Łodzią po jeziorze Inle\nMyanmar. Wycieczka po jeziorze Inle.\nByć w Birmie i nie zobaczyć jednej z jej największych atrakcji po prostu nie uchodzi. Niektórzy narzekają, że wkradła się tu zbyt duża komercja, ale mimo wszystko osobiście myślę, że warto tu przyjechać.\nInle zamieszkują "Dzieci Jeziora", jak zwą siebie miejscowi z plemienia Intha. Zamieszkują jezioro? Nie, nie pomyliłam się!\nOni żyją w domach na wodzie. Jak?\nWszystko zobaczysz w filmie, który jest relacją ze "zwiedzania" Inle. Tak, zwiedzania, bo po pierwsze łodzie z turystami pływają tu tabunami. Warkot silników jest wszechobecny. A po drugie, wycieczki po jeziorze są wypełnione wieloma atrakcjami i każdy może znaleźć dla siebie coś interesującego: naturę, zabytki, ogrody, warsztaty rzemieślnicze, tkackie, pracownie jubilerskie, świątynie i bóg wie co jeszcze. A jakie widoki? - zobacz film poniżej:\nInle ma 22 km długości i 11 km szerokości i jest drugim pod względem wielkości jeziorem w Birmie. Jest położone na wysokości 875 m n.p.m. i otaczają go łagodne góry sięgające 1300-1400 m n.p.m.\nJezioro jest raczej płytkie. Ma średnio 2-3 m głębokości. Wystarczy do podziwiania bajecznego piękna tego miejsca.\nMiejscowi rybacy z plemienia Intha znani są z oryginalnej techniki wiosłowania: wiosło wprawiają w ruch jedną nogą, stojąc na drugiej. Wyglądają trochę jak cyrkowcy, ponieważ także nogą (bynajmniej nie trzecią) manewrują koszami z siecią na ryby. Wymaga to nie lada zręczności i poczucia równowagi, w końcu wykonuje się różne czynności stojąc się na jednej nodze w kołyszącej się łodzi.\nPozycja stojąca daje możliwość większej kontroli nad kierunkiem rejsu, co jest niezwykle istotne ze względu na konieczność poruszania się wąskimi kanałami wśród domostw na palach, pływających ogrodów, no i oczywiście łodzi sąsiadów.\nDzieci Jeziora mieszkają w licznych osadach rozrzuconych po powierzchni Inle w domach na bambusowych palach. Są to lekkie drewniane konstrukcje, w których hula wiatr.\nŁódź jest oczywiście podstawowym środkiem transportu między wioskami, jak również używa się jej w drodze do szkoły, sklepu czy rozrzuconych po okolicy licznych świątyni, zbudowanych także na wodzie.\nNie tylko miasto Meksyk ma swoje pływające ogrody. Na jeziorze Inle uprawia się warzywa, owoce i kwiaty, a sprzyjający klimat i nieograniczony dostęp do wody powoduje, że plony są tu obfite.\nMieszkańcy handlują nimi na okolicznych pływających targach, odbywających się każdego dnia tygodnia w innej wsi. Kolorowe targi są także jednym z punktów programu wycieczek po Inle. Podłoże pływających ogrodów wytwarza się ręcznie z wyławianych butwiejących części roślin i mułu przytwierdzając je do bambusowych tyczek.\nStandardowa wycieczka łodzią po Inle obejmuje również zwiedzanie kilku świątyń oraz regionalnych warsztatów rzemieślniczych: tkackich, złotniczych, kowalskich, wyrobu cygar itp.\nTuryści po odwiedzeniu kliku mają ochotę uciec, gdzie pieprz rośnie, aby już nikt niczego nie próbował im sprzedać. Rozsądek podpowiada jednak, że tutejsi mieszkańcy muszą przecież z czegoś żyć i można potraktować wizyty w poszczególnych miejscach jako ciekawostkę, zwłaszcza, że niektóre z nich są naprawdę interesujące. Przykładowo zaskoczyła mnie produkcja szalików i odzieży z włókien pozyskiwanych z łodyg lotosu.\nNie wiedziałam o takim zastosowaniu tej pięknej rośliny.\nW jednym z domów na Inle można odwiedzić kobiety o długich szyjach pochodzą z plemienia Paduang i zamieszkują wioskę o tej samej nazwie. Jedynym sposobem dotarcia do wioski jest piesza wędrówka z wynajętym przewodnikiem. Ponoć kobiety o długich szyjach były prześladowane w Birmie i część z nich uciekła do Tajlandii, gdzie podobnie jak tu na jeziorze Inle stanowią atrakcję turystyczną. Rzeczywiście widzieliśmy je będąc w okolicach Chiang Mai w północnej Tajlandii.\nPierwszych 6 mosiężnych obręczy zakłada się dziewczynkom kończącym 5 lat, a potem dokłada się kolejne, aż w wieku 25 lat ich szyje zdobi około 25 pierścieni. Kiedyś obręcze były zrobione ze srebra lub złota, dziś są z mosiądzu. Myślicie, że prawdą jest to, co mówią, iż gdyby tym kobietom zdjąć pierścienie, to kręgosłup w odcinku szyjnym by im się złamał?\nPrzeczytaj też artykuł: Informacje praktyczne na temat jeziora Inle


Wniosek o odebranie komunistom orderów Virtuti Militari – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Wniosek o odebranie komunistom orderów Virtuti Militari\n29 lipca 2013 11:02 /9 komentarzy/w Informacje, Polska\nDo prezydenta trafił wniosek o odebranie Orderu Virtuti Militari pięciu funkcjonariuszom Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i żołnierzom Ludowego Wojska Polskiego.\nW 1946 r. wzięli oni udział w likwidacji mjr. Mariana Bernaciaka „Orlika”, legendy antykomunistycznej partyzantki na Lubelszczyźnie.\nO sprawie napisał Nasz Dziennik. Wniosek o odebranie funkcjonariuszom oświadczenia skierowała Kapituła Orderu Virtuti Militari. Taki krok rozpoczyna formalnie procedurę. Jednak jak przewidują odpowiednie przepisy ustawy o orderach i odznaczeniach z 1992 r., decyzja należy do prezydenta.\nJak dowiedzieli się dziennikarze gazety decyzja ta na razie nie zapadła. Zgodnie z przepisami cofnięcie odznaczenia może nastąpić w sytuacji, kiedy do jego nadania doszło w wyniku „wprowadzenia w błąd” lub „odznaczony dopuścił się czynu, wskutek którego stał się niegodny orderu lub odznaczenia”.\nProf. Wojciech Polak – historyk, wykładowca WSKSiM i UMK podkreśla, że takich osób może być bardzo dużo. Wszystko zależy od tego czy weźmiemy pod uwagę osoby żyjące i te które zmarły.\n– Odznaczenia powinny być odebrane wszystkim ludziom, którzy przyczynili się wtedy do uzależnienia naszego kraju od Związku Radzieckiego, do wprowadzenia komunizmu, którzy walczyli z Żołnierzami Wyklętymi czy innymi strukturami, które dążyły do utrzymania niepodległego Państwa Polskiego. Powinny im być odebrane wszelkie odznaczenia nie tylko Virtuti Militari. Należałoby to zrobić jednym aktem prawnym, powołać jakąś komisję i te sprawy raz na zawsze załatwić – powiedział prof. Wojciech Polak.\nMarian Bernaciak walczył w wojnie obronnej w 1939 r., dostał się do niewoli sowieckiej. Uniknął tragicznej śmierci w Katyniu. Walczył w Armii Krajowej. Później, stojąc na czele oddziału WiN, walczył z reżimem. Komuniści tropili go ze szczególną bezwzględnością, zmobilizowano kilkanaście tysięcy żołnierzy LWP, KBW, funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa i siatkę konfidentów. Jego rodzinę poddano represjom – aresztowano rodziców i brata.\nIrak: 60 zabitych w wybuchach samochodów pułapek KRRiT zdecyduje o dwóch miejscach na MUX-1


O czym 90% katolików nie wie. NAPRAWDĘ polecam przeczytać. • Strona 4 • Religie • Forum prawa przyciągania i rozwoju osobistego\nPosty: 230 • Strona 4 z 23 • 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ... 23\nprzez Renata » 10 kwi 2015, o 14:08\nJeszcze jeden ciekawy artykuł na temat sakramentów i ich wpływu na naszą duszę:\nprzez Kokos » 10 kwi 2015, o 15:53\nCzytałam ten art. pół roku temu i początkowo uwierzyłam, ale później po głębszym przeanalizowaniu mogę z czystym sumieniem powiedzieć: bullshit !\nLudzie z bujną wyobraźnią jak Alhean też muszą żyć\nprzez Calcifer » 10 kwi 2015, o 18:10\nDla mnie to jest w tym bardzo dużo prawdy. Od dawna uważam, że KK powstał celowo po to aby wypaczyć nauki Jezusa i że kościołem tym kierują jakieś nieczyste byty, które mają za zadanie zmanipulować ludzkość. Zobaczcie, że wszystkie religie przedstawiają swoich Bogów jak najpiękniej. Budda jest przedstawiany niemal jak nie człowiek, jego wygląd jest bardzo dziwny, to samo z Kriszną. Ich wyznawcy zdają sobie sprawę, że oni tak nie wyglądali ale próbują ich upiększać do granic możliwości. Budda dożył ponoć ponad 80 lat ale nie ma wizerunku starego Buddy a jedynie młodego Buddy. Chrześcijaństwo to jedyna religia w której przedstawia się Boga w tak obrzydliwej pozie jak przybitego do krzyża. Pokazuje się Boga w najwyższym stadium upokorzenia. Dlaczego? Bo to nie jest religia Jezusa. Oni się chlubią tym, że zamordowali Jezusa i mordują dalej, poprzez ideologię.\nprzez Renata » 10 kwi 2015, o 18:27\nA ja Ci powiem, Kokos, ze jest w tym duzo prawdy. Nie wiem, jak i czy...te sakramenty wplywaja na dusze w sposob, jaki przekazal autor tego artykulu, ale sam kosciol katolicki bardzo sprawnie zawiaduje nasza dusza poprzez zaszczepianie nam w umyslach "swoich prawd". Trudno juz dostrzec, co boskie a co koscielne, a sakramenty swiete staja sie swietnym zrodlem utrzymania kleru.\nNiektorzy sklonni byliby oddac wlasna dusze, by bronic kosciola, ale czy ma to z wiara duzo wspolnego? Wiara w Boga a Kosciol to wg mnie dwie odrebne rzeczy. Coraz szerzej otwieram oczy i zaczynam dostrzegac wiele niezgodnosci, nieprawidlowosci. Dla mnie kosciol to polityka i biznes w najczystszej postaci. Chce zdominowac czlowieka w kazdym aspekcie jego zycia, chce dotrzec do jego glebin i stamtad kierowac jego zyciem\nprzez Kokos » 10 kwi 2015, o 19:00\nCzy Wy czasem nie macie jakiejś obsesyjki ?\nNapisałam, że ten konkretny artykuł jest kłamstwem, bo znam się ( malutko ) na czakrach. A Wy znowu o tym co złego robi Kościół Katolicki.\nPrzecież od tego przelewania z pustego w próżne nie zlikwidujecie Kościoła.\nA ja nie będę z Wami polemizować, bo mnie ten temat w ogóle nie zajmuje\nJak ja bym Wam powiedziała kiedy ostatnio byłam na Mszy Świętej to byłyby dopiero jaja\nNapisz lepiej Emilu, czy nie boisz się homeopatycznego pogorszenia, a mogę Ci podać na priwie te leki. Może dam najpierw najniższą potencje. Te niskie nie powodują pogorszenia.\nAle kurcze, priw dalej u mnie przepełniony, a teraz muszę wciągnąć obiadokolację\nprzez Renata » 10 kwi 2015, o 19:08\nA możesz napisać coś więcej w temacie, dlaczego ten artykuł to bujda?Ja zaś za bardzo na czakrach sie nie znam , wiec ten artykuł tak nieco intuicyjnie potraktowałam... Sama nie wiem, jak do niego podejść, i będę wdzięczna za choć małą klarowność Możesz, Kokos?\nprzez Calcifer » 10 kwi 2015, o 19:42\nKokos ja nie mam obsesji. Nie mówię, że wszystko w tym artykule to prawda, ale wiem że coś jest na rzeczy. Wiem, że ta religia oparta jest na socjologii i ciemnych energiach. Mi się zawsze gryzła wizja Jezusa i KK. Nie potrafiłem tego zrozumieć dlaczego KK kojarzy mi się z takim złem, ciemnością, czułem tam zawsze złą energię, fałsz. Od Jezusa za to zawsze wyczuwałem pozytywną energię, ta postać dla mnie była świecąca. Kocham chrześcijan. Ale nie popieram KK.\nKokos nie boje się. Jestem w doskonałej formię więc myślę, że jakiekolwiek pogorszenie przejdę plażowo\nprzez Kokos » 10 kwi 2015, o 20:39\nrenata17031 napisał(a): A możesz napisać coś więcej w temacie, dlaczego ten artykuł to bujda?Ja zaś za bardzo na czakrach sie nie znam , wiec ten artykuł tak nieco intuicyjnie potraktowałam... Sama nie wiem, jak do niego podejść, i będę wdzięczna za choć małą klarowność Możesz, Kokos?\nJa eliminuję ze swojego kręgu rzeczy, które czuję, że obniżają mi wibracje. Nie oglądam tv, ostatnio nie słucham też wiad. w radiu. Robię tu wyjątek dla potrzebujących osób czy zwierząt.\nCo obniża chwilowo wibracje, ale jak się uda pomóc, może nawet podwyższyć\nTen artykuł zawierał ciemne wibracje, dlatego teraz nie będę go czytała ponownie. Z tego co pamiętam, jest tam wysunięta teza, że znak krzyża złożony przez kapłana na danej czakrze, blokuje ją, czy zamyka. I na koniec blokowane jest kundalini. Czakry są nasza naturalną energią w kształcie wirów, które kręcą się prawidłowo, wolno lub zbyt szybko. No niestety, nie może druga osoba powstrzymać nam naszej naturalnej energii i palcem zamknąć czakrę. Być może jakby zrobiła jakąś traumę, np uderzenie nożem, pięścią, mógłby się ten ruch zaburzyć, ale nie od dotknięcia i wypowiedzenia frazy. Nawet biskup nie jest czarnoksiężnikiem\nprzez Kokos » 10 kwi 2015, o 20:52\nHappy napisał(a): Kokos ja nie mam obsesji. Nie mówię, że wszystko w tym artykule to prawda, ale wiem że coś jest na rzeczy. Wiem, że ta religia oparta jest na socjologii i ciemnych energiach. Mi się zawsze gryzła wizja Jezusa i KK. Nie potrafiłem tego zrozumieć dlaczego KK kojarzy mi się z takim złem, ciemnością, czułem tam zawsze złą energię, fałsz. Od Jezusa za to zawsze wyczuwałem pozytywną energię, ta postać dla mnie była świecąca. Kocham chrześcijan. Ale nie popieram KK.\nMoże Ty, podobnie jak ja, nie możesz ścierpieć tych instytucji opartych na strukturze hierarchicznej ?\nMusiałabym odświeżyć sobie tego Sumaka Ja brałam potencję CH 200. Tak wysoka potencja już załatwia sprawę docelowo lub na dłuższy okres.\nCH 30 chyba tez by dało radę. Musiałabym poszukać materiałów.\nPogorszenie, z tego co widzę, gorzej przechodzą kobiety ( emocje, ach emocje )\nTen chłopak, który teraz bierze moje homeo przechodzi lajtowo, też pewnie z powodu tego, że jest wege. To jednak, jakby nie patrzeć, znacznie czystszy organizm\nprzez Renata » 10 kwi 2015, o 21:12\nTo brzmi sensownie Co nie zmienia faktu, że kapłani każdą możliwą drogą próbują dostać się do człowieka, w imię Boga oczywiście.


Pogoda długoterminowa w Malye Novoselki na 15 dni ⇒ Prognoza pogody na 15 - 16 dni w Malye Novoselki> - METEOPROG.PL\nDługoterminowa prognoza pogody w Malye Novoselki.\nPogoda w Malye Novoselki\nPrognoza pogody w Malye Novoselki na 19 05 - 23 05\nPogoda w Malye Novoselki: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Malye Novoselki: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Malye Novoselki: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Malye Novoselki: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Tag Archives: pogoń szczecin - legia warszawa w tv\npogoń szczecin – legia warszawa w tv archiwum\n32. kolejka LOTTO Ekstraklasy w Eurosporcie i nc+\nPo emocjach związanych z ostatnimi rozstrzygnięciami w Pucharze Polski, wracamy do LOTTO Ekstraklasy. W europejskich pucharach pozostały do rozdania tylko trzy miejsca, o które powalczy osiem drużyn. Kto przybliży się do tego celu w ten weekend?\nO lidera w Lubinie i Niecieczy, czyli 12. kolejka LOTTO Ekstraklasy na antenach Eurosportu i nc+\nPrzed nami 12. seria spotkań w piłkarskiej LOTTO Ekstraklasie. Rywalizacja rozkręciła się już na dobre, a potwierdzenia powinniśmy szukać przede wszystkim w Lubinie i Niecieczy. To tam dojdzie do hitowych starć tej kolejki.\nPo raz ostatni przed podziałem – 30. kolejka Ekstraklasy w nc+ i Eurosporcie 1\nPrzed ostatnią kolejką rundy zasadniczej wciąż pozostają dwa miejsca w grupie mistrzowskiej. Aż siedem drużyn ma szanse na wejście do pierwszej ósemki. W sobotę poznamy ostateczny podział grup w drugiej fazie Ekstraklasy.


Notatki spóźnione i... bardzo spóźnione. Cz. 2: Obama - RMF 24\nNotatki spóźnione i... bardzo spóźnione. Cz. 2: Obama\nWtorek, 20 stycznia 2009 (13:19)\nMam problem z Barackiem Obamą. Przyznaję się do tego uczciwie. A dokładnie mówiąc, mam problem z entuzjazmem z jakim Świat wita jego wybór. Tak naprawdę bardzo mało wiemy o jego możliwościach i nie ma żadnych przesłanek, by traktować go już jako wielkiego polityka. Jego młodość może być atutem, ale sama sukcesu nie gwarantuje, a jego doświadczenie w realiach Waszyngtonu jest znikome.\nNadzieje, które towarzyszą jego inauguracji są tak duże, że Obama nie będzie w stanie ich spełnić. Nie sposób uporać się z kryzysem gospodarczym i ograniczyć wydatki budżetu, a równocześnie poprawić stan edukacji i opieki zdrowotnej. Nie da się poprawić stosunków ze światem islamskim, jeśli chce się doprowadzić do zwycięskiego końca wojny w Iraku i Afganistanie, a równocześnie trzeba poważnie zaangażować się w rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Nie można też liczyć na współpracę Rosji w praktycznie żadnym z ważnych problemów świata, ani jeśli chodzi o bezpieczeństwo energetyczne, ani w sprawie nuklearnych ambicji Iranu.\nBarack Obama zdaje sobie sprawę z rozmiarów wyzwań, które przed nim stoją, zapewne znacznie lepiej niż ci, którzy gotowi są już dziś wynosić go na ołtarze. Prawdopodobnie dlatego, mimo zapowiedzi radykalnych zmian, prezydent elekt zdecydował się oprzeć swoją administrację na ludziach epoki Clintona. Liczy zapewne na ich doświadczenie, czy jednak nawyki z lat 90-tych nie będą dla niego obciążeniem, to się dopiero okaże.\nZ drugiej strony doskonale rozumiem nadzieje samych Amerykanów, na to, że w ich kraju wreszcie zmieni się coś na lepsze. Jeśli my z trudem znosimy już polsko-polską wojnę która toczy się na scenie politycznej i w mediach od wyborów 2005 roku, tym bardziej powinniśmy zrozumieć Amerykanów. Tam taka wojna toczyła się od 2000 roku, z krótką przerwą po 11. września 2001. U nas wybory nie złagodziły napięć i animozji, Ameryka ma prawo liczyć, że w jej przypadku będzie inaczej. Ameryka potrzebuje entuzjazmu, wiary w lepszą przyszłość, optymizmu, bo ma przed sobą naprawde ciężkie czasy. Dlatego nie dziwi mnie rozmach dzisiejszej uroczystości i nie wydaje mi się przesadą wydanie 170 milionów dolarów na jej organizację. To wielkie święto nie tylko dla Demokratów i Afro-Amerykanów. Sądzę, że wielu Republikanów także podziela tę radość nawet jeśli wiele elementów programu Obamy im nie pasuje. Prezydentura Georga W. Busha może zostać oceniona przez historię znacznie lepiej, niż się to teraz wydaje, ale Amerykanie są już zmęczeni tym, że wszyscy ich bez przerwy krytykują. Chcą się wreszcie poczuć trochę lepsi. Obama daje im tę szansę. Wybór Afro-Amerykanina do Białego Domu to wielki przełom i dla wiekszości z nich powód do dumy.\nPozostaje pytanie, na jak długo ten entuzjazm wystarczy. Jak długo utrzyma się parasol ochronny nad nową administracją. Mam wrażenie, że Obama nie ma wiele czasu. Nikt nie bedzie chciał czekać na skutki jego prezydentury rok, albo dłużej. Zapowiedziana zmiana stylu musi nastąpić natychmiast, a decyzje polityczne nie mogą czekać nawet stu dni. Obama zdaje sobie z tego sprawę. Już zapowiedział narady z doradcami do spraw ekonomii i polityki zagranicznej. Możemy się spodziewać szybkich posunięć. Zobaczymy, jakie przyniosą skutki. Obama nieco zdystansował się od najbardziej liberalnej frakcji swojej partii. Czy to stała wola dążenia do centrum, czas pokaże.\nI jeszcze jedno. Inauguracja Baracka Obamy to szczególne święto dla Afro-Amerykanów. Ale sukces jego prezydentury będzie w dużej mierze zależał od ich odpowiedzialności. Sam prezydent nie zmieni z dnia na dzień warunków życia i szans tam, gdzie większość dzieci wychowuje się w rodzinach bez ojców. Od dziś trudniej będzie narzekać na Waszyngton, szanse, które sie pojawią, trzeba będzie samemu wykorzystywać.\nDla nas Polaków dobre stosunki z silną Ameryką mają nadal kluczowe znaczenie. Trzymam kciuki za Obamę, by przywrócił Ameryce siłę (nie tylko militarną) i nie zapomniał o sojuszniku znad Wisły... Musimy być jednak przygotowani na to, że o pamięć Waszyngtonu sami bedziemy musieli zadbać, budując swoją mocną pozycje w Europie.\nTagi:Barack Obama, inauguracja, prezydent


TEMPERATURA 36 STOPNI - forum, dyskusje, rozmowy\nGazeta.pl Forum spis temat�w temperatura 36 stopni\nDlaczego temperatura cia�a wynosi 36,6 stopni C...\nkomorami w "cieniach" tkanek mi�kkich.\nNasza temperatura to �rednio 37 stopni Celsjusza, a 36,6 to tylko ta mierzona pod pachami. Najbardziej zmienna jest ta na ko�czynach i mo�e spada� a� do granicy odmro�enia podczas gdy w tym samym czasie temperatura wewn�trz cia�a pozostaje niezmiennie 37\n- Dlaczego temperatura cia�a wynosi 36,6 stopni C...\nRe: Pom�cie! Od kilku dni NIC nie je!!!\nszczesliwaczworka napisa�(a): > .a nie goraczkuje?\nTemperatura nie przekracza 37 stopni, zazwyczaj jest 36,9 stopni\n- Pom�cie! Od kilku dni NIC nie je!!!\nCi�gle mam temperatur� 36,9 czy si� niepokoi�?to trwa ju� par� miesi�cy\n- temperatura 36,9 stopnia\ntemperatura poni�ej 36 stopni\nCzy to normalne, �e dziecko po chorobie ma temperatur� oko�o 36 stopni?\nM�j synek jeszcze bierze antybiotyk, mia� jakie� chor�bsko z wysok� gor�czk� przez kilka dni, a teraz od kilku dni czuje si� lepiej (chocia� nadal kaszle i ma lekki katar), ale temperatura spad�a mu poni�ej normy - od 35\n- temperatura poni�ej 36 stopni\nRe: zapalenie p�uc u 3 latki\ndodam, �e po 2 dniach temperatura cia�a ( ju� nie zbijamy ) ro 35,8-36,4 stopnie\n- zapalenie p�uc u 3 latki\nRe: temperatura 36,9 stopnia\nU mnie w standardowym wyposa�eniu temperatura 36,8, u mojego m�a przy zwyk�ym\nkatarze - 35,5 :). Je�eli si� niepokoisz, zr�b morfologi� z OB, ale zapewniam -\nmoze to Twoja stala temperatura?Po sie niepokoic i czym?\n-- http://lb4m.lilypie.com/86w6p1.png Wt, 22-12-2009\nPrawidlowa temperatura zdrowego czlowieka wynosi 37°C. Ja mialam kiedys przez miesiac 37,5°C, co bylo dla mnie nietypowe, ale moja lekarka stwierdzila, ze to normalne. Dopiero powyzej 37,5 mozna sie martwic. Zrobila mi wszystkie badania i tak jak przewidywala nic mi nie bylo. Po\nRe: Poziom CO2 najni�szy w historii naszej planet\nJe�eli temperatura osi�gnie ok. 36 stopni C termometru wilgotnego, to nawet bujna ro�linno�� b�dzie marnym pocieszeniem. Wykresy jak to by�o setki milion�w lat temu mo�na schowa� do szuflady ludzie i cywilizacja powstali przy tym ma�ym st�eniu CO2 Pn, 15-09-2014\n- Poziom CO2 najni�szy w historii naszej planety...\nRe: Pot�ne gradobicie nad �l�skiem\nNa przyk�ad w Warszawie odnotowano a� 20 dni z upa�em, a wi�c czterokrotnie wi�cej ni� wynosi norma wieloletnia. �rednia miesi�czna temperatura wynios�a a� 23,5 stopnia, a absolutna temperatura maksymalna si�gn�a 35,3 stopnia. 20 lipca w S�ubicach odnotowano 36,5 stopnia i by�a to najwy�sza\n- Pot�ne gradobicie nad �l�skiem\nRe: ?POGODA - prognoza?\n- ☼POGODA - prognoza☼\nCz�owieku, kolejny raz ci napisz�: temperatura do 37 stopni jest normalna! Nikt nie jest Robocopem, zeby zawsze mie� 36,6. Zmienia si� zale�nie od tego czy jeste� zm�czony, wyspany, zdenerwowany itp. Mo�esz tez mie� jakie� niewyleczone infekcje, chocia�by bol�ce gard�o czy niezaleczony z�b\nRe: Jak radzicie sobie z gor�cem?\nHehe, jeszcze na g�o\n> w� nie pad�am, �eby w temperaturze 36 stopni kosi� traw� w pe�nym s�o�cu,\nOczywi�cie w s�o�cu jest znacznie cieplej ni� 36. 36 w cieniu..\nW domu mam 30 stopni. Troch� za ciep�o, ale da si� wytrzyma�.\n- Jak radzicie sobie z gor�cem?\nRe: Co to by�o za paskudne lato!\n27 stopni. No fakt - upa�. W zesz�ym roku pami�tam 36 - to by� upa�.\n> Bardzo si� ciesz� z obecnych temperatur. Kilkana�cie stopni to jest to!\nTe� nie lubi� upa��w, ale bez jaj - jeszcze sierpie�, a zi�b, wieje i leje jak w listopadzie.\n- Co to by�o za pask


W styczniu rozpoczęły się prace przygotowawcze przy budowie ulicy Spółdzielców w Wadowicach. Budowlańcy poinformowali, że będą starali się jak najmniej utrudniać życie kierowcom.\nNa razie trwają prace przygotowawcze przy budowie skrzyżowania nowo powstającego odcinka ulicy Spółdzielców z ulicą Poprzeczną. Jak poinformowali budowlańcy, zakończyły się prace rozbiórkowe budynku mieszkalnego przy skrzyżowaniu ulicy Poprzecznej z aleją M.B. Fatimskiej.\nNo i poszło! Jeszcze kilka dni temu stał tu stary, opuszczony budynek, a dzisiaj już nie ma po nim ani śladu, ale za to zaczyna rysować się kształt nowej drogi - cieszył się we wtorek burmistrz Wadowic Bartosz Kaliński.\nUmowa zawarta z firmą Wikos Fresh z Wygiełzowa opiewa na kwotę ponad 3 milionów złotych, które miasto pozyskało z Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg.\nUlica Spółdzielców zostanie wyremontowana i przedłużona aż do skrzyżowania ul. Poprzecznej z Aleją Matki Bożej fatimskiej, w miejsce którego powstanie nowe rondo. Wzdłuż całej jezdni powstaną chodniki, oświetlenie i kolejna ścieżka rowerowa. Całość ma być gotowa na koniec tego roku.\n:: Jak będzie zorganizowany ruch na nowym rondzie?\n« Będzie rekord zbiórki dla WOŚP w Wadowicach? Maluch warty już ponad 35 tysięcy!\tPo feriach starsi uczniowie nie wrócą do szkół. W lutym nauka zdalna »


Walka Północy z Południem/Cz.1/12 | Ogród Petenery | FANDOM powered by Wikia\nWalka Północy z Południem/Cz.1/12\n←Rozdział XI Walka Północy z Południem • Część I. Rozdział XII. • Juliusz Verne Rozdział XIII→\nSześć następujących dni.\nGdy pani Burbankowa i miss Alicya weszły do tunelu, prowadzącego do małej przystani Marino, na wybrzeżu rzeki Saint-John, Zerma je wyprzedzała, trzymając jedną ręką Dy, a w drugiej zaś niosąc latarkę, której słaby płomyk oświetlał przed niemi drogę. Dotarłszy do końca tunelu, Zerma poprosiła panią Burbankową, żeby się zatrzymała, ona sama zaś chciała się przekonać, czy dwaj murzyni, którzy je mieli przewieść do Cedar-Keys, stawili się z łodzią. Otworzywszy drzwi, na drugim końcu tunelu będące, puściła się ku rzece. Zaledwie minuta upłynęła – tylko jedna minuta, odkąd wyczekiwały powrotu Zermy, miss Alicya spostrzegła, że niema Dy.\n– Dy!… Dy!… – wykrzyknęła pani Burbankowa, bez względu na to, że może zdradzić swoją obecność w tem miejscu.\nDziewczynka nie odpowiedziała. Przyzwyczajona być ciągle razem ze Zermą, wyszła z nią w stronę przystani, niespostrzeżona przez matkę.\nNagle, dały się słyszeć jęki. Przeczuwając nowe niebezpieczeństwo, niepomnąc na to, że ono im samym może grozić, pani Burbankowa i miss Alicya pobiegły ku wybrzeży rzeki i przybywszy tam, pomimo ciemności, dostrzegły łódź.\n– Na pomoc!… Na pomoc!… To Texar!… – wołała Zerma.\n– Texar!… Texar!… – wykrzyknęła miss Alicya, wskazując ręką na Hiszpana, oświetlonego odblaskiem pożarów w Camdless-Bay, gdzie stał w tyle łodzi, która znikła niebawem.\nNaraz wszystko ucichło: dwaj murzyni, zamordowani leżeli na ziemi. Wtedy pani Burbankowa, wraz z Alicyą, która jej nie zdołała powstrzymać, zaczęła biedz, jak szalona, ku rzece, wołając Dy, ale żaden krzyk nie odpowiedział na jej wołanie. Łódź znikła im z oczu, bądź że ją cienie zasłaniały, bądź że przybiła do jakiego punktu lewego wybrzeża.\nTo daremne poszukiwanie trwało całą godzinę. Nakoniec, pani Burbankowa padła bez sił na wybrzeże. Miss Alicya, ze szczególną energią podniosła nieszczęśliwą matkę, podtrzymywała ją, prawie że dźwigała. W dali, w kierunku Castle-House, słychać było wystrzały armatnie, a czasami straszne wycia oblegającej szajki. Jednakże trzeba było powrócić w tę stronę, trzeba było sprobować, dostać się do domu tunelem i otworzyć drzwi, prowadzące z tegoż na wschody do podziemia. Miss Alicya liczyła na to, że się tam kogo dowoła.\nBiedna dziewczyna ciągnęła panią Burbankową, która szła za nią, bezprzytomna. Powracając wzdłuż wybrzeża, przez ostrożność, zatrzymały się ze dwadzieścia razy; mogły bowiem, w każdej chwili, wpaść w ręce jednej z owych band, niszczących plantacyą. Może lepiej było zaczekać świtu, ale jakże ratować panią Burbankową na tem wybrzeżu? Ze względu na nią, miss Alicya postanowiła, bądź co bądź, dotrzeć do Castle-House. Ale, ponieważ idąc wzdłuż zaginającej się rzeki, przysparzały sobie drogi, umyśliła iść prosto łąkami, kierując się łuną, palących się baraków i w taki to sposób dostała się do pobliża domu.\nTam pani Burbankowa leżała bezwładna obok miss Alicyi, która także nie mogła się już utrzymać na nogach.\nW tej chwili, oddział milicyi, za którem postępowała horda rabusiów, zaprzestawszy szturmu, by już daleko od Castle-House. Żadnego krzyku nie był już słychać na zewnątrz. Miss Alicyi nasunęła się wtedy myśl, że napastnicy, po zagarnięciu Castle-House, oddalili się, niezostawiwszy, ani jednego z jego obrońców. Zdjęta śmiertelną trwogą i pozbawiona sił, padła także, zdobywając się na ostatni jęk, na ostatnie wołanie, które doszło uszu Jamesa Burbanka i jego przyjaciół, wybiegli więc przed dom i wyjaśniło się dla nich to, co zaszło w przystani Marino. Cóż z tego, że bandyci oddalili się? Co, z tego, że im już nie groziło dostanie się w ich ręce? Straszne nieszczęście na nich spadło: mała Dy była w mocy Texara!\nOto, co miss Alicya opowiedziała wśród łkań. Ta biedna dziecina porwana, uwieziona niewiadomo dokąd – w rękach największego wroga jej ojca!… Cóż mogło być gorszego i czy w przyszłości mogły czekać większe cierpienia tę rodzinę?\nWszystkich przytłoczył ten ostatni cios. Panią Burbankową zaniesiono do jej pokoju i miss Alicya pozostała przy jej łóżku.\nNa dole, w halli, James Burbank i jego przyjaciele naradzali się nad tem, w jaki sposób odnaleźć Dy i wyrwać ją, wraz z Zermą, a rąk Texara. Wierna metyska, z pewnością, zechce do ostatniego tchu bronić dziecka! Ale popadłszy w moc nędznika, rozjątrzonego żądzą zemsty osobistej, czyż nie przypłaci tego życiem, że wnosiła skargę na jego osobę?\nJames Burbank zaczął sobie wyrzucać to, że zmusił żonę do usunięcia się z Castle-House, że jej przygotował drogę do ucieczki, która wzięła taki zły obrót. Czy tylko wypadkowi należało przypisywać obecność Texara w przystani Marino? Oczewiście nie. Texar musiał wiedzieć o istnieniu tunelu, powiedział więc sobie, że obrońcy Camdless-Bay, sprobują umknąć tą drogą, gdy im się już dłużej nie uda pozostać w domu, poprowadził więc swoją bandę, na prawy brzeg rzeki, sforsował palisady okalające Castel-House, zmusił Burbanka i jego sprzymierzeńców do schronienia się za murami tegoż, a następnie udał się pewno z kilkoma pomocnikami do przystani Marino. Tam, niespodzianie zastawszy dwóch murzynów, strzegących łodzi, kazał zamordować tych biedaków, których krzyki zagłuszył zgiełk szturmu; potem czekał: i gdy się pokazała Zerma, a za nią mała Dy, widząc je same, musiał pomyśleć, że państwo Burbankowie oraz ich przyjaciele jeszcze się nie zdecydowali opuścić Castle-House. Rad nie rad, poprzestając na tym łupie, porwał więc dziecko i metyskę, żeby je uprowadzić do jakiej nieznanej kryjówki, gdzie niktby ich nie mógł znaleźć.\nAle jakże pożądaną była wiadomość, co znaczyły w przeddzień owe trzy wystrzały armatnie i dlaczego napastnicy cofnęli się wtenczas właśnie, kiedy ostatni wysiłek, za godzinę oddałby w ich ręce zamek! Czy to był odwrót, wywołany jaką demonstracyą federalistów u ujścia rzeki Saint-John? Czy okręty komandora Dupont opanowały Jacksonville? Byłoby to bardzo na rękę Burbankowi i jego sprzymierzeńcom, gdyż mogliby bezpiecznie szukać Dy i Zermy, uderzyć wprost na Texara; jeśliby się nie cofnął ze swymi stronnikami, ścigać go, jako promotora spustoszeń w Camdless-Bay, a nadewszystko, jako sprawcę porwania metyski i dziecka.\nAlibi było tym razem nie możliwe; zwłaszcza tej natury, na jakie się Hiszpan powołał na początku niniejszej opowieści, gdy go zawezwano przed sąd w Camdless-Bay. Jeśli Texar nie znajdował się na czele tej zgrai złoczyńców, którzy napadli na Camdless-Bay, – to czy ostatni krzyk Zermy nie wskazywał na jego bezpośredni udział w porwaniu? Czy zresztą miss Alicya nie poznała go w chwili, kiedy jego łódź odbijała od brzegu?\nŻaden statek nie ukazał się jeszcze na wysokości latarni na Pablo. Wszystko się ograniczało do zajęcia Fernandiny i fortu Clinch. Zdawało się, że komandor Dupont postanowił z największą ostrożnością posuwać się w głąb Florydy. Co się tycze Jacksonville, to stronnictwo wichrzycieli miało ciągle górę. Po wyprawie na Camdless-Bay, Hiszpan pojawił się znowu w mieście, gdzie organizował opór, na wypadek, gdyby kanonierki Stevensa próbowały przekroczyć ujście rzeki. Jakiś fałszywy popłoch musiał go odwołać poprzedniego dnia wraz ze zgrają rabusiów. Zresztą, alboż Texar nie zaspokoił swej mściwości, teraz – kiedy plantacya była zniweczona, warsztaty spalone, murzyni rozproszeni w lasach hrabstwa i pozbawieni baraków – teraz nakoniec, kiedy mała Dy znikła bez śladu?\nJames Burbank aż nadto przekonał się o tem gdy w ciągu ranka popłynął z Walterem Stannardem w górę rzeki. Napróżno przejrzeli najmniejsze przystanie, daremnie szukali wskazówki, w jakim kierunku popłynęła łódź, te poszukiwania nie wystarczały; należało także zwiedzić lewy brzeg.\nAle byłoż-to możliwe w tej chwili? Czy nie wypadało zaczekać, żeby Texara i jego sojuszników obezwładniło przybycie federalistów? Pani Burbankowej zdrowie nie polepszało się. Alicya nie mogła jej odstępować. Carrol musiał przeleżeć kilka dni w łóżku, byłoby to więc nierozważnym krokiem zostawić ich samych w Castle-House, kiedy powrót napastników ciągle groził.\nCo Burbanka doprowadzało do większej jeszcze rozpaczy to, że nie mógł nawet i myśleć o zaskarżeniu Texara za spustoszenie plantacyi, oraz porwanie Zermy i dziecka.\nUrzędnikiem, przed którego należałoby wnieść skargę, był właśnie sprawca tych zbrodni, wypadało przeto czekać przywrócenia normalnego wymiaru sprawiedliwości w Jacksonville.\n– Jamesie, – rzekł pan Stannard, – prawda, że twej dziecinie grożą wielkie niebezpieczeństwa ale przynajmniej Zerma przy niej, a możesz być pewien, że będzie jej wierną do…\n– Do śmierci… tak jest! – odpowiedział Burbank. A gdy Zerma rozstanie się z życiem?\n– Wysłuchaj mnie drogi Jamesie, – powiedział znów pan Stannard. – Po głębszem zastanowieniu, przyszedłem do przekonania, że to nie leży w interesie Texara dopuścić się gwałtownego czynu. On jeszcze jest w Jacksonville, a dopóki tam pozostaje, sądzę, że jego ofiary nie doznają żadnego gwałtu z jego strony. Twoja córka może być gwarancyą, zakładem na wypadek odwetu, jakiego się może lękać nie tylko od siebie, ale i od federalistów za obalenie legalnych władz Jacksonvillskich i zniweczenie plantacyi nordzisty? Czekałaby go kara nieuchronna, będzie je więc oszczędzał we własnym interesie; lepiej więc zaczekać, żeby Dupont i Shermen stali się panami terytoryum i wtedy dopiero wystąpić przeciw niemu.\n– Kiedyż to nastąpi?… – wykrzyknął James Burbank.\n– Jutro… a może i dziś! Powtórzę raz jeszcze, że Dy jest osłoną Texara, i dla tego, skorzystał ze sposobności, żeby ją porwać, wiedząc przytem, że ci zrani serce mój biedny Jamesie i dopiął celu, nędznik!\nTak rozumował pan Stannard i rozumowanie to było trafne z ważnych powodów. Czy mu się udało przekonać Burbanka? Z pewnością nie. Czy przywrócił mu trochę nadziei? Także nie. Było to niepodobieństwem. Ale James Burbank, zrozumiał, że jego obowiązkiem, jest mówić żonie to, co Stannard mówił do niego, bo inaczej nie przeżyłaby tego ciosu. Wróciwszy do domu, argumentował więc energicznie niemogąc wierzyć własnym słowom.\n– Widzisz, Pyg, – powtarzał pan Perry, plantacya jest spustoszona, warsztaty zrujnowane… Oto, co nas kosztuje wolność, dana murzynom…\n– Panie Perry, jam temu nie winien… – odpowiedział Pygmalion.\n– Owszem i ty jesteś winien. Gdybyście nie przyklaskiwali tym deklamatorom, występującym przeciw niewolnictwu, gdybyście protestowali przeciw ideom Północy, gdybyście z bronią w ręku odparli pułki federalne, to panu Burbankowi nie przyszłoby na myśl wyzwolić was i to nieszczęście nie spadłoby na Camdless-Bay!\n– Cóż ja mogę teraz uczynić panie Perry, – rzekł z rozpaczony Pyg.\n– Powiem ci, coś powinien zrobić, jeśli masz choć trochę poczucia sprawiedliwości. Jesteś wolny, z prawda?\n– Należysz do siebie?\n– Jeśli należysz do siebie, nic nie stoi na przeszkodzie, żebyś rozporządził sobą, jak ci się spodoba.\n– Nic, panie Perry.\n– A więc, gdybym był na twoim miejscu, bez wachania. Poszedłbym do sąsiedniej plantacyi, sprzedał bym się jako niewolnik, a otrzymane pieniądze przyniósłbym memu dawnemu panu dla powetowania jego krzywdy, jaką ma wskutek wyzwolenia mojej osoby.\nCzy rządzca mówił seryo? Trudno na to odpowiedzieć gdyż to, ile razy wsiadł na swego konika zawsze bredził. W każdym razie biedny, Pygmalion, zmieszany, zalękniony, nie widział co z sobą zrobić i co odpowiedzieć.\nJames Burbank niezaprzeczenie ściągnął swym szlachetnym czynem nieszczęście i ruinę na plantacyą. Materyalne straty musiały być znaczne; z baraków, ograbionych przez rabusiów, a potem obróconych w perzynę, nie pozostało ani śladu; gdzie dawniej stały fabryki i warsztaty, były tylko stosy popiołu, z których się jeszcze wydobywały szarawe smugi pary, w miejscu składów i pracowni sterczały tylko poczerniałe, chwiejące się mury, a w miejscu kominów fabrycznych kupy cegły od ognia zczerniałej. Pola ryżowe, kawowe, warzywne, zagrody dla bydląt, przedstawiały widok tak zupełnego zniszczenia, jak gdyby je stratowało stado dzikich zwierząt. Wobec tego smutnego obrazu, pan Perry nie mógł zapanować nad swem oburzeniem i wyrywały mu się z ust gniewne groźne słowa, które nie mogły uspakajać Pygmaliona. Odszedł więc wkrótce pod pozorem, że w Castle-House swobodniej rozważy radę sprzedania siebie. Ale widocznie dzień był na to za krótki, bo kiedy wieczór nastał, on jeszcze nie powziął żadnego postanowienia.\nTego samego dnia, niektórzy z dawnych niewolników po kryjomu wrócili do Camdless-Bay. Można sobie wyobrazić ich rozpacz, gdy zastali wszystkie chaty zniweczone. James Burbank wydał rozkaz, żeby natychmiast zaspokojono przynajmniej ich najgwałtowniejsze potrzeby i część murzynów polecił umieścić w oficynach, które nie uległy pożarowi. Przedewszystkiem użyto ich do pogrzebania towarzyszy, poległych w obronie Castle-House i nieprzyjaciół zabitych przy ataku, rannych bowiem uprowadzili koledzy. Pochowali też oni i tych dwóch murzynów, zamordowanych z polecenia Texara gdy ich zastał na posterunku, przy małej przystani Marino.\nPo spełnieniu tego obowiązku, Burbank nie mógł się zaraz wziąść do zreorganizowania swego dominium, należało bowiem czekać rozstrzygnięcia kwestyi pomiędzy Południem a Północą, w stanie Florydy. Inne, ważniejsze troski, zajmowały myśl jego nieustannie, na wszelkie sposoby usiłował odnaleźć córeczkę; przy tem zdrowie pani Burbankowej było bardzo nadwerężone. Jakkolwiek miss Alicya nie odstępowa jej ani na chwilę i pielęgnowała ją jak matkę, wypadło wezwać lekarza. Jeden z praktykujących w Jacksonville posiadał zaufanie rodziny Burbanków, i wezwany, bez wachania przybył do Camdless-Bay. Zapisał wprawdzie różne lekarstwa, lecz mogłyż one skutkować, kiedy mała Dy nie została powróconą matce? Dlatego, James Burbank i Walter Stannard, zostawiając na straży Carrola, który nie mógł jeszcze wychodzić, co dzień zwiedzali oba brzegi rzeki i wysepki na niej położone, badali miejscową ludność, szperali po najmniejszych wioskach hrabstwa, obiecując dużą sumę temu, kto przyniesie wiadomość o najlżejszem śladzie… Poszukiwania te były jednak bezowocne. Jakim sposobem mógł ich kto uwiadomić, że Texar kryje się w głębi Czarnej Przystani? Nikt o tem nie wiedział, może dla lepszego zabezpieczenia swych ofiar od wszelkich poszukiwań. Hiszpan był zmuszony uwieść je w górę rzeki? Alboż terytoryum nie było dosyć rozległe, czy mało znajdowało się kryjówek w obszernych lasach centrum, pośród bezmiernych bagnisk południa Florydy, w okolicy tych niedostępnych Ewerglad, – żeby Texar mógł tak dobrze skryć przed okiem ludzkiem swoje ofiary? Prócz tego i doktór, przybywający co dzień do Camdless-Bay, uwiadamiał Burbanka o tem co się działo w Jacksonville, jako też na północy hrabstwa Duval.\nNie ulegało to wątpieniu, że federaliści nie dali jeszcze znaku życia na terytoryum florydzkiem. Czy specyalne instrukcye, nadesłane z Waszyngtonu nakazywały im zatrzymać się na granicy, nie probując jej przekroczyć? Taka postawa byłaby zgubną dla interesów nordzistów, osiadłych na terytoryum Południa, a w szczególności dla Jamesa Burbanka, tak skompromitowanego względem Południowców. Bądź co bądź, eskadra komandora Dupont znajdowała się jeszcze przy ujściu Saint-Mary i banda Texara dla tego została odwołana 3-ma wystrzałami armatniemi wieczorem 3-go marca, że władze Jacksonvillskie stropiły się fałszywym popłochem. Tej to pomyłce Castle-House zawdzięczało ocalenie od rabunku i zniszczenia.\nCo się tyczy Hiszpana, nie pomyślał – że on o ponowieniu wyprawy, dla ujęcia Jamesa Burbanka w swe ręce. Była to wątpliwa hipoteza; w tej chwili bowiem prawdopodobnie wystarczało mu to, że przypuścił szturm do Castle-House i porwał Dy wraz z Zermą. Zresztą, kilku szanownych obywateli nie lękało się objawić swe niezadowolenie ze sprawy Camdless-Bay i wstręt do przywódzcy wichrzycieli z Jacksonville, jakkolwiek ich sąd mało mógł obchodzić Texara. Hiszpan despotyczniej niż kiedy bądź panował w hrabstwie Duval ze swoją zgrają szaleńców. Ci ludzie bez dachu, ci awanturnicy bez skrupułów, nie krępując się niczem, co dzień oddawali się przeróżnym sui generis przyjemnościom podobniejszym do orgii. Wrzawa ich sięgała wtedy aż do plantacyi; odblask iluminacyi odbijał się na niebie, niby łuna pożarna. Umiarkowani ludzie, milcząc z konieczności znosili jarzmo tego stronnictwa, popieranego przez pospólstwo.\nW ogóle chwilowa bezczynność armii federalnej bardzo była na rękę nowym władzom Jacksonvillskim ułatwiając im rozpowszechnianie pogłosek, że nordziści nie przejdą granicy, że mają rozkaz cofnięcia się do Georgini i do Karoliny, że półwyspowi florydzkiemu nie grozi napad wojsk, walczących przeciw niewolnictwu, że będąc dawną kolonią hiszpańską, nie wchodzi on w zakres kwestyi, które Stany Zjednoczone usiłują rozstrzygnąć za pomocą broni. Dlatego też we wszystkich hrabstwach objawiał się pewien prąd, raczej przychylny niż niechętny ideom, których stronnicy, gwałtownych środków byli przedstawicielami. Ujawniało się to w wielu miejscach ale głównie w północnej części Florydy, w stronie granicy georgijskiej, gdzie właściciele plantacyi, zwłaszcza z Północy, doznawali wielkich krzywd.\nJakiejże trwogi zwłoka ta nabawiła Jamesa Burbanka i jego otoczenie. Nie mogli oni jednak przypuszczać, żeby federaliści myśleli unieruchomić się na granicy. W ostatnim liście Gilbert wyraźnie oznajmiał, że ekspedycye komandora Dupont i Shormana miała Florydę na celu. Czyżby, od czasu jak napisał ten list, rząd federalny wysłał przeciwne rozkazy do zatoki Eristo, gdzie eskadra czekała, przed wypłynięciem na morze? Czy powodzenie wojsk federalnych, w wirginii albo w Karolinach, zmuszała armią Unii do wstrzymania swego pochodu ku Południowi? Jakiż to był szereg ustawicznych niepokojów dla tej rodziny takiemi próbami nawiedzanej od początku wojny! Iluż katastrof mogła się jeszcze spodziewać!\nTak upłynęło 5 dni po opanowaniu Camdless-Bay. Żadna wieść nie dochodziła o przygotowaniach federalistów, żadna wiadomość o Dy lub Zermie, jakkolwiek James Burbank, wszystkich sił dokładał, żeby natrafić na ich ślad.\nW ten sposób doczekano się 9 marca, Edward Carrol zupełnie wyzdrowiał i wkrótce miał już uczestniczyć w poszukiwaniach przyjaciół. Pani Burbankowa była ciągle niezmiernie osłabiona; zdawało się, że życie z niej wyjdzie wraz ze łzami. W przystępie gorączki, wzywała córeczkę rozdzierającym głosem, chciała biedz jej szukuć. Po tych atakach wpadała w omdlenie, grożące jej życiu. Ileż razy miss Alicya lękała się, żeby ta nieszczęsna matka zmarła w jej objęciach!\nJedna tylko wieść nadeszła o wojnie w ciągu ranka dnia 9-marca. Na nieszczęście, była ona tej natury, że mogła dodać nowej siły stronnikom idei wyzwolenia.\nWedług tej pogłoski, generał południowych wojsk Yan Dorn, miał odeprzeć żołnierzy z Curtu, 6-go marca, w potyczce Bentonville, w Arkansas zmusił federalistów do odwrotu. Rzeczywiście, było to tylko lekkie starcie małego korpusu nordzistów z tylną strażą południowców i powodzenie to miało być sowicie powetowane w kilka dni później, zwycięztwem pod Pea Ridge, wystarczyło, to jednakże, by zdwoić zuchwalstwo wierzycieli. Rozsławiali oni w Jacksonville tę małą utarczkę, jako zupełną przegranę armii federalnej, wyprawiając przy tej sposobności nowe orgie, których zgiełk boleśnie odbijał się w Camdless-Bay.\nO takich to faktach uwiadomili Jamesa Burbanka, gdy powrócił około 5-tej wieczorem, z przeglądu lewego brzegu rzeki.\nJeden z mieszkańców Putnamu, przyniósł do Castle-House wiadomość, że poprzedniego wieczora, zdawało mu się, iż słyszy na jednej z wysepek rzeki Saint-John rozpaczliwe wołanie. Prócz tego widziano w tych stronach Indyanina Squambo, powiernika Texara wraz z jego czółenkiem, że się tam dał widzieć, nie ulegało wątpliwości, potwierdził to nawet jeden z pasażerów Shannonu, który powracając z miasta Ś-go Augustyna, wylądował tego dnia u tamy w Camdless-Bay.\nJakkolwiek był to słaby ślad, James Burbank z Edwardem Carrolem oraz dwoma murzynami, natychmiast wsiadłszy w czółno, popłynęli w górę rzeki i zbadali wysepkę jakoteż kilka chat rybackich, które zdawały się od pewnego czasu niezamieszkane na wyspie, w nieprzebrodzonych prawie gąszczach nie znaleźli śladów ludzkich; na wybrzeżu nic nie wskazywało, żeby jaki statek przybijał tam, Squambo nie pokazywał się nigdzie. Jeśli krążył do koła tej wysepki, to prawdopodobnie nie wysiadał na nią wcale.\nTegoż wieczora James Burbank, Walter Stannard i Edward Carrol siedząc w halli, rozmawiali o swych daremnych poszukiwaniach; około 9-tej miss Alicya pozostawiwszy w pokoju panią Burbankową na wpół drzemiącą, przyłączyła się do tej gromadki, aby się dowiedzieć o skutku ostatnich poszukiwań.\n– Trzeba się dowiedzieć co się dzieje. Czy federaliści nie zrzekli się czasem zamysłów swoich co do Florydy, – powiedział Edward Carrol.\n– Masz racyą, – odrzekł Stannard. Niepodobna żyć w takiej niepewności!\n– Dobrze, – nie dalej jak jutro, pojadę do Fernadiny… i dowiem się tam…\nW tej chwili zapukano z lekka do głównej bramy Castle-House, od strony alei, wiodącej do wybrzeża rzeki Saint-John.\nMiss Alicya z okrzykiem chciała biedz ku bramie daremnie powstrzymywana przez Jamesa Burbanka. Ponieważ nikt nie odpowiedział, na pukanie, ponowiło się jeszcze tym razem wyraźniej.


Port Haugesund - rezerwuj prom do Haugesund w Norwegii\nPort Promowy Haugesund\nKup bilet na promy do Norwegii na AFerry.pl\nPrzewoźnik DFDS Seaways zakończył obsługę pasażerską na tej trasie we wrześniu 2008. Proszę skorzystać z wyszukiwarki obok w celu znalezienia alternatywnego połączenia.\nMiasto Haugesund jest położone w południowo - zachodniej Norwegii nad Morzem Północnym. Znane ze względu na dramatyczny krajobraz fiordu. Od lat odgrywało ważną rolę w przyjmowaniu statków, które nie mogły podpłynąć do brzegów Norwegii przez wzburzone fale morskie. Haugesund jest chroniony przez złą pogodę dzięki wyspie Karmoy .\nTerminal Promowy Haugesund\nDo wrzesnia 2008 DFDS Seaways obsługiwało stąd połączenie na trasie Bergen - Haugesund - Stavanger - Newcastle.\nDojazd do portu Haugesund\nSamochodem: Trasa E39 z Bergen lub Stavanger wzdłuż wybrzeża morskiego. Po drodze jedzie się przez Byfjord Tunnel - tunel wybudowany 230m p.p.m.\nPociągiem/ autobusem: stacja kolejowa i autobusów znajduje się bardzo blisko termin terminalu. Dystans ten można pokonać pieszo. Bez problemu dojedziesz tu z Oslo, Kristiansand i Bergen.


Usługi deweloperskie – w jaki sposób zareklamować się w internecie? – Dom & Ogród\nWielu ewentualnych kontrahentów firmy nie wyobraża sobie udania się do placówki firmy bez ówczesnego sprawdzenia zawartości jej strony internetowej. Ba, dużo firm większość swoich usług świadczy kluczowej przez wypełnianie zgłoszeń czy zamówień online a ich placówka ogranicza się do stacjonarnego zatrudnienia dwóch, maksymalnie trzech osób. Dla wielu obszernych potentatów z kolei, jacy mają nawet bez wparcia Internetu, okazały zbyt na swoje produkty i nie muszą troskać się o bazę kontrahentów, strona internetowa www na bardzo wysokim poziomie to nieomalże obowiązek, jaki sprawi, że aktualni jakim sposobem oraz ewentualni konsumenci firmy nie odstraszą się widokiem brzydkiej, niezadbanej i chaotycznie nieprzejrzystej strony www.\nFrontpage, na który użytkownik Sieci odsyłany jest po wpisaniu godziwego adresu w przeglądarce lub ewentualnie zapytania w wyszukiwarce, stanowi tu reprezentatywną wizytówkę firmy, po zobaczeniu której kontrahent podejmuje kluczową decyzję na dużo miesięcy, jakim sposobem nie lat. Decyduje wówczas, czy jednostka gospodarcza jest wystarczająco poważna, by uwierzyć jej jako stały oraz ufający kontrahent. Posiadanie witryny internetowej do zachwycający pomysł na reklamę.\nMamy prawo stworzyć portal internetowy jeśli mamy na nim coś do przedstawienia. Może to być na przykład artystyczna biżuteria, zdjęcia, obrazy czy wiersze, które piszemy. W takim wypadku dobrym oraz prostszym w obsłudze rozwiązaniem jest blog bądź fotoblog. Jeżeli jednak jesteśmy właścicielami firmy lub też prowadzimy własną działalność przyzwoiciej zlecić wykonanie strony www z prawdziwego zdarzenia – wpadnij na tworzenie stron dla deweloperów a dowiesz sie więcej.\nMożemy na niej umieścić wszystkie dane dotyczące prowadzonej przez nas profesji. Na stornie głównej zawarto napisać kilka słów wstępnych. Wolno zamieścić również krótką notkę o sobie i pracownikach. Nieodzowne jest zapoznanie przyszłych kontrahentów z propozycją. Można również spisać dotychczasowe dokonania i osiągnięcia firmy. Należytym pomysłem jest załączenie galerii fotografii. Na końcu należy koniecznie umieścić w oddzielnej zakładce dane kontaktowe: imię, nazwisko, adres, telefon, fax i adres e-mail. Posiadanie własnej strony to wymagany szczegół budowania wizerunku każdej nowoczesnej firmy.


W ZAKRESIE DOSKONALENIA ZAWODOWEGO NAUCZYCIELI UCZĄCYCH POZA\nGRANICAMI POLSKI - 2018\nOśrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG) uprzejmie prosi o wypełnienie ankiety służącej przygotowaniu oferty edukacyjnej, skierowanej do nauczycieli uczących języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim poza granicami państwa polskiego. Zajmie to Państwu zaledwie kilka minut. Nauczycielom konsultantom ORPEG PCN pozwoli przygotować szkolenia odpowiadające konretnym potrzebom edukacyjnym.\nOśrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG) wspiera i promuje naukę języka polskiego wśród młodych Polaków przebywających za granicą. Poprzez rozwijanie różnych form kształcenia, umożliwiamy uczniom zdobywanie wiedzy o Polsce oraz doskonalenie umiejętności językowych podczas stałego lub czasowego pobytu w innym kraju. Zachęcamy polską młodzież do kontaktu z językiem polskim i polską kulturą, uczenia się on-line, kształcenia na odległość, korzystania z oferty dydaktycznej szkolnych punktów konsultacyjnych oraz współpracujących z ORPEG-iem nauczycieli i ośrodków polonijnych. Udostępniamy polskie podręczniki i pomoce dydaktyczne, prowadzimy działalność doradczą, wspieramy rozwój zawodowy nauczycieli pracujących za granicą, docierając do najodleglejszych miejsc na całym świecie. Nasza działalność umożliwia kształcenie dzieci obywateli polskich czasowo przebywających za granicą oraz wspomaga oświatę polonijną i polskojęzyczną.\nInformacja pochodzi ze strony http://www.orpeg.pl/


Wiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Przypomnienie o wojnie\n#16981 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2016-05-13 08:50\n10 maja br. uczestniczyłem w Spotkaniu z Barbarą Teresą Dominiczak oraz ks. kan. Januarym Żelawskim, podczas którego autorka i współautor prezentowali książkę "Siekierki – poemat o forsowaniu Odry". Spotkanie poprowadził ks Sławomir Kokorzycki - Prezes Fundacji Wspierania Kultury "Noc Poetów", otwarcia zaś dokonał Dyrektor Książnicy Pomorskiej Lucjan Bąbolewski.\nSpotkanie zaszczycił swoją obecnością weteran - uczestnik forsowania Odry w 1945 roku, płk Jan Szyszkowski. Uczestniczyła w spotkaniu także - koleżanka po fachu autorki prezentowanego Poematu - Pani Aleksandra Petrusewicz, która zadeklamowała wybrany fragment poematu. Występ Pani Aleksandry trochę mnie zadziwił. No bo jak tu się nie dziwować scenie przedstawiającej uczestniczenie i zadowolenie, a nawet cieszenie się z sukcesu "współzawodniczki" startującej w tej samej dyscyplinie - co prawda nie sportowej, ale jednak.\nPodsumowania prezentacji i zasłużone laury prezenterom, jak i innym zasłużonym wręczył Prezes szczecińskiego oddziału Związku Literatów Polskich - Pan Leszek Dembek.\nI wyobraźcie sobie, że i ja załapałem się na odczytanie, przez ks. Sławomira Kokorzyckiego swojej refleksji napisanej, po przeczytaniu poematu. Co prawda zachęciła Go do tego Autorka - prywatnie moja nauczycielka Języka Polskiego z Technikum Samochodowego. Zamieszczam ją poniżej - może - a nóż - ktoś przeczyta i głową przytaknie, że treść nie od rzeczy.\n– Prawda! Po tym co usłyszeliśmy.\nNie jeden z nas – tu obecnych – zapewne zauważył\nŻe nie tylko pod Monte Casino los wojny się ważył.\nOdra, w 45-tym, pod Siekierkami szeroko rozlała\nI tym samym sprzymierzeńcem niemieckim się stała.\nZaś Polacy, co niemiecki opór przełamać musieli\nW jej nurtach masowo tonęli.\nDwa tysiące żołnierzy pochłonął nurt Odry – zdradziecki.\nZanim Żołnierz Polski przełamał opór niemiecki.\nDziś Cmentarz Siekierkowski krzyżami się mieni.\nA głos – Za Wolną Polskę – dobywa się z ziemi.\nPewnego razu, gdy cmentarz odwiedzałem\nGłos, klęczącej przy grobie niewiasty usłyszałem.\nStaruszka, łkając – Śpij syneczku, śpij żołnierzu – śpiewała.\n– Żałość w mym sercu wezbrała.\nZapłakałem. Zapłakałem, nad losem żołnierza polskiego\nOd siedemdziesięciu lat tu spoczywającego.\n– Czy w spokoju?\n– Powiadają, że się w grobach przewracają.\nI to temu, że nie wszyscy Polacy, za polskich żołnierzy ich uznają.\nJako, że z dziada, pradziada jestem Polakiem – zaapeluję!\nCzcijmy pamięć o spoczywających, na Siekierkowskim Cmentarzu\nBo Oni – jak słyszeliśmy – swe, młode życie złożyli, na Ojczyzny Ołtarzu.\nTagi: wojna Bohaterstwo Żołnierza Polskiego


Oltnerstrasse 16, Schönenwerd, Szwajcaria\nZlokalizowany w samym centrum Schönenwerdu, dobrze zarządzany Hotel Storchen przygotował dla swoich gości pokoje dla niepalących.\nOd Habsburg Castle dzieli hotel jedynie 17 km. Obiekt leży w 10 minutach spaceru od centrum Schönenwerdu.\nObiekt zapewnia 50 pokoi wyposażonych w bezprzewodowy internet, sejf na laptopa, TV, PC i sofę. Są one również wyposażone w prywatne łazienki z prysznicem, suszarką do włosów i jacuzzi.\nBezpłatne śniadanie w formie bufetu jest serwowane w jadalni na ternie obiektu. Goście z pewnością docenią kuchnię śródziemnomorską podawaną w restauracji sezonowej. Szeroki wybór dań oferują Restaurant Fat'n'Happy i Wilerhof, znajdujące się w promieniu 250 metrów od hotelu.\nObiekt jest godzien uwagi ze względu na dogodną lokalizację. Wystarczy 50 minut, żeby dojechać do lotniska Zurich-Kloten.\nHotel oferuje pokoje dla alergików, skrytkę depozytową i windę, a także centrum biznesowe, salę zebrań i drukarki, aby sprostać potrzebom wszystkich swoich gości.\nDo użytku gości przeznaczono kryty basen, kort tenisowy i pole golfowe. Na gości pragnących aktywnego wypoczynku czeka tenis ziemny, jazda konna i kręgle.\nBest Western Hotel Storchen, Szwajcaria\nHotel Do Sandi Araquari strona internetowa\nHotel Americano Rio de Janeiro strona internetowa\nHotel Pestana Angra Beach Angra dos Reis strona internetowa\nHotel Bristol Alameda Vitória strona internetowa\nKwatera prywatna Quarto No Giardino D' Italia C/ Varanda Gramado strona internetowa\nHotel Migal Cue strona internetowa\nHotel Sh Ifach Calpe strona internetowa\nHotel Tan's Boracay Island strona internetowa\nWilla Ladisa Balangan Uluwatu strona internetowa\nOśrodek wypoczynkowy Pimmada Hut Haad Pleayleam strona internetowa\nHotel Playa Encantada Playa del Carmen strona internetowa\nHostel Haruya Umekouji Type B Kioto strona internetowa\nHotel Huxley Old City Stambuł strona internetowa\nZajazd Dream - Southridge 4 Dubaj strona internetowa\nHotel Vele Gondola Canal View - 2283 - Wenecja strona internetowa


Pompy spalinowe – motopompy\nSzukasz urządzenia, które pomoże Ci wypompować wodę z jeziora? Twoje pomieszczenie zostało zalane i chcesz jak najszybciej pozbyć się z niego wody? Nie masz bezpośredniego dostępu do energii elektrycznej? Bez obaw! Na Ogrody24.pl przygotowaliśmy coś w sam raz dla Ciebie.\nDostępne u nas wysokiej jakości pompy spalinowe – motopompy to niesamowicie wydajne urządzenia z doskonałymi podzespołami, które pomogą w opróżnieniu wody ze zbiornika. Oferujemy asortyment najwyższej klasy, który na pewno spełni Twoje oczekiwania. Dostępne u nas pompy charakteryzują się wysoką jakością oraz dobrą wydajnością do nawet ponad 1000 litrów na minutę!\nWydajność i funkcjonalność to podstawa\nW naszej ofercie znajdziesz pompy spalinowe – motopompy od najlepszych producentów na rynku. Nie tylko zapewnią one długą żywotność, lecz także poręczność – będziesz mógł przenosić je do woli, dzięki ich kompaktowości. Ponadto, producenci dołożyli wszelkich starań, aby nie były zbyt ciężkie. Wykorzystanie najnowocześniejszych technologii i innowacyjnych podzespołów umożliwiło stworzenie doskonałych pomp, które spełniają oczekiwania wszystkich klientów.\nDlaczego warto zainwestować w pompy na Ogrody24.pl?\nNiezależnie od tego, czego szukasz, na naszej stronie znajdziesz wszystko, czego Ci potrzeba. Nasi eksperci zadbali o zgromadzenie najlepszych produktów na rynku w tej kategorii, dlatego w każdej zakładce znajdziesz asortyment pierwszej klasy. Pompy spalinowe – motopompy to świetny wybór, który posłuży na lata, dlatego warto dokonać długoterminowych inwestycji.\nJesteśmy do Twojej dyspozycji i zachęcamy do kontaktu w razie jakichkolwiek pytań czy wątpliwości. Chętnie pomożemy wybrać odpowiedni asortyment do Twoich potrzeb! Spełniamy oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów, dlatego koniecznie musisz sprawdzić, jak działamy! Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych do poznania szczegółów naszej oferty.


POSEJDON - Oliwia 1 - Bułgaria - Wybrzeże Morza Czarnego - Słoneczny Brzeg - wakacyjnywynajem.pl\nBułgaria Wybrzeże Morza Czarnego Słoneczny Brzeg Oferta nr 20084\nCena za nocleg: 140 zł - 200 zł\nCena za tydzień: 980 zł - 1400 zł\nPrzestrzenny apartament w urokliwym miejscu Słonecznego Brzegu, tuż przy centrum nocnych rozrywek ,ale w zaciszu. W pełni wyposażona kuchnia, łazienka, spory balkon z widokiem na basen i częściowo na morze. Położony w sąsiedztwie bardzo ekskluzywnych hoteli, zaledwie 150 m od pięknej,plaży. Dla gości bezpłatny parking, oczywiście basen, oraz restauracja.\nBalkon/Taras, Wspólny basen, Miejsce parkingowe, Basen dla dzieci, Parking strzeżony, Wspólny ogród, Plac zabaw dla dzieci\nKuchenka, Żelazko, Telewizja Satelitarna, Lodówka, Suszarka do włosów, Zamrażarka, Kuchenka mikrofalowa, Dostęp do Internetu, Czajnik, Klimatyzacja, TV\nŁóżka dwuosobowe (1), Dostawki (1), WC (1), Salony (1), Sofy (1), Łazienki z wanną (1), Kuchnie (1)\n12-05-2017 – 18-06-2017 980 zł 140 zł 7\n19-06-2017 – 31-08-2017 1400 zł 200 zł 7\n01-09-2017 – 31-10-2017 1085 zł 155 zł 7\nPłatność rozłożona na dwie raty. 40% przedpłaty przy rezerwacji, pozostałe 60% miesiąc przed przyjazdem. Płatność przelewem na konto.\nWłaściciel dodał to ogłoszenie: 30-11-2016


[TVP1] Jaka to melodia? - Strona 62 - Forum media2.pl\nDzisiaj jest 29 maja 2020, 12:52\nStrona 62 z 147\nPost autor: Medyk24 » 09 sie 2018, 10:43\nCzyli wiadomo tylko tyle, że potwierdzają się informacje odnośnie nowego producenta, a jeśli Janowskiego nie będzie to nie tylko straci na tym "JTM?" ale też i cały, niezły dotychczas access prime-time Jedynki.\nPost autor: Poland » 09 sie 2018, 10:58\nJanowskiemu nie po drosze z ZPRem nie tylko z powodu żony ale i z tego że sam pracuje u konkurencji jeżeli chodzi o pracę w radiu\nPost autor: rynienka » 09 sie 2018, 12:37\nTak czy siak, sam pan Janowski potwierdza, że jest wybrana przez producentów grupa osób, która non stop okupuje stanowiska w "Jakiej to melodii?". Do tego zarzutu postanowił się nie odnosić, a wręcz przytacza wypowiedź jednego z takich zawodników. Podobne komentarze pojawiają się na stronie internetowej se.pl - od rzekomych "wielokrotnych uczestników" zarzekających się, że jest inaczej niż w artykule. A w pierwszych zdaniach przyznają mu rację w najważniejszej kwestii!\nPowtarzam jak mantrę: to dyskryminacja potencjalnych "świeżych" zawodników, sytuacja nadaje się do natychmiastowej reformy, która na szczęście następuje.\nTak samo nie wiadomo, dlaczego "SE" miałby być pozwany za ten artykuł przez p. Janowskiego? Prędzej pozew mogłoby wytoczyć Media Corporation, gdyby uznało, że artykuł przekłamuje kulisy produkcji teleturnieju, ale wówczas mogłoby okazać się, że większość z niego jest prawdą (na pewno nie wszystko: wyolbrzymiona jest sprawa z listą i castingami, bo na antenie widać, że dostają się ludzie także z nich, a nie tylko z ugadanek ze wspomnianą w poście p. Janowskiego "Olą").\nZresztą, uważam, że samo dzwonienie "Oli" czy też innych z ekipy realizującej program i namawianie ich na wzięcie udziału jest niedopuszczalne. Może rodzić podejrzenia, że skoro zawodnik umawia się na występ, wie też, jakie będą piosenki.\nTeleturniej to nie jest paradokument, gdzie z góry wszystko jest ustawione. To nie jest też talk-show. Tu gra się o pieniądze, jest konkurencja, która powinna być w pełni uczciwa i sprawiedliwa.\nPost autor: Poland » 09 sie 2018, 12:45\nPoniżej przytoczony na początku sierpnia przez pana Janowskiego artykuł z tygodnika "Na żywo" :\nPost autor: Trzeciak » 09 sie 2018, 12:51\nrynienka pisze: Teleturniej to nie jest paradokument, gdzie z góry wszystko jest ustawione. To nie jest też talk-show. Tu gra się o pieniądze, jest konkurencja, która powinna być w pełni uczciwa i sprawiedliwa.\nA teleturniej to też przede wszystkim zabawa, a nie poważny biznes. Nawet jeśli takie zarzuty to prawda (choć mi wygląda to na tworzenie alibi TVP do zmian w programie) to przecież "JTM?" nie jest jedynym teleturniejem w Polsce, i nikt nie zabrania uczestniczenia w innych produkcjach,\nPost autor: pulkownik » 09 sie 2018, 14:58\nMenedżerko-żona Janowskiego "Robert nie chce prowadzić teleturnieju po zmianach (...) Prezes TVP powiedział, że skończy jak Orłoś i Torbicka" - https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/r ... t-o-sekcie\nPost autor: SzymonNP » 09 sie 2018, 15:21\nZ Orłosiem, to się mogę zgodzić, ale czy Torbicka źle skończyła? Odnalazła się w Grupie TVN Discovery Polska bez problemu.\nPost autor: wiatriwoda » 09 sie 2018, 15:22\nJak Torbicka? To chyba pochwała\nPost autor: pulkownik » 09 sie 2018, 15:29\nBardzo mnie cieszą te zmiany, może wreszcie się coś ruszy, bo ileż można było oglądać tych smutnych wokalistów walących z taśmy, sztucznie wklejony, niczym w Paint'cie samochód w scenografię i przede wszystkim. naburmuszonego prowadzącego.\nPost autor: Kamil » 09 sie 2018, 15:35\nW takim razie pora na giełdę nazwisk. Kogo obstawiacie jako nowego prowadzącego lub prowadzącą "Jaka to melodia"?\nPS. Rafał Brzozowski odpada\nPost autor: sebastiannn » 09 sie 2018, 15:41\nMaćka Miecznikowskiego bym chciał, ale czy dałby radę?\nPost autor: Kamil » 09 sie 2018, 15:42\nA skończy się na Przemku Babiarzu Przecież brawurowo wykonał wiele piosenek podczas "Wielkiego Testu"\nPost autor: konradTV » 09 sie 2018, 15:45\nChciałbym żebym "Jaką to melodię" prowadził Jerzy Petersburski Jr.\nOstatnio zmieniony 09 sie 2018, 15:45 przez konradTV, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Trzeciak » 09 sie 2018, 15:45\nPierwsze podejrzenia to Jacek Borkowski (był przymierzany do prowadzącego, w 2001 roku prowadził kilka odcinków za zastępstwo Janowskiego) i wymieniany przez nas Maciej Miecznikowski.\npulkownik pisze: Bardzo mnie cieszą te zmiany, może wreszcie się coś ruszy, bo ileż można było oglądać tych smutnych wokalistów walących z taśmy, sztucznie wklejony, niczym w Paint'cie samochód w scenografię i przede wszystkim. naburmuszonego prowadzącego.\nTo kwestia kosmetycznych poprawek, nie rewolucji. A co do prowadzącego - nie wszyscy muszą go lubić, tak jak nie wszyscy przepadali za Pijanowskim w dawnym, czy Brzozowskim w obecnym "Kole Fortuny", ale jednak Janowski to symbol tego programu?\nDodam, że Jedynka emituje już spot castingowy bez ujęć na Janowskiego. To chyba wszystko wyjaśnia.\nNo i pytanie, czy we wrześniu nie ujrzymy programu pod nową nazwą. Wszak prawa do starej wciąż ma MC.\nPost autor: Sulisław I » 09 sie 2018, 15:55\nSwoją drogą schedę po Robercie Janowskim mógłby przejąć Rudi Schuberth lub Krzysztof Szewczyk.


ᐉ Podłogi z żywicy w Mrągowie, cena\nNależy również zauważyć, że błyszczące posadzka żywiczna w Mrągowie dają nieograniczony wybór odcienia i nasycenia, co jest wyraźnie wielką zaletą podłoga z żywicy.\nPodłoga z żywicy matowa jest jednym z rodzajów podłóg masowych. Ten rodzaj podłóg z żywicy nie jest gorszy od cech jakościowych innych rodzajów podłogi żywiczne w Mrągowie.\nCechą matowej podłogi z żywicy jest matowe wykończenie. Ta posadzki żywiczne w Mrągowie jest najpopularniejsza, ponieważ nie wymaga specjalnej pielęgnacji, jest trwała ze względu na swoją odporność na uderzenia i jest szczególnie lubiana przez konsumentów i projektantów ze względu na koszty ekonomiczne i możliwość tworzenia ciekawych rozwiązań projektowych.\nCo więcej, podłoga 3D w Mrągowie to nie tylko piękny dodatek, taka podłoga w łazience uchroni Cię przed zalaniem sąsiadów, ponieważ jest to ciągła powłoka, która jest wodoodporna.\nOsobną kategorią podłóg jest betonowa posadzka przemysłowa w Mrągowie. Są one specjalnie zaprojektowane do stosowania w trudnych warunkach magazynowych i w zakładach produkcyjnych. Wśród ich zalet można wyróżnić następujące cechy:\n– posadzki żywiczne w Mrągowie wytrzymują szeroki zakres temperatur i nie podtrzymują spalania;\n– przemysłowe posadzki polimerowe w Mrągowie są higieniczne i biologicznie bezpieczne;\nDlaczego powinieneś wybrać nas do instalacji podłogi z żywicy w Mrągowie\nJeśli chcesz wykonać posadzki żywiczne w Mrągowie, nasza firma oferuje swoje usługi. Zawsze starannie i odpowiedzialnie podchodzimy do realizacji każdego projektu, niezależnie od jego złożoności i zakresu. Nasi eksperci techniczni pomogą wybrać najbardziej odpowiedni rodzaj podłogi, biorąc pod uwagę warunki pracy i życzenia klienta. Doświadczeni pracownicy szybko i sprawnie wypełniają posadzki żywiczne, za którą cena w Mrągowie będzie najbardziej przystępna.\nNasza firma specjalizuje się we wszystkich rodzajach pokryć podłogowych. Mamy udane doświadczenie w zalewaniu powierzchni w pomieszczeniach mieszkalnych, biurowych i przemysłowych. Z kolei masowe podłogi polimerowe w Mrągowie dzielą się na podłogi poliuretanowe i epoksydowe.\nPodłogi poliuretanowe w Mrągowie tworzą twardą, elastyczną powłokę, która może wytrzymać znaczne obciążenia. Nie boją się zmian temperatury, warunków atmosferycznych i promieni ultrafioletowych. Dlatego mogą być stosowane w nieogrzewanych pomieszczeniach i na zewnątrz.\nPodłoga epoksydowa w Mrągowie to bezrozpuszczalnikowa, samopoziomująca mieszanka na bazie żywicy. Są bardzo wytrzymałe i odporne na zużycie, dlatego nadają się do układania w miejscach o dużym natężeniu ruchu. Za ich pomocą możesz nie tylko stworzyć gładką i trwałą powierzchnię, ale także stworzyć różnorodne opcje projektowania kolorów i wzorów. Podłogi epoksydowe wytrzymują działanie różnych cieczy i substancji aktywnych chemicznie. Można również zamówić podłogi z żywicy Mrągowo.\nPotrzebujesz porady na temat podłogi z żywicy w Mrągowie?\nPosadzki żywiczne w Mrągowie: Rodzaje instalacji\nPodczas prac budowlanych i remontowych oraz wznoszenia nowych budynków i budowli jednym z najważniejszych elementów dekoracji wnętrz jest projekt podłogi. Nasza firma ma duże doświadczenie w tej dziedzinie, dlatego z fachowego punktu widzenia możemy polecić podłogi masowe w Mrągowie, jeśli zajdzie potrzeba remontu lub montażu podłogi. Ten rodzaj konstrukcji jest optymalnym rozwiązaniem pod względem stosunku kosztów, estetycznego wyglądu i wydajności. Ważne jest, aby prace były wykonywane przez profesjonalnego odpowiedzialnego wykonawcę. Tylko w tym przypadku będziesz w stanie uzyskać wysokiej jakości wynik i wystarczającą trwałość.\nIstnieje kilka opcji montażu podłóg płynnych w Mrągowie. Różnią się one zastosowanymi materiałami i sposobami prowadzenia prac. Nowoczesne technologie zalewania można podzielić na dwie duże grupy:\nPosadzki betonowe w Mrągowie są stosowane jako solidna podstawa dla powłoki nawierzchniowej. Służą do wyrównywania powierzchni i odbierania działających obciążeń. Są mieszaniną cementu, gipsu i innych składników modyfikujących minerały.\nDo wykończenia nadaje się podłoga polimerowa w Mrągowie.\nDlaczego warto wybrać naszą posadzki żywiczne w Mrągowie?\nDlatego opłaca się u nas zamówić posadzki żywiczne w Mrągowie Zawsze szybko i sprawnie pomożemy ukończyć posadzki żywiczne w garażu i posadzka żywiczna na ulicy. Używanie w pracy tylko sprawdzonych materiałów zapewni długą żywotność bez utraty cech jakościowych.\nCzynniki, od których zależy koszt posadzki żywiczne w Mrągowie:\nZamówiliśmy posadzki żywiczne w Mrągowie wykonaną w wannie. Naprawdę nam się podobało, nie jest ślisko, to zdecydowanie plus. Zrobili to szybko i sprawnie, jesteśmy bardzo zadowoleni, a nawet pomyślimy w kuchni, aby wymienić płytki na posadzka żywiczna.\nDokonał napraw w garażu i konieczna była wymiana podłogi. Zwróciłem się do tej firmy, skonsultowałem i wybrałem dokładnie żywica podłogi przemysłowe w Mrągowie. Muszę podkreślić, że jest teraz o wiele łatwiejszy do czyszczenia, zadowolony z wyboru.\nDokonali napraw w mieszkaniu i wybrali podłogi z żywicy. Skontaktowaliśmy się tutaj w sprawie rekomendacji znajomych. Bardzo zadowoleni, kolory zostały dobrane idealnie, teraz polecam wszystkim tutaj posadzki żywiczne w Mrągowie.\nMamy małą firmę, jest kilka kwiaciarni. Zauważyliśmy podłogi z żywicy w innym sklepie i zdaliśmy sobie sprawę, że tego potrzebowaliśmy, ponieważ nie jest śliska. Zamówiliśmy tutaj podłogi żywiczne w Mrągowie i nadal będziemy zamawiać, musimy stopniowo aktualizować powłokę wszędzie.\nZrobili błyszczącą podłogę z żywicy w salonie. Bardzo się cieszymy, że współpracowaliśmy z tą firmą, montaż podłogi z żywicy w Mrągowie został wykonany sprawnie i szybko.


Aglio Olio łagodne – przyprawa – sklep cayenneprzyprawy.pl\n> PRZYPRAWY>Mieszanki przypraw z solą himalajską różową>Aglio olio łagodne\nTajemniczo brzmiąca nazwa tej kompozycji wielu smaków składa się z czosnku grys, naci pietruszki, płatków papryki, soli himalajskiej różowej, papryki pul biber.\nPrzyprawa stworzona do makaronów\nPrzyprawa ta stworzona została z myślą o spaghetti o tej samej nazwie. Jest to bardzo popularne danie we Włoszech, w Polsce z niewiadomych przyczyn nie zdobyło wielkiego uznania, a szkoda, bo smak i aromat jest zupełnie nieporównywalny do tych popularnych bolognese, czy carbonara. Używając tej przyprawy, na pewno pierwszym zapachem jaki poczujesz będzie przyjemnie pietruszkowo - czosnkowa nuta pomieszana z lekką ostrością papryki.\nSzybki przepis na włoskie danie\nAby przyrządzić spaghetti aglio olio wystarczy posiadać makaron, oliwę, czosnek, ostrą paprykę, świeżą pietruszkę i dedykowaną przyprawę. Wszystko drobno pokrojone wystarczy wrzucić na patelnię, wymieszać z makaronem ugotowanym al dente i otrzymamy prawdziwe Włochy na talerzu. Możesz odrobinę pofantazjować, dodać kilka oliwek, czy dobrej jakości salami – wtedy na pewno będzie jeszcze smaczniej i jeszcze pożywniej.\nSKŁADNIKI W ZMIENNYCH PROPORCJACH: CZOSNEK GRYS, POMIDOR IGŁA,\nPIETRUSZKA NAĆ, CHILLI GRYS, PAPRYKA GRYS, SÓL HIMALAJSKA.\nPRODUKT NATURALNY MOŻE ULEGAĆ ZBRYLANIU.\nPietruszka nać suszona...\nNa pierwszy plan...


Arka wielkiej radości - Łukasz Kaźmierczak - Portal OPOKA\nArka Noego to taki pierwowzór franciszkowego „chrześcijańskiego rabanu”. Mnóstwo pozytywnej energii, radość w czystej postaci i najbardziej na świecie ufna, bo dziecięca, wiara w Pana Boga.\nCały scenariusz rozmowy pada w gruzy po jakichś dwudziestu sekundach. Zamiast spokojnych, indywidualnych wywiadów zostaję otoczony gromadką roześmianych, rozgadanych, niemiłosiernie wiercących się na krzesłach dzieciaków. No tak, z klasycznego wywiadu nici. Ale właściwie czego się spodziewałem? To jest Arka Noego. Przedsmak takiej małej Arki mam przecież na co dzień w swoim własnym domu.\nPrzygoda, radość, przyjemność\nJulia, Dominika, Faustyna, Gosia, Zosia, Tymek, Franek — tyle zapamiętałem tak na szybko. Za chwilę zresztą i tak wszystkie imiona siedzących wianuszkiem wokół mnie dzieci z Arki Noego pomieszają mi się w głowie dokumentnie. Tym bardziej że towarzystwo nieustannie się przemieszcza. Rozmowa też jest jakaś taka niespecjalnie dziennikarska. Obowiązuje zasada: albo głucha cisza i nikt się nie wyrywa do odpowiedzi, albo wszyscy mówią jeden przez drugiego. Taki twórczy chaos.\n13-letnia Faustyna jest w Arce Noego najdłużej. Pierwsze kroki na scenie stawiała już jako pięciolatka. Najbardziej lubi śpiewać, inni różnie — jedni bardziej tańczą, drudzy tak jak Faustyna nastawiają się na śpiew, a jeszcze inni chcą robić wszystko naraz.\nCzym jest dla nich Arka? — Fajną zabawą — mówi Julka (o ile dobrze zapamiętałem jej imię) — bo często wspólnie wygłupiamy się i robimy różne śmieszne rzeczy, zwłaszcza przed koncertami. — Ale to też jest przyjemność — wylicza ktoś inny, bo przecież fajnie jest śpiewać, a jeszcze fajniej śpiewać dla tylu ludzi. — I przygoda, przygoda! — wołają chłopaki i zaraz któryś przypomina: — A pamiętacie jak przed jednym z koncertów byliśmy na lodowisku i jeździliśmy na łyżwach? I tutaj zaczyna się wyliczanie długiej listy kolejnych atrakcji. Od razu widać, że najmłodsi członkowie Arki czują się ze sobą bardzo dobrze.\nDużo koncertują? — O tak, bardzo, bardzo dużo — kiwają głowami — a najwięcej w czasie letnich wakacji i właśnie w okresie świąt Bożego Narodzenia. Dowiaduję się więc, kto, gdzie, kiedy — przy czym koniecznie mam napisać o koncercie w Gdańsku, bo tam będą przecież śpiewać w nocy — podkreślają z dumą. Po szczegóły odsyłają jednak do „wujków” z zespołu. No tak, wszelkie kwestie repertuaru, tras koncertowych, rozwoju artystycznego itp. to raczej u „cioć” i „wujków”. Dzieciaki mają na głowie znacznie poważniejsze zadania — na czele ze spontanicznością, radością i niewyczerpanymi pokładami energii.\nTaaaka duża choinka\nKuję żelazo póki gorące, bo towarzystwo choć bardzo grzeczne, to jednak chyba zbyt długo już siedzi przykute do jednego stolika. Pocieszam się jednak, że energię wyskaczą już za chwile, podczas charytatywnego koncertu kolędowego w auli poznańskiego uniwersytetu. A kolędy lubią śpiewać bardzo, bo to przecież daje dużo, dużo radości. — Narodziło się Dzieciątko Jezus — a to jest wielka radość w sercu — przekonuje rezolutnie mała Gosia (?). Tak, chyba Gosia. A ulubione kolędy? Tu już jest duża różnica zdań. Padają różne tytuły — tak „na słuch” mam jednak wrażenie, że zwycięża chyba frakcja skupiona wokół Świeć gwiazdeczko świeć — cudownej „arkowej” kolędy, która zrobiła zawrotną świąteczną karierę w polskich domach i podczas rozmaitych jasełkowych przedstawień.\nPłynnie przechodzimy do zwyczajów bożonarodzeniowych. Jest więc obowiązkowe dwanaście wigilijnych potraw, ktoś inny celebruje rodzinne ubieranie choinki, a chłopaki robią sobie zawsze wspólne, rodzinne zdjęcie gwiazdkowe. Gosia pokazuje obrazowo, za pomocą rąk, jak wygląda rozkład jej świątecznego domu. — W tym miejscu stoi choinka, o taaaka duża, a tam zawsze leżą prezenty. Czasami wystają nawet spod choinki, bo jest ich bardzo dużo. To dlatego, że i nas jest tak dużo przy wigilijnym stole — tłumaczy. Julia (?) z kolei przypomina o obowiązkowym oczekiwaniu na pierwszą gwiazdkę. — Aha, to takie strasznie długie czekanie — mówią chórem niemal wszyscy. Julia kontynuuje: — A potem siadamy do stołu, modlimy się wspólnie i szybko, szybko jemy, żeby jak najprędzej otworzyć prezenty.\nNasza rozmowa coraz częściej nieuchronnie schodzi właśnie na temat prezentów. Dzieci głośno zastanawiają się, co dostaną w tym roku pod choinkę, aż tu nagle jedna z dziewczynek (Dominika? A może jednak to Zosia?) wypala znienacka: — A ja to bardziej lubię robić innym prezenty, niż sama je dostawać. Zapada cisza. — Taaak, ja też — woła jeden z chłopców (Tymek?) — tylko że zawsze wcześniej pokazuję je rodzicom. — Zaraz, zaraz, jak to pokazujesz wcześniej? — dopytuję się. — No, to znaczy, że chowam je, a oni je i tak wcześniej znajdują — wyjaśnia chłopiec. Inni włączają się w ten dialog, opowiadając z entuzjazmem o tym, jak to tropią prezenty w różnych szafach, schowkach i domowych zakamarkach.\nW końcu przychodzi jednak czas na zadanie tego sakramentalnego pytania: kto ich zdaniem przynosi prezenty? — Najczęściej tata się przebiera i przynosi — mówi Franek (?) — Świętym Mikołajem nie jest, ale najmłodsze rodzeństwo ma taki ubaw, że nie chcemy psuć im zabawy — mówi z wyraźną wyższością w głosie. — Więc nie wierzycie w Świętego Mikołaja? — pytam. — Pewnie, że wierzymy. On istnieje, tylko jest w niebie. Bo to jest przecież święty. Święty Mikołaj — mówią. No tak, to są naprawdę bardzo mądre dzieciaki.\nDo świątecznego numeru „Przewodnika Katolickiego” została dołączona specjalna płyta z najpiękniejszymi kolędami i pastorałkami nagranymi przez Arkę Noego. Wśród nich znajdziemy klasyczne kolędy w jedynej w swoim rodzaju arkowej interpretacji, takie jak Przybieżeli do Betlejem, Wśród nocnej ciszy czy Cicha noc. Jest na niej także kilka własnych kompozycji, na czele z niezwykle popularnymi pastorałkami Świeć gwiazdeczko świeć i Gore gwiazda.\nArka Noego to fenomen na polskiej scenie muzycznej, powstały z niezwykłego połączenia umiejętności profesjonalnych, doświadczonych muzyków z dziecięcą spontanicznością, energią i szczerością. Nikt wcześniej tak nie grał i nie śpiewał o Panu Bogu.\nPomysłodawcą zespołu jest Robert „Litza” Friedrich. Wszystko zaczęło się w 1999 r., kiedy to z okazji pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II powstał na zamówienie TVP1 teledysk do piosenki Tato („Nie boję się, gdy ciemno jest”). Utwór stał się wielkim przebojem, a twórcy programu „Ziarno” zaproponowali Arce Noego nagranie kolejnych piosenek. Od tego czasu zespół odbył dziesiątki tras koncertowych i wydał dziesięć płyt, wśród nich m.in. A gu gu (2000), Mama tata mam 2 lata! (2001), Daj na zgodę! (2003), Od rana do wieczora (2005), Nie ma to tamto — subito santo! (2006), Gadu Gadu (2008) oraz Pan Krakers (2011).\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Boże Narodzenie dziecko wiara muzyka święty Mikołaj Arka Noego zespół hałas Prezenty raban


Flesz z Enbiej #33: Blowouty Magic i Blazers, triple-double George’a, tylko 140 punktów w meczu Bulls i Celtics – Enbiej.pl\nFlesz z Enbiej #33: Blowouty Magic i Blazers, triple-double George’a, tylko 140 punktów w meczu Bulls i Celtics\nAtlanta Hawks – Orlando Magic 108:76 (25:19, 32:17, 33:20, 18:20)\nHawks dopiero po raz drugi w tym roku wygrali co najmniej dwa spotkania z rzędu bezapelacyjnie pokonując najgorszą w ostatnim czasie drużynę ligi – Magic.\nGoście prowadzili już 21 punktami po pierwszej połowie, osiągając nawet przewagę 38 oczek na początku czwartej kwarty, a ich zwycięstwo od początku do końca nie było zagrożone.\nNajwięcej punktów dla Atlanty zdobył Josh Smith 30, dokładając do tego 10 zbiórek i 5 asyst. Świetne spotkanie rozegrał również drugi z podkoszowych Hawks – Al Horford, autor 26 oczek, 12 zbiórek i 5 asyst.\nObydwaj zawodnicy zupełnie zdominowali grę swojego zespołu i żaden z pozostałych zawodników Atlanty nie zdobył więcej niż 9 punktów.\nW szeregach Magic tylko dwóch graczy osiągnęło granicę 10 oczek – Andrew Nicholson i Jameer Nelson, a wczorajsza porażka Orlando była już ich 24 w ostatnich 27 meczach.\nCharlotte Bobcats – Indiana Pacers 77:101 (29:30, 17:19, 14:21, 17:31)\nJeszcze w pierwszej połowie Bobcats dotrzymywali kroku Pacers. Później jednak gospodarze zaczęli z każdą minutą powiększać przewagę odnosząc pewne zwycięstwo przed przerwą na All Star Game po dwóch porażkach z rzędu.\nDo wygranej Indiane poprowadził Paul George, który zaliczył pierwsze triple-double w karierze na poziomie 23 punktów, 12 zbiórek i 12 asyst.\nW pierwszej kwarcie obie drużyny rzucały na bardzo wysokiej ponad 50 proc. skuteczności. Później jednak szło im już gorzej, a na dodatek Pacers ograniczyli Bobcats do skuteczności na poziomie 23 proc. w pozostałych trzech kwartach.\nBardzo dobre zawody rozegrał zastępujący w pierwszej piątce Davida Westa Tyler Hansbrough, autor 19 punktów i 10 zbiórek.\nW szeregach Charlotte najwięcej rzucili Byron Mullens – 19, Gerald Henderson – 14 i Ramon Sessions – 13.\nChicago Bulls – Boston Celtics 69:71 (15:24, 21:11, 13:8, 20:28)\nTylko 140 punktów zdobyli zawodnicy Bulls i Celtics. To najmniejsza ilość, jaką rzuciły dwa zespoły w jednym meczu w tym sezonie.\nZarówno Chicago i Boston rzucali z fatalną skutecznością. Pierwsi trafili 27 z 74 rzutów (36,5 proc.), natomiast drudzy 28 z 76 (36,8 proc.).\nPonadto 19 punktów, jakie zdobyli gospodarze w drugiej i trzeciej kwarcie jest najmniejszym wynikiem w historii NBA, 71 oczek w całym spotkaniu jest trzecią najniższą zdobyczą punktową Celtics odkąd wprowadzono w sezonie 1954/55 ograniczenie 24 sekund na akcję.\nNajwięcej punktów dla Bostonu zdobył Brandon Bass -14, a po 12 rzucili Jason Terry i Kevin Garnett, z czego ten drugi 8 zdobył w czwartej kwarcie, dodając do tego 11 zebranych piłek.\nW drużynie Bulls najlepiej spisali się Joakim Noah, który zanotował 10 punktów i 16 zbiórek, a 12, najwięcej w drużynie, z ławki dołożył Marco Belinelli.\nWashington Wizards – Detroit Pistons 85:96 (19:21, 26:23, 23:21, 17:31)\nSpotkanie było bardzo wyrównane, prowadzenie w meczu zmieniało się 12-krotnie i 12 razy na tablicy wyników widniał remis.\nJeszcze na nieco ponad 5 minut do końca meczu obie drużyny miały na koncie po 76 punktów. Później jednak decydujący o zwycięstwie run 11-0 zaliczyli Pistons, wygrywając po raz czwarty z rzędu na własnym parkiecie. 6 punktów podczas tego runu zdobył Will Bynum, który w całym meczu zdobył 20 punktów, trafiając 8 z 12 rzutów z gry.\nNajlepszym strzelcem zespołu był jednak sprowadzony niedawno z Raptors Jose Calderon, autor 24 punktów aż 6-krotnie trafiając za trzy punkty.\nKolejne już 24 double-double w sezonie, na poziomie 16 oczek i 18 zbiórek, zanotował Greg Monroe, dla którego było to także 8 double-double z rzędu. To pierwszy taki wyczyn zawodnika Detroit od marca 1996 roku, kiedy to Grant Hill zaliczył 10 takich występów.\nW drużynie Wizards 20 oczek rzucił Emeka Okafor, a 16 dodał John Wall, dodając do tego 9 asyst. Podwójną zdobycz punktową zanotowali także Nene, Bradley Beal i Trevor Ariza, a każdy z nich zdobył 10 punktów.\nPhiladelphia 76ers – Milwaukee Bucks 92:94 (28:18, 22:25, 25:29, 17:22)\nSixers nie awansują w tym sezonie do play off. Jeśli chcieli zachować na to szanse to musieli wygrać w dzisiejszym spotkaniu. Nie udało im się i teraz tracą już 4 mecze do 8 na Wschodzie Bucks.\nPhiladelphia miała jeszcze szansę na zwycięstwo albo doprowadzenie do dogrywki po tym jak drugi rzut wolny spudłował Monta Ellis i Milwaukee miało tylko 2 punkty przewagi. Piłkę zebrał Royal Ivey i trener Doug Collins poprosił o czas.\nChwilę później rzut z prawego łokcia Jrue Holiday’a okazał się za mocny, piłki nie złapał Spencer Hawes, ta spadła na parkiet i zanurkowali po nią Luc Mbah a Moute i Holiday. Sędziowie zdecydowali, że o tym kto dostanie piłkę rozstrzygnie rzut sędziowski, a ten o dziwo wygrał niższy rozgrywający Sixers. Piłkę przejął Ivey, ale jego podanie do Holiday’a przechwycił Mbah a Moute i to zawodnicy gospodarzy mogli cieszyć się ze zwycięstwa.\nNajwięcej punktów dla Bucks zdobył Ellis 27, a 21 dołożył Brandon Jennings. Double-double na poziomie 17 oczek i 14 zbiórek zanotował Samuel Dalembert.\nW drużynie Sixers najskuteczniejszy był Evan Tuner, autor 20 punktów, 19 zdobył Hawes, 16, rozdając do tego 12 asyst Holiday, a 14 Nick Young.\nPortland Trail Blazers – New Orleans Hornets 63:99 (14:19, 12:19, 18:29, 19:32)\nPogrom. Tak w jednym słowie można opisać to co działo się wczoraj na parkiecie w New Orleans Arena. Miejscowi Hornets dosłownie zniszczyli gości z Portland zatrzymując ich na tylko 63 punktach i 32,4 proc. z gry.\nBlazers nie dość, że ponieśli upokarzającą porażkę, to jeszcze w drugiej minucie meczu stracili Wesley’a Matthewsa, który skręcił lewą kostkę, po czym udał się do szatni przy pomocy kolegów z zespołu i nie wrócił już na parkiet.\n36 punktowa wygrania, a przewaga w pewnym momencie była nawet 3 oczka wyższa, o największe zwycięstwo Hornets w tym sezonie.\nDo wygranej poprowadził ich nr 1 Draftu 2012 Anthony Davis, autor 21 punktów. Zebrał dodatkowo 11 piłek pomagając swojemu zespołowi wygrać walkę na tablicach 52-35. 14 oczek z ławki dodał Ryan Anderson, a 13 Jason Smith. W spotkaniu nie mógł zagrać Eric Gordon, ze względu na uraz prawej ręki i jego miejsce w pierwszej piątce zajął Austin Rivers.\nW szeregach Blazers zawiedli przede wszystkim liderzy zespołu Damian Lillard, który zdobył 12 punktów, najwięcej z zawodników Portland, ale trafił tylko 4 z 15 rzutów z gry. Podbne problemy ze skutecznością mieli LaMarcus Aldridge – 2/11 i Nicolas Batum – 1/10.\nDla Blazers była to już 5 porażka z rzędu i zrównali się tym samym bilansem z Los Angeles Lakers, tracąc obecnie trzy mecze do 8 na Zachodzie Houston Rockets.\nUtah Jazz – Minnesota Timberwolves 97:93 (10:17, 32:23, 26:23, 29:30)\nJazz prowadzili już 13 punktami na niecałe trzy minuty do końca spotkania. Następnie jednak run 9-0 zaliczyli Wolves, a Ricky Rubio po przechwycie piłki pobiegł sam na kosz przeciwników i miał szansę na zmniejszenie straty do tylko 2 oczek, ale został zablokowany przez Aleca Burksa i na więcej zawodnicy Utah już gospodarzom nie pozwolili.\nGości do zwycięstwa poprowadził duet Al Jefferson – Paul Millsap. Pierwszy zdobył 20 punktów i zebrał 11 piłek, a drugi 21 oczek i 8 zebranych piłek.\nPonadto w szeregach gości jeszcze 3 zawodników zaliczył podwójną zdobycz punktową. 11 dodał Demarre Carroll, a po 10 Randy Foye i Enes Kanter.\nW zespole Wolves z triple-double flirtował Rubio notując 18 oczek, 10 asyst i 9 zbiórek, a double-double na poziomie 24 oczek i 16 zbiórek zaliczył Derrick Williams.


Wszystkie okna dla oknówek. Ptasie historie z sąsiedztwa - Paweł Pstrokoński - 21,48 zł - PDF, mobi, ePub - porównywarka cen książek elektronicznych - SwiatCzytnikow.pl\nMiłość, zdrada, walka o władzę, rozstania i powroty. A obok dramatów zwykłe sprawy troska o dzieci, dom, o to, by było co do dzioba włożyć. To nie streszczenie tysięcznego odcinka telenoweli, tylko opis ptasiego życia. Wszystkie okna dla oknówek to wciągająca opowieść o codziennych zmaganiach ptaków żyjących w miastach, tuż obok nas. Śmigające po niebie jaskółki i jerzyki, dobierające się do śmietników wrony, coraz mniej liczne wróble i wszędobylskie gołębie. A obok nich te rzadziej spotykane i słabiej znane gatunki: śpiewające pokrzewki, bębniące dzięcioły, sokoły gniazdujące na wieżowcach i kominach, a nawet bocian biały, puszczyk i bielik oto główni bohaterowie tej książki. Paweł Pstrokoński z prawdziwą pasją przekonuje, że spotkanie oko w oko z ptasim sąsiadem jest możliwe zawsze i wszędzie w drodze do pracy, kawiarni czy sklepu, na spacerze w centrum miasta, w parku lub w nadrzecznych łęgach. Dzięki niemu nawet betonowe miasto może zmienić się w fantastyczną dżunglę idealną do podglądania przyrody.\nObecna najniższa cena książki to 21.48 zł\nZnaleziono 3 ofert ebooków od 21.48 zł