Gary i Ja: Makaron chiński z wołowiną / Chinese noodles with beef\nMakaron chiński z wołowiną / Chinese noodles with beef\n200g chińskiego makaronu Chow Mein\n150g mięsa wołowego, pokrojonego w paski\n5 plasterków papryki chilli lub kilka kropli sosu chilli\nMakaron włożyć do gotującej się i osolonej wody, gotować przez 4 - 5 minut. Odsączyć i opłukać pod zimną bieżącą wodą. Przełożyć na sitko, dokładnie odsączyć i włożyć z powrotem do garnka, wymieszać z 1 łyżką oleju roślinnego.\nRozgrzać wok i wlać pozostały olej. Smażyć wołowinę przez 3 - 4 minuty, mieszając od czasu do czasu (polędwicę wołową wystarczy smażyć przez 1 minutę). Dodać czosnek, papryczkę chilli, imbir, smażyć przez kolejne kilkanaście sekund. Dodać marchewkę, cebulkę i smażyć przez 2 minuty.\nDodać cukier, sos sojowy, sos chilli, smażyć mieszając 1 minutę. Do woka włożyć makaron i mieszać, aż makaron się podgrzeje. Na koniec doprawić olejem sezamowym oraz dodatkowym sosem sojowym. Przełożyć do misek, posypać posiekanym szczypiorkiem i zaraz podawać.\nAutor: Gary i Ja o 14:01\nalisz 21 wrz 2012, 14:28:00\nUwielbiam takie makarony :) muszę w końcu kupić olej sezamowy... Ze swojej strony polecam dodać odrobinę soku z cytryny albo limonki :)\nSchokolade Inspirationen 21 wrz 2012, 14:38:00\nWidzę ,że nie tylko ja stawiam dzisiaj na makaron:)\nMój z sosem domowym spaghetti z pieczonymi pomidorami, czerwoną fasolką,kukurydzą i tuńczykiem:)


Zestaw edukacyjno- szkoleniowy - Sprzęt-Poż - kompleksowe zaopatrzenie Straży Pożarnej i Zakładów Przemysłowych\n» Zestaw edukacyjno- szkoleniowy\nKod produktu: OP405-2019\nZapraszamy do zapoznania się z promocyjnym zestawem edukacyjno-szkoleniowym przeznaczonym dla Ochotniczej Straży Pożarnej. Wyposażenie w zestawie pogrupowane jest wg. kategorii:\n„Ewakuacja i ocena stanu poszkodowanego” (pozycje 1-3 z tabeli wyposażenia)\n① Manekin Tee-uu „Crash & Carry” pozwala na przeprowadzania szeregu ćwiczeń oraz scenariuszy:\n- ćwiczenia z poszukiwania poszkodowanego wraz z manekinem dostarczany jest zestaw 10 szt. tzw. plastrów termicznych, dzięki którym można używać manekina do ćwiczeń z przeszukiwania pomieszczeń lub poszukiwania osób zaginionych w terenie z wykorzystaniem kamer termowizyjnych;\n- ćwiczenia z ewakuacji osoby poszkodowanej z miejsca zdarzenia, wymiary po wypełnieniu wnętrza to 170 cm długości oraz masa do 40 kg.\n- ćwiczenia z pozoracji zdarzeń medycznych – manekin przystosowany jest do przymocowania różnych zestawów „ran”, dzięki czemu możliwe jest przeprowadzenie szkoleń i zajęć z udzielania pierwszej pomocy.\nManekin jest skonstruowany w ten sposób, że po zakończeniu zajęć może być w łatwy i szybki sposób złożony do wymiarów sportowego plecaka, co ułatwia jego przemieszczanie pomiędzy poszczególnymi miejscami prowadzenia zajęć oraz ułatwia jego przechowywanie.\n② Zestaw 36-ciu zalaminowanych zdjęć w tym ran i urazów, przeznaczonych do pracy z manekinem „Crash & Carry”, które można przyczepiać do manekina za pomocą rzepów. Z kompletem „ran” można symulować wiele scenariuszy pod kątem możliwych obrażeń ciała.\n③ Apteczka osobista (bez wyposażenia) biodrowo/udowa – doskonale służy do przenoszenia podstawowych środków opatrunkowych oraz narzędzi, które mogą być użyte przy szkoleniach z pierwszej pomocy z użyciem podstawowego sprzętu i wyposażenia, które np. znajduje się w apteczce domowej lub samochodowej.\n„Zabezpieczanie zdarzeń drogowych, miejsca akcji, lądowiska dla LPR itp.” (pozycje 4-8 z tabeli wyposażenia)\n④ Zestaw do nauki kierowania ruchem: na wyposażeniu znajdują się dwie pałki świetlne LED (kolor czerwony i zielony, zmiana kolorów sterowana przełącznikiem) oraz dwa lizaki do kierowania ruchem LED (dwustronne, zielono-czerwone, sterowane przełącznikiem).\n⑤ i ⑥ Zestaw do zabezpieczania miejsca zdarzenia drogowego: fala świetlna LED, trójkąt ostrzegawczy LED oraz składane słupki z elementami odblaskowymi bardzo dobrze sprawdzają się podczas ćwiczeń związanych z prawidłowym zabezpieczaniem miejsca zdarzenia np. wypadku samochodowego.\n⑦ Zestaw flar RBLed WiFi Smart Synchro – fala świetlna, jest to zestaw „inteligentnych” flar LED z możliwością synchronicznej zmiany trybu pracy oraz funkcją tzw. „fali świetlnej”. Flary wyposażone są w żyroskop oraz dodatkowe diody znajdujące się w górnej części flary, przez co są widoczne również z powietrza, i mogą służyć jako dodatkowe oznaczenie lądowiska dla LPR. Flary posiadają możliwość sterowania ich pracą za pomocą jednej z flar.\n⑧ Najaśnica akumulatorowa LED Nightstick NSR-1514C o mocy 1000lm wraz ze statywem i wygodną walizką transportową, jest nieocenioną pomocą przy pracy zespołów udzielających kwalifikowanej pierwszej pomocy. Zasilanie akumulatorowe eliminuje potrzebę pracy ze źródłem prądu np. agregatem prądotwórczym, który generuje niepotrzebny hałas czy gniazdkiem sieciowym i przedłużaczem, co pozwala na pracę niemal w każdym miejscu.\n„Strażak bez raka – zmyj zagrożenie”\n⑨ Ze względu na wzrost zachorowalności strażaków na nowotwory należy przeprowadzać na szeroką skalę akcję edukacyjne, mające na celu informowanie i uświadamianie strażaków o potencjalnych zagrożeniach wynikających ze służby w jednostkach OSP oraz o sposobie zmniejszania tych zagrożeń. W zestawie znajduje się 10 opakowań po 48 szt. chusteczek strażackich Hero Wipes (łącznie 480 chusteczek), które jako jedyne chusteczki strażackie, posiadają sprawdzoną laboratoryjnie skuteczność w usuwaniu węglowodorów aromatycznych (BaP – benzopiren) oraz metali ciężkich (ołów), a także jako jedyne dedykowane dla straży pożarnej chusteczki, posiadają atest PZH. W zestawie znajdują się również ulotki informacyjne, które informują o dobrych praktykach, jakie powinien wdrożyć strażak, aby zmniejszyć ryzyko zachorowalności na nowotwory.\n⑩ Maseczki jednorazowe FFP2 oraz rękawiczki nitrylowe jako podstawowe ŚOI używane zarówno podczas zdarzeń jak również podczas udziału w szkoleniach. Propagowanie stosowania tych podstawowych ŚOI jako jedno z kluczowych działań budujących świadomość strażaków na temat zagrożeń i dbania o własne zdrowie.\n⑪ „Handbook taktyczny strażaka ratownika” – to podręczne kompendium wiedzy dla ratowników, niewielkie wymiary i dodatkowe zabezpieczenie przed warunkami atmosferycznymi, umożliwiają uzupełnianie wiedzy „zawsze i wszędzie”.\n⑫ Bezpieczne poruszanie się pod drogach w godzinach wieczornych i nocnych to jeden z głównych tematów jakie powinny być poruszane podczas pogadanek edukacyjnych dla dzieci, młodzieży a również dorosłych. Znajdujące się w zestawie odblaski przeznaczone są do akcji edukacyjnych związanych bezpieczeństwem pieszych i rowerzystów.


Gimme More Teledysk - Pomponik\nArtykuły na temat: gimme more teledysk\nWystęp Britney Spears podczas tego wydarzenia miał być jej wielkim powrotem na scenę muzyczną. W ubiegłym roku na gali VMA artystka zaskoczyła publiczność nie najlepszym wykonaniem piosenki "Gimme More", podczas którego niezwykle skąpo ubrana potykała się na scenie. Ten wystep uznano za kompromitację. Ostatnio w amerykańskiej telewizji MTV pojawiły się spoty promocyjne zachęcające do oglądania...\n...wtedy największą oglądalność w historii. Teledysk do piosenki powstawał w Los Angeles i pokazuje Spears tańczącą na rurze. Sprawdź tekst "Gimme More" w serwisie Teksciory.pl! Timbaland(...) była główną autorką choreografii i nauczyła Beyonce kilku ruchów tańca brzucha. Sprawdź tekst "Beautiful Liar" w serwisie Teksciory.pl! Britney Spears - "Gimme More" "Gimme More" to pierwszy...\nPłakała po zejściu ze sceny\nBritney wykonywała wtedy utwór "Gimme More". Śpiewała z playbacku, zachowywała się bardzo anemicznie, a po zejściu ze sceny rozpłakała się. Teraz będzie miała szansę zatrzeć tamto niekorzystne(...) w Las Vegas. Zobacz teledyski Britney Spears na stronach INTERIA.PL.\n...zaprezentowała swój najnowszy singel "Gimme More". Wokalistka miała na sobie niezbyt skomplikowaną kreację - bieliźniany srebrno-czarny komplet składający się z majtek i stanika oraz sięgające prawie do kolana czarne buty na wysokim obcasie. Piosenka "Gimme More" zapowiada nowy album, który prawdopodobnie będzie zatytułowany "Wolf Eyes/Black Dice". W sklepach ma się on pojawić w połowie listopada...\n...statuetki. Rihanna, niedawna gwiazda polskiego Coke Live Music Festival, triumfowała w najważniejszych kategoriach, zdobywając statuetki za najlepszy teledysk i przebój roku. Z kolei Timberlake został wybrany najlepszym wokalistą i najbardziej wszechstronnym artystą roku. Wydarzeniem wieczoru był powrót Britney Spears, która zaprezentowała nowego singla "Gimme More". Ceremonia wręczenia nagród...\nBritney będzie udawała żonę?\n...zachwyceni pomysłem zagrania udawanej żony przez Spears - donosi "The Daily Variety". Dodatkowo Britney Spears od początku września promuje swój pierwszy od dwóch lat singel "Gimme More", który podbija kolejne światowe listy przebojów. Zobacz teledyski Britney Spears na stronach INTERIA.PL...


Szukam pomocy z moimi wlosami (Męzczyzna) - Wizaz.pl\nSzukam pomocy z moimi wlosami (Męzczyzna)\n2008-10-18, 17:41 #1\nA wiec tak. Prosze was o podanie jakiegos sposobu na zafarbowanie (naturalne , niechce uzywac zadnej chemii) moich dziwnych odcienni na wlosach pokazanych na zdjeciu ponizej. Najbardziej interesuje mnei efekt dosc lekki zeby nie wplynal na moj naturalny brazowy kolor wlosow jednak aby wykluczyl niechciane blond fragmenty.\nWyślij prywatną wiadomość do isi12m5\nZnajdź więcej postów isi12m5\n2008-10-19, 23:19 #2\nDot.: Szukam pomocy z moimi wlosami (Męzczyzna)\na ten blond to naturalny czy farbowany? jesli naturalny to odwoluje do watkow o naturalnej koloryzacji wlosow ciemnych, a jest ich sporo jesli natomiast jest farbowany to tylko inna farba cos z nim zrobi :/ proponowalabym jeszcze lekkie szampony koloryzujace w saszetkach, takie na kilka myc, nie zawieraja amoniaku i nie niszcza wlosow.\n2011-10-03, 16:09 #3\nPrzepraszam ze tak odkopuje ale chcialbym kontynuowac ten watek i zapytac jeszcze o cos.\nCale moje wlosy sa naturalne!\nMianowicie czy po naturalnym farbowaniu caly czas bede sie zmagal z ciaglymi odrostami w tych miejscach ??\nCzy po naturalnym farbowaniu kolor wlosow na calej glowie bedzie jednolity ?\nCzy czesto trzeba takie farbowanie powtarzac czy wgl trzeba je powtarzac.\nSzukalem tematow zwiazanych z tym naturalnym farbowaniem jednak jestem konkretnie zielony jesli chodzi o jakies sprawy-terminy odnoszace sie do spraw kosmetycznych dlatego prosze o prosty przekaz ludzi w tych tematach obeznanych .


Caritas przygotowana na zimowe dni\nradom.gosc.pl → Wiadomości z diecezji radomskiej → Caritas przygotowana na zimowe dni\nChcemy pomóc wszystkim bezdomnym – mówi ks. Grzegorz Wójcik\nTo od nich zależy, czy z tej pomocy skorzystają\tMarta Deka/GN\nMiejsca w noclegowniach są już przygotowane. Warunek jest jeden. Każdy, kto tu przyjdzie, musi być trzeźwy.\nDom dla Bezdomnych w Radomiu przy ul. Zagłoby 3, który prowadzi nasza diecezjalna Caritas, czynny jest całą dobę. Mogą tu przyjść bezdomni, by spędzić noc i się ogrzać. Przygotowano dla nich 55 miejsc. – Jeśli zajdzie potrzeba, będzie ich więcej. Mamy łóżka polowe i materace – mówi dyrektor Caritas Diecezji Radomskiej ks. Grzegorz Wójcik. – Nie wszyscy bezdomni chcą skorzystać z naszej pomocy, bo stawiamy jeden warunek, każdy, kto z niej korzysta, musi być trzeźwy. Wiele osób to odstrasza – dodaje.\nZima już na dobre zawitała. Mróz daje się nam we znaki. Wtedy szczególnie cierpią bezdomni. To z myślą o nich Caritas otworzyła punkty wydawania ciepłej odzieży i przygotowuje większą ilość gorących posiłków w swojej jadłodajni. Gdy przyjdą duże mrozy będzie ona czynna też w niedzielę. – Podobnie jak w roku ubiegłym w duże mrozy chcemy docierać razem ze Strażą Miejską, naszymi wolontariuszami i pracownikami do tych miejsc, gdzie bezdomne osoby przebywają – mówi ks. Grzegorz. – Będziemy rozmawiać z nimi i zachęcać ich, żeby skorzystały z pomocy, jaką im oferujemy, ale od nich zależy, czy z niej skorzystają – dodaje.\ndodane 05.12.2012 12:01


Wywiad z dr. Ianem Doddsem – gościem specjalnym Dnia Różnorodności - Forum Odpowiedzialnego Biznesu\nEwa Leśnowolska: Jak rozumie Pan zarządzanie różnorodnością w firmach?\nIan Dodds: Zarządzanie różnorodnością wymaga budowania kultury włączającej, która obejmuje różnorodność wszystkich interesariuszy danej organizacji. Mówiąc o tym, mam tu na myśli podjęcie strategicznego i długofalowego wysiłku budowania takiej kultury, w której wszyscy, bez względu na istniejące między nimi różnice, będą mieli poczucie, że:\nsą cenieni i szanowani,\nwykonują pracę jak najlepiej potrafią,\nsię ich słucha i są słyszani,\ndostrzega się ich indywidualne talenty i pomaga się im je rozwijać w związku z ich aktualną i przyszłą pracą.\nProwadził Pan doradztwo w Afryce, Azji, Europie, Ameryce Łacińskiej, Ameryce Północnej i Południowej. Jak ocenia Pan stopień wdrożenia zasad zarządzania różnorodnością na tych kontynentach?\nOrganizacje, z którymi pracowaliśmy odniosły ogromne sukcesy. Z jedną instytucją z sektora publicznego pracowaliśmy w ponad 160 krajach. Była ona tak skuteczna w procesie budowania kultury włączającej, że w 2009 roku otrzymała nagrodę w kategorii „Global Diversity Innovation” na World Diversity Leadership Summit, którą przyznawali przedstawiciele firm z amerykańskiej listy Fortune 100. Z kolei w przypadku pewnej światowej firmy z sektora prywatnego przeprowadziliśmy badanie z zakresu różnorodności i włączenia na skalę globalną. Skłoniło ją to do podjęcia działań na rzecz budowania kultury włączającej, w czym im pomogliśmy. Kiedy po pięciu latach przeprowadziliśmy globalne badanie z zakresu różnorodności i włączenia, byłem pod ogromnym wrażeniem postępu, jakiego dokonali. Wskazywały na to odpowiedzi pracujących w tej firmie kobiet, osób z mniejszości etnicznych, osób niepełnosprawnych, lesbijek, gejów, biseksualistów i osób transgender.\nJakie są największe przeszkody na drodze do wdrożenia zarządzania różnorodnością w organizacjach?\nJeżeli chodzi o największe przeszkody, najważniejsze jest, aby:\norganizacje zdały sobie sprawę z tego, że dzięki zbudowaniu kultury włączającej, mogą uzyskać dodatkowe korzyści z zatrudniania różnorodnych pracowników,\norganizacje były skłonne do podjęcia długofalowych wysiłków o charakterze strategicznym, których wymaga budowanie kultury włączającej,\nostatecznie, organizacje zdawały sobie sprawę z tego, że budowanie kultury włączającej wymaga zmiany sposobów myślenia, a długoterminowa strategia musi być wspierana przez metodologię zmiany zachowań.\nCo może być najtrudniejsze dla pracodawców w Polsce, jeśli chodzi o wdrażanie zasad zarządzania różnorodnością?\nNajtrudniejsze może okazać się to, o czym wspomniałem w odpowiedzi na poprzednie pytanie. To znaczy, uświadomienie sobie przez organizację, że uzyska ona dodatkowe korzyści z zatrudniania różnorodnych pracowników tylko poprzez zbudowanie kultury włączającej, zdanie sobie sprawy z tego, że budowanie kultury włączającej wymaga zmiany sposobów myślenia, a także, że tę długofalową strategię musi wspierać metodologia zmiany zachowań.\nKtóra firmę postawiłby Pan za wzór i dlaczego?\nJako przykład wskazałbym firmę Cisco Systems. Podjęli oni długotrwały wysiłek, aby zbudować kulturę włączającą. Jest to dla nich bardzo istotne, ponieważ ich przyszły sukces zależy od współpracy i innowacyjności, a oba te czynniki wynikają z kultury włączającej.\nCzy może się Pan podzielić jakimś przykładem z życia tej firmy, które dla Pana jako konsultanta było przełomowe?\nAkurat z tą firmą nie wiąże się przełomowe wydarzenie w mojej karierze. Miało ono miejsce kilka lat wcześniej, kiedy budując kulturę włączającą, pomagałem ratować przed zamknięciem fabrykę produkującą substancje chemiczne. Zakończyło się to sukcesem, ponieważ zaangażowaliśmy wszystkich pracowników fabryki do tego, by pomogli jej Dyrektorowi uczynić ją najlepszą fabryką w Grupie. Przeprowadziłem wtedy również obszerne szkolenie dla ludzi z słuchania i rozumienia różnych pomysłów i punktów widzenia, oraz rozwijania sugestii innych, itp.\nGłównym tematem Dnia Różnorodności będzie zarządzanie różnorodnością krok po kroku. Czy ma Pan jakieś rady dla pracodawców z tym związane?\nWedług mnie pracodawcy powinni uświadomić sobie, że tylko wtedy będą czerpać korzyści z różnorodności, kiedy zbudują kulturę włączającą w firmie. Taka budowa dokonuje się na pięciu strategicznych etapach, tj.: odblokowanie sposobów myślenia, zmobilizowanie masy krytycznej wpływowych pracowników, uświadamianie poprzez kształtowanie strategii włączającej i różnorodności i rozwijanie jej w organizacji, zakorzenianie przykładów modelowego zachowania włączającego poprzez wskazywanie go w postawie kierownictwa, a także utrzymywanie tego wzorca poprzez dzielenie się sukcesami włączania i uczenie się na nich.\nCzy wyobraża Pan sobie taka sytuację, że zarządzanie różnorodnością nie jest już potrzebne?\nNie, ponieważ zawsze pojawią się nowe wyzwania, którym będzie trzeba stawić czoła.


Porady ogrodnicze - blog: Jakie rośliny posadzić przy ogrodzeniu\nKażdy ogrodnik szuka inspiracji dotyczącej tego, jakie rośliny można posadzić przy ogrodzeniu naszego ogrodu lub działki. Rośliny posadzone przy siatce mają duże znaczenie dla naszego komfortu.\nRośliny posadzone przy ogrodzeniu wpływają na komfort.\nKiedy posadzimy przy ogrodzeniu rośliny, które zagwarantują nam swego rodzaju naturalny płot dają nam poczucie prywatności i intymności. Kiedy rośliny stworzą „ścianę”, to po pierwsze w wyniku takich nasadzeń odgrodzimy się od sąsiadów, dzięki czemu będziemy czuć się swobodniej, a po drugie będziemy mieli poczucie swobody. Będziemy mogli przyjemniej korzystać z naszego ogrodu i będziemy mogli robić w nim co nam się podoba. Jest to bardzo ważne w przypadku ogrodów małych, z bliskim otoczeniem sąsiadów. Jest to szczególnie ważne w przypadku popularnych w Polsce małych ogródków pracowniczych.\nRośliny sadzone przy płocie koło drogi.\nDruga ważna sprawa to sadzenie roślin koło drogi. Ma to duży wpływ na ograniczenie hałasu, który jest generowany przez ulicę i jeżdżące do niej pojazdy. Odgrodzenie się roślinami pomoże nam w ograniczeniu tych dźwięków.\nWięc jakie rośliny sadzić przy ogrodzeniu?\nPo pierwsze dobrymi roślinami są żywopłoty z krzewów. Rosną one bardzo szybko i po kilku latach możemy osiągnąć bardzo gęstą ścianę.\nDrugi typ roślin to iglaki. Rosną one nieco wolniej (w zależności od rodzaju), ale za to są ładniejsze od krzewów. Iglaki Tuja Szmaragd kosztują średnio 20 zł za sadzonkę wysokości 140 centymetrów. Sadzić powinniśmy je około 60 cm od siebie, aby miały miejsce do rośnięcia.\nPo kilku latach będziemy mieli piękny i szczelny żywopłot. Należy również pamiętać nawozie do iglaków, oraz o przycinaniu.\nPrzy płocie na dużej działce można posadzić drzewa iglaste, które gałęzie mają od samego dołu. Ale w tym przypadku trzeba pamiętać o odpowiednim odsunięciu sadzonek od płotu.\nŻyczę powodzenia w tworzeniu własnego roślinnego płotu na waszych działkach.\nO blogu Działkowiec\nBlog działkowiec to miejsce, gdzie znajdziesz porady ogrodnicze, porady dla działkowców, jak również porady na temat życia w pobliżu natury.\nZapraszam do częstego odwiedzania bloga ogrodniczego Działkowiec i pozdrawiam\nKażdy ogrodnik szuka inspiracji dotyczącej tego, jakie rośliny można posadzić przy ogrodzeniu naszego ogrodu lub działki. Rośliny posa...\nJak zrobić zaprawkę lakierniczą w samochodzie? Zaprawki lakiernicze - porady\nWiele osób mających kilkuletnie auta staje przed potrzebą wykonania zaprawki lakierniczej. Co prawda nie jest to związane ani trochę z ogrod...\nJak i kiedy posadzić drzewo - czereśnię?\nJest środek października, przymrozków jeszcze nie ma - więc mamy idealny moment na sadzenie drzew. Dziś na mojej działce została posadzona c...\nKwestia umiejscowienia działkowego kompostownika jest bardzo popularnym problemem wśród wszystkich ogrodników. W moim blogu ogrodnicz...\nOd sposobu podlewania trawnika w ogrodzie zależy prawidłowy wzrost trawy i jego ładny wygląd. Pierwszą ważną informacją, którą nale...


Zestaw lamp QL 39 LED RBG ze sterownikiem - Hydroogród\nZestaw lamp QL 39 LED RBG ze sterownikiem\nStrona główna / Oświetlenie podwodne LED / Lampy led z tworzywa / Zestaw lamp QL 39 LED RBG ze sterownikiem\nilość Zestaw lamp QL 39 LED RBG ze sterownikiem\nKategoria: Lampy led z tworzywa Tagi: akcesoria do oczek wodnych, hydroogród, lampa do oczka wodnego, lampa ip 68, lampa kolorowa, lampa led, lampa podwodna led, lampa rbg, oświetlenie do oczka wodnego, oświetlenie do ogrodu, oświetlenie fontanny, oświetlenie kaskady, oświetlenie kolorowe, oświetlenie Warszawa mazowieckie, podwodne oświetlenie led, reflektor led, zestaw lamp led rbg, Zestaw lamp QL 39 LED RBG ze sterownikiem\nQL 39 LED RBG zestaw 3 lamp + sterownik\nQL 39 LED RBG to zestaw kolorowych lamp ogrodowych, wodoszczelnych o klasie IP 68, dlatego też doskonale nadają się do pracy w ogrodzie oraz pod wodą. Przede wszystkim zestaw ten stosuje się w miejscach wymagających intensywnego oświetlenia a szczególnie przy fontannach do podświetlania strumieni wody. Oprócz tego doskonale sprawdza się jako oświetlenie basenowe, ogrodowe a także do podświetlania elewacji budynków i elementów architektonicznych.\nPołączenie trzech reflektorów QL 39 LED RBG w szereg umożliwia sterowanie za pomocą jednego pilota umieszczonego na kablu tuż przy transformatorze. Dzięki takiemu rozwiązaniu możliwe jest wyświetlanie tej samej sekwencji kolorów jednocześnie na wszystkich lampach zestawu. Na pilocie znajdują się dwa przełączniki: jeden włącz /wyłącz a drugi pozwalający na wybór jednego z dziesięciu programów. Należy jednak pamiętać, że pilot nie jest wodoszczelny i może ulec uszkodzeniu w wyniku działania wody.\nTransformator zasilający obniża napięcie do 12V i sprawia, że jest bezpieczne dla ludzi i zwierząt. Dlatego też produkt spełnia europejskie wymogi bezpieczeństwa dotyczące instalacji podwodnych. Lampy zamontowane są na podstawkach w sposób umożliwiający zmianę kąta nachylenia. Odbywa się to w sposób skokowy: od pionowego ustawienia cztery pozycje w jedną i cztery drugą stronę.\nWymiary pojedynczego reflektora QL 39 LED RBG:\nZobacz film QL 39 LED pojedynczej\nTagi: akcesoria do oczek wodnych hydroogród lampa do oczka wodnego lampa ip 68 lampa kolorowa lampa led lampa podwodna led lampa rbg oświetlenie do oczka wodnego oświetlenie do ogrodu oświetlenie fontanny oświetlenie kaskady oświetlenie kolorowe oświetlenie Warszawa mazowieckie podwodne oświetlenie led reflektor led zestaw lamp led rbg Zestaw lamp QL 39 LED RBG ze sterownikiem


Forum: prawdziwi kibice\n3 maja 2011, 17:47 / wtorek\nostatnio jak byłem na meczu lechia 2 gdańsk vs gryf wejherowo niebyło żadnych kibiców tak samo jak byłem na meczu młodej ekstraklasy lechia gdańsk vs ARKA GDYNIA było tam 50 osub k*rwa tylko. co to jest żeby na arke przychodziło tylko 50 osub pozatym powinien być ktoś kto prowadzi ten doping na rezerwach i młodej ekstraklasie a nie k*rwa świeci pustkami. byłem na tym meczu młodej ekstraklasie lechia vs arka i k*rwa mać siedziały przedemną śledzie jebane sam bym nie dał z nimi rady . śledzie przychodzą na naszz sektor i k*rwa nic bo poco chodzić na rezerwy albo na młodą ekstraklase każdy ma w to wybite przypał jak h*j żeby śledzie na nasz sektor wchodziły róbcie tak dalej niechodcie na mecze .\n3 maja 2011, 17:58 / wtorek\nAkurat ciężko żeby ludzie chodzili na młodą EKstraklasę, gdyż mecze są zazwyczaj w poniedziałki w samo południe. Chłopie, ludzie pracują, chodzą do szkoły. Ja akurat też byłem wczoraj na Młodej Ekstraklasie i żadnych śledzi na naszej trybunie nie widziałem ;) A jeśli uważasz, że potrzebny był doping to może trzeba było go zaintonować? Jakieś spontaniczne okrzyki? Jakoś nie słyszałem żebyś próbował. Pozdrawiam\n3 maja 2011, 18:03 / wtorek\n.matilechia. analfabeto naucz sie pisac to po pierwsze,\npo drugie nie zasmiecaj forum takimi tematami\na po trzecie temat i uzytkownik do wyjebania z forum\n3 maja 2011, 18:28 / wtorek\nW sumie czy nie lepiej byloby mecze MESY rozgrywac przed meczem pierwszego zespolu? Moznaby wiecej czasu spedzic na stadionie, bardziej sie zintegrowac z otoczeniem i w ogole ;) Tak mi sie wydaje.\n3 maja 2011, 19:10 / wtorek\nJak my gramy u siebie to MESA gra na wyjezdzie .\nNo to jeszcze dodajmy do tego Rugby Lechia Gdańsk oraz wszystkie roczniki juniorskie Lechii i wyjdzie na to, że "prawdziwy kibic" Lechii powinien mieszkać na stadionie, do tego nie mieć rodziny i pracy.\n3 maja 2011, 20:41 / wtorek\nPrawdziwi Kibice Lechii pisza jej nazwe wielka litera.\n"gdańsk", "wejherowo", "niebyło", "osub", "przedemną", "poco", "h*j", "niechodcie" - nie uwazasz, ze z lekka sie kompromitujesz?\n3 maja 2011, 21:06 / wtorek\n" ... ekstraklasy lechia gdańsk vs ARKA GDYNIA było tam 50 osub ... " czemu Arkę dałeś CapsLockiem ? może ten śledź o którym wspominasz to ty ?


red. 30.01.2019 12:51\nil. Robert Rajszczak\nKsiążki z cyklu dostępne są w formie e-booków w Publio.pl >>\nCzęść druga książki 'Szczury Wrocławia', Robert J. Szmidt Insignis Media\nsobota, 10 sierpnia 1963, godzina 06:27\nZakład Karny Nr 1 przy ulicy Klęczkowskiej 35\nOdtąd poruszali się znacznie wolniej i ostrożniej. W uszkodzonej upadkiem cysterny części budynku nie było światła, zatem przez jakiś czas musieli polegać wyłącznie na latarkach. Zawalony gruzem korytarz na ich szczęście okazał się pusty. Dotarli nim aż pod otwarte na całą szerokość drzwi kaplicy. Tam idący teraz na czele kapitan zatrzymał się, wysuwając rękę do tyłu. Wszyscy zamarli na moment, nasłuchując, lecz zza ściany dobiegały jedynie stłumione odległością lamenty kobiet, z trudem przebijające się przez huk płomieni. Choć wiatr niósł dym w przeciwnym kierunku, na mur i znajdujący się przed nim budynek administracji, z kaplicy i tak zalatywało spalenizną.\nOkrutny zerknął przez ramię.\n–Kukla, sprawdźcie teren – powiedział, nie podnosząc głosu.\n–Nie. – Wymieniony funkcjonariusz pokręcił stanowczo głową.\nBył blady, pocił się jak mysz. Ręce, w których ściskał kurczowo trzonek ciężkiego strażackiego topora, drżały tak mocno, że szerokie na piętnaście centymetrów ostrze poruszało się przed nim jak głowica pracującej maszyny.\n–To nie prośba, tylko rozkaz – warknął kapitan.\n–Nie pójdę… – mamrotał Wojtek. – Nie pójdę…\nPozostali milczeli, większość wyglądała nie lepiej od kolegi, a niektórzy nawet gorzej, co Okrutny zauważył ze smutkiem. Odwrócił się do nich powoli, starając się nie wykonywać gwałtownych gestów, choć miał szczerą ochotę zdzielić tego tchórza w pysk. Nadeszła decydująca chwila, ważyły się losy ich wszystkich. Wyczekiwał tego momentu jak zbawienia, a tu proszę – rejterada Kukli pokrzyżuje jego plany, załamie do reszty i tak już szczątkowe morale pozostałych funkcjonariuszy.\n–Słyszysz te krzyki? – zapytał, przełknąwszy ślinę.\nKukla skinął głową, przy czym siekiera opadła jeszcze niżej.\n–Jeśli nie pomożemy tym kobietom, one też zginą.\n–Ale ja… – Wojtek zdołał wydusić z siebie tylko te dwa słowa, potem wybałuszył oczy, jakby reszta zdania stała się nagle ciałem i utkwiła mu w krtani, blokując nawet oddech.\n–Wejdź do kaplicy. Przestąp przez próg i rozejrzyj się, czy nie ma tam rannych albo nieumarłych.\n–Dlatego, że wydałem taki rozkaz? – Okrutny spoglądał mu prosto w oczy. W półmroku korytarza nie mógł wiele dostrzec, zwłaszcza że latarki trzymali stojący za Wojtkiem. Sądząc jednak po głosie, miał do czynienia z człowiekiem, który lada moment załamie się kompletnie, rzuci prymitywną broń i podając tyły, stanie się kamieniem poruszającym lawinę. – Dlatego, że to nasz obowiązek? Tam na dole są matki, żony, siostry twoich kolegów. Może nawet ktoś z twoich bliskich.\nChłopak pokręcił zdecydowanie głową.\n–Mojej rodziny tu nie ma.\n–Ale są krewni twoich kolegów. Tych, którzy stoją teraz za tobą. Jest moja żona.\n–Dlaczego zatem wy tam nie pójdziecie, towarzyszu kapitanie? – wypalił Kukla, w okamgnieniu przechodząc od wycofania do zadziorności, która mogła zwiastować jego rychłe ostateczne załamanie.\n–Dlatego, że beze mnie wszystko pójdzie w pizdu. – Okrutny zatoczył rozłożonymi rękami szeroki łuk. – Wszystko – powtórzył. – Każdy, kto schronił się za tym murem, was nie wyłączając, zamieni się w takiego potwora… Dlatego, że tylko ja tu jeszcze trzeźwo myślę. Dałbyś radę poprowadzić chłopaków, gdyby mnie zabrakło? Wymyśliłbyś, co robić po uratowaniu tych kobiet?\n–Nie… – przyznał niechętnie jego imiennik.\nKapitan celowo nie odwoływał się do piastowanego przez siebie stanowiska ani do swojej oficerskiej rangi. Wiedział doskonale, że takie argumenty w takiej chwili znaczą naprawdę niewiele. Wolał skupić się na tym, na czym jego ludziom najbardziej zależało. Na przetrwaniu. To był ostateczny argument – jeśli nie wystarczy, na terenie Zakładu Karnego Nr 1 rozpęta się pandemonium po stokroć gorsze od wszystkiego, czego ci ludzie doświadczyli do tej pory.\n–W takim razie wykonaj rozkaz.\n–Ale oni mogą tam być… – nie ustępował Kukla, tyle że już łagodniejszym tonem, ponieważ zza ściany dobiegł właśnie szelest osypującego się gruzu.\n–Nie każę ci z nimi walczyć – zapewnił go Okrutny, gdy znów zapadła cisza. – Masz tylko przeprowadzić szybki rekonesans. Obejść kaplicę, a przynajmniej tę jej część, która ocalała. Jeśli zobaczysz nieumarłego, po prostu się wycofasz. Pamiętaj: inteligencja i szybkość działają na twoją korzyść.\n–Nie! – pisnął nienaturalnie cienkim głosem znajdujący się na krawędzi załamania młody funkcjonariusz, który trafił na Klęczkowską aż z Siedlec.\nTo miała być kilkumiesięczna praktyka przed przeniesieniem w rodzinne strony. Za dwa tygodnie spakowałby manatki, postawił kumplom flaszkę albo dwie i pomaszerował dziarskim krokiem na pobliski dworzec. Tymczasem tkwił w ciemnym, zasypanym tynkiem korytarzu, dzierżąc w spoconych dłoniach topór, którym kazano mu się bronić przed nieczułymi nawet na kule bestiami.\n–Ja pójdę, towarzyszu kapitanie – w pełnym napięcia milczeniu na ochotnika zgłosiła się Niska.\n–Wykonać, kapralu! – Okrutny natychmiast chwycił rzucone mu koło ratunkowe.\nUstąpił jej z drogi, gdy minęła Lenarta i Olkiewicza, zabierając latarkę temu drugiemu. Zniknęła im z oczu tylko na kilka sekund, ale nawet kapitan odniósł wrażenie, że zanim ujrzał ją ponownie, minęły całe godziny.\nGdy padło to słowo, napięcie w korytarzu prysło jak bańka mydlana. Ktoś się zaśmiał, rozległy się porozumiewawcze pomruki.\nJest dobrze, pomyślał Okrutny.\n–Idziemy – poklepał Kuklę po ramieniu. Przyjaźnie, jakby rozmowa sprzed chwili dotyczyła pogody albo wyniku ostatniego meczu Śląska.\nZrobił to celowo, by pokazać pozostałym, że ich rozumie, że są teraz dla niego kimś więcej niż tylko podwładnymi. Musiał podbudować ich morale, a to był jeden z pewniejszych sposobów.\nWięzienna kaplica wyglądała, jakby rzeczywiście spadła na nią bomba. Runęła niemal cała lewa ściana, po zrobionym przez więźniów witrażu zostały tylko kolorowe ułomki szkła, zza których wyzierały grube pręty krat chroniących każde okno w tym budynku. Skromny ołtarz przechylił się mocno, wszystkie ozdoby pospadały z niego na posadzkę, a wieńczący go niegdyś ciężki krucyfiks balansował właśnie na skraju sporej wyrwy w podłodze, grożąc lada chwila upadkiem w kilkumetrową otchłań. Prosto na chroniące się przy rumowisku kobiety.\n–Gronowski i Lemański, zabezpieczcie tę rzeźbę. – Okrutny wskazał kołyszący się hipnotycznie krzyż.\nNastępnie, trzymając się spękanej ściany, podszedł niemal do krawędzi wyrwy wybitej przez wrak cysterny. Deski pod postrzępionym i nadtopionym linoleum ugięły się i zatrzeszczały złowieszczo, gdy znalazł się o krok od końca podłogi.\n–Pozwólcie, towarzyszu kapitanie! – zawołał Trzybiński, poznaniak, którego marzeniem, z tego, co tymczasowy naczelnik jedynki pamiętał, było wystąpienie w „Wielkiej Grze”. Piotr wygrywał wszystkie zgaduj-zgadule, jakie organizowano w województwie. Dyplomów miał tyle, że nie mieściły się na ścianie nad jego łóżkiem. – Ja lżejszy jestem.\nOkrutny się cofnął. Jego podwładny, choć miał tęgą głowę, wiele nie ważył. Jemu z pewnością pójdzie lepiej.\n–Jodłowski, będziecie go ubezpieczać – rozkazał kapitan, obwiązując ochotnika jedną z lin, które zabrali z magazynu. – Wy i Lenart – wybrał dla pewności drugiego funkcjonariusza. – A ty mi nie kozakuj, bratku – zwrócił się do Trzybińskiego. – Wybadaj, w którym miejscu podłoga jest najbardziej stabilna i czy wytrzyma dłużej takie obciążenie. Sprawdź też, czy nie ma jakichś przeszkód, które uniemożliwiłyby wciągnięcie tych kobiet do kaplicy.\nPiotr skinął głową, po czym zrobił pierwszy, niepewny krok w kierunku krawędzi. Nie musiał się bać, że spadnie na rumowisko, ponieważ asekurowało go dwóch o wiele cięższych kolegów, którzy ubezpieczyli się dodatkowo, przeciągając linę przez kraty przy drzwiach. Wolał jednak nie ryzykować, gdyż końce połamanych belek stropowych były ostre jak kolce gigantycznego jeża i groziły poważnymi obrażeniami w razie upadku po zarwaniu się podłogi. Odsuwał od siebie myśl, co te szpikulce zrobiłyby z jego wnętrznościami, wyobraźnię miał bowiem równie rozwiniętą jak pamięć.\n–Spokojnie, spokojnie. – Okrutny śledził każdy jego krok.\nTrzybiński dotarł do krawędzi. Tym razem deski nie zaskrzypiały tak alarmująco, nawet gdy – podtrzymywany tylko liną – wychylił się, by spojrzeć w dół.\n–Nie ma żadnych wystających elementów, towarzyszu kapitanie! – zawołał.\nA kobiety widzisz?\n–Tajest. Dokładnie pode mną, przy skraju rumowiska.\n–To zwróć na siebie ich uwagę. Nie chcę, żeby spanikowały, kiedy tuż obok spadnie lina.\nBał się, że zaskoczone kobiety zareagują w najgorszy możliwy sposób – pognają prosto przed siebie, między zombie.\n–Hej tam, na dole! – wrzasnął Piotr, ale krzyki dobiegające z dziedzińca nie zmieniły tonu. – Tak się drą, towarzyszu kapitanie, że chyba mnie nie słyszą – zameldował.\n–Może czymś w nie rzucę – zaproponował Gronowski, przyglądający się tej operacji spod ołtarza, dokąd przeciągnął z Lemańskim ciężki krucyfiks.\n–Zgłupiałeś? – warknął kapitan, któremu ten pomysł z początku wydał się idiotyczny. – No dobrze – uległ chwilę później – weź coś naprawdę małego, najlepiej miękkiego i rzuć, tylko nie bezpośrednio w nie, a na trawnik tuż przed nimi, zrozumiano?\nAdam skinął głową i jął się rozglądać w poszukiwaniu przedmiotu, który spełniałby wymagania przełożonego. Pod pierwszą ławką znalazł niedopaloną świecę. Pokazał ją Okrutnemu, a ten uniósł kciuk.\nGronowski przymierzał się ze trzy razy, zanim kawał parafiny poleciał w dół.\nKomiks z książki 'Szczury Wrocławia. Kraty' il. Robert Rajszczak\n–Hej! Heeej! – wydarł się mgnienie oka później Trzybiński, machając rękami. – Tutaj jestem! – Ochrypłe krzyki najpierw się wzmogły, przechodząc w niemożebny pisk, potem umilkły jak nożem ucięte, by wreszcie zamienić się w nieco bardziej artykułowane wrzaski. – Zauważyły mnie! – doniósł podekscytowanym tonem Piotr.\n–Świetnie – ucieszył się Okrutny. – Przekaż im, żeby się uspokoiły. Powiedz, że mamy liny, po których wciągniemy je kolejno na górę. Zapewnij, że są już bezpieczne.\nTrzybiński uciszył kobiety gestami, co chwilę potrwało, a następnie powtórzył im słowa przełożonego najdokładniej, jak umiał. Gdy skończył, z dołu dobiegły nowe, choć już nie tak paniczne lamenty.\n–Co się dzieje? – zapytał zdziwiony kapitan.\n–Boją się – wyjaśnił przechylony o prawie czterdzieści pięć stopni Piotr. – To baby przecież.\nMagda parsknęła, ale na tym poprzestała.\n–Szlag by to. – Okrutny otarł ręką pokryte potem i sadzą czoło. – Może…\n–Może opuścicie mnie na dół – wpadł mu w słowo Trzybiński. – Poczują się pewniej, mając kogoś przy sobie, a ja znam się dobrze na węzłach, obwiążę je tak, że podczas podnoszenia będą na sto procent bezpieczne. No i przyda się asekuracja od dołu.\n–Dacie radę go opuścić? – Kapitan spojrzał na trzymających linę funkcjonariuszy.\n–Co mamy nie dać – rzucił zawadiacko Jodłowski. – Ja stary moczykij jestem. Kiedyś takiego suma złowiłem… – Chciał pokazać, lecz na szczęście nie puścił liny. – Cięższy był od Piotrusia, a mimo to wytargałem drania na pomost. Sam jeden. No prawie.\n–Zatem dajemy, panowie, dajemy!\nOkrutny uśmiechnął się pod nosem, spoglądając w stronę jedynej dziewczyny w zespole. Dzięki Niskiej udało się pokonać kryzys, przynajmniej chwilowo. Ludzie odzyskiwali rezon, nawet Kukla nie trząsł się już tak bardzo. Jeśli akcja ratunkowa przebiegnie jak trzeba… Tfu, splunął przez ramię – oczywiście mentalnie, by nie zapeszyć.\nTrzybiński obrócił się twarzą do nich, przyciągnął ze dwa metry liny, zwinął ją lewą ręką w kilka pętli, po czym uśmiechnął się i… skoczył. Jodłowski i Lenart zaparli się, a gdy dobiegł ich spokojny głos Piotra, zaczęli wolno popuszczać linę, dopóki nie zrobiła się znów luźna.\n–Olkiewicz i Bednarek! – Kapitan przywołał dwóch kolejnych funkcjonariuszy, tych, którym przekazał rezerwowe liny. – Będziecie odbierać ewakuowane. Przywiążcie się do… – potoczył wzrokiem po kaplicy. – Do krat przy drzwiach.\n–Tylko nie na tej wysokości co my – doradził im Jodłowski, gdy zabrali się do dzieła. – Najlepiej na dole, po bokach – dodał, gdy spojrzeli niepewnie na dowódcę.\n–Robić, co mówi Adam! – ponaglił ich Okrutny, ponieważ Trzybiński już szarpał za linę, dając znak, że pierwsza kobieta jest gotowa do wciągnięcia. – A wy wybierajcie! – zwrócił się do ubezpieczających. – Tylko ostrożnie. – Napięli mięśnie, manilowy sznur grubości kciuka zatrzeszczał, ale nie przesunął się więcej niż o kilka centymetrów. – Kruk, nie stójcie tak, pomóżcie kolegom! – rozkazał kapitan.\nZ pomocą Huberta szło im jak z płatka. Zwolnili jednak, słysząc wołanie Piotra. Ewakuowana kobieta znalazła się tuż pod poziomem uszkodzonej podłogi. Na szczęście Trzybiński zeskoczył w miejscu, w którym zwisał całkiem spory płat desek pokrytych linoleum, co ułatwiło tę część operacji.\nNajpierw zobaczyli smukłe, wysmarowane krwią dłonie, potem gołe szczupłe przedramiona, w końcu nad krawędzią pojawiła się głowa. Długie jasne włosy wyglądały, jakby piorun w nie strzelił, pełno w nich też było pokruszonego tynku. Twarzy pokrytej warstwą rozsmarowanej sadzy nie sposób było opisać, a mimo to…\n–Trzymaj się, Sylwia! – zawołała Niska, rozpoznając koleżankę. – Zaraz będzie po wszystkim.\n–Magda, do mnie! – przywołał podwładną kapitan, do którego właśnie dotarło, że jest ona najwłaściwszą kandydatką na opiekunkę ratowanych. – Przejmiesz… – wskazał wiszącą wciąż na skraju zapadliska kobietę.\n–Pietrasową – podpowiedziała mu Niska.\n–Przejmiesz Pietrasową, dasz jej koc – skinął na stojącego w pogotowiu Kuklę – uspokoisz jeśli trzeba i skierujesz do korytarza. Niech tam czeka na zakończenie akcji. Gdyby oponowała, powiedz, że odprowadzimy je na dół wszystkie razem. Tylko się uwiń, bo zaraz będziemy mieli tutaj kolejną uratowaną.\nNie musiał jej pilnować. Na razie była najpewniejszym ogniwem małego oddziału. W życiu by się nie spodziewał, że jakakolwiek funkcjonariuszka zostawi daleko w tyle jego pupilów, a tu proszę.\nOlkiewicz i Bednarek położyli się na trzeszczącej podłodze, chwycili Sylwię za ręce i pociągnęli do siebie. Gdy tylko znalazła się na pewniejszym gruncie, odpełzła w głąb kaplicy, prosto pod nogi czekającej już na nią Magdy.\n–Gdzie moja córeczka? – wychrypiała, zanim zdołała wstać.\n–A gdzie ją zostawiłaś? – zapytała Niska, rozsupłując węzeł. Trzybiński znał się na rzeczy, wystarczyło więc tylko wyjąć końcówkę -liny z pętli i pociągnąć za nią mocniej, by kobieta została uwolniona z bardzo solidnej uprzęży.\n–Oddałam ją jakiejś staruszce, kiedy ruszyłam na pomoc rannym – wyszeptała Sylwia, wbijając zapuchnięte od płaczu oczy w koleżankę z bloku. – Tam, na placu przy spacerniaku.\n–W takim razie jest cała i zdrowa – zapewniła Magda, okrywając ją kocem. – Zaraz cię do niej zaprowadzimy, obiecuję, ale najpierw musimy uratować pozostałe…\nOkrutny skupił się ponownie na akcji ratunkowej.\nLina została zrzucona w tym samym miejscu co poprzednio, a już chwilę później Piotr zameldował, że druga z kobiet jest gotowa do ewakuacji.\nTym razem do kaplicy wciągnięto nieco drobniejszą blondynkę o wielkich, wystraszonych oczach, jeszcze bardziej umorusaną i zapłakaną od uratowanej wcześniej koleżanki. Ubranie miała podarte w kilku miejscach i mocno pobrudzone sadzą, z czym kontrastowały czerwone trampki.\nW chwili gdy Olkiewicz i Bednarek wyciągali do niej ręce, załamał się kolejny fragment podłogi przy krawędzi. Dziewczyna zniknęła z przeraźliwym piskiem w poszerzonym o kilkadziesiąt centymetrów otworze, w dół posypało się sporo gruzu. Jodłowski i jego dwaj pomocnicy pomimo kompletnego zaskoczenia zdołali utrzymać linę, zatem skończyło się tylko na strachu.\nOkrutny podbiegł natychmiast do ściany, zatrzymał się jednak trzy kroki od krawędzi, po czym zawrócił i przepychając się między chłopakami, potruchtał aż pod ołtarz. Stanął tam, gdzie przedtem Gronowski, by mieć lepszy widok na rumowisko.\nNowa lawina poruszyła strome osypisko, podnosząc przy okazji chmury gęstego pyłu. Trzybiński zdążył na szczęście uskoczyć, podobnie jak dwie z trzech osaczonych kobiet, ale ostatnia z nich albo się zagapiła, albo była zbyt oszołomiona, a że znajdowała się najdalej od Piotra, skończyło się to fatalnie. Leżała teraz pomiędzy rozpaczającymi koleżankami z nienaturalnie wykrzywionym podudziem. Jakiś kamol musiał jej strzaskać kolano bądź złamać kość piszczelową tuż pod stawem.\n–Szlag by to… – Kapitan przeniósł wzrok na wrzeszczącą głośniej od rannej blondynkę, która wisiała tuż pod poziomem podłogi, okręcając się wokół własnej osi i dłońmi chwytając powietrze zaledwie centymetry od krawędzi.\n–Wyciągajcie ją, ale migiem! – rozkazał trójce funkcjonariuszy.\nOlkiewicz i Bednarek znów padli na podłogę, aczkolwiek tym razem mniej ochoczo, i jeszcze ostrożniej niż przed chwilą przesuwali się w stronę zapadliska. Na ich szczęście dziewczyna uspokoiła się nieco, dzięki czemu zrobiła jedyne, co w tej sytuacji mogło pomóc: złapała za krawędź podłogi i przestała się kręcić. Gdy więc podciągnięto ją odrobinę wyżej, od razu uczepiła się wyciągniętych ku niej męskich rąk.\n–Spokojnie, Małgosiu, spokojnie – powitała ją moment później Niska. – Już po wszystkim.\nKapitan pokręcił z niedowierzaniem głową. Magda znała chyba każdego, kto przewinął się przez jej rewir. Z drugiej strony i jemu twarz uratowanej wydała się znajoma, choć nie potrafił jej w żaden sposób umiejscowić.\n–To ktoś z naszych? – zagadnął.\n–Tak, towarzyszu kapitanie. To plutonowa Harasimiuk z intendentury.\n–Odprowadź ją na korytarz i wracaj jak najszybciej – polecił, przypominając sobie, skąd zna tę dziewczynę.\nWezwał ją jakiś czas temu na dywanik z powodu kota, czarno-białego dachowca wabiącego się Cezary, który marcował całą noc pod oknami jego służbowej sypialni. Zrugał ją jak burą sukę, mimo że patrzyła na niego tymi wielkimi, zapłakanymi oczami.\nLina po raz trzeci poleciała w dół.\n–Dawaj teraz ranną! – zakomenderował Okrutny.\n–Nie da rady, kapitanie – odkrzyknął Trzybiński. – Ma zmiażdżony staw kolanowy. Muszę najpierw unieruchomić całą nogę, w przeciwnym razie… – Pokręcił głową i rozłożył ręce.\n–Czego ci trzeba?\n–Mam tu wszystko – zapewnił Piotr, ściągając koszulę.\nNakazał kobietom odsunąć ranną, lecz gdy spróbowały podnieść koleżankę, zawyła z bólu tak przeraźliwie, jakby ją ze skóry obdzierano. Skoro odczuwa taki ból przy niewielkim ruchu, pomyślał kapitan, wciągnięcie jej do kaplicy może się okazać niemożliwe. Jeszcze nam umrze podczas transportu.\nTrzybiński wspiął się tymczasem na strome osypisko, wyszarpnął spośród brył gruzu ułomek deski, ocenił wzrokiem jego długość, po czym cisnął na trawnik. Potrzebował czegoś dłuższego… Kilka sekund później wypatrzył odpowiedni kawałek drewna. Mocował się z nim jakiś czas, lecz w końcu metrowa decha została mu w rękach. Jednakże jego szarpanie wywołało małą lawinę. Na ziemię potoczyły się cegły, na szczęście żadna nie doleciała do miejsca, w którym złożono ranną.\n–Najpierw przygotuj mi następną do jazdy, a dopiero potem zajmij się zakładaniem łupków – rozkazał Okrutny, świadom, że tej nieszczęśniczce raczej nie zdołają pomóc.\nAle spróbujemy, obiecał solennie w myślach.\nZostał pod ołtarzem. Stąd miał pełen ogląd sytuacji, nie zawadzał też pracującym chłopakom. Przyjrzał się, jak Piotr opasuje trzecią z pięciu kobiet liną, jak podprowadza ją do skraju rumowiska, a później pokazuje drogę na szczyt, skąd zostanie bezpiecznie podciągnięta.\n–Trzymaj się, Ida! – zawołał Okrutny, przykładając dłonie do ust.\nZnał ją dobrze, była maszynistką, pracowała od dwóch lat z jego żoną. Mieszkała na Krzykach, ale Lucyna pamiętała na szczęście numer telefonu do jej sąsiadów, małżeństwa inżynierów z elektrociepłowni, dzięki czemu została ewakuowana w pierwszej albo drugiej turze.\nUsłyszała jego głos, spojrzała w górę, mrużąc oczy – w tym momencie zauważył, że straciła okulary. Uśmiechnęła się chyba, nie mógł być tego całkowicie pewien, niemniej przysiągłby, że tak właśnie było. Chciała mu pomachać, lecz pechowo osunęła się jej noga, przypadła więc tylko z okrzykiem strachu do pryzmy gruzu, aby nie upaść i nie stoczyć się w dół. Ta lawina była najmniejsza ze wszystkich, ale sprawiła, że jeden z masywniejszych fragmentów rozwalonej ściany, ten, na którym kobieta oparła przed chwilą prawą stopę, zjechał prawie do podnóża osypiska, wzbijając kolejne tumany pyłu.\n–Dawać, panowie! – wrzasnął Okrutny, odrywając na moment wzrok od tego, co działo się na dole.\nIda zapiszczała dziwnie, a gdy Jodłowski et consortes zaczęli wybierać linę, poczuli zastanawiająco silny opór. Zbyt duży jak na ciężar jej ciała – choć oceniając na oko, była najtęższa z dotychczas ewakuowanych kobiet. Wytężyli się więc jeszcze bardziej, zaparli i… opór nagle zniknął, a oni wylądowali na tyłkach.\n–Ejże! – Kapitan wykonał ostrzegawczy gest. – Ostrożnie, to nie wór kartofli, tylko człowiek!\nPrzeniósł wzrok na trawnik za rumowiskiem. Trzybiński nie asekurował liny, obwiązał ją wokół olbrzymiego fragmentu zawalonej ściany, a sam zajmował się opatrywaniem rannej. Przygotowywał się właśnie do wyprostowania jej nogi, co było konieczne przed założeniem prowizorycznych łupków ze zdobytych desek i jego własnej koszuli. Kapitan zmrużył oczy i zacisnął zęby, wiedząc, co za moment nastąpi. Nie zdążył jednak ostrzec pozostałych. Funkcjonariusze stanęli jak wryci, gdy z dołu dobiegł przeszywający skowyt.\n–Co tam się wyrabia? – zapytał Jodłowski.\n–Spokojnie, panowie. Piotrek prostuje złamaną nogę.\n–Brr – wzdrygnął się Kruk.\n–Nie gadamy, podciągamy. Ruchy, ruchy. – Okrutny spojrzał w kierunku Idy, znajdującej się już w połowie drogi.\nTyle dobrego, że ona nie panikuje, pomyślał, widząc, że ratowana kobieta ściska obiema dłońmi linę. Jeszcze kilka pociągnięć i znalazła się na poziomie kaplicy. W odróżnieniu od poprzedniczek nie chwyciła jednak kurczowo krawędzi podłogi, tylko od razu wyciągnęła ręce do czołgających się w jej stronę funkcjonariuszy.\nKapitan zerknął na moment w dół, by zobaczyć, jak radzi sobie Trzybiński, jednakże coś zwróciło jego uwagę. Jakiś ruch na szczycie rumowiska…\n–Kurwa mać! – jęknął, odskakując od krawędzi wyrwy. – Nie!… – Tyle zdołał wykrzyczeć, zanim Ida chwyciła Olkiewicza i Bednarka za nadgarstki. – Jodłowski, puśćcie linę! Natychmiast!\nCała trójka rozwarła dłonie naraz, ale Ida pozostała na skraju podłogi. Pełzła ku reszcie funkcjonariuszy w całkowitej ciszy, nie puszczając rąk Olkiewicza i Bednarka, którzy leżeli nieruchomo jak kłody.\nNo tak, wystarczy przecież jeden dotyk… Ta myśl poraziła Okrutnego jak sierpowy prosto w szczękę.\n–Co wy… – w drzwiach stanęła Niska.\n–Kukla! – wydarł się kapitan. – Łap za toporek! Przetnij obie liny zabezpieczające! Już! – Powinien był się spodziewać, że niewiele to da. Wojtek, który nie doszedł jeszcze do siebie, skulił się tylko, jakby ktoś chciał go wybatożyć. – Magda… Nie!\nFunkcjonariuszka, która wróciła właśnie z korytarza i nie rozumiała, o co w tym wszystkim chodzi, doskoczyła do zarażonej, chcąc jej pomóc. Na oczach wszystkich ujęła Idę za ramiona, zachwiała się, jakby ją zamroczyło, a potem padła jak ścięta na twarz i znieruchomiała w nienaturalnej pozycji obok Olkiewicza, który wzdrygnął się nagle, jakby prąd przeszył jego ciało, i zaczął wstawać. Moment później poruszył się także Bednarek.\n–Wycofujemy się! – ryknął kapitan. – Lemański, ruchy! – Pchnął zaskoczonego Karola w kierunku przejścia za ławkami, ale ten natychmiast zawrócił i ukrył się za jego plecami. – Co ty wyprawiasz, durniu?! – rozzłościł się Okrutny. – Musimy wiać! To zombie!\nNa to hasło wszyscy zaczęli się drzeć. Najpierw wrzasnął Kukla, ciskając kocami we wstających odmieńców, potem zaskamlał Jodłowski, a za nim rozkrzyczeli się pozostali. Siedzący wciąż na tyłkach funkcjonariusze jęli się cofać, nie wstając, a że Bednarek zatoczył się właśnie w stronę krat, wybrali ucieczkę w przeciwnym kierunku, pod ołtarz, gdzie stał klnący jak szewc dowódca.\nIdą prosto w pułapkę bez wyjścia! (...)\nKsiążki z cyklu "Szczury Wrocławia" dostępne są w formie e-booków w Publio.pl >>\nOkładka książki 'Szczury Wrocławia. Kraty', Robert J. Szmidt Insignis Media\nRobert J. Szmidt, Szczury Wrocławia. Kraty, ilustracje Robert Rajszczak, Insignis Media 2019.


Lekarski Egzamin Końcowowy - ŚwiatPrzychodni.pl\n14-03-2014 (aktualizacja: 17-08-2018)\nAbsolwenci studiów medycznych, aby mieć prawo do wykonywania zawodu, muszą zdać Lekarski Egzamin Końcowy lub Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy. To egzamin w formie testu, przeprowadzany dwa razy do roku.\nZasady przeprowadzania Lekarskiego Egzaminu Końcowego (LEK) lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego (LDEK) uregulowane są m.in. w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty, rozporządzeniu ministra zdrowia ws. LEK i LDEP oraz w regulaminie porządkowym LEK i LDEK.\nDo Lekarskiego Egzaminu Końcowego mogą przystąpić absolwenci studiów na kierunku lekarskim, lekarze stażyści oraz lekarze posiadający już pełne prawo wykonywania zawodu. Z kolei do LDEP analogicznie mogą przystąpić absolwenci studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym.\nCo trzeba zrobić, aby przystąpić do egzaminu\nOsoba, która zamierza przystąpić do LEK lub LDEK, powinna złożyć przez internet wniosek do dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych. W przypadku egzaminów odbywających się we wrześniu wniosek należy złożyć do 30 czerwca, w przypadku egzaminu odbywającego się w lutym - do 30 listopada poprzedniego roku.\nEgzaminy LEK odbywają się między 15-30 września lub 15-28 lutego, zaś LDEK - między 1-14 września oraz 1-14 lutego. O terminie, miejscu egzaminu i nadanym numerze kodowym CEM zawiadamia pocztą elektroniczną nie później niż 14 dni przed egzaminem.\nOsoba przystępująca do egzaminu bezpośrednio przed rozpoczęciem LEK lub LDEK musi przedstawić zespołowi egzaminacyjnemu dokument potwierdzający tożsamość oraz w przypadku absolwenta - zaświadczenie potwierdzające ukończenie studiów na kierunku lekarskim albo lekarsko-dentystycznym.\nW przypadku lekarzy stażystów oraz lekarzy posiadających pełne prawo wykonywania zawodu niezbędne jest okazanie dyplomu lekarza lub w przypadku jego braku - zaświadczenie potwierdzające ukończenie studiów na kierunku lekarskim. Lekarze, którzy ukończyli studia w innym państwie Unii Europejskiej, powinni okazać zaświadczenie, że posiadany dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie formalnych kwalifikacji odpowiada dokumentom potwierdzającym formalne kwalifikacje lekarza wynikające z przepisów UE. Z kolei lekarze, którzy ukończyli studia w państwie nienależącym do Unii, muszą okazać zaświadczenie o nostryfikacji dyplomu.\nLEK w formie testu\nEgzamin LEK i LDEP ma charakter testu i składa się z 200 pytań. W każdym pytaniu należy zaznaczyć wyłącznie jedną, prawidłową odpowiedź. Aby uzyskać pozytywny wynik, zdający musi zdobyć co najmniej 56 proc. maksymalnej liczby punktów z testu. Egzamin trwa cztery godziny. Zakres materiału określony jest w rozporządzeniu.\nJeżeli zdający nie uzyska pozytywnego wyniku lub uzyskany wynik go nie satysfakcjonuje, może ponownie przystąpić do egzaminu w innym terminie. Musi po raz kolejny złożyć wniosek w formie elektronicznej.\nOsoby, które zgłaszają się do LEK lub LDEK po raz czwarty muszą wnieść opłatę egzaminacyjną - 100 zł. Opłatę w wysokości 340 zł wnoszą osoby, które egzamin zdawać będą w języku obcym.\nWyniki ogłaszane są już między czwartym a szóstym dniem po egzaminie. Osoby, które uzyskały pozytywny wynik, w 21 dni od egzaminu dostają od CEM świadectwo. Ci, którzy uzyskali mniej niż 56 proc. możliwych punktów, mogą zwrócić się o wydanie zaświadczenia o uzyskanym wyniku LEK/LDEK.\nInformacje na temat LEK i LDEP dostępne są na stronie internetowej CEM.


