Strona główna » Polityka prywatności aplikacji\nPolityka prywatności aplikacji APLIKACJE AppsApk\nAplikacje Aplikacje gromadzą niektóre dane osobowe od swoich użytkowników.\nRodzaje danych gromadzonych w aplikacjach\nWśród rodzajów danych osobowych gromadzonych przez tę aplikację, samodzielnie lub za pośrednictwem stron trzecich, są: lokalizacja geograficzna, dane cookie i dane o użytkowaniu. Inne gromadzone dane osobowe mogą być opisane w innych sekcjach niniejszej polityki prywatności lub w dedykowanym tekście objaśnienia kontekstowo z gromadzeniem danych. Dane użytkownika mogą być swobodnie dostarczane przez użytkownika lub gromadzone automatycznie podczas korzystania z aplikacji AppsApk. Jakiekolwiek użycie plików cookie - lub innych narzędzi śledzących - przez tę aplikację lub przez właścicieli usług stron trzecich używanych przez tę aplikację, o ile nie zaznaczono inaczej, służy do identyfikacji użytkowników i zapamiętywania ich preferencji, wyłącznie w celu zapewnienia wymaganej usługi przez użytkownika. Niepodanie niektórych danych osobowych może uniemożliwić tej aplikacji świadczenie usług. Użytkownik przyjmuje odpowiedzialność za Dane Osobowe stron trzecich publikowanych lub udostępnianych za pośrednictwem tej Aplikacji i oświadcza, że ma prawo je komunikować lub nadawać, zwalniając w ten sposób Administratora danych z wszelkiej odpowiedzialności.\nAdministrator danych przetwarza Dane Użytkowników we właściwy sposób i podejmie odpowiednie środki bezpieczeństwa, aby zapobiec nieuprawnionemu dostępowi do danych, ujawnieniu, modyfikacji lub nieuprawnionemu zniszczeniu Danych. Przetwarzanie danych odbywa się za pomocą komputerów i / lub narzędzi informatycznych, zgodnie z procedurami i trybami organizacyjnymi ściśle związanymi ze wskazanymi celami. Oprócz centrum danych w niektórych przypadkach dane mogą być dostępne dla określonych rodzajów osób odpowiedzialnych za obsługę witryny (administracja, sprzedaż, marketing, prawo, administracja systemu) lub stron zewnętrznych (takich jak osoby trzecie - dostawcy usług technicznych, operatorzy pocztowi, dostawcy hostingu, firmy informatyczne, agencje komunikacyjne) wyznaczeni, w razie potrzeby, przez podmioty przetwarzające dane. Zaktualizowaną listę tych stron można w dowolnym momencie zażądać od administratora danych.\nDane są administrowane na serwerach operacyjnych Administratora danych oraz we wszystkich innych miejscach, w których znajdują się strony zaangażowane w przetwarzanie. W celu uzyskania dalszych informacji prosimy o kontakt z centrum danych.\nDane są przechowywane przez czas niezbędny do świadczenia usług wymaganych przez Użytkownika końcowego lub określonych w celach określonych w niniejszej polityce, a Użytkownik może zawsze zażądać od Administratora danych zawieszenia lub usunięcia danych.\nDane dotyczące użytkownika są gromadzone, aby umożliwić aplikacji świadczenie usług, a także w następujących przypadkach: dostęp do kont usług podmiotów zewnętrznych, interakcje oparte na lokalizacji, komentowanie treści i interakcja z zewnętrznymi sieciami społecznościowymi i platformami. Dane osobowe wykorzystywane do każdego celu zostały opisane w poszczególnych sekcjach tego dokumentu.\nUprawnienia do Facebooka zadane przez aplikację\nTa aplikacja może poprosić o niektóre uprawnienia na Facebooku, umożliwiające wykonywanie działań na koncie Facebook użytkownika i pobieranie z niego informacji, w tym danych osobowych. Aby uzyskać więcej informacji na temat poniższych uprawnień, zapoznaj się z dokumentacją uprawnień na Facebooku i polityką prywatności Facebooka. Wymagane uprawnienia są następujące:\nDomyślnie obejmuje to niektóre dane użytkownika, takie jak dane identyfikacyjne, imię i nazwisko, zdjęcie, płeć i ich lokalizacja. Dostępne są również niektóre połączenia użytkownika, takie jak przyjaciele. Jeśli użytkownik poda do publicznej wiadomości więcej danych, dostępne będą dodatkowe informacje.\nZapewnia dostęp do odczytu danych rejestracyjnych autoryzowanego użytkownika\nZapewnia dostęp do podstawowego adresu e-mail użytkownika\nZapewnia dostęp do listy wszystkich stron, które użytkownik lubił w przeszłości\nZapewnia dostęp do zdjęć przesłanych przez użytkownika i zdjęć, w których użytkownik został oznaczony.\nOpublikuj aktywność aplikacji\nZezwala aplikacji na publikowanie w otwartym wykresie przy użyciu wbudowanych działań, osiągnięć, wyników lub akcji niestandardowych. Aplikacja może także publikować inne działania wyszczególnione w dokumentach autoryzacji publikacji na Facebooku.\nUsługi te umożliwiają tej aplikacji dostęp do danych z twojego prywatnego konta w serwisie zewnętrznym i wykonywanie z nim działań. Usługi te nie są aktywowane automatycznie, ale wymagają wyraźnej zgody użytkownika.\nTa usługa pozwala tej aplikacji na połączenie się z kontem użytkownika w sieci społecznościowej Facebook, udostępnianej przez Facebook Inc. Uprawnienia, o które proszono: zameldowania, e-mail, polubienia, zdjęcia i publikowanie aktywności w aplikacji.\nUsługi komentowania treści pozwalają Użytkownikom tworzyć i publikować swoje uwagi na temat zawartości tej aplikacji. Warunkowe opcje ustawień wybranych przez Właściciela, Użytkownicy mogą również pozostawić anonimowe komentarze. Jeśli wśród Danych osobowych podanych przez Użytkownika jest adres e-mail, może on zostać użyty do wysyłania powiadomień o komentarzach do tej samej treści. Użytkownicy są odpowiedzialni za treść swoich komentarzy. Jeśli zainstalowana jest usługa komentowania treści udostępniana przez strony trzecie, może ona nadal gromadzić dane o ruchu w sieci dla stron, na których zainstalowana jest usługa komentowania, nawet jeśli użytkownicy nie korzystają z usługi komentowania treści.\nKomentarze na Facebooku (Facebook)\nKomentarze do Facebooka to usługa komentowania treści udostępniana przez Facebook Inc., umożliwiająca Użytkownikowi pozostawianie komentarzy i udostępnianie ich na platformie Facebook. Gromadzone dane osobowe: dane dotyczące plików cookie i użytkowania.\nUsługi te umożliwiają interakcję z sieciami społecznościowymi lub innymi platformami zewnętrznymi bezpośrednio ze stron tej aplikacji. Interakcja i informacje uzyskane przez tę aplikację zawsze podlegają ustawieniom prywatności AppsApk dla każdej sieci społecznościowej. Jeśli zainstalowana jest usługa umożliwiająca interakcję z sieciami społecznościowymi, może ona nadal gromadzić dane o ruchu na stronach, na których zainstalowana jest usługa, nawet jeśli Użytkownicy z niej nie korzystają.\nPrzycisk „Lubię to” i widżety społecznościowe (Facebook)\nPrzycisk Facebook Like i widżety społecznościowe to usługi umożliwiające interakcję z siecią społecznościową Facebooka udostępnianą przez Facebook Inc. Dane osobowe gromadzone: Dane dotyczące plików cookie i użytkowania.\nTa aplikacja może gromadzić, wykorzystywać i udostępniać dane o lokalizacji użytkownika w celu świadczenia usług opartych na lokalizacji. Większość przeglądarek i urządzeń domyślnie udostępnia narzędzia do rezygnacji z tej funkcji. Jeśli udzielono wyraźnej autoryzacji, dane lokalizacji użytkownika mogą być śledzone przez tę aplikację. Gromadzone dane osobowe: pozycja geograficzna.\nDane osobowe użytkownika mogą być wykorzystywane do celów prawnych przez administratora danych, w sądzie lub na etapach prowadzących do możliwych działań prawnych wynikających z niewłaściwego korzystania z tej aplikacji lub powiązanych usług. Użytkownik jest świadomy faktu, że Administrator danych może być zobowiązany do ujawnienia danych osobowych na żądanie organów publicznych.\nOprócz informacji zawartych w niniejszej polityce prywatności aplikacje AppsApk mogą dostarczać użytkownikowi dodatkowe i kontekstowe informacje dotyczące określonych usług lub gromadzenia i przetwarzania danych osobowych na żądanie.\nLogi systemowe i kodeks postępowania konserwacji\nDo celów obsługi i konserwacji, ta aplikacja i wszelkie usługi stron trzecich mogą gromadzić pliki, które rejestrują interakcje z tą aplikacją (dzienniki systemowe) lub wykorzystują w tym celu inne dane osobowe (takie jak adres IP).\nPrawa użytkowników aplikacji\nUżytkownicy aplikacji mają prawo w dowolnym momencie wiedzieć, czy ich dane osobowe zostały zapisane i mogą skonsultować się z administratorem danych, aby dowiedzieć się o ich zawartości i pochodzeniu, zweryfikować ich dokładność lub poprosić o ich uzupełnienie, anulowanie, aktualizację lub poprawione lub w celu ich przekształcenia w anonimowy format lub w celu zablokowania danych przechowywanych z naruszeniem prawa, a także w celu sprzeciwiania się ich przetwarzaniu z jakichkolwiek uzasadnionych powodów. Żądania należy przesyłać do administratora danych na podane powyżej dane kontaktowe.\nAdministrator danych zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w niniejszej polityce prywatności w dowolnym momencie, powiadamiając swoich użytkowników na tej stronie. Zdecydowanie zaleca się częste sprawdzanie tej strony, odwołując się do daty ostatniej modyfikacji wymienionej na dole. Jeśli Użytkownik sprzeciwi się jakiejkolwiek zmianie Polityki, musi zaprzestać korzystania z tej aplikacji i może poprosić administratora danych o usunięcie danych osobowych. O ile nie zaznaczono inaczej, obowiązująca wówczas polityka prywatności dotyczy wszystkich danych osobowych, które Administrator danych ma na temat Użytkowników.\nDane osobowe (lub informacje)\nInformacje zbierane automatycznie z tej aplikacji (lub usług stron trzecich zatrudnionych w tej aplikacji), które mogą obejmować: adresy IP lub nazwy domen komputerów używanych przez użytkowników korzystających z tej aplikacji, adresy URI (Uniform Resource Identifier), czas żądania, metoda wykorzystana do przesłania żądania do serwera, rozmiar pliku otrzymanego w odpowiedzi, kod numeryczny wskazujący status odpowiedzi serwera (pomyślny wynik, błąd itp.), kraj pochodzenia, funkcje przeglądarki i systemu operacyjnego, z których korzysta Użytkownik, różne szczegóły dotyczące czasu na wizytę (np. czas spędzony na każdej stronie w aplikacji) oraz szczegółowe informacje o ścieżce podanej w aplikacji, ze szczególnym odniesieniem do sekwencji stron odwiedzane i inne parametry dotyczące systemu operacyjnego urządzenia i / lub środowiska IT użytkownika.\nOsoba korzystająca z tej aplikacji, która musi pokrywać się lub być upoważniona przez osobę, której dane dotyczą, do której odnoszą się dane osobowe.\nInformacja dla użytkowników europejskich: niniejsze oświadczenie o ochronie prywatności zostało przygotowane zgodnie z obowiązkami wynikającymi z art. 10 dyrektywy WE n. 95 / 46 / WE oraz zgodnie z przepisami dyrektywy 2002 / 58 / WE, zmienionej dyrektywą 2009 / 136 / WE, w sprawie plików cookie. Niniejsza polityka prywatności dotyczy wyłącznie tej aplikacji. Ostatnia aktualizacja: czerwiec 11, 2014.


Z czym się je focaccię? - memowisko.com\nZ czym się je focaccia?\nFocaccia to rodzaj pieczywa powstającego w podobny sposób, jak ciasto na pizzę. Potrawa jest podawana często z mięsem, serem lub cebulą. Serwuje się ją zarówno jako przekąskę, jak i podstawę do kanapek.\nJakie zioła do focacci?\nmąka pszenna typ 650 400 g.\nletnia woda 180 ml.\noliwa 5 łyżka.\nsuszonych drożdży instant 2 łyżeczki.\nsuszonych ziół (oregano, bazylia, rozmaryn, tymianek) 4 łyżeczki.\nW czym pięć focaccię?\nJeśli ciasto rozwałkujemy na kształt niewielkiego koła o średnicy 30 cm, focaccia będzie wyższa, bardziej wyrośnięta i puszysta. Jeśli chcemy focaccię bardziej chrupiącą i cieńszą, wtedy najlepiej ciastem wyłożyć prostokątną blachę do pieczenia 26 x 30 cm.\nJaka mąka najlepsza do focacci?\nNajlepiej 450, lub różne rodzaje typu 500. We Włoszech oczywiście zaleca się mąkę typu 00, lub manitobę. Możesz dorzucić trochę mąki pełnoziarnistej, lub ewentualnie żytniej – ale tylko jako dodatek do mąki pszennej jasnej. Musi być gluten, żeby focaccia wyszła!.\nJaki typ mąki do focacci?\nciasto: 250-280 g mąki do wypieku pizzy typ 00 (możesz zastąpić mąką poznańską typ 500 lub bułeczkową typ 650) 2 g suszonych drożdży instant. 200 g letniej wody (z kranu, jak nie jest twarda lub przefiltrowanej lub mineralnej z butelki)\nDobra focaccia jest wilgotna w środku i ma chrupiącą skórkę. Żeby osiągnąć taki efekt hydracja (czyli stosunek ilości wody do mąki) musi być wysoka, ok. 80%. Ciasto będzie bardzo lepkie, dlatego lepiej wyrobić je mikserem a przy rozkładaniu na blaszcze porządnie nasmarować dłonie oliwą niż dodawać do niego mąkę.\nSkąd pochodzi focaccia?\nFocaccia – potrawa kuchni włoskiej, jest to rodzaj pieczywa, będącego podstawą pizzy. Każdy region Włoch może się pochwalić inną odmianą focaccia, od suchego, z solą, ziołami (rozmaryn, szałwia) polanego oliwą ciasta, do pulchnego z suszonymi pomidorami i oliwkami.\nCzym się różni focaccia od pizzy?\nFocaccia to jedna z potraw kuchni włoskiej. Jest to rodzaj drożdżowego pieczywa, które powstaje podobnie jak ciasto na pizzę. Jest to jednak ciasto nieco grubsze w porównaniu do pizzy. Najczęściej focaccia podawana jest na ciepło, jednak może być również spożywana na zimno.\nZa najbardziej uniwersalną uchodzą mąka pszenna tortowa (typ 450) i luksusowa (typ 550). Na czym polega różnica? Typ 450 – nadaje się do pizzy o cienkim i miękkim spodzie. Im niższy typ, tym ciasto będzie lżejsze i puszyste.\nJak przechowywac focaccię?\nPieczemy w temperaturze 200 ᵒ C przez 15-20 minut. Gotową focaccię można przechowywać przez 2-3 dni pod przykryciem. Można spożywać ją na zimno lub nieco podgrzaną, samą lub z dodatkami (chociażby z serami lub wędlinami).\nCzy focaccia jest zdrowa?\nMimo ewidentnych walorów smakowych, tradycyjna focaccia jest jednak kaloryczna i zawiera dużo tłuszczu, przez co nie warto wprowadzać jej do codziennej diety, a jedynie pozostawić do jedzenia od święta. Możemy na przykład na wzór Włochów czy Austriaków jeść ją z okazji Wielkanocy czy Święta Trzech Króli.\nJak pachnie pizza?\nZnamy wszyscy pizzę neapolitańską, gdyż jest najbardziej znaną pizzą na świecie. Charakterystyczny smak dobrze wyrobionego i upieczonego ciasta, miesza się z lekko kwaśnym smakiem pomidorów, aromatem oregano, czosnku, bazylii i przypieczonej mozzarelli.\nJaka mąka do pizzy 405?\nMąka 405 daje pizzę miękką i cienką, mąka 550 najlepsza, jeżeli lubimy ciasto kruche i cienkie, Manitoba to mąka 350 z długim czasem wyrastania i ciastem grubszym i kruchym w rezultacie. Można także je wszystkie wymieszać w dowolnych proporcjach. Wