Katolik.pl - Gdyńska Droga Krzyżowa\nDanym było mi, po raz drugi zresztą, uczestniczyć w miniony, ostatni już piątek Wielkiego Postu, tuż przed Wielkim Tygodniem, w niezwykłej, oryginalnej, w całości śpiewanej Drodze Krzyżowej. Po raz pierwszy przeżywałam ją tydzień wcześniej. I będąc jeszcze pod wrażeniem, pełna tych nieziemskich dźwięków, słów, niezwyczajnych przeżyć zapragnęłam powtórnie, mając taką sposobność, doświadczyć podobnych wzruszeń. Nie zawiodłam się. Postanowiłam również wtedy, przyjrzeć się bliżej jej wykonawcom, młodym 'zapaleńcom', jak również poznać historię powstania tak interesującego i głębokiego w swej wymowie dzieła, by i innym szeroko otworzyć nań oczy. Tym bardziej, że ze wstępu, wygłoszonego tydzień temu przez Agnieszkę Skowrońską - teologa świeckiego. Osobę dzięki, której to wszystko się 'kręci', czyli rokrocznie odbywa. Gitarzystkę, dyrygenta, słowem koordynatora całości, dowiedziałam się, iż w zasadzie wszyscy oni, tj. 19 osób, stanowią amatorską grupę studencką. Wywodzi się ona głównie z Akademii Morskiej, gdzie na różnych kierunkach pobierają nauki.\nAmatorzy, a taaaaakie głosy. Zachwyciły mnie zwłaszcza basy. Takie czyste, wyraźne. Rewelacyjne! Ale i sopranom, tenorom, szczególnie drugiemu gitarzyście w zespole - Sebastianowi oraz altom, nie można niczego zarzucić. Jeszcze tylko Klaudia pełni w tym towarzystwie, podwójną rolę - gra na kontrabasie i wzmacnia swoim głosem alty. Żeby już dalej, nie wracać do prezentacji całej grupy, uzupełnię resztę składu: instrumenty - oprócz dwóch gitar i kontrabasu - na flecie poprzecznym gra Liliana, a na klarnecie, który ostatnio pobrzmiewał rzewnie, 'fletowo' - Emilia. Odpowiedzialnym za całość nagłośnienia jest akustyk - drugi Sebastian w zespole. Warto w tym miejscu, przedstawić jeszcze pozostałych śpiewaków. I tak: soprany - Hanka i Kasia, doskonale się uzupełniające w partiach śpiewanych, ale też w służących za tło dla poszczególnych stacji; alty to: Karolina, Wanda, Maryla, Basia, Ania, Asia - najliczniejszy chórek, współbrzmiący i stanowiący równie piękne tło na przestrzeni całej Drogi Krzyżowej. A teraz męskie głosy. Po trzy tenory: wspomniany już wyżej Sebastian, znakomicie śpiewający solo, szczególnie wzruszająco stację IV i VI, a także Piotr i Jarek. Na koniec - trzy basy rozpoczynające całą Drogę Krzyżową: Daniel śpiewający kilkakrotnie partie solowe, Michał, którego najcudniejsze chyba, solo w XII stacji, doprowadziło do tego, że po twarzy popłynęły łzy wzruszenia, a ciarki co i rusz, przelatywały mi po plecach. Zwłaszcza, gdy miedzy zwrotkami, Agnieszka ostro uderzała w struny gitary, podkreślając grozę okrutnej śmierci Syna Człowieczego, który konając, szukał nie widzącymi już oczyma, Swego Ojca. Komplet zamyka Wiesiek. O wrażeniach i wzruszeniach, opowiem jeszcze w dalszej części. Natomiast teraz wspomnę o tym, jak doszło do powstania tej właśnie Drogi Krzyżowej, noszącej tytuł: "Ślad losu", pochodzący od III stacji, a także garść informacji o pracy całej grupy, niewątpliwie zasługującej na zainteresowanie.\nDroga Krzyżowa w całości śpiewana, zrodziła się z tęsknoty serca, z potrzeby chwili, na początku lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, w stanie wojennym. Wtedy to, w sercach młodych kleryków z Wyższego Seminarium Duchownego o.o. Redemptorystów w Tuchowie, koło Tarnowa, zapewne pełnych 'buntu', przeciw temu, co się wokół działo, obserwujących brak poszanowania dla najwyższych wartości: Dobra, Prawdy i Życia wśród ówczesnego społeczeństwa, zapaliła się myśl, by oddać Bogu cześć w sposób szczególny. Nowy, a jednak toż samo prezentujący w nabożeństwie pokutnym jakim jest Droga Krzyżowa. Autorem słów do tekstów większości stacji, które też noszą inne tytuły, niż ogólnie znane i w dodatku napisano ich o jedną więcej, a więc piętnaście - przy tej właśnie XV stacji posłużono się tekstem Cyryllonasa, autora z IV w. n. e. - jest o. Andrzej Wodka CSsR. Kompozytorem zaś, poza IX, do której muzykę ułożyli do spółki o.o. Piotr Andrukiewicz CSsR i Krzysztof Dudek CSsR - jest o. Wojciech Skroboszewski CSsR. Słyszałam, że w wielu polskich miastach, jest ona rokrocznie śpiewana. Między innymi w Olsztynie, Częstochowie. Przeważnie raz w roku. A w Gdyni, moim rodzinnym mieście, aż wstyd się przyznać, że dopiero w tym roku o niej usłyszałam - kilka razy. Najwięcej pięć, najmniej raz, na początku działalności. Może dlatego, nie słyszałam, bo znana była mi inna, słynna i tradycyjna już Gdyńska Droga Krzyżowa. Prowadzona w Wielki Piątek przez arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego, w towarzystwie włodarzy miasta, ulicami Śródmieścia. Rozpoczynana z Kamiennej Góry, kończona w Gdyńskiej Kolegiacie przy ul. Świętojańskiej, dalszą Liturgią Wielkopiątkową. Przez całą drogę, teksty czytali aktorzy gdyńskich scen.\nA tu proszę, taka 'uczta duchowa', prawie pod nosem. Mam nadzieję, że Bóg pozwoli dożyć następnego roku, by od nowa móc doznawać wzruszeń, ofiarowanych Mu na Chwałę. Młodzi ludzie miłujący Boga, bo bez tego, nie da się z takim oddaniem śpiewać, modlą się nią nieprzerwanie od 1996 roku. Było ich wtedy od sześciu do ośmiu osób. Ale nie ma już nikogo z pierwszego składu. Najdłużej są w zespole, Agnieszka 'szefowa', jak o niej mówią koledzy, bez której nie byłoby co roku śpiewania, a także tenor i gitarzysta Sebastian - bo od 1997 r. W ciągu tych ośmiu lat ludzie przychodzili, odchodzili, a ona trwała, trwa i zbiera ich, jak kwoka swe kurczęta, na pierwsze spotkanie w połowie grudnia. Sprawdzenie stanu liczebnego osób. Kto przybył, kto ubył. A pod koniec stycznia, na początku lutego, zaczynają się intensywne próby, dwa do trzech razy w tygodniu, od półtorej do trzech godzin. W latach 1997do 1999 roku śpiewali tylko w swojej parafii p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Piotra Rybaka przy ul. Portowej 2 w Gdyni. I to tylko raz w całym Wielkim Poście. Od 2000r. zaczęli być zapraszani do różnych gdyńskich parafii. W sumie z tym swoim śpiewaniem odwiedzili ich już trzynaście, a czternastą w Gdańsku Nowym Porcie. Zawsze zaczynają w macierzy, by potem innym służyć swoją sztuką. Jako członkowie Morskiego Duszpasterstwa Akademickiego, 'przycupnęli' w Ośrodku Duszpasterskim Ludzi Morza, do którego zaglądają, przede wszystkim, przy okazji postoju w porcie gdyńskim, marynarze różnych kultur, różnych wyznań z całego świata. Szefuje temu Ośrodkowi już od wielu, wielu lat Europejski Koordynator ds. Duszpasterstwa Ludzi Morza, o. Edward Pracz. Ale dość już dygresji. Wracam do meritum.\nOstatnią tegoroczną Drogę Krzyżową, zaśpiewali w Gdyni Chwarznie, w kościele p.w. św. Urszuli Ledóchowskiej. Specyfika tej Drogi, polega nie tylko na tym, że jest w całości śpiewana, ale też ze względów organizacyjnych (nie ze wszystkimi instrumentami można chodzić wzdłuż poszczególnych stacji), młodzież ustawiła się u stóp ołtarza, rozkładając tam instrumenty, mikrofony, pulpity. W zasadzie, gdyby nie było to nabożeństwo pokutne, można by przyjąć, iż to mały koncert. (W czasie krótkiej próby, dało się nawet słyszeć oklaski, jak w teatrze). Całość trwała okrągłą godzinę. Wierni siedzieli w ławkach, wstając tylko, gdy ksiądz czytał nazwę stacji, dodając mały fragment z Biblii, czy też przeplatając krótką sentencją. Przy XII stacji klęczeliśmy. Tekst i slajdy obrazujące poszczególne stacje, rzutnik kierował na ekran. Można więc było, zwłaszcza, że Agnieszka przed rozpoczęciem, zachęcała do tego, włączyć się do śpiewu. Po II stacji rzeczywiście, niektórzy śpiewali razem, w tym i autorka niniejszego tekstu.\nStacja I "Skazany" - Basy napełniły cały kościół niemal jednostajnym niskim brzmieniem: opowiadały o przyjściu na świat, poczętego z Ducha, a zrodzonego z Panny, Tego, który był Prawdą i Dobrem. Piłat wysłał Go na krzyż, a naród wybrany wciąż czeka na Mesjasza. "Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli" (J 1, 11)\nStacja II "Dłoń Boga" - Ksiądz prowadzący powiedział: "W każdej chwili naszego życia mamy przed sobą dwie drogi: drogę naszego egoizmu i drogę miłości". (A.Wodka) Wybierając drogę miłości, która: "wszystko znosi..." (1 Kor 13, 7a), musimy liczyć się z dźwiganiem krzyża Chrystusowego, ale w 'nagrodę' Boga dłoń da nam Życie.\nStacja III "Ślad losu" - "O Panie, któryś za nas upadł w drodze, dodaj sił, dodaj łask /.../Nie pozwól, żeby słabość zniewoliła mą duszę aż do dna" (A. W.). Jezus przychodzi do mego życia, żeby ofiarować mi swoje Życie, ale ja chodzę swoimi ścieżkami, czy zobaczę w nich ślad swojego losu?\nStacja IV "Gdzie jesteś" - "Kochać - znaczy cierpieć; nie kochać - znaczy umierać" (A. W.). Przy tej stacji, podobnie jak przy XII, bardzo mocno wzruszały; zarówno treść jak i muzyka; przepiękny, wstrząsający człowiekiem, melodyczny dialog pomiędzy Synem, a Matką: "Gdzie jesteś Matko, gdzie? Chcę ujrzeć chociaż Twój cień! Dotknij mnie wzrokiem Twym i lżejszy będzie mój krzyż... - Nie mogę, Synku, dojść, nie mogę objąć cię - kordon się zamknął zły, z twoim - me serce drży..." (A.W.). Tu po raz pierwszy oczy mi zwilgotniały.\nStacja V "Przymuszony" - Wdzięczna dla ucha melodia, a słowa każą się zatrzymać, zastanowić i prosić Pana: "...przymuś mnie, obarcz mnie. Złam mnie srogością drogi, krzyżem trwogi, ścieżkę mą skrzyżuj z Twą... I nawróć mnie i nagródź trud skarbem wiary..." (A.W.)\nStacja VI "Weronika" - Dźwięki muzyki jak przy stacji IV i porywające solo Sebastiana. A autor wyjawia prawdę: "Uśmiech Boga dosięga tego, kto odkrywa w człowieku swego brata" Czy ja mogę być Weroniką?\nStacja VII "Ziarno w ziemi" - Jezus za mnie upada już drugi raz, przygnieciony ciężarem krzyża uderzając głową w bruk: "A ja się boję męki, lękam hańby, trwoży mnie szyderstw śmiech. Ja wolę w tłumie skryć się, wraz z nim czekać czy jeszcze wstaniesz raz..." (A.W.)\nStacja VIII "Ciężkie łzy" - Kobiety płaczą, same nie wiedząc, że płacz ten potrzebny jest raczej im i ich dzieciom: "Bo przyjdą dni, że będzie zło zwać się dobrem... /.../ Nie czas żałować świata, kiedy ginie pod sercem matki syn..." (A. W.) Mocne słowa, zwłaszcza dla matek nie pozwalających przyjść na świat swoim dzieciom.\nStacja IX "Do końca" - Trzeci upadek pod brzemieniem mego grzechu. Bóg za mnie upada! I się podnosi, pokazując, że i ja powinnam powstawać i Jego drogą kroczyć. Pan mi pomoże, gdy znowu zgrzeszę, bym mogła skruszona: "do końca donieść swój ludzki los... /.../ Każdy jest tym, kim jest, a nie tym, kim był." (A.W.)\nStacja X "Tunika" - "Zerwano szatę z Ciebie, tyś stał nagi, w chłoście złych oczu, serc. Krzykiem sieczony mściwym, biczem zniewag, wstydu nabrzmiałeś krwią... Godności Król, czystości łzą za mnie płacisz...". Jak wielu nas jeszcze wciąż rani Tego 'Baranka bez skazy' Prośmy więc: "Obejmij nas tuniką swą - całodzianą... I złącz nas wszystkich w jedno, w całej prawdzie. Złącz nas w miłości swej..." (A. W.).\nStacja XI "Otwarte rany" - "Ja - kat okrutny z młotem, z gwoździem w ręce, wlałem ból w ciało Twe..." (A.W.). Za każdym moim grzechem ciężkim, kryją się otwarte Twoje rany Jezu. Każdy grzech to włócznia rozdzierająca Twe święte Ciało. Ale wiem też, że: "Z twych dłoni, stóp, trysnęła Krew Pojednania!" (A. W.)\nStacja XII "Ojcze" - Przy tej stacji wszyscy uklęknęliśmy. Głęboko, mocno dotykające serca słowa, przenikające na wskroś dźwięki, melodia. Łzy - ciężkie krople. Nie wstydzę się ich. 'Widzę' Go na tym krzyżu konającego. Szukającego gasnącym wzrokiem Ojca, by Mu ofiarować swoje życie za mnie. A Matce swej przekazać jako Jej dziecko.\nStacja XIII "Magnifikat" - Tu właśnie tak rzewnie klarnet 'zapłakał' niczym flet. Maryja chce się zakrzątnąć wokół pogrzebu, bo zdjęli już Ciało Jej Syna z krzyża. Nuci pieśń młodości, gdy poczęła Go w swym Dziewiczym łonie. Dziękuje też Bogu, że Syn już nie cierpi. Zmartwiona jest tylko niewiernością Izraela: "...odepchnął Ojca dłoń..." (A. W.)\nStacja XIV "Kamień" - "Mędrcem jest ten, kto sam umiera, aby pozwolić Bogu żyć w sobie." (A. W.) Dlaczego kamień? "Lecz kamień odrzucony wesprze wszystko, węgła głowicą jest. Pan to uczyni wkrótce swoim ramieniem, powstanie z martwych Bóg... Tak wszelkie zło i grzech, i śmierć pokona... A grób zostanie pusty - znak, że kiedyś zmartwychwstaniemy my...(A. W.) Nadzieja dla nas się otwiera, że wierząc, ufając Bogu, i my będziemy razem z Nim królować.\nStacja XV "Niedaleko" - I na zakończenie, w 'dołożonej' stacji piętnastej śpiewają wszyscy, tak jak wszystkich dotyczą obietnice Boga. "Niech zbliżą się do mnie: król i niewolnik. Jestem tak samo dobry dla wszystkich proszących. Niech do mnie przystąpią: niewolnica i pani, nie ma bowiem u mnie względu na osobę... Niech piją moją krew - tak mali i wielcy bo jeden kielich jest, bez dzielenia." (Cyryllonas). Jezus pokonując śmierć, jako Nowy Adam stał się Głową odkupionej ludzkości - swojego Kościoła, Dawcą Bożego życia dla wszystkich.\nNie wiem czy udało mi się osiągnąć to, co zamierzałam oddać pisząc ten tekst. Nie jestem zawodowym krytykiem. Jestem szarym, zwyczajnym człowiekiem, obdarowanym jednak przez Pana łaską wrażliwości na dźwięk, obraz, słowo. Chciałabym, oddając Bogu chwałę, zachęcić Was, drodzy czytelnicy, do żywego uczestnictwa w takiej, niezbyt często spotykanej, Drodze Krzyżowej śpiewanej, gdy tylko zdarzy się ku temu sposobność. Szczęść Boże wszystkim.


Serial Fallout nabiera kształtów • Eurogamer.pl\nKilter Films - wytwórnia stojąca za popularnym „Westworld” dla HBO - jeszcze w tym roku chce rozpocząć pełnoprawną produkcję serialu na bazie serii Fallout.\nZaangażowano już pierwszego reżysera, który będzie odpowiadał za pilot. To Jonathan Nolan, brat Christophera, a także współtwórca i scenarzysta wspomnianego „Westworld” czy też serii „Impersonalni”.\nNa „showrunnerów” - najważniejszych producentów, ustalających ogólny kierunek rozwoju - obrano Genevę Robertson-Dworet („Kapitan Marvel”) oraz Grahama Wagnera („Silicon Valley”).\nPozostali producenci to wspomniany Nolan oraz Lisa Joy i Athena Wickham, wszyscy zaangażowani wcześniej w „Westworld”. Są też Todd Howard i James Altman z Bethesdy, reprezentujący Bethesdę, a więc licencjodawcę.\nPierwsze plany na serial Fallout ujawniono w lipcu 2020 roku. Projekt trafi na platformę Amazon Prime.\n- Fallout jest jedną z najwspanialszych serii wszech czasów. Każdy rozdział tej niesamowitej historii kosztował nas niezliczoną liczbę godzin, które moglibyśmy spędzić z rodziną i przyjaciółmi - mówił wtedy Nolan.\nW sierpniu ubiegłego roku poznaliśmy pierwsze założenia serialu. - To będzie szalona, zabawna przygoda, a także mindfuck, jakiego wcześniej nie widzieliście - zapewniła Lisa Joy. - Wyszło całkiem fajnie.


Wyspa skarbów/Rozdział XXX - Wikiźródła, wolna biblioteka\nWyspa skarbów/Rozdział XXX\nWyspa skarbów - Rozdział XXX\nObudziłem się — ściślej mówiąc, obudziliśmy się wszyscy, gdyż zobaczyłem, że nawet wartownik drgnął i zerwał się z miejsca, gdzie spoczywał, oparty o węgar drzwi — posłyszawszy wyraźny, dziarski głos, nawołujący nas od rubieży lasu.\n— Hola, szałas! Doktór idzie!\nIstotnie był to doktór. Choć uradowałem się, słysząc ten głos, jednak moja radość nie była bez domieszki goryczy. Zmieszałem się, wspomniawszy moje nieposłuszeństwo i nieszczerość, a gdy uprzytomniłem sobie, do czego mnie ono przywiodło — pomiędzy jakie towarzystwo i w jakie niebezpieczeństwa mnie wtrąciło — uczułem, że wstydzę się spojrzeć doktorowi w oczy.\nMusiał wstać ze snu jeszcze pociemku, gdyż na niebie dopiero świtał dzień, a gdy podbiegłem ku strzelnicy i wyjrzałem przez nią na świat, zobaczyłem go stojącego, jak przedtem Silver, po kolana w unoszącej się mgle.\n— Aa, to pan, panie doktorze! Dobry dzionek panu! — zawołał Silver, wyspany i promieniejący dobrym humorem. — Pogodnie i wcześnie, a jakże!\nRanny ptaszek łatwo zdobywa sobie pożywienie, jak mówi przysłowie. Jerzy, wyciągnij-no swoje pedały, mój synku, i pomóż doktorowi Liveseyowi dostać się do nas. Wszystko ma się dobrze... Wszyscy pańscy pacjenci zdrowi i weseli...\nTak trajkotał, stojąc na szczycie wzgórza, wsparty szczudłem pod pachą, jedną rękę trzymając na ścianie stanicy, zupełnie dawny Jan z głosu, układności i wyrazu twarzy.\n— Mamy tu dla pana wielką niespodziankę — ciągnął dalej. — Mamy tu małego przybysza... He! he! Nowy okrętnik i domownik, panie szanowny, a wygląda tęgo i raźnie, ten smyk! Spał, jak nadzorca towarów, koło samego Jana... Leżeliśmy, jak dwie kłody, przez całą noc!...\nDoktór Livesey przeszedł tymczasem przez palisadę i był już niedaleko od kucharza. Zauważyłem zmianę w jego głosie, gdy zagadnął:\n— Czy nie Kuba?\n— Kuba... we własnej osobie — odpowiedział Silver.\nDoktór stanął jak wryty, ale nic nie mówił i upłynęło kilka sekund, zanim zdawał się już zdolnym do poruszenia się dalej.\n— Dobrze, dobrze — odezwał się nakoniec — najpierw obowiązek, a później przyjemność, jakbyś spewnością sam powiedział, Silverze. Obejrzyjmy tych waszych pacjentów.\nW chwilę później wkroczył do budynku i skinąwszy mi surowo głową, zajął się chorymi. Nie czuł się zgoła zakłopotany, choć musiał wiedzieć, że życie jego pośród tych zdradzieckich złoczyńców wisiało na włosku. Gawędził ze swymi pacjentami w ten sposób, jakby odbywał zwyczajną zawodową wizytę w spokojnej rodzinie angielskiej. Jego obejście, zdaje mi się, podziałało na łotrzyków, gdyż odnosili się do niego tak, jak gdyby nic nie było zaszło — jak gdyby on był jeszcze lekarzem okrętowym, a oni wiernymi marynarzami, kwaterującymi na przodzie statku.\n— Ty już przychodzisz do zdrowia! — rzekł do junaka z obwiązaną głową. — Jeżeli kto, to ty masz jędrną czaszkę; łeb twardy, jak żelazo!... No, Jerzy, jak ci się powodzi? Ładną masz cerę, niema co mówić, ho ho! wątroba nie w porządku. Czy zażywałeś lekarstwo? Ludzie, czy on zażywał to lekarstwo?\n— Tak, tak, panie łaskawy, zażywał! — odpowiedział Morgan.\n— Bo, widzicie, odkąd jestem lekarzem buntowników, czyli lekarzem więziennym, jak wolę się nazywać, — mówił doktór Livesey z najuprzejmiejszą miną — uważam sobie za punkt honoru nie zmarnować ani jednego człowieka, podległego królowi Jerzemu (niech Bóg ma go w swej opiece!) i kandydującego do szubienicy!\nDrapichrusty spojrzeli po sobie, lecz przełknęli w milczeniu tę gorzką pigułkę.\n— Dick czuje się niedobrze — rzekł jeden.\n— Niedobrze? — powtórzył doktór. — Chodźno tu, Dicku, pokaż mi język! Nie, byłbym bardzo zdziwiony, gdyby czuł się dobrze! Jego język mógłby straszyć Francuzów. Znowu febra.\n— O, tak! — westchnął Morgan. — Wszystko to poszło ze znieważenia Biblji.\n— To poszło z tego, że jesteście skończonemi osłami — zakpił doktór — i macie tak przytępione zmysły, iż nie odróżniacie uczciwego powietrza od zatrutego, a suchego lądu od obrzydliwego, zaraźliwego bagna. Uważam za rzecz wysoce prawdopodobną (lecz to jest jedynie przypuszczenie), że wszyscy pójdziecie do djabła, zanim odwykniecie od przestawania z tą malarją. Obozować na trzęsawiskach... Słyszane rzeczy! Silver, tobie bardzo się dziwię. Jesteś rozsądniejszy od wielu, wziąwszy was wszystkich razem, lecz zdaje mi się, że brak ci początkowego wykształcenia z zakresu higjeny. No, dobrze! — dodał, gdy już każdemu dał jakąś pigułkę, a oni przyjęli jego przepisy ze śmieszną zaiste pokorą, podobni bardziej do chłopców z ochronki, aniżeli do skalanych krwią rokoszan i piratów. — Dobrze, na dziś to wystarczy! A teraz życzyłbym sobie za waszem pozwoleniem porozmawiać z tym chłopcem.\nI skinął niefrasobliwie głową w moją stronę.\nJerzy Merry stał w drzwiach, spluwając i mrucząc coś spowodu lekarstwa o niemiłym smaku, lecz na pierwsze słowo propozycji doktora obrócił się wzburzony do głębi, i wrzasnął: „Niee!“ — dorzucając jakieś przekleństwo.\nSilver uderzył dłonią w beczkę.\n— Mil-czeć! — ryknął z wściekłością, a był w tej chwili podobny do lwa. — Doktorze — mówił dalej, już zwykłym tonem, — właśnie o tem myślałem, wiedząc, jak pan lubi tego chłopca. Jesteśmy panu serdecznie wdzięczni za jego łaskawość, a jak pan widzi, pokładamy w panu ufność i przełykamy te gorzkie leki, niby szklanki grogu. I otóż wiem, jak należy postąpić. Hawkins, czy dasz mi słowo honoru, jako młody kawaler (bo jesteś młodym kawalerem, mimo żeś z ubogiej rodziny!), słowo honoru, że nie uciekniesz?\nChętnie dałem żądaną porękę.\n— A więc, doktorze — rzekł Silver — pan teraz wyjdzie poza palisadę, a gdy już pan tam będzie, wtedy przyprowadzę panu chłopca pod sam częstokół z tej strony i sądzę, że będziecie mogli porozmawiać przez tę zaporę. Do widzenia panu!... Wyrazy szacunku dla pana dziedzica i kapitana Smolletta.\nObjawy niezadowolenia, utrzymywane dotąd w karbach jedynie srogiemi spojrzeniami Silvera, wybuchły znów z całą siłą, ledwo doktór wyszedł z domu. Jednogłośnie poczęto oskarżać Silvera o podwójną grę — że stara się zawrzeć odrębny pokój na własną rękę — że poświęca interesy swych wspólników i ofiar — słowem o to samo — kubek w kubek, co istotnie czynił. Opór wydał mi się tym razem tak silny, że nie mogłem sobie wyobrazić, jak on zamierza odwrócić od siebie ich zawziętość. Lecz był on conajmniej dwakroć sprytniejszy od pozostałych, a zwycięstwo, uzyskane zeszłej nocy, zapewniło mu ogromną przewagę nad ich umysłami. Zwymyślał ich ostatniemi słowami od głupców i ciemięgów, powiadał, że to rzecz konieczna, bym rozmawiał z doktorem, — powiewał im mapą przed oczyma, zapytywał, czy czują się na siłach, by łamać układ tego samego dnia, w którym mieli wyruszyć na poszukiwanie skarbu...\n— Nie, u licha! — krzyczał — zerwiemy układ wtedy, gdy przyjdzie stosowna pora. Aż do tego czasu muszę mamić tego doktora, jeżeli mam go całkiem skaptować...\nPoczem rozkazał im zapalić ognisko i wykulał się na szczudle z domu, trzymając rękę na mem ramieniu. Towarzyszów swoich pozostawił w kłótni, raczej uciszonych jego zręcznością, aniżeli przekonanych.\n— Pomału, mój chłopcze, pomału — rzekł do mnie. — Oni mogą w mgnieniu oka zwrócić się przeciw nam, jeżeli zobaczą, że się tak kwapimy.\nSzliśmy więc bardzo ostrożnie naprzełaj przez piasek aż do tego miejsca, gdzie po drugiej stronie palisady czekał na nas doktór. Gdy już byliśmy w takiej odległości, że można było z łatwością rozmawiać, Silver zatrzymał się i przemówił:\n— A więc, panie doktorze, proszę teraz słuchać, a ten chłopak opowie panu, jak ocaliłem jego życie i nawet za to zostałem usunięty... może pan być tego pewny... Panie doktorze, gdy kto tak daleko się zagalopował, jak ja... gdy, rzec można, bawi się w chowanego ze śmiercią... pan chyba nie sądzi, że zbyt wielką łaską dlań będzie jedno życzliwe słowo? Niech pan będzie łaskaw zważyć, że teraz chodzi nietylko o moje życie... bo oto w zakład jest dane życie tego chłopca... Niech więc pan, panie doktorze, mówi dobrze o mnie i udzieli mi choć promyka nadziei... przez litość!...\nSilver zmienił się nie do poznania, ledwo oddalił się od budynku i odwrócił się plecami do swych towarzyszy. Policzki jak gdyby mu się zapadły, głos stał się drżący — nie widziałem nigdy człowieka równie przerażonego.\n— Cóż to, Janie, czy się boisz? — zapytał doktór Livesey.\n— Doktorze, nie jestem tchórzem; nie, nie — nie jest tak źle! — i strzyknął palcami. — A gdybym się bał, nigdybym tego nie powiedział. Lecz ja mam wisieć!... czuję już drgawki wisielcze! Pan jest dobrym i prawdomównym człowiekiem... nigdy nie widziałem lepszego! Pan nie zapomni, co uczyniłem dobrego... a niemniej pan zapomni, co zrobiłem złego. Ja już odejdę nabok... niech pan patrzy... i zostawię pana z Kubą sam na sam. A pan niech to policzy na moją korzyść, gdyż jestem teraz w wielkiej niedoli!\nTak mówiąc, poszedł nieco wtył, aż znalazł się w takiej odległości, gdzie już nie dochodził głos naszej rozmowy. Tu usiadłszy na kłodzie drzewnej, począł gwizdać, kręcąc się raz po raz w tę lub ową stronę, przyczem kierował wzrok to na doktora i na mnie, to znów na swych niesfornych prostaków, uwijających się po piasku między ogniskiem, które gorliwie rozdmuchiwali, a budynkiem, z którego wynosili wciąż wędlinę i suchary, by przyrządzić śniadanie.\n— Tak, Kubo — przemówił doktór smutno. — Tu się znalazłeś! Jakiegoś piwa sobie nawarzył, takie teraz musisz wypić, mój chłopcze! Bóg mi świadkiem, że nie mam serca, żeby cię łajać. Powiem ci tylko jedną rzecz, mniejsza o to, czy miłą, czy nie miłą: gdy kapitan Smollett był zdrów, nie odważyłeś się odejść, a gdy był ranny i nie mógł ci nic zrobić, na świętego Jerzego, postąpiłeś sobie zgoła po tchórzowsku!\nPrzyznam się, że w tej chwili zacząłem płakać.\n— Doktorze — odezwałem się — mógłby pan mnie oszczędzać! Sam już dość sobie czyniłem wyrzutów; życie moje jest bądź co bądź narażone na szwank i jużbym teraz nie żył, gdyby Silver nie stanął w mej obronie. A wierz mi pan, panie doktorze, że mogę umrzeć... powiem, że na to zasłużyłem... ale boję się tortur... Jeżeli oni zechcą mnie męczyć...\n — Kubo — przerwał doktór, a głos mu się całkiem zmienił. — Kubo, ja na to nie mogę pozwolić. Przejdź na tę stronę i uciekniemy stąd...\n— Doktorze — odpowiedziałem — dałem słowo honoru.\n— Wiem, wiem — zawołał. — Nie możemy na to nic poradzić teraz, mój Kubusiu! Ale biorę to na swą głowę, było nie było, i hańbę i naganę, mój chłopcze... ale przejdź tutaj, nie mogę cię opuścić. Umykaj! Jeden skok, a oddalimy się i będziemy uciekać, jak antylopy.\n— Nie! — odparłem. — Pan sam nie dopuściłby się czegoś podobnego — niemasz w tem wątpliwości... ani pan, ani dziedzic, ani kapitan — tem mniej ja... Silver mi zaufał, dałem słowo, więc powrócę. Lecz, mości doktorze, pan nie dał mi skończyć... Jeżeli zechcą mnie męczyć, mogę się zdradzić mimowoli, gdzie znajduje się okręt... albowiem zdobyłem nasz okręt, poczęści dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, a poczęści dzięki ryzykownym trudom... Statek znajduje się w Zatoce Północnej, na wybrzeżu południowem, a obecnie zalany jest przypływem. Podczas odpływu musi być widoczny na powierzchni...\n— Okręt! — zawołał doktór.\nOpowiedziałem mu w krótkości swoje przygody. On słuchał mnie w milczeniu, a gdy skończyłem mówić, zauważył:\n— Jest w tem jakieś zrządzenie losu. Na każdym kroku ocalasz nasze życie... Czy możesz przypuszczać, że cokolwiek się zdarzy, możemy pozwolić na twą zgubę? Byłaby to nikczemność z naszej strony, mój chłopcze. Ty odkryłeś sprzysiężenie, ty odnalazłeś Benjamina Gunna... są to najlepsze uczynki, jakich dokonałeś w swem życiu, lub dokonasz, choćbyś dożył dziewięciu krzyżyków. A gdy już mowa o Benjaminie Gunnie... na Jowisza! cóż to za dziwo wcielone!... Silver! Silver! — zawołał nagle donośnym głosem, a gdy kucharz podszedł bliżej, mówił dalej spokojnie:\n— Dam ci, Silver, dobrą radę. Nie spiesz się zanadto do tego skarbu!\n— Owszem, panie łaskawy, uczynię, co w mej mocy... cokolwiek będzie — zapewnił Silver. — Jednak, za pozwoleniem, poszukując tego skarbu, mogę jedynie uratować życie własne i tego chłopca... A jakże!\n— Dobrze, Silverze — odpowiedział doktór — wobec tego pójdę o krok dalej: wystrzegaj się krzyków, kiedy go znajdziesz.\n— Szanowny panie — rzekł Silver, — mówiąc między nami, jest to zawiele i zamało. Naprawdę teraz nie wiem, co pana skłoniło do tego, by opuścić stanicę i dać mi tę mapę? A jednak z zamkniętemi oczyma wykonałem pańskie polecenie i nie otrzymałem ani słowa nadziei! Lecz nie, to zanadto! Jeżeli pan nie chce powiedzieć otwarcie i wyraźnie, co pan ma na myśli... niech pan to wyzna odrazu, a dam za wygraną.\n— Nie! — odpowiedział doktór, zamyślając się. — Nie mam prawa powiedzieć nic nadto. Widzisz, Silver, nie jest to moja tajemnica... inaczejbym ci powiedział, daję ci słowo! Lecz pójdę z tobą tak daleko, pokąd mi wolno, a nawet krok dalej... bo, jeżeli się nie mylę, kapitan zmyje mi porządnie perukę! Otóż po pierwsze, daję ci promyk nadziei! Silver, jeżeli my obaj wyjdziemy cało z tej wilczej nory, dołożę wszelkich starań, aby cię uratować... przyrzekam ci to święcie!\nSilverowi twarz się rozjaśniła i zawołał:\n— Nie potrzebuje pan mówić nic więcej. Ufam panu, jak rodzonej matce.\n— Dobrze, to pierwsze ustępstwo z mej strony — dołożył doktór. — Drugie zastrzeżenie będzie czemś w rodzaju rady. Miej chłopca zawsze przy sobie, a jeżeli będziecie potrzebowali pomocy, zawołajcie na nas. Wyruszę wówczas, by sprowadzić wam pomoc... to samo ci dowiedzie, czy mówię napróżno. Do widzenia, Kubo!\nTo rzekłszy, doktór Livesey uścisnął mi ręce poprzez parkan, ukłonił się Silverowi i szybkim krokiem podążył w głąb lasu.\nTę stronę ostatnio edytowano 24 lut 2015, 19:29.


