Administracja. - Sciaga.pl\nNauka- uporządkowany zbiór wiedzy o danej dziedzinie życia, wiedza ta jest należycie uzasadniona, opisana, przedstawiona. Treść tej nauki można zweryfikować. To co nauka mówi ma być powtarzalne.\n1)zarządzanie, zawiadywanie czymś, np. majątkiem, grupami społecznymi\n2)jest to zespół czynności, które są realizowane przez podmioty publiczne w zakresie funkcji administracyjnych, zarządzających.\nNauka administracji- ogół uporządkowanej i uzasadnionej wiedzy ludzkiej o zawiadywaniu grupami społecznymi, o czynnościach podejmowanych w zakresie tego zarządzania podejmowanych przez podmioty publiczne.\nDziedziny naukowe zajmujące się administracją:\n2)NAUKA ADMINISTRACJI (co jest przedmiotem badań)\nWszystko co dotyczy administracji publicznej\nWpływ otoczenia na funkcjonowanie\nAnalizuje wzajemne związki między otoczeniem a strukturą administracyjną\nLiczba ludności jaką administracja ma obsługiwać; im większa tym więcej spraw administracyjnych, aparat musi być bardziej sprawny, rozbudowany\nTeren, na którym administracja funkcjonuje, jego wielkość, co do którego podmiot administracyjny ma realizować swoje funkcje; jeśli obszar jest rozległy to może być potrzebne (od strony efektywności) stworzenie delegatur, wydziałów zamiejscowych itp.; pracownicy mogliby mieć daleko do pracy, ograniczenie możliwości zatrudnienia dobrych urzędników\nPoglądy polityczne; bardziej będą rozwijały się funkcje społeczne, np. pomoc społeczna, urzędy pracy  poglądy o charakterze socjalnym\nKultura; w społecznościach niewielkich np. festyny, dożynki, turnieje  wydarzenia organizowane przez administrację\nReligia; np. rejestrowanie ślubów kościelnych w urzędach, wymusił to konkordat  np. mogą być też państwa, gdzie religia stanowi prawo.\nUkształtowanie terenu; granice gmin biegną szczytami, by doliny wykorzystać na drogi\nSprawy struktur administracji; bada jaki układ relacji zastosować, aby administracja mogła realizować swoje funkcje; poznanie struktur\nFunkcjonowanie aparatu administracyjnego; jakie mechanizmy zastosować, aby można było w jak największym stopniu osiągnąć cel danej instytucji; porównuje się funkcjonowanie dwóch struktur dokonuje się analizy funkcjonowania\nCzynności decyzyjne; jak powinien być zarządzany i jak powinny funkcjonować podmioty zarządzające tym procesem\nProblem kadr w administracji; bada najlepsze metody pozyskiwania kadr, tak aby pracownik mógł efektywnie realizować swoje zadania (regulowane normami prawa  pragmatyki służbowe)\nProblematyka kontroli funkcjonowania administracji, poznaje najlepsze metody prowadzenia kontroli, wskazuje kryteria i środki jaki kontrolujący może zastosować\nSprawy techniki, automatyzacji w funkcjonowaniu administracji; nowe rozwiązania techniczne usprawniają funkcjonowanie, ale nie każda nowość techniczna jest zawsze korzystna, może to wynikać np. z błędnej procedury wprowadzania tej nowości.\nMetody pozyskiwania środków na funkcjonowanie administracji (spoza budżetu)\n3)NAUKA PRAWA ADMINISTRACJYJNEGO:\nCzęść ogólna- aspekty ustrojowe, podstawowe zasady, organy i ich wzajemne relacje, ustrój\nCzęść szczegółowa- regulacje prawne, odnoszące się do dziedzin życia\nPostępowanie administracyjne- czynności zmierzające do rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy; Kodeks Postępowania Administracyjnego; ordynacja podatkowa\nPojęcie administracji publicznej:\n- administracje prywatna\nAdministracja prywatna ma na celu wzbogacenie właściciela tejże struktury np. przedsiębiorstwa, spółki, domu.\nAdministracja publiczna nie jest nastawiona na zysk finansowy, ale działania zmierzają do pełnego zaspokojenia potrzeb społecznych.\nPod koniec lat 90’ zostało zapoczątkowane zjawisko prywatyzacji usług publicznych. Polega ono na tym, że podmioty prawa prywatnego wykonują funkcje państwa, realizują te zadania, które są gwarantowane przez struktury publiczne, a zatem zgodnie z ujęciem funkcjonalnym, podmioty te są elementem administracji publicznej, albowiem realizują zadania publiczne. Z tego tytułu państwo wyposaża te podmioty w atrybuty władzy np. mają możliwość wydawania decyzji/ rozstrzygnięć/ dyplomów ukończenia szkoły wyższej, które są zrównane z dyplomami szkół państwowych.\nAdministracja publiczna może być definiowana:\n2)jako działania zmierzające do osiągnięcia określonych celów publicznych.\nAdministracja publiczna w rozumieniu organizacyjnym są to wszelkie organy administracji oraz inne podmioty wykonujące w imieniu państwa funkcje administracyjne\nMa charakter struktury scentralizowanej; oznacza to, że wszelkie podmioty tej administracji niezależnie od tego czy mają charakter centralny czy terenowy realizują wole podmiotu najwyższego w strukturze (grupy podmiotów).\n- ministrowie kierujący działami administracji rządowej\n- kierownicy komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów kierujący działami administracji rządowej\na)poza Prezydentem RP, osoby piastujące funkcje organów są powoływane i odwoływane przez Prezydenta\nb)osoby piastujące funcie tych organów ponoszą odpowiedzialność konstytucyjną przed Trybunałem Stanu, a polityczną przed Sejmem\nc)Są organami zwierzchnimi w stosunku do wszystkich pozostałych\nd)Mają one właściwość w stosunku do całego terytorium kraju\ne)Mają funkcję przede wszystkim zarządczą, a na drugim planie dopiero jest element biurokratycznego administrowania; podmioty te wskazują kierunki rozwoju administracji, podejmują wiele decyzji o charakterze politycznym\n- Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej\n- Komendant Główny Straży Granicznej\n- Główny Państwowy Inspektor Sanitarny\n- Krajowy Lekarz Weterynarii\n- Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego\n- Szef Agencji Wywiadu\n- Prezes Wyższego Urzędu Górniczego (siedziba w Katowicach)\nItd. (ponad 100)\na)mają właściwość co do całego terytorium kraju\nb)kierownicy tych organów są powoływani i odwoływani przez organy naczelne\nc)przed tymi organami, które je powołują i odwołują ponoszą odpowiedzialność polityczną i służbową\n!!! Organ jest utworzony przez ustawy, natomiast organ naczelny powołuje osobę piastującą funkcje tego organu!!!\na)organy administracji zespolonej\nZespolenie może mieć różny charakter:\nbezpośrednie- występuje, gdy zespolenie ma charakter organizacyjny, kompetencyjny i osobowy\norganizacyjne- gdy aparat pomocniczy służby, inspekcji, straży jest elementem aparatu pomocniczego podmiotu, który sprawuje zwierzchnictwo; aparat pomocniczy np. urząd wojewódzki, ministerstwo, urząd gminy, urząd miejski\nkompetencyjne- gdy służba, inspekcja, straż realizuje zadania w imieniu i na rzecz podmiotu sprawującego zwierzchnictwo; w praktyce ustawy mówią, że: „zadania oświatowe na terenie województwa, należą do kompetencji wojewody, ale wojewoda realizuje je przy pomocy kuratora oświaty”.\nOsobowe- gdy służba, inspekcja, straż, jej kierownictwo jest powoływana i odwoływana przez zwierzchnika, np. wojewoda powołuje i odwołuje konserwat9ora zabytków, kuratora oświaty, inspektora ochrony środowiska.\npośrednie- jeżeli brakuje któregokolwiek z w/w elementów (osobowego, kompetencyjnego i organizacyjnego)\nOrgany administracji niezespolonej\nNie są bezpośrednio podporządkowane wojewodzie, lecz organom naczelnym bądź centralnym, zatem mówimy, że mamy do czynienia z podporządkowaniem pionowym. Ministrowie powołują i odwołują kierowników administracji niezespolonej.\nPrzed organami centralnymi organy niezespolone ponosza odpowiedzialność.\nW niewielkim zakresie organy te są również podporządkowane poziomo wojewodzie w zakresie jakim ten realizuje funkcje przedstawiciela Rady Ministrów, co oznacza np., że jeśli jest to niezbędne dla zrealizowania celu wskazanego przez Radę Ministrów to wojewoda może w tym zakresie wydać konkretne polecenie organom administracji niezespolonej.\nPełny, ale rodzajowy wykaz OAN zawarty jest w załączniku do ustawy o administracji rządowej w województwie. Zalicza się między innymi:\n- organy administracji wojskowej\n- organy administracji skarbowej\n- organy administracji podatkowej\n- organy administracji górniczej\n- organy administracji morskiej\nTo instytucje kultury, oświaty, ochrony zdrowia, a konkretnie szkoły wyższe, licea, szkoły podstawowe, izby wytrzeźwień, domy kultury, muzea, filharmonie.\nMogą występować jako podmioty utworzone przez różne organy. Większość tych podmiotów jest zorganizowane przez struktury terenowe, ale są także struktury prywatne np. GWSH, niepubliczne zakłady opieki medycznej itp. Mogą być utworzone przez ustawodawcę np. uniwersytety (tworzone na mocy ustawy).\nCel funkcjonowania to realizowanie zbiorowych potrzeb ludności poprzez świadczenie usług poszczególnym jednostkom.\nSą tworzone w celu ochrony interesów zarówno określonej korporacji zawodowej jak i interesów świadczeniobiorców korzystających z usług poszczególnych przedstawicieli korporacji zawodowej. np. samorząd rolniczy\nNie zalicza się tutaj związków zawodowych, gdyż mają one charakter powszechny, a nie korporacyjny.\nMoże mieć różną strukturę- zwykle centralna i terenowa.\nNie ma struktur centralnych, a jedynie terenowe. Związki gmin to tak naprawdę stowarzyszenia zwykłe, na zasadzie dobrowolności; nie wykonują funkcji administracyjnych, nie mogą nic nakazać obywatelowi, mogą kierować tylko petycje do ministrów, sejmu lub prezydenta.\nFunkcjonują w trzech rodzajach jednostek samorządu terytorialnego:\n- w samorządzie gminy,\n- w samorządzie powiatu,\t!!! to nie są organy !!!\n- w samorządzie województwa\nDopiero w tych strukturach funkcjonują organy samorządowe.\nIstota samorządu terytorialnego- ma charakter korporacyjny, czyli jest stworzony w celu realizacji potrzeb określonej grupy osób- zamieszkującej terytorium jednostki samorządu terytorialnego. Członkostwo w tej korporacji ma charakter obligatoryjny i ustawowy, to oznacza, że musimy przynależeć (z ustawy) do danej jednostki samorządu terytorialnego.\nST nie tylko świadczy usługi, ale również realizuje różne zadania przy zastosowaniu władztwa administracyjnego, co oznacza, że organy tego samorządu mogą jednostronnie kształtować treść stosunków administracyjno-prawnych, a następnie to co zarządzą mogą wyegzekwować nawet przy użyciu przymusu bezpośredniego.\nJednostki samorządu terytorialnego we własnym imieniu i na własny rachunek, co oznacza, że za ewentualne szkody, które zostaną wyrządzone działaniem organów, odpowiedzialność ponosi konkretny samorząd. Wynika to z posiadania osobowości prawnej przez gminy, powiaty i samorząd województwa.\na)stanowiącym i kontrolnym jest Rada Gminy (w miastach Rada Miejska)\nb)wykonawczym jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. W gminach wiejskich jest wójt, natomiast w miastach, o tym czy organem będzie burmistrz czy prezydent miasta decyduje liczba mieszkańców. Prezydent jest w miastach powyżej 100 tyś. mieszkańców oraz w szczególnych przypadkach, w miastach powyżej 50 tyś. oraz na podstawie przepisów wprowadzających określony rodzaj JST, w miastach, które utraciły status miasta wojewódzkiego (reforma administracji 1998/1999)\n- uchwalanie aktów normatywnych w zakresie wewnętrznego ustroju gminy i jednostek pomocniczych,\n- określenie zasad funkcjonowania i korzystania z gminnych obiektów,\n- ustalanie zasad gospodarowania mieniem gminnym,\n- kontrola organu wykonawczego.\nW znaczeniu ustrojowym większe znaczenie ma Rada Gminy/Miejska.\nSkłada się z 15-45 radnych wybieranych w wyborach powszechnych.\nWójt/ burmistrz/ prezydent miasta- organ wykonawczy, wybierany jest w wyborach powszechnych. Do zadań należy:\n- określanie sposobów wykonywania tych uchwał,\n- przygotowuje projekt budżetu i wykonuje uchwałę budżetową,\n- jest kierownikiem urzędu i przełożonym pracowników tego urzędu,\n- w przypadkach nie cierpiących zwłoki, w stanach zagrożenia życia, bezpieczeństwa publicznego może wydawać przepisy powszechnie obowiązujące na terenie gminy,\n- wydaje indywidualne decyzje administracyjne.