Po wejściu do sypialni od razu skierowała kroki do szuflady, w której znajdowało się kilka banknotów, które, jak zwykle, dziewczyna rzuciła niechlujnie, gdzie popadnie. Przeliczyła – dwieście czterdzieści dolców, w tym niecałe dziesięć w bilonie. "Na pewno kupię za to telefon...” – warknęła pod nosem, wzięła czyste ciuchy i zniknęła w łazience.\nCały czas gryzło ją to, jakim cudem udało się komuś wejść do szatni, otwierając ją przy tym bezszelestnie. Musiał przecież przejść przez zaplecze, czyli koło biura, jak on to do cholery, zrobił...?!\nOdkręciła wodę i weszła pod miły, chłodny strumień. Chwilowo zapomniała o troskach, skupiając się przyjemnej czynności, którą chciałaby w tej chwili wykonywać jak najdłużej. Mając jednak świadomość czekającej zapewne na jej rychły powrót matki, zmuszona była sprężyć ruchy. Gdy skończyła zabiegi dotyczące kąpieli, zbliżała się 18:41. Nie była zbyt zachwycona perspektywą wizyty "kogoś”, lecz starała się wziąć w garść, aby nie narobić lipy i przy okazji nie sprawić przykrości matce. Niestety, fakt kradzieży nie miał litości, zawładnął nią zaraz po zakręceniu kurków. Głowa przestała boleć, lecz złe samopoczucie minęło tylko na chwilę, po ubraniu się i doprowadzeniu do ładu roztrzepanych włosów kac znowu się odezwał. Postanowiła nie pić przez kolejne pół roku, rok, albo nie pić już wcale.\n– Młoda, śpisz tam?! – Travis głośno zabębnił w drzwi.\n– Chwila, nie...!!!\n– Chwila?! Siedzisz tam już pół godziny! – rzucił, dopraszając się swoim surowym tonem o jak najszybsze opuszczenie łazienki.\n– Spierdalaj i daj mi się w spokoju ubrać! Musisz tu łomotać?! – ryknęła, mocno rozdrażniona.\n– Zgęszczaj ruchy, matka czeka!\nNie odpowiedziała, tylko wyszła z pomieszczenia, głośno trzasnąwszy drzwiami. Bez słowa minęła chłopaka, rzucając w jego stronę demoniczne spojrzenie i migiem schowała się w sypialni, lecz 22-latek nie zszedł na dół, tylko jak na złość, zawisł w progu, w pełnym rozluźnieniu opierając się o framugę. Miała wrażenie, że robi to specjalnie, chcąc albo wyciągnąć jakieś informacje, albo ją po prostu wkurwić. Jakby za mało była jeszcze zdenerwowana...\n– Musisz tu sterczeć? – burknęła w końcu, artystycznie udając, że szuka czegoś w szafie.\nTravis ani drgnął, stał tylko, przenikliwie inwigilując zezłoszczoną siostrę podejrzliwym, wrednym wzrokiem.\n– A stój sobie, masz najebane! – huknęła, na powrót chowając głowę w szafie.\n– Dzwonił Frank, prosił, żebyś oddzwoniła – poinformował, z wyraźnym zadowoleniem.\nBrzmiał tak, jakby przeczuwał, a wręcz wiedział, że ta informacja wywoła u niej popłoch.\n– Coś jeszcze? – mruknęła oschle, lecz w środku chodziła już cała.\nNie odpowiedział, tylko odszedł, nie zamykając drzwi. Laura przez swoje aktorstwo powywalała z szafy wszystko, co było chyba do wywalenia, więc zmuszona była teraz to sprzątnąć. Ani trochę nie miała ochoty na układanie rozbebeszonych ciuchów, zaczęła je więc byle jak skręcać i upychać do szafy. Była już tak poddenerwowana, że nie mogła się skupić, przez co wkładane do środka rzeczy, złośliwie wypadały na zewnątrz.\n– Kurwa! – ryknęła, wściekła, wpychając furiacko nogą ubrania, a stercząca w głowie myśl: "i skąd ja teraz wezmę jego numer?”, tylko podsycała agresję.\nNagle ją olśniło! Przypomniała sobie, że przecież Frank dawał jej kiedyś kartkę z numerem, olała więc porządki i biegiem ruszyła do stojącego w łazience kosza z praniem. Wywalanie zawartości niczym nie różniło się od procederu zaistniałego w pokoju i po chwili podłoga łazienki zewsząd usłana była wszelaką garderobą. Nie pamiętała jednak, w które spodnie miała wtedy na sobie, przeszukała więc wszystkie, ale karteczki nie znalazła. Ciuchy wróciły na miejsce, po czym, z resztką nadziei, wzięła się za szufladę biurka, lecz tam pożądanej rzeczy także nie było. Płacz rozpaczy utkwił w gardle, nie wiedziała już, gdzie szukać. Szafie dała spokój, gdyż w tej znajdowały się tylko uprane rzeczy, lecz po chwili zadumy postanowiła jednak sprawdzić. Dla wszystkiego.\n– Młoda, długo jeszcze? Zaraz siódma, koleś ma przyjść o siódmej... o ile to koleś – wyskoczył Travis, stanąwszy za siostrą.\n– Jeszcze chwila – odparła, nie odwracając się.\nCzując za plecami oddech brata jeszcze bardziej nerwowo zaczęła przewalać kieszenie, co w rezultacie wyglądało nieco chaotycznie, czego chłopak nie mógł nie zauważyć.\n– Czego szukasz? I czemu zrobiłaś tu taki bajzel? – zapytał.\n– Niczego – bąknęła i po raz drugi zaczęła chować ubrania.\nPoczucie, że wypadałoby jednak zadzwonić do bruneta, powodował coraz większy lęk, dlatego, nie wiedząc już, co robić, mruknęła, nie patrząc na 22-latka:\n– Masz numer do Franka? Zostawiłam telefon u Emmy.\n– Mam. I streszczaj się, ja mówię poważnie! Masz dwie minuty – dał jej swoją komórkę i wyszedł.\nNastolatka była bardzo zdziwiona, że dostała ją bez słowa, bez pytań, lecz mała to była pociecha w sytuacji, kiedy zaraz będzie musiała się tłumaczyć. Zamknęła szafę, mocno przyciskając niedomykające się przez natłok ciuchów drzwi, wzięła głęboki wdech i usilnie próbując zapanować nad nerwami, przycisnęła widniejące na ekraniku: "Frank – Laura”. Im dłużej trwały sygnały, tym bardziej wzrastało napięcie, a chłopak, jak na złość, odebrał dopiero po dłuższej chwili, rzucając dziwne, mało wyraźne: ”halo”.\n– Cześć, to ja. Dzwonię od Travisa, bo zostawiłam komórkę u Emmy – wystękała ciężko, po czym się zacięła, pomysł na dalszą cześć rozmowy uleciał gdzieś hen, hen, daleko.\n– Dzwoniłem na komórkę. Czemu jest wyłączona?\n– Nie wiem, może się rozładowała – łgała, modląc się w duchu, aby nie zadawał już więcej pytań.\n– Dobra, nieważne. Powiedz lepiej, jak się czujesz? – zaśmiał się czytelnie. – To co, przyjedziesz? Podjadę po ciebie.\n– Na razie nie mogę, ktoś ma do nas przyjść, nie ma pojęcia, kto – odparła, zastanawiając się jednocześnie: "co będzie potem, jutro, jak nadal nie będę mieć telefonu....\n– Mała, słuchasz mnie? – zapytał nieco głośniej.\n– Tak... sorry... Co mówiłeś?\n– Pytałem, o której będziesz wolna, o ile oczywiście masz ochotę i siłę na spotkanie?\nNacisk, jaki nałożył na słowo "siła” był tak przepięknie ironiczny, że Laurze zrobiło się strasznie głupio i zaraz się nadąsała.\n– Nie bądź taki mądry – burknęła byle jak, chcąc ponad wszystko, aby ta rozmowa dobiegła już końca.\n– Laura, co znowu? Tylko nie kłam, dobrze? I nie rób mnie w chuja, za duży jestem na takie gierki. Co się dzieje? – wyjechał, wiejąc grozą, która dziewczyna odczuła tak, jakby stał przed nią, nie siedział na drugim końcu miasta.\n– Frank, przestań, nie wymyślaj, ma przyjść do nas jakiś "ktoś”. Travis twierdzi, że matka ma faceta, a ja niezbyt dobrze się czuję i nie mam ochoty na pogaduszki z jakimiś typkami, to się dzieje – oświadczyła w pośpiechu, przez co wyszło to dość niezrozumiale.\n– Spotkamy się? Dostałem pracę, musimy to oblać... chociaż nie wiem, czy jest tu coś do oblewania – poinformował, wyraźnie niezadowolony. – Trafiłem do podobnego syfu, jaki był u Bena, ale nie mam wyboru, nic innego n...\n– Młoda, chodź! – huknął nagle Travis, wtargnąwszy do pokoju.\n– Już! – odwróciła się, wystraszona.\n– No to już! Nie będę tysiąc razy cię wołał! – zagrzmiał i zniknął za drzwiami.\n– Muszę iść, chodź wcale mi się nie chce – oznajmiła i nie chcąc wzbudzać podejrzeń, dodała: – dobra, posiedzę trochę z nimi i zadzwonię... ale może przyjadę sama, nie chcę, abyś znowu marnował paliwo, wciąż po mnie przyjeżdżasz...\n– Mała, nie marudź! Dobrze, to czekam na telefon, tylko mam nadzieję, że nie o północy. Do zobaczenia – zaśmiał się i na tym rozmowa się zakończyła.\nBrunetka odetchnęła z ulgą, lecz co z tego: ”przecież to nie koniec, to na pewno dopiero początek...”. Zerknęła na budzik – 19:01, szybko spisała numer ukochanego i z niechęcią, lecz niemała też ciekawością ruszyła w końcu w kierunku schodów.\n– Laura, chodź tu! – doszło z kuchni, skierowała więc do niej swe kroki.\nTravis już tam był. Oddała mu telefon i niepewnie podeszła do mieszającej sałatkę pani Anderson. Mina 22-latka nie podnosiła jej zbytnio na duchu, do tego te tajemnice, chciałaby już wiedzieć, co się tu, do cholery, dzieje, .\n– Ma na imię Charles, ma czterdzieści osiem lat i jest właścicielem sieci perfumerii. Wiem, powinnam powiedzieć wam wcześniej, nastawilibyście się na to spotkanie, ale jakoś nie było okazji. Non-stop jestem zabiegana, wy też, więc sami rozumiecie... – rzekła kobieta, wyglądając na nieco wyobcowaną.\n– No widzisz...?! Wiedziałem! Ja wszystko wiem! – ogłosił uroczyście Travis, podjadając warzywa z miski.\n44-latka wymownie spojrzała na córkę, gdyż ta nie odezwała się ani słowem, wykazując totalną obojętność.\n– Spoko, że masz faceta, mam nadzieję, że jest w porządku – wystękała w końcu, aby tylko cokolwiek powiedzieć i mieć to z głowy.\nSpojrzała na brata – jego mimika nie uległa zmianie. Dziewczyna czuła przed nim niemały respekt i miała cichą nadzieję, że się do niej nie uczepi, jak to często miał w zwyczaju.\n– Zanieście sałatkę i pieczywo – poprosiła kobieta, zaglądając do piekarnika, z którego po uchyleniu drzwiczek wyłonił się piękny, ziołowy zapach.\nLaura nie czekała, chwyciła miskę i z gracją zasiadła za stołem, stawiając naczynie na środku. Starała się uciekać od brata, otaczało ją dziwne przeczucie, że nie mimo wszystko nie obejdzie się dziś bez jakiejś smętnej gadki. Jego mina była dość sugestywna, wprowadzając niepewność i strach w dziewczynie. Chłopak zaraz pojawił się z koszyczkiem z chlebem i usiadł na końcu stołu, bokiem do siostry.\n– Jak będę dzwonił, powiem, żeby przywiozła twój telefon – rzekł w temacie Emmy.\nLaura zamarła, nie spodziewała się, że na to wpadnie. Zdenerwowanie natychmiast wzrosło, czego, mimo usilnych prób, nie udało jej się raczej ukryć.\n– Jak nie zapomni – mruknęła. – Znasz ją...\n22-latek raz po raz spoglądał na siostrę, miała wrażenie, że coś wie, coś podejrzewa, aczkolwiek pewna jeszcze nie była. Travis milczał, więc także się nie odzywała, chciałaby w tej chwili, aby nieznajomy już przyszedł i rozwiał tą wkurzająca atmosferę. Jak na życzenie właśnie zadzwonił dzwonek i pani Anderson przemknęła do drzwi. Rodzeństwo jak jeden mąż skierowało głowy w stronę wejścia do salonu, nasłuchując pomruków dochodzących z korytarza. Kobieta wróciła po chwili w towarzystwie o głowę od niej wyższego, nieco siwiejącego typa, z lekkim, ładnie przyciętym zarostem, można by nawet powiedzieć – krótka brodą, oraz dwiema srebrnymi torebkami i winem w dłoni. Uśmiechający się od ucha do ucha mężczyzna na pierwszy rzut oka wydał się Laurze bardzo sympatyczny.\n– Wejdź, oni nie gryzą – zaśmiała się 44-latka, wskazując facetowi salon.\nWyluzowany chyba nie do końca koleś na pierwszy ogień podszedł do Laury.\n– Cześć. Charles... a raczej Charlie – uśmiechnął się, podając jej dłoń oraz jedną z torebek. – Miło mi cię w końcu poznać – oświadczył miłym, ciepłym tonem i po nieco markotnym: "wzajemnie”, identyczne gesty wykonał w kierunku Travisa.\n– Usiądź i daj mi chwilę – nakazała kobieta, wskazując mu krzesło, wstawiła otrzymany bukiet róż do wody i zniknęła w kuchni. – Travis, pomożesz mi?! – krzyknęła i chłopak udał się za nią.\nBrunetka nie wiedziała, o czym gadać z gościem, siedziała więc w milczeniu. Trwało ono jednak tylko chwilę, gdyż koleś nie miał podobnych do niej zahamowań i zaraz wszczął rozmowę.\n– Otwórz – wskazał ręką prezent. – Starałem się wybrać jak najlepiej, lecz to, co jest ładne dla mnie, nie musi być ładne dla ciebie, prawa? Jeśli ci się nie spodoba, podobnie twojemu bratu, odwiedzicie któryś z moich sklepów i wybierzecie sobie odpowiednie – ponownie się uśmiechnął i zaczerpnął łyk wody ze stojącej przed nim szklanki.\nDziewczyna otworzyła znajdujące się w torebce, różowe pudełeczko i wydobyła z niego pięćdziesięciomililitrowy flakonik z zawartością firmy Dior. Od razu przeszło jej przez głowę, czy facet jest bogaty, czy tylko chciał zrobić dobre wrażenie? Wiedziała, że perfumy do najtańszych nie należały, no, ale przecież miał perfumerie, więc wszytko jasne...\nKwiatowy, z nutą "czegoś” zapach, nie wydawał się być zbytnio wyszukany, lecz jego delikatność i dodatek tego "czegoś” właśnie sprawiał, że zachęcał do natychmiastowego użycia, notabene, był bardzo ładny. Laura skropiła delikatnie nadgarstki i schowała buteleczkę na miejsce.\n– Bardzo ładny, dziękuję – uśmiechnęła się delikatnie, myśląc przy okazji: "co oni robią w tej kuchni?”\n– Nie ma za co. Niech ci dobrze służy...\nNie zdążył rozwinąć myśli, bo właśnie, przy pomocy Travisa, na stół wjechała niewielka pieczeń i dwa różne sosy, a obok talerzy, ku zdziwieniu Laury, postawione zostały nie trzy, a cztery kieliszki do wina.\n– Nalejesz? – zapytała kobieta, podając znajomemu butelkę.