższe rachunki. Po podwyżce opłat za litr oleju napędowego zapłacimy 4 zł, a cena benzyny - jak uważają analitycy - może wzrosnąć aż do 4,6 zł za litr - czytamy w "Gazecie Wyborczej".\nWczorajsze słabsze dane makro zza oceanu ostudziły nieco nastroje inwestorów. W efekcie nie tylko nie doszło do ponownego testu poziomu 1,50, ale kurs zanotował spadek, przez co w nocy kurs EUR/USD osiągnął nawet poziom 1,4888. The United States and Britain are threatening to withhold support for a $3.75 billion World Bank loan for a coal-fired plant in South Africa, expanding the battleground in the global debate over who should pay for clean energy. Spółka Mondi Świecie miała 24,87 mln zł skonsolidowanego zysku netto przypisanego akcjonariuszom jednostki dominującej w III kw. 2009 roku wobec 31,12 mln zł zysku rok wcześniej, podała spółka w raporcie.\nProducent sprzętu sportowego Puma zacznie od przyszłego roku pakować swoje buty w przyjazne środowisku torby. Po to, by zredukować emisję dwutlenku węgla. Firma podała, że zacznie pakować swoje buty w ekologiczne torby od połowy przyszłego roku, dzięki czemu zaoszczędzi 8,5 tys. ton papieru – tyle ile waży... 1,4 tys. dorosłych słoni. Komisja Nadzoru Finansowego analizuje sposób realizacji zleceń, które w końcówce sesji z ubiegłego piątku na akcjach z WIG20 spowodowały duże wahania kursów - powiedział w piątek PAP Łukasz Dajnowicz z biura prasowego Urzędu KNF. Ograniczenie ruchu samolotów z powodu pyłu z islandzkiego wulkanu kosztowało europejskie porty lotnicze blisko 300 mln euro - poinformowało we wtorek stowarzyszenie ich operatorów ACI podczas swego dorocznego posiedzenia w Mediolanie.\nBilety papierowe o przechodzą do lamusa\nW Holandii bilety papierowe transportu publicznego przechodzą do lamusa. Zastępują je bilety elektroniczne, zwane kartami chipowymi. Od dzisiaj tylko z takimi biletami można podróżować po Rotterdamie. Płaci się nimi także za przejazd metrem w Amsterdamie. Sukcesywnie wprowadzają je też inne miasta Holandii.\nOferta Polimeksu za 121 mln zł najkorzystniejsza w przetargu w Bogdance\nSejm wybiera członka RPP\nPo południu posłowie wybiorą nowego członka Rady Polityki Pieniężnej. Kandydatami są: prof. Anna Zielińska-Głębocka (zgłoszona przez PO i PSL), prof. Krzysztof Jajuga (Lewica) oraz prof. Andrzej Kaźmierczak (PiS). W styczniu do składu posłowie powołali Elżbietę Chojnę-Duch i Andrzeja Bratkowskiego.\nszlifowanie łoża tokarek | gadżety reklamowe


SuperWirtuozi - Narodziny Nowego Świata z Kasią Cerekwicką - Aktualności - Miejski Klub im. Jana Kiepury\n10 grudnia 2017 16:00 Muza Muzyka\nz Kasią Cerekwicką\nŚwiąteczny odcinek nowej serii SuperWirtuozów, czyli familijny spektakl muzyczny z gościnnym udziałem Kasi Cerekwickiej - wybitnej wokalistki, laureatki prestiżowych nagród muzycznych, autorki wielu utworów, które przez lata zdobywały serca Polaków. W lutym 2017 ukazał się jej singel „Bez Ciebie”, zwiastujący siódmy album studyjny piosenkarki. Z tym utworem wygrała konkurs Premiery w ramach Festiwalu Opole 2017 i zdobyła Nagrodę im. Karola Musioła, a także nagrodę ZAiKS-u za najlepszy tekst do „Bez Ciebie” wspólnie z Romanem Szczepankiem i Anną Dąbrowską. Podczas występu towarzyszyć jej będą Chór Kameralny oraz Satellite Chamber Orchestra pod dyrekcją Macieja Cisowskiego.\nodc. 3 Narodziny Nowego Świata z Kasią Cerekwicką\nCoraz bliżej święta. W domach wielkie poruszenie. Zapachy pieczonego ciasta i wigilijnych potraw uparcie wiercą dziurę w nosie, a dźwięki rozbijanych świnek skarbonek kreślą różne grymasy na twarzach dorosłych... Melcia również przygotowują się do świąt. Tradycyjnie pisze list do św. Mikołaja. Zaczyna jednak czuć zwątpienie, czy w ogóle dostanie prezenty. Na szczęście z pomocą przybywa jej muzyczny przyjaciel Jan Sebastian Bach. Próbuje zaśpiewać jeden ze swoich utworów i zaczynają dziać się cuda... Gwiazda Betlejemska - bo o niej tu mowa - pokazuje swoją wyjątkową moc kolędowania i przynoszenia prezentów... Ale czy dzięki temu możemy liczyć na to, że wszystkie fałszowate dźwięki Pana Fałsza zanikną raz na zawsze?\nGwiazdozbiór GAMA to nowy sezon familijnego serialu muzycznego SuperWirtuozi. Łączy w sobie doświadczenie sceniczne, zupełnie nową fabułę dramaturgiczną, charakter dynamicznego widowiska scenicznego oraz wysoką jakość wykonawczą i edukacyjną. Podczas występów, najmłodsi widzowie wraz ze swoimi opiekunami mają okazję usłyszeć najwybitniejszych i najbardziej znanych wykonawców współczesnej sceny muzycznej w stworzonej specjalnie dla nich formie przyjaznego widowiska.\n10.12.2017 godzina 16:00\nBilety w cenie: normlany - 20,00zł, ulgowy - 10,00zł (dzieci oraz młodzież posiadająca legitymacje szkolna)


Raize Video to Flash Converter przez 72h za darmo | TechnetBlog - darmowe programy\nRaize Video to Flash Converter przez 72h za darmo\nPowoli tradycją staje się już przedstawianie kolejnych 3-dniowych promocji publikowanych w serwisie Tipradar. Czas więc napisać o kolejnej, opublikowanej wczoraj wieczorem. Jej przedmiotem jest legalna i darmowa pełna wersja programu Raize Video to Flash Converter, należącego do bardzo dobrze nam znanej kategorii konwerterów wideo. Zainteresowani nabyciem tego produktu na standardowych warunkach powinni liczyć się z wydatkiem 30$. Aplikacja posiada interfejs w angielskiej wersji językowej. Oferta ważna przez 72h od chwili publikacji w serwisie organizatora – prawdopodobnie do wieczora 27 marca.\nRaize Video to Flash Converter jest prostym w użyciu konwerterem przeznaczonym do przetwarzania plików wideo zapisanych z użyciem popularnej technologii Macromedia Flash, wykorzystywanej przede wszystkim do strumieniowego przesyłania filmów.\nRaize Video to Flash Converter pozwoli nam na konwersję klipów wideo w formatach FLV oraz SWF. Wynikiem pracy narzędzia mogą być pliki w tak popularnych formatach jak AVI, DivX, XviD, MPEG, MOV, MPG, MOD, QuickTime, MP4, M4V, 3GP, 3G2, GIF, DV, MJPEG, VOB, WMV, ASF.\nProducent zapewnia, że przygotowując narzędzie Raize Video to Flash Converter kierowano się przede wszystkim maksymalną prostotą obsługi i możliwością bezbolesnej konwersji plików flash. Program przetwarzając plik wideo stara się zachować jak najwyższą możliwą jakość tegoż pliku.Aplikacja bezproblemowo działa pod kontrolą systemu Vista.\nJak zdobyć Raize Video to Flash Converter za darmo?


Baobab – afrykańskie "drzewo życia". Jakie właściwości mają owoce baobabu - WP Kuchnia\nsuperfoodowoc baobabubaobab właściwości\nPotężne drzewo, posiadające charakterystyczny pękaty pień i niepozorną koronę, jest jednym z symboli Afryki. Na Czarnym Lądzie owoce baobabu od wieków ceni się za właściwości odżywcze. W ostatnich latach ten bardzo wartościowy produkt spożywczy stał się dostępny także w Polsce. Dlaczego zasługuje na zainteresowanie?\nKilka pokoleń młodych Polaków wiedzę o Afryce zdobywało podczas lektury słynnej powieści Henryka Sienkiewicza "W pustyni i puszczy". Właśnie tam pojawia się baobab, którego potężny pień daje schronienie zmęczonym wędrówką Stasiowi i Nel. Wdzięczne dzieci nazywają go Krakowem.\nRdzenni mieszkańcy Czarnego Lądu wierzą, że to drzewo było świadkiem narodzin pierwszego człowieka. Nic dziwnego, skoro baobab potrafi rosnąć nawet tysiąc lat, perfekcyjnie przystosowując się do niesprzyjających warunków klimatycznych (wewnątrz pękatego pnia roślin magazynuje ogromną ilość wody, co pozwala przetrwać jej długotrwałą suszę).\nZe względu na specyficzny wygląd, czyli masywne korzenie i niepozorną koronę, w Afryce baobab bywa nazywany także diabelskim drzewem – podobno niegdyś sam szatan zaplątał się w jego gałęzie i w ramach zemsty odwrócił je do góry nogami.\nZobacz też: Superfood dla serca. Zobacz, co jeść\nBaobab, osiągający niekiedy wysokość 25-30 metrów, jest też często określany mianem "drzewa życia", ponieważ wydaje owoce charakteryzujące się imponującymi właściwościami odżywczymi, od wieków cenione przez mieszkańców Czarnego Lądu. W zdrewniałej łupinie kryje się biały miąższ o kwaśno-orzeźwiającym smaku. To jedyny owoc, który samoistnie usycha na gałęzi, dlatego często nie wymaga poddawania sztucznym procesom technologicznym. Ususzony (tylko w takiej formie dostępny jest w Polsce) zachowuje natomiast cenne właściwości.\nOwoce baobabu – właściwości odżywcze\nOwoc baobabu to bogate źródło wielu cennych składników odżywczych. Dostarcza m.in. potężnej dawki błonnika pokarmowego, który reguluje procesy trawienia, stabilizuje poziom cukru, obniża stężenie "złego" cholesterolu, zmniejsza ryzyko otyłości, chorób układu krążenia czy nowotworów.\nW porównaniu do np. pomarańczy, afrykański specjał kryje w sobie kilkakrotnie większą dawkę witaminy C, czyli jednego z najsilniejszych przeciwutleniaczy, wzmacniającego nasz system odpornościowy i wspierającego go w walce z infekcjami oraz neutralizującego szkodliwe działanie wolnych rodników odpowiedzialnych za przyspieszanie starzenia organizmu oraz rozwój chorób układu krążenia czy nowotworów.\nBaobabowy proszek to również bardzo bogate źródło wapnia, potrzebnego nie tylko kościom, zębom i mięśniom, ale również zapewniającego prawidłową krzepliwość krwi, zdrowy sen i dobry nastrój. Dostarcza dużo potasu utrzymującego właściwe ciśnienie krwi i regulującego pracę układu nerwowego (zawiera znacznie tego więcej tego cennego składnika niż banan) oraz żelaza, którego niedobór prowadzi m.in. do anemii, permanentnego zmęczenia i obniżenia odporności.\nOwoce baobabu wykazują działanie zasadotwórcze, dzięki czemu pomagają przywrócić równowagę kwasowo-zasadową organizmu (z zakwaszeniem boryka się bardzo wiele osób, a taki stan sprzyja częstym przeziębieniom, wahaniom nastrojów, brakowi energii czy problemom z cerą).\nOwoc baobabu – jak go wykorzystać\nProszek z owoców baobabu ma przyjemny, egzotyczny, słodko-kwaskowaty smak, dlatego z powodzeniem sprawdzi się jako dodatek do lodów, napojów, koktajli czy smoothies. Można go dosypać do płatków śniadaniowych albo po prostu jogurtu naturalnego. Produkt nada niepowtarzalnego charakteru słodkim wypiekom, chociażby sernikowi. Warto dodać go do kremów, którymi przekładamy ciasta. Świetnie pasuje do dressingu wzbogacającego przeróżne sałatki owocowe, ale również sosów typu chutney, serwowanych z daniami mięsnymi.\nOwoce baobabu mają właściwości zagęszczające, co można wykorzystać przygotowując dżemy, konfitury lub galaretki. Po zmieszaniu łyżeczki proszku w szklance gazowanej wody mineralnej otrzymamy pyszny i orzeźwiający napój. Gdy pół szklanki produktu zalejemy szklanką ciepłej wody, dodamy odrobinę cukru, uzyskamy smaczne oraz zdrowie mleko roślinne.\nW spożywaniu owoców baobabu należy jednak zachować umiar. Dzienna dawka nie powinna przekraczać czterech łyżeczek specjału.