COVID-19. mamy już blisko 6,7 tys. ozdrowieńców - FARMAKOTERAPIA\nCOVID-19. mamy już blisko 6,7 tys. ozdrowieńców\nAutor: MZ/ rynekaptek.pl 14-05-2020, 09:22\n6696 osób ozdrowiało z COVID-19 - informuje 14 maja w dobowym raporcie resort zdrowia. 2538 chorych nadal jest hospitalizowanych z powodu koronawirusa.\n96 708 osób jest objętych kwarantanną.\n18 256 jest objętych nadzorem epidemiologicznym.


Targi ISaloni 2018 – trendy z Mediolanu - Meble do sypialni, salonu, jadalni, innowacyjne wnętrza - Swarzędz Home | Projektujemy i produkujemy meble i dodatki meblowe tradycyjnymi metodami ze szlachetnych materiałów\n22 kwietnia zakończyła się tegoroczna edycja największych i najważniejszych międzynarodowych targów poświęconych designowi i wyposażeniu wnętrz. Mediolan to od wielu lat miejsce, które dyktuje globalne trendy – oto co będzie modne w nadchodzących sezonach.\nDom to miejsce, które ma być odbiciem indywidualności jego mieszkańców. Coraz częściej pojawiają się więc pojedyncze meble reprezentujące różne style, połączenia wielu materiałów, faktur czy kolorów. Coraz więcej marek umożliwia też personalizację i oferuje indywidualne rozwiązania. Wnętrze jest tworzone niczym ubranie szyte na miarę. Ważna jest oryginalność i wynikający z niej eklektyzm.\nPragniemy przebywać blisko natury, w przyjaznym dla człowieka otoczeniu. Ta potrzeba objawia się zarówno w łączeniu domu z ogrodem czy otaczaniu się zielenią, jak i w wyborze przede wszystkim naturalnych materiałów: drewna, skóry, kamienia, wełny, włókien roślinnych, korka, ceramiki, metalu, szkła. A jeśli już wybieramy tworzywa sztuczne i stawiamy na technologię, dbamy o to, by były one przyjazne dla środowiska i dla nas.\nW kwestii kolorów, wzorów i faktur panuje duża różnorodność, nietrudno jednak dostrzec pewne wiodące tendencje. Ogromna popularność pasteli, na czele z delikatnym różem i miętową zielenią pociągnęła za sobą pojawienie się w dużej ilości pasujących do nich wybarwień drewna: ciemnego, czekoladowego brązu i jasnego, rozbielonego dębu. O dziwo zapowiadany jako przebój tego roku fiolet pojawiał się rzadziej niż głęboka zieleń i żółć. W kwestii wzorów krzyżują się różne wpływy. Stylistyce grupy Memphis i latom 80. zawdzięczamy paski, zygzaki, blokowanie kolorów, kropki, kreski i inne geometryczne motywy. Z tego nurtu pochodzą również ogromnie popularne wzory terazzo i naturalnego kamienia oraz motywy zwierzęce: lamparcie cętki, prążki tygrysa i zebry. Poszukiwanie inspiracji w Azji to kwiaty – tłoczone, malowane, wyszywane – oraz inne pochodzące z Dalekiego Wschodu motywy i symbole. Ciekawym urozmaiceniem są motywy zwierzęce i ptasie – na tkaninach i tapetach. Ogromnie istotnym źródłem inspiracji jest moda. Klasyczne wzory takie jak kurza łapka, szkocka krata czy parsley są jednak stosowane nie tylko na tkaninach i interpretowane w nowoczesny sposób.\nPoszukujemy komfortu, stąd niezwykle istotna rola sof – miękkich, obszernych, tapicerowanych miłymi w dotyku tkaninami takimi jak welur. Zamiast świetnie znanych narożników pojawiają się sofy w kształcie litery U lub zestawy dwóch szezlongów – idealne do oglądania długich seansów ulubionych seriali. W podobnym kierunku ewoluują łóżka – to prawdziwe platformy relaksu, obudowane stolikami, półkami, lampkami , wyposażone w miękkie wezgłowia. W takim łóżku można nie tylko wygodnie spać, ale też spędzać czas wolny na lekturze, serfowaniu po internecie czy słodkim lenistwie.\nWe wnętrzach cenimy przestrzeń – której tak często nam brakuje w gęsto zaludnionych miastach. Stąd lekkie konstrukcje, przeszklenia, metalowe i drewniane ażury, siatki. Wiele marek proponowało wzory stworzone z myślą o małych mieszkaniach lub wielofunkcyjne. Nowoczesne okucia i mechanizmy pozwalają takie meble rozkładać i składać, zmieniać ich wysokość czy funkcję. Niedosyt przestrzeni skłania też do łączenia pomieszczeń – zwłaszcza kuchni ze strefą dzienną czy salonem. To zaś wymusza konieczność dopasowania do siebie stosowanych tam mebli – pod względem formy, koloru czy materiału.\nWiele z tych mediolańskich trendów i propozycji można już znaleźć w ofercie Swarzędz Home i marek których produkty proponujemy w naszym showroomie w Poznaniu. Nowe tendencje w dobie internetu rozprzestrzeniają się błyskawicznie, a ponadto nie da się ukryć, że w cenie jest ponadczasowość, tworzenie mebli i elementów wyposażenia które będą mogły swoją formą i jakością wykonania zagwarantować wieloletnie użytkowanie i będą atrakcyjne pomimo zmieniających się sezonowych mód. Produkty, które opierają się upływowi czasu, które mają potencjał, by stać się klasykami i nie napędzają spirali bezrefleksyjnej konsumpcji – oto coś, co wydaje się zawsze najbardziej aktualną propozycją.


Bohaterowie. - Sciaga.pl\nPrometeusz - ciało człowieka ulepił z gliny i łez, a duszę dał z iskier rydwanu słońca. Człowiek był bezbronny wobec przyrody, więc bohater postanowił skraść bogom ogień i na-uczyć ludzi posługiwania się nim. Zemstą Dzeusa było wysłanie na ziemię Pandory wraz z puszką zawierającą troski, choroby - otworzył ją Epimeteusz. Prometeusz uknuł podstęp - ofiarą składaną bogom stały się kości. Został ukarany - z przykutego do skał Kaukazy bohate-ra, orzeł wyjadał wątrobę, która regenerowała się. Prometeusz stanowi symbol poświęcenia jednostki dla społeczeństwa - prometeizm. Podobnie jak biblijny Adam jest buntownikiem przeciw "tyranii niebios".\n83% Bohaterowie "Pieśni o Rolandzie".\n82% Czy bohaterowie "Kamieni na szaniec" mogą być wzorem do naśladowania dla współczesnej młodzieży.\n84% Iliada, czas akcji, tytuł, epos homerycki, bohaterowie Iliady, wnioski.\n85% "Zwykli bohaterowie - Kamienie na Szaniec" A.Kamińskiego\n85% Twórczość Wergiliusza i Horacego.\n82% Bohaterowie eposu homeryckiego.\nBohaterowie sztuk teatralnych – bohaterami wierszy Barok : Ważni bohaterowie literaccy Starożytność : Ważni bohaterowie literaccy Oświecenie : Ważni bohaterowie literaccy Dwudziestolecie Międzywojenne : Ważni bohaterowie literaccy\nBohaterowie mitów mitologia Prometeusz Charakterystyka Prometeusza Herakles Charakterystyka Heraklesa Asklepios charakterystyka Asklepiosa Dedal i Ikar\nMotyw zgody - Motyw zgody - opracowanie\nbohaterowie prześladowcy i zdrajcy, czyli obraz polaków i rosjan w III


29 stycznia 2016 4 października 2016 Ol Sobolewska\nPłacze serce. Swym płaczem wyraża smutek. Płacze nad tym, że źle robi, źle mówi, źle zachowuje się, źle wygląda. Podsumowując, całe czuje się złe (i średnio widzi, że słowo złe jest rzeczą umysłu).\nPyta się umysł, mistrz pytań – serce, nad czym tak płaczesz?\n– Nad swoim poczuciem własnej wartości – odpowiedziało serce.\n– Nad poczuciem wartości? Serce, czy Ty siebie słyszysz? Co ma serce i czucie do wartości? Mierzysz siebie nie swoją miarą. Wartość, jakbyś zapomniało, jest kwestią umysłu. To umysł policzy i zmierzy. Ty możesz poczuć.\nSerce przestało płakać i poczuło się głupie (tu już miało świadomość, że słowo głupie jest rzeczą umysłu). Musiało przyznać umysłowi rację. Wartość jest rzeczą umysłu. Serce opłakiwało porażkę w grze, której przecież świadomie nie podejmuje.\n– Nad czym więc, serce, płaczesz? – zapytał umysł jeszcze raz.\nSerce uświadomiło sobie i odpowiedziało – Nad brakiem miłości. Mój płacz wynikał z tego, że brak mi było poczucia własnej wartości, brakowało mi miłości od Ciebie umyśle, którą dotychczas pojmowałam/em jako uznanie od umysłu i docenienie (przy okazji – jakiego rodzaju jest serce, najchętniej – gdybym umiała ujęłabym je w nazwę żeńsko-męską ;-)). Czyli – chcąc od Ciebie uznania – nie uświadamiałam sobie dotychczas, że chcę od siebie miłości.\nDlaczego jedno z największych nieporozumień świata?\nBo całe życie można przeżyć i mówić o niskim poczuciu wartości i mieć problemy z jego zbudowaniem. Mamy przecież tyle aspektów swojego poczucia własnej wartości: wygląd, umiejętności, status finansowy, sprawność intelektualna, seksualna i tak dalej… . Esencja? Emocjonalny (sercowy, niematerialny) odpowiednik umysłowej, materialnej wartości to miłość. Upraszczając równanie:\nMiłość to wartość.\nPoprzedni wpis Jak to jest z autorytetami\nNastępny wpis Rentgen rozpaczy


Typy na jutro 1 kwietnia – Lech, Union, Brugge\nOto typy bukmacherskie dnia, czyli 1 kwietnia. Najsilniejsze ligi piłkarskie świata, emocjonujące mecze koszykarskie, siatkarskie czy tenisowe, a także wiele innych sportowych zawodów. To wszystko można śledzić i obstawiać na betfan.pl. U nas otrzymacie jednak solidną dawkę informacji o najpewniejszych wydarzeniach do obstawienia.\nTypy na dzisiaj: 1 kwietnia\nŚląsk Wrocław – Lech Poznań (01.04. godz. 20:30)\nGospodarze po zmianie trenera nieco poprawili swoją grę i zdobyli cztery punkty w dwóch ostatnich meczach, jednak starcie z pretendentem do tytułu mistrzowskiego będzie dużo większym wyzwaniem. Piotr Tworek, który zastąpił Jacka Magierę, potrafił w tamtym sezonie napsuć sporo krwi Lechowi w meczach ligowych. Wydaje się jednak, że Lech w tym sezonie jest na tyle mocny, żeby pokonać podopiecznych Tworka. Kolejorz nie może tracić punktów w takich spotkaniach, jeśli chce walczyć o tytuł, ponieważ na ostatnie osiem meczów sezonu ruszają ze stratą do Pogoni i mając tyle samo oczek co Raków. Te trzy zespoły realnie mogą zdobyć mistrzostwo Polski.\nHull – Huddersfield (01.04. godz. 20:45)\nHull w tym sezonie mocno zawodzi i gdyby nie fakt, że Derby i Reading mają odjęte punkty, to gospodarze wciąż drżeliby o pozostanie w Championship. Obecnie wydaje się, że ich sytuacja jest w miarę bezpieczna, ponieważ mają 13 punktów przewagi nad strefą spadkową, a do rozegrania pozostało już tylko siedem kolejek. Hull zawodzi przede wszystkim na własnym stadionie, zdobyli tam najmniej punktów w lidze, zaledwie 18 w 19 meczach i notują serię pięciu domowych porażek z rzędu. Hudddersfield obecnie jest w gorszej formie, ale grudzień, styczeń i luty to były znakomite miesiące, gdzie przez 18 meczów z rzędu nie zanotowali porażki. Teraz mają serię czterech spotkań bez wygranej, ale powinno się to zmienić.\nUnion Berlin – FC Koeln (01.04. godz. 20:30)\nOba zespoły wciąż są w grze o europejskie puchary i zajmują bezpieczną pozycję w środku stawki. Union jest dziewiąty, a Koeln siódme. W tabeli dzielą ich zaledwie dwa punkty. Goście do miejsca dającego grę w Lidze Konferencji tracą cztery punkty. Forma tych ekip nie jest imponująca, ponieważ wygrali tylko po jednym meczu w ostatnich czterech kolejkach, ale w ich meczach raczej nie brakuje emocji. Poprzednie pięć bezpośrednich meczów kończyło się tym, że obie drużyny strzelały gola. Moim zdaniem, teraz historia może się powtórzyć.\nBeerschot VA – Club Brugge (01.04. godz. 20:45)\nFaworyt w tym meczu może być tylko jeden. Goście są wiceliderem ligi belgijskiej i wciąż realnie walczą o tytuł, ponieważ tracą tylko pięć punktów do lidera Royale Union SG. Gospodarze natomiast to zdecydowanie najgorsza drużyna w tabeli. Po 32 meczach mają na koncie zaledwie 16 oczek, aż 11 mniej niż inna ekipa, która znajduje się w strefie spadkowej i dokładnie dwa razy mniej niż ostatnia drużyna będąca na bezpiecznej pozycji. Beerschot notują serię sześciu porażek z rzędu, natomiast Brugge prezentuje się świetnie na wyjazdach. Wygrali pięć meczów z rzędu i są na dobrej drodze, że zanotować kolejny triumf.


Herbata Rooibos − potorach.pl\nHerbaciarze interesują się licznymi rodzajami - zaczynając od tradycyjnych, czarnych herbat, przez zielone lub czerwone, aż po najdelikatniejsze białe albo wciąż niepopularne żółte. Na rynku mamy tymczasem spory wybór, żeby zapewniać smakoszom wszystko, co najkorzystniejsze. Z tej przyczyny zaopatrz się w takim sklepie z herbatami i kawami, który oferuje wszystkie rzeczy Ci konieczne.\nJakiej oferty musisz szukać w wyborze sklepu idealnego? Między innymi to, co już było poruszone, a zatem wszelakiego rodzaju napoje herbaciane i o wiele więcej. Chociażby zaparzacze lub prezentowe pakiety, które można będzie kupić dla swojej rodziny. Możesz czuć pewność, że wybierasz jedynie te kawy i herbaty, które okażą się wyjątkowo wyselekcjonowane oraz w odpowiedniej cenie, podczas zakupów w takim miejscu jak KrainaHerbaty.\nHerbata czarna to rodzaj, który jest wciąż najczęściej pity. Następnym zauważalnym i gorliwie kupowanym rodzajem może być zielona herbata. Od dłuższego w sklepach z herbatą można kupić rodzaj herbaty, który cały czas chwilę temu nie był aż tak obecny. Mowa tu o herbacie żółtej - znane jest z przekazów, że była ona pita przez jedynie pałac cesarski w Chinach i nie była ona dostępna dla pospólstwa. Wyjątkowym elementem oferty są różne smakowe mieszanki - dodanie owocu sprawia, iż napój ma orzeźwiający oraz trochę słodki smak, przez co herbata jest unikalna.\nTakie napoje jak kawa nie powinny być zamawiany na pierwszej lepszej stronie. Najlepiej jest poszukać specjalistycznego sklepu internetowego, w którym da się znaleźć bogatą propozycję, ponieważ jest bardzo dużo rodzajów. W końcu kawa nie jest parzona tylko dla pobudzenia, lecz również i dla jej aromatu.\nOczywiście preferencje co do gatunku mogą wynikać z personalnych upodobań co do smaku. Najpopularniejsza jest zdecydowanie Arabika głównie dzięki subtelnemu smakowi, który uwielbiają kawosze na całym świecie. Przez wzgląd na to tej kawy może znaleźć zdecydowanie najwięcej we wszystkich sklepach, ponieważ każda dobrze prosperująca kawiarnia bazuje na tym typie kawy. Jest jeszcze jeden popularny gatunek, czyli Robusta, której smak jest zdecydowanie intensywniejszy i ma działanie pobudzające. Dlatego warto jest kupować mieszanki tych dwóch kaw, gdyż połączenie łagodności Arabiki i intensywniejszej Robusty to mieszanka zachwalana nie tylko przez kawoszy ale również i baristów.


Tor wyścigowy z 3 samochodami Goki w sklepie TaniaKsiazka.pl\nTor wyścigowy z 3 samochodami\nNasza cena: 103,39 zł 109,99 zł Taniej o: 6%\nWymiary: 289x280x85 mm\n101,40 zł Do koszyka dodaj do schowka\nPROMO Tor wyścigowy z kontrolerami do sterowania. Podwójny. 130847 Artyk\nPodwójny tor o wymiarach 108x60 cm, to aż 3m toru.W zestawie: 2 auta-niebieski i pomarańczowy dzip, 2 kontrolery do sterowania, tor, znaki drogowe, barierki, ładowarka.Skala toru 1:43. Kontrolery wymagają użycia baterii,każdy 2xAAA(nie dołączono).Wym. Opk: 60,5 x 39,5 x 10 cm., Wiek: 8+\n114,91 zł Do koszyka dodaj do schowka\nWader-Polesie 37596 Tor wyścigowy w pudełku\nNajlepsza zabawa samochodzikiem, to jeżdżenie nim po wyznaczonej trasie. Maluch może odgrywać wymyślone scenki, a także ćwiczyć swoją koordynację ruchową. Niezawodne i trwałe tory ma w swojej ofercie firma Polesie Wader Quality Toys. Wyścigowy TOR NR 3 to zestaw torów wykonanych z wysokiej jakości...\nTor samochodowy z akcesoriami MEGA CREATIVE 460173\nZalety produktu doskonały dodatek do pokoju dziecka, rozwija kreatywność dziecka. Tor samochodowy Policja 58 elementów MEGA CREATIVE plus dodatkowe akcesoria sprawią, że poczujesz się jak prawdziwy kierowca Zawartość zestawu 24 elementów tory, 2 samochodziki policyjne, stacja benzynowa, 3 x beczki...\nZabawka nakręcana tor samochodowy plus akcesoria 19x30 Straż\nZalety produktu nakręcany samochód który jeździ po torze, zabawka nakręcana za pomocą pokrętła znajdującego się przy samochodzie. Wspaniały samochód od MEGA CREATIVE na każdą okazję. Nakręć samochód a on przejedzie cały tor wyścigowy Zawartość zestawu nakręcany samochód, tor, znaki drogowe....\nZabawka nakręcana tor samochodowy plus akcesoria Policja 19x30 MEGA CREATIVE 460161\n313,20 zł Do koszyka dodaj do schowka\nKIDZTECH Hot Wheels Tor samochodowy Skala 683cm\nTor samochodowy Hot Wheels marki KidzTech 683 cm. Tor wykonany w skali 1:43, łączna długość obu tras po rozłożeniu 683 cm. Rozbudowana trasa - w kształcie 2 ósemek z 2 pętlami grozy. W zestawie znajduje się panel startowy, 2 kontrolery przewodowe z opcją turbo, 2 autka oraz zestaw torów, ramp i...\n70,36 zł 76,03 zł Do koszyka dodaj do schowka\nBez wątpienia, ten Tor MEGA CREATIVE można nazwać odjechanym Tor, inny niż wszystkie, który wprowadzi Twoje dziecko na wyższy poziom zabawy W zestawie znajduje sę Tor do samodzielnego montażu, samochód oraz dodatkowe akcesoria, m.in stacja paliw, znaki czy mosty. Most posiada efekty dźwiękowe oraz...\n96,63 zł 99,72 zł Do koszyka dodaj do schowka\nTor samochodowy z akcesoriami auta ratunkowe\nMega Creative przedstawia idealne rozwiązanie dla miłośników torów samochodowych. Tor samochodowy z pojazdami ratunkowymi, zapewni sporą dawkę zabawy z uśmiechem na ustach W zestawie znajduje się 185 elementów tor do samodzielnego montażu, 4 pojazdy ratunkowe oraz samochód terenowy. Tor posiada...\n106,64 zł 112,25 zł Do koszyka dodaj do schowka\nKolejka tor z dźwigiem 18 elementów\nEH Kolejka tor z dźwigiem, 18 elementów Drewniana ciuchcia z dwoma wagonami, tor okrężny z zakrętami, dodatkowo zestaw dźwigowy, akcesoria, Wykonanie: FSC® 100%, drewno bukowe, barwione i naturalne. Długość 205 cm. Wymiary opakowania: 8 x 32 x 25 cm. Wiek: 3l+.\n220,18 zł Do koszyka dodaj do schowka\nKolejka tor z mostem 54 elementy Eichhorn 1266\nEH Kolejka tor z mostem, 54 elementy Tor okrężny z zakrętami i przełącznikami ruchu. Zestaw zawiera drewnianą ciuchcię z wagonami, budynki, autko i inne akcesoria. Wykonanie: FSC® 100%, drewno bukowe, barwione i naturalne. Długość 430 cm. Wymiary opakowania: 10 x 38,8 x 30 cm. Wiek: 3l+.\n50,91 zł 65,27 zł Do koszyka dodaj do schowka\nAuto osobowe z samochodami Kontener MEGA CREATIVE 459604\nZalety produktu samochód posiada efekty dźwiękowe oraz świetlne, posiada funkcję pull back dzięki czemu po pchnięciu pojazdu do przodu kontynuuję jazdę samodzielnie, samochód w skali 1 64, karoseria samochodu podnosi się i do środka można schować samochody dołączone do zestawu. Sportowy Samochód to...\nNasza\tcena 103,39 zł\nTaniej o: 6,60 zł (6%)


404 - tyle komisji kwalifikacyjnych ds. stwierdzania wymagań kwalifikacyjnych osób zajmujących się eksploatacją i dozorem urządzeń, instalacji i sieci energetycznych funkcjonowało w Polsce według stanu na koniec 2012 roku. » więcej\nZakończył się trwający trzy lata projekt Elektryczne Pojazdy w Miejskiej Europie (EVUE), realizowany w ramach Programu URBACT II. W prace na rzecz wypracowania zrównoważonych strategii nastawionych na promowanie i użytkowanie pojazdów elektrycznych oraz propozycji działań wspierających rozwój e-mobilności zaangażowani byli przedstawiciele Południowego Oddziału Urzędu Regulacji Energetyki z siedzibą w Katowicach. » więcej\nPrezes URE wprowadził nowy warunek koncesyjny dla przedsiębiorstw energetycznych prowadzących działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem i energią. » więcej


Światowe Dni Młodzieży: 24 mln złotych na zabezpieczenie medyczne | forumemjot dla Polski\n← Kościół żydo-katolicki wyłączony spod prawa\nBrakuje pieniędzy na Światowe Dni Młodzieży →\n— Koszt zabezpieczenia medycznego pielgrzymów uczestniczących w Światowych Dniach Młodzieży oszacowano wstępnie na około 24 mln zł\n— takie środki zostały przewidziane na ten cel w budżecie państwa — poinformował dziś wiceminister zdrowia Marek Tombarkiewicz.\nJak wyjaśnił wiceminister podczas konferencji prasowej w Krakowie, — wstępny plan finansowy zabezpieczenie medycznego znalazł się w projekcie specjalnej ustawy dotyczącej ŚDM, której przyjęcie ma ułatwić procedury związane z organizacją tego wydarzenia.\nWedług jego zapowiedzi — ustawa ta znajduje się obecnie w uzgodnieniach międzyresortowych i „szybko będzie procedowana w Sejmie”.\nWiceminister zastrzegł, — że jeśli w trakcie zaplanowanych w najbliższym czasie analizie wszelkich ryzyk okaże się, iż potrzeby finansowe są większe wtedy — „będą one na bieżąco analizowane i dostosowywane”.\nWiększość pieniędzy z puli 24 mln zł, — czyli ponad 15 mln zł przeznaczono na bezpośrednie czynności medyczne,\n— w tym sfinansowanie dodatkowych zespołów wyjazdowych, patroli pieszych, funkcjonowanie namiotów szpitalnych czy stałych miejsc udzielania pomocy.\nPrzewidziano też środki na co najmniej jeden dodatkowy zespół lotniczego ratownictwa medycznego.\nOkoło 6 mln zł zostanie przeznaczone na wydatki inwestycyjne związane z koniecznymi zakupami dotyczącymi infrastruktury ratowniczej i medycznej.\nTombarkiewicz zapewnił, — że zabezpieczenie medyczne pielgrzymów uczestniczących w ŚDM będzie finansowane ze środków dodatkowych i nie wpłynie na poziom podstawowego zabezpieczenie dla mieszkańców.\n— „To zabezpieczenie pozostaje na takim samym poziomie i nie będzie żadnych ograniczeń dla mieszkańców w dostępie do służby zdrowia”\nWedług niego wsparcie przy przygotowaniach zadeklarowało biuro WHO w Polsce, które pomagało już przy organizacji zabezpieczenia medycznego EURO 2012.\n— Ochotniczy udział w ŚDM zapowiada wiele zespołów ratownictwa medycznego nawet z różnych zakątków kraju.\nJednostką odpowiadającą za organizację zabezpieczenia jest Krakowskie Pogotowie Ratunkowe.\nMałgorzata Popławska, — dyrektor KPR — poinformowała, że założenia do planu przewidują zabezpieczenie medyczne dedykowane poszczególnym uroczystościom oraz podniesienie gotowości wszystkich podmiotów medycznych we wszystkich segmentach, — m.in. specjalistyki, podstawowej opieki zdrowotnej, nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.\n— „Tu mamy wstępną analizę na podstawie szacunków pobytów pielgrzymów w woj. małopolskim.\nNa postawie tej wstępnej analizy będziemy proponować podmiotom działającym na danym terenie podpisanie umów, których stroną będzie wojewoda małopolski”\n— zapowiedziała Popławska.\nWedług niej na razie nie można podać szczegółowych danych, ale największe uroczystości będzie zabezpieczać nawet kilkadziesiąt karetek. — Zaplanowano utworzenie pięciu dodatkowych stanowisk dyspozytorów, około 90 zespołów wyjazdowych, tysiąc patroli pieszych, 17 namiotów szpitalnych.\nWojewoda małopolski Józef Pilch zastrzegł, że są to na razie wstępne szacunki opracowywane na bazie danych strony kościelnej dotyczących zarejestrowanych pielgrzymów i przygotowanych dla nich miejsc.\n— „Szczegółowe informacje będą upublicznione po 15 marca, — my wciąż jeszcze nad tym projektem pracujemy.\nMówimy nie tylko o Krakowie, ale też trasach wędrówek pielgrzymów i innych miastach, które odwiedzi Ojciec Święty”\nŚwiatowe Dni Młodzieży 2016 pod hasłem „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” odbędą się w Krakowie i w Wieliczce w dniach od 26 do 31 lipca 2016 roku. Polska po raz drugi będzie gospodarzem takiego spotkania – poprzednio gościła młodych w sierpniu 1991 r. w Częstochowie.\nopublikowano: 19 stycznia 2016 roku,\nTen wpis został opublikowany w kategorii ANTYPOLONIZM, Bieda, EKUMENIZM, Franciszek, III RP, JUDAIZACJA POLSKI, KOŚCIÓŁ POSOBOROWY, POLITYKA, SPOŁECZNO-POLITYCZNE. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Pompa do spuszczania oleju napędowego 12V, 100W | AGNES24\n> Inne>Pompa do spuszczania oleju napędowego 12V, 100W\nPompa do spuszczania oleju napędowego 12V, 100W\n63,04 zł77,54 zł z VAT\nPompa do spuszczania oleju napędowego 12V, 100W 58037\nPompa jest idealnym narzędziem do szybkiej i czystej wymiany oleju. Działa po podłączeniu jego zacisków do akumulatora samochodowego 12V lub innego źródła prądu stałego 12V. Urządzenie pompuje za pomocą łopatkowych płytek mosiężnych. Jest napędzane przez silnik 12V DC za pośrednictwem przekładni redukcyjnej. Olej jest wydobywany bezpośrednio z silnika przez otwór poziomu oleju. Połączenia na pompie zaprojektowane z myślą o wężach o średnicy wewnętrznej 10mm. Średnica zewnętrzna sondy ssania to 6mm. Pompa może być wykorzystywana do wymiany oleju, jeśli średnica wewnętrzna w rurce wskaźnika jest większa niż 6mm\nPompa zanurzeniowa do paliwa fi...


Dowolnik: "Uwikłanie" Zygmunt Miłoszewski - poznałam Szackiego\nDostałam książkę w prezencie od Charliego, on się zachwycał, a ja wyraziłam zainteresowanie. Pamiętałam też, że Kasia była zachwycona Szackim, chyba nawet zakochana i że szerokim łukiem łukiem mam omijać ekranizację.\nKryminał to, zdawać by się mogło, klasyczny, oparty na klasycznych wzorach. W klasztorze znajduje się kilka osób odbywających coś w rodzaju terapii grupowej, i nagle jedna z osób ginie śmiercią bardzo gwałtowną. Udział osób trzecich jest prawie całkowicie wykluczony, zapowiada się więc smakowite, zamknięte śledztwo z coraz to nowymi, czasem mylnymi, czasem nie, tropami i poszlakami. Dopóki sieć się nie zaciśnie i przestępca nie zostanie ujęty.\nPrawie tak się dzieje, ale tylko prawie, bo autor wprowadza sporo nowinek, udanych bądź nie.\nNowiną na przykład jest uczynienie głównym bohaterem nie oficera policji, nie detektywa czy reportera, tylko prokuratora. Jednocześnie pan Miłoszewski ustami tegoż prokuratora Szackiego, sugeruje nam, że śledztwa w Polsce prowadzą prokuratorzy, policja zaś tylko zabezpiecza ślady, przesłuchuje świadków - czyli wykonuje wszystkie nudne i obowiązkowe czynności nie wymagające polotu.\nCiekawy jest również rodzaj terapii omówiony w powieści - terapia ustawień. Nie słyszałam o niej wcześniej, a autor był na tyle uprzejmy, że wszystko dokładnie wyjaśnił, bo w dużej mierze na tym opierała się cała historia.\nMało udanym według mnie jest natomiast pomysł z wykopaniem spraw SB, bezpieki i silne umiejscowienie ich w tekście powieści. Ale mnie to razi dlatego, że nie lubię polityki, teczek, agentów i tym podobnych. Cóż, łączy się to ściśle z rozwiązaniem zagadki, tak sobie autor wykoncypował i nie czytać o tym nie mogę.\nSzacki jest niezły, ale ile w tym autopromocji i autoprezentacji? Chyba jednak wolę mniej przystojnego (kłamię, Kenneth Branagh jest przystojny) Wallandera. Co oczywiście nie znaczy, że nie sięgnę jeszcze po kryminały Miłoszewskiego, bo sięgnę, szukając tego i owego. Na przykład oddechu Larssona ("ikeowska kanapa" ), spojrzenia Tyrmanda ("w tym miejscu kiedyś pojawił się Zły" ) czy niezwykle trafnego spostrzeżenia:\n"Politycy żyli w wyizolowanym świecie, przekonani, że cały czas robią coś szalenie ważnego, o czym koniecznie trzeba opowiedzieć na konferencji prasowe. W przekonaniu o własnej ważności utwierdzali ich podekscytowani sprawozdawcy polityczni, którzy też wierzyli w wagę wydarzeń, zapewne po to, aby zracjonalizować swoją pozbawioną treści pracę. A i tak - mimo wysiłków obu grup i zmasowanego ataku medialnego nieważnych informacji przedstawianych jako istotne - cały naród miał ich w dupie" .\nI co? To jest dobre, tak samo jak pomysł, by przed każdym rozdziałem zamieszczać aktualne wiadomości z kraju, świata, sportowe i pogodę. Po paru latach to nijaki prasowy bełkocik.\nJeszcze na koniec zagadka. Przeczytajcie to:\n"Uścisnęli sobie dłonie.\n- Wybierasz się potem na koktajl na Rozbrat? - zakpił policjant [Kuzniecow], poprawiając mu [Szackiemu] wyłogi marynarki". \n"- Chciałeś się ze mną spotkać, bo mnie lubisz - Kuzniecow pogłaskał prokuratora po jego białych włosach" .\nCzy Kuzniecow podrywa prokuratora Szackiego? ;)\n "Uwikłanie" Zygmunt Miłoszewski, Wydawnictwo WAB, Warszawa 2009, s. 14\n Tamże, s. 112-113\n Tamże, s. 82\nEtykiety: 5/6, Cytaty, kryminał, polska, Przeczytane w 2012, Zygmunt Miłoszewski\nAnne18 31 maja 2012 14:03\nNie na temat będzie. Prosiłaś mnie o kontakt więc wysłałam e mail sprawdź skrzynkę.\nAgata Adelajda 31 maja 2012 14:28\nJeżeli ta ekranizacja, to ten wyrób filmopodobny z Mają Ostaszewską, to zrobili książce krecią robotę.\nAgnes 31 maja 2012 22:54\nTylko słyszałam, nie oglądałam, ale chyba to to, narzekali, że głównemu bohaterowi zmienili płeć, to tragedia, no jak tak można.\nRetro Koty i Pies 31 maja 2012 15:18\nUnknown 31 maja 2012 15:19\nMinęło już trochę czasu, odkąd poznałam Szackiego, i jakoś ten pierwszy kontakt mnie nie wprawił w specjalne zauroczenie. Za to drugi, "Ziarno prawdy", mniam, to było coś!\nAgnes 31 maja 2012 22:55\nO, to mnie ucieszyłaś. Jest szansa, że następna książka mnie zachwyci? :)\nksiazkowiec 31 maja 2012 17:56\nNo widzisz, a mi pomysł dołożenia do fabuły spraw zaszłych ( typu UB, teczki) bardzo się spodobał i wzbogacił treściowo. Jestem czytelniczo między "Ziarnem prawdy" a "Uwikłaniem".:)\nAgnes 31 maja 2012 22:58\nNo widzisz, jak to odbiór zależy od gustu.\nA co to znaczy, że jesteś czytelniczo pomiędzy? W połowie którejś książki? Nie bardzo rozumiem (wiesz, późno jest), dlatego dopytuję :)\nksiazkowiec 1 czerwca 2012 05:08\nPrzeczytałam "Ziarno prawdy", a jestem przed lekturą "Uwikłania", stąd - pomiędzy.:)\nAgnes 1 czerwca 2012 22:16\nA, teraz rozumiem, dzięki!\nCharlie Librarian 11 czerwca 2012 19:46\nMnie też podobały się te informacje prasowe:)


Poprawmy jakość polskiej żywności - Forum Polskiej Gospodarki\nStrona główna Zdrowie Poprawmy jakość polskiej żywności\nJeśli chcesz zdrowo zjeść, najlepiej nie jedz… w ogóle. Polska żywność nie odstaje, niestety, od europejskiej bylejakości (chyba że dołożymy trochę wysiłku, by zdobyć lepszą), bo na rynku liczą się przede wszystkim łatwa dostępność, atrakcyjny wygląd – w tym opakowania – oraz jak najniższa cena.\nNiby wszystko jest w porządku. Chleb jak z reklamy, wypiekany lokalnie lub własnoręcznie, jak w czasach naszych babć. Szynka świeżutka i śliczna, prosto „od dziadunia”. Jabłka dorodne jak ze snu itd. itp. To wszystko ma się kojarzyć z dziecięcymi latami u dziadków na wsi. Z mitycznym, „prawdziwym” polskim jedzeniem. No i wielu się pewnie tak kojarzy. Naszą czujność usypiają też niektóre europejskie raporty: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności w 2008 roku uznał, że 97 proc. próbek żywności w Polsce było wolne od pozostałości środków ochrony roślin lub zawierało jedynie śladowe ich ilości.\nInny urząd europejski nie jest już jednak aż tak entuzjastycznie nastawiony do polskiej produkcji żywności. Chodzi o znaną nam, z innej obecnie okoliczności, Europejską Agencję Leków (EMA). Ta twierdzi, że podczas gdy w całej Unii stosowanie antybiotyków w hodowli zwierząt spadło w latach 2010-2017 o 20 proc. w Polsce wzrosło w tym okresie o 30 proc.\nPolski farmer nie taki łaskawy\nCzyli co? Uprawy mamy zdrowe, a hodowlę nie? To nie jest takie proste, bo przemysłowa produkcja żywności pochodzi w ok. 80 proc. od 100 tysięcy gospodarstw, które mają obecnie charakter wielkich „kombinatów” produkcyjnych. W nich zaś chodzi o maksymalne wykorzystanie surowców i o maksymalizację zysków. Polski farmer to już coraz rzadziej indywidualny rolnik. To przedsiębiorca „pełną gębą”, taki sam, jak ten zachodni.\nNasze jedzenie w supermarketach faktycznie w coraz większym stopniu pochodzi z krajowych upraw czy hodowli. Co z tego jednak, jeśli wcale nie jest zdrowsze, a często także i nie smaczniejsze od importowanego?\nJak wskazuje Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który badał te same produkty oferowane w Europie Zachodniej i w Polsce, polski farmer także nie stroni od szpikowania bydła antybiotykami, od używania glifosatu, sztucznych utwardzaczy, barwników i wzmacniaczy smaku. Nasz rolnik nie waha się ich używać, bo liczy się zysk. Przede wszystkim zysk.\nNie jest żadną tajemnicą, że obecny szef NIK władzy panującej Anno Domini 2022 nie lubi – delikatnie mówiąc. Będzie więc przejaskrawiał, by jej dokuczyć maksymalnie. W najnowszym raporcie, dosłownie sprzed kilku dni, Najwyższa Izba Kontroli twierdzi wręcz, że Polska żywność jest… najgorsza w Europie. Naszpikowana antybiotykami i coraz częściej z „suplementem” w postaci salmonelli. Czy rzeczywiście jest aż tak źle?\nPrawda leży zapewne gdzieś pośrodku. Tym bardziej, że NIK nie pozostawia też suchej nitki na żywności importowanej, która – w opinii urzędu – wcale nie jest lepszej jakości. I jedna, i druga „sprawiedliwie” zapełnia półki hipermarketów, supermarketów i dyskontów. Żałować tylko można, że polski rolnik przemysłowy zaczerpnął z Zachodu złe wzorce.\nPrzy rosnących kosztach produkcji krajowe jedzenie będzie też tracić konkurencyjność na rynkach eksportowych – jak dotąd wciąż „jedziemy” jeszcze na dobrej i utrwalonej, pozytywnej opinii marki.\nŚnią nam się jeszcze sny z dzieciństwa, kiedy to rolnik, wcześniej jeszcze chłopem zwany, hodował kilka krówek i świń karmionych tym, co wyrosło w gospodarstwie, a w sadzie czy na polu sypał tylko tyle środków ochrony roślin, by szkodniki plonów nie zjadły. To se ne vrati – jak mawiał klasyk.\nCo więc z tym począć? Rolnik niech dotrzymuje słowa i jakość poprawi – niezależnie od tego, czy żywność sprzedaje jako ekologiczną, czy jako zwykłą. Nic jednak radykalnie się nie zmieni bez presji oddolnej, czyli naszej – konsumentów. Jest coraz drożej. Niech więc przynajmniej będzie zdrowiej i smaczniej.\nPoprzedni artykułRząd wprowadza Tarczę Antyinflacyjną 2.0\nNastępny artykułPolski Ład to utracona szansa dla kraju?


§ Umowa o pracę a emigracja – Forum Prawne\nUmowa o pracę a emigracja - Forum Prawne\nUmowa o pracę a emigracja\nWitam, nie znalazłem nigdzie odpowiedzi na pytanie, które opiszę dokładniej poniżej. Od dłuższego czasu zastanawiamy się z Żoną nad wyjazdem za granicę (dokładniej do Wielkiej Brytanii), mimo tego, że w Polsce oboje pracujemy. Chcielibyśmy jednak ...\nnie znalazłem nigdzie odpowiedzi na pytanie, które opiszę dokładniej poniżej.\nOd dłuższego czasu zastanawiamy się z Żoną nad wyjazdem za granicę (dokładniej do Wielkiej Brytanii), mimo tego, że w Polsce oboje pracujemy. Chcielibyśmy jednak dać sobie szanse na coś lepszego. Za granicą mamy rodzinę, więc początek na pewno nie byłby trudny pod względem mieszkania itp.\nPytanie do Was – czy istnieje prawna możliwość wyjazdu i poszukiwania pracy bez rozwiązywania umów o pracę w Polsce? Jak ma się poszukiwanie pracy za granicą podczas przebywania na urlopie wypoczynkowym (nie zawsze pracodawca chce udzielić długiego urlopu), bezpłatnym (udzielenie\nzależy od woli pracodawcy) czy …\n… Żona jest w ciąży (drugie dziecko) i po urodzeniu ma 20 tygodni urlopu macierzyńskiego, a później 32 tygodnie urlopu rodzicielskiego, na którym zgodnie z prawem można pracować, a co równie ważne, możemy z niego korzystać jednocześnie (wtedy urlop się skraca).\nZ naszego punktu widzenia wyjazd po rozpoczęciu urlopu rodzicielskiego byłby najlepszą opcją – mamy kilka miesięcy czasu na próbę i przy ewentualnych problemach powrót do Polski i kontynuowanie pracy wykonywanej dotychczas…\nCzy ten pomysł jest sensowny? Czy można zostać zatrudnionym u innego pracodawcy za granicą w trakcie korzystania z urlopu rodzicielskiego? Być może o czymś ważnym nie wiem?\nBędę bardzo wdzięczny za wszelkie uwagi i informacje\nRE: Umowa o pracę a emigracja\nPana plany nie kolidują z przepisami prawa pracy.\nCzy mogę prosić o więcej szczegółów? Na jaki przepis można się powołać?\nCzy w przypadku podjęcia pracy w Wielkiej Brytanii podczas urlopu rodzicielskiego muszę poinformować ZUS/pracodawcę w Polsce?\nNie ma przepisu zabraniającego o ile praca nie spowoduje zaprzestania osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem. Ustawodawca ograniczył do 1/2 wymiaru etatu prace u obecnego pracodawcy, ale nie wprowadził ograniczeń w pracy w ramach umów cywilnoprawnych lub u innego pracodawcy.\nDziękuję za odpowiedź. Chciałbym jeszcze o coś zapytać. Czy muszę poinformować pracodawcę w jakiejś konkretnej formie, czy mogę do niego po prostu zadzwonić. Czy coś się stanie jeżeli nie poinformuję pracodawcy? Ile mam czasu na poinformowanie. Załóżmy, że będę pracować za granicą 2 miesiące podczas urlopu, w później wrócimy do Polski (w tej sytuacji nie chciałbym informować pracodawcy), ale jeżeli będziemy chcieli zostać tam dlugoterminowo to wiadomo, że poinformuję pracodawcę i podejmę kroki do rozwiązania umowy.\nPozostałe pytania proszę zadać w dziale zabezpieczenia społecznego.


Staviori Kolczyki prostokąty. 2 Diamenty, szlif bagieta, masa 0,10 ct., barwa H, czystość VS1-VS2. Żółte Złoto 0,585. Wymiary 5x2 mm - fajna-bizuteria.pl\nKolczyki złote prostokątne z diamentami szlif bagieta, zapięcie sztyft\nStaviori Kolczyki złote w delikatnej prostokątnej odsłonie zdobione diamentami. W tym przypadku jedynym rozwiązaniem było zastosowanie oprawień diamentów w prostokątne formy, aby brylant o szlifie bagieta mógł w pełni ukazać swoje nieprzeciętne walory estetyczne. Do zapięcia użyto popularny sztyft.\nWymiary 5x2 mm.\nKamień: 2 Diamenty, szlif bagieta, masa 0,10 ct., barwa H, czystość VS1-VS2.\nMożliwość zamówienia w żółtym, białym lub różowym złocie.\nKolczyki złote pr.585 prostokątne z diamentami szlif bagieta, zapięciem na sztyft


Kapłaństwo kobiet nie powinno nikogo dziwić. Odegrały kluczową rolę w wczesnym chrześcijaństwie - FocusNauka.pl\nKapłaństwo kobiet nie powinno nikogo dziwić. Odegrały kluczową rolę w chrześcijaństwie\nPapieżyca Joanna, spędzała sen z powiek średniowiecznym moralizatorom. Jednak w starożytności kobiety chrzciły, nawracały, a nawet pouczały mężczyzn z pełną aprobatą św. Pawła\nNiemka Margot Kässmann nie dość, że jest pastorem (notabene rozwiedzionym!), to jeszcze piastuje godność biskupa Hanoweru. Co więcej, w październiku 2009 r. została przewodniczącą Rady Kościoła Ewangelickiego – najważniejszej instytucji kościołów protestanckich w Niemczech. Nasi zachodni sąsiedzi dość daleko odeszli więc od lansowanej przez Kościół katolicki roli kobiet (i nie tylko oni – kobiety biskupki ma w swych szeregach również Kościół anglikański), które w strukturach kościelnych mogą co najwyżej zostać zakonnicami. Jednak wbrew pozorom to nie Niemcy porzucili ideały uczniów Chrystusa. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa rola kobiet bynajmniej nie ograniczała się do potulnego trwania w pokorze.\nKiedy poganin Celsus w II w. chciał zdyskredytować chrześcijaństwo, powiedział, że to religia kobiet, dzieci i niewolników. Rzeczywiście, płeć piękna jest wyjątkowo licznie reprezentowana na kartach Nowego Testamentu. I nie chodzi tylko o niewiasty w najbliższym otoczeniu Jezusa. Już po śmierci Chrystusa wiele wymienionych z imienia kobiet wspomagało finansowo pierwsze gminy i nauczało. W Filippi w Macedonii Paweł spotkał Lydię pochodzącą z Tiatyry w Azji Mniejszej, która po przyjęciu chrztu udzieliła schronienia apostołowi i jego towarzyszom. Ten gest gościnności oczywiście jeszcze nie dowodzi jakiejś szczególnej roli kobiet w Kościele. Ale kolejne niewiasty każą nam zrewidować ustalony przez tradycję wizerunek płci słabszej. W Koryncie Paweł spotkał żydowskie małżeństwo – Pryscyllę i Akwilę – które przeszło na chrześcijaństwo i wyruszyło z nim w podróż. W drodze natknęli się na innego nawróconego Żyda Apollosa. „Gdy go Pryscylla i Akwila usłyszeli, zabrali go ze sobą i wyłożyli mu dokładnie drogę Bożą”. A więc obydwoje – kobieta i mężczyzna – nauczali! Sceptycy mogą jednak zawsze powiedzieć, że kobieta jest tu jedynie „dodatkiem”...\nŻadnych wątpliwości co do roli kobiet nie można za to mieć po lekturze Listu do Rzymian. Paweł wspomina w nim o Febii, która była diakoną (tu w tekście greckim forma męska przy kobiecym imieniu) w kościele w Kenchrach niedaleko Koryntu. Wśród osób, do których skierowane są pozdrowienia na końcu Listu, apostoł wymienia liczne kobiety, np. Narcyzę nauczającą Tryfenę i Tryfozę („trudzą się w Panu”). Wspomina także małżeństwo Andronika i Junii, „ którzy się wyróżniają między apostołami, którzy przede mną przystali do Chrystusa”. Oto sam Paweł zalicza kobietę w poczet apostołów i to w dodatku – mówiąc kolokwialnie – starszych stażem niż on. Dlaczego dziś nic się o tym nie wspomina? Chociażby dlatego, że w wielu przekładach Nowego Testamentu na języki nowożytne (w tym na polski) apostołka Junia stała się... Juniasem!\nDla wielu nurtów chrześcijańskich w II–III w. udział kobiet w posłudze religijnej był oczywisty. W popularnym apokryficznym tekście (II/III w.) „Akta Tekli i Pawła” wpływowa niewiasta znajduje się w bezpośrednim otoczeniu apostoła. Tekla (późniejsza święta) pochodziła z Ikonium w Azji Mniejszej i należała do elity miejskiej. Po wysłuchaniu nauk Pawła porzuciła narzeczonego i wyjechała z apostołem do Antiochii. Wielokrotnie uniknęła w cudowny sposób śmierci na arenie: ogień przepalał jej więzy, bestie stawały się łagodne, nawet nie tknęły jej głodne foki, kiedy rzuciła się do ich basenu w geście chrztu (tak, Tekla ochrzciła się sama!). Na końcu opowieści Paweł polecił, aby kobieta wyruszyła w drogę i nauczała. Nie wiemy, czy za pierwowzór Tekli posłużyła historyczna postać. Najważniejsze, że dla autora tekstu i jego czytelników było naturalne, że kobieta nie tylko może stać się apostołką, lecz także odrzucać tradycyjne społeczne role jak zamążpójście i rodzenie dzieci.\nKobiety „na stanowiskach” pojawiały się niemal we wszystkich nurtach wczesnego chrześcijaństwa. Tertulian w dziełku „O chrzcie” pisze o niewymienionych z imienia heretykach, u których niewiasty nauczają, dokonują egzorcyzmów, a nawet chrzczą. Mógł mieć na myśli montanistów, bowiem przeżył zauroczenie tym odłamem chrześcijaństwa, który zrodził się w II w. we Frygii w Azji Mniejszej.\nPapieżyca Joanna pastor Margot Kässmann biskup Hanoweru kobiety biskupki kościół kobiet Akta Tekli i Pawła


« FiKa czyta. Urodziny Edzia\nŻegluga Szczecińska Turystyka Wydarzenia zaprasza na wydarzenie „Szczecin śladami PRL”\nTrasa spaceru głównie al. Wojska Polskiego i ul. Jagiellońską – będzie to prezentacja szczecińskich symboli minionej epoki z zakresu: smaki, moda, muzyka, kultura, przemysł, życie codzienne. Trochę dalej od typowych zabytków, zdecydowanie bliżej do socrealistycznej architektury, miejsc, gdzie kupowało się paprykarz szczeciński, słuchało big-beatu, stało w kolejkach za konfekcją. Tu szarzyzna Polski Ludowej mieszała się z rozrywką i kulturalnym ożywieniem. Uczestnicy spaceru mają zagwarantowane zagadki i retro nagrody.\nPo spacerze zapraszamy na spotkanie z Andrzejem Szpakiem i Zbigniewem Wróblewskim.\nAndrzej Szpak – współzałożyciel zespołu My, jednego z ważniejszych szczecińskich zespołów big-beatowych lat 60-tych i zwycięzcy szczecińskiej „Wiosny Orkiestr 1969”. W 2015 r. obchodził 50-lecie działalności artystycznej, dzieli swoją działalność koncertową między Polskę i Szwecję, specjalizuje się w wykonaniu utworów Czesława Niemena i piosenek ze złotego okresu rock`n`rolla. W 2018 r. odbył się niezwykły koncert w Szczecinie z jego udziałem i Faridy – włoskiej piosenkarki, wielkiej miłości Czesława Niemena.\nZbigniew Wróblewski – fotograf, filmowiec, dokumentalista. Wychował pokolenia fotografów. Fotografie, które wykonał w Grudniu ’70 aparatem ukrytym pod płaszczem, są teraz ważnym dokumentem historycznym. Utrwalił na setkach zdjęć Szczecin w okresie PRL.\nKoncept i przewodnictwo na trasie: Justyna Machnik. Przewodnik turystyczny po Szczecinie, animatorka wydarzeń kulturalnych, od ponad dekady odwiedza i dokumentuje stare zakłady rzemieślnicze w ramach projektu „Usługi dla Ludności”. Trasa „Szczecin szlakiem PRL” miała swoją premierę w VI 2018 r. W planach jest stworzenie małego muzeum PRL w Śródmieściu.\nCzas: 23.02.2019 (sobota), w godz. 11-14\nBilet: 15 zł, do kupienia w Centrum Informacji Turystycznej przy pl. Żołnierza 20 w Szczecinie (szklany pawilon na Alei Kwiatowej).


MEBLE FORMA - Kuchnie niemieckie Haecker Warszawa\nStawiasz na jakość i solidne wykonanie? Podobają Ci się schludne, estetyczne i funkcjonalne meble? Z pewnością przypadną Ci do gustu kuchnie niemieckie. Cieszą się one niesłabnącym zainteresowaniem już od wielu lat – i to nie tylko w Polsce, ale i w całej Europie. Wychodząc naprzeciw potrzebom klientów, poszerzyliśmy naszą ofertę mebli kuchennych o produkty pochodzące z Niemiec, które w krótkim czasie podbiły serca kobiet i mężczyzn ceniących trwałość i atrakcyjny wygląd.\nKuchnie niemieckie Warszawa – czym się różnią?\nPozornie wszystkie meble kuchenne są do siebie podobne – ich fronty, konstrukcje szafek czy okucia wykonane są według podobnych schematów. Dostępne są również w szerokiej gamie kolorystycznej, dzięki czemu każdy może wybrać wyposażenie, które przypadnie mu do gustu oraz podkreśli aranżację wnętrza. Czym więc się różnią kuchnie niemieckie Warszawa? Aby dostrzec różnice między nimi, a powszechnie dostępnymi meblami w naszym kraju, warto pogłębić nieco swoją wiedzę – przede wszystkim, jeśli chodzi o prace stolarskie. Pod tym względem niemieckie meble przewyższają lokalne produkty – tak było zawsze i trend ten utrzymuje się do dnia dzisiejszego. Niemiecka jakość to legenda, która ciągle jest żywa – z pewnością mogą to potwierdzić zadowoleni użytkownicy, którzy z zaskoczeniem przyznają, że nie oczekiwali tak doskonałego stanu mebli po wielu latach intensywnego użytkowania. Zarówno materiały użyte do ich wyrobu, samo wykonanie jak i nowoczesne technologie, które coraz częściej są w nich obecne, sprawiają, że jest to doskonała inwestycja na lata.\nKuchnie niemieckie Warszawa – funkcjonalność i modna stylistyka\nMeble kuchenne niemieckie różnią się od tych produkowanych w Polsce nie tylko jakością, ale też modną stylistyką i przemyślanym wykonaniem. Są ergonomiczne, dzięki czemu kuchnia staja się praktycznym pomieszczeniem, w którym przebywanie oraz wykonywanie codziennych obowiązków to czysta przyjemność. Starannie dobrane długości i szerokości poszczególnych segmentów, optymalna głębokość szafek, klamki w sensownych miejscach – wszystko jest celowe i starannie przemyślane. Nie ma tu miejsca na przypadkowość i byle jakość. Liczy się projekt oraz jego nienaganne odwzorowaniem. Co natomiast możemy powiedzieć o samej stylistyce niemieckich mebli? Są modne, bezpretensjonalne i ponadczasowe. Co prawda, raczej nie znajdziemy w nich ekstrawaganckich połączeń, raczej cieszą oczy harmonią i spójnością – sprawiają, że przebywanie w kuchni napawa spokojem i bezpieczeństwem. Niemieckie meble w większości przypadków są utrzymane w nowoczesnym charakterze. Dominują w nich proste, geometryczne formy oraz wykończenie na wysoki połysk, dzięki czemu pomieszczenie staje się optycznie większe. Meble mogą być utrzymane w jasnej kolorystyce, jednak wiele projektów charakteryzuje się ciemniejszymi odcieniami – w ostatnich latach niezwykle modne są czarne lub grafitowe kuchnie.\nKuchnie niemieckie Warszawa – postaw na profesjonalistów\nJeżeli szukasz firmy, która zaoferuje Ci oryginalne kuchnie niemieckie w doskonałej cenie, to dobrze trafiłeś! Współpracujemy z renomowanymi salonami meblarskimi, które mają swoją siedzibą w Niemczech. Jest to między innymi firma HAECKER, która cieszy się ogromnym zainteresowaniem na swoim lokalnym rynku i coraz częściej pojawia się również w Polsce. Stawiając na oferowane przez nią kolekcje kuchenne, możesz liczyć na oryginalne rozwiązania, których nie uświadczysz u swoich sąsiadów czy przyjaciół. Kreowaniem funkcjonalnych przestrzeni kuchennych zajmujemy się już od wielu lat, dlatego możemy pochwalić się ogromnym doświadczeniem. Dokładamy starań, aby dowiedzieć się, czego potrzebują nasi zleceniodawcy, a następnie robimy wszystko, aby zaproponować im projekty dostosowane do ich potrzeb i preferencji. Naszym priorytetem jest zadowolenie i satysfakcja klienta. Wyróżnia nas profesjonalizm, wyobraźnia oraz elastyczność. Zachęcamy Cię do kontaktu i zapoznania się z całą naszą ofertą! Z nami uda Ci się stworzyć kuchnie swoich marzeń!\nJesteś na etapie projektowania swojej kuchni? A może pragniesz wprowadzić do niej nieco świeżości lub dokonać całkowitej metamorfozy pomieszczenia? Decydując się na skorzystanie z naszych usług, z pewnością nie będziesz żałował. Już od wielu lat zajmujemy się projektowaniem i realizowaniem mebli kuchennych. W ostatnich latach ogromnym zainteresowaniem cieszą się niemieckie meble, które słyną z wysokiej jakości, funkcjonalności oraz atrakcyjnego designu. Wychodząc naprzeciw potrzebom klientów, rozpoczęliśmy współpracę z renomowanymi zakładami meblarskimi za granicą, aby oferować zróżnicowane produkty, które przypadną do gustu nawet najbardziej wymagającym osobom.\nNiemieckie meble kuchenne Warszawa – przede wszystkim jakość\nNiemiecka jakość to nie mit – produkty, pochodzące z naszej zachodniej granicy odznaczają się niezawodnością i wysoką jakością. Sam napis „made in Germany” kojarzy nam się z wysokim standardem, nic dziwnego, że wiele osób pragnie mieć w swoim domu niemieckie wyposażenie, które przez lata będzie zachwycać nienagannym wyglądem oraz bezawaryjnym użytkowaniem. Chociaż z pozoru wszystkie meble są niemal identyczne, to produkty pochodzące z Niemiec nie przestają zachwycać nas przemyślanym wykonaniem. Tworzone są z dbałością o szczegóły, co widać po starannie dopracowanych, nawet najmniejszych detalach. Kuchnie wytwarzane w niemieckich fabrykach są montowane maszynowo, a nie składane w stolarniach, dzięki czemu wyglądają identycznie. Nowoczesne parki maszynowe wykluczają popełnienie jakiegokolwiek błędu, co często jest nie do osiągnięcia dla ludzi. Nowoczesne i zaawansowane urządzenia charakteryzują się ogromną dokładnością i precyzją, dlatego meble te są perfekcyjne dopasowane i nie widać w nich żadnych defektów. Co więcej, Niemcy to kraj, który już od wielu lat jest prekursorem w dziedzinie rozwiązań konstrukcyjnych, materiałów i okuć. Nic dziwnego, że są one tak bardzo pożądane w niemal całej Europie.\nNiemieckie meble kuchenne Warszawa – ergonomia i design\nSzukając kuchni marzeń bardzo często myślimy nie tylko o jej designu, ale także o funkcjonalności. W końcu w pomieszczeniu tym nie tylko delektujemy się pysznymi posiłkami i aromatyczną kawą, ale też wykonujemy wiele czynności, takich jak zmywanie, krojenie, gotowanie czy pieczenie. Ergonomiczna kuchnia to podstawa, aby praca w niej sprawiała przyjemność. Niewątpliwą zaletą niemieckich mebli kuchennych są starannie przemyślane projekty – nic w nich nie jest przypadkowe. Głębokość szafek, szerokość blatów, rozmieszczenie uchwytów – wszystko zostało zaprojektowane tak, aby użytkowanie mebli i znajdującego się w nich wyposażenia było łatwe i przyjemne. Jakość zachodnich wyrobów widoczna jest też w atrakcyjnym designie – meblowe malowane lakierowo zachwycają nowoczesnym wyglądem. Odporny na zarysowania i odpryski lakier zapewnia im estetyczną prezencję przez wiele lat intensywnego użytkowania. Dostępne są w wielu wzorach i kolorach – nawet mniej typowych, na przykład ciemnych czy grafitowych.\nJesteś na etapie planowania swojej kuchni marzeń? Z firmą Haecker z pewnością Ci się to uda! Ten niemiecki producent mebli kuchennych w krótkim czasie zdobył serca ogromnej szerzy mężczyzn i kobiet w naszym kraju. Nic dziwnego! Niemieckie produkty od zawsze słynęły z bezkompromisowej jakości. Przykład wysokiej jakości wyposażenia kuchennego firmy Hacker, które słynie z najlepszych materiałów, precyzji oraz funkcjonalności pokazuje, że to nie mit. W czym tkwi sekret tych produktów? Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą!\nHaecker (Hacker) Warszawa – meble kuchenne najwyższej jakości\nJeżeli aranżując wnętrze swojego domu nie uznajesz kompromisów i chcesz, aby wszystko było z najwyższej półki, to jesteś we właściwym miejscu! Już od wielu lat specjalizujemy się w projektowaniu i realizowaniu kuchni marzeń. W zależności od potrzeb klientów wyposażamy wnętrze domów, mieszkań, biur i obiektów użyteczności publicznej. Współpracujemy z wieloma renomowanymi zakładami meblarskimi – jednym z nich jest właśnie firma Haecker, która ma siedzibę w Niemczech. Jej produkty cieszą szczególnym zainteresowaniem. Dlaczego? Ponieważ spełniają potrzeby najbardziej wymagających klientów, jeśli chodzi o ich jakość, trwałość, funkcjonalność oraz wzornictwo. Haecker produkuje nowoczesne meble kuchenne, które sprzedawane są w 60 krajach, na niemal wszystkich kontynentach. Firma ta cieszy się ogromnym doświadczeniem – działa w branży meblarskiej już od 1898, nic dziwnego, że przez ten czas doszła do perfekcji. Dodatkowo charakteryzuje się ekonomicznym i ekologicznym podejściem, które jest coraz częściej pożądane również w naszym kraju.\nHaecker (Hacker) Warszawa – postaw na niemiecką jakość\nDlaczego niemieckie kuchnie są godne zainteresowania? Chociaż mogłoby się wydawać, że wszystkie meble kuchenne są do siebie podobnie, różnica tkwi w szczegółach. Profesjonalnie dobrane materiały, nowoczesne technologie, precyzja, stabilność, dbałość o szczegóły, modna stylistyka – to wszystko sprawia, że niemieckie meble są bardziej cenione od tych lokalnych. Dzięki najnowocześniejszym parkom maszynowym są one tworzone i montowane maszynowo, co gwarantuje ogromną precyzję i dokładność, która jest praktycznie niemożliwa do osiągnięcia w stolarniach, gdzie pracują ludzie. Dzięki zaawansowanym liniom produkcyjnym wyróżniają się one perfekcyjnym wyglądem i nie posiadają żadnego defektu – to wręcz doskonałe meble, które są niezbędnym elementem wymarzonej kuchni. Ich zaletą jest nie tylko jakość, ale też ergonomia – są tworzone według starannie zaprojektowanego planu, dlatego ich użytkowanie jest prawdziwą przyjemnością. Optymalna wysokość blatu czy pojemność szafek sprawia, że wykonywanie codziennych zadań w kuchni, takich jak gotowanie, krojenie warzyw czy zmywanie będzie jeszcze łatwiejsze i sprawniejsze. Meble dostępne w naszej ofercie charakteryzują się też oryginalnym designem. Oprócz nowoczesnego wyglądu oferują elegancję, styl oraz luksus. Dostępne są w wielu stylach i wzorach – coraz częściej także w ciemniejszych odcieniach, na przykład czarnym czy grafitowym.\nMeble kuchenne to obowiązkowe wyposażenie każdej kuchni. Ich wybór bywa jednak kłopotliwy, ponieważ wymaga połączenia ze sobą estetyki, funkcjonalności oraz wysokiej jakości wykonania. Na szczęście, nie jesteś z tym sam! Kreowanie atrakcyjnych i ergonomicznych przestrzeni kuchennych to nasza specjalność. Współpracujemy z wieloma renomowanymi zakładami meblarskimi, aby oferować najwyższej jakości meble, które spełniają oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów. Takim przykładem są meble kuchenne niemieckiej firmy Haecker.\nHaecker (Hacker) Wilanów – niemiecka jakość\nNiemieckie meble już od wielu lat są w Polsce bardzo popularne – na początku dużym zainteresowaniem cieszyło się pochodzące z zachodu wyposażenie biur i gabinetów, jednak ostatnio coraz częściej doceniane są także meble kuchenne. Przecież w tym pomieszczeniu także liczy się wysokiej jakości wykonanie oraz funkcjonalność. Co mają nam do zaoferowania kuchnie Haecker Wilanów? Przede wszystkim trwałość, solidność, profesjonalne materiały oraz nowoczesne technologie. To wszystko sprawia, że nie mają one sobie równych! Niemiecka dokładność widoczna jest w każdym, nawet najmniejszym detalu, takim jak ergonomiczna szerokość blatów czy optymalna pojemność szafek. Meble wytwarzane i składane są maszynowo w nowoczesnych zakładach, dzięki czemu charakteryzują się doskonałą precyzją i dokładnością, a każdy element jest perfekcyjnie dopasowany, co wpływa na ich komfortowe użytkowanie. Szukając kuchni marzeń, zastanawiamy się także nad jej walorami estetycznymi – tych także nie można odmówić niemieckim meblom. Prezentują się one nowocześnie, elegancko oraz gustownie. Utrzymane w stonowanych odcieniach, coraz częściej również tych ciemniejszych jak czerń czy grafit, zachwycają piękną formą i geometrycznymi kształtami.\nJeżeli marzysz właśnie o takiej funkcjonalnej, solidnej i modnej kuchni, to jesteś w najlepszym miejscu! Zachęcamy Cię do zapoznania się z całą naszą ofertą – z pewnością znajdziesz u nas, meble, których szukasz!


Artykuły - Ostatnia Fabryka Parowozów Artykuły - Ostatnia Fabryka Parowozów\nKategoria artykuły ze strony Ostatnia Fabryka Parowozów Norberta Tkaczyka i Przemysława Ślusarczyka poświęcony opolskiej kolei i nie tylko, inżynierii kolejowej, podróżom, wydarzeniom i imprezom z branży transportowej.\nArtykuły, Historia kolei, Tabor kolejowy\thistoria kolei, historyczny tabor, monografia, norbert tkaczyk, parowóz Ty4, PKP, tabor powojenny, Ty4, wydawnictwo Eurosprinter\nParowozownia Sędziszów w pigułce\n23 grudnia 2020 P$ Leave a Comment\nDzisiaj wędrujemy do świętokrzyskiej parowozowni i prezentujemy jej ciekawą historię.\nKALENDARIUM do 1990 roku\n1882-84 – lata budowy obiektu;\n13 stycznia 1885 – oddanie do użytku hali Parowozowni oraz otwarcie linii kolejowej Gołonóg – Sędziszów;\n1914-15 – Parowozownia wchodziła w skład austro-węgierskiej Wojennej Kolei Północnej;\n1927 – zamknięcie Parowozowni dla celów trakcyjnych;\n1940 – pod okupacją niemiecką rękami Polaków i Żydów zbudowano wachlarz oraz budynki zaplecza gospodarczego Parowozowni;\n1945 – powojenna rekrutacja załogi, porządkowanie zakładu, organizacja odbudowy stacji Tunel;\n8 lutego 1945 – uruchomienie parowozu Ty42-16, organizacja drużyn na tereny wyzwolone za frontem celem przywozu obrabiarek dla utrzymania technicznego pojazdów trakcyjnych;\n1 września 1945 – organizacja Zasadniczej Szkoły Kolejowej;\n1947 – podniesienie Parowozowni Głównej 1 klasy, otrzymanie na stan parowozów do obsługi tranzytów towarowych, otwarcie linii Strzemieszyce – Sędziszów;\n1953 – przyjęcie na inwentarz parowozów serii Ty51 i Ty246 do prowadzenia ciężkich pociągów tranzytowych, organizacja napraw średnich dla lokomotyw: Tr20, Ty2, Ty42, Ty43;\n1955 – oddzielenie od służby mechanicznej napraw wagonów. Utworzenie osobnych służb: Trakcji i Wagonów;\n1963 – wpisano na stan pierwsze elektrowozy serii ET21, dla tychże maszyn w czynie społecznym przygotowano kanały rewizyjne oraz zawieszono sieć trakcyjną prze obrotnicę;\n1966 – organizacja oddziału napraw i przeglądów, w „Dniu Kolejarza” uroczyście przekazano zelektryfikowaną linię Strzemieszyce – Jaworzno-Szczakowa – Sędziszów;\n1972 – przyjęcie na ilostan ciężkich lokomotyw spalinowych ST44, utworzenie oddziałów napraw lokomotyw elektrycznych i spalinowych oraz napraw rewizyjnych parowozów serii: Ty2, Ty42, Ty43;\n27 grudnia 1979 – zorganizowanie specjalnego pociągu ratunkowego dla linii Świętokrzyskiej i Hutniczo-Siarkowej;\n1 marca 1982 – zorganizowanie napraw rewizyjnych pociągów sieciowych;\n28 lutego 1983 – powołanie Zakładowej Zawodowej Straży Pożarnej w sile plutonu;\n15 lutego 1984 – organizacja Przyzakładowej Przychodni lekarskiej;\n1 lipca 1986 – wprowadzenie wewnętrznego ograniczonego rozrachunku gospodarczego;\n22 września 1986 – podjęcie prowadzenia pociągów towarowych 1-osobowo, pierwszy taki skład o nr 32196 poprowadziła lokomotywa ET41-94;\n1 listopada 1987 – organizacja napraw okresowych wózków EZT EN57;\n9 września 1989 – zakończenie eksploatacji trakcji parowej w MD Sędziszów, parowóz Ty51-15 ustawiono jako pomnik techniki przy Domu Kultury Kolejarza.\nSERIE POJAZDÓW TRAKCYJNYCH WYSTĘPUJĄCYCH NA INWENTARZU LOKOMOTYWOWNI SĘDZISZÓW do 1990 roku\nTp1, Tp2, Tp3, Tp4, Tr12, Tr20, Tr21, Tr201, Tr203, Tw1, Ty2, Ty3, Ty5, Ty23, Ty42, Ty43, Ty51, Ty246;\nSM03, SM30, SM42, SM48, SP30, ST44;\nET21, ET22, ET41, EN57.\nKIERUNKI OBSŁUGIWANE PRZEZ DRUŻYNY TRAKCYJNE Z SEDZISZOWA do 1990 roku\nGołonóg – Dąbrowa Górnicza,\nKatowice – Gliwice,\nBukowno – Jaworzno-Szczakowa,\nKozłów – Idzikowice,\nILOSTANY INWENTARZOWE TRAKCJI PAROWEJ MD SĘDZISZÓW z wybranych lat\nSTAN NA DZIEŃ 01-01-1980 r.\nTy43 – 2,3,9,16,17,22,27,30,54,56,58,59,60,79,80,86,91,95,113,128;\nTy51 – 2,9,15,91,127.\nSTAN NA DZIEŃ 01-01-1983 r.\nTy43 – 9,16,22,27,30,52,54,56,58,59,60,61,79,80,86,91,95,110,113,123,128;\nSTAN NA DZIEŃ 29-02-1988 r.\nTy2 – 70,347,477;\nTy43 – 9,54,91,128;\nTy51–9 (Widoczny na ilustracji pięknie namalowany kot w butach na osłonie obok reflektora świadczy, że sędziszowscy mechanicy posiadali fantazję i talent).\nOpracowanie: Norbert Tkaczyk na podstawie jubileuszowego folderu Parowozowni Sędziszów z 1989 r. oraz materiałów własnych. Szczególne podziękowania dla Tomasza Sikory za okazaną pomoc w kompletowaniu danych historycznych.\nFotografie parowozu Ty51-9 w „Młody Technik” nr 3/1987. Bilety stacji Sędziszów – kolekcja własna autora.\nWszystkim zainteresowanym historią lokomotywowni, wieży wodnej, stacji oraz samego miasta Sędziszów polecamy artykuł: https://echodnia.eu/swietokrzyskie/sedziszow-na-starych-fotografiach-jak-wygladal-dworzec-kolejowy-parowozownia-i-dawny-dom-handlowy-zobacz-zdjecia/ar/c15-14969438\nArtykuły, Historia kolei, Polecamy\tbilety kartonowe Edmondsona, historia kolei, historia kolejnictwa, kolej, Małopolska, małopolska kolej, Parowozownia Sędziszów\nNie tylko dla modelarzy (1)\n22 listopada 2020 P$ Leave a Comment\nZasady układu miejsc rezerwowanych w wagonach PKP\nWiększość z nas mających przyjemność podróżowania pociągami dalekobieżnymi z obowiązkową rezerwacją miejsc odniosła niezatarte wrażenie chaotycznego układu miejsc siedzących w wagonach kolejowych. Mam tu na myśli szczególnie klasę drugą, gdzie obok naszego miejsca nr 43 był fotel oznaczony nr 47, a vis-a-vis nr 48! Albo zajmując w przedziale miejsce przy drzwiach o nr 61 patrząc po przekątnej na przeciw było siedzisko nr 68!\nSkąd więc te biedne kasjerki biletowe w dobie przed komputerowej wiedziały jak spełniać nasze żądania czy prośby? Skąd zatem te panie wiedziały, które miejsce jest przy oknie w kierunku jazdy, a które od korytarza w przedziale dla niepalących? Pozorny dla nas chaos, był w rzeczywistości wielkim porządkiem. Nie wierzycie? To poczytajcie.\nWagony PKP z miejscami rezerwowanymi do siedzenia posiadały stały układ przedziałów i miejsc (patrz schematy pomocnicze):\n1). Miejsca z numeracją parzystą były sytuowane w kierunku jazdy pociągu, z numeracją nieparzystą – tyłem do kierunku jazdy.\n2). Miejsca z numeracją kończącą się cyfrą 1 lub 2 były sytuowane przy drzwiach, z numeracją kończącą się cyfrą 5 lub 6 – przy oknie, pozostałe miejsca – w środku przedziału.\n3). Pierwsza cyfra numeru miejsca określa równocześnie przedział, w którym zarezerwowano miejsce, np. 66 – oznacza miejsce 66 w przedziale 6 przy oknie, w kierunku jazdy.\n4). W wagonie klasy 1: – przedziały 1, 2, 3, 4, 5 były przeznaczone dla niepalących; – przedziały 6, 7, 8, 9 – dla palących.\n5). W wagonie klasy 2: – przedziały 6, 7, 8, 9, 10 – dla palących.\n6). W wagonie łączonym klasy 1/2: – przedziały 3, 4 (klasa 1) i 5, 6, 7 (klasa 2) były przeznaczone dla niepalących; – przedziały 1,2 (klasa 1) i 8, 9 (klasa 2) – dla palących.\n7). Wagon barowy był w całości przeznaczony dla niepalących. Wymieniony układ numeracji (pkt.1) obowiązywał na stacji początkowej biegu pociągu. Mógł on ulec zmianie w przypadku zmiany kierunku jazdy, na stacjach pośrednich. Objaśnienia jak w pkt. 4 i 5, nie dotyczyły wagonów objętych całkowicie zakazem palenia.\nTak więc z pozornego chaosu wyłonił się nam wielki porządek, dzięki któremu kasjerki biletowe wystawiały nam miejscówki zgodne z życzeniami.\nopracowanie na podstawie dawnych przepisów i rozkładów jazdy PKP: Norbert Tkaczyk\nArtykuły, Bilety kartonikowe, Historia kolei\thistoria kolei, PKP, rezerwacja komputerowa miejsc, rezerwacja miejsc, uklad miejsc w wagonie, układ miejsc rezerwowanych, wagony pasażerskie\nMotyw kolei w muzyce – motyw muzyczny na kolei\n3 listopada 2020 P$ Leave a Comment\nDzisiaj trochę inaczej – muzycznie.\nKtoś zapyta się czy jedno i drugie może się łączyć w jedną, bogatą, uzupełniającą się całość? Symbioza była i jest – tam gdzie pozostały jeszcze nieliczne orkiestry dęte działające przy stacjach węzłowych lub w ramach grupy PKP.\nTradycje wspólnego muzykowania były i są wpisane w krajobraz śląski od pokoleń, stanowiąc nierozerwalny element kultury muzycznej regionu. Tradycja, tak pieczołowicie kultywowana, potrafiła do dnia dzisiejszego przetrwać liczne zawieruchy wojenne oraz nie zawsze łaskawe dla kultury i sztuki oraz kolei transformacje ustrojowe. Na Śląsku rozwinęły się szczególnie dwa rodzaje zespołów muzycznych: chóry lub zespoły śpiewacze i orkiestry dęte tak nierozerwalnie związane z koleją żelazną. Szczególnie były one liczne i aktywne na Śląsku.\nNa przestrzeni stuleci powstało wiele utworów mających w tytule „coś z kolei” lub na odwrót. Tak jak to bywa z historią wiele z nich zostało zapomnianych lub nuty uległy zniszczeniu. Dzisiaj prezentujemy subiektywny wybór „ku pokrzepieniu serc”! Żyjemy w bardzo dziwnych czasach odciskających piętno na naszym codziennym życiu. Zabierając „proste przyjemności” w postaci odwołanych imprez kolejowych czy ograniczają turystykę kolejową. Zabierają radość podróżowania pociągiem. Ot tak. O wszelkiego rodzaju imprezach kulturalnych już nie wspominając.\nRolą sztuki, muzyki jest niesienie radości. Szczególnie jest to ważne w trudnych czasach. Nie ma znaczenia czy jest to muzyka klasyczna, rozrywkowa. Mała iskierka radości naszą szarą codzienność poprzez sztukę i edukację jest uszlachetnianiem. Cnotą o której zapomina przeważająca ilość decydentów. Szlachetności w przeciwieństwie do innych wartości się nie nauczy. Trzeba a samemu wypracować. A to trwa lata, całe zycie. Naszą rolą jest zachowanie dziedzictwa kulturalnego i inżynierii kolejowej. Wszystko budowane przez wieki stanowi swoiste genius loci. Bez względu na światopogląd budowniczych. Bo kolej i sztuka łączą ludzi.\nSporą grupę utworów, w których tłem lub elementem całości jest kolej lub jej detale to teledyski zespołów lub grup wykonujących muzykę rozrywkową. Ale to już temat na oddzielny artykuł.\nopracowanie, tekst Przemysław Ślusarczyk\nJohann Strauss (Vater) – Eisenbahn-Lust-Walzer op.89\nEduard Strauss – Bahn frei!, Polka schnell Op. 45\nRobert W. Smith – The Great Locomotive Chase\nHans Christian Lumbye – Copenaghen Steam Railway Galop\nEduard Strauss – Ohne Bremse, Polka schnell op. 238\nClassic – Hej, czy ty wiesz\nPudelsi – Konduktorka PKP\nPaktofonika – Jesteś Bogiem\nWalter Krug – Der fliegende Hamburger – Eisenbahnfoxtrot\nArtykuły, Historia kolei\thistoria kolei, historia kolejnictwa, motyw muzyczny na kolei, muzyka na kolei, orkiestra dęta, orkiestry dęte\n8 czerwca 2020 P$ Leave a Comment\nXIX wiek to wiek pary i wielkiego rozwoju przemysłowego. Maszyna parowa, elektryczność, telefon, telegraf, maszyny drukarskie do druku masowego to wynalazki, które na zawsze zmieniły porządek „starego i nowego świata”.\nXIX wiek to przede wszystkim wielka rewolucja transportu, która dokonała się w wyniku powyższych wynalazków. Spowodowała ona, że wszystkie te nowinki szybko pojawiły się w najdalszych zakątkach Europy i poza nią. I co najważniejsze obniżyły koszty detaliczne owych zdobyczy. Owa rewolucja to kolej żelazna.\nKolej pojawiła się na Śląsku już w I połowie XIX wieku. To właśnie tutaj postanowiono zbudować linie kolejowe, które są jednymi z najstarszych w Europie. Odcinek linii kolejowej Opole – Gliwice uruchomiono w 1845 roku. Wtedy wybudowano pierwszy dworzec kolejowy w dzisiejszym Kędzierzynie-Koźlu. Stacja nosiła nazwę Kozel-Kandrzin.\nPoprowadzenie kolei wpłynęło na szybki rozwój gospodarczy miasta i okolicy. Kolejną inwestycją w 1861 roku było zbudowanie bocznicy kolejowej do przystani przy Kanale Kłodnickim. Ówczesny dworzec kolejowy miał kształt wyspy. Takim przykładem jest dworzec kolejowy w Kluczborku, który do dzisiaj posiada pierwotny układ architektoniczny. Prezentowane poniżej kartki pocztowe przestawiają pierwotny układ dworca w Kędzierzynie.\nCoraz bardziej zwiększający się transport towarowy, pasażerski spowodował w 1915 roku budowę nowego gmachu. Ten dworzec możemy podziwiać współcześnie. Przebudowano otoczenie dworca, ciągi komunikacyjne. Rośnie rola stacji jako jednego z ważniejszych węzłów kolejowych w tej części Śląska.\nNa przestrzeni wieków do 1945 zmieniała się nazwa stacji z Kozel-Kandrzin na Kandrzin i w latach ’30 XX wieku na Heydebreck. Po wojnie Komisja Ustalania Nazw Miejscowości przy Ministerstwie Administracji Publicznej ustaliła nazwę na Kędzierzyn.\nbilet z 1975 roku z kolekcji Norberta Tkaczyka\nPo II wojnie światowej dokonano elektryfikacji stacji oraz linii do Opola w 1961 roku. Rok później elektryfikację zrealizowano do Gliwic. W 1975 roku w związku z połączeniem czterech oddzielnych jednostek administracyjnych: Kędzierzyna, Koźla, Kłodnicy i Sławięcic powstał współczesny Kędzierzyn-Koźle. Również także stacja zmieniła nazwę. Do lat ’90 Kędzierzyn-Koźle był bardzo ruchliwą stacją. Posiadał połączenia międzynarodowe m.in. z ówczesnymi Niemcami Wschodnimi (Dresden Hbf, Lepzig Hbf, Berlin Lichtenberg) i Zachodnimi (Munchen Hbf) czy z południem Europy (Węgry, Bułgaria) jako połączenia stałe lub sezonowe. Wiele połączeń dalekobieżnych i dużą siatkę lokalnych.\nbilety z kolekcji Norberta Tkaczyka po 1975 roku.\nW 2014 roku rozpoczęto kapitalny remont budynku, który po wielu perturbacjach i opóźnieniu zakończono. Odnowiony budynek otwarto 17.12.2015 roku.\nDW PKP Kędzierzyn-Koźle po remoncie, zdjęcia Norbert Tkaczyk\nArtykuły, Historia kolei, Opolskie\tDW PKP, Heydebreck, historia kolei, Kandrzin, Kędzierzyn, kędzierzyn-koźle, Kozel-Kandrzin, opolskie, stacja Kędzierzyn-Koźle\nArtykuły, Historia kolei, Polecamy\thistoria kolei, linia Wolsztyn - Poznań Główny, parowozownia wolsztyn, parowozy, wolsztyn, wolsztyńska parada parowozów\n28 lipca 2019 P$ Leave a Comment\nZapewne wielu z Was pamięta jeszcze pociągi z radzieckimi wagonami mknące przez Polskę. Choć przez dziesięciolecia nie wolno było ich fotografować, swoja egzotyką urozmaicały krajobraz na szynach PKP.\nŹródło zdjęć: video „Das letzte Dampflok-Paradies” (Polen PKP 1991) wydanie „LOK Report”\nZawsze tajemnicze, zamknięte wagony z zasłoniętymi oknami budziły niezdrowe emocje. O tym co działo się w ich wnętrzach, opowiadano rozmaite historie. Zniknęły raz na zawsze wraz z opuszczeniem naszego kraju przez wojska radzieckie w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych ub. wieku. Tak też z końcem września 1993 roku skończył kursować pociąg Legnica – Brześć.\nUtrzymujący kontakt z sowieckim garnizonem pociąg relacji Legnica – Brześć zawsze jeździł przez Poznań, gdzie często doczepiano do niego wagony przybyłe z NRD. We wczesnych latach’50 XX wieku skład kursował przez Ścinawę z Legnicy Północ i nie pokazywał się na dworcu Głównym. Od połowy lat’50 do początku ’70 pociąg zaczynał i kończył bieg w Legnicy Głównej, a dalej jechał przez Wrocław. Oprócz zamkniętych wagonów sowieckich, doczepiano także polskie. Drużyny konduktorskie były z Legnicy i Siedlec. Od początku lat’70 aż do ich drugiej połowy wagony sowieckie wyruszały w drogę z Legnicy Północ, omijając Legnicę Główną i jechały przez Ścinawę (ze względu na problemy ze skrajnią), a wagony polskie odjeżdżały z Legnicy Głównej, przez Wrocław. Te dwa składy łączono w Rawiczu. Rano, w porze przyjazdu składu z Brześcia, przy peronie Legnicy Północ zawsze stał sznur miejskich taksówek, oczekujących na sowieckich pasażerów. Od drugiej połowy lat’70 zarówno wagony ich, jak i nasze zaczynały bieg w Legnicy Głównej.\nPo wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce część sztabu wojsk sowieckich przeniesiono do Świdnicy i dlatego wydłużono relację. Pociąg zaczynał i kończył bieg w Świdnicy, a zatrzymywał się w Legnicy Głównej. Kursowały wówczas tylko wagony sowieckie, a pociąg jeździł poza pasażerskim rozkładem jazdy. Końcowy etap zaczął się u schyłku lat’80. Rosjanie zlikwidowali wtedy dowództwo w Świdnicy i na powrót przenieśli je do Legnicy. Skład znów zaczynał bieg w Legnicy Głównej i nadal kursował przez Wrocław. Tworzyły go wagony nasze i ich.\nOstatni wagon z rosyjskimi oficerami, doczepiony do polskiego składu, opuścił Legnicę 16 września 1993 roku o godzinie 20:32. Następnego dnia uroczyście pożegnano Rosjan w Warszawie, a 18 września przekroczyli granicę. Pięć dni później pociąg relacji Legnica – Brześć przemierzył swoją trasę po raz ostatni.\nŹródło: W. Gosk „…I po wahadle” w „Nowe Sygnały - Tygodnik Kolejarza” nr 8/1995.\nArtykuły, Historia kolei, Pozostałe kraje\tarmia czerwona w Polsce, brześć - legnica, legnica główna, pociągi przyjaźni, pociągi specjalne, stacja Świdnica, wagony radzieckie