\n– Tylko jedną lampkę – poinformowała 44-latka, spojrzawszy na córkę i wzięła się za krojenie mięsa.\nPo chwili szkła były już pełne, podobnie talerze. Brunetka niechętnie patrzyła na widniejąca przed nią porcję, kompletnie nie miała ochoty na jedzenie, lecz na wino i owszem. Lubiła wino, tym bardziej wytrawne i takie właśnie stało przed jej nosem. Lecz niestety, głupio jej było złapać od razu za kieliszek, spojrzała więc przelotem na towarzystwo i niezbyt entuzjastycznie ukroiła pierwszy kawałek mięsa. Ręka zapiekła odrobinę i mimo, iż nie był to już dający się we znaki ból, to jednak drażnił nieco. "Głupia, pojebana suka” – pomyślała o Amber, z wyrazem wielkiej sympatii na twarzy.\n– Słyszałem, że jesteś ratownikiem? – jej zacietrzewienie przerwał Charlie, upijający właśnie łyk alkoholu.\nLaura, widząc to, szybko poszła w jego ślady. "Teraz już chyba nie tak głupio...?” – wnioskowała, zerkając bądź co bądź znad kieliszka na wszystkie reakcje i miny matki.\nTa nie dawała jednak powodu do niepokoju, więc Laura wypiła dość sporo i najchętniej wychlałaby wszystko, lecz myśląc jeszcze racjonalnie, zaraz odstawiła kieliszek.\n–...Lubię tą pracę – kontynuował rozmowę Travis, patrząc przy okazji na niezbyt subtelne zachowanie siostry, która dłubała widelcem pieczeń, nastawiając się psychicznie do pokonania drugiego kawałka.\nJego spojrzenie było tak nieprzychylne, że brunetkę przeszedł cierpki dreszcz, ale zaraz oderwała od niego wzrok, udając, że nie zwraca na to uwagi. Z ciężkim sercem drugi kęs wylądował w jej ustach, a po nim następny łyk. Zaszumiało przyjemnie, lecz w kieliszku ubyło już pół, co nie napawało brunetki zadowoleniem. Gdyby mogła, wypiłaby zapewne całą butlę, poza tym... pomagało na kaca.\nNie wiedzieć, czemu, nagle przypomniała sobie o Jimmym, o tym, że miał być, a jednak go nie było. Zastanawiała się, dlaczego? I czy może naprawdę się z nim skontaktować, poprosić o pomoc w sprawie telefonu, ale skąd wziąć jego numer...?\nOdruchowo upiła kolejny łyk i od razu spojrzała na matkę – teraz już i ona nie miała zbyt przyjacielskiej miny. "Przepraszam” – poruszyła bezdźwięcznie ustami i skierowała uwagę na rozbabraną w talerzu potrawę. Nie wyłapała nawet, kiedy ją tak zdeformowała. Zdawała sobie sprawę, co siedzący obok mogą sobie w tej chwili myśleć o jej zachowaniu i zrobiło jej się totalnie głupio. Chciałaby już opuścić to niefortunne posiedzenie i najchętniej napić się jeszcze wina, lub nawet piwa, zresztą... czegokolwiek. "Musiał przyjść akurat dzisiaj, kiedy chujowo się czuję?” – warczała w środku, zła, że musi jeszcze siedzieć tu nie wiadomo, ile. Do tego telefon wkurwiał ją nieustannie i myśl, co powie Emma, kiedy Travis poprosi ją o jego przywiezienie? A Frank? Do jutra przejdzie, to nie będzie trudne, ale co potem? Co jutro? Powie, że znów zapomniała? To już na pewno nie przejdzie...\n– Laura! – doszedł ją matczyny, surowy ton.\nSpojrzała tępo, nie różniąc się w tej chwili prezencją od ćpuna na głodzie. Wiedziała, że nie wygląda kwitnąco, nie wiedząc więc, co zrobić z rękoma, ponownie zaczerpnęła ze szkła.\n– Co ci jest? Mówi się do ciebie – rzuciła kobieta, zawstydzona, ale i najwyraźniej przejęta obecną prezencją córki.\n– Nic, sorry, zamyśliłam się – rzuciła poddenerwowana i ponownie chwytając swój kieliszek, wysuszyła całą jego zawartość, jeszcze bardziej zwracając na siebie uwagę podejrzliwej i tak już w stosunku do niej rodziny.\nZerknęła na matkę – miała niepojęty wyraz twarzy, co od razu zmroziło nastolatkę. Zdała sobie sprawę, że jej bezmyślne zachowanie mocno już zdenerwowało kobietę, powtórzyła więc gest z przeprosinami i uciekła od niej wzrokiem. Nie wiedząc, jak się zachować po swoim wybryku, wzięła widelec i na siłę zaczęła kończyć napoczętą potrawę.\nZapadła cisza. Laura, mimo bólów, zjadła cały posiłek i znów spojrzała na 44-latkę – jej wyraz twarzy stał się nieco luźniejszy. Na Travisa wolała nie patrzeć, rzucała tylko krótkie spojrzenia to na gościa, to znów na stół, lub w talerz, usilnie chcąc udowodnić swoje wyluzowanie, co wychodziło jej raczej niezbyt wiarygodnie.\n– Źle się czujesz? – zapytała w końcu kobieta.\n– Trochę boli mnie głowa.\n– Pewnie dlatego, że mało zjadłaś, o ile cię znam. I teraz, jak widzę, też marnie ci idzie...\n– Dajmy jej spokój, może po prostu ma dziś zły dzień – wtrącił z uśmiechem Charles, kierując wzrok na kobietę.\n– Jak chcesz, to weź tabletkę i połóż się na trochę – zaproponowała, ku wielkiej uciesze brunetki, 44-latka.\n– Może masz rację, pośpię godzinę – mruknęła Laura i wstała od stołu.\nZ ogromnym podziękowaniem spojrzała na mężczyznę, który puścił do niej oczko i uśmiechnięty, odprowadził wzrokiem w stronę kuchni.\nDziewczyna nie kłamała, głowa na powrót zaczynała dokuczać. Miłe uczucie po winie tkwiło w środku, napiłaby się jeszcze, więc gdy tylko weszła do kuchni, korzystając z tego, iż rozmowa w salonie trwa w najlepsze, podkradła z lodówki piwo, szybko schowała w spodnie, zakrywając koszulką i wziąwszy z szafki tabletkę, z napojem w dłoni ruszyła z powrotem. Wciągając brzuch w celu niezauważenia kontrabandy, migiem przebyła salon, rzucając fałszywy uśmiech i chwilę później, odetchnąwszy z ulgą, skryła się w sypialni.\nZadowolona z kwestii przemycenia alkoholu usiadła dumnie na łóżku, zapomniała jednak o problemie, dotyczącym jego otwarcia. Przeleciała wzrokiem po szklanym opakowaniu i gdy okazało się, że kapsel jest odkręcany, radość zagościła na jej twarzy. Szybko otworzyła trunek i popiła nim tabletkę, wysuszając połowę jego zawartości. Ona, nie lubiąca zbytnio chmielowego specjału, w tej chwili stwierdziła, że bardzo jej on smakuje, do tego jest wielce pomocny. Nasłuchując bacznie, czy zza drzwi nie dochodzi jakieś zagrożenie, w okamgnieniu dokończyła piwo, butelkę schowała pod łóżko i położyła się na nim bokiem, lekko podkulając kolana.\nZbliżała się 20: 00, a łeb pękał coraz bardziej, do tego senność ogarniała dziewczynę. Wino i piwko zrobiły swoje i mimo, że brunetka czuła się o niebo lepiej, temat kradzieży nie zniknął. Nie dumała jednak nad nim zbyt długo, chwilę później odpłynęła.\nagnes1709 opublikowała opowiadanie 20.08.2016 w kategorii dramat, użyła 3556 słów i 20451 znaków, zaktualizowała 17 cze 2017.\nx· 6 wrz 2016\nBardzo fajne, czekam na dalsze wątki i na rozwój tych, co już się pojawiły, pozdrawiam.\nagnes1709· 7 wrz 2016\n@x Dzięki, miłe słowa. Inni też czekają, tylko pomysły gdzieś wyparowały:(\nviolet· 22 sie 2016\nNie zawodzisz, dobrze mi się czyta, szkoda tylko, że tak krotko.\nagnes1709· 23 sie 2016\n@violet Dzięki, podnosisz na duchu. Z czasem kiepsko, robota, ale niestety chlew, jakich mało. Jak żyję ponad 30 lat, tak jeszcze do takiego łagru nie popadłam BOŻE, RATUJ!!!). Ale to tylko do końca micha, nie zamierzam się wykańczać fizycznie i psychicznie w tym przybytku, wolę już sprzątać kible! P.s. Naprawdę byłby dobry materiał na nowe opowiadanie, ale trzeba byłoby to zobaczyć, bo nie da się uwierzyć, hehe.\nviolet· 23 sie 2016\n@agnes1709 życie tworzy najlepsze scenariusze, więc spróbuj\nMisiaa14· 21 sie 2016\nLovcia· 21 sie 2016\n@Lovcia I don't know. Praca:(


czwartek, 04 maj 2017 08:54\nWritten by\tKatarzyna Marcinkowska\nW Kalendarzu Kobiety 2017 w maju - wyjątkowo - pojawiły się dwie bohaterki. Dwie różne kobiety, dwa bardzo odmienne spotkania z Jezusem. Jednak jest coś, co je łączy. Serce matki. Ale to wcale nie znaczy, że ich historie skierowane są tylko do mam - serdecznie zapraszam do ich rozważenia wszystkie kobiety, bo nasze majowe bohaterki odsłaniają nam fragmenty kobiecego geniuszu i kobiecego serca, a także przypominają m.in. o tym, że Jego miłość jest ważniejsza od zasad.\nśroda, 05 kwiecień 2017 09:06\n#jawJEGOoczach  Ta, która bardzo umiłowała\nDziś przyjrzymy się historii czwartej bohaterki z kart Nowego Testamentu. Mówimy o niej: Jawnogrzesznica lub Nawrócona grzesznica, a Jezus wskazuje na coś całkiem innego, pokazuje nam ją w innym świetle - jako kobietę, która bardzo umiłowała. On widzi ją taką, jaką ona jest naprawdę. Taką, jaką jest tu i teraz - i jaką pragnie się stać. On widzi jej miłość. Bierze ją w obronę i ukazuje jako wzór pobożnemu faryzeuszowi, który - jak się okazuje - także jest dłużnikiem Miłującego Pana - sam nawet nie wie, jak wielkim!...\n--> Łk 7, 37-38\n(3) Kolorowanka (do pobrania poniżej)\n(4) Tapeta/plakat (do pobrania poniżej)\nJeszcze więcej materiałów do pobrania - dla uczestniczek programu #jawJEGOoczach\nśroda, 01 marzec 2017 12:47\n#jawJEGOoczach  Córka Jaira\nCórka Jaira to trzecia bohaterka w programie #jawJEGOoczach W jej historii możemy odnaleźć nasze dojrzewanie i dorastanie, nasze obawy, marzenia i w końcu - możemy doświadczyć cudu nowego życia dzięki Chrystusowi!\nCórka Jaira to bohaterka szczególnie niewinna. Dziecko. Dziewczynka, która ciężko choruje w tak ważnym momencie swojego życia - za chwilę ma stać się dorosła, by móc doświadczyć pełni kobiecości. Tyle pragnień, tak szerokie perspektywy. Ale pewnie na dnie serca są i lęki, które w końcu czynią ją niezdolną do życia. Przy całym dramatyzmie tej historii odnajdujemy piękne, bajkowe zakończenie. Ale to coś więcej niż bajka.\nTo objawienie JEGO MOCY i MIŁOŚCI! Alleluja!\n--> Mk 5, 21-43\n(4) Kolorowanka (do pobrania poniżej)\n#jawJEGOoczach  Kobieta cierpiąca na krwotok\nKobieta cierpiąca na krwotok to druga postać wśród kobiet Nowego Testamentu, która pomaga nam odkrywać kim jesteśmy w oczach Boga i kim jest On.\nZapraszam serdecznie do prześledzenia jej historii!\nKobieta cierpiąca na krwotok od lat szukała pomocy. Była u wielu lekarzy, ale żaden nie potrafił jej pomóc. Pragnęła pełni życia i zmiany, w którą wciąż wierzyła. Tego dnia, o którym piszą Ewangeliści, wmieszała się w tłum, by spełnić swój plan: dotknąć frędzli Jego płaszcza. Nie mając nic do stracenia, zrealizowała swoje zamierzenia. Dotknęła skraju Jego płaszcza. Powtarzała sobie: bylebym tylko mogła to uczynić, a będę zdrowa!\nTego nie przewidziała - że On ją jednak w tym tłumie odnajdzie. Że On wyczuje jej dotyk. Że ją zawoła. Może nie pomyślała, że Jego pragnienie jest tak wielkie i On chce nie tylko, by krwotok w jej ciele ustał, ale też by jej serce, poprzez to spotkanie - napełnione czułością, utwierdzone w swej godności i wartości - ożyło.\n---> Mk 5, 21-34\n(3) Tapeta/plakat (do pobrania poniżej)\nczwartek, 23 luty 2017 10:39\n#jawJEGOoczach  - Samarytanka\nSamarytanka to nasza pierwsza inspirująca bohaterka Nowego Testamentu, której historię spotkania z Jezusem rozważamy w programie #jawJEGOoczach Zapraszam i zachęcam do wsłuchania się w ten fragment Ewangelii! Mam nadzieję, że udostępnione poniżej materiały będą dla Ciebie inspiracją!\nSamarytanka to dla mnie – a pewnie i dla wielu z Was – kobieta z dzbanem. Trudno się dziwić temu skojarzeniu – właśnie z nim przychodzi do studni, gdzie spotyka Jezusa. Jej dzban – pusty – taki, jaki przyniosła – ukazywał też jej pustkę, a jednocześnie głębię, która mogła w sobie tyle jeszcze zmieścić. Był wyrazem jej pragnienia. Przyszła, by zaczerpnąć wody. Przyszła, bo była w potrzebie. Przyszła, bo tam, gdzie była, nie mogła otrzymać tego, czego potrzebowała. I On wyszedł jej na spotkanie. Chociaż ona chciała być niezauważona. Samarytanka nawet nie wiedziała jak głębokie jest jej pragnienie i jak możliwe jest to, co wydawałoby się niemożliwe - wypełnienie tego spragnionego serca!\n---> J 4, 1-42\n(2) Kolorowanka (do pobrania poniżej)\nczwartek, 23 luty 2017 10:29\nJeśli mogłabym zachęcić Cię tylko do jednej rzeczy, która naprawdę pozwala odkrywać swoje serce, pomaga lepiej żyć, przynosi radość i pokój, nadaje kierunek naszym działaniom, przypomina o sensie drogi, na której jesteśmy, i przywraca prawdziwe piękno… to byłoby to spotkanie ze Słowem Bożym. Obietnica jest duża, prawda? Ale tak właśnie jest: nie znajdziemy lepszych słów. I przekonuje nas o tym sam... Bóg! Nie ma żadnego poradnika, który dorównałby mocy tego Słowa, nie ma nawet najlepszych komentarzy biblijnych, nie ma niczego ponad to Źródło. A jednak nie zawsze przychodzimy, by z Niego czerpać... Mam nadzieję, że udział w programie #jawJEGOoczach będzie dla Ciebie okazją do karmienia się Jego Słowem i przemieniania swojego Serca, kształtowania go według Jego zamysłu!\n(1) Kim jestem w JEGO Oczach? O idei programu #jawJEGOoczach\n(2) Karta do spotkania ze Słowem Bożym\n(3) Przypominajki o Słowie Bożym\nA jeszcze więcej materiałów dostępnych dla uczestniczek programu #jawJEGOoczach\n© 2017 #jawJEGOoczach