Obyś żył w ciekawych czasach - Inspiracje - Gazeta Ubezpieczeniowa – Portal\nStrona główna Inspiracje Obyś żył w ciekawych czasach\nGdy powstaje ten artykuł, mamy pełnię lata i środek wakacji. Z punktu widzenia biznesu okres ten wydaje się spokojniejszy od wcześniejszej i późniejszej części roku. Być może też, z uwagi na spowolnienie pandemii, z szansy wypoczynku korzysta teraz więcej osób niż w analogicznym czasie dwa czy trzy lata temu.\nTo przypuszczenie potwierdza raport IPSOS pt. „Co pozostawiło po sobie 365 dni pandemii koronawirusa”. Wynika z niego, że 49% biorących udział w badaniu Polaków dzięki pandemii przewartościowało swoje życie, blisko 70% wskazuje, że najważniejszą wartością jest dla nich zdrowie własne oraz bliskich, a dla połowy kluczowe są dobre relacje z partnerem i dziećmi.\nWakacje i czas wolny to zatem idealny moment, by w pełni zadbać i o jedno, i o drugie. Oprócz zmiany naszych priorytetów pandemia uruchomiła wiele procesów w zakresie ubezpieczeń, także grupowych, które w sposób istotny mogą kształtować zmiany na rynku w perspektywie wielu lat – zarówno z punktu widzenia klienta, brokera, jak i ubezpieczyciela.\nŻycie i zdrowie jeszcze ważniejsze\nJak wskazuje Deloitte w swoim artykule: „Wpływ pandemii Covid na działalność ubezpieczeniową: szanse i zagrożenia” – doświadczenia pandemii oraz towarzyszące jej poczucie niestabilności i zagrożenia powinno zwiększyć świadomość klientów co do przydatności klasycznych ubezpieczeń ochronnych.\nJeżeli zestawimy to z jeszcze świeżymi danymi z „Mapy ryzyka Polaków” PIU, mówiącymi o tym, że wśród największych obaw znajduje się brak pieniędzy na leczenie poważnej choroby, możemy sądzić, że będzie to wpływało na pozytywny trend rozwoju rynku ubezpieczeń życiowych w Polsce.\nWnioski płynące ze wspomnianych raportów wprowadzają czytelnika jednak w pewne zakłopotanie. Z jednej strony mówimy o tym, jak ważne jest zdrowie i jak bardzo boimy się braku środków na leczenie, a z drugiej zauważamy, że w znakomitej większości programów prym pod względem konsumpcji składki ubezpieczeniowej wiodą świadczenia na wypadek urodzenia dziecka czy śmierci rodzica/teścia.\nSą to ryzyka, które mają nawet ok. 20% udziału w płaconej przez pracownika/pracodawcę składce, a z natury rzeczy, jako że prawdopodobieństwo wystąpienia tego zdarzenia w porównaniu z poważnym zachorowaniem jest wysokie – wypłata z tytułu tych ryzyk jest istotnie mniejsza.\nZadaniem dla nas, profesjonalistów – zarówno ubezpieczycieli, jak i brokerów czy pośredników, jest zatem moim zdaniem zniwelowanie tego dysonansu, a dokładniej – edukowanie klientów, za co warto płacić składkę w ubezpieczeniu życiowym, by mogło ono pełnić ochronę wobec kluczowych dla nas wartości. Gdyby udało nam się wspólnie takiej zmiany dokonać – byłby to krok milowy.\nBardziej agile, bardziej lean, bardziej digital\nKolejną szansą dla całego naszego rynku jest potrzeba, a w zasadzie już konieczność dostosowywania się do zmieniających się warunków – zarówno w kontekście oferty produktowej, jak i sprawności procesowej.\nTen kurs zwinności odrobiliśmy wszyscy w przyspieszonym tempie – zdalne formy pracy, sprzedaży czy spotkań z klientami z dnia na dzień stały się powszechne dla wszystkich. Było to w dużej mierze możliwe, dzięki gwałtownemu skokowi technologicznemu, przed jakim rynek ubezpieczeniowy przez wiele lat uciekał, a jaki musiał się wreszcie dokonać.\nWedług badania „Insurance outlook, Accelerating recovery from the pandemic while pivoting to thrive” opracowanego przez Deloitte aż 95% ankietowanych firm chce przyspieszyć ten proces digitalizacji w swoich organizacjach.\nObyś żył w ciekawych czasach – to nie tylko tytuł szalenie ciekawej publikacji socjolożki Marii Jarosz, ale także swoista charakterystyka naszej ubezpieczeniowej rzeczywistości. Jestem głęboko przekonana, że i ubezpieczyciele, i brokerzy, i pośrednicy sprostają związanym z nią wyzwaniom, które ujawniła pandemia.\ndyrektor ds. sprzedaży i współpracy z partnerami strategicznymi Nationale-Nederlanden\nPoprzedni artykułNationale-Nederlanden: Ponad 60% rodziców chce zaszczepić dziecko przeciw Covid-19\nNastępny artykułJak rozwiązać problem odszkodowań za szkody wyrządzone przez oprogramowanie?


Socjalizm po niemiecku! Berlin chce zmusić prywatnych właścicieli do zamrożenia czynszów - NCZAS.COM\nStrona główna Świat Europa Socjalizm po niemiecku! Berlin chce zmusić prywatnych właścicieli do zamrożenia czynszów\nSocjalizm po niemiecku! Berlin chce zmusić prywatnych właścicieli do zamrożenia czynszów\nBerlin jako pierwszy niemiecki kraj związkowy przygotowuje pięcioletnie zamrożenie czynszów. Berliński Senat porozumiał się we wtorek w sprawie założeń ustawy, która – jak się planuje – ma wejść w życie najpóźniej w styczniu 2020 roku.\nZamrożenie czynszów na pięć lat ma – w założeniu – złagodzić napiętą sytuację mieszkaniową w niemieckiej stolicy. Czynsze rosną tam – podobnie zresztą jak w innych dużych miastach w Niemczech – w takim stopniu, że coraz więcej ludzi ma problemy ze znalezieniem mieszkania, za które czynsz nie przekracza ich możliwości finansowych.


Justyna Pochanke odchodzi z TVN - WP Teleshow\nJustyna Pochanke Źródło: Materiały prasowe\nJustyna Pochanke była gospodynią głównego wydania "Faktów" od 2004 roku, a od 2008 roku prowadziła też program publicystyczny "Fakty po Faktach". Pracowała też w TVN24 od początku istnienia informacyjnego kanału. Dziennikarka podziękowała współpracownikom i widzom w specjalnie wydanym oświadczeniu.\n"Ten zawód to moja pasja - dostałam więcej niż sobie wymarzyłam i dałam z siebie, ile mogłam. Za wszystkie lata z całego serca dziękuję ludziom, z którymi pracowałam i którzy nigdy nie zawiedli - ekipie Faktów i TVN24. Widzom - bo byli dla mnie siłą i dowodem na to, że nie wszystko da się podzielić. I Mariuszowi Walterowi - bo stworzył to miejsce" - czytamy w informacji przesłanej przez Biuro Prasowe TVN Discovery Polska. Dziennikarka nie zdecydowała się pożegnać z widzami na wizji, tak tłumacząc to w dalszej części oświadczenia.\n"Nie pożegnałam się na antenie i dobrze. Fakty nigdy nie były łzawe" - napisała. Władze stacji w komentarzu do decyzji Justyny Pochanke piszą o smutku, ale i podkreślają kompetencje i talent dziennikarki.\n"Szanujemy decyzję Justyny, choć przyjmujemy ją ze smutkiem. Justyna to wyjątkowa dziennikarka i osobowość telewizyjna. Będzie nam brakować jej unikalnego stylu i talentu do prowadzenia na antenie najtrudniejszych rozmów, niepodrabialnych zapowiedzi prezenterskich, zapału i zaangażowania z jakim przez prawie 20 lat współtworzyła najlepsze zespoły dziennikarskie w Polsce" – mówi Michał Samul, szef Pionu Informacji TVN, redaktor naczelny Faktów TVN i TVN24.\nDalsze zawodowe plany dziennikarki nie są jeszcze znane.


Złota bransoletka damska sztywna, modne kolekcje na Domodi\nZłota bransoletka damska sztywna\nZłota bransoletka damska sztywna - sprawdź dostępne produkty\nBransoleta złota W.KRUK ZRH/AZ60 W.Kruk\nZłota, sztywna bransoletka z kolekcji Cleo. Tradycyjne, ponadczasowe żółte złoto zamknięte w oryginalnej, nowoczesnej formie. Ta bransoletka to świetna propozycja zarówno dla młodych, jak i dojrzałych kobiet.\nZłota sztywna bransoletka 585 bangle wzór grubego łańcucha 8,51g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka z ażurem w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte złoto. Długość: 17cmSzerokość: 6,6 mm Waga: 8,51g Kod: 48723\nBangle Złota Bransoletka Kwiatki Sztywna Złoto 585 Miyou wyprzedaż Miyou.pl\nBangle złota bransoletka 585 z diamentowanymi kwiatkami Złota bransoletka wykonana jest z wysokiej jakości złota próby 585 czyli 14 karat. Bransoletka jest elastyczna i dopasuje się do każdego nadgarstka. Długość bransoletki: 17 - 19 cm Wysokość kwiatka: 8.6 mm Szerokość kwiatka: 8.4 mm Grubość bransoletki: 0.9 mm Waga bransoletki: 4.20 g Splot: inny Materiał: Złoto Próba złota: 585 Płeć: Produkt damski Marka: Miyou Kamień: Brak Kolor dominujący: złoty Motyw: Kwiatek Cechy: nie zawiera niklu, regulowana długość Rodzaj: Klasyczne, Wyrób jubilerski\nZłota ażurowa bransoletka bangle 585 sztywna 6.61g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka z ażurem w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte złoto. Długość: 17cmSzerokość: 25.4 mm Waga: 6.61g Kod: 41001 Wszystkie produkty sprzedawane przez nasza galerię jubilerską LOVRIN GOLD zostały sprawdzone przez...\nZłota sztywna bransoletka 585 z ażurem 9.53g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka w stylu bangle z ażurem. Złoto próby: 585Kolor: Żółte złoto. Długość: 19cm Szerokość 6.5 mm Waga:9.53gKod produktu: 41142 Wszystkie produkty sprzedawane przez nasza galerię jubilerską LOVRIN GOLD zostały sprawdzone przez Urząd...\nSrebrna bransoletka 925 pozłacana sztywna bangle 6,65 g Lovrin LOVRIN\nSrebrna bransoletka przekładana przez rękę.Szerokość: 5,9 mm Waga: 6,65 gKod produktu: 44601 Wszystkie produkty sprzedawane przez naszą galerię jubilerską LOVRIN GOLD zostały sprawdzone przez Urząd Probierczy. W całości wykonane ze złota. Metki...\nBransoleta złota W.KRUK ZRC/AZ24 W.Kruk\nZłota, sztywna bransoletka od W.KRUK. Piękny, minimalistyczny wzór, dopełniający każdą elegancką i wieczorową stylizację, dodający kobiecości i szlachetnego blasku. Bransoleta wykonana ze złota próby 375. Dostępna także w wersji z różowego złota.\nBransoleta złota W.KRUK ZAZ/AZ386BK W.Kruk\nZŁOTA BRANSOLETKA 585 Z SERDUSZKIEM PÓŁ SZTYWNA Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka damska z zawieszką w kształcie serduszka, sztywna skręcana połowa wykonana z białego złota.Złoto próby: 585Kolor: Żółte i białe złoto Długość: 19 cmSzerokość : ogniwa wew. średnica 5 mm ...\nZłota bransoletka bangle 585 sztywna 4.54g Lovrin LOVRIN\nZłota, sztywna bransoletka. Złoto próby: 585Kolor: Żółte złoto. Długość: 17cm Szerokość; 4.0 mm Waga:4.54gKod produktu: 44771 Wszystkie produkty sprzedawane przez nasza galerię jubilerską LOVRIN GOLD zostały sprawdzone przez Urząd Probierczy. W całości...\nWyszukaj podobne do "złota bransoletka damska sztywna"\nzłote bransoletki damskie próba 333\nbransoletki sznurkowe ze złotą zawieszką\nzłota bransoletka na chrzest\nzlote bransoletki damskie\nZłota bransoletka bangle 585 zdobiona sztywna 4.21g Lovrin LOVRIN\nZłota, sztywna bransoletka. Złoto próby: 585Kolor: Żółte złoto. Długość: 17cm Szerokość; 3.0 mm Waga:4.27gKod produktu:44845 Wszystkie produkty sprzedawane przez nasza galerię jubilerską LOVRIN GOLD zostały sprawdzone przez Urząd Probierczy. W całości...\nZłota bransoletka bangle 585 kanciasta sztywna 4.03g Lovrin LOVRIN\nZłota, sztywna bransoletka. Złoto próby: 585Kolor: Żółte złoto. Długość: 18cm Szerokość; 2.5 mm Waga:4.03gKod produktu: 44843 Wszystkie produkty sprzedawane przez nasza galerię jubilerską LOVRIN GOLD zostały sprawdzone przez Urząd Probierczy. W całości...\nZłota sztywna bransoletka 585 szeroka bangle 11,58g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka damska. Złoto próby: 585Kolor: Żółte złoto. Waga:11,58g Szerokość: 13,1 mm Rozmiar: 9,9cmKod produktu: 47573\nZłota bransoletka bangle 585 sztywna owalna 5,55g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte złoto. Długość: 17cmSzerokość: 3 mm Waga: 5,55g Kod: 48787\nZłota bransoletka bangle 585 sztywna masywna 13,11g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte złoto. Długość: 17cmSzerokość: 13 mm Waga: 13,11g Kod: 48776\nZłota sztywna bransoletka 585 bangle koło 4g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte złoto. Długość: 17cmSzerokość: 5,7 mm Waga: 4g Kod: 48719\nZłota sztywna bransoletka 585 bangle wycięte kwadraty 12,03g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka z ażurem w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte złoto. Długość: 17cmSzerokość: 11,3 mm Waga: 12,03g Kod: 48722\nZłota sztywna bransoletka 585 kolorowa ze wzorem greckim 8,11g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka z ażurem w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte i białe złoto. Długość: 18cmSzerokość: 25,4 mm Waga: 8,11g Kod: 48718\nZłota sztywna bransoletka 585 dwukolorowa bangle 6,03g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka z ażurem w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte i białe złoto. Długość: 17cmSzerokość: 24,7 mm Waga: 6.03g Kod: 48716\nZłota sztywna bransoletka 585 z trzech obręczy grecki wzór 9,14g Lovrin LOVRIN\nZłota bransoletka szeroka w stylu bangle. Złoto próby: 585Kolor: żółte i białe złoto. Długość: 17cmSzerokość: 11,7 mm Waga: 9,14g Kod: 48724\nZłota bransoletka damska sztywna - zobacz nasze artykuły


Dodatkowy dzień wolny w grudniu 2015 r. - Infor.pl\nStrona główna » Kadry » Indywidualne prawo pracy » Czas pracy » Dodatkowy dzień wolny w grudniu 2015 r.\n08 maja 2014, 12:37\nDodatkowy dzień wolny za sobotę. /Fot. Fotolia\nMimo tego, że zagadnienie to jest wynikiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego wydanego prawie 2 lata temu, dopiero w tym roku zdarzyła się sytuacja, w której dzień ustawowo wolny od pracy przypadł w sobotę. W następnym roku takie przypadki będą miały miejsce dwukrotnie, m.in. w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia 26 grudnia.\nNa podstawie z art. 130 §2 Kodeksu pracy w razie, gdy dzień ustawowo wolny od pracy przypada w czasie okresu rozliczeniowego na dzień inny niż niedziela, powoduje to obniżenie wymiaru czasu pracy o 8 godzin. Powoduje to, że zgodnie z obecnym stanem prawnym za każdy dzień rozkładowo wolny od pracy, w który przypada święto, pracodawcy zobowiązani są wskazać inny dzień wolny w harmonogramie pracy.\nPolecamy także: Dodatkowy dzień wolny za święto, które przypada w sobotę\n„Rozważania natury budżetowej nie mogą uzasadniać dyskryminacji”\nObowiązek zapewnienia przez pracodawcę dodatkowego dnia wolnego w zamian za święto, które przypada w dzień wolny od pracy zgodnie z ustalonym w zakładzie rozkładem czasu pracy pracy wynika z uchylenia obowiązywania art. 130 §2 (1) Kodeksu pracy. Trybunał orzekł jego niezgodność z Konstytucją, ponieważ jego zdaniem niepotrzebnie różnicował on sytuację pracowników w zakresie prawa do dnia wolnego od pracy w zamian za święto. W zależności od tego, czy przypadało ono w dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy czy też nie, niektórym pracownikom przysługiwać mógł dodatkowy dzień wolny od pracy. Takie rozwiązanie zdaniem Trybunału nie znajdowało podstaw w konieczności realizacji potrzeb i interesów gospodarczych państwa.\nZobacz również: Elastyczny czas pracy\nMożliwość zróżnicowania liczby dni wolnych od pracy w danym okresie rozliczeniowym dla różnych grup pracowników istniałaby, gdyby na podstawie przepisów prawa można było wyodrębnić takie ich grupy, u których mniejsza lub większa liczba dni wolnych od pracy byłaby usprawiedliwiona ze szczególnych względów (np. charakteru wykonywanej pracy). Trybunał stwierdził jednak, że kryterium różnicujące tą liczbę na podstawie uchylonego przepisu nie wynikało z cech osobowych pracownika, ani z charakteru jego pracy.\nUstalenie dodatkowego dnia wolnego następuje poprzez porozumienie między pracodawcą a pracownikiem, udzielony powinien zaś zostać najpóźniej do końca przyjętego okresu rozliczeniowego o długości najwyżej 12 miesięcy. W praktyce pracodawcy najczęściej decydują się na wskazanie pracownikom dnia wolnego w przeddzień lub dzień po święcie. W tym roku okazja ku temu nastąpiła podczas weekendu majowego, kiedy święto 3 maja przypadło w sobotę, dzięki czemu wielu pracowników cieszyło się jeszcze dłuższą przerwą od pracy.


OFICJALNIE: Postępowanie przeciwko Juve, Realowi i Barcy\nUEFA wszczęła postępowanie dyscyplinarne przeciwko Juventusowi, Realowi Madryt i Barcelonie, jedynym trzem klubom, które nie wycofały się z Superligi.\nZgodnie z Artykułem 31 (4) Regulaminu Dyscyplinarnego UEFA, Inspektorzy ds. Etyki i Dyscypliny UEFA zostali dzisiaj wyznaczeni do przeprowadzenia dochodzenia dyscyplinarnego w sprawie potencjalnego naruszenia ram prawnych UEFA przez Real Madryt, FC Barcelona i Juventus FC w związku z tak zwanym projektem „Super Ligi” – czytamy w komunikacie.\nDalsze informacje dotyczące tej sprawy zostaną udostępnione w odpowiednim czasie.\nDyzma za chwilę odetchnie z ulgą bo brak LM w przyszłym sezonie nie będzie przez niego.\nGeneralnie te kluby to same powinny zrezygnować z pucharów jak i ligi, albo raczej takie np. Sassuolo z resztą klubów powinny wyprosić Juventus Milan i Inter z rozgrywek.\nAle że na jakiej podstawie?\nBez podstawy. Tak po prostu za złamanie niepisanych zasad rywalizacji sportowej, za chęć zrobienia z reszty klubów przystawki do wyciągania dobrych zawodników, i traktowania meczów serie A jak treningu przed s.ligą.\nZłamanie niepisanych zasad rywakuzachu sportowej. Ale, że co? Jak jeden klub jest bogatszy od innego to łamie zasady rywalizacji? O kurcze, to rzeczywiście ta Superliga wszystko wywróciła do góry nogami, bo przecież w tym sezonie każdy klub miał taki sam budżet, a jak jeden piłkarz biegał szybciej to przywiązywano mu ciężarki, żeby było sprawiedliwie. chęć zrobienia z reszty klubów przystawki do wyciągania dobrych zawodników No tak, bo w tamtym sezonie Lega i UEFA zablokowały transfer Sensiego do Interu, bo jak tak można mniejsze kluby rozkradać bezczelnie. traktowania meczów serie A jak treningu przed s.ligą Wszyscy mają od tego Puchar Włoch.… Czytaj więcej »\nCzłowieku, pomyliłeś strony. Tu jest twoje miejsce – zapraszam!\nNa szczęście dzięki takim reformom, jak ta UEFA z LM i np. ligi włoskiej dotyczącej pucharu Włoch tylko dla Serie A i B możesz spać spokojnie.


„…Przyjmujesz wygodną pozycję ciała, swoisty środek - tak, aby nie zasnąć, jednocześnie zamykasz oczy, i pozwalasz, aby Twoje ciało się rozluźniło; czujesz coraz spokojniejszy oddech w swoim ciele. Relaksujesz się poprzez wybraną przez siebie medytację lub modlitwę. Powoli gonitwa myśli ustaje… Czujesz wewnętrzny spokój, błogostan, dobro i miłość...” Mark Waldman i Andrew Newberg, dwaj amerykańscy badacze opisują swoje badania przeprowadzone z udziałem osób, które modliły się\nMedytacja bardzo mocno potrafi zmienić nasze życie. Medytowanie można porównać do treningów na siłowni – jeśli robimy to regularnie, nasze „mięśnie” stają się silniejsze. Medytując, ćwiczymy nasz umysł, dzięki czemu na co dzień jesteśmy znacznie spokojniejsi i łatwiej jest się nam skoncentrować. Wielu ludzi zachęconych słuchaniem o zaletach medytacji chce zacząć ją praktykować. Jednak nie wiedzą jak to zrobić. Przedstawiam 3 podstawowe techniki medytacji, od których każdy moż


Co dał mi zabieg profesjonalnej mikrodermabrazji z Marion? - Kosmetycznie nawiedzona\nCo dał mi zabieg profesjonalnej mikrodermabrazji z Marion?\nOstatnio dostałam przesyłkę z kosmetykami Marion. Znalazł się tam produkt przeznaczony do profesjonalnej mikrodermabrazji w domowych zaciszu. Postanowiłam sprawdzić jakie efekty daje i czy widać jakąś różnicę.\n*Oprócz przedstawienia produktu zobaczycie również zdjęcia mojej twarzy bez makijażu. Dopiero tutaj widać, jak mocno borykam się z trądzikiem...\nCały produkt był podzielony na trzy części: peeling, serum i maska. Gramatura każdego z nich pozwoliła na dokładne nałożenie na twarz w solidnych porcjach.\nPeeling miał dużo drobnych, ale ostrych drobinek. Przypominał mi mój zdzierak z Perfecty. Dzięki mikrokryształkom diamentu bardzo mocno wygładził moją skórę, a stary naskórek zniknął (nie tarłam w miejscach, gdzie miałam zapalenia). Czułam, że moja skóra jest dobrze oczyszczona. Nie miał problemu nawet z odblokowaniem porów! Po zmyciu cera była zaczerwieniona, jednak nie wprowadziło to żadnego dyskomfortu.\nNastępnie przyszedł czas na serum. Miało ono lekką, przeźroczystą konsystencję. Dzięki zawartym w nim składnikom zaczerwienienia i podrażnienia faktycznie zniknęły, a skóra była lekko nawilżona. Minusem w tym przypadku było klejenie się produktu nawet po 15 minutach.\nMaska, która była krokiem trzecim w tym zabiegu miała już o wiele gęstszą i treściwszą konsystencję. Niektóre partie skóry zaczęły mnie swędzić po paru minutach, a to oznacza, że składniki aktywne działały. Dała mi bardzo mocne nawilżenie. Nie kleiła się tak jak serum.\nCo mi dał ten zabieg?\nSkóra po nim była dobrze oczyszczona, nie było śladu starego naskórka. Po godzinie, kiedy wszystko dobrze się wchłonęło zauważyłam ogromną gładkość skóry. Była bardziej napięta, mięsista. Mam tendencję do suchych skórek w okolicach nosa i czoła. Po mikrodermabrazji wszystko ładnie się pogoiło i nie było już widać wysuszonych miejsc. Dodatkowo wszystkie produkty bardzo ładnie pachniały, co dało dodatkową przyjemność.\nJeśli chodzi o utrzymywanie efektu: jak wiecie mam skórę suchą. Od tamtego momentu minął tydzień, a moja cera zaczęła bardziej przemieniać się w normalną. Nie wiem czy to do końca zasługa tego produktu, ponieważ zmieniłam również krem na noc. Wierzę jednak, że mikrodermabrazja również miała tu swój udział :)\nA Wy korzystałyście kiedyś z mikrodermabrazji? Jak wrażenia? ;)\nsandraxblog 9 sierpnia 2015 11:04\nja muszę koniecznie skorzystać, bo też mam suchą cerę :)\nKosmetycznie nawiedzona 9 sierpnia 2015 11:13\nCwaniura Blog 9 sierpnia 2015 12:30\nMuszę wypróbować... :)\nKosmetycznie nawiedzona 9 sierpnia 2015 12:46\nSpróbuj, a na pewno się nie zawiedziesz ;)\nKosmetykoFanki 9 sierpnia 2015 12:34\nMiałam kiedyś i fajnie się sprawdziła :)\nKosmetycznie nawiedzona 9 sierpnia 2015 12:45\nMyślę, że będę korzystać z niej częściej ;)\nzaczarowanaa 9 sierpnia 2015 12:40\nMuszę wypróbować na pewno :) Jaki jest koszt tego produktu wiesz może? Znajdę go w rossmannie? :)\nKosmetycznie nawiedzona 9 sierpnia 2015 12:44\nW większości Rossmannów jest i kosztuje ok 3 zł ;)\nKaprysek 9 sierpnia 2015 12:50\nJa korzystam z mikrodermabrazji,ale takiej prawdziwej ;)\nKosmetycznie nawiedzona 10 sierpnia 2015 12:17\nKaprysek 10 sierpnia 2015 15:18\nja jestem zadowolona ;) i mogę polecić ;)\nżaneta serocka 9 sierpnia 2015 14:39\nwypróbuję ten zabieg. też mam suchą skórę\nKosmetycznie nawiedzona 10 sierpnia 2015 12:18\nMilena M 9 sierpnia 2015 18:57\nMiałam wersję do skóry tłustej.\nKosmetycznie nawiedzona 10 sierpnia 2015 12:21\nLoveCosmetics 9 sierpnia 2015 20:18\nNie znam tego produktu, niestety mam skórę tłustą :(\nKosmetycznie nawiedzona 10 sierpnia 2015 12:20\nJest też w wersji dla Twojej skóry ;)\nAngelika Rybak 10 sierpnia 2015 06:04\nJa mam cerę mieszaną, więc raczej produkt nie dla mnie :-) niemnej jednak bardzo interesujący :-)\nKosmetycznie nawiedzona 10 sierpnia 2015 12:19\nNie ma problemu,bo jest też wersja dla cery mieszanej i tłustej ;)\nMadziakowo 10 sierpnia 2015 08:36\nmoja kolezanka sobie chwali:)\nMagda Gontarz 10 sierpnia 2015 13:30\nbardzo porządny post!\nKosmetycznie nawiedzona 11 sierpnia 2015 19:36\nMarta Wójcik 11 sierpnia 2015 11:44\nPierwszy raz slysze:)\nKosmetycznie nawiedzona 11 sierpnia 2015 19:37\nMam nadzieję, że spróbujesz bo warto :)\npathy 11 sierpnia 2015 12:23\nsłyszałam o tym i musze w końcu wypróbowac;)\nMagdalena Anna 11 sierpnia 2015 14:12\nLubię ich kosmetyki. :)\nKosmetycznie nawiedzona 11 sierpnia 2015 19:38\nBardzo porządna firma ;)


Nie będzie programu naprawczego dla powiatowych finansów – TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNO INFORMACYJNA\nNie będzie programu naprawczego dla powiatowych finansów\nNie będzie programu naprawczego dla powiatowych finansów – poinformowała wiceminister finansów Hanna Majszczyk w odpowiedzi na poselską interpelację.\nZdaniem wiceszefowej MF sytuacja finansowa powiatów wcale nie jest taka zła jak ją rysują same samorządy. Na dowód w odpowiedzi na interpelację posła Piotra Zgorzelskiego minister przedstawiła dane, z których wynika, że po III kwartałach 2012 r. budżety powiatów ogółem zamknęły się nadwyżką w wysokości prawie 1,5 mld zł.\nCo innego mówi autor interpelacji i przewodniczący sejmowej komisji samorządu terytorialnego Piotr Zgorzelski. Jego zdaniem sytuacja finansowa powiatów jest wręcz krytyczna i z każdym rokiem pogarsza się ze względu na przekazywanie nowych zadań bez adekwatnych środków finansowych.\nWedług niego dodatkowym problemem utrudniającym powiatom rozwój jest obecne prawo warunkujące możliwość uchwalania budżetu JST od odpowiednich relacji koniecznych do spłacenia w danym roku rat kredytów i pożyczek.\n„Obowiązująca obecnie zasada ogranicza powiatom możliwość zaciągania kredytów na inwestycje. Ponadto ustalenie budżetu ogranicza kryzys ekonomiczny” – wskazuje Zgorzelski.\nZdaniem posła „w tej trudnej sytuacji finansowej powiatów tylko zmiany i udogodnienia pomogą ratować”.\nTymczasem ministerstwo finansów wskazuje, że wręcz poprawiają się wskaźniki zadłużenia powiatów. Okazuje się bowiem, że po III kwartałach ubiegłego roku dług liczony jako udział zobowiązań według tytułów dłużnych ogółem (po zastosowaniu ustawowych wyłączeń), w dochodach planowanych ogółem wyniósł 23,9 proc.\nW tym okresie zmniejszył się też o 6,1 proc. poziom zobowiązań powiatów ogółem w stosunku do analogicznego okresu 2011 r. Ponadto w 294 powiatach, tj. 94,6 proc., wskaźnik zadłużenia nie przekroczył 50 proc.\nW ocenie wiceminister Majszczyk również najbliższa perspektywa nie jest niepokojąca. Z danych z wieloletnich prognoz finansowych w 2013 r. wynika bowiem, że powiaty ogółem zaplanowały deficyt w wysokości 198 mln zł, natomiast w latach 2014-2015 powiaty planują nadwyżkę w wysokości odpowiednio 516 mln zł oraz 665 mln zł.\n„W związku z powyższym w Ministerstwie Finansów nie przygotowuje się planu poprawy sytuacji finansowej powiatów” – oświadczyła Majszczyk.\n[mat. Serwis Samorządowy PAP]\nPrevious Wojewoda listy pisze, a adresaci mają reumatyzm i puste kieszenie!\nNext Wróble na cenzurowanym


Archiwum Państwowe w Siedlcach zaprasza 24 maja na wystawę "Józef Piłsudski i jego Legiony", prezentującą materiały ze zbiorów dr. Szczepana Kalinowskiego – znanego historyka, regionalisty, krajoznawcy i kolekcjonera, ubiegłorocznego laureata nagrody im. Ludomira Benedyktowicza.\n23 maja o godz. 11.00 w holu Biblioteki Głównej Uniwersytetu przy ul. Żytniej zacznie się wernisaż XV Edycji Wystawy Pokonkursowej Twórczości Osób Niepełnosprawnych pt.: „Siedlce, Podlasie i Anioły”.\nWernisaż „Siedlce, Podlasie i Anioły”\nPiłka nożna: Z Puszczą o wszystko w 1. lidze? * Tenis stołowy: Koniec sezonu * Bowling: Awans za rok? * Pływanie: Dobry występ *\nSport w tygodniu\nW 98. rocznicę urodzin Papieża, siedleckiemu Mazowieckiemu Szpitalowi Wojewódzkiemu przy ul. Poniatowskiego nadano imię Jana Pawła II. - To chyba jedyny szpital w Polsce, do którego Papież sam zadzwonił - sądzi dr Dorota Gałczyńska-Zych, która ujawniła ciekawą historią ze swej pracy w szpitalu z 1998 roku.\nSzpital im. Św. Jana Pawła II w Siedlcach\nII Konkurs Piosenki Optymistycznej w języku Obcym "I Ty możesz zostać Gwiazdą..." Eurosong`2018, to konkurs dla tych, którzy łączą umiejętności wokalne z lingwistycznymi. Eliminacje 22 maja.\n„Orzeł, Pogoń i Archanioł” to tytuł wystawy, którą do 30 czerwca można oglądać na Skwerze Tadeusza Kościuszki. Tematem przewodnim ekspozycji przygotowanej przez Adama Borowskiego są wydarzenia powstania styczniowego, którego w tym roku obchodzimy 150 rocznicę wybuchu.\nLidia Chojecka trenerką\nLidia Chojecka najbardziej znana i utytułowana siedlecka lekkoatletka zakończyła swoją długą i opromienioną wieloma sukcesami karierę sportową. Uroczystość jej pożegnania odbyła się 5 czerwca na siedleckim stadionie lekkoatletycznym.\nSukces Bartka Woszczyńskiego\nBartek Woszczyński, siedlecki tancerz, choreograf i solista Alternatywnego Teatru Tańca LUZ, został laureatem I nagrody w Międzynarodowym Konkursie Solo Dance Contest 2013 w ramach V Gdańskiego Festiwalu Tańca.\nWystawa na Skwerze Kościuszki\nOd 6 czerwca do 30 czerwca na Skwerze Tadeusza Kościuszki będzie można obejrzeć wystawę "Orzeł, Pogoń i Archanioł". Została ona zorganizowana w ramach obchodów 150. rocznicy powstania styczniowego\n380 km na nartorolkach\nZawodnicy UKS Rawa Siedlce przebiegną w ciągu czterech dni 380 km na nartorolkach. Od 12 do 15 czerwca odbędzie się I Pielgrzymka Nartorolkowa Siedlce – Częstochowa.\nSukcesy siedleckich tancerzy\nSześć tytułów Mistrzów Europy wywalczyli siedleccy tancerze na zawodach, które odbyły się we włoskiej mieście Biella. Tancerze Caro Dance i FTN LUZ stawali w sumie aż 22 razy na podium tych zawodów, które rozegrano od 24 do 26 maja.\nKierunek Rodzina – to hasło przewodnie marszu, który w niedzielę, 26 maja zgromadził w Siedlcach liczne grono uczestników. Główną ideą manifestacji było zwrócenie uwagi na problem niżu demograficznego, który w coraz większym stopniu zagraża polskiemu społeczeństwu.\nZ obrad majowej Rady Miasta\nPodczas XXXI sesji Rady Miasta Siedlce, która odbyła się w poniedziałek, 27 maja, radni przyjęli sprawozdania z działalności spółek miejskich, a także przyznano tytuły Mecenasa Siedleckiego Sportu i Mecenasa Siedleckiej Kultury.\nNagroda dla siedleckiego CKiS\nCentrum Kultury i Sztuki im. Andrzeja Meżeryckiego Scena Teatralna Miasta Siedlce zostało laureatem nagrody specjalnej za profesjonalizm w konsekwentnym prowadzeniu młodzieży Miasta Siedlce w świecie kultury. Nagrodę przyznał Zarząd VIII FilmAT Film, Art&Tourism Festiwal.\nŚladami ks. Brzóski\nBlisko stuosobowa sztafeta biegaczy z Polski i Litwy pokonała w sobotę, 25 maja, 64-kilometrową trasę z Łukowa do Sokołowa Podlaskiego. W Siedlcach uczestnicy biegu pojawili się około południa i zatrzymali się przy pomniku Jana Pawła II.\n« poprzednia strona    ...   199   ...    następna strona »


Aparaty doskonale przygotowane | charliesmagic.com\nZwracając uwagę na prezentowane przez firmę możliwości, od razu spostrzega się stuprocentowy profesjonalizm. Doskonałe rozwiązania są systematycznie wprowadzane na rynek, stąd tak ogromne zaangażowanie i zainteresowanie klientów. Atrakcyjne opcje są na wyciągnięcie ręki, wystarczy głównie na którąś z nich się zdecydować. Znaczny wybór doskonale przygotowanych ofert robi wrażenie, tak jak wywiera sprzęt taki jak aparat Fuji X-S1 czarny.\nAparat Canon Powershot SX260 HS zielony cieszy klientów\nRewelacyjna jakość zdjęć, z jakiej można się cieszyć wybierając już teraz aparat Canon Powershot SX260 HS zielony (marka Canon), to bezsprzecznie luksus, na który każdy z nas może sobie już dziś pozwolić. Szeroki wybór doskonale przygotowanych propozycji podoba się klientom w szczególności. Wielofunkcyjność razem z ogromnym zaangażowaniem naszych ekspertów to fuzja doskonała. Warto zwracać szczególną uwagę też na wpisy na tematycznych forach internetowych.\nAparat CANON PowerShot SX50 czarny a niemałe możliwości\nBiorąc pod lupę dawane do dyspozycji możliwości, widać znaczną różnorodność propozycji. Modeli urządzeń takich jak aparat (odwiedź nas) CANON PowerShot SX50 czarny nie brak. Wskazane jest systematycznie odświeżać propozycje, z którymi do klientów wychodzi już dzisiaj doświadczony producent. Decydując się na propozycje dawane do dyspozycji przez producenta, wybieramy doskonałą jakość w znakomitym wydaniu. Producent (zobacz propozycje: ta strona) stale uaktualnia dawane do dyspozycji propozycje, by idealnie trafiać w dzisiejsze potrzeby klientów na rynku.\nAparat Nikon Coolpix P520 szary a zdania szczęśliwych konsumentów\nBezgraniczny wybór propozycji profesjonalnych urządzeń, takich jak między innymi aparat Nikon Coolpix P520 szary, wskazuje na doskonałe przygotowanie. Spore opcje, które są do pełnej dyspozycji konsumentów, jak również profesjonalna pomoc naszych konsultantów pozwalają na dokonanie odpowiedniego wyboru. Ile osób, tyle preferencji, a my jesteśmy po to, by pomóc znaleźć tę odpowiednią dla każdego klienta indywidualnie. Warto więc odświeżać nowe propozycje.


czwartek, 23 wrzesień 2021 12:45\nPrzed nami 30, jubileuszowa edycja Międzynarodowych Targów Budownictwa i Architektury BUDMA, które tym razem odbędą się wraz z Targami Maszyn Budowlanych, Pojazdów i Sprzętu Specjalistycznego INTERMASZ, Targi odbędą się w dniach 1-4 lutego 2022 w Poznaniu. Liczymy, że do tego czasu nic się nie zmieni i będziemy mieli wreszcie okazję do normalnych – choćby i w reżimie sanitarnym – a przede wszystkim bezpośrednich biznesowych spotkań. A co szykują MTP?\n– Zapowiedzi udziału w targach oraz dziesiątki pytań o najbliższą edycję BUDMY, jakie docierają do nas każdego dnia, potwierdzają, że zarówno producenci, jak i ich klienci, podobnie jak my, są już „Gotowi do spotkań!”. BUDMA od trzech dekad jest dla branży tożsama z rozpoczęciem sezonu budowlanego, jak również z miejscem prezentacji nowości i międzynarodowego biznesu. Cieszę się, że nie inaczej będzie w przyszłym roku i że ponownie się zobaczymy. – komentuje dyrektor targów BUDMA, Dariusz Muślewski.\nWśród imprez towarzyszących targom warto wspomnieć o Kongresie Budownictwa Polskiego, który skupi się na omówieniu obecnej sytuacji branży budowlanej w Polsce w kontekście ogólnej sytuacji w gospodarce krajowej i UE. Kongres Budownictwa Polskiego podejmie tematykę w pięciu obszarach programowych:\nInformacja prasowa MTP\nWięcej w tej kategorii: « Pandemia opóźnia formalności w budownictwie Hitachi ułatwia zarządzanie flotą »


O firmie - PILEX Szczecin\nPILEX Szczecin > O firmie\nZajmujemy się również sprzedażą profesjonalnych maszyn i urządzeń dla budownictwa oraz przemysłu. Produkowane przecinarki spełniają wszelkie wymogi użytkowe i techniczne. Posiadają atesty i certyfikaty CE dopuszczające do bezpiecznej pracy w każdej firmie. Wytwarzane przecinarki do cięcia metalu oraz piły stołowe do drewna znajdują zastosowanie w dużych zakładach przemysłowych takich jak: huty, hurtownie stali, zakłady ślusarskie, place budów, stolarnie, tartaki oraz u indywidualnych użytkowników.\nOwocem wieloletniego doświadczenia jest wysoka jakość produkowanych przecinarek ściernych oraz pilarek co znalazło potwierdzenie w wielu przyznanych medalach i wyróżnieniach na targach branżowych\nJednak najprawdziwszą ocenę wystawiają nam zadowoleni użytkownicy naszych maszyn. Stale rosnąca liczba odbiorców oraz stawiane przez nich wymagania, motywują nas do ciągłej dbałości o jakość i unowocześnianie produkowanych przecinarek oraz wprowadzanie do oferty handlowej maszyn najwyższej jakości. Służymy Państwu wiedzą i doświadczeniem.


Jan Dorman - Konkurs im. Jana Dormana\nJAN DORMAN (1912–1986)\nJan Dorman urodził się 11 marca 1912 r. w Dębowej Górze (obecnie dzielnicy Sosnowca) jako syn Stanisława i Jadwigi. Jego ojciec pracował dla Towarzystwa Hrabiego Renarda, pełnił również funkcję strażaka w Teatrze w Sosnowcu. Właśnie ojcu, ale także ciotce, aktorce i śpiewaczce Zofii Niewęgłowskiej, zawdzięcza Dorman pierwsze kontakty z teatrem. W 1927 r. piętnastoletni Jan rozpoczął naukę w Męskim Seminarium Nauczycielskim im. Adama Mickiewicza w Sosnowcu pod dyrekcją Władysława Mazura. Placówka ta stanowiła centrum nie tylko kształcenia pedagogicznego, ale również artystycznego. Rok później Dorman przewodził już teatrowi szkolnemu, w którym przygotował m.in. sceniczną wersję Fraszek Kochanowskiego, a także inscenizacje Odprawy posłów greckich oraz Słomkowego kapelusza Labiche’a. Dwa ostatnie spektakle zaprezentowano również na scenie Teatru Miejskiego w Sosnowcu, co dla młodych twórców było wyróżnieniem i nobilitacją. Po ukończeniu w 1933 roku szkoły średniej Dorman stanął przed wyborem drogi życiowej. Wiele osób – w tym Józef Mehoffer – namawiało go na studia w Akademii Sztuk Pięknych, by mógł rozwijać talent plastyczny. Decyzją – i przy pomocy – ojca podjął jednak pracę nauczyciela na Polesiu. Mógł to zrobić dopiero na przełomie 1934/35 roku, po odbyciu służby wojskowej, w trakcie której z polecenia dowódców zorganizował Teatr Żołnierski (po przeniesieniu do Tarnowskich Gór nabrał on charakteru cywilnego i był dostępny dla szerokiej publiczności).\nArchiwum rodziny Dormana\nPierwsza nauczycielska posada Dormana to kontrakt lotny, czyli praca w różnych szkołach w zastępstwie dłużej nieobecnych nauczycieli. Dorman miał okazję obserwować dzieci, które – jak wynika z jego notatek – były bierne i nie wykazywał zainteresowania propozycjami szkoły. Dorman opracował plan ożywienia szkolnego życia kulturalnego, wprowadzając godziny wspólnych recytacji, prowadząc świetlicę oraz dążąc do zbliżenia placówki z rodzicami. Tworzył dziecięce zespoły teatralne, których działalność opierała się na korzystaniu z naturalnej ekspresji dzieci, budowania spektaklu poprzez zabawę. Podczas pracy na Polesiu Dorman poznał swoją późniejszą żonę, Janinę Polańską – również pedagoga, której pasją była praca z dziećmi i dla dzieci, i która przez całe życie wspomagała męża w teatralnej pracy.\nMimo satysfakcji z pracy z poleskimi dziećmi, w roku 1938 Dorman opuścił Polesie i po zdaniu egzaminów do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie podjął studia malarskie. W tym samym czasie (17 lipca 1938 roku) wziął ślub z Janiną Polańską. W 1939 roku na świat przyszło pierwsze z czworga dzieci – Jacek, który wiele lat później pracował z ojcem jako scenograf. Dorman podjął dodatkową pracę na Krzemionkach w Domu Tramwajarza. To początki jego właściwej pracy nad wychowaniem estetycznym poprzez teatr. Już wówczas młody pedagog spotkał się ze Stefanem Szumanem – psychologiem zainteresowanym problematyką edukacji poprzez sztukę, który wspierał również powojenną działalność Dormana.\nW czasie wojny rodzina powiększyła się o syna Krzysztofa i córkę Dorotę (po wojnie na świecie pojawi się jeszcze Iwona). Dormanowie wrócili do Zagłębia, gdzie podjęli pracę jako pedagodzy. Jednocześnie budowali teatr dziecięcy. We wrześniu tego roku, po wielu staraniach, powstał Międzyszkolny Teatr Dziecka, aby dzieciom po doświadczeniach wojennych przypomnieć, czym jest zabawa. Pierwszym spektaklem były „Malowane dzbanki”. Premiera odbyła się 22 grudnia 1945 roku, a na scenie wystąpiło 120 dzieci. Przedstawienie odniosło wielki sukces, jego fragmenty zostały zarejestrowane przez Polskie Radio w Katowicach (co rozpoczęło stałą współpracę Dormana z radiem). Zaprezentowano je jeszcze trzykrotnie, także w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie na prośbę wspomnianego już Stefana Szumana. Efektem współpracy obu pedagogów była organizacja w sierpniu 1946 roku w Wiśle kursu teatralnego dla kierowników teatrów dziecięcych, którego szefem został Dorman.\nJednocześnie toczyła się walka Dormanów o przyznanie Międzyszkolnemu Teatrowi Dziecka lokalu i dotacji. Jeszcze w 1946 roku Teatr przyjął pod opiekę Centralny Związek Zawodowy Górników, który użyczył na siedzibę lokalu przy ul. Żytniej 10 w Sosnowcu. Budynek otwarto po remoncie na początku lipca 1947 roku premierą Była w mieście karuzela. Spektakl grany był regularnie dla grup zorganizowanych, także przyjezdnych. Równolegle uczestnicy zajęć teatralnych – a było ich około 200 – przygotowali przedstawienia na podstawie bajki O krawcu Procie i kołku w Płocie (premiera: 29 listopada 1947 roku) oraz pastorałki Psotny Koziołeczek i sześć pioseneczek (25 grudnia 1947 roku). 22 lutego 1948 roku miała miejsce premiera widowiska Bałwan chwat idzie w świat, do którego scenografię zaprojektowano, bazując na pomysłach dzieci. W tym spektaklu Dorman – wbrew obowiązującym regułom sztuki lalkarskiej – zrezygnował z tradycyjnego parawanu. Warto pamiętać, że w teatrze Dormana dzieci same dzieliły się, ale także zamieniały, rolami. Młodzi widzowie również byli wciągani do wspólnej zabawy.\nDziałalność Międzyszkolnego Teatru Dziecka ZZG budziła zainteresowanie wśród krytyków w Polsce, ale i na świecie. Dorman jest podziwiany przede wszystkim za stworzenie teatru amatorskiego, który czerpie z naturalnej ekspresji dzieci, nie naśladuje zawodowego teatru, ale jest dla niego oryginalną alternatywą. Trzeba powiedzieć, że wiele osób pozostawało nadal sceptycznych do działalności sosnowieckiego teatru i nowatorskich poglądów jego założyciela.\nZdaniem Jana Dormana teatr dzieci dzieli się na teatr ekspresji, tworzony przez nie, oraz teatr impresji – tworzony dla nich. Naturalnym uzupełnieniem działalności Międzyszkolnego Teatru Dziecka była więc praca z aktorami profesjonalnymi – tę udało się podjąć, gdy przygotował spektakl Słowik wraz z aktorami Teatru Miejskiego w Sosnowcu. Właśnie dorośli aktorzy weszli w skład założonego w 1949 roku Teatru w Będzinie, który formalnie stanowił kontynuację idei teatru sosnowieckiego. Dopiero w 1951 roku nazwę zmieniono na Teatr Dzieci Zagłębia. Ośrodkiem tym Jan Dorman kierował nieprzerwanie do 1978 roku, czyniąc z Będzina jedno z ważniejszych miejsc na teatralnej mapie ówczesnej Polski.\nOgólnopolską uwagę będziński teatr zdobył w 1958 roku inscenizacją sztuki Kornela Makuszyńskiego Krawiec Niteczka. To spektakl, w którym wcześniejsze intuicje reżyserskie zostały doprowadzone do perfekcji. Reżyser zrezygnował z użycia parawanu, lalka stała się znakiem plastycznym, a animujący ją aktor był widoczny dla widzów i wchodził z nią w pewnego rodzaju dialog. Lalka nie odzwierciedlała postaci, a tylko ją symbolizowała – Dorman często używał znanych widzom codziennych przedmiotów. Światem scenicznym rządziła logika dziecięcej zabawy, kolejne sytuacje rodziły się na zasadzie skojarzeń. Powtórzenia tekstowe i ruchowe nadawały scenom specyficzny rytm, czyniąc spektakl niezwykle muzycznym. Przedstawienie cieszyło się niezwykłym powodzeniem. Krawca Niteczkę Dorman przeniósł do wielu teatrów. Takie działanie nie oznacza przeniesień w dzisiejszym rozumieniu tego słowa – spektakle Dormana budowane były na improwizacji, twórca zawsze czerpał z potencjału aktorów, których zapraszał do rozbudzania w sobie wrażliwości dziecka.\nPoczątek lat 60. przyniósł spektakle, w których Dorman rozwijał i doskonalił swój model teatru zabawy: Przygody Wiercipięty, Koziołek Matołek, Młynek do kawy. Ostatnie z wymienionych przedstawień to kolejny przełom na teatralnej drodze Dormana. Spektakl charakteryzowała skromność środków plastycznych (rezygnacja z lalek na rzecz gry żywoplanowej), nowe podejście do fabuły, która stała się jedynie pretekstem do zabawy. Widz został zmuszony do jeszcze aktywniejszego włączania się w spektakl: musiał sam zbudować fabułę. To było wyzwanie niewątpliwie dla nieco starszych dzieci. Dorman dbał, by w repertuarze – obok stale pojawiających się sztuk dla maluchów, tworzonych przez zapraszanych reżyserów, a także przez Janinę Dormanową – pojawiały się spektakle dla dzieci nieco starszych, wychowanych na będzińskim repertuarze. Dla nich też przeznaczono powstałe w tym czasie adaptacje Niebieskiego ptaka Maurycego Maeterlincka i Która godzina? Zbigniewa Wojciechowskiego. Bohaterami były dzieci. W pierwszym spektaklu poszukiwały tytułowego ptaka – symbolu szczęścia, w drugim – wędrowały, by odwołać wojnę ogłoszoną przez dorosłych.\nPołowa lat 60. to okres, w którym Dormanowska fascynacja teatrem obrzędowym zyskała wyraz w postaci organizacji w 1965 roku Przeglądu Zespołów Obrzędowych Herody, w którym brały udział zespoły z Beskidów i Śląska. Na ulicach Będzina i na scenie profesjonalnego teatru pojawiła się spontaniczna twórczość ludowa. Impreza doczekała się ośmiu edycji.\nDojrzała twórczość Jana Dormana przebiega dwutorowo: z jednej strony realizował spektakle skierowane do widza dorosłego, a drugiej – wciąż zajmował się budowaniem przedstawień dla dzieci. Zaangażowania Dormana w drugi z tych nurtów dowodzą spektakle takie jak Kaczka i Hamlet (1968), czy Konik (1975). Ich powstanie związane jest z eksperymentami pedagogiczno-teatralnymi. Doświadczenia udowadniały, jak niezwykłe efekty może dawać przenikanie się rzeczywistości teatralnej z przedszkolną, artystyczne przetwarzanie świata znanego dziecku ze szkoły czy podwórka. Konik jest jedną z najciekawszych realizacji Dormana ze względu na autocytaty: na scenie spotykają się postaci z wcześniejszych sztuk twórcy, powtarzają znane już widzom teksty.\nRównolegle – zarówno w Teatrze Dzieci Zagłębia, jak i w innych ośrodkach – powstają spektakle dla starszej publiczności doceniane przez krytyków i chwalone przez publiczność. Wśród najciekawszych realizacji wymienić trzeba Szczęśliwego księcia (1967), który reprezentuje teatr poetycki, a w którym tekst bajki Oskara Wilde’a zderzony został z cytatami ze sztuk Bertolta Brechta i Samuela Becketta oraz z dziecięcymi wyliczankami. Tworzenie tekstowych kolaży uznać można za cechę immanentną dormanowskiego stylu. Podobny zabieg wykorzystany zostały w Budzie jarmarcznej (1968), gdzie udało się scalić dwa utrzymane w odmiennej poetyce utwory Błoka: Budę jarmarczną i Dwunastu. Świadectwem nowoczesnego, europejskiego myślenia Dormana jest również przygotowany w warszawskim teatrze Lalka Kandyd. To eksperyment przestrzenny – akcja rozgrywała się w rozmaitych pomieszczeniach budynku, a widzowie zmuszeni byli do przemieszczania się między tymi miejscami.\nPo odejściu z Teatru Dzieci Zagłębia 1978 roku Dorman pracował jako wykładowca Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. Przygotowuje spektakle ze studentami i reżyseruje gościnnie w wielu ośrodkach w kraju. W końcu grudnia 1985 roku trafia do szpitala. Po przebytej operacji kończy pracę nad swoją ostatnią premierą. Noc Walpurgii pokazano pierwszy raz w styczniu 1986 roku w Teatrze Animacji w Jeleniej Górze. Jan Dorman zmarł 21 lutego 1986 roku.\nOpracowano na podstawie książek Ewy Tomaszewskiej „Jan Dorman poeta teatru” (Katowice 2010) oraz „Jan Dorman własną drogą” (Katowice 2012) oraz materiałów z archiwum Fundacji im. Jana Dormana w Będzinie.


Marzenia - Akademia Gier : Akademia Gier\nZnajdujesz się: Strona główna » gry » Marzenia\n4 – 20 uczestników (4 zespoły od 1 do 5 osób w zespole)\n5.900 zł netto\nGra „Marzenia” jest grą szkoleniową dotyczącą procesu sprzedaży. Gracze wcielają się w konsultantów/ przedstawicieli handlowych oferujących firmom kupony „marzeń”, czyli bony prezentowe. Sprzedawanie marzeń wydaje się rzeczą prostą i przyjemną, jednak wysokie targety, duża konkurencja i niepewna sytuacja klientów, spędzają sprzedawcom sen z powiek. Minęły już czasy, w których do sprzedaży wystarczyło przekonujące zaprezentowanie cech produktu oraz walka z obiekcjami. W dobie internetu, to relacje, ekspertyza oraz wiedza o kliencie stają się kluczem do sukcesu. Gracze podejmują decyzje na temat sposobu sprzedaży, alokacji swojego czasu oraz wyboru klientów. Z pomocą przychodzą metody sprzedaży doradczej, czyli odpowiednie zadbanie o własne kompetencje, zbudowanie zaufania oraz poznanie potrzeb klienta. Dodatkowo, gra uczy zarządzania ryzykiem poprzez dywersyfikację portfela klientów, z zachowaniem koncentracji na kluczowych klientach. Oprócz możliwości doświadczenia decyzji sprzedażowych, gra oferuje konkretne wskazówki na temat poszukiwania informacji oraz rozwijania kompetencji sprzedażowych.\nodpowiednie przygotowanie procesu sprzedaży zgodne z podejściem sprzedaży doradczej.\nCzy jest możliwość wypróbowania / sprawdzenia gry Marzenia przed zakupem?\nJeśli chcesz dowiedzieć się więcej lub zorganizować warsztat i pokaz gry Winnica w swojej firmie, wypełnij formularz kontaktowy. Skontaktujemy się z Tobą.