You make me heart attack: kwietnia 2016\nThirty four / To the other side\n'Najmniejsze rzeczy mogą uczynić nasze życie wielkim'\nDane mi jest stać na tyle blisko Rebecci, by wyczuć od niej drażniący zapach alkoholu. Na stoliku nieopodal zauważam kieliszek i dwie butelki wina – obie opróżnione niemal całkowicie. Wpatruje się we mnie w mordem w oczach, lecz sekundę późnej wybucha serdecznym śmiechem. Ledwo utrzymuje równowagę, gdy próbuje podnieść się ze swojego miejsca. Odruchowo cofam się krok w tył, by stanąć za Christianem, który jest jeszcze bardziej zdziwiony ode mnie. Nie mam pojęcia, jak udało jej się tutaj wejść, bo oczywistą rzeczą jest to, że nie została tutaj zaproszona.\n- Przyszłam ciebie… a ciebie nie było – oskarżycielsko wskazuje na niego palcem. – Annie, jak się cieszę! – piszczy, nieudolnie podchodząc w naszym kierunku. Jest niepokojąco zadowolona moim widokiem, chociaż to zapewne sprawka trunku, którego ma w swoim organizmie dosyć sporo.\n- Co tutaj robisz?!\n- Mia-miałeś być sam. Jesteś z nią – wyciąga do mnie rękę, lecz musi cofnąć się o dwa kroki, by nie upaść na podłogę – A powinieneś być ze mną, tak nam ładniee… a wam niee…\n- Uważaj na słowa – warczy, na co odruchowo ściskam jego dłoń jeszcze mocniej. Z każdą sekundą denerwuje się coraz bardziej, a ja zaczynam się bać, że to nie skończy się dobrze. Nie martwię oczywiście o Christiana, bo wiem, że nie uderzyłby kobiety – martwię się o mnie, bo jeszcze chwila, a rzucę się na tą pijaczkę i wydrapię jej oczy.\n- Nie znudził się tobą, Annie? Chyba, że.. och, rozumiem! To tylko seks, był taki film kiedyś! Ty jesteś tylko troooszeczkę grubsza… no i z dzieciakiem – po raz kolejny dzisiaj wybucha śmiechem. Obraca się wokół własnej osi, ale upada na kanapę, co tylko potęguje jej rozbawienie. Nie chodzi nawet o obrazy padające z jej ust, do tego się dawno przyzwyczaiłam i nie robią one na mnie zbyt piorunującego wrażenia. Chodzi o to, że w ogóle miała czelność się tutaj pojawić. Przez kilka dni bezkarnie mogła triumfować, być może nawet próbowała na nowo zbliżyć się do Christiana. Nie wiem i nie chcę tego wiedzieć. Zaczęliśmy wszystko od nowa, co znaczy, że w moim życiu nie ma miejsca na Rebeccę – nigdy nie powinno być, nie jest tego warta.\nSzatyn wyszarpuje się z mojego uścisku i jakimś cudem udaje mu się podnieść kobietę z miejsca. Informuje, że za minutę jest z powrotem, po czym wyciąga z kieszeni telefon w celu skontaktowania się z kimś. Ani na moment nie ruszam się ze swojego miejsca, nawet gdy oboje znikają mi z pola widzenia. Powinnam się przyzwyczaić do tego, że moje życie na każdym kroku jest pełne niespodzianek, niekoniecznie tych dobrych.\n- Załatwione – jak przez mgłę dochodzi do mnie głos Brewera, który nagle pojawia się w pomieszczeniu. Uśmiecha się pokrzepiająco, obdarzając delikatnym pocałunkiem moje czoło. Na moment przymykam oczy i zaciskam pięści na jego marynarce.\n- Jak ona tu weszła?\n- Bardzo dobre pytanie – odpowiada. Unosi do góry mój podbródek, zmuszając mnie, bym na niego spojrzała. – Grunt, że już jej nie ma. Założę się, że gdy wytrzeźwieje, nie będzie niczego pamiętać.\nMimowolnie unoszę w górę kąciki ust, choć ta sytuacja nie jest wcale zabawna. Chciałam zacząć od nowa, lecz teraz widzę, że nie będzie to całkowicie możliwe.\n- Też bym wolała zapomnieć – kwituję. Gdy chce coś powiedzieć, przykładam wskazujący palec do jego ust. – Nie, proszę. Uznajmy, że to się nie wydarzyło, jestem tym zmęczona. W czym mogę spać?\nChristian uśmiecha się chytrze, całując lekko opuszek. Dopiero po chwili uświadamiam sobie, iż powinnam jednak sformułować to pytanie nieco inaczej. Tak, zdecydowanie.\n- Musisz w czymś spać?\n- Dystans, Brewer. Dużo dystansu – upominam go, całą sobą walcząc z chęcią wybuchu śmiechem. Jego mina jest po prostu bezcenna. Rzadko spotykał się z jakąkolwiek odmową ze strony kobiet. Cóż, niech lepiej się do tego przyzwyczaja. Wszystko, co jest między nami, zarówno dla mnie i dla niego stanowi swego rodzaju nowość. Jak ognia unikałam poważnych związków, bałam się kolejnego zawodu.\n- Zaczynamy od jutra?\nUnoszę brwi z politowaniem, obserwując jego zachęcający uśmiech. Gdyby nie sytuacja sprzed kilku minut, zapewne po raz kolejny bym mu uległa, lecz nie tym razem. Marzę jedynie o tym, by zamknąć oczy i wreszcie zasnąć. Zdecydowanie za dużo wrażeń jak na jeden dzień.\n- Nawet o tym nie myśl – kwituję, po czym wreszcie daje za wygraną. – A więc?\n- Coś na pewno się znajdzie – mówi, a sekundę później składa na moich ustach pocałunek i prowadzi mnie w stronę sypialni.\nGdy się budzę, w dalszym ciągu tkwię w uścisku Christiana. Uśmiecham się pod nosem, całując delikatnie jego nagi tors. To była moja pierwsza spokojna i całkowicie przespana noc praktycznie od tygodnia. Budzik zadzwoni dopiero za około piętnaście minut, więc mogłabym spokojnie jeszcze przez jakiś czas bezkarnie tkwić w ramionach szatyna. Dzisiaj kolejny już mój pierwszy dzień w pracy. Niby nic szczególnego, a denerwuję się bardziej niż te kilka miesięcy temu, choć wtedy nie wiedziałam dokładnie, co mnie czeka. Teraz wiem, lecz nie zmienia to faktu, iż jestem autentycznie przerażona. Muszę przygotować się na przesłuchanie Stelli, nie da się zbyć byle jakim tłumaczeniem. Szczerze mówiąc, ona obchodzi mnie najmniej. Nie chcę, by dowiedziała się o mnie i Christianie – ani ona, ani nikt inny z firmy. Przez tyle czasu perfekcyjnie ukrywaliśmy nasze bliższe relacje, oby teraz było to równie proste.\nJeśli nie zaryzykuję, nigdy sobie tego nie wybaczę. Nie zaczynaliśmy jak każda normalna para, my po prostu zaczęliśmy ze sobą sypiać. I to był błąd, a teraz mamy szansę, by jakoś spróbować go naprawić.\nWyplątuję się z uścisku mężczyzny, uważając, by go nie zbudzić. Kroki kieruję do kuchni, mój organizm rozpaczliwie potrzebuje porannej dawki kofeiny. Nie zauważam nigdzie pani Jones, może to nawet lepiej. Uwielbiam ją, lecz nie miałabym siły ani ochoty na tłumaczenia, czemu przez jakiś czas się tutaj nie pojawiałam. A pytałaby na pewno. Czekając aż napój nieco ostygnie i nada się do picia, postanawiam sprawdzić, czy Christian już się obudził.\nGdy wchodzę do pomieszczenia, mężczyzna już nie śpi. Patrzy na mnie i oddycha z ulgą. Nie za bardzo rozumiem. Czyżby założył, iż wyszłam w środku nocy i wróciłam do siebie?\n- Myślałem, że mi uciekłaś.\nPosyłam mu ciepły uśmiech. No tak, to z mojej strony byłoby bardzo typowe. Jestem dorosła i winnam raczej akceptować konsekwencje swoich czynów, a nie unikać ich i udawać, że nie istnieją. Zajęło mi to dość sporo czasu, lecz wreszcie przyswoiłam sobie tę wiadomość. Lepiej późno niż wcale, prawda?\n- Mam dość uciekania – stwierdzam. Chcę być blisko niego. Potrzebuję tego niczym powietrza. Jeżeli ledwo wytrzymałam bez niego tydzień, a byłam praktycznie na skraju załamania nerwowego, jak niby miałabym zacząć w Chicago wszystko od początku? Coraz bardziej dociera do mnie, jak wielką i nieprzemyślaną w ogóle głupotę chciałam popełnić. W niebezpieczny sposób się od niego uzależniłam, co w żadnym wypadku nie jest dobre. Chcę słyszeć jego niski głos, czuć jego elektryzujący dotyk. Chcę zasypiać wtulona w niego, gdyż wtedy wiem, że nic mi się nie stanie.\nNie, to nie jest dobre. Ale skoro nazywa się to uzależnieniem, nie chcę iść na odwyk.\nSiadam na nim okrakiem, biorąc w posiadanie jego usta. Dotyka nagiej skóry na moich plecach, pnąc się w górę do zapięcia mojego biustonosza. Mimo iż pragnę go jeszcze bardziej, aniżeli on pragnie mnie, nie mogę mu na to pozwolić. Wczoraj coś ustaliliśmy – przez jakiś czas zero seksu. Niech sytuacja chociaż trochę wróci do normy. Jednak sądząc po tym, jak moje ciało reaguje na jego bliską obecność, wytrwanie w tym postanowieniu będzie wyjątkowo trudnym zadaniem.\n- Muszę wrócić do siebie i się przebrać.\n- A co ty na to, żeby cały dzień zostać tutaj?\n- Zapomniałeś? – unoszę zaskoczona brwi, przez co posyła mi pytające spojrzenie. – Dzisiaj mój pierwszy dzień w pracy, nie chciałabym się spóźnić.\nSłyszę jego serdeczny śmiech, a zaraz nasze wargi po raz kolejny się stykają. Owszem, sto razy bardziej wolałabym spędzić czas w towarzystwie szatyna, jednak te plany muszę przenieść na inny termin. Ciekawi mnie reakcja Stelli, gdy znowu zobaczy mnie przy biurku. Nie wymyśliłam wprawdzie wytłumaczenia, którym mogłabym zbyć jej wszelkie pytania, lecz mam nadzieję, że jakiś pomysł wpadnie mi do głowy. W przeciwnym razie będę improwizować, mimo iż nie zawsze wychodzi mi to najlepiej.\n- Więc dotrzymać mi towarzystwa – przyciąga mnie do siebie, gdy próbuję z powrotem stanąć na nogi. – Żeby była jasność. Mówię to jako twój szef.\n- Sprytne zagranie, ale nie tym razem – stwierdzam, szybko wyswobadzając się z jego uścisku. – Ty też się spóźnisz, tak tylko ci przypominam.\n- Ale pomyśl! – nie ma zamiaru dawać za wygraną. – Nie wrócisz po swoje rzeczy, bo nie będziesz musiała się przebierać. Po co masz niepotrzebnie tracić czas?\nKręcę z rozbawieniem głową, biorąc do rąk sukienkę i buty z wczorajszego wieczoru. Ku niezadowoleniu szatyna znikam w łazience, by z powrotem je na siebie założyć. Z rozczochranymi włosami i zerowym makijażem wyglądam o wiele gorzej niż te kilka godzin temu, lecz aktualnie nie mam zbyt wielkich możliwości, aby móc doprowadzić się do porządku.\n- Musiałaś, prawda? – pyta, gdy dołączam do niego w kuchni. Bierze łyk kawy, którą wcześniej przygotowałam również dla niego.\nPani Jones z powodu choroby przez kilka dni została w domu, więc kolejne dwadzieścia minut spędzamy na wspólnym przygotowaniu śniadania. Tak jak to robią normalne pary. Minie trochę czasu, zanim w pełni to sobie uświadomię. Ja i Christian. Czyż nie brzmi to co najmniej irracjonalnie? Może i tak, ale na tym właśnie opiera się ludzka egzystencja. Na irracjonalności.\n- Nie będziesz miała nic przeciwko, jeśli Jason cię odwiezie? Przed dzisiejszym zebraniem muszę jeszcze zająć się paroma sprawami.\nChciał spędzić ten dzień ze mną, podczas gdy ma do zrobienia milion istotniejszych rzeczy. Nie chcę, żeby poświęcając uwagę mojej osobie, zaniedbywał swoje obowiązki. Poza tym trudno byłoby wytłumaczyć mi się z tego, że w mój pierwszy dzień Christian zadał sobie ten trud i przyjechał po mnie.\n- Do zobaczenia potem – mówię, ostatni raz go całując i kieruję się w stronę windy. Czuję, że ten dzień będzie dobry. Przecież musi być.\nW drodze między parterem a ostatnim piętrem zostaję zaczepiona przez ponad dwadzieścia osób, które cieszą się, że wróciłam i znowu będą mogły codziennie mnie widywać. Nie powiem, jest to bardzo miłe, ale też ogromnie kłopotliwe i krępujące. Nie sądziłam, że mogę być osobą, za którą ludzie tęsknią bez żadnego wyraźnego powodu. Nie sądziłam również, iż kiedykolwiek jakiś mężczyzna spojrzy na mnie inaczej aniżeli na swoją kolejną jednonocną przygodę. Życie jest pełne niespodzianek. Nie, żebym jakkolwiek miała coś przeciwko temu.\nClarie czeka cierpliwie przy drzwiach windy, by od razu zamknąć moje ciało w stalowym uścisku. Niektórzy, przechodząc obok, zaszczycają nas zdziwionymi spojrzeniami. Płacząca i jednocześnie krzycząca w niebogłosy kobieta potrafi zrobić niemałe przedstawienie. Odwzajemniam jej gest, cicho śmiejąc się pod nosem. Dopiero teraz uświadomiłam sobie, jak bardzo brakowało mi tego wszystkiego. Obym już nigdy nie musiała przekonywać się, jak to jest.\n- Chryste, nie masz pojęcia, jak się cieszę! – piszczy przejęta i chwyta moją dłoń, gwałtownie pociągając w sobie tylko znanym kierunku. – Mam ci tyle do opowiedzenia. Skoro już tu jesteś lepiej dla ciebie, żebyś się nigdzie nie wybierała, bo następnym razem skopię ci dupę. Jasne?\n- Jak słońce – potwierdzam, salutując niczym żołnierz na służbie.\nPrzez tydzień musiała trzymać język za zębami, ponieważ nie chciałam, by mówiła o czymkolwiek związanym z pracą tutaj. Oczywiście wiadomości o Stelli nie mogła tak po prostu przemilczeć, ale poza tym nie mam bladego pojęcia, co działo się tutaj przez czas mej nieobecności. Daniels będzie w swoim żywiole, jest lepsza niż niejeden portal plotkarski.\n- A więc! Pamiętasz, jak kiedyś Meghan… wiesz, ta z księgowości, na pewno ją kojarzysz…\n- Ana? – dobiega do nas zaskoczony głos Evans. No tak, prędzej czy później musiałam się tego spodziewać. Wolałabym jednak, by było to raczej później. O wiele później.\nObie odwracamy się w jej kierunku, Clarie ledwo powstrzymuje śmiech. Nie jest zbytnio zadowolona moim widokiem, chyba nawet nie próbuje tego ukryć.\n- To ja może… coś tam miałam zrobić – stwierdza rudowłosa, momentalnie znikając z pola widzenia. Założę się, że chowa się za ścianą, za nic nie przepuści takiej okazji. Żywię nadzieję, iż niedługo pojawi się Christian i zechce pokazać swojej nowej pracownicy zakres obowiązków, tym samym ratując mnie przed tą konwersacją.\n- Jednak wracasz. Jak przekonałaś do tego Christiana?\nNie za bardzo wiem, co winnam jej odpowiedzieć. Na pewno nie prawdę, to absolutnie nie wchodzi w grę. Nie musiałam go do niczego przekonywać, to on nie chciał odpuścić, dopóki się nie zgodziłam.\n- Kiedy wczoraj od niego wyszłaś, był cały w skowronkach. Widziałam go dzisiaj, ma aż za dobry humor – spogląda w moją stronę z wyraźnym wyrzutem. Jednak udało mu się dotrzeć tutaj przede mną.\n- Coś mi sugerujesz?\nPrzyznam szczerze, iż nie do końca pojmuję jej tok myślenia. Dosłownie wszędzie doszukuje się jakiegoś drugiego dna lub seksualnego podtekstu, co często oczywiście idzie ze sobą w parze. Po części może i ma rację, lecz nawet wszechwiedząca Stella czasami się myli. Nie spałam z Brewerem, by odzyskać posadę. W ogóle nie musiałam nic robić.\n- Nie wiem, a powinnam? Obserwuję cię, Annie.\n- Kupić ci lornetkę? Będzie łatwiej.\n- Mało zabawne – warczy, krzyżując ręce na piersi. – Mogę chociaż dowiedzieć się, dlaczego postanowiłaś odejść?\n- Mówiłam już, sprawy osobiste.\nNie chcę, by dłużej drążyła ten temat, a ciągłe powtarzanie jednego i tego samego powinno już dawno ją znudzić. Zgoda, o wiele łatwiejsze będzie wyjawienie wszystkiego, lecz doskonale zdaję sobie sprawę z tego, jak moje życie wyglądałoby dalej. Pewne jest to, iż nie mogłabym tutaj pracować, Stella na każdym kroku albo szydziłaby ze mnie, albo znalazła sposób, by uprzykrzyć mi życie. W końcu mam coś, czego ona nie ma i nigdy, mam nadzieję, mieć nie będzie – Christiana.\n- Skoro tak… powodzenia w pierwszym dniu pracy – uśmiecha się na odchodnym, a po chwili zostaję sama na korytarzu.\nPowodzenia. Przyda się. Nawet bardzo.\nOd autorki: Ostatnio każdy rozdział kończę chwilę przed dodaniem, nawet go nie sprawdzając. Tak jest i tym razem, lecz mam nadzieję, że nie ma zbyt dużo błędów. Ale ej! Wyrobiłam się w terminie, także jakiś progres jest. Dzisiejszy dzień był dosyć męczący, więc zamiast jakoś się rozpisywać, pragnę jedynie obwieścić, że wszelkie zaległości postaram się nadrobić jutro, ewentualnie w poniedziałek, jeśli znajdę czas. Oby rozdział Wam się spodobał. Do następnego!\nCopyright by Lexi H. o 14:23 13 komentarzy:\nThirty three / Never fear shadows\n'Miłość bez jednej choćby rany to nie miłość'\nMniej więcej w porze obiadowej budzi mnie telefon od Alison. Dopiero po chwili orientuję się, że zasnęłam na kanapie z pilotem w ręku, oglądając powtórkę najnowszego odcinka Modern Family. Po powrocie do mieszkania nie miałam ani siły, ani ochoty na coś bardziej ambitniejszego, kilka nocy bez snu wreszcie dało o sobie znać. Za siedem godzin pojawi się tutaj Christian, by zabrać mnie na kolację. Nie mam zielonego pojęcia, w co się ubiorę, ale to akurat jest sprawa drugorzędna. Nie wiem, jak ma teraz wyglądać nasza relacja i boję się, że nic dobrego z naszej dzisiejszej rozmowy nie wyniknie.\n- Annie, skarbie, powiedz, że jesteś u siebie – zatroskany głos cioci dochodzi do mnie dopiero po chwili. Szczelniej przykrywam się kocem, ponownie przymykając oczy.\n- Jestem. A czemu?\n- Wspaniale! – nieco dziwi mnie jej przesadny entuzjazm. Nie powiedziałam Gilbertom, że jednak zostaję w Nowym Jorku, więc może chodzi właśnie o to. Jeśli tak, muszę jak najszybciej wyprowadzić ją z błędu. – Dosłownie za dwie minuty u ciebie jestem, do zobaczenia.\nRozłącza się, zanim odpowiadam. Niechętnie podnoszę się, rozciągając mięśnie ramion. Powolne kroki kieruję do kuchni, by przygotować dla mojego gościa kubek gorącej kawy. Czuję, że będziemy miały o czym porozmawiać.\nAlison po przekroczeniu progu zdaje się mnie ignorować. Rozgląda się po salonie, idzie do kuchni i natychmiast biegnie do sypialni. Cały czas mruczy coś pod nosem, lecz nie jestem w stanie tego usłyszeć. Nie komentuję jej zachowania, nie mam pojęcia jak. Niecodziennie ktoś robi sobie w moim mieszkaniu wycieczkę krajoznawczą. Raczej się do tego nie przyzwyczaję.\n- Nie ma – stwierdza, gdy wreszcie zajmuje miejsce na kanapie. Wlepia we mnie swój świdrujący wzrok, pod którego wpływem zaczynam odkrywać w pomieszczeniu warte obserwacji przedmioty. Nie jestem w stanie spojrzeć jej w oczy. Kobieta ma to do siebie, że wyciągnie z każdego absolutnie wszystko, co chce usłyszeć. A ja nie mogę na to pozwolić.\n- Czego nie ma?\n- Spakowanych walizek. Biletu. Niczego nie ma. Proszę, powiedz mi, że jednak zmieniłaś zdanie.\n- Właściwie to… zamierzałam do was przyjść i powiedzieć o tym osobiście – zaczynam. – Nie. Nie wracam do Chica…\nNie dane mi jest dokończyć zdania, gdyż niemal od razu Alison zamyka mnie w swym stalowym uścisku. Piszczy ze szczęścia głośniej niż Ariana, kiedy na dnie opakowania znajdzie jeszcze okruszki ulubionych paprykowych chipsów. A to ciężko przebić, zapewniam.\n- Kochanie, nawet nie masz pojęcia, jak się cieszę! – mówi, gdy proszę ją o ponowny dostęp tlenu. – Dobrze, że zabroniłam Henry’emu cokolwiek robić, teraz nie będzie problemów. Kiedy wróci Jack, koniecznie musisz wpaść do nas na kolację.\n- Dziękuję – dukam nieśmiało. Naprawdę żałuję, że nie urodziłam się jako Anastasia Gilbert, wtedy wszystko byłoby o wiele mniej skomplikowane.\n- A teraz powiedz, tylko szczerze. Dlaczego w ogóle wpadł ci do tej pięknej główki tak absurdalny pomysł? – jej nastrój momentalnie ulega zmianie. Staje się poważna jak chyba nigdy wcześniej. Nie powiem przecież prawdy, teraz sama mam ochotę roześmiać się z powodu własnej głupoty. Chciałam porzucić wszystko tylko dlatego, że pokłóciłam się z Christianem. A teraz między innymi ze względu na niego decyduję się zostać w Nowym Jorku. Wczoraj rano wmawiałam sobie, że nie mogę go kochać, a dzisiaj z własnej woli poszłam do jego biura, odzyskałam pracę, dałam się zaprosić na kolację i na dodatek pocałować. To wykracza poza jakikolwiek sens.\n- Chwila słabości – zmuszam się do uśmiechu. – Byłam po prostu zmęczona tym wszystkim i pomyślałam… wiesz, że może to będzie lepsze rozwiązanie.\nPrzez chwilę nic nie mówi. Jedynie wpatruje się we mnie z nieodgadnionym wyrazem twarzy. Jest jednocześnie szczęśliwa, ale też zatroskana.\n- Co on ci zrobił, kochanie?\nWstrzymuję oddech. Wie o Christianie. Ale skąd? Jak? Nikomu poza Arianą i Clarie nie zdradzałam prawdziwego powodu mojej decyzji. Nikomu. Więc jakim cudem Ali o tym wie? Domyśliła się? Nigdy w jej obecności nawet nie wspomiałam, iż z Brewerem łączą mnie bliższe stosunki. Wiedziała tylko, że pracuję dla niego. No tak, pan prezes i sekretarka, wielce ambitne połączenie i jakże oryginalne. Naprawdę jestem aż tak przewidywalna? Nie, to niemożliwe.\n- Doskonale wiesz. Nie jestem tylko pewna, czy między wami już wszystko w porządku. Kiedy tutaj szłam, chciałam ci powiedzieć, że swoim wyjazdem dajesz mu satysfakcję, ale na całe szczęście obeszło się i bez tego – stwierdza, pokrzepiająco ściskając moją lewą dłoń. – Nie wiem wprawdzie, o kogo dokładnie chodzi, ale widziałam to z daleka. Byłaś zakochana. Nadal jesteś, prawda? To zabawne, że ludzie w twoim wieku potrafią być tak mało pewni siebie.\nOtwieram usta, lecz nie wypowiadam ani słowa. Nie mam pojęcia, co dokładnie winnam powiedzieć. Nasza rozmowa trwa jeszcze niecałe piętnaście minut. Po tym kobieta dostaje telefon od Harry’ego z informacją, iż ich kuchnia prawie spłonęła po próbie ugotowania przez niego posiłku. Wujek jest wspaniałym człowiekiem, ale szczerze mówiąc, wolałabym głodować przez tydzień aniżeli spróbować jego specjalności. Za każdym razem powtarza, że kubki smakowe większości ludzi, których zna, nie są na odpowiednim poziomie, by zrozumieli oni jego niekwestionowany talent kulinarny.\nJest dopiero kilka minut przed dwudziestą, a ja chciałabym, by ten dzień wreszcie się skończył. Z jednej strony pragnę mieć tę rozmowę już za sobą, z drugiej zaś – wręcz przeciwnie. Stęskniłam się za Christianem, mimo iż nie widzieliśmy się jedynie tydzień. Tylko albo aż tyle. Dla mnie była to istna męka, dla niego podobno też. Nie mam zamiaru teraz się nad tym rozwodzić, niedługo przyjdzie na to czas.\nWiem jedynie, iż wybrane przeze mnie buty to istna tortura. Nie są bardzo wysokie, choć niezbyt wygodne, ale moje nogi wyglądają na nieco dłuższe, niż są w rzeczywistości, więc te kilka godzin mogę się w nich pomęczyć. Chciałam wyglądać najlepiej, jak się tylko da, chociaż nie jestem do końca przekonana, czy efekt jest zadowalający. Mam na sobie burgundową odrobinę obcisłą sukienkę sięgającą około do połowy uda. Lekko podkręcone włosy swobodnie opadają mi na ramiona, z makijażem postanowiłam nie przesadzać. Jedyny wyjątek stanowi również burgundowa szminka nadająca całości nieco drapieżności.\nGdy otwieram drzwi, moje nogi są jak z waty. Technicznie rzecz biorąc, nie mam absolutnie czym się denerwować, lecz od strony praktycznej wygląda to zupełnie inaczej. Cała się trzęsę. W przeciwieństwie do wiecznie pewnego siebie Christiana, który na mój widok lubieżnie się uśmiecha.\n- Wyglądasz… - przerywa, szukając odpowiedniego słowa. – Po prostu idealnie.\n- Dziękuję – mruczę cicho, lekko przygryzając wnętrze prawego policzka. – Idziemy?\n- Co? Emm.. tak, oczywiście.\nNie może oderwać ode mnie wzroku, jakbym była ósmym cudem świata. Może i powinnam być do tego już przyzwyczajona, lecz za każdym razem czuję się onieśmielona. Nic dziwnego. Większość kobiet jedynie marzy o tym, by spoglądał na nie w taki sposób, by pragnął ich w taki sposób. A ja to dostaję.\nSpodziewałam się trudnej rozmowy i nerwowej atmosfery, lecz – dzięki Bogu – ogromnie się pomyliłam. Mam wrażenie, że oboje zapomnieliśmy właściwie, dlaczego tutaj jesteśmy. Ani razu jeszcze nie poruszyliśmy jednoznacznie tematu, który mieliśmy poruszyć. Po prostu rozmawiamy, popijając wino, i żartujemy, jakby nic się nie stało, jakby między nami było tak jak jeszcze dwa tygodnie temu lub nawet jeszcze lepiej. Nie powiem, odpowiada mi taki stan rzeczy, lecz zdaję sobie doskonale sprawę z tego, że nie możemy tego odwlekać w nieskończoność. Nie wiem jedynie, jak zacząć tę trudną konwersację… od czego ją zacząć.\nChristian to jedna z naprawdę niewielu osób, przy których nie muszę nikogo udawać, mogę być w pełni sobą. Kiedyś wyśmiałabym tego, kto zasugerowałby, że tak się do niego zbliżę. Pod względem fizycznym i mentalnym. A jednak.\n- Musimy porozmawiać. Wiesz o tym – mówię w końcu, odstawiając pustą lampkę po winie.\n- Szczerze mówiąc, liczyłem odrobinę na to, że zapomniałaś – odpowiada z rozbrajającym uśmiechem na ustach. Chciałabym zapomnieć, naprawdę. Nawet nie ma pojęcia jak bardzo.\n- Nie tym razem, Chris.\n- No cóż… nie mam pojęcia, co chciałabyś usłyszeć, ale wiedz, że nie mam zamiaru z tego rezygnować. Z nas zrezygnować. Kiedy mówiłem, że cię kocham, nie kłamałem. Szkoda tylko, że zorientowałem się dopiero po twoim odejściu. Żałuję tego, jak cię potraktowałem, Annie, i czuję się z tym podle.\nTo głównie moja wina, nie powinien obwiniać wyłącznie siebie. Nie powinnam się tak łatwo poddać i za wszelką cenę wytłumaczyć mu wszystko, kiedy przyszłam do niego następnego dnia po telefonie od Calvano. Nie zrobiłam tego jednak. Może wtedy tyle by się nie wydarzyło, może w ciągu tego tygodnia, kiedy wypłakiwałam oczy, nigdy nawet nie pomyślałabym o powrocie do domu. O ile to miejsce w ogóle można nazwać domem.\n- Tak, jak mówiłam wcześniej. Oboje zawiniliśmy, ale musisz zrozumieć, że nie mogłam ci o tym powiedzieć ot tak. Zwykle o takich rzeczach nie rozmawia się przy śniadaniu, chociaż może się nie znam – stwierdzam, na co parska śmiechem.\n- Celna uwaga.\n- Więc co teraz?\n- Zgódź się, żebyśmy zaczęli wszystko od nowa. Zero tajemnic, zero niedomówień. Tak, jak powinno być od początku.\nPrzygryzam dolną wargę, spoglądając mężczyźnie prosto w oczy. Pragnę tego jak niczego na świecie, więc moja odpowiedź nie będzie szczególnym zaskoczeniem. Uważam jednak, że odrobina dystansu jest dosyć wskazana, chociaż na samym początku. W większości związków ludzie nie zaczynają relacji od wspólnie spędzonej nocy. My tak właśnie zrobiliśmy i może to był błąd. Teraz już jednak odrobinę za późno, by oceniać nasze postępowanie. Fakt, jesteśmy dorośli i odpowiedzialni (przynajmniej jedno z nas), więc powinniśmy traktować to poważnie. Mam nadzieję, że tym razem tak będzie.\n- Nie chcę się znowu ze wszystkim śpieszyć – informuję go. Wątpię, by nie zrozumiał, o co mi chodzi.\n- Ja też nie – zapewnia. – Z czasem jakoś to wszystko rozpracujemy.\n- Tęskniłam, wiesz?\nJego czułe spojrzenie i uroczy uśmiech za każdym razem poprawiają mi humor. Nie wiem, czym zasłużyłam sobie, by jego wybór padł właśnie na mnie, ale ani przez moment nie zamierzam się z tym spierać.\n- Wiem – odpowiada, chwytając moją dłoń. – Teraz, mam nadzieję, nie masz nic przeciwko, żebyśmy pojechali do mnie? – kiedy chcę zaprzeczyć, momentalnie dodaje: - Tak, tak. Rączki przy sobie, obiecuję… że przynajmniej się postaram.\nNie mogę powstrzymać się od uśmiechu.\n- Trzymam cię za słowo, Brewer.\nSzatyn reguluje rachunek, po czym możemy spokojnie udać się do jego apartamentu. Cały czas powtarzam sobie, żeby trzymać go na dystans, że to na początku ułatwi wiele spraw. Jednak gdy w trakcie jazdy niby od niechcenia dotyka mojego uda, każdy mięsień na moim ciele się spina. Zawsze reagowałam tak na jego dotyk, lecz teraz to już przesada. Nie jest normalne, by jeden człowiek miał na mnie tak wielki wpływ, nie robiąc właściwie nic.\nKiedy przekraczamy próg apartamentu, mogę wreszcie zrobić to, na co czekałam praktycznie cały wieczór.\n- Nienawidzę tych butów – stwierdzam, po czym szybko je ściągam. Christian śmieje się serdecznie, kręcąc z rozbawieniem głową. Chcę przejść do salonu, lecz w ostatniej chwili przyciąga mnie do siebie. W lewej dłoni trzyma małe pudełeczko. Zabawne, wydaje mi się, że już je kiedyś widziałam.\n- Zapomniałem o tym. Jest twoja. Kolejnych zwrotów nie przyjmuję.\nMoim oczom ukazuje się bransoletka. Ta sama, którą podarował mi wtedy. Ta sama, którą mu oddałam. Zachował ją.\n- Kolejnych zwrotów nie będzie – informuję, a uśmiech sam ciśnie mi się na twarz. Szczerze mówiąc, myślałam, że oddał ją albo wyrzucił jeszcze tego samego dnia. Ale, dzięki Bogu, byłam w błędzie.\nJestem boso, więc różnica wzrostu między nami nieco się zwiększyła. By go pocałować, muszę wspiąć się na palce. Ochoczo odwzajemnia mój gest, przyciskając moje ciało do najbliższej ściany. Z zaskoczenia upuszczam trzymane buty na podłogę i obejmuję jego szyję.\n- Co ja ci mówiłam? Rączki przy sobie.\nGdy próbuje odnaleźć zamek od sukienki, jakimś cudem mobilizuję się i odrywam od niego. Nie mam zamiaru pozwolić mu rozebrać się kilka sekund po wejściu do jego apartamentu. Ani teraz, ani w ogóle. Nie przyszłam tutaj, by dać się zaliczyć. Chcę spędzić tę noc w ramionach Christiana, ale bez żadnych seksualnych podtekstów. Tak bardzo się za nim stęskniłam.\n- Wedle życzenia – mruczy, pociągając ustami za moją dolną wargę. Dla mnie to prawdopodobnie trudniejsze niż dla niego. Każda komórka mojego ciała uporczywie go pragnie.\nŁapię go za obie ręce i prowadzę go w stronę salonu. Idę tyłem, ryzykując bolesne spotkanie ze ścianą, lecz mam nadzieję, iż znam to pomieszczenie wystarczająco dobrze, by takiego scenariusza uniknąć.\n- Nie miałabyś ochoty na… - przerywa w pół zdania. Jego wyraz twarzy zmienia się diametralnie, jest wściekły. Chociaż to zdecydowanie mało powiedziane. Co ciekawe nie patrzy jednak na mnie, lecz na coś znajdującego się z tyłu.\n- Co to ma, kurwa, być?!\nZaskoczona odwracam się, ostatecznie nie mogąc wykrztusić z siebie ani słowa. Mniej zaskoczyłby mnie wielki tort na środku i wyskakujący z niego klaun. Spodziewałabym się wszystkiego, naprawdę.\nOd autorki: Ogólnie miał być wczoraj, ale ten tydzień od samego początku jest dla mnie dosyć pechowy i męczący, więc nawet nie będę próbowała się usprawiedliwiać. Nie wyszedł taki, jak chciałam, przyznaję bez bicia, ale coś już musiałam dodać, więc przykro mi xd Nie mam zbytnio czasu jakoś się rozpisywać, także powiem tylko, iż znowu zmieniłam literkę przy imieniu. To może nieco irracjonalne, ale z tym H mam dużo wspomnień. Zaczynałam i chcę skończyć z nią:)\nCopyright by Lexi H. o 09:51 28 komentarzy:


Najpiękniejsza na niebie - Małgorzata Warda (243767) - Lubimyczytać.pl\n307 ocen 69 opinii\nMałgorzata Warda miłość adopcja\nPani Małgosiu dziękuję Pani za historię, która skruszyła moje serce. To jedna z najsmutniejszych książek, jakie przeczytałam w życiu.\nSylwia to młoda, śmiertelnie chora matka małej Mai. By móc żyć, opiekować się swoją córeczką i nadal wykonywać pracę pedagoga, potrzebuje przeszczepu szpiku.\nPoszukiwania zgodnego z Sylwią dawcy trwają. Niestety, czas nieubłaganie ucieka, z każdym dniem zmniejszając szanse kobiety na wyzdrowienie.\nNajprościej byłoby poddać badaniom bliskich Sylwii- jednak to rozwiązanie jest niemalże niemożliwe...\nWiele lat temu, w wigilijny wieczór, 3-letnia Sylwia zostaje porzucona przez swoją biologiczną matkę na dworcu. Choć kobieta zostaje odnaleziona, nie żałuje swojego czynu ani nie interesuje się losem córeczki, do której zrzeka się praw rodzicielskich.\nW trwającej, dramatycznej walce z czasem, Sylwii – oprócz obecności partnera i córeczki- sił dodaje wiara w odnalezienie swojej siostry bliźniaczki. Umierająca kobieta- poza mglistymi wspomnieniami- nie ma jednak żadnych dowodów na jej istnienie.\nCzy siostra bliźniaczka Sylwii kiedykolwiek istniała naprawdę? Czy może była tylko wytworem osamotnionego i spragnionego bliskości umysłu?\nCo z tą sprawą ma wspólnego znaleziona dawno temu przez Romów, porzucona dziewczynka?\nI dlaczego Sylwii tak bardzo zależy na tym, by poszukiwaniami jej siostry zajęła się dziennikarka Pola?\nCzy uda się rozwiązać tajemnice przeszłości i opatrzyć bolące -mimo upływu lat - rany?\n,,Najpiękniejsza na niebie” to dość krótka opowieść o umierającej kobiecie, która – porzucona w dzieciństwie- jako dorosła osoba rozpaczliwie poszukuje swojej biologicznej rodziny. Książka, choć napisana ciekawym językiem, jest dość przewidywalna. Umilacz czasu, jakich wiele.\nNajprościej byłoby poddać badaniom bliskich Sylwii- jednak to rozwiązanie...\nPoruszyła mnie ta historia. Jak zwykle u pani Wardy w ciekawy sposób opowiedziana pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Szkoda tylko, że nie ma szczęśliwego zakończenia. Zaskoczył mnie finał opowieści związany z główną bohaterką.\nJakiś czas temu dodałam p. Małgorzatę Wardę do ulubionych autorów i po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że dobrze zrobiłam. Jej książki są rewelacyjne, choć trudne - mądre, głębokie, wzruszające. "Najpiękniejsza na niebie" to książka o miłości przede wszystkim rodzicielskiej, o ciężkiej chorobie i jej pokonywaniu, o trudnych wyborach i ich konsekwencjach, o poszukiwaniu korzeni, o bezinteresownej pomocy... itd. Powieść przedstawione dwutorowo po pewnym czasie układa się w całość, wszystkie elementy układanki wskakują na swoje miejsce. Trudna, smutna, łezkę uroniłam, ale przeczytałam z wielkim zainteresowaniem. Jak zwykle POLECAM!!!\nJakiś czas temu dodałam p. Małgorzatę Wardę do ulubionych autorów i po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że dobrze zrobiłam. Jej książki są rewelacyjne, choć trudne - mądre, głębokie, wzruszające. "Najpiękniejsza na niebie" to książka o miłości przede wszystkim rodzicielskiej, o ciężkiej chorobie i jej pokonywaniu, o trudnych wyborach i ich konsekwencjach, o...\nPrzejmująca historia, która jednak początkowo razi trochę chaosem opowieści. Porzucone dziecko, praktycznie śmiertelna choroba, poszukiwanie siostry, o której nie wiadomo do końca, czy w ogóle istnieje. Dużo w tej historii znaków zapytania, dużo zwrotów, rodzących zwątpienie w szczerość intencji bohaterów, budzących podejrzenia, co nimi tak naprawdę kieruje. Dopiero ostatnie strony sprawiają, że wszystko układa się w sensowną całość, wszystko się wyjaśnia.\nDepresja, choroby psychiczne, odrzucenie, piętno, które na dziecku odbija się na całe życie... Pani Warda znowu pisze o sprawach trudnych, o dramatach, które mocno grają emocjami czytelnika. Ale bez zbędnego patosu i moralizatorstwa, bez poczucia misji, chęci zmieniania świata. Chodzi raczej o uświadomienie, że takie rzeczy dzieją się naprawdę, może nawet blisko nas, po sąsiedzku.\nPrzejmująca historia, która jednak początkowo razi trochę chaosem opowieści. Porzucone dziecko, praktycznie śmiertelna choroba, poszukiwanie siostry, o której nie wiadomo do końca, czy w ogóle istnieje. Dużo w tej historii znaków zapytania, dużo zwrotów, rodzących zwątpienie w szczerość intencji bohaterów, budzących podejrzenia, co nimi tak naprawdę kieruje. Dopiero...\nPoruszająca, bardzo ciekawa i skłaniająca do wielu przemyśleń powieść psychologiczna, w której historię życia dwóch kobiet poszukujących swoich korzeni autorka powoli układa jak obraz z wielu drobniutkich puzli. Powieści Małgorzaty Wardy takie już są - nie można odłożyć na później, zaczętą historię chce się przeczytać nawet kosztem nieprzespanej nocy.\nWciągająca opowieść o szukaniu własnych korzeni, odkrywaniu wartości. Autorka zaskakuje nas przewrotem sytuacji.. czyta się jednym tchem. Polecam\nDość interesująca historia. Skumulowała w sobie bardzo sporo ciekawych i głębokich uczuć. Nie jest to zwykła powieść o miłości, tęsknocie i wybaczaniu. Pani Małgorzata przedstawiła nam losy Sylwii w taki sposób, że byłam ogromnie ciekawa zakończenia. Miałam cichą nadzieję, iż powieść zakończy się happy endem. No w sumie w pewnym sensie tak się stało, ale jednak nie do...\nUwielbiam książki Małgorzaty Wardy, bo to właśnie ona skłoniły mnie po sięgnięcie polskiej literatury. Jednak przyznaję, że jest to chyba jej najgorsza książka.\nCiężko mi się było wbić w cały ten świat. Autorka próbowała robić różne zwroty akcji, ale po prostu były one do przewidzenia. Nie zmienia to jednak faktu, że książka nadal jest bardzo dobra i pokazuje, jak prawo jest niesprawiedliwe.\nCiężko mi się było wbić w cały ten świat. Autorka próbowała robić różne zwroty akcji, ale po prostu były one do przewidzenia. Nie zmienia to jednak faktu, że książka nadal jest bardzo dobra i pokazuje, jak prawo...\nMinęło tyle lat, ale kiedy teraz zamknęła oczy, bez trudu znalazła wspomnienia pod powiekami: wyraźne, jakby tylko czekały, aż Sylwia po nie sięgnie i wszystko zrozumie.


Mark Neveldine - i-Zalukaj\nNiebezpieczna rozgrywka (2009) Online Lektor PL\nIMDb: 5.8 2009 95 min 158 views\nNa tym portalu odnajedziesz premierowy Niebezpieczna rozgrywka. Poszukujesz idealnej strony, która umożliwi obejrzenie Niebezpieczna rozgrywka online? Wrzucamy Niebezpieczna rozgrywka obejrzenia bez limitu transferu w bardzo dobrej jakości. Radzę zaglądać na naszą stronkę regularnie, ponieważ systematycznie dodawane są filmy takie jak Niebezpieczna rozgrywka. Zapraszamy do obejrzenia innych nowości!Poniżej znajduje się odtwarzacz\nAdrenalina 2 – Pod napięciem (2009) Online Lektor PL\nNa tym portalu odnajedziesz premierowy Adrenalina 2 - Pod napięciem. Poszukujesz idealnej strony, która umożliwi obejrzenie Adrenalina 2 - Pod napięciem online? Wrzucamy Adrenalina 2 - Pod napięciem obejrzenia bez limitu transferu w bardzo dobrej jakości. Radzę zaglądać na naszą stronkę regularnie, ponieważ systematycznie dodawane są filmy takie jak Adrenalina 2 - Pod napięciem. Zapraszamy do obejrzenia innych nowości!Poniżej ...\nAdrenalina (2006) Online Lektor PL\n2006 87 min 335 views\nNa tym portalu odnajedziesz premierowy Adrenalina. Poszukujesz idealnej strony, która umożliwi obejrzenie Adrenalina online? Wrzucamy Adrenalina obejrzenia bez limitu transferu w bardzo dobrej jakości. Radzę zaglądać na naszą stronkę regularnie, ponieważ systematycznie dodawane są filmy takie jak Adrenalina. Zapraszamy do obejrzenia innych nowości!Poniżej znajduje się odtwarzacz


Wraca dyskusja o stopach procentowych w Polsce? (popołudniowy komentarz audio z 25.03.2019) - Cinkciarz.pl\nWraca dyskusja o stopach procentowych w Polsce? (popołudniowy komentarz audio z 25.03.2019)\nDzisiejsze wypowiedzi członków RPP mogą zapoczątkować dyskusję na temat zacieśnienia polityki pieniężnej w Polsce. Sama dyskusja w niewielkim jednak stopniu zwiększa szanse na podjęcie decyzji w sprawie podwyżki.\nPodsumowanie tygodnia (popołudniowy komentarz audio z 22.03.2019)\nSądny moment dla funta (popołudniowy komentarz audio z 21.03.2019)\nWażne dni dla funta (popołudniowy komentarz audio z 20.03.2019)\nUnijny szczyt może być burzliwy (popołudniowy komentarz audio z 19.03.2019)


Natalia Partyka została Człowiekiem Roku 2008 | Dziennik Bałtycki\nNatalia Partyka została Człowiekiem Roku 2008\nJarosław Zalesiński 19 czerwca 2009, 22:03\nNatalia Partyka – Człowiek Roku 2008 Tomasz Bołt\nNatalia Partyka została w piątek ogłoszona Człowiekiem Roku "Polski Dziennika Bałtyckiego".\nBrawa, jakie w sali sopockiego Sheratona rozległy się po ogłoszeniu werdyktu Kapituły, świadczyły o tym, że wszyscy goście - politycy, biznesmeni, ludzie kultury i mediów, uznali ten werdykt za najtrafniejszy. Z jednym wyjątkiem - samej Natalii Partyki.\n- Naprawdę nie spodziewałam się - mówiła po odebraniu pamiątkowej statuetki. - Bardzo mnie proszono, żebym tu dzisiaj przyszła, ale nie wiedziałam, w jakim celu.\n- Jest mi ogromnie miło, że moje sukcesy i moja gra zostały docenione - powiedziała "Polsce Dziennikowi Bałtyckiemu" już po zakończeniu gali. - Miniony rok miałam rzeczywiście bardzo udany, ale kiedy się spojrzy na pozostałe nominowane osoby, widać, że każda tak samo zasłużyła sobie na to wyróżnienie. Czy moja postawa może być jakimś wzorem dla innych? Zapewne dla innych sportowców. Ale może też dla tych, którzy mają jakieś marzenia. Jest coraz więcej osób, które odkrywają, że można i warto je realizować.\nO Natalii Partyce świat usłyszał przy okazji ubiegłorocznej olimpiady w Pekinie. Natalia, jako jedna z dwóch zawodniczek, wystąpiła tam i na olimpiadzie, i na późniejszej paraolimpiadzie, na której rywalizują niepełnosprawni sportowcy. Natalia, mimo że od urodzenia nie ma prawego przedramienia, wybrała dla siebie przed laty dyscyplinę sportową, w której, wydawałoby się, nie może osiągnąć żadnych sukcesów - tenis stołowy. Dziś jest jedną z najlepszych zawodniczek nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Ma stałe miejsce w polskiej kadrze. Na co dzień studiuje w gdańskiej Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu.\nNa gali, poza ogłoszeniem Natalii Partyki Człowiekiem Roku "Polski Dziennika Bałtyckiego 2008", przedstawiono także kilka innych, tradycyjnie przyznawanych przez naszą redakcję wyróżnień. Uniwersytet Gdański udowodnił, że jest uczelnią, która dobrze sobie radzi w biznesowej rzeczywistości. Reklama tej uczelni została ogłoszona Reklamą Roku. Za Top Produkt uznano dwie ważne lokalne inicjatywy - Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku oraz Gdyński Biznesplan. Szymbarskie centrum rozsławił wymyślony i wybudowany przez Daniela Czapiewskiego dom do góry nogami, ale ta wizytówka centrum to tylko jeden z wielu pomysłów. Lidia Czapiewska, odbierająca nagrodę w imieniu męża, zdradziła, że pan Daniel bawi akurat w Kanadzie, skąd chce przetransportować dom traperów, którzy niegdyś wyemigrowali do Kanady z Kaszub. Prezydent Szczurek, odbierając nagrodę za Gdyński Biznesplan, przypomniał, że w tym przedsięwzięciu, nastawionym na wspieranie młodych lokalnych biznesmenów, w ciągu jego paroletniej już historii pojawili się biznesmeni i firmy, które dzisiaj z sukcesem konkurują na europejskich i światowych rynkach. Gdynia mogła się poczuć usatysfakcjonowana także po ogłoszeniu tytułu Menedżera Roku. Został nim Włodzimierz Kiciński, prezes Zarządu Nordea Bank Polski SA w Gdyni.\nMarcin Mindykowski, współpracownik "Polski Dziennika Bałtyckiego", student III roku dziennikarstwa na Uniwersytecie Gdańskim, odebrał Nagrodę im. Eli Przewoźniak dla obiecującego młodego dziennikarza\nPartnerem Wielkiej Gali było Gdańskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej.


Ważne wskazówki jak dbać o szczotki do włosów | Hair Medica - Klinika Włosów\nHair Medica - Klinika Włosów > Blog > Bez kategorii > Ważne wskazówki jak dbać o szczotki do włosów\nSzczotki powinny być czyszczone przynajmniej raz w tygodniu. Są siedliskiem wielu bakterii. Podobno zawierają większe ilości bakterii niż odpływ w zlewie. Na szczotce zbierają się np. kurz, naskórek, łój, pozostałości kosmetyków, włosy. Taka szczotka może również doprowadzić do stanów chorobowych, alergii.\nSzczotkę się czyści dostosowując do materiału z jakiego jest wykonana.\nJeśli jest ona z plastiku najlepiej oczyścić ją najpierw z zalegających włosów np. za pomocą wykałaczki lub grzebienia. Późniejszym etapem jest zanurzenie szczotki w ciepłej wodzie z mydłem lub szamponem, można pomóc sobie szczoteczką do zębów. W ostatnim etapie wysuszyć, można dodatkowo zdezynfekować np. woda utlenioną.\nJeśli szczotka jest drewniana trzeba uważać by jej całej nie moczyć gdyż można łatwo uszkodzić szczotkę, drewno pęcznieje.\nSzczotki z naturalnym włosiem powinniśmy pielęgnować z taką samą uwagą jak nasze włosy. Powinno delikatnie się namoczyć włosie i najlepiej umyć w szamponie, później można nałożyć delikatną odżywkę i spłukać.


[HIT KOLEJKI] Przemysław Pitry i jego debiut na środku obrony | Statystyki Ekstraklasy | EkstraStats\nHome Ekstraklasa [HIT KOLEJKI] Przemysław Pitry i jego debiut na środku obrony\nW 26. kolejce Ekstraklasy najbardziej zaskoczył Franciszek Smuda, który w meczu z Lechem Poznań zdecydował się postawić w środku obrony na… Przemysława Pitrego. Eksperyment można uznać za udany, Górnik Łęczna nie stracił w stolicy Wielkopolski bramki i zdobył jakże cenny punkt.\nNenad Bjelica i jego gracze nie przeszli koło tego manewru trenera Smudy obojętnie, można było zauważyć u gospodarzy chęć „gry na Pitrego”, nawet jeśli nie w akcjach jeden na jeden, to w kierowaniu dłuższych podań lub dośrodkowań w półlewą strefę, w której operował niecodzienny obrońca Górnika.\nW defensywie Pitry spisywał się zgodnie z przewidywaniami, czyli nie miał problemów z walką o piłkę, kilka razy wygrał przepychankę, zastawienie z Dawidem Kownackim czy Maciejem Gajosem. Starał się także wychodzić agresywniej przed linię obrony do zawodnika z piłką.\nMiało to o tyle sens, że dzięki temu obrona Górnika miała większe szanse na wymuszenie straty rywali i też mniej ryzykowała złamanie linii defensywy przez zawodnika niegrającego na swojej naturalnej pozycji. Ewentualny błąd w ustawieniu mógłby mieć tu zdecydowanie poważniejsze konsekwencje niż w innym rejonie boiska. W 67. minucie z kolei Pitry świetnie wyczekał podanie Gajosa do Łukasza Trałki.\nProblemy zaczynały się kiedy trzeba było wykazać się decyzyjnością środkowego obrońcy – trzymać krycie czy zorientować się na piłce? W którym momencie złamać linię? Lech nie potrafił wykorzystać tych momentów zawahania obrońców gości.\nPitry na środku obrony dał Górnikowi dużo w fazie przejścia z obrony do ataku. Wprawdzie goście nie zaczynali akcji od bramkarza (Sergiusz Prusak zazwyczaj decydował się na długie wybicie), ale po przejęciu piłki na własnej połowie starali się ją rozegrać od linii obrony. Tutaj bardzo przydał im się gracz z ofensywnym doświadczeniem, potrafiący utrzymać się przy piłce i znaleźć podanie między liniami.\nWzięcie w tych sytuacjach ciężaru gry na siebie i wprowadzanie piłki wyżej dryblingiem (jeśli Lech zostawiał na to miejsce) lub prostopadłym podaniem pozwalało Górnikowi na zbudowanie w pierwszej połowie kilku ciekawych akcji.\nTrener Bjelica próbował w drugiej połowie różnych wariantów, mających na celu odwrócenie losów spotkania, ale ambitnie grający goście zdołali utrzymać korzystny dla siebie wynik. Nie pomogło ani zwiększenie dynamiki na skrzydłach w postaci zmiany Darko Jevticia na Macieja Makuszewskiego, ani wprowadzenie Marcina Robaka jako drugiego napastnika obok Dawida Kownackiego. Górnik zareagował cofnięciem się głębiej i nastawieniem na kontrataki.\nPodsumowując, Przemysław Pitry w niecodziennej dla siebie roli, bo przecież czym innym jest przesunięcie do pomocy, jak w meczu z Legią Warszawa, a czym inny na środek obrony, spisał się całkiem dobrze. Franciszek Smuda zaryzykował i ugrał na tej decyzji punkt na bardzo trudnym terenie w Poznaniu, z rozpędzonym w tym roku Lechem. Mało tego, Górnik miał swoje momenty w tym spotkaniu i swoje szanse na bramkę. W pierwszej połowie dzięki własnej grze przy piłce, a w drugiej, kiedy Lech grał już zdecydowanie wyżej, dzięki groźnym kontrom. Zabrakło szczęścia i umiejętności wykończenia akcji, ale to samo można też powiedzieć o drużynie gospodarzy. Z perspektywy boiska, sprawiedliwy remis.\n26. kolejka 16/17 – podsumowanie spotkań →\n← „Ja jestem od tego, żeby nie dać komuś zrobić krzywdy” – rozmowa z Szymonem Marciniakiem


Moda Na 2012 Rok - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » moda na 2012 rok\nArtykuły na temat: moda na 2012 rok\n..., Reni Jusis, Dominika Kulczyk-Lubomirska. MUZYKA JĘZYKA Język polski coraz bardziej się feminizuje. Rok 2012 z oczywistych względów należał do "ministry" Muchy. My lubimy szczególnie, kiedy np(...). Zebrał ich milion. Wielu tego nie lubi. SZCZERE MATKI Lektura obowiązkowa przed porodem? Już nie Pierwszy rok życia dziecka, tylko Macierzyństwo non fiction i bachormagazyn.pl Każda matka wie, że...\nKamil Durczok w 20m2 Łukasza: Mam słabość do świata mody!\nProwadzący program, Łukasz Jakóbiak odniósł się do nagrody, jaką w 2012 roku otrzymał Kamil Durczok, pytając o granicę, w której dziennikarz serwisu informacyjnego może pozwolić sobie na flirt z popkulturą. - Rok temu otrzymał Pan statuetkę (Fashion Magazine). Ja wchodziłem na scenę chyba tuż po Panu. Otrzymywałem nagrodę "Najlepiej ubranego mężczyzny w popkulturze". Pan -"Najlepiej ubranego...\n...całuny. Przez rok stopniowo odkopywała świnie, sprawdzając stopień rozkładu ciała i ubrania. Świnie zostały wybrane do eksperymentu ze względu na anatomiczne podobieństwa do ciała ludzkiego. - W ciągu(...) piosenki lub imienia, rysunek drzewa genealogicznego na ubraniu, należą do ulubionych pomysłów Interlandi, która ma nadzieję wypuścić całą kolekcję w 2012 roku. Sheila Harper, 35-letnia socjolog...\nMłodzieży i przyjazne greckie miasto na każdą kieszeń. 12. Mozambik Miejsce wdrażania polityki zielonej gospodarki zatwierdzonej na konferencji Rio+20 w 2012 roku. 11. Kostaryka Jedna(...) kulturalnych przez cały rok. 6. Sri Lanka Ze względu na wojnę domową, która skończyła się w 2009 roku, była przez wiele lat niedostępna dla podróżników - dziś jej turystyka się odradza. 5. Sarajewo...\n...filmu i mody. W 2012 roku zagrał w reklamie Louis Vuitton.


Wynajem samochodów Campos do Jordao - wynajem aut Campos do Jordao\nWynajem samochodów Campos do Jordao\nWypożyczalnia Samochodów Campos do Jordao - wynajem aut Campos do Jordao\nChcesz wynająć samochochód w mieście Campos do Jordao? Przedstawiamy najlepsze oferty firm oferujących usługi z zakresu wynajem samochodów: Campos do Jordao, zapewniające najkorzystniejsze ceny oraz szeroką gamę samochodów do wyboru.\nJeżeli zwiedzasz Campos do Jordao, miasto o bogatej historii, pełne wspaniałych atrakcji kulturalnych i turystycznych oraz cenisz sobie niezależność i wygodę, potrzebna Ci jest wynajem samochodu Brazylia, oferująca usługi najbardziej odpowiadające Twoim potrzebom. Na naszej stronie porównujemy wszystie dostępne oferty firm z kategorii wypożyczalnia samochodów Campos do Jordao. Dzięki nam możesz sprawdzić oferty na tani wynajem samochodów Campos do Jordao i zapewnić sobie najlepszą kombinację najniższej ceny i najlepszej usługi.\nWyszukaj i sprawdź oferty wypożyczenia samochodu w mieście Campos do Jordao, a my gwarantujemy wygodny, bezpieczny, zapewniający ogromne oszczędności wynajem samochodu!\nWypożyczalnia samochodów Campos do Jordao\nWynajem samochodu Campos do Jordao\nWiększość firm wypożyczających samochody ma siedzibę lub biuro w portach, na lotniskach i w miastach Campos do Jordao. Wypożyczalnia samochodów Campos do Jordao zapewniają samochody w Campos do Jordao miastach dla kierowców w wieku od 25 do 70 lat, choć w przypadku niektórych wypożyczalni za dodatkową opłatą istnieje możliwość wynajem samochodu Campos do Jordao również poza tym ograniczeniem wiekowym. Osoba wynajmująca samochód musi posiadać ważne prawo jazdy.\nWynajem aut Campos do Jordao jest tanie, jeżeli rezerwacja samochodu na wynajem została dokonana jeszcze przed przybyciem do kraju. Foteliki dziecięce oraz inne dodatkowe opcje również należy zamówić z wyprzedzeniem. W sezonie głównym zaleca się dokonanie rezerwacji samochodu na wynajem możliwie jak najwcześniej, ponieważ w taki sposób wynajem samochodu Campos do Jordao jest tańszy. Z punktu widzenia ubezpieczenia należy z uprzedzeniem powiadomić wypożyczalnię samochodów o tym, jeżeli z wynajętego samochodu będziesz korzystać w trakcie najmu samochodu również poza granicami Brazylia.\nProsimy o niezapominanie o tym, że wynajem samochodów Campos do Jordao udostępniają swoje usługi wyłącznie po przedstawieniu ważnego prawa jazdy!


Portal Chojna24 informuje * Poważny wypadek na DK31 koło Dębogóry - E-Widuchowa.pl\nPortal Chojna24 informuje * Poważny wypadek na DK31…\nPortal Chojna24 informuje * Poważny wypadek na DK31 koło Dębogóry\n12.09.2017, 19:25 (aktualizacja 12.09.2017, 19:31)\nchojna 24 info\nDziś wydarzył się poważny wypadek na drodze krajowej nr 31 w pobliżu miejscowości Dębogóra, gdzie zderzyły się dwa samochody osobowe. Do zdarzenia doszło po godz. 13. Ze wstępnych ustaleń wynika, że samochód marki Renault jadący w kierunku Gryfina zjechał na przeciwległy pas ruchu i zderzył się z autem marki Skoda.\nJak poinformował Grzegorz Klimek z Komendy Powiatowej Policji w Gryfinie - dwie osoby zostały poszkodowane - mężczyzna, który kierował Renault i pasażerka Skody. Na miejsce są służby ratunkowe. Wytyczone zostały objazdy przez Lubanowo i dalej drogą wojewódzką nr 121. Utrudnienia trwały ok 3,5 godziny.


gazeta w emiratach arabskich nazywa polaków islamofoby\nNie mają szacunku dla świętych islamskich symboli, źle traktują wyznawców islamu…. przywódcy polityczni Czech, Słowacji i Polski utrzymują sztywne stanowisko przeciwko kwotom narzuconym z Unii Europejskiej i zaleceniom kanclerz Niemiec Angeli Merkel odnośnie przyjmowania uchodźców z Bliskiego Wschodu i Afryki. Punktem kulminacyjnym wschodnioeuropejskiej Islamofobii była niezauważona niemal przez media demonstracja anty islamska przed ambasadą saudyjską w Pradze 10 dni temu…. w takim tonie informuje arabską społeczność poczytny serwis informacyjny The National w Emiratach Arabskich z tytułem: „Kryzys Uchodźców rodzi Islamofobię w Europie Wschodniej”\nPrzewodniczący komisji europejskiej Jean-Claude Juncker starał się przeforsować wniosek dystrybucji 160.000 azylantów po wszystkich krajach unijnych w celu złagodzenia obciążenia Włoch i Grecji, dokąd trafiło większość uchodźców jednak bezskutecznie. Upór z krajów wschodnioeuropejskich skłonił komisję unijną do wysunięcia wobec oponentów groźby nałożenia kary w wysokości 250.000 za każdego nieprzyjętego imigranta.\nNadal problemem pozostaje w stanie zawieszenia. Chociaż Polska zgodziła się zaakceptować 7000 azylantów, Słowacja i Węgry złożyły sprzeciw prawny przeciwko planowi kwotowemu w Europejskim Trybunale Sprawiedliwości.\nRobert Fico, lewicowy populista premier Słowacji, oświadczył w tym roku, że islam „nie ma miejsca na Słowacji”, dodając, że muzułmańscy imigranci by „zmienili oblicze kraju”. Prawda, że wierząca Słowacja dotychczas udzieliła schronienia tylko około 50 chrześcijańskich imigrantów z Iraku.\nPremier Węgier Viktor Orban, mobilizuje nastroje anty-islamskie w dążeniu do zdobycia poparcia w październikowym referendum, które pyta wyborców, czy wspierają one plan przydziału UE. Orban, który nazywa emigrantów „trucizną”, ogłosił niedawno, że kraj będzie budował barierę graniczną – wzmocnione ogrodzenie z drutu kolczastego.\nWschodnioeuropejska islamofobia jest „sztucznie zmyśloną kwestią” wykorzystywaną przez polityków w społeczeństwach z niewielkim bezpośrednim kontakcie z muzułmanami, według profesora Jana Urbana, komentatora politycznego na University of New York w Pradze.\n„Z wyjątkiem Węgier, żaden z tych krajów nie ma żadnego bezpośredniego doświadczenia przepływu uchodźców,” powiedział. „Można zobaczyć ten sam trend w byłej NRD. Jest tam o wiele mniej uchodźców niż na zachodzie.\nAutor artykułu zapomniał jednak wspomnieć o kilku spornych kwestiach towarzyszących fali imigrantów: o gwałtach w Niemczech, zamachach terrorystycznych w Europie zachodnie i ich blisko już 300 ofiarach, o tym, że w byłym NRD jest o wiele mniej uchodźców bo…. uchodźcy w większości, którzy przybyli do Niemiec to Imigranci Ekonomiczni, którzy mają sprecyzowany plan podróży, osiedlenia i … życia na koszt obcego kulturowo i co ważne religijnie państwa.. a była enerdowska część Niemiec niestety jest nadal biedniejsza pod każdym względem od zachodnich Niemiec. Gratulujemy mało celnej analizy przedstawicielowi University of New York w Pradze.\nPrzypominamy autorowi artykułu, że to co się dzieje to jest „regularna inwazja, nazywana w islamie Hijra (Hidżra), czyli zdobycie terenu wroga poprzez zasiedlenie, najczęściej pokojowe, bez walki” co podkreślało wielu muzułmanów, w tym wyznawca Islamu: Michael Waldorf Kappersteen na swoim profilu Społecznościowym. Ponadto taki młody kraj jak Emiraty Arabskie, żyjące z ropy, w którym słowo „demokracja” pojawia się jedynie okazjonalnie w Wikipedii nie mają moralnego prawa nazywać Polaków islamofobami z uwagi na doświadczenia historyczne. W Polsce żyje wielu przedstawicieli innych narodowości i wyznawców religii … jednak pozostaje ona nadal suwerennym narodem, podobnie jak Czechy, Słowacja czy Węgry, które mogą samo stanowić o swojej przyszłości i egzystencji, w tym kształcie religijnym i społecznym.\nIlu imigrantów z Bliskiego Wschodu czy Afryki przyjęły Emiraty Arabskie?\nOtóż… żadnego ale za to znane są powszechne przypadki hojności książąt z Dubaju, którzy odmawiając przyjęcia uchodźców zaoferowali pieniądze na budowę kolejnych meczetów w Europie.\nGazeta w Emiratach Arabskich nazywa Polaków, Czechów, Słowaków i Węgrów… Islamofobami! was last modified: 22 września, 2016 by Głos Gminny\nczechydubajemiraty arabskieeuropa wschodniaHidżraHijraislamofobislamofobiaJan UrbanJean-Claude JunckerKappersteenNRDOrban'polskaslowacjaTheNational.aewęgry


Meble do domu i biura – Zobacz o czym piszemy\nJeżeli remontujesz dom od podstaw, to pewnie zastanawiasz się, jak to można wszystko analizować, żeby to miało ręce i nogi. Otóż jest to bardzo łatwe i faktycznie nie wymaga większego zaangażowania. Tak faktycznie to można to wszystko dobrze rozważyć i wprowadzić w życie de fakto niewielkim kosztem.\nTo nie jest wcale takie trudne, jak mogłoby się pierwotnie wydawać. Przede wszystkim trzeba sobie to z dużą dokładnością zaplanować, żeby mieć świadomość tego, jak to należy w konsekwencji wszystko wytworzyć. Obecnie coraz bardziej popularne są meblościanki i te meblościanki mają coraz to nowocześniejsze formy.\nKiedyś były to w pełni łączone konstrukcje, które były przeznaczone do stawiania modułami jeden obok drugiego. Teraz zwykle są to konstrukcje oddzielne i nie aż takie wysokie. To, że nie są takie wysokie, powoduje, że pomieszczenie wygląda na bardziej minimalistyczne. Dlatego też jasne staje się, że w takim wypadku normalne będzie, iż należało będzie się zastanowić nad tym, co trzeba w takim wypadku zrobić, żeby to wyglądało świetnie. To nie jest wcale takie proste. Normalne jest, że w takim wypadku należy to wszystko dobrze zaplanować i rozpisać, żeby miało ręce i nogi. Jedynie wtedy będziemy mieli gwarancję, że będziemy z tego zadowoleni. Jeśli nie będziemy uprzednio tego wnikliwie planowali, to efekt może być de fakto bardzo różny. Ładnie urządzona sypialnia i inne wnętrza będą dla nas z całkowitą czyli stu procentową pewnością satysfakcjonujące i będziemy mieli pewność, że to nam świetnie wyszło. W przeciwnym razie takiej pewności nie ma. Wtedy jednak wiemy, że tak jest.\n1 Comment on Meble do domu i biura\nKarolLilek | Styczeń 23, 2019 at 4:53 pm | Zaloguj się, aby móc odpowiedzieć


Propozycja: archiwum - tylko dla golasów.\nPropozycja: archiwum Zobacz następny temat\nWysłany: Czw 19:15, 08 Lis 2007\nPonieważ zaobserwowałem wiele tematów w których od dawna zupełnie nic się nie dzieje mam propozycję. Aby zrobić gdzieś archiwum. Lądowały by tam "zużyte" tematy jako archiwalne (czytaj - zablokowane, tylko do odczytu).\nTo jest dobry pomysł. Forum będzie bardziej czytelne.\nZgadzam się z Wami, ale na razie nie mam czasu.Jak znajdę go więcej to się za to wezmę\nW trosce o przejrzystość naszego forum niniejszym ogłaszam że z początkiem grudnia tematy, w których dłużej niż rok nic się nie dzieje zostaną zablokowane i możliwe jedynie do odczytu (przynajmniej te, które moderuję). W miarę możliwości utworzone zostanie archiwum dla takich tematów. Nie wiem jeszcze co z tematami bez żadnej odpowiedzi. Albo będą usuwane albo również trafią do archiwum.\nWysłany: Nie 22:34, 02 Gru 2007\n"tak było napisane, tak niechaj się stanie" - niniejszym rozpocząłem prace porządkowe na forum. na razie blokowane są tematy w których nic się nie dzieje od 2005 roku (jednak jest możliwość wglądu do nich i poczytania). istnieje oczywiście możliwość "wskrzeszenia" tematu więc jeżeli z różnych przyczyn ktoś chciał by by dany temat został przywrócony proszę o PW to odblokuję taki temat.\nniniejszym zakończyłem blokować tematy w których brak było nowych postów od 2005 roku. ponieważ mamy już 2008 to niedługo wezmę się za posty z ostatnim wpisem w 2006... innymi słowy zachęcam do pisania postów bo będziemy je zamykać i będzie można jedynie je czytać


Mimo niekochanego wieku 13 lat, postanowiłem wysnuć kolejną (pewno błędną) teorię.\nGaranil po pewnym czasie okazał, że jego umysł oddzielił dość duży kawałek..Mówiąc to nie daję aluzji, że jest głupi etc., tylko że tulpa jest silna.\nGaranil zaczął zapominać o początkowym podejściu do sprawy, zaczął wierzyć, że za pomocą ćwiczeń otworzył umysł dla innych istot czy coś tego typu.\nWiele osób (w tym ja ) nie do końca potrafią przyznać się do błędu. Garanil nawet gdyby chciał mógłby mieć problemy z "ogarem" ^^\nMoże także mieć problem z czymś pokroju zbytniego przywiązania do Candence.\nA właśnie. Skąd to imię?\nGaranil jak każdy fan MLP nie mógł przegapić "Ślubu w Canterlocie", czy jakoś tak to było.\nSpodobała mu się bardzo postać Candence, dlatego też niedługo później gdy tworzył tulpę, bardziej lub mniej świadomie wybrał... Ją!\nto co przed chwilą usłyszeliśmy potwierdza choćby częściowo moje przypuszczenia, że robią się połączenia z bajką.\nWniosek: zbyt duże uwielbienie do bajki i tworzenie tulpy w tym samym momencie wywarło to co widać.\nPo raz kolejny mówię, że mam nadzieję, że nikogo nie obraziłem etc.\nNie będę też nikogo oceniał, sam nie lubię być, bo często są wyciągane błędne wnioski.\nlol, napisałem to na komie i palec mi nie odpadł!!!\nŚro 23:12, 12 Gru 2012\ntulpa może sobie sama wybrać wygląd, a korzysta z tego, co jest w głowie hosta, więc nie dziwią mnie tulpy w formie postaci z bajek, czy filmów. sama mam tulpę wyglądem delikatnie nawiązującą do twórczości pewnego charakterystycznego reżysera (dopiero po jakimś czasie to zauważyłam ) ale nie przyszłoby mi do głowy żeby tworzyć klona postaci z filmu. Wydaje mi się że taka tulpa miałaby problemy z indywidualnością, gdyby była "wtłoczona" w konkretną rolę. Poza tym wolę mieć coś własnego, co będzie tylko moje ;D\nCzw 18:23, 13 Gru 2012\nHaha, założę się, że cjhodzi o Burtona\nFowo moją teorię przedtsawiłem parenaście postów temu : Garanil zainteresował się tematem tworzenia Tulpy, bo tego mu w życiu brakowało - potwierdzenia istnienia jego ulubionych ostaci z kreskówek. Pierwsza Tulpa dała mu niewystarczającą satysfakcję, ponieważ nie mógł zaopmnieć, że sam ją stworzył, ale na "szczęście" Tulpa żeby uszczęśliwić właściciela stworzyła kolejną Tulpę, którą mógł uznać za obcą, niepochodzącą z jego umysłu postać. Kiedy to piszę w jego głowie zapewne siedzi już całe stado Tulp, które pragną się z nim kochać\nCzw 23:23, 13 Gru 2012\nNie chcę nikogo obrażać, ale to zaszło chyba trochę za daleko... Czy tulpa z założenia nie powinna wiedzieć, że została stworzona przez hosta? Dlaczego więc Garanil (czy Candence, nie pamiętam już, kto dokładnie to powiedział) mówi o przywoływaniu, innym świecie, w którym żyją kuce i ,,odradzają'' się w umyśle Garanila? Chyba, że coś źle zrozumiałam, to wybaczcie.\nMyślałam nad stworzeniem sobie tulpy, ale tylko po to, by sprawdzić, czy to możliwe. Teraz sama właściwie nie wiem, czy warto. Szkoda mi trochę czasu, zwłaszcza teraz, w klasie maturalnej, pewnie i tak bym go nie znalazła.\nGdyby jednak okazało się, że tulpa pomogłaby mi zwalczyć jakieś moje lęki, czy wady lub pomogłaby mi poznać bliżej podświadomość albo osiągać świadome sny, to czemu nie? Tylko czy to w ogóle możliwe? Kiedy to czytałam, zastanawiałam się czasami, czy to nie po prostu ukryte pragnienia, myśli hostów, które w pewien sposób sami sobie podsuwają na myśl.\nPią 2:25, 14 Gru 2012\nunhealable ja się podjąłem wyzwania, ale dla tego, że mam dość czasu. Tulpie w okresie tworzenie powinno się poświęcać co najmniej 30min dziennie. Nie warto zaczynać jak nie masz zamiaru skończyć . Ja podchodzę do sprawy realistycznie. Zauważyłem, że bardzo łatwo można traktować własne ukryte myśli jako słowa tulpy, często są to też bezsensowne słowa wyrzucone przez podświadomość. Po oczyszczeniu umysłu i zadaniu pytania takich odpowiedzi już niema. Uważam, że przynajmniej na początku, tylko podczas naprawdę silnego wyciszenia można usłyszeć głos tulpy. Nie wierzę też, że można stworzyć tulpę przez godzinę czy nawet 4, jeśli trzymać się tego, co o tulpie piszą ludzie zajmujący się tematem dłużej, to to jest osobna świadomość. Ja zaplanowałem tworzenie tulpy na 130 godzin medytacji poświęconej właśnie stworzeniu jej. Jak dla mnie, to tulpa powstaje w umyśle i zostaje w umyśle, dalej to już kwestia oszukania zmysłów w celu nałożenia na rzeczywistość.\nCzy tulpa pomoże Ci przemóc własne lęki, myślę, że tak, ale nie mam pewności. Z pewnością może pomóc w usunięciu, a przynajmniej osłabieniu poprzez nadanie jej przeciwieństwa tej wady. Jak nadasz tulpie dobre cechy, będzie Chciała dla Ciebie jak najlepiej . Trzeba tylko podejść do tematu racjonalnie i z dystansem.\nPią 7:45, 14 Gru 2012\nRacja, tulpa powinna znać prawdę i wiedzieć że jest tulpą, nie powinna myśleć że jest tworem z kosmosu albo bóstwem.\nI cóż, jeżeli "weź dupsko do roboty, Ty leniu" można by zaliczać do ukrytych myśli hostów to całkiem możiwe Wiem jednak że mogę sama myśleć, mam własne wspomnienia i osobowość, które są niezależne od tych Jakoba, więc mogę śmiało powiedzieć, że "jestem" i myślę świadomie.\nPią 7:47, 14 Gru 2012\nMyśli hosta to myśli hosta. Tulpa ma własną świadomość i własne myśli, ukryte czy nie . Dopiero zaczynam, więc jeszcze trochę mogę błądzić, ale u siebie jestem w stanie rozpoznać swoje i nie swoje myśli . Nie dam się oszukać podświadomości, która mi podsuwa jakieś głupoty, jako przekaz od tulpy. Trzeba się po prostu pilnować, żeby tulpy nie zagłuszać własnymi myślami .\nPią 13:17, 14 Gru 2012\nunhealable, oczywiście tulpa może Ci pomóc zwalczyć Twoje wady. W moim przypadku tak było ^^ Jeżeli chodzi o ukryte pragnienia, to niektóre tulpy mogą mieć z tym coś wspólnego, co nie zmienia faktu, że mają swoją świadomość i swój charakter, są odrębnymi istotami. Ale przy założeniu, że tulpa będzie miała uczucia, tworzenie jej tylko po to, żeby sprawdzić czy to możliwe nie jest dobrym pomysłem.\nPią 15:11, 14 Gru 2012\nO teraz zeszliśmy na ciekawy temat. Skoro my, marne jednostki, potrafimy stworzyć nieskończone ilości innych myślących istot - czy to oznacza, że jesteśmy Bogami, czy na odwrót - banalnymi programami? Po co martwić się o ranienie uczuć stworzonej przez nas istoty? Skoro potrafimy stworzyć coś, co czuje, z pewnością potrafimy odebrać uczucia sobie i się na nie uodpornić.\nPią 15:37, 14 Gru 2012\nNie chcę krzywdzić swojej tulpy, bo kiedy jestem z kimś blisko, to nie chcę żeby źle się czuł. (a trudno sobie wyobrazić kogoś bliższego niż tulpa ) Kiedy się spędza z kimś tyle czasu po prostu trzeba dbać, żeby było dobrze. Przy tak dużej więzi krzywdzenie tulpy to prawie jak krzywdzenie siebie.\nOstatnio zmieniony przez Żmija sykliwa dnia Pią 16:02, 14 Gru 2012, w całości zmieniany 1 raz\nPią 15:54, 14 Gru 2012\nHa, tu się pojawia problem. Tulp nie można mieć raczej nieskończenie wiele, "rekord" jak na razie wynosi 14.\nNo i cóż, to, że to potrafimy nic nie zmienia. Dalej jesteśmy sobą, ani nie bogiem, ani banalnym programem (nieco skomplikowanym i złożonym ).\nModyfikacja samego siebie a tworzenie kolejnej świadomości to 2 różne rzeczy, ta pierwsza jest trudniejsza i bardziej ryzykowna.\nPią 16:16, 14 Gru 2012\nPozwól, że na wstępie zaznaczę, że nie dokończysz nigdy pracy nad osobowością; nigdy. Nie jesteś w stanie odtworzyć całości świadomości, a nawet całego systemu moralnego.\nA co do nieskończonej ilości myślących istot, to ogranicza nas pojemność naszego mózgu, przynajmniej takie jest moje zdanie .\nMy nie chcemy cierpienia, a jeśli jesteś empatyczny, to nie chcesz też cierpienia innych. Tworząc myślącą istotę, nie chcesz, żeby ona Cię w jakiś sposób raniła. Wydaje mi się, że chęć zadawania cierpienia, dla przyjemności, czy z jakiegokolwiek powodu nie jest zdrowym zachowaniem.\nMasz rację, możemy uodpornić się na cierpienie nawet całkowicie, ale jakoś dziwnie mi się wydaje, że taka osoba szybko stałaby się aspołeczna.\nMoże Ty powiedz, co o tym myślisz?\nNa dobrą sprawę cały czas modyfikujemy siebie, każda myśl w jakiś sposób wpływa na nasze następne myśli czy działania. Myślę, że robienie tego świadomie może być niebezpieczne, ale dla tego, że nie rozumiemy w pełni procesów jakie zachodzą w naszych głowach .\nOstatnio zmieniony przez Wasp dnia Pią 16:28, 14 Gru 2012, w całości zmieniany 1 raz\nPią 16:24, 14 Gru 2012\nwasp3r, dokładnie. Ciągle się zmieniamy, chcemy być lepsi, mądrzejsi, sprawniejsi pod różnymi względami, przynajmniej według mnie takie myślenie powinien przejawiać człowiek, dążymy w końcu do spożytkowania energii i ciągle wymyślamy sobie jakieś nowe zajęcia, zainteresowania, rozwijamy się, ewolucja wciąż postępuje. Może nie do końca wiemy, jak się to dzieje, robimy to podświadomie, ale tak jest.\nCo do tulpy, na początku myślałam, żeby po prostu sprawdzić, czy to możliwe, teraz przepełnia mnie chęć dotarcia do mojej podświadomości, poznania siebie lepiej i zrozumienia pewnych moich zachowań. Chciałabym też pozbyć się paru wad - lenistwa przykładowo\nPią 17:08, 14 Gru 2012\nHehe, to może w ten sposób:\nStworzyliście istoty zdolne do cierpienia Naraziliście je na ból, nie mogliście zażyczyć sobie, żeby były odporne, żeby tylko mówiły, a nie odczuwały? Rozumiały by was wprawdzie gorzej, ale czy to jest warte ceny zadawania komuś bólu?\nPią 21:18, 14 Gru 2012\nA wyobraź sobie, jak by się zachowywała osoba nie znająca bólu. Ból jest w życiu potrzebny, uczy nas, że życie to nie bajka. No ja bym osobiście nie chciał tulpy bez żadnych emocji. Po pierwsze, gorsza komunikacja. Po drugie, gorsze zrozumienie w ogóle świata. Nie zadajemy tulpom bólu, przynajmniej nie celowo, ale pomyśl sobie, jak by to było nie odczuwać nic, żadnych uczuć, no ja bym z tego nie był zadowolony. Wydaje mi się, że cierpienie na które narażamy nasze tulpy, jest nieporównywalnie mniejsze, niż pozytywne emocje których mogą one doświadczać, czy to od hostów, czy ogólnie z radości życia . Myślę, że nikt celowo nie raniłby tulpy.\nPią 21:27, 14 Gru 2012


Wysłany: 2010-04-01, 17:42 Piąta linijka\nPodpatrzona na innych forach zabawa, dobra dla zabicia kilku minut czasu.\nBierzemy książkę leżącą najbliżej naszej prawej ręki. Otwieramy na stronie 123, znajdujemy piąte zdanie i je tutaj wklejamy.\nProponuję nie podawać źródła, gdyż tak, moim zdaniem, jest ciekawiej. Jak ktoś inny chce to w kolejnym poście może zgadnąć skąd pochodzi poprzedni cytat.\n"Sposób demontażu prowadnika blokującego zacisk hamulca w oprawie (tylne koło)."\nWysłany: 2010-04-01, 18:38\n"Później inni dowódcy potępili wyprawę: "opóźniła realizację naszych planów"."\nWysłany: 2010-04-01, 19:07\nA jak ktoś nie chce, to co?\nHm... na czym ma w ogóle polegać ta zabawa? Jakaś opowieść z tego powstanie? Proponuję nazwać wątek trochę inaczej, bo zabawa z cytatami już jedna jest.\nWysłany: 2010-04-01, 21:05\nNie. Na innym forum nazwali to "Piąta linijka" i polega wyłącznie na podawaniu cytatów. Zgadywanie pochodzenia w innym wątku.\nTo brzmi lepiej niż termit\nDał znak w stronę drugiej barykady.\n<wyciąga lewą rękę na stos książek... pat...>\nWysłany: 2010-04-01, 22:53\nAle nazajutrz rano, zaraz po wizycie dozorcy, kiedy Edmund odsunął łóżko od ściany, dały się słyszeć trzy miarowe uderzenia; rzucił się więc na kolana.\nWysłany: 2010-04-04, 10:58\nŻwir chrzęścił pod stopami Ewy.\nWysłany: 2010-04-04, 23:03\nWiekowy dżentelmen w spodniach do kolan, który był właścicielem składu towarowego, zmarł.\nWysłany: 2010-04-05, 10:34\nPrzyjechał do domu zastrachany i od tego czasu nie chce mieć do czynienia z rzeczami wojskowymi.\nWysłany: 2010-04-05, 16:20\nCOŚ CI POWIEM, zaproponował zdesperowany.\nWysłany: 2010-04-06, 08:25\nRozlewać się z odgłosem>>: Morze chlusta. Coś chlusta o coś: Rzeka chlusta o kamienie.\nDo Balroga, lubię tę grę :D\nNajprawdopodobniej to gimnazjalista\nWysłany: 2010-04-06, 23:11\nTo się zdarza dość często po gwałtownej śmierci ofiary.\nDlatego chciałbym cię o coś zapytać.\nWysłany: 2010-04-07, 11:59\nfür glatte Oberflächen - Folie, Glas, Mettall usw. - nachfüllbar.\nTuleje do zaworów pneumatycznych.\nWysłany: 2010-04-07, 13:06\nSamochód typu R20M miał korzystniejsze właściwości użytkowe niż produkowany już seryjnie model R20, którego konstrukcję przejęto z Fabryki Samochodów Osobowych.\nDzięki radioaktywności Ziemia może być - i najwyraźniej jest - znacznie starsza niż 24 miliony lat, które przewidywały ostatnie obliczenia Kelvina.\nWysłany: 2010-04-07, 19:04\n- Dobra - odparł.\nGdyby tak spojrzeć na nich ze szczytu przeciwległego wzgórza - a nie ma tam nikogo, kto by spojrzał - stanowiliby zaledwie dwie małe, jasne plamki na tle matowej czerni porostu i szaro-szarej mozaiki głazów, kamieni i żwiru, na stoku masywu zwieńczonego wśród chmur złowrogim grotem Pazura.\n"Autorzy fantastyki są na ogół reakcjonistami, po prostu dlatego, że w wyjątkowy sposób, można by rzec z racji zawodu, są świadomi istnienia Zła."\nI nagle nad murem ukazała się czyjaś głowa.\nWysłany: 2010-04-29, 18:25\nPewnego dnia zdecydowałem więc, że sam arbitralnie ustalę, który to ma być dzień, i narzuciłem moim pacjentom czwartek.\nWysłany: 2010-04-30, 01:54\n"Przypuszczam bowiem, iż w zasadzie uważacie za idealne tłumaczenie marzeń sennych drogą stosowania symboliki, podczas gdy technikę kojarzenia do snów chcielibyście ominąć"\nWysłany: 2010-04-30, 09:51\nOr if the bullet strikes another object, such as a window or wall or another person, and then ricochets into the victim, it may lose its spin and begin to tumble or gyrate.\nWysłany: 2010-04-30, 13:12\nCampesinos myślą podobnie - doskonale rozumieją ideę "zdobywania" pożywienia i obżarstwa (fiesta), ale coś takiego jak robienie zapasów jest obce ich naturze.\nWysłany: 2010-04-30, 17:21\nSwoje znaczenia mają oczywiście pogłoski na temat jego pochodzenia.\nWysłany: 2010-04-30, 18:15\nSPOTKAJMY SIĘ TAM W BARZE, JUTRO O DZIESIĄTEJ WIECZOREM.\nWysłany: 2010-05-02, 21:11\nIstnieją dowody na to, że Joanna D'Arc była mężczyzną.


Zawody Torus Triathlon In Da House przeszły dużą metamorfozę od pierwszej edycji. Na początku ich głównym przesłaniem było stworzenie każdemu możliwości bezpośredniego zetknięcia się z triathlonem w komfortowych warunkach i poznania tej dyscypliny. Oczywiście tak jest nadal, jednak w tym roku silnie angażujemy środowisko biznesowe, tworząc doskonałe pole integracji zespołów pracowniczych - nic przecież nie łączy ludzi lepiej niż sport i wspólny cel. Dzięki temu możliwe będzie też zebranie znacznie większej ilości środków na towarzyszący imprezie cel charytatywny. Co roku stajemy przed wyzwaniem organizacyjnym, ale wierzę, że nowa formuła i tym razem zyska szerokie grono fanów\nIwona Guzowska, dyrektor sportowy zawodów TTIDH For Business\nZawody Torus Triathlon In Da House na stałe wpisały się już w kalendarze szerokiego środowiska pasjonatów triathlonu. Dyscyplina ta w wyjątkowy sposób łączy pływanie, jazdę na rowerze i bieganie, a w przypadku zawodów TTIDH szczególne jest też otoczenie - rywalizacja odbywa się w okresie zimowym i pod dachem, co nie jest typowe dla tej dyscypliny. W tym roku rywalizację zdominuje biznes, a konkretnie zespoły sztafetowe składające się z pracowników reprezentujących firmy z całego kraju.\nStarty w TTIDH w latach 2016 oraz 2017 zaliczam do najciekawszych moich wyzwań triathlonowych. Oczywiście nie było lekko, ale za sprawą niesamowitego wsparcia publiczności, świetnego prowadzenia imprezy zagrzewającego do rywalizacji byłem w stanie walczyć do ostatniego tchu. Cały rower i bieg zrobiłem w tzw. strefie odcięcia. Już odliczam dni do startu w tegorocznej edycji, w której wystartuję razem z zespołem\nMichał Twarowski z firmy Jeppesen\nW zawodach 1 marca wystartuje blisko 40 zespołów. Każdy z nich składa się z 3 osób (pływak kolarz, biegacz) bezpośrednio uczestniczących w rywalizacji (w tym minimum 1 kobieta), a do tego trenera i motywatora. Rywalizacja przebiegać będzie na sprinterskim dystansie – kolejni zawodnicy będą musieli przepłynąć 750 m w basenie, przejechać 20 km na rowerze wpiętym w trenażer i przebiec 5 km na bieżni elektrycznej. Do boju szykują się także reprezentacje mediów. Pojawi się także grupa PRO, czyli zawodowców, którzy ścigać się będą indywidualnie. Nie zabraknie wśród nich zawodników Torus Triathlon Team – Pawła Miziarskiego i Bartosza Banacha, którzy zajmują czołowe miejsca w ogólnopolskich i światowych zawodach triathlonowych. Będzie więc na co popatrzeć!\nPoprzednie edycje Torus Triathlon In Da House pokazały, że zawody te wyzwalają mnóstwo emocji i przyciągają rzesze kibiców. W tym roku liczymy na jeszcze więcej, zwłaszcza, że rywalizować będą między sobą pracownicy firm z całego kraju. Na starcie nie zabraknie też naszej reprezentacji\nMałgorzata Dąbrowska z firmy Torus będącej organizatorem zawodów.\nPodsumowanie imprezy i nagrodzenie zwycięzców odbędzie się podczas wieczornego After Party In Da House. Impreza na sportowo, z nastawieniem na integrację środowiska planowana jest do późnych godzin nocnych.\nDla małych Wojowników\nPodobnie, jak w ubiegłych latach, zawodom TTIDH towarzyszy cel charytatywny. W tym roku akcja realizowana jest we współpracy z Fundacją Jeppesena, założoną przez pracowników firmy Jeppesen Poland. Całość środków zebranych z opłat wpisowych (1600zł/sztafetę) przekazana zostanie na rzecz Fundacji Hospicjum Pomorze Dzieciom. Do hospicjum trafiają dzieci, którym współczesna medycyna nie jest w stanie pomóc. Sztab lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów i psychologów czuwa całą dobę, aby mali Bohaterowie ostatni etap swojego życia mogli spędzić bez bólu, w cieple rodzinnego domu. Tegoroczne zawody są dedykowane właśnie tym małym Wojownikom. Organizatorem Torus Triathlon In Da House jest firma deweloperska Torus. Patroni medialni: Eurobuild CEE; Outsourcingportal.pl; Outsourcing & More; Radio Gdańsk; Trojmiasto.pl; Dziennik Bałtycki, Prestiż Trójmiasto, Triathlon Bike.


Black Blood Tour 2016: Christ Agony, Stillborn, Above Aurora – 22.03.2016 @Poznań, U Bazyla | Loud Now Network\nBlack Blood Tour 2016: Christ Agony, Stillborn, Above Aurora – 22.03.2016 @Poznań, U Bazyla\nWraz z końcem zimy zazwyczaj zaczyna się koncertowe zatrzęsienie. Jednym z pierwszych tego przejawów była przetaczająca się przez Polskę od połowy marca trasa Christ Agony i Stillborn. Trasa jak najbardziej wskazana, bo przecież obydwa zespoły mają w arsenale nowe wydawnictwa, więc było czym strzelać ze sceny(strzelać – taki żarcik o nabojach, lol). Skłamałbym, gdybym napisał, że nie czekałem na ten koncert, bo czekałem i to bardzo. Zwłaszcza na Stillborn, których wszystkie albumy bardzo sobie cenię, a ostatni raz na żywo widziałem ich 7 lat temu. A więc jak było?\nPoznański koncert otwierał zespół Above Aurora – blackmetalowa nowinka ze stolicy Wielkopolski. Na temat występu wypowiedzieć się nie mogę, ponieważ do klubu dotarłem z opóźnieniem, w związku z czym przegapiłem. Na szczęście już w maju będzie druga szansa by ich zobaczyć, gdy będą dzielić scenę klubu U Bazyla z Degial, Vorum i In Twilight’s Embrace.\n„Testimonio de Bautismo” – najnowszy album Stillborn to esencja metalowego bestialstwa i wściekłości. Wszystko, co najlepsze w starej szkole death/black/thrash metalu jest na tej płycie. Znakomita forma zespołu zwiastowała ostrą zawieruchę. I tak w istocie było. Zero ceregieli, tylko atak na całego od pierwszych do ostatnich sekund. Killer z pasją wypluwał płuca do mikrofonu, a basujący Hunger go w tym wspierał. Tylko jedna gitara zabrzmiała zaskakująco dobrze, nie było wrażenia pustki, a riffy paliły głośniki. August – jeden z moich ulubionych polskich bębniarzy, znakomite przejścia na kotłach, dudniący, mocno bity werbel i gęsta, bezlitośnie kopiąca po głowie podwójna stopa. Totalna dźwiękowa wścieklizna, zatrzęsienie blastów i kontrolowany chaos. Dla niewprawionego ucha – koszmar, dla mnie – rozkosz! I mimo iż reakcje publiczności były dobre, to trochę mnie zdziwił względny spokój pod sceną. Do dziś pamiętam koncert Stillborn z 2008 roku, podczas którego ruch na sali był tak niebezpieczny, że nawet głośnik się przewrócił. Co do treści, to jeśli ktoś liczył na sporą dawkę nowego materiału, to musiał być zadowolony, bo aż 6 utworów pochodziło z „Testimonio…”, a w tym obowiązkowy „Ancykryst”, „Odezwa” i utrzymane w kapitalnym tempie „Człowiekowstręt” i „Obłęd”. Były też fragmenty starszych wydawnictw, m.in. „Crave For Killing”, „Quickly You Rot” czy „Holy Mother Fucker” i smaczny cover „Nightmare” z repertuaru Sarcofago. I mimo braku utworów z „Manifiesto de Blasfemia” i „Los Asesinos del Sur” był to bardzo dobry koncert, do podsumowania którego pozwolę sobie zacytować fragment utworu „Odezwa”: „TAK SIĘ KURWA GRA DEATH METAL!”\nPo występie mieleckich zabójców przyszedł czas na klasyków polskiego black metalu – Christ Agony. Już ponad 25 lat ekipa niezłomnego Cezara utrzymuje swoją pozycję na krajowej scenie, czego dowodem są częste koncerty i kolejne bardzo udane płyty, w tym najświeższe mini-wydawnictwo „Black Blood”. Nie wiem ile razy widziałem ich na żywo, ale za każdym razem otrzymywałem to samo i za każdym razem tego samego się spodziewam – solidnej dawki jadu, diabelstwa i dźwiękowego zła. Obecny skład obok Cezara tworzą już od blisko dekady Reyash i od kilku lat Młody(ex-Dissenter), czyli załoga doświadczona i pewna. Cezar to jak zawsze sceniczny demon, dający z siebie wszystko, a jego charakterystyczny wrzask nadal czyni go jednym z najlepszych wokalistów w Polsce, a może i dalej. Wspólnie z Reyashem tworzą świetny wokalny duet, choć sam Reyash to muzyk spokojny, bardzo skupiony, często grający z zamkniętymi oczami, co ciekawie kontrastuje z żywiołowością Cezara. Co zagrali? Nie ma to większego znaczenia. Christ Agony to tego typu zespół, który nieważne co zagra, bo i tak będzie dobrze. Wyłapałem m.in. „Moonlight”, „Devilish Sad”, „Mephistospell”, fragment „Nocturn” i „Coronation” z promowanego właśnie „Black Blood”. Wszystkie utwory na żywo łączą się w płynną, dostojnie kroczącą, potężną całość. Obyło się bez bisów, chociaż publiczność się domagała. Ale dla mnie koncert był kompletny. Z klubu wyszedłem usatysfakcjonowany, bo kolejny raz dostałem od Christ Agony to, czego się spodziewałem. I jestem pewien, że będzie tak jeszcze nie raz, bez względu na to, co zagrają. Życzę im tylko, aby następnym razem powitała ich liczniejsza publiczność. Trochę to niesprawiedliwe, że legenda polskiego metalu, będąca wciąż w znakomitej formie gra dla około setki osób. Ale wiem, że nie spoczną, bo w żyłach wciąż płynie czarna krew.\nCall It Home: lyric video do "The Departed"\nNowy numer Haemorrhage\nMastodon, Russian Circles ai??i?? 11.11.2017 @Warszawa, Progresja\nHatebreed, Dying Fetus, Drown My Day, Tarpan ai??i?? 14.04.2017 @Warszawa, Progresja


Wymienne sondy do pomiaru grubości powłok Sondy pomiarowe - Mierniki grubości powłok - ITA Polska\nMierniki grubości powłok Sondy pomiarowe\nFirma Fischer posiada w swojej ofercie najszerszą na rynku gamę sond pomiarowych dla różnych aplikacji. Oferowane są również sondy specjalne dla zadań, którym nie mogą sprostać standardowe rozwiązania. Precyzja, dokładność i zakres pomiarów grubości powłok zależy przede wszystkim od użytej sondy.\nDostępne są między innymi sondy przystosowane do:\npomiarów w otworach\npomiarów na walcach o małych średnicach od ø2 mm\nmałych powierzchni pomiarowych\nsondy z kompensacją krzywizny oraz konduktywności\nsondy o podwyższonej wytrzymałości na zużycie\nWybrane sondy pomiarowe\nuniwersalna sonda dla powłok galwanicznych i lakierniczych\ndo powłok galwanicznych oraz lakierniczych. Ze względu na duży promień końcówki pomiarowej przystosowana do powierzchni chropowatych\ndwupunktowa sonda kątowa dla bardzo grubych po- włok. Szczególnie popularna przy pomiarach powłok napawanych ze stali austenitycznej\nnp. powłoki z cynku, miedzi, farby na stali\nsonda przeznaczona do pomiarów na bardzo małych powierzchniach pomiarowych od 2 mm – praca wyłącznie ze statywem\nsonda pałąkowa do pomiarów w wewnętrznych częściach karoserii\nsonda dwupunktowa przeznaczona do pomiarów na powierzchniach chropowatych\nkątowa sonda umożliwiająca pomiary w trudno dostępnych miejscach, np. otwory\nuniwersalna sonda dla powłok anodowanych oraz lakierniczych na metalach niemagnetycznych\nkątowa sonda umożliwiająca pomiary w trudno dostępnych miejscach, np. otwory. Umożliwia również pomiary na powierzchniach zawilgoconych\nsonda w szczególności przeznaczona do pomiarów na bardzo zakrzywionych powierzchniach ze względu na opatentowaną kompensację dla krzywizn\nsonda do pomiarów w otworach dla średnic od 9 mm oraz w rowkach. Maksymalna głębokość otworu: 150 lub 260 mm\nsonda kątowa dla bardzo grubych powłok, zwłaszcza tworzyw sztucznych lub gumy\nnp. powłoki anodowe, lakiernicze na aluminium\nsonda typu DUAL: indukcja magnetyczna i prądy wirowe. Automatyczny dobór właściwej metody ze względu na rodzaj podłoża\nsonda typu DUPLEX dla jednoczesnego pomiaru dwóch powłok: lakier/Zn na stali dla Zn>70 µm\nZn 70-800 µm\nISO 20-500 µm\nDUAL / DUPLEX\nChcę otrzymać ofertę, lub dowiedzieć się więcej o produkcie "Sondy pomiarowe"...


czecho.pl: "Nie czas umierać" i inne hity będą królować na ekranie kina "Świt" - Czechowice-Dziedzice\n10 grudnia, 15:00\n19 grudnia, 15:30\n"Raduj się świecie" - koncert kolęd i pastorałek w MDK\nKino "Świt" zaprezentowało repertuar na październik. Podczas tego miesiąca na ekranie w czechowickim obiekcie będzie królował przede wszystkim film "Nie czas umierać" oraz inne hity filmowe.\n"Nie czas umierać" i inne hity będą królować na ekranie kina "Świt" · fot. Materiały dystrybutora\nRepertuar kina Świt na październik\n17.30 NIE CZAS UMIERAĆ (ang./USA,15)\n20.15 NIE CZAS UMIERAĆ\n15.00 Mistrzowie Muzyki Wokalnej. Koncert finałowy konkursu wokalnego.\n17.30 NIE CZAS UMIERAĆ\n15.30 Słowiki w Śpiewowicach\n15.30 FATIMA (port./USA,12) lektor\n15.15 9.Festiwal Poezji Słowiańskiej\n18.00 NIE CZAS UMIERAĆ\n20.45 NIE CZAS UMIERAĆ\n15.30 FATIMA lektor\n15.30 FATIMA napisy\n15.30 Kraina Uśmiechu -operetka w dwóch odsłonach\n18.30 NIE CZAS UMIERAĆ\n15.30 Koncert jubileuszowy 65 lat Chóru im.S.Moniuszki\n18.00 Szaman. Spektakl reporterski Teatr Polska\n16.15 PSI PATROL FILM (USA,b.o.)\n18.00 WESELE (pol.,15)\n20.15 NOWY PORZĄDEK (franc.,15)\n17.00 Piotr Bałtroczyk\n21.45 NOWY PORZĄDEK\n15.00 Wracamy na scenę - koncert Canetis\n17.00 PSI PATROL FILM\n20.45 NOWY PORZĄDEK\n16.15 PSI PATROL FILM\n18.00 NOWY PORZĄDEK\n15.00 PSI PATROL FILM\n16.30 NOWY PORZĄDEK\n15.30 RODZINKA RZĄDZI (USA,b.o.)\n17.30 ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW (pol.,15)\n19.00 Gdy przyjdzie sen - Teatr Polska\n15.30 RODZINKA RZĄDZI\n20.00 ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW\n17.30 ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW\n16.15 RODZINA ADDAMSÓW 2 (USA,b.o.)\n18.00 DIUNA (USA,15)\n7\t20.15 IM DALEJ W LAS,TYM WIĘCEJ DRZEW (Węgry)\n14\t20.15 BALLADA O BIAŁEJ KROWIE (Iran/Francja)\n21\t20.15 GUNDA (USA/Norwegia)\n28\t20.15 NARCYZ I ZŁOTOUSTY (Niemcy/Austria)\nIM DALEJ W LAS,TYM WIĘCEJ DRZEW Rengetek - mindenhol látlak\nWęgry 2020,112 min.\nReżyseria: Bence Fliegauf. Wykonawcy: Juli Jakab, Lázló Cziffer, Lilla Kizlinger, Zsolt Végh.\nFilm nagrodzony Srebrnym Niedźwiedziem za najlepszą rolę drugoplanową na Berlinale 2021.\nSiedem historii, wielu bohaterów. Sporo ich dzieli - wiek, doświadczenie, motywacje, życiowe priorytety. Łączy po.czucie niespełnienia, skrywana frustracja, wyczuwalny podskórny niepokój. Każdy z nich próbuje wyrazić swoje emocje, ale czuje się niezrozumiany.\nKomunikacyjny rozdźwięk widać w każdej formie relacji: rodzinnej, przyjacielskiej, partnerskiej. Dotyczy nie tylko uczuć czy spojrzenia na świat, ale też niezabliźnionych jeszcze ran czy niesprecyzowanych planów na przyszłość. Młoda dziewczyna obwinia ojca za śmierć matki, para nie może zdecydować, czy to najlepszy moment na dziecko, inna spiera się o poprzedni związek mężczyzny, kobieta próbuje wpłynąć na światopogląd swojego syna. Każdy z bohaterów, także pozostałych historii, czuje się osaczony i samotny.\nBALLADA O BIAŁEJ KROWIE Ghasideyeh gave sefid\nIran/Francja 2020, 105 min.\nReżyseria: : Behtash Sanaeeha, Maryam Moghaddam. Wykonawcy: Maryam Moghaddam, Alireza Sanifar, Pourya Rahimisam.\nŻycie Miny naznaczyła wielka tragedia, jaką była śmierć jej męża. Codzienność kobiety staje na głowie, gdy się dowiaduje, że Babak został uwięziony, a w konsekwencji stracony za zbrodnię, której nie popełnił. Odpowiedzialne za tę feralną pomyłkę władze chcą zamieść sprawę pod dywan i obok przeprosin oferują bohaterce finansową rekompensatę.Zrozpaczona Mina nie może pogodzić się z tragicznym w skutkach nieporozumieniem. Rozpoczyna walkę z cynicznym systemem, dążąc do tego, by sprawiedliwość wyszła na jaw. Takie działania wymagają nie tylko siły i determinacji, ale także nakładów finansowych. Gdy sytuacja kobiety oraz jej córki ulega pogorszeniu, do drzwi Miny puka nieznajomy, który przekonuje, że chce spłacić zaciągnięty u jej męża dług. Ostrożna początkowo kobieta z czasem nabiera zaufania do Rezy. Nie jest jednak świadoma prawdziwych motywacji, jakie stoją za jego zachowaniem.\nUSA/Norwegia 2020, 93 min.\nReżyseria: Wiktor Kossakowski.\nTytułowa świnia Gunda mieszka na farmie i właśnie została mamą gromadki prosiąt. Kamera Kossakowskiego obserwuje z bliska pierwsze tygodnie ich życia: niezgrabne wspinaczki po potężnym ciele matki, by sięgnąć do pełnego mleka sutka; przepychanki przy śniadaniu i radosne taplaniny w błocie. Kamera pracuje na wysokości zwierzęcych oczu, więc i my przyjmujemy perspektywę prosiaków i ich mamy, a z czasem także krów i kur, które Kossakowski również filmuje. Jednonogi kogut spoglądający tęsknie za ogrodzenie podwórza, prosiaczek-ciapa, który zawsze zostaje z tyłu, wąchająca liście młodej brzozy krowa - każda z pokazanych tu istot ma swój charakter i temperament; swoją fascynującą historię.\nPrzepięknie sfilmowana, czarno-biała "Gunda" tylko pozornie obywa się bez dialogów. Tak naprawdę przez cały czas słyszymy chrumkanie i piski, piania i świergoty, bzyczenie i posapywania. Cały świat ze sobą nieustannie rozmawia, a unikalne dzieło Kossakowskiego pozwala nam to usłyszeć. Jak podkreśla producent wykonawczy filmu, aktor Joaquin Phoenix, "Gunda" przekracza bariery oddzielające nas od innych gatunków. I dodaje, że ten film jest dla niego głębokim duchowym doświadczeniem, medytacją o egzystencji.\nNARCYZ I ZŁOTOUSTY Narziss Und Goldmund\nNiemcy/Austria 2020, 120 min.\nReżyseria: Stefan Ruzowitzky. Wykonawcy: Jannis Niewöhner, Sabin Tambrea, Henriette Confurius.\nRozgrywająca się w średniowieczu historia przyjaźni tytułowych bohaterów pokazuje dwie życiowe postawy. Duchowość zestawia z rozumem, ascezę - z ciekawością świata i pędem do życia pełnego wrażeń. Przyjaźń między Narcyzem a Złotoustym zawiązała się jeszcze w czasach chłopięcych, gdy obaj pobierali nauki w klasztorze Mariabronn. Spokojny, opanowany Narcyz był zupełnym przeciwieństwem skorego do zabawy Złotoustego, który szybko zdał sobie sprawę, że żywot mnicha nie jest dla niego. Każdy z nich zdecydował się pójść za własną intuicją. Ten pierwszy wybrał służbę Bogu, drugi wyruszył w świat.\nSpotkanie po latach będzie nie tylko okazją do refleksji nad przeszłością oraz lekcją, jaką każdy z nich odebrał od życia, ale i czasem nowych, ekscytujących doświadczeń.\n31 grudnia, 14:00\nPrzegląd filmów "7x Jarmusch: kultowe filmy Jima Jarmuscha"\nListopad w kinie Świt: światowe i polskie hity oraz festiwal filmowy\nWięcej artykułów (+165)


Ostatni sprawdzian przed Mistrzostwami Puław\nponiedziałek, 05 sierpnia 2013 13:54\nW sobotę 3 sierpnia odbył się kolejny turniej w ramach Grand Prix Puław w siatkówce plażowej. Tym razem najlepsi okazali się Tomasz Kowalczyk i Tobiasz Kaniewski. Obok nich na podium stanęli Łukasz Lewtak/Piotr Matyjasik i Bartosz Matraszek/Rafał Karolik.\nNastępny turniej w sobotę 17 sierpnia od godz. 10.00 w Ośrodku Z.A. Puławy w Wólce Profeckiej. Będą to Otwarte Mistrzostwa Puław i odbędą się w trzech kategoriach: kobiety open, mężczyźni open, mężczyźni + 35 lat.\nSiatkarze walczyli w upale\nniedziela, 28 lipca 2013 23:29\nTrzeci turniej w ramach Grand Prix Puław w siatkówce plażowej, który odbył się w niedzielę 28 lipca rozgrywany był w bardzo trudnych warunkach ze względu na panujące ponad 30 stopniowe upały. Taka aura powodowała, że w końcowej fazie imprezy niektórzy z zawodników decydowali się na występy w skarpetkach, co najlepiej świadczy, że temperatura piasku była bardzo wysoka.\nOstatecznie z wielce męczącej walki obronną ręką wyszedł duet Kamil Rolecki/Krzysztof Jary, którzy w finale pokonali Łukasza Jońskiego i Przemysława Kozaka. Z kolei na trzecim stopniu podium stanęli Rafal Karolik i Sebastian Paciejewski.\nKolejny turniej w sobotę 3 sierpnia od godz. 10.00 w Ośrodku Z.A. Puławy w Wólce Profeckiej.\nTriumf pary Chuszcz/Kozak\nsobota, 13 lipca 2013 19:11\nDrugi turniej tegorocznej edycji Grand Prix Puław w siatkówce plażowej odbył się w sobotę 13 lipca i zgromadził na starcie 13 zespołów. Po kilku godzinach rywalizacji najlepsi okazali się Michał Chuszcz i Przemysław Kozak, którzy w finale 21 ? 15, pokonali Tomasza Kowalczyka i Maksymiliana Kozłowskiego. Natomiast na najniższym stopniu podium stanęli Kamil Rolecki i Krzysztof Jary.\nKolejny turniej w niedzielę 28 lipca od godz. 10.00 w Ośrodku Z.A. Puławy w Wólce Profeckiej.\nniedziela, 30 czerwca 2013 16:26\nWraz z początkiem wakacji w niedzielę 30 czerwca ruszył tegoroczny cykl Grand Prix Puław 2013 w siatkówce plażowej. W inauguracyjnej imprezie wystąpiło 13 zespołów, a ich rywalizacja toczyła się przy bardzo zmiennej aurze. Początkowo grano przy pięknej słonecznej pogodzie, ale finały rozgrywano już w deszczu. Dodatkowo w międzyczasie zmagania dwukrotnie przerywane były przez gwałtowne nawałnice.\nOstatecznie w tych zmiennych warunkach najlepsi okazali się Mateusz Gabriel i Karol Łoza, którzy po bardzo zaciętym pojedynku uporali się w stosunku 23 ? 21 z puławianami Łukaszem Lewtakiem i Konradem Zdziechowskim. Z kolei w meczu o najniższy stopień podium lubelski duet Paweł Kotowicz/Krzysztof Prażmo 21 ? 15 pokonali Michała Pyrę i Piotra Bugajka.\nKolejny turniej w sobotę 13 lipca od godz. 10.00.\nZapraszamy na siatkówkę plażową\nRusza tegoroczny sezon siatkówki plazowej. Pierwszy turniej w ramach Grand Prix Puław 2013 odbędzie się 30 czerwca na boiskach w ośrodku wypoczynkowym na Wólce Profeckiej. Początek o godzinie 10.00. Pełny harmonogram GP w siatkówce dostępny jest w zakładce Terminarz 2013/siatkówka plażowa. Z kolei regulamin cyklu można znaleźć w zakładce Regulaminy/siatkówka plażowa.\nSiatkarze zakończyli GP\nPrzedostatni turniej siatkarzy\nKuc / Gabriel najlepsi


Wydarzenie pewnej nocy. Tom 1 - Julie Anne Long - ebook - epub, mobi - księgarnia internetowa Publio.pl\nWydarzenie pewnej nocy. Tom 1 - Opis\nNadzieje niejednej pięknej kobiety rozbiły o nieczułe serce Jonathana Redmonda. Ze swą urodą, bogactwem i wpływami Redmond ma świat u stóp – dopóki ultimatum ojca i złowieszcza przepowiednia nie popchną go ku temu, czego za wszelką cenę chciał uniknąć: ku małżeństwu.\nWydarzenie pewnej nocy. Tom 1 - Informacje szczegółowe\nepub 1,26 MB / mobi 1,04 MB\narystokracja (355), dla kobiet (605), intryga (957), literatura amerykańska (2864), literatura kobieca (925), literatura współczesna (18540), powieści dla kobiet (1193), powieść ebook (12727), relacje damsko-męskie (3768), romans (2384), romans historyczny (223),\nWydarzenie pewnej nocy. Tom 1 - Opinie i Komentarze


Funkcjonalne rozwiązania budowlane - pawliszyn.pl\nktóre z nich charakteryzują się dziś naprawdę ogromną popularnością i z jakiego powodu?\nFirmy budowlane starają się współcześnie korzystać z funkcjonalnych rozwiązań, których oferta jest naprawdę dosyć bogata i które wyróżniają się wielką popularnością.\nDziennikarz: Studio Z500\nNa podstawie danych z: Studio Z500\nklienci mają do dyspozycji dużo interesujących opcji, z tego względu wskazane jest dokładnie się zastanowić, zanim podejmie się stosowną decyzję. Jakie rozwiązania budowlane charakteryzują się największym zainteresowaniem? Czemu? Bardzo często wykorzystywana jest zaawansowana hala łukowa, jaka jest nadzwyczaj funkcjonalna i przede wszystkim, doskonale sprawdza się na przykład do przechowywania niektórych wyrobów. Takie opcje są współcześnie bez trudu dostępne w sklepach, jednak uprzednio wskazane jest sprawdzić, jakie są hale łukowe ceny. W ten sposób będzie można w końcu wybrać najbardziej atrakcyjną pod względem finansowym opcję.\nPoza tym, zaawansowane rozwiązania budowlane są często stosowane na przykład w czasie budowy własnego domu.\nNie ociągaj się! Jeżeli zaciekawiły Cię umieszczone tutaj wiadomości, to czytaj informacje (http://www.polimerobeton.pl/studnie-i-zbiorniki.html), który znajduje się w podanym linku. W nim wyszukasz dużo szczegółów.\nPopularną opcją jest chociażby budowa domów kanadyjskich, których szkielet jest wykonywany z drewna. Z jakiego powodu takie domy cieszą się obecnie dużą popularnością? Co najważniejsze przez wzgląd na fakt, że takie budynki stawia się rzeczywiście bardzo szybko, są gotowe już w kilka miesięcy, wobec czego inwestorzy mogą w nich zamieszkać dużo szybciej, co dla wielu osób ma ogromne znaczenie.\nReasumując, branża budowlana rozwija się współcześnie faktycznie bardzo szybko, a na rynku pojawiają się zaawansowane rozwiązania, jakie z miejsca zyskują wielu zwolenników.\nJeżeli omawiana kwestia jest dla Ciebie absorbująca, sprawdź poza tym więcej szczegółów w witrynie (http://kontenery-ibc.pl/kategoria/skrzynki-plastikowe/skrzynki-e1-e5/) tutaj - te wiadomości także nie powinny pozostać pominięte!\nKategorycznie to jeden z najszybciej rozwijających się sektorów na rynku.\nPożar jest żywiołem, którego bardzo trudno czasem powstrzymać - nie dziwi więc fakt, że za każdym razem dbamy o to, aby w lokalizacjach, gdzie się ukazuje, było jak najbardziej bezpiecznie. Jak to bardzo łatwo się zorientować najbardziej częstym miejscem ukazywania się pożarów są nasze mieszkania.


Recenzja Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502\nRecenzja Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502 i informacje\nOryginalne okulary korekcyjne Etro ET 2602 502. Kolor oprawek: Violet Gradient Violet Crystal. Materiał oprawek: Acetate. Kolekcja: Women 2015. Darmowa Powłoka Przeciw Zarysowaniom, Powłoka Antyrefleksyjna oraz Powłoka Chroniąca Przed Promieniowaniem UV. Zobacz pełny opis produktu >>>\nZ nami wybierz tanie Okulary. produkt Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502 e-Shop Optyka World Kup w cenie 710.95 zł. Przetestuj produkt Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502 jest zwykle sprzedawany po cenie 710.95 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu Optyka World możesz wygodnie zamówić Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502.\n- kod EAN i ID towarów 807856882\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502\nOpinie Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502\nrecenzja W tym sklepie Optyka World zawsze lubię kupować. Mają dobre wsparcie, a produkty Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502 zawsze zapewniają właściwą jakość. Polecam zakupy tutaj.\nKupił: Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502\nrecenzja Zawsze podążam za oceną tego e-sklepu. I ten sklep Optyka World ma również doskonałą ocenę. Więc nie boję się kupić Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502.\nGdzie kupić Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502\nZobacz podobne tańsze oferty. Ceneo jest świetnym doradcą przy zakupie Etro. Możesz spojrzeć na pytania Okulary Korekcyjne Etro ET 2602 502. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Okulary i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nOkulary Korekcyjne Etro ET 2612 001\nOkulary Słoneczne Rodenstock R3268 A\nOkulary Korekcyjne IZIPIZI LMSBC06 Yellow Crystal Soft\nOkulary Słoneczne Sting SSJ628 6DXP


Promocja od Etoto na niedzielę 23 grudnia | Zakłady bukmacherskie\nZakłady bukmacherskie Poradniki bukmacherskie Promocja od Etoto na niedzielę 23 grudnia\nPromocja od Etoto na niedzielę 23 grudnia\nW związku z prowadzonym kalendarzem adwentowym na dzisiaj, tj. 23 grudnia bukmacher daje nam bonus w wysokości 20 PLN za kupon z koszykówki. Jednak musisz pamiętać, że kupon musi zostać rozliczony do końca dnia.\nPromocja obowiązuje jedynie w niedzielę 23 grudnia i trwa do godz. 23:59. Więc mamy czas do godziny 23:59, aby nasz kupon został rozliczony, a do tego musimy zdążyć odebrać nasz bonus.\nStawka kuponu nie może być mniejsza niż 80 PLN. Łączny kurs na kuponie nie może być mniejszy niż 2.00. Kurs każdego zdarzenia musi wynosić co najmniej 1.20.\nNa każdym kuponie muszą znajdować się minimum dwa typy. Bukmacher podczas tej promocji dopuszcza jedynie typy z koszykówki.\nJeżeli spełniasz wszystkie powyższe warunki to przysługuje Ci bonus. Jednak pamiętaj, że masz czas do godziny 23:59, aby go odebrać. Jeżeli tego nie zrobisz to promocja automatycznie odpada.\nJeżeli chcesz wypłacić bonus musisz najpierw obrócić go czterokrotnie po kursie co najmniej 2.20. Dopuszczalne formy do singiel bądź kupon wielozdarzeniowy.\nkupon za 80 PLN\nPoprzedni artykułPromocja od Forbet na sobotę 22 grudnia\nNastępny artykułPrezenty od Forbet