ww.polskietradycje.pl | Wojciech Skarszewski Skutki nowej filozofii spokojności krajowej grożące\nSatis triumphat modo apud paucos bonosque accepta; nec indoles ejus eft placere multis.\nSmutne wydarzenia w wieku osiemnastym, okropna rewolucja w Francji dały nam widocznie poznać, żeśmy się dużo zmylili; sądząc; iż wiek nasz w oświeceniu przewyższył poprzedzające.\nUczuliśmy z drżeniem, że lubo sztuki i nauki w tym wieku przyszły do dość wysokiego doskonałości stopnia; ale gdy w wielkiej, a oświeconej części Europy, religią miano za fanatyzm; a zwierzchność za przeciwną rzecz prawu człowieka, doczekaliśmy się za tym, iż wiek nasz tak wychwalony równać się poczyna w fanatyzmie wiekom dziesiątemu i jedenastemu.\nW tamtych wiekach fanatyzm z źle rozumianej religii, krew ludzką rozlewał; dzisiejszy fanatyzm z źle ułożonego prawa człowieka, z opuszczenia prawideł religii z równą tamtych wieków zajadłością krwią ludzką się pasie.\nTamte wieki, sztuki dowcipem Greków i Rzymian wypracowane, i w potomności na pamiątkę, w twardych kamieniach zostawione; zaniedbywaniem pożytecznych nauk, wprowadzeniem ponurej kontemplacji, i dziwactwem nabożnym, przytłumiły – dzisiejszy, odżywionych na nowo nauk, i sztuki pamiątki zatraca, w samej ich stolicy; pamiętne ludzkiej ręki dzieła wywraca, wspaniale krusząc na kawały posągi.\nCóż tu więc, o takim oświeceniu mówić? Który dzień więcej chwalić lub ganić należy? Czy ów okropny La Saint-Bartholeni 1572. Z fanatyzmu spłodzony? Czy ten nie mniej straszny 1792 Dn. 10. Sierpnia przy ludzkości z źle zrozumianego prawa człowieka wynikły?\nFilozofowie nowi w powabnym stylu dawne sekty greckich filozofów wygrzebawszy, i nic nowego nie przydawszy, znaleźli w publiczności potwierdzenie – zastarzałe tamtych mędrców dumania w lat kilka jest ponowione, wzięły postać nowości, która zawsze ludziom się podoba – a jak dawno też same sekty w ludzkim narodzie wiele krwawych narobiły pamiątek (I) jak owych Brutusów ręce uzbrajały na Cezara; jak samobójstwa mnożyły przykłady, tak i teraz obiecanych w książkach uchybiając celów do okrucieństwa i srogich czynności omamionych przyprowadzają ludzi; i być inaczej nie może, bo z jednakowych przyczyn, podobne wypadać powinny skutki.\nRządy krajowe zawsze w tym najbardziej błądziły, że wślizgującej się zarazie, nie zapobiegały skutecznie.\nW tym momencie wystawia się myśl osobliwsza, iż rządy krajowe, nigdy prawie dostatecznej ostrożności niemiały. W dawniejszych wiekach władzy duchownej zbytkującej granic nie przepisując, pozwoliły inkwizycją ludzi okrutnie palić – dziś jad religii, i zbytecznej rozwiązłości, różnymi pismami w sentymenty wrażony, żadnymi, zakazami nie był wstrzymany; lub przynamniej bardzo obojętnymi.\nAle tej myśli dalej nie roztrząsając, zdaje się: iż my ludzie, nigdy środka w rzeczach nie trzymamy, tylko zawsze w jednego brzegu, przerzucamy się na drugi.\nTa nowa filozofia, której nieszczęśliwe doświadczone skutki dały krwawe oznaki, że jej maksymami, ani prawo człowieka utrzymanym, ani kraje pomyślnie rządzonymi; ani lud spokojnym, i szczęśliwym być może; zacznie po niewolnie być opuszczoną; a przestawszy zwać się nowością, w zakątkach tylko bibliotek zostanie; czekając może jaki dziesiątek wieków, aż ją ludzie spokojnością utrudzeni znowu wskrzeszą.\nPrzyjdzie się wkrótce wrócić do prawdziwego źródła uszczęśliwienia człowieka, do jednej w życiu pocieszającej nadziei, to jest: religii. Przyjdzie być posłusznym zwierzchnościom, które choć uciążliwe (bo z ludzi złożone) bez nich jednak spokojnym być nie można; nawet przetaczać je ustawicznie, jest przedsięwzięciem z doświadczenia szkodliwym.\nZdaje się więc rzeczą niechybną, że prawidła religii w oziębłych i obłąkanych nową filozofią umysłach osłabione, każdy rząd krajowy umacniać powinien, jeżeli za lada powiewem okoliczności obalonym być nie chce.\nMinistrowie religii, to jest: duchowni w pierwszym poważeniu i uszanowaniu być powinni na nowo – ale tu dopiero najbardziej zawiły trudności rozwiązać potrzeba.\nStan duchowny chcąc skutecznie światło religii przyćmione wyjaśnić, chcąc od świeckich z szczerością i prawdziwą chęcią być naśladowanym; sam siebie najpierw ma ułożyć, a długim czasem uchybione powierzchowności do swoich karbów naprowadzić.\nWszystkich wieków doświadczenia nas uczą, że prawa i zwyczaje, do czasów bywają stosowanymi; dlatego w stanie duchownym, prócz prawideł religii, prócz dogmatów nigdy nieodmiennych, niektóre zwyczaje i rzeczy poprzemieniać by się powinny.\nPostrzegamy iż na świecie rządy i ustawy cywilne bądź najchwalebniejsze z czasem mieniąc się, od pierwiastkowych prawideł dużo odchodzą, z których powodów prawodawcze ciała poprawą i odmianą ich nieustannie zatrudniać się muszą; tak właśnie iż się zdaje być wolą opatrzności, aby się ludzie mieli zawsze czym zatrudniać.\nDuchowny stan równie z ludzi złożony z natury rzeczy mógł swych niektórych uchybić przeznaczeń; wypada więc konieczna potrzeba, aby sam w swojej rząd jak najściślej wejrzał; ile że ten czas ten wiek teraz nastąpił, w którym cywilnego oświecenia aż za wiele; w którym stan duchowny więcej nierównie przykładem, jak nauką przewodniczyć powinien; bo oświecony choć obłąkany z drogi religii umysł prawdziwego potrzebuje przekonania; a najmniejsze w duchownych błędy postrzeżone, bardziej jak przez Microscopium w swych oczach powiększa.\nNie wchodząc zatem w inne rodzaje zwyczajów, w których stan duchowny znalazłby potrzebę poprawić, najwidoczniejsze i bardziej w oczy bijące przytoczyć należy – i tak fundusze niektóre przed kilku wiekami może potrzebne, dzisiaj już stały się mniej potrzebnymi i zbytkującymi; a potrzebne zostają bez funduszów.\nKościołów po niektórych miejscach zbyteczna mnogość, a w niektórych ledwie podobieństwa do kościołów stoją.\nDla wielu plebanów czynnych i pracujących ledwie wystarczające do życia dochody, a do nieczynnych przy kolegiatach (2.) urzędów obfite fundusze.\nNależy więc aby duchowieństwo w swoich funduszach zrobiło rodzaj ekonomiki, żeby fundusze mniej potrzebne i zbytkujące zniosło, a na istotne i przydatne w tych czasach obróciło, nie czekając na nie nowych fundatorów – nie powinna w tym razie wymawiać powszechnie przytaczaną odpowiedź, to jest: żeby nie odmieniać mentem Fundatoris, bo i fundator do czasów, i potrzeb stosując się, gdyby teraz żył, pewnie by myśl swoją odmienił – I tak parafie jedne zbyt obszerne i którym księża dostarczyć nie zdołają, drugie szczupłe a bogatsze, te wszystkie porównanymi być powinny.\nPo wszystkich parafiach proboszczowie lepsze dochody mający, swój dochód do kieszeni schowawszy, kontentują wikarych dwoma lub trzema set złotymi, z czego oni bywają obowiązani światło i drobniejsze opędzać wydatki; a że taka pensja nie wystarczałaby na ich wyżywienie miewają dodane akcydencja całkiem, lub przez połowę, to jest: od chrztów, pogrzebów, ślubów &c.\nTen duchowny dodatek jest rzeczą bardzo krzywdzącą samych że duchownych, i naśmiewającym się z religii przeciwnikom, nie można bez zarumienienia się odpowiedzieć gruntownie; bo jak to brzydką zatraca chciwością i niesprawiedliwością; żeby pieniędzmi opłacać rzeczy Święte, rzeczy od Boga nam udzielane przez ręce duchownych. Prócz tej tak chodliwej nieprzyzwoitości wypadają niezliczone zdrożności. Księża subalterni raz z potrzeby życia, drugi raz z namiętności wrodzonej ludziom mienia coraz więcej, kładą cenę. Arbitralną za pogrzeby i inne obrządki według majątku parafian, tak że czasem ubogi człowiek i bydlę oddać musi w niedostatku pieniędzy. A choć by się może znalazły ustawy między duchownymi zwane Jura Stolce, znać że te ustawy nie bywają dopilnowane od starszych, kiedy doświadczenie przeciwnie po wielu miejscach wskazuje.\nTe opłacania rzeczy Świętych całe duchowieństwo plami w oczach publiczności; te czynią ten stan najinteresowniejszym nie tylko w wyższych ale i w prostszych stanach ludzi; a wpatrzywszy się w dawniejszych wieków dzieje, te były najmocniejszym Lutrowi do zrobienia tej nieszczęsnej w religii rewolucji, która w sumieniach sprawiwszy odmianę narody rozróżniła, a wznieciwszy nienawiść w rodzaju ludzkim, krwią Europę zarumieniła.\nZapobiegają duchowni, tym tak bijącym w oczy zwyczajom, kiedy wikarzy lepszymi będą opatrzeni pensjami, a dopiero zwierzchność duchowna doglądać będzie nieustannie, aby wikariusze lepiej opatrzeni nie wyżej się brać ani od chrztu, ani od pogrzebu, ani za kartki do spowiedzi, tak od ubogich jako i bogatych, chociaż by i ci ostatni dla znakomitej pompy sami co ofiarowali. Fundusz zaś na powiększenie pensji wikarym za wspomniane akcydencja, znajdą duchowni sami między sobą niepotrzebnie i zbytkujące wprzód pokasowawszy. A wreszcie każda parafia chętnie się zrzuci na stałą dla księży składkę, chcąc uniknąć tych arbitralnych opłaceń, które ubogich ciążą.\nIdzie po tym potrzeba nieobojętna, wynalezienia funduszu dla tych osób, którzy na plebaniach, za ludzką idąc ułomnością, albo się rozpiją, albo dzikiego nabrawszy ducha na wsi, ustawicznie ze świeckimi czynią zwady, a czasem i nie przykładne życie. Na takich trzeba aby stan duchowny osobne poczynił fundusze, żeby dostrzegłszy takich, zaraz ich odmieniał, nie czekając oto skargi kolatorów, bo tego starsi duchowni pilnować winni, ani czekać żeby takich świeccy procesem przekonywali, który zazwyczaj dla świeckich jest trudny między duchownymi - Sami siebie jak najściślej pilnować powinni – Jest to punkt bardzo istotny, i więcej za sobą ciągnie złego na stan duchowny, niżeli sobie wyobrazić można.\nTrafia się często iż świeccy uskarżają się na takowych, ale powszechną zwykli odbierać odpowiedź, gdzieś go podziejemy? Po takiej odpowiedzi, przymuszeni są świeccy cierpieć, ale zajątrzenie i pogarda dla duchownych stąd się w ich sercach pomnaża.\nByły z takowych i tym podobnych powodów słyszane projekty, aby księża na pensje poszli; lecz dla niepewności wypłacania pensji w przypadku wojny, lub nagłej odmiany rządu, lepiej żeby ten stan najpotrzebniejszy i najpoważniejszy miał pewność gotową w gruntach. Niech ten stan nie zna ucisku, któremu pierwiastkowe oświecenie (3.) cały kraj winien. Jest jednak pewien rodzaj dochodów, który najszkodliwszym zdaje się być dla duchownych, a to są dochody w propinacjach.\nWie cała publiczność polska, iż nie masz wsi ani miasteczka, gdzie tylko jest propinacja księża, aby tam bez gorszących z księdzem obeszło się kłótni. Każdy ksiądz propinacją mający, choćby nie chciał, musi się sam nią zatrudniać i prawie szynku pilnować; nie ma on czasu, nie ma sposobności przyzwoitymi swemu stanowi zaprzątnąć się zabawami, a wszedłszy w nałóg tego gospodarstwa, zaczyna być złym przykładem parafianom. Takie więc dochody powinny być uchylone, a raczej na ich miejscu ułożenia porobić z dziedzicami lub miastami.\nOdwróci się tym sposobem niewyczerpane źródło, nieustannych kłótni duchownych ze świeckimi; zapobiegnie się ułomnych księży rozpuście, której to niebezpieczne trunkowe gospodarstwo staje się naturalną przyczyną.\nWyszczególnić dalej przypada, i mówić o znacznej bardzo części duchowieństwa, to jest: o zakonach; te piękne zgromadzenia, z swych ustaw kościołowi potrzebne, w tym dzisiaj znajdują się stanie, że za nimi mówić przynależy.\nCiężko teraz widzieć przychodzi człowiekowi dobrej religii, iż te zgromadzenia w tym wieku są właśnie znieważone, za nie przydatne widziane, i prawie tylko iż tak rzekę cierpienie. Przyczyny, tego niekoniecznie trzeba upatrywać w osłabieniu religii, bo wielu pełnych katolickich sentymentów ludzi, też same o zakonach utrzymują mniemania – Ale wyżej tych przyczyn sięgać należy; pewnie te cele i potrzeby dla których były te szanowane zgromadzenia zakładane już ustały; pewnie dawnością czasu od pierwiastkowych prawideł nie co usunęły się, i tak naturalnie czyniąc wnioski okazuje się iż nieużyteczność tych zgromadzeń sprawiła dla nich w publiczności zniewagę.\nW dawniejszych wiekach (4) kiedy nauki w świecie rzadszymi były na ów czas w zgromadzeniach zakonnych swój jakikolwiek przytułek miały, w tamtych mówię wiekach w których każdy dobrze urodzony po łacinie i katechizm umiejąc więcej nie potrzebował, na ów czas zakonnik mógł być użytecznym dla młodych, w ten czas był poważnym bo miał sposób zasługiwać na to; Ale teraz gdy nauki w wyższym stopniu będąc, po klasztorach mniej są znane, stały się istotną przyczyną dla której o ich umniejszeniu, lub znoszeniu publiczność mówiła – Ale nie należy przypuszczać tych krzywdzących myśli względem tych zgromadzeń niech tylko użytecznymi ich zrobią dla społeczeństwa, a zaraz dla siebie na będą w publiczności szacunku, sami zakonnicy wdzięcznymi będą tej odmiany, bo wieleż to u nich osób z rzadszymi talentami niszczyć i niczym mieć muszą; które i sobie i zgromadzeniu swojemu na poważnie zasłużyć by mogły, gdyby nauki odmienili w swych konwentach – Niech zakony te, które fundusze w dobrach mają nie tykając reguł i ustaw swoich odmienią przecie sposób nauk niech zamiast Arystotelesa, Szkota, i Dysput (5.) wybrawszy zdatniejszą młodzież posyłają ich do akademii żeby się ćwiczyli w fizyce, lekarskiej sztuce, w matematyce, geometrii, a tak za czasem mogli by być użytecznymi klasztorom i krajowi, zyskali by szacunek i poważanie powszechne – Ich klasztory i fundusze nie były by widziane za próżny ciężar dla kraju, ale za użyteczne dla młodzieży obywatelskiej (6) wychowania miejsca.\nWidzimy jak zgromadzenia Pijarów choć w małej bardzo liczbie pożyteczne krajowi czyni zasługi; Przypominamy sobie z żalem, jak zgromadzenie Jezuitów było przydatne, kiedy w tych czasach obywatele po prowincjach wychowanie swoich dzieci albo osobom z zagranicy zbiegłym i nieznajomym powierzać muszą albo na los puszczać – A takowe zakonów ułożenie nie tylko uwolniłoby ich od lekkiego poważania publiczności, ale i owszem uczyniłoby ich użytecznymi i miłymi w społeczności członkami, wszak żadna zakonna reguła nauk nie zakazuje.\nZakony zaś z jałmużny żyjące niech by się zatrudniały opatrywanie chorych i aptekami. Wyższe duchowieństwo mogłoby łatwo w Rzymie przełożyć potrzebę tych odmian dla zakonów, a za dołożeniem się rządu krajowego do skutku by to przyjść musiało.\nSłyszane bywają, i w dawnych dziejach doczytać się można nieustannych między stanem duchownym a świeckimi zawiści – Świeccy mówią że księża za wiele posiadają, a duchowni że ich świeccy krzywdzić usiłują.\nObydwa mniemania dużo się z prawdą mijają, a każde ze swej strony ma pozór słuszności – Wiedzieć najpierw należy, że nasze w Polsce duchowieństwo, nie jest w istocie tak bogate, jak w innych krajach; Ale złe ułożenie funduszów, czyni to o nich rozumienie – Wieleż to prelatur, kolegiatów, probostw jest bogato obdarzonych, a których cel żadnych ani dla świeckich, ani dla duchownych nie niesie korzyści – A wieleż przeciwnie ubogich plebanii w której księża w nędzy zostają bez opatrzenia – Cóż dopiero mówić o kapryśnych funduszach, które się zowią Gratice, to jest: Wsi które biskup może rozdawać komu chce, tak jak przed tym król starostwa.\nNie za obojętny także cel trzeba uważać niechęci świeckich do duchownych; Parafialnych kościołów spustoszenie – Weszło to w zwyczaj u duchownych że gdzie kościół lub spustoszenie, lub się spali, zwierzchność duchowna zaraz nalega na dziedzica, aby kościół reparował, albo nowy stawiał; Jeżeli nie; to opustoszały kościół pieczętują; Jeżeli dalej kolator nowego kościoła albo nie chce, albo nie jest w stanie fundować, władza duchowna przenosi natychmiast nabożeństwo do bliższej parafii, nie zastanawiając się nad niewygodą parafian, którzy dla odległości miejsca muszą się bez sakramentów obywać – Opuszcza zwierzchność duchowna miejsce; Lecz dochody z funduszu zniszczonego lub spalonego kościoła odbierać punktualnie nie zaniedbuje.\nSprawiedliwa jest w tym świeckich do duchownych uraza – w każdej parafii kościół i fundusz do niego, jest od dziedziców miejsca pierwiastkowo nadany – Czyż się nie należy aby a dochodów od dziedziców raz nadanych utrzymywali sobie kościoły – Czy słuszna aby kto darowując komu konia, był obowiązanym oraz innego mu kupować w przypadku gdyby mu ten darowany skaleczył.\nJeżeli proboszcz lub pleban spadłego kościoła wystawić nie zdoła, czemu officium z obitych sobie dobrodziejstw od świeckich nadanych tych opustoszałych kościołów po parafiach nie ma naprawiać bez nalegania na kolatorów, a czasem ubogich – Tu dopiero zbytkujące Gratice mnogość po katedrach wikariuszów mogłaby być zastąpioną prawdziwymi parafialnych kościołów potrzebami.\nZnajdzie nieochybnie stan duchowny wiele i innych funduszów między sobą, którymi zastąpi wynikłe w tym wieku potrzeby – Na przykład czy nie zadziwi każdego mnogość kościołów w Krakowie? Gdzie prawie na każdej ulicy kilka kościołów widać – A każdy ma fundusz, każdy potrzebuje utrzymania.\nLudność Krakowa ledwie sześciu lub siedmiu wymagałaby kościołów, a tam ich liczyć można na sześćdziesiąt i z tej przyczyny jedne pozamykane, a w drugich oprócz ubogiego przy drzwiach nikogo nie widać.\nCóż mówię po tych martwych funduszach nie lepiej by je porozdzielać na ubogie parafialne kościoły, a nie kolatorów przynaglać do ich poprawy – Nie lepiej by szpitale dla ubóstwa nadawać, aniżeli próżne miedzią pokryte gmachy utrzymywać w jednym miejscu – Nie lepiej seminaria bogaciej opatrzyć, i w nich z dokładną pilnością mieć dozór aby księża tam sposobnymi dla stanu duchownego nie tylko obrządków kościelnych i teologii uczyli się, ale i obyczajności łagodności sposobu mówienia pożytecznych kazań nabywali; Dość więc żeby jeden cyrkuł lub podział miasta miał jeden kościół a resztę sprzedawszy, kapitał z funduszami złączywszy, na wzwyż wspomniane potrzeby obrócić; To co się mówi o Krakowie, o Poznaniu i innych miastach rozumieć się należy.\nNie trzeba raz poświęconych Bogu funduszów na użytek świecki obracać ale fundusze według potrzeb i czasów na lepsze obracać, roztropność przynagla i radzi.\nStan duchowny nie może pragnąć, aby świeccy nowe robili fundusze na wypływające potrzeby; bo przez tyle wieków po wprowadzeniu wiary w kraju, już dość wiele ciż sami świeccy w swoich poprzednikach nadali ziemi i funduszów, które tylko rozrządzać dobrze należy – A gdyby mieli zawsze funduszów nadawać świeccy, toć za czasem cały kraj zamieniłby się w fundusz duchowieństwa. (7)\nNarzekają duchowni, że na sejmach świeccy, to na biskupstwa, to na opactwa opłaty narzucać usiłują; ale niech rozważą zaraz; że na fundusze zbytkujące każdy chętniej narzuci podatek, niż na pracą nabyte dziedzictwa – Lecz kiedy fundusze będą obrócone, na szpitale, na seminaria, na kościoły parafialne, żadnemu sejmującemu nie przyjdzie na myśl tam podatek narzucać, gdzie ludzkość, sprawiedliwość taki fundusz utwierdza.\nWyrzuca stan duchowny z czułością, że sejm biskupstwom dobra odebrał, a najbardziej idzie o Księstwo Siewierskie za biskupa Oleśnickiego pieniądze kupione; Tam duchowni obwiniają świeckich o zgwałcenie prawa własności. Mijam wszystkie przyczyny którymi stany sejmujące mogły by się tłumaczyć z tych czynności, lubo najwyższa władza tłumaczyć się nikomu nie winna; Ale wiem: że taka jest w narodzie naszym o wiarę gorliwość, takie w świeckich dla stanu duchownego uleganie, że dochody z biskupstw zbytkowne, a na gwałtowne potrzeby kraju odebrane, może się skłoni kiedy powrócić.\nTysięczne jednak powody, będą zawsze sejmujących zniewalać, aby te dochody z biskupstw na skarb odebrane, nie wracały się na użytek prywatnych osób jak przedtem; Ale żeby póty w skarbie właśnie tak w zastawie trzymane były, póki stan duchowny nie okaże gdzie, mają być wrócone dochody obróci, i na jaki użytek przeznaczy.\nStan świecki nie ma prawa rzeczy Bogu poświęconych odbierać; Ale jako nadawca tych dochodach; jako dobrodziej z swego dziedzictwa fundusze duchownym nadający – Ma prawo – Ma nawet powinność spytać się i dochodzić, jak są obracane fundusze, które z potrzebami odmieniać się winny.\nNieprzełamany wstręt duchownych który zawsze okazują aby świeccy w ich nie wdawali się rady i urządzenia, nie ma żadnego pozoru słuszności – Bo stan świecki co do dogmatów, co do ceremonii kościoła wdawać się nie ma zamiaru – Lecz do dochodów, nad dziadów swoich pracą nadanych może się wdawać i powinien.\nPrzypuścił wszakże i stan świecki duchownych do senatu do urzędów, do magistratu, pierwsze nawet wyznaczając im miejsca, których prerogatyw nie we wszystkich dostąpili krajach; a jakże można pragnąc i chcieć aby wzajemnie świeccy nie mieli wpływu do funduszów i ułożeń między duchownymi (8.) w rzeczach zwłaszcza ich interesujących?\nZdaje się więc być potrzebą konieczną, potrzebą nawet w tym wieku naglącą, aby w każdej diecezji, najwyższy duchowny z swymi tylko plebanami, i z dwoma z każdego województwa na sejmiku obranymi delegowanymi świeckimi obywatelami ułożył te wszystkie potrzebne w duchowieństwie odmiany. – A po tym wraz wszystkie diecezje pod najwyższą duchowieństwa polskiego głową z delegowanymi znowu od sejmu osobami te ustawy, te odmiany dla pożytku kościoła potwierdzili i uskutecznili.\nW ten czas osłabione w religii umysły wszystko dobre z strony duchowieństwa widząc tym większe przekonanie mieć będą, że religia prawdziwym jest narodu ludzkiego szczęściem, istotną spokojności krajowej twierdzą, a nie wolność (9) nową filozofią obiecywaną, której ludzie próżno szukając właśnie jak mgłę po powietrzu rękoma przytrzymać usiłują.\n(1) W wieku Juliusza Cesarza, Oktawiana, i najświetniejszych Rzymian czasach też same sekty gorę miały co i teraz Epikureizm Stoicyzm i inne filozofów greckich sentymenty, najgodniejszych ludzi owych czasów były maksymami, dojść tego można z samego Cycerona, który z swoich naśmiewał się bogów, dlatego było powszechnym zwyczajem bez skrupułu życie sobie odbierać, bo przyszłego życia nie spodziewali się, Duszę mieli za śmiertelną Materializm przypuszczali, a stąd wszelkie zbrodnie były dla oświeconych ludzi obojętne – Wiara choć pogańska była tylko dla pospólstwa zastawioną tak właśnie jak i teraz.\n(2) Nie czyni się tu wzmianki o Kanoniach Katedralnych, i obszernych Kapituł Katedralnych dochodach, bo te lubo są duchownymi urzędami, są jednak przydatne dla dobrze urodzonej młodzieży która do stanu duchownego powołania ma w Kanoniach Katedralnych przyzwoity fundusz, który bywa im przydatny do odbywania świeckich funkcji do który ich prawa cywilne przypuściły.\n(3) Przy przyjęciu wiary katolickiej w Polsce za Mieczysława tak dalece nauki były nieznane w naszych krajach iż pomiędzy świeckimi osobami ciężko było znaleźć kogo, żeby mógł dekret napisać, i stąd w aktach dawnych znajdujemy, że na pisarstwa grodzkie i ziemskie musiano często duchownych używać.\n(4) Od czasów prawie Konstantyna W. tak nauki zaczęły w świecie ginąć iż w dalszych wiekach ten był za uczonego brany który czytać umiał, w zakonach tylko zostały reszty nauk, i zakonom winniśmy pozostałe owych wieków dzieje, ale ta ciemnota nie Polsce tylko ale całej była wspólna Europie.\n(5) Dysputy były zawsze wszystkich herezji w kościele początkiem, te kościół wschodni od zachodniego rozłączyły; tych Luter używał do swego wyznania i z żalem doczytać się można; iż wszystkie sekty z duchownych prawi wynikły którzy w dysputach zapaleni swe mniemania błędne uporem na reszcie utrzymywali.\n(6) Nikt zdatniejszym być nie może do wychowania młodzieży jak zgromadzenia zakonne; bo ci z powołania swego do nauk cywilnych łączyliby sentymenty religii, czego po świeckich wymagać nie zawsze można, a wiele krajowi na tym zależy aby młodzież te pierwiastkowe wyobrażenia, które w młodocianym wieku najtrwalej w umysł się wpajają sentymentami religii umocniła.\n(7) Najlepiej się to wydaje w województwie krakowskim, gdzie prawie większa połowa dóbr duchownych, aniżeli szlachetnych, a prócz tego każda wieś szlachecka duchownymi jest obciążona sumami, które tam zowią wyderkassy.\n(8) Dziwna rzecz jest iż duchowni rzeczy i dobra dla ich użytku i wyżywienia dane, nazywają duchownymi, i nie chcą żeby się w nie świeccy wdawali – A do świeckich urzędów jako obywatele chcą mieć wpływ.\n(9) Wolność i równość: jest to jedynie metafizyczne dumanie i zapęd, żeby pospólstwo mogło mieć najwyższą w krajach władzę, zasięgają nowi filozofowie przyczyn na umocnienie tego mniemania od pierwiastkowych ludzi w społeczeństwie mówiąc: że ludzie jednoczą się dla porządku jednemu lub kilkoma dali władzę rządową – Więc już zaraz widać, że nie wszyscy rządzili; a po tym, ja pewniej rozumiem: że ludzie samą wzajemną wolą nigdy się nie jednoczyli; Ale jeden lub kilku mocniejszych i przezorniejszych wynaleźli sposób do zebrania ich w społeczeństwo, dla tego jak tylko zasięgnąć możemy z dziejów świata, w żadnym kraju pospólstwo nie rządziło; tyle więc wieków doświadczenie powinno na przecież przekonywać – Nawet i to jest próżne wyobrażenie, żeby pospólstwo mając władzę w ręku, używało jej kiedy, ale tylko zuchwalsi i determinowani resztą zawsze kierują – Wszak i teraz w Francji zgromadzenie narodowe ulegać musiało w Paryżu rozhukanemu ludowi.\nByłbym i ja sam tego sentymentu aby każdy z osobna człowiek mógł mieć wpływ do rządu krajowego, ale widzę że to być nie może w tym okręgu świata – W Atenach cóż nie wyrobiło pospólstwo? Oto w zapędzie swoim najcnotliwszych zabijało mężów, a potem z żalu posagi im stawiało – Jeżeli w malutkim cięgu kraju tak się dziać mogło; Cóż dopiero w narodzie obszernym spodziewać się należy? – Przewidywać trzeba z żałosnym uczuciem, że rząd z nowej filozofii wyczerpany narody tylko wzburzy, krwi rozlewu narobi, utrzymać jednak się nigdy nie zdoła.


Indeks: ROY-18840 EAN: 5903672728171\nBarwnik perłowy do koloryzowania żywicy epoksydowej Royal Resin Crystal. Zabarwia żywicę na kolor błękitny z dodatkiem perłowej smugi lub pozostawia mieniącą się poświatę. Jedno opakowanie produktu ma 15 ml i wystarcza na zabarwienie około 1,5 kg żywicy. Barwniki perłowe nie są zalecane do barwienia cienkich warstw, najlepszy efekt koloryzacji można uzyskać przy warstwie grubości powyżej 1 cm.\nOpis produktu: Barwnik do żywicy epoksydowej Royal Resin Crystal - perłowy w płynie - 15 ml - błękitny\nBarwnik perłowy do żywicy epoksydowej w kolorze błękitnym.\nNie zawierają rozpuszczalników, dzięki czemu są bezpieczne dla zdrowia\nPrzeznaczone do koloryzowania warstw o grubości minimalnej 1 cm\nPerłowy proszek osadza się na dnie, produkt należy wstrząsnąć przed użyciem


Przetarg nieograniczony na Dostawę oleju opałowego do placówek oświatowych, jednostek OSP oraz budynków będących własnością Gminy Małkinia Górna od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2019 r - Gmina Małkinia Górna\nPrzetarg nieograniczony na Dostawę oleju opałowego do placówek oświatowych, jednostek OSP oraz budynków będących własnością Gminy Małkinia Górna od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2019 r\nOgłoszenie nr 659746-N-2018 z dnia 2018-12-10 r.\nGmina Małkinia Górna: Dostawa oleju opałowego do placówek oświatowych, jednostek OSP oraz budynków będących własnością Gminy Małkinia Górna od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2019 r.”\nII.1) Nazwa nadana zamówieniu przez zamawiającego: Dostawa oleju opałowego do placówek oświatowych, jednostek OSP oraz budynków będących własnością Gminy Małkinia Górna od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2019 r.”\nNumer referencyjny: OB.2512.3.2018\nII.4) Krótki opis przedmiotu zamówienia (wielkość, zakres, rodzaj i ilość dostaw, usług lub robót budowlanych lub określenie zapotrzebowania i wymagań ) a w przypadku partnerstwa innowacyjnego - określenie zapotrzebowania na innowacyjny produkt, usługę lub roboty budowlane: Przedmiotem zamówienia jest dostawa oleju opałowego do placówek oświatowych, jednostek OSP oraz budynków będących własnością Gminy Małkinia Górna od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2019 r., tj.: 1. Szkoła Podstawowa nr 1 im. Marii Curie – Skłodowskiej w Małkini Górnej, ul. Ostrowska 58, 07-320 Małkinia Górna. 2. Szkoła Podstawowa nr 2 im. Fryderyka Chopina w Małkini Górnej, ul. Leśna 15, 07-320 Małkinia Górna. 3. Szkoła Podstawowa w Orle, Orło 11, 07-320 Małkinia Górna. 4. Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Kiełczewie, Kiełczew ul. Prymasa Tysiąclecia 49, 07-319 Prostyń. 5. Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Prostyni, Prostyń 60, 07-319 Prostyń. 6. Żłobek Gminny w Małkini Górnej, ul. Nurska 67, 07-320 Małkinia Górna. 7. Budynek nr 58 w Kańkowie, Kańkowo 58, 07-320 Małkinia Górna. 8. Ochotnicza Straż Pożarna w Małkini Górnej, ul. Ostrowska 9, 07-320 Małkinia Górna. 9. Ochotnicza Straż Pożarna w Grądach, Grądy 37, 07-319 Prostyń. w terminie od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2019 r. Dostawy oleju opałowego mają odbywać się zgodnie z prognozowaną ilością (tabela w pkt 3.3.). Olej opałowy lekki zgodny z normą PN-C-96024:2011 w ilości 151.700 dm3: • gęstość w temp. 15° C – max. 860 kg/m3, • wartość opałowa - min. 42,6 MJ / kg, • temperatura zapłonu – min. 56° C, • lepkość kinematyczna w 20° C – max. 6,00 mm2/s, • skład frakcyjny: - do 250° C destyluje – max. 65v), - do 350° C destyluje – min. 85 (% v/v), • temperatura płynięcia – max. - 20° C, • pozostałość po koksowaniu z 10% pozostałości destylacyjnej – max. 0,3 m/m, • zawartość siarki – poniżej 0,1 % m/m, • zawartość wody – max. 200 mg/kg, • zawartość zanieczyszczeń stałych – max. 24 mg/kg, • pozostałość po spopieleniu – max. 0,01 mg/litr, • barwa czerwona. 3.3. Przybliżone zużycie oleju opałowego: Lp. Miejsce tankowania oleju opałowego Pojemność zbiorników na olej opałowy w dm³ Prognozowana ilość dostaw oleju opałowego w dm³ od 1 I do 31 XII 2019 r. 1 Szkoła Podstawowa nr 1 im. Marii Curie – Skłodowskiej w Małkini Górnej, ul. Ostrowska 58, 07-320 Małkinia Górna 6.000 27.000 3 x 2.000 2 Szkoła Podstawowa nr 2 im. Fryderyka Chopina w Małkini Górnej, ul. Leśna 15, 07-320 Małkinia Górna 24.000 63.000 12 x 2.000 3 Szkoła Podstawowa w Orle, Orło 11, 07-320 Małkinia Górna 3.200 10.000 2 x 1.600 4 Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Kiełczewie, Kiełczew ul. Prymasa Tysiąclecia 49, 07-319 Prostyń 4.000 10.500 4 x 1.000 5 Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Prostyni, Prostyń 60, 07-319 Prostyń 4.500 24.000 3 x 1.500 2 x 1.650 6 Żłobek Gminny w Małkini Górnej, ul. Nurska 67, 07-320 Małkinia Górna 1.000 10.000 1 x 1000 7 Budynek nr 58 w Kańkowie, Kańkowo 58, 07-320 Małkinia Górna 3.300 3.000 2 x 1.650 8 Ochotnicza Straż Pożarna w Małkini Górnej, ul. Ostrowska 9, 07-320 Małkinia Górna 2.000 3.000 1 x 2000 9 Ochotnicza Straż Pożarna w Grądach, Grądy 37, 07-319 Prostyń 1.000 1.200 1 x 1000 RAZEM: 151.700 1. Łączna ilość oleju jest wielkością szacunkową i może ulec zmianie w zależności od warunków atmosferycznych. Zamawiający zastrzega sobie prawo niewykorzystania całego zakresu ilościowego przedmiotu zamówienia, określonego w pkt 3.3. niniejszej SIWZ. W takim przypadku Wykonawcy nie będzie przysługiwało roszczenie względem Zamawiającego z tytułu konieczności wykorzystania pełnej ilości oleju opałowego. 2. Podstawą do wystawienia faktury będzie cena z dnia zamówienia. Wynagrodzenie za przedmiot umowy zawiera załadunek, transport, rozładunek, ważenie. 3. Dostawy w ilościach zgodnych z prognozą z pkt 3.3 będą realizowane w godzinach 8:00-16:00 po uprzednim dokonaniu zamówienia przez upoważnionych przedstawicieli Zamawiającego faksem lub mailem w terminie zagwarantowanym przez Wykonawcę. Jeśli Wykonawca nie dostosuje się do wyznaczonych przez Zamawiającego godzin dostaw i przyjazd w godzinach wcześniejszych lub późniejszych spowoduje przestój - Zamawiający nie ponosi za to odpowiedzialności. 4. Dowodem zrealizowania każdorazowej dostawy będzie pisemne potwierdzenie przyjęcia towaru dokonane przez upoważnionego przedstawiciela Zamawiającego. Rozliczenie w toku realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego następować będzie sukcesywnie w oparciu o faktycznie zrealizowane dostawy częściowe. Wykonawca musi zaproponować termin płatności faktury Vat wynoszący min. 7 dni od dnia doręczenia faktury. Wykonawca wystawia fakturę po dostawie każdej partii oleju.\nII.5) Główny kod CPV: 09135100-0\nOkreślenie warunków: Wykonawca posiada koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami ciekłymi wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, ważną w okresie wykonywania zamówienia (zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r – Prawo Energetyczne Dz. U. z 2018 r., poz.755) ocena spełnienia warunku dokonywana będzie metodą spełnia\_ nie spełnia, w oparciu o oświadczenie Wykonawcy.\nAktualny odpis z właściwego rejestru lub centralnej ewidencji informacji o działalności gospodarczej, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru lub ewidencji – w celu potwierdzenia braku podstaw do wykluczenia o jakich stanowi art. 24 ust. 5 pkt 1 Pzp.\nAktualna koncesja na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami ciekłymi;\nFormularz oferty, pełnomocnictwo - jeżeli dotyczy, oświadczenia oświadczenia o przynależności lub braku przynależności wykonawcy do tej samej grupy kapitałowej co inni wykonawcy zgodnie z art. 86 ust 5 ustawy pzp,\n1. Zmiana postanowień zawartej Umowy może nastąpić za zgodą obu stron wyrażoną na piśmie pod rygorem nieważności. 2. Niedopuszczalna jest jednak zmiana postanowień niniejszej Umowy w stosunku do treści oferty, chyba że konieczność wprowadzenia zmiany wynika z okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili zawarcia Umowy, lub zmiana ta jest korzystna dla Zamawiającego. 3. Zamawiający dopuszcza możliwość dokonania zmiany umowy o przedmiotowe zamówienie publiczne w trybie przewidzianym art. 144 ust. 1 PZP oraz określonych w niniejszej Umowie. 4. Strony zobowiązują się dokonać zmiany wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy w formie pisemnego aneksu, każdorazowo w przypadku wystąpienia jednej z następujących okoliczności: 1) zmiany ustawowej stawki podatku od towarów i usług; 2) konieczności zmiany terminu zakończenia wykonania zamówienia, wskazanego we wzorze Umowy, spowodowanego wstrzymaniem realizacji dostaw ze względu na okoliczności niemożliwe do przewidzenia w momencie zawierania umowy lub zmianami Umowy z Wykonawcą mającymi wpływ na termin wykonania niniejszego zamówienia; 3) konieczności zmiany terminu wykonania zamówienia lub terminów płatności będących następstwem zaistnienia siły wyższej; 4) zmiany uwarunkowań prawnych i formalnych realizacji umowy o zamówienie publiczne, spowodowanych działaniem osób trzecich; 5) konieczności zmiany terminów związanej z zapewnieniem finansowania zamówienia; 6) zmiany, które spowodują obniżenie kosztów ponoszonych przez Zamawiającego;\nData: 2018-12-18, godzina: 10:45,\nzałącznik nr 2 - formularz oświadczenia o którym mowa w art. 25a ust. 1 ustawy Pzp,\nzałącznik nr 3 - formularz oświadczenia o którym mowa w art. 25a ust. 1 ustawy Pzp,\nzałącznik nr 4 - formularz oświadczenia o przynależności lub braku przynależności wykonawcy do tej samej grupy kapitałowej co inni wykonawcy,\nZałącznik nr 1 do umowy - wykaz placówek\nilość odwiedzin: 3097549


5 narzędzi content marketingowych, które zechcesz pokazać dziś swojemu szefowi - Blog Cluify\n20 września 2017 / Reklama i marketing\nStatystyki kłamią. Outbound marketing od dawna nie jest jedyną słuszną drogą pozyskania leadów sprzedażowych. Dowodem na to jest liczba indywidualnych użytkowników blokujących reklamy na stronach internetowych. Jest ich sporo, bo według portalu marketingautomagic.pl przekroczyła pod koniec 2016 roku 200 milionów. W rezultacie Twoje komunikaty docierają tylko do 1/3 potencjalnych odbiorców, a Ty zadajesz sobie pytanie, jak to zmienić. Odpowiedź jest prosta: postaw na content.\nTego typu działania umożliwia platforma Cluify. Pozwala ona określenie miejsc atrakcyjnych z punktu widzenia Twoich odbiorców (np. park biznesowy, konferencja lub targi branżowe). Na ich podstawie przygotujemy personalizowane reklamy skierowane do osób, które obecnie mogą być naprawdę zainteresowane przygotowaną przez Ciebie ofertą. Przekonaliśmy Cię? Wypróbuj nas za darmo!