Jak nauczyć dziecko pić z butelki | Forum BabyBoom\nChciałabym córkę dokarmić nutramigenem z kilku względów. Jednak córką nie chce jeść z butelki. Nawet jak chce podać swój odciągnięty pokarm. Próbowałam trzech butelek i nic. Dodam że z piersi je przez nakładkę, i nie mogę jej od tego oduczyć. Nie wiem czy jest sens z tym iść do neurologopedy czy taki typ. Już nie wiem co robić. Córką trochę mało przybiera ok mamy problem z alergia której na razie nie udało się określić. Chciała jej dawać mm chociaż 2 razy dziennie żeby odciążyć jelita no ale się nie da. Strzykawka nie wchodzi w grę bo jak jej podaję żelazo to jest okropny placz\nA jak podajesz jej strzykawką? Mleko podawane strzykawką leje się po palcu który dziecko ssie.\nMożesz mleko podać łyżeczką.\nMm nie odciazy jelit, a butelke sproboj firmy MAM\nSerio? Pierwsze słyszę o czymś takim. Leje stopniowo na bok policzka. Tak mi pediatra kazał\nNie zgodzę się. Znajomej gastrolog zalecił karmienie mieszane żeby odciążyć jelita i dzięki temu znikła krew w stolcu\nMi tak dokarmiano wcześniaka i uczono w szpitalu. Naonatolog pokazała jak to poprawnie i bezpiecznie robić. Przez jakiś czas tak dokarmialam w domu zanim dziecko dobrze nauczyło się ssać pierś.\nA no to wcześniak to inna sprawa. Moja córka ma prawie 5 miesięcy.\nnutramigen na "odciazenie" jelit...\nmoja durna pani doktor też taki miała\nA to się pogorszyło po tym mleku? Czy coś się działo?\nnie podałam. bo nie ma nic lepszego niż mleko matki\ndziecko bez alergii\nwięc te pierdolety o odciazeniu jelit można w buty wsadzić\nnawet prz alergii najpierw próba diety bez nabiału a nie od razu mm\nChodzi o to ze kp jest najlzejsze dla dziecka, lekkostrawne, kazde mm wymaga wiecej wysilku od zoladka i jelit a zageszczacze sa po to by pokarm sie nie cofal spowrotem. I nie chodzi o bronienie kp, kazda sama wybiera jak karmic, czasami przy mocnych alergiach nawet nie ma tego wyboru, niemniej jednak producenci nie bez powodu wciaz darza do tego by mm bylo jak najbardziej zblizone skladem do mleka matki


Złote Globy 2016 najlepsze stylizacje gwiazd\nZłote Globy to obok Oscarów najważniejsza Gala dla gwiazd Hollywood, na której większość aktorek zachwyca w specjalnie przygotowanych na tę okazję kreacjach. Choć w historii Złotych Globów widywaliśmy już lepsze stylizacje, na tegorocznej ceremonii nie brakowało świetnie ubranych gwiazd. Zobaczcie 10 najlepszych stylizacji wczorajszego wieczoru w naszej galerii, a później oddajcie głos na swoją faworytkę w naszej sondzie!\nProjekt: Giambattista Valli Haute Couture\nWyjątkowo spokojna jak na Jennifer Lopez kreacja. Gwiazda, która ma zwyczaju stawianie na tzw. naked dress odsłaniającą prawie wszystko, tym razem zdecydowała się na suknię z zabudowaną górą. Jedynym odważnym elementem było wysokie rozcięcie w spódnicy oraz wyrazisty kolor. Dobrze widzieć Jennifer w tak eleganckim, a nie (jak zazwyczaj) wyzywającym wydaniu.\nProjekt: Ralph Lauren Collection\nElegancko i jak zawsze z klasą. Kate Winslet na czerwonym dywanie bardzo często pojawia się w sukniach w różnych odcieniach niebieskiego, w którym zdecydowanie jest jej do twarzy. Gwiazda doskonale wie, że siła leży w prostocie - delikatne rozcięcie i odsłonięte ramiona były wystarczającym urozmaiceniem kreacji.\nGwiazda, która wcieliła się w rolę "Kopciuszka" na Gali prezentowała się dosłownie jak jej bohaterka. Bajkowo, magicznie i delikatnie. Uwagę przykuwał zachwycający tren z lekkiego tiulu, a także przód z ciekawymi wiązaniem przy dekolcie. Duży plus za nowoczesną fryzurę i mocno podkreślone oczy.\nProjekt: Atelier Versace\nLady Gaga zapewniła sobie rozgłos stylizacją w stylu Marilyn Monroe - a właściwie kompletnym skopiowaniem wizerunku gwiazdy. Efekt końcowy jest jednak zdecydowanie na plus - w aksamitnej kreacji Versace piosenkarka wyglądała niezwykle kobieco i seksownie - dokładnie jak sławna ikona!\nZdecydowanie najczęściej komentowana kreacja Złotych Globów. Jennifer Lawrence jak zawsze postawiła na kreację domu mody Dior, która doskonale podkreśliła jej szczupłą sylwetkę. Na szczególną uwagę zasługuje ciekawy, nowoczesny fason oraz niebanalne wycięcia.\nNikt nie potrafi nosić kreacji na czerwonym dywanie lepiej niż Cate Blanchett, a wczoraj gwiazda tylko to potwierdziła. Oryginalna suknia od Givenchy na Cate prezentowała się genialnie, a jesteśmy pewne, że niewiele gwiazd Hollywood potrafiłoby ją nosić w równie spektakularny sposób.\nProjekt: Michael Kors Collection\nDość prosta stylizacja, ale zarazem bardzo efektowna. Głęboki dekolt i duży naszyjnik stworzyły bardzo interesujące połączenie. Duży plus za kolor, który doskonale pasuje do urody aktorki.\nProjekt: Bagley Mischka\nGdybyśmy miały wybrać jedną dojrzałą gwiazdę, która na czerwonym dywanie zawsze prezentuje się fenomenalnie bez wątpienia byłaby to Helen Mirren. Zawsze elegancka, szykowna i dostojna. Wiele młodszych gwiazd mogłoby brać przykład z 70-letniej aktorki.\nProjekt: Yves Saint Laurent Couture\nPosągowa kreacja ze spektakularnym trenem została uznana za jedną z najlepszych kreacji wieczoru i trudno się z tym nie zgodzić. To połączenie klasyki i prostoty w najlepszym wydaniu!\nProjekt: Louis Vuitton\nSzwedzka aktorka, Alicia Vikander postawiła na rzadko widziane na czerwonym dywanie plisowania i krzyżowany tył i był to bardzo dobry wybór. Stylizacje nie była przesadzona, a oryginalna i ciekawa.


Herbertz - Nóż Drop Point Camo Folder 82 mm - 564912 | Sklep Militarny SpecShop.pl\nHerbertz - Nóż Drop Point Camo Folder 82 mm - 564912\n564912 - lekki, uniwersalny folder niemieckiej marki Herbertz Solingen z klingą pokrytą matową powłoką Desert Camo. Bestseller, najlepszy stosunek ceny do jakości. Świetny pomysł na prezent!\nGłownia - o zmodyfikowanym profilu Drop Point, grubości 2.8 mm. Wykonana z odpornej na korozję stali nierdzewnej AISI 420, hartowanej w przedziale 54-56 HRC. Ostrze gładkie typu Plain wyprowadzono szlifem wklęsłym (Hollow grind) zapewniającym doskonałe właściwości tnące. Blokada głowni Back Lock.\nRękojeść - profilowana pod palce wykonana z utwardzanego tworzywa w kolorze desert. Antypoślizgowa tekstura ułatwia panowanie nad nożem. W tylnej części chwytu otwór lanyard hole do przeciągania smyczy lub linki zabezpieczającej.\nNumer produktu: 564912\nWaga bez etui: 54 g / 1.91 oz


Aż trudno uwierzyć. Popek zdradził, czemu nie został aresztowany za kradzieże | Gwiazdy Pikio\nPikio Gwiazdy Aż trudno uwierzyć. Popek zdradził, czemu nie został aresztowany za kradzieże\nAż trudno uwierzyć. Popek zdradził, czemu nie został aresztowany za kradzieże\nŹródło: fot. YouTube/Duży w Maluchu\nPopek znowu zaskakuje. Ten wyjątkowo oryginalny artysta i sportowiec podzielił się faktami ze swojego życia, o których wiele osób nie miało pojęcia. Zdradził między innymi dlaczego nie został aresztowany za błędy z przeszłości.\nPopek jest artystą wielozadaniowym. Pracuje nie tylko jako wokalista i muzyk, ale jest również cenionym zawodnikiem MMA. W ostatnim czasie prowadzi życie na bardzo wysokich obrotach. Łączenie muzyki ze sportem wymaga jednak niemal nadludzkiej siły. Artysta wykonuje dwa treningi dziennie aby poprawić swoją wydolność, a zdarzają się dni, w których występuje na dwóch koncertach. W rozmowie z autorem kanału Duży w Maluchu na YouTube przyznał, że jest naprawdę wykończony. Była to tylko jedna z wielu ciekawych informacji, którymi Popek podzielił się z obserwatorami kanału Duży w Maluchu. Opowiedział przede wszystkim o swojej trudnej przeszłości i stosunku do państwowych instytucji takich jak Urząd Skarbowy. Zdradził również, w jaki sposób pracował na życie jako młody chłopak. Na pierwszy rzut oka widać, że artysta nie miał łatwej przeszłości.\nPopek w przeszłości kradł auta i portfele. Wiadomo, dlaczego nie poniósł konsekwencji\nNie wszyscy wiedzą, że popularny zawodnik MMA Popek ma kryminalną przeszłość. Jako młody chłopak regularnie kradł aby zarobić na swoje utrzymanie. Pierwszym samochodem, jaki ukradł był maluch. Oprócz samochodów kradł także portfele. Tłumaczył jednak, że wychowywał się sam i jego postępowanie wynikało z trudnej sytuacji życiowej. Artysta publicznie przyznał, że wymiar sprawiedliwości nigdy go nie dopadł. Dlaczego Popek nie odpowiedział za swoje kradzieże? Artysta był świadomy konsekwencji swoich przestępstw i uciekł z Polski przed wymiarem sprawiedliwości. Przez wiele lat przebywał w Wielkiej Brytanii. Nie został jednak złapany, ponieważ jeden z urzędników błędnie zapisał jego nazwisko. Pomyłka ta uniemożliwiła wymierzenie kary za popełnione przestępstwa. Świadczy to również o nieudolności polskiego systemu, o którym Popek mówi z całą stanowczością. Z czego wynikała pomyłka? To proste - wystarczyło, że jeden z urzędników błędnie zanotował jego nazwisko. Artysta był znany pod nazwiskiem Rak, jednak w dokumentach widniało nazwisko jego biologicznego ojca - Mikołów. To zamieszanie sprawiło, że Popek nigdy nie został ukarany za swoje kradzieże z przeszłości.\nArtysta krytykuje Urząd Skarbowy i nie rozumie polskiego systemu podatkowego: "Nie mógłbym żyć za 2,5 tysiąca"\nDziś artysta uczciwie zarabia na swoje utrzymanie. Jednak wielokrotnie musiał płacić Urzędowi Skarbowemu zaległe podatki. Były to sumy w granicach 100 tysięcy złotych. Popek ostro krytykuje system podatkowy w Polsce, a na instytucji Urzędu Skarbowego nie pozostawia suchej nitki. W wywiadzie artysta krytykuje również wysokość płac w naszym kraju. Otwarcie przyznaje, że nie wyobraża sobie życia za 2,5 tysiąca złotych. Nawet suma 10 tysięcy złotych to drobne pieniądze, biorąc pod uwagę jego życiowe potrzeby. Jednak Polski rynek muzyczny i sportowy bardzo ciepło przyjął kontrowersyjnego artystę. Już po powrocie z Wielkiej Brytanii odczuwał on skutki swojej popularności. Do dziś cieszy się wielkim rozgłosem i uwielbieniem wśród fanów.\nźródło: YouTube Następny artykuł\nurząd skarbowy youtube popek kradzież


p.kiela – ZSZ im. Jana Ruszkowskiego\nKolejne wieści z Grecji\nPosted on 18 maja 2022 18 maja 2022 p.kiela\nNaszym koleżankom i kolegom w Grecji nie jest łatwo. Choć nikt nie obiecywał, że łatwo będzie. Można było się domyślić, że w tak pięknych okolicznościach przyrody, gdy pogoda dopisuje, ciężko będzie skupić się na realizacji programu warsztatów muzycznych i fotograficznych. Opiekunowie robią co mogą, by zmobilizować młodzież do pracy, dbając\nZobacz więcejKolejne wieści z Grecji\nRuszkowiacy podbijają Grecję!\nPosted on 16 maja 2022 16 maja 2022 p.kiela\nŻądni wiedzy i wrażeń Ruszkowiacy pod czujnym okiem opiekunów: p. Bożeny Jaskulskiej, p. Izabeli Nuszkiewicz, p. Anny Michałowskiej, p. Małgorzaty Duło i p. Jarosława Druchniaka ruszyli w sobotę 14 maja na muzyczny i fotograficzny podbój Grecji. Po wielu godzinach podróży dotarli na miejsce, o czym informują przesyłając kilka fotografii. Dlaczego\nZobacz więcejRuszkowiacy podbijają Grecję!\nWszelkie informacje dotyczące rekrutacji na rok szkolny 2022/2023 dostępne są w zakładce REKRUTACJA 2022/2023.\nOgłoszenie o przetargu na sprzedaż wyposażenia\nPosted on 13 maja 2022 13 maja 2022 p.kiela\nNa stronie BIP naszej szkoły ukazało się ogłoszenie o przetargu na sprzedaż wyposażenia. Z treścią ogłoszenia można zapoznać się po przejściu na stronę: Zobacz ogłoszenie


Marzec, 2011 | Azrael - po stronie prawdy\nOpublikowano 31 marca 2011 Autor: Azrael\nKiedy w grudniu ubiegłego roku ruch polityczny Joanny-Kluzik Rostkowskiej przedstawił swoją deklarację ideową, widać było, że nie założyciele nie bardzo wiedzieli, w jakim kierunku ich formacja ma iść. W materiale wówczas ogłoszonym nagromadzono wiele sprzecznych deklaracji, sygnałów, przy dużym poziomie ogólności. Wszystko to sprawiało wrażenie bałaganu ideowego w nowej formacji, a może już wtedy rodzącego się konfliktu wewnętrznego – programowego i personalnego. Wówczas, ale również teraz, wyborcy nie otrzymali od partii Joanny Kluzik-Rostkowskiej przekonywujących argumentów za tym, że nowa formacja (partia) ma coś unikalnego, świeżego i nowatorskiego, co może zmienić scenę polityczną, skłonić ich do oddania na nią głosu.\nDeklaracja ideowa w świecie medialnej, wizerunkowej polityki, czasem zwanej postpolityką, ma znaczenie drugorzędne, liczy się siła organizacyjna formacji i jej znaczenie dla mediów. A to systematycznie spada. PJN jest do tego w sytuacji takiej, że musi się wpasować pomiędzy Prawo i Sprawiedliwość i Platformę Obywatelską, korzystając na przejęciu ich elektoratów, więc naturalnie musi podkraść część idei z obu formacji. Stąd w deklaracji znaleźliśmy odwołanie do solidaryzmu społecznego i idei samej „Solidarności”, akcentowanie konserwatyzmu, deklaracja przywiązania do wartości chrześcijańskich i odniesienie do republikanizmu, choć to ostatnie pojęcie jest przywoływane przez różne, dalekie od siebie, formacje polityczne. O jaki republikanizm chodzi, zapewne nawet członek partii, politolog Marek Migalski nie wie do końca, czy może chodzi o ten antydemokratyczny z czasów Arystotelesa, czy może rewolucyjny jakobinizm Wielkiej Rewolucji Francuskiej, czy zupełnie współczesny amerykański, stricte konserwatywny.\nZostawmy jednak dywagacje ideowo-programowe. Ważniejsze jest to, jak PJN wygląda na tle innych formacji. Ostatnie sondaże poparcia głównych partii politycznych pokazują, że jest gorzej niż, źle. W co najmniej dwóch sondażach, zrealizowanych przez różne ośrodki badania opinii publicznej, formacja Joanny Kluzik-Rostkowskiej jest na końcu peletonu, z poparciem rzędu 1-2%, w tej samej grupie, co Samoobrona , obecna w mediach już tylko z powodu rozpraw sądowych Andrzeja Leppera i LPR ,którego twarzą jest emerytowany polityk, Roman Giertych. To wynik tragiczny. Wizerunkowi PJN nie pomogła afera z wyrzuceniem z partii (choć do niej nie należał…) europosła Adama Bielana i powiązane z tym kabaretowe rozgrywki wokół strony internetowej, znane pod hasłem „walka o kody”. A jeszcze w styczniu poparcie oscylowało pomiędzy 6, a 8% poparcia – co mogło dać formacji pewne miejsca w Sejmie i realną nadzieję na uczestnictwo w koalicji rządowej, może kosztem PSL. Co gorsza, widać również znużenie samej szefowej partii i nerwowe poszukiwania dróg zdobycia poparcia i nowych wyborców. Zaproszenie Marcina Mellera, szefa Playboya, na śniadanie, po jego spotkaniu z Donaldem Tuskiem, świadczy o dużej desperacji.\nWiele wskazuje na to, że Polska Jest Najważniejsza ma jednak jeden fundamentalny problem. Nie jest dla nikogo alternatywą, nie jest formacją ani pierwszego, ani drugiego wyboru. Nawet Ruch Poparcia Janusza Palikota, antyklerykalna nisza polityczna, potrafił poruszyć pewną do tej pory nie głosującą i nieaktywną część elektoratu. Joannie Kluzik-Rostkowskiej to się do tej pory nie udało. Jej partia na pewno nie jest alternatywą dla Sojuszu Lewicy Demokratycznej, pomimo prospołecznych poglądów jej szefowej. Nie jest to również PiS light, ponieważ drogi tych formacji już wyraźnie się rozeszły. Akcentowanie liberalizmu ekonomicznego, poprzez zaangażowanie do projektowania programu gospodarczego prof. Krzysztofa Rybińskiego, jest wprawdzie w kontrze do Platformy Obywatelskiej, która ostatnio odkryła uroki państwa jako regulatora ekonomii, ale akurat w sytuacji pokryzysowej liberalizm się źle sprzedaje. Wygląda po prostu na to, że pomysły są, ale nietrafione w czasie i miejscu.\nWydawało się przez kilka miesięcy, że temat nowej formacji „chwyci”. Mit heroin Joanny i Elżbiety wyrzuconych z Prawa i Sprawiedliwości, świetni macherzy od politycznego PR, Adam Bielan i Michał Kamiński, Paweł Poncyliusz… i premia za odwagę. Okazuje się jednak, że ścieżka, jaką poszła swego czasu Platforma Obywatelska, wychodząc z Unii Wolności, jest już zarośnięta.\nA polska scena polityczna znów powraca do starych dekoracji i tym samych zmęczonych aktorów.\nOpublikowano 25 marca 2011 Autor: Azrael\nMedia mainstreamu w Polsce w dobie po Okrągłym Stole nie są czwartą władzą, nie spełniają również swojej głównej roli, jaką jest kontrolowanie polityków, działaczy samorządowych, urzędników i ich dokonań. Są od dawna, praktycznie od samego początku polskiej transformacji, elementem i uczestnikiem gry politycznej. Koronnym tego przykładem jest niekończący się serial zmian w mediach publicznych, w szczególności w TVP. I im polska demokracja krzepnie, tym media coraz bardziej się degenerują.\nWiesław Władyka w książce „Polityka” i jej ludzie” opisuje, jak jej redakcja i jej poszczególni dziennikarze wspierali konkretne opcje polityczne, czy konkretne decyzje aktualnej władzy. Nie chodzi tu wcale tylko o czasy PRL i popieranie swego byłego redaktora naczelnego, Mieczysława F. Rakowskiego, kiedy został ministrem, premierem, a następnie I sekretarzem PZPR. Władyka opisuje, jak Polityka po rewitalizacji redakcji i zrefowaniu żagli na nowe wiatry polityczne, zaczęła popierać polskie przemiany, z reformami Leszka Balcerowicza na czele. Tygodnik ten miał zawsze silny i profesjonalny dział ekonomiczny, ale dość zabawne są wolty, jakie dokonały się choćby u Jerzego Kleera. Zaangażowanie Polityki było pełne, choć krytyczne, co spowodowało na początku lat 90. ubiegłego wieku bardzo ostry konflikt z odnowioną lewicą, która uważała, że pismo, które powstało z inicjatywy PZPR powinno teraz popierać socjaldemokratyczną wizję państwa.\nJako generalny przykład dziennikarza, który już dawno przekroczył ramy gazety, którego ambicje sięgają dużo dalej, a siła oddziaływania jest olbrzymia, podawany jest oczywiście Adam Michnik i jego Gazeta Wyborcza. Zresztą nie dzieli się tego na części, mówi się wprost o politycznym środowisku GW, michnikowszczyźnie, czy wręcz o Salonie III RP, na czele którego stał szef dziennika. I dużo jest w tym prawdy.\nGazeta Wyborcza i Adam Michnik, oskarżani byli o to, że kreują politykę, partie polityczne (kiedyś Unię Wolności, teraz Platformę Obywatelską) i manipulują opinią społeczną, ale również o to, że swą potęgą tłumili dyskusję polityczną, oraz możliwość działania innej, tak zwanej niezależnej prasy prawicowej. Jest w tym duża doza prawdy, ponieważ Adam Michnik zawsze i wszędzie jako głównego wroga odrodzenia się Polski i przeszkodę w wejściu na drogę pełnej demokracji widział w polskim nacjonalizmie i endecji. Nie przez przypadek szef Gazety Wyborczej często odwołuje się do lat 20. ubiegłego wieku i mordu na prezydencie Gabrielu Narutowiczu, co owocuje pielęgnowaną przez niego tezą o dwóch przeciwstawnych częściach Polski i całego Narodu. To teza, żywcem przeniesiona z okresu międzywojnia i zaadoptowana przez Adama Michnika do jego działalności politycznej po roku 1989. Nie dziwią w związku z tym jego wybory, w których stawiał wyżej wartość kompromisu z postkomunistami, nad rozliczenia i dopuszczenie do wykluczeń dużej części Polaków z życia społecznego, do czego chciała doprowadzić tak zwana IV RP, pod przewodnictwem Jarosława Kaczyńskiego.\nAdam Michnik, demiurg polskiego dziennikarstwa, ale również polityki, ma naśladowców, po tej stronie sceny politycznej, którą zwalczał przez lata, a która w obecnej chwili nabrała znaczenia. Można jednoznacznie powiedzieć, że dziennikarstwo i publicystyka polityczna i społeczna przestały być w Polsce niezależnymi zawodami, a stały się stałym elementem rozgrywki politycznej. W mediach mamy w tej chwili więcej dziennikarzy frontowych, oddelegowanych do walki politycznej i polemik z konkurencyjnymi gazetami, niż takich, którzy są autentycznie krytyczni i niezależni. I jeżeli jeszcze kilka lat temu można było dziennikarzom postawić zarzut, że realizują konkretne dyspozycje swoich wydawców, w tej chwili jest tak, że to oni sami ustawiają się na konkretnych pozycjach politycznych, zapominając, że nie do tego są powołani etyką swojego zawodu. Szczególnie widać to od ubiegłego roku, od katastrofy smoleńskiej. Wręcz można mówić o froncie medialnym, który realizuje konkretne zadania polityczne. Na rzecz określonego środowiska politycznego, na rzecz Prawa i Sprawiedliwości.\nMedia prawicowe (a raczej pseudo-prawicowe) nie są mediami opozycyjnymi, których zadaniem miałoby być patrzenie rządowi, władzy na ręce. To dziś są media antyrządowe, a wręcz anty-systemowe, które nie kierują się interesem społecznym i szeroko rozumianym interesem państwa, ale prowadzą zorganizowaną działalność polityczną. Dla zachowania pozorów używają na opisanie swojej działalności określenia „dziennikarstwo niezależne”. Niebagatelną rolę w tym odgrywa internet, portale publicystyczne, czy blogowe, które są tak jakby spoiwem ich działalności, tworząc platformy wymiany opinii i integrując środowiska.\nJak to działa, można prześledzić na pewnym przykładzie. Kilka tygodni temu pojawił się w obszarze mediów klasycznych, ale również internetu, bo teraz staje się to już standardem, nowy tygodnik pod nazwą Uważam Rze, z podtytułem Inaczej pisane. Naczelnym tygodnika jest Paweł Lisicki, ale „wstępniak” pierwszego numeru został napisany przez Michała Karnowskiego, jego zastępcę. I to on tak naprawdę (wraz ze swoim bratem) rządzi nowym pismem. Trzon redaktorów i komentatorów stanowią dziennikarze Rzeczpospolitej, z dodatkiem różnych„przyjaciół królika”. Wydawcą jest spółka Presspublica, wydająca również Rzeczpospolitą i Parkiet.\nNaczelny popularnej i nadal szanowanej, głównie za brand ekonomiczny Rzepy, Paweł Lisicki, zapowiadał, że nowy tygodnik będzie prezentował stanowisko „konserwatywno-liberalne w debacie publicznej o najważniejszych wydarzeniach”. Już pierwszy numer pokazał, a następne to potwierdziły, czym Uważam Rze jest przede wszystkim – to jednoznacznie krytyczne pismo wobec Donalda Tuska, PO, rządu, urzędu prezydenta Bronisława Komorowskiego. I tak jak swego czasu powstał Dziennik Roberta Krasowskiego, mający wspierać ideę POPiS-u, tak nowe wydawnictwo powołano do walki politycznej z Platformą Obywatelską.\nPrzyjrzyjmy się dalej; W Uważam Rze piszą między innymi, oprócz wspomnianych braci Karnowskich, Rafał Ziemkiewicz, Piotr Zaremba, Piotr Semka, Igor Janke, Bronisław Wildstein, Piotr Gursztyn (wszyscy dziennikarze Rzepy). Ale te nazwiska znajdujemy w innych miejscach. I tak Rafał Ziemkiewicz jest stałym felietonistą Gazety Polskiej, portalu Interia, no i ma swoje okienko w TVP. Piotr Zaremba między innymi jest członkiem redakcji portalu internetowego wPolityce.pl, którego właścicielem jest… Michał Karnowski. Portal ten, powstały kilka miesięcy temu, rozwija się dynamicznie, a jego profil jest zdecydowanie antyrządowy. To coś w rodzaju politycznego tabloidu, nie stroniącego od ostrej retoryki wyraźnie skierowany przeciwko Platformie Obywatelskiej i prezydenturze Bronisława Komorowskiego. Sam Piotr Zaremba jest powszechnie znany jako admirator Jarosława Kaczyńskiego o PiS, potrafiący w swoich publikacjach wyjaśnić i usprawiedliwić każde słowa i decyzję szefa Prawa i Sprawiedliwości. Portal w wPolityce.pl dokonuje przedruków materiałów krytycznych wobec nie tylko rządu, ale również konkurencji, korzystając z głębokiej skarbnicy mediów tradycyjnych, a także blogów.\nIdźmy dalej; Igor Janke jest współwłaścicielem i szefem największego w Polsce portalu blogowego, Salon24.pl. Ma on wprawdzie zapisane w winiecie Niezależne forum publicystów, ale od dawna jest to forum zwolenników Prawa i Sprawiedliwości. Co najmniej 90% wpisów pochodzi od sympatyków tej partii, a główną gwiazdą portalu stał się kilka tygodni temu sam Jarosław Kaczyński (a właściwie jego ghost writer…). Na portalu pojawiały się falami rożne grupy blogerów, związane z dana opcją polityczną, lub projektem, na przykład frondowcy, czy narodowcy. Jednak główną siłę stanowią blogerzy jednoznacznie kojarzeni z PiS.\nFront mediów antyrządowych, nie opozycyjnych, nie krytycznych, ale właśnie antyrządowych, jest dużo szerszy i wcale nie do końca spójny. Pokazują to napięcia jakie ostatnio zaistniały pomiędzy Gazetą Polską i jej naczelnym, Tomaszem Sakiewiczem, a Pawłem Lisickim. Sakiewicz poczuł, że nowy tygodnik zagraża jego wydawnictwom (nie tylko Gazeta Polska, ale również Nowe Państwo i portal niezalezna.pl). Skończyło się na ostrych wymianach uprzejmości, z epitetami „hiena” pod adresem Lisickiego włącznie.\nGazeta Polska i jej redaktor naczelny to specyficzne środowisko, śledzę ich działania od dawna. Już w roku 2006, przy sprawie Milana Subotica ogarnęły mnie wątpliwości, co do rzetelności jej „dziennikarstwa śledczego”, potem zostały pogłębione przy sprawie warszawskiego ingresu arcybiskupa Stanisława Wielgusa. Z uwagą śledziłem dziwne zachowanie GP i publikacje w czasie walki o ekstradycję ze Stanów Zjednoczonych Edwarda Mazura. A już prowokacje wokół sprawy Wojciecha Sumlińskiego przekonały mnie jednoznacznie, że Sakiewicz jest jedną ze stron rozgrywek służb specjalnych, tej ich części, która pracowała na chwałę IV RP. Teraz jest to gazeta „partyjna” Prawi Sprawiedliwości, która osiągnęła ponad-dwukrotny wzrost sprzedaży, grając bezwzględnie sprawą katastrofy smoleńskiej. To zaważyli nawet inni dziennikarze, sceptycznie nastawieni do tego, co się dzieje wokół śledztwa smoleńskiego. Sakiewicz wprawdzie nie wie do końca, czy pod Smoleńskiem doszło do zamachu, ale wychodzi u raczej to, że podgrzewając teorie spisku jego wydawnictwa sprzedają się lepiej. Podobnie jak „Gazeta Polska”, również „Nasz Dziennik” Tadeusza Rydzyka swoją pozycję oparł o codzienne opisywanie spraw związanych z katastrofą smoleńską i postępowaniami polskimi i rosyjskimi, mającymi ją wyjaśnić. Nie muszę dodować, że obie gazety winnych już znalazły – to Donald Tusk i Władimir Putin.\nFront medialny jest dużo szerszy, niż opisane wydawnictwa papierowe i internetowe. Tygodnik Lisickiego i Karnowskiego tak naprawdę zamyka ten front mediów jednoznacznie nastawionych przeciwko Platformie Obywatelskiej, Donaldowi Tuskowi, prezydentowi. Zaczyna się on od wydawnictw papierowych i elektronicznych Tadeusza Rydzyka, poprzez Gazetę Polską Tomasza Sakiewicza, Rzeczpospolitą tabloidy Super Express i Fakt, dalej idą portale internetowe Salon24.pl i wPolityce.pl. Wspierają się, tworząc czasem tak zwane „fakty medialne”. Polega to na tym, że bzdurę opublikowaną na portalu niezalezna.pl następnie, powołując się na „wiarygodne źródło”, powtórzy Nasz Dziennik. Za czasów kiedy PiS rządził w TVP, łańcuszek kończył się w wieczornych Wiadomościach, gdzie przybierało to już formę „informacji ze sprawdzonego źródła”. Teraz operacje są równie proste – blogi z portali stają się źródłami informacji dla gazet, a opinie jednych dziennikarzy stają się opiniami „fachowców”. I dochodzi do takich kuriozalnych sytuacji, jak w internetowej telewizji portalu wPolityce.pl różnicę zdań prezentują Michała Karnowski i Piotr Zaremba albo zgoła obaj bracia Karnowscy…\nMożna zadać pytanie, czy chodzi tylko o wpływy polityczne i rozgrywki partyjne, którym prawicowi dziennikarze ochoczo służą? Otóż nie, rzecz idzie o coś poważniejszego. Chodzi o przejęcie „rządu dusz” nad społeczeństwem i doprowadzenie do zmiany spojrzenia na polską historię najnowszą i III Rzeczpospolitą. To jest swoiste przedłużenie polityki historycznej tak zwanej IV RP, która miała zanegować ustalenie Okrągłego Stołu, porządek demokratyczny, nawet udział Polski w Unii Europejskiej. To walka o pamięć i widzenie świata oczami szefa PiS. Po 04/10 doszło do tego nowe zadanie – budowa mitu smoleńskiego, który ma przywrócić Jarosława Kaczyńskiego i jego formację do władzy.\nJest bardzo dziwne, że liberalne środowiska medialne nie widzą, jakim zagrożeniem dla prawdziwej wolności prasy, mediów elektronicznych, internetu jest ta zmowa gazet, portali i dziennikarzy wokół Prawa i Sprawiedliwości. Nie widać, aby po drugiej stronie stała grupa, która by była równie zdeterminowana i zorganizowana. Nie reaguje nawet na ataki wprost, jakie s prowadzone przeciwko dziennikarzom, czego przykładem były dwa materiały niemal paszkwilanckie Piotra Semki i Piotra Gursztyna wobec Moniki Olejnik, dziennikarski Radia Zet, ITI i felietonistki Gazety Wyborczej. Wręcz przeciwnie, wydaje się, że niektóre z mediów (jak choćby TVN24) powoli przechodzi na stronę „niezależnych” mediów.\nŚrodowiska Gazety Polskiej, Naszego Dziennika idą jeszcze dalej – chcą przejąć i tchnąć swojego ducha w zmurszałe instytucje samorządu dziennikarskiego. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, pod egidą Krystyny Mokrosińskiej, a jeszcze bardziej afiliowane przy nim Centrum Monitoringu Wolności Prasy już grają w tej drużynie. Znana powszechnie jest akcja – bez odpowiedzi drugiej strony – że dziennikarze GaPola i jego środowiska masowo próbują wstąpić od oddziałów SDP w kraju, aby następnie przejąć cale stowarzyszenie. Rady Etyki Mediów, która działa właściwie bez żadnego mandatu środowiskowego, jest ciałem fasadowym. Efekty i decyzje jej pracy i wydawanych opinii są żadne i nie robią na nikim żadnego wrażenia. Prowadzi to do takich sytuacji, że kiedy członek Zarządu Głównego SDP, Krzysztof Kłopotowski, zamieszcza na swoim blogu w Salonie24 materiały jawnie antysemickie, nikt w tej sprawie nie protestuje.\nJesteśmy świadkiem sytuacji, kiedy media zatracają poczucie nie tylko misji, ale również przyzwoitości. Kiedy dziennikarze całkowicie cynicznie wchodzą w grę polityczną, już bez udawania, że jest inaczej. To kiedyś odbije się na nich samych.\nOpublikowano 22 marca 2011 Autor: Azrael\nDebata o Otwartych Funduszach Emerytalnych przedstawiana jest jako najważniejszy spór merytoryczny w Polsce od lat, a telewizyjne spotkanie ministra Jacka Rostowskiego i byłego ministra finansów, Leszka Balcerowicza miało być zwieńczeniem tej dyskusji. Ale wszystko to tylko półprawdy.\nTelewizja publiczna, pod egidą której dyskutowano, po raz kolejny nie stanęła na wysokości zadania. Spotkanie nie było przygotowane co do formy, agendy szczegółowej, co pozwoliłoby na wyciągnięcie z obu dyskutantów interesujących wszystkich opinii. W związku z tym obaj profesorowie „odjechali” w swoje dywagacje i opinie, w pewnym momencie prowadząc dysputę na różnych poziomach. Hermetyczny język Balcerowicza został skontrowany stylową formą argumentowania i twardością polemik Rostowskiego (brytyjska szkoła..). Spowodowało to wizualną przewagę tego pierwszego, ale tak jak Balcerowicz nie odpowiedział na pytanie, czym zastąpić inwestycje OFE w obligacje państwowe (które zwiększają dług publiczny), tak z Rostowskiego nie wyciągnięto informacji, że przeniesienie części składki z funduszy do ZUS nie zmniejsza długu publicznego, a jedynie zmienia jego sposób księgowania.\nDyskusja o OFE i plan zmian zapisów środków przeznaczanych na emerytury nie dotyka najważniejszych zagadnień, czyli reformy całego systemu emerytalnego, w tym ZUS-u, a przede wszystkim reformy finansów publicznych państwa. To są sprawy fundamentalne i do ich podjęcia konieczne by były prace studialne, opracowania, panele dyskusyjne, raporty, etc.. Debata Rostowski – Balcerowicz w TVP dotyczyła tylko tego, jak każdy z dyskutantów rozumie interes społeczny i z jakich przesłanek wychodzi. Z jednej strony minister Jacek Rostowski bronił propozycji rządowych zmniejszenia ilości środków przekazywanych do OFE, które następnie fundusze pożyczają państwu (co ma kolosalny wpływ na wzrost długu publicznego), z drugiej strony Leszek Balcerowicz bronił systemu OFE, którego jest współautorem. Jeden dyskutant bronił interesu swojego rządu, co do drugiego istnieją podejrzenia, że bronił nie tylko systemu, ale również własnych dogmatów i interesu tych, który za OFE i zarządzającymi nimi PTE stoją. Nie uzyskano odpowiedzi jednak, jak proponowane regulacje odbiją się na emeryturach za lat 12, 15, czy 30.\nDebatę wygrał jednak Jacek Rostowski, i to nie tylko wizerunkowo, ponieważ to po jego stronie były argumenty na dziś, na teraz. Bardziej demagogiczny był, o dziwo, Leszek Balcerowicz, którego argumenty (jak choćby ten o niekonstytucyjności nowych regulacji) minister obecnego rządu szybko zbijał. Leszek Balcerowicz nie potrafił przyznać się do błędu (pogłębionego zresztą decyzjami następnych rządów), że OFE nie przyczyniają się do wzrostu kapitalizacji składek emerytalnych, a do tego, poprzez konieczność zakupu za 60% swoich wpływów obligacji państwowych zwiększają dług państwa. Rostowski natomiast bronił pomysłów rządowych argumentami i przykładami i nie został zmuszony do poważnej polemiki, choć pytanie o to, czy redukcja deficytu finansów państwa, uzyskana metodą zmiany odpisów do OFE, przełoży się w przyszłości na wysokość emerytur, jest bardzo zasadne. Leszek Balcerowicz nie był wstanie obronić poglądu, że oszczędności gromadzone w OFE zostaną zagrożone, ponieważ Rostowski wskazał, że obie formy (na kontach OFE i na indywidualnych kontach w ZUS) mają taką samą wartość prawną. Za to oczywiście słusznie wskazywał, że przyrost długu publicznego nie wynika tylko z OFE.\nNa jedno, ale najważniejsze pytanie wczorajsza debata nie odpowiedziała: Czy i jak zmiany w systemie emerytalnym wpłyną na emerytury Polaków, szczególnie tych przed czterdziestką? I nie mogła odpowiedzieć, ponieważ panta rhei kai ouden menei ( wszystko płynie, nic nie stoi w miejscu) – liczba zmiennych jest zbyt duża, a ekonomia, gospodarka nie stoi w miejscu, tylko cały czas się zmienia i dostosowuje. Szkoda tylko, że nie zauważyli tego polscy politycy, ponieważ od reformy systemu emerytalnego Leszka Balcerowicza minęło 12 lat, a uwarunkowania zmieniały się już wielokrotnie.\nCynizm i interesy\nOpublikowano 18 marca 2011 Autor: Azrael\nPolska nie ma interesu brania udziału w interwencji w Libii. Polska nie ma interesu bycia żandarmem Europy XXI wieku.\nObserwuję awanturę libijską od tygodni i cały czas podświadomie kibicuję Muammarowi Kadafiemu. On w całym tym zamieszaniu wykazuje się największą determinacją, rozsądkiem i najmniejszym cynizmem, nawet jeżeli przyjmiemy, że jest pół-wariatem, a jego zielona rewolucja zmieniła się w krwawą dyktaturę.\nCała ta arabska „wiosna ludów”, rewolucje uliczne , spodziewane przemiany demokratyczne, prawo narodów do własnego głosu, obalanie dyktatur i oczywiście prawa człowieka, ich łamanie w państwach Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, to rzeczy ważne, ale tak naprawdę państwom Europy powinno chodzić i stabilizację i oddalenie groźby islamskiego terroryzmu, jak najdalej od naszego kontynentu. A jak na razie nie widać, aby rozsądek kierował decyzjami całe wspólnoty UE, a także ONZ.\nRada Bezpieczeństwa ONZ uchwaliła nad ranem naszego czasu rezolucję upoważniającą kraje europejskie do użycia sił militarnych przeciwko siłom Muammara Kadafiego. Otwiera to drogę nie tylko do wprowadzenia zakazu lotów nad Libią, ale również do użycia armii. Mówi się, że może to nastąpić w ciągu kilku godzin po akceptacji rezolucji przez struktury polityczne NATO. Jeżeli to nastąpi, będzie to zapewne scenariusz znany z Bałkanów, czyli naloty wojskowe, ewentualnie ostrzał rakietowy i artyleryjski sił morskich.\nJeżeli atak rzeczywiście nastąpi, wspólnota europejska wmiesza się w wojnę domową w Libii. To wojna klanowa, plemienna, gdzie w mniejszym stopniu chodzi o prawa demokratyczne, a w dużo większym o to, kto będzie panował nad źródłami ropy naftowej. Akcję przeciwko Libii próbuje się przyrównać do działań amerykańskich w Afganistanie, w roku 2001, ale różnica polega na tym, że tam działano przeciwko islamistom i terrorystom, tu natomiast represje mają być skierowane przeciwko legalnemu w dalszym ciągu reżimowi Kadafiego.\nGoszczący w Warszawie sekretarz generalny NATO, Anders Fogh Rasmussen, przypomniał, że NATO to nie tylko sojusz militarny, ale także wspólnota wartości, takich jak wolność, demokracja i poszanowanie praw człowieka i w imię tych wartości wojska sojuszu powinny interweniować. Szczytna postawa, pod warunkiem, że nie doprowadzi do nowej fali islamskiego terroryzmu – tym razem na przedpolu Unii Europejskiej.\nCiekawe jest stanowisko NATO, a przede wszystkim USA w sprawie Libii, w zderzeniu z tym co się dzieje w Bahrajnie i pobliskiej Arabii Saudyjskiej. Kilka dni temu król tego małego państewka wprowadził stan wyjątkowy i wezwał wojska saudyjskie na pomoc. Amerykanie, choć Bahrajn jest miejscem stacjonowania amerykańskiej V Floty, nie podejmują żadnych działań, ani interwencji, choć postulaty szyickiej mniejszości są zasadne. Sprawa jest dość prosta – władcy Arabii Saudyjskiej i Bahrajnu są „naszymi sk*”, przypominając starą dobrą zasadę polityczną, zastosowaną bodajże po raz pierwszy wobec dyktatora Chile, Augusto Pinocheta. A do tego stoją na straży stabilności dostaw ropy naftowej i są zapleczem logistycznym i politycznym wobec Iranu. W Libii USA nie mają interesów bezpośrednio, w związku z tym, pod płaszczykiem takich haseł, jakie wypowiedział Rasmussen, mogą prowadzić politykę divide et impera, w tym przypadku wykorzystując wewnętrzne napięcia w Libii.\nW Libii nie ma zjednoczonej opozycji, ani sił wojskowych. Są grupy opozycyjne, plemienne, rozrzucone, bez programu i idei. Na czele największej takiej grupy, w Benghazi, stoi były minister rządu Kadafiego. Amerykanom i działającym w ich imieniu strukturom NATO chodzi o to, aby niepokornego Kadafiego zmienił ktoś, nad kim da się zapanować. Nie w imię demokratyzacji – w interesie odbiorców ropy naftowej.\nLotniskowce amerykańskie i francuskie są dwa dni od zajęcia pozycji strategicznych u wybrzeży Libii. Muammar Kadafi ma kilkadziesiąt godzin na pokonanie zbrojnej rewolty, obronę jedności państwa i może także własnego życia. I sądzę, że wykorzysta ten czas, w innym przypadku jego kraj czeka chaos.\nOpublikowano 16 marca 2011 Autor: Azrael\nPrzy okazji awarii elektrowni jądrowej w Japonii, uaktywnili się głównie różnego autoramentu… lobbyści.\nOczywiście, awaria w elektrowni jądrowej we wschodniej Japonii musi niepokoić. U nas, pamiętających Czarnobyl, chmurę radioaktywną nad Europą, i u Japończyków, mający w pamięci Hiroszimę i Nagasaki, ale za to jak rzadko który naród obeznanych z tą formą energii i nowoczesnymi technologiami.\nWarto jednak wyraźnie zaznaczyć – to nie był wybuch rektora, lecz awaria spowodowana zupełnie krytycznymi warunkami i, jak zwykle to bywa, zbiegiem nieszczęśliwych okoliczności. Elektrownia Fukushima nie ucierpiała z powodu samego trzęsienia ziemi, ale głównie z powodu tsunami, co dalej spowodowało problemy z dostawami energii do urządzeń chłodzących prawidłowo wyłączone reaktory jądrowe. Nie wybuchły same reaktory, ale skażenie spowodowały wybuchy odpadów jądrowych, będące wynikiem rozpadu uranu, które było paliwem. Niebezpieczne jest to, co wokół samych reaktorów, a nie to, co w ich jądrze. I choć sytuacja jest dramatyczna, to to, co się stało w Japonii tylko może się przyczynić do wzrostu bezpieczeństwa energetyki jądrowej. Awaria dotknęła najstarsze reaktory w Japonii, mające 40 lat, a i tak zakres problemów jest ograniczony.\nEnergetyka jądrowa w długim okresie jest najtańsza, najbardziej bezpieczna, szczególnie w Polsce, która nie jest narażona na zjawiska sejsmiczne i pływy morza, wynikające z tsunami. Jest również najbardziej ekologiczna, ponieważ człowiek całkowicie panuje nad odpadami po jej produkcji, a sama produkcja nie wpływa dewastująco na środowisko naturalne. O wiele bardziej dewastująca jest produkcja energii ze źródeł klasycznych, czyli węgla kamiennego, brunatnego, ropy i gazu. A produkcja energii ze źródeł odnawialnych, czyli energia słoneczna, wiatrowa, czy hydroenergetyka, jest nie tylko w Polsce nieopłacalna. I długo nie będzie.\nSą i tacy, którzy namawiają do rozwoju energetyki opartej na gazie. To już zupełnie nierealne pomysły, oparte o równie absurdalne przesłanki, że Polska za lat 10, no, najpóźniej 15 stanie się potęgą gazową, po rozpoczęciu wydobycia gazu łupkowego. Polska nie będzie potęgą, ani nawet nie rozpocznie wydobywania gazu na skalę przemysłową tą metodą. I to wcale nie z powodu długoletniego kontraktu z Rosją, ale dlatego, że w polskich warunkach geologicznych, hydrologicznych i przy obecnie panujących przepisach ochrony środowiska ta eksploatacja jest niemożliwa. Ale tak jak lobbyści klasycznej energetyki twierdzą, że już lada moment „zdrowsze” technologie jej produkcji staną się opłacalne, tak lobbyści gazowi twierdzą, że gaz polski (teraz i w przyszłości czysto wirtualny) sam wytryśnie z polskiej ziemi.\nZa energią jądrową powinni lobbować głównie ekolodzy, zieloni. Oni jednak są „zafiksowani” ideologicznie przeciw energetyce jądrowej, a za energetyką ze źródeł odnawialnych. Słuszny pogląd, pod warunkiem, że w Polsce istniałyby rozsądne przesłanki, że taka energia stanie się opłacalna. Otóż nigdy to nie nastąpi. W Polsce wiatry wiać mocnej nigdy nie będą, rzeki nie będą płynąć szybciej, tak aby opłacało się na nich stawiać przemysłowe tamy z generatorami, Słońce nie będzie świeciło mocniej i dłużej. Musimy lepiej korzystać z tego, co mamy, dywersyfikować energetykę w stronę elektrowni jądrowych i rozwijać gospodarkę w stronę technologii energooszczędnych.\nRząd i populiści\nOpublikowano 12 marca 2011 Autor: Azrael\nBelwederska debata , pod auspicjami prezydenta Bronisława Komorowskiego pokazała, że dyskutować można merytorycznie, logicznie argumentując. Szkoda jednak, że dyskusja nie przyczyniła się do refleksji nad tym, co zostało zaniedbane i czego nie dopełniono, tak aby system emerytalny był wydolny. Pryncypialność obrońców obecnego kształtu systemu emerytalnego ogranicza się do stwierdzeń, że obecny rząd z ministrem Jackiem Rostowskim łamie umowę społeczną podpisaną ponad 11 lat temu, tak jakby profesorowie Leszek Balcerowicz i Jerzy Hausner nie byli nie tylko ekonomistami, ale również przecież politykami. I to politykami, którzy legitymizowali rozwiązania osłabiające system emerytalny, tak jak choćby wzrost emerytur mundurowych za czasów, kiedy Jerzy Hausner był wicepremierem i ministrem gospodarki, odpowiedzialnym za reformy.\nDyskusja, trwająca 3 godziny, nie dotknęła praktycznie tematu najważniejszego – jak zreformować Zakład Ubezpieczeń Społecznych i jakie podjąć kroki (także polityczne), aby składki do niego wprowadzane były nie tylko bazą do wypłacanych na bieżąco emerytur, ale także aby stały się podstawą do działalności tej instytucji na rynku kapitałowym. Jeżeli nie zostanie poważnie podjęty ten temat, wymagający głębokich zmian strukturalnych, to w dalszym ciągu emerytury (a także duża cześć samych składek) będzie finansowane z długu publicznego albo, co może jeszcze poważniej zagrozić rozwojowi państwa, ze wzrostu podatków. W Belwederze dyskutowano tylko nad bieżącym projektem rządowym, zakładającym, że składka emerytalna przekazywana do OFE zmaleje z 7,3 proc. do 2,3 proc., a następnie wzrośnie do poziomu 3,5 proc. Dlaczego akurat o takie wartości – tak naprawdę nie wiadomo.\nDość absurdalnie w dyskusji ekonomicznej, o pieniądzu, długu i finansach państwa brzmiały argumenty Jerzego Hausnera i Leszka Balcerowicza, że rządowa propozycja reformy niewielkiej części systemu emerytalnego, jakim są OFE to demontaż elementów ustroju państwa i złamanie umowy społecznej, zawartej przy uchwalaniu reformy emerytalnej z roku 1999, co może podważyć zaufanie obywateli dla państwa. Tak, jakby dopuszczenie przez obecny rząd do całkowitego załamania finansów państwa, przez zaniechanie choćby wycinkowej reformy, byłoby dla państwa i jego szans rozwojowych lepszą alternatywą. Przyznam się, że populizm Leszka Balcerowicza i obrona status quo, w imię grupy twórców reformy, jest dla mnie dużym zaskoczeniem.\nJerzy Hausner zauważył w trakcie dyskusji, że dług publiczny rośnie z powodu nie tylko obciążenie systemu składkami w OFE (które nie tylko osiągają tam odpowiedniej stawki zwrotu, ale także, przekazywane z powrotem do ZUS, ponownie obciążają system finansowy), ale również z powodu zaniechania reform, czyli nie podniesienia wieku emerytalnego, likwidacji przywilejów emerytalnych, braku głębokiej reformy finansów publicznych. Nie dodał jednak, że winni temu są wszyscy politycy, w tym także obecni krytycy rządu, choćby przez nieprzeprowadzoną do końca prywatyzację majątku Skarbu Państwa.\nReforma zaproponowana przez rząd, której twarzami są ministrowie Jacek Rostowski i Michał Boni (choć ten drugi nie do końca się zgadza ze wszystkimi jej elementami) pozwala na zachowanie względnej stabilności finansów państwa i pozwala na domknięcie przyszłorocznego budżetu. I nie zamyka wcale dyskusji na tym, jak zbudować na nowo system emerytalny, tak aby był on wydolny i dawał za lat 20, 30, 40 przyzwoitą stopę zwrotu dziś płaconych składek.\nW trakcie debaty pojawiły się głosy, według mnie jak najbardziej słuszne, aby doprowadzić do całkowitej likwidacji OFE i stworzyć system składający się z dwóch filarów. Pozwoliłoby to na znaczne ograniczenie kosztów finansów publicznych, a także oddzielenie funduszy pochodzących ze składek od inwestycji giełdowych, obarczonych dużym ryzykiem, zastępując je inwestycjami w bardziej stabilne instrumenty finansowe. Nie da się jednak tego zrobić bez jednoczesnej reformy ZUS-u, w kierunku jego większej elastyczności i wielozadaniowości.\nNie usłyszeliśmy od żadnego z dyskutantów piątkowej debaty u prezydenta jednoznacznej opinii, jak częściowa reforma proponowana przez rząd wpłynie na wysokość emerytur w przyszłości. Nie mogliśmy tego usłyszeć, ponieważ liczba nieznanych zmiennych jest zbyt duża. Nawet krytycy reformy, czyli autorzy reformy sprzed lat nie odważyli się postawić wniosków w tej materii. Argumenty rządu, o konieczności stabilizacji finansów państwa, przeważą, że ustawa zostanie przyjęta i podpisana.\nOpublikowano 6 marca 2011 Autor: Azrael\nMarcin Dubieniecki, zięć zmarłego prezydenta, Lecha Kaczyńskiego jest obiektem zainteresowania mediów, ale chyba niekoniecznie tak jakby sobie tego życzył.\nZabierając się do tekstu, należy zrobić analizę dostępnych materiałów, co dziś nazywa się po polsku „researchem” (nie mylić z ziemkiewiczowskim „riserczem”). Dziś to dość łatwe, bo jeżeli nie piszemy materiału głęboko naukowego, to wszystko jest praktycznie dostępne w sieci internetu. Dziś postanowiłem zająć się postacią młodego prawnika, z ambicjami politycznymi, choć się od nich odżegnuje, Marcina Dubienieckiego.\nTyle się mówi, pisze, że wokół Prawa i Sprawiedliwości nie ma młodych, zdolnych, wykształconych, aspirujących do miana elit. I taki się pojawił, Marcin Dubieniecki. Przyjrzyjmy mu się.\nPo wpisaniu imienia i nazwiska naszego bohatera w najpopularniejszej wyszukiwarce internetowej, informacje o Marcinie Dubinieckim wyskakują na stronach obficie. Na pierwszym miejscu są portale typu pudelek.pl, kozaczek czy inny pomponik, zaraz za nimi wysypują się linki do stron największych tabloidów, a potem to już poważne tytuły. Tylko, ze te poważne tytuły kierują linkami do artykułów o działalności naszego bohatera nie wiele mającej wspólnego z czystą polityką, nie mówiąc o jego działalności adwokackiej, czy doradczej, ale raczej do niezbyt chlubnych informacji z obrzeży, żeby nie powiedzieć – z marginesu.\nMłody, zdolny zięć zmarłego prezydenta, Lecha Kaczyńskiego jest obiektem zainteresowania mediów, ale niekoniecznie tak jakby sobie tego życzył. Najpierw pokazywano go lekko z boku, jako męża zbolałej po śmierci pary prezydenckiej córki Marty. Potem pan Marcin szukał już sam kontaktów z mediami, wypowiadając się na temat katastrofy smoleńskiej, z nader śmiałymi tezami, a nawet, jak na prawnika przystało, wnioskami, jak choćby ten, że polskim śledczym przydałby się żydowski, dobrze ustawiony doradca prawny albo, że zamach na samolot prezydencki nie jest wcale wykluczony, oczywiście ze strony „wiadomych sił”. Następny etap aktywności, to promowanie siebie i swojej żony w dziedzinie polityki, poczynając od dywagacji o starcie w wyborach parlamentarnych, na premierostwie kończąc. Dubienecki nie tylko widział swoją żonę nie tylko jako strażnika i spadkobiercę spuścizny Lecha Kaczyńskiego – on widział siebie jako zstępcę politycznego Jarosława Kaczyńskiego. Następne odcinki serialu, to te, kiedy Dubieniecki zostaje już samorzutnie odkryty jako zdolny prawnik, szybko znajdujący drogę do ułaskawienia małego hochsztaplera przez swojego teścia, a następnie zdolny biznesmen, który z tym samym człowiekiem, oczywiście już nieskazitelnie czystym, robi interesy. Epilogiem serialu z główną, skomplikowaną rolą naszego bohatera jest odcinek, w którym wymienia on ciepłe opinie z dziennikarzami, takie jak „niech pan się ode mnie odp…”. Na koniec wygląda na to, że mecenas Dubieniecki nie jest zadowolony z tego miniserialu (niecały rok), ponieważ ostatnio na lewo i prawo komunikuje, że spotka się ze scenarzystami w sądzie. Nie wiem, czy uważa, że został źle obsadzony, czy gaża była za mała, czy może ci, do których adresowany był serial, nie zrozumieli przesłania.\nA przesłanie przecież było, i wysiłek również. Z syna działacza lewicy, głęboko umoczonego w PRL, stał się młodym pisowcem. To zresztą jest mentalnie uzasadnione, ponieważ te dwie formacje, na płaszczyźnie „idei” łączy bardzo dużo. Zmiana poglądów nie była znów taka trudna, a wżenienie się w establishment IV RP powinno zostać docenione. Choćby „jedynką” na Pomorzu, na liście Prawa i Sprawiedliwości. A tu nic, mniej niż nic, ponieważ Jarosław Kaczyński słowa o tym, że w jego formacji nie będzie nepotyzmu, wyraźnie kierował do niego. I tak pan Dubieniecki wyszedł definitywnie z kręgów polityków lewicy, a drzwi do partii Kaczyńskiego zostały mu zatrzaśnięte przed nosem.\nCiepłe rozmowy z dziennikarzami, o dawaniu im po pyskach, spowodowały to, że postanowili oni uruchomić rentgen medialny i zainteresowali się go interesami. I tak marne kilka milionów ze SKOK-ów, na których pan Marcin i jego ojciec chcieli położyć łapę (jak twierdzą, w imieniu klientów z legalnymi nakazami płatniczymi), zostały uzupełnione informacjami o dziwnych spółkach z osobami o podejrzanej konduicie, nazwijmy to po imieniu – zwykłymi oszustami, w których to pan Dubieniecki występuje nie tylko jako radca prawny, ale również jako współwłaściciel, żeby nie napisać – słup. Już to, że prawnik jest zamieszany w handelki spółkami jest dziwne, ale to, że to wychodzi na światło dzienne, jest niedopuszczalne.\nNiedopuszczalne jest to dla samorządu adwokackiego, który postanowił sprawdzić, czy otwarte, ciepłe wymiany opinii z dziennikarzami mieszczą się w ramach etycznych zawodu adwokata, oraz, czy jego interesy przypadkiem nie wykraczają poza kodeksy, na podstawie których pan Marcin ma świadczyć usługi.\nDubieniecki, ufny w swoją inteligencję i zaplecze polityczne (którego nie miał już po sławnej awanturze z Jolantą Szczypińską), próbował rozgrywać media. Skończyło się to tym, że media rozegrały jego, gromadząc na niego grubą teczkę kwitów. Do tego sprawy zaszły tak daleko, że media już mu nie odpuszczą i będą śledziły każdy jego krok. Nie ma co liczyć na pomoc Jarosława Kaczyńskiego, ponieważ ten szybko zrozumiał, że jest on dla niego tylko obciążeniem. Już sam fakt, że na światło dzienne, za sprawą Dubienieckiego, wyszła sprawa o tym, że Lech Kaczyński ułaskawił w trybie nadzwyczajnym jego wspólnika, kładzie cień na pamięci o ukochanym, nieskazitelnym bracie.\nPan Marcin pasuje, jak ulał, do przypowieści o tym, co mu został tylko sznur. Choć może się okazać, że ten sznur sam sobie zawiązał w pętlę.\nMedia bez standardu…\nOpublikowano 2 marca 2011 Autor: Azrael\nTo co się dzieje w TVP Polskim Radiu niektórzy politycy, komentatorzy, medioznawcy często opisują w kategoriach dramatu, a to jest mało śmieszna burleska.\nZ góry przepraszam, że nie będę specjalnie oryginalny w tym co napiszę, ale od dawna mój pogląd na temat TVP, a szerzej mediów publicznych w Polsce, jest ustalony; Uważam, że instytucję medialną, spełniającą tylko od czasu do czasu rolę telewizji, zarejestrowaną w Warszawie, przy ulicy Woronicza 17, powinno się zamknąć, zlikwidować, zarząd, radę nadzorczą i szefostwo kilkudziesięciu związków zawodowych wyrzucić za bramę, z dożywotnim zakazem wejścia.\nTo co się dzieje w TVP Polskim Radiu niektórzy politycy, komentatorzy, medioznawcy często opisują w kategoriach dramatu, a jest to burleska, rozpisana na polityczne głosy. Ubiera się to w wielkie słowa o tradycji telewizyjnej, misji (żelazne słowa tak zwanych środowisk twórczych, tych właśnie, co telewizję doją najbardziej) i o odpowiedzialności za społeczeństwo i obywateli. A tak naprawdę chodzi o kasę z reklam i wpływy polityczne.\nFormuła prawna i organizacyjna TVP (a także PR) jest niereformowalna i sprzyjająca korupcji politycznej i kolejnym skokom na władzę na Woronicza. Jedynym sensownym projektem jest doprowadzenie do likwidacji tych instytucji w takiej formie, jak działają one obecnie, powołanie w to miejsce instytucji państwowych, oraz powołanie instytucji nadzorującej środki na programy i zadania publiczne mediów. Może być to w gestii Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kwestie techniczne regulacji rynku medialnego i elektronicznego doskonale się zmieszczą w zadaniach i uprawnieniach Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Oznacza to likwidację KRRiT, co niestety może być wykonane tylko przez zmianę zapisów w Konstytucji RP. Obecnie Krajowa Rada Radia i Telewizji jest organem konstytucyjnym, którego członkowie są mianowani przez Prezydenta RP, Sejm i Senat. W związku z tym powoływane przez KRRiT rady nadzorcze TVP i PR są ciałami o proweniencji państwowej i oczywiście politycznej. Dalej, zarządy, wybierane nawet w konkursach, też są polityczne… nawet, jeżeli będą niezależne. Z drugiej i TVP i Polskie Radio są spółkami skarbu państwa, a nadzór sprawuje nad nimi minister skarbu… Wszystko to oznacza, że od samej góry, aż do szczebla kierowniczego w mediach, rządzi układ polityczny. Polskimi mediami zarządza sitwa polityczna, która wykorzystuje media nie do krzewienia tak zwanej misji, lecz pozwala na to, aby podległe jej instytucje doiły państwo, a co za tym idzie, obywateli z pieniędzy. Dlatego właśnie jedyny sensowny pomysł, jak się pojawił w sprawie mediów, czyli zniesienie abonamentu, był tak zaciekle atakowany. Bo to na nim trzyma się cała medialna korupcja, choć w przypadku TVP wpływy z abonamentu to ledwie kilkanaście procent budżetu.\nNiektórzy twierdzą, że ratunkiem dla tego medialnego trupa jest oddanie go we władanie twórcom kultury. Nic bardziej mylnego. To jest dokładnie taka sama koteria, obarczona garbem politycznym, jak ci co obecnie zasiadają w KRRiT, radach nadzorczych i zarządach mediów publicznych. Co jakiś czas ogłaszane projekty tak zwanych ciał społecznych, takich jak Stowarzyszenie Wolnego Słowa, to kolejne próba przejęcia mediów przez następną grupę interesów, głównie producentów zewnętrznych. Szermując hasłami obrony etosu mediów publicznych, ich misji i konieczności edukacji społecznej – tak na prawdę bronią skompromitowanego układu politycznego i interesów, pozwalających na ograbianie telewizji – i obywateli – z pieniędzy.\nTo co się dzieje w ciągu ostatnich kilku dni, jest modelowym przykładem rozgrywki politycznej, a nawet personalnej. Od dawna istnieje spór pomiędzy szarą eminencją mediów, Włodzimierzem Czarzastym (którego nie do końca można identyfikować z SLD), a szefem KRRiT, Janem Dworakiem (którego można identyfikować z PO, ale również nie do końca…). Skorzystali z tego zaprzyjaźnieni ze sobą Adam Lipiński z PiS i Grzegorz Napieralski, szef SLD, którzy przy cichym poparciu Ministra Skarbu, Aleksandra Grada, doprowadzili do odwieszenia członków zarządu TVP, Romualda Orła i Przemysława Tejkowskiego. Tak zdecydowała Rada Nadzorcza, odświeżając medialną koalicję SLD – PiS. Nie można tego odczytać inaczej, jak nacisk na KRRiT i personalnie na Jana Dworaka, aby wreszcie dokonano wyboru nowej RN dla TVP. Pat w tej sprawie, ze względu na twarde stanowisko lobbysty Czarzastego, trwa od miesięcy. Grozi to tym, że takiego programy, jak „Misja specjalna”, „Warto Rozmawiać”, czy „Pod prasą” wrócą na anteny telewizyjne, a jak nie wrócą, to przynajmniej zostaną podpisane z ich autorami kosztowne dla telewizji kontrakty. Tak naprawdę jednak nie wiadomo, czy PO gra na wyrugowanie SLD z TVP, czy może jednak chodzi tylko o paraliż decyzyjny, wygodny dla tej formacji. Może również chodzić o to, aby poczekać do czasu, kiedy będzie możliwe odwołanie całej KRRiT (dzieje się tak, kiedy nie zostanie przyjęte przez Sejm, Senat, lub prezydenta jej roczne sprawozdanie) i wybranie „czystej” politycznie nowej rady, dającej gwarancję pełnego panowania w TVP, a w dalszej kolejności i w Polskim Radio. Oczywiście, jak zwykle chodzi o pełną niezależność i pluralizm…\nJak słusznie zauważył jeden z publicystów nie związanych z mediami tradycyjnym od lat, ale za to mający za sobą bogatą karierę dziennikarską, między innymi jako korespondent Radia Wolna Europa, Grzegorz Ziętkiewicz, Polska i Polacy, a przede wszystkim dziennikarze, nie zasłużyli na media publiczne, ponieważ nie czują potrzeby ich misji, ze względu na brak standardów. Ja dodam od siebie, że takie standardy powinna kształtować praktyka demokratyczna, a najwidoczniej tej praktyki i demokracji i zawiadującym jej politykom polskim po prostu nie staje.


Mieszkanie na sprzedaż, Pyskowice, 41.00 m2, 69000.00 PLN\nMieszkanie jedno pokojowe na sprzedaż w miejscowości Pyskowice w dzielnicy w cenie 69 000 zł\nMieszkanie o powierzchni 41.00 m2\nMieszkanie - kawalerka : pokój, kuchnia, przedpokój, łazienka + WC. Nowe okna PCV, drzwi frontowe nowe. Mieszkanie do częściowego remontu. Ogrzewanie węglowe - piec kaflowy. Ciepła woda z junkersa gazowego. Są warunki techniczne na piec gazowy dwu funkcyjny. Mieszkanie umiejscowiony na piętrze pierwszym w budynku dwu piętrowym. Znajduje się w centrum miasta .Budynek docieplony, a także odnowiona elewacja na budynku. W bliskim otoczeniu sieć sklepów, przedszkole, przychodnia, żłobek, plac zabaw. ATRAKCYJNE POŁOŻENIE A także CENA to ATUTY tej nieruchomości !!!\nBiuro Obrotu Nieruchomościami ZOO - WET Pyskowice Tel - 605623700 E-mail : j.jangrot.nieruchomosci@op.pl\nSymbol oferty: ZOO-MS-140, Lokalizacja: Pyskowice, Rodzaj budynku: blok, Pow. całkowita [m2]: 41,00 m², Powierzchnia użytkowa [m2]: 41,00 m², Piętro: 1p, Liczba pokoi: 1, Cena: 69 000 PLN , Cena/m2: 1682.93 PLN,\nStandard: , Opłaty w czynszu: sprzątanie, fundusz remontowy, administracja, wywóz śmieci, Opłaty wg liczników: prąd, gaz, woda, Liczba pięter w budynku: 2, Piwnica [m2]: 6,00 m², Stan lokalu: Do remontu, Stan prawny: Własność, Mies. czynsz admin.: 240 PLN, Okna: nowe PCV, Instalacje: częściowo wymienione, Balkon: brak, Plac zabaw: tak, Widok: park/skwer, Gaz: tak - miejski, Woda: tak - ciepła junkers, Dojazd: asfalt, Otoczenie: działki zabudowane, Ogrzewanie: piecowe, Usytuowanie: narożne, Drzwi antywłamaniowe: tak,


Fundusz infrastrukturalny: Macquarie zostanie głównym akcjonariuszem poznańskiej kablówki. Zainwestował na lata\nKońcówka roku w polskiej branży telekomunikacyjnej jest bardzo gorąca. Kilkanaście godzin po tym, jak Cyfrowy Polsat ogłosił zamiar przejęcia kontroli nad Netią, do poważnego przetasowania doszło w branży kablowej.\nJanusz Kosiński, który na wielkopolskim rynku kablowym działa od ćwierć wieku, w ostatnich latach rozwinął Ineę dzięki pieniądzom od funduszu Warburg Pincus. Teraz kapitał dostarczy kolejny fundusz z dłuższym horyzontem inwestycyjnym, a szef kablówki zostanie na pokładzie. SZYMON ŁASZEWSKI\nWe wtorek rano fundusz Macquarie European Infrastructure Funds (MIRA) poinformował o zawarciu umowy zakupu większościowego pakietu akcji Inei, wywodzącej się z Wielkopolski i działającej głównie w tym województwie sieci kablowej, która pod względem liczby klientów i przychodów jest numerem cztery w kraju, za UPC, Vectrą i Multimediami.\n— Zainwestowaliśmy w Ineę, bo byliśmy pod wrażeniem tego, jak silną pozycję udało jej się zbudować na rynku w zachodniej Polsce. Chcemy ją wspierać kapitałowo w ekspansji — zarówno w zagęszczaniu sieci w regionach, w których jest już obecna, jak i w nowych obszarach — mówi Cord von Lewinsky, dyrektor zarządzający w MIRA.\nŚwiatłowody w cenie\nMacquarie przejmie akcje od funduszu Warburg Pincus, który wszedł do Inei w 2013 r. i od kilkunastu miesięcy przymierzał się do wyjścia, a także pakiety od Janusza Kosińskiego, założyciela i prezesa spółki, oraz innych akcjonariuszy.\nStrony nie ujawniają wartości transakcji. Wcześniej spekulowano, że inwestor infrastrukturalny może zapłacić za Ineę nawet dziesięciokrotność jej wyniku EBITDA, co oznaczałoby wycenę na poziomie około 1,5 mld zł (spółka w tym roku ma osiągnąć ponad 340 mln zł przychodów, a jej marża na poziomie EBITDA wynosi około 40 proc.).\n— Długoterminowe i konsekwentne podejście MIRA do inwestycji infrastrukturalnych oraz dogłębna znajomość sektora wesprą rozwój naszego biznesu. Cieszymy się, że będziemy mogli blisko współpracować z MIRA w nadchodzących latach — mówi Janusz Kosiński. Inea bardzo mocno na tle rynku zainwestowała w rozwój światłowodowej sieci FTTH. Ma ponad 7 tys. km sieci nowej generacji, docierającej do przeszło 0,5 mln gospodarstw domowych w Wielkopolsce. W ciągu ostatnich pięciu lat zainwestowała w rozbudowę infrastruktury około 1 mld zł. W efekcie, choć działa na ograniczonym obszarze, w skali kraju jest jednym z największych dostawców internetu FTTH.\nZgodnie z ubiegłorocznym „Raportem o stanie rynku telekomunikacyjnego”, przygotowanym przez Urząd Komunikacji Elektronicznej, wielkopolski operator obsługiwał 11 proc. Polaków korzystających z internetu w tej technologii. Większą bazę klientów FTTH miał jedynie Orange (16,8 proc.). W połowie 2017 r. spółka zapowiedziała 0,5 mld zł inwestycji w kolejnych latach w ramach realizacji współfinansowanego przez Unię Europejską Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa.\n— Uważamy, że FTTH to przyszłość — popularność światłowodowego dostępu do internetu będzie rosła. Szerokopasmowy internet mobilny nie jest bezpośrednią konkurencją dla tej technologii. Nie wykluczamy akwizycji innych operatorów i wspieramy strategię Inei, która opiera się głównie na rozwoju organicznym — mówi Cord von Lewinsky.\nPoznańska kablówka to druga inwestycja MIRA w Polsce. Wcześniej fundusz kupił głębokowodny terminal kontenerowy DCT Gdańsk. — Jako fundusz infrastrukturalny jesteśmy długoterminowym inwestorem — nasz horyzont to zazwyczaj 10 lat i więcej.\nW spółkę DCT Gdańsk zainwestowaliśmy w 2005 r. i budowaliśmy ją od podstaw, inwestując łącznie około 2 mld zł w infrastrukturę. W Inei też chcemy zostać na lata i wspierać dotychczasowych menedżerów spółki w realizacji strategii, którą uważamy za słuszną. Na tym etapie nie ujawniamy, ile dokładnie akcji kupimy. Chcemy jednak, by prezes Janusz Kosiński i inni menedżerowie pozostali zaangażowani w spółkę, także kapitałowo — mówi Cord von Lewinsky.\nNa transakcję będzie się jeszcze musiał zgodzić UOKiK, który od ponad roku analizuje inne przejęcie w branży kablowej — zakup Multimediów, rynkowego numeru trzy, przez UPC Polska, czyli lidera pod względem przychodów i liczby klientów. Nowi właściciele Inei spodziewają się, że urząd antymonopolowy w ich sprawie decyzję wyda znacznie szybciej, bo już na początku lutego przyszłego roku. © Ⓟ\nInea nie jest rozpoznawalna w skali kraju, ale w Wielkopolsce sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Spółka dociera tam do 40 proc. gospodarstw domowych. Szeroko kojarzona jest też dzięki kontraktowi sponsorskiemu z Lechem Poznań. Od 2013 r. obiekt, na którym mecze rozgrywa drużyna „Kolejorza”, nosi nazwę Inea Stadion.\nTo jedyna z polskich aren EURO 2012, której sponsorem tytularnym jest prywatna firma. Kontrakt, na mocy którego — nieoficjalnie — do klubu trafiają ponad 2 mln zł rocznie, obowiązuje do przyszłego roku i nie wiadomo, czy zostanie przedłużony. W rozmowie z „PB” przedstawiciele funduszu Macquarie podkreślali jednak, że nie zamierzają ingerować w strategię firmy w tym zakresie, a „wsparcie dla lokalnej społeczności” traktują jak ważny element każdej inwestycji.\nBony i firmowe wigilie już nie tak częste\nMikrofaktoring online w euro\nMordor zmienia oblicze\nQumak i Euvic myślą o połączeniu\nInne / Inea zmienia właściciela


SESSIO GREEN THERAPY GRANAT PIANKA - delikatny szampon\nStrona Główna / Szampony / Codzienne mycie / SESSIO GREEN THERAPY GRANAT PIANKA – delikatny szampon do codziennego stosowania w piance z szałwią i granatem\nSzampony dla dzieci Szampony Codzienne mycie Dla dzieci\nSessio – szampon z granatem\nDelikatny szampon w formie pianki, idealny do codziennego stosowania. Będzie świetnym wyborem dla osób, które nie lubią samodzielnie spieniać szamponu. Przeznaczona do mycia normalnej i przetłuszczającej się skóry głowy. Nadaje się również dla skóry wrażliwej i skłonnej do podrażnień.\ndelikatne detergenty, które, używane na co dzień, dokładnie umyją i nie podrażnią skóry głowy,\nwyciąg z szałwii – działa ściągająco, przeciwzapalnie, antybakteryjnie, przeciwłupieżowo oraz reguluje wydzielanie sebum,\nwyciąg z granatu – działa ściągająco, wzmacnia, nawilża, może pomagać przy łuszczycy.\nProdukt, dzięki opakowaniu tworzącemu pianę, jest bardzo wydajny oraz posiada delikatny, niedrażniący zapach.\nWyciśnij odpowiednią ilość piany.\nRozsmaruj ją delikatnie w dłoniach.\nWmasuj pianę w skórę głowy delikatnymi ruchami.\nOceniono na 4.6666666666667\n5 * 2 66 %\n4 * 1 33 %\n3 reviews for SESSIO GREEN THERAPY GRANAT PIANKA – delikatny szampon do codziennego stosowania w piance z szałwią i granatem


Lecznicze usuwanie amyloidu przez przeciwciała przeciwko składnikowi amyloidu P surowicy cd 5 – fizjoterapeuta\nTabela 1. Tabela 1. Odpowiedzi pacjentów z ogólnoustrojową amyloidozą na przeciwciało przeciw składnikowi amyloidu P surowicy (SAP) po wyczerpaniu SAP w osoczu z CPHPC.Figure 1. Figura 1. Odpowiedź na podawanie CPHPC i komponentu amyloidu P przeciw surowicy ( SAP) Antibody.Panels A i B pokazują stężenia surowicy dopełniacza C3, białka C-reaktywnego (CRP) i białka amyloidu A w surowicy u pacjentów 8 i 13. Pacjent 8 miał objawy zakażenia górnych dróg oddechowych w dniu 3 , związane ze skromnym wzrostem wartości białka ostrej fazy w dniu 5. W Pacjentu 8 stężenie C3 w surowicy nie było dostępne w dniu 5, ale było to 1,145 g na litr w dniu 6. Panele C i D pokazują całe ciało skan scyntygrafii przedniej SAP wykonuje się bezpośrednio przed infuzją przeciwciał (po lewej) iw 42 dniu po wlewie przeciwciała (po prawej). Po leczeniu obaj pacjenci mieli znaczną redukcję obciążenia amyloidem w wątrobie, co wykryto w wizualnym porównaniu skanu8 wykonanym przed i po leczeniu i potwierdzono za pomocą kwantyfikacji CT pojedynczego fotonu CT zatrzymywania 123I-SAP. znacznik (mierzony jako proporcja wstrzykniętej dawki) .13 Gorący punkt w dole łokciowym pacjenta 13 w skanie przed leczeniem jest niewielką częścią wstrzykniętej dawki 123I-SAP, która wynaczyła się podczas iniekcji znacznika. CPHPC oznacza kwas (R) -1- [6 – [(R) -2-karboksypirolidyn-1-ylo] -6-okso-heksanoilo] pirolidyno-2-karboksylowy.\nNie wystąpiła ogólnoustrojowa odpowiedź na najmniejsze dawki przeciwciała anty-SAP; jednakże u pacjentów, którzy otrzymali więcej niż 200 mg, wystąpił ogólny krótki wzrost stężenia interleukiny-6 w surowicy i interleukiny-8 w 2 godziny po rozpoczęciu infuzji przeciwciała. Jeden pacjent miał niewielki wzrost stężenia czynnika martwicy nowotworu .. U pacjentów, którzy otrzymywali dawki większe niż 200 mg, wystąpiła krótkotrwała odpowiedź w fazie ostrej białka C-reaktywnego i białka amyloidu A w surowicy, które osiągnęły maksimum około 24 godzin (Tabela i Figura 1). U sześciu z dziewięciu pacjentów, którzy otrzymali więcej niż 200 mg przeciwciała, nastąpił również przemijający wzrost, o czynnik równy 2, liczby neutrofilów w krwi obwodowej po 24 godzinach.\nU wszystkich pacjentów, którzy otrzymali mg lub więcej przeciwciała na kilogram, z wyjątkiem Pacjenta 15 stężenie dopełniacza C3 w surowicy znacznie spadło w ciągu pierwszego dnia, a czasami pozostawało niskie nawet przez tydzień, co wskazuje, że kilka gramów C3 było spożywane (Tabela i Rysunek 1), ale nie zaobserwowano nowych zaburzeń czynności narządu. U niektórych pacjentów odnotowano również niewielkie obniżenie stężenia C4 i CH50.\nEliminacja amyloidu i korzyść kliniczna\nW 42 dni po leczeniu przeciwciałem anty-SAP zaobserwowano znaczący – i w niektórych przypadkach znaczny – spadek sztywności wątroby u sześciu z ośmiu pacjentów z zajęciem wątroby, którzy otrzymali dawki przeciwciał większe niż 200 mg (Tabela i Figura 1). )\n[hasła pokrewne: vacu activ przeciwwskazania, wypadnięcie odbytnicy, karboplatyna ]\nTags:karboplatyna vacu activ przeciwwskazania wypadnięcie odbytnicy\n0 thoughts on “Lecznicze usuwanie amyloidu przez przeciwciała przeciwko składnikowi amyloidu P surowicy cd 5”\nPowiązane tematy z artykułem: karboplatyna vacu activ przeciwwskazania wypadnięcie odbytnicy