\nGmina może tworzyć jednostki pomocnicze np. sołectwa, osiedla, dzielnice i inne. W tych jednostkach funkcjonują organy administracji.\na)stanowiący i kontrolny to zebranie mieszkańców\nb)wykonawczy to sołtys, który ma do pomocy Radę Sołecką\nc)organem opiniodawczo-doradczym jest Rada Sołecka\nOrganami osiedla/ dzielnicy są:\na)stanowiącym Rada Osiedla/ Dzielnicy\nb)wykonawczym jest Zarząd, na czele którego stoi przewodniczący\nW osiedlu zamiast Rady organem stanowiącym może być zebranie mieszkańców, rozstrzyga o tym statut jednostki pomocniczej nadany przez Radę Miejską.\nGmina może, ale nie musi tworzyć tych jednostek, zatem nie w każdej wiosce będzie sołtys.\na)stanowiący to Rada Powiatu, również kontrolny. W skłąd Rady Powiatu wchodzą radni pochodzący z wyborów powszechnych. Kompetencje analogiczne do Rady Gminy, lecz dodatkowo wybiera organy wykonawcze.\nb)wykonawcze to: Zarząd Powiatu, starosta, który wydaje indywidualne rozstrzygnięcia administracyjne, kieruje starostwem powiatowym.\nZarówno zarząd jak i starosta SA powoływani i odwoływani przez Radę Powiatową. Rada dokonuje ich wyboru.\nW powiecie nie ma jednostek pomocniczych. Powiat może stworzyć pewne struktury organizacyjne np. szkoły średnie.\na)stanowiący i kontrolny to Sejmik województwa składający się z radnych pochodzących z wyborów powszechnych\nb)wykonawczymi są: Zarząd województwa oraz marszałek województwa; są wybierane i odwoływane przez Sejmik województwa\nHistoryczny rozwój nauki administracji\nWyróżniamy dwa etapy rozwoju:\na)rozwój nauki administracji jako nauki niesamoistnej\nb)rozwój nauki administracji jako nauki samoistnej\nad. a) myśl naukowa\nZajmowała się poszczególnymi zagadnieniami, o których obecnie mówimy, że należą do nauki administracji, a które ówcześnie nie były utożsamiane z tą nauką, albowiem nie było świadomości istnienia takiej dziedziny nauki.\nPoszczególne instytucje tej nauki rozwijały się przy okazji rozwoju nauk innych np. nauka o państwie i nauki o zarządzaniu przedsiębiorstwami.\nNowoczesne rozumienie problemów administracyjnych, które są obecnie elementami tej dziedziny naukowej, należy datować od końca XVIIw. Kiedy następował zmierzch monarchii absolutnych, później oświeconych. W tym okresie (XVII- pocz. XXw.) najistotniejsze osiągnięcia w zakresie NA są związane z doktrynami kameralizmu i policyzmu.\nKameralizm- jest to odmiana merkantylizmu. c.d.n.\nMerkantylizm- doktryna i polityka ekonomiczna uznająca za główny sposób wzbogacania się handel ówcześnie połączony z podbojem, rabunkiem kolonii, rozwój przemysłu, komunikacji, rolnictwa.\nKameralizm c.d.- o nastawieniu fiskalnym rozpatrująca całość problemów gospodarczych z punktu widzenia panującego, grupy panującej, warstwy społecznej. Uznawali za jeden z głównych celów pełne zatrudnienie i pełne wykorzystanie sił wytwórczych. Poglądy kameralistów ulegały modyfikacji w zależności od rozwoju historycznego społeczeństwa. Pierwotnie koncentrowali się jedynie na powiększaniu dochodu panującego, następnie doktryna musiała uwzględniać funkcje opiekuńcze państwa, w zakresie których społeczeństwo wymagało zabezpieczenia podstawowych dóbr umożliwiających przeżycie. Powstał problem, w jaki sposób finansować np. darmowe posiłki, opiekę medyczną dla osób, których nie stać na pokrycie kosztów tych usług. Kolejnym okresem był okres związany z rozwojem korpusu urzędniczego. Urzędnicy zaczęli mieć coraz wyższe wymagania i powstał problem należytego ich wynagradzania.\nPolicyzm- doktryna społeczno-polityczna, która twierdziła, że całość działalności państwa można sklasyfikować, podzielić na działy (resorty) w poszczególnych działach należy zatrudnić urzędników, którzy będą rozdzielali dobra w imieniu państwa/ administracji.\nDo czasów współczesnych przetrwały pozostałości myśli policystycznej np. reglamentacja działalności gospodarczej.\nLiberalizm jest przeciwstawieniem policyzmu. Policyzm to także karanie grzywnami przez struktury administracyjne np. Inspekcja Handlowa, Inspekcja Pracy itp. itd.\nPolicja administracyjna to oprócz policji także straż pożarna, służby, inspekcje itp.\nZarówno kameralizm jak i policyzm rozwijał się w różnych krajach jednakże najwięcej osiągnięć w zakresie nauki administracji można dostrzec w kameralizmie i policyzmie niemieckim.\nW nauce francuskiej na szczególną uwagę zasługuje dorobek przemysłowca, teoretyka organizacji Heryka Fayola’i. on w organizacji przemysłowej wyodrębnił funkcje administracyjną składającą się z pięciu elementów:\nElementy tej funkcji administracji są adekwatne zarówno w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa jak i administracji publicznej. Występują zarówno w procesie inwestycyjnym jak i decyzyjnym.\nW USA zagadnienia administracyjne rozwijały się przy okazji rozwoju nauk politycznych i nauki o państwie. Wypracowano tam pogląd (XVIII-XIXw.), że należy rozgraniczyć aspekty polityczne od funkcjonowania administracji. Zatem administracja powinna być neutralna politycznie i profesjonalna. Urzędnicy powinni realizować cele wskazane przez polityków, a nie sami je kształtować, czyli normy ustalają politycy, a nie urzędnicy.\nNależy datować na XXw., dopiero w połwoei XXw. Został powszechnie przyjęty pogląd, ze nauka administracji jest odrębną dziedziną naukową od praw administracyjnego, nauki o państwie, nauki o zarządzaniu przedsiębiorstwem. Zaczęto postrzegać naukę administracji jako zajmującą się sztuką administrowania.\nW nauce niemieckiej wskazuje się, że NA jest dziedziną interdyscyplinarną, która czerpie swoje doświadczenie z różnych nauk. Twierdzi, ze NA to nauka o rzeczywistości, a nie o tylko modelach teoretycznych. Modele są punktem wyjścia do rozważań i nauka może oceniać czy model został zrealizowany czy nie i dlaczego. W zakresie NA dostrzega się problem podejmowania decyzji politycznych i prawnych.\nW nauce francuskiej akcentuje się, ze NA zajmuje się badaniem faktów administracyjnych z różnych punktów widzenia (politycznego, prawnego, socjologicznego i innych)\nW nauce amerykańskiej można dostrzec pewien relatywizm w stosunku do pierwotnie ukształtowanych poglądów. Kładzie się nacisk na racjonalność działań administracyjnych, co często wymaga zliberalizowania sztywnego poglądu o rozdziale funkcji politycznych oraz wykonawczych.\nW nauce polskiej w XXw. można wskazać już dorobek. Najwybitniejszym przedstawicielem jest Zbigniew Leoński, który uważa, że NA bada tą administrację z różnych punktów widzenia przez pryzmat aspektów ekonomicznych, politycznych, prawnych, socjologicznych, ale nie jest elementem tych nauk, tylko nauka samodzielną.\nTechniki badawcze w NA\nPoznanie rzeczywistości pozwalające na ocenę funkcjonowania struktur administracyjnych musi odbywać się w oparciu o ustalone reguły dające gwarancje, ze ustalenia wynikające z poznania będą zgodne ze stanem rzeczywistym. Przedmiotem badań NA jest przede wszystkim sama administracja. Cel badawczy musi zawsze służyć praktyce, aby przeprowadzić proces badawczy trzeba sformułować problem, który należy rozwiązać. Problem ten formułujemy w postaci hipotez, które następnie weryfikujemy albo stwierdzamy, że określony problem nie da się rozwiązać.\nPo postawieniu hipotez i tez należy określić w sposób jasny podstawowe pojęcia, których ustalenie zakresu i treści jest niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia procesu badawczego, analizy zgromadzonych materiałów i sformułowania twierdzeń. Te pojęcia nazywane bywają narzędziami porządkującymi np. ustalamy, co rozumiemy poprzez „zadania publiczne”, „działalność komunalną”, „zaspokajanie potrzeb”, „podmioty administrujące”, „zadania gminne”.\nSą różne fazy procesu badawczego (etapy procesu badawczego):\nPrzed przystąpieniem do zbierania materiałów musi nastąpić faza przygotowawcza, w ramach której ustala się przedmiot badania, cele badawcze, formułuje się hipotezy i rozważa możliwe techniki zbierania materiałów.\nPo fazie bezpośrednich przygotowań należy również wyjaśnić przedstawione pojęcia, czyli przygotować narzędzia porządkujące. Dopiero wówczas możemy przystąpić do zbierania materiałów różnymi dostępnymi technikami badawczymi.\nKorzystając z technik socjologicznych, możemy gromadzić informacje poprzez wywiady, obserwacje, analizę dokumentów, również można zastosować eksperyment.\nZ punktu widzenia prawidłowości ustaleń korzystne jest, aby zebrać możliwie najpełniejszy materiał, który zawiera informacje co do badanego przedmiotu. Mamy wówczas do czynienia z pełnym poznaniem zjawiska. Takie zbadanie rzeczywistości jest rzadko spotykane, ze względu na ograniczone środki jakimi dysponuje podmiot przeprowadzający badanie (osobowe, okres czasu itp.)\nJeżeli warunki, ograniczenia nie pozwalają na pełne poznanie zjawiska wówczas badane zjawisko poznajemy poprzez dobór próby. Dobieramy do zbadania co n-ty przypadek i wówczas uogólniamy nasze spostrzeżenia odnosząc je do całości zjawiska. Jest to tzw. technika migawkowa doboru próby.\nKorzystne jest zbieranie materiałów oryginalnych, nośników informacji o bezpośrednim charakterze a nie kopii zapasowych czy tez informacji już przetworzonych np. sprawozdań. Kopie/ sprawozdania mogą nie być dokładnym odwzorowaniem rzeczywistości.\n1)wywiad- może mieć charakter ustny (reguła) albo pisemny i wówczas swoim charakterem zbliża się do ankiety. Dla prawidłowości efektu poznania bardzo ważnym elementem jest wyselekcjonowanie grupy reprezentatywnej, z którą będzie przeprowadzany wywiad. W tym zakresie używa się reguły instrumentów matematycznych (losowy), statystycznych (rachunek prawdopodobieństwa). Wyeliminowanie aspektów subiektywnych, które mają wpływ na informacje udzielane przez osobę, z którą przeprowadza się wywiad. Wywiad może być reżyserowany lub spontaniczny. Reżyserowany polega na tym, że pytający jak i respondent wcześniej przygotowali się do rozmowy na określony temat w związku z czym istnieje większe prawdopodobieństwo, że pytający nie zapomni o istotnych dla problemu pytaniach, a respondent nie zapomni o najistotniejszych jego zdaniem aspektach rzeczywistości. Z drugiej strony wywiad spontaniczny umożliwia adekwatną reakcję na treść udzielanych odpowiedzi. W trakcie wywiadu mogą ujawnić się nowe okoliczności istotne dla problemu badawczego, o których wcześniej pytający nie wiedział, dlatego najkorzystniejszym jest połączenie obu rodzajów wywiadów.\n2)ankieta- dwa rodzaje ankiet; imienne i anonimowe. Z punktu widzenia efektywności/ prawidłowości informacji zwykle korzystniejsza jest ankieta anonimowa, gdyż respondent ma mniej obaw i nie może mieć nadziei, iż przedstawienie korzystniejsze niż jest to w rzeczywistości, spowoduje dla niego pozytywne konsekwencje.\n3)obserwacja- obserwator może być elementem pasywnym albo aktywnym. Jeżeli jest aktywny mówimy o obserwacji uczestniczącej. Obserwujący realizuje czynności, które należą do zakresu obowiązków podmiotu obserwowanego. Obserwując innych sam wydaje decyzje. Taka obserwacja pozwala na lepsze poznanie wszystkich uwarunkowań, które związane są z realizacją zadań obserwowanego podmiotu. Zwykle podmiot obserwowany nie ma świadomości, że jego działania są oceniane/ utrwalane. Obserwacja zewnętrzna charakteryzuje się tym, że obserwujący nie uczestniczy w pracach obserwowanego podmiotu, a tylko realizuje przebieg czynności/zdarzeń. Zwykle jest to obserwacja jawna.\n4)analiza dokumentów- wyróżniamy analizę dokumentów sporządzonych rutynowo, co do których treści nie ma wątpliwości, że odzwierciedla rzeczywiste intencje np. zarządzenia, pisma okólne, wytyczne. Mniej pewne są dokumenty sporządzone incydentalnie, ad hoc, co do których treści nie ma pewności, ze przedstawiają stan rzeczywisty. Mogą np. określać stan w perspektywie subiektywnych odczuć autora. Zatem wiarygodność takich informacji należy zawsze weryfikować np. protokoły zeznać świadka, oświadczenia strony postępowania.\n5)eksperyment- polega na stworzeniu sztucznych sytuacji, która jest podobna do stanu realnego i w oparciu o ta sytuację możemy pozyskiwać informacje co do pożądanych zachowań albo nieprawidłowości, np. stosuje się taki eksperyment przy wprowadzaniu nowych rozwiązań technicznych np. komputeryzacja ZUS-u (bez eksperymentu)\nPrzykładowe pytania egzaminacyjne:\na)Opisz techniki zbierania materiałów\nb)Jakie elementy określają indywidualne stanowiska pracy w administracji\nc)Opisz etapy procesu decyzyjnego\nPolega na przetwarzaniu zebranego materiału, na jego klasyfikacji. Te czynności powinny dać możliwość sformułowania wniosków, co do badanego zjawiska. Aby analiza była efektywna, prawidłowa to już na etapie zbierania materiałów, badający musi dbać o prawidłowy dobór tych materiałów, informacji. Czasami analiza jest realizowana jednocześnie z etapem zbierania materiałów. Korzystne jest przeanalizowanie badanego pola pod względem przydatności wszystkich elementów, tak aby nie zaśmiecać badania niepotrzebnymi informacjami.\nDo klasycznych metod analizy zaliczamy:\npolega na wskazaniu ewolucji zjawiska w badanym przedziale czasu. Jest ona niezbędna jeżeli badający chce ocenić czy określone zjawisko ma charakter trwały, przejściowy, incydentalny. Pomocna jest w planowaniu przyszłości.\njest pomocna jeżeli badający ma na celu wykazać istotę badanego zjawiska d strony ilościowej.\njest właściwa dla analizy mającej na celu odpowiedź na pytanie czy działania administracyjne są zgodne z prawem czy funkcjonowanie tej administracji jest legalne. Wówczas badający powinien pierwotnie ustalić model prawny funkcjonowania tej administracji a następnie ustalić stan faktyczny i poprzez przyporządkowanie tych dwóch stanów ocenić stopień odwzorowania.\njest przydatna jeśli badający ma udzielić odpowiedzi na pytanie, która ze struktur funkcjonuje lepiej, efektywniej, które sposoby podejmowanych działań w sposób pełniejszy realizują cel administracji. Wówczas porównuje się dwa lub więcej ustalone stany faktyczne.\nZ punktu widzenia ekonomiki administracyjnej, efektywności badań, najbardziej korzystne jest jednoczesne korzystanie z kilku metod badawczych, albowiem pozwala to na wszechstronne zbadanie zjawiska. Niewiele więcej potrzeba nakładu pracy, aby ten sam materiał badawczy poddać analizie z jeszcze innego punktu widzenia.\nSkalowanie  nowoczesna technika badawcza\nPolega na przeobrażeniu wartości wskaźników opisowych we wskaźniki liczbowe. Poszczególnym cechom przedmiotów przyporządkowujemy określoną liczbę punktów według ustalonej wcześniej skali. Następnie sumujemy punkty wynikające z cech badanego przedmiotu i uzyskujemy rezultat liczbowy. Zatem przekształciliśmy opis w wartość matematyczną.\nW trakcie analizy należy optymalizować badany materiał, a z drugiej strony należy optymalizować stan pożądany (jaki powinien być). Pierwsza optymalizacja pozwala na dobór takich informacji, które będą wartościowe, druga pozwalana wyciągnięcie właściwych wniosków.\nTen etap jest już zrealizowany jeżeli badający ustali stan faktyczny. To jest minimum. Natomiast wnioski powinny zawierać poza tym wskazania wartościujące, które by mówiły czy ustalony stan faktyczny wskazuje na prawidłowość czy też nieprawidłowość działania administracji. Jeżeli jednym z wniosków jest „nieprawidłowość” to badający powinien ustalić okoliczności, które doprowadziły do takiego stanu, zdiagnozować, powinien wskazać działania, które w przyszłości zapobiegłyby nieprawidłowościom. Natomiast jeżeli działanie administracji jest prawidłowe to badający powinien wskazać gwarancje tego prawidłowego stanu (co powoduje, że stan jest prawidłowy).\nAdministracja jako część systemu społeczno-politycznego\nKlasyczny podział władz we współczesnym państwie na władze ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą nie jest wystarczający dla ukazania wszechstronności relacji jakie występują między administracją a innymi podmiotami funkcjonującymi w państwie. Podziały co do świata polityki i administracji nie przebiegają między parlamentem a administracją, podział jest zróżnicowany. W samej władzy wykonawczej istnieje podział między politykami sprawującymi funkcje kierownicze a urzędnikami. Dodatkowo często urzędnicy również są politykami. Powstaje zatem pytanie w jaki sposób rozgraniczyć funkcje polityczne od administracyjnych aby było to korzystne z punktu widzenia realizacji celów administracji; a po drugie zachodzi pytanie: kto ma większy wpływ na administrowanie? Czy politycy czy apolityczni urzędnicy?\nW obecnej administracji niezbędne jest współdziałanie polityków z aparatem administracyjnym i odwrotnie, albowiem jest to efekt takiego modelu prawnego obsadzania stanowisk kierowniczych w administracji. Wybory na te stanowiska mają charakter polityczny (wójt, prezydent miasta, prezydent RP, wojewoda, minister, premier). Politycy mają bardzo duży wpływ na funkcjonowanie administracji, gdyż wskazują kierunki działania, określają poszczególne zadania (zazwyczaj określone normatywnie, ale normy tworzone są przez polityków, a urzędnicy mają obowiązek normatywnie określony- realizować ustalone normy).\nPolitycy-decydenci często podejmują decyzje w oderwaniu od realiów administracyjnych i wówczas urzędnicy mają problem w jaki sposób zrealizować w niesprzyjających warunkach cel wskazany przez decydenta. Brak uwzględniania realiów administracyjnych może doprowadzić do paraliżu działań urzędniczych albowiem cel może okazać się zbyt trudny do zrealizowania (obiektywnie), wówczas polityk okazuje się decydentem podejmującym nieprawidłowe decyzje w zakresie wykonywania celów działania. Wówczas mechanizmy polityczne, wyborcze powodują, że polityk traci stanowisko, albowiem nie może skutecznie współdziałać z otoczeniem. W praktyce zatem konieczne jest współdziałanie polityków i urzędników.\nWzajemne relacje między polityka a administracją wypracowały style, modele sterowania trą administracją. Do klasycznych modeli sterowania zaliczamy:\nb)model kierownictwa egzekutywy\nzałożeniem tego modelu jest to, ze parlament będący podmiotem sprawującym władzę ustawodawczą jest hierarchicznie nadrzędny w stosunku do administracji, albowiem wskazuje on poszczególne zadania, które administracja musi zrealizować, określa kierunki rozwoju administracji, społeczeństwa. W modelu tym niejasna jest kwestia inicjatywy w zakresie wskazania kierunku rozwoju. Model ten nie mówi, kto ma inicjować proces legislacyjny- czy tylko politycy czy również podmioty władzy wykonawczej. Niewątpliwe jest jedynie to, że administracja ma realizować plany ustalone przez parlament.\nParlament czasami określa te podmioty, które posiadają formalne kompetencje w zakresie inicjatywy prawodawczej. W Polsce uczyniło to Zgromadzenie Narodowe uchwalając konstytucję, ale nawet w sytuacji, gdy mamy wymienione podmioty, którym przysługuje inicjatywa ustawodawcza, nie oznacza to, że rzeczywista inicjatywa nie może pochodzić od innego podmiotu np. partii politycznej.\nw tym modelu decyzje polityczne podejmuje kierownik określonej struktury administracyjnej natomiast władza prawodawcza (parlament) realizuje jedynie funkcje kontrolne. Ten model ukazuje dominację tego podmiotu, który ma najwyższą pozycję w strukturze administracyjnej. On dokonuje wyboru, natomiast wyboru tego nie ma aparat urzędniczy, który realizuje jedynie decyzje hierarchicznie przełożonego. Decydentem jest zatem np. Prezes RM, który ma w strukturze urzędniczej najwyższą pozycję.\nFunkcja kontrolna parlamentu wyraża się w jego kompetencji do wyrażania wotum zaufania albo wotum nieufności, bezpośrednio dla premiera (skutek dla całego rządu) albo pośrednio- wobec poszczególnych ministrów. Sejm może zlecić NIK-owi przeprowadzenie kontroli w określonej instytucji administracyjnej.\nzgodnie z tym modelem administracja przygotowuje projekty decyzji, wskazuje różne zagrożenia, ograniczenia, które muszą być uwzględniane przez polityków formalnie podejmujących decyzje. Jednakże określając projekty decyzji mają (decydenci formalni) istotny wpływ na treść ostatecznego wyboru, albowiem polityk (decydent formalny) dokonuje wyboru tylko spośród przedstawionych mu alternatyw. Według tego modelu rola urzędników w sterowaniu administracją jest największa.\nPolitycy podejmując określone decyzje korzystają z merytorycznej wiedzy podległych urzędników. Muszą zaufać urzędnikom, iż dostarczają oni prawdziwych informacji. Politycy kontrolują realizacje celów, które zostały przez nich wyznaczone w wyniku dostarczanych informacji. relacje między politykami a urzędnikami mają charakter instytucjonalny. Kształt konkretnych organizacji wymaga postawienia na jej czele urzędnika będącego politykiem, albowiem zadania instytucji mają charakter nie tylko wykonawczy, ale również zarządzający, polityczny.\nInny rodzaj powiązania występuje w wyniku faktycznego kreowania stanowisk i obsadzania ich „przyjaciółmi politycznymi”, w ten sposób zwiększa się liczba polityków, którzy będą kreowali kierunki rozwoju administracji. Może to prowadzić do upolitycznienia stylu działania administracji.\nPolska administracja powinna podejmować działania w celu osiągnięcia „dobra wspólnego”, a nie w celu realizacji politycznych zamierzeń. Przeciwdziałać niekorzystnym tendencjom ma zasada, iż administracja działa na podstawie prawa, kolejnym gwarantem prawidłowości jest bezinteresowność urzędnika, jego mentalność. Urzędnik powinien być osobą wrażliwą społecznie.\nAdministracja powinna tak realizować cele jak oczekuje tego społeczeństwo, a nie określona grupa polityczna. Powinna administrować w oderwaniu od interesu prywatnego poszczególnych jednostek. Powinien przede wszystkim liczyć się interes grupy społecznej, mieszkańców, gminy, powiatu, województwa. Gwarantem bezinteresowności powinny być stosowne wynagrodzenia pracowników administracji, ich pewność statusu urzędniczego, trwałość stosunku zatrudnienia.\nUrzędnicy powinni być neutralni w stosunku do klientów administracji (wszyscy powinni być równi). Administracja stosując prawo powinna czynić to w sposób bezosobowy nie zważając np. na to jaką kto pełni funkcję w społeczeństwie (czy minister czy ktoś z „tłumu”).\nBezosobowość odnosi się również do działań administracji a zatem administracja podejmuje działania jako całość struktury i cała struktura ponosi odpowiedzialność za działania poszczególnych członków tej struktury co oznacza, ze odszkodowanie przysługuje od podmiotu, który jest reprezentowany przez tę administrację, a nie od konkretnej osoby będącej urzędnikiem w strukturze administracyjnej.\nSytuacja społeczno-gospodarcza wymaga od administracji wrażliwości społecznej. Musi widzieć egzystencjalne potrzeby członków społeczeństwa. Urzędnik nie może być jedynie biurokratą, który stwierdzi, że nie był spełniony wymóg prawny, ale powinien wskazać osobie potrzebującej sposoby pokonania formalnych przeszkód uniemożliwiających uzyskanie świadczenia np. z pomocy społecznej. Bezduszność administracji w dłuższym okresie czasu powoduje spiętrzenie niezadowolenia społecznego co prowadzi do zmiany przywódców politycznych, którzy następnie wymieniają urzędników.\nPracodawcą urzędników jest szeroko rozumiane państwo, a nie polityk stojący na czele określonej struktury, zatem niezbędne jest partnerstwo urzędnika mającego silną pozycję zawodową i politykami, których siła ma charakter przejściowy. Na funkcjonowanie urzędników niekorzystny wpływ wywiera niestabilność prawa. Urzędnicy mają trudności w poznaniu modelu prawnego administrowania. Takich kłopotów nie mają politycy, gdyż wydając nowe normy uchylają normy, które wcześniej obowiązywały.\nBiurokratyczny system administracji\nWyróżniamy różne systemy biurokratyczne, które w różny sposób określają struktury organizacyjne w administracji. Do takich struktur zaliczamy:\npunktem wyjścia do rozważań nad tymi strukturami jest jednak struktura biurokratyczna, której model scharakteryzował Max Weber.\nPodstawowym założeniem tego modelu jest, iż obywatele SA posłuszni prawu, realizują normy prawne, a administracja jedynie wprowadza te normy w życie, zatem człowiek nie realizuje samoistnych poleceń administracji lecz realizuje to, co nakazują normy prawne.\nCechy modelu Weber’a:\n1)władze organizacyjną powinni posiadać urzędnicy mający kompetencje w zakresie organizacji administracyjnej zdobyte w odpowiednich instytucjach naukowych (zakres zarządzania administracją),\n2)urzędnicy powinni być zorganizowani w hierarchicznych strukturach tak, aby kierownik instytucji nie musiał bezpośrednio kierować wszystkimi podległymi pracownikami- wieloszczeblowość\n3)uprawnienia decyzyjne w strukturze administracyjnej powinny być skoncentrowane na najwyższym szczeblu w hierarchii. Pozwala to na jednoznaczne ustalenie odpowiedzialności\n4)poszczególne jednostkowe zadania są rozdzielane pomiędzy stanowiska, biura, zespoły w taki sposób aby nie dochodziło do konfliktów kompetencyjnych\n5)urzędnicy powinni być poddani kontroli i dyscyplinie pracy\n6)komunikowani się zarówno między strukturami administracyjnymi jak i między tymi strukturami a klientami administracji powinno mieć formę pisemną, aby można było w późniejszym okresie ustalić treść wzajemnych oświadczeń\n7)dobór kadry powinien być oparty na selekcji kandydatów\n8)struktura administracji powinna zapewniać urzędnikowi stabilizację, możliwość podnoszenia kwalifikacji\n9)strukturę obowiązuje poufność działań, a jawność odnosi się jedynie do stron konkretnego postępowania administracyjnego oraz działań o charakterze publicznym.\nModel Max’a Weber’a jest teoretyczny, który nie ma odwzorowania teraz w czystej postaci.\nObecnie funkcjonujące systemy biurokratyczne poza tymi cechami, które wyróżnił Max Weber charakteryzują się dodatkowymi cechami:\n1)biurokracja komunikuje się zarówno w stosunkach wewnętrznych jak i zewnętrznych w formie pisemnej. Istotne elementy pracy administracji są dokumentowane\n2)istnieją ograniczenia kompetencyjne między poszczególnymi stanowiskami pracy, organami\n3)administracja działa w sposób poufny\n4)działa w sposób przewidywalny (powinna) co jest konsekwencją działań na podstawie prawa\n5)konformizm- chcąc zaoszczędzić sił i środków postępuje rutynowo, zgodnie z wcześniej wypracowanym wzorcem\n6)efektywność działania, która jest również spowodowana tym, że urzędnik nie zawsze musi odkrywać nowe rzeczy, stany, ale może postępować zgodnie z wzorcem\n7)bezosobowość- co pozwala być jej podmiotem obiektywnym\n8)gwarancją obiektywizmu jest myślenie normatywne\nObecne systemy biurokratyczne mogą być w różny sposób zorganizowane. Jako przykłady możemy wskazać systemy, struktury macierzowe oraz hybrydowe:\n1)MACIERZOWA- składa się z dwóch części- stałej oraz zmiennej. Część stała struktury realizuje zadania, które są typowe i występują przez cały okres funkcjonowania tej struktury; na takiej zasadzie są zorganizowane stałe wydziały w urzędach. Część zmienna funkcjonuje w przypadkach szczególnych i powstaje dopiero wówczas, jeżeli zaistnieje taka potrzeba, zatem w okresie normalnego funkcjonowania struktury takiej części zmiennej po prostu nie ma.\n2)HYBRYDOWA- również występują dwie części- stała i zmienna przy czym część zmienna ma swój element o charakterze stałym (trwałym) i dopiero w sytuacji, gdy np. powstanie zagrożenie, to ta część zmienna ulega rozbudowaniu np. komórki organizacyjne zajmujące się sytuacjami nadzwyczajnych zagrożeń.\nElementy kształtujące strukturę organizacyjną instytucji\n1)cel instytucji (tworzonej przez decydenta)\nCel ten powinien pozwalać na zrealizowanie wszystkich zadań jakie stoją przed określoną instytucją. Zazwyczaj cel ten określany jest przez parlament, który dysponuje kompetencją do tworzenia, znoszenia organów administracji i nakładania poszczególnych zadań. Cel powinien być tak określony, aby również wynikało z niego, kto ma obowiązek realizacji zadania i kto ponosi odpowiedzialność\n2)części składowe instytucji\nNajmniejszą częścią składową instytucji jest indywidualne stanowisko pracy. Do innych zaliczamy:\nTe części powinny być budowane od podstaw poprzez analizę jednostkowych, konkretnych celów, jakie mają być zrealizowane przez określone części składowe. Grupując realizację celów tworzymy większe części składowe.\nMogą mieć charakter albo osobowy, albo materialny w zależności od predyspozycji składu osobowego instytucji, instytucja musi zatrudniać różne ilości osób. Mniejsza liczba osób dobrze wykształconych, prawidłowo zmotywowanych będzie realizowała taką samą liczbę zadań jaką zrealizuje większa grupa osób źle wykształconych, albo które mają negatywny stosunek do realizowanych zadań. Do zasobów materialnych zaliczamy:\n- środki finansowe\n- środki łączności itp.\nW sposób istotny wpływa na kształt instytucji. Do elementów otoczenia zliczamy między innymi:\n- liczbę ludności, która będzie potrzebowała usług świadczonych przez strukturę administracyjną (im więcej ludzi, tym więcej zadań, spraw)\n- terytorium na jakim struktura będzie działać, może okazać się konieczne stworzenie ośrodków zamiejscowych, delegatur, aby „przybliżyć” administrację do człowieka\nElementy określające (czynniki) kształtujące indywidualne stanowisko pracy w administracji\n1)cel stanowiska pracy\nCel jest określany przez decydenta, który tworzy stanowisko. Takimi decydentami są:\nktórzy mają kompetencje do kształtowania wewnętrznej struktury podległego im urzędu. Cel powinien być tak określony, aby pracownik wiedział do czego ma dążyć. Świadomość celu mobilizuje pracownika do rzetelnej pracy, umożliwia mu działania kreatywne, może poszukiwać nowych rozwiązań.\n2)wykaz zadań i obowiązków stanowiska pracy\nKażdemu stanowisku przypisany jest katalog zadań, które ma obowiązek zrealizować pracownik zatrudniony na tym stanowisku pracy. Zadania są przypisane pierwotnie stanowisku pracy, a pracownik otrzymuje je dopiero wtórnie.\nZasady zgodnie z którymi należy określać zakres zadań i obowiązków:\nprzypisane pierwotnie stanowisku a nie osobie; każda osoba zatrudniona na tym stanowisku będzie miała taki sam zakres zadań i obowiązków\nzasada przystosowalności- oznacza, że wykaz powinien być tak ustalony przez decydenta, że możliwym jest znalezienie pracownika, który w normalnym czasie pracy, zwykłym nakładem sił i środków będzie w stanie zrealizować te zadania i obowiązki\nzasada mierników- każdej czynności należy przyporządkować liczbę punktową adekwatną do nakładu pracy, jaki musi zostać włożony w zrealizowanie tej czynności, powinna być uwzględniona trudność tej czynności, kwalifikacje jakie są potrzebne dla jej zrealizowania\nzasada równomiernego, proporcjonalnego rozłożenia zadań i obowiązków- pracownicy zatrudnieni na podobnych stanowiskach pracy powinni mieć taką sama liczbę punktową do zrealizowania, co oznacza, że ich zadania mogą się różnić merytorycznie, ale ich wartość ma być podobna.\nZastosowanie tych dwóch zasad gwarantuje równouprawnienie w traktowaniu pracowników\nzasada wywodliwości- każda czynność, każde zadanie powinny mieć swoje uzasadnienie w realizacji celu instytucji\nzasada racjonalnej reszty- w wykazie zadań i obowiązków powinien znaleźć się punkt mówiący o tym, że pracownik powinien realizować inne zadania wskazane przez kierownika, te jednak nie mogą być przypisane innemu pracownikowi, który może aktualnie realizować te zadania. Poza tym przy wyznaczaniu dodatkowego zadania muszą być uwzględniane wymienione wcześniej zasady\nzasada automatycznegozastępowania nieobecnych- oznacza, że pracownicy funkcjonujący w ramach jednej komórki organizacyjnej (jednej części składowej) powinni realizować zadania wzajemnie w przypadku nieprzewidzianej nieobecności jednego z pracowników.\nNa uprawnienia składają się zarówno kompetencje jak i środki, które pozwalają zrealizować postawione przed pracownikiem zadania. Środki stwarzają faktyczne możliwości realizacji zadania, są one częścią zasobów instytucji. Aby pracownik mógł zrealizowac zadania nie wystarcza zawsze, aby to zadanie było przewidziane tylko w wykazie zadań i obowiązków. Wykaz ten uprawnia jedynie do podejmowania czynności o charakterze wewnętrznym, natomiast nie wystarcza dla podejmowania decyzji administracyjnych. Mówi się wóczas, że pracownik nie posiada kompetencji do wydania decyzji. Kompetencje te może uzyskać w formie szczególnego upoważnienia udzielonego mu przez kierownika instytucji. Jeżeli pracownik wydałby decyzję nie mając takiego upoważnienia, to wówczas pomimo, ze decyzja jest wydana przez strukturę podległą decydentowi, to jest nieważna.\nPracownik ponosi odpowiedzialność różnego rodzaju. Rodzaj ten uzależniony jest czasami od statusu prawnego, w oparciu o który pracownik jest zatrudniony. Możemy wyróżnić takie rodzaje odpowiedzialności:\nAby mogły być wyciągane konsekwencje za niezrealizowanie określonego zadania to pracownik musi pierwotnie:\n- znać cel stanowiska,\n- mieć określone zadanie,\n- mieć uprawnienia do zrealizowania zadań\n- mieć świadomość ponoszenia odpowiedzialności (obiektywnie)\nJeden czyn może skutkować ponoszeniem jednocześnie różnych odpowiedzialności np. odpowiedzialność karna, polityczna i dyscyplinarna.\nMożemy ja określić w ujęciu:\n1)czynnościowym- jest to pewne działanie, które utożsamiamy z organizowaniem relacji między określonymi podmiotami\n2)statycznym- organizacja o charakterze instytucjonalnym. Jest to struktura składająca się z wielu elementów osobowych i nieosobowych\n3)instrumentalnym- jest instrumentem służącym do realizacji pewnego celu.\nW ujęciu statycznym to zarówno zespół osób dysponujących elementami majątkowymi, które mają umożliwić zrealizowanie postawionych przed tą organizacją celów. To ujęcie nazywane bywa ujęciem instytucjonalnym.\nDo elementów organizacji zaliczamy między innymi:\na)czynnik personalny, w skład którego wchodzą urzędnicy realizujący cele tej organizacji\nb)realizacja celów wymaga dysponowania adekwatnymi środkami. Poza środkami rzeczowymi, pieniężnymi do środków należy zaliczyć przestrzeń i czas.\nc)Organizacje kieruje się w swoim działaniu pewnymi regułami, które zazwyczaj są określone normatywnie, zarówno o charakterze zewnętrznym jak i wewnętrznym.\nd)Organizacje cechuje uporządkowanie wewnętrznej struktury,\ne)Struktura ma charakter trwały i działa w sposób nieprzerwany.\nIstotą hierarchii jest to, że relacje w strukturze organizacyjnej opierają się na zasadach nadrzędności, podrzędności, a zatem z jednej strony mogą być wydawane polecenia a z drugiej strony istnieje obowiązek posłuszeństwa w realizacji tych poleceń. Hierarchia może mieć charakter formalny, ale może również wynikać z innych czynników np. ten, kto w strukturze dysponuje wiedzą fachową będzie faktycznie wydawał polecenia, które będą realizowane przez osoby formalnie usytuowane wyżej w hierarchii.\nHierarchiczne podporządkowanie wyraża się w dwóch rodzajach zależności:\n1)zależnośc służbowa wyraża się w obowiązku realizowania zarówno aktów generalnych jak i indywidualnych, które są wydawane przez nadrzędnego hierarchicznie. Do aktów generalnych zaliczamy:\nNatomiast do indywidualnych zaliczamy np. polecenia służbowe i rozkazy\n2)zależność osobowa wyraża się w obowiązku respektowania rozstrzygnięć w zakresie stosunku zatrudnienia (powoływanie, odwoływanie, przeniesienie, karanie, nagradzanie)\nHierarchiczne podporządkowanie istnieje nie tylko między poszczególnymi osobami w strukturze, ale również występuje między elementami tej struktury. Zatem podporządkowane sobie są takie części składowe instytucji jak:\n- zespół osób podporządkowany jest wydziałowi\n- wydział podporządkowany jest kierownictwu instytucji\nWszystkie osoby zatrudnione w częściach składowych podporządkowanych muszą realizować swoje zadania zgodnie z wytycznymi, z oczekiwaniami części składowej hierarchicznie wyższej. Czasami podporządkowanie nie jest pionowe lecz o charakterze poziomym, może wynikać to z różnego poziomu wiedzy członków funkcjonujących w ramach jednej struktury. Czasami występują części składowe, które organizacyjnie nie mają charakteru hierarchicznie nadrzędnego, a mimo to realizują funkcje zwierzchnie, przykładem są działania działu kadr, który to dział nie jest wprost hierarchicznie nadrzędną strukturą w stosunku do działów resortowych, merytorycznych.