"Wszystko, co chcielibyście powiedzieć po śmierci ojca, ale..." - Teatr Miejski w Gdyni\nSpektakl "Wszystko, co chcielibyście powiedzieć po śmierci ojca, ale boicie się odezwać" to ostatnia w tym roku premiera w Teatrze Miejskim w Gdyni. Reżyser Piotr Kruszczyński sięgnął po wyróżnioną nominacją do finału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2009 sztukę Szymona Bogacza "W imię ojca i syna", której głównym tematem jest zmaganie się Syna z (nieżyjącym już wprawdzie, lecz jak się okazuje - zawsze żywym) Ojcem.\nSpektakl Kruszczyńskiego rozgrywa się w kilku czasoprzestrzeniach. Pierwsza z nich to przestrzeń tzw. „świata realnego”, przestrzeń domu głównego bohatera (w którym – wyrwany ze snu – dowiaduje się o śmierci ojca) oraz przestrzeń jego domu rodzinnego, gdzie wraz z najbliższą rodziną przygotowuje się on do ostatniego pożegnania rodziciela. Drugą przestrzenią jest zaś tzw. „przestrzeń wewnętrzna”, świat będący swoistym kolażem marzeń, pragnień, żalów, rozczarowań i wspomnień głównego bohatera. W obu tych przestrzeniach niepodzielnie króluje postać Ojca.\nO tym, że ów ojciec jest w świecie głównego bohatera (zarówno tym realnym, jak i wyobrażeniowym) postacią najważniejszą i zawsze obecną dowiadujemy się już na samym początku. Oniryczna introdukcja ukazuje postać dorosłego, choć nieco zdziecinniałego Syna (Rafał Kowal), któremu objawia się Bóg. Stworzyciel (nie tak okazały, jak zawsze wyobrażał go sobie nasz bohater) zabiera Syna w podróż…windą w najwyższym na świecie, szklanym budynku. Na jego szczycie okazuje się, że w istocie ów milczący Bóg-ojciec to nikt inny jak Ojciec (Maciej Sykała) głównego bohatera. Ojciec-bóg.\nDalsze części spektaklu Kruszczyńskiego to zlepek scen pokazujących przygotowania do pogrzebu Ojca przeplecionych wędrówkami syna w przeszłość, w dzieciństwo oraz rozmowami z „Ojcem wyobrażeniowym”. Mamy tu picie wódki, podejrzany przypadkiem seks rodziców, kolejkę-zabawkę przywiezioną z NRD, okraszone czułością wspomnienia kąpieli małego synusia. Mamy ucieczkę dorastającego chłopaka z domu rodzinnego, mamy obowiązkowe lanie pasem, w finale zaś: rozdzierające wyznanie Syna: „zawsze chciałem być Tobą”. Jaki obraz się z tych scen wyłania? Co o relacji ojciec-syn mówią twórcy spektaklu? Niestety, nic nowego, co jednakże nie jest największym problemem tego spektaklu. Najbardziej „uwiera” tu brak emocji. Ojciec ani nie jest zbyt mocno kochany, ani też nie jest wyjątkowo znienawidzony. Wydarzenia, o których mowa w retrospekcjach, a które mają mieć dla głównego bohatera charakter inicjacyjny, transgresyjny zdają się być odnotowanymi jedynie historyjkami z życia Ojca i Syna. Ambiwalencja, którą z założenia miała być naznaczona ta trudna relacja jest w zasadzie niewidoczna. Podobnie rzecz ma się z finałem opowieści. Pogrzeb nie jest ani symbolicznym stopieniem się z figurą Ojca, ani też nie jest uwolnieniem się od niego; nie ma ani charakteru oczyszczającego, ani zniewalającego.\nNiestety, już na samym początku spektaklu Kruszczyńskiego widz wepchnięty zostaje w stan obojętności i nic, co dzieje się później nie jest w stanie go z owej obojętności wytrącić. Ani oryginalne rozwiązania scenograficzne (pionowo ustawione „łóżko”, na którym leżą/stoją aktorzy czy też sama scena – zamiast tradycyjnej, kładka po bokach której ustawione są krzesła dla widzów), ani dramaturgia spektaklu. Nie wzruszają, nie szokują i nie śmieszą rozmowy Syna z Matką (zapadająca w pamięć rola Beaty Buczek-Żarneckiej), Żoną (Elżbieta Mrozińska) czy Siostrą (Olga Barbara Długońska); obojętne nam jest, że w jednej scenie Matka nazywa Syna „ukochanym synusiem”, w innej – „egoistycznym skurwysynem”. Nie widzimy kompletnie, aby którakolwiek z wymienionych kobiet miała jakikolwiek wpływ na życie głównego bohatera; ich działania, słowa nie mają ani charakteru zawłaszczającego czy ograniczającego, ani nie są drogowskazem na ścieżce ku indywiduacji czy autokreacji. Obojętności widza wobec oglądanej historii nie są w stanie też przełamać pojawiające się (raczej ograne) symbole – falliczny wieżowiec-trumna, bezludna wyspa, miniaturowa wersja kolejki czy wanna, w której kąpane jest ciało małego Syna i obmywane zwłoki Ojca.\nNajwiększym „grzechem” spektaklu Piotra Kruszczyńskiego jest to, iż nie prowokuje on kompletnie do zadawania jakichkolwiek pytań. Pozostawia on wrażenie, jakby relacja ojciec-syn została w sztuce zupełnie wyeksploatowana, jakby nic nowego, świeżego nie da się już na ten temat (do)powiedzieć. Jedyne pytanie, jakie rodzi się po obejrzeniu ostatniej premiery w Teatrze Miejskim w Gdyni brzmi: dlaczego jej twórcy wybrali tak nieciekawy i stereotypowy tekst?


Sochaczewska koperta życia\nKoperta Życia to akcja skierowana do osób przewlekle chorych, starszych i samotnych. Przygotowanie i przechowywanie pakietu podstawowych informacji medycznych uratowało życie niejednej osobie. Do tego, by koperty trafiły do mieszkańców naszego miasta, zachęca radny Edward Stasiak.\nAkcja polega na umieszczeniu w specjalnie przygotowanych kopertach najważniejszych informacji o stanie zdrowia, takich jak np. przyjmowanych lekach, grupie krwi, alergiach, chorobach przewlekłych itd. Oprócz tego umieszczane są tam kontakty do osób najbliższych oraz dane osobowe, w tym numer pesel. Pakiet z takimi informacjami powinien być przechowywany w lodówce, najlepiej na półce znajdującej się na drzwiach. Wybór takiego miejsca jest nieprzypadkowy. Lodówka, nie dość że jest w każdym domu, to zarazem jest łatwo dostępna. Do przechowywania kopert życia od lat zachęcają lekarze i pracownicy pogotowia ratunkowego. Akcja spotkała się już z uznaniem wielu samorządów, które zdecydowały się zostać jej partnerami. Wprowadzono je m.in. w Gdańsku, Tczewie, Mielcu, Zielonce czy całym powiecie kołobrzeskim.\n- Rozwiązanie to jest szczególnie ważne dla osób starszych, samotnych, a także przewlekle chorych, np. cukrzyków. Dodatkowo, duplikat koperty można nosić przy sobie. Wiem, że na takie rozwiązanie decyduje się wiele osób, w tym zawodowi kierowcy. Znacznie ułatwia to pracę służbom ratunkowym. W sytuacjach kryzysowych istnieje ryzyko, że, nawet jeżeli obecne są najbliższe osoby, mogą one stracić głowę. Mając w jednym miejscu wszystkie kluczowe informacje o pacjencie można od razu przystąpić do akcji ratunkowej – powiedział nam radny Edward Stasiak.\nPomysł dystrybuowania kopert wśród sochaczewian pozytywnie ocenia naczelnik Wydziału Polityki Społecznej i Ochrony Zdrowia UM Joanna Kamińska.\n- Cel akcji jest bardzo szczytny i nawet jeżeli dzięki niej uda się uratować życie jednej osoby, warto przemyśleć wprowadzenie kopert na terenie Sochaczewa. Oczywiście nie musi mieć jej każdy mieszkaniec. Sądzę, że na początek wystarczyłoby nam tysiąc sztuk – mówi.\nNa rynku funkcjonują różne pakiety – od najprostszego zestawu: koperta plus naklejka informacyjna bądź magnes na lodówkę, po bardziej trwałe, plastikowe pudełka. Wszystkie warianty są skonstruowane na tej samej zasadzie. Mają zabezpieczyć wypełnioną przez posiadacza deklarację dotyczącą stanu zdrowia.\n- Koszt zakupu tysiąca pudełek to około 3,5 tys. zł. Nie jest to duża kwota. Przygotowałam już dla radnych informację na ten temat – wyjaśnia Joanna Kamińska.


Jak zwiększyć Pewność Siebie, Konferencja o pokonywaniu Nieśmiałości\nHome FAQ\tPotężna Pewność Siebie 2 – Konferencja nr 2\nnapisany przez Adept 3 kwietnia 2012\nDziś mam zapis z webinaru nr 2 z cyklu Potężna Pewność Siebie.\nKontynuuję temat z ostatniej konferencji online.\nOpowiem Ci m.in. jak unikać błędów w „inner game”\noraz zdradzę moją rutynę „telepatyczne cycki”\no którą tak pytacie 😉\njak poderwaćjak pokonać nieśmiałośćpewność siebie\ntomasz 12 kwietnia 2012 - 18:26\nBardzo podoba mi się ta wersja webinaru- a wiecie dla czego? Bo tu Adept mówisz z serca prosto i na temat\nAndrzej 15 kwietnia 2012 - 18:06\npotrzebuję Twojej rady Adepcie. Moja sprawa prezentuje się następująco: widuję się z pewną dziewczyną a właściwie mieszkam obok niej i mam kontakt z Nią codziennie. Od listopada próbuję doprowadzić do pocałunku właściwie to Ją pocałowałem ale go nie odwzajemniła , na dodatek na jakiś czas się obraziła. Teraz kiedy ma chłopaka( z którym rzadko sie widuje,raz na miesiąć ) nie pozwala mi na większy kontakt( czasem przejdzie mały klaps w pośladek), pozostaje tylko wspólne oglądanie filmów i dokuczanie sobie( co swego czasu było fajnym doświadczeniem). Dodam jeszcze że mam dziewczynę od dłuższego czasu której Ona sie trochę boi…\nStaram sie być zawsze schludny i zadbany, dbam o oddech i swój pokój. Widujemy się zawsze w 4 oczy bez świadków..pomóż… czy mam szanse doprowadzić do pocałunku??\nmaciek 19 kwietnia 2012 - 10:08\nŚwietne to jest. Masz łeb i nie gadasz od rzeczy. Mysłałem ze juz wszystko zostało powiedziene w tym temacie , a jednka się myliłem. Masz też zajebiste poczucie humoru. 42:36 – pięknie to powiedziałeś 😀\nRyszard 20 kwietnia 2012 - 19:01\n„Blisko 1500 komentarzy, 80000 wyświetleń i tysiące miłych słów…\nTo spowodowały te 3 krótkie videa, które opublikowałem w ostatnich dniach.\nZa tak olbrzymie zainteresowanie projektem PPS2,\npoświęcony czas i odwiedziny chcę powiedzieć\ngdzie, kurwa, te komentarze ? „wymoderowane”?\nAdept 8 stycznia 2014 - 14:45\nByły w 2012 na pod[pietym DISQUUS do bloga, po rezygnacji z DISQUUS – brak na blogu\nMurtagh 7 stycznia 2014 - 22:47\n,, W imię czego mam się tak pierdolić z takimi rzeczami?” – tą wypowiedzią zniszczyłeś Marcin system 🙂


05 June The Underworld Camden\t174, Camden High Street - NW1 - Camden Town - United Kingdom\tApteka\tApteka & Czapa |05.06.15| The Underworld Camden London\nZespół Apteka powstał w 1983 roku w Gdyni z inicjatywy Jędrzeja „Kodyma” Kodymowskiego (śpiew, gitara) i Macieja Błasiaka śpiew, gitara, bas, klawisze, trąbka. Do 1987 roku w grupie występowali m.in. Jacek Łada, "Siwy", Ewa Golianek oraz Małgorzata Bachora. W 1987 do "Kodyma" dołączył nowy Maciej Wanat. W tym samym roku "Kodym", Maciej Błasiak, Maciej Wanat, Ewa Golianek i Małgorzata Bachora nagrali utwory "Synteza" i "AAA...", wydane rok później na kompilacji pt. Gdynia. Pod koniec roku 1988 Apteka liczyła już tylko dwóch członków tj. Jędrzeja Kodymowskiego (gitara, śpiew) i Macieja Wanata (perkusja), którzy zrealizowali pierwszy album pt. Big Noise, wydany dopiero w 1990 roku. Jeszcze w 1988 roku do grupy dołączyli gitarzysta Janusz Sokołowski oraz basista Marcin Ciempiel. W tym składzie grupa realizuje wydany w 1992 roku album pt. Narkotyki, zrealizowany we współpracy z Adamem Toczko, właścicielem Modern Sound Studio. Po występie na festiwalu Jarocin’93 działalność zespołu została zawieszona.\nW 1994 po namowach basisty Olafa Deriglasoffa, "Kodym" reaktywował Aptekę. W składzie znaleźli się również perkusista Jacek Stromski i gitarzysta Piotr Nalepa, który jednak później wybrał grę w zespole swojego ojca, Tadeusza. Trzyosobowy skład nagrał w 1995 roku album Menda. W 1996 roku zespół nagrał album Spirala, na którym zawarte są nowe wersje utworów znanych z poprzednich płyt. Niedługo po jego nagraniu zespół opuścił Olaf Deriglasoff. Jego miejsce zastąpił Sławomir Czarnata, jednak Apteka nie prowadziła działalności. W 1998 roku "Kodym" zawiesił zespół i wyjechał na półroczną podróż po Ameryce Południowej. Po powrocie próbował uruchomić Aptekę, jednak żaden skład nie utrzymał się długo.\nW marcu 2003 grupa wznowiła działalność. Cztery miesiące później muzycy ("Kodym", basista Jacek Żołądek oraz perkusista Grzegorz Puzio) nagrali we wrocławskim studiu dwa utwory: "Korowód" i "Zagłada robactwa". W 2007 "Kodym" z nowym składem zespołu nagrał album Apteka. W czerwcu tego samego roku znowu nastąpiły personalne zmiany w grupie, przez co wiele koncertów zostało odwołanych. Miejsce Ciempiela zajął basista Janek Witaszek, a Hajdasza perkusista Marcin Słomiński. W tym składzie29 czerwca 2007 Apteka zagrała koncert na Heineken Open’er Festival w rodzinnej Gdyni. W 2009 Słomińskiego zastąpił Seweryn Narożny. W 2010 muzycy nagrali nową płytę Tylko dla…, która ukazała się pod koniec czerwca. W 2011 r. Apteka w składzie Jędrzej Kodymowski, Grzegorz Puzio, Jacek Żołądek wystąpiła na XVII Przystanku Woodstock.\n· Fala II (1988) – utwór: "Lucky Sniff"\tFacebook Page


Mea pulpa | Zaskoczenie - strona 1 - Polityka.pl\nJoanna Krupa, kobieta, która doprowadza profesorów Bralczyka i Miodka na brzeg myśli samobójczych, znowu zaskoczyła. Okazało się, że Joasia jest nie tylko supermodelką, superaktorką i superprezenterką, lecz także wokalistką. Swego czasu nagrała numer zatytułowany „I’ll be around”. Śpiewa też super. Trwają prace wyjaśniające, w jakim języku.\n• No i mamy kolejną książkę płynącą do nas z wysokiego majestatu mediów. Tym razem Jolanta Kwaśniewska kontynuuje swoją misję przerabiania krajowych chochołów na postacie bardziej stylowe. Dzieło nazywa się „Lekcja stylu dla mężczyzn” i uczy między innymi, jak dobierać drinki pod kolor poglądów.\n• Kinga Rusin, najsłynniejsza literatka wśród celebrytów, nie będzie już prowadziła programu „You can dance”. Teraz została jego jurorką w miejsce Ani Muchy. W przyszłej edycji zastąpi Michała Piroga, a w następnej Agustina Egurrolę. Potem zatańczy i bardzo się sobie spodoba.\n• Niestety, pecha do nowych zajęć ma dziennikarz Wojciech Jagielski. Ledwo zaczął prowadzić nowy show w programie TVP2, a już go nie prowadzi. Teleturniej, w którym rodzice mieli się wykazać znajomością swoich dzieci, nazywał się „Wielka draka o dzieciaka” i okazał się klęską. Po każdym kolejnym odcinku gwałtownie rosła liczba sierot.\n• Szok. Po 24 latach obecności na antenie TVP znika magazyn kryminalny Michała Fajbusiewicza zatytułowany przyjaźnie „997”. Telewizja rezygnację z programu tłumaczy tym, że Fajbusiewicz wyłapał i pokazał już wszystkich przestępców, a nowi się jeszcze nie narodzili.\n• W Polsce narodził się nowy model gwiazdy. Gwiazdy codziennego użytku. Gwiazdy light. Do wynajęcia. Ostatnio można było je podziwiać na otwarciu sklepu odzieżowego H&M. O polskich gwiazdach można coraz częściej powiedzieć to samo co o wyżej wspomnianej kolekcji. Fason niby światowy, ale z wykonaniem gorzej.\n• W „Wysokich Obcasach” ekstraprofesor, filozof i bioetyk Jan Hartman o pani Dodzie Rabczewskiej: „Manifestacja emancypacji masowego społeczeństwa polskiego. Urodziwa twarz liberalnej Polski wyzwolonej pod względem obyczajowym. Najbardziej wolny człowiek w Polsce”. Są podobno rzeczy na ziemi, które nie śniły się filozofom. To jedna z nich.\n• W kultowym programie „Między kuchnią a salonem” objawił się nałogowy celebryta Radosław Majdan. Tym razem bez własnych perfum, kolekcji odzieży, własnej książki, płyty czy też rozwodu. Tym razem do studia przyniósł własnego brata i taką też mamę. Radosław dzielnie walczy o pozostanie w pierwszej lidze sławy. Mądre zarządzanie familijną ławką rezerwowych zagwarantuje rozgrywki także w następnym sezonie.\n• W „Playboyu” kolejny ranking najbardziej seksownych Polek i Polaków. Wśród mężczyzn w kategoriach „Do łóżka”, „Do ślubu” i „Pogadać” bezapelacyjnie zwyciężył Artur Żmijewski. Brak Adama Małysza w pierwszej trzydziestce kategorii „Pogadać” jest jednak pewną niezręcznością. Co do Żmijewskiego w tym rankingu, to jest od lat tak samo jak z międzynarodowym futbolem. Bez względu na to, kto gra, i tak ostatecznie wygrywają Niemcy.\n• Oto wiadomość, która zelektryzowała stołeczne salony. Aneta Zając i Mikołaj Krawczyk zostaną rodzicami i to podwójnymi. Urodzą im się bliźnięta i to w tym samym momencie. Aneta i Mikołaj są aktorami serialu „Pierwsza miłość”. Jeśli ich dzieci pójdą w ślady rodziców, to ich też nikt nie będzie kojarzył.\n• Sypnęło dziećmi równie gwałtownie jak śniegiem. Potomstwa spodziewa się jedna z najbardziej egzotycznych par „Tańca z gwiazdami” Francys Mayela Sudnicka i Łukasz Czarnecki. Ona znana jest z tego, że jej zdjęcia były w „Playboyu”. On z tego, że też był podobno na tych zdjęciach.\n• Bartosz Węglarczyk, sympatyczny dziennikarz o wyglądzie teksańskiego poszukiwacza ropy naftowej, stracił stanowisko szefa działu zagranicznego „Gazety Wyborczej”. Podobno za poprowadzenie finału „Top Model” w TVN. Zarzucano mu, że nikt z Agory nie dostał się do ścisłej czołówki, a są tam rasowe babki. No cóż. Współczujemy Bartoszowi. Każdy ma takiego Hugh Hefnera, na jakiego zasłużył.\n• Krzysztof Ziemiec, dziennikarz, który uległ poważnemu wypadkowi we własnym domu, stracił swój program zatytułowany „Niepokonani”. Podobno szkoda. Jestem za programem pokazującym ludzkie tragedie. Jestem jednak przeciwko programowi, w którym największą tragedią prowadzącego jest brak osobowości.\n• Cezary Pazura nie ustaje w promowaniu swego reżyserskiego dziecka, czyli filmu „Weekend”. Jak głosi reklama, ten obraz „to nie Matrix, Pulp Fiction czy Kill Bill”. Bo taki nie miał być. Nie grają w nim Paris Hilton, Lady Gaga czy Bachleda-Curuś. Choć miały grać. Cezary w promowaniu idzie szerokim frontem medialnym od „Playboya” po Telewizję Trwam. Miejmy nadzieję, że publiczność przyjdzie do kin. Bo miała przyjść.\nNa festiwalu Plus Camerimage 2010, tym razem odbywającym się w Bydgoszczy, pojawił się amerykański...


Jak zadbać o stopy i podarować im relaks? | Kasia Koniakowska Blog\nJak zadbać o stopy i podarować im relaks?\n07 czerwca / 4\nDziś już o ostatnich nowościach z firmy Barwa. Tym razem coś kojącego dla naszych stóp, które w wakacje muszą się prezentować idealnie w sandałkach czy japonkach. Zresztą po całym upalnym dniu przyda im się ukojenie, ochłoda i relaks. Wiele razy martwimy się o nieprzyjemny zapach z naszych butów, a szczególnie z balerinek. Ja zawsze mam problemy z twardymi piętami, szczególnie, gdy cały dzień spędzę w sandałach. Na szczęście są kosmetyki, które nam pomogą w rozwiązaniu tych dolegliwości. Zadbaj o stopy już dziś i podaruj im cudowny relaks ;)\nNowe kosmetyki do stóp\n- specjalistyczny chłodzący żel d nóg i stóp\n- specjalistyczny regenerujący krem S.O.S. do pięt\nTen kosmetyk świetnie się sprawdza, gdy chcemy ubrać balerinki, gdyż zapewnia długotrwały efekt odświeżonej i pachnącej stopy. Wiadomo cudów nie ma, gdy w zabudowanych butach spędzimy cały dzień, ale rzeczywiście hamuje w pewnym stopniu powstawanie nieprzyjemnego zapachu. Spokojnie po spacerze, możemy iść do znajomych na odwiedziny, nie wstydząc się z powodu spoconej stopy, bo kosmetyk dodatkowo zmniejsza potliwość. Gdy chcemy go zastosować tuż przed wyjściem radzę, chwilę poczekać aż produkt się wchłonie, bo możemy się zbytnio ślizgać w butach.\nTo mój ulubiony produkt. W sumie ma takie same działanie jak powyższy kosmetyk, jednak ten jest w formie spray'u, który moim zdaniem szybciej się wchłania i bardziej orzeźwia stopy. Można go stosować tuż przed wyjściem i nie ślizgam się wtedy w butach. Jest to lżejsza forma produktu do stóp niż ta w kremie. Ja uwielbiam nim odświeżać każde obuwie. Pryskam je tuż przed wyjściem, chwilkę odczekuję i mogę śmigać w pachnącym obuwiu. Często mam go w torebce, a szczególnie gdy idę gdzieś w odwiedziny. Możemy szybko odświeżyć sobie obuwie i to na prawdę działa.\nIdealny w upalne dni, gdyż świetnie i szybko chłodzi stopy. Świetny kosmetyk i od razu po zastosowaniu czuję ulgę dla moich stóp. Choć nie mam problemów z obrzękami, to jednak miałam wrażenie jakby moje stopy otrzymały miły, orzeźwiający relaks. To świetny produkt dla Pań, które mają pracę stojącą i dużo chodzą lub mają problemy ze zmęczeniem lub napięciem nóg. Dzięki temu żelowi moje nogi były nie tylko nawilżone, ale i odczułam ich lekkość oraz ulgę z powodu upałów. Bardzo fajna konsystencja, przyjemny zapach i natychmiastowe działanie. Czego chcieć więcej w upalne dni. Taki kosmetyk zdecydowanie warto mieć w swojej kosmetyczce.\nRegenerujący krem S.O.S. do pięt\nTo produkt dla mnie, gdyż często ma problem z suchymi piętami. Ten kosmetyk je szybko nawilża i zmiękcza skórę. Najczęściej stosuję go wieczorem po kąpieli, a rano moje stopy są wygładzone i jakiekolwiek powstałe pęknięcia zaczynają znikać. To świetny produkt dla Pań, które kochają nosić japonki czy sandały. Niestety kurz i piach oraz ciągłe wystawianie stóp na słońce strasznie je niszczy, zatem regeneracja latem jest im bardzo potrzebna. Te krem to prawdziwe S.O.S. dla stóp. Fajnie, że w składzie znajdziemy m.in. wazelinę, która świetnie nawilża stopy.\nA Wam, który produkt przypadł najbardziej do gustu? Jak dbacie o stopy latem? Ja na pewno na wakacje zabiorę regenerujący krem S.O.S. do pięt, bo w połączeniu z masażem na piasku sprawię, że stopy będą gładkie, jak u niemowlęcia ;)\nJustyna Polska FashionbloggerStylingAndMakeupArtist 6/07/2016\nOstatnio coraz cześciej marka ta pojawia się w blogosferze.\nMuszę w końcu i ja przetestować.\nJa ostatnio polubiłam krem do stóp z firmy AA - polecam działa cuda.\nCiekawe produkty! Mój mąż ma problem z poceniem stóp.Na pewno by mu sie przydały\nJa ostatnio zapominam o używaniu kosmetyków do stop.


Dzwonki mp3 - FORUM SAGEM\nWysłany: Pią 20:25, 30 Cze 2006 Temat postu: Dzwonki mp3\nCzy można wgrać do sagema my400x dzwonki mp3 czy jedynie w formacie amr lub wav? Bo takie ściągnięte z np wapstera mają słabą jakość\nNareście ktoś tu napisał na tym forum\nTen telefon nie odtwarza mp3. Jak coś to od razu mówię, że my401x też ich nie odtwarza. Dzwonki z wapstera są w słabej jakości bo są w formacie *.amr.\nJak chcesz mieć dobrą jakość dzwonka to pozostaje tylko wav.\nWysłany: Pią 21:53, 30 Cze 2006 Temat postu:\nA dużo zajmują pamięci??\nWysłany: Pią 22:32, 30 Cze 2006 Temat postu:\nNo można zrobić, że dzwonki wav zajmują tyle samo co mp3 a jakość wcale się nie pogarsza. 30-sekundowy dzwonek wav/mp3 zajmuje ok 200-300 kb..\nJeśli masz irde lub kabel zapraszam TUTAJ\nWysłany: Sob 10:42, 01 Lip 2006 Temat postu:\nAle w instrukcji pisze obsługiwane formaty ...mp3...\nWysłany: Sob 14:50, 01 Lip 2006 Temat postu:\nJak byś nie zauważył pudełko i instrukcja obsługi są od sagema my400x/my401x, i to ze obsługuje mp3 dotyczy tylko i wyłącznie modelu my401x (tak samo jak z formatem AAC). Pisze w instrukcji "Formaty audio: iMelody, Midi, wave. AMR, MP3 (w zależności od oferty sprzedaży więc dotyczy to modelu my401x, a to że model my401x nie odtwarza mp3 to już inna bajka.\nDaje screena z programu MPAS 7.13 pokazujący obsługiwane formaty audio żeby wszystko bylo jasne:\nWysłany: Sob 23:12, 01 Lip 2006 Temat postu:\nTm sie dowiesz jak przetworzyc na AMR lub WAV - aby bylo dobrze\nWysłany: Pią 20:38, 28 Lip 2006 Temat postu:\nSagem My401X z orange bez problemu łyka MP3 jak i AAC. Nie testowałem jeszcze AAC+ Jak ma ktos jakąś małą prubkę to niech prześle to się przetestuje\nWysłany: Pon 12:10, 31 Lip 2006 Temat postu:\nNiestety śmiem sie z Tobą nie zgodzić .Kolega wysyłał mi z sew300i dwa dzwonki mp3 ,zajmujące około 100 kb ,i tempo tych dzwonków na moim my401x ,przypominało tempo odtwarzono-wciąganej kasety w magnetofonie ;/ Wie ktoś jak temu można zaradzić ? Czy to wina kodowania ?\nWysłany: Pon 23:10, 31 Lip 2006 Temat postu:\nJa mp3 próbowalem od bitrate'u 32kbps az do 320kbps i wszystko bylo ok. Nawet VBR, ABR, i CBR i wszystko ok. Podeslij mi te pliki na [link widoczny dla zalogowanych] to sprawdze jak to u mnie wyglada\nTo jest link do strony gdzie jest łatwy i dobry porgram do robienia z mp3 wav-ów i amr-ów [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Pon 21:41, 08 Sty 2007 Temat postu:\nstodola Sagem my401X odtwarza MP3!! Nie klam:P ja mam i mi smiga MP3 ze hoho tylko fakt ze wejdzie gora 2;/\nBo masz telefon z Orange .. A Orange już to poprawiło ..\nJa też mam w Orange, ale gdy przełałem z ich strony dzwonek mp3, to zmienił mi się format na .arm. W moim telefonie raczej to szumi niż gra ;P\nW moim telefonie działają mp3, lecz mam za mało pamięci na całą piosenkę . Zgrywam z komputera (przez bluetooth) i działają.\nJa mam my401X w Orange.\nTylko jest inna sprawa... Jak kolega chce mi przesłać piosenkę to AKURAT ta nie działa (on ma k700i)


