UV Etui Szklane etui do Samsung Galaxy S10 Kosmetyki mójWORLD\nEtui Blue Light Szklane etui do Samsung Galaxy S10 Kosmetyki\nBlue Light Case Kosmetyki to pokrowiec ze szkła hartowanego na Samsung Galaxy S10 , które zachwyca zarówno ponadprzeciętnym designem, jak i wysoką trwałością.Pokrowiec ten jest idealnie dostosowany do telefonu. Skutecznie chroni urządzenie przed uszkodzeniami. Wśród ponad 500 różnych wzorów do nadruku dostępnych w naszej ofercie. Blue Light Case na Samsung Galaxy S10 to w 100% polski produkt.\nBlue Light Case Kosmetyki pokrowiec wykonany ze hartowanego szkła o grubości 2,5mm. Wyróżnia się dużą odpornością na zarysowania oraz wysoką trwałością nadruku. Dlatego też długo będziesz się cieszył swoją nową obudową. Podczas produkcji zastosowana została najnowsza technologia wycinania szkła, dzięki której jest idealnie dopasowane do kształtu Twojego Samsung Galaxy S10.\nSprawdźEtui Blue Light Szklane etui do Samsung Galaxy S10 Kosmetyki


« Nowa Fantastyka 06 2010\nDlaczego właśnie "Babel-17", a nie na przykład ulubiona przeze mnie "Nova", lub głośny "Dhalgren"? Przyczyn jest kilka. Najbardziej prozaiczną jest fakt, że wcześniej nie posiadałem tej książki na własność, więc nadarzyła się okazja, żeby ją wreszcie zakupić. Najistotniejszą jest chyba zaś ta, że na przykładzie tej powieści najłatwiej będzie mi pokazać, jak wielkim pisarzem Delany jest.\n"Babel-17" powstała w 1966 roku i z miejsca zyskała rozgłos. Zdobyła Nebulę i była nominowana do Hugo. Były to romantyczne czasy, w których pisarze-fantaści wysyłali ludzi w Kosmos, kazali im walczyć, ze sobą i z Obcymi, kochać się i nienawidzić na galaktyczną skalę. Nie inaczej jest tutaj - ludzkość zasiedliła pięć galaktyk, podzieliła się na dwa wrogie obozy i toczy wojnę, do której wciągnęła również inne cywilizacje. Dodajmy do tego obdarzoną urodą i rozlicznymi talentami bohaterkę, wyruszającą na misję, która ma odmienić losy świata. Brzmi jak parodia klasycznej space-opery, prawda?\nOtóż nie. Nasza bohaterka, Rydra Wong, jest popularną poetką i językoznawcą, a jej misja polega na odnalezienia źródła tajemniczego kodu, powiązanego z groźnymi aktami sabotażu. Mało tego, szyfr okazuje się językiem, który w miarę przyswajania, wpływa na percepcję i procesy myślowe ludzi, czyniąc ich agentami wroga i niezwykle groźną bronią. Jak więc trafnie zauważyła ninedin, "Babel-17" to coś w rodzaju space-opery o językoznawstwie. Obok klasycznych scen akcji, kosmicznych bitew nawet, znajdujemy tu lingwistyczną zagadkę, uzupełnioną sporą dawką wiedzy z tej dziedziny. Samą powieść można odczytywać na wielu poziomach - oprócz solidnej rozrywki, dostarcza też tonę materiału do przemyśleń. A Delany wie, o czym pisze i choć czasem bywa trudny w odbiorze, potrafi uważnego czytelnika sowicie wynagrodzić. Lektura "Babel-17" przypomina więc obieranie cebuli z kolejnych warstw, a im głębiej, tym coraz bardziej smakowicie.\nAle "Babel-17" to nie jest przecież powieść o wojnie. Nie jest to też chyba powieść o językoznawstwie, choć język jest tu kluczem. Jako narzędzie porozumienia. Bo to bariery w komunikowaniu się są wątkiem, na którym skupia się autor. Rydra rozwiązująca problemy w związku trójki swoich nawigatorów. Rydra ucząca okaleczonego psychicznie człowieka pojęcia "ja". Rydra wprowadzająca urzędnika w nieznany mu świat portowych melin i ich bywalców. Wyniszczająca wojna, której strony dawno zapomniały, o co tak naprawdę walczą. Delany sugeruje, że rozwiązanie może kryć się w słowach. Słowa mają siłę sprawczą, bo przecież "na początku było słowo", jak przypomina główna bohaterka. Jeżeli tylko znajdziemy właściwe nazwy, możemy dokonać niewyobrażalnych dotąd rzeczy. Na przykład zbudować elektrownię słoneczną, bazując na opisie składającym się z dziewięciu słów. Albo zakończyć polityczną wojnę, zmieniając język komunikatów.\nśroda, 14 lipca 2010, maarcuss\nTagi: książki recenzja science fiction Samuel Delany\nCo by było, gdyby angielskiemu matematykowi, Charlesowi Babbage'owi, udało siedokończyć budowę maszyny różnicowej ? Gdyby następnie rozwinął i urzeczywistnił sw\nJak wspominałem w poprzednim wpisie, wraz z lipcowym numerem " Nowej Fantastyki " otrzymaliśmy jedną z powieści Poula Andersona. " Stanie się czas " została nap\nJeżeli bierzemy się za omawianie klasyków literatury sf, nie sposób pominąć Alfreda Bestera. Wpływ jego dwóch sztandarowych powieści z połowy ubiegłego wieku na\nBardzo, bardzo mi się Twoja recenzja podoba - napisałeś w niej o czymś, co mnie umknęło, a mianowicie o subtelności tej powieści w ukazywaniu ludzkich motywacji i zachowań - jak wpływ koszmarnych doświadczeń wojennnych na postacie i ich psychikę; no i ta wojna tez inna przecież niż zwykle w space operach, bo nieefektowna i odrażająco prawdziwa (blokady, embarga, głód, nędza, kanibalizm...). Pod efektywną "innością" ukazanego tu (i opisanego poetyckim, bardzo swoistym i oryginalnym językiem) świata kryje się tu spory kawał psychologii postaci i rozumienia ludzkiej natury...\nMoże by tak kiedyś dwugłos o "Dhalgrenie"? (też uwielbiam :))\nPrzeczytać Twoją recenzję Dhalgren to byłoby coś...\nPrzeczytać jeszcze raz Dhalgren to też byłoby coś...\nPerspektywa kusząca, ale też lekko przerażająca, więc... przypomnij mi za rok, ok? ;)\nHa! No to za rok :P\nA tak poważnie, ja akurat mam straszną ochotę przedrzeć się przez "Dhalgren" jeszcze raz :P - bo mam wrażenie, że przy poprzedniej lekturze sporo przeoczyłam :)


Panta rhei, panie Rzecki - etnik.pl\nPremiera „Lalki” w reżyserii Wojciecha Kościelniaka odbyła się 27 stycznia 2010 roku. Po raz pierwszy widziałem ją jesienią, dwa lata po premierze. Było to zdarzenie, które bardzo wyraźnie zapisało się w mojej pamięci. Przychylne opinie, z którymi się zetknąłem znalazły swoje potwierdzenie na scenie. Były zasłużone. Wojciech Kościelniak wraz ze swoim zespołem przygotował prawdziwie fenomenalne widowisko. Inscenizacja była tak dobra, że jeszcze na długo po spektaklu dźwięczało mi w głowie – „Wokulski to wariat…!”.\nTakie przeżycia warto powtarzać – pomyślałem i zdecydowałem się, by przy możliwej sposobności obejrzeć spektakl jeszcze raz. Na jakiś czas zapomniałem jednak o „Lalce”, a myśl o realizacji swoich zamiarów odłożyłem na bliżej nieokreślone potem. Sytuacja uległa zmianie dopiero pod koniec grudnia 2014 roku. Kiedy przeglądałem repertuar Teatru Muzycznego w Gdyni, moją uwagę przykuł spektakl Kościelniaka. Nie zastanawiając się długo, postanowiłem kupić bilety dla siebie i swojej partnerki. Zgodnie z datą widniejąca w repertuarze, teatr odwiedziliśmy szóstego lutego 2015 roku. Tego wieczoru nie opuszczała nas ekscytacja, a także zdziwienie, że oto pięć lat po premierze sztukę na motywach powieści Prusa wciąż można zobaczyć. Nim zajęliśmy miejsca przy scenie, głośno dzieliłem się uwagami na temat wrażeń z przedstawienia, które dane mi było oglądać poprzednim razem. W końcu na sali sali zapanowała ciemność. Na deskach teatru pokazali się aktorzy. W roli Ignacego Rzeckiego – Zbigniew Sikora, w subiekta Lisieckiego wcielał się Jerzy Michalski, zaś Klejna odgrywał Krzysztof Wojciechowski.\nDo zaangażowania powyższych panów nie miałem zastrzeżeń. Zaprezentowali kawał dobrej gry aktorskiej. Problemy zaczęły się dopiero, kiedy dane było zobaczyć odtwórców głównych bohaterów – Wokulskiego i Izabelli. O ile jeszcze Rafał Ostrowski wydawał się po prostu nieco zmęczony odgrywaną rolą, o tyle Renata Gosłowska tym razem w ogóle nie podołała zadaniu. Jej gra była absolutnie nieprzekonująca, a śpiewanym przez nią piosenkom zabrakło siły działania na widza. W efekcie, mimo świetnie opracowanego tekstu, Izabella nie budziła wielu emocji. Świetnym piosenkom napisanym przez Rafała Dziwisza potrzeba było aktorskiego wsparcia. Gosłowska zaś wydawała się nieobecna nawet wtedy, kiedy przyszło jej śpiewać. Przełożyło się to wykreowanie postaci, która zdecydowanie bardziej osadziła się w literaturze niż teatrze. Mimo wszystko, nawet te uchybienia nie pogrążyły „Lalki”. W końcu rzesze artystów pracowały na sukces tej sztuki.\nŚwietna muzyka (Piotr Dziubek), równie dobra choreografia (Beata Owczarek, Janusz Skubaczkowski), kostiumy (Katarzyna Paciorek ), teksty, a także nastrojowe dekoracje (Damian Styrna) – to wszystko sprawiło, że był to spektakl dobry. Niestety, ale jestem przekonany, że „dobry” to na „Lalkę” stanowczo za mało. Przejdźmy jednak od sądów do faktów. Sala zapełniona była po ostatnie rzędy. Widzowie wydawali się zadowoleni z widowiska. Co prawda, wyżej opisany stan rzeczy uwidaczniał się już po pierwszej połowie i trwał w najlepsze przez cały spektakl (trzy godziny i dziesięć minut), to jednak owacje wieńczące występ sugerowały pozytywny odbiór przedstawienia. Mimo to, dało się odczuć pewien zawód. Stąd wrażenia płynące z odbioru spektaklu, zarysowywały się raczej ambiwalentnie.\nTym samym „Lalka” przypomniała starą prawdę: „Nie można dwa razy wejść do tej samej rzeki, bo już inne napłynęły w nią wody”.


htc, sense, interfejs, ui\nHTC Sense 4.0 – czego możemy oczekiwać?\nAutor: Paweł Cebula Kategoria: Newsy Data publikacji: 27-01-2012\nNajnowsze produkty HTC zostaną zaprezentowane w trakcie najbliższych targów Mobile World Congress. Najprawdopodobniej właśnie wtedy poznamy HTC Ville i Supreme, które jednocześnie mogą być pierwszymi smartfonami z interfejsem Sense 4.0. Czego możemy się spodziewać?\nW Doom zagrasz na wszystkim, nawet na klocku LEGO\nInterfejs Sense ma tyle samo zwolenników, co przeciwników. Dla wielu osób Sense stanowi wzór pod względem dopracowania, przyjazności użytkownikowi i atrakcyjności wizualnej. Najczęściej padającym zarzutem w kierunku nakładki HTC jest oczywiście zapotrzebowanie na pamięć RAM. Nie jest tajemnicą, że tajwański producent od pewnego czasu pracuje nad czwartą wersją Sense.\nPrzedstawiciele serwisu Pocketnow utrzymują, że mieli ostatnio możliwość zapoznania się z wczesną wersją Sense UI 4.0, która już wkrótce powinna trafić do części smartfonów HTC. Czym nowa wersja będzie się różnić od poprzednich?\nNiestety, złą wiadomością jest to, że nie ma żadnych zdjęć, czy zrzutów ekranu, które prezentowałyby nową wersję tego charakterystycznego elementu urządzeń HTC. Dowiadujemy się jednak, że wreszcie dodano wsparcie obsługi trybu „landscape” dla ekranu głównego – jest to jedna z rzeczy, której oczekiwali użytkownicy.\nW nowej wersji, w ramach ekranu blokady możliwe będzie wyświetlenie zadań do wykonania, ulubionych kontaktów pozwalających na szybkie połączenie, a także możliwy będzie dostęp do paska powiadomień. Istotne jest również to, że urządzenia z HTC Sense 4.0 nie będą posiadały przycisków na ekranie, jakie są znane z Galaxy Nexusa.\nZaktualizowany ma zostać również klient poczty elektronicznej – nowa wersja ma zawierać nie tylko poprawki związane z wyglądem, ale oferować również obsługę wątków, które ułatwiają prowadzenie korespondencji. Profil Beats Audio został zmodyfikowany tak, aby współpracował z innymi aplikacjami, a nie tylko z domyślnym odtwarzaczem, jak do tej pory.\nPrzeglądarka internetowa ma oferować funkcję Reader, która pozwoli na skupienie się wyłącznie na najistotniejszych elementach strony takich jak tekst i zdjęcia, pomijając jednocześnie np. reklamy. Sense 4.0 ma oferować obsługę „trybu gościa”, który pozwala na blokadę funkcji telefonu i ograniczając dostęp do prywatnych danych.\nSam interfejs został również poprawiony – włączając w to elementy typografii, usuwając zbędne elementy, dzięki czemu przejrzystość ma być jeszcze większa. Paski przewijania mają być szare, natomiast krawędzie przycisków najprawdopodobniej będą zaokrąglone. Najistotniejsze jest jednak to, jaki będzie ostateczny efekt – na to będziemy musieli jednak jeszcze trochę poczekać.


POMYSŁ NA PREZENT - zestaw narzędzi Richmann + półroczna prenumerata\n» POMYSŁ NA PREZENT - zestaw narzędzi Richmann + półroczna prenumerata!\nPOMYSŁ NA PREZENT - zestaw narzędzi Richmann + półroczna prenumerata!\nMamy dla Ciebie idealne rozwiązanie! Specjalnie dla naszych Czytelników przygotowaliśmy zestaw kluczy Richmann w połączeniu z półroczną prenumeratą naszego magazynu. Są to narzędzia, z których regularnie korzysta redakcja "Świata Motocykli" podczas remontów swoich maszyn!\nC4034 to 22-elementowy zestaw kluczy nasadowych 1/2", wykonanych ze stali chromowo-molibdenowej. Klucze polerowane są na wysoki połysk, a cały zestaw podlega dożywotniej gwarancji producenta na wady fabryczne i materiałowe.\n- Nasadki sześciokątne 1/2": 10 mm, 11 mm, 12 mm, 13 mm, 14 mm, 15 mm, 16 mm, 17 mm, 18 mm, 19 mm, 21 mm, 22 mm, 24 mm, 27 mm, 30 mm, 32 mm, 33 mm, 34 mm, 36 mm\n- Grzechotkę 1/2",\n- Przedłużki 1/2": 75, 125 mm\nKażdy element ma swoje dedykowane miejsce w poręcznej walizce z tworzywa sztucznego.


Wisła Kraków. Rafał Boguski: To, co udało mi się wywalczyć w Wiśle, przerosło dziecięce marzenia | Gazeta Krakowska\nBartosz Karcz 11 maja 2021, 8:54\nMecz z Lechem Poznań był 382 oficjalnym występem Rafała Boguskiego w barwach Wisły Kraków. Ostatnim na stadionie przy ul. Reymonta. „Boguś” strzelił w nich 65 goli. Anna Kaczmarz\n- Serce zabiło mocniej, gdy w sobotę wchodził pan na boisku w meczu z Lechem Poznań? Przeleciała przed oczami cała kariera w Wiśle Kraków?\n- Może wszystko nie przeleciało, bo jednak byłem skupiony na tym, żeby wejść na boisko i pomóc drużynie. Gdy wchodziłem do gry, przegrywaliśmy 1:2 i chciałem coś dać od siebie Wiśle. Miałem jednak świadomość, że to jest ten ostatni raz. Serce zabiło mocniej, tego nie będę krył.\n- Debiutował pan dokładnie 1 kwietnia 2006 roku. To dzień żartów, ale pańska kariera w Wiśle żartem nie była, bo jest znaczona pasmem sukcesów, choć i zakrętów nie brakowało.\n- Gra w Wiśle i to, co udało mi się z nią wywalczyć, przerosło moje dziecięce marzenia. To były dla mnie niesamowite lata. I nie chodzi tylko o mecze, tytuły. Patrzę na to również z takiej ludzkiej strony i jestem niezwykle szczęśliwy, że mogłem na co dzień spotykać tak wspaniałych ludzi. Mogę tylko podziękować wszystkim. Paniom sprzątaczkom, ochroniarzom, pracownikom klubu, zawodnikom, trenerom i kibicom. Po prostu wszystkim.\n- Powiedział pan już bezpośrednio po meczu z Lechem, że to, co najmilej będzie pan wspominał z tej kariery, to mistrzowskie tytuły, ich celebrację.\n- Dokładnie tak, bo to najmilsze momenty, gdy po długim sezonie, po ciężkiej pracy piłkarz może świętować mistrzostwo. Nigdy nie zapomnę tych mistrzowskich fet, krakowskiego Rynku po brzegi wypełnionego naszymi kibicami. To było coś wspaniałego.\n- Sprawdziłem kto grał w meczu z Polonią Warszawa, w którym debiutował pan w Wiśle. Radosław Majdan w bramce, bracia Brożkowie, Tomasz Kłos, Maciej Stolarczyk i młodziutki Jakub Błaszczykowski, który w jakimś stopniu spina klamrą to wszystko, bo zagraliście razem również w pańskim ostatnim meczu przy Reymonta, a Kuba przekazał nawet panu symbolicznie opaskę kapitana. Przez te wszystkie lata grał pan z setkami piłkarzy. Może ma pan jednak takiego jednego, o którym może pan powiedzieć, że to był ten najlepszy?\n- Mam. Powtarzałem to już nawet chyba w kilku wywiadach, że tym numerem jeden jest dla mnie Paweł Brożek. Rozumieliśmy się na boisku w ciemno. Dla mnie to był prawdziwy zaszczyt, że mogłem występować u jego boku. Oczywiście było wielu wspaniałych piłkarzy, którzy przewinęli się przez te lata, których darzę ogromnym szacunkiem, ale w mojej klasyfikacji na czele jest Paweł.\n- A rywale? Kto zrobił na panu największe wrażenie?\n- Musiałbym chyba w tym miejscu wymienić całą jedenastkę Barcelony, z którą graliśmy w 2008 roku. Gdybym musiał jednak zdecydować się na tego jednego, to wskażę Xaviego Hernandeza. Geniusz! On na boisku nie zrobił jednego fałszywego ruchu. Przyglądanie się mu z bliska, z perspektywy boiska to była wspaniała sprawa.\n- Tak się złożyło, że w tym ostatnim meczu na ławce Lecha siedział Maciej Skorża. To trener, z którym współpracę najbardziej pan ceni, czy wskaże pan jednak kogoś innego?\n- Tak, z trenerem Maciejem wiążą się dla mnie najmilsze wspomnienia. Dwa tytuły mistrza Polski, mecze w europejskich pucharach. Świetny fachowiec. W sobotę zresztą przekonaliśmy się o tym kolejny raz… Tym razem boleśnie.\n- Co panu trener Maciej Skorża powiedział po meczu, bo widziałem, że podszedł do pana?\n- Nic szczególnego. Po prostu podziękowaliśmy sobie za to spotkanie. Pogratulowałem trenerowi zwycięstwa.\n- Pańska kariera do pewnego momentu rozwijała się bardzo harmonijnie. Grał pan w Wiśle, zdobywał tytuły, występował pan w reprezentacji Polski, w której strzelił pan najszybszego gola w całej jej historii. Nadszedł jednak 10 maja 2009 roku, gdy po faulu Ariela Borysiuka, grającego wówczas w Legii Warszawa, nabawił się pan poważnej kontuzji. Wraca pan czasami do momentu, który mocno zahamował pańską karierę?\n- Może nie myślę o tym codziennie, ale zdecydowanie mam poczucie, że to był moment, który miał bardzo duży wpływ na przebieg mojej kariery. Do tego dnia, do tej nieszczęsnej kontuzji czułem, że wszystko idzie w dobrym kierunku, że staję się coraz lepszym piłkarzem. Interesowały się mną kluby z zagranicznych lig, ale po tym urazie, który mocno mnie zastopował, miałem już kilka słabszych sezonów i z wyjazdu nic nie wyszło. Może jednak tak miało być. Bez tego pewnie nie byłoby tych kilkunastu lat spędzonych w Wiśle.\n- Rozmawiał pan kiedyś z Arielem Borysiukiem o tej sytuacji, przepraszał pana?\n- Spotkaliśmy się już wtedy, w 2009 roku po zakończeniu sezonu na Gali Ekstraklasy. Ariel podszedł do mnie i przepraszał. Paradoks całej sprawy polega na tym, że to nie on był głównym sprawcą tej kontuzji, tylko… zraszacz murawy, schowany pod nią. Tam był fragment boiska ze sztuczną trawą, osłaniający właśnie ten feralny zraszacz. Zblokowało mi w tym miejscu nogę, ona po wejściu Ariela nie odjechała, tylko została. Gdyby to się wydarzyło pół metra w bok, to pewnie nie doszłoby do aż tak groźnej kontuzji. Cóż, tak miało być… Takie było moje przeznaczenie i naprawdę te wszystkie lata, które spędziłem w Wiśle wynagrodziły mi fakt, że nigdy nie spróbowałem swoich sił w zagranicznej lidze.\n- Po tych latach, kiedy rządziliście z Wisłą w lidze, przyszły znacznie trudniejsze. Klub był bliski upadku, ale pan pozostawał wierny „Białej Gwieździe” prawie do samego końca kariery.\n- Gdyby to nie była Wisła, tej rozmowy dzisiaj by nie było, a klub po prostu nie wyszedłby cało z tego najgorszego zakrętu w swojej historii - jestem tego pewien. Wisła ma jednak ten atut, że zawsze miała świetną szatnię. Paweł Brożek, Arek Głowacki przez lata brylowali, potrafili zadbać o to, żeby każdy dobrze odnajdywał się w tej drużynie. Wielu piłkarzy, również tych z zagranicy powtarzało często, że w żadnym innym klubie nie czuli się tak dobrze, jak w Wiśle. Stąd brało się przez te lata takie przywiązanie do tego klubu. Coś, co w dzisiejszych czasach - umówmy się - nie jest standardem. A to przywiązanie do klubu wielu osób w tym najtrudniejszym momencie okazało się być kluczem do przetrwania Wisły w ekstraklasie. Tak to widzę dzisiaj z perspektywy tych kilku lat.\n- Pozostawiając na moment mecze, są jakieś inne wydarzenia, które zostały w pana pamięci przez te wszystkie lata, a na wspomnienie których pojawia się u pana uśmiech na twarzy?\n- Mógłbym długo wymieniać. To się wiąże z tym, o czym mówiliśmy przed chwilą. Jak jest dobra atmosfera w grupie młodych ludzi, to bywa naprawdę wesoło. Sytuacje z szatni, ze zgrupowań. Oj dużo tego było, choć takiej jednej, konkretnej sytuacji w tym miejscu teraz nie przytoczę.\n- To może zapytam inaczej. Jak bardzo zmieniła się w Polsce piłkarska szatnia przez te piętnaście lat?\n- Bardzo się zmieniła, naprawdę. Myślę, że z roku na rok pojawiał się w niej coraz większy profesjonalizm. Dzisiaj młodzi zawodnicy, którzy wchodzą do dorosłej piłki, są o wiele bardziej świadomi niż byliśmy my na początku swojej drogi. Wiedzą lepiej, co mają robić, żeby się rozwijać, żeby iść do przodu. Kiedyś tak to nie wyglądało. Młody jechał bardziej na umiejętnościach niż na takiej codziennej, systematycznej pracy na boisku i poza nim.\n- Pan jak siebie wspomina z tego 2006 roku? Bo ja pamiętam taki obrazek ze stadionu Legii Warszawa. Chwilę wcześniej wygraliście 2:1, choć to Legia świętowała mistrzostwo. Rozmawialiśmy już dobre kilkadziesiąt minut po końcowym gwizdku. Drużyna pojechała do Krakowa, a pan czekał na brata, który miał pana zabrać do Łomży. I gdyby ktoś wtedy popatrzył, to nie wziąłby pana za piłkarza. Młody chłopak z plecaczkiem. Uśmiechał się pan, że schował pan w nim medal, pierwszy w karierze. Jaką przemianę przeszedł Rafał Boguski przez te piętnaście lat?\n- Przede wszystkim nie zmieniłem się za bardzo jako człowiek. Oczywiście jestem bogatszy o doświadczenie życiowe, ale generalnie pozostałem tym samym chłopakiem z Łomży, jakiego wychowali rodzice. Odniosłem jako piłkarz trochę sukcesów, stałem się w jakimś stopniu rozpoznawalny, ale zawsze starałem się być właśnie tym samym chłopakiem, który kiedyś przyszedł z ŁKS-u Łomża do wielkiej Wisły. Byłem w tamtym czasie mocno wystraszony. Nawet nie wiedziałem jak mam zachować się w szatni przy tylu świetnych piłkarzach. W dodatku trenerem był Dan Petrescu, wielka gwiazda europejskiej piłki, co jeszcze bardziej potęgowało mój niepokój. A tamten wieczór pamiętam głównie z tego, że byłem nie tyle szczęśliwy z tego medalu, co przygnębiony. Zagrałem parę minut w końcówce, ale trenerowi Petrescu coś się w mojej grze nie spodobało i nawet nie podał mi ręki. Nie było to sympatyczne uczucie.\n- To skoro wspomina pan o relacjach z trenerem, to życie zatoczyło chyba koło, bo w pańskim ostatnim sezonie w Wiśle relacje ze szkoleniowcami - najpierw Arturem Skowronkiem, a później Peterem Hyballą idealne nie były...\n- Nie ma się co oszukiwać. Gdybym miał określić te relacje jednym słowem, to powiedziałbym, że były chłodne. Choć trenerowi Hyballi mimo wszystko jestem wdzięczny, że wpuścił mnie na te parę minut w meczu z Lechem, żebym mógł zagrać ostatni raz przy Reymonta. Doceniam to.\n- Wcześniej, jeszcze rozgrzewając się przy bocznej linii, celebrował pan bramkę Jakuba Błaszczykowskiego wspólnie z nim i trenerem Kazimierzem Kmiecikiem. Odbiera pan ten gest kapitana jako sygnał, że w Wiśle nie będzie zgody na brak szacunku do klubowych legend?\n- Dokładnie tak to odebrałem. Jestem zdania, że jeśli ktoś przychodzi do jakiegokolwiek klubu, to powinien szanować panujące w nim zasady, również ludzi, którzy przez lata tworzyli jego historię. Wydaje mi się, że to duży pozytyw, że w Wiśle takie właśnie obyczaje panują.\n- Gest Jakuba Błaszczykowskiego można też odebrać już jako brak zaufania do trenera Petera Hyballi. To zresztą kolejny taki sygnał, bo przecież mocno na ten temat wypowiedział się Jean Carlos Silva w wywiadzie dla Interii, gdzie stwierdził, że został odsunięty od składu z przyczyn osobistych, a trener nie szanuje nikogo. Jest pan na co dzień w szatni. Jak pan to skomentuje?\n- Moim zdaniem Carlos powiedział prawdę. Wszyscy wiedzą, że trener Hyballa chciał się pozbyć trenera Kmiecika ze sztabu, nie jest to żadną tajemnicą. A co do Carlosa, jego dyspozycji na treningach, to mogę powiedzieć, że na ten moment to jeden z najlepszych zawodników w zespole. Ma zatem prawo mieć takie poczucie, że o tym, że nie gra, decydują względy osobiste.\n- Jest grupa kibiców, która stoi murem za Peterem Hyballą. Oni mówią m.in. tak - piłkarze to lenie, którzy nie chcą ciężko pracować i trzeba wyczyścić szatnię. Jak odniósłby się pan do tego?\n- Jeśli ktoś tak twierdzi, to zapraszam na nasze treningi. Można przyjechać do Myślenic, stanąć obok i zobaczyć, jak pracują piłkarze. Mogę zapewnić, że bez względu na wiek, nikt się nie oszczędza. Czy to starzy, czy to młodzi, wszyscy pracują z takim samym zaangażowaniem i bez szemrania wykonują polecenia trenerów. To jest po prostu nieprawda, że nie chcemy ciężko pracować. W okresie przygotowawczym wszyscy pracowali bardzo ciężko i na początku roku wyglądaliśmy super jako drużyna. Pierwsze pół godziny z Piastem było wręcz oszołamiające. W każdym meczu staramy się dawać z siebie wszystko, ale czasami nie wszystko wychodzi tak, jakbyśmy chcieli, bo jest jakaś tego przyczyna…\n- Gdybym ja miał odpowiedzieć na to pytanie wprost, to powiedziałbym, że jest nią przemęczenie.\n- Niektórzy, nawet dziennikarze, stawiają jednak tezę, że graliście ostatnio, jak to ujmują, na celowe zwolnienie Petera Hyballi…\n- To jest taka bzdura, że nawet trudno mi to komentować. Nigdy nie spotkałem się w Wiśle z sytuacją, żeby ktoś specjalnie grał słabo, przegrywał mecze, żeby pozbyć się jakiegoś trenera. Takie idiotyzmy słyszałem już o czasach Dana Petrescu, że wtedy drużyna grała przeciwko niemu. A może czasami trzeba dopuścić do świadomości takie myślenie, że są momenty, gdy środki stosowane przez jednego czy drugiego trenera nie przynoszą takiego efektu, że zawodnicy grają na sto procent swoich możliwości, choć tego chcą.\n- Czyli biorąc pod uwagę to, co ostatnio dzieje się w Wiśle, nie widzi pan możliwości, żeby Peter Hyballa pracował w Krakowie w nowym sezonie?\n- Na szczęście nie ja muszę podejmować tego typu decyzje. Nie zazdroszczę właścicielom Wisły. Będę przyglądał się już temu wszystkiemu z boku, ale całym sercem będę Wiśle kibicował. Chciałbym, żeby grała ona już o coś więcej niż tylko o utrzymanie. Mocno wierzę, że to pójdzie w dobrym kierunku.\n- Klub na razie pana nie pożegnał, ale wiem, że rozmawiał pan na ten temat z prezesem Dawidem Błaszczykowskim. Jak to ma wyglądać?\n- Tak, mogę potwierdzić, że rozmawiałem z prezesem na ten temat. W planach jest towarzyski mecz w okresie wakacyjnym i wtedy zaproszą mnie oraz Łukasza Burligę, żeby pożegnać nas przy kibicach. Dla mnie to miła sprawa. Z niecierpliwością będę czekał na to wydarzenie.\n- Ma pan świadomość, że przez ostatnie lata nie był pan ulubieńcem wszystkich kibiców. Wielu na pana pomstowało, pisali, że ma pan jakieś teczki na trenerów… Po tym jednak, jak okazało się, że kończy pan grę w Wiśle, pojawiło się wiele przychylnych komentarzy. Mnie wpadł w oko jeden, który chyba oddaje pańskie losy w tym klubie. Jeden z kibiców napisał, że z panem jest, jak ze starym dobrym małżeństwem. Mąż narzeka często na żonę, ale jak ona zniknie, to dopiero wtedy zdaje sobie sprawę, jak bardzo jej brakuje…\n- Podoba mi się takie porównanie. Mam nadzieję, że kibice, również ci, którzy pisali te nieprzychylne komentarze, za jakiś czas jednak docenią mój wkład w grę Wisły przez te wszystkie lata.\n- Kariery pan jeszcze nie kończy. Są pierwsze telefony z propozycjami?\n- Telefonów nie było, ale dostałem SMS-a od trenera Dawida Szulczka, który teraz pracuje w Wigrach Suwałki. Napisał mi, że chętnie podjąłby ze mną współpracę…\n- I byłby pan gotów wyjechać tak daleko od Krakowa?\n- No daleko na pewno jest, ale nigdy nie mów nigdy. Ja czuję się dobrze i chciałbym jeszcze naprawdę pocieszyć się grą w piłkę.


2 dni z 13. Europejskim Festiwalem Filmowym "Integracja Ty i Ja" - Kino CHARLIE\n2 DNI Z 13. EUROPEJSKIM FESTIWALEM FILMOWYM "INTEGRACJA TY I JA"\n7 - 8 września 2016\nKino Charlie serdecznie zaprasza na 13. Europejski Festiwal Filmowy "Integracja Ty i Ja", którego celem jest integracja środowisk osób z niepełnosprawnością ze społeczeństwem, poprzez prezentację filmów o tematyce, problemach i życiu osób z niepełnosprawnością.\nDobrze mi idzie, reż. Cesar Roldan / Hiszpania 2014 / 8'\nKrólowa Śniegu i inne historie, reż. Monika Grzybowska / Polska 2016 / 30'\nWyślę Wam kartkę, reż. Anna Duda - Ziętek / Polska 2014 / 54'\nMichał, reż. Piotr Januszkiewicz / Polska 2015 / 6'\nTo, co jest możliwe, reż. Michael Gitlin / USA 2015 / 84'\nDla Soni, reż. Sergio Milán / Hiszpania 2015 / 8'\nDobrze mi idzie (I Do Well to Remember)\nreż. Cesar Roldan\nKrólowa Śniegu i inne historie (The Snow Queen and Other Stories)\nWyślę Wam kartkę (I'll Send You a Postcard)\nreż. Anna Duda - Ziętek\nreż. Piotr Januszkiewicz\nTo, co jest możliwe (That Which Is Possible)\nreż. Michael Gitlin\nDla Soni (To Sonia)\nreż. Sergio Milán


On Egin Eta Topa: Omlet z włoską coppą, cebulą i serem\nOmlet z włoską coppą, cebulą i serem\nPyszny omlet, który wystarczy za caaałe śniadanie fot. D.Szymborska\nTeż jem jajka w Święta, tyle, że nie na twardo a w omlecie. Przygotowanie tego słonecznego omletu zajmuje chwilę, warto nagrzać piekarnik, wyciągnąć żelazną patelnię i potem zajadać się takim omletem.\nUwielbiam omlety, białkowe (np. z awokado – TUTAJ), albo takie zwyczajne z wszelkimi możliwymi dodatkami. Nigdy mi się nie nudzą, bo każdy smakuje inaczej.\nDziś omlet mocy – podsmażona na maśle ½ białej cebuli, do tego włoska coppa (najpierw podsmażona z cebulką, potem zdjęta z patelni przed wlaniem masy jajecznej), jakby było mało to trochę tartego żółtego sera, wreszcie świeżo mielony pieprz i sól himalajska. Wszystko zapieczone…\n· 3 plastry włoskiej coppy,\n· ½ białej cebuli,\n· 30g tartego sera,\nRozgrzać piekarniki (250 stopni), na patelni roztopić masło, podsmażyć cebulę, dodać coppę. Zdjąć coppę, wlać masę jajeczną, dodać ser, ułożyć plastry coppy i piec w piekarniku aż omlet będzie gotowy.\nPs. O 14 otwierają basen….\nLabels: autorskie, bez glutenu, bezglutenowe, jajka, omlet, power śniadanie, PRZEPISY, śniadania\nΛΝGΞLΛ 28 marca 2016 21:41


BOSS OD-200 Hybrid Drive | Efekty\nSeria 200 BOSSa zaprezentowana i rozwijana w zeszłym roku w kompaktowych obudowach, skupia nową generację efektów oferujących w mniejszych formach zaawansowane możliwości i najwyższą jakość brzmienia.\nLinię 200 tworzą cztery modele, delay DD-200, zaawansowany korektor graficzny EQ-200, skupiający efekty modulacyjne MD-200 i obecny w teście BOSS OD-200 Hybrid Drive, oferujący niespotykane w formacie stompboxa możliwości kształtowania barwy Boost/Overdrive/Distortion.\nModele serii 200 posiadają najwyższą jakość audio z 32 bitowym AD/DA, 32-bitowym wewnętrznym przetwarzaniem oraz częstotliwością próbkowania 96 kHz. BOSS OD-200 wykorzystuje hybrydowy, analogowo-cyfrowy obwód przesterowania i zamknięty jest w 2-przyciskowej, metalowej obudowie wykończonej na froncie w złotym, lekko metalizowanym kolorze.\nGórną część zajmuje 3-segmentowy, czerwony wyświetlacz LCD, umieszczony pod nim obrotowy selektor wyboru jednego z 12 pokładowych modeli Drive/ Distortion oraz 6 gałek: PARAM – regulacji parametru wybranego przyciskiem o tej samej nazwie, oraz 5 dedykowanych regulatorów LEVEL, DRIVE, LOW, MIDDEL, HIGH, których funkcje są raczej oczywiste.\nJeśli chodzi o wspomniane odmiany przesterowania, do dyspozycji mamy Overdrive – asymetryczny obwód OD o miękkim charakterze, Blues – przesterowanie Blues Driver oddające wiernie niuanse kostkowania, Scream – emulacje słynnego TS-808 Ibaneza, Cntr OD – transparentny efekt bazujący na kultowym Klon Centaur, X-Drive – overdrive wykorzystujący autorską technologię MDP (Multi-Dimensional Processing), Dist – tradycyjny distortion, X-Dist – distortion wykorzystujący technologię MDP, Stack Drive – brzmienie wzmacniacza lampowego typu stack, Fat Dist – tłuste, mocne przesterowanie typu distortion, Brown – brzmienie solowe o charakterystycznym konturze, X-Metal – ekstremalny high-gain wspierany przez MDP oraz Fuzz – brzmienie bazujące na kostce EHX Big Muff Pi Fuzz.\nLewy przełącznik nożny aktywuje efekt, prawy oferuje dwie funkcje: wybór jednego z 4 presetów plus tryb Manual, oraz podbicie BOOST, które wprowadza funkcjonalność i brzmieniowe możliwości stompboxu na zupełnie nowy poziom. OD-200 oferuje aż 15 odmian podbicia, uzupełniających bazowe 12 efektów. Wybieramy je gałką PARAM przy ustawieniu TYPE (1 czerwona dioda na panelu) za pomocą przełącznika Param. Wachlarz kostek obejmuje Mid-range boost, Clean boost, Treble boost, BOSS OD-1, BOSS BD-2, Screamer TS-808, OD Klon Centaur, BOSS MDP X-Drive, BOSS DS-1, BOSS MDP X-Distortion, ST-2 Power Stack, Fat Dist, BOSS MT-2 Metal Zone, ML-2 Metal Core i Fuzz Big Muff Pi.\n12 zupełnie różnych odmian przesterowania oferuje olbrzymi wachlarz barw.\nKolejne diody POST i PRE sekcji Boost pozwalają ustalić poziom wyjściowy i gain każdego z efektów. DECAY i THRESH (Threshold) odpowiadają za ustawienie wbudowanej bramki szumów. Co więcej OD-200 może pracować w 2 trybach odpowiednio konfigurujących współpracę brzmień głównych i podbicia: szeregowym Series i równoległym Parallel, wybieranych po wejściu do ustawień Menu poprzez przytrzymanie przycisków PARAM i MEMORY i wyborze opcji Structure. W Series PRE podbicia zwiększa gain głównego drive’u, a POST głośność wyjściowego brzmienia. Poprzez LOW, MIDDLE i HIGH ustawiamy barwę tylko głównego efektu. Przy Parallel efekty pracują równolegle jako oddzielne kostki, a trójpasmowa korekcja na panelu wpływa już na brzmienie połączonej całości.\nNa górnej ściance zlokalizowano gniazda wejściowe INPUT, wyjściowe OUTPUT, zewnętrznych przełączników lub pedału ekspresji CTL 1,2/ EXP oraz zasilania DC IN. Stompbox podobnie jak pozostałe efekty serii 200 może też pracować na 3 bateriach AA umieszczanych w komorze na spodzie. Na bocznej lewej ściance umieszczono dwa wejścia/wyjścia MIDI IN/OUT typu mini TRS (kabel adaptera BMIDI-5-35 dostępny jest osobno) MIDI I/O, pozwalające na zewnętrzne przełączanie presetów i zmianę parametrów CC, oraz gniazdo Micro USB do aktualizacji oprogramowania.\nNa pokładzie poza bramką szumów mamy 15 dodatkowych odmian podbicia z regulacją gainu PRE i głośności POST.\nOd strony użytkowej z jednej strony mamy tu prosty i intuicyjny dostęp do szybkiego wyboru odmiany drive’u, gainu i poziomu wyjściowego oraz trzyzakresowej korekcji, jak również zapisu czterech barw w pamięci. Wybieramy je cyklicznie przełącznikiem MEMORY/BOOST, którym po dłuższym przytrzymaniu możemy aktywować podbicie Boost (dioda pulsuje w tym trybie), bądź powrócić do zmian presetów. Pozycja MAN (zielona dioda) pozwala korzystać z aktualnych pozycji gałek, co tworzy w zasadzie piąty preset. Pewnym ograniczeniem jest mały wyświetlacz ze skrótowymi nazwami pokładowych efektów drive oraz podbicia – trzeba je zapamiętać, podobnie nazwy parametrów, jak również poznać poruszanie się po Menu. Nie jest tego dużo, niemniej nie mamy tu dużego wyświetlacza czy edytora komputerowego, które ułatwiają obsługę i ustawienia rozbudowanych jakby nie było tego typu efektów.\n12 głównych drive’ów zapewnia bardzo szeroki zakres barw na każdym poziomie gainu – od delikatnego przełamania, przez lampowy w charakterze drive czy mocny rockowy lub metalowy distortion. Nawet przy ekstremalnych wartościach gainu barwa pozostaje dynamiczna i nie traci definicji. Są to wysokiej klasy odwzorowania stompboxów BOSSa jak i kilku kultowych efektów, zapewniające bardzo dobre oddanie dynamiki i niuansów gry – można wyobrazić sobie te kilkanaście kostek na pedalboardzie, a będzie to tylko mniejsza część możliwości OD-200. 15 dodatkowych równie klasowych efektów w sekcji podbicia Boost, z opcją pracy szeregowej lub równoległej, możliwością zapisania w presetach połączonych brzmień lub aktywacją podbicia footswitchem – to już zabójcza wręcz kombinacja niedostępna dla klasycznych pedalboardów złożonych z analogowych kostek.\nDo dyspozycji mamy 4 programowalne presety oraz dodatkowy tryb Manual.\nJeśli to mało, to po podłączeniu pedału ekspresji możemy kontrolować w ustalonym w Menu zakresie parametry widocznych na panelu potencjometrów, jak również gain i poziom sygnału podbicia, zewnętrznymi przełącznikami wybierać określone presety, jak również w takim samym zakresie obsługiwać OD-200 poprzez MIDI. Dzięki temu stompbox jest idealnym urządzeniem typu boost/overdrive/ distortion do montażu w pedalboardzie, szczególnie przy zastosowaniu switchera z MIDI, choć trzeba zaopatrzyć się też w specjalny przewód MIDI/TRS. Funkcjonalność dopełnia bardzo skuteczna i dobrze działająca bramka szumów oraz możliwość pracy na 3 bateriach AA zapewniających około 6 godzin działania, choć oczywiście najlepiej podłączyć OD-200 do zewnętrznego zasilacza.\nBOSS OD-200 Hybrid Drive prezentuje połączenie najlepszych cech analogowej i cyfrowej technologii i jest bez wątpienia najlepszym i najbardziej funkcjonalnym efektem skupiającym klasowe barwy overdrive/ distortion/fuzz oraz różne odmiany podbicia boost. OD-200 w bardzo kompaktowej formie oferuje zarówno intuicyjną obsługę jak i bogate możliwości zewnętrznego sterowania, co czyni go idealnym kompanem dla profesjonalnego, gitarowego pedalboardu.\nGałki na panelu pozwalają na szybki i intuicyjny wybór odmiany przesterowania oraz ustawień barwy.\nStompbox udostępnia szerokie możliwości zewnętrznego starowania poprzez MIDI.\nEfekt może pracować na 3 bateriach typu AA\nTechnologia: Hybrydowa, analogowo-cyfrowa\nPrzetwarzanie: 32-bit AD/DA, 96 kHz\nPresety: 4 plus Manual\nBarwy overdrive/distortion: 12\nBarwy boost: 15\nRegulatory: PARAM, LEVEL, DRIVE, LOW, MIDDLE, HIGH, obrotowy przełącznik barw (12)\nPrzyłącza: Input, Output, CLT 1,2 / EXP, DC IN, MIDI IN/OUT (jack 1/8” TRS), micro USB\nPrzełączniki: ON/OFF, MANUAL/ BOOST, PARAM, MEMORY\nZasilanie: 9 V DC lub baterie (3 x AA)\nWymiary: 101 x 138 x 63\nBOSS OD200 Hybrid...


VERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 taupe kristorebki.pl\n» VERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 taupe\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 taupe\nKod produktu: v322 taupe\nWłoski skórzany worek marki VERA PELLE ITALY w kolorze TAUPE. Torebka wyprodukowana została we Włoszech z najwyższej jakości, pięknie pachnącej i miłej w dotyku skóry naturalnej zamszowej z dbałością o najmniejsze szczegóły. Zamykana jest na praktyczny suwak a w środku wykończona solidną podszewką. Posiada dwie oddzielne komory przedzielone przegrodą zamykaną na suwak, dodatkową kieszonkę na suwak na bocznej ściance oraz niedużą kieszonkę na telefon komórkowy lub portfel. Z tyłu torebki znajduje się dodatkowa duża kieszeń na suwak. Po bokach posiada ozdobne frędzelki, które służą do otwierania funkcjonalnych kieszonek bocznych. Dzięki takiej ilości kieszonek torebka jest bardzo pojemna i praktyczna. Można ją wygodnie nosić w ręku lub na ramieniu, dzięki dołączonemu dodatkowemu długiemu paskowi. Główna rączka torebki jest również odpinana.\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 ciemna jeansowa\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 jeansowa\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 czerwona\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 jasna szara\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 ciemna brązowa\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 brązowa\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 camel\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 ciemna szara\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 granatowa\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 ciemna zielona\nVERA PELLE torebka damska zamszowa worek z frędzelkami V322 musztardowa


If You Care Papier do pieczenia kompostowalny niebielony 24 arkusze - sklep Bee.pl\n> Dom i ogród > Pozostałe akcesoria > Inne > Papier do pieczenia kompostowalny niebielony 24 arkusze\nPapier do pieczenia z niewybielanej pulpy celulozowej, pochodzącej z odpowiedzialnej gospodarki leśnej pokryty powłoką silkonową (z piasku i kwarcu). Kompostowalny w przydomowym kompostowniku. Niebielony (wolny od chloru). Przydatny w każdej kuchni, idealny do pieczenia ciast, ciasteczek, pizzy czy...\nCena za kg : 120.29zł\nPapier do pieczenia z niewybielanej pulpy celulozowej, pochodzącej z odpowiedzialnej gospodarki leśnej pokryty powłoką silkonową (z piasku i kwarcu). Kompostowalny w przydomowym kompostowniku. Niebielony (wolny od chloru). Przydatny w każdej kuchni, idealny do pieczenia ciast, ciasteczek, pizzy czy warzyw. Dzięki powłoce silikonowej potrawy nie przywierają do papieru. Maksymalna temperatura pieczenia to 220°C. Do nadruków użyto farby roślinnej.\nSzczegóły - If You Care Papier do pieczenia kompostowalny niebielony 24 arkusze\nWymiary: 31.7 cm


ESPORT NOW 2017 już w najbliższy weekend\nW dniach 27-28 maja, w Hali Stulecia we Wrocławiu, odbędzie się druga edycja jednej z największych polskich imprez dla fanów e-sportu – ESPORT NOW 2017. W tym roku organizatorzy imprezy zamierzają przyciągnąć na miejsce nawet 20 000 odwiedzających. Na gości będą czekać: największe europejskie drużyny CS:GO i LoL, turnieje gier, cosplayerzy, konkursy, najnowszy sprzęt komputerowy oraz wiele innych atrakcji.\nPoprzednia edycja ESPORT NOW przyciągnęła ponad 10 000 odwiedzających i prawie 300 000 oglądających online. W najbliższy weekend, w Hali Stulecia, organizatorzy spodziewają się jeszcze większej frekwencji, a to dzięki darmowemu wstępowi na imprezę i jeszcze większej ilości atrakcji.\nGłówną atrakcją będzie finał turnieju GEFORCE CUP organizowanego przez firmę NVIDIA. Najlepsi europejscy gracze Counter Strike: Global Offensive będą zmagać się o pulę nagród, która wynosi aż 30 000 USD. W finałach zobaczymy Polaków, w tym drużynę Team Kinguin.\nWielki finał turnieju GEFORCE CUP to ukoronowanie kilkutygodniowych zmagań ponad 450 drużyn z całej Europy. Cieszymy się bardzo, że formuła rozgrywek tak bardzo przypadła do gustu wszystkim graczom i przyciąga ona uznane marki ze świata e-sportu. -powiedział Jan Adryański, Community PR Manager w firmie NVIDIA\nRozgrywki wchodzące w skład GEFORCE CUP będą komentowane przez Piotra “Izaka” Skowyrskiego i Patryka “Easy” Dzięcioła z Inetkoxtv. Wszystkie mecze finałowe będzie można zobaczyć na żywo na miejscu, a także oglądać z komentarzem w j. polskim, na kanale Twitch NVIDIA GeForce. Turniej wspierają Aorus, marka premium produktów dla graczy firmy Gigabyte, oraz Acer ze swoją gamingową linią Predator.\nKolejną atrakcją czekającą na fanów e-sportu będzie Puchar Polski ESN by ASUS Republic of Gamers, gdzie 8 drużyn powalczy w grze League of Legends o 25 000 PLN. Finał rozegrany zostanie na smukłych notebookach gamingowych ASUS ROG Strix GL553. Z turnieju prowadzona będzie transmisja na kanale Twitch.tv/ESPORTNOW. W roli komentatorów zobaczymy byłych profesjonalnych zawodników League of Legends – Łukasza „Leo” Mirka, Damiana „Nervariena” Ziaję, Krzysztofa „ArQuela” Saucia oraz Norberta „Disa” Gierczaka. Gościem specjalnym stanowiska komentatorskiego będzie Jakub „Kubon” Turewicz. Informacje na temat rozgrywek Pucharu Polski można znaleźć na dedykowanej stronie: esportnow.pl/pucharpolski\nZapraszamy do śledzenia rozgrywek, bo walka na pewno będzie emocjonująca – w końcu zmierzy się ze sobą czołówka polskiej sceny League of Legends. Trzymamy kciuki za wszystkie drużyny, a gaming jak wiadomo jest bardzo bliski naszym sercom. W szeregach ASUS ROG jest wielu graczy, także tych zawodowych, którzy uczestniczą m.in. w procesie projektowania urządzeń, a także angażują się w organizację imprez gamingowych -mówi Marcin Czech, Marketing Specialist, ASUS Polska.\nNie zabraknie także turnieju dla fanów gier frimy Blizzard. Na scenie ulokowanej w samym centrum płyty Hali Stulecia będzie można wziąć udział w dwóch turniejach: LG StarCraft II Tournament oraz LG Hearthstone Challenge. W każdym z nich będzie można powalczyć o pulę nagród wynoszącą 5000 PLN oraz ultra-panoramiczny monitor LG 34UC79G, 144Hz.\nNa odwiedzających czekać będą także strefy free2play gdzie będzie można sprawdzić swoje siły w najnowszych tytułach i na najwydajniejszych komputerach. Nie zabraknie również konkursu cosplay. Ciekawostką jest, że na wybór najlepszego przebrania będą mieli wpływ sami oglądający, poprzez głosowanie umieszone na stronie ESPORT NOW na Facebooku.\nZ kolei w strefie Meet & Greet będzie można spotkać swoich ulubionych twórców internetowych, m.in. Izaka, Easy’ego, Disa, Nervariena, Kubona, Arquela, MKRR3 i wielu innych.\nSwój udział w ESPORT NOW 2017 potwierdziło ponad 20 wystawców, w większości związanych z grami komputerowymi i nowymi technologiami. Ich stoiska będzie można znaleźć na głównej płycie Hali Stulecia, gdzie będą czekać na odwiedzających z prezentacjami sprzętu, gier, akcesoriów oraz promocyjnymi cenami.\nGłodni wrażeń kulinarnych będą mogli zaspokoić swój apetyt podczas festiwalu foodtrucków MOOD4FOOD odbywającym się w sąsiedztwie Hali Stulecia.


Winne bezdroża Palatynatu - Na moim stole\nZ ogromną przyjemnością dołączam do grona redaktorów sekcji winnej-li-niewinnej bloga „Na moim stole”, jako wielbicielka napoju bogów i jego importerka. Na początek zabieram Was na winne bezdroża Palatynatu.\nFot. Weingut Bernhard Koch\nPo zeszłorocznej pierwszej wiosennej fali (nie wymawiamy jej imienia…) padło hasło: jedźmy gdzieś, gdzie wino, gdzie lato, po prostu JEDŹMY. Zapakowaliśmy rowery i na autostradę. Po drodze zaczęło się nam układać w głowach, że jedziemy do niemieckiego Palatynatu, bo mają prawie 100 kilometrów rowerowego szlaku wina! Najstarszy szlak winny utworzony w 1935 roku biegnie na odcinku 85 km od miasta Bockenheim an der Weinstraße u stóp gór Haardt, a kończy się na południu, tuż przy francuskiej (alzackiej) granicy w mieście Schweigen-Rechtenbach. Naprawdę jest gdzie pojeździć na rowerach, trasy z reguły są dość łatwe i przyjemne, biegną wśród gąszczu winorośli.\nDodatkowo w każdej wiosce czyhają na nas, potencjalnie niebezpieczne, winne degustacje. Tamtego lata jednak wszystko wyglądało trochę dziwnie. Na trasach byliśmy sami… Turyści nie przyjechali. Aby zaś trafić do otwartej dla gości winnicy, trzeba było zasięgnąć lokalnego języka. Dostaliśmy kilka namiarów i ruszyliśmy. Około południa (w Palatynacie jest CIEPŁO, gdy temperatury nie przekraczają 40oC, to lato jest uważane za chłodne…) już lekko spoceni i zakurzeni trafiliśmy na podwórko winnicy Rodziny Bernharda Kocha.\nCisza. Wszystko pozamykane. Dzielnie jednak ruszyliśmy ku najbliższym drzwiom, za którymi już doszedł naszych uszu lekki szum, następne drzwi i… sala degustacyjna szczelnie wypełniona radosnym tłumem gości stukających się kieliszkami, gadających jeden przez drugiego i zadających kłam smutkowi, jaki spowił Europę i świat cały. Zdjęliśmy niezwykle twarzowe kaski rowerowe i rozpoczęliśmy znajomość z najmłodszym członkiem rodziny Koch – Konstantinem.\nKonstantin wraz ze starszym bratem Alexandrem, jako kolejne pokolenie Kochów, zostali uhonorowani miejscem w prestiżowym gronie Die Junge Pfalz czyli młodych i doskonale rokujących winiarzy Palatynatu.\nWinne perełki Palatynatu\nWinnica Rodziny Koch to klasyczny przedstawiciel winiarstwa tego regionu. Wśród win białych króluje oczywiście Riesling, odrobinę bardziej wytrawny (moim zdaniem zaleta) niż te pochodzące z cieplejszych regionów, następnie Weißburgundery i Grauburgundery, Silvaner, Gewürztraminer i mniej znane Scheurebe, ale również Chardonnay i Sauvignon Blanc.\nKochowie robią również doskonałe sekty czyli wina musujące produkowane metodą tradycyjną. Och, jak ja lubię te wina! Weźmy na przykład Bernhard Koch RIESLING Sekt Brut. Piękne, eleganckie, cudnie orzeźwiające, dobrze kwasowe, z drobnym radosnym bąbelkiem, pachną cytrusami, a przede wszystkim sadem pełnym jabłek i zielonych gruszek. Czysta przyjemność bez względu na okoliczności i porę roku.\nW czerwieni jest również klasycznie. Palatynat to Spätburgundery czyli Pinot Noiry, ale wytwarzane w stylu wina pełnego owocu, świeżego, o średniej budowie. Takie właśnie są Spätburgundery od Bernharda Kocha, chociaż tworzą oni również wina w stylu burgundzkim, sprzedawane już pod nazwą Pinot Noir. Na przykład Bernhard Koch Pinot Noir Kirchenstück 2018 wytworzony z wyselekcjonowanych winogron z wyjątkowej parceli. Wino pełne jest aromatów czerwonych owoców, wiśni w szczególności, beczka dodaje mu nut skóry, ziemi i wanilii. Doskonały Pinot Noir.\nSwój renesans, również u Kochów, przeżywa Dornfelder, dotychczas traktowany trochę jak chwast winny, a obecnie dający doskonale pijalne pełne owocu, często półwytrawne wina codzienne.\nFot. Let’s Wine\nSOMMERZEIT – winny hit lata\nLista produkowanych przez Rodzinę Kochów win jest bardzo długa, doliczyłam się blisko 80 pozycji, ale nie znaczy to, iż wszystkie są do siebie podobne i bez wyrazu. Wręcz przeciwnie. Nie wiem, w jaki sposób to osiągają, ale każda etykieta jest wyjątkowa. Długo by degustować i opowiadać. Jednak w związku z tegoroczną leniwą wiosną i jednak latem na horyzoncie, wspomnę o perełce pod nazwą Bernhard Koch SOMMERZEIT – kupaż Sauvignon Blanc i Scheurebe (jest już nowy 2021 rocznik). Wino to prawdziwie letnie, świeże, orzeźwiające, urzeka aromatem agrestu, brzoskwini i tropikalnej marakuji, delikatnie kwasowe z lekkim słodkim finiszem.\nWracając do naszej wizyty w Weingut Bernhard Koch, wydegustowaliśmy z Konstantinem pół piwnicy i obiecaliśmy sobie współpracę, a nasze dzielne rowery jakimś cudem dowiozły nas do domu. Słowa dotrzymaliśmy. Obie strony dokonały swojego debiutu na międzynarodowym rynku handlu winem. Konstantin przeprowadził swój pierwszy eksport wina do Polski, my zaś zadebiutowaliśmy jako dumni importerzy😊\nChcesz spróbować win z Weingut Bernhard Koch?\nNapisz do mnie: katarzyna.runowiecka@letuswine.pl\nAutorka: Katarzyna Runowiecka, adeptka renomowanego licencjonowanego kursu winiarskiego Wine & Spirit Education Trust – WSET2 (Level 2 Award in Wine & Spirits). Wraz z mężem, pod szyldem Let’s Wine, importuje wina z różnych zakątków Europy.\n← Majowe szparagi czas zacząć w Bieszczadach i nie tylko Kurki, figi, gruszki, dynia – wrzesień rozpieszcza smakami →


Czy muszę jeść sześć razy dziennie, aby utrzymać mój metabolizm na wysokim poziomie?\n"Małe, a częste posiłki". Mówi Ci to coś ? Dużo osób uważa, że jest to nieunikniona podstawa, bez której utrata wagi jest niemożliwa. Argumentują to spowalniającym metabolizmem w przypadku spożywania zbyt małej ilości posiłków lub zbyt dużego okresu czasu pomiędzy nimi. Czy jest tak naprawdę?\nSpożywanie posiłków sześć razy dziennie lub o dużej częstotliwości nie zwiększa ogólnego tempa metabolizmu bardziej, niż w przypadku np. trzech posiłków dziennie. Jeśli taka częstotliwość posiłków może pomóc Ci lepiej czuć się na diecie, może być przydatna, ale sama częstotliwość spożywania posiłków nie spowoduje utraty wagi, ani nie pozwoli na jej zwiększenie.\nPrzyjęło się uważać, że większa częstotliwość posiłków w ciągu dnia wpływa na nasz metabolizm "napędzając go", dzięki czemu możemy szybciej tracić wagę.\n" Podczas badania z wykorzystaniem kalorymetrii na całe ciało i podwójnie znakowanej wody do oceny całkowitego wydatku energetycznego przez 24h nie znaleziono różnicy między spożywaniem mniejszych porcji, ale w większej częstotliwości, a spożywaniem mniejszej ilości posiłków o większej objętości."\nTak naprawdę o tym, czy będziemy tracić na wadze decyduje deficyt kaloryczny, czyli ujemny bilans energetyczny organizmu. Ilość posiłków w ciągu dnia w przypadku zdrowej osoby nie ma praktycznie żadnego znaczenia, jeśli będziemy utrzymywać odpowiednią kalorykę w diecie. Czyli w skrócie, w przypadku, gdy nasz deficyt kaloryczny wynosi 2000 kalorii ( przykładowa liczba), taki sam efekt odniesiemy spożywając tę pule kalorii w jednym posiłku, jak i sześciu posiłkach.\nOczywiście jest kilka czynników, które przyspieszają i spowalniają nasz metabolizm . Zobacz klikając w link https://www.marcindrzewiecki.com/blog/jak-naprawi%C4%87-spowolniony-metabolizm\nCzy dieta wpływa na płodność?\n5 porad jak budować masę mięśniową - dieta i trening\nCreated by Marcin Drzewiecki\nMarcin Drzewiecki © WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE | 2020


Boook Reviews: stycznia 2016\n31 stycznia, a więc stosik oraz (pierwszy raz na blogu!) podsumowanie miesiąca! ♥\nSuzanne Young - Kuracja samobójców - pierwsza część bardzo mi się podobała i mam nadzieję, że druga będzie równie dobra. Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Feeria.\nSuzanne Collins - Kosogłos (x2) - w okładce filmowej która mimo swojego minimalizmu jest cudowna! Wygrana w konkursie u My Books My Life.\nSara Shepard - Pretty Little Liars. Mordercze - czyli 16 i ostatni tom. Co z tego, że nie mam 13 poprzednich... ;) Od wydawnictwa Moondrive za bycie jedną z blogerek uczestniczących w bookathonie z Pretty Little Liars, w ramach której możecie przeczytać na blogu recenzję 3 tomu.\nErnest Cline - Armada - tak bardzo zachwalana na zagranicznym BookTube Armada wreszcie w Polsce! Nie mogę się doczekać, a by dowiedzieć się o co tyle szumu :) Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Feeria.\nJ.K. Rowling - Harry Potter and the Philosopher's Stone - czyli pierwsza część Harry'ego Pottera w oryginale wreszcie u mnie ♥ Prezent ode mnie dla mnie z okazji 3 urodzin bloga.\nA z boku możecie zauważyć płytę zespołu Fall Out Boy pt.: "Save Rock And Roll" którą udało mi się upolować w Media Markt za 20 zł ♥\n1. Kristin Cast - Bursztynowy dym\n2. Victoria Scott - Ogień i woda\n3. Henryk Sienkiewicz - Krzyżacy tom I\n4. Kass Morgan - Dzień 21\nco daje 1477 stron\nNajlepsza książka: Mechaniczny anioł oraz Ogień i woda\nNajgorsza książka: Bursztynowy dym\nNajwiększe zaskoczenie: Ogień i woda\n1. Sara Shepard - Doskonałe\n2. Księga zaklęć Mal\n3. Michelle Falkoff - Playlist for the Dead\n4. Kristin Cast - Bursztynowy dym\n+ film Millerowie\n+ 3 sezon Chirurgów\nAutor: Unknown o 19:06 13 komentarzy:\nSą chirurgami, kochankami, przyjaciółmi. Personel ze szpitala Seattle Grace wie, że nie łatwo jest odnaleźć lekarstwo na życiowe problemy, a każdy wybór musi zostać poprzedzony wnikliwym badaniem. Derek i Meredith są w związku, lecz obecność Alison Montgomery (kiedyś Shepherd) i Marka Sloana nie konieczne im pomaga. Izzy stara się pogodzić ze stratą ukochanego, a George przekonuje się, że miłość nie jest prosta.\nZnacie takie uczucie, że z odcinka na odcinek coraz bardziej zakochujecie się w jakiś serialu? Ja tak. Myślałam, że drugi sezon to było coś, ale to co dzieje się w trzecim… Po prostu brak mi słów. Miłość, nienawiść, ból, szczęście. Chirurdzy to jeden z niewielu seriali które przyprawiają mnie o szybsze bicie serca i ciekawość, co będzie dalej. Oglądam jeden odcinek, następnie drugi i trzeci i czwarty i mimo tego, że jestem zmęczona nie mogę się oderwać. To co dzieje się z widzem podczas oglądania jest trochę przerażające. Zwłaszcza moment, kiedy podczas oglądania zaczyna się mimowolnie płakać.\nSezon trzeci znajduje się na 7 sterylnie białych płytach i zawiera 25 emocjonujących odcinków, a także wywiady z Ellen Pompeo (Meredith) i Patrickiem Dempseyem (Derek), niewykorzystane sceny i wiele więcej. Do tej pory są to jedyne dodatki do Chirurgów które obejrzałam, a uśmiech sam pojawił się na mojej twarzy. Co do samego serialu, to zdecydowanym plusem jest to, że akcja często dzieje się także poza szpitalem, dzięki czemu oglądanie nie jest nużące.\nGra aktorska powala mnie na kolana. Sposób w jaki aktorzy ukazują emocje swoich postaci, jest po prostu niezwykły. Nadal jest dużo Addison, co prawdę mówiąc prawie mi nie przeszkadza, chociaż czasami mam jej serdecznie dosyć. Na szczęście wynagradza to Mark Sloan (Eric Dane), który przypadł mi do gustu już jako gość w drugim sezonie. Oby tak dalej! Dr. Bailey (Chandra Wilson) dużo się zmieniła od pierwszego odcinka. Poznajemy ją od drugiej strony, bardziej opiekuńczej, która jest gotowa wspierać swoich stażystów w trudnych dla nich momentach. Chcę także wspomnieć o gościnnym występie Elizabeth Reaser, znanej z roli Esme w „Zmierzchu”. Nie spodziewałam się, że jest tak dobrą aktorką! Postać którą odgrywa jest specyficzna, więc bardzo podziwiam ją za tą rolę.\nNie pozostaje mi nic innego, jak po raz trzeci polecić Wam Chirurgów, czyli serial, który ma wszystko. Oprócz szpitalnego życia bohaterów, jeszcze bardziej zagłębiamy się w ich życie prywatne, poznając najbardziej skrywane sekrety. Pełna niespodzianek, zaskoczeń, emocji i łez seria, która już po pierwszym odcinku podbije twoje serce. No i jest tu pełno cudownych postaci, takich jak uwielbiany przeze mnie George O’Malley grany przez T.R. Knighta!\nCIEKAWOSTKA: W czerwcu 2007 roku Isaiah Washington (odtwórca roli Dr Prestona Burke'a) został usunięty z obsady dalszych odcinków serialu ze względu na kontrowersyjne zachowanie w stosunku do kolegów z planu. Aktor nazwał T.R. Knighta "pedałem" i pobił się z Patrickiem Dempseyem.\nZa możliwość obejrzenia trzeciego sezonu dziękuję empik.com.\nSeria: The Malediction Trilogy\nOpis: Jest 2014 rok. Cztery lata temu szesnastoletnia dziś Prenna James wyemigrowała do Nowego Jorku, w którym nadal czuje się obco. Problem polega na tym, że dziewczyna nie przybyła z innego kraju – przybyła z przyszłości, w której ludzkość została zdziesiątkowana z powodu roznoszonej przez komary zarazy, a świat, który znamy, legł w gruzach. Ucieczka w przeszłość była jedyną szansą ocalenia dla tych, którzy przeżyli. Wszyscy muszą absolutnie podporządkować się dobru społeczności i ściśle przestrzegać reguł. Nawiązywanie bliskich relacji z „tubylcami” jest zakazane. Tylko co zrobić, kiedy na horyzoncie pojawia się przystojny chłopak, Ethan Jarves?\nSeria: Annex (tom 2)\nOpis: Zabójcze emocje w świecie klonów\nOpis: Po wypełnieniu dwóch przepowiedni przychodzi kolej na Przepowiednię Krwi, która wymaga, by Gregor i Botka wrócili do Podziemia i uratowali jego mieszkańców od zarazy. Jednak tym razem mama nie chce ich puścić… chyba że będzie mogła im towarzyszyć.\nSeria: Program (tom 2)\nOpis: Sloane i James uciekli przed epidemią i Programem, ale nie udało im się uciec przed niebezpieczeństwem. Bo Program nie chce o nich zapomnieć…\nOpis: Zack Lightman całe życie miał głowę w chmurach, marząc, by świat trochę bardziej przypominał filmy i gry komputerowe, które pożera. Niechby jakieś fantastyczne, przełomowe zdarzenie roztrzaskało wreszcie monotonię jego bezbarwnej egzystencji i porwało go na szlaki kosmicznej przygody…\nSeria: Wojownicy (tom 2)\nOpis: Głęboko w mrokach lasu cztery klany wojowniczych kotów współżyją w niełatwej harmonii. Na horyzoncie pojawiają się jednak nowe niebezpieczeństwa...\nOgnista Łapa jest już pełnoprawnym wojownikiem Klanu Pioruna, jednak to nie koniec jego kłopotów. Nadchodzi zima, koty z Klanu Rzeki spoglądają groźnie na ziemie bogatszych w pożywienie klanów, a słaby Klan Wiatru ze wszystkich sił stara się uniknąć zagłady. Rosnące napięcie między klanami przekształca się w otwarty konflikt.\nTymczasem Ognista Łapa obawia się zdrady wśród swoich...\nAutor: Unknown o 09:45 2 komentarze:


Posiadał w mieszkaniu 2 kg amfetaminy. 28-latek zatrzymany - gk24.pl\nPosiadał w mieszkaniu 2 kg amfetaminy. 28-latek zatrzymany\nPolicja w Sławnie\nPrzeglądaj również za pomocą strzałek na klawiaturze [1/3] Następne\nPonad 2 kilogramy narkotyków w postaci amfetaminy i marihuany zabezpieczyli sławieńscy kryminalni w mieszkaniu zajmowanym przez 28–latka. Zarzut za posiadanie znacznej ilości narkotyków to pierwsze konsekwencje prawne jakie już spotkały mężczyznę. Dzisiaj sąd zdecydował o zastosowaniu wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy.\nPolicjanci ze sławieńskiej jednostki każdego dnia zajmują się zagadnieniami związanymi ze zwalczaniem przestępczości narkotykowej. W ciągu ostatnich dni również skupili się na zatrzymywaniu dilerów i zabezpieczaniu środków odurzających.\nFunkcjonariusze z Komendy Powiatowej Policji w Sławnie rozpoznając środowisko osób mogących mieć związek z narkotykami dotarli do 28 – latka. W trakcie przeszukania mieszkania, w lodówce znaleźli ukryte dwa woreczki z zawartością białego proszku, dodatkowo w kuchennej szafce ujawnili woreczek z suszem roślinnym.\nMężczyzna został zatrzymany i przewieziony do jednostki policji. Zabezpieczone narkotyki poddano wstępnym badaniom potwierdzając, że jest to amfetamina w ilości prawie 2 kilogramów i marihuana w ilości ponad 130 gramów. 28 - latek usłyszał zarzut posiadania znacznej ilości narkotyków, zagrożony karą do 10 lat pozbawienia wolności. Dzisiaj sąd zdecydował o zastosowaniu wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.\nZobacz także Kołobrzeg: Nielegalne laboratorium narkotykowe zlikwidowane (źródło: CBŚP)\nJai rozmiar powinien mieć idealny telewizor do salonu?\nSprzątanie nie musi być trudne. Zobacz, jak wybrać myjkę ciśnieniową\nJak wybrać najlepszy zestaw do hybryd?\nNajwazniejsze kwestie przy wyborze pralki. Sprawdź\nMaszynka do włosów, która zmieni Twoją łazienkę w zakład fryzjerski\nNa które laptopy do 1500 zł warto zwrócić uwagę?\nNa budowie praca wre nawet w godzinach nocnych. Mieszkańcy mają tego dość [WIDEO]\nWypadek na ulicy Morskiej w Koszalinie. Zderzyły się trzy pojazdy\nOjciec zgłosił się po dziecko pozostawione w oknie życia w Koszalinie


Zobacz zmiany 4/2018\nZ czym najczęściej kojarzy się Podkarpacie? Jak zmienić ten wizerunek i pokazać więcej atutów województwa? Dlaczego tak ważna jest promocja Funduszy Europejskich? To tylko niektóre tematy rozważane w czwartym numerze kwartalnika „Zobacz zmiany”.\nKońcówka 2018 r. to jeden z najważniejszych etapów wdrażania RPO WP. Stawką jest tzw. rezerwa wykonania, czyli ponad 126 mln euro (niespełna 550 mln zł). Więcej na ten temat w artykule „Ekscytujący finisz”.


Szafy Rack, serwerowe Sosnowiec • Sklep Cena - Obudowy24 - Obudowy24\nZadbaj o posiadane sprzęty elektryczne - szafa rack skutecznie zabezpieczy cały osprzęt. Dzięki temu praca wszystkich Twoich urządzeń elektrycznych będzie bezpieczniejsza. Klienci obudowy24.pl z Sosnowca znajdą w ofercie wiele wariantów obudów - jaka szafa serwerowa sprawdzi się najlepiej w Twoim przypadku? W naszym asortymencie dostępna jest szafa rack 19" o różnej wysokości, szafa rack wisząca oraz szafa rack stojąca. Zapewniamy profesjonalne doradztwo w wyborze szafy rack oraz dostawę na terenie Sosnowca i całej Polski. Przygotowaliśmy także specjalną ofertę dla stałych klientów. Sprawdź, co możemy dla Ciebie zrobić.\nSzafy rack przystosowane do indywidualnych preferencji\nSzafa rack występuje w kilka wariantach, dzięki czemu możesz wybrać obudowę dopasowaną do poziomu rozbudowania aparatury, a także do dostępności przestrzeni w danym pomieszczeniu. Oto szafy rack 19", jakie klienci z Sosnowca znajdą w naszej ofercie:\nDlaczego szafa serwerowa to opłacalna inwestycja?\nCzy wiesz, że nie tylko w serwerowniach - jak wskazuje ich nazwa - ale także w firmach, czy domach, szafy serwerowe rack sprawdzają się niezawodnie? Chronią osprzęt przed kontaktem z wilgocią, kurzem, przed uszkodzeniami mechanicznymi czy dostępem nieupoważnionych osób. Szafa rack to także świetny sposób na uporządkowanie aparatury. Funkcjonalność tego typu odbudów doskonale wpływa na żywotność sprzętów elektrycznych.\nSzeroka oferta obudowy24.pl dla klientów z Sosnowca i nie tylko\nKlienci z Sosnowca i całej Polski w naszej ofercie znajdą zarówno szafy rack 19", jak i innego rodzaju, profesjonalne obudowy. Zapewniany także atrakcyjne warunki długofalowej współpracy - stali klienci mogą liczyć na indywidualnie ustalane rabaty, skorzystać z możliwości odroczenia płatności czy negocjacji cen. Skontaktuj się z nami i dowiedz się więcej!


ENETEIA Wydawnictwo Szkolenia | Polityka prywatności i wykorzystania plików cookies - ENETEIA Wydawnictwo Szkolenia\nJesteś tutaj: Home / Polityka prywatności i wykorzystania plików cookies\nPodanie danych osobowych, a także zgoda na ich przetwarzanie są całkowicie dobrowolne. Wszelkie przekazane nam dane osobowe są przetwarzane wyłącznie w zakresie i celu, na jaki wyraziłeś zgodę. W przypadku, gdy postanowisz jednak nie podawać nam danych i nie wyrazisz zgody na ich przetwarzanie, niestety nie będziemy mogli Ci zagwarantować dostępu do wszystkich funkcji www.eneteia.pl.\nZapewniamy Cię, że nasza firma przestrzega restryktywnej polityki bezpieczeństwa danych osobowych. Twoje dane osobowe są u nas bezpieczne i dokładamy wszelkich starań, aby poziom ten z roku na rok był coraz wyższy. Wierzymy, że zapoznanie się z naszą polityką prywatności pozwoli Ci poczuć się bezpiecznie i cieszyć z korzystania z www.eneteia.pl.\nI. Kto jest administratorem danych osobowych www.eneteia.pl?\nAdministratorem danych osobowych www.eneteia.pl (dalej Administrator), czyli odpowiedzialnym za zapewnienie bezpieczeństwa Twoim danym osobowym jest:\nENETEIA Wydawnictwo Szkolenia; Centrum Terapii Kreatywnej\nul. Zwierzyniecka 8A/21\nAdministrator zgłosił do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (dalej GIODO) zbiór danych o nazwie „Klienci Eneteia.pl” (wniosek nr 7340215) i oczekuje na nadanie księdze numeru.\nAdministrator równocześnie z zarejestrowaniem w GIODO wdrożył w www.eneteia.pl politykę bezpieczeństwa danych osobowych i politykę bezpieczeństwa systemu IT, które zapewniają skuteczną ochronę Twoich danych osobowych.\nA. Certyfikat HomeSSL Wildcard firmy AlphaSSL. Gwarantuje on, że komunikacja pomiędzy Twoim komputerem, a sklep.eneteia.pl jest szyfrowana 128/256 bitowym kluczem.\nB. Dostęp do Twoich danych osobowych, mają tylko ci pracownicy www.eneteia.pl, którzy zostali przeszkoleni zgodnie z polityką bezpieczeństwa danych osobowych i podpisali stosowne zobowiązania zobowiązujące ich do ochrony.\nC. System IT www.eneteia.pl spełnia wszelkie standardy ochrony danych osobowych.\nW trakcie rejestracji prosimy o podanie danych niezbędnych do założenia konta w www.eneteia.pl, dzięki czemu możesz korzystać z wszystkich funkcji www.eneteia.pl np. komentowania, czy głosowania w ankietach.\nZarejestrowany i zalogowany Użytkownik w każdej chwili może samodzielnie poprawiać lub uzupełniać dane z www.eneteia.pl. W celu usunięcia danych prosimy o kontakt.\nloginu i hasła – niezbędnych do zalogowania do www.eneteia.pl;\ne-mail – niezbędny do komunikacji związanej z korzystaniem z www.eneteia.pl;\nOpcjonalnie, po rejestracji, użytkownik może podać następujące informacje:\nNazwa użytkownika Twitter\nURL profilu na Facebooku\nTytuł dla strony autora\nMeta opis na stronie autora\nDane podane w trakcie rejestracji są przetwarzane wyłącznie przez www.eneteia.pl i nie są wykorzystywane w żaden inny sposób.\nW przypadku subskrypcji newslettera oraz wyrażenia zgody na jego otrzymywanie w procesie rejestracji prosimy jedynie o podanie adresu e-mail, na który przesyłane będę informacje od Administratora, z których w każdej chwili możesz zrezygnować logując się na swoje konto w www.eneteia.pl lub klikając link anulujący subskrypcję i znajdujący się w stopce każdego newslettera.\nDane podane w trakcie subskrypcji newslettera są przetwarzane przez www.eneteia.pl.\nIV. Cookies – Twoje dane osobowe, które pobierane są automatycznie po wejściu na www.eneteia.pl\nPliki cookies (tzw. „ciasteczka”) stanowią dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym użytkownika www.eneteia.pl.\nW ramach www.eneteia.pl stosowane są dwa zasadnicze rodzaje plików cookies: „sesyjne” (session cookies) oraz „stałe” (persistent cookies). Cookies „sesyjne” są plikami tymczasowymi, które przechowywane są w urządzeniu końcowym użytkownika do czasu wylogowania, opuszczenia strony internetowej lub wyłączenia oprogramowania (przeglądarki internetowej). „Stałe” pliki cookies przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika przez czas określony w parametrach plików cookies lub do czasu ich usunięcia przez Użytkownika.\nW ramach www.eneteia.pl stosowane są następujące rodzaje plików cookies:\n„niezbędne” pliki cookies, umożliwiające korzystanie z usług dostępnych w ramach www.eneteia.pl; np. uwierzytelniające pliki cookies wykorzystywane do usług wymagających uwierzytelniania; pliki cookies służące do zapewnienia bezpieczeństwa, np. wykorzystywane do wykrywania nadużyć w zakresie uwierzytelniania w ramach www.eneteia.pl;\n„wydajnościowe” pliki cookies, umożliwiające zbieranie informacji o sposobie korzystania ze stron internetowych www.eneteia.pl;\n„funkcjonalne” pliki cookies, umożliwiające „zapamiętanie” wybranych przez Użytkownika ustawień i personalizację interfejsu www.eneteia.pl;\nUżytkownicy www.eneteia.pl mogą dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących plików cookies. Ustawienia te mogą zostać zmienione w szczególności w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym zamieszczeniu w urządzeniu Użytkownika www.eneteia.pl. Szczegółowe informacje o możliwości i sposobach obsługi plików cookies dostępne są w ustawieniach oprogramowania przeglądarki internetowej.\nA. www.eneteia.pl (serwer)\nSystem informatyczny, z którego korzysta www.eneteia.pl automatycznie gromadzi w logach dane związane z urządzeniem, z którego korzystasz łącząc się z www.eneteia.pl. Dane te gromadzone są jedynie w celach statystycznych i dotyczą: typu urządzenia, systemu operacyjnego, rodzaju przeglądarki internetowej, rozdzielczości ekranu, głębi kolorów, IP, dostawcy usług internetowych, czy adres wejścia na www.eneteia.pl i są wykorzystywane jedynie w procesie optymalizacji www.eneteia.pl w celu zapewnienia jak największej wygody korzystania.\nB. www.eneteia.pl (cookies)\nwww.eneteia.pl wykorzystuje technologię „cookies”, czyli plików tekstowych umieszczanych na Twoim urządzeniu, w celu umożliwienia www.eneteia.pl rozpoznania Ciebie i dostosowania www.eneteia.pl do Twoich potrzeb.\nwww.eneteia.pl wykorzystuje cookies do:\n2. zapamiętania Twoich preferencji wyświetlania www.eneteia.pl (sesja trwa 30 dni, po czym cookie jest kasowane);\n3. tworzenia statystyk i raportów oglądalności funkcjonowania www.eneteia.pl.\nJeżeli nie zgadzasz się na umieszczanie na swoim urządzeniu plików cookies może zablokować ich umieszczenie odpowiednio konfigurując swoja przeglądarkę internetową. Informacje jak to zrobić znajdziesz w plikach pomocy swojej przeglądarki internetowej. Niestety w przypadku zablokowania plików cookies Google nie możemy zagwarantować poprawnego działania www.eneteia.pl.\nJeżeli zgadzasz się na umieszczanie na swoim urządzeniu plików cookies Google, ale po zakończeniu odwiedzin w www.eneteia.pl chciałbyś je skasować, możesz to zrobić bez ryzyka a informację o tym jak to zrobić znajdziesz w plikach pomocy swojej przeglądarki internetowej.\nGoogle Analytics wykorzystuje technologię „cookies”, czyli plików tekstowych umieszczanych na Twoim urządzeniu, w celu umożliwienia przeanalizowania przez www.eneteia.pl źródeł ruchu i sposobu, w jaki odwiedzający korzystają z niego.\nGoogle AdWords/AdSense wykorzystuje technologię „cookies”, czyli plików tekstowych umieszczanych na Twoim urządzeniu, w celu umożliwienia przez www.eneteia.pl oceny poprawności i skuteczności prowadzonej działalności reklamowej z wykorzystaniem sieci AdWords/AdSense.\nE. Cookies pochodzące z serwerów partnerów www.eneteia.pl\nwww.eneteia.pl korzysta ze skryptów i elementów oprogramowania dostarczonych i znajdujących się na serwerach jej partnerów biznesowych. Cookie takie mogą zawierać dane niezbędne partnerowi do realizacji usługi dostarczanej www.eneteia.pl lub zawierające inne niż wymienione w polityce prywatności dane.\nwww.eneteia.pl bardzo starannie dobiera swoich partnerów biznesowych nie odpowiada jednak za ich politykę w zakresie cookies. Dlatego zalecamy weryfikację każdego z naszych partnerów w zakresie własnym i samodzielne podjęcie decyzji, czy chcesz akceptować ich cookies.\nwww.eneteia.pl wykorzystuje skrypty następujących partnerów:\nV. Polityka prywatności bezpieczeństwa partnerów www.eneteia.pl\nwww.eneteia.pl bardzo starannie dobiera swoich partnerów biznesowych i równie starannie weryfikuje zamieszczanie w www.eneteia.pl linki do innych stron internetowych. www.eneteia.pl nie odpowiada jednak za standard i politykę ochrony prywatności stosowaną przez właścicieli, operatorów czy administratorów tych stron. Dlatego zalecamy weryfikację każdego z naszych partnerów w zakresie własnym i samodzielne podjęcie decyzji, czy chcesz powierzyć im Twoje dane osobowe.\nW szczególnych sytuacjach, w których obowiązujące prawo nakazuje administratorowi udostępnienie zebranych danych organom państwowym, www.eneteia.pl dane takie udostępni. Za wyjątkiem tych sytuacji, Twoje dane osobowe będą ujawnianie wyłącznie w zakresie, celu i podmiotom wymienionym w niniejszej polityce prywatności.\nVII. Zmiana polityki bezpieczeństwa www.eneteia.pl\nwww.eneteia.pl zastrzega sobie prawo zmiany polityki prywatności, o ile będzie wymagać tego obowiązujące prawo, ulegną zmianie warunki technologiczne funkcjonowania www.eneteia.pl lub zmiana będzie wprowadzać standard wyższy od minimum wymaganego prawem.\nAktualny tekst polityki prywatności zawsze znajduje się pod adresem http://www.eneteia.pl/polityka-prywatnosci.\nwww.eneteia.pl kontaktuje się z Tobą korzystając z podanego e-maila, a tylko w szczególnych sytuacjach korzystamy z podanego przez Ciebie numeru telefonu.\nW przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości co do polityki prywatności i bezpieczeństwa Twoich danych osobowych zachęcamy do kontaktu pod naszym numerem telefonu 22 840 84 60 lub e-mail redakcja@eneteia.pl.\nW przypadku chęci aktualizacji lub usunięcia Twoich danych osobowych, o ile nie możesz lub nie chcesz zrobić tego samodzielnie, prosimy o kontakt pod naszym numerem telefonu 22 840 84 60 lub e-mail redakcja@eneteia.pl.\nWarszawa, dnia 1 marca 2016 roku\nKonkurs: „Światy zastępcze. Samotność wobec kultury”26 października 2018 - 18:17\n„Od madonny do amazonki” XXIII Forum Inspiracji Jungowskich – 03.03.20181 marca 2018 - 15:32\nduchowość zdrowie psychiczne rozwój osobisty życie psychiczne jadwiga wais śmierć samuels Czesław Dziekanowski gender dzień jungowski pedagogika Jerzy Kolarzowski religia psyche Krzysztof Maurin przemoc domowa Jacek Drozda psychologia procesu ALBO albo sukces forum inspiracji jungowskich Inspiracje jungowskie polityka czerwona księga życie Stanisław Pużyński konsument Piotr Toczyski Karol Gustaw Jung spotkanie\n© ENETEIA Wydawnictwo Szkolenia 1999–2018


Jak się całować z języczkiem? - porada Tipy.pl\nStrona głównaRodzina i związkiSeksualnośćSeksualnośćJak się całować z języczkiem?\nSuche usta nie współgrają ze sobą podczas pocałunku. Aby nawilżyć usta, wystarczy lekkie muśnięcie ich językiem. Najlepiej jednak stale używać balsamu do ust - przecież nigdy nie wiesz, kiedy ktoś zapragnie cię pocałować.\nNachyl lekko głowę.\nJeżeli oboje będziecie trzymali głowę prosto, nos będzie ogromną przeszkodą, która uniemożliwi wam głęboki i płynny pocałunek. Aby tego uniknąć, wystarczy odrobinkę przechylić głowę na bok. Ale pamiętaj, nie możecie oboje przechylić głowy w tę samą stronę! Badania wykazały, że zdecydowana większość ludzi w czasie pocałunku przechyla głowę w prawo.\nPodczas zbliżania się do pocałunku patrz w oczy swojego partnera, ale gdy już dojdzie do pocałunku, zamknij oczy. Gdy twoje oczy są zamknięte, lepiej działa zmysł dotyku, dzięki czemu pocałunek staje się jeszcze większą przyjemnością. Są jednak ludzie, którzy czerpią przyjemność z możliwości patrzenia na swojego partnera podczas całowania się - jeżeli jesteś jedną z nich, możesz oczywiście nie zamykać oczu - to zależy tylko od twoich upodobań.\nZacznij od łagodnych i miękkich pocałunków z zamkniętymi ustami.\nFrancuski pocałunek wymaga otwarcia ust, ale nie pchaj się do całowania z otwartą buzią jakbyś zabierał się do jedzenia. Zamiast tego zacznij od łagodnych pocałunków z zamkniętymi ustami, a potem stopniowo i delikatnie je otwieraj. Gdybyś uczył się języka francuskiego, prawdopodobnie zacząłbyś od nauczenia się podstawowych słówek i gramatyki, a nie od razu brał się do pisania poezji. Francuski pocałunek jest właśnie poezją wśród pocałunków. Zanim nauczysz się poezji, musisz pojąć podstawy, czyli delikatne pocałunki przy zamkniętych ustach. Nawet gdy już nauczysz się pocałunków z języczkiem, zdecydowanie bardziej romantycznie będzie, gdy zaczniesz od pocałunku z zamkniętymi ustami.\nWspólnie zdecydujcie się na francuski pocałunek.\nTaki pocałunek powinien być wynikiem wspólnej decyzji. Musisz mieć zgodę drugiej osoby na całowanie się z języczkiem. Podczas gdy wymieniacie pocałunki z zamkniętymi ustami, pytanie typu "jest wspaniale, ale czy mogę czy mogę wsunąć język w twoje usta?" może zupełnie zepsuć nastrój. Otwórz usta delikatnie i całuj drugą osobę trochę mocniej, tak by jedna twoja warga znajdowała się pomiędzy jej wargami, a jej warga pomiędzy twoimi. Podczas pocałunków bardzo delikatnie przejdź językiem po wargach partnera, dzięki temu sytuacja będzie jasna. Jeżeli język partnera nie zareaguje na twoją zachętę, powinien to być dla ciebie znak, że musicie odłożyć pierwszy pocałunek z języczkiem na kiedy indziej, gdy oboje będziecie na to gotowi.\nZgłębiaj pocałunek językiem.\nJeżeli zarówno tobie, jak i twojemu partnerowi odpowiada pocałunek przy otwartych ustach, powoli staraj się odrobinę mocniej otworzyć usta i bardzo delikatnie wsuń język do buzi partnera. Język jest bardzo unerwiony, dlatego dotykanie języka partnera swoim językiem będzie bardzo przyjemne i stymulujące dla was obojga. Nie należy jednak wpychać języka zbyt daleko, ponieważ może to być odpychające dla partnera. Zamiast tego delikatnie muskajcie się językami, aby stale pozostawały w kontakcie ze sobą. Chłopak powinien zaczynać francuski pocałunek bardzo delikatnie, jeżeli dziewczyna będzie miała ochotę na coś więcej, na pewno da mu wskazówkę.\nFrancuskie pocałunki są zwykle bardzo przyjemne, ale jeżeli chcesz je dogłębnie odczuwać, nie możesz się spieszyć. Dajcie sobie czas, by dokładnie zbadać językiem wnętrze ust partnera.\nJeżeli pocałunek trwa długo, łatwo zapomnieć o oddychaniu. Jeżeli staniesz się siny z powodu braku tlenu, na pewno nie będzie romantycznie. Podczas pocałunku najlepiej delikatnie oddychać przez nos. Gdy ty i twój partner dojdziecie do pewnej wprawy w całowaniu się z języczkiem, możecie spróbować oddychać przez usta, mała wymiana oddechów może być bardzo romantyczna, ale pamiętaj - nie każdemu się spodoba.\nPocałunki są jak płatki śniegu, nie ma dwóch identycznych. Gdy już poczujecie się komfortowo podczas francuskiego pocałunku, będziecie chcieli, żeby każdy następny był taki sam. Nie warto próbować - to i tak niemożliwe, zatem dopuśćcie możliwość urozmaicania pocałunków. Możecie np. czasami całować się bardzo głęboko, a czasami skupić się bardziej na samych wargach, niż na języku. Wasze pocałunki mogą być bardzo krótkie, ale też możecie całować się bardzo długo. Jeżeli jednak jakaś opcja pocałunku spodobała się wam obojgu, nie porzucajcie jej tylko ze względu na dużą różnorodność i ilość niesprawdzonych jeszcze możliwości.\nTwój dotyk musi być taktowny i delikatny, zwłaszcza podczas pierwszego pocałunku, ale z czasem na pewno nie będziecie chcieli, żeby wasze ręce tylko bezwładnie zwisały po bokach ciała. Mężczyzna może na początek trzymać ręce na biodrach partnerki lub na jej twarzy, czy we włosach. Innym sposobem, dobrym przy pierwszym francuskim pocałunku, jest wzajemne głaskanie się po ramionach. Pokazuje to, że dobrze czujesz się ze swoim partnerem podczas tego pocałunku. Możesz ująć twarz partnera w swoje dłonie, położyć je na szyi lub po prostu objąć go w miłosnym uścisku. Najważniejsze w użyciu rąk podczas pocałunku jest okazanie partnerowi szacunku i respektowanie granic przez niego wytyczonych. Bardzo przyjemne, zarówno dla kobiety jak i dla mężczyzny, będzie wplatanie palców we włosy lub muskanie nimi płatków uszu. Pamiętaj, że dotyk jest bardzo ważny, bo gdy wasze ręce zwisają po bokach, wyglądacie i czujecie się tak, jakbyście nie byli zaangażowani w pocałunek.\nOdczytuj język ciała partnera.\nKażdy człowiek całuje odrobinę inaczej i każdy lubi co innego podczas pocałunków, nie ma więc jednego właściwego sposobu całowania się. Często mówi się, że ktoś całuje dobrze lub źle, ale kluczem do sukcesu nie jest wcale większe doświadczenie, ani zbytnia gorliwość tylko umiejętność właściwego czytania języka ciała partnera i odpowiadania na jego wskazówki. Jeżeli twój partner próbuje się wycofać, powinien być to dla ciebie znak, że trzeba trochę zwolnić tempo.\nDobry pocałunek polega na braniu i dawaniu, więc czytaj język ciała partnera i zwracaj uwagę na wszystkie wskazówki. Jeżeli twój partner chętnie oddaje twoje pocałunki, możesz powoli posuwać się dalej, aż do czasu, gdy oboje będziecie się z tym dobrze czuć. Jeżeli zwrócisz uwagę na wszystkie wskazówki, jakie wysyła ci druga osoba, na pewno zauważysz czy pocałunek się jej podoba, może nawet sama zacznie cię całować bardziej intensywnie, niż wcześniej.\nOpracuj swój styl.\nDobry francuski pocałunek, podobnie jak każdy inny rodzaj pocałunków, wymaga odrobinę praktyki. W miarę treningu będziesz stawał się coraz lepszy i coraz bardziej pewny swoich ruchów. Im większa praktyka w całowaniu się z jedną i tą samą osobą, tym większy komfort będziecie oboje odczuwać i wypracujecie określony styl, który sprawi dużo przyjemności wam obojgu.\nRozmawiajcie o tym. Wielu ludzi odczuwa trudności w rozmowie o intymności, jednak otwarta i jasna komunikacja jest niezbędna we wszystkich relacjach międzyludzkich. Jeżeli twój partner podczas pocałunku robi coś, co tobie zupełnie się nie podoba, powiedz mu o tym, ale zrób to bardzo delikatnie. Możesz jednocześnie pochwalić go za coś innego, żeby nie poczuł się obrażony. Nawet, jeżeli na początku obojgu wam nic nie wychodzi, możecie się przecież z tego wspólnie śmiać.\nBądź aktywnym partnerem. Jeżeli druga osoba całuje cię z języczkiem i to ci się podoba, nie siedź i nie czekaj na pocałunek, tylko sam go zainicjuj. Jeżeli natomiast nie podoba ci się sposób, w jaki całuje cię partner, nie bój się delikatnie zamknąć ust. Będzie to dla niego sygnał, że jego pocałunki nie odpowiadają ci.\nNie każdy lubi takie same pocałunki, więc nawet, jeżeli twój były partner coś bardzo lubił, musisz przyjąć do wiadomości, że nowy partner może lubić coś zupełnie innego. Musisz nauczyć się odczytywać sygnały i dopasować się do stylu partnera, ale pamiętaj, że to powinno działać w obie strony, więc ty także zasugeruj partnerowi swoje upodobania. Może wspólnie wypracujecie jakiś nowy, własny styl.\nNie ma reguły jak długo powinien trwać pocałunek. Jeżeli odczuwasz dyskomfort, w każdej chwili możesz przerwać. Jeżeli wszystko ci odpowiada, po prostu ciesz się pocałunkiem. W przerwie między pocałunkami możesz delikatnie ssać wargę partnera, na pewno mu się to spodoba. Po małym oddechu możecie spokojnie wrócić do całowania się.\nPamiętaj, nie myśl o tym za wiele, tylko to zrób.\nNiektórzy mają dość sztywny język, co może odstraszyć partnera. Staraj się utrzymywać język i usta elastyczne i rozluźnione. Teraz wystarczy tylko trochę praktyki.\nMożesz całować się nawet jeżeli jedno z was lub oboje nosicie aparat na zęby, musicie jednak uważać, by nie stykały się one ze sobą. Unikaj także dotykania aparatu językiem, możesz się niechcący zranić.\nNadmierne wydzielanie śliny podczas francuskiego pocałunku może całkowicie zepsuć romantyczny nastrój, ale nie martw się, podczas pocałunku możesz powoli spróbować przełknąć jej nadmiar. Jeżeli sprawia ci to problem, możesz przecież na chwilę przerwać pocałunek, przełknąć ślinę i zaraz powrócić do całowania.\nJeżeli jakiekolwiek zachowanie twojego partnera wprawia cię w zakłopotanie, staraj się go delikatnie odciągnąć od tego zachowania, a jeżeli to nie pomaga, powiedz mu po prostu "nie".\nNie gryź języka partnera, to może być bardzo bolesne.\nUnikaj żywności, która pozostawia w ustach nieprzyjemny smak, szczególnie czosnku, cebuli, mleka i brokułów. Oczywiście możecie jeść te wszystkie produkty, ale tylko we dwoje.\nNależy pamiętać, że przez pocałunki można zarazić się chorobami zakaźnymi, takimi jak chociażby katar, opryszczka, czy mononukleoza zakaźna.\nPamiętaj o świeżym oddechu. Jest to szczególnie ważne podczas francuskiego pocałunku, gdy masz otwarte usta. W tym celu utrzymuj stale higienę jamy ustnej i na wszelki wypadek noś przy sobie miętowe cukierki lub smakowe gumy do żucia.\nZęby to kolejny drażliwy temat. Nie chcecie przecież podczas pocałunku stukać się zębami, jest to nie tylko niezręczne, ale także może sprawić ból. Niestety czasami się zdarza, więc nie przejmuj się zanadto, jeżeli tobie też to się przytrafi. Możesz spróbować podczas pocałunku delikatnie przejechać językiem po zębach partnera, co stworzy wrażenie, że nie są one problemem. Wiedz jednak, że wiele osób tego nie lubi.\nJak sprawić, by seks małżeński był wciąż ekscytujący?Poradnik Seksualny\nCałowanie jest super a jeszcze lepiej smakuje jak to się robi z osobą którą się lubi :)\nJeśli chodzi o metody całowania to polecam też wypróbować metodę całowanie na glonojada.\nUwielbiam się całować na języczki. Polecam każdemu doznania świetne :)\nPocałunek z języczkiem nie powinien być wymuszony, to musi być coś naturalnego, a jeśli nie potrafi ktoś tego wyczuć, to może nie jest to ta właściwa osoba i to bardziej zauroczenie niż miłość, a jeśli ktoś uważa, że ma i tak problem z pocałunkiem z języczkiem niech postępuje według artykułu.\nNie, nie każdy to potrafi, trzeba wiedzieć jak to się robi, a nie na siłe wpychać język komuś do gardła, delikatnie z gracją i uczuciem.\nChyba kazda to potrafi haha\njo, potem będziecie mieć te same choroby\nUsta kobiety pachną mlekiem, szczególnie gdy ma na imię Mućka !\nGdy cos do kobiety czujesz a ona do ciebie to pocałunek francuski jest wspaniały i niezapomniany. Usta kobiety pachną mlekiem\nDo użytkownika "mlody"; idź propagować swoje pedalstwa gdzie indziej\nPatrzę na zdjęcia i widzę tylko heteropary. A co z gejami i lesbijkami? Przecież oni też się tak całują! To jest jawna dyskryminacja.\nOj pocałunek ten właściwy jest obłędny mój mąż tęż cudownie się całuje i nie tylko od tego wszystko się zaczyna ciary przenikają Twoje ciało ty unosisz się w powietrzu nie liczy się czas ani miejsce jesteśmy tylko my. Oczywiście jak osoba umiejąca się całować trafi na przeciwieństwo gdzie ona albo on obślinią ciebie język wkładają do migdałek fujj to ochyda\nMoim zdaniem to musi być odpowiednia osoba, miałem pewien okres gdy poznawałem pewną dziewczynę, za nic w świecie nie ciągnęło mnie do pocałowania jej, a ona dziwnie próbowała mnie podejść abym to zrobił, jakoś szybko się to rozpadło, gdyż nic mnie w niej nie pociągało. Później poznałem inną, pierwszy pocałunek był obłędny. To była po prostu chwila, spojrzeliśmy sobie w oczy po czym nagle zbliżyliśmy się do siebie i zaczęliśmy się całować. Było to na tyle przyjemne że spędziliśmy tak pół nocy. Jedynym problemem było to że kręciło ją gryzienie mojego języka, jak jej zwróciłem uwagę odpowiedziała mi abym też ją ugryzł.\nJa po raz pierwszy całowałam się ze starszym chłopakiem, który był juz doswiadczony. Haha w takich sytuacjech trzeba sie denerwować, on nie wiedział że to z nim ten 1 raz :D Więc jak się całowalismy to była masakra booo zrobiłam to mało umiejętnie WIĘC MARTWCIE SIĘ!!!\nW przeciwienstwie do tego, co czytam ponizej "to" nie zawsze wychodzi samo, ale trzeba sie nauczyc, a przeswiadczenie, ze samo wychodzi wynika prawdopodobnie z waszej niewiedzy i braku wrazliwosci na druga osobe. Najgorsze z mozliwych bledow moim zdaniem to sztywny jezyk wpychany do ust, nieswiezy oddech i wdmuchiwanie powietrza w usta partnera. Przechodzi ochota na wszystko. Prawda jest taka, ze porady sa naprawde dobre i nawet jesli ktos potrafi dobrze calowac to warto przeczytac. Umiejetny pocalunek i stopniowe zbudowanie napiecia potrafi mocno rozpalic kobiete, brak wyczucia potrafi za to mocno odstarszyc i zniechecic.\nPamiętam że bardzo się stresowałam pierwszym pocałunkiem. Ale niepotrzebnie! Oboje byliśmy niedoświadczeni, więc gdy coś nie wychodziło to śmialiśmy się, że 'trzeba trenować więcej', a jak już zaczęło wychodzić, mój kochany dalej się śmieje i mówi, że 'jest wspaniale, ale poćwiczyć zawsze można'. I wcale nie trzeba do tego jakichś poradników, samo wyjdzie. A jak nie wyjdzie, to trzeba spróbować jeszcze raz! Powodzenia! :)\nJeju, pamiętam jak bardzo się bałam tego pocałunku.. Wydawało mi się, że po prostu nie potrafię, ale gdy w końcu doszło do tego do czego miało dojść wszystko już było proste :> Choć przyznaję, że za pierwszym razem wydało mi się to trochę obleśne, hehe ale już ponad miesiąc jestem z moim kochanym i sie chyba wyćwiczyliśmy :> życzcie powodzenia, bo naprawdę fajny z niego chłop! :3\ndo tego nie sa potrzebne poradniki, wychodzi samo w praniu ;)\nJa osobiscie nigdy tego nie robilam. Bardzo bym chciał. Mam na oku pewną osobę ale nwm czy w pierwszy dzień chodzenia wypada ? On się tym nie zrazi ?\nDo francuskiego pocałunku więź między partnerami musi być silna. Nie może być oporów w stylu ,,spróbujemy, może się uda". Jeśli jest między dwojgiem silna chemia, pocałunek francuski przyjdzie sam. Jeśli towarzyszy mu dotyk i bliskość stref intymnych, może nawet dojść do orgazmu.\nKażdy na początku się boi , ale sami zobaczycie , że to łatwe już podczas pierwszego pocałunku. To po prostu samo z siebie wychodzi! Powodzenia i więcej odwagi ! ;*\nprzychodzi czas że ci to samo przyjdzie powodzenia w całowaniu:*\nHmm .. no właśnie we wtorek chcemy z moim chłopakiem spróbować francuskiego pocałunku .. strasznie się boje , że się nie uda .. ;( .\njezu dzieci moje kochane ..!\ncałujesz sie wkładasz jezyk a potem wychodzi samo z siebie ..\nco wy macie za problemy ..\nJa ostatnio się całowałam z języczkiem. Starałam się, ale byłam zrelaksowana. On potem powiedział mi, że jestem beznadziejna, a ja chcę Mu pokazać, że tak nie jest :( Co sobić???\na no, czytam tak właśnie to wszystko,ale czytam po raz drugi, bo wczoraj był mój pierwszy pocałunek francuski ^^ już tu raz byłam, czytałam tyle razy, ale to na prawde nic nie daje. jak już jesteś z partnerem i jak ma sie odbyc ten pocałunek to już serio jest łatwo. mam 13 lat i całowałam się już bardzo dużo razy , ale nigdy z języczkiem, aż do wczoraj ^^ naprawde, ja tak się zawsze bałam, ale jak już z NIM tam byłam to totalnie się wyluzowałam (bo na pewno źle byc spiętym) no i poszło! :D nie ma co się denerwowac;) pozdro.\nJa juz sie raz calowalem z języczkiem, ale teraz chodze z dziewczyna z 4 miesiace i jest wszystko ok ,jedyne czego Ona sie boi to wlasnie francuski pocałunek, gdy daje jej buziaka w usta i chce troche dluzej przytrzymac, ona odchyla głowe. jej przyjaciolka mowi ze jeszcze sie boi ;(\nNie ma się czego bać^^ stres może wszystko skomplikować. Moim pierwszym pocałunkiem ever był od razu francuski. Tańczyłam z kolegą na imprezie i on nagle zaczął mnie całować (teraz jesteśmy razem^^) nawet nie miałam czasu pomyśleć co się dzieje oddałam pocałunek instynktownie. Było bosko ^w^\nNie ma się czego bać. ; ) W sumie nie jestem jeszcze tak bardzo doświadczona i pamiętam swój pierwszy francuski pocałunek ... O Boże ! Ale to był stres. ;D Ale tylko na początku, później szło jak z płatka. ; )\nMój pierwszy raz jeszcze nie nastąpił i strasznie się go boje że coś spaprze przeczytałem to wszystko plus kom ze 3 razy ale i tak się boje ponieważ moja dziewczyna jest już "doświadczona"\npierwszy pocałunek nie był łatwy, bo zupełnie mi nie wychodził, ale z czasem uczyłam się... teraz uwielbiam w taki sposób okazywać miłość i dotykając ust oraz języka danej osoby to jest wspaniałe przeżycie ;))\nJa mam inny problem moja dziewczyna całowała się już pare razy a ja nie nie wiem co robić :( Boje się że mi nie wyjdize\nno ja mam inny problem, moj chlopak sie ze mna calowal, ale nie umie niczego...sam zauwazyl ze zle to robi i sie zrazil, co ja mam zrobic??\nnie ma czego się bać, na prawdę...ja moge robić to godzinami..i za pierwszym raazem tez sie bałam ale sama wiesz co robić, tak sama z sb:DD\nTeż miałem taki dylemat, ale z czasem samo przyjdzie. Powodzenia :D\nTo normalne że się boicie, ale jak przychodzi ten moment to tego nie odczuwacie.\nLudzie nie bójcie się pierwszego pocałunku ;D ja byłam na maksa nieśmiała osoba, tez martwiłam się ze mi nie wyjdzie ale to nie ma co sie bać ;D serio, może trudno wam uwierzyc ale sami się przekonacie :) pozdro :D\nnie bój się to tylko odczucia są straszne ale sam pocałunek jest super wiem to z własnego doświadczenia xb\nJak sprawdzić czy ma się miękki lub sztywny język?\nBoże ludzie nie bójcie się tego. Musicie wiedzieć tylko czy tego chcecie, jak tak to zacznijcie od drobnych pieszczot, a potem wyjdzie samo nawet nie będziecie wiedzieć kiedy.:)\nno pomogło tylko talej sie troche boje bo on już tyle razy sie całował a ja jeszcze nigdy ;/\nTroszkę pomogło... ale i tak dygam. ale w końcu trzeba się przełamać... najgorsze jest to że należę do osób ze sztywnym językiem ;/\nEj ja mam 14 lat chłopak chce się całować z języczkiem ale ja nie kumam jak za bardzo wytłumaczcie mi prosić-ej plis;)\nkurcze ja tego nie potrafie boje sie tego że coś sie nie uda :( mam dopiero 12 lat wiem że to troche za szybko ale mój chłopak już chce sie całować z języczkiem a ja sie boje:(\nI teraz nie wiem co mam zrobić PROSZE POMOCY !!!!!! :( :(\nkurde ciężkie to mam dopiero 13 lat partnerka też i kazał mi to czytać\nej boję się ;( mam 14 lat a mój chłopak 16 . on jest doświadczony w całowaniu z języczkiem a ja nie ;( mamy się za kilka dni spotkać i będziemy się całować po francusku , on chce a ja nie , nie chce mu powiedziec że nie chce :[ pomóżcie jak się nauczyć?\nOczywiście, że nie każdy potrzebuje wskazówek w tej materii, podobnie jak w wielu innych sprawach życia codziennego. W pierwszej chwili sam również zamierzałem pominąć tę poradę, ale z ciekawości zajrzałem i ... bardzo mi się spodobała. Nie każdy potrafi tak ładnie i ciekawie pisać o sprawach z pozoru prostych, jak np. wiązanie sznurówek, choć każdy często to robi. Gratulacje dla autorki/a. Pozdrawiam (i, jeśli jest nim kobieta to całuję, choć bez języczka ...)\nA propos innych komentatorów: znacznie bardziej mnie razi, gdy ktoś "mędrkuje" w komentarzach, albo wykorzystuje je do przesyłania pozdrowień osobom sobie bliskim, ale zupełnie obcym innym czytelnikom. Nie zaglądajcie również do porad w materii, w której już czujecie się mistrzami, lub przerwijcie czytanie po kilku zdaniach, natomiast co do przesyłania pozdrowień, to używajcie kartek pocztowych, e-maila lub "sms-a" ...\nMój 1 raz bez porad...\nMoim zdaniem nie trzeba nawet tego dokładnie czytać, pewnego dnia umówiłem się z dziewczyną którą znałem długo, zazwyczaj przed takimi wypadami uważam na swój świeży oddech, ale coś między nami tak zaiskrzyło. Leżeliśmy na łóżku wygłupiając się, zacząłem ją przytulać, aż przybliżyłem swoją głowę do jej i patrząc sobie w oczy zderzyliśmy się powoli ustami, najpierw był jeden cmok, ale potem otworzyliśmy w jakiś sposób usta i się zaczęło, człowiek sam nie wiem co ma robić a jednak zrobiło się samo...\nMój pierwszy raz bedzie na sylwestra trzymajcie kciuki\nEj miałam podobnie (też bez porad).\nPozdro dla mojego skarba ;*\nbylo 1 raz bez porad :))\nU mnie pierwszy raz też sie odbył bez porad.\nWychodzi samo z siebie, nie martwcie się, będzie dobrze ;>.\nz języczkiem :D\nbył pierwszy raz i udało się bez żadnych porad . ;>\npocałunekcałowanie siępocałunek francuskipocałunek z języczkiemcałowanie się z języczkiempocałunek z języczkiem instrukcjapocałunek z dziewczynąpocałunek z otwartymi oczamipocałunek z języczkiem jakszkoła całowania


Cannon Fort Cát Bà. 177 metrów nad poziomem morza,\nZlokalizowany na wysokości 177 metrów nad poziomem morza fort jest jedną z głównych atrakcji Cat Ba. Obiekt wybudowany przez Japończyków podczas II wojny światowej służył między innymi, jako punkt informacyjny. Strategiczna lokalizacja obiektu sprawiła, ze brał on udział w kolejnych konfliktach na terenie Indochin, a obecnie jest jednym z najlepszych punktów widokowych, z którego można podziwiać zatokę Ha Long.\nPierwsza połowa Cannon fort – Cát Bà\nPrzerywnik – zabawa w Robinsonównnon fort\nDruga połowa Cannon fort – Cát Bà\nFinał Cannon fort – Cát Bà\nCannon fort – Cát Bà- informacje praktyczne\nTrasa rozpoczyna się na tyłach miasta. Podczas marszu nie tylko musimy się skupić na trasie, ale także uważać na skutery (pamiętam z Hanoi że upadek na chodnik jest bolesny!). Co jakiś czas na poboczu pojawiają się znaki informujące nas, że nie zabłądziliśmy, a po pół godziny od rozpoczęcia wycieczki docieramy do głównej Bramy Cannon Fort.\nPrzyznam, że czasem lubimy sobie utrudniać życie. Chodzimy drogami, na które przypadkowo się natkniemy, ufamy intuicji i nabijamy na licznik dodatkowe kilometry. Po pokonaniu dość stromej (i długiej) ścieżki, tuż przy kasie biletowej, zobaczyliśmy wąską dróżkę. Ścieżka ta, według mapy miała nas doprowadzić do plaży. Na początku ścieżka była dość szeroka, ale wiadomo – im dalej w las, tym ciemniej (albo gęściej i bardziej stromo). Tropikalny gąszcz, rwący strumień i ostre kamienie napotkane po kilkudziesięciu minutach marszu skutecznie nas zniechęciły do nocnego powrotu w te rejony (wiadomo – ciemno, stromo, plecaki ciężkie, więc łatwo zrobić sobie krzywdę). Trochę zawiedzeni wspinamy się pod górę – w końcu celem był Cannon Fort.\nKupujemy bilety – za bagatela 40.000 VND (6,3 PLN) za osobę i przekraczamy bramę. Naszym oczom zamiast obiecanych bunkrów, armat i magazynów pojawiła się długa i kręta droga w górę. Pokonując kolejny etap trasy mogliśmy podziwiać zatokę Ha Long. Po drodze napotykamy turystów na skuterach, kilka dzików i stado kóz, które barykaduje nam drogę. Po drobnych pertraktacjach zwierzęta na chwilę się przesuwają, pozwalając nam przejść. Jesteśmy już prawie na miejscu.\nNa szczycie wzniesienia przywitała nas plan Cannon Fort. Czas wybrać kierunek zwiedzania. Do wyboru mieliśmy ścieżkę prowadzącą przez las, oraz tą bardziej przystosowaną dla turystów.. Fort Armatni jest nie tylko pięknym punktem widokowym, (o czym przekonaliśmy się już po drodze). Oprócz tego, obiekt jest labiryntem złożonym ze ścieżek, tuneli i magazynów. Spędziliśmy ponad godzinę pokonując labirynty tuneli. Na końcu trasy na zmęczonych podróżnych czeka restauracja, w której mogą odpocząć i uzupełnić zapasy energii przed powrotem do miasta, oraz –oczywiście- nacieszyć oko kolejnymi pięknymi widokami zatoki Ha Long.\nAdres: TT. Cát Bà, Cát Hải, Hajfong, Wietnam\nGodziny otwarcia: pn – nd; 7:00 – 18:00\nTelefon: +84 98 659 63 63\nCena: 40,000 vnd\nSpóźnione Halloween, czyli Kutna Hora - kaplica czaszek