\nZalety systemu hierarchicznego:\na)pozwala realizować cele sformułowane przez podmioty naczelne\nb)umożliwia ustalenie i egzekwowanie odpowiedzialności za realizację postawionych przed strukturą zadań\nc)pozwala obciążyć odpowiedzialnością zarówno hierarchicznie podległych jak i nadrzędnych\nd)konflikty występujące między elementami struktury hierarchicznej są szybko rozstrzygane przez przełożonego\ne)pozwala na przejrzysty podział kompetencji w podległej strukturze\ndo wad systemu hierarchicznego zaliczyć możemy:\na)aby system hierarchiczny mógł być efektywny, to przełożony musi mieć jasną wizję celów\nb)przełożony zwykle nie dysponuje wystarczającym zasobem informacji aby prawidłowo ten cel określić\nc)hierarchicznie podporządkowani muszą być motywowani do realizacji celu wyznaczonego przez przełożonego, czyli musi on karać, nagradzać\nHierarchiczne podporządkowanie jest tym bardziej niewłaściwe w strukturach im bardziej kompetentni są poszczególni członkowie struktury organizacyjnej.\nHierarchia jest mało przydatna w instytucji, która dysponuje wielką liczbą informacji, które należy przetworzyć, albowiem przełożony hierarchicznie w istocie nie ma wystarczających informacji by właściwie sterować podległymi podmiotami, bo to one mają wiedzę, a przełożony nie jest w stanie samodzielnie tych informacji przetworzyć.\nHierarchia jest tym mniej potrzebna im mniejsza odpowiedzialność przełożonego hierarchicznie.\nKolegium i zespoły\nSą formami kierowania w administracji publicznej opierającym się nie na klasycznej hierarchiczności, ale na kooperacji.\nKolegium swoje działania opiera o zasadę większościową, czyli rozstrzygnięcia są podejmowane w formie uchwał na zasadzie głosowania i decyduje albo większość albo (o ile normy tak stanowią) jednomyślność. W przypadku równości głosów w kolegium rozstrzyga głos przewodniczącego. Przewodniczący kolegium nie jest hierarchicznie nadrzędny w stosunku do członków kolegium w zakresie ich merytorycznej działalności. Jego rola ogranicza się jedynie do:\n- organizowania pracy,\n- zapewnienia warunków działania,\n- sprawuje funkcje zewnętrzne (reprezentuje kolegium na zewnątrz)\nNa takiej zasadzie kolegialności działają obecnie samorządowe kolegia odwoławcze, które są organami odwoławczymi od decyzji indywidualnych wydawanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego. Przewodniczący kolegium ma pozycję hierarchicznie nadrzędną w stosunku do aparatu pomocniczego tego kolegium (pracowników biurowych realizujących funkcje pomocnicze)\nZespoły są strukturami niezależnymi od istniejących wokół nich struktur hierarchicznych, przykładem takiego zespołu może być zespół doradców politycznych, komisja wewnętrzna. Zespoły te działają w oparciu o własna wiedzę, doświadczenie członków tego zespołu, który ten zespół tworzy.\nZ systemem centralistycznym mamy do czynienia wówczas, jeżeli ciężar administrowania spoczywa na jednym podmiocie usytuowanym najwyżej w hierarchii, natomiast podmioty funkcjonujące na niższych poziomach realizują jedynie funkcje pomocnicze, realizują wolę podmiotu centralnego.\nPrzeciwstawieniem systemu scentralizowanego jest system zdecentralizowany. W tym systemie zaś ciężar administrowania spoczywa na organach terenowych, które realizują zadania na podstawie kompetencji danych im przez ustawę, a nie z woli podmiotu centralnego.\nStruktury zdecentralizowane cieszą się samodzielnością w realizacji zadań. W tym systemie administracja jest ”bliżej” człowieka, może lepiej rozpoznać potrzeby jednostki. Administracja nie jest ponad miarę obciążona informacjami.\nZalety systemu centralistycznego:\n- umożliwia działania o charakterze jednolitym\n- ma możliwość lepszego wsłuchiwania się w dyrektywy płynące z podmiotów politycznych.\n85% Administracja rządowa - wykłady\n87% Rozwój cywilizacji a administracja\n84% Administracja publiczna według podstawowych funkcji\n85% Administracja - wykład\n85% Prawo europejskie\n93% Jan Paweł II - " Fides et ratio"- rozdział 3\nadministracja czym jest administracja wykłady historia administracji nauka o administracji nauka prawa administracyjnego Funkcjonowanie aparatu administracyjnego Pojęcie administracji publicznej Prezydent RP\nPodział administracyjny - Historia na 6-tke\nAdministracja państwowa - Historia na 6-tke


Doręczenia | PrawnikLewandowska.pl\nAktualności, Nowelizacje, Prawo, Prawo i postępowanie cywilne\nKontrowersyjne zmiany w prawie – co tym razem?\nW połowie czerwca podpisano nowelizację wprowadzającą zmiany w czterech ustawach. Najważniejsze z nich dotyczą Kodeksu postępowania cywilnego oraz tzw. ustawy covidowej. Nowelizacja wywołała sporo kontrowersji, zwłaszcza w środowisku prawniczym. Poniżej przedstawione zostaną najważniejsze zmiany.\nNowelizacje, Prawo, Prawo i postępowanie cywilne\nDoręczenia po nowemu, czyli z deszczu pod rynnę\nW dniu 4 lipca 2020 r. uchwalona została nowelizacja procedury cywilnej. Większość zmian wejdzie w życie 7 listopada 2020 r. Dotyczy to między innymi doręczeń, których zasady mają zostać znacznie obostrzone. Jakie utrudnienia już wkrótce czekają powodów i ich pełnomocników przed sądem?


Internet Jodłownik: radiowy, światłowód • tv | RFC Internet i Telewizja\nCiesz się największą szybkością transmisji dzięki internetowi światłowodowemu w Twoim mieszkaniu! Internet Jodłownik, który osiąga szybkość nawet do 1 Gbps, pozwala na korzystanie z usługi bez limitu danych. Internet, dostarczony bezpośrednio do domu, umożliwia nieograniczony dostęp bez zacinania, nawet w sytuacji, gdy z sieci jednocześnie korzysta cała rodzina. Postaw na światłowód, który pozwoli Ci na przeżywanie emocji na najlepszym poziomie!\nJodłownik – Inne Usługi od RFC


Ks. Paweł przeszedł 146 kilometrów. - Łatwiej idzie się w grupie - przyznaje - Kolbuszowa - wiadomości, informacje, wydarzenia\nKs. Paweł przeszedł 146 kilometrów. - Łatwiej idzie się w grupie - przyznaje\nOpublikowano: ndz, 23 sie 2020 16:48 2020-08-23T16:48:00.000Z\nWIADOMOŚCI Tegoroczna 43. Rzeszowska Piesza Pielgrzymka była inna od poprzednich. W tym roku była to sztafeta tylko księży. Prawie 150 kilometrów przeszedł w niej ks. Paweł Ciba z kolbuszowskiej kolegiaty.\nDwóch księży szło całą trasę ok. 270 km (Rzeszów – Jasna Góra).\n- Ja szedłem przez 5 dni. Każdego dnia pielgrzymowało jeszcze po kilku księży, którzy po każdym dniu wracali do domów - wyjaśnia duchowny z Kolbuszowej.\nNasz rozmówca zaznacza, że była to zupełnie inna pielgrzymka. A tych, ks. Paweł, przeszedł na Jasną Górę już 22.\n- Najpierw towarzyszyło mi odczucie smutku, że nie mogę przeżyć pielgrzymki jak w poprzednich latach - mówi kapłan i dodaje: - Następnie pojawiło się odczucie wdzięczności, że małą cegiełkę do całości pielgrzymowania mogę dorzucić.\nW normalnych warunkach pielgrzymka to wspólnota, śpiew, gwar i entuzjazm. Widok kilku księży, zamiast rozśpiewanej grupy osób, zaskakiwał.\n- Ludzie byli przyzwyczajeni do kilku tysięcy pielgrzymów z Rzeszowa na Jasną Górę. Reagowali różnie. Przy samym wyjściu z Rzeszowa towarzyszyły łzy, smutek. Na trasie niektórzy pytali, gdzie reszta pielgrzymów. Inni dziwili się takiej formie pielgrzymki. Zdecydowana większość pozdrawiała księży, dziękowała za podjęcie się pielgrzymowania. Obiecywała modlitwę, prosiła o modlitwę za nich, za ich rodziny za Polskę, o zatrzymanie pandemii - mówi ks. Paweł Ciba i dodaje:\n- Dla mnie zdecydowanie łatwiej idzie się z grupą. Pielgrzymowanie w małej grupce w kilka osób jest trudne fizycznie. Wędrowaliśmy w zupełnej ciszy.\nTyle km przeszedł ks. Paweł przez 5 dni\n4. dzień - 33 km\n7. dzień - 17 km\n8. dzień - 44 km\n9. dzień - 32 km\n10. dzień - 20 km\nJak zaznacza ksiądz Paweł, który jest przewodnikiem grupy św. Brata Alberta, decyzja o takiej formie pielgrzymki była trudna do przyjęcia.\n- Jednak w duchu posłuszeństwa została przyjęta i zaakceptowana. Wierni naszej diecezji, a co za tym idzie i ziemi kolbuszowskiej, zostali zaproszeni do duchowego pielgrzymowania. Spotkało się to z dobrym przyjęciem - mówi kapłan.\nW kościele w Kolbuszowej i w parafiach, w których byli duchowi pielgrzymi, codziennie odbywały się nabożeństwa z konferencjami i nowenną do matki Bożej. Większość stałych pielgrzymów mogła wziąć udział we mszy świętej na rozpoczęcie pielgrzymki w rzeszowskiej farze, 4 sierpnia.\n- Spora grupa udała się także na Jasną Górę 13 sierpnia, kiedy tradycyjnie pielgrzymka dochodziła do celu. Dodam, że z naszej okolicy było około 150 zdeklarowanych duchowych pielgrzymów - mówi ks. Paweł.\n- DWÓCH KSIĘŻY -\nCałą trasę liczącą blisko 300 km, z Rzeszowa do Częstochowy, przeszli tylko dwaj księża: ks. Daniel Drozd, dyrektor Domu Diecezjalnego "Tabor" i ks. Czesław Matuła, wikariusz parafii św. Michała w Rzeszowie. Codziennie dołącza do nich kilku księży, którzy idą przez cały dzień albo pielgrzymują tylko przez część trasy.\nPrzemyska , sandomierska pielgrzymka z udziałem wiernych była , diecezja rzeszowska się nie spisała - a potem pretensje że kościoły puste. Wierni ,świeccy tez powinni w małej grupie iść, niech młodzi, dzieci się uczą . Szkoda że diecezja rzeszowska poszła na łatwizne.\nPamiętam księdza Pawła z czasów szkolnych,pozytywny usmiechnięty ksiądz,czasem mielismy z nim zastępstwa. Serdeczne pozdrowienia


Pokemon Detektyw Pikachu z pierwszym zwiastunem! - PokeSerwis.pl\nArmored Mewtwo trafia na raidy w Pokemon GO\nTrzecie urodziny Pokemon GO! Co przygotował Niantic?\nMudkip bohaterem Community Day w lipcu\nStrona główna FILMY Pokemon Detektyw Pikachu z pierwszym zwiastunem!\nWarner Bros opublikowało pierwszy zwiastun filmu Pokémon Detektyw Pikachu – filmu live-action, który swoją światową premierę będzie miał 10 maja 2019 roku.\nW filmie POKÉMON Detective Pikachu wystąpili także: Justice Smith (Jurassic World: Upadłe królestwo) jako Tim, Kathryn Newton (Lady Bird, serial Wielkie kłamstewka) jako Lucy, początkująca reporterka, która pisze swój pierwszy duży artykuł, oraz nominowany do Oscara Ken Watanabe (Godzilla, Ostatni samuraj) jako porucznik Yoshida. Za jego reżyserię odpowiada Rob Letterman (Gęsia skórka, Potwory kontra Obcy). W jego ekipie filmowej znaleźli się dwukrotnie nominowany do Oscara operator John Mathieson (Upiór w operze, Gladiator), scenograf Nigel Phelps (Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara) oraz nagrodzony Oscarem montażysta Mark Sanger (Grawitacja). Produkcją efektów wizualnych zajmowały się wytwórnie Moving Picture Company (Wonder Woman) oraz Framestore (Strażnicy Galaktyki vol. 2).\nMarka Pokémon powstała w 1996 r., wzbudzając ogromne zainteresowanie. To fenomen na skalę światową. Na chwilę obecną marka może się poszczycić ponad 300 milionami fanów na całym świecie, którzy kupili grę wideo, oraz wymieniają się kartami dostępnymi w 11 językach, których sprzedaż przekroczyła 23,6 miliarda sztuk. W 98 krajach można oglądać 20. sezon serialu anime o Pokémonach, a animacje z ich udziałem przyniosły ponad 700 milionów dolarów zysku w box office. Marka ta obejmuje ponadto książki, mangi, muzykę, zabawki, produkty promocyjne oraz aplikacje, w tym cieszącą się ogromną popularnością aplikację Pokémon GO, która została pobrana już ponad 650 milionów razy na całym świecie przez graczy w każdym wieku. Premierę produkcji POKÉMON Detective Pikachu zaplanowano na 10 maja 2019 r. Film będzie rozpowszechniany poza Japonią i Chinami przez Warner Bros. Pictures, w Japonii przez Toho Company, Ltd., a w Chinach przez Legendary East.\npokemon film z ludźmi\nPoprzedni artykułNadchodzą Mistrzostwa Polski Ultra Sun/Moon 2018!\nNastępny artykułNowe ewolucje Pokemonów, Sinnoh Stone, rebalans i kolejny event!\nPokémon: Mewtwo Strikes Back EVOLUTION: premiera w Japonii i pięć nowych reklam!\nKolejny rysownik promuje film Pokémon: Mewtwo Strikes Back EVOLUTION!\nRysownik mangi Pokémon promuje film Pokémon: Mewtwo Strikes Back EVOLUTION!\nRaf o Pokémon w Polsce #4 – Monopoly Pokemon\nAdam o Legendarne Pokémony\nAdam o Tajemnica GS Balla\nConquest o Pokemon Direct 5.06.2019 – garść informacji o Pokemon Sword&Shield!\nShadowMerePL o Entei – Raid Boss – Jak go pokonać?


“Centralni” tryumfują w Warszawie. KTS Weszło – Centrum 1:3 [SKRÓT I WYPOWIEDZI]\nHome»Sport»Piłka nożna»“Centralni” tryumfują w Warszawie. KTS Weszło – Centrum 1:3 [SKRÓT I WYPOWIEDZI]\nprzez Łukasz Kościelniak w dniu\t 3 lutego 2019  Piłka nożna, Sport\nW sobotę kolejny mecz sparingowy rozegrali piłkarze Centrum Radom. Ekipa Dariusza Różańskiego zmierzyła się w Warszawie z liderem tamtejszej Klasy B – KTS-em Weszło. Radomianie po dwóch bramkach Piotra Tworzewskiego i jednym trafieniu Przemysława Zakrzewskiego wygrali 3:1. Wynik mógłby być jeszcze wyższy, ale obydwie ekipy miały tego dnia duże problemy ze skutecznością. Zapraszamy do obejrzenia skrótu tego pojedynku oraz wysłuchania pomeczowych opinii: mecz ocenili m.in. szkoleniowcy obydwu ekip, były reprezentant Polski – Wojciech Kowalczyk oraz prezes KTS-u Weszło, Jakub Olkiewicz.\nPoprzednia publikacjaWydanie z dn. 01.02.2019 r.\nNastępna publikacja Polonez Zespołu Szkół Technicznych w Radomiu


Jak ubrać się w góry na bardziej wymagającą wyprawę?\nW naszym kraju panuje dosyć umiarkowana pogoda, jednak często...\nZadając to pytanie, zapewne nie jesteś doświadczonym turystą...\nNasz kraj jest bardzo zróżnicowany pod względem ułożenia terenu...\nJeżeli mamy już doświadczenie w wyprawach w góry i kilka takich wypadów za sobą nadszedł czas na trudniejsze wyzwania. Jesteśmy już gotowi na zboczenie z wcześniej wytyczonych tras i na odkrywanie gór na własną rękę.\nDo tego typu podróży po górach będziemy potrzebowali bardzo podobnego ekwipunku jak do tradycyjnego chodzenia po górach trasami turystycznymi. Ważną częścią naszego ekwipunku będą buty. Dla doświadczonego "górołaza" nie są wymagane buty za kostkę. W sprzedaży dostępne są bardzo dobre do tego typu zadań sztywne półbuty z podgumowanymi czubkami ułatwiającymi wspinanie się nawet po stromych wzniesieniach skalnych. Jeżeli planujemy wspinaczkę po ściankach skalnych, to do tego typu zadań będą nam potrzebne buty specjalnie do tego stworzone. Praktycznie każde buty do wspinaczki skałkowej będą dla nas odpowiednie. Wystarczy wybrać się do sklepu i przymierzyć kilka modeli.\nPrzy długich marszach niezwykle ważne są skarpetki. Nie możemy na tego typu wyprawę zakładać zwykłych skarpetek, gdyż szybko na naszych stopach pojawią się odciski oraz odparzenia. Dobrym wyjściem jest zakup odpowiedniej grubości skarpet z włókna bambusowego. Zapewniają one optymalną wentylację stóp oraz zapobiegają obtarciom naskórka.\nBardzo ważna jest też bielizna m.in. majtki oraz koszulka. Warto jest zainwestować w odzież z materiałów termoaktywnych, które oddychają i nie powodują przepoceń oraz obtarć. Dobrze oddychający materiał zapewnia doskonałą wentylację naszego ciała oraz pozwala na komfortowe pokonywanie szlaków bez względu na temperaturę.\nNadszedł czas na okrycie wierzchnie. Spodnie oraz kurtkę warto kupić w sklepie stacjonarnym. Możemy je tam przymierzyć i dobrać odpowiedni rozmiar do własnej sylwetki. Nie powinny krępować nam ruchów oraz odpowiednio zabezpieczać nas przed deszczem, zimnem oraz wiatrem. Dodatkowo warto zaopatrzyć się w bluzę polarową z kapturem oraz czapkę i rękawiczki. Z akcesoriów, które zapewne przydadzą nam się w górach, warto wymienić m.in. okulary przeciwsłoneczne oraz kijki teleskopowe. Tak przygotowani możemy udać się nawet na bardzo wymagającą górską wyprawę bez obaw, że zaskoczą nas złe warunki pogodowe.\nJaki sprzęt oraz ubiór na górską wyprawę?\nEkwipunek w góry – mniej i bardziej potrzebny sprzęt.


Świece najpierw ciągnie się przez szajbę, obcina\ni sztucuje. Następnie forgusy wiesza się na kole\nnad kapeluszami i szopla w dłoń! Oblane woskiem\nstygną. Potem pozostaje je tylko ozdobić\nTEKST MONIKA WĘGRZYN\nKrakowska Wytwórnia Świec Kościelnych powstała w 1866 roku, kiedy Feliks Mikeska umyślił sobie robić świece. A był pierwszym takim w Krakowie. Zakład po jego śmierci to przejmowano, to odkupywano. Ducha jednak i mistrzostwa fachu nie zatracono. W latach sześćdziesiątych XX wieku wytwórnia nabyta przez rodzinę Śliwów tułała się po Krakowie. Dziś znajdzemy ją przy ulicy Józefa Sarego 5. I nadal po 140 latach świece na krakowskim Starym Mieście robi się dokładnie tak samo jak onegdaj.\nBo świeca świecy nierówna. Można robić hurt z formy. Ale naprawdę pięknie palą się tylko świece ciągnięte. A to dlatego, że gdy knot przeciągany jest przez wanienkę z gorącą parafiną, sam nią nasiąka, co powoduje, że pali się równo i długo. Można oczywiście knot zawinąć w parafinę innymi metodami, ale efekt nie jest taki sam. Dlatego też w wytwórni należącej dziś do Janusza Pankowskigo dwaj mężczyźni pracowicie nawijają długi knot na drewniane bębny. Między bębnami stół, pośrodku stołu wanienka z parafiną, w wanience szajba, czyli metalowe kółko z otworami różnej wielkości. Pierwszy obrót bębna – knot przechodzi przez najmniejszy otwór, następny obrót – oczko szajby nieco większe, następny – jeszcze większy. W ten sposób świeca staje się coraz grubsza. Aż osiąga grubość świecy „surowej”, czyli forgusa.\nWówczas miękkie świece zdejmowane są z kołowrotków i za pomoca gilotyny cięte na kawałki. Jeszcze tylko sztucowanie, czyli\nwyciąganie knota, i forgusy gotowe. Nad wielkimi kotłami zwanymi kapeluszami obracają się metalowe koła. W kapeluszach wrze wosk\nlub parafina. Na kołach są haczyki, do których mocuje się forgusy. Teraz pan Marian chwyta szoplę, czyli garnuszek z rączką, i polewa\nkażdy forgus. Koło się kręci. Świece stają się coraz grubsze. Tę technikę wyrobu świec wymyślono w średniowieczu. I choć później wynaleziono kilka innych patentów, ten tradycyjny sposób pozwala robić świece najlepsze.\nMistrzostwo krakowskiej firmy doceniają hierarchowie kościelni. Gdy\nzwiedzamy wytwórnię, pani Krysia właśnie kończy ozdabianie herbem arcybiskupa okazałej świecy. Zaraz starannie zapakowana pojedzie do Rzymu. Tuż obok czeka świeca biskupa z jego herbem. Symbolika ozdób jest bardzo jasno określona – nie ma tu dowolności. Czerwony kapelusz oznacza, że świeca jest przeznaczona dla arcybiskupa, zaś zielony kolor należy do biskupa.\nWytwórnię odwiedzamy w czasie przygotowywania paschałów. Każda parafia raz w roku musi nabyć paschał z wyrytą na nim datą bieżącego roku. Rok liturgiczny zaczyna się na Wielkanoc. Obrzęd poświęcenia ognia i zapalenia paschału w wigilię paschalną nazywa się lucernarium (liturgia światła).\nW czasie tego obrzędu na paschale należy wyryć krzyż (symbol męki Chrystusa). Pięć otworów z granami symbolizuje rany Chrystusa, natomiast wyryty rok bieżący i greckie litery alfa i omega oznaczają, że do Chrystusa należy czas i wieczność. On jest początkiem i końcem. Następnie paschał jest wnoszony w procesji\ndo kościoła z trzykrotnym śpiewem „Światło Chrystusa”. Od paschału zapala się świece uczestników liturgii. Następnie zostaje odśpiewane orędzie paschalne – Exultet.\nJak dowiadujemy się ze strony www.liturgia.dominikanie.pl: „Dużym\nbłędem jest stosowanie w kościołach wkładów olejowych zamiast prawdziwych świec woskowych, a także przyozdabianie paschału obrazkami (na przykład postacią Chrystusa)”. Inne świece mogą być atrapami wypełnionymi olejowymi wkładami – paschał nie. Bo to liturgia określa materiał, z jakiego musi być zrobiony: "Chociaż dzieli się on, użyczając światła, nie doznaje jednak uszczerbku. Żywi się bowiem strugami wosku, który dla utworzenia tej cennej pochodni wydała twórcza pszczoła”.\nZ tym że wosk pali się dużo gorzej niż parafina. Dlatego też, aby świece były jak najpiękniejsze, a przy tym spełniły wymogi litrugii, w krakowskiej wytwórni robi się je ze parafiny oblanej następnie woskiem. Dzięki temu uzyskują wspaniały kolor i zapach, a palą się równo i długo.\nOczywiście na specjalne życzenie Janusz Pankowski jest w stanie wyprodukować świece z czystego wosku, a nawet takie z dwoma knotami. Te ostatnie zamawiają filmowcy. Podwójny knot pozwala regulować siłę płomienia, co jest istotne przy zdjęciach. Świece krakowskiej wytwórni upodobały sobie ekipy filmowe, „grały” już w takich filmach jak „Ogniem i mieczem” czy „Chopin”. Na co dzień zamawiają je eleganckie restauracje.\nAle największą dumą Janusza Pankowskiego jest, że to właśnie z jego wytwórni zamawiano świece na papieskie ołtarze w czasie wizyt Jana Pawła II w Polsce. ■\nKomentujesz: Paschał wydała twórcza pszczoła


14 Lip, 2017 - 07:00\nPanele słoneczne to urządzenia dostarczające ciepło z odnawialnych źródeł energii. Przy dobrych warunkach mogą zapewnić nam ciepłą wodę przez cały rok. Czy się opłacają w Polsce?\nPanele słoneczne najczęściej montowane są na dachach budynków, po najbardziej nasłonecznionej stronie budynku. Są w stanie pozyskiwać ciepło z promieniowania słonecznego nawet przy dużym zachmurzeniu, jednak ich sprawność w takich warunkach jest niewielka.\nOd ogniw fotowoltaicznych odróżnia je konstrukcja. Panele słoneczne służą do pozyskiwania ciepła, natomiast ogniwa fotowoltaiczne konwertują ciepło na prąd. Niezbędny w tym celu jest konwerter, stanowiący główną różnicę konstrukcyjną tych dwóch urządzeń.\nW trakcie montażu należy zwrócić przede wszystkim uwagę na to, aby panele słoneczne zostały umieszczone po najbardziej nasłonecznionej stronie dachu. Ma to na celu uzyskanie jak najwyższej ich sprawności, nawet podczas bardzo pochmurnych dni.\nIstotnym elementem podczas montażu jest również sam stelaż, na którym zamontowane zostaną panele słoneczne. Jego konstrukcja musi być stabilna, aby zapewnić ochronę podczas niekorzystnych warunków atmosferycznych.\nPanale słoneczne muszą być przede wszystkim odporne na duże obciążenie, które powstanie podczas intensywnych opadów śniegu. Konstrukcja powinna je również zabezpieczyć przed mocnymi wiatrami – z uwagi na dużą powierzchnię nośną, która zwiększa ryzyko wyrwania tych urządzeń razem z elementami dachu.\nZakup i montaż paneli słonecznych nie należy do najtańszych. Można liczyć jednak na wsparcie zewnętrzne. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej planuje wdrożenie programu Bocian, mający na celu utworzenie rozproszonych źródeł energii odnawialnej. Będzie więc istniała możliwość uzyskania pożyczki o atrakcyjnym oprocentowaniu, na wdrożenie rozwiązań proekologicznych w gospodarstwie domowym.\nPrzedsiębiorcy mają nieco szersze pole manewru, niż osoby fizyczne. W ramach Regionalnych Programów Operacyjnych pojawiają się nabory wniosków na realizację projektów, polegających m.in. na inwestowaniu w panele słoneczne. Można uzyskać do 85% dofinansowania.\nDowiedz się więcej o kredycie na kolektory słoneczne >>\nRentowność montażu paneli słonecznych zależy od kilku czynników. Przede wszystkim stopa zwrotu jest wyższa, jeżeli będziemy korzystać z opcji finansowania zewnętrznego. Kolejnym warunkiem jest lokalizacja takiej instalacji. Im większe nasłonecznienie, tym inwestycja w panele słoneczne szybciej się zwróci.\nW Polsce, wbrew obiegowej opinii, największe nasłonecznienie nie znajduje się na południu kraju, tylko w Kołobrzegu. Podczas 1620 godzin w roku świeci tam słońce.\nZ racji lokalizacji Polski w północnej części Europy, inwestowanie w duże instalacje paneli słonecznych nie jest w naszym kraju rentownym przedsięwzięciem. Rozwiązanie to sprawdzi się natomiast doskonale jako uzupełnienie do równoczesnego zastosowania innych urządzeń, pozyskujących energię ze źródeł odnawialnych.\nPanele słoneczne są w stanie nagrzać wodę nawet w sezonie zimowym, lecz nie zapewnią, niestety, wystarczającej ilości ciepła na ogrzanie całego domu. Niezbędny w tym celu jest równoczesny montaż pomp ciepła oraz ogniw fotowoltaicznych, a także systemu rekuperacji.


Powiat nie odwoła się od wyroku sądu - Lokalna.TV OSTROWIEC i ŚWIĘTOKRZYSKIE\nPowiat nie odwoła się od wyroku sądu\n12.04.2019, 11:10 (aktualizacja 12.04.2019, 16:09)\n10 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność uchwały w sprawie powołania komisji rewizyjnej. Zarząd Powiatu oczekuje na pisemne uzasadnienie, ale już teraz została podjęta decyzja o tym, że nie będzie składane odwołanie.\nKomisja rewizyjna to organ kontrolny działający m.in. w stowarzyszeniach, spółkach czy spółdzielniach. Ustawodawca to ciało wprowadził również do instytucji samorządowych. Komisje rewizyjne działają w gminach, powiatach czy samorządzie wojewódzkim. Zgodnie z ustawą o samorządzie powiatowym w skład komisji rewizyjnej wchodzą radni, w tym przedstawiciele wszystkich klubów.\n6 grudnia 2018 roku Rada Powiatu Ostrowieckiego wybrała do komisji 7 członków. W tej nie znaleźli się przedstawiciele Prawa i Sprawiedliwości. Wybór ten najpierw został uchylony przez wojewodę świętokrzyskiego a następnie trafił na wokandę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. 10 kwietnia stwierdził on nieważność uchwały w sprawie powołania komisji rewizyjnej.\nJak poinformowała na konferencji prasowej starosta Marzena Dębniak, od decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach nie będzie składane odwołanie. Spowodowane jest to tym, że ostateczny wyrok mógłby zapaść nawet za dwa lata.\nDo obowiązków komisji rewizyjnej należy m.in opiniowanie budżetu Powiatu. Komisja występuje również z wnioskiem o udzielenie lub nie udzielenie absolutorium Zarządowi. Komisja rewizyjna zostanie najprawdopodobniej wybrana ponownie na najbliższej sesji Rady Powiatu Ostrowieckiego.\nW konferencji prasowej oprócz starosty Marzeny Dębniak, brał udział wicestarosta Andrzej Jabłoński oraz naczelnik Wydziału Organizacyjno-Prawnego Łukasz Witkowski.


Posty: 927 • Strona 21 z 31 • 1 ... 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24 ... 31\nprzez drukjul » 9 mar 2018, o 15:07\nKiepski napisał(a): Nie wiem jak w fazie play-off ale w Final Four w Berlinie w 2015r. Skra grała z Resovia.\nI wygrała Resovia dodajmy. Rok wcześniej w sezonie 2013-2014 Champions League Resovia zmierzyła się w Playoff 6 z Jastrzębskim pod wodzą Bernardiego, jeszcze wtedy z Lasko i Kubiakiem i to Ptoki wtedy były wyraźnie górą, wygrywając oba spotkania. Dzięki temu JW, po drugi raz w swojej historii wywalczyło wtedy awans do F4, bo wcześniej w sezonie 2010/11 również za kadencji Lorenzo Bernardiego JW wywalczyło awans do F4 w tyrolskim Bolzano. Warto przy tym zauważyć, że Ptoki te swoje oba największe sukcesy w Champions League za kadencji Bernardiego osiągnęły na drodze sportowej, tzn. ani w sezonie 2010/11, ani 2013/14 nie były organizatorem turnieju Final Four, więc nie mogły liczyć na przydział miejsca od CEV z rozdzielnika....\nCzy w CEV obowiązuje zasada złotego seta przy remisie w zwycięstwach czy w dużych punktach?\nDuże punkty - czyli np. przy wynikach 1:3 i 3:0 będziemy mieć złotego seta. Natomiast przy 2:3 i 3:1 już nie. Kilka lat temu tak było, że liczyły się zwycięstwa niezależnie w jakim stosunku i bardzo szczęśliwie, że CEV się z tego wycofała.\nNoworoczny napisał(a): Nie mogę się doczekać środy. W tym niezwykle nudnym sezonie to będzie dopiero czwarty mecz o coś.\nZ uwagi na kontuzję Deroo to czas działa akurat pewnie na korzyść ZAKS-y. Jeżeli Belga zabraknie na boisku w pierwszym i drugim meczu, albo nie będzie on jeszcze gotowy zagrać powiedzmy na swoje 80%, to szanse Jastrzębie na przejście ZAKSY wyraźnie rosną. Tym bardziej, że jak wspomniałem w takich bratobójczych pojedynkach to Ptoki historycznie całkiem niezłe są.\nprzez estril1992 » 9 mar 2018, o 15:16\nA czy jest możliwość nadrobienia tyle punktów w jednym sezonie , aby od sezonu 2019/2020 mieć znowu 3 zespoły ?\nprzez drukjul » 9 mar 2018, o 15:54\nestril1992 napisał(a): A czy jest możliwość nadrobienia tyle punktów w jednym sezonie , aby od sezonu 2019/2020 mieć znowu 3 zespoły ?\nNiestety raczej to mało prawdopodobne, a nawet wręcz odwrotnie należy trzymać teraz mocno kciuki za to, żebyśmy w kolejnym sezonie (2019/2020) utrzymali aktualny stan posiadania, bo nasza przewaga punktów rankingowych nad Grecją i Rumunią - dwiema federacjami, które aktualnie nie mają w ogóle zagwarantowanego startu w męskiej LM, a jedynie prawo do wystawienia jednego zespołu w eliminacjach spadła do 20-kilku punktów rankingowych, a to już naprawdę bardzo niebezpieczna dla nas, wręcz minimalna różnica.\nTym bardziej niebezpieczna, że na jakieś wyraźne powiększenie puli punktów rankingowych w przyszłym sezonie nie możemy specjalnie liczyć, poniważ do rankingu przestanie się już wtedy liczyć sezon 2014/2015, w którym głównie dzięki startowi w CEV Cup ZAKSY-y zdobyliśmy w trzech ostatnich sezonach zdecydowanie najwięcej punktów. Z drugiej strony tylko dzięki temu, że Resovia w tym roku - tak jak wtedy w sezonie 2014/2015 ZAKS-a w ogóle wystartowała w tych rozgrywkach i co więcej osiągnęła tak jak wtedy Kędzierzyn półfinał, a ponadto istnieje całkiem realna szansa i są widoki, aby podobnie jak wtedy przynajmniej jedna polska drużyna awansowała w F4 Champions League, to przy pomyślnych wiatrach mamy szansę abyśmy utrzymali w przyszłym sezonie status quo.\nA to jak będzie w kolejnych sezonach, zależy głównie od tego jak nasze kluby będą traktowały CEV Cup i Challenge Cup. Jeżeli nic się tutaj specjalnie nie zmieni i dalej będą te rozgrywki lekceważyć, bojkotować, oraz ciągle w kółko przy każdej okazji powtarzać - jak choćby Krzysztof Ignaczak (członek wydziału marketingu PZPS!!!) w swoim najnowszym swoim felietonie dla PS https://www.przegladsportowy.pl/siatkowka/krzysztof-ignaczak-nie-rozpaczam-nad-siodemka-felieton/6c5vkmt- że nic się złego nie dzieje, to pewnie wcześniej, czy później będziemy mieć jedną drużynę w Champions League i obudzimy się z ręką w nocniku.\nAle skoro, jak sugeruje Igła we wspomnianym felietonie całkiem nowe rozgrywki międzynarodowe możemy sobie zorganizować sami we własnym zakresie, przykładowo do spółki z Albanią, Mołdawią i Szwecją, to może rzeczywiście żadna strata?\nprzez aezakmi » 9 mar 2018, o 17:10\nIgnaczak Krzysztof napisał(a): Zastanawiam się, czy kilka wielkich klubów – łącznie z najmocniejszymi finansowo polskimi – nie powinny zrobić CEV psikusa i zorganizować własne rozgrywki. Czyli prawdziwie prestiżową Ligę Mistrzów. Były takie pomysły w kuluarach, słyszałem o nich. Rozgrywki CEV zostały rozszerzone, co sprawiło, że jest w nich sporo słabych drużyn i nie wszystkie mecze gwarantują poziom.\nDo tego wciąż nie idą za tym pieniądze. Jako federacja CEV nie rozwija naszej dyscypliny, wręcz jest hamulcowym. Potrafi znakomicie dawać kary, jeśli supervisor zauważy na meczu krzesło przesunięte 5 centymetrów nie w tę stronę, ale nie zadbała o to, żeby zespoły walczące w pucharach grały też o porządne pieniądze, żeby zwiększały się wpływy z transmisji telewizyjnych i tak dalej. Wcale mnie więc nie zdziwiło, gdy usłyszałem, że największe kluby chcą się zbuntować. I wydaje mi się, że to dobry kierunek. Stworzenie rozgrywek, w których najmożniejsi będą wykładać kasę, ale i bić się o duże pieniądze, to dobra droga.\nTą część wypowiedzi Igły w pełni popieram. Może brak polskich klubów ruszy do działania Rosjan, Włochów i Turków, i powstaną nowe rozgrywki na normalnych warunkach, bo to, co wyprawia CEV przechodzi ludzkie pojęcie. Raczej złudne nadzieje, Włosi i działanie...\nA w piłce nożnej też były plany wyjścia z UEFA największych klubów z największych lig. Nic w tym śmiesznego nie ma. Ale nie trzeba było, bo przeforsowali korzystne dla nich zmiany, które wejdą od przyszłego sezonu. Zakładają one z góry przydzielenie miejsc w lidze mistrzów dla drużyn z najlepszych lig europejskich, więcej miejsc niż dotychczas i bez żadnych kwalifikacji.\nW siatkówce zrobić to samo, dać z góry po 3 miejsca dla Rosji, Włoch, Polski, Turcji, po 2 dla Belgii, Francji, Niemiec. Zostają dwa wolne więc dodać jeszcze jedną grupę (szóstą) i o pozostałe 6 wolnych miejsc walczyłoby w kwalifikacjach 12 zespołów z pozostałych najsilniejszych lig i tyle. Challenge Cup wcielić do Pucharu CEV, grać w nim mają wszyscy mistrzowie, którzy odpadli w kwalifikacjach do LM i wicemistrzowie z tych krajów oraz mistrzowie słabszych pozostałych lig europejskich i drużyny z miejsc 4, 3 w swoich ligach dla tych, co mają pewny awans. Taka Liga Europy (więcej grup, dłuższe playoffy). Jest wiele sposobów, dałem pierwszy, jaki mi na myśl przyszedł.\nMożna pomyśleć jeszcze bardziej marketingowo w celu pozyskania sponsorów. Trzeba grać tam, gdzie jest publika, widownia i oglądalność - premiować takie zespoły. Np. Holandia - na mecze w europejskich pucharach, mistrza tego kraju: Groningen przychodzi po 4000 ludzi (tak ostatnio sprawdzałem). Szwajcaria i Austria - trybuny też nie świecą pustkami. Aaa, dobra tam. Co tu się rozwodzić. Wyjście z CEV razem z najlepszymi i największymi to na razie tylko marzenie. A na zmiany w CEV w ciągu najbliższych 10 lat nie ma co liczyć.