Calypso Fitness Szczecin Galaxy - Trenerzy personalni\nWszyscy trenerzy Maciej DymekKatarzyna Górna ZawadzkaMateusz GroniewiczMaja KaczmarekKonrad PrycepaKrzysztof RomackiPaweł ZiębaPaulina ZygadlikAleksandra Żmuda\n"Poświęcaj tyle czasu na ulepszanie siebie byś nie miał go na krytykę innych".\n==> WYKSZTAŁCENIE / DOŚWIADCZENIE: IFAA Trener Personalny, stopień Graduado w Capoeira (grupa Companhia Pernas Pro Ar Polska). ==> ZACZĘŁO SIĘ OD: Zawsze należał do tych ruchliwych dzieci i zaprowadziło go to w wieku 12 lat na trening Capoeira - brazylijskiej sztuki walki. Pełen pasji trenuje ją do dziś, będąc już w posiadaniu wysokiego stopnia. Po ciężkiej kontuzji kolana w 2016 roku, która zmieniła jego podejście do sportu, odkrył w sobie miłość do studiowania ludzkiego ciała i ruchu. Ukończył kurs trenera personalnego i na tym nie poprzestaje, zafascynowany biomechaniką i możliwościami ciała ludzkiego. ==> STYL/MOTTO: "Poświęcaj tyle czasu na ulepszanie siebie byś nie miał go na krytykę innych". ==> JAK PRACUJE: Oferuje jak najbezpieczniejsze i najszybsze dotarcie do wyznaczonego celu. Jego nadrzędnym celem jest polepszenie stanu zdrowia klienta, sprawienie że każdego dnia będzie budził się bez bólu i z uśmiechem na ustach, zmotywowanym do dalszego działania. Największą nagrodą są efekty klientów, które są dla niego odzwierciedleniem skuteczności jego pracy.\nKatarzyna Górna Zawadzka\n"Zbierzesz to co zasiejesz dlatego warto dbać o swoje ciało i umysł systematycznie"\nKATARZYNA GÓRNA ZAWADZKA Mgr wychowania fizycznego, absolwentka AWF w Poznaniu, specjalista odnowy biologicznej i fizjoterapii, trener personalny. Ze sportem związana od zawsze - kiedyś piłkarka ręczna, a od kilkunastu lat pasjonatka, trener i szkoleniowiec nowoczesnych form fitness, body & mind oraz aqua kinezy. Dzięki zdobytej na studiach wiedzy, łączy elementy rehabilitacji i fitness. Jej wiara w terapeutyczną moc ruchu jest wynikiem wiedzy i osobistych przeżyć. Inspiruje ją człowiek i jego niewyczerpane możliwości pracy nad sobą. Dzięki technice ćwiczeń Pilates uniknęła operacji kręgosłupa i dlatego dziś jest jej wierną fanką i propagatorką. Fitness to jej pasja i sposób na życie. Jest uczestniczką wielu szkoleń, konwencji i warsztatów fitnessowych w całej Europie. Podczas zajęć szczególną uwagę zwraca zawsze na poprawną technikę wykonywania ćwiczeń, jest cierpliwa, ale i wymagająca. Do pracy z ludźmi niezmiennie motywuje ją wymiana pozytywnej energii . Na co dzień jest osobą kontaktowną, ciepłą, zawsze uśmiechniętą i pełną pozytywnej energii. Chętnie dzieli się swoją pasją i wiedzą na temat ruchu i zdrowego stylu życia. Wolny czas spędza aktywnie, nie potrafi usiedzieć w miejscu. Uwielbia góry, dobrą muzykę i spotkania z ludźmi. Nie ma sportu, którego nie spróbowała albo nie spróbuje. Twierdzi, że powinniśmy uczyć się całe życie, bo zawsze można być lepszym, w tym co się robi, a robić powinniśmy to co sprawia nam przyjemność!\nUkończone szkolenia: Pilates, Trener kręgosłupa, Trener personalny, Reha Fit, Fitball, Trening Funkcjonalny, Stretching, Aktywne 9m-cy, Aktywna Mama, Gymstic, Bosu, Step, Wzmacnianie, Senior Fit, Aqua Aerobik. Studntka ICAN Institute na kierunku Business Management Executive Program (patronat Harvard Business Review). Manager klubu\n"Każda porażka zasiewa ziarno przyszłego sukcesu"\nTrener personalny, instruktor kalisteniki i treningu cross, instruktor tenisa ziemnego. Promotor i współorganizator licznych wydarzeń sportowych. O SOBIE Odkąd pamiętam, byłem osobą garnącą się do spędzania czasu aktywnie, gdzie aż po dziś dzień prowadzę zdrowy i aktywny tryb życia. Jestem założycielem grupy Street Workout Szczecin, w której od ponad 5 lat w temacie pracy na ciężarze własnego ciała dziele się swoim zdobytą wiedzą. Biorąc udział w warsztatach oraz szkoleniach instruktorskich, nieprzerwanie poszerzam arsenał narzędzi treningowych, za pomocą których pomagam innym w byciu lepszą wersją siebie. Podobno skutecznie zarażam pasją i motywuję do pracy podopiecznych. W treningach korzystam z bogatego wachlarza ćwiczeń siłowych, funkcjonalnych, gimnastycznych oraz wydolnościowych prowadząc do osiągnięcia założonego celu. Każdej osobie oferuję rzetelne i indywidualne podejście, z gwarancją zauważalnych i przede wszystkim bezpiecznie wypracowanych efektów. Uważam, że każdy człowiek wytworzył u siebie mechanizmy definiujące go, jako osobę sprawną, natomiast ja chętnie pomagam tą sprawność poprawić i finalnie utrzymać. MOTTO "Ciężka praca pokonuje talent, jeśli talent nie pracuje wystarczająco ciężko" "Każda porażka zasiewa ziarno przyszłego sukcesu"\n"Hańbą dla człowieka jest dożycie wieku starczego, gdy nie widział on piękna i siły, które mogło osiągnąć jego ciało"\n==> WYKSZTAŁCENIE / DOŚWIADCZENIE: IFAA Trener Personalny, studentka dietetyki na Pomorskim Uniwersytecie Medycznym, stopień Monitor w Capoeira (grupa Companhia Pernas Pro Ar Polska). ==> ZACZĘŁO SIĘ OD: W wieku 14 lat, poszukując pozaszkolnych zajęć sportowych trafiła na zajęcia Capoeira - jej miłość od pierwszego wejrzenia. Brazylijska sztuka walki łącząca elementy akrobatyki, muzyki i tańca zawładnęła jej sercem i czasem. Wraz z ogromnym zainteresowaniem tą sztuką, rosła również ciekawość dotycząca szeroko pojętego zdrowia i maksymalnego rozwoju pod względem fizycznym. Bardzo szybko odnalazła w tych zagadnieniach pasję. Najpierw zagłębiła się w aspekty żywienia w sporcie i chorobach dietozależnych, począwszy od sięgania do internetu, literatury, czasopism, a później biorąc udział w licznych szkoleniach u prekursorów z tych dziedzin w Polsce (Mauricz Training Center, Athlete Performance, Jacek Bilczyński, Ajwen). Przebywając w społeczności związanej z szeroko pojętym fitnessem i sportem zarówno podczas szkoleń jak i zgrupowań Capoeira, zainteresowała się ogromnymi korzyściami płynącymi z treningu siłowego i funkcjonalnego. Chcąc poszerzyć swoje możliwości i nauczyć się trenować bezpiecznie z maksymalnymi efektami, sięgnęła do najlepszego źródła wiedzy i udała się na szkolenie trenera personalnego do Athlete Performance. Teraz chce pomagać dzięki tej wiedzy innym. ==> STYL/MOTTO: "Hańbą dla człowieka jest dożycie wieku starczego, gdy nie widział on piękna i siły, które mogło osiągnąć jego ciało". "We are all HUMAN first, MOVERS second and only then SPECIALISTS" - Ido Portal. Człowiek ma tylko jedno ciało i powinien umieć obchodzić się z nim tak, aby służyło mu jak najdłużej i jak najlepiej. W swojej pracy na pierwszym miejscu stawia bezpieczeństwo i poprawną technikę i gdy jest pewna że działa w jej zakresie, realizuje kolejne cele. ==> JAK PRACUJE: Jest perfekcjonistką i ceni sobie profesjonalizm. Pod każdy cel klienta kładzie indywidualnie dobrane fundamenty które umożliwią mu jego bezpieczne realizowanie. Kocha intensywne treningi, ale nie dąży do zajazdu za wszelką cenę, bo doświadczenie nauczyło ją racjonalnego i odpowiedzialnego podejścia. Zdaje sobie sprawę że do jednego celu można dojść wieloma drogami, ale nie lubi nieuzasadnionych teorii więc starannie weryfikuje nowe informacje. Jest wyrozumiała i stara się każdemu stworzyć odpowiednie poczucie komfortu na treningu, bo wie jak dużą rolę w nim odgrywa nastawienie. IFAA Trener Personalny - Athlete Performance\tDietetyka i Suplementacja I - Mauricz Training Center Dietetyka i Suplementacja II - Mauricz Training Center Dietetyka i Suplementacja III - Mauricz Training Center Dietetyka i Suplementacja IV - Mauricz Training Center Dietoterapia w Praktyce I - Mauricz Training Center Dietoterapia w Praktyce II - Mauricz Training Center Ketoza - Lipidy pod lupą - Athlete Performance\tWiele twarzy zaburzeń pracy tarczycy I - Athlete Performance Wiele twarzy zaburzeń pracy tarczycy II - Athlete Performance Fit Akademia Jacka Bilczyńskiego.\nSPECJALIZACJA: Ćwiczenia wielostawowe, Trening funkcjonalny, Kształtowanie sylwetki. O SOBIE: Prowadzę zdrowy i aktywny styl życia od wielu lat. Moje początki były pełne wzlotów i upadków, mogę śmiało stwierdzić, że doświadczenie zdobywane na samym sobie jest najlepsza lekcją dążenia do doskonałości pod wieloma względami, zwłaszcza przy pracy nad ciałem. Moja największą pasja zaczęła się od fascynacji Arnoldem Shwarzenegerem z biegiem czasu moje doświadczenie związane ze sportem i kulturystyka ewoluowało, zainteresowałem się crossfitem i kalisteniką, a w ostatnim czasie treningiem funkcjonalnym, ponieważ sprawność i postawa naszego ciała jest dla nas kluczowym elementem całej układanki. Najistotniejsze jest nasze zdrowie, dlatego też podstawą jest odpowiednia suplementacja i dieta, która jest nieodzowną sprawą przy życiu codziennym i kształtowaniu naszej sylwetki. MOTTO : W zdrowym ciele, zdrowy duch. JAK PRACUJĘ: Jestem osobą komunikatywną, serdeczną, szczerą. Mam indyiwdualne podejście do każdego podopiecznego, ponieważ wkładam w moja pracę serce, chętnie dziele się zdobytą wiedzą w celu osiągania wspaniałych efektów. Certyfikaty: Reps , IFAA, Athlete performance - Personal trainer Polska BlackRoll Worshop - Rolowanie powięzi mięśniowych\nTrener przygotowania motorycznego. Od zawsze aktywnie uprawiał sport, aktualnie ukierunkowany na trening dwuboju olimpijskiego. Jego pasją i głównym celem jest pomoc w jak najszybszym i bezpiecznym osiągnieciu zamierzonego efektu. Zadaniem jakie sobie stawia jest ciągła nauka i dążenie do bycia jak najlepszym trenerem dlatego regularnie zgłebia tajniki treningu siłowego i jest uczestnikiem licznych szkoleń i warsztatów z zakresu metodyki treningu. Każdy zadowolony podopieczny to jego mały sukces. Student psychologii ze specjalnością psychologii sportu. Zwolennik ćwiczeń wielostawowych i treningu funkcjonalnego.\nNie pozwól by to, czego nie możesz zrobić miało wpływ na to, co możesz zrobić\nSpecjalizacja: Certyfikowany trener personalny, instruktor sportów siłowych, instruktor rekreacji ruchowej, trener fitness- głównie treningi wytrzymałościowo-siłowe Doświadczenie / Wykształcenie: Układanie i prowadzenie treningów siłowych o różnych stopniu zaawansowania dla kobiet i mężczyzn w każdym wieku. Planowanie i konstruowanie treningów cardio-interwałowych, układanie planów żywieniowych i suplementacji. Ciągły rozwój pod kątem polepszenia stabilności, mobilności, wytrzymałości i siły. Jak i dokształcanie się w kierunku diety. Uwielbiam nowinki ze świata sportu i fitnessu. Od czego się zaczęło? Gdy miałam 13 lat mój klasowy przyjaciel namówił mnie na trening, wtedy w typowo męskiej dyscyplinie jaką są zapasy, tam odkryłam, że mimo, filigranowej postury mam większą siłę niż moje rówieśniczki. To doświadczenie dodało mi skrzydeł i zmotywowało na tyle że przez kolejne lata, aż do teraz jestem nierozłącznie związana ze sportem. Przeszłam przez sporty walki, treningi wytrzymałościowo-siłowe, bieganie. Jak pracuje? Jestem zagorzałą miłośniczką treningu obwodowego, interwałowego, w różnych formach. Siłowego z użyciem przede wszystkim wolnych ciężarów, jak i pomocniczych sprzętów np.: bosu, fit ball, gum oporowych. Jestem trenerem kreatywnym, potrafię ułożyć trening dostosowany do większości warunków, dzięki temu moi podopieczni nigdy się nie nudzą. Trening przede wszystkim ma być przyjemnością, oprócz wylanego potu i włożonego wysiłku na twarzy klienta pojawia się uśmiech. To daje mi ogromną motywacje i satysfakcję. Jest to dla mnie jako trenera bardzo ważny aspekt, który dodaje skrzydeł. Poprzez moją otwartość na ludzi, szybko nawiązuje nić porozumienia, zawsze słucham potrzeb klientów, doradzam, szukam najlepszych i skutecznych rozwiązań w drodze do zaplanowanego wspólnie celu. Nie odpuszczam, zarażam pozytywną energią i optymizmem.


» Modne stroje na wesele dla pani o chłopięcej figurze\nAczkolwiek sylwetka typu tuba określana również mianem chłopięcej figury jest dosyć wdzięcznym tematem dla stylistów, niemniej jednak znaczna część pań posiadających ten rodzaj figury boryka się z problemem optycznego dodania kilogramów w wybranych miejscach celem uzyskania odpowiednio kobiecej sylwetki.\nSuknia profilująca talię i podkreślająca smukłe nogi\nJednym z podstawowych problemów kobiet o chłopięcej sylwetce jest brak wyraźnie zaznaczonej talii, a także płaska pupa i wąskie, niekobiece biodra. Właściwie wybrana, modna kreacja przeznaczona na przyjęcie weselne powinna być skrojona w taki sposób, aby ukryć owe mankamenty, podkreślając walory szczupłej figury.\nDoskonałym rozwiązaniem w tym wypadku będzie elegancka, sięgająca nieco powyżej linii kolan sukienka bez rękawów o bogato marszczonej, obfitej spódnicy, podkreślona w talii cienkim paskiem. Kolorystyka stroju zależna jest od indywidualnych preferencji, niemniej jednak szczególnie interesujący efekt osiągnąć można łącząc makową czerwień sukienki z czarnym paskiem lub modny od kilku sezonów liliowy fiolet ze srebrnym pasem.\nElegancka kreacja zdobiona na gorsecie srebrnymi cekinami\nW przypadku figury typu tuba duże znaczenie w przypadku doboru odpowiednich elementów ubioru odgrywa kolorystyka ubrań. W praktyce oznacza to konieczność optycznego powiększenia biustu za pomocą różnego rodzaju elementów, a także mocnych kolorów.\nDlatego też doskonałym przykładem weselnej kreacji zaprojektowanej w ten właśnie sposób jest sukienka w kolorze błękitnym, której dolną część stanowi sięgająca kolan spódnicy z tafty, górną zaś odpowiednio profilowany gorset zdobiony srebrnymi, licznie naszytymi cekinami.\n#talia typu tuba