Różnica między syngamią a potrójną fuzją | Porównaj różnicę między podobnymi terminami Różnica między syngamią a potrójną fuzją | Porównaj różnicę między podobnymi terminami\nHome / Nauka & Natura / Nauka / Biologia / Różnica między syngamią a potrójną fuzją\n2 maja 2017 r. Wysłane przez Samanthi\nKluczowa różnica – syngamia kontra potrójna fuzja\nReprodukcja jest podstawowym procesem życia. Może być bezpłciowy lub seksualny. Podczas rozmnażania płciowego rodzic wytwarza haploidalne komórki zwane gametami . Gamety męskie i żeńskie łączą się ze sobą, tworząc komórki diploidalne , które rozwijają się w nowe organizmy. Syngamia i potrójna fuzja to dwa procesy występujące w zapłodnieniu . Syngamia to proces, w którym dwie gamety lub dwa jądra łączą się ze sobą podczas rozmnażania płciowego u roślin i zwierząt. Potrójna fuzja to proces polegający na fuzji dwóch jąder polarnych z jednym jądrem plemnika podczas podwójnego zapłodnienia roślin nasiennych. To jest kluczowa różnica między syngamią a potrójną fuzją.\n2. Co to jest Syngamia?\n3. Co to jest potrójna fuzja\n4. Porównanie obok siebie – Syngamy vs Triple Fusion\nCzym jest Syngamia?\nSyngamia to proces rozmnażania płciowego. Fuzja dwóch gamet (komórek) lub ich jąder jest znana jako syngamia. Nazywa się to również nawożeniem. Dwie komórki haploidalne łączą się ze sobą za pomocą jądra, tworząc jedną komórkę diploidalną, która może skutkować powstaniem nowego organizmu. U zwierząt gamety ( plemniki i komórki jajowe ) mieszają się ze swoją zawartością i wytwarzają komórkę diploidalną zwaną zygotą . U roślin zarodniki męskie i żeńskie (mikrogameta i makrogameta) łączą się ze sobą i wytwarzają komórkę diploidalną, tworząc nową roślinę. U pierwotniaków dwoje rodziców dzieli się swoimi jądrami, co powoduje powstanie nowego pierwotniaka podczas koniugacji .\nW oparciu o źródło gamet, syngamia dzieli się na dwa typy: endogamię i egzogamię. Endogamię obserwuje się podczas samozapłodnienia, w którym tylko jeden rodzic wytwarza dwa rodzaje gamet. Egzogamia jest powszechnym procesem obserwowanym w przypadku zapłodnienia krzyżowego, w którym dwoje rodziców wytwarza dwa rodzaje gamet.\nSyngamię można podzielić na trzy grupy: izogamia, heterogamia i hologamia, w oparciu o strukturę lub morfologię gamet. Kiedy dwie gry są podobne morfologicznie i fizjologicznie, fuzja tych gamet nazywana jest izogamią. Kiedy dwie gamety różnią się od morfologii i fizjologii, nazywa się to heterogamią . Holologamia to szczególny rodzaj syngamii, w którym dwa organizmy same działają jak gamety i łączą się ze sobą podczas rozmnażania.\nRysunek 01: Fuzja plemnika i komórki jajowej\nCo to jest potrójna fuzja?\nPodwójne zapłodnienie to złożona metoda rozmnażania płciowego obserwowana u roślin okrytonasiennych (roślin kwitnących). W potrójnej fuzji zachodzą dwa procesy zapłodnienia. Podczas podwójnego zapłodnienia jedno jądra plemnika łączy się z komórką jajową i wytwarza diploidalną zygotę (syngamię), podczas gdy inne jądra plemnika łączą się z dwoma polarnymi jądrami dużej komórki centralnej. Fuzja jąder plemników z dwoma jądrami polarnymi w celu wytworzenia komórki triploidalnej jest znana jako fuzja potrójna. Potrójna fuzja zachodzi wewnątrz woreczka okrytozalążkowego. Ta triploidalna komórka rozwija się w bielmo nasienia, które zapewnia pożywienie rozwijającemu się zarodkowi.\nRysunek 02: Podwójne nawożenie i potrójna fuzja roślin nasiennych\nJaka jest różnica między Syngamy a Triple Fusion?\nSyngamia kontra potrójna fuzja\nSyngamia to połączenie dwóch gamet. Potrójna fuzja to fuzja jąder plemników z dwoma polarnymi jądrami roślin nasiennych.\nWynikiem syngamii jest komórka 2n. Potrójna fuzja powoduje powstanie komórki 3n.\nSyngamia jest powszechna u roślin, zwierząt i innych organizmów. W roślinach nasiennych można zaobserwować potrójną fuzję.\nSyngamia wytwarza zygotę. Potrójna fuzja powoduje bielmo nasion.\nPodsumowanie – Syngamia kontra Potrójna Fuzja\nSyngamia i potrójna fuzja to dwa procesy rozmnażania płciowego. Syngamię można zdefiniować jako proces łączenia męskiej gamety z jajem w zygotę. Zygota to komórka diploidalna, która rozwija się w zarodek. Potrójna fuzja to proces obserwowany tylko u roślin nasiennych podczas podwójnego nawożenia. Potrójną fuzję można zdefiniować jako fuzję jąder plemników z dwoma jądrami polarnymi w woreczku zarodkowym roślin kwitnących. W wyniku tego powstają komórki triploidalne, które rozwijają się w bielmo nasion, które odżywiają zarodek. Taka jest różnica między syngamią a potrójną fuzją.\n„Podwójne nawożenie”. Wikipedia. Fundacja Wikimedia, 14 kwietnia 2017 r. Sieć. 30 kwietnia 2017\nWhitakera, Michaela. „Syngamia i kontrola cyklu komórkowego”. Recenzje w biologii komórki i medycynie molekularnej – Whitaker – Wiley Online Library. Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA, 15 września 2006. Strona internetowa. 30 kwietnia 2017\n1. „ Sperm-jajo ” Nieznane – (domena publiczna) przez Commons Wikimedia\n2. „ Rysunek 32 02 07 ” Autor: CNX OpenStax – (CC BY 4.0) przez Commons Wikimedia\nRóżnica między rozmnażaniem płciowym a bezpłciowym Różnica między centriolą a centromerem Różnica między glukagonem a glikogenem Różnica między merystemami wierzchołkowymi i bocznymi Różnica między immunoglobuliną a przeciwciałem\nZakres tematyczny: Biologia otagowane: Klasyfikacji Syngamy , Porównaj Syngamy i Triple Fusion , endogamia , egzogamii , Heterogamy , hologamy , izogamia , Syngamy , Syngamy i Triple Fusion Różnice , Syngamy Definicja , funkcje Syngamy , typy Syngamy , Syngamy vs Triple Fusion , Triple Fusion , definicja potrójnej fuzji, funkcje potrójnej fuzji\nRóżnica między lewoskrętnymi i prawoskrętnymi aminokwasami


Historia | O uczelni | WUMed\nAktualności, wydarzenia Władze Komunikaty Rektora Historia Podstawa prawna Statut WUMED Strategia rozwoju Komisja Jakości Kształcenia Partnerzy Uczelni Kadra dydaktyczna Campus Biblioteka Naukowa Wydawnictwo Współpraca międzynarodowa w WUMed Konferencje, sympozja, seminaria Ochrona danych osobowych Biuletyn Informacji Publicznej\nWe wrześniu 2018 r. stan zdrowia Założyciela i Fundatora uczelni prof. dr. Tadeusza Koźluka uległ znacznemu pogorszeniu, w związku z czym zrezygnował on z pełnienia funkcji rektora. Od początku roku akademickiego 2018/19 funkcję te pełni powołany przez Założyciela po zasięgnięciu opinii Senatu dr nauk humanistycznych Waldemar Dębski. T. Koźluk powołał również dr W. Dębskiego na stanowisko profesora PWSBiA. W. Dębski jest mgr psychologii i doktorem nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki. W latach 2004-2010 pracował w naszej uczelni m.in. na stanowisku prorektora ds. rozwoju uczelni. Był również prezesem Fundacji „Polska Wiek XXI”. Założyciel powołał także prorektorów dr hab. Joannę Jasińską, prof. PWSBiA (ds. dydaktyki i rozwoju) i dr inż. J. Rzytkiego (ds. studenckich).\nRozpoczęto pracę nad nową strategią uczelni zakładającą m.in. zwiększenie liczby kierunków studiów z zakresu nauk medycznych, o zdrowiu i kultury fizycznej i przygotowanie uczelni do zmiany jej nazwy.\nW związku z nową ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo szkolnictwie wyższym i nauce dostosowano do jej wymogów dokumenty wewnątrzuczelniane, zwłaszcza statut uczelni i regulamin studiów. Powołano uczelnianą komisję ds. jakości kształcenia i opracowano strategię umiędzynarodowienia studiów.\nNa wniosek rektora, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego podjął decyzje w sprawie prowadzenia przez uczelnię nowych kierunków studiów: pielęgniarstwa pierwszego i drugiego stopnia, fizjoterapii (jednolite studia magisterskie), kosmetologii i dietetyki drugiego stopnia. Podpisano umowy o praktyki zawodowe z ponad 20 szpitalami oraz utworzono Samodzielny Instytut Podyplomowego Kształcenia Kadr Medycznych. Uczelnia wzbogaciła się o kilka bardzo dobrze wyposażonych pracowni przedmiotowych i laboratoriów.\n1 października 2019 r. zmarł prof. dr Tadeusz Koźluk – Fundator, Założyciel, pierwszy i wieloletni rektor naszej uczelni, budowniczy kampusu, Fundator wspierającej uczelnię Fundacji Nowe Horyzonty. Przez 28 lat poświęcał całą swą energię i wieloletnie doświadczenie uczelni i fundacji. Zgodnie z Jego wolą kolejnym założycielem uczelni stała się Fundacja Nowe Horyzonty.\nW dniu 21 października 2019 r. na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach odbył się pogrzeb prof. dr. Tadeusza Koźluka w którym licznie uczestniczyli obecni i byli pracownicy zarówno uczelni, jak i Fundacji oraz przedstawiciele absolwentów i studentów. Obecny był także mieszkający na stałe w USA wnuk zmarłego Michał Koźluk.\nNa początku 2020 roku Senat powołał pod przewodnictwem dr hab. J. Jasińskiej uczelnianą Komisję ds. jakości kształcenia, która opracowała zestaw działań zmierzających do polepszenia jakości kształcenia. Utworzono również w uczelni Biuro Karier.\nW pierwszej połowie 2020 r. rektor powołał w uczelni komitet obchodów 30 tej rocznicy powstania PWSBiA. Uznano, że najważniejszym celem obchodów, które zostaną rozpoczęte podczas inauguracji roku akademickiego 2020/2021 powinno być promowanie uczelni, jej nowej nazwy i nowych kierunków studiów.\nSzczególnym doświadczeniem w pracy naszej uczelni w roku akademickim 2019/2020 były wydarzenia związane z rozprzestrzenianiem się wirusa COVID-19, który na początku marca 2020 r. dotarł też do naszego kraju.\nWładze uczelni podjęły niezbędne środki w celu umożliwienia realizacji programu nauczania i bieżącego weryfikowania efektów kształcenia. Zorganizowano realizację zajęć dydaktycznych na wszystkich rodzajach i kierunkach studiów w systemie on-line i przy wykorzystaniu w tym celu platformy e-learningowej.\nOd maja 2020 r. Prywatna Wyższa Szkoła Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych zmieniała nazwę na Warszawska Uczelnia Medyczna im. Tadeusza Koźluka. Podobnie jak PWSBiA figuruje ona w ewidencji uczelni pod numerem „1”. Dotychczasowe doświadczenia uczelni, potrzeby zmieniającego się rynku pracy, starzenie się społeczeństwa ukierunkowały przed kilku laty działania władz uczelni na rozwój kierunków kształcenia związanych z potrzebami systemu ochrony zdrowia.\n26 września 2020 r. rektor dr Waldemar Dębski, prof. WUMed otworzył rok akademicki 2020/21. Jak stwierdził w swym wystąpieniu rektor uczelni była to inauguracja mająca kilka historycznych odniesień. Nastąpiło bowiem otwarcie:\n– pierwszego roku akademickiego w historii Warszawskiej Uczelni Medycznej imienia Tadeusza Koźluka;\n– 30 z kolei, a więc jubileuszowego roku akademickiego uczelni, którą w czerwcu 1991 roku założył profesor Tadeusz Koźluk pod nazwą Prywatna Wyższa Szkoła Businessu i Administracji (WUMed jest prawnym kontynuatorem tej uczelni);\n– 30 roku akademickiego w historii niepublicznego szkolnictwa wyższego w wolnej Polsce, gdyż PWSBiA było pierwszą uczelnią niepubliczną w naszym kraju utworzoną po zmianach ustrojowych 1989 roku.\nPo zakończeniu inauguracji byli pracownicy PWSBiA w towarzystwie członków Senatu, przybyłych na inaugurację gości złożyli kwiaty pod tablicą pamiątkową poświęconą pamięci Założyciela uczelni i jej wieloletniego rektora prof. dr. Tadeusza Koźluka. Wzięli oni także udział w otwarciu wystawy fotograficznej pod nazwą „30 lat naszej uczelni w fotografii. Od Prywatnej Wyższej Szkoły Businessu i Administracji do Warszawskiej Uczelni Medycznej”.\nW 2021 roku rektor naszej uczelni wystąpił do Ministrów Edukacji i Nauki oraz Zdrowia z wnioskiem o uzyskanie przez WUMed zgody na prowadzenie dwóch nowych kierunków studiów: położnictwa - studia licencjackie i magisterskie i ratownictwa medycznego - studia licencjackie. We wrześniu 2021 r. uczelnia uzyskała zgodę na uruchomienie ww. kierunków.\nW listopadzie 2020 r. zorganizowano pod kierunkiem prorektor dr hab. J. Jasińskiej I Ogólnopolską Konferencję Naukową „Współczesna pielęgniarka i położna w dobie aktualnych potrzeb zdrowotnych i zagrożeń”, a w maju 2021 r. II Konferencję na temat misji i profesjonalizacji zawodu pielęgniarki i położnej.\nObrady obu Konferencji spotkały się z dużym zainteresowaniem w środowisku medycznym.\nW maju 2021 r. otwarto na ogrodzeniu naszej uczelni od strony ulicy Bobrowieckiej wystawę pt. „30 lecie naszej Uczelni. Od Prywatnej Wyższej Szkoły Businessu i Administracji do Warszawskiej Uczelni Medycznej im. Tadeusza Koźluka”. Na 20 tablicach przedstawiono m.in. informacje o patronie uczelni, najważniejszych wydarzeniach z jej historii, sylwetki wykładowców, inicjatywy programowe, działalność organizacji studenckich, utworzeniu WUMed i dalszych perspektywach jej rozwoju. Krótkie informacje na ww. tematy zostały wzbogacone około 80 zdjęciami ilustrującymi historię PWSBiA i działalność WUMed.\nWe wrześniu nasza uczelnia wydała album pt. „Wczoraj-Dziś-Jutro. Od Prywatnej Wyższej Szkoły Businessu i Administracji do Warszawskiej Uczelni Medycznej imiennia Tadeusza Koźluka (1991-2021)”. Wydawnictwo to w skondensowany sposób przedstawia bogatą historię PWSBiA, aktualną działalność WUMed i plany na przyszłość uczelni i ilustruje jej historię poprzez publikację wielu zdjęć. W albumie zamieszczono także nazwiska nauczycieli akademickich, pracowników administracji, którzy przyczynili się do powstania, rozwoju i wzbogacenia dorobku naszej uczelni.\n25 września 2021 r. odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego 2021/22 połączona z podsumowaniem obchodów 30-lecia PWSBiA. Wzięło w niej udział ponad 500 studentów I roku studiów, ok 90 byłych pracowników PWSBiA i przedstawicieli środowiska medycznego (z Ministerstwa Zdrowia, współpracujących z uczelnią Szpitali).\nByli pracownicy PWSBiA otrzymali z rąk rektora WUMed dr. W. Dębskiego pisemne podziękowania za ich wkład w rozwój uczelni oraz wspomniany wyżej album.\nW roku akademickim 2014/15 rozpoczęli zajęcia studenci na kierunku kosmetologia, a w roku akademickim 2015/16 na kierunku dietetyki, pierwszych kierunkach z zakresu nauk o zdrowiu.\n23 czerwca 2016 r. zorganizowano uroczyste posiedzenie Senatu poświęcone 25 rocznicy założenia uczelni. Uczestniczyli w nim pracownicy uczelni, Fundacji Nowe Horyzonty oraz zaproszeni przez Założyciela uczelni byli wykładowcy. Około 20 osobom szczególnie zasłużonym dla rozwoju PWSBiA wręczono podziękowania za ich pracę. Założyciel PWSBiA prof. dr T. Koźluk przypomniał początki działalności uczelni, jej osiągnięcia oraz aktualnie trudną sytuację związaną z niżem demograficznym.\nWe wrześniu 2016 r., w związku z systematycznym zmniejszaniem się liczby studentów Założyciel uczelni prof. dr Tadeusz Koźluk podjął decyzję o likwidacji podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni, tj. wydziałów. Zlikwidowano również rady wydziałów, a ich kompetencje w sprawie programów studiów przejął Senat, a zadania kierowników podstawowych jednostek organizacyjnych – rektor. W celu koordynacji toku studiów na poszczególnych kierunkach utworzono stanowiska kierowników kierunków studiów.\nW lutym 2017 r. dr Marek Ciecierski, prof. PWSBiA zrezygnował z powodów osobistych ze stanowiska rektora, które przejął Założyciel uczelni. Prof. dr Tadeusz Koźluk podjął tą decyzję mimo złego stanu zdrowia mając na względzie potrzebę ciągłości zarządzania. Utworzył on stanowisko prorektora – I zastępcy rektora na które powołał dr inż. Jerzego Rzytkiego.\nW roku 2017 wszystkie kierunki studiów zmieniły swój profil z ogólno akademickiego na praktyczny.\nW październiku 2012r. zorganizowano konferencję nt. projektu Kreator Innowacyjności dotyczącego wykorzystania narzędzi multimedialnych oraz internetowych w kampaniach promocyjnych małych i średnich przedsiębiorstw.\nW grudniu 2013 r. zmieniona została nazwa uczelni na Prywatną Wyższą Szkołę Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych z siedzibą w Warszawie.\nW czerwcu 2014 uczelnia stała się sygnatariuszem Paktu dla Programu „Horyzont 2020”. Horyzont 2020 to największy w historii program finansowania badań naukowych i innowacji w Europie ze środków Unii Europejskiej.\nW styczniu 2007 r. zmieniona została nazwa uczelni na Prywatną Wyższą Szkołę Businessu, Administracji i Technik Komputerowych z siedzibą w Warszawie.\nNastąpiła zmiana struktury pionu dydaktycznego. Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi uczelni są instytuty: Nowoczesnej Dyplomacji i Administracji, Ekonomii i Technik Komputerowych oraz Prawa.\nW marcu 2008 r. odbyło się zebranie założycielskie Stowarzyszenia Absolwentów PWSBiA "Bobrowiecka". Wybrane zostały władze Stowarzyszenia i zatwierdzony został Statut.\nRównież w marcu 2008 roku odbyła się Międzynarodowa Konferencja Językowa dotycząca nowoczesnych metod nauczania języka angielskiego. Konferencja zgromadziła ponad 90 uczestników, w tym prelegentów m.in. z: Wielkiej Brytanii, Białorusi, Turcji, Chorwacji, Tajwanu oraz przedstawicieli polskich uczelni wyższych i centrów językowych. Konferencja ma charakter cykliczny.\nW roku 2001 uroczyście obchodzono X–lecie PWSBiA. Zorganizowany został I Zjazd Absolwentów. JM Rektor przekazał absolwentom "Kartę Praw i Obowiązków Absolwentów PWSBiA".\nW roku 2001 uczelnia otrzymała zgodę na prowadzenie jednolitych studiów magisterskich na kierunku "prawo", a w roku 2003 – na prowadzenie studiów inżynierskich na kierunku "informatyka". Nową unikalną specjalizacją na tym kierunku stała się komputerowa automatyka i robotyka.\nW roku 2001 rozpoczęto wydawanie Zeszytów Naukowych. W 2002 roku uczelnia uzyskała pozwolenie na otwarcie Biblioteki Depozytowej ONZ. Jesteśmy jedyną uczelnią w Polsce, która otrzymuje pełny depozyt biblioteczny dokumentów i wydawnictw ONZ. W wyniku programu stypendialnego zainicjowanego przez rektora PWSBiA, adresowanego do nauczycieli akademickich z krajów byłych republik radzieckich, pięciu wykładowców z Łotwy, Ukrainy i Rosji spędziło 3 miesiące w naszej uczelni prowadząc badania naukowe.\nW roku 2003 uczelnia podpisała umowy o wzajemnej współpracy między innymi z: Państwowym Instytutem Ekonomi i Finansów oraz Państwową Politechniką w Sankt Petersburgu, jak również z Narodową Akademią Ukrainy.\nWe współpracy ze Światowym Stowarzyszeniem Prawników zorganizowano w latach 2001-2006 pięć międzynarodowych konferencji naukowych poświęconych problemom imigracji. Wzięli w nich udział przedstawiciele trzydziestu państw, polskich uczelni wyższych oraz przedstawiciele ambasad akredytowanych w Polsce. W roku 2003 zorganizowano międzynarodową konferencję na temat rynku pracy, w 2005 – na temat trendów w ekonomii w erze globalizacji, a w 2006 roku – na temat szarej strefy gospodarczej.\nW 2005 roku zorganizowano II Zjazd Absolwentów, który zakończył się wielkim balem. W tym samym roku, w rankingu przeprowadzonym przez tygodnik Newsweek Polska nasza uczelnia zajęła I miejsce wśród 138 uczelni niepaństwowych. Głównym kryterium rankingu była liczba absolwentów zajmujących stanowiska na średnim szczeblu zarządzania firmą.\nW roku 2006 uroczyście obchodzono XV–lecie uczelni. Podczas inauguracji roku akademickiego 2006/2007 (7 października 2006r.), połączonej z zakończeniem obchodów XV-lecia, JM Rektor prof. dr Tadeusz Koźluk wręczył odznaczenia najbardziej zasłużonym dla powstania i rozwoju uczelni nauczycielom akademickim i pracownikom administracji. Medalem pamiątkowym udekorowano sztandar uczelni. Zakończone zostały prace nad Kroniką PWSBiA.\nW roku 2006 z kolejną serią wykładów przebywała w uczelni profesor Tatiana A. Gavrilova z Politechniki w Sankt Petersburgu. Od stycznia 2006 roku pracowali w naszej uczelni: prof. James Horner z amerykańskiego Cameron Univeristy w stanie Oklahoma oraz prof. Wandyr Hagge Siqueira z Sociedade de Ensino Superior Estácio de Sá – prestiżowego uniwersytetu prywatnego w Rio de Janeiro.\nW tym samym roku wspólnie z Fundacją "Polska – Wiek XXI" utworzono Europejskie Centrum Badań Strategicznych i Studiów Wyspecjalizowanych.\nPodczas pierwszych pięciu lat istnienia w uczelni zajęcia dydaktyczne odbywały się w kilku różnych miejscach. W latach 1993-1995 siedziba uczelni mieściła się na ulicy Wołoskiej w gmachu "Unitry". Od 1996 r. PWSBiA dysponuje swoim własnym nowoczesnym obiektem przy ulicy Bobrowieckiej 9, z 60 salami wykładowymi, kilkunastoma pracowniami, 3 bibliotekami, restauracjami i barami, salami sportowymi, jak również salą kongresową na 2500 miejsc, amfiteatrem z 800 miejscami, parkingiem strzeżonym na 210 samochodów.\nW 1997 roku uczelnia otrzymała zezwolenie Ministra Edukacji Narodowej na nadawanie tytułu magistra absolwentom kierunku "administracja". Rok wcześniej na tym kierunku wyodrębniono specjalizację "nowoczesna dyplomacja i służby zagraniczne", cieszącą się dużym zainteresowaniem studentów.\nW 1998 roku tysięczny absolwent uczelni otrzymał tytuł magistra. W roku 1999 uczelnia rozszerzyła swą ofertę edukacyjną otwierając Gimnazjum nr 34. Zarówno ono jak i liceum ogólnokształcące są zlokalizowane w campusie uczelnianym.\nW 1998 roku, z inicjatywy Samorządu Studenckiego, zorganizowano konferencję na temat zapobiegania przemocy, która spotkała się z szerokim zainteresowaniem środowisk akademickich, mediów oraz parlamentu.\nW roku 1993 PWSBiA jako pierwsza uczelnia niepubliczna otrzymała uprawnienia do nadawania stopnia magistra w dziedzinie ekonomii. Pierwsi absolwenci – magistrzy ekonomii – opuścili mury uczelni w 1995 r. Od 1992 r. uruchomiono studia na kierunku "administracja", a od 1993 r. – studia podyplomowe typu MBA. W 1992 r. rozpoczęła działalność uczelniania biblioteka oraz wydawnictwo naukowe, otwarto też pierwsze pracownie komputerowe i nauki języków obcych.\nW roku 1993 odwiedził uczelnię pierwszy zagraniczny nauczyciel akademicki dr Theresa M. Rosania z USA, która spędziła w PWSBiA cały trymestr, nauczając zasad promocji i marketingu.\nW roku 1992 rozpoczął działalność Samorząd Studencki, organizując szkolenia i prezentacje firm, jak również prowadząc swoje własne projekty edukacyjne. W roku następnym powstało koło międzynarodowej organizacji studentów ekonomii AIESEC – pierwsze w uczelni niepublicznej. Od roku 1994 działa najstarsze w szkolnictwie niepublicznym Koło Akademickiego Związku Sportowego, którego członkowie uczestniczą w licznych zawodach sportowych na szczeblu lokalnym i krajowym.\nW roku 1994 powołano do życia Studencki Ośrodek Konsultacyjny. W tym też roku uczelnia założyła niepubliczne liceum ogólnokształcące, jako instytucję nawiązującą do tradycji pierwszej niepublicznej szkoły technicznej Wawelberga i Rotwanda założonej w 1895 r.\nPrywatna Wyższa Szkoła Businessu i Administracji jest najstarszą niepubliczną uczelnią wyższą w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej. Została ona utworzona decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia 29 czerwca 1991 r. Założyciel i Fundator uczelni Tadeusz Koźluk został jej pierwszym Rektorem.\nUczelnia została wpisana do rejestru niepublicznych szkół wyższych pod numerem 1. Jak podaje jej pierwszy statut: "celem uczelni jest kształcenie na możliwie najwyższym poziomie specjalistów – praktyków dla potrzeb businessu i administracji oraz prowadzenie działalności naukowo-badawczej".\nPierwsze programy naukowe były tworzone na bazie swoich odpowiedników z najbardziej prestiżowych uniwersytetów w Stanach Zjednoczonych i Europie.\nW pierwszym roku akademickim 1991/1992 rozpoczęło studia na kierunku "ekonomia" około 400 studentów.


Dzialka na sprzedaż - Wyszków - Nowe Rybienko - AWY-GS-34004 - 1470.00m² - Aspect Nieruchomości Wyszków\nWyszków, Nowe Rybienko Działka na sprzedaż\n128,57 zł/m2 cena: 189 000 zł\nPolecamy działkę przeznaczoną pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, położoną w Rybienku Nowym na prężnie rozwijającym się osiedlu domów jednorodzinnych, w odległości jedynie 3 km od centrum Wyszkowa. Działka jest ogrodzona z dwóch stron ogrodzeniem nieruchomości sąsiednich.\nDojazd bezpośredni do nieruchomości drogą gminną o nawierzchni utwardzonej. Odległość do ulicy Serockiej wynosi około 150 m. W ulicy dojazdowej znajdują się sieci uzbrojenia komunalnego, tj. sieć energii elektrycznej, wodociągowa, kanalizacyjna i gazowa.\nW odległości zaledwie kilkuset metrów znajdują się Dyskont "Biedronka", stacja paliw, piekarnia, Przedszkole Publiczne, szpital powiatowy. W bliskiej odległości znajduję się przystanek komunikacji miejskiej.\nUrząd Miasta, Starostwo Powiatowe, Urząd Skarbowy, Sąd Rejonowy są zlokalizowane w odległości około 2 km. W bliskim sąsiedztwie brak obiektów uciążliwych, takich jak składy, magazyny czy obiekty przemysłowe.\nBardzo dobry dojazd do Warszawy dzięki otwarciu obwodnicy Marek. Przejazd do stolicy skrócił się do około 40 minut. Lokalizację na terenie miasta określa się jako bardzo dobrą.\nSymbol oferty GS-34004


Ogrodzenie działki - na co zwrócić uwagę?\nOgrodzenie działki – na co zwrócić uwagę?\nO czym należy pamiętać stawiając ogrodzenie?\nBudowa ogrodzenia to inwestycja, którą trzeba dobrze przemyśleć. Wybrany płot czy siatka musi pasować do domu i otoczenia, zapewniać komfort oraz prywatność, a także być wykonany z trwałego materiału. Ale nie tylko!\nStawiając ogrodzenie należy również uwzględnić wszelkie formalności i pozwolenia. Warto pamiętać o takich kwestiach jak optymalna wysokość płotu, czy odległość między granicą działki a ogrodzeniem. Sprawdź, na co należy zwrócić uwagę grodząc działkę.\nZgłoś zamiar postawienia ogrodzenia\nMogłoby się wydawać, że postawienie ogrodzenia nie wymaga żadnych formalności. Nic bardziej mylnego. Budowę ogrodzenia należy zgłosić w starostwie powiatowym lub urzędzie miasta, w terminie 30 dni przed planowanym rozpoczęciem stawiania ogrodzenia. W dokumentach musisz zawrzeć:\nrodzaj oraz sposób wykonywania prac związanych z ogrodzeniem,\noświadczenie o prawie własności nieruchomości.\nW niektórych przypadkach urzędy mogą wymagać także rysunków, na których uwzględnione będą wymiary posesji oraz ogrodzenia.\nJeśli planujesz postawić ogrodzenie - pamiętaj o tym, by zgłosić budowę do urzędu miasta lub starostwa na 30 dni przed rozpoczęciem działań.\nUrząd miasta lub starostwo ma 30 dni na zgłoszenie sprzeciwu wobec Twojej budowy. Jeśli po upływie tego czasu nie otrzymasz powiadomienia, możesz przystąpić do stawiania ogrodzenia.\nOgrodzenie działki a sąsiad\nTwoja działka przylega do posesji sąsiada? Warto zbudować pomiędzy Wami wspólne ogrodzenie. Nie jest to obowiązek, zależy jedynie od woli właścicieli obu posesji. Stawiania ogrodzeń pomiędzy sąsiednimi działkami nie nakazuje żadne prawo. Co więcej, do tego celu nie potrzebujesz uzyskiwać pozwolenia. Nie musisz także zgłaszać zamiaru budowy ogrodzenia, jeśli jego wysokość nie będzie przekraczać 2,2 m.\nDecyzja o ogrodzeniu działek najlepiej, aby była podjęta przez dwie strony – czyli Ciebie oraz sąsiada. W takich sytuacjach wspólnie ustala się wysokość i rodzaj ogrodzenia, np. czy ma to być płot panelowy czy panele siatkowe, a także ewentualne kwestie dotyczące zastosowania podmurówki. Często wspólna decyzja o postawieniu ogrodzenia łączy się z podziałem kosztów inwestycji.\nW przypadku, gdy sąsiad nie jest zainteresowany wspólnym ogrodzeniem – budowę można przeprowadzić samemu, na swój koszt i w obrębie własnej posesji.\nOdległość ogrodzenia od granicy działki\nZasady grodzenia działki zależą od tego, z której strony ma być postawione zabezpieczenie. Odległość ogrodzenia od granicy działki sąsiada powinna przebiegać dokładnie wzdłuż osi obu posesji. Istnieje sąsiedzka, niepisana zasada, że ogrodzenie stawia w połowie jego szerokości, zarówno po jednej, jak i drugiej stronie działki. Jeśli sąsiad nie godzi się na wspólne ogrodzenie, lepiej jest postawić je na terenie własnej działki i uniknąć kłótni.\nStawiając ogrodzenie działki między posesją swoją a sąsiada, nie wybieraj płotu, którego wysokość przekracza 2,2 m. Jeśli chcesz postawić wyższe ogrodzenie - musisz uzyskać na to zgodę.\nInaczej wygląda kwestia budowy ogrodzenia od strony:\nŻadne ogrodzenie nie może wystawać poza określone granice działki. Drugą zasadą jest, że płot oraz siatka nie mogą przekraczać linii, które rozgraniczają ulicę. Dlatego przed grodzeniem warto zapoznać się z planami dotyczącymi zagospodarowania terenu, ponieważ na tym terenie może być planowana inwestycja służąca, np. poszerzeniu drogi. W takim wypadku będziesz musiał zachować pewną odległość między granicą działki a ogrodzeniem. Twoim obowiązkiem będzie przesunięcie ogrodzenia w głąb swojej działki.\nOgrodzenie to inwestycja na długie lata. Wybór płotu, który sprawdzi się przez ten czas powinien być przemyślany. Przede wszystkim grodząc działkę musisz zwrócić uwagę na funkcjonalność ogrodzenia:\nCzy ma ono zabezpieczać posesję?\nChronić przed hałasem lub spojrzeniami przechodniów?\nCzy ma odizolować Cię od sąsiadów?\nCzy ma mieć funkcję reprezentacyjną i liczy się wyłącznie ciekawy wygląd?\nTo pytania, na które trzeba sobie odpowiedzieć. Jednym osobom podobają się klasyczne, bardzo proste i funkcjonalne panele siatkowe, innym zaś płoty panelowe. Ogrodzenie powinno przede wszystkim wpisywać się w wygląd domu i okolicy. Warto dopasować kolor oraz materiał do obecnej na działce architektury.\nOgradzając działkę pamiętaj o wspomnianych przez nas istotnych kwestiach, by uniknąć nieporozumień z sąsiadami lub kłopotów prawnych. Warto już w trakcie projektowania zastanowić się nad takimi rzeczami, jak odległość ogrodzenia od granicy działki sąsiada. Pamiętaj o tym, że ogrodzenie domu jest nie tylko jego wizytówką, ale musi także zapewniać bezpieczeństwo Tobie, jak i innym.


159 | Warszawikia | Fandom\n159 Czas jazdy (min):\nAutobus Jelcz M121M na linii 159 na ul. Pięknej (2008)\n159 – linia autobusowa zwykła (rozkład jazdy), która kursuje na trasie z CH Blue City na EC Siekierki. Linię obsługuje ajent Mobilis.\nAutobus Solaris Urbino 12 na linii 159 na pętli Koło (2011)\nAutobus Solaris Urbino 12 na linii 159 na ul. Łazienkowskiej (2008)\nLinię "159" uruchomiono 15 maja 1964 roku na trasie z Olbrachta przez Redutową, Wolską, Kasprzaka, Towarową i Grójecką na Wery Kostrzewy. Po roku i trzech miesiącach jej trasę wydłużono wzdłuż ul. Wery Kostrzewy do Basenów Szczęśliwickich, zaś w 1967 roku przedłużono ją przez ul. Jana Olbrachta i ul. Ciołka na Deotymy. Ta trasa nie uległa zmianie przez przez kolejnych kilka lat, dopiero 5 marca 1973 roku trasę linii "159" zmieniono w związku z uruchomieniem linii 184 (Deotymy – Plac Narutowicza), która zapewniła połączenie Woli z Ochotą przez al. Rewolucji Październikowej, w związku z czym linia "159" została skierowana od ul. Towarowej przez Raszyńską i Koszykową na Plac Konstytucji, a po kilku miesiącach przez Piękną, Myśliwiecką i Łazienkowską na Torwar.\nW 1978 roku linia "159" została połączona z linią 183, w wyniku czego została wydłużona wzdłuż ul. Czerniakowskiej na Chełmską. W 1981 roku przeniesiono przystanek krańcowy na Kole, w związku z czym linia dotarła do pętli Koło na ul. Obozowej, w 1983 roku wydłużono jej bieg na Czerniaków przez Czerniakowską i Gołkowską najpierw na Osiedle Bernardyńska, a w 1985 roku dalej do EC Siekierki. W 1991 roku wprowadzono zmianę w trasie linii w niedziele – z powodu utrudnień w rejonie bazaru na Kole linia nie kursowała w ten dzień Newelską i Ciołka, do pętli Koło docierała ulicą Księcia Janusza, zaś wracała Obozową, Deotymy i Górczewską. Objazd ten zlikwidowano w 1995, a ponownie wprowadzono w 2000 roku – wówczas powiódł on jednak Obozową, Dywizjonu 303 i Radiową, gdzie autobusy zawracały na skrzyżowaniu z Wrocławską, by Dywizjonu 303 i Obozową dotrzeć do pętli. Ta trasa obowiązywała w soboty i święta, została zlikwidowana 2 lutego 2002 roku.\nDnia 11 września 2010 roku, po rozpoczęciu prac budowlanych na ul. Prostej i ul. Świętokrzyskiej przy budowie II linii metra, linię skierowano objazdem przez ulicę Karolkową, Grzybowską i Towarową, trasę tę uznano później za stałą. Dnia 1 października 2014 roku, po zakończeniu odtwarzania ulic zamkniętych na czas budowy centralnego odcinka II linii metra, linia "159" powróciła do kursowania wzdłuż oddanego do użytku odcinka ul. Prostej, natomiast po uruchomieniu II linii metra 9 marca 2015 roku linia "159" została skierowana od pl. Zawiszy przez Aleje Jerozolimskie do Centrum Handlowego Blue City.\nCH Blue City – Opaczewska – Aleje Jerozolimskie (powrót: Bitwy Warszawskiej 1920 roku – Szujskiego – al. Bohaterów Września – Opaczewska) – Aleje Jerozolimskie – Niemcewicza – Grójecka – Raszyńska – Koszykowa (powrót: Lindleya – Aleje Jerozolimskie) – Koszykowa – Piękna – Górnośląska – Myśliwiecka – Łazienkowska – Czerniakowska – Powsińska – Gołkowska – Statkowskiego – Augustówka – EC Siekierki\nAutobus Solbus SM12 na linii 159 na ul. Koszykowej (2015)\nAutobus Solaris Urbino 12 na linii 159 na ul. Towarowej (2015)\nPodczas kręcenia filmu „Jack Strong” o Ryszardzie Kuklińskim wykorzystano zabytkowy autobus Berliet PR100, który kursował ul. Koszykową jako linia "159" (Koło – Gołkowska).\nSzczegółowa historia linii 159


Inżynier Budownictwa Wrocław Wrocław - firma budowlana Wrocław\nOferty pracy w Firma Budowlana:\nKompleksowy wykonawca w zakresie budowy i moderniz...\nGeneralny wykonawca w zakresie instalacji elektryc...\nFirma zatrudni pracowników fizycznych do pracy na...\nWitam, zatrudnię pracowników do budowy parku w m...\nPoszukujemy osób do pracy na stanowisku pracownik...\nFirma budowlana zatrudni inżynier ów Budownictwa na etat (na początek Umowa zlecenie lub dzieło). Praca we Wrocławiu od 8.00 do 16.00 z możliwością pracy po 10 godzin dziennie.\nJeśli jesteś osobą dyspozycyjną, pracowitą, zaangażowaną w wykonywanie obowiązków, mającą prawo jazdy (samochód będzie dodatkowym atutem), wiedzę z zakresu budownictwa, doświadczenie w pracy na budowie lub w biurze projektowym – zapraszam do wzięcia udziału w rekrutacji na jedno ze stanowisk:\n1) inżynier budowy. Praca na budowach domków jednorodzinnych we Wrocławiu i okolicach. Do obsłużenia kilka budów dziennie. Wymagania: prawo jazdy, dobra kondycja fizyczna, wiedza z zakresu prac wykończeniowych.\n2) Kierownik budowy/Inspektor Nadzoru. Wymagania uprawnienia do kierowania budową (mogą być ograniczone), prawo jazdy. Praca na budowach domków jednorodzinnych we Wrocławiu i okolicach. Do obsłużenia kilka budów dziennie.\n3) Asystent Projektanta. Możliwość pracy zdalnej z domu. Do wykonania projekty budowlane. Wymagania: znajomość programu Auto Cad, Word.\n20 zł /h (po okresie próbnym)\n4 tyś zł brutto na umowę o pracę\nZainteresowane osoby proszę o przesłanie listu motywacyjnego oraz CV na maila:


Majdan w ostrych słowach o ataku na jego żonę. Wytyka Rusin hipokryzję i fałszywą moralność\nOd wczoraj na łamach mediów społecznościowych toczy się kłótnia między Kingą Rusin a Małgorzatą Rozenek-Majdan. Kolejne osoby zabierają głos i robi się coraz mniej przyjemnie.\nO początku konfliktu pisaliśmy tutaj i nie zapowiada się, żeby szybko miało się uspokoić.\nMałgosia stwierdziła tylko, że jest jej przykro\nJednak jej mąż był o wiele bardziej dosadny i miał więcej do powiedzenia.\n„Z obrzydzeniem patrzę na to, z jakimi zawistnikami musi codziennie mierzyć się Małgosi. Rusin za cel swoich ataków obrała moją żonę. Cel bardzo dobry, bo jak widać dzięki jej nazwisku, marka niszowych kosmetyków dotarła do szerszego grona. Dlaczego Rusin nie atakuje swoich koleżanek, które reklamują inne marki kosmetyków. Czy dlatego, że ich relacje towarzyskie ucierpiałyby na tym? Prawa zwierząt są ważne, tylko jeżeli mogą być wykorzystane w celebryckiej wojence? Brawo za „moralność”! A odnośnie postawy Rusin wobec obrony środowiska – sam z dumą nosi skórzane rzeczy i futra. Promuje jeździectwo, które jest na czarnej liście PETA. I ona mówi o mojej żonie „hipokrytka”? Kingo, bardzo Cię proszę w swoje medialne wojenki nie włączaj mojego Teścia, który ma więcej honoru i klasy niż tacy ludzie jak Ty. A poza tym uwagi kobiet na temat wyglądu innej kobiety to już jest bardziej niż żenujące. Zresztą tak jak cały twój wpis. Małgosiu jesteśmy z Tobą i cała rodzina Cię wspiera❤"\nOczywiście taki post szybko został zauważony przez drugą stronę sporu i nie pozostał bez odpowiedzi. Po raz drugi Kinga Rusi wyraziła swoją opinię w sieci. Wiele osób stoi za nią murem, ale pojawiły się też osoby, które wytknęły to, że tego typu kłótnia jest nieelegancka i powinna być załatwiona między paniami w wiadomościach prywatnych.\nMacie swoją stronę w tym konflikcie?


USA: Polskie meble podbijają Amerykę. Zakończono targi High Point | Telewizja Republika\nIK 13:11 27 października 2020\nTargi mebli/zdjęcie ilustracyjne wikipedia.org\nW dniach 13-21 października 2020 r. odbyły się największe targi meblowe w USA – w High Point w Karolinie Północnej. Stanowiły one pierwsze międzynarodowe wydarzenie meblarskie tej skali, które udało się z powodzeniem zorganizować od początku pandemii. Ta edycja była szczególnie ważna dla polskiego rynku meblowego. W High Point zadebiutował narodowy showroom z ofertą 7 czołowych marek. Otworzyło to nowe, ogromne możliwości dla Polski – drugiego eksportera mebli na świecie, który rozpoczął podbój rynku amerykańskiego,\nPolski showroom powstał w ramach projektu European Smart Design from Poland – wspólnej inicjatywy Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Producentów Mebli oraz Polskiej Fundacji Narodowej. Wzięło w nim udział 7 polskich marek meblowych: Benix, Black Red White, Gala Collezione, Raw, Szynaka Meble, Vzór oraz Zieta Studio. Październikowe targi stanowiły pierwszy etap ekspansji za oceanem, ponieważ showroom będzie obecny także podczas dwóch kolejnych edycji High Point Market. Udany debiut polskiego stoiska stanowi szansę dla szerszego grona rodzimych marek meblowych, które mogą dołączyć do projektu i zaprezentować swoje produkty na perspektywicznym rynku amerykańskim. – Polska Fundacja Narodowa, włączając się w projekt promujący polską myśl meblarską, upowszechnia wizerunek Polski jako kraju z rozwijającą się gospodarką, atrakcyjnym dziedzictwem kulturowo-historycznym, ogółem jako destynacji przyciągającej uwagę inwestorów, którzy w kryzysie usilnie poszukują bezpiecznych rynków i wiarygodnych kontrahentów. Co istotne, naszym celem nie jest promowanie po prostu produktów, ale przede wszystkim tradycji polskiego wzornictwa. Realizacja projektu zapowiada efekty na kilku obszarach w wymiarze wieloletnim– powiedział dr Marcin Zarzecki, prezes Zarządu Polskiej Fundacji Narodowej.\nDecyzja o uczestnictwie w targach High Point również nie była przypadkowa. Miejski kompleks targowo-wystawienniczy w Karolinie Północnej może poszczycić się ponad 100-letnią tradycją handlu meblami w Stanach Zjednoczonych. Każdego roku gromadzi profesjonalistów, designerów, architektów wnętrz i handlowców ze wschodniego wybrzeża USA. High Point odróżnia się od ośrodków targowych w Europie tym, że wystawy są rozmieszczone w niemal 160 obiektach na terenie całego miasta (łączna powierzchnia wystawiennicza wynosi ponad 1,1 mln mkw.), a miasto żyje głównie z organizowanych dwa razy do roku wystaw poświęconych branży meblarskiej. Udział w tych targach ma ogromny potencjał biznesowy, ponieważ wydarzenie jest obowiązkową pozycją w\nTAGI: Polska, USA, targi, meble, High Point


Karol Kurpiński - Piękne krajobrazy\nRodzice pół roku przed narodzinami Karola wyprowadzili się z Bukówca do sąsiednich Włoszakowic. Urodził się we Włoszakowicach w Wielkopolsce w rodzinie organisty parafialnego Marcina Kurpińskiego. Ojciec był pierwszym nauczycielem kompozytora, edukując chłopca w grze na skrzypcach, organach i prawdopodobnie w podstawach kompozycji. W 1797 mając 12 lat został organistą w kościele w Sarnowie koło Rawicza, gdzie jego wuj, ks. Karol Wański, był proboszczem. Bliski kontakt z małymi ośrodkami muzycznymi a także fascynacja folklorem wpłynęły na kształtowanie się osobowości twórczej przyszłego kompozytora. Rozwijając swój talent w dziedzinie kompozycji muzycznej pozostał jednak autodydaktą i uczył się przede wszystkim poprzez kontakt z muzyką innych twórców. W 1800 roku, za wstawiennictwem swego drugiego wuja, wiolonczelisty Rocha Wańskiego, został zatrudniony na dworze Feliksa Polanowskiego w Moszkowie koło Lwowa. Tam też, jak się przypuszcza, poznał szeroki repertuar muzyki poważnej, w tym operowej, zarówno poprzez dzieła wystawiane w amatorskim zespole dworskim, jak i podczas częstych wyjazdów do Lwowa. Po zlikwidowaniu kapeli w 1808 roku przeprowadził się do Lwowa, gdzie przez dwa lata utrzymywał się z lekcji gry na fortepianie w domu E. Rastawieckiego.\nOd 1810 roku Kurpiński mieszkał w Warszawie. Tam, dzięki rekomendacji Józefa Elsnera i warszawskiego śpiewaka Jana Nepomucena Szczurowskiego został przyjęty na drugiego dyrygenta orkiestry Teatru Narodowego. Funkcję tę pełnił przez 30 lat, najpierw wspólnie z Elsnerem, później (od 1824 roku) jako jedyny kierownik instytucji. Na lata 1810-1820 przypada okres najobfitszej twórczości operowej oraz działalności publicystycznej Kurpińskiego. Debiut kompozytorski miał miejsce 4 grudnia 1810 kantatą ku czci Napoleona. W maju 1811 roku została wystawiona jego pierwsza opera: Dwie chatki. Jeszcze pod koniec roku ukazał się Pałac Lucypera, a w 1812 kolejne dwa utwory sceniczne: Ruiny Babilonu oraz Marcinowa w seraju.\nW latach 1811-1821 należał do masonerii uzyskując przedostatni stopień wtajemniczenia. Był Dyrektorem Harmonii Wielkiego Wschodu Narodowego Polski w 1819 roku, członkiem honorowym loży Astrea w 1819 roku i Kazimierz Wielki w 1819/1820 roku.\nW 1815 ożenił się z o połowę młodszą, piętnastoletnią Zofią z Brzowskich, późniejszą aktorką Teatru Rozmaitości i śpiewaczką Opery w Warszawie. W tym samym roku został członkiem Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Wydał szereg prac dydaktycznych, pedagogicznych, naukowych: m.in. Wykład systematyczny zasad muzyki na klawikord (1819), Zasady harmonii tonów (1821), Zasady harmonii wykładane sposobem lekcji dla lubowników muzyki (1844). Opublikował dwie rozprawy historyczne: Wiadomości o kompozytorach polskich (1819), będące najwcześniejszym przekazem dziejów kapeli rorantystów przy katedrze wawelskiej, oraz Krótki rys Teatru Narodowego (1831), w której opisał walkę polskiej sceny o repertuar polski, zachowanie tożsamości narodowej w sytuacji okupacji rosyjskiej. Już jako trzydziestolatek cieszył się sławą. W 1819 roku został na jego cześć wybity złoty medal. W tym samym roku został nadwornym kapelmistrzem cara Aleksandra I. Był wziętym dyrygentem, prowadził niemal wszystkie koncerty w stolicy, m.in. prawykonanie Koncertu fortepianowego f-moll Fryderyka Chopina 17 marca 1830, z udziałem kompozytora jako solisty. Podczas powstania listopadowego wystawiał opery o tematyce patriotycznej. Skomponował wtedy osiem pieśni powstańczych, w tym Warszawiankę. Jego pozycja była tak silna, że po powstaniu pozostał na swoim stanowisku dyrektora sceny operowej. W związku z zamknięciem przez Rosjan konserwatorium, zorganizował przy Teatrze Wielkim trzyletnią Szkołę Śpiewu. To w niej kształcili się przyszli wykonawcy moniuszkowskiej Halki. W 1823 roku wyjechał jako stypendysta rządu w ośmiomiesięczną podróż po Europie w celu zaznajomienia się z organizacją teatrów operowych w Zachodniej Europie i przeniesienia ich osiągnięć na grunt sceny warszawskiej. Z podróży tych zachował się dziennik.\nZmarł w osamotnieniu w 1857 w kamienicy przy ulicy Żelaznej 91 w Warszawie co upamiętnia tablica z piaskowca wmurowana w 1957 na znajdującej się obecnie w tym miejscu kamienicy Władysława Jabłońskiego.\nJako dyrektor opery zorganizował stały chór, wprowadził dublowanie ról solowych, zwiększył skład orkiestry, walczył o polski repertuar operowy. Kładąc nacisk na dyscyplinę artystyczną (czystość intonacji, odpowiednią instrumentację, poprawność stylistyczną) wydatnie podniósł poziom artystyczny Opery Narodowej. Powszechnie uważano, że współpraca artystów z Karolem Kurpińskim jest niejako "wyższą szkołą" muzyki. Dzięki Kurpińskiemu opera warszawska stała się instytucją wychowującą publiczność nie tylko pod względem muzycznym, lecz także w duchu patriotyzmu wbrew polityce rosyjskiego zaborcy. Również ważną pedagogiczną rolę odgrywał wydawany przez kompozytora Tygodnik muzyczny. Jego pisma dydaktyczne rozwijały teorię muzyki w kraju; w Wykładzie systematycznym zasad muzyki na klawikord przyjął terminologię harmoniki Jeana Philippe'a Rameau. Skonstruował swoją własną teorię estetyczną. Podzielił sztuki na trzy rodzaje: 1) muzyka, tj. "obraz wszelkiego ruchu i wzruszenia"; 2) malarstwo, tj. "obraz wszelkiego ciała"; 3) poezja, tj. "obraz wszelkiego istnienia". Pisał: "poezja jest słowem, czyli duszą; malarstwo ciałem; muzyka tonem słowa, czyli duszy, a poruszeniem ciała". Starał się odpowiedzieć na pytania o istotę opery, muzyki tradycyjnej, jakie zadania ma spełniać sztuka, artysta. Pisał również artykuły na temat zagadnień ogólnych, filozoficznych, moralnych (Myśli urywkowe,broszura Rzut oka na moralny stan człowieczeństwa), w których porusza nawet takie tematy jak reinkarnacja czy fatalizm. W artykułach muzycznych Kurpiński przemycał wiele osiągnięć najnowszej myśli filozoficznej, na przykład filozofii rozumnego rozwoju historii Hegla, kiedy pisał "bieg czasu wszystko odmienia, a zatem i gust [...] muzyka się zmienia, jak się zmieniały narody, rządy, bóstwa i wszystko na świecie". Cennym źródłem poglądów na muzykę i rzeczywistość pierwszej połowy XIX wieku Kurpińskiego jest jego dziennik z podróży po Europie.


Promocja turystyczna wyższego poziomu – kod QR ze 130 tys. jałowców\nPromocja turystyczna wyższego poziomu – ko...\nWioska Xilinshui położona w chińskiej prowincji Hebei pracuje nad ściągnięciem do siebie jak największej rzeszy turystów, którzy docenią klimat otaczających ją malowniczych lasów i jezior.\nDo tej pory udało się jej uzyskać w 2015 roku tytuł „Najpiękniejszej wioski w Prowincji Hebei” co wiązało się z nagrodą w wysokości ok 168 tysięcy dolarów. Środki miały zostać przeznaczone na dalszy rozwój miejscowości.\nJak donosi serwis scmp.com część tych środków została wykorzystana na promocję wioski w dość nietypowy sposób. Stworzono w niej przy wykorzystaniu 130 tysięcy sadzonek jałowców instalację przypominającą spory labirynt. Sadzonki jałowca o wysokości od 0,8 do 2,5 metra tworzą kod QR o powierzchni ponad 51 tysięcy metrów kwadratowych (jeden bok instalacji mierzy dokładnie 227 m).\nTwórcy chcieli aby po zeskanowaniu kodu przy pomocy smartfona lub tabletu jego użytkownik został przekierowany do publicznego profilu wioski na platformie WeChat związanego z turystyką. Jakkolwiek to tłumaczenie jest do przyjęcia – pytanie budzi sposób w jaki użytkownicy mieliby skanować ten kod QR. Czy podczas przypadkowego zwiedzania okolicy z pokładu samolotu? Czy może w trakcie lotu balonem? Myślę, że po prostu chodziło o zwrócenie na siebie uwagi, co szczerze mówiąc chyba się udało.\nPrawdopodobnie wybór takiego sposobu promocji miejscowości nie jest przypadkowy. W Państwie Środka trwa obecnie swoista mania związana z wykorzystywaniem kodów QR na wszystkie możliwe sposoby. Z doniesień prasowych wynika, że jednym z podstawowych zastosowań kodów QR jest dokonywanie za ich pomocą mobilnych płatności. Przykładowo można dać w restauracji napiwek kelnerce skanując przywieszony na jej bluzce kod QR. Podobno nawet żebracy noszą ze sobą wydrukowany kod umożliwiający przekazanie im w ten sposób datku (swoją drogą – cały czas czekam na chwilę, w której napotkam u nas Pana Żulisława zbierającego na piwko z wykorzystaniem przenośnego terminala płatniczego).\nŹródła: scmp.com; źródła grafiki: bbc.com\nTagi: Chiny, gigantyczny kod QR, Xilinshui,


USA: Departament Stanu: trwa przegląd programu pomocy dla Egiptu - Money.pl\nStrona głównaUSA: Departament Stanu: trwa przegląd programu pomocy dla Egiptu\nUSA: Departament Stanu: trwa przegląd programu pomocy dla Egiptu\nProgram pomocy USA dla Egiptu jest nadal poddawany przeglądowi -\noświadczył w środę Departament Stanu po interwencji egipskich sił bezpieczeństwa przeciwko\nzwolennikom obalonego prezydenta Mohammeda Mursiego, co spowodowało śmierć co najmniej 278 ludzi.\nProgram pomocy USA dla Egiptu jest nadal poddawany przeglądowi - oświadczył w środę Departament Stanu po interwencji egipskich sił bezpieczeństwa przeciwko zwolennikom obalonego prezydenta Mohammeda Mursiego, co spowodowało śmierć co najmniej 278 ludzi.\n"Uwzględniając dzisiejsze wydarzenia i wydarzenia kilku ubiegłych tygodni będziemy nadal nie tylko monitorować i angażować się, ale także dokonywać przeglądu naszych stosunków, w tym także programu pomocy" - powiedziała na briefingu prasowym rzeczniczka Departamentu Stanu Jen Psaki.\nWładze USA zastanawiają się, jak ma wyglądać ich odpowiedź na wydarzenia w Egipcie, a szczególnie co zrobić z mającą charakter głównie wojskowy pomocą dla Kairu - kluczowego sojusznika Waszyngtonu na Bliskim Wschodzie. Pomoc ta ma obecnie wartość 1,55 mld dolarów rocznie. (PAP)


INDIE: wybudują największą na świecie elektrownię słoneczną - 4GW - CzyCzy INDIE: wybudują największą na świecie elektrownię słoneczną - 4GW - CzyCzy\nINDIE: wybudują największą na świecie elektrownię słoneczną – 4GW\nRząd Indii uchwalił plany budowy potężnej elektrowni słonecznej w północno-zachodnim Radżastanie. Elektrownia ma mieć moc 4 GW (!). Da zatem 3 razy większą moc niż jest obecnie w całych Indiach energetyce słonecznej zainstalowana. Projekt o nazwie Sambhar Ultra Mega Green Solar Power Project jest pomysłem ministerstwa gospodarki a jego pierwszy 1 GW etap ma być gotowy do użytku już w 2016 r.\nCHINY: start budowy kolejnego reaktora jądrowego – Yangjiang\tBUŁGARIA: energetyka jądrowa – poważne malwersacje\nIndie wybudują największą świecie elektrownię słoneczną | Ekobuddyzm - buddyzm ekologiczny\n17 października 2013 @ 23:36\n[…] źródło: czyczy.pl […]


Petycja wielokrotna w sprawie zaskarżenia przez Rzeczpospolitą Polską do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni - 2017 - Biuletyn Informacji Publicznej MSWiA\nInformacja dotycząca sposobu składania petycji do MSWiA\nPetycje załatwione w 2017 r.\nPetycja wielokrotna w sprawie zaskarżenia przez Rzeczpospolitą Polską do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni\nPetycja jako indywidualna wpłynęła do MSWiA dnia 12 kwietnia 2017 r. Petycja złożona bez wyrażenia zgody przez autora na ujawnienie danych osobowych. Autor postuluje zaskarżenie przez Rzeczpospolitą Polską do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni, która została przyjęta przez Parlament Europejski w dniu 14 marca 2017 r.\nDo dnia 10 maja 2017 r. wpłynęły kolejne 234 petycje dotyczące tej samej sprawy.\nZgodnie z art. 11 ust 1 ustawy o petycjach zarządzono łączne rozpatrywanie petycji.\nOgłasza się okres oczekiwania na dalsze petycje do 10 lipca 2017 r.\nZ dniem 10 lipca 2017 r. upłynął termin oczekiwania na złożenie przedmiotowej petycji. Od momentu publikacji do dnia upływu tego terminu nadesłano łącznie 342 petycje.\nTrwa analiza treści petycji, przewidywany termin załatwienia – nie później niż 10 października 2017 r.\n„Petycja wielokrotna w sprawie zaskarżenia przez Rzeczpospolitą Polską do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni.\nOdpowiedź na petycję wielokrotną z dnia 12 kwietnia 2017 r.\nData modyfikacji 14.07.2017\nMarcin Michałowski Departament Komunikacji Społecznej


Ukraiński regulator nie popiera szyfrowania kanałów na satelicie | Biznes - SATKurier.pl\nUkraiński regulator nie popiera szyfrowania kanałów na satelicie\ndodano: 2017-12-09 15:12\nPrzewodniczący Narodowej Rady Ukrainy ds. telewizji i radia, Jurij Artiemienko, nie popiera pomysłu największych grup medialnych o zaszyfrowaniu ich kanałów telewizyjnych na satelicie w przyszłym 2018 roku. Chce zaproponować spotkanie, na którym można byłoby omówić zalety i wady wdrożenia szyfrowania.\nUkraiński regulator rozpatrywał 7 grudnia br. oświadczenie kanału STB o zmianie warunków nadawania drogą satelitarną. Należący do grupy StarLightMedia kanał STB chciał przejść z FTA na szyfrowanie. Szef Narodowej Rady był przeciwny tej zmianie. Ogólnie tylko dwóch z sześciu członków wyraziło pozytywną opinię. Sprawa została odroczona na bliżej nieokreślony termin.\nZ punktu widzenia właścicieli praw autorskich, szyfrowanie jest prawidłową decyzją. Z punktu widzenia realiów naszych czasów, nie wierzę, że ten proces przejdzie bezboleśnie. Kiedy firmy telewizyjne mówią, że ludzie będą oglądać ich kanały po zaszyfrowaniu i kupią, nie patrząc na ceny, odbiorniki, to ja nie wierzę w to. Wiem, że mogą być tego konsekwencje. Przy zmianie technologii, widz zaczyna się gubić i odchodzi. Według mnie, przy takiej zmianie w czasach wojny i wielu innych czynników, znaczna część widowni zostanie utracona. Część przejdzie do telewizji internetowej lub niekontrolowanego odbioru z satelity, albo jeszcze gdzieś indziej. Wydaje mi się, że kanały zbyt optymistycznie patrzą na te następstwa. Dlatego chcemy się zebrać i fachowo porozmawiać\n- powiedział szef Narodowej Rady Ukrainy ds. telewizji i radia, Jurij Artiemienko.\nNa dzień dzisiejszy żadnych konsultacji grup medialnych z regulatorem nie były. Wszystkie rozmowy o szyfrowaniu kanałów wiosną 2018r. toczą się w kuluarach. Przypomnijmy, że z emisji nieszyfrowanej (FTA) mają zrezygnować najpopularniejsze kanały nadawane z satelitów Astra 4A (4,8°E) i Amos 3/7 (4°W).


Archiwa: Warsztaty rozwoju osobistego - Marta Gierlińska\nJednym z najczęściej pojawiających się pytań jest to: “dlaczego nie potrafię utrzymać motywacji?” Bardzo wiele kobiet wpada w jeden powtarzający się schemat: Mam świetny pomysł. Zaczynam sprawdzać możliwości. Rozpoczynam realizację pomysłu. Na początku...\nZ powodu wychowania, czynników rodzinnych lub indywidualnych doświadczeń pojawia się problem, który większość ludzi nazywa brakiem pewności siebie. Poznajesz go po podwyższonym poziomie stresu, wewnętrznym poczuciu chaosu, niepewności, co do decyzji...\nCoraz więcej osób narzeka na chroniczny stres, który przenosi z pracy do domu. Emocje są napięte jak struna a potem cierpią na tym relacje z bliskimi, zdrowie, pojawiają się też często problemy ze zaśnięciem. Jeśli...


Piątek, 26 Styczeń 2018 09:17\nJuż 1 lutego odbędzie się kolejne spotkanie rezydentów z ministrem zdrowia Łukaszem Szumowskim. Rzecznik prasowy Porozumienia Rezydentów OZZL Jakub Kosikowski w rozmowie z Medexpressem powiedział, że rezydenci cały czas analizują propozycję Szumowskiego odnośnie zwiększenia nakładów na służbę zdrowia.\n- Na najbliższym spotkaniu mam nadzieję, że dojdziemy do porozumienia w tej sprawie - powiedział. - Chcielibyśmy, aby nakłady na ochronę zdrowia wyniosły 6 procent PKB w roku 2023. I to jest nasze progowe żądanie - zaznaczył.\nDodał, że rezydenci są rozczarowani z powodu zatwierdzonego już planu budżetowego na ten rok. - Ubolewamy nad tym, że zamknięto go przed rozmową z nami - wyjaśnił. Zdaniem rzecznika prasowego Porozumienia Rezydentów OZZL najpewniej wykonano ten zabieg celowo. - Chodzi o to, żeby rezydenci, wiedząc, że już wszystkie wydatki zostały zaplanowane, nie domagali się podwyżek i wzrostu nakładów na ochronę zdrowia - skomentował Kosikowski.


JAROSŁAW K. KOWAL, ANDRZEJ KLEMBA 09.02.2015 08:33\n- Przepraszam, gdzie dostanę cukierki Szarapowej? - zapytała pani w średnim wieku.\n- Skończyły się - usłyszała.\nW sobotę w Tauron Arenie Kraków oprócz hot dogów, zapiekanek i piwa tym razem można było kupić m.in. żelki Sugarpova z oficjalnej kolekcji megagwiazdy reprezentacji Rosji. Cena za opakowanie? 20 zł. Kłopot w tym, że przed niedzielnymi meczami wszystkie już się rozeszły. - Puste stoisko wyglądało trochę smutno. To był mały test. Nie wiedzieliśmy, jakie będzie zainteresowanie. Okazało się, że przywieźliśmy za mało opakowań - kręciła głową Szarapowa.\nNajbardziej rozpoznawalna sportsmenka świata i jednocześnie obrotna bizneswoman przez kilka dni była w centrum zainteresowania. Opowiadała m.in. o obiadach na Rynku, chwaliła krakowskich kibiców, a dużą popularnością cieszyły się zdjęcia, które publikowała w portalach społecznościowych. W niedzielę oświadczyła, że żadnego niedźwiedzia na ulicy nie spotkała, bo ktoś zapytał, jakie miała wyobrażenie o naszym kraju.\n- Jesteście strasznie niecierpliwi - rzuciła, kiedy w sobotę dziennikarze dopytywali o jej mecz z Agnieszką Radwańską.\nPytali nie bez powodu, bo pojawiła się plotka, że druga rakieta świata na kort w niedzielę nie wyjdzie. - Na mój temat krążą różne plotki, ale 99 proc. z nich nie ma nic wspólnego z prawdą - odparowała i dzień później w południe stanęła na korcie.\nTłum kibiców, uśmiechy Szarapowej, mina Radwańskiej. Najlepsze ZDJĘCIA z Tauron Areny Kraków »\nJeszcze trudniej niż o cukierki było o bilety. Ostatnie dawno zniknęły z kas i jeśli ktoś chciał wejść, musiał zapłacić tzw. konikowi. - Za ile bilet? - zapytaliśmy jednego z krążących pod halą mężczyzn.\n- Wie pan, kwestia dogadania się. 100, może 120 zł? Zależy, jaki sektor - odpowiedział.\n15 tys. kibiców na trybunach to naturalnie rekord frekwencji w historii meczów tenisowych rozgrywanych w Polsce. Zanim się zaczęło, padały jednak pytania, czy sport nie wymiesza się z polityką, ale fani powitali Rosjanki niemal równie ciepło jak Polki.\n- Byli bardzo wyrozumiali, doping był świetny. Organizatorzy też się spisali. Cieszę się z tego, jak nas tu traktowano - podsumowała Szarapowa.\nWszystko prawie wypaliło, tylko wynik się nie zgadza. Rosjanki były faworytkami, ale nikt nie spodziewał się najczarniejszego scenariusza. Mała konsternacja zapanowała jednak już po pierwszym meczu. Kto choć trochę zna układ sił w żeńskim tenisie, szybko mógł dojść do niepokojącego wniosku: skoro Agnieszka Radwańska przegrała ze Swietłaną Kuzniecową, to Polkom potrzebny jest cud. Bo w każdym kolejnym meczu poprzeczka szła w górę.\nAle nic o nadprzyrodzonej sile się nie wydarzyło. Co prawda Urszula Radwańska w kilku gemach drugiego seta zalazła za skórę Szarapowej, ale krzywdy jej nie zrobiła. Dzień później 28-letnia Rosjanka była też poza zasięgiem jej starszej siostry. W efekcie mecz, na który wszyscy czekali od miesięcy, zakończył się rozczarowaniem.\nBohater z volvo\nRadwańska nie mogła znaleźć sposobu na bardziej utytułowaną rywalkę, a małą atrakcją meczu okazał się tajemniczy właściciel volvo. Kiedy Rosjanka przygotowywała się do serwisu, pracownik hali nagle zaczął wywoływać kierowcę, by przeparkował samochód. Kiedy skończył wyczytywać numer rejestracyjny, kibice zaczęli krzyczeć i bić brawo, a Anastazja Myskina, kapitan reprezentacji Rosji, sprawiała wrażenie zdezorientowanej i dopytywała, co się stało.\nSzarapowej z rytmu to nie wybiło. Na koniec, zanim podeszła do wrzeszczących dzieci, które przepychały się, by zdobyć cenny autograf, stanęła na środku kortu, pomachała i przesłała kibicom buziaki. - Mam nadzieję, że wrócę do Krakowa jako turystka, bo nie miałam tyle czasu na zwiedzanie, ile bym chciała - powiedziała.\nKiedy na kort wyszły deblistki, trybuny w połowie były już puste, bo mecz nie miał większego znaczenia. Polska przegrała z Rosją 0:4 i w kwietniu zagra w barażach o utrzymanie w grupie światowej.


Agent JFK 2. Nie ma krwi bez ognia - fragment - Kawerna - fantastyka, książki fantastyczne, fantasy\n11 stycznia 2011|\nAgent JFK 2. Nie ma krwi bez ognia – fragment\nKolejny fragment. Tym razem prolog do drugiego tomu przygód agenta JFK, czyli Nie ma krwi bez ognia. Wspólne dzieło Miroslava Žambocha i Jiříego W. Prochazki na sklepowych półkach pojawi się, podobnie jak Wampir z M-3, w piątek, 14. stycznia.\nStarcie w bibliotece\nListopadowa noc była ponura jak niezaspokojona kobieta. Wybiło wpół do dwunastej, Sierp księżyca świecił niczym zaokrąglone ostrze katowskiego topora. Z wieży położonego w pobliżu kościoła Świętego Filipa dobiegał wibrujący głos spiżowego dzwonu\n– Mayday! Mayday! – szeptał hrabia Emanuel d’Morcef wprost do iskrzącego się na fioletowo ucha Dawida, kopii renesansowej rzeźby dłuta Michelangelo wykonanej w brązie. Hrabia był krzepkim mężczyzną, w doskonale skrojonym, aksamitnym ubraniu. Na dość sporym brzuchu połyskiwała klamra pasa specjalnego typu T. Oczy kryły się w cieniu ronda muszkieterskiego kapelusza, spod którego na ramiona zwisały kędzierzawe włosy brązowego koloru.\nHrabia do tej pory nie przypuszczał, że szeptem też można krzyczeć.\n– Tu misja Slavkov! Słyszycie nas?\n– Trochę ciszej, hrabio – odezwała się komtesa Andrea de Villefort – idą tu następni szaserzy.\nPrzez otwarte okno słychać było szelest opadłych liści, trzaskanie gałązek i odgłosy rozmów.\nCo najmniej dwudziestu ludzi zbliżających się do barokowego pałacu z trzech stron, oceniła Andrea.\nKolejnych dziewięciu znajdowało się na parterze, ich liczbę hrabia i komtesa znali dokładnie. Tylu zabili już na początku. Leżeli tam w ciemnozielonych kubrakach z czerwonymi wyłogami. Kubraki miały z przodu półkoliście uformowane poły.\nBiałe spodnie ich mundurów były wyraźnie widoczne w półmroku panującym w pałacu. Wokół zabitych leżały czarne, trójgraniaste kapelusze. Ciała były porozrzucane w kilku pomieszczeniach parteru, najwięcej znajdowało się w sali bilardowej i na bocznych schodach. Ale ci nieprzyjaciele byli już martwi. Teraz liczyli się tylko żywi. Hrabia i komtesa musieli wiedzieć, z jak licznymi wrogami przyjdzie im się zmierzyć i ilu z nich będą musieli zabić.\n– Tu Slavkov! – kontynuował hrabia d’Morcef nie zwracając uwagi na ostrzeżenia pięknej arystokratki i wściekle ugniatając przycisk w sprzączce pasa. Świecący na fioletowo Dawid nie reagował.\n– Kod purpurowy! Konieczny dostęp do portalu lub przysłanie oddziałów wsparcia! W przeciwnym razie… – hrabia zamilkł. Nie chciał okazać strachu, ale bał się i to bardzo.\n– W przeciwnym razie cel misji nie zostanie osiągnięty – powiedziała Andrea. – Zapomniał pan to dodać, hrabio.\nEmanuel odwrócił się do niej. Młoda kobieta miała regularne rysy, ciemne oczy, lekko wystające kości policzkowe i pełne wargi. Włosy nosiła ostrzyżone krótko jak sierpniowe ściernisko, a rzęsy długie niczym łodyżki dzikiego maku. Jej czarne ubranie z błyszczącego jedwabiu ozdabiały również czarne, lecz matowe motywy kwiatowe. Stroje obojga były poplamione krwią. Na twarzy komtesa miała lekki, ale wyraźnie widoczny uśmiech.\n– Niech pani posłucha, pani de Villefort, naprawdę nie dziwię się, że nikt nie chce z panią współpracować. – Emanuel otarł grzbietem ręki zakrwawioną twarz, ale tylko rozmazał posokę jeszcze bardziej. – Jest pani wprawdzie naszą najlepszą specjalistką w swojej dziedzinie, ale co za dużo to niezdrowo. To dopiero druga moja wspólna misja z panią, a mnie się już te pani uwagi nie mieszczą w kalesonach.\n– Dobrze przynajmniej, że nie nosi pan slipów – odparła Andrea i wskazała kordem dwa wielkie okna w południowej części biblioteki, przysłonięte zasłonami z jasnoczerwonego adamaszku. Przyłożyła palec wskazujący do wydętych warg i z gracją wbiła ostrze w okrągły, drewniany filar. Z fałdów sukni wyjęła kuszę pneumatyczną. Broń była tylko trochę dłuższa od pistoletu pojedynkowego. Na przedniej części rękojeści osadzony został wymienny, walcowy zasobnik.\nHrabia Emanuel d’Morcef schował się we wnęce muru. Ze względu na jego posturę równało się to akrobatycznej sztuczce cyrkowej, ale zmieścił się jednak w tej niepozornej przestrzeni. Ze ściany wystawały tylko ostrza długich noży o matowych klingach. No i kawałek, ale naprawdę mały kawałek brzucha.\n– Pan do mnie właściwie nie pasuje – rzuciła komtesa. – Za często się pan waha, jest zbyt rozważny. Po prostu starego psa nie da się nauczyć nowych sztuczek.\n– Ten stary pies uratował pani wczoraj życie, komteso – odciął się hrabia z kwaśną miną, której i tak nikt nie mógł zobaczyć.\n– Zdaje się, że już panu podziękowałam. A tak na marginesie, co to się wydarzyło dziś po południu, gdy wracaliśmy od Austriaków?\n– Dobrze, dobrze. Pokornie dziękuję i to co najmniej trzykrotnie.\n– Wie pan co, hrabio, dajmy temu spokój – oznajmiła pojednawczo Andrea. Dyskusja wyraźnie znalazła się w ślepej uliczce. – Wie pan, że nieraz plotę bzdury. Taka już jestem. A pan nie jest takim okropnym partnerem, jak się na pierwszy rzut oka wydaje.\nHrabia d’Morcef tylko syknął zamiast odpowiedzi. Na dole zaskrzypiały zawiasy ciężkich, dębowych drzwi, zdobionych rzeźbionymi reliefami w kształcie kwiatów. Później dało się słyszeć ciche stąpanie dziesięciu czy może piętnastu ludzi.\n– Biorę na siebie główne drzwi i wyjście z bocznych schodów – oznajmił hrabia.\nKomtesa jeszcze raz obrzuciła wzrokiem wnętrze biblioteki. Ze swego miejsca mogła widzieć cztery przejścia pomiędzy masywnymi półkami, zapełnionymi książkami aż po stiuki sufitu. Całkiem jak biblioteka w Niniwie, tylko zamiast glinianych tabliczek pokrytych pismem klinowym było tu mnóstwo papieru, pergaminu i skóry.\nPrzez głowę przebiegła jej cała ta misja. Początkowo miała być rutynową akcją. Zaplanowało ją szwajcarskie centrum technologiczne mieszczące się pod akceleratorem CERN. Modulowane hiperpole sygnalizowało naruszenie stabilności w rejonie Slavkova. Mogły to wprawdzie być przypadkowe zbitki plazmy czasu, co zdarzało się czasem podczas przeprowadzanych na modelach projekcjach zachowań światów równoległych, ale takie przenikanie nie miało prawa pojawić się pod koniec 1805 roku, a na pewno nie w tej części Moraw.\nObaj wysłani agenci czasu, hrabia d’Morcef i komtesa de Villefort zdobyli jak dotąd wystarczającą ilość informacji o sygnalizowanym naruszeniu pola T, dokładnie na linii zajmowanej przez wojska rosyjsko-austriackie. Można było więc przypuszczać, że realne jest uszkodzenie czasoprzestrzeni właśnie w tym wymiarze. Ponieważ odkryli bardzo interesujące zjawiska, musieli dostać się do centrali z dokładnym raportem, lub chociaż uzyskać z nią połączenie. Jednak hiperpole czasoprzestrzenne nie działa tak, jak na przykład metro. Nie można do niego po prostu wsiąść, a potem wysiąść. Trzeba wiedzieć kiedy się pojedzie, a przede wszystkim, jak się pojedzie.\nŻeby w ogóle dało się wysiąść.\n– Są w budynku – powiedziała Andrea – Myślę, że powinniśmy zejść do piwnicy i zwiać tylnym wyjściem.\n– Nie! Musimy przekazać zakodowaną wiadomość do centrali! Mamy hologramy energetyczne, a przede wszystkim mamy zlokalizowaną strefę destabilizacji!\n– Przecież możemy ją przenieść do innej kryjówki. Tu zostawimy majak, a nasi na pewno go wyszperają.\n– Wygląda to raczej jakby obawiała się pani niebezpieczeństwa. I to właśnie pani, komteso – napomknął hrabia tak, jakby sam chciał sobie dodać odwagi.\n– Niech pan posłucha, hrabio, musimy przekazać te materiały naszym czy nie? Musimy! A więc nie będę wykrzykiwać „mayday” do rzeźby z brązu, wiedząc że do otwarcia się portalu pozostaje jeszcze… – spojrzała na zegar na wieży kościoła – jeszcze około dwudziestu minut. Po prostu przekażemy informacje pojutrze, kiedy powinien otworzyć się tunel komunikacyjny w celach klasztoru kapucynów w Brnie.\n– Tak nie będzie! Czekamy na najbliższy portal, a on otworzy się tutaj!\nKomtesa pokręciła głową i znów spojrzała na zasłony okienne oświetlone migotliwym światłem lamp umieszczonych na szyjkach antycznych amfor. Czerwony adamaszek wyglądał tak, jakby ściekała po nim karminowa kaskada krwi. Za oknami, w ciemnym ogrodzie pełnym starannie utrzymanych żywopłotów, przystrzyżonych tuj i krzewów jałowca, znajdowali się z pewnością kolejni napastnicy. Ostentacyjne i hałaśliwe forsowanie głównego wejścia było pułapką.\n– No to będziemy tu mieli prawdziwą wojnę – Andrea pokręciła głową – Pan rzeczywiście na da sobie nic powiedzieć.\n– Kiedy pani zostanie dowódcą misji, wtedy ja będę słuchał. Ale teraz jest, o ile się nie mylę, na odwrót.\nKomtesa de Villefort, skądinąd najlepsza specjalistka Agencji w dziedzinie lingwistyki, kodowania i kaligrafii, pokiwała głową. W milczeniu przełożyła kuszę do lewej ręki, a prawą wyciągnęła kord z masywnego, drewnianego filara. Była to kopia broni z epoki baroku, z płaską klingą, koszową rękojeścią zdobioną srebrem i głowicą w kształcie rybiego ogona.\n– Dobrze. Ja tylko chciałam zaznaczyć, że nie musimy tak… O kurwa! Już tu są!\nDwuskrzydłowe, wykładane hebanem drzwi rozwarły się szeroko i do pogrążonej w półmroku biblioteki wtargnęło piętnastu żołnierzy słynnego austriackiego pułku szaserów. Pierwsi dwaj już na progu runęli na podłogę, ze sztyletami d’Morcefa w piersiach. Innych natychmiast po tym dosięgnął rój świszczących strzałek, powalając kolejnych czterech. Zrozumieli poniewczasie, że trzeba było się rozproszyć i zaatakować szpiegów Napoleona z kilku stron. Rzędy półek z książkami zapewniałyby pożądane ukrycie.\n– Biorę tych z lewej! – oznajmiła komtesa po francusku.\nWspięła się aż pod strop po ścianie półek pełnej książek ze złoconymi grzbietami i napisami szwabachą albo alfabetem łacińskim.\nHrabia d’Morcef wyczekiwał w postawie szermierczej.\n– Uwaga na okna! – dobiegł go głos pani de Villefort – Sądzę, że to pozorowany atak!\n– Dość krwawy jak na pozorowany – zauważył hrabia i jakby na potwierdzenie swych słów energicznym cięciem rozciął tętnicę szyjną oficerowi, który pojawił się pierwszy, wychodząc spoza ściany pełnej książek.\n– Śpiesz się pomału, młodzieńcze – poradził agent charczącemu żołnierzowi, który ściskał wysoki kołnierz kubraka, spod którego tryskała jasnoczerwona krew.\nKątem oka dostrzegł jakiś ruch z prawej strony, wykonał piruet godny baletmistrza, unikając rzuconego sztyletu. Przy jego masywnej posturze był to prawdziwy wyczyn. Wolną ręką wyciągnął z pochwy katzbalger, krótki miecz landsknechta i stanął twarzą w twarz z nowymi przeciwnikami.\nRuszyło mu naprzeciw trzech i z pewnością byli to dobrzy żołnierze. Hrabia zapomniał o obawie o życie, owładnęła nim aż nienaturalna radość, że czeka go porządna potyczka. Można przecież odczuwać strach, a mimo to dzielnie walczyć.


dokumentacja w transporcie drogowym - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 11 z 11 znalezionych dla zapytania dokumentacja w transporcie drogowym w 8 sklepach\nZatrudnienie kierowcy wiąże się z wieloma formalnościami, a wątpliwości mogą pojawić się w każdej chwili – jakie dokumenty powinien dostarczyć nowo zatrudniony kierowca, kiedy powinien przejść wstępne... Pełen opis produktu 'Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym' »\nZatrudnienie kierowcy wiąże się z wieloma formalnościami, a wątpliwości mogą pojawić się w każdej chwili – jakie dokumenty powinien dostarczyć nowo zatrudniony kierowca, kiedy powinien przejść wstępne szkolenie, jak rozliczać podróże służbowe kierowcy z zagranicy. Odpowiedzi znajdziesz w tej książce! Podpowiadamy, jakie dokumenty skontrolują inspektorzy PIP oraz ZUS. Oprócz tego znajdziesz 15 najważniejszych wzorów dokumentów dotyczących zatrudniania kierowców ze wskazówkami, jak je wypełniać. Podtytuł: 40 wskazówek jak uniknąć najczęstszych błędów ISBN: 9788326966514 Kod paskowy: 9788326966514 Rok wydania: 2017 Kod wydawcy: 29236 Liczba stron: 228 Oprawa: Miękka PKWiU: 58.11.1 Format: 16.1x23.3 Głębokość (mm): 12 Waga: 0.365 Języki: polski Grupa towarowa: Książka\nWięcej o Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym\nznajdziesz 15 najważniejszych wzorów dokumentów dotyczących zatrudniania kierowców ze wskazówkami, jak je wypełniać. Nazwa - Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym ... Pełen opis produktu 'Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym - Praca zbiorowa' »\nOpis - Zatrudnienie kierowcy wiąże się z wieloma formalnościami, a wątpliwości mogą pojawić się w każdej chwili ? jakie dokumenty powinien dostarczyć nowo zatrudniony kierowca, kiedy powinien przejść wstępne szkolenie, jak rozliczać podróże służbowe kierowcy z zagranicy. Odpowiedzi znajdziesz w tej książce! Podpowiadamy, jakie dokumenty skontrolują inspektorzy PIP oraz ZUS. Oprócz tego znajdziesz 15 najważniejszych wzorów dokumentów dotyczących zatrudniania kierowców ze wskazówkami, jak je wypełniać. Nazwa - Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym Autor - Praca zbiorowa Oprawa - Miękka Wydawca - Wiedza i Praktyka Kod ISBN - 9788326966514 Kod EAN - 9788326966514 Rok wydania - 2017 Język - polski Format - 16.1x23.3 Ilość stron - 228 Podatek VAT - 5% Premiera - 2017-08-02\nWięcej o Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym - Praca zbiorowa\npewnością pomoże w tym publikacja ?Dokumentacja w transporcie drogowym?. Pełen opis produktu 'Dokumentacja w transporcie drogowym' »\nPodczas wykonywania przewozów drogowych kierowca pojazdu musi mieć przy sobie komplet dokumentów. Dotyczą one zarówno samego kierowcy, firmy dla której realizuje przewozy, jak i ładunku, ktory jest przewożony. Brak któregokolwiek z nich skutkuje karą nałożoną podczas kontroli na drodze. Aby jej uniknąć, warto dowiedzieć się w jakie dokumenty trzeba wyposażyć kierowcę przed każdym wyjazdem w trasę. Z pewnością pomoże w tym publikacja ?Dokumentacja w transporcie drogowym?.\nWięcej o Dokumentacja w transporcie drogowym\nZatrudnienie kierowcy wiąże się z wieloma formalnościami, a wątpliwości mogą pojawić się w każdej chwili ? jakie dokumenty powinien dostarczyć nowo zatrudniony kierowca, kiedy powinien przejść wstępne... Pełen opis produktu 'Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym' »\nZatrudnienie kierowcy wiąże się z wieloma formalnościami, a wątpliwości mogą pojawić się w każdej chwili ? jakie dokumenty powinien dostarczyć nowo zatrudniony kierowca, kiedy powinien przejść wstępne szkolenie, jak rozliczać podróże służbowe kierowcy z zagranicy. Odpowiedzi znajdziesz w tej książce! Podpowiadamy, jakie dokumenty skontrolują inspektorzy PIP oraz ZUS. Oprócz tego znajdziesz 15 najważniejszych wzorów dokumentów dotyczących zatrudniania kierowców ze wskazówkami, jak je wypełniać.\nZ publikacji dowiesz się, jak wystawić świadectwo pracy według przepisów obowiązujących od 7 września 2019 r., jak poprawnie określić porę nocną kierowcy. Podpowiemy również, jak prowadzić akta pracownicze... Pełen opis produktu 'Dokumentacja kadrowa w transporcie drogowym z wzorami dokumentów' »\nZ publikacji dowiesz się, jak wystawić świadectwo pracy według przepisów obowiązujących od 7 września 2019 r., jak poprawnie określić porę nocną kierowcy. Podpowiemy również, jak prowadzić akta pracownicze kierowcy zgodnie z najnowszymi przepisami. W książce znajdziesz aż 50 wskazówek i 16 wzorów dokumentów.\nWięcej o Dokumentacja kadrowa w transporcie drogowym z wzorami dokumentów\nZatrudnienie kierowcy wiÄ\nĹźe siÄ z wieloma formalnoĹciami, a wÄ\npojawiÄ siÄ w kaĹźdej chwili â jakie dokumenty powinien dostarczyÄ nowo zatrudniony kierowca, kiedy powinien przejĹÄ... Pełen opis produktu 'Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym' »\npojawiÄ siÄ w kaĹźdej chwili â jakie dokumenty powinien dostarczyÄ nowo zatrudniony kierowca, kiedy powinien przejĹÄ wstÄpne szkolenie, jak rozliczaÄ podrĂłĹźe sĹuĹźbowe kierowcy z zagranicy. Odpowiedzi znajdziesz w tej ksiÄ\nĹźce! Podpowiadamy, jakie dokumenty skontrolujÄ\ninspektorzy PIP oraz ZUS. OprĂłcz tego znajdziesz 15 najwaĹźniejszych wzorĂłw dokumentĂłw dotyczÄ\ncych zatrudniania kierowcĂłw ze wskazĂłwkami, jak je wypeĹniaÄ.\nKategoria: /Książki/Nauki społeczne, humanistyczne, ekonomiczne/Ekonomia/Gospodarka/Transport. Łączność\nZatrudnienie Kierowcy Wiąże Się Z Wieloma Formalnościami, A Wątpliwości Mogą Pojawić Się W Każdej Chwili - Jakie Dokumenty Powinien Dostarczyć Nowo Zatrudniony Kierowca, Kiedy Powinien Przejść Wstępne... Pełen opis produktu 'Dokumentacja Pracownicza W Transporcie Drogowym' »\nZatrudnienie Kierowcy Wiąże Się Z Wieloma Formalnościami, A Wątpliwości Mogą Pojawić Się W Każdej Chwili - Jakie Dokumenty Powinien Dostarczyć Nowo Zatrudniony Kierowca, Kiedy Powinien Przejść Wstępne Szkolenie, Jak Rozliczać Podróże Służbowe Kierowcy Z\nKategoria: Książki elektroniczne>ebooki>biznesWysyłka: od ręki\nW publikacji wyjaśniamy, jak wystawić świadectwo pracy, jak poprawnie określić porę nocną kierowcy. Podpowiemy również, jakie do której część akt osobowych dołączyć oświadczenia od kierowców oraz które... Pełen opis produktu 'Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym. 40 wskazówek, jak uniknąć najczęstszych błędów plus wzory dokumentów' »\nW publikacji wyjaśniamy, jak wystawić świadectwo pracy, jak poprawnie określić porę nocną kierowcy. Podpowiemy również, jakie do której część akt osobowych dołączyć oświadczenia od kierowców oraz które dokumenty kierowcy można przechowywać w aktach pracowniczych tylko w formie kopii. Oprócz tego dowiesz się, jakie dokumenty skontroluje PIP i ZUS....\nWięcej o Dokumentacja pracownicza w transporcie drogowym. 40 wskazówek, jak uniknąć najczęstszych błędów plus wzory dokumentów\npewnością pomoże w tym publikacja „Dokumentacja w transporcie drogowym”.... Pełen opis produktu 'Dokumentacja w transporcie drogowym. Jak uniknąć błędów i nie narazić się na kary' »\nPodczas wykonywania przewozów drogowych kierowca pojazdu musi mieć przy sobie komplet dokumentów. Dotyczą one zarówno samego kierowcy, firmy dla której realizuje przewozy, jak i ładunku, który jest przewożony. Brak któregokolwiek z nich skutkuje karą nałożoną podczas kontroli na drodze. Aby jej uniknąć, warto dowiedzieć się w jakie dokumenty trzeba wyposażyć kierowcę przed każdym wyjazdem w trasę. Z pewnością pomoże w tym publikacja „Dokumentacja w transporcie drogowym”....\nWięcej o Dokumentacja w transporcie drogowym. Jak uniknąć błędów i nie narazić się na kary


Właściwości olejów silnikowych do ciągników – Agrociagnik – wszystko o ciagnikach i traktorach rolniczych\nWłaściwości olejów silnikowych do ciągników\nadmin 1 maja 2017 17 kwietnia 2017 oleje, oleje silnikowe\nWielu, szczególnie młodych rolników zastanawia się, z jakiego oleju silnikowego korzystać. Jedni wykorzystują jeden typ oleju z przyzwyczajenia, drudzy z doradztwa mechanika czy sprzedającego. A bardzo ważnym jest, aby olej w silniku był odpowiedniej gęstości oraz jakości – wpływa to bowiem na żywotność jednostki napędowej każdego traktora oraz jego wydajność. Dlatego nie należy bagatelizować sprawy odpowiedniego oleju silnikowego!\nSposób pozyskania oleju – rodzaje\nPodstawowa klasyfikacja olejów silnikowych obejmuje sposób jego uzyskania, w zależności od złożoności procesów chemicznych – wyróżniamy oleje mineralne, półsyntetyczne oraz syntetyczne. Mineralne, najbardziej chyba „naturalne” z olejów, polecane są w szczególności do starszych sprzętów, które oprócz paliwa spalały również olej. Jest to najsłabsze zabezpieczenie silnika przed jego wewnętrznymi procesami, nie mniej jednak, ze względu na cenę, sprawdza się tam, gdzie silniki mają duży przebieg, słabszą kompresję. Zasadnicza różnica między olejami mineralnymi a pół i syntetycznymi, polega na wielkości cząsteczek – te mineralne mają nieregularne wielkości, skutkiem czego zwiększają tarcie. Syntetyczne i półsyntetyczne cały czas zyskują na popularności dzięki swojej jakości, producenci sprzętu rolniczego i przemysł samochodowy poleca właśnie te oleje do smarowania silników w nowych sprzętach.\nParametry oleju silnikowego i właściwości olejów\nZasadniczo, na opakowaniach, właściwości olejów silnikowych rzucają się w oczy oznaczenia typu 15W-40. Jest to oznaczenie lepkości oleju, najważniejszego parametru, często mylonego z gęstością. Lepkość oznacza zdolność do przylepiania się do powierzchni, co jest istotnym elementem w przypadku zabezpieczenia silników przed tarciem. Inaczej zwana lepkość to opory przed płynięciem. Oznaczenie to jest ustandaryzowane wg. kwalifikacji SAE. I tak pierwszy człon parametru, np. 15W oznacza wskaźnik lepkości w niskich temperaturach, drugi człon, pozbawiony oznaczenia literowego, np. 40 oznacza lepkość oleju w temperaturach wysokich. Wyższy wskaźnik lepkości oznacza mniejsze straty mocy, większy natomiast to większa gwarancja zabezpieczenia silnika przed tarciem. Warto równoważyć te wskazania i dobierać wartości spomiędzy skrajnych.\n← Dbamy o układ chłodzenia w ciągniku rolniczym\nPrzeniesienie napędu z silnika na koła ciągnika →


Ścieżka spacerowa "ZAKONNA": Czerwonak - Owińska | ścieżka spacerowa | TRAIL.PL\nOpis: Miasto i Gmina Murowana Goślina\nPunktem początkowym wycieczki jest Czerwonak. Ze stacji kolejowej (0,0 km) - przy której rozpoczyna się szlak czerwony, a także rowerowy (Duży Pierścień Rowerowy) - idziemy za znakami obu szlaków ul. Kościelną pod górę.\nMijamy po prawej nowoczesny kościół Niepokalanego Serca NMP i po wyjściu na górną krawędź doliny Warty, skręcamy w lewo w ul. Źródlaną, idąc nią wśród zabudowań jednorodzinnych. Na rozwidleniu ulic szlak rowerowy odchodzi w prawo (w kierunku Urzędu Gminy), a my idziemy dalej prosto, ul. Działkową. Następnie ulicami Poprzeczną i Zieloną dochodzimy do skraju lasu (1,2 km), jesteśmy w obrębie dawnego przysiółka Czerwonczyn, dziś skraju Czerwonaka.\nTu przecinamy drogę i wchodzimy ścieżką w las pod górę. Następnie skręcamy w lewo na drogę leśną, a dalej w prawo skos na ścieżkę, którą wychodzimy na nieutwardzoną drogę jezdną. Idąc nią w prawo, docieramy do asfaltowej drogi z Czerwonaka do osady Dziewicza Góra (2,5 km), którą prowadzi opuszczony uprzednio szlak rowerowy. Idziemy w lewo, a po 300 m - pozostawiając ponownie szlak rowerowy - skręcamy w prawo i wąską, stromą ścieżką (miejscami zarośniętą tarniną) wchodzimy na szczyt Dziewiczej Góry /143 m n.p.m./, przy węźle szlaków pieszych i II przystanku przebiegającej tu ścieżki przyrodniczo-leśnej „Dziewcza Góra” (3,2 km).\nW dalszą wędrówkę wyruszamy stąd za znakami rozpoczynającego się tu szlaku niebieskiego, schodząc z wierzchołka Dziewiczej Góry dróżką, początkowo razem ze szlakami żółtym (prowadzącym do Kobylnicy – patrz trasa nr 1) i czerwonym. Po 200 m odchodzi w prawo szlak żółty. Nieco dalej skręcamy w lewo schodząc dość stromo do poprzecznej dolinki, gdzie w prawo odchodzi szlak czerwony (do Zielonki), a my za znakami szlaku niebieskiego skręcamy tu w lewo (3,5 km). Nadal schodzimy w dół, aż dochodzimy do skrętu szlaku w prawo i drogi jezdnej, którą prowadzi Duży Pierścień Rowerowy (4,1 km); po lewej widoczne są zabudowania osady leśnej Dziewicza Góra. Skręcamy tu w prawo i zaraz w lewo (odchodząc od szlaku rowerowego) na drogę, wzdłuż której wiedzie linia telefoniczna. Mijamy XV przystanek ścieżki przyrodniczo-leśnej „Dziewcza Góra”, przy którym skręcamy w prawo skos. Droga jest tu kręta i prowadzi przez teren zalesiony i pofałdowany.\nDochodząc do styku z drogą z lewej strony mijamy zaraz po prawej dąb o obw. 370 cm, a przy styku z drogą z prawej strony docieramy do podmokłej dolinki, na skraju której rośnie sosna pospolita o obw. 275 cm. Za dolinką znów wchodzimy w las, mijamy grupę drzew uznanych za pomniki przyrody i leśną klasę im. Augusta Cieszkowskiego /XVII przystanek ścieżki przyrodniczo-leśnej/ z tablicami omawiającymi wybrane zagadnienia z zakresu ekologii i niektórych grup roślin i zwierząt. Docieramy zaraz do zabudowań leśnictwa Annowo (5,4 km), które mieści się w dawnym dworku myśliwskim rodziny von Treskow, z poł. XIX w. Przy leśniczówce rośnie kolejny pomnik przyrody - dąb o obwodzie 480 cm.\nIdziemy nadal prosto, mijamy lipę drobnolistną o obw. 415 cm (pomnik przyrody), za którą wychodzimy z lasu. Przechodzimy pod linią wysokiego napięcia i przecinamy skrzyżowanie dróg (5,8 km); po prawej w oddali widoczne są zabudowania osady Annowo. Przechodzimy pod kolejną linią energetyczną i po przecięciu podmokłej dolinki docieramy do zabudowy letniskowej w Miękowie. Tu na skraju wsi skręcamy w prawo (6,5 km) na drogę wysadzaną brzozami, prowadzącą skrajem wspomnianej dolinki. Mijamy kilka okazałych dębów o obw. do 315 cm i dochodzimy do utwardzonej drogi z Annowa do Owińsk (7,3 km), którą idziemy w lewo. Z prawej strony widoczne są hałdy wysypiska odpadów komunalnych, a po lewej komin Centrum Ogrodniczego „Prima Flora” i wieże kościoła pocysterskiego w Owińskach. Otwartym terenem dochodzimy do skrzyżowania dróg i początku szlaku czarnego w pobliżu wschodniego skraju Owińsk /8,0 km/.\nOdchodząc tu od szlaku niebieskiego (który prowadzi w prawo do Tuczna) skręcamy w lewo idąc teraz za znakami szlaku czarnego (razem ze szlakiem rowerowym R-1 i Cysterskim Szlakiem Rowerowym), który umożliwi nam poznanie głównych zabytków Owińsk. Przechodzimy zaraz przez przejazd kolejowy na linii Poznań-Wągrowiec (8,2 km) i ul. Kolejową wchodzimy do Owińsk. Mijamy po prawej cmentarz, na nim groby 8 żołnierzy WP (zmarłych w następstwie odniesionych ran w działającym we wsi w 1945 r. szpitalu polowym) ozdobiony pomnikiem ku ich czci (rzeźbiarz Józef Murlewski) oraz odchodzącą w prawo (razem ze szlakiem rowerowym R-1) ul. Dworcową do pobliskiej stacji kolejowej (stąd 200 m). Dalej mijamy rozległy park (pow. 13,9 ha) z 2 poł. XIX wieku, w nim ośrodek Wielkopolskiego Związku Inwalidów Narządu Ruchu oraz zrujnowane zabudowania dawnego zakładu psychiatrycznego z ok.1910 r. Dochodzimy do drogi Poznań-Wągrowiec, obok przystanku autobusowego. Tu przy figurze z 1947 r. skręcamy w lewo, a po 300 m schodzimy z szosy w prawo do renesansowego kościoła św. Mikołaja sprzed 1574 r., przebudowanego w 1686 r. (ob. nieużytkowanego) - 9,4 km. Za murem cmentarza przylegającego do kościoła skręcamy w prawo na ścieżkę, którą schodzimy w dolinę widocznej stąd Warty. Przy potężnym dębie o obw. 810 cm (pomnik przyrody „Bartek”) przechodzimy przez kładkę na strumieniu Owińska Struga, za którą skręcamy w prawo i drogą między rzeką a zabudowaniami pocysterskimi (ul. Cysterek) dochodzimy do pl. Przemysława.\nPo jego prawej stronie mijamy kościół pocysterski (opis patrz str. 138) oraz Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych i obok przystanku PKS ponownie przekraczamy drogę Poznań – Wągrowiec (10,3 km), za którą przez prawą bramę wjazdową (w lewej okresowo czynny jest punkt IT) wchodzimy na teren parku pałacowego (pow. 20,0 ha), założonego na pocz. XIX w., a zaprojektowanego zapewne przez Piotra Józefa Lenne. Idziemy w prawo skos alejką parkową, przechodzimy przez mostek, przy którym rośnie potężny wielopienny białodrzew o obw. 655 cm i wychodzimy zaraz z parku, też przez mostek. Ulicą Poprzeczną, mijając po lewej gminne przedszkole, a po prawej budynek szkoły, dochodzimy do stacji PKP i przystanku autobusów komunikacji gminy Czerwonak w Owińskach (11,2 km), gdzie kończy się szlak czarny i trasa naszej wycieczki.\nDodany: 1 sie 2012\nŹródło: Strona www ZG Puszcza Zielonka


Polary robocze – trwała i komfortowa odzież dla pracowników - Blog | Polary-Firmowe.pl\nStrona główna » Blog » Polary robocze – trwała i komfortowa odzież dla pracowników\nPolary robocze – trwała i komfortowa odzież dla pracowników\nPolar, a zasadzie Polartec®, to dzianina wykonana z polietylenu, a ściśle biorąc politereftalanu etylenu, znanego powszechnie pod nazwą PET. Polar to prawie idealny materiał do produkcji odzieży, ale także czapek, szalików, rękawic, a nawet pościeli, koców i śpiworów. Pojedyncze włókno polaru to miniaturowej średnicy rurka wypełniona powietrzem, dzięki czemu wykonana z niego dzianina posiada doskonałe właściwości termoizolacyjne, zbliżone do wełny lub puchu. Jednak w odróżnieniu od tych materiałów, polar nie traci tych właściwości w przypadku zamoczenia. Podobnie jak polietylen, z którego jest wykonany, polar posiada właściwości hydrofobowe, co oznacza, że nie tylko nie wchłania wody, ale umożliwia też odparowanie potu. Polar skutecznie utrzymuje naturalną temperaturę nawet w ekstremalnych warunkach, a w dodatku reaguje na zmiany temperatury i wilgotności, co ma duży wpływ na komfort noszenia. Dzianina polarowa jest bardzo lekka i elastyczna, ale nie odkształca się. Jest też odporna na gniecenie i ścieranie, a w dodatku dość trudno ulega zabrudzeniu. Polar dobrze się układa, ale nie przylega do ciała i nie elektryzuje się. Bardzo istotną cechą polaru jest to, nie przyjmuje on zapachów z otoczenia. Polar jest bardzo łatwy w konserwacji: łatwo się pierze w pralce, nie odbarwia, a odpowiednio prany nie kurczy się i nie mechaci, szybko wysycha i nie wymaga prasowania.\nDla wielu z nas, szczególnie starszych wiekiem, odzież robocza kojarzy się z mało praktycznym i średnio wygodnym uniformem, w dodatku w nieciekawym fasonie i kolorze. Drelichowy, sztywny kombinezon, bluza ze spodniami z klapą lub fartuch to pierwsze skojarzenia jakie nasuwają się na myśl o odzieży roboczej. Na szczęście to już przeszłość, bo współczesna odzież robocza daleko odbiega od tych wyobrażeń, nawet jeśli jednocześnie pełni funkcję odzieży ochronnej wymaganej w szczególnie trudnych warunkach np. w kontakcie z farbami, olejami, środkami chemicznymi, czy różnymi odpryskami, albo ostrymi lub wirującymi elementami.\nPolar stanowi doskonały materiał na odzież roboczą, której głównym zadaniem będzie zapewnienie komfortu termicznego. Polary robocze z pewnością sprawdzą się w pracy na otwartej przestrzeni, różnego rodzaju półotwartych obiektach, a także w magazynach, szczególnie tych, gdzie utrzymywana jest stała, niska temperatura przez cały rok.\nPolary robocze zapewniają na zewnątrz nie tylko komfort termiczny, ale skutecznie chronią przed wiatrem, a nawet niewielkimi opadami śniegu lub deszczu. Nawet gruby polar zapewnia swobodę ruchów i dobrą wentylację\nStrój roboczy, czy strój firmowy\nCiepły i wygodny, a jednocześnie dobrze dopasowujący się do ciała polar nadaje się na odzież przeznaczoną nie tylko prac fizycznych. Polar z nadrukiem to ubiór przydatny dla każdego pracownika w biurze, serwisie niezależnie od płci i wieku. Bogata gama kolorów, wzorów i fasonów odzieży polarowej oraz możliwość umieszczania na niej haftów i nadruków sprawia, że polary mogą pełnić nie tylko rolę stroju roboczego, ale także stroju firmowego. Możliwość wykorzystania zróżnicowanej kolorystyki i wzornictwa odzieży w zależności od działu, czy płci pracowników sprawia, że mimo uniformizacji łatwo o zachowanie pewnej, niewielkiej różnorodności stroju firmowego w budowaniu lepszego wizerunku firmy.\nCiepła kurtka z grubego polaru przyda się szczególnie w okresie zimowym. Nie straszny w niej mróz, śnieg i wiatr. Dopinany kaptur, kołnierz lub stójka zapinane wysoko pod szyją oraz ściągacze przy rękawach i na dole kurtki dodatkowo zabezpieczają przed utratą ciepła i wdzieraniem się podmuchów wiatru pod ubranie.\nNieco cieńsze kurtki doskonale sprawdzą się w chłodne i dżdżyste dni w ciągu całego roku oraz w chłodniejszych pomieszczeniach. Dla lepszej ochrony przed deszczem mogą posiadać dodatkowe, wodoodporne wstawki na karku i ramionach. Nawet, gdy praca wiąże się częstym opuszczaniem pomieszczeń i wychodzeniem na zewnątrz np. w magazynach i hangarach, nie ma konieczności ciągłego zakładania i zdejmowania odzieży z polaru\nCiepła, wygodna i modna kurtka z polaru sprawdzi się nie tylko jako strój roboczy. To także doskonałe okrycie wierzchnie noszone na co dzień.\nBluzy to chyba najbardziej popularny, a jednocześnie najbardziej zróżnicowany rodzaj odzieży z polaru. Bluzy mogą być jednokolorowe lub posiadać wstawki w innych kolorach, posiadać kieszenie, stójki i kołnierze. Mogą być luźniejsze i bardziej dopasowane do ciała, ze stoperami, czy ściągaczami lub bez.\nWykonane z różnej grubości polaru, od bardzo cienkiego i delikatnego mikropolaru, po najgrubszy i najmocniejszy polar sprawdzają się zarówno jako odzież wierzchnia, jak również jako odzież wkładana pod kurtkę. Bluzy polarowe damskie oraz bluzy polarowe męskie można nosić przez cały rok w pomieszczeniach i na zewnątrz, zarówno w pracy, jak w domu i na ulicy.\nW dodatku bluzy wykonane z polaru mogą stanowić nie tylko strój firmowy, ale także atrakcyjny gadżet dla klientów.\nPolarowe kamizelki i bezrękawniki\nPewną odmianę w odzieży polarowej stanowią kamizelki i bezrękawniki. Dobrze dopasowane, ściśle przylegające do ciała kamizelki i bezrękawniki powinny cieszyć się szczególnym uznaniem wśród pań. Ta podkreślająca figurę i zapewniająca komfort termiczny ciała odzież zapewnia nie tylko maksymalną swobodę ruchu rąk, ale umożliwia wprowadzenie do ubioru drobnych, indywidualnych akcentów, jak widoczne rękawy bluzki, czy koszuli.


Żubry - Stowarzyszenie Wielki Las\nStrona główna » Miejsca » Najciekawsze atrakcje » Przyroda » Żubry\nW lasach Puszczy Knyszyńskiej przebywa ponad 150 sztuk tych największych europejskich ssaków.\nKról Puszczy i jednocześnie największy ssak lądowy w Europie. Gatunek, który prawie utraciliśmy występuje obecnie w Polsce w kilku miejscach, w tym w lasach Puszczy Knyszyńskiej. Tutaj wolne stado liczy około 150 osobników.\nŻubr to ogromne, masywne zwierzę. Dorosły samiec waży średnio 700 kg, a samica 450 kg. Mimo swoich gabarytów jest w stanie poruszać się z prędkością 60 km/h i z miejsca przeskoczyć dwumetrowy płot.\nPreferowane środowisko bytowania to bogate lasy liściaste i mieszane, które w sezonie wegetacyjnym oferują obfitość pożywienia i łatwy dostęp do wody. Okresowo żerują również w iglastych borach mieszanych. Chętnie wykorzystują też otwarte łąki i polany śródleśne. Żubr zjada nawet 60 kg biomasy dziennie, a żerowanie zajmuje mu od 50 do 80 % czasu od wschodu do zachodu Słońca.\nObserwacje żubrów zalecamy w okresie zimowym. Zwierzęta gromadzą się wtedy w duże stada, żerując na otwartych przestrzeniach i oziminach. Takie stado może liczyć nawet kilkadziesiąt osobników. Obrzeża Puszczy Knyszyńskiej w okolicach Szudziałowa, Krynek i Ostrowia Północnego to potencjalne miejsce do zrobienia pięknych fotografii z imperatorem puszcz. Pamiętajmy jednak, aby zachować ostrożność. Jak każde dzikie zwierzę żubr może poczuć się zagrożony. Nie powinniśmy zbliżać się na odległość mniejszą niż 50 m. Gatunek jest pod ścisłą ochroną.\nSzerokość: 53.271944 ˚N\nDługość: 23.724995 ˚E\nWieża widokowa w Pierekale\nPark Dworski w Krynkach\nKościół pw. św. Anny w Krynkach