\nprzez drukjul » 9 mar 2018, o 17:46\nW siatkówce zrobić to samo, dać z góry po 3 miejsca dla Rosji, Włoch, Polski, Turcji, po 2 dla Belgii, Francji, Niemiec.\nZadekretować przydział miejsc w LM z góry? Według jakich właściwie kryteriów? Ranking to kryterium ściśle sportowe, ale jeśli nasze kluby wybierają sobie te rozgrywki, w których z powodów ekonomicznych jeszcze opłaca im się startować, to jest to problem naszych klubów, a nie CEV. Czy w tych rozgrywkach wezmą udział dwie, czy jedna polskie drużyny nikt tego poza polskimi kibicami nawet pewnie nie zauważy. W siatkówce sytuacja ekonomiczna klubów siatkarskich w poszczególnych krajach w przeszłości często się szybko zmieniała i o ile taka Grecja w poprzedniej dekadzie była w męskiej siatkówce prawdziwą klubową potęga, która znajdowała się na drugim miejscu CEV-owskiego rankingu i ustępowało tylko Włochom, to dziś znajduje się w nim nawet za nami, mając już tylko jedną, a nie trzy drużyny w Lidze Mistrzów. A i to jeszcze pod tym warunkiem, że ta drużyna przebranie przez sito eliminacji. Kibicom spod Akropolu jest z tego powodu pewnie bardzo przykro, natomiast nie spotkałem jeszcze kibica siatkówki znad Wisły, którego by to w ogóle jakoś specjalnie obchodziło. Więc warto pamiętać, że ta zasada działa w drugą stronę - Włosi, Rosjanie, Turcy, Belgowie, Francuzi, czy Niemcy mniejszą liczbą polskich drużyn w Lidze Mistrzów na pewno się nie przejmą, zwłaszcza że przynajmniej niektóre z tych federacji na tym jeszcze skorzystają.\naezakmi napisał(a): Wyjście z CEV razem z najlepszymi i największymi to na razie tylko marzenie. A na zmiany w CEV w ciągu najbliższych 10 lat nie ma co liczyć.\nDobrze, że w przeciwieństwie do Igły stąpasz jednak twardo po ziemi. Masz tutaj racje - możemy oczywiście obrazić się na Europę i CEV, w obrażaniu się na innych jesteśmy nieźli, ale skutek będzie dokładnie taki sam, jak przy innych tego rodzaju okazjach - nikt się naszym ewentualnym "fochem" na pewno nie przejmie.\nprzez Noworoczny » 9 mar 2018, o 19:36\nPamiętam, że była jeszcze rywalizacja Ptoków z Ubezpieczycielami, ale to chyba było w CEV? Zdaje się, że w sumie rozegrano 10 setów, a sety nr 5 i 10 padły łupem Jastrzębi.\nprzez Didek » 10 mar 2018, o 03:49\nDodam jeszcze do dyskusji fakt, iż inne nacje są dość dobrze reprezentowane w Cev. I nawet jak po cichu przyznają nam rację, to jak przyjdzie co do czego to zostaniemy sami. Niby wszyscy narzekają, ale jakoś większość gra. I grają zespoły, które raczej większych budżetów niż Polskie kluby nie mają. Czyli jak ten sarmata wymachujemy szabelką na lewo i prawo ale nikt za nami nie stoi. A nawet nas podpuszczają. O tak jak wyżej napisano, nikt bojkotem polskich klubów się nie przejmuje.\nprzez SerCos » 10 mar 2018, o 08:17\nJak przychodzi co do czego to Polacy chętnie podają rękę CEV przy okazji organizacji różnych imprez, więc na pytanie trzeba sobie odpowiedzieć samemu, czy się obrażają czy wręcz przeciwnie. Przy okazji nie zapominajmy, że CEV to nie tylko europejskie puchary i rykoszetem może się dostać również reprezentacji.\nprzez kibic_siatki » 10 mar 2018, o 10:00\nWracając do głównego wątku: wczorajszy manewr z Lisinacem był dość ciekawy w kontekście rywalizacji z Lube. Niestety nawet najgenialniejsze taktyczne pomysły Piazzy rozbijają się o fakt, że Skra znowu nie będzie grała u siebie. AA w Łodzi jest halą, gdzie zagrywka nie siedzi, a często siedzi przeciwnikom. Wczorajsza zagrywka wyglądała źle, a Spodek jest miejscem, gdzie Wlazłemu całkiem nieźle się serwuje. Mecz z Nowosybirskiem pokazał jaką przewagę daje własny obiekt. Moim zdaniem Skra by miała przynajmniej jedno trofeum LM, gdyby grała u siebie play-offy lub organizowała turniej finałowy na starej hali w Łodzi. Rozumiem aspekt finansowy gry w AA, niestety kłóci się to z wynikiem sportowym.\nprzez Noworoczny » 10 mar 2018, o 18:19\nprzez ursula127 » 12 mar 2018, o 08:07\na co będzie jak za 3-4 lata układ sił w europejskiej siatkówce klubowej się zmieni?\nJuż teraz 3 miejsca dla Turcji w męskiej LM to pomyłka\nprzez aezakmi » 13 mar 2018, o 00:02\nursula127 napisał(a): a co będzie jak za 3-4 lata układ sił w europejskiej siatkówce klubowej się zmieni?\nZmienić układ sił - teraz nazywa się to: kraje pływające. Sport i tak przegrał w siatkówce, np. drabinka do IO 2016 (dla Europy), brak Brazylii na PŚ i to bez utraty punktów rankingowych, Słowenia i jej brak w Lidze Narodów, w elicie. A jeśli już teraz 3 miejsca dla Turcji, to pomyłka, to dać jedną dziką kartę dla klubu z największą publiką z tych pozostałych krajów bez zapewnionego awansu, bo np. czy mistrz Holandii jest aż tak znacząco słabszy od mistrza Bułgarii? No nie, sportowo wiele to nie zmieni, ale przynajmniej marketingowo byłoby znacznie lepiej (duża publika, oglądalność). Te rankingi też o kant można potłuc, bo każda drużyna powinna punktować, a nie jedna - najlepsza. I wcielić Puchar Challenge do Pucharu CEV!\nprzez Noworoczny » 13 mar 2018, o 20:49\ndrukjul napisał(a): Duże punkty - czyli np. przy wynikach 1:3 i 3:0 będziemy mieć złotego seta. Natomiast przy 2:3 i 3:1 już nie. Kilka lat temu tak było, że liczyły się zwycięstwa niezależnie w jakim stosunku i bardzo szczęśliwie, że CEV się z tego wycofała.\nZ drugiej strony w ubiegłorocznych play offs rodzimej ligi mieliśmy aż dwa razy przykład działania tego systemu, gdy jednak drużyna wygrywa za 3 i zdobywa 2 sety (u pań było jeszcze gorzej, bo u panów chociaż przegrani potrafili się zachować i oddawali ostatniego seta). Niewątpliwie dla widowiska lepszy jest starszy wariant, w którym do ostatniej piłki nie był znany zwycięzca.\nprzez wlodi94 » 14 mar 2018, o 08:20\nNovosibirsk ale osłabiony na mecz w Belgii, Maaseik może pokusić się o zwycięstwo i to za 3pkt. A w składzie Chaumont nie ma Boyera , ktoś coś wie na ten temat?? Też upatrywałem szansę dla francuzów, zwłaszcza u siebie, ale bez niego to może być kiepsko.\nprzez SerCos » 14 mar 2018, o 08:24\nW temacie ligi francuskiej było wspomniane na ten temat\nprzez wlodi94 » 14 mar 2018, o 08:40\nSerCos napisał(a): W temacie ligi francuskiej było wspomniane na ten temat\nCzytałem już, czyli pewnie nie ma żadnego błędu i rzeczywiście nie zagra, szkoda.\nprzez Duzy » 14 mar 2018, o 15:19\nKtos mi moze powiedziec co z tym novosibirskiem ?? Caly rezerwowy czy jak ??\nDołączył(a): 18 wrz 2012, o 15:03\nprzez Defit » 14 mar 2018, o 15:20\nPytanie organizacyjne. Czy do wejścia na mecz w Atlas Arenie potrzebuję wydrukowany bilet czy wystarczy PDF na smartfonie? Z góry dzięki za odpowiedź\nprzez Duzy » 14 mar 2018, o 15:23\nDefit napisał(a): Pytanie organizacyjne. Czy do wejścia na mecz w Atlas Arenie potrzebuję wydrukowany bilet czy wystarczy PDF na smartfonie? Z góry dzięki za odpowiedź\npdf raczej, oni tylko skanuje kod z niego\nprzez Michal5 » 14 mar 2018, o 16:00\nDuzy napisał(a): Ktos mi moze powiedziec co z tym novosibirskiem ?? Caly rezerwowy czy jak ??\nZagotowało się w Lokomotiwie Nowosybirsk. Stawiają mocno na Superligę, gdzie są nad przepaścią i jedna porażka dzieli ich wylotu na etapie 1/4. Przed nimi rewanż z Dynamem Moskwa, dlatego ma dzisiejszy mecz LM z Noliko pojechał drugi garnitur Loko\nCoś jeszcze o LM, CEV czy finansach w rozgrywkach europejskich. Prezes Górski zamieścił dzisiaj dość ciekawe spostrzeżenia, aktualny obraz, nie wiem jak dokładnie to nazwać z książki nad którą pracuje, o tym jak to wszystko wygląda. Warte przeczytania.\nhttps://twitter.com/BG_Resovia/status/9 ... 5723018240\nhttps://twitter.com/BG_Resovia/status/9 ... 8151291904\nhttps://twitter.com/BG_Resovia/status/9 ... 0912564224\nprzez Nagor » 14 mar 2018, o 18:34\nNo i razacy blad sedziego nie tyle pomogl co BARDZO pomogl skrze w tym secie.\nprzez Mateja » 14 mar 2018, o 18:34\nDobry set Skry, gdyby nie błędy w zagrywce to skończyłby się wcześniej. Daje to nadzieję na ciekawy mecz.\nprzez ciacho23 » 14 mar 2018, o 18:34\nŚwietny set Skry. Zagrywka siedzi. Bednorz poza nieskończoną przechodzącą na początku seta chyba 100% w ataku.\nprzez Nagor » 14 mar 2018, o 18:37\nWlosi kompletnie bez zagrywki u Juantoreny, spodziewalem sie duzo wiecej po tym meczu poki co\nprzez Verdungo » 14 mar 2018, o 18:38\nLube póki co nie gra nic wybitnego, jeśli Skra utrzyma dyspozycje z 1 seta to może dzisiaj powalczyć o wygraną.\nprzez ursula127 » 14 mar 2018, o 18:42\nNagor napisał(a): No i razacy blad sedziego nie tyle pomogl co BARDZO pomogl skrze w tym secie.\nBTW pisanie małą litera nazwy własnej (Skra) świadczy o lekceważeniu i jest niekulturalne\nprzez ciorny17 » 14 mar 2018, o 18:45\nCo teraz sędzie nie zobaczył to ja nawet nie.\nprzez Verdungo » 14 mar 2018, o 18:45\nReakcja Łomacza mówi wszystko\nprzez Nagor » 14 mar 2018, o 18:45\nNo skoro set na przewagi to ten jeden punkt (ktory w sumarycznie dal roznice dwoch pkt - zamiast +1 bylo -1 dla Wlochow) wazyl bardzo duzo i skra moze podziekowac arbitrowi.\nBtw. Sedzia powinien zostac zwolniony jeszcze w trakcie spotkania.\nprzez ciacho23 » 14 mar 2018, o 18:45\nNo to sędzia oddał punkt Lube:)