13.09.2005 | źródło: PAP\nPiS chce wprowadzenia tzw. sądów 24-godzinnych\nPrawo i Sprawiedliwość ma już gotowy projekt zmian w polskim prawie, zmierzający do wprowadzenia sądów przyspieszonych, tzw. 24-godzinnych. Mają one przede wszystkim uderzyć w chuliganów.\nPoinformował o tym w poniedziałek poseł Zbigniew Ziobro na konferencji zorganizowanej w Nowej Hucie, gdzie dochodzi bardzo często do chuligańskich awantur. W ubiegłym roku w pięciu przypadkach były ofiary śmiertelne.\n„Zamierzamy ukrócić chuligańskie ekscesy, które zresztą zdarzają się nie tylko w Nowej Hucie, wprowadzając tzw. sądy 24-godzinne - powiedział Ziobro. - Po złapaniu na gorącym uczynku sprawców drobnych oraz średniej wagi przestępstw, także chuliganów, stawaliby oni przed sądem najpóźniej w ciągu 24 godzin. Nie byłoby długich postępowań przygotowawczych i czasami jeszcze dłuższych postępowań sądowych. Chodzi o to, aby natychmiast karać sprawców, bo wskutek przewlekłych procedur czują się oni obecnie bezkarni”.\nProjekt PiS przewiduje udział prokuratora oraz obrońcy w przyspieszonych rozprawach sądowych. Kary nie mogą być wyższe niż 3 lata pozbawienia wolności. W przypadku zastosowania aresztu do 3 miesięcy, skazani będą musieli sami pokryć koszty pobytu w miejscu odosobnienia. Natomiast w sytuacjach recydywy dolna granica kary ma być podwyższona o połowę.\n„Sądy przyspieszone są stosowane we Francji i w Stanach Zjednoczonych, gdzie przynoszą spodziewane efekty, przyczyniając się do zmniejszenia chuligańskich wybryków oraz drobnych przestępstw” - zapewnił poseł PiS.\nW konferencji wzięła także udział Monika Ryniak, której syn rok temu został napadnięty w Nowej Hucie i pobity. Kilkugodzinna operacja uratowała mu życie, stracił jednak płuco.\n„Sprawcy tego bandyckiego napadu na mojego syna zostali co prawda zatrzymani, ale większość z nich jest już na wolności. Do tej pory nie wiadomo, kiedy rozpocznie się proces sądowy przeciwko nim. Jesteśmy zastraszani przez młodocianych chuliganów. Dlatego jestem za projektem PiS zaostrzającym prawo karne. Nowe przepisy prawne zwiększą na pewno bezpieczeństwo mieszkańców nie tylko Nowej Huty” - mówiła Ryniak.\nZiobro zapowiedział, że PiS przedstawi wkrótce całościowy projekt zmian w prawie karnym.


Rada Polityki Pieniężnej - Gpedia, Your Encyclopedia\nAdres ul. Świętokrzyska 11/21,\n2.1 I kadencja (1998–2004)\n2.2 II kadencja (2004–2010)\n2.3 III kadencja (2010–2016)\n2.4 IV kadencja (2016–2022)\nI kadencja (1998–2004)\nHanna Gronkiewicz-Waltz – do 2001 (koniec kadencji)\nLeszek Balcerowicz – od 2001\nII kadencja (2004–2010)\nLeszek Balcerowicz – do 2007 (koniec kadencji)\nSławomir Skrzypek – od 2007\nSławomir Skrzypek – w 2010 (śmierć)\nJerzy Osiatyński (od 2013, zastąpił Zytę Gilowską)\nZyta Gilowska (do 2013, rezygnacja)\nIV kadencja (2016–2022)\nMarek Belka – w 2016 (koniec kadencji)\nAdam Glapiński – od 2016\nMarek Chrzanowski (do 6 października 2016, rezygnacja)\nRafał Sura (od 16 listopada 2016, zastąpił Marka Chrzanowskiego)\nCzłonek RPP otrzymuje wynagrodzenie równe wynagrodzeniu wiceprezesa NBP.\n↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 lutego 1998 r. w sprawie powołania członka Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 52)\n↑ a b c Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie powołania członków Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 53)\n↑ a b Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 stycznia 1998 r. w sprawie powołania członków Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 1998 r. nr 1, poz. 1)\n↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie powołania członka Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2003 r. nr 43, poz. 636)\n↑ a b c Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 stycznia 2004 r. w sprawie powołania członków Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2004 r. nr 4, poz. 53)\n↑ a b c Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 lutego 2004 r. nr 113-4-04 o powołaniu w skład Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2004 r. nr 10, poz. 143)\n↑ a b c Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie powołania członków Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2004 r. nr 4, poz. 56)\n↑ a b Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie powołania członków Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2010 r. nr 3, poz. 14)\n↑ a b c Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 stycznia 2010 r. w sprawie powołania członków Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2010 r. nr 4, poz. 23)\n↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie powołania członka Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2010 r. nr 8, poz. 72)\n↑ (art. 14 pkt 3 ustawy o NBP)\nRada Polityki Pieniężnej w oficjalnym serwisie NBP\nZałożenia polityki pieniężnej na rok 2018 (druk sejmowy nr 1854)


Mielone z berecikiem - przepis - skopolendra - wielkiezarcie.com\nJesteś tutaj: Strona główna / Przepisy / Mielone z berecikiem\nMielone z berecikiem\n0,5 kg mielonego miesa\n2 ugotowane ziemnaki\n2 lyzki maki ziemnaczanej\n2 lazki bulki tarte.\nsol,pieprz,przyprawy do smaku\nDo miesa dodac przecisniete przez praske ziemniaki, jajka, make,bulke tarta przecisniety czosnek i garsc drobno posiekanej pietruszki, przyprawic wg wlasych upodoban, dobrze wyrobic.\nNa patelnie wlac 3 lyzki oleju, wrzucic pokrojony w kostke boczek, cebule - krotko obsmazyc, dodac pokrojone drobno papryke i pieczarki, doprawic sola,pieprzem ew.vegeta, zmniejszyc plomien i smazyc jeszcze kilka minut. Odstawic do przestygniecia\nMokrymi rekami formowac z miesa rozplaszczone kulki z doleczkiem w srodku.Ukladac na blaszce wylozonej papierem do pieczenia.\nDoleczki wypelnic farszem,przykryc plastrem zoltego sera. Piec w piekarniku nagrztanym do ok 180-190° ok 0,5 godziny.\nPodawac z surowkami.\nAutor: skopolendra 2009-09-24\ndla dzieci kotlety mielone mięso smażone z piekarnika łatwe więcej tagów\npusieczek2 (2009-09-24 11:24)\nLubię mięso mielone i na pewno wykorzystam Twój pomysł.\nmatani (2009-09-25 22:06)\nJaki fajny pomysł, muszę szybko wypróbować\nmatani (2009-09-26 17:13)\nBardzo pyszne, ja co prawda nie dodałam papryki do nadzienia, bo już go było za dużo, a masa mięsna była rzadka i musiałam podsypać bułką tartą, no a ser miałam jakiś taki co mi spłynął. ALE to wszystko nic, bo było pyszniaste, mniam!!\nskopolendra (2009-09-26 19:37)\nJezu!!!Tapomnialam napisac ze trzeba dodac 2 lyzki maki ziemnaczanej i 2 lyzki bulki tartej...Najmocniej przepraszam.Chcialam poprawic ale jakos nie moge, sprobuje pozniej.\nMatani -bardzo sie ciesze, ze pomimo przebojow,ktore spowodowalo moje niedbalstwo smakowaly Ci moje mielone.Jesli masz w domu taki ser co sie bardzo szybko i mocno rozpuszcza mozna go polozyc pozniej.Dziekuje za komentarz i pozdrawiam\nmajolika (2009-10-06 14:46)\nJuż lece robić, choc mój lekarz mnie obsobaczy na pewno;))Ale bereciki kocham. Mój tatko zawsze, jak był chory-zakladał berecik.Za nic nie chciał sie przyznac, ze mu cos dolega(no bo,chlop się nie przyzna;))Ale ja rozpozawałam po bereciku;)))Bereciki koooocham!!!!\nskopolendra (2009-10-06 17:23)\nMam nadzieje,ze dowiem sie jak sie udaly i jak smakowaly:)Pozdrawiam\nagafi9 (2009-10-29 14:34)\nZainspirowana Twoimi berecikowymi kotletami - zrobiłam podobne - tyle że trochę z włoską nutą (papryki i pieczarek brakowało w lodówce, a w domu aktualnie grypa, więc nie ma co do sklepu lecieć). Moja wersja - z farszem pomidorowym, bazylią i oregano, przykryte startą mozarellą. Aktualnie w piekarniku.\nDzięki za fajny pomysł i co najważniejsze bez smażenia, którego unikam.\nskopolendra (2009-10-30 07:05)\nPrzaznam agafi, ze chetnie sprobowalabym Twojej wloskiej wersji mielonych z berecikiem:)Lubie takie smaczki.Natomiast moje dzieciaki jeszcze niestety nie dorosly do tak subtelnych smakow.Prza nastepnej okazji zrobie sobie 2 sztuki z takim nadzieniem jakie proponujesz.Ufam, ze Wam smakowalo.Pozdrawiam serdecznie\nawe100 (2010-05-30 14:25)\npychotka. świetny sposób na wystawny obiadek, a dość małym nakładem kosztów i sił. zrobiłam z prawie podwójnej ilości mięska i farszu było akurat. ale faktycznie trzeba dawać serka jakieś 10 minut przed końcem pieczenia bo spływa. dzięki za przepis\nskopolendra (2010-05-30 18:41)\nMilo mi ze smakowalo Ci to skromne danko.Dziekuje za mily komentarz.Pozdrawiam\nMagali.m (2012-11-21 18:39)


Gdzie wyrzucać stare ubrania ? Jak pozbyć się tkanin i butów ? | smieci.eu\nGdzie wyrzucać stare ubrania ?\nsmieci.eu > News > Gdzie wyrzucać > Gdzie wyrzucać stare ubrania ?\nWiosna to dobry czas, aby zastanowić się, gdzie wyrzucać stare ubrania. W końcu właśnie wtedy najczęściej robimy porządki w naszej garderobie. W ślad za koniecznością wyrzucenia jej poszczególnych elementów, pojawia się cały szereg pytań i wątpliwości.\nKwestie tego, gdzie upłynnić to, co stało nam się zbędne nie są wcale takie proste. Odzież i obuwie zrobione są z różnych materiałów i nieraz można mieć wątpliwości, co z nimi zrobić. Na szczęście istnieje Internet, który pomoże nam w takiej sytuacji rozwiązać wszelkie dylematy. Jeśli więc cały czas myślicie o tym, gdzie wyrzucać stare buty i ubrania to ten artykuł powstał właśnie dla Was. Przejdźmy zatem do szczegółów. Wśród pytań, które budzą największe wątpliwości wyróżnić możemy :\n1 Gdzie wyrzucać stare ubrania ?\n1.1 Najczęściej popełniane błędy w temacie pod tytułem „gdzie wyrzucać zużyte ubrania”\n1.1.1 Alternatywne sposoby zagospodarowania zużytych, starych i zniszczonych ubrań, bielizny i butów\nGdzie wyrzucać stare zniszczone ubrania ?\nKażdy z nas co jakiś czas musi odświeżyć garderobę. Nic przecież nie trwa wiecznie i nawet u najoszczędniejszych osób pojawiają się potrzeby zakupowe. Swetry, spodnie czy sukienki ulegają wraz z upływem czasu zniszczeniu. Tu i ówdzie mogą pojawić się dziury, czy też przetarcia. Jeśli wiec nasze ubranie stało się stare i zniszczone, albo dawno wyszło z mody to pozostaje nam je, albo zawieźć do PSZOK, albo wyrzucić do pojemnika na śmieci zmieszane. O to, czy PSZOK przyjmie tego rodzaju rzeczy warto zapytać w Gminie, aby nie tracić niepotrzebnie czasu na zbędne wyprawy, które zakończą się fiaskiem.\nMówi się, że w butach i torebkach lubują się wszystkie kobiety. Przeciętna przedstawicielka płci pięknej ma przynajmniej kilka par obuwia, które ubiera w zależności od okazji oraz tak, aby zachować spójność z resztą garderoby. Jeśli jednak buty wyjdą z mody, czy zwyczajnie braknie na nie miejsca to warto rozważyć, gdzie wyrzucać stare buty. Finalnym przeznaczeniem butów powinien być kosz na śmieci zmieszane, pojemnik do zbiórki odzieży lub PSZOK. Jeśli buty nie są zniszczone można spróbować sprzedać je znajomym lub wystawić na aukcji w jednym z serwisów Internetowych. Markowe obuwie osiąga tam nieraz zawrotne ceny. W niektórych przypadkach tak uzyskane środki pozwolą z powodzeniem na zakup nowej pary.\nGdzie wyrzucać tkaniny ?\nTakie przedmioty jak pościel, prześcieradła, obrusy czy narzuty nazywa się umownie tkaninami. Je również trzeba czasami wyrzucić, aby zrobić miejsce na ich zamienniki. Zgodnie z obowiązującym prawem należy je dostarczyć do PSZOK lub w razie braku takiej możliwości wyrzucić do czarnego zbiornika na śmieci.\nNajczęściej popełniane błędy w temacie pod tytułem „gdzie wyrzucać zużyte ubrania”\nWyrzucanie starych ubrań i butów nie jest wcale takie proste. Powodem takiego stanu rzeczy są przede wszystkim materiały, które są używane do ich produkcji. Bardzo często mogą one wprowadzać w błąd nasze zmysły i powodować szereg komplikacji. Wiele osób umieszcza stare ubrania, bieliznę i buty w pojemnikach na tworzywa sztuczne. Tymczasem za tego typu działania można nie tylko dostać ostrzeżenie o braku segregacji, ale i narazić się na zwiększenie opłaty za wywóz nieczystości.\nAlternatywne sposoby zagospodarowania zużytych, starych i zniszczonych ubrań, bielizny i butów\nPrzy okazji odejścia kogoś bliskiego pojawia się problem zawartości jego szaf. W wielu przypadkach są one wypełnione po brzegi i trzeba się ich jakoś pozbyć.\nJeśli więc odzieży jest naprawdę dużo i za bardzo nie wiadomo gdzie wyrzucać zniszczone ubrania to z pomocą mogą przyjść firmy komunalne. W realiach naszego kraju bardzo wiele firm posiada w ofercie kontenery, które mogą posłużyć do ich wywozu.\nZużyta odzież i tkaniny mogą przyjmować bardzo różną postać. Z tego też względu nie ma jednego kodu odpadu, który oddałby złożoność tego zagadnienia. Przyjmuje się, że ubrania i buty pochodzące od osób prywatnych mają kod 20 01 10, a tkaniny 20 01 11. Bywa jednak, że problem z pozbyciem się obuwia, bluzek, swetrów czy garniturów mają także firmy produkcyjne. Najczęściej ma on związek z uszkodzeniami, zawilgoceniem czy też innymi defektami. Wówczas ich oznaczenie może być bardzo różne i sprowadzać się do takich kodów jak: 16 03 04 czy też 04 02 09. Wywóz śmieci odzieżowych odbywa się na drodze komercyjnej. Wymaga więc on sporządzenia testów zgodności odpadu i podpisania umowy na odbiór (bądź jednorazowego zlecenia).\nCzęść odzieży może zostać ponownie zagospodarowana i stanowić wkład do produkcji paliwa alternatywnego, używanego powszechnie w cementowniach.\nKażdy kto aktualnie nie ma za bardzo pomysłu na to gdzie wyrzucać stare ubrania powinien wziąć pod uwagę zbiórki organizowane tak przez Gminę jak i instytucje charytatywne. Tym ostatnim bardzo zależy na pozyskaniu odzieży w dobrym stanie do prowadzenie przez nie działalności dobroczynnej. Dobrym sposobem na pozbycie się odzieży z której wyrosły nasze dzieci jest także oddanie jej do domu dziecka czy też popytanie znajomych, czy nie chcieliby jej dla swoich latorośli.\nJak widać istnieje cały szereg sposobności do pozbycia się problemu odzieżowego i zwolnienia miejsca w szafach. My zdecydowanie oponujemy za ich ponownym zagospodarowaniem i jak najdłuższym podtrzymaniem przy życiu.\nTypowe odpady z remontu i budowy\nPlatforma zakupowa do wynajmu toalet\nGdzie wyrzucać elektronikę ?


Lokal użytkowy na wynajem Siedliska\nStrona główna Lokale użytkowe Siedliska ul. Słowackiego Lokal użytkowy na wynajem\nfot. Lokal użytkowy na wynajem Siedliska\n4 950 zł Cena zakupu 110 m2 Powierzchnia 45 zł/m2 Cena za metr\nOferuję do wynajmu lokal w obiekcie sportowym pod Piasecznem. Dobry dojazd i znakomita lokalizacja to duży atut. W budynku , który łącznie ma ok.600m2 prowadzona są zajęcia sportowe. Do wynajmu na piętrze jest lokal ok.110m2 . Przystosowany jest do zajęć sportowych i siłowych. Zaopatrzony w klimatyzację, lustra, przestrzenny , a jego wysokość to ok.5m. Możliwość dalszego prowadzenia zajęć sportowych, ale nie tylko. Właściciele chętni na różne propozycje np. działalność medyczna, spa, biura, sala konferencyjna. Polecam i zapraszam na prezentację. Numer oferty: ARM798833 Osoba odpowiedzialna zawodowo: Marzena Kandyba Dodano: 2022-05-04 w Domiporta.pl\nJózefosław » pl. Przystanek\nLokal nadający się na gabinet kosmetyczny,salon fryzjerski i inną działalność. Opis pomieszczeń: Dwa pomieszczenia sklepowe 50,63m2 i 20,59m2, jedno pomieszczenie socjalne 7,29m2,wc. 2,54m2. Lokal nadający się na gabinet kosmetyczny,zakład fryzjerski i inną działalność Oferta wysłana z systemu Galactica Virgo więcej »\nBEZ PROWIZJI! Nowoczesny lokal w centrum Piaseczna\nNa wynajem przestronny lokal 300, 500 lub 800 m2 w centrum Piaseczna w nowym, dwupiętrowym budynku z windą, bez prowizji od najemcy. Mile widziane usługi medyczne, jednakże doskonale się nada na każdą działalność usługowo-handlową lub biuro. Lokal usytuowany jest na pierwszym i drugim piętrze. I piętro – 500m2, II piętro – 300 m2. Możliwość wynajęcia jednego piętra lub części powierzchni. Na parte... więcej »\nPowierzchnie biurowe, począwszy od metrażu 17m2 netto (możliwa dowolna wielokrotność) na terenie centrum logistycznego oddalonego kilkaset metrów od ulicy Puławskiej w Piasecznie. Obiekt jest całodobowo monitorowany i chronionym, a wstęp na teren posesji jest możliwy 24h na dobę i 7 dni w tygodniu - najemcy posiadają kartę dostępu. (...) Pokaż więcej Powierzchnie biurowe, począwszy od metrażu 17m2... więcej »\nLEX NIERUCHOMOŚCI MARTA KOSMOWSKA TEL. 601 pokaż telefon Do wynajęcia lokal na gastronomię o pow. 98 m² na parterze w budynku parterowym przy ul. Pułaskiego w Konstancin - Jeziorna, z możliwością korzystania z ogródka. Z mediów są: prąd, woda, kanalizacja. Ogrzewanie elektryczne. Gaz może być doprowadzony. W pobliżu przystanków autobusowych. Czynsz najmu 22.000 PLN, kaucja 22.000 PLN plus energia... więcej »\nlokal na hostel/przedszkole dom parterowy 400m2 dodatkowo poddasze do wykorzystania ok 200m2 Okazja inwestycyjna dla kogoś chcącego robić biznes w hotelarstwie gotowy pensjonat z oddzielnym mieszkaniem 2 pokojowym (własna kuchnia i łazienka pokoje duże ok 14 m2 wydzielone 2 duże łazienki wieloosobowe 5 kabin prysznicowych 4 toalety oddzielne 2 kuchnie w tym 1 40m2 z sala jadalniano-świetlicowa tv... więcej »\nNa naszej stronie internetowej znajdziecie Państwo zdecydowanie więcej ofert - serdecznie zapraszamy do zapoznania się z nimi. Do wynajęcia jest lokal usługowy, trzy oddzielne pomieszczenia z zapleczem socjalnym i dwiema łazienkami, dostępny dla najemców także prysznic, bardzo dobry punkt w Piasecznie - ruchliwa droga - centrum. Parking ogólnodostępny pod budynkiem. Zapraszam do oglądania. Powyższ... więcej »\nDo wynajęcia magazynek na prywatnej posesji, w bardzo bezpiecznym miejscu. Dostęp przez bramę, otwieraną eklektycznie przez najemców. Magazyn podzielony na dwie części, każda po około 40 m2. Brama wjazdowa o wysokości 3 m i szerokości 2,7 m. Magazyn posiada oddzielną toaletę. Lokal nieogrzewany. Czynsz 2000 zł. Dodatkowo zużycie prądu i wody. Informacje zawarte w opisie nieruchomości nie stanowią... więcej »\nLokal handlowy Konstancin-Jeziorna\nDom z przeznaczeniem na dowolny rodzaj działalności. Przestronne pomieszczenia oraz oddzielne pokoje na piętrze dają możliwość otworzenia w tym pięknym miejscu biznesu np: przedszkole, szkoła językowa, biuro architektoniczne, studio fotograficzne, sala weselna, galeria sztuki, wiele innych. Możliwa również adaptacja na cele mieszkalne. Inwestycja oddana do użytku w 2020 roku. Położona w sercu Kons... więcej »\nLokal handlowy Nowa Iwiczna\nDo wynajęcia lokal znajdujący się w budynku usługowo-handlowym w Nowej Iwicznej. Nieruchomość o powierzchni 80m2 wraz z łazienką i zapleczem kuchennym. Ogrzewanie gazowe indywidualne. Pod lokalem parking. więcej »\nPrzeznaczona do wynajęcia w budynku biurowym na pierwszym piętrze powierzchnia biurowa 25m2. Pokój dobrze doświetlony światłem naturalnym, ogólnodostępny aneks kuchenny i toaleta. Budynek znajduje się w cichej i przyjemnej okolicy, przy budynku miejsca parkingowe. Cena za biuro to 925zł netto plus koszty eksploatacyjne 40zł./osobę /miesiąc. Dodatkowe opłaty to dwumiesięczna kaucja i energia według... więcej »\nLokal użytkowy na sprzedaż 4,00 m², oferta nr HULU178\nOpis oferty Do sprzedania obiekt w okolicy Piaseczna stanowiący halę produkcyjną o powierzchni ok.200m2 wraz zapleczem socjalnym,Działka rolna. budynki o przeznaczeniu magazynowym oraz dom mieszkalny mogący posłużyć za siedzibę firmy. Obiekty posadowione są na działce o powierzchni 1250m2m,ogrodzone, z asfaltowym dojazdem , kilkoma miejscami parkingowymi. W sąsiedztwie liczne, prosperujące firmy..... więcej »


Horoskop chiński Wół - Chiński znak zodiaku Wół\nHoroskop chiński Wół (Bawół), osobowość, miłość kompatybilność z 12 chińskimi znakami zodiaku. Horoskop, kryształy lecznicze, aromaterapia i przydatne dzienne prognozy dla Wołu Drewna, Wołu Ognia, Wołu Ziemi, Wołu Metalu (zwierzę i żywioł u Nowego Roku 2021) i Wołu Wody.\n🐮 Wół - Horoskop chiński, kompatybilność z chińskim zodiakiem i talizmany dla Wołu Drewna, Ognia, Ziemi, Metalu i Wody\nPotężny i zrównoważony, Wół zawsze udaje się znaleźć energię potrzebną do powrócenia na nogi, nawet podczas przechodzenia przez trudne czasy. Zdolny do dźwigania ciężkich ładunków, aby upaść tylko po to, by lepiej się podnieść, upór i wytrwałość Wół pozwala mu podnosić góry i chronić tych, których lubi od najgorszych warunków pogodowych.\nJeśli chodzi o jego sentymentalne życie, Wół ma nieumiarkowaną miłość do swojej rodziny. Życie nie miałoby dla niego żadnego znaczenia bez obecności rodziny i przyjaciół. Jest wierny w miłości i bardzo dba o wychowanie swoich dzieci. Terytorialny Wół jest także zazdrosny i zaborczy. Lepiej nie wchodzić do jego domeny bez uprzedniego błogosławieństwa.\nNa poziomie morfologicznym nierzadko zdarza się, że ludzie urodzeni w roku Wołu mają szerokie barki, tak jak na ogół mają dobrą siłę kości.\nBardzo zdyscyplinowany w swoim codziennym życiu, lojalny i raczej szczery, jego opinie są ogólnie konserwatywne i respektują ustalony porządek. W rezultacie, Wół czasami cierpi na brak fantazji, co nie przeszkadza mu w doskonaleniu się w kreatywnych zawodach, których wysoki poziom wymagań zależy od jego umiejętności.\nZdyscyplinowany i zorganizowany, Wół sprzyja, kiedy może stworzyć i rozwinąć własny biznes, zamiast zgłaszać się do przełożonego. Dlatego, gdy pozwalają na to warunki, Wół woli wybrać samotną pracę, aby zachować spokój i produktywność, zwłaszcza, że rędkość nie jest jego największym atutem, musi zarządzać swoim postępem w rytmie, odpowiada mu najlepiej.\nW świecie biznesu, Wół jest godnym zaufania profesjonalistą, z którym można pracować w sposób spokojny, pomimo jego wysoce rozwiniętego ego i jego braku elastyczności. W przypadku zbyt dużego frontalnego zaklęć lub jeśli czuje się zdradzony, zawsze uważaj na Woł; nawet ranny, zawsze będzie miał siłę i zwinność potrzebną, by chwycić wroga w wir jego gwałtownego i niszczycielskiego gniewu.\nNajlepsze oferty pracy i kariery dla Wołu\nArcheolog, polityk, ekonomista, nauczyciel, kucharz\nSzczęśliwe kolory Wołu\nSzczęśliwe liczby Wołu\nWół (Zodiak) wybitne osobowości - Gwiazdy urodzone w Roku Wołu\nCharlie Chaplin, George Clooney, Barack Obama, David Hockney, Peter Paul Rubens, Vincent Van Gogh, Cédric Villani, Sergey Brin, Bernard Arnault, Diana księżniczka Walii, Walt Disney, Król Henri IV Francji, Napoleon I, Larry Page, Albert Camus, Marc Lévy, Mylène Farmer, Wengie, Eugene Lee Yang, Bruno Mars, Michael Phelps, Dominic Sandoval, Wayne Rooney, Toby Turner, Chris Paul, Keira Knightley, Arden Cho, Jungkook (członek BTS)\nMecz miłości Wołu, trójkąt kompatybilności zodiaku\nWół, Wąż i Kogut są częścią drugiego trójkąta kompatybilności chińskiej astrologii. Rzeczywiście, Wół, drugie zwierzę znak zodiaku w chińskim kalendarzu, dogaduje się naturalnie z Wężem i Kogutem.\nWszystkie 12 znaków chińskiego horoskopu ma również tajemnego przyjaciela: Szczur jest tajemniczym przyjacielem Wół.\nChiński znak zodiaku Wół jest niezgodny z Kozłem.\nWskazówka astrologiczna: aby lepiej zrozumieć swój codzienny horoskop, niezależnie od konkretnej interpretacji obecnego chińskiego Nowego Roku, Wół powinien monitorować dni i miesiące regulowane energicznym wpływem Kozła.\nZachodni zodiakalny odpowiednik Wołu\nZachodni znak zodiaku Koziorożca jest najbliższy chińskiemu znakowi zodiaku Woła. W rzeczywistości daty księżycowego kalendarza miesiąca Wół odpowiadają w przybliżeniu datom kalendarza słonecznego znaku zodiaku Koziorożca.\nWół - 12 zwierząt chińskiego zodiaku przez KarmaWeather\n🐮 Chiński zodiak Wół\n1925 25/01/1925 - 12/02/1926 Rok Wołu Drewna\n1937 11/02/1937 - 30/01/1938 Rok Wołu Ognia\n1949 29/01/1949 - 16/02/1950 Rok Wołu Ziemi\n1961 15/02/1961 - 04/02/1962 Rok Wołu Metalu\n1973 03/02/1973 - 22/01/1974 Rok Wołu Wody\n1985 20/02/1985 - 08/02/1986 Rok Wołu Drewna\n1997 07/02/1997 - 27/01/1998 Rok Wołu Ognia\n2009 26/01/2009 - 13/02/2010 Rok Wołu Ziemi\n2021 12/02/2021 - 31/01/2022 Rok Wołu Metalu\nEnergetyczne i aromaterapeutyczne leczenie dla Wołu Drewna - Według horoskopu chińskiego, elementami korekcyjnymi dla Wołu Drewna jest Ogień.\nEnergetyczne i aromaterapeutyczne leczenie dla Wołu Ognia - Według horoskopu chińskiego, elementami korekcyjnymi dla Wołu Ognia jest Drewno.\nEnergetyczne i aromaterapeutyczne leczenie dla Wołu Ziemi - Według horoskopu chińskiego, elementami korekcyjnymi dla Wołu Ziemi są Drewno i Ogień.\nEnergetyczne i aromaterapeutyczne leczenie dla Wołu Metalu - Według horoskopu chińskiego, elementami korekcyjnymi dla Wołu Metalu są Drewno i Ogień.\nEnergetyczne i aromaterapeutyczne leczenie dla Wołu Wody - Według horoskopu chińskiego, elementami korekcyjnymi dla Wołu Wody są Drewno i Ogień.\n🌳 Wół Drewna\nJesteś Wół Drewna, jeśli urodziłeś się w 1925 lub 1985 roku. W 2019 roku masz 94 lub 34 lata. Twój numer Totemu to 2.\nPrzywiązany do tradycyjnych wartości, podobnie jak jego kongregatorzy, Wół Drewna jest nieco bardziej towarzyski niż oni. W nieustannej analizie mocnych i słabych stron jego bezpośredniego otoczenia jest on groźnym biznesmenem. Zawsze poważnie traktuje swoją pracę, Wół Drewna nie zawaha się poświęcić swojej przyjemności, jeśli będzie to konieczne, a sukces społeczny będzie dla niego takim absolutnym celem życiowym. Sprytny i niezależny, jego niezwykła szczerość nie przeszkadza mu w gromadzeniu większości opinii, a nie w obronie własnych pomysłów, szczególnie gdy czuje, że ryzykuje, że nie odniesie korzyści z danej sytuacji. Wół Drewna nie jest również typem płaczącym za złym losem, który może spotkać innych, tak że czasami można go uznać za niewrażliwego, a nawet sztywnego.\nWreszcie, Wół Drewna ma o wiele lepszą postawę zespołową niż inni w swoim rodzaju, z jedynym warunkiem, aby być kapitanem statku.\n🔥 Wół Ognia\nJesteś Wół Ognia, jeśli urodziłeś się w 1937 lub 1997 roku. W 2019 roku masz 82 lub 22 lat. Twój szczęśliwy numer to 14.\nSława i uznanie, że Wół Ognia może uzyskać dostęp do portali społecznościowych są bardzo ważne dla jego dobrego samopoczucia. Dynamiczny i produktywny, Wół Ognia musi jednak zapewnić, że jego duma nie doprowadzi go do podejmowania złych decyzji przeciwko ludziom, którzy go kochają i wspierają. Im szybciej uda mu się szanować i akceptować różnice innych, tym więcej sławy i prawowitośći może oczekiwać w zamian.\n🗿 Wół Ziemi\nJesteś Wół Ziemi, jeśli urodziłeś się w 1949 lub w 2009 roku. W 2019 roku masz 70 lub 10 lat. Twój szczęśliwy numer to 26.\nWół Ziemi nie lubi wyrażać swoich uczuć. Cierpliwość, stabilność i wytrwałość zapewniają efektywność działania Wół Ziemi, pomimo jego skłonności do nalegania na jego działania, gdy nadszedł czas, aby się poddać i przejść, a także dość powolne tempo pracy.\n🛠 Wół Metalu\nJesteś Wół Metalu, jeśli urodziłeś się w 1961 roku. W 2019 masz 58 lat. Twój szczęśliwy numer to 38.\nNiestrudzony robotnik, Wół Metalu, rzadko się rozwija w zawodach, w których hierarchia jest zbyt silna lub na swoją niekorzyść. Skąpy w swoich słowach, kiedy mówi, zwykle jest to bardzo jasne. Jeśli chodzi o przekonanie kogoś o fundamentalnym problemie, Wół Metalu jest gotowy do bezczelnego zastosowania intensywnej i bezpośredniej energii.\n💧 Wół Wody\nJesteś Wół Wody, jeśli urodziłeś się w 1973 roku. W 2019 roku masz 46 lat. Twój szczęśliwy numer to 50.\nWół Wody może być ambitny, oportunistyczny i wyrachowany, mimo to nadal posiada głęboki sens moralny. Jego szacunek dla ustalonego porządku, a także jego cierpliwość i prawość, znacznie potwierdzają jego reputację jako miłego i skutecznego partnera / współpracownika. Wół Wody jest również mniej upartym ze strony swoich towarzyszy.


Wielka rywalizacja szachowa w Radiu Kielce | Radio Kielce\nWielka rywalizacja szachowa w Radiu Kielce\nData publikacji: 01.02.2020 10:00 / Data aktualizacji: 05.02.2020 09:44\n05.02.2020 Kielce. Turniej szachowy w Radiu Kielce\nGraliśmy na czas, z zawiązanymi oczami, albo jednocześnie na wielu szachownicach. Radio Kielce postanowiło przypomnieć, że warto grać w szachy.\nSłuchacze, którzy pojawili się w rozgłośni mierzyli się w specjalnym turnieju, z przedstawicielami klubu Victoria Kielce. Pojawili się zarówno młodzi adepci, jak i starsi gracze. Emocji nie brakowało.\nNajlepsi walczyli w kategorii szachów błyskawicznych. Cezary Zarębski, trener szachowy, z zawodu matematyk tłumaczy, że to bardzo popularna forma turniejowa, w której dodatkowym przeciwnikiem jest czas.\n- Na partię każdy zawodnik ma minutę. Zegar jest kluczowy, bo jeśli czas minie, gdy ruch jest po twojej stronie, to przegrywasz. To dodatkowy poziom trudności, który dla laika jest nieosiągalny - twierdzi trener.\nW tej konkurencji goście mierzyli się z Leną Zarębską, wicemistrzynią Polski w szachach błyskawicznych, która gra od trzeciego roku życia. Jak mówi, aby dobrze się bawić, wystarczy poznać podstawowe ruchy pionków. Dla Leny najtrudniejsza jest gra z komputerem, ponieważ nie można wtedy odczytywać mimiki i gestów przeciwnika, co czasem decyduje o wygranej.\n- Z szachami jest trochę jak z pokerem. Odczytanie intencji przeciwnika jest bardzo pomocne. Komputer natomiast jest martwą maszyną, która bezlitośnie liczy warianty i ocenia prawdopodobieństwo - mówi.\nZainteresowani mieli też okazję rozegrać nieco spokojniejszą, ale nie mniej emocjonującą rozgrywkę kilku na jednego. Monika Anyż miała za zadanie prowadzić sześć osobnych partii w tym samym czasie. Choć ma za sobą kilka turniejów, w tym ogólnopolskich, sama nie lubi określać siebie jako profesjonalnej szachistki. Zadanie oceniła natomiast jako umiarkowanie trudne, ale nie bezproblemowe. Zaznacza, że najtrudniejsze w tej kategorii jest zachowanie skupienia i umiejętność rozdzielenia każdej z szachownic na osobną grę.\nKażdy z uczestników turnieju szachowego Radia Kielce otrzymał nagrodę, a więc ze Studia Gram nikt nie wyszedł z pustymi rękami.


Promuj polską historię przez bloga - Internauci\nPromuj polską historię przez bloga\nmm 21-01-2008, 11:41\nDo końca stycznia można zgłaszać swój udział w 61 History Carnival - internetowej inicjatywie popularyzującej wiedzę historyczną. Po raz pierwszy odsłona tego projektu realizowana jest poza anglojęzyczną blogosferą, co daje szanse na promocję polskiej historii.\nHistory Carnival jest comiesięcznym przeglądem tematów historycznych, które pojawiają się na blogach. Biorą w nim udział nie tylko blogerzy pasjonujący się historią, ale także nauczyciele, studenci, profesjonalni historycy itd. Zgłoszenie do przeglądu odbywa się za pomocą specjalnego formularza lub mailowo. Autorzy mogą dzięki temu nie tylko wypromować swój blog, ale również zainicjować interesującą dyskusję.\nDo końca stycznia zgłosić można przygotowaną w języku angielskim blogową notkę. Aby to zrobić, wystarczy skorzystać z formularza dostępnego na stronie BlogCarnival.com. Informacje na temat przeglądu można natomiast znaleźć w polskim serwisie Historia i Media.\nRedaktorzy serwisu Historia i Media, którzy realizują projekt poza blogosferą anglojęzyczną uważają, że media tradycyjne kierując się kanonami polityki i wymogami oglądalności prezentują historię "sensacyjną" i zniekształconą. Dialog prowadzony w internecie może być skuteczną formą walki z uproszczeniami i stereotypami dotyczącymi polskiej historii.\nHistory Carnival Historia i Media historia blogi


01.02.2017 Region Po naszymu Wydanie: 2017/05 (3103)\nTerozki to już ludziska niy wajerujōm jako downi, bo do roboty trza iś praje kożdy dziyń rano, ale jako spōminoł starzikōw brat, za jego modych lot, to sie dycki cołki karnawał wyprawiało roztōmańte breweryje a kōnsztiki. Roboty na polu niy było, a w dōma baby wszyjstek zrobiły, nō, to co mieli robić te wszyjski mode karlusy, co w nich krew aże wrała? Po nocach po wsi lotali a robili na bzdury! Jednymu fōrtka wyniyśli na kalynica , a drugimu wrota dziegsym abo gōwnym namazali . Nojgorsze było to, że ani psioki na nich niy szczekały, bo przeca tych gizdōw znały! Jak kery był szprytniyjszy, to se wrota a fōrtki ketami pospinoł, ale synczyska i na takigo znodli rada: jakżeś je taki mōndry, to my ci pōmogymy – padali se, a tak zrobili, bo wszystek powiōnzali sztacheldratym!\nJedyn roz jak szli we wieczōr ze kaczmy, musieli przynś kole chałpy ōd jednej starki, co po pytaniu chodziła. Synczyskōm sie ji troszka żol zrobiło i padali se, że ji pōmogōm, bo widzieli u jednego bogocza na placu kupa narōmbanego drzewa i chcieli tam nabrać a tu prziniyś! Ale kaj to wszystek skować, coby tym stary cham sie niy kapnōł? Jedyn karlus padoł, że nojlepi bydzie jak drzewo zaniesōm na gōra, kaj starka siano trzimała. Wiela by sie ani niy narobili, bo już drabina przirychtowano stoła, ale nojprzōd trza było plac na tyj gōrze wyrychtować! Jednako jak tam wleźli to zgupieli, bo tam było towaru a towaru! Jedyn synek wele dźwiyrzi dostoł bez pysk wyndzonym, świńskim kitym, co na szpugacie wisiało, dali było połno lōntōw a dekōw, a ze zadku zaś sznura, co na ni wisiały suche wuszty, a świyżo baranina! Ta starka wcale niy była tako biydno jako godała! Miała wszyskigo zatela i sama by tego niy dała rady zjeś, bezto trza i było ji pōmōc, a to wszystek, co na gōrze było, po biydokach rozniyś i tak tyż synczyska zrobili! Po drodze tyż sami troszka zeżarli ,a reszta biydokōm na klampki przi dźwiyrzach powiyszali! Potym we wsi ludzie godali, co sam musioł być świynty Mikołoj! Yno starka po cichu wajała, a pluła se we broda, że tako gupio była, a gōry dobrze niy zaparła i drabiny niy skowała, ale co było robić , kej już było za niyskoro? Jak chcesz być mōndrzyjszy ôd drugich, to musisz dycki myśleć do przodku, bo po szkodzie sōm mōndrzi wszyjcy bez wyjōntku!


Kwaśniewski o wyborcach Konfederacji. "Istotne, jak się zachowają" | wMeritum.pl\nKwaśniewski o wyborcach Konfederacji. „Istotne, jak się zachowają”\nAleksander Kwaśniewski w rozmowie z „Super Expressem” mówił o zbliżających się wyborach prezydenckich. Były prezydent ocenił szanse Andrzeja Dudy i mówił, co może mieć istotny wpływ na wynik wyborów.\nKwaśniewski stwierdził, że rezygnacja Tuska z kandydowania paradoksalnie zwiększa szanse opozycji. „Tusk byłby bardzo mocno atakowany. Kampania skupiłaby się na jego przeszłości.” – ocenił były prezydent.\nCzytaj także: Biedroń kandydatem na prezydenta? „Zrobi się rozpier… jak w KO”\nW jego ocenie spore szanse ma Małgorzata Kidawa-Błońska. „Także dlatego, że trudno będzie ją atakować, bo jest kobietą. Oczywiście także spotka się z atakami, nie tak jednak brutalnymi jak w przypadku mężczyzn.” – zauważył Kwaśniewski. „Nie zmieni to faktu, że faworytem jest wciąż urzędujący prezydent, Andrzej Duda. Nie jest to jednak przewaga miażdżąca, szanse te oceniam na nieco ponad pięćdziesiąt procent, wszystko rozstrzygnie się w drugiej turze.” – dodał.\nKwaśniewski: „Wybory będą wyrównane”\nByły prezydent stwierdził, że wpływ na wynik wyborczy będzie miało to, jak zachowają się wybory Lewicy i Konfederacji. „Zakładam, że wybory będą wyrównane.” – stwierdził Kwaśniewski. „Głosy lewicy mogą mieć znaczenie, ale istotne może być też to, jak zachowają się wyborcy Konfederacji. Za wcześnie o tym spekulować (…).” – dodał.\n„Przy mocnych kandydatach wszystkich ugrupowań opozycyjnych, gdy wystartuje przedstawiciel Lewicy, Platformy Obywatelskiej i PSL, a do tego wystawi kogoś Konfederacja, szanse Andrzeja Dudy na wygraną w pierwszej turze będą bardzo niewielkie.” – zauważył Kwaśniewski.\nZdaniem byłego prezydenta minusem Dudy jest to, że kojarzy się z PiS-em. „Mnie udało się zbudować poparcie znacznie szersze, niż własnej formacji politycznej.” – wspomniał Kwaśniewski. „Andrzej Duda jest prezydentem jednoznacznie kojarzonym z Prawem i Sprawiedliwością. I trendu tego nie odwróci w kilka miesięcy.” – stwierdził.\n„Ma też jednak pewien atut – na podziw zasługuje jego ogromna aktywność, spotkania z ludźmi. Kandydat opozycji w krótkim czasie kampanii nie będzie w stanie odwiedzić wszystkich powiatów, odbyć tylu spotkań.” – zauważył Kwaśniewski.\nTagi aleksander kwasniewskiAndrzej Dudakonfederacjawybory prezydenckie


Otwieracz do puszek OXO GOOD GRIPS SMOOTH EDGE - sklep internetowy - garneczki.pl\nOtwieracz do puszek OXO GOOD GRIPS SMOOTH EDGE\nAkcesoria kuchenne/Narzędzia kuchenne/Otwieracze do puszek 719812001937\nFunkcjonalny przyrząd do otwierania puszek z oferty marki Oxo\nFunkcjonalny przyrząd do otwierania puszek z oferty marki Oxo\t(kod produktu 719812001937)\nOtwieracz do puszek z oferty marki Oxo.\nDzięki niemu można otworzyć puszkę, bez pozostawienia ostrego brzegu, co zwiększa bezpieczeństwo przed zacięciem się.\nDuże pokrętło z miękką powłoką jest bardzo wygodne w użytkowaniu.\nKoło tnące wykonane jest ze stali nierdzewnej, dzięki czemu posłuży przez długi czas.\nOtwieracz do puszek z oferty marki Oxo\nSymbol producenta: 1049953V1MLNYK\nBardzo fajny, profesjonalny otwieracz :)\tImię*\nOtwieracz uniwersalny 5w1 ze stali nierdzewnej MOHA SESAM\tponad 10 szt.\t114.90 zł\nOtwieracz do puszek ze stali nierdzewnej SILIT PROFI RED\t5 szt.\t115.00 zł\nOtwieracz do puszek ze stali nierdzewnej SILIT PROFI BLACK\t5 szt.\t115.00 zł\nOtwieracz do puszek stalowy GEFU CANDO\tponad 10 szt.\t139.00 zł\nOtwieracz do puszek i butelek ze stali nierdzewnej WMF PROFI PLUS\t9 szt.\t149.00 zł


Opętani demonami przeszłości : 6. Nowy świat\n— Nie możemy siedzieć bezczynnie, trzeba w końcu coś zrobić!\n— Nie unoś się, Harry, bo gdyby nie wasze szczeniackie intrygi, nic by się nie stało.\nWłaśnie trwało zebranie Zakonu Feniksa, w którym wyjątkowo pozwolono uczestniczyć Harry’emu i Ronowi. Sprawa była naprawdę poważna, a oni dysponowali informacjami, których i tak nie mieli za wiele.\n— Jak można być tak nieodpowiedzialnym i na dodatek wciągać w to Hermionę?\nPani Weasley była bliska łez. Tak strasznie się bała o tę biedną dziewczynę. Hermiona zniknęła pięć dni temu, a oni nawet nie wiedzieli, gdzie zacząć jej poszukiwania. Zero śladów, jakichkolwiek wskazówek, nic. Harry spuścił głowę, czując, jak jego twarz oblewa rumieniec wstydu. Oni wszyscy mieli rację, to ich wina. Hermiona tłumaczyła im, że to szaleństwo, ale oczywiście jej nie posłuchali, a teraz ona musiała płacić za ich błędy. Nie mógł sobie darować, że w porę nie zauważyli jej zniknięcia. Biegli ślepo przed siebie i dopiero na Pokątnej zorientowali się, że Hermiony z nimi nie ma. Jak najszybciej powiadomili resztę i zaprowadzili ich na Nokturn, ale było już za późno. Ślizgoni tak jak i Hermiona zniknęli.\n— Spokojnie, Molly, obwinianie chłopców nie pomoże nam jej odnaleźć. Mówiliście, że był tam Malfoy, Zabini, Nott, Crabbe i Goyle?\nRemus zwrócił się do chłopaków, którzy zgodnie skinęli głowami.\n— Czyli istnieje możliwość, że Hermiona znajduje się w posiadłości jednego z nich. Moim zdaniem…\n— Ojcowie tej piątki są podejrzani o bycie śmierciożercami, co oznacza, że jeśli wpadła w ich łapy, to na pewno odstawili ją do twierdzy Voldemorta, a tam albo ledwo żyje i chcą z niej wydobyć informacje, albo jest martwa.\nOburzyła się Molly, a twarze wszystkich obecnych, a w szczególności dwójki Gryfonów, gwałtownie pobladły. Mimo iż każdy gdzieś w głębi duszy wiedział, że te przypuszczenia to prawda wypowiedziane na głos stawały się jeszcze potworniejsze.\n— W takim żyjemy świcie, Molly. Hermiona jest mugolaczką, a do tego przyjaciółką Pottera. Jak myślisz, jakie szanse ma na przeżycie złapana przez zgraje bachorów śmierciożerców?\nZapadła grobowa cisza, gdyż każdy wiedział, jak brzmi odpowiedź. Szanse na przeżycie panny Granger były znikome i oni doskonale zdawali sobie z tego sprawę.\n— Albusie, musi być jakieś wyjście.\nDumbledore spojrzał na rudowłosą kobietę, ale jego mina nie przyniosła jej pocieszenia, czy też nadziei. On również zdawał sobie sprawę, że sytuacja jest krytyczna, choć nie beznadziejna. Istniała szansa na uratowanie panny Granger, która była dla niego naprawdę cenna. Ta młoda dziewczyna posiadała nadzwyczajną inteligencję i zdolności, które w przyszłości mogły bardzo pomóc Zakonowi. Potrzebowali takich ludzi, aby wygrać tę wojnę. Już zamierzał jakoś pocieszyć panią Weasley, gdy drzwi się otworzyły, a do kuchni weszła ich nadzieja.\n— Witaj, Severusie, już myślałem, że nie przyjdziesz.\n— Ciekawe czym.\n— Nie twój interes, Lupin, więc przestań wpychać swój wilczy nochal w nieswoje sprawy.\n— Panowie, prosiłbym jednak o spokój. Wydaje mi się, że mamy ważniejsze sprawy do omówienia.\nDumbledore przerwał wymianę zdań pomiędzy dwójką mężczyzn, którzy mieli tendencje do słownych przepychanek, na które teraz nie było czasu.\nSnape niechętnie zajął jedyne wolne miejsce obok Artura Weasleya. Musiał się skupić na swoim zadaniu. Razem z Tomem opracowali plan, który wydawał się jedynym dobrym wyjściem. Teraz gdy młoda Riddle zamierzała wrócić do Hogwartu, a tak na dobrą sprawę i do żywych, musieli zachować szczególną ostrożność. Jej bezpieczeństwo stało się w tym momencie priorytetem.\n— Wiesz coś o Hermionie Granger?\n— Owszem, pięć dni temu trafiła do twierdzy Czarnego Pana.\nI w tym momencie ziściły się ich najczarniejsze scenariusze. Stamtąd nikt nie wracał żywy.\n— Musimy ją odbić!\nZadeklarował Rona, na co Severus spojrzał na niego, jak na skończonego kretyna, za którego zresztą go uważał.\n— Życzę ci powodzenia, Weasley. Daj znać, jak znajdziesz nieuchwytną twierdze Lorda i nie dasz się zabić, co jest bardziej niż niemożliwe.\n— Ale pan wie i może jej pomóc.\n— Potter, nie wypowiadaj się o rzeczach, na których temat nie masz zielonego pojęcia. Gdybyście z Weasleyem nie bawili się w bohaterów, Granger, zamiast znosić tortury, siedziałaby tu z nami.\nSnape z niemałą satysfakcją obserwował, jak dwaj Gryfoni kulą się w sobie. Właśnie o to mu chodziło. Zawsze uważał tę dwójkę za idiotów, ale w tym przypadku przeszli samych siebie. Wpakowali Granger w niezłe bagno, które cudem nie skończyło się jej niewolą lub śmiercią. Zachowali się podle i zapewne sami mieli tego świadomość.\n— W takim razie, co mamy robić?\nZapytał nieco zrezygnowanym głosem Remus, choć odpowiedź nasuwała mu się sama.\n— Jest pilnowana na każdym kroku, sama twierdza jest strzeżona lepiej niż Hogwart, Ministerstwo i Gringott razem wzięte, a bezpośredni wstęp mają do niej tylko domownicy. Nie ma sposobu, żeby ją stamtąd wydostać.\nTe słowa dla zgromadzonych zabrzmiały niczym wyrok. Snape idealnie wcielił się w swoją rolę, nie dając po sobie poznać, że Hermiona jest w tym momencie bezpieczna jak jeszcze nigdy dotąd.\n— Albusie, czy moglibyśmy porozmawiać w cztery oczy?\nWszyscy spojrzeli nieufnie na Mistrza Eliksirów, lecz dyrektor skinął głową, podnosząc się z miejsca.\n— Wyjdźmy w takim razie na zewnątrz.\nSeverus również wstał i już po chwili wraz z dyrektorem znaleźli się na podwórzu. Odeszli kawałek od domu i zatrzymali się w bezpiecznej odległości pod jakimś drzewem.\n— O czym chciałeś porozmawiać, Severusie?\n— Tom odnalazł swoją córkę.\nAlbus poczuł się niczym rażony gromem. Przecież to było niemożliwe. Minęło tyle lat, prawdę powiedziawszy, dawno przestał myśleć o tej małej. Zaginął po niej wszelki ślad i tyle. Margaret Riddle miała raz na zawsze zniknąć z powierzchni ziemi, a przynajmniej świata czarodziei. Wiedział, że Potter i Black nie wypełnili jego rozkazów i darowali małej życie, ale nigdy nie przypuszczał, że Tom zdoła ją odnaleźć. To oznaczało dla niego ogromny problem, który mógł bardzo skomplikować jego życie i zniszczyć wszystko, co udało mu się do tej pory zbudować.\nDopiero po dłuższej chwili dyrektor odzyskał zdolność mówienia, co było zrozumiałe, biorąc pod uwagę szok, jaki przeżył.\n— A jednak. Julianne ją poznała, a poza tym Granger odnalazła list Pottera, w którym pisał o jej porwaniu i umieszczeniu u tych mugoli.\nSłowami nie da się opisać tego, co w tym momencie czuł Albus. W niczym nie przypominał tego dobrotliwego staruszka, którym był na co dzień. Jego oczy płonęły żywym ogniem, a ręce mocno zaciskał w pięści. Jeśli Severus mówił prawdę, jego pozycja w tym świecie była zagrożona. Ta gówniara stanowiła dowód jego zbrodni i kłamstw, a co za tym idzie, mogła mu poważnie zaszkodzić. Tyle lat ciężkiej pracy mogło pójść na marne. Nie zamierzał pozwolić, aby zemsta, którą planował od tego pamiętnego dnia, nie została zrealizowana. Tom musi zapłacić za to, co zrobił, musi. „Przedstawienie czas zacząć”, pomyślał Severus, wcielając w życie kolejny etap ułożonego z Tomem planu.\n— Co ciekawe ona we wrześniu wraca do Hogwartu.\nTa informacja nieco zdziwiła Dumbledore’a. Dlaczego Tom zamierza podsunąć mu swoją córeczkę pod nos, wiedząc, do czego jest zdolny? Za tym musiało kryć się coś więcej, był tego pewny.\n— Trzeba jej będzie bez przerwy pilnować.\nSnape z trudem powstrzymał triumfalny uśmiech, który cisnął mu się na usta. Dyrektor zareagował tak, jak przewidywał Tom. Bał się, a to działało na ich korzyść.\n— Myślałem o tym i sądzę, że najlepszym wyjściem będzie przeniesienie jej do Slytherinu. Tam o wiele łatwiej będzie mi ją pilnować.\nDumbledore zamyślił się na chwilę. Już raz zaufał swoim zwierzchnikom, przez co ta mała, zamiast od szesnastu lat gnić pod ziemią, wróciła do tego zdrajcy. To jednak był Snape. Dzięki niemu stale zyskiwał wiele ważnych informacji, które znacznie przyczyniały się do jego sukcesu. Poza tym nie mógł się tym zająć osobiście. Skoro Hermiona wróciła do Riddle’ów, zapewne w mniejszym lub większym stopniu poznała prawdę, a jej zdanie o nim zmieniło się diametralnie. Niechętnie musiał przyznać, że bez Snape’a nie będzie w stanie nad tym wszystkim zapanować, a na to nie mógł sobie pozwolić.\n— Niech tak będzie, załatwię wszystko w szkole. A teraz wybacz, obowiązki wzywają. Miej rękę na pulsie i informuj mnie na bieżąco.\nNim Severus się obejrzał, starzec zniknął, a on został sam. Jego twarz wyrażała czysty triumf. Po raz kolejny okazał się niezawodny. Wszystko poszło po ich myśli, więc nie zamierzał marnować tu więcej swojego cennego czasu. Za trzy godziny w Riddle Manor rozpocznie się bal, którego mimo niechęci do tego typu imprez, nie mógł przegapić. Młoda Riddle wprowadzona w świat znienawidzonych dotąd arystokratów to nie mogło przejść bez echa.\n— Będzie się działo.\nMruknął pod nosem, po czym teleportował się z cichym trzaskiem.\n— W co ja się wpakowałam?\nJęknęła Hermiona, stojąc przed ogromnym lustrem w swojej garderobie i po raz kolejny poprawiając sukienkę. Bal miał się zacząć za pół godziny, a ona już cała się trzęsła. Nawet nie próbowała sobie wmówić, że nie obawia się tego, co ją czeka. W tym momencie czuła się jak bezbronne zwierze, które zaraz ma wkroczyć do sali pełnej lwów. To nie był jej świat, nie pasowała tu pod żadnym względem, ale był ktoś, kto pomimo tego akceptował ją w pełni i powstrzymywał przed zwianiem stąd – Julianne Riddle. Przez ostatnie dni spędziły ze sobą naprawdę dużo czasu. Hermiona, choć z reguły ceniła sobie samotność, cieszyła się z towarzystwa pani Riddle. Kobieta nie była nachalna, powoli starała się poznać córkę, zaczynając od najmniej ważnych rzeczy: ulubiony kolor, książka i wiele innych. Poruszały różne tematy, choć Hermiona nadal unikała tych dotyczących bezpośrednio jej osoby. Chętniej słuchała opowieści o swoich przodkach, ich tradycjach i wielu innych rzeczach. Mimo iż Julianne wzbudziła w niej sporą sympatię, nadal pozostała obcą kobietą, którą dopiero poznawała. O zaufaniu nie było tu mowy. Ono wymagało czasu i w przypadku Hermiony ogromnego wysiłku, któremu jeszcze nikt w pełni nie podołał. Teraz jednak panna Riddle miała na głowie większy problem w postaci zgrai śmierciożerców, którzy zapewne już czekają na jej przybycie. A wszystko to z powodu durnych pomysłów jej ojca, którego tak na dobrą sprawę najczęściej widywała wyłącznie na posiłkach, co w sumie za bardzo jej nie przeszkadzało. Pomimo usilnych starań nie mogła się przekonać do tego człowieka. Wzbudzał w niej lęk swoją oziębłością i wyrafinowaniem. Nie to, co sympatyczna pani Riddle. Nie mogła pojąć, jak dwójka tak różnych ludzi odnalazła drogę do swych serc. Jak widać, miłość rzeczywiście jest ślepa. Nagle rozmyślania Hermiony zostały przerwane przez delikatne pukanie do drzwi. Odwróciła się w stronę, z której dochodził dźwięk i ujrzała swoją matkę.\n— Już czas, Hermiono.\nJulianne wyglądała przepięknie w długiej czarnej sukni. Swoje długie włosy upięła w wysoki kok, z którego nie miał prawa wymknąć się nawet jeden kosmyk.\n— Spokojnie, moja droga. Wyglądasz ślicznie, a gdyby coś było nie tak, będę obok.\nPowiedziała Julianne, widząc zdenerwowanie córki. W sumie to ani trochę jej się nie dziwiła. Zaraz miała oficjalnie stać się częścią zupełnie nieznanego jej świata, w którym na dodatek jej ojciec był guru. Kto w takiej sytuacji nie odczuwałby lęku? Pani Riddle wierzyła jednak, że Hermiona da sobie radę. Te kilka dni wystarczyły, aby się przekonała, że jej córka pomimo swojej skrytości jest niezwykłą dziewczyną.\nZdecydowała w końcu Hermiona, po raz ostatni spoglądając w lustro. Dzięki Julianne wyglądała naprawdę ładnie, choć czuła się nieco nieswojo. Wiedziała, że dziś będzie atrakcją wieczoru i wszyscy będą się skupiać głównie na niej, co ani trochę jej nie odpowiadało. Najchętniej poszłaby tam rozczochrana w zwykłych spodniach i rozciągniętej bluzce, lecz nie chciała zawieść Julianne. Na zdaniu Toma nieszczególnie jej zależało, ale pani Riddle była tak podekscytowana tym wszystkim, że nie potrafiłaby sprawić jej zawodu. Przemęczy się jeden wieczór, a potem będzie miała spokój. Obie kobiety w końcu opuściły sypialnie młodszej z nich i skierowały się do sali balowej. Hermiona mniej więcej znała już rozkład domu, gdyż pani Riddle pokazała jej cały budynek. Zajęło im to pół dnia, gdyż dwór okazał się większy, niż myślała. Znajdowało się tu pełno salonów, sypialni, gabinetów oraz ku radości dziewczyny ogromna biblioteka, która biła na głowę nawet tę w Hogwarcie. Teraz jednak szły do wielkiej sali, w której miało się odbyć przyjęcie, a zaledwie kilka dni temu przeprowadzane były tortury Hermiony. Co za ironia, że właśnie tam zostanie ona przedstawiona śmierciożercom jako córka ich pana. Czyli jednym słowem tragedia. Na miejsce dotarły w ciszy. Zatrzymały się przed ogromnymi drzwiami.\n— Tu cię na razie zostawiam. Pamiętaj, nie denerwuj się, wszystko będzie dobrze. Oczarujesz ich, w końcu jesteś moją córką.\nHermiona mimo zdenerwowania nie mogła się nie uśmiechnąć. Wiara\nJulianny w jej osobę nie znała granic. To ona pozwalała jej wykrzesać z siebie siłę na udział w tej szopce.\nPo tych słowach pani Riddle wślizgnęła się do sali wypełnionej arystokratycznymi rodzinami. Większość z nich znajdowała się przed sporym podium, gdzie umieszczono orkiestrę i skąd miał przemawiać Tom. Przy jednej ze ścian stał rząd stołów, które bez problemu mogły pomieścić wszystkich przybyłych. Po drugiej stronie znajdowały się natomiast bar z przeróżnymi alkoholami oraz bufet zaopatrzony w najróżniejsze przysmaki. Centrum stanowił parkiet, który w tym momencie świecił pustkami. Nie zabrakło tu również wyjścia na taras, który z kolei prowadził do imponującego ogrodu pani Riddle. Wystrój sali był utrzymany w kolorach Slytherinu, co dawało niesamowity efekt. Julianne patrząc na to wszystko, mogła być z siebie dumna. Jej mąż nie palił się do spraw organizacyjnych, dlatego jego rola zakończyła się na zaproszeniu gości, a raczej zleceniu tego Severusowi. Reszta spadła na jej głowę, ale jak widać, wszystkiemu podołała. Nie tracąc czasu, Julianne skierowała się w stronę podium, gdzie czekał na nią Tom. Wszyscy, gdy tylko ją zobaczyli, pospiesznie schodzili z drogi, witając się przy tym uprzejmi. Każdy darzył panią Riddle ogromnym szacunkiem nie tylko z powodu pozycji jej męża. Wśród arystokracji ród Puissance był powszechnie znany i szanowany, mimo iż nie pochodził z Anglii. Jego członkowie stanowili swego rodzaju elitę ze względu na wieloletnią tradycję i sławę. Julianne bez trudu dotarła do swojego męża, który przywitał ją skinieniem głowy.\n— Tak, ona już czeka. Możemy zaczynać.\nTom zaoferował żonie ramię, które ta przyjęła, po czym oboje po schodkach weszli na podium. Żadne z nich nie musiało nic mówić, aby na sali zapadła idealna cisza, a wszystkie pary oczu zwróciły się w ich stronę.\n— Witam was moi drodzy i jako pani domu dziękuję za przybycie.\nPowitała wszystkich Julianne, wiedząc, że jej mąż niemal na pewno ominie tę część.\n— Zaprosiliśmy was tu nie bez powodu…\nMruknął pod nosem Draco, który stał z tyłu wraz z czwórką przyjaciół. Gdy tylko usłyszał o tym balu, zachodził w głowę, co takiego mogło się stać. Bez powodu Lord na pewno nie organizowałby balangi, szczególnie że nic takiego nie miało wcześniej miejsca. Do twierdzy mieli wstęp wyłącznie śmierciożercy i tylko na zebrania, a teraz znajdowały się tu również ich rodziny.\n— Zamknij się i słuchaj.\nPowiedział półgłosem Nott, nie spuszczając wzroku z przemawiającego Lorda.\n— Większość z was zna historię mojej zaginionej córki Margaret Julianne Riddle, która została uprowadzona przez Zakon. Zakładałem, że już dawno nie żyje, lecz jak się okazało, to moja żona miała rację. Nasza córka została odnaleziona!\nSzok, to jedno uczucie ogarnęło wszystkich zgromadzonych na sali, szczególnie młodsze pokolenie, które nawet nie miało pojęcia, że Czarny Pan ma córkę.\n— Zebraliśmy się tu dziś, abyście mogli ją poznać, choć przypuszczam, że większość ją zna, tyle że pod innym nazwiskiem. Dlatego też zastrzegam, bez względu na przeszłość teraz jest nietykalna i należy jej okazywać taki szacunek jak mnie, czy mojej żonie. Odstępstw od tego nie przewiduję, a wszelakie niesubordynacje będą surowo karane.\nNikt nie miał wątpliwości co do tego, że Lord mówi śmiertelnie poważnie. Czego jak czego, ale braku szacunku nie tolerował, a nieszczęśnicy, którzy o tym zapomnieli, w większość nie przebywali już wśród żywych.\n— Nie przedłużając, oto ona.\nMówiąc to, Tom wskazał ręką na drzwi, które w tym momencie otworzyły się, ukazując czekającą Hermionę. Dziewczyna słyszała całą przemowę, która ani trochę jej nie uspokoiła. Dodatkowo jej rozpacz spotęgował fakt, iż na sali poza śmierciożercami znajdowały się ich rodziny. Jedyne czego pragnęła, to uciec stąd i nie wracać, lecz zamiast tego wzięła głęboki wdech i wkroczyła do sali. Czuła na sobie wzrok absolutnie wszystkich, co potwornie ją krępowało. Była niczym zwierze w zoo, stanowiące atrakcję dla turystów. „Idź przed siebie, nie patrz na nich, jest dobrze…”, powtarzała sobie w myślach, kierując się w stronę podium. Wszyscy bez słowa schodzili jej z drogi, nie wierząc własnym oczom. Znaczna część osób bez problemu rozpoznała w niej Hermionę Granger, szlamę, która zaledwie kilka dni temu była torturowana właśnie w tej sali. Ci, którzy istotnie mieli z nią styczność wcześniej, zaczęli odczuwać niepokój, a nawet strach. Nic dobrego nie mogło wyniknąć z tego, że dziewczyna, którą traktowali jak śmiecia, okazała się córką ich mentora. Lord nawet za najmniejsze zniewagi jego, czy też Julianne karał niezwykle dotkliwie, więc nawet nie chcieli myśleć, co może ich spotkać z powodu jego córki.\nTo jedyne, no co było stać trójkę szesnastoletnich Ślizgonów. Malfoy, Nott i Zabini z niedowierzaniem wpatrywali się w Hermionę, która właśnie weszła na podium, stając obok matki. Bez trudu rozpoznali w niej Granger, lecz nie mogli w to uwierzyć. Nie dość, że przed chwilą dowiedzieli się, że mroczny Czarny Pan ma córkę, to jeszcze okazuje się, że jest nią Granger, ta cholerna Gryfonka, której uprzykrzali życie od pierwszej klasy.\n— Niezła laska i w sumie wygląda znajomo.\nRozmyślania trójki przyjaciół przerwały wywody Vincenta, który wraz z Gregorym stał tuż za nimi. Chłopaki odwrócili się w jego stronę, nie mogąc uwierzyć w głupotę kumpla. Zawsze mieli go za prymitywa, ale w tym momencie przeszedł samego siebie.\n— Bo to jest Granger, idioto.\nSyknął Draco, ponownie odwracając się w stronę Riddle’ów. Patrzył, ale nie wierzył. Albo świat zwariował, albo to jakiś chory żart. W tym momencie są skończeni. Wróg w postaci córki Czarnego Pana to coś, czego nikt nie pragnie. Wystarczy jedno jej słowo, aby ich pogrążyć. Wątpił, aby Granger darowała im tyle lat poniżeń i drwin, a jeśli tak to mają przesrane.\n— Oto i ona, Hermiona Julianne Riddle.\nOznajmił Tom, a jego córka uśmiechnęła się sztucznie. Nie musiała się przyglądać zgromadzonym, aby wiedzieć, że są w szoku. W pewnym sensie ich rozumiała, co nie zmieniało faktu, iż wolałaby nie brać w tym udziału. To wszystko było chore i przypominało jakąś beznadziejną komedię, zalatującą dramatem. Miała tu być, uśmiechać się i cieszyć, że jest wśród ludzi, którzy gdyby nie jej nowe nazwisko zmieszaliby ją z błotem. W pewnym sensie to bolało, ale nie dawała tego po sobie poznać. Robiła dobrą minę do złej gry, czekając tylko, kiedy będzie mogła stąd zejść, a najlepiej w ogóle się ulotnić. Nie chciała się spoufalać z tymi ludźmi, a tym bardziej być dla nich atrakcją. Nie przypuszczała jednak, że jej ojciec ma wobec niej zupełnie inne plany.\n— Bal uważam za rozpoczęty.\nZakończył Tom, wraz ze swoją rodziną kierując się w stronę zejścia z podium. Hermiona już była w trakcie obmyślani planu ucieczki, gdy nagle zatrzymał ją głos Lorda.\n— Hermiono, chcę cię przedstawić kilku z moich ludzi.\nDziewczyna spojrzała na niego wzrokiem zbitego psa. Czy nie wystarczy, że zobaczyli, jak wygląda i poznali jej imię? Po jaką cholerę ma się jeszcze osobiście użerać z tymi nadętymi arystokratami?\n— Byłbym wdzięczny, gdybyś choć raz zrobiła, co ci każę i nie wykłócała się. Dziś dla odmiany zamiast uparta i krnąbrna mogłabyś być posłuszna.\nPanna Riddle poczuła, jak ogarnia ją złość. Ona się wykłóca? To nie jej wina, że każde próby rozmowy z tym człowiekiem kończą się awanturą. Hermiona nienawidziła, gdy ktoś jej rozkazywał. Miała pełne prawo decydować o sobie, a nie ślepo wykonywać rozkazy innych.\n— Nie jestem twoją podwładną, żebyś mi rozkazywał. Jeśli chcesz ślepo posłuszną istotę, zawołaj jednego ze skrzatów.\nW oczach Toma pojawił się niebezpieczny błysk. Ta dziewczyna była trudniejsza do poskromienia, niż myślał. Wyegzekwowanie u niej posłuszeństwa, graniczyło z cudem. Teraz jednak nie mógł sobie pozwolić na coś takiego. Nie znajdowali się tu sami, a przecież jego podwładni nie mogli wiedzieć, że nie potrafi zapanować nad własną córką.\n— Błagam was, możecie się nie kłócić chociaż dzisiaj?\nJulianne spojrzała błagalnie na swoją rodzinę. Bardzo martwiły ją relacje panujące między Tomem i Hermioną. Ta dwójka zdawała się na każdym kroku ze sobą walczyć bez względu na to, o co chodziło. Robiła, co mogła, aby to zmienić, ale jak na razie jej starania nie przynosiły żadnych efektów. Hermiona powoli traciła cierpliwość. Nie dość, że była tu wbrew własnej woli, to jeszcze teraz miała zabawiać gości i udawać potulną córeczkę.\n— Hermiono, proszę.\nPowiedziała błagalnie Julianne, widząc wojowniczą postawę córki. Krzyki i groźby Toma nic tu nie wskórają. Hermiona wymagała ogromnych pokładów cierpliwości i dobrego podejścia, czego Tomowi niestety brakowało. Dziewczyna spojrzała na kobietę, czując, że zaczyna mięknąć.\nOstatecznie skapitulowała. Nie chciała sprawić Julianne przykrości kłótnią z Tomem. Kobieta i tak przeżywała panujące między nimi stosunki, które opierały się na zażartych dyskusjach, zwykle przeradzających się w awantury. W sumie raz mogła się poświęcić.\nStwierdził z zadowoleniem Tom, rozglądając się po pomieszczeniu. Szukał wyższych rangą śmierciożerców, których cenił najbardziej. Nie zamierzał fatygować się do każdego ze swoich podwładnych. Tylko najbardziej oddani członkowie najszlachetniejszych rodów zasługiwali na osobiste poznanie jego potomkini. Mimo iż dziewczyna bywała krnąbrna, a nawet bezczelna Tom nigdy nie zapominał, że płynie w niej jego krew. Nie okazywał tego, ale w głębi duszy cenił Hermionę i darzył ją szacunkiem. On nie potrafił inaczej, życie nie nauczyło go okazywania uczuć, które postrzegał jako słabość. Wiedział, że jeśli pokaże światu, że te dwie kobiety są dla niego ważne, ludzie wykorzystają to przeciwko niemu. Poza tym od zawsze był zimny oraz wyniosły i wątpił, aby kiedykolwiek uległo to zmianie.\n— Idziemy do Lestrange’ów.\nZadecydował Lord, dostrzegając w tłumie małżeństwo śmierciożerców. Ta dwójka stanowiła parę jego najlepszych ludzi. Oddani i bezwzględnie posłuszni. Może i Bella była nieco szalona, ale szczególnie mu to nie przeszkadzało. Służyła mu wiernie, a reszta nie stanowiła problemu. Riddle’owie przeszli przez salę, mijając ludzi schodzących im z drogi. W końcu dotarli do celu swej podróży.\nLastrange’owi skłonili się nisko, gdy tylko dostrzegli swego władcę. Lord był ich mentorem, za którego bez wahania oddaliby życie.\n— Witajcie, pragnę, abyście osobiści poznali moją córę Hermionę. Hermiono, to Rudolf i Bellatrix Lestrange.\n— To dla nas ogromny zaszczyt.\nHermiona z trudem powstrzymała prychnięcie. To wszystko było tak sztuczne, że aż żałosne. Wszyscy zebrani na tej sali znali ją od dawna. Jako przyjaciółka Potter i nieoficjalny członek Zakonu Feniksa była rozpoznawana wśród śmierciożerców. Przez tyle lat mieli ją za śmiecia, który nie ma prawa żyć, jeszcze niedawno kwapili się do torturowania jej, a teraz nagle, gdy zmienia nazwisko, zaczęli ją szanować. Chociaż nie, ona nie miała z tym nic wspólnego. Tu chodziło tylko o krew płynącą w jej żyłach. Nikt z nich nie brał pod uwagę jej charakteru, zdolności, wiedzy, po prostu nic. Nawet będąc beztalenciem z odpowiednim pochodzeniem, mogłaby zyskać ich uznanie. Czuła się z tym paskudnie. Już wolałaby, żeby w ogóle jej nie zauważali, niż robili to z powodów takich jak teraz.\nPrzywitała się z wymuszonym uśmiechem, nie zdobywając się na nic więcej. Jeśli miała być grzeczna, wolała nie mówić nic. Tom najwidoczniej wychodził z tego samego założenia, gdyż po zamienieniu kilku zdań z Lestrange’ami, rozpoczął poszukiwani kolejnych śmierciożerców. I znalazł. Bez słowa skierował się w tylko sobie znanym kierunku, a obie kobiety posłusznie ruszyły za nim. Dopiero gdy byli już blisko stołów, Hermiona ku swojej rozpaczy zdała sobie sprawę, dokąd zmierzają. Zaledwie cztery metry przed nimi stała grupa ludzi, z których rozpoznała trzy osoby, a mianowicie małżeństwo Malfoyów i Notta Seniora. Poza nimi znajdowało się tam jeszcze siedem osób, których nie kojarzyła z nazwiska. Podejrzewała jednak, że do nich również nie zapała sympatią. Sęk w tym, że jej o zdanie nikt nie pytał i wątpiła, aby kogokolwiek poza Julianne ono interesowało. Szła jak na ścięcie, a z każdym kolejnym krokiem miała coraz większą ochotę zwiać. Zamiast tego jednak uniosła wyżej głowę, chcąc im pokazać, że się nie boi. Szybko zrozumiała, że nie jest to konieczne, gdyż to oni boją się jej. W pierwszej chwili widząc lęk w oczach tych dorosłych mężczyzn, była naprawdę zdziwiona, lecz szybko skojarzyła fakty. Malfoy i Nott byli jednymi z nielicznych śmieciożerców, z którymi miała wcześniej bezpośredni kontakt i niekoniecznie należał on do miłych. Co prawda wtedy podobnie jak ona jeszcze nie wiedzieli, kim jest, ale mimo to zapewne bez trudu mogłaby ich pogrążyć. Czy ona jednak pragnęła zemsty? Ci mężczyźni zamienili jej życie w piekło, ale Hermiona nie zamierzała zniżać się do ich poziomu. Może i teraz należała do ich świata, ale nie oznaczało to, że ma się stać tak samo bezwzględna. W wieku szesnastu lat zasady i światopogląd miała już wyrobione, a to, że nagle znalazła się w innej rzeczywistości, nie oznaczało, iż musi się dostosować do panujących tu standardów. Wyniosła i próżna arystokracja to nie jej świat. Musiała jednak robić dobrą minę do złej gry.\n— Witam was.\nZaczął Tom, gdy znaleźli się przy grupce arystokratów. Wszyscy natychmiast skłonili się nisko, nie śmiejąc wypowiedzieć ani słowa. Ich losy spoczywały w rękach szesnastolatki, której nigdy nie dali powodów, aby teraz okazała im litość.\n— Poznajcie moją córkę Hermionę Riddle, Hermiono, oto moi najwierniejsi ludzie.\nVoldemort wskazał ręką stojących arystokratów, po kolei ich przedstawiając.\n— Vanessa i Robert Crabbe, Violetta i Jonatan Goyle, Rebecca i Peter Zabini, IsabelI i Daniel Nott, Narcyza i Lucjusz Malfoy.\nKolejna lakoniczna odpowiedź Hermiony, która wolała się nie wdawać w zbędne dyskusje, z których nic dobrego nie mogło wyniknąć. Niestety nie wszyscy wychodzili z podobnego założenia.\n— Ogromnie nam miło panienkę poznać.\nSłowa Lucjusza sprawiły, że w Hermionie coś pękło. Ci ludzie naprawdę mieli tupet i za wszelką cenę starali się ją wyprowadzić z równowagi, co wychodziło im wyśmienicie.\n— Proszę sobie darować te wymuszone uprzejmości. Panowie mieli już okazje poznać mnie pięć dni temu dokładnie w tej sali, tyle że w nieco innych okolicznościach i wtedy nie było wam tak miło. A pan, panie Malfoy, zna mnie od ładnych kilku lat, dlatego nie widzę sensu w ciągnięciu tego przedstawienia, bo to już nawet nie jest zabawne, tylko żałosne.\nI w tym momencie legł w gruzach i tak wątpliwy mit o pokorze panny Riddle. Wszyscy stali, nie wiedząc, gdzie oczy podziać. Ta szesnastolatka zagięła ich trzema zadaniami i to do tego stopnia, że większość z nich po raz pierwszy poczuła się zawstydzona. Na Hermionie jednak nie zrobiło to najmniejszego wrażenia, podobnie jak palące spojrzenie Lorda, który nie był zachwycony jej zachowaniem. Niech wiedzą, że nie da się przerobić na potulną damulkę.\n— A teraz wybaczą państwo, ale pójdę zaczerpnąć świeżego powietrza.\nPosłała zgromadzonym najsłodszy uśmiech, na jaki ją było stać, po czym oddaliła się w poszukiwaniu azylu. Taras wydał jej się idealnym miejscem, dlatego właśnie tam skierowała swe kroki. Była tak skupiona na drzwiach, że w pewnym momencie na kogoś wpadła. Odbiła się od miękkiego ciała, z trudem utrzymując równowagę. Spojrzała na swoją przeszkodę i już wiedziała, że ma dzisiaj cholernego pecha. Przed nią stał nie kto inny jak Vincent Crabbe ze swoim towarzyszem Goyle’em.\nSłowa chłopaka sprawiły, że na chwilę odebrało jej mowę i bynajmniej nie z zachwytu. On tak serio, czy po raz kolejny się wydurnia? Nieważne, która z tych opcji była prawdziwa, w każdym przypadku poziom inteligencji i wyczucia Ślizgona wołał o pomstę do Merlina.\n— Nie katuj mnie swoim towarzystwem i pozwól przejść.\nOdpowiedziała chłodno Hermiona, patrząc gniewnie na Crabbe’a. Jeśli ci wszyscy arystokraci myślą, że wystarczy kilka miłych słówek, a ona nagle zapała do nich miłością, to są w ogromnym błędzie.\n— Spokojnie, przecież my nie gryziemy.\n— Wiem, wy tylko kopiecie leżącego.\n— Nie przesadzaj, to było…\n— Crabbe przyjacielu, może jednak sprawdzisz, czy nie ma cię na drugim końcu sali?\nHermiona spojrzała w bok, gdzie jak się okazało, tuż obok niej stał Zabini.\n— Jakbyś nie widział, Diabeł, to rozmawiam.\n— Mówienie do kogoś to jeszcze nie rozmowa, ośle. I tak dla jasności to, że jestem córką Voldemorta, niczego nie zmienia poza tym, że z waszego i tak ubogiego słownika ubyła jedna obelga, którą możecie kierować pod moim adresem.\nPrychnęła rozeźlona Hermiona, po czym zwinnie wyminęła chłopaków. Jej cel był blisko, więc nie zamierzała tracić czasu na tych idiotów. Gdy tylko wyszła na zewnątrz, poczuła się o niebo lepiej. Chłodny wiatr omiótł jej twarz, wprawiając tym samym długie do łopatek włosy w ruch. Właśnie tego potrzebowała – ciszy i spokoju. Podeszła do betonowego murku i oparła o niego ręce, przymykając oczy. Chociaż tu miała spokój i nie musiała się opędzać od namolnych arystokratów, którzy usilnie starali się wkupić w jej łaski. To było chore i nie zamierzała się z nimi ani spoufalać, ani tym bardziej im zaszkodzić, więc czy nie lepiej byłoby, gdyby nie wchodzili sobie w drogę? Oni ograniczyliby kłamstwa wypływające z ich ust, a ona zyskałaby święty spokój. Chyba nie wymagała zbyt wiele? Już chyba wolała poprzedni stan rzeczy niż to, co działo się teraz.\n— Czyżby młoda Riddle nie lubowała się w balach?\nHermiona słysząc tak dobrze jej znany głos, natychmiast otworzyła oczy i spojrzała w prawo. Jak się okazało zaledwie trzy metry do niej na murku oparty o jedną z rzeźb, siedział Draco Malfoy. Nogi założone jedna na drugą wyciągnął przed siebie, a dłonie trzymał pod głową. Czarną marynarkę rozpiął, ukazując białą koszulę, która idealnie komponowała się z muchą w kolorze garnituru. Co tu dużo mówić, Draco był cholernie przystojny nawet w dresie, a co dopiero tak odstawiony, czego panna Riddle zdawała się nie zauważać.\n— Nie obchodzi, ale siedząc tu, zakłócasz mój spokój.\nHermiona spojrzała na niego wzrokiem wygłodniałego bazyliszka.\n— Jak coś ci nie pasuje, to zawsze możesz sobie iść, do czego zresztą cię zachęcam, bo ja się nigdzie stąd nie ruszam.\nNa potwierdzenie swych, słów nie zważając na elegancką sukienkę, wskoczyła na murek i usiadła na nim, zwieszając nogi poza tras. Ta fretka nie będzie jej rozkazywać.\n— Byłem tu pierwszy.\n— Wiesz, ile mnie to obchodzi?\n— A ty bezczelny.\n— Myślisz, że nagle zacznę ci nadskakiwać i robić z siebie błazna, jak ta banda kretynów? Zapomnij.\nPrychnął Draco, odwracając głowę w stronę ogrodu. Źle mu się robiło, gdy widział tych wszystkich idiotów, na siłę próbujących się wkupić w łaski młodej Riddle. Może i była teraz córką Czarnego Pana, ale na Salazara to nie powód, żeby się przed nią płaszczyć. Cholera jasna, byli arystokracją, a nie jakimiś dziadami. Jego stosunek do Hermiony nie zmienił się nawet o jotę, a przynajmniej to usiłował sobie wmówić. Pierwszy szok po poznaniu prawdy już minął i teraz musiał sobie wszystko poukładać. Właśnie dlatego znalazł się tutaj. Najbardziej męczyła go jedna sprawa. Pomimo swego wrogiego nastawienia do Hermiony, nie mógł się wyzbyć myśli, że teraz będzie miał okazje, aby lepiej ją poznać. Należeli do tego samego świata i już nie dzieliły ich żadne bariery – poza wzajemną niechęcią – którymi mógłby się zasłaniać. W końcu nadarzyła się okazja, aby rozgryźć tę pokręconą, pełną tajemnic dziewczynę. Może nie każdy to zauważał, ale ona nie była ot taką zwykłą kujonką. Intrygowała go i to jak jasna cholera, co zwykle starał się zamaskować arogancją, a nawet chamstwem. Dzieląca ich przepaść nie pozwalała mu na nic innego, ale teraz sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. Większość jego znajomych była banalna i przewidywalna aż do bólu. Nic więc dziwnego, że jego uwagę przykuła G…Riddle. Owszem była pyskata, zarozumiała i jak nikt inny potrafiła doprowadzić go do szału, lecz to tylko podsycało jego ciekawość. „Chyba muszę się zacząć leczyć”.\n— Nie wierzę, że to mówię, Malfoy, ale niezmiernie mnie to ciesz.\nHermiona odpowiedziała dopiero po dłuższej chwili, nawet nie patrząc na chłopaka. Co więcej, mówiła prawdę. O stokroć wolała arogancje i bezczelność Malfoya, które przynajmniej był szczere od tych wszystkich skretyniałych lizusów. Wyznawała zasadę, że lepiej, aby gardzili tobą za to, kim jesteś, niż wielbili za rzeczy taki jak pochodzenie. Draco chyba jednak uważał inaczej, gdyż spojrzał na nią jak na wariatkę.\n— Jesteś kompletnie stuknięta, Riddle.\n— Każdy ma jakieś wady.\nOdparła Hermiona, wzruszając lekceważąco ramionami, po czym zeszła z murku. Jak na jeden dzień zdecydowanie wystarczy jej już towarzystwa Malfoya. Poprawiła sukienkę i już zamierzała wrócić na salę, gdy drzwi otworzyły się, a w nich stanęli państwo Riddle. Draco również zszedł z murku, kłaniając się uprzejmie.\n— Tu jesteś, Hermiono. Szukaliśmy cię, ale widzę, że miałaś inne towarzystwo.\nTo mówiąc, Julianne wymownie spojrzała na Dracona, a potem na swoją córkę, która zarumieniła się natychmiast. Wzrok kobiety był bardzo sugestywny, co ani trochę nie spodobało się Hermionie.\n— Nie, ja nie… to znaczy my… ja tylko chciałam się przewietrzyć, a on…\nDraco z trudem stłumił uśmiech, widząc zażenowanie dziewczyny. Chyba po raz pierwszy widział, jak ta mądrala nie wie, co ma powiedzieć. Nie zamierzał jej pomagać w tłumaczeniu się, za bardzo go bawiła cała sytuacja.\n— Spokojnie, nie musisz się tłumaczyć. Przyszliśmy tu z Tomem w nieco innej sprawie.\n— Dokładnie, Teodor, Blaise.\nTym razem odezwał się Tom, a na taras weszli dwaj wymienienie wyżej Ślizgoni.\n— Dobrze, Draco, że tu jesteś, bo sprawa dotyczy również ciebie.\nCała wesołość minęła Malfoyowi, jak ręką odjął. Spojrzał na swoich przyjaciół, lecz z ich twarzy nie mógł nic wyczytać. Nie musiał jednak zbyt długo czekać na odpowiedź na swoje nieme pytanie.\n— Hermiono, w związku z naszą umową oto trójka twoich opiekunów, którzy będą cię pilnować w Hogrwacie.\nHermiona nawet nie kryła swego oburzenia. Że niby ma być zależna od tych trzech kretynów? Przez tyle lata radziła sobie sama, a teraz mając szesnaście lat, ma się użerać z jakimiś cholernymi niańkami, bo jej tatuś ma taki kaprys?!\n— Nie unoś się, taka była umowa. Jeśli coś ci nie odpowiada, oferta nauki w domu jest nadal aktualna.\nI w tym momencie Hermiona już wiedziała, o co tu chodzi. Lord za wszelką cenę starał się jej obrzydzić powrotu do Hogwartu, aby zdecydowała się zostać tutaj. Jakby choć raz nie mógł odpuścić i przestać uprzykrzać jej życie.\n— Nawet nie myśl, że przez twoje fanaberie zrezygnuję z powrotu do szkoły!\nWarknęła wyprowadzona z równowagi Hermiona, po czym wyminęła rodziców i wróciła do sali. W tym momencie bardziej niż zwykle nie miała ochoty oglądać Toma.\n— Rób tak dalej, a nigdy się nie dogadacie.\nPrychnęła Julianne, ruszając z córką, aby nieco ją uspokoić.\n— Pilnujcie tej upartej dziewczyny, bo jeśli wdała się w matkę, a wszystko na to wskazuje, będzie z nią masę problemów.\nWestchnął ciężko Tom, po czym również wrócił do środka. Te dwie kobiety prędzej, czy później go wykończą. Z jedną jakoś sobie radził, ale dwie? „Salazarze dopomóż…”.\n— Może mi ktoś w końcu powiedzieć, o co tu chodzi?\nZapytał po dłuższej chwili Draco, nie za bardzo się orientując, co tu przed chwilą zaszło.\n— Od pierwszego września robimy za goryli Riddle.\nTeodor nie wyglądał na ani trochę poruszonego powierzonym im zadaniem w przeciwieństwie do Dracona, który po raz kolejny nie wierzył w to, co słyszy.\n— Możesz się wyrażać jaśniej?\n— Snape przenosi Hermionę do Slytherinu, a my mamy jej pilnować. Z tego, co wiem, to jest warunek jej powrotu do szkoły.\nWyjaśnił spokojnie Blaise, który nawet się cieszył z takiego obrotu sprawy. Lord tylko mu ułatwił zbliżenie się do całkiem niezłej dziewczyny. Nie zamierzał zmarnować takiej szansy.\n— To są chyba jakieś jaja.\nStwierdził z niedowierzaniem Draco, ponownie siadając na murku. Ten rok szkolny jeszcze się nawet nie zaczął, a on już wiedział, że będzie ciężko. Jednak nawet przez myśl mu nie przeszło, że te kilka miesięcy raz na zawsze zmieni jego życie.\nJak to szybko czas leci, nawet się nie obejrzałam, a tu już szósty rozdział. Przyznam szczerze, że jest on taką moją perełką i jestem z niego cholernie dumna, bo w końcu grunt to skromność.\nDoczekaliście się konfrontacji głównych bohaterów, która mam nadzieję sprostała waszym oczekiwaniom, o czym poinformujecie mnie w komentarzach, a przynajmniej na to liczę.\nAutor: Lafann o 20:34\nAle świetny rozdział! Tak mnie zaciekawiłaś, że chyba nie wytrzymam do następnego piątku. Nie, nie, nie. Tylko niech Diabeł nie przystawia się do Mionki, bo go uduszę! :p Notka bardzo długa i miło się ją czytało :) Draco taki zły XD Hah... najlepsze było gdy Seniora zatkało :DD Czy Albus, zabije Hermę? Nieeee.\nFantasia 12 września 2014 21:08\nPrzeczytałam też twojego pierwszego bloga i też był super.\nA tak się składa ,że to moja ulubiona tematyka.\nCórka Ciemności 12 września 2014 21:26\nbardzo podoba mi się moment z Lucjuszem <3 Rawr ;**\nNie wiem, co jeszcze mogę napisać!\nPo prostu CUUUUUDOOOOOOO <3 <3 <3\nPozdrawiam i życzę duuużo weeny. ;*\nAnnelis 12 września 2014 21:31\nI możesz być dumna, bo to zdecydowanie jest perełka :)\nKurcze, już się nie mogę doczekać powrotu bohaterów do szkoły :)\nAlicja ;) 12 września 2014 21:33\nCudowny <3 Akcja z Draco świetna ^^ Jeju chcę już następny! ;d\nGenialny rozdział! haha zachowanie Draco mnie rozbroiło , ale podobało mi się ,bo był szczery :) oh teraz będe niecierpliwie czekać na początek roku szkolnego ! Ciekawe jak Hermiona będzie znosiła towarzystwo swoich "goryli" :D ?\nPodrawiam i życzę dużo weny !\nJej! doczekałam się! :33 Uchuchu będzie się dzialo :3 Blais'e łapy precz od Mionki,ona tylko dla Draconka :D XD Życzę duużo weny :)\nPozdraiwma Luxianna M.\nOoo, nowy rozdział! :D\nAż szczerzę się jak głupia xd\nNo dobra, a teraz w związku z rozdziałem:\n-oczywiście jak zwykle jest niesamowity, cudowny itd. itp. <3\n-bardzo podoba mi się zachowanie Hermiony w stosunku do Tom'a (nie jest przykładną córeczką i jest po prostu taka naturalna, co jest OGROMNYM plusem)\n-uwielbiam to jak Snape znęca się nad innymi (co jest dziwne, patrząc na to, że uwielbiam Gryfonów, a Ślizgonów nie cierpię), ale tutaj to już było trochę okrutne, bo przecież Harry i tak się o wszystko obwinia, co oczywiście nie usprawiedliwia, że postępuje zbyt nierozważnie i pochopnie\n-Malfoy, chociaż nie lubię go, to w parringu z Hermioną go kocham (wtedy nie jest takim dupkiem jak w książce), podoba mi się, że nie płaszczy się przed Mioną i nie stara się na siłę z nią zaprzyjaźnić\n-Crabbe i Goyle? Serio? Przecież nie można być AŻ tak głupim\nDobra, bo za dużo się rozpisałam ;p\n(postanowiłam zacząć się podpisywać, więc wcześniejsze długie komentarze z anonima, to pewnie moje ;D)\nHelena Bohnam Carter 12 września 2014 21:39\nCiesze się że akcja rozgrywa się powoli a nie tak jak w innych opowiadaniach że Hermiona już w 2 rozdziale jest po uszy zakochana w Draco -.-. Czytam twoje dzieło z niebywałą lekkością, bardzo podoba mi się twój styl pisania. Rozdział nic dodać nic ująć :)\nSalvio Hexia 12 września 2014 21:44\nPrzepraszam, że nie skomentowałam ostatniego rozdziału, ale nauka poszła w ruch...\nRozdział jest najlepszy, najlepszy, najlepszy i najlepszy. Kocham Draco, jest obłedny! Taki, jaki powinien być prawdziwy Malfoy w swej odsłonie.\nJeszcze Blaise, nice. :)\nCzekam na kolejny rozdział, bardzo mocno czekam... Cholernie mocno. :(\nOnnawen. 12 września 2014 21:52\nDobrze napisałaś... wisienka na torcie :3 Był nieziemski, wspaniale mi się go czytało, a pod koniec jak zawsze było mi mało. Spotkanie między głównymi bohaterami wyszło ci naturalnie. Draco był... starym Draco, jednak pokazałaś, że w środku coś ciągnie go do Hermiony. Jestem pozytywnie zaskoczona, że wkręcisz Zabiniego w podchody do Mionki. Myślę, że wyjdzie to ciekawie. Smok kontra Diabeł... będzie gorąco :P Theodor wydaję mi się, że zaprzyjaźni się z nią. Lubię jego postać w twoim opowiadaniu. Postać Hermiony w tym rozdziale przedstawiłaś najdokładniej i dzięki temu, bez problemu wyobrażałam sobie, każdy jej ruch i przyzwyczaiłam się już do jej charakterku, dlatego może lepiej jest mi wyobrażać sobie jak zareaguje na różne sytuację. Co jeszcze mogę napisać? Jestem oczarowana! <3\nŻyczę weny i zapraszam do mnie na pierwszą część miniaturki :)\nTyśka 12 września 2014 21:53\nDorota G. 12 września 2014 22:06\ncudowny! czekam na kolejne <3\nMrs Black 12 września 2014 22:14\nGenialny, jak zwykle ♥\nUwielbiam rozmowy Toma i Hermiony, ich charaktery są wspaniałe. Świetne jest to, że Draco nie ma zamiaru się podlizywać, nie spodziewałam się niczego innego, będzie mega ciekawie ^^\nNie mogę doczekać się kolejnych rozdziałów, pozdrawiam ♥\n. Lorelej 12 września 2014 22:43\nI bardzo dobrze! Gdybym była tak samo utalentowana jak ty i znajdowała się po drugiej stronie tego blogu również byłabym z niego cholernie dumna. Rozdział... majstersztyk! I chyba każdy się ze mną zgodzi, że jeden z najlepszych w tej historii. Kochana... intrygujesz coraz bardziej, co powoduje, że pragnę już poznać koniec! A tu dopiero początek :C Ale wierni czytelnicy na pewno z tobą ostaną do końca ♥\nPozdrawiam, Lorelej ♥♥♥\nKatarzyna Pisze 12 września 2014 23:02\nrozdział genialny, nie mógł wyjść lepiej! świetnie, że wreszcie dowiedzieliśmy się o dzieje się w zakonie.... wkurza mnie dumbledore, nigdy go nie lubiłam, a tutaj kolesia normalnie nie cierpię!!! konfrontacja hermiony i draco wyszła idealnie :) jestem zachwycona i żałuję, że tak szybko skończył się rozdział :) niecierpliwie czekam na kolejny :) no i oczywiście czekam na akcje w hogwarcie :) muszę przyznać, że ten blog jest jednym z moich ulubionych, a dlaczego? cenię historie, które mają w sobie coś, co pozwala mi je wyróżnić spośród masy innych... takie, których nie zapominam.... pisz pisz, bo chcę więcej :)\nAga no Sabaku 12 września 2014 23:19\nNie dziwię ci się, że jesteś z tego rozdziału 'cholernie dumna', bo wyszedł cudownie i jest zdecydowanie najciekawszy (zresztą nie mogłam się doczekać tego momentu). Harry i Ron... no cóż... Muszę przyznać, że czasami swoją postawą wręcz mnie rozwalają. Zresztą zostawili swoją 'przyjaciółkę' na pastwę losu, to teraz niech zżera ich sumienie. Ciekawe jak zareagują na przeniesienie Hermiony. I nadal zastanawia mnie, czy postanowisz zataić fakt, że Herm jest tym kim jest, czy to rozpowszechnisz. Cieszę się, że mimo wszystko dziewczyna nie poszła na rękę Voldemortowi i nie ma zamiaru udawać, że jej stosunek do Śmierciożerców może się zmienić. Właśnie za to sobie ją cenię... Nie dziwię się postawie Draco. Ktoś taki jak on nigdy by się jej nie podlizywał (on chyba jako jeden z nielicznych ma swoją godność). Dobrze wiedzieć, że wykazuje jednak jakimś zainteresowaniem co do Hermiony... No i trójka Ślizgonów jako jej osobiści 'bodyguards'. Coś czuję, że może być to całkiem zabawna sytuacja, patrząc na ich wcześniejsze relacje. No i będzie to szok dla uczniów chyba, że będą starć się z tym nie obnosić. A co do ewentualnego podrywaniu Hermiony przez Blaise'a... to jestem za. Doda to fajnego 'smaczku' (dziwne zdrobnienie, ale akurat mi pasowało) do fabuły. Czekam na nowy rozdział... :D\nOdziem i Angie 12 września 2014 23:22\nAhahaha kocham <3\nEmi J 12 września 2014 23:44\nświetnie :) zaczyna się ciekaw akcja ja chcę więcej :) pozdrawiam i życzę weny :)\n/BlackBerry 12 września 2014 23:51\nRozdział jak zwykle wspaniały i do tego jaki długi *.*\nA Hermiona pyskuje Xd\nInvisible. 13 września 2014 00:01\nŚwietnie, że wreszcie pokazałaś sprawę zniknięcia Hermiony z pozycji Zakonu. Brakowało mi w tym trochę emocji, ale to nic :). Postawa Miony jest idealna. Trzyma się przy swoich przekonaniach i nie pozwala 'przerobić' na arystokratkę :D Tom też jest genialny - taki, jaki powinien być jako ojciec. Rozdział trzyma wysoki poziom i zachęca do dalszej lektury.\nNiecierpliwie czekam na kolejną odsłonę i życzę dużo weny.\nNuśka Granger. 13 września 2014 01:06\nZakochałam, się w tym blogu!\nTa historia jest boska!\nCzekam szaleńczo na powrót do szkoły, ale też mnie zaciekawiłaś tym,że Miona podoba, się Zabiniemu. Oj będzie się działo :D\nCholernie podoba mi się charakter Hermiony.\nCałuje i życzę weny\nAnonimowy 13 września 2014 08:28\nPodobał mi się ten rozdział. Nie mogę się doczekać ciągu dalszego. Jestem ciekawa jak Ślizgoni poradzą sobie z opieką nad Hermioną. Bardzo fajnie opisałaś bal i bardzo podobała mi się suknia od Julianne. Może podobną założę na studniówkę. :D\nLucy Phere 13 września 2014 09:08\nTe opowiadanie to mistrzostwo świata. Wszystko tu jest świetne a kanon całkiem nieźle zachowany co raczej jest rzadkością ;)\nAnonimowy 13 września 2014 09:15\nAwwww <3 Nareszcie ! Mam wrażenie, że Riddle będzie sprawiała duuuużo problemów ślizgonom. O mamciu, już od pierwszych rozdziałów "zakochałam się" w postaci Julianne <3 Czekam na nn :)\nHermione Granger 13 września 2014 10:47\nSeverus pojawiający sie na zebraniu Zakonu- cudo.\nI ta rozmowa z Albusem.\nHermiona miała śliczną sukienkę.\nMiona niesamowicie zagięła arystokratów.\nNie dziwię się, że denerwuje ją to ich przymilanie się.\nCoś czuję, że ten rok będzie ciekawy.\nMając takich opiekunów...\nAch, ten Tom. Przecież Hermiony nie da się tak łatwo zniechęcić.\nIntryguje mnie stosunek Draco do Hermiony.\nZresztą przemyślenia Miony o nim i jej reakcje też są ciekawe.\nWiktoria Nowak 13 września 2014 10:48\nDziękuje za piękny rozdział w moje urodziny ^^\nO jezu, jezu genialne, po prostu genialne, dopiero dziś doczytałam te 4 nowe rozdziały , bo wcześniej nie miałam jak, jest wspaniałe. Czekam na kolejny rozdział,\nAdrianna Smaruj 13 września 2014 13:31\nJa juz chcem nowy rozdział\nZuzk@ 13 września 2014 13:41\nGenialne opowiadanie :* Spodobało mi się od początku bo jest takie. .. inne od tych które dotąd czytałam. :) Masz genialny styl pisania i pomysł.\nŚwietnie szkicujesz portrety psychologiczne bohaterów, są wyraziste i ciekawe. Bardzo podobał mi się opis zmian społecznych po ujawnieniu pochodzenia Hermiony, jakże realistyczny. No i w tym kontekście świetnie wpisane są decyzje i wybory Hermiony, uderzające czytelnika swoją prawdziwością i brakiem zakłamania. Powiem: totalną niechęcią do zakłamania i obłudy. Podoba:)\nBardzo fajny rozdział :) Jestem bardzo ciekawa jakim żywiołem będzie posługiwała się Hermiona :) Z.\nWeny i czekam nn Z.\nŚwietne opowiadanie *.* rozdział cudny. Możesz być z siebie dumna. Nie mogę doczekać się powrotu Miony do Hogwartu...\nKara Valdez Malfoy 13 września 2014 14:59\nJak zwykle oczywiście... ;)\nMalfoy, Blaise i Nott? Uh, będzie się działo :D Darmione forever! <3 Ciekawi mnie powrót Hermiony do Hogwartu i to nawet bardzo, muszę przyznać *.* A Twój sposób ukazania "innego" Dumbledora to po prostu cudo! <3\nSerdecznie pozdrawiam i życzę duuużo weny, abyś szybko zaspokoiła moją ciekawość ;)\nKirrey 20 września 2014 17:49\nA, no i zapraszam na Demigodsowy Prorok: http://demigodsowy-prorok.blogspot.com/.\nLa Tua Cantante 13 września 2014 15:56\nDobry, nawet bardzo.:)\nWilk 13 września 2014 18:06\nGenialny! Nie no, uwielbiam Cię!\nTo opowiadanie jest cudowne. Fajnie, że Blaise'a, hm, ciągnie do Hermiony. Zobaczymy co z tego wyniknie.\nSwoją drogą zazdroszczę Hermiony opieki. Malfoy, Zabini i Nott? Nie pogardziłabym.\nDelia Nikki 13 września 2014 18:55\nJak zawsze genialna <3 !\nLili Blue 13 września 2014 19:02\nkiedy kolejny, jestem mega ciekawa ^_^\nPineczka 13 września 2014 19:13\nŚwietne! !! Piszesz boskie rozdziały i wprowadzasz tak cudowne emocje, że jeszcze chwila a zemdleję. Czekam na następny rozdział z Panienką Riddle w roli głównej. Pozdrawiam.\nMaggie Z. 13 września 2014 19:32\nRozdział boski! Naprawdę, świetnie napisany, opisany i wgl ;) Fajnie, że teraz Ron i Harry siebie obwiniają, w tym opowiadaniu strasznie mnie wkurzają ;) i Draco jest świetny w tym rozdziale i już nie mogę się doczekać powrotu do szkoły i tego, że Hermiona będzie w Slytherinie ;) Komentarz chaotyczny, ale rozdział po prostu genialny ;) Nie mogę się już doczekać kolejnego ;)\nPS. Na http://dramione-never-forget-you.blogspot.com/ pojawił się 3 rozdział ;)\nLilith Kishimoto :* 14 września 2014 11:47\nPozdrawiam Lilith :3\nCudownie! Uwielbiam to opowiadanie! Charakterwk Hermiony jest idealny a w połączeniu z charakterem Malfoya tworzy idealną calosc!\nNie moge sie juz doczekac dalszego rozwoju akcji!\nZosia Baczewska 14 września 2014 15:42\nNie no padłam reakcja Hermiony ...\nPo prostu bezcenna. Już wyobrażam sobie co będzie jak wrócą o szkoły\nSuper rozdział chyba nie doczekam się następnego <3\neska 14 września 2014 16:47\nCzekałam na ten rozdział ;)\nHa! reakcja Herm na te wszystkie lizusostwa Śmierciożerców była genialna ;) Oj, ma dziewczyna charakterek nie ma co ;)\nA postać Snape`a jest świetna - taki przebiegły Ślizgon, ale strasznie go lubię.\nBędzie ciekawie w Hogwarcie ;)\nManea Divina 14 września 2014 19:45\nStrasznie podoba mi się podejście Dracona. Jest szczery, autentyczny, a to właśnie lubię najbardziej :) Crabbe i Goyle to idioci, ale żadna w tym nowość :> czekam na kolejny rozdział z niecierpliwością :)\nCaroline La 14 września 2014 22:37\no kurwa... haha dobre to :D oj zmieni się zmieni jego życie :D nie mogę z tego jak się płaszczyli przed Hermioną hihi no po prostu boskie czekam do piątku na kolejny :D\nCaroline La 14 września 2014 22:38\nlub innego dnia :D\nŚmietana Brak 17 września 2014 09:16\nHej. :) Pragnę poinformować, że kasuję blog http://samotna-wisnia.blogspot.com/ , więc informuj mnie o nowych notkach na gg 430 195 36 .\nKiedy nn? Piszesz super, nie mogę się doczekać.\nO której godzinie następny rozdział? Będę odliczać sekundami. :)\nMonika Mikulak 20 września 2014 17:39\nŚwietny rozdział <3 Nie mogę się już doczekać jak Hermiona będzie w Hogwarcie ;)\nAnonimowy 21 września 2014 18:35\nmatko Twój blog jest niesamowity! Czytałam już La Fin De La Vie i zdecydowanie stwierdzam że kocham Twoją twórczość i styl pisania i język i po prostu wszystko <3 Sam pomysł na fabułę jest genialny i bardzo ciekawy a poza tym idealnie połączyłaś to z treścią książki i do tego w taki sposób, że nie wyszło to ani tandetnie ani zbyt przekombinowane :D Osobiście jestem zachwycona i nie mogę doczekać się następnych rozdziałów <3\nPS. Przez Ciebie prawdopodobnie nie zdam matury bo zamiast się uczyć to będę czytać (lub rozmyślać co będzie dalej i kiedy pojawi się następny rozdział) :D\nClover 26 października 2014 20:43\nCiekawe co się stanie za kilka miesięcy... ;)\nMs.Malfoy31 4 stycznia 2015 21:26\nFajnie, że Draco nie zmienił nastawienia do Hermiony. :) Oczywiście domyślam się, że potem się to zmieni, ale dobrze, że nie tak od razu.\nPani Malfoy 1 sierpnia 2015 00:28\nAaaa podoba mi się! <3 i fajnie, ze w sumie Hermiona nadal nie dogaduje sie z Malfoyem, ale pewnie juz niedlugo....!\nSheila Avie Irissalie ♥ 22 sierpnia 2015 01:04\nKurczę... nie wiem co powiedzieć... napisać.\nPo pierwsze- rozdział przeszedł moje najśmielsze oczekiwania.\nFajnie, że Harry'ego i Ronald'a zaczęły w końcu gryźć wyrzuty sumienia. Prawidłowo chłopcy, jestem z was dumna.\nI jeszcze ten komentarz Snape'a w Norze:\n"- Musimy ją odbić!\nZadeklarował Ron, na co Severus spojrzał na niego, jak na skończonego kretyna, za którego zresztą go uważał.\n- Życzę ci powodzenia Weasley. Daj znać jak znajdziesz nieuchwytną twierdzę Lorda i nie dasz się zabić, co jest bardziej, niż niemożliwe."\nMówiłam już, jak ja Go Kocham??!!! (Severusa. nie Ronald'a)\nTo powiem teraz- Kocham, kocham, kocham, kocham, kocham...\nDumbledor, mój kochany 'Bad Boy'.\nCzy to dziwne, że lubię tą wersje dyrektora?\nAle z drugiej strony ja nie jestem normalna, więc... no cóż...\nBal... Ach bal. Najlepsza scena 'rozmowy' z Lucjuszem.\nVincent i Gregory... brak słów. Nigdy nie sądziłam, że można być 'aż tak' głupim. Ale jak widać, jednak można.\nDraco, Draco, Draco. Bardzo podoba mi się, że Hemiona i Malfoy Junior, nie zmienili nastawienia wobec siebie nawzajem- na razie ;)).\nOgólnie- kocham Dramione, ale wkurzają mnie opowiadania w których Draco już w trzecim rozdziale zamienia się w uroczego blondyna z uśmiechem anioła, a Hermiona, od tak, zapomina o tym wszystkich upokorzeniach i obelgach kierowanych w jej stronę z bezpośredniej inicjatywy Malfoy'a i zakochuje się w nim bez pamięci. A na końcu odchodzą razem w stronę zachodzącego słońca, trzymając się za dłonie...\nUch... ale się rozpisałam.\nNo nic, pozostaje mi tylko wziąć się za dalsze czytanie, ażeby zaspokoić moją palącą żywym ogniem ciekawość.\nP.S. Przepraszam znowu za mój bardzo chaotyczny komentarz, ale na swoje usprawiedliwienie powiem, że jest 1:00 w nocy, więc mój mózg zaczyna coraz wolniej pracować.\nKasia Popławska 25 września 2015 08:20\nO kurdeee 0.0 Hahaha zgaszenie seniorów przez Hermione było genialne ^-^ ale że niby trójca Slytherinu ma się nią zajmować ?? Ciężko to widzę :/ Rozdział jak zawsze genialny ;))\nAnonimowy 31 grudnia 2015 21:03\nSzczerze mówiąc, domyślałam się, że jej opiekunami będą Draco i Blaise, ale na Teo nie wpadłam :D xD\nLecę czytać dalej ;*\nRóżowa TeQuila 29 grudnia 2016 17:57\nCzy tylko ja uśmiecham się do ekranu czytając reakcje dracona na wieść iż Hermiona jest córką Voldemorta ? ;) Świetne ;) już się zastanawiałam co tam u rona i reszty i znów zaspokoiliśmy moja ciekawość ;) rozdział świetny czekam na powrót do Hogwartu ;)


Spadki cen zbóż i oleistych - Analizy i komentarze\nSpadki cen zbóż i oleistych\nDodano: 05-05-2017, 15:05\nW ostatnim miesiącu ponownie spadły ceny zbóż i oleistych na światowych giełdach. Przed zniżką obroniła się jedynie kukurydza, zyskując kilka dziesiątych proc.\nArtykuł ukazał się w miesięczniku Farmer nr 5/2017\nW okresie 17 marca-13 kwietnia na światowych giełdach surowców rolnych dominowały spadki cen, które były kontynuacją rozpoczętej na początku marca br. korekty spadkowej po wcześniejszych kilkumiesięcznych wzrostach notowań. Okres zniżek zbiegł się w czasie z sukcesywnie podnoszonymi prognozami produkcji zbóż i soi w Ameryce Południowej (trwają zbiory) do niejednokrotnie rekordowych historycznie wartości. Z drugiej strony miniona zima nie wyrządziła większych szkód w oziminach, co w sumie zachęciło fundusze spekulacyjne do sprzedaży kontraktów, a to zaowocowało spadkiem cen. Pojawiają się też pierwsze prognozy zbiorów w nadchodzącym sezonie 2017/18. Zanosi się na to, że przy „normalnym” przebiegu pogody wg IGC globalne zbiory pszenicy i kukurydzy będą dużo niższe w porównaniu z obecnym sezonem, natomiast w przypadku soi można oczekiwać kolejnego rekordowego sezonu produkcji.\nLiderem rynku wśród surowców rolnych w okresie ostatnich czterech tygodni (do 13 kwietnia) była kukurydza, która jako jedyna podrożała. Notowania na giełdzie w Paryżu wzrosły o 0,3 proc., do 172,75 euro/t (733 zł/t), a cena od początku roku jest wyższa o 4,1 proc. Nieco więcej – o 1,0 proc. – wzrosła cena kukurydzy na giełdzie CBoT, do 146,06 USD/t (583 zł/t), a od początku roku notowania podniosły się o 5,4 proc.\nW raporcie z 11 kwietnia USDA przedstawiła lepsze dane odnośnie światowego bilansu kukurydzy w bieżącym sezonie – głównie dzięki wzrostowi prognoz zbiorów w Ameryce Południowej. Przez miesiąc szacunki globalne produkcji kukurydzy wzrosły o 4,52 mln t, do rekordowych historycznie 1053,76 mln t. Zapasy na koniec sezonu prognozowane są w wysokości 222,98 mln t (o 2,3 mln t więcej niż w poprzednim raporcie). Wzrost prognoz zbiorów dotyczy: Brazylii – o 2 mln t, do rekordowych 93,5 mln t; Argentyny – o 1 mln t, do 38,5 mln t; Meksyku – o 1 mln t, do 27 mln t i RPA – o 0,4 mln t, do 15 mln t. Pod koniec marca Międzynarodowa Rada Zbożowa (IGC) podała pierwszą prognozę światowej produkcji kukurydzy w nadchodzącym sezonie 2017/18. Globalna produkcja ma być o 29 mln t niższa i wynieść 1024 mln t. W Unii Europejskie natomiast zbiory mają wzrosnąć o 2,5 mln t, do 63,0 mln t.\nPszenica na paryskiej giełdzie MATIF zachowała się najsłabiej wśród zbóż. Jej cena przez miesiąc spadła o 3,6 proc., do 165,75 euro/t (704 zł/t), a od początku roku notowania obniżyły się o 1,3 proc. Z kolei cena na giełdzie w Chicago przez ostatnie cztery tygodnie spadła o 1,5 proc., do 157,90 USD/t (630 zł/t). Jednak od początku roku notowania wzrosły o 5,3 proc. Prawdopodobnie silniejszy spadek notowań europejskiej pszenicy wynikał ze słabych danych o unijnym eksporcie tego ziarna oraz z danych z raportu Międzynarodowej Rady Zbożowej. Wg IGC w nadchodzącym sezonie 2017/18 światowa produkcja pszenicy spadnie o 19 mln t, do 735 mln, ale w Unii Europejskiej prognozowany jest wzrost produkcji pszenicy o 5,6 mln t, do 150,3 mln t. Duże spadki produkcji wystąpią u pozostałych głównych eksporterów: w USA o 12,7 mln t, do 50,2 mln t; w Australii o 9,5 mln t, do 25,6 mln t; w Rosji o 5,5 mln t, do 67 mln t; w Kanadzie o 4,5 mln t, do 27,2 mln t; na Ukrainie o 2,3 mln t, do 24,5 mln t, w Kazachstanie o 2,1 mln t, do 12,9 mln t i w Argentynie o 1,7 mln t, do 15,9 mln t.\nŚwiatowe zbiory pszenicy w bieżącym sezonie zostały przez USDA w kwietniowym raporcie nieznacznie podniesione – o 0,29 mln t, do historycznie rekordowej wartości 751,36 mln t. Nieznacznie spadły prognozy globalnego zużycia oraz zweryfikowano w górę zapasy początkowe do 241,74 mln t. W efekcie oczekiwane zapasy na koniec obecnego sezonu wzrosły o 2,32 mln t i wyniosą rekordowe 751,36 mln t.\nW okresie ostatnich czterech tygodni bardzo ucierpiały notowania oleistych. Cena rzepaku na MATIF spadła o 2,6 proc., do 396,75 euro/t (1684 zł/t), a od początku roku notowania obniżyły się o 2,9 proc. Przypomnijmy, że pod koniec stycznia cena osiągnęła 428,25 euro/t, co było najwyższym poziomem notowań od czerwca 2013 r. W ostatnim raporcie USDA wzrosła prognoza światowej produkcji rzepaku w obecnym sezonie o symboliczne 0,11 mln t, do 68,52 mln t. Wzrost prognozy jest zasługą Indii, gdzie przewiduje się zbiory na poziomie 6,95 mln t. W Pakistanie zmniejszono szacunki zbiorów rzepaku o 0,05 mln t, do 0,2 mln t.\nCena amerykańskiej soi na giełdzie w Chicago spadła o 4,4 proc., do 351,08 USD/t (1400 zł/t). Podobnie jak rzepak w styczniu osiągnęła swoje ostatnie maksimum cenowe i była najdroższa od połowy lipca ub.r. Od początku roku do 13 kwietnia notowania spad o 4,1 proc. Zgodnie z oczekiwaniami rynku USDA w kwietniowym raporcie ponownie podwyższyła prognozę rekordowej produkcji soi na świecie – tym razem o 5,18 mln t, do 345,97 mln t w obecnym sezonie (313 mln t sezon wcześniej i 319,6 mln t w 2014/15). Szacunki zbiorów po raz kolejny wzrosły w Ameryce Południowej, gdzie obecnie trwają zbiory. W Brazylii prognoza produkcji wzrosła o 3 mln t, do rekordowych 111 mln t; w Argentynie o 0,5 mln t, do 56 mln t; w Paragwaju o 0,9 mln t, do 10,1 mln t i w Urugwaju o 0,6 mln t, do 3,3 mln t. Światowe zapasy na koniec sezonu szacowane są na 87,41 mln t (wzrost przez miesiąc o 4,59 mln t). Według IGC w nadchodzącym sezonie 2017/18 produkcja soi na świecie wzrośnie do 345 mln t (w obecnym sezonie prognozowana jest na 341 mln t).\nCena canoli przez ostatni miesiąc spadła o 0,7 proc., do 500,00 CAD/t (1507 zł/t), a od początku roku podniosła się o 0,6 proc. Na początku marca osiągnęła najwyższą cenę od połowy lipca 2015 r. i kosztowała 536,6 CAD/t.\nArtykuł ukazał się w najnowszym majowym wydaniu miesięcznika "Farmer"


Projekt domu Helga - propozycja dla osób szukających dużego domu i ceniących tradycję beton komórkowy - Archeton.pl \nPowierzchnia użytkowa: 197,3 m2\nPowierzchnia netto: 252,8 m2\nMin. wymiary działki: 25,7 x 20,5 m\nKoszty budowy (III kwartał 2020)od 368 790 zł\nProjekt domu Helga to największa ze zbliżonych w formie i programie użytkowym koncepcji z półkolistym przeszkleniem i loggią w ścianie bocznej. Inaczej niż w Herbercie część mieszkalna i garażowa znalazły się pod wspólnym, dwuspadowym dachem. Zaprojektowana z rozmachem strefa wspólna dla rodziny na parterze jest bardziej otwarta, bez spiżarni przy kuchni ale wyraźniej oddzielona od holu. Dwubiegowa klatka schodowa (z pralnią na półpiętrze) upraszcza dodanie zejścia do piwnic (wymagałoby to ograniczenia łazienki do wc) i jest bardziej ekonomiczna, choć nie tak efektowna jak w Heliodorze. Poddasze mieści podobnie 4 obszerne pokoje, a główna sypialnia jest oddzielona różnicą poziomów od pozostałych i ma własną dużą łazienkę i garderobę. Ogólnie dostępna łazienka głównego poziomu poddasza, z miejscem na saunę, to atrakcyjny pokój kąpielowy, który, tak jak znajdujący się pod nim gabinet, ulokowano w ośmiograniastym, rzęsiście oświetlonym ryzalicie. Narożne okno kuchni, gładszy front bez balkonu na słupach i odmienny kształt podcienia osłaniającego praktycznie bramę garażową to kolejne, charakterystyczne tylko dla projektu domu Helga, detale.\nParter 81.6 m2 / 128.9 m2\nkuchnia 13.1 m2 / 13.1 m2\nsień 5.8 m2 / 5.8 m2\ngaraż m2 / 36.9 m2\nkotłownia m2 / 6.8 m2\nPoddasze 111.8 m2 / 123.8 m2\nsypialnia 21 m2 / 21 m2\ngabinet 18.1 m2 / 18.1 m2\npokój 15.2 m2 / 18.8 m2\npokój 14.5 m2 / 18 m2\nłazienka 12 m2 / 12 m2\nłazienka 9.3 m2 / 9.4 m2\ngarderoba 7.2 m2 / 7.3 m2\nsauna 3.1 m2 / 4.2 m2\nKosztorys projektu Helga\nZAMÓW KOSZTORYS BUDOWLANY PROJEKTU Helga ZAMÓW KOSZTORYS BUDOWLANY PROJEKTU Helga\nPowierzchnia całkowita: 377,9 m2\nPowierzchnia zabudowy: 157,0 m2\nKubatura: 1 290,0 m3\nPowierzchnia dachu: 289,2 m2\nWysokość ścian kolankowych: 1,2 m, 1,8 m\nGerwazy 206,1 m2\nprojekty domów powyżej 160 m2 projekty domów z garażem w piwnicy Projekty domów na wąską działkę z garażem projekty domów z kotłownią na węgiel Projekty domów parterowych z poddaszem użytkowym do 100 m2 projekty domów z otwartą kuchnią projekty domów z pokojem hobby projekty domów w technologii szkieletu prefabrykowanego