Większa sala boczna - Page 29\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 25.06.21 16:05\nSytuacja zdawała się uspokajać. Cienie, które w brutalny sposób przerwały im obrady, zniknęły. Chwilowo. Na pewno nie trwale. Sigrun była tego więcej niż pewna. Miała wrażenie, że tamte kilka godzin spędzonych w podziemiach Banku Gringotta były zaledwie początkiem, że uwolnili coś pradawnego i potężnego. Wkrótce przekonają się jakie to będzie miało dla nich wszystkich konsekwencje.\nKiedy za ostatnim Rycerzem Walpurgii zamknęły się drzwi, a w sali bocznej pozostała już tylko ona i Elvira Multon, sam na sam, odwróciła się ku niej z pochmurną miną. Zaplanowała to inaczej, chciała aby inni Śmierciozercy także byli obecni, lecz pojawienie się demonów Locus Nihil pokrzyżowało im plany. Mulciber powiedział zresztą chyba wszystko, co miał Multon do przekazania. Sigrun jeszcze nie. Nie rzucała zaś słów na wiatr i skoro kazała jej zostać, to mimo wszystko zamierzała powiedzieć do, co chciała.\n- Możliwość zasiadania przy tym stole do czegoś zobowiązuje, Multon. Zobowiązuje do zachowania. Ty przynosić Rycerzom Walpurgii, póki co, niemal wyłącznie wstyd. Naprawdę sądziłaś, że pogrzeb Alpharda Blacka to odpowiednia chwila na klaskanie? Jesteś głupia, czy chowali cię razem ze świniami? - wyrzekła zimnym, spokojnym tonem Sigrun, wwiercając się w Elvirę nieprzyjemnym spojrzeniem. To nie ona powinna pouczać ją o dobrym zachowaniu, lecz ktoś to musiał zrobić. Zostały same. - Gdy pojawiasz się gdzieś jako reprezentant Rycerzy Walpurgii, masz nie przynosić wstydu Czarnemu Panu. To nie jest prośba i sugestia. Masz też myśleć nad tym, co robisz. Nie będziemy tolerować twoich błędów. Mulciber obedrze cię ze skóry, tak jak zapowiedział. A ja, zgodnie z obietnicą, wyrwę ci język, jeśli dalej będziesz tak bezczelna i arogancka. To moje ostatnie ostrzeżenie. Biorąc pod uwagę, że czarujesz, póki co, jak czarujesz, może nie być ci specjalnie potrzebny.\nUniosła dłoń, aby powstrzymać ewentualne wtrącenia, odpowiedzi, pyskowanie. Nie chciała i nie zamierzała słuchać słów Elviry. Teraz ona mówiła - Multon miała jej wysłuchać, a co ważniejsze to dostosować się.\n- Nie marnuj danej ci szansy. Naucz się czegoś na swoich cholernych błędach. To wszystko. Możesz odejść - zakończyła, po czym sama, nie czekając aż Elvira wyjdzie pierwsza, opuściła Białą Wywernę.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 26.06.21 13:18\nNie spodziewała się, że zostanie z Rookwood sam na sam; po niespodziewanych i brutalnych przeżyciach w trakcie spotkania było to ostatnim, na co miała ochotę. Z tłumioną bezradnością przyglądała się kolejnym Rycerzom opuszczającym salę. Gdy i Drew zmienił się w kłąb czarnej mgły, instynkt zmusił ją, aby wyciągnęła rękę w jego kierunku. Niepotrzebnie, głupio. Nie mogła obawiać się Sigrun, nie wtedy, gdy zasiadała z nią przy jednym stole, w jednej sprawie. Choć w ustach jej zaschło, a kości zdawały się dziwnie ciężkie i nieporadne, wytrwała z wysoko uniesioną głową, nie pozwalając sobie na to, aby opuścić wzrok.\nUniesiona dłoń Sigrun była niepotrzebna; Elvira i tak nie zamierzała się wtrącać. Słuchała jej z cieniem gorzkiego uśmiechu na ustach, uśmiechu, który balansował na granicy karykaturalnej uprzejmości. Słowo za słowem, rozbijające się echem w chłodnych ścianach, ale nie dosięgające duszy Elviry. Już teraz nie, dłużej nie, nie od niej. Doskonale wiedziała, gdzie i kiedy popełniała błędy, moralizatorski monolog, spowodowany przez - była pewna - złośliwe poczucie wyższości, był jej zbędny. Rookwood mogła się mścić do woli, ale nie będzie w stanie jej sprowokować.\nWytrwała do końca i dopiero, gdy czarownica ruszyła w stronę drzwi, gdy jej palce dotykały klamki, zdecydowała się cicho sprostować rzecz, która w tym wszystkim była najmniej ważna.\n- Mulciber mówił do Drew.\nTy głupia, ślepa wariatko.\nPo niedługiej chwili została sama w mrocznej sali spotkań, oparta biodrem o stół otoczony pustymi krzesłami. Zaciągnęła się wonią krwi i śmierci, z namaszczeniem odchyliła głowę w tył. Zanim wyszła, sięgnęła po jeden z pucharów, nalała sobie wina i wypiła je duszkiem.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 11:46\nWieść o zainteresowaniu Czarnego Pana terenami Suffolk oraz Warwickshire sprawiło, że niezwłocznie musieliśmy poczynić stosowne plany, a następnie przejść do bezpośredniego działania. Zważywszy na fakt, iż pozostawały one bez wyraźnego wpływu Ministerstwa, czy Zakonu Feniksa, to wciąż istniała spora szansa na przeciągnięcie magicznej części ludności na swą stronę, bez konieczności wielkiego rozlewu krwi. Aby tak się stało musieliśmy działać szybko i zdecydowanie, ale przede wszystkim z dobrym pomysłem oraz informacjami, jakie miały nam ułatwić zadanie. Wśród Rycerzy Walpurgii oraz wpierających sprawę z pewnością znajdzie się niejedna osoba mogąca powiedzieć nam coś więcej tudzież celowo rozejrzeć się za jakimiś wskazówkami, dlatego wspólne obrady stanowiły pierwszy punkt na liście. Liczyłem, że tym razem wszyscy zaangażują się możliwie jak najbardziej i Czarny Pan ponownie będzie mógł być z nas zadowolony – tak samo jak w Staffordshire.\nZjawiłem się tuż pod Białą Wywerną nieco wcześniej, po czym przekroczyłem jej progi i ruszyłem w kierunku większej sali, jaka była już przygotowana na nasze przybycie. Zająłem pierwsze miejsce z brzegu, po czym rzuciłem krótkie spojrzenie na podłużny stół, na którym znajdowały się kielichy, karafki wypełnione winem oraz patery z owocami i drobnymi przekąskami. Najwyraźniej właściciele przybytku nie mieli nam za złe, iż podczas ostatniej wizyty pozbawiliśmy ich obsługi tudzież po prostu obawiali się odmówić nam organizacji kolejnego spotkania. Właściwie nie miało to dla mnie większego znaczenia, były sprawy ważne i ważniejsze, a los trójki osób - choć przykry – był jednym z następstw krwawego konfliktu.\nWybijając palcami na blacie tylko sobie znany rytm oczekiwałem przybycia reszty zainteresowanych. Jako, że wcześniej zostali poinformowani o planowanych obradach liczyłem, iż nie przyjdą z pustymi rękami, a rozmowa wypełni się ważnymi aspektami, które posłużą nam przy tworzeniu planu przejęcia obu hrabstw. Byłem przekonany, że wróg również przyglądał się tym ziemiom, więc nie mogliśmy zlekceważyć ich wpływów oraz działań, a także robić czegoś pochopnie, albowiem brak odpowiedniego przygotowania mógł kosztować nas zbyt wiele. Najlepszym tego przykładem były strategiczne punkty, które mimo upływu czasu wciąż były pod ich kontrolą – z tym także musieliśmy w końcu się uporać.\n|Czas na odpis 72h, niżej rzut na Locus\nOstatnio zmieniony przez Drew Macnair dnia 20.09.21 12:49, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 12:03\nZjawienie się w Białej Wywernie tego dnia na spotkanie Rycerzy Walpurgii wywoływało we mnie niemal atak paniki. Długo stałam przed lustrem w domu, wpatrując się w swoje własne oblicze, do ostatniej sekundy wahając się, czy na pewno powinnam się tam dzisiaj zjawić. Oznaczać to miało powiązanie mojej twarzy ze sprawą, czego nie wstydziłam się w żadnym stopniu, ale obawiałam się, że mój największy atut, jakim była anonimowość, właśnie dziś miał uciec. Nie byłam do końca pewna, kogo tam zobaczę. Ufałam Śmierciożercom, byli niezastąpionym dowództwem w tej wojnie, ale nie znałam każdego poplecznika i każdego sprzyjającego nam sojusznika. Mimo wszystko postanowiłam, że nie dam po sobie poznać żadnej wątpliwości w sprawie własnego wizerunku. Czasem zazdrościłam wprawnym metamorfomagom, ale z kolei nie wyobrażałam sobie zjawienia się tu pod cudzą twarzą. Do Białej Wywerny poleciałam na miotle, którą zresztą wniosłam ze sobą do środka, kierując kroki do większej sali bocznej. Narzucony na głowę kaptur, spod którego wystawały moje niebieskie tęczówki szybko dostrzegły Drew Macnaira, któremu kiwnęłam głową na przywitanie, siadając kilka miejsc obok i obserwując patery z owocami, kielichy, karafki z winem. Nieco zmarszczyłam brwi, gdyż oczekiwałam tutaj pustego stołu, maksymalnego skupienia na sprawie. Nie drgnęła mi dłoń w kierunku przekąsek i alkoholu, musiałam zachować całkowite skupienie, bo posiadałam informacje, które mogły wspomóc sprawę. Nie odzywałam się, a chociaż z głowy zsunęłam kaptur, tak głowę miałam spuszczoną niżej. Byliśmy jedyni w tej sali, ale spodziewałam się, że zaraz może zjawić się tu prawdziwy tłum, o ile znałam kilka nazwisk udzielających się w szeregach Rycerzy, tak czułam nawet coś na rodzaj podekscytowania, że dzisiaj inni odsłonią swoje oblicze. Mieliśmy być armią, a ta powinna sobie ufać, ale czy ja byłam w stanie zaufać każdemu przy stole? Czy oni byli w stanie zaufać mi? Głowę podniosłam wyżej, obserwując sufit zdobiony świecami. Pamiętałam czasy gdy kilka długich lat temu nosiłam tu wina i piwa. Świat zmienił się nie do poznania, a przecież potężny huragan dopiero się formował.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 12:21\nStaffordshire było jedynie przystankiem na drodze do większego celu, więc nie minęło dużo czasu, nim dotarły do nich wieści, że w kręgu zainteresowania Czarnego Pana znalazły się hrabstwa nie tyle paskudnie zaabsorbowane sprawami mugolskimi, co te, które do tej pory pozostawały wolne od wpływów, od decyzji ciężkiej, nestorowej ręki. Kiedyś pewnie ktoś tymi ziemiami rządził, być może rody te wymarły na przestrzeni ostatnich lat, ale Elvira nie miała wiedzy ani nawet potrzeby zgłębiać się w historię szlachectwa sięgającą dalej niż jej własne nazwisko. Kluczowe pozostawało to co tu i teraz - Czarny Pan oczekiwał od nich, że ludy oraz zasoby tamtego regionu znajdą się pod ich pieczą. Tak więc musiało się stać - Elvira wzięła się do roboty natychmiast. Żadne jej osobiste problemy, wyzwania, przed którymi stawała, a które z wojną nie miały niczego wspólnego; nic z tego nie mogło równać się obowiązkom, przynależnym jej jako Rycerzowi. Rycerce. Była w tym nawet jakaś satysfakcja, przyjemność, gdy musiała znów poświęcać większość dni i myśli na wojnę, tak jakby życie poza wojną nie istniało, nie miało znaczenia.\nGdy tylko dostała informacje o naradzie, zebrała w całość fakty, jakie zdołała zgromadzić do tej pory. Uszeregowała wiedzę w notatniku, rozpisała sobie przemowę, wyuczyła jej na pamięć, potem spaliła dziennik. Była przewrażliwiona na punkcie bezpieczeństwa, sekretów, zwłaszcza po tym, jak okazało się, że nawet jej własne mieszkanie nie jest twierdzą, której nikt nie podejrzewałby i nie próbował sforsować. Choćby użyła zaklęć, zaklęcia dało się złamać. Ufała jeszcze chyba tylko własnej głowie, bo nikt do tej pory nie próbował jej legilimentować. Może powinna spróbować nauczyć się oklumencji. Może przypomni sobie o tym po szkodzie, tak jak o tym, by zabezpieczać mieszkanie.\n- Witajcie - rzuciła neutralnie, po tym jak cicho i dyskretnie wśliznęła się do sali obrad. Wszystko było posprzątane, elegancko uszykowane, ale ona dalej odnosiła wrażenie, że czuje w powietrzu metaliczny smród krwi. Pojawiła się na spotkaniu jako jedna z pierwszych, zawsze punktualna. Czarna, swobodna szata jedynie nieznacznie wyszczuplała w talii, szerokie rękawy i drobna koronka na gardle nadawały jej pogrzebowej natury. Jasne włosy spięła z tyłu klamrą, akcentowała rysy twarzy. Czuła się piękna, ale i niezaskakująco zmęczona. Zajęła miejsce obok Drew, przysunęła sobie jeden z pucharów z winem, ale nie uniosła go, obejmując tylko szyjkę szczupłymi palcami i przypatrując mu krytycznie, jakby chciała wyczytać w gęstym płynie stare, niezgłębione sekrety. - Nie miałam po drodze czasu przydybać żadnego charłaka, więc mam nadzieję, że tym razem obejdzie się bez składania ofiar - szepnęła do Macnaira bardzo cicho, bardzo spokojnie. Nieironicznie.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 12:48\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 12:55\nZa nimi pasmo sukcesów. Wielkich osiągnięć, które spotkały się z aprobatą Czarnego Pana, ale jednocześnie nie pozwalały im poprzestać i spocząć na tym, co już zdobyli. Musieli działać dalej. Prężniej, ambitniej. Musieli patrzeć za horyzont i sięgać po to, co jeszcze niezdobyte. Suffolk i Warwickshire wydawały się być pochłonięte przez dezorganizację. Nie słyszał, by tereny opowiadały się za kimkolwiek — za Zakonem Feniksa, za Rycerzami Walpurgii. Wrogie i nie wrogie czarodziejom jednocześnie, pozostały puste, nieobłożone sojusznikami w strategicznych punktach, zapomniane przez wszystkich, ale nie przez Pana, który chciał je mieć. A oni musieli podjąć odpowiednie kroki, aby zgarnąć je dla niego — strachem lub siłą, obietnicą dobrobytu i bezpieczeństwa lub śmiercią. O sposobach, o celach, o tym, co przed nimi mieli dyskutować. Czas ich gonił, wróg nie spał. Wiedział, że nie mieli ani chwili do stracenia. Powinni czym prędzej udać się w teren i rozpocząć działania.\nW Białej Wywernie pojawił się tuż po Drew. Od razu skierował się do środka, nie tracąc czasu na palenia papierosa na zewnątrz. Skinął głowę barmanowi, który od dawna nie miał żadnych, interesujących go informacji, po czym zaszedł do umówionej sali, wewnątrz widząc tylko Drew. Skinął mu głową w ramach powitania, nie rozwodząc się już nad tym, że ostatnim razem to spotkanie nie zakończyło się zbyt szczęśliwie. To, co się z nimi działo było wtedy dla nich wciąż wyjątkową, niezgłębioną jeszcze tajemnicą. Dziś wiedział już więcej, oddawał się temu częściej, pozwalał tajemnej, pasożytniczej duszy w nim przejmować kontrolę, by siać zniszczenie i chaos w zamian za garść wspomnień, czego nie był wciąż do końca świadom. Dopiero konfrontacja z osobami, których nie potrafił rozpoznać ani przywiązać do żadnego konkretnego zdarzenia była w stanie dać mu pogląd na koszty, jakie przyszło mu ponieść.\nAle władza, potęga miały swoją cenę, a on godził się je ponosić raz za razem, bez cienia strachu, czy wątpliwości.\nZajął miejsce przy stole, prawie tuż obok Drew. Dzieliło ich jedno miejsce, jedno puste krzesło. Wyciągnął z kieszeni papierośnicę, którą położył przed sobą, na blacie tuż po tym jak wydobył z niej czarodziejskiego papierosa i odpalił pstryknięciem palców. Palił mniej niż dawniej, często z niezadowoleniem odkrywając, że puzderko jest puste. Zaraz po tym nalał sobie wina do kielicha, wypełniając go do połowy, choć i tak wiedział z góry, że nie opróżni go w trakcie tego spotkania.\n| czary mary hokus locus\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 13:17\nOstatnie odwiedziny w Białej Wywernie zakończyły się więcej niż krwawo, Deirdre pojawiała się więc w progach elitarnej karczmy, skrytej w półmroku Śmiertelnego Nokturnu, czujna bardziej niż zwykle. Niepokój związany z tym, co mogło wywołać skumulowanie na tak małej przestrzeni obciążonych reperkusjami Locus Nihil czarodziejów, narastał z każdym krokiem, ale nie dawała tego po sobie poznać, jak zwykle opanowana, wyniosła i wyprostowana. Miała na sobie luźną pelerynę, skrywającą detale sylwetki oraz twarz; zrezygnowała z drogiego, rzucającego się w oczy futra, bo choć przywykła do luksusów, to rozumiała, że wkraczanie w plugawy półświatek wymaga dostosowania się. Nie, żeby nie poradziła sobie z ewentualnymi zakusami na bogactwo czy cnotę, po prostu nie miała czasu na szarpaniny w rynsztoku z degeneratami. Tego wieczoru mieli dyskutować o czymś ważnym, o spełnieniu rozkazów Czarnego Pana i kontynuowaniu dobrej passy, rozpoczętej działaniami w Staffordshire. W głowie Mericourt pojawiały się już obrazy, wstępne rachunki oraz scenariusze kolejnych kroków w drodze do zrealizowania ambitnych wytycznych, chciała je jednak skonsultować oraz upewnić się w sensie swych poczynań. Nie tylko to zaprzątało jej myśli, ten wieczór niósł ze sobą jeszcze jedno wyzwanie, kroczące w tej chwili obok niej przez boczny korytarz, prowadzący do sali zajętej przez Rycerzy Walpurgii.\nWren była gotowa. Śmierciożerczyni wiedziała o tym już od kilku dobrych tygodni, lecz działała z lodowatą ostrożnością, wystawiając Chang na dziesiątki prób. Tych teoretycznych, praktycznych - i tych mieszczących się pomiędzy, w niewygodnych szczelinach podświadomości. Musiała być jej pewna, pewna jej posłuszeństwa, odwagi, ale także pokory. Tylko śmierć mogła być karą za przyniesienie wstawiającej się za Wren śmierciożerczyni, a nie chciała tracić tak zdolnej uczennicy oraz uznać wspólnych nauk za czas haniebnie zmarnowany. Istniała więc tylko jedna droga, naprzód: ku bliższemu związaniu się z organizacją.\nZanim wprowadziła ją do Białej Wywerny, spotkała się z nią ponownie, jasno wytyczając zasady oraz granice. Zarysowała też lekko hierarchię, podkreślając jednak równość doświadczeń oraz przywilejów; wszyscy, którzy zasługiwali na łaskę Czarnego Pana, wyróżniali się ponad motłoch. Surowe kazanie musiało wybrzmieć w odpowiedni sposób, dlatego resztę wspólnej drogi spędziły w milczeniu.\n- Pamiętaj, co ci powiedziałam - odezwała się ostrzegawczym szeptem tuż przed tym, gdy drzwi większej, bocznej sali otworzyły się przed nimi. Deirdre przeszła przez nie pierwsza, ściągając z głowy kaptur: tym razem, zapobiegawczo - by nie narażać się na szarpiącego za nie Ramseya? - związała włosy w ciasny kok. Ruszyła wzdłuż stołu, kiwając głową Ricie i Elvirze. - Dobrze wyglądasz - rzuciła beznamiętnie do siedzącego obok blondynki Drew, przesuwając przelotnie dłonią po jego ramieniu, licząc, że żadne z nich nie zacznie wyglądać źle pod wpłwem klątwy Locus Nihil. Mulcibera wyminęła bez gestu ani słowa, zerkając tylko na niego z ukosa; choć od szarpaniny na poprzednim spotkaniu minęło wiele czasu, dalej chowała w sobie urazę. Skierowała się więc na drugi kraniec stołu i machnęła ręką na Wren, prostym gestem każąc usiąść jej na jednym z dalszych krzeseł. Sama zajęła miejsce tuż obok niej, wyprostowana i skupiona, nie sięgając po zgromadzone na stole przysmaki. Czekała.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 17:34\nDokładnie miesiąc temu żarliwy płomień egzekucyjnych stosów oczyścił Staffordshire ze szlamu, wieńcząc chwalebne posunięcia idealistów czystej krwi na znak kontroli nad kolejnym obszarem. Dziś ważyć się miały losy hrabstw pogrążonych w anarchii, której należało wreszcie położyć kres. Biała Wywerna nie obfitowała w luksus, do którego nawykł pierworodny Cronusa Malfoya. Dobór miejsca spotkania pozostawał wiele do życzenia w obliczu tematów, o jakich przyszło mu dyskutować z uniżonymi sługami Czarnego Pana. Zebranie Rycerzy Walpurgii, do których jeszcze formalnie nie należał, wyobrażał sobie zupełnie inaczej - przez myśl mu nie przeszło, że będzie musiał zajść na samą Ulicę Śmiertelnego Nokturnu, ażeby omówić polityczne losy Wielkiej Brytanii w towarzystwie elit Czarodziejskiej Wojny. Nader dyskretny grunt posiadał jednakże wiele innych walorów, z którymi trudno było się kłócić, toteż zniesmaczony obskurnym lokalem, w milczeniu przekroczył jego próg, przykuwając uwagę zebranych tu ludzi. Badawcze spojrzenie objęło całą salkę, acz subtelny krok powiódł go dalej, na największą z bocznych sali zarezerwowaną dla najważniejszych gości przybytku.\nSkłonił się zebranym, wydając z ust kulturalne powitanie i zlustrował ich dyskretnie, obchodząc wielki stół pełen dekoncentrującej zastawy. Jak większość tu obecnych, również prominentny polityk posiadał garść cennych informacji, których wdrożenie w plan mogło wynieść go ponad sprzymierzonych i przysłużyć się sprawie w iście reprezentatywny sposób. W głębi duszy liczył, że kiedy już przyjdzie mu zabrać głos w obradach stowarzyszenia, pozostali wykażą się równie wielkim zainteresowaniem omawianym tematem i uzyska wsparcie w planowanym przedsięwzięciu; cel był wszakże szczytny.\nAtmosfera w towarzystwie była niepokojąca. Niektóre z twarzy potrafił zidentyfikować, inne spotkał po raz pierwszy, nie wszystkim potrafił zaufać. Miał nieodparte wrażenie, że między tymi ludźmi widniało jakieś napięcie, że za kulisami wydarzyło się coś złego. A może taka już była natura tych spotkań? Jawne, konspiracyjne szepty, nieoczywiste uwagi, wymieniane spojrzenia i wzajemna obserwacja - to wszystko wywoływało w nim sprzeczne emocje. W ciszy zaczekał na rozwój wydarzeń, sadowiąc się w widocznym miejscu pośrodku dłuższego rzędu krzeseł.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 19:55\nNowy rok rozpoczął się nawet lepiej niż dobrze. Zwycięstwo odniesione w Staffordshire wpłynęło na niego i zakłada, że też na wszystkich innych, uskrzydlająco. Najważniejsze było teraz, aby nie osiąść na laurach. To, że odnieśli tak wielki sukces tamtego styczniowego dnia wcale nie oznaczało, że mogą sobie pozwolić na odpoczynek. Wręcz przeciwnie, teraz należało się jeszcze bardziej skupić, poświęcić jeszcze więcej uwagi na sprawy związane z tym co było dla ich sprawy ważne.\nBurke choć zajęty swoimi sprawami biznesowymi, zawsze potrafił znaleźć czas na rzeczy związane z Rycerzami. Dotarły do niego informacje, ze Czarny Pan skierował swoje spojrzenie na Warwickshire oraz Suffolk. Znał również sytuację w tych hrabstwach. Fakt, że nie opowiedziały się one jeszcze po żadnej ze stron były z jednej strony trochę niepokojące, ale z drugiej pozostawiało im, Rycerzom, duże pole do manewru. Mogli użyć swoich koneksji, swoich umiejętności manipulacyjnych by przekonać mieszkających tam ludzi aby opowiedzieli się za jedyną słuszną stroną. Chociaż Xavier nigdy nie bronił się przed używaniem siły, wręcz przeciwnie, czasami uważał, że bywała konieczna, to gdzieś tam z tyłu głowy pojawiła mu się myśl, że może tym razem da się załatwić wszystko bez rozlewu krwi.\nW Białej Wywernie nie bywał często, chociaż znał to miejsce. Mimo wszystko zawsze jak miał wybór to kierował swoje kroki w innym kierunku. Dzisiaj jednak nie miał wyboru. Przekroczył próg lokalu ubrany w długi, czarny płaszcz, po czym dyskretnie rozglądając się po wnętrzu, powoli skierował się do Sali, która była zarezerwowana na dzisiejsze spotkanie. Zawsze rozglądał się po lokalach, do których wchodził, nazywał go zboczeniem zawodowym, ale zawsze szukał czegoś, jakieś inspiracji dla swojego lokalu. Wątpił jednak aby w Wywernie znalazł cokolwiek co mogłoby go natchnąć.\nW końcu wszedł do sali. Było już tu kilka osób. Znał praktycznie wszystkich, jedynie mężczyzna z papierosem oraz ciemnowłosa kobieta byli mu obcy. Skinieniem głowy przywitał Drew oraz pannę Multon, z którymi miał przyjemność walczyć ramię w ramię w listopadzie poprzedniego roku, kiedy to dokonali pięknej rzezi na obozie mugoli. Również skinął głową Lordowi Malfoyowi, z którym może nie koniecznie miał okazję rozmawiać wiele razy w swoim życiu, ale mimo wszystko zawsze podziwiał jego umiejętności oratorskie, zwłaszcza po przemówieniu w Staffordshire.\n- Madame. – delikatnie skłonił głowę na widok Deirdre Mericourt, mając nadzieję, że kobieta już nie żywi aż tak dużego urazu do jego pracownika.\nSam zajął się tą sprawą, choć tak naprawdę nie musiał. Nie chciał jednak by Madame Mericourt myślała, że ludzie pracujący dla niego są oprychami, a on sam nie wyciąga konsekwencji z takich sytuacji jaka miała miejsce.\nW końcu ściągnął płaszcza, prezentując się jak zawsze w idealnie dopasowanym garniturze i zajął miejsce dwa krzesła na lewo od Deirdre.\nOstatnio zmieniony przez Xavier Burke dnia 21.09.21 15:39, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 23:14\nPrzyszłość w pełni zależała od działań, które podejmą dziś. To teraźniejszość miała największe znaczenie, jeśli chodziło o perspektywy na to, co przyniesie im los. Każde usilne staranie, działanie, które podejmowali, wybory, których dokonywali – coraz bardziej zbliżały ich do osiągnięcia pewnego celu, który przyświecał im wszystkim. Każdy śmierciożerca, każdy Rycerz Walpurgii i ich sojusznik miał jeden cel. Czarny Pan wystosował swoje oczekiwania, żądał działań i konsekwencji, a oni byli tymi, którzy egzekwowali to wszystko i realizowali założenia. Rosier wkładał wiele wysiłku w to, co robił, a wiedział, że gotów był poświęcić jeszcze więcej. Nie oczekiwał na oklaski, na wiwaty publiczności – bo robił to wszystko w imię ideałów i tradycji. Pielęgnowana latami nienawiść wobec szlam i mugoli była jedynie powodem, zapalnikiem i napędem do dalszych działań. Oczyszczenie świata i zaprowadzenie w nim porządku było jasną ideą, do której powinien dążyć każdy. Szlamy i mugole nie mieli do tego żadnych praw, aby korzystać z uroków magii i wszelkich ich aspektów, nie byli godni tego przywileju i swoimi działaniami niszczyli coś, co nigdy nie mogło być ich.\nZjawił się w Białej Wywernie, przed drzwiami przystając jeszcze na moment. To tutaj zaczęła się jego droga w ciemność, pchany różnymi pobudkami, myślami gnającymi w jego umyśle, które nie do końca były jego. Zrobił coś, czego nie chciał robić, czuł coś, co było zupełnie nieznanym mu uczuciem. Tym sposobem zjawiał się tu po raz kolejny, aby spotkać tych, którzy w odniesieniu do szlam i mugoli podzielali to samo zdanie, byli jednej myśli. Czy znów dzisiaj dojdzie tu do zatracenia? Dziwnego rodzaju obłędu, nad którym nie był w stanie zapanować? Musiał zwalczyć własne demony, stawić im czoła i nie pozwolić sobie na to, co zdarzyło się ostatnim razem. Starał się oczyścić myśli, jednak wspomnienia kiedy wyciągnął różdżkę przeciwko Shafiqowi było dość silne, aby wybić się na powierzchnię. Odtrącił je, przyjaciel wiedział, że nie robił tego umyślnie. Wziął głęboki oddech i wszedł do środka, kierując kroki na mniejszej sali bocznej.\nSkinął głową w stronę Drew, później Rity. To podjęte wraz z nimi działania pozwoliły im osiągnąć mały sukces na terenach Derbyshire. Wbrew pozorom zadanie nie było łatwe, ale zrobili to, co do nich należało. Rozejrzał się jeszcze po pozostałych, przywitał się z Ramseyem, z którym współpraca w Staffordshire była naprawdę niesamowita oraz z Deirdre skinąwszy jej głową. Nie był zbyt wylewny, ale chyba każdy zdążył do tego przywyknąć. Powitał Abraxasa, Elvirę, aby na końcu podejść do Xaviera, przywitać się z przyjacielem i zająć miejsce obok niego. Pozostało im czekać na resztę zgromadzenia, z pewnością mieli sobie wiele do powiedzenia.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 20.09.21 23:59\nOdkąd w grudniu Deirdre zawiadomiła go listownie, że dołączy do kolejnego spotkania, wyczekiwał zaproszenia z niecierpliwością. Chciał wreszcie ujrzeć wszystkich, którzy działają dla dobra Wielkiej Brytanii za zamkniętymi drzwiami, którzy zakulisowo podejmowali decyzje w imieniu Czarnego Pana i za polityków. Niegdyś Cornelius Sallow upatrywał kariery w ministerialnych intrygach i łasce wyżej postawionych. Wojna otworzyła mu oczy. Prawdziwa potęga kryła się tutaj, w mroku Śmiertelnego Nokturnu, wśród ludzi zgromadzonych w Białej Wywernie. Minister, arystokraci, to wszystko fraszka - za sznurki pociągał Czarny Pan.\nA Cornelius Sallow niczym ćma lgnął tam, gdzie mógł znaleźć największe wpływy, gdzie drzemała największa władza.\nUbrał się elegancko i konserwatywnie, jak zawsze. Niegdyś obawiałby się wejść tak ubrany na ulice Śmiertelnego Nokturnu, niegdyś pokazywał się tutaj niechętnie i incognito, w starym płaszczu, lękając się kradzieży. Teraz jednak czasy się zmieniły. Teraz mógł chodzić po szemranej dzielnicy z podniesioną głową i miał niejasne wrażenie, że jest tutaj rozpoznawany i szanowany nie tylko jako antymugolski polityk, a jako jeden z ich świata. Nokturn nie należał już tylko do szumowin i ukrywających się przed prawem czarnoksiężników, Nokturn należał do Borginów i Burke'ów i Rycerzy Walpurgii.\nBył zbyt doświadczony, by nie przyznać przed samym sobą, że czuje tremę. To naturalne. Spotkanie było ważne, jeszcze ważniejsze niż zaszczytna obecność na Sabacie. Dzisiaj stawał przed najpotężniejszymi czarnoksiężnikami w Wielkiej Brytanii jako Cornelius Sallow, odarty z masek, zaproszony do wspólnego stołu.\nNie byłby jednak sobą, gdyby nie próbował dodać sobie pewności jakąkolwiek maską - tym razem utkaną z uprzejmości i profesjonalizmu.\n-Dobry wieczór i dziękuję za zaproszenie. Cornelius Sallow. - przywitał się i przedstawił, krótko, bez zaszczytnych tytułów (choć Rzecznik Ministra Magii, legilimenta, wierny wasal Shropshire brzmiało tak pięknie), świadom, że skoro go tutaj zaprosili to wszyscy doskonale wiedzieli, kim jest. I on znał już wielu z nich - obecność konserwatywnych arystokratów była spodziewana, lekkim drgnieniem kącików ust powitał Ritę z którą przecinał ścieżki i dzielił wspólne talenty, spodziewał się tutaj (z dozą ostrożności) Elviry po niepewnie jedynie prześlizgnął wzrokiem, rozpoznał pana Mulcibera z pogrzebu Alpharda i ledwo pohamował uniesienie brwi na widok Wren przy Deirdre. Zgodnie z życzeniami byłej narzeczonej, powstrzymał uprzejmy uśmiech - pomimo zawieszenia broni na Sabacie, wciąż zamierzał udawać przy Rycerzach Walpurgii, że nie łączyło ich nic więcej, tak jak nakazała mu to w październiku.\nZajął jedno z miejsc przy stole, a jego myśli zaprzątnęły już wieści z Suffolk i informacje, którymi chciał podzielić się z zebranymi.\nRe: Większa sala boczna [odnośnik] 21.09.21 0:22\nNieformalna inicjacja trwała długo. Próba za próbą, każda jedna trudniejsza od poprzedniej, wyciskająca coraz więcej kropli potu czy krwi ze zmęczonego, lecz zdeterminowanego organizmu; wszystko to miało przygotować ją właśnie na ten dzień, gdy na barki opadł całun największego z honorów. Choć wartości wyznawane przez Wren ugruntowane były od lat, droga prowadząca ją do stołu Rycerzy Walpurgii była kręta, pełna niespodzianek, a w ostatnim czasie pełna też jej, kobiety wymagającej niemal tak bardzo jak sama czarna magia. To u boku Deirdre Azjatka miała zjawić się pierwszy raz na progu Białej Wywerny, przejść do sali przeznaczonej spotkaniom regularnie odbywającym się pod jednym dachem, w otoczeniu tych samych mebli. W ich ciszy zaklęta była tajemnica wcześniejszych dysput - i mrożących krew w żyłach wydarzeń, o których Chang pojęcia nie miała i mieć nie mogła. Opętania, wojenne plany, przygotowania, tajemnice, zadania wyznaczone przez Czarnego Pana, tego enigmatycznego, potężnego maga objawiającego swoją obecność miesiąc temu w Staffordshire, ach, pod oliwkową skórą mrowiło naturalne zdenerwowanie, gdy myślała o tym wszystkim w drodze do przybytku. Wreszcie. Podziwiała ich tak długo, a dziś mogła zasiąść w ich znakomitym towarzystwie. Deirdre i Elviry była pewna, obie wszak uchyliły przed nią rąbka tajemnicy względem swojej przynależności do popleczników i wyznawców Lorda Voldemorta, pamiętała także głos Sigrun z egzekucji, która dumnie przywdziała maskę Śmierciożercy - ale co z pozostałymi? Kogo będzie dane jej spotkać, kto okaże się honorowym członkiem społeczeństwa, kogo wśród tych dzielnych ludzi zabraknie?\n- Nie przyniosę ci wstydu - odpowiedziała równie cichym szeptem skierowanym do Mericourt, nim jeszcze wkroczyły do środka, do sali, gdzie zebrało się już kilkoro czarodziejów. Nie przyniesie go, nie mogła tego zrobić - w pewien kuriozalny sposób ryzykowała własnym życiem zjawiwszy się tutaj pod czujnym, ostrym spojrzeniem Deirdre, której zawód przeistoczyłby się w pieczęć lakującą wyrok wydany na Wren. Od środka ogarniały ją napięcie tańczące z podekscytowaniem; Azjatka skinęła głową w ramach powitania i rozejrzała się po zebranych, patrzyła na nich z uwagą, wzrokiem jednakże pozbawionym nachalności, do każdej twarzy próbując przyporządkować nazwisko. Od razu rozpoznała zasiadającą przy stole Ritę, przesunąwszy potem spojrzenie na Multon, na Abraxasa, którego kojarzyła jako polityka i mówcę z egzekucji na Stoke-on-Trent. Pozostałych nie znała w ogóle. Byli dla niej enigmą, stonowaną feerią barw chłodnych szarości, które nie pałały naiwnym zapałem niepohamowanej energii, zamiast tego w spokoju oczekując oficjalnego rozpoczęcia zgromadzenia. Nie odezwała się, nie zaszczyciła ich słonecznym uśmiechem podnieconego nowicjusza; bez słowa zajęła po prostu miejsce obok Deirdre, zaraz po tym, jak kaptur ciemnego płaszcza opadł na ramiona. Serce dudniło w piersi jak dzwon. Oddech byłby gotów zadrżeć, gdyby nie panowała nad reakcjami organizmu, kłamliwa w kontroli przywdziewanych masek, jak zawsze; z uprzejmym zainteresowaniem wodziła spojrzeniem po otoczeniu, uważna na to, by nie naruszyć niczyjej prywatności, aż do momentu, gdy w środku zjawił się również Cornelius, elegancki i skory do natychmiastowego podkreślenia swojej tożsamości. Powinna była uczynić to samo? Mericourt nie wspomniała jednak o podobnej konieczności, zaś od ich wejścia i pojawienia się w sali kilku innych osób cisza panowała wśród nich nieprzerwanie. W ramach niemego powitania skinęła więc głową mężczyźnie, gdy ten uśmiechnął się dziwnie, a potem pogrążyła w swym własnym bycie, niechętna sięgać po żadną przekąskę czy napój.\nI tak nie przełknęłaby ni grama, skoncentrowana, wyczekująca.\nOstatnio zmieniony przez Wren Chang dnia 21.09.21 0:55, w całości zmieniany 2 razy


Nowe maskomaty w Bielsku-Białej - bielsko.mamNewsa.pl\nRegion, Bielsko-Biała, Gospodarka, Wiadomości, 04.05.2020 16:38, fot. Paweł Sowa/Wydział Prasowy UMBB\nPomysł z maskomatami został bardzo dobrze przyjęty przez mieszkańców Bielska-Białej - zarówno tych, którzy szyją maseczki, jak i tych, którzy maseczek potrzebują.\nOd dwóch tygodni dwa dystrybutory z maseczkami stoją obok bielskiego Ratusza. Teraz każdy, kto zechce pomóc, może wrzucić maseczki od góry do dystrybutora, a osoby potrzebujące mogą je sobie zabrać. Potrzebujących jest znacznie więcej i często bywa tak, że nie ma co wyjąć z maskomatu.\nDlatego sporą liczbę maseczek przekazała do dystrybutorów na placu Ratuszowym firma Suez. Firma Suez odpowiedziała również pozytywnie na apel radnych Romana Matyi i Maksymiliana Prygi, aby dystrybutory ustawić także w innych częściach miasta. Suez sfinansował cztery nowe dystrybutory, które pojawią się na osiedlach - Wojska Polskiego, Beskidzkim i Karpackim, jeden już ustawiono na osiedlu Złote Łany. Ustawianie maskomatów koordynuje Wydział Gospodarki Miejskiej Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej.


O nas - Biuro tłumaczeń tekstów technicznych i naukowych\nBiuro tłumaczeń Studio Tekst jest ogólnopolskim, w pełni internetowym biurem tłumaczeń specjalizującym się w tłumaczeniu tekstów. Jako firma oddana wyłącznie działalności tłumaczeniowej, działamy nieprzerwanie od 1993 roku, umiejętnie łącząc doświadczenie z nowoczesnością. Dzięki zdobytemu na przestrzeni wielu lat doświadczeniu i wypracowanym metodom pracy jesteśmy w stanie zapewnić Klientom najlepszy stosunek jakości do ceny świadczonych usług.\nMożemy poszczycić się nie tylko wieloletnimi tradycjami, lecz przede wszystkim długoletnim realnym doświadczeniem, którego podstawę stanowią tłumacze współpracujący z nami nieprzerwanie od wielu lat, a często od samego początku istnienia naszego biura.\nOd dawna wprowadziliśmy i konsekwentnie stosujemy zasadę specjalizacji tłumaczeń. Polega ona na przydzielaniu zadań tłumaczeniowych\nodpowiednim tłumaczom ściśle według ich specjalności tłumaczeniowych.\nDoświadczenia i specjalizacja\nNasz dorobek obejmuje ponad sto tysięcy stron przetłumaczonych tekstów praktycznie z wszystkich najważniejszych dziedzin. Szczególne miejsce zajmują tu:\ntłumaczenia z różnych dziedzin techniki i przemysłu\ntłumaczenia z zakresu nauk technicznych i przyrodniczych\ntłumaczenie dokumentacji sterowania i zapewnienia jakości\ntłumaczenia z dziedziny energetyki i ochrony środowiska\ntłumaczenie artykułów naukowo-technicznych\nSpośród wspomnianych wyżej dziedzin technicznych i naukowych, na szczególną uwagę zasługują takie specjalności, jak:\nprzemysł gazów technicznych\ngalwanotechnika i ochrona przed korozją\nNa przetłumaczone przez nas teksty składają się m.in.:\ninstrukcje obsługi i konserwacji urządzeń\nnormy, standardy, specyfikacje\nartykuły naukowe, prace naukowe, referaty i autoreferaty\nskrypty uczelniane i pozycje książkowe\nSpecjalizacja w standardzie\nPracujemy w oparciu o zespół wyselekcjonowanych tłumaczy, których specjalności pokrywają wszystkie główne dziedziny. Każde zlecone tłumaczenie jest wykonywane przez tłumacza będącego specjalistą w danej dziedzinie\nWkład doświadczenia w każdy tłumaczony tekst\nDzięki obszernym bazom terminologii zgromadzonym w ciągu wielu lat działalności, a także dzięki konsekwentnie realizowanej zasadzie specjalizacji\nwszystkie nasze tłumaczenia osiągają najwyższy i bardzo wyrównany poziom.\nW pracach translatorskich korzystamy z\nnajnowocześniejszych narzędzi wspomagających pracę tłumacza (CAT) wraz z obszernymi bazami tłumaczeń, co zapewnia najwyższą jakość tłumaczenia i zgodność stosowanej terminologii\nRealizujemy tłumaczenia w pełni poprzez Internet, bez ograniczeń terytorialnych\n(c) 2020 STUDIO TEKST – Wszelkie prawa zastrzeżone


Cofnięcie pozwu - kontynuacja\nstopnie schodowe frezy do paznokci\n« Właściwość przemienna\nDoręczenia przez adwokatów »\nCofnięcie pozwu – kontynuacja\nPublished 2015-06-02 | By admin\nNie może tu jednak wchodzić w grę zaspokojenie roszczenia przez pozwanego, w takim bowiem wypadku dochodzone roszczenie staje się bezzasadne i podlega oddaleniu.\nW ramach kontroli dopuszczalności cofnięcia pozwu sąd nie udziela swej zgody na tę czynność procesową, a swój sprzeciw wyraża w ten sposób, że pomimo złożenia przez powoda odpowiedniego oświadczenia o cofnięciu pozwu, kontynuuje postępowanie, o czym zawiadamia strony, a o przyczynach uznania cofnięcia pozwu za niedopuszczalne wypowiada się w uzasadnieniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (§ 162 reg.).\nW postępowaniu nieprocesowym po rozpoczęciu posiedzenia albo po złożeniu przez któregokolwiek z uczestników oświadczenia na piśmie cofnięcie wniosku jest skuteczne tylko wtedy, gdy uczestnicy nie sprzeciwiają się temu w wyznaczonym przez sąd terminie (art. 512 k.p.c.). Wymieniony termin (sądowy) powinien być z reguły nie krótszy niż dwa tygodnie (analogicznie do terminu w związku z cofnięciem pozwu) przy czym jego wyznaczenie ma sens tylko wtedy, gdy żaden z uczestników (np. obecnych na ostatnim posiedzeniu, przed rozpoczęciem którego nastąpiło cofnięcie wniosku) nie sprzeciwił się cofnięciu wniosku. Jeżeli przed rozpoczęciem posiedzenia nastąpiło cofnięcie wniosku, odroczenie tego posiedzenia w celu wyznaczenia terminu do złożenia oświadczenia co do cofnięcia wniosku jest celowe tylko wtedy, gdy na posiedzenie to nie stawili się niektórzy uczestnicy, gdyż obecni na posiedzeniu powinni od razu złożyć oświadczenie co do cofnięcia wniosku. Jednakże ich sprzeciw byłby bezprzedmiotowy w razie cofnięcia wniosku połączonego ze zrzeczeniem się roszczenia przez wnioskodawcę.\nCofnięcie wniosku jest bezskuteczne w sprawie, której wszczęcie mogło nastąpić z urzędu. Sąd także powinien wyrazić swój sprzeciw na cofnięcie wniosku, jeżeli byłoby ono niezgodne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo rażąco naruszało usprawiedliwiony interes osób uprawnionych.


Adata UE700 128GB USB 3.0 w Sklepie RTV EURO AGD\nPrzechowuj wszystkie swoje dane w jednym bezpiecznym miejscu na pendrivie Adata UE700 128GB USB 3.0, dzięki pojemności 128 GB . Przenieś na niego swoje zdjęcia i filmy, pliki muzyczne flac/mp3 i inne dokumenty, kótre zajmują wiele miejsca na dysku HDD twojego komputera, osłabiając jego wydajność. Teraz możesz przechować na pendrivie swoje wszystkie niezbędne dane i w prosty sposób je przenieść na inne urządzenia.\nMaksymalna prędkość zapisu 135 MB/s\nSolidny, realny zapis. Naprawdę godny polecenia\nAdata zwykle jakością nie powala, ale ten model się wyłamuje. Solidny, śliczny, prędkościami nie odbiega od dysku SSD - transfery zgodne ze specyfikacją. Jestem mile zaskoczony - za te pieniądze to świetny wybór.\nBardzo dobrze się spisuje realny zapis między 115 MB/s a 120 MB/s polecam\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Adata UE700 128GB USB 3.0, wpisz 1013277 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Herbaty – kilka zasługujących na uwagę informacji. Dowiedz się więcej o swoim ulubionym napoju | Erg-bierun\nHerbaty – kilka zasługujących na uwagę informacji. Dowiedz się więcej o swoim ulubionym napoju\nHerbatę pierwsi poznali mieszkańcy kontynentu azjatyckiego. Na kontynent europejski napój ten dotarł dopiero w XVII wieku, ówcześni mieszkańcy kontynentu europejskiego nie postrzegali jednak herbaty jako naprawdę smacznego napoju, ale jako lekarstwo. Dopiero kiedy upłynęły dwa stulecia herbata stała się jednym z bardziej popularnych napojów na kontynencie europejskim.\nW XIX wieku herbata stała się napojem o wyjątkowo dużej popularności i sytuacja ta nie zmieniła się do teraz. Większość z nas nie jest w stanie wyobrazić sobie dnia bez sięgnięcia po przynajmniej jedną filiżankę herbaty. W chwili obecnej miłośnicy tego napoju mogą rozkoszować się piciem nie tylko czarnej herbaty. W sprzedaży pojawiły się już jakiś czas temu herbaty czerwone, białe, zielone oraz mieszanki herbat.\nSprzedawane są nie tylko rozmaite rodzaje tradycyjnych herbat, ale również herbaty zapachowe. Herbaty te tworzone są na bazie zielonej lub czarnej herbaty a dodawane są do nich między innymi kwiaty lub pączki pomarańczy.\nCzy nasz wpis zdaje się być intrygujący? Masz ochotę poznać więcej treści na zbliżony temat? Zatem idź tu smycze naszywane i przeczytaj nowy wątek.\nDo herbat można dodawać także kwiat jaśminu – poznaj sklep Magia Orientu . Powstaje wówczas pięknie pachnąca po zaparzeniu herbata jaśminowa. Wspomniana Herbata jaśminowa zyskuje rosnące każdego dnia grono zwolenników, a przede wszystkim zwolenniczek, gdyż jej picie wyjątkowo korzystnie wpływa na urodę.\nPrawdziwi fani herbaty mogą własnoręcznie przyrządzić własną mieszankę lub kupić ją gotową. Jeśli chcemy sami przygotowywać mieszanki herbat , to przede wszystkim trzeba zaopatrzyć się w dobrą herbatę czarną lub zieloną, która będzie podstawą tworzonej mieszanki – . Następny krok to wybór dodatków, które będą miały wpływ na jej smak i aromat.\nMasz chęć zgłębić prezentowany problem pod innym kontem? Jeżeli tak, to najlepszą metodą jest kliknięcie tego linku. W tamtym miejscu zweryfikuj szczegóły (http://www.iowfilter.com/).\nCzarną bądź zieloną herbatę poleca się łączyć z cynamonem, kandyzowaną lub suszoną skórką z pomarańczy, tak samo przygotowaną skórką z cytryny, kardamonem, który uprzednio został zmielony.\nLista dodatków do własnoręcznie komponowanej mieszanki herbaty może być o wiele większa. Możemy dodawać do niej wyjątkowo lubiane suszone owoce, ale także zioła. Jeżeli chodzi o zioła, to z herbatą wyjątkowo dobrze komponuje się mięta. Przygotowaną mieszankę powinno się przechowywać w szczelnie zamykanym pojemniczku, aby nie traciła swojego aromatu. Tworząc własną mieszankę, mamy szansę na przygotowanie niezwykłej herbaty.\nTen wpis został opublikowany w Hurt metali i otagowany Herbata czarna, jaśmin, napój przez admin. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Miasto szlabanami stoi\nPrzy ul. Słonecznej był jeden szlaban, w ostatnich dniach zamontowano drugi (fot. Witold Sadowski)\nW Elblągu trwa szlabanomania. W ostatnich tygodniach tylko w okolicy ulicy Słonecznej zamontowano trzy szlabany, broniące dostępu do miejsc parkingowych. Zakładają je wspólnoty mieszkaniowe, którym nie żal na taką inwestycję kilkunastu tysięcy złotych. To hit czy kit? Oceńcie sami.\n- Brakuje słów na to, co się ostatnio dzieje. Wiele wspólnot bierze przykład ze spółdzielni Sielanka, która jako pierwsza w mieście zaczęła montować szlabany na taką skalę. W zarządzanych przeze mnie wspólnotach jest podobnie. Niedawno na wniosek mieszkańców zamontowaliśmy szlaban przy ul. Giermków, od strony budynku, w którym kiedyś był delikatesy, wkrótce zacznie działać – mówi Bernard Woźny, jeden z elbląskich zarządców nieruchomości.\nSam szlaban kosztuje około 7,5 tysiąca złotych, do tego dochodzą koszty związane z doprowadzeniem instalacji elektrycznej, zamontowanie tablic informacyjnych, założenie monitoringu. W sumie nawet kilkanaście tysięcy złotych. To jednak nie zniechęca kolejnych wspólnot mieszkaniowych, szlabany powstają w Elblągu jak grzyby po deszczu.\n- Szlaban to nie jest sposób na rozwiązanie wszystkich problemów mieszkańców, o wiele większym problemem jest zagospodarowanie terenu wokół budynku, na to już w wielu przypadkach mieszkańcy nie chcą się zgodzić. Kiedyś miasto dofinansowywało podobne projekty i to przynosiło skutki – dodaje Bernard Woźny.\nDzisiaj wspólnoty mogą wydzierżawiać tereny wokół swoich budynków od miasta już za złotówkę, by na własny koszt zagospodarować zaniedbane okolice. Niewiele wspólnot jednak z tego korzysta, o czym świadczy kiepski stan wielu podwórek nawet w centrum miasta. Mają za to własne szlabany.\nI bardzo dobrze, że są szlabany, mieszkańcy przynajmniej mają gdzie parkować. W innych miejscach gdzie ich nie ma bardzo często widzę, jak ludzie z sąsiednich bloków parkują na czyimś parkingu i potem mieszkańcy muszą się głowić gdzie wcisnąć swój samochód.\nUstawić jeszcze szlabany na wjazdach do miasta i pobierać opłaty, bo jeszcze tam ich tylko brakuje w Elblągu.\nno do jasnej cholery. .. i w czym jest problem? nie ma wazniejszych spraw do poruszenia? jest wspólnota, spółdzielnia która ma SWÓJ (czy dzierżawiony) teren przed budynkami to robi z nim co uważa za stosowne, dla swoich mieszkańców. Do autora, proszę o przykład miejsc gdzie zainwestowano w szlabany, a o podwórkach kompletnie zapomniano.\nnooo i pojawili sie główni malkontenci. w końcu. tęskniliśmy. temat szlabanów i te same wpisy.\nOgrodzone posesje ( domy ) nikogo nie dziwią " własność prywatna " otóż nasz blok też jest taką własnością i również możemy posiadać bramę. Nie chcemy aby każdy mógł tu wjeżdżać itp\nparodia. .sielanak to wogole parodia. .. jeszcze kamery. .u nas na kosynierów się wogole rozpanoszyli ale do czasu. ..\nbloku, słuszność prawisz - polać mu\nSzlabany są i będą i jest to najlepsze rozwiązanie bo jak wszyscy wiedzą podwórko przy ulicy giermków mączna służyło jako parking dla wszystkich prócz mieszkańców i wreszcie się to skończy już widać różnicę jeszcze niech drogę zrobią i będzie super\nZ całym szacunkiem do wszystkich stron sporu, ale prozę pamiętać o tym że w naszym mieście jest dużo pojazdów tego kiedyś nikt nie przewidział że za dwa lub więcej tysiąca można zakupić "pojazd" po przykładzie mojego sąsiada widzę że jego rodzina ma już trzy pojazdy. .. .. więc nie zdziwi mnie fakt że dalej będą trudności z parkowaniem nawet za szlabanami to lekka paranoja radził bym pomyśleć nad parkingami bo to nieuniknione, piętrowe parkingi itp. te szlabany na długo nie pomogą /////\nDrogi Panie/Pani! Co to Ciebie interesuje, chyba że za to zapłaciłeś/aś z własnej kieszeni. To sposób na postawienie samochodu po pracy w wyznaczonym miejscu, a nie walka o to miejsce. A tak poza tym o jakiej zieleni miejskiej Pan/Pani mówi. To ma być zieleń. Syw. Trawa ścinana dwa razy do roku, psie odchody i porozwalane śmieci, które fruwają dosłownie wszędzie. Brawo za szlabany. Czysto, schludnie i jest mozliwość parkowania.\nWspominana Giermków/Mączna/Hetmańska. Przykład bez większego zastanawiania się.


Kombinezon Hebron Denim od KOKOworld Kombinezon Hebron Denim\nNa deszczową pogodę /\n_ / DENIMolution / Kombinezony z TENCELu / Spring Summer 20 - citiZEN\nGdyby podróżnicy mieli swoje uniformy, z pewnością byłby to kombinezon Hebron. Jego DNA to odpowiedź na potrzeby nawet najbardziej wymagających obieżyświatów.\nJest delikatny i przewiewny – komfort ponad wszystko! Hebron stworzyliśmy z lyocellu – materiału wyglądającego jak jeans, jednak miękkiego jak bawełna. Ten wykorzystany przy produkcji kombinezonu certyfikowany został przez austriacką firmę Lenzing (lyocell po takiej certyfikacji można określać jako TENCEL®).\nJego produkcja nie szkodzi środowisku – Odkrywanie świata to, oprócz niezapomnianych wrażeń, także odpowiedzialność. Pamiętamy o tym podczas wybierania materiałów do naszych kolekcji. Drewno na pulpę, bazę przędzy tencelu, pochodzi z lasów o zrównoważonej gospodarce. Substancje niezbędne do produkcji materiału, które odzyskuje się aż w 99%, kierowane są do ponownego użycia. Tencel sprytnie zastępuje tradycyjny jeans, jego wytworzenie pochłania też zdecydowanie mniej wody. Mądrze, ekologicznie, odpowiedzialnie.\nHebron jest niezwykle praktyczny – spodnie i top w jednym, po co wozić dwa ciuchy? Sznurek w pasie umożliwia regulowanie kombinezonu i dopasowanie go do sylwetki.\nAnd last but not least… jest kolorowy – wyposażyliśmy go w naturalnie barwione, zrobione z orzecha palmowca, guziki corrozo. Listwę, do której są wszyte, stworzyliśmy ze wstawki z indonezyjskiego batiku.\nNajlepsze dodatki do kombinezonu? Plecak, okulary przeciwsłoneczne i mapa!\nKombinezon po praniu nabiera dodatkowej miękkości i traci początkowy błysk tkaniny co jest efektem pożądanym.\nSkład: 100% Tencel TM lyocell; gramatura 130 g/m2 Dodatki wykonane ze 100% bawełna Batik indonezyjski DENIMolution for those who care\nPrać mechanicznie w pralce - bardzo delikatny proces, maksymalna temperatura prania 30 st.; prać w worczeku; prać z podobnymi kolorami; prać w delitaknych detergentach; prasować w temperaturze 110 st bez pary; nie bielić; nie suszyć bębnowo; nie prać chemicznie. nie namaczać długotrwale.


„Zrezygnowaliśmy z podpisania Balotellego” | Transfery.info\n„Zrezygnowaliśmy z podpisania Balotellego”\n2016-08-23 13:46:56, Aktualizacja: 4 lata temu\nPrezes Sassuolo przyznał, że mógł zakontraktować Mario Balotellego.\nMario Balotelli powoli przestaje być "młodym, zdolnym", a staje się "niespełnionym talentem". Włoch wciąż jest stosunkowo młody, ale ma ogromne problemy ze znalezieniem klubu. W Liverpoolu nie ma szans na grę, bo w drużynie nie widzi go Jürgen Klopp.\nAgent 26-latka robi co może, by znaleźć swojemu klientowi nowego pracodawcę. Kontaktował się z kilkoma zespołami, ale, jak dotąd, nie udało mu się znaleźć chętnego na zakup niesfornego napastnika.\n- Mino Raiola oferował nam Balotellego, ale odrzuciliśmy tę ofertę. Chcieliśmy Alejandro Gómeza, lecz Atalanta powiedziała "nie" - poinformował prezes Sassuolo, Giovanni Carnevali. Wcześniej usługami "Super Mario" wzgardziły Bologna i Udinese.\nO pozyskanie Włocha stara się Chievo, ale klubu z Werony nie stać na kupno piłkarza, więc w grę wchodziłoby jedynie wypożyczenie. To z kolei nie satysfakcjonuje Liverpoolu. "The Reds" chcą pozbyć się niechcianego zawodnika z listy płac, dlatego zależy im na transferze definitywnym.\nWięcej na temat: Mario Barwuah Balotelli US Sassuolo Liverpool FC Anglia Włochy


Po „Ostatniego Jedi” sięgnęłam z dużym opóźnieniem, patrząc na to, jak kiedyś czekałam na jego premierę, ba! nawet zastanawiałam się nad sprowadzeniem sobie wersji po angielsku. Było to też moje pierwsze spotkanie z adaptacją filmu na powieść i jak na razie będzie ostatnie. Albowiem okazało się, że tak jak większość ekranizacji jest dla mnie gorsza od pierwowzoru, tak forma książkowa uwielbianego filmu też pozostawia wiele do życzenia. Nie uważam, żeby była to zła powieść, jest w porządku, po prostu nie dorasta oryginałowi do pięt.\nŻeby nie było tak negatywnie oto kilka miłych słów na temat „Ostatniego Jedi". Najlepiej wypadły sceny dodatkowe, czyli te, które nie znalazły się w filmie. Jest to jeden z dwóch powodów, dla którego sięgnęłam po tę powieść i choć nie jest ich jakoś dużo to każda z nich byłą na tyle ciekawa, żebym nie żałowała do końca, że tę książkę przeczytałam.\nNajwiększą wadą „Ostatniego Jedi” okazało się coś, na co chyba powinnam być przygotowana, biorąc pod uwagę, że jest to adaptacja filmu. A chodzi mu tutaj o rozbieżność między fabułą oryginału a tym, co zostało opisane w powieści. Nie są to może jakieś duże zmiany, przyznam, że niektóre z nich były nawet miłe i chciałabym, żeby w taki sposób zostały przedstawione w filmie, ale jakoś sam fakt, że różnice te występowały, jakoś mi zgrzytał. Nie pomaga tutaj nawet fakt, że wiem przecież, jak takie książki powstają, scenariusz jest modyfikowany itp. Po prostu, ja wiem, chyba mój mozg nie umie sobie tego oddzielić.\nMuszę też przyznać, że niestety momentami wiało nudą. Aż miałam ochotę czasami ominąć kilka/kilkanaście stron, żeby dojść do jakiegoś ciekawszego fragmentu.\nA więc czy warto? Osobiście już po lekturze trochę żałuję, że nie przeczytałam po prostu tych kilku interesujących mnie scen i nie dałam sobie spokoju z resztą. Ale może to wynika z mojego nowego podejścia do czytania, a mianowicie niemarnowania tego niewielkiego czasu, który mam na czytanie na coś, co mnie nudzi lub nie interesuje ;)\nEtykiety: opinia recenzja\nIstimor Izostar 13 marca 2019 22:24\nOstatni Jedi, to rak nawet w wersji filmowej. Masakra i czysta jatka, to i książka nie mogła uratować tego gniota ;].\nZ książkowych adaptacji filmu bardzo dobry jest "Ostatni smok", Charlesa Edwarda Pogue. Pogłębia już i tak bardzo dobry film.\nPodsumowanie czytelnicze | Marzec 2018\nJestem wierną fanką wszystkiego, co napisał/a Neil Gaiman, Jane Austen, Kurt Vonnegut oraz Rick Riordan. Mam zdecydowanie zbyt dużo książek, które chciałabym przeczytać w stosunku do wolnego czasu, który posiadam, choć nadal nie mogę się powstrzymać przed wyszukiwaniem nowych tytułów :) Uwielbiam czytać dobrze napisane recenzję książek, nieważne czy tych dobrych, czy złych, oraz artykuły na przypadkowe tematy, na które akurat uda mi się trafić w odmętach internetu ;)


Organizacja spotkania biznesowego to zwykle spory stres dla organizatora. Podobnie zresztą jak dla osoby odpowiedzialnej za ustalenie miejsca przebiegu imprezy integracyjnej. Znalezienie odpowiedniego miejsca na przeprowadzenie spotkania biznesowego (bez względu na jego charakter) to wyzwanie. Jak dobrze dobrać miejsce na spotkanie biznesowe, czym się kierować? Odpowiemy na te i inne pytania, jakie stawiają sobie organizatorzy eventów i konferencji. Więcej\nNiezwykłe miejsca w okolicach Ustronia\nUstroń to niewielka, malowniczo położona miejscowość uzdrowiskowa, w której nikt nie będzie się nudził. Wiele tutaj jest atrakcji, skierowanych nie tylko do dorosłych, ale i dzieci. Coś dla siebie znajdą osoby chcące aktywnie spędzić czas, jak i ci, którzy przyjechali tutaj w poszukiwaniu relaksu. Zdecydowanie każdy, bez względu na cel swojej wizyty, powinien zawitać w naszej restauracji góralskiej w Ustroniu Koliba pod Czarcim Kopytem.


Dziel i rządź Chcesz czytać więcej ? Zapraszam serdecznie do bloga !\nStara i praktyczna zasada rządzenia polegająca na wzniecaniu wewnętrznych konfliktów na podbitych terenach i występowaniu jako rozjemca zwaśnionych stron.\nTa praktyka często została stosowana przez Brytyjskie Imperium, do podbijania nowych terytoriów na całym świecie, i do utrzymywania kontrolę nad ludźmi mieszkających w tych terytoriach.\nW przypadku Indii, kiedy Brytyjczycy przybyli u nas w 1612 r., mieliśmy praktycznie ustabilizowaną sytuacje społeczną. Może mieliśmy trochę konflikt z muzułmanami, ale przeważnie dało się żyć. W bardzo krótkim czasie, Brytyjczycy stworzyli konflikty między Hindusami wierzących w Hinduizmie, i z Hindusami praktykujących Islam. To spowodowało że dużo część muzułmanów rządzili swoje odrębne Państwo. Wtedy Sir Cyril Radcliffe razem z Mahatma Gandhim i Jinnah, stworzyli osobny kraj. Kraj tylko i wyłącznie dla muzułmanów. Kraj który w dzisiejszych czasach nazywamy Pakistanem. Jinnah, tak dla waszej informacji, jest ojcem Pakistanu. Tak jak dla nas Hindusów ojcem był Mahatma Gandhi.\nW przypadku Indie i Pakistanu, taktyka dziel i rządź świetnie się działało. Indie był wtedy bardzo dużym krajem, mając ponad 5000 lat bogatej historii. W ciągu zaledwie 300 lat, Brytyjczycy zniszczyli naszą samopoczucie, i stworzyli problemy między ludźmi i dzielili ich na podstawie koloru skóry, i ich poziomu wykształcenia. Brytyjczycy tak namieszali w naszej głowie, że nadal walczymy o Kaszmir z Pakistanem. Do dzisiaj przez ten spór, około 200,000 ludzi nie żyje. W tym policjanci, i zwykli ludzie. A walka o Kaszmir toczy się dalej.\nA co się działo w Bliskim wchodzie? To że mieli ponad 3000 lat historii, to nic dla Brytyjczyków. W ciągu 30 lat, przez namieszanie Brytyjczyków, stworzyły się nowe sztuczne Państwa, takich jak Jordania, Palestyna i Izrael. Nie twierdzę, że Żydzi nie zasługują na swoje własne państwo. Niech mają swoją własną ziemie.\nDo tej pory Izrael i Palestyna kłócą się o West Bank. Wygooglujcie słowo Iron dome na Youtube, i wszystko będzie jasne. Co tam się dzieje to nie jest do opisania. Dzień w dzień problemy. A Brytyjczycy sobie żyją dalej we własnym kraju szczęśliwie, a w innych krajach ludzie się cierpią.\nRzućmy okiem na chwilę na Stany Zjednoczone, Kanadę i Australię. Również były kolonie imperium Brytyjskiego. Patrząc na mapę tych krajów, widzimy że państwa są podzielone na ogromne bloki i każdy tych bloków nazywali stanami. Wygląda na to kilka generałów spotkali się przy whiskey, wzięli sobie ołówki i zaczęli sobie narysować nowe stany na mapie świata. Wygląda to zbyt sztucznie. Sztuczna historia która zniszczyła wieloletnią historie danego kontynentu/ kraju.\nNie ma takiego Imperium, który stworzył tyle chaosu i spowodował przesiedlenie tylu ludzi w tak krótkim czasie, jak Imperium Brytyjskie.\nŚmieszne jest to że dla nas Hindusów, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone są wciąż krajami naszych marzenia. Pragniemy tam zamieszkać na stałe. Zapomnieliśmy, co zrobili Brytyjczycy w dawnych czasach, i jak zniszczyli naszą kulturę i nasze dziedzictwo. Funty brytyjskie i brytyjski styl życia są dla nas o wiele bardziej atrakcyjne niż nasza historia. Smutna prawda.


BLUZKA OVERSIZOWA CIEMNOCZERWONA HERMINA\n» BLUZKA OVERSIZOWA CIEMNOCZERWONA\nBLUZKA OVERSIZOWA CIEMNOCZERWONA\nOversizowa bluzka z dzianiny o luźnym kroju wykonana z mieszanki bawełny z akrylem, w prostej formie z dekoltem w kształcie łódki. Idealna na każdą porę roku. Swobodny, luźny fason sprawdza się w zestawieniu ze spódnicą w eleganckich stylizacjach. Dzianina wykonana na ręcznej maszynie dziewiarskiej typu vintage. Dostępna i w kolorze ciemnoczerwonym. Kolor na zdjęciu może się różnić ze względu na różne parametry monitora. Projekt i wykonanie: Hermina Skład: 50% bawełna 50% akryl Prać ręcznie w letniej wodzie z płynem, suszyć na płasko. Czas realizacji zamówienia: do 3 dni roboczych. WYMIARY (z tolerancją do 2 cm): szer. 60 cm, dług. 47 cm. Modelka na zdjęciu ma 180 cm wzrostu


Najtrudniejsza ewakuacja w historii miasta - miedziowe.pl\nStart Głogów Najtrudniejsza ewakuacja w historii miasta\n3 tysiące osób będzie musiało opuścić mieszkania\nNajtrudniejsza ewakuacja w historii miasta\n14.11.2018. Radio Elka, Leszek Wspaniały\nZiemia głogowska nadal kryje w sobie wiele niebezpiecznych pamiątek z czasów II wojny światowej. Dziś podczas prac budowlanych na Alei Wolności w Głogowie robotnicy natknęli się na niewybuch. Saperzy szacują, że jest to 250-kilogramowa bomba lotnicza.\n- Jej usytuowanie w gruncie nie pozwala jednoznacznie stwierdzić czy ma bądź nie ma zapalników. W związku z tym będzie traktowana tak jakby je miała. Taka jest wojskowa procedura. Jeszcze dziś postaramy\nsię dotrzeć do jak największej liczby mieszkańców Alei Wolności, bo to głównie te tereny będą podlegały ewakuacji - mówi Karol Skowroński, kierownik biura zarządzania kryzysowego i spraw obronnych UM w Głogowie.\nOsoby ewakuowane znajdą schronienie w Szkole Podstawowej nr 2 przy Alei Wolności 74, gdzie będą musiały przeczekać czas, kiedy ładunek będzie wywożony przez saperów. Służby zakładają, że ewakuacja rozpocznie się około 7:00, 7:30 , tak aby około 10:30 do pracy mogli przystąpić saperzy. - Jest to chyba najtrudniejsza w ostatnim czasie ewakuacja. Obejmuje największy obszar i największą ilość osób. Są to mieszkania, w których w dużej części znajdują się osoby starsze. Jutro przynajmniej do godziny 12:00 nie będzie czynne I LO, Przedszkole nr 2 oraz byłe Gimnazjum nr 1, a obecnie SP2 przy ul. Sikorskiego, ZS Politechnicznych, pobliska stacje benzynowa, McDonald czy hotel Qubus. Wszystkie te tereny będą musiały być wyłączone z eksploatacji - dodał kierownik.\n1. Dodane przez zlomiarz, w dniu - 14-11-2018 12:11\ntakie cyrki z tymi bombami ...hahahahahahhaha\naaa&. JPRD , za dwie byteki denaturatu we czterech wyniesiemy ,rozbroimy i będzie spoko & a ten strażak emeryt ,będzie nam po zagrychie latal & koncze ,bo w kanale may slabe WIFI &\n2. Dodane przez qazwsx, w dniu - 14-11-2018 12:22\nGdzie można się dowiedzieć jakie ulice obejmie ewakuacja? Spółdzielcza? Poczdamska? część starówki? czy tylko Aleja?\n3. Dodane przez Prośba, w dniu - 14-11-2018 12:38\nProszę podać numery bram budynków przy Al. WOLNOŚCi,które będą ewakułowane\n4. Dodane przez realizacja prośby, w dniu - 14-11-2018 13:09\nEwakuŁują wszystkie numery bram...\n5. Dodane przez sfs, w dniu - 14-11-2018 13:33\nProszę o wystawienie rachunku za te działania i przesłanie do Berlina. Niemcy powinni do dziś płacić za takie akcje\n6. Dodane przez Pablo, w dniu - 14-11-2018 13:52\nTo są sowieckie bomby nie niemieckie\n7. Dodane przez ironick, w dniu - 14-11-2018 14:09\nDo 5 - rachunek raczej do Moskwy. To prawdopodobnie "prezent" od Armii Czerwonej dla broniących się w festung Glogau Niemców.\n8. Dodane przez Serbowianka, w dniu - 14-11-2018 14:09\nCzy w związku z tym krajowa 12 będzie nieprzejezdna?\n9. Dodane przez Baran.P, w dniu - 14-11-2018 14:11\nCo Wy Chcecie.Głogów to Twierdzą po Wrocławiu. Oder Festung Glogau.Byl bardzo zniszczony podczas 2 wojny światowej! !\n10. Dodane przez ...do 5, w dniu - 14-11-2018 14:18\nNie dość że powinni być obciążeni kosztami... to jeszcze bym im to zapakował i wysłał najlepiej drogą lotniczą...\n11. Dodane przez do sfs, w dniu - 14-11-2018 14:39\nJasne, Niemcy sami siebie bombardowali i dlatego powinni za to teraz jeszcze Tobie zapłacić\n12. Dodane przez Marek, w dniu - 14-11-2018 15:36\nRaz jeszcze zapłacić? Jak w Niemczech wybory wygrają pisopodobni to macie jak w banku, że upomną się o te ulice nawet z bombami. Uznają powojenne ustalenia graniczne, tak jak PiS reparacje wojenne, za nieważne. Demony z przeszłości szybko wrócą, a USA daleko.\n13. Dodane przez Alexis, w dniu - 14-11-2018 16:28\nGłogów był niemiecki. Ja jako mieszkanka zawsze czułam się nie swojo. Zajęliśmy te tereny ale wiadomo że historii nie zmienisz. A co do bomby to nasz koszt i obowiązek bo na niej mieszkamy.\n14. Dodane przez ee4, w dniu - 14-11-2018 16:29\nKolego nr 11. Niemcy wywołali tę wojnę, do dziś powinni spłacać spowodowane straty i ponosić wszelką odpowiedzialność i wszystkie koszty. Powinny być dziś najbiedniejszym państwem Europy i płacić do dziś wszystkim poszkodowanym krajom. Nie ponieśli żadnych konsekwencji. Państwo polskie nie miało szans się o to upominać, dzis wszyscy udają, że nic sie nie stało i trzeba zapomnieć\n15. Dodane przez Rysio, w dniu - 14-11-2018 16:52\nA może to bomba aliantów. Oni też buble zrzucali na te miasta jak Glogau, czy Dresden i inne\n16. Dodane przez Zapraszamy na Górków, w dniu - 14-11-2018 16:52\nZAMIAST ZDETONOWAĆ NA PRAWDZIWYM POLIGONIE. NIECH NAM DOMY DO RESZTY SIĘ ROZLECĄ!\n17. Dodane przez RAMBO, w dniu - 14-11-2018 17:24\ndo kom. 16 trzeba było się budować gdzie indziej. A poza tym na górkowie takich klusek się nie niszczy.\n18. Dodane przez popieram, w dniu - 14-11-2018 17:28\ndo nr 14. Popieram. Masz absolutną rację. Za morderstwa, popełnione niewyobrażalne zbrodnie, wywołanie cierpienia i dokonane zniewagi oraz złodziejstwo - Niemcy powinni po dziś dzień spłacać kraje, które napadła III Rzesza.\n19. Dodane przez lala, w dniu - 14-11-2018 19:09\nDo 12.Masz rację.\n20. Dodane przez Misiek, w dniu - 14-11-2018 19:36\nWeteran głogowski Daniel to załatwi.\n21. Dodane przez ironick, w dniu - 14-11-2018 19:44\nDo 14 i 18. Paradoksalnie, gdyby Niemcy nie wywołały ll wojny światowej to do dziś byliby w posiadaniu Dolnego i Górnego Śląska , Opolszczyzny, Ziemi Lubuskiej czy większości Pomorza. Do Wrocławia, Szczecina czy ... Głogowa Polacy jeździliby tylko do pracy tak jak teraz do Monachium, Hamburga czy Berlina. Tak więc nie płaczmy tak bardzo nad "złą" historią.\n22. Dodane przez Xyz, w dniu - 14-11-2018 20:01\nCzy most będzie przejezdny?\n23. Dodane przez Stefan, w dniu - 14-11-2018 20:03\nA czy nie można by było jasno napisać czy przejazd przez most będzie czynny w tym czasie?\n24. Dodane przez Biker, w dniu - 14-11-2018 20:21\nNa stronie UM w zakładce Aktualności jest szczegółowy wykaz budynków oraz instytucji a także info dotyczące wjazdu na most.\n25. Dodane przez T, w dniu - 14-11-2018 20:36\nDo 21. Chyba wolałbym żeby Glogau był niemiecki a Wilno i Lwów polskie. Nieszczęśliwe to losy\n26. Dodane przez hahaha, w dniu - 14-11-2018 21:56\nPani Alexis jeszcze w 1506 w Głogowie byli Jagiellonowie, więc to że Głogów został kiedyś utracony, nie znaczy, że był niemiecki i mamy czuć się nieswojo. Nie były to tereny rdzennie niemieckie, a przechodziły z rąk do rąk. Już chyba nie muszę wspominać o księstwie głogowskim\n27. Dodane przez m, w dniu - 15-11-2018 07:51\ndo kom.26 zgadzam się w 100%.A nieznajomość historii własnego miasta poraża. Zamiast pisać głupoty w necie mogli by zajrzeć do książek\n28. Dodane przez do nr 26, w dniu - 15-11-2018 07:54\nTo może Inflanty też były polskie ? . Tam też mieliśmy ziemie i też panował jakiś czas król polski .A co do Głogowa to król czeski dłużej panował nad tymi ziemiami niż polski . Poza tym to było księstwo a nie ziemie macierzyste polski .\n29. Dodane przez Ewa, w dniu - 15-11-2018 08:52\nWłaśnie, właśnie, Księstwo Głogowskie i nic więcej. Gdybyś w ówczesnym Głogowie powiedział -jestem Polakiem- patrzyli by trochę dziwnie, ale byli dość tolerancyjni i piwo można by dopić w spokoju. Świadomość narodowa w dzisiejszym tego słowa znaczeniu, na tych ziemiach jeszcze nie istniała.\n30. Dodane przez cola, w dniu - 15-11-2018 09:13\ndo 5 bomby nie są sowieckie tylko przejęte przez sowietów arsenały niemieckie\n31. Dodane przez !!!, w dniu - 15-11-2018 10:39\nNa przełomie lat 1950/1960 wiele razy byliśmy ewakuowani do pobliskiego parku leśnego z czworoboku przy ul. Wały Bolesława Chrobrego z powodu znajdowanych co chwila w okolicach kościoła Bożego Ciała i na "Hiroszimie" bomb lotniczych (nawet półtonowych), które niekiedy były wysadzane na miejscu ze względów bezpieczeństwa, gdyż zapalniki nie zdążyły jeszcze pordzewieć !!!\nOsobiście taką 500 kg bestię miałem okazję oglądać z bardzo bliska !!!\n32. Dodane przez ..., w dniu - 17-11-2018 23:10\nEwcia a Ty dalej o piwie... uważaj żeby Ci znowu zdjęcia nie zrobili....\nCzytając te komentarze dochodzę do jednego wniosku jacy my jako naród jesteśmy żałośni...


Polonistki - Alfred Siatecki - Audiobook - BookBeat\nLiteratura pięknaPowieściPowieści współczesne\nBeata, Inez, Jadwiga, Magda, Natalia i Pola – polonistki. A obok nich ich partnerzy. Wszyscy, jak co roku, przyjeżdżają na zjazd koleżeński do domu Magdy i Marka. Spotkanie przyjaciół prowokuje do podsumowań dokonań życiowych i zwykłych spraw tworzących ich codzienność. Podsumowania te znajdują literacki komentarz w przywoływanych przez Marka w Zapiśniku dziełach największych światowych twórców. Życie tworzy literaturę, literatura życie. Alfred Siatecki – pisarz i dziennikarz. Ma w swoim dorobku literackim powieści kryminalne, jak „Postrzelony”, oraz obyczajowe, między innymi „Jubel" (1987), „Zmowa pułkowników" (2000) czy „A jednak będzie noc poślubna" (2007), zbiory opowiadań oraz bio-bibliografie lubuskiego środowiska literackiego. Jest autorem słuchowisk, zajmuje się też krytyką literacką i historią literatury. Jego utwory przekładano na białoruski, łużycki, niemiecki i rumuński.


Strona główna›Cyfrowy Polsat GO – nowe stadium ewolucji telewizji\nGdy myślimy o postępie technicznym w naszych domach, pierwsze na myśl przychodzą nam komputery albo smartfony, ale nie tylko one skorzystały. Dekoder telewizyjny to także urządzenie, które przeszło bardzo długą drogę w ciągu ostatnich lat. Z drogiej skrzynki o rozmiarach magnetowidu, koło którego zwykle był stawiany, dekoder przekształcił się w niewielkie i wszechstronne urządzenie multimedialne, a telewizja jako taka zawędrowała na komputery i smartfony dzięki internetowi i aplikacjom mobilnym. Zmiana wymagań klientów zaś doprowadziła do rozkwitu usług na żądanie.\nByć może mieliście przyjemność korzystać z dekodera satelitarnego około 25 lat temu. Duża skrzynka, podłączona była grubym kablem koncentrycznym do anteny na zewnątrz budynku i pozwalała oglądać głównie stacje zagraniczne. Dziś mamy do czynienia z zupełnie inną klasą urządzeń, które nadały telewizji inny wymiar. Przykładowo, nowe dekodery EVOBOX HD i EVOBOX LITE, wprowadzone właśnie do oferty Cyfrowego Polsatu, są bliżej spokrewnione z komputerami multimedialnymi, niż z dekoderem, który pamiętam z dzieciństwa. Dotyczy to zarówno możliwości, jak i wzornictwa i obsługi. Jako ciekawostkę warto dodać, że urządzenia te są produkowane w Polsce, w Mielcu.\nDla pamiętających archaiczne dekodery ogromnym postępem, z którego można korzystać już od kilku lat i cieszy się rosnącym zainteresowaniem, jest obsługa przez dekodery usługi Multiroom HD. Dzięki niej można oglądać różne kanały na różnych telewizorach, płacąc tylko za jeden abonament. Nowe dekodery obsługują technikę Unicable, która bardzo usprawnia pracę dekodera, istotnie przyspiesza zmianę kanałów, pozwala jednym kablem zapewnić sygnał dla więcej niż jednego dekodera w domu, a w przypadku urządzeń z twardym dyskiem nagrywać programy z kilku kanałów jednocześnie podczas oglądania w tym samym czasie jeszcze innej stacji. Ponadto, podobnie jak wiele innych współczesnych urządzeń domowych, dekodery Cyfrowego Polsatu możemy podłączyć do domowego WiFi i korzystać z serwisów online: HBO GO i Cyfrowy Polsat GO. Usługi VoD znacząco zmieniły sposób, w jaki korzystamy z telewizji, a najbardziej to, jak oglądamy seriale. Skończyły się czasy czekania na kolejny odcinek i sprawdzania programu telewizyjnego. Dziś widz decyduje, co chce oglądać i kiedy.\npodgląd oprogramowania dekodera\nOprogramowanie tego „komputera multimedialnego”, jakim jest współczesny dekoder, ma też mnóstwo innych usprawnień, które ułatwią nam życie. Program telewizyjny można sortować alfabetycznie i filtrować, by łatwiej znaleźć interesujące nas pozycje. Wszystkie audycje są czytelnie opisane, można też skorzystać z bardziej zaawansowanego szukania. Najczęściej oglądane kanały można dodawać do swoich list i tworzyć listy dla każdego członka rodziny. W momencie, gdy do wyboru mamy ponad 40 stacji filmowych, programy rozrywkowe, edukacyjne, informacyjne, dla dzieci i sportowe, jest to niezwykle przydatne. W najbliższym czasie przyda się w szczególności lista kanałów sportowych, zawierająca Polsat Sport Premium 1 i Polsat Sport Premium 2. Na tych dwóch kanałach i 4 dodatkowych serwisach telewizyjnych premium o tej samej nazwie po raz pierwszy transmitowane będą na żywo wszystkie mecze Ligi Mistrzów UEFA oraz wybrane spotkania Ligi Europy UEFA, także w jakości Super HD. Dla miłośników piłki nożnej przygotowana została specjalna oferta z dekoderem.\nMecze i wszystkie inne programy można oglądać także na urządzeniach mobilnych dzięki aplikacji usługi Cyfrowy Polsat GO, co jest rozwiązaniem niezwykle wygodnym, jeśli chcemy pooglądać telewizję poza domem. Aplikacja daje nam dostęp do niemal identycznych funkcji, jak podłączony do telewizora dekoder. Możemy w niej zarówno oglądać na żywo transmisje telewizyjne z kanałów należących do wykupionego pakietu, jak i korzystać z materiałów dostępnych na żądanie, tak samo, jak w HBO GO, łącznie z możliwością pobierania ich na urządzenie lokalne i odtwarzania przez łącze mobilne.\n[join][img=ostatniaszansa]Telewizja zawsze pod rękąPo zalogowaniu się do aplikacji przywita nas lista materiałów polecanych, nowości, programów najbardziej popularnych, odkodowanych i takich, które można oglądać już tylko przez krótki czas. Do tego mamy do dyspozycji między innymi program telewizyjny oraz możliwość oglądania kanałów telewizyjnych. Jakość materiałów możemy wybrać w ustawieniach aplikacji: „zawsze najlepsza”, „zawsze najnowsza” albo „ostatnio wybierana”. Ponadto niektóre z kanałów oferują osobne wybieranie jakości w zakresie od 240p do 720p (materiały VoD są dostępne w jakości 1080p) oraz możliwość zmiany proporcji ekranu. Pozwala to na elastyczny wybór zarówno urządzenia, na którym chcemy oglądać program, jak i źródła dostępu do internetu – mobilnego albo WiFi. Widoczne poniżej menu odtwarzania zniknie samo po chwili bezczynności. Można je przywołać ponownie, dotykając ekran w czasie oglądania programu.\nPod względem obsługi aplikacja mobilna przypomina interfejs usługi Cyfrowy Polsat GO na dekoderze. Przejście do części „Kanały TV” pozwoli nam wybrać kanał z listy i od razu przystąpić do oglądania. Jeśli więc wiemy, na którym kanale jest emitowana właśnie interesująca nas pozycja, będzie to najszybsza droga, by do niej dotrzeć.\n[join][img=Screenshot_20180927-095136]Poszukującym czegoś do oglądania bardziej przyda się sekcja „Program TV”. Tu możemy przechodzić między programem dla poszczególnych kanałów, przyjrzeć się opisom i włączyć oglądanie interesującego nas aktualnie kanału. Jeśli spóźniliście się na jakiś program – nie szkodzi. Dzięki dobrodziejstwom cyfrowej telewizji można „cofnąć” film i zacząć oglądanie od początku. Można również w dowolnej chwili wstrzymać transmisję i zrobić sobie krótką przerwę. Widać, że telewizja przeszła długą drogę.\n[join][img=Screenshot_20180927-095148]Nawigacja w aplikacji jest dość intuicyjna – zwykle albo dostaniemy do dyspozycji listę od razu widoczną na ekranie, albo możemy przechodzić między kategoriami czy kanałami TV, przesuwając widok w bok. W części poświęconej telewizji najczęściej używanym przeze mnie widokiem był „Program TV”, w którym w ten właśnie sposób można nawigować między kanałami.\nVoD – rozrywka, filmy i bajki na żądanie\nObecnie trudno oddzielić telewizję od katalogu materiałów dostępnych na żądanie. W aplikacji Cyfrowego Polsatu także mamy dostęp do takiego katalogu, gdzie możemy wybrać materiał do oglądania. VoD został podzielony na kategorie, ma oczywiście możliwość wyszukiwania i przeglądania wszystkich tytułów w kolejności alfabetycznej. Lista jest długa, więc przydałby się tu dodatkowy podział na sekcje, choć można też skorzystać z propozycji obejmujących nowości czy materiały obecnie popularne lub polecane w serwisie. Trzeba też podkreślić, że aplikacja Cyfrowego Polsatu daje nam dostęp zarówno do szerokiej biblioteki produkcji Polsatu, jak i do katalogu filmów i seriali HBO GO, co stanowi imponujący zestaw. Trzeba tylko zadbać o odpowiedni abonament. Bez niego możemy jedynie przeglądać katalog.\n[join][img=vodhbo]Podobnie jak konkurencyjne aplikacje, Cyfrowy Polsat GO daje możliwość dodawania filmów i seriali VoD do ulubionych, by mieć do nich łatwy dostęp. Wiele z dostępnych materiałów można też pobrać, by obejrzeć je offline w aplikacji. Jedyne, czego tu brakuje, to czytelniejsze oznaczanie materiałów, które można pobrać, a które tylko oglądać online – obecnie obie kategorie oznaczane są tym samym symbolem.\n[join][img=pobieranie]Usługa Cyfrowy Polsat GO jest dostępna również w przeglądarce po zalogowaniu na go.cyfrowypolsat.pl. W aplikacji nie zabrakło ustawień kontroli rodzicielskiej i zabezpieczenia PIN-em.\nDostęp do serwisu Cyfrowy Polsat GO mają na dekoderze wszyscy abonenci platformy, a opcję ON THE GO można włączyć dodatkowo za 5 zł opłaty technicznej lub jest w cenie wybranej oferty, w tym na przykład oferty mistrzowskiej, kierowanej do fanów piłki nożnej. Aplikacja da nam dostęp do kolekcji programów telewizyjnych zależnej od abonamentu – od 40 do ponad 100 kanałów dostępnych mobilnie oraz bogatej biblioteki materiałów VoD. Aplikację można aktywować z jednego konta użytkownika na 3 urządzeniach.


Arlena Hanc stypendystką Premiera RP - 2013-01-28 13:06:23\nArlena Hanc, uczennica klasy 3c, otrzymała stypendium Prezesa Rady Ministrów oraz Ministra Edukacji Narodowej na rok szkolny 2012/2013. Warunkiem otrzymania stypendium jest posiadanie najwyższej średniej w szkole oraz otrzymanie świadectwa promocyjnego z wyróżnieniem (min. 4,75).\nZ tej okazji 23 stycznia 2013 r. w Starostwie Powiatowym w Sławnie odbyło się spotkanie Wojciecha Wiśniowskiego, Starosty Sławieńskiego oraz Andrzeja Protasewicza, Wicestarosty z uczniami szkół ponadgimnazjalnych, którzy otrzymali stypendium Premiera, a także ich rodzicami. Stypendyści otrzymali dyplomy i nagrody, a w części nieoficjalnej rozmawiano o zainteresowaniach i planach na przyszłość uczniów. Wszystkim nagrodzonym gratulujemy!\nDla maturzystów - 2013-01-26 13:28:20\nPrzed feriami... ćwiczenia maturalne - 2013-01-24 21:55:07\nFilmowy zapis spotkania z Desi Rinpocze - 2013-01-23 19:07:42\nDesi Rinpoche, sekretarz Dalajlamy, odwiedził liceum w Sławnie - 2013-01-22 01:53:58\n17 stycznia 2013 r. Zespół Szkól w Sławnie im. Jana Henryka Dąbrowskiego odwiedził Desi Rinpoche, wysoko postawiony duchowny buddyjski, sekretarz Dalajlamy, jednego z największych przywódców religijnych świata. Wygłosił wykład na temat buddyzmu tybetańskiego oraz odpowiadał na pytania uczniów. Skąd buddyjski "biskup" w Sławnie? Wszystko odbyło się za sprawą współpracy LO w Sławnie z Akademią Pomorską w Słupsku w zakresie języka polskiego i kulturoznawstwa, a szczególnie dzięki przyjacielowi liceum - prof. Danielowi Kalinowskiemu z Instytutu Polonistyki AP, który sprowadził charyzmatycznego wykładowcę, nauczyciela tybetańskich mnichów. Niezwykły gość z dalekiego świata, wspaniała atmosfera i wiele mądrych, ważnych słów - wkrótce na stronie www.liceumslawno.com opublikujemy materiał filmowy, dokumentujący spotkanie.\nDwie refleksje. Sekwencja poświęcona edukacji była ciekawa ze względu na perspektywę kraju okupowanego przez Chiny, w którym niszczy się zabytki kultury buddyjskiej, pali teksty i burzy klasztory. Stąd możliwość uczenia się - ROZWOJU - w wolnym kraju, wzrastania przy rodzicach jest darem, o którym nie wolno zapominać. Nasz rozwój to najważniejsze zadanie, warto koncentrować się wokół niego, nie trącić czasu na sprawy, którego do niczego nie prowadzą, a wprowadzają niepokój i chaos w nasze życie. Uważność to cnota, warto obserwować siebie i świat, w którym żyjemy. W ten sposób odnajdziemy dystans i spokój, który nie bierze się z deklaracji, ale z praktyki, która także jest bardzo istotna, na przykład medytacja i kontemplacja. To trochę jak z ćwiczeniami fizycznymi. Skoro można wytrenować ciało to podobnie można postąpić z umysłem. Trzeba tylko zgodzić się na trud (praktykę, w konsekwencji ROZWÓJ). Czy warto? Dla wewnętrznego pokoju, którym emanował Rinpocze - na pewno warto. Dla właściwej oceny, tego czym się zajmuję, jak wygląda moje życie, co chce osiągnąć - warto. I podobną drogę znajdziecie w chrześcijaństwie, trzeba tylko szukać. Trzeba chcieć, działać. Temu służyło też nasze spotkanie - ROZWOJOWI, otwarciu na inne kultury i filozofie życia, porzuceniu stagnacji, wyjścia naprzeciw.\nI jeszcze o pytaniu, które chciała zadać p. Dominika Maj, ale już nie zdążyła, a ja przekazałem prof. Kalinowskiemu, zacytuję jedno i drugie. Panią Maj zainteresowała praktyka (medytacja), która pomaga człowiekowi przebaczać; przebaczać tym, którzy wyrządzili nam krzywdę. Odpowiadając pan profesor wskazał na kilka medytacji praktykowanych w buddyzmie tybetańskim, a także opowiedział o zdarzeniu, które miało miejsce podczas zwiedzania przez Dalajlamę Muzeum w Auschwitz. Na to, co widział i o czym mu opowiadano reagował wzruszeniem, nawet momentami płaczem. Natomiast chwilę po opuszczeniu obozu w grupie, która mu towarzyszyła nastrój zmieniał się diametralnie. Opowiadano historie, które powodowały głośny śmiech Dalajlamy. Ktoś z delegacji ministerialnej był zażenowany jego zachowaniem i zadał pytanie: jak pogodzić emocje związane z Auschwitz z głośnym śmiechem. Na to Dalajlama odpowiedział: "Przecież już tam nie jestem". I niech to mądre zdanie będzie końcem tego tekstu, a początkiem szkolnych dyskusji. Zainteresowanych zapraszam do gabinetu nr 5 podczas przerw międzylekcyjnych.\nZ wizytą w Akademii Pomorskiej - 2013-01-21 06:54:22\n15 stycznia 2013 roku uczniowie naszej szkoły wzięli udział w wykładzie pt: "Satelitarna kontrola wybranych parametrów środowiska Morza Bałtyckiego" wygłoszonym przez dr. Tomasza Zapadkę. Prelekcja została zorganizowana w ramach współpracy naszej szkoły z Instytutem Fizyki Akademii Pomorskiej w Słupsku.\nUczniowie zapoznali się z wynikami pomiarów zebranych m. in. na Morzu Bałtyckim oraz metodami przetwarzania ich do celów użytku publicznego. Uczestnicy wykładu zobaczyli również aparaturę pomiarową, którą użyto do przeprowadzenia badań Bałtyku.\nPołowinki 2013 - 2013-01-20 07:48:36\nPołowinki, czyli impreza kończąca pierwszą połowę edukacji w liceum, za nami. 19 stycznia 2013 r. 90. licealistów bawiło się w restauracji "Stare Kino". Szczególny wieczór, w którym wszyscy zapomnieli o urokach śródrocznej klasyfikacji i wspaniale bawili się do północy. Uczestnicy i wychowawcy klas drugich dziękują rodzicom, którzy całą imprezę zorganizowali. Jak było - zobaczcie sami...\nHarmonogram ćwiczeń maturalnych - 2013-01-15 00:05:49\nWażne dla uczniów klas drugich - 2013-01-08 20:16:26\nUwaga uczniowie klas drugich! Nauczyciele języka polskiego przypominają, że zgodnie z regulaminem egzaminu maturalnego każdy uczeń może zaproponować swój temat na ustną część egzaminu z języka polskiego. Temat powinniście zgłosić swojemu poloniście do dnia 25 stycznia 2013 r. Jeśli uzyska aprobatę szkolnej komisji egzaminacyjnej trafi na oficjalną listę tematów w 2014 r. W sformułowaniu tematu pomoże Wam informator maturalny dostępny tutaj i tegoroczna lista tematów.\nKolędowa Bitwa na Głosy - 2012-12-27 00:49:00\nŚwięta Bożego Narodzenia zbliżają się do końca. Dzisiaj przypominamy naszą szkolną wigilię. Uważnie obejrzyjcie zdjęcia i film. Dużo na nich pozytywnych emocji, życzliwości, chęci bycia razem i dzielenia się tym, co ważne, najważniejsze, często bardzo osobiste. Jeśli uda się nam zachować tę atmosferę na kolejne dni w Nowym Roku to będziemy mistrzami świata! Warto spróbować. W ten sposób nadamy szkolnej i domowym wigiliom głębokiego sensu. I niech nam się uda być jak najdłużej dobrymi ludźmi! Tego Wam i sobie życzymy na Nowy Rok.\nNa szkolnym korytarzu - 2012-12-19 21:25:45\n"Uczeń na zastępstwie" - 2012-12-15 01:03:59\nW Zespole Szkół w Sławnie przeprowadzony został nowy projekt zatytułowany "Uczeń na zastępstwie" koordynowany przez bibliotekarza Agnieszkę Smutek. Jest to propozycja dla uczniów dysponujących ponadprzeciętną wiedzą, pasjonatów wybranej dziedziny nauki lub dla tych, którzy chcą pogłębić wiedzę na wybrany zakres tematyczny i podzielić się nią ze swoimi licealnymi kolegami podczas 15 minutowego wykładu.\nPierwszą prelekcję pt "13 grudnia roku pamiętnego", w 31. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w Polsce, wygłosił Łukasz Suchanowski, uczeń klasy 1b, który dał się już poznać jako znawca historii współczesnej. Wykład poparty przygotowaną przez Łukasza prezentacją był uzupełnieniem wystawy "Za niepodległość i solidarność" autorstwa p. Agnieszki Smutek, którą obejrzeć można w holu głównym liceum.\nJak powstała kartka świąteczna LO 2012? - 2012-12-15 01:02:10\nEnglish Day - Szkocja klasy 3b - 2012-12-15 00:51:34


Zobacz wątek - Lektura\nprzez StonEmmp » 12/7/2016, 22:44\nWitam. Nie bardzo wiedziałem w jakim dziale zamieścić to pytanie więc postanowiłem tu . Jeżeli nie trafiłem to proszę o przeniesienie. Mam motocykl od niedawna i zastanawiam się czy znacie może jakieś dobre książki które mogły by mnie ustrzec przed powiedzmy typowymi błędami jakie popełnia się na początek . Wiem że nic nie zastąpi praktyki ale uważam że przeczytanie takiej książki napewno by mi nie zaszkodziło. Jeżeli się ze mną nie zgadzacie to ciekawią mnie wasze argumenty .\nprzez A7 x » 13/7/2016, 06:17\nObejrzyj sobie na YT filmik "Biblia pokonywania zakrętów", trwa dosyć długo, ale fajnie się ogląda, jest również z lektorem PL.\nJeśli chodzi o książki, to "Motocyklista doskonały 1 i 2" i "Strategie uliczne".\nNa alledrogo możesz je znaleźć w 3-paku i zerknąć na spis treści- tam zobaczysz, czy są to treści o które Ci chodziło.\nKsiążka na pewno nie zaszkodzi i jak najbardziej na plus dla Ciebie, że również poprzez literaturę chcesz się doszkolić\nprzez Ruda_Małpa » 13/7/2016, 09:43\nPolecam to samo co kolega wyżej. Polecam zakupić tutaj (otwórz link), na allegro taniej nie znajdziesz\nprzez riderZ056 » 13/7/2016, 12:50\nNic więcej nie trzeba dodawać. Sam kupiłem taki 3-pak. Warto przeczytać zwłaszcza Motocyklistę doskonałego, bo po ludzku wyjaśnia wiele rzeczy, a po drugie po tej lekturze czytanie scigacz.pl to kapitalny ubaw.


Moje nowe życie na wsi: Obiecanki-cacanki\nAutor: fuks_ja o 8/23/2015 01:40:00 AM\nJoanna Mazurkiewicz 23 sierpnia 2015 09:43\nU nas to samo.... Zdecydowanie za długo. Jakby pomogło to i byśmy zatańczyli ale według prognoz, przyjdzie nam jeszcze poczekać na ten życiodajny opad...\nGosia K 23 sierpnia 2015 17:47\nI u nas chmury były, w sumie to nadal są. Ale deszczu raczej z nich nie będzie.\nSłoneczne Niezapominanie 25 sierpnia 2015 11:48\nU nas susza była niemiłosierna, z której wszystko niemal z liści opadło i mamy środek października, końcówką sierpnia. Jednak co najmniej raz w tygodniu porządnie nam deszcz podlewał wszystko, dodatkowo codziennie My na dwie studnie. Nawet nie chcę sobie wyobrażać co by było bez tych odpadów!


Szkoła – Rozdział 11 | Opowiadania yaoi\n« Szkoła – Rozdział 10\nBłysk zielonego światła »\nSzkoła – Rozdział 11\n2 stycznia 2012 Autor: Kisielek\n– Co ty wyprawiasz! – Wykrzyknął Naruto, gdy tylko udało mu się oderwać od bruneta.\n– Mam ci do zakomunikowania parę rzeczy – powiedział spokojnie Uchiha, nie zwracając uwagi na przyglądającym się im ludziom – Po pierwsze, nie pozwolę ci się z nią umawiać. Jesteś mój.\nStanowczość w jego głosie sprawiła, że blondyna przeszły ciarki przerażenia. – Ale Sasuke…\n– Po drugie, wprowadzasz się do mnie. Chciałem być miły i zapytać, ale ty powiedziałeś, że się zastanowisz. Ale co z obietnicą, że będziesz noce spędzać przy mnie? Bym… Nie musiał się zamieniać – dodał szeptem, a potem kontynuował normalnym głosem – to nie podlega dyskusji. Dałeś słowo.\nGdy tylko to powiedział, znowu złożył pocałunek na ustach blondyna. Tym razem jednak to było tylko krótkie muśnięcie ustami.\n– A teraz… Chodźmy do Hokage.\n– Długo Jeszcze będę musiał tutaj siedzieć? – Zapytał zirytowany blondyn, mierząc się wzrokiem z Uchihą. Był na niego wściekły, że go tutaj przyprowadził. A tak miał ochotę się z tego wszystkiego wymigać!\nNienawidził szpitala. Spędzał tam zdecydowanie za dużo czasu, a teraz Babunia badała go już ponad pół godziny. Postanowił, że wyzwie za to później Sasuke i… Będzie musiał odbyć z nim poważną rozmowę.\nSzczerze mówiąc to chciał zamieszkać z brunetem i… Zagłębić się w to wszystko. Zostać nauczycielem, przebywać z przyjaciółmi. Uwielbiał misje, ale przyda mu się przerwa. Zwłaszcza teraz, kiedy… Już nie musi podążać za zagubionym przyjacielem.\n– Już kończę – powiedziała Hokage i po chwili odeszła od chłopaka. – Jak na razie wszystko wydaje się być w porządku. Jednak nie wiemy dokładnie co się stanie, gdy będziecie używać czakry w dużych ilościach. Dlatego… Chciałabym, byście poszli jutro na trening z Kakashim. I spróbowali zapanować nad tym wszystkim.\n– Czyli możemy już iść? – Zapytał Uzumaki z nadzieją, patrząc błagalnie na senninkę.\n– Dziwi mnie jednak to, że ta cała zmiana nie wpłynęła na was aż tak bardzo. Szczególnie na Uchihę. Teoretycznie chakra Kyuubiego powinna bardzo na niego wpłynąć, odkąd nie jest do niej przyzwyczajony. Szczególnie do takiej ilości – kontynuowała, nie zwracając uwagi na chłopaka.\n– Możecie iść – powiedziała w końcu, machając na nich ręką ze zrezygnowaniem. – Wy nigdy nie trzymaliście się żadnych reguł… Po prostu zejdźcie mi z oczu.\nPo badaniu Sasuke bez ceregieli, nic nie mówiąc złapał Zaskoczonego blondyna w pasie i za pomogą justu teleportował się z nim do pobliskiej dyskoteki. Gdy tylko się tam pojawili, chłopak odskoczył od niego.\n– Teme! Co ty wyprawiasz! – Krzyknął, i popatrzył się na niego podejrzanie – czemu mnie tu sprowadziłeś?\n– Muszę się trochę rozluźnić – powiedział, zrezygnowany siadając przy jednym ze stolików stojących z boku i wskazując mu miejsce naprzeciwko siebie. – Jest już dość późno, zaraz będzie tutaj o wiele więcej ludzi. Nie masz ochoty też odpocząć od tego wszystkiego? – Zapytał, a Uzumaki po chwilowym zastanowieniu dosiadł się.\nBlondyn już miał coś powiedzieć, gdy ktoś go klepnął w ramię. Obrócił się i zobaczył Kibę, Neji’ego i Shikamaru, uśmiechających się pod nosem do nich. Po chwili także się przysiedni, a Kiba wskoczył na miejsce obok Uchihy.\n– Siema ludziska! – Krzyknął – Co tam u was słychać? Jak się czujecie chłopaki? Takie łączenie czakr to jednak coś. – Zapytał i wbił wzrok w blondyna.\n– Nie ma to jak walenie z mostu jest po prostu zajebiste – mruknął Shikamaru pod nosem i odpalił papierosa. Spojrzał się na Uchihę znacząco, jakby próbując coś dać mu do zrozumienia. Zainteresowany jednak nie miał pojęcia, czego on może od niego chcieć. Zapewne dotyczy to tej rozmowy, którą odbyli na pamiętnej ławce o Naruto.\nTak naprawdę to był mu wdzięczny za tamtą szczerość. Gdyby nie on… Pewnie mógłby się nie połączyć z młotkiem.\nSpędzili trochę czasu śmiejąc się i rozmawiając, a właściwie to głównie mówił Uzumaki i Izunuka. Do klubu przychodziło coraz więcej osób, coraz więcej też było na parkiecie i się bawiło. W pewnym momencie jakaś ładna dziewczyna podeszła do Neji’ego i zaprosiła go do tańca.\nBiałooki nie chciał za bardzo iść, ale został praktycznie wypchnięty przez Kibę. Chłopak przybrał na twarz niewyraźną minę, ale i tak zmusił kolegę do pójścia na taniec.\n– Nie powinieneś go tam pchać, jeżeli nie chcesz, by tańczył z tą dziewczyną – powiedział Shikamaru spokojnie, patrząc się mu w oczy. Ten spiorunował go wzrokiem, a po chwili popatrzył się na ścianę zawstydzony.\n– Nie udawaj. I tak wszyscy o tym wiedzą. Lepiej tam idź i nie daj sobie kraść zdobyczy – powiedział, ku zaskoczeniu wszystkim Naruto. Chłopacy popatrzyli się na niego dziwnie, w szczególności Uchiha. Bo chwili zmieszany dodał – no co, przecież nie jestem ślepy.\nInuzuka nadał nie wyglądał na przekonanego, ale podreptał na parkiet w stronę Neji’ego. Shikamaru natomiast pożegnał się z nimi mówiąc, że idzie do toalety i kiwnął znacząco na Uchihę.\n– Co to było? – Zapytał Sasuke, gdy tylko znaleźli się sami. – Czy Neji i Kiba… ? – Zadał niedokończone pytanie, jakby się chcąc upewnić. W końcu o niczym nie wiedział, nie było go tutaj… No, parę lat.\n– Już od dłuższego czasu – powiedział zamyślony blondyn. – Ale jakoś nie mogą się porozumieć. Widać z daleka, że do siebie lgną, ale żaden nie jest na tyle odważny, by się do tego przyznać. Wydaje mi się… Że się trochę siebie nawzajem wstydzą.\n– Rozumiem… – Odpowiedział powoli ciemnowłosy i przypomniał sobie o Narze. – Wiesz co, ja też muszę iść do toalety. Za minutkę wracam, dobra? – Zapytał i nie czekając na odpowiedź wstał z miejsca i poszedł.\nNaruto przyjrzał się mu dokładnie. Wydawało mu się, że coś niepokoi bruneta… I ta cała sytuacja z łazienką… Postanowił się napić.\n– Chciałem się tylko dowiedzieć, czy wszystko z nim w porządku – Odezwał się Shikamaru, gdy tylko wszedł do łazienki. Nie ma co, wali prosto z mostu pomyślał Uchiha.\n– Nie musisz się tak przejmować – pouczył go z kamienną miną –Nic mu nie dolega. W sumie… To nie czujemy żadnej różnicy za bardzo – dodał po krótkiej przerwie.\n– Nie waż się go skrzywdzić. Jeżeli coś mu zrobisz… Wiesz że wszyscy staną po jego stronie, prawda? – Zapytał, przechodząc do bruneta. – On ma wielu przyjaciół, nie tylko w wiosce. Nie mam pojęcia jak to robi, ale prawie wszyscy, których zna oddali by za niego życie. Miej to na uwadze. – Powiedział, podchodząc do niego niebezpiecznie blisko i szturchając go palcem w klatkę piersiową. Uchiha złapał jego rękę.\n– Ej, co ty wyprawiasz Teme! Już chcesz mnie zdradzić? – Zapytał Naruto, wchodząc do łazienki. Chciał wejść do środka, ale się zatoczył na ścianę. Był ewidentnie… Piany.\n– Coś ty ze sobą zrobił! – Zawołał Sasuke, znajdując się przy nim w jednej chwili i podtrzymując go, by nie upadł. – Nie było mnie tylko z 5 minut! Już żeś się tak uchlał?\n– Ki… Kiba dał mi… Po… Ponoć najlepszego… dri… – Nie dokończył. Podskoczył na równe nogi, znowu się chwilę zachwiał, ale utrzymał równowagę. – Ale.. To ty… Powinieneś się tłumaczyć co tu wyprawiasz! – Krzyknął, pokazując na niego palcem.\n– Nie wiem, co ten głupek ci podał, ale zapłaci za to – Powiedział Sasuke niebezpiecznym tonem głosu. – Możesz powiedzieć chłopakom, że dziękuję im za uchlanie tego matoła i żeby lepiej w najbliższym czasie nie pokazywali mi się na oczy – burknął jeszcze do Nary i aportował ich do jego rezydencji.\nGdy już dotarli na miejsce, pomyślał tylko Cholera, mój plan nie wypalił. Cóż, trzeba robić pożytek z tego, co się ma.\nNapisane w Szkoła (SasuNaru) | 16 Komentarzy\nw dniu 2 stycznia 2012 @ 17:45 | Odpowiedz xLucy\nMuhahaha ]:-> mam nadzieję, że zacznie sie dziać między tą dwójką…. Coś ciekawego 😛 Dziękuję za notkę. No i czekam na kolejne rozdziały.\nw dniu 3 stycznia 2012 @ 14:07 | Odpowiedz Mizuri\nWydaję mi się, że komentuję pierwszy raz, choć czytam bloga już od dłuższego czasu:] Lubię twoje opowiadania:] Fabuła jest zawsze świetna i pomysły też są niesamowite:] Ale… jest sporo błędów, na które zaczęłam zwracać uwagę.\n„Szczerze mówiąc to chciał zamieszkać z brunetem i… Zagłębić się w to wszystko. Zostać nauczycielem, przebywać z przyjaciółmi. Uwielbiał misje, ale przyda mu się przerwa. Zwłaszcza teraz, kiedy… Już nie musi podążać za zagubionym przyjacielem.”\nPo trzykropku powinnaś zaczynać z małej litery. To jest kontynuacja zdania więc duża litera nie powinna się tam pojawić.\n„Dlatego… Chciałabym, byście poszli jutro na trening z Kakashim. I spróbowali zapanować nad tym wszystkim.”\nMyślę, że lepiej by to wyglądało gdybyś zrobiła z tego jedno zdanie.\n„Spojrzał się na Uchihę znacząco, jakby próbując coś dać mu do zrozumienia.”\nDać mu coś do zrozumienia.\nJest także sporo literówek i błędy interpunkcyjne. Nie będę ich tu „cytować” bo to nie ma sensu. Nie chcę Cię zrazić czy coś w tym stylu. Nie o to mi chodzi. Chcę Ci tylko zwrócić uwagę na błędy, które popełniasz. No…tak jakby chcę pomóc:]\nMam nadzieję, że nie zrobiło ci się przykro, ani sie nie obraziłaś.\nAha i chciałam zapytać czy masz zamiar kontynuować BZŚ ??? Byłoby naprawdę fajnie gdyby pojawił się nowy rozdział:]\nPozdrawiam i życzę dużo weny:]\nw dniu 3 stycznia 2012 @ 14:17 | Odpowiedz Kisielek\nDzięki za poprawienie błędów;] Nie obrażam się, no coś ty! Zdaję sobie z nich doskonale sprawę. Bo zazwyczaj, jak coś napiszę… To nawet nie chce mi się tego czytać :P. Jestem po prostu zbyt leniwa. Pisanie sprawia mi przyjemność, ale sprawdzanie tego już nie, niestety. Dlatego przydała by mi się beta, ale przy takiej nieregularności nie wiem, czy jakąkolwiek bym znalazła :-).\nCo to BZŚ… Już to komuś pisałam w komentarzu. Nie wiem czy wiesz, ale nie jestem jedyną autorką. Jest nią GŁÓWNIE Ksaia. Która… (Wybacz mi Kasiu za ogłaszanie twojego życia!) ale ma teraz studia, jest niepełnosprawna i musi się SAMA utrzymywać. Więc naprawdę, jest po 14-16 godzin codziennie na nogach. Rozmawiam z nią rzadko… Bo po prostu jej nie ma. A jak jest, to zbyt zmęczona na pisanie. Nie wiem, co z tego wyjdzie. Więc jeżeli już zdecyduję się to kontynuować, to pewnie będę musiała to zrobić sama :(. Ach, teraz będę miała mock exams, ale po nich może coś napiszę i jej prześlę. Ale jeżeli tak, to będę dążyła do szybkiego końca opowiadania. Sorry\nPS Opowiadanie NA PEWNO zostanie dokończone. Po prostu… Nie wiem kiedy.\nw dniu 4 stycznia 2012 @ 20:15 | Odpowiedz hakainotenshi\nPowiem, że przepadam za Naruto, ale na blog trafiłam dzięki goryczy kłamstw. Opowiadanie zapowiada się całkiem nieźle, choć nie spotakałam jeszcze takiego pomysłu. Mam też pytanie: wiem, że Vampire in the truth jest zawieszone, ale czy masz je zamiar kontynuować?\nw dniu 14 stycznia 2012 @ 20:14 | Odpowiedz brunhilda96\nA tak przy okazji innych opowiadań…\nKiedy będzie kolejny odcinek histori hp/dm?\nw dniu 24 stycznia 2012 @ 19:37 | Odpowiedz xLucy\nJa się pytam: Gdzie jest notka? 😦\nw dniu 1 lutego 2012 @ 14:54 | Odpowiedz maxiii\nCieszę się, że pojawiły się nowe notki z SasuNaru… Mam nadzieję, że ni\nE dasz nam długo czekać na ciąg dalszy…\nw dniu 27 lutego 2012 @ 18:19 | Odpowiedz Yuuca~~\nUuuummmm więc, prośba jest taka, żebyś dodała nowy rozdział ^^\nOdkryłam to dopiero niedawno, ale bardzo mi się spodobało :3\nw dniu 21 marca 2012 @ 21:13 | Odpowiedz Azusa\nJestem pod wrażeniem ^ ^ Opowiadanie przeczytałam całe i mam wielką ochotę na zilustrowanie tego .\nOczywiście jeśli bym tylko mogła wykorzystać twoje opowiadania jako podstawę pod komiks . Zauważyłam , że jest to coraz bardziej popularne wśród mangaków. A ja sama mogła bym wtedy wprawić się w rysowanie mangi .\nCzekam na koniec opowiadania wciągnęło mnie 🙂 ( uczyć się trzeba a ja opowiadania czytam ^ ^ ehh .. )\nw dniu 29 kwietnia 2012 @ 1:18 | Odpowiedz Kisielek\nWydaje mi się, że nie będzie najmniejszego problemu 🙂 Proszę, prześlij mi linka jeżeli zdecydujesz się to wykonać! A może chciałabyś to opublikować tutaj? Blog mam bardzo dużo subskrybentów, i niezłą pozycję w wyszukiwaniu w google. Mogę napisać dalsze części:P\nw dniu 21 marca 2012 @ 22:42 | Odpowiedz swiatopowiadan\nHej, a ja mam taki pomysł. Czy nie chcielibyście poczytać podobnych opowiadań, które aktualnie są po angielsku, ale w wersji polskojęzycznej? Jestem tłumaczem i publikuje trochę opowiadań, zastanawiam się jakimi byście byli zachwyceni:)\nw dniu 10 kwietnia 2012 @ 15:42 | Odpowiedz Madara129\nSuper opowiadanie tak seria 1-sza jak i seria 2-ga 😀 z niecierpliwością czekam na kolejne części.Bardzo proszę o informacje w tej sprawie na mój e-mail rosali352@o2.pl\nw dniu 6 czerwca 2012 @ 21:27 | Odpowiedz Elizabeth19966\nooo robi się ciekawie ^^ zastanawiam się jaki pożytek chce zrobić z pijanego Narusia ;D Nie mogę się doczekać następnego rozdziału 😉\nw dniu 7 sierpnia 2012 @ 1:49 | Odpowiedz elizabeth19966\naaa no i mam nowy rozdzial na blogu zaglądnij jesli chcesz 😀\nw dniu 4 listopada 2012 @ 1:44 | Odpowiedz Dominika\nwow… „trzeba robić pożytek z tego co się ma”… ciekawe^_^\nw dniu 9 grudnia 2012 @ 15:13 | Odpowiedz :)\nWszystkie nocie „szkoła” przeczytałam jednym tchem! nie mogę się doczekać się następnej notki. Swietne są. ^__^


Nie ma realizatora programu polityki zdrowotnej w stomatologii (fot. unsplash)\nKonkurs ofert na wybór realizatora programu polityki zdrowotnej "Profilaktyka stomatologiczna dla dzieci w wieku 7-11 lat, zamieszkałych w Poznaniu, na lata 2021-2023" nie został rozstrzygnięty, ze względu na brak ofert.\nCelem programu jest poprawa stanu zdrowia dzieci poprzez przeprowadzenie działań edukacyjnych oraz badań w kierunku zapobiegania próchnicy.\nW programie przewidziane są badanie stomatologiczne wraz z instruktażem higieny jamy ustnej oraz lakowanie bruzd zębów szóstych w populacji dzieci do ukończenia 8 roku życia (są one świadczeniami gwarantowanymi), jednakże w związku z dużym rozpowszechnieniem problemu próchnicy zębów wśród najmłodszych - przeprowadzenie wskazanych w programie interwencji jest zasadne i będzie stanowiło istotne uzupełnienie istniejących świadczeń.\nWśród dzieci, które ukończyły ósmy roku życia, lakowanie bruzd zębów szóstych nie jest świadczeniem gwarantowanym, program będzie zatem uzupełnieniem usług oferowanych w ramach NFZ.\nDziałania obejmą ok. 30 proc. tej grupy wiekowej (ok. 7460 dzieci rocznie).\nProgram jest realizowany przez władze Poznania po raz pierwszy. Program uzyskał pozytywną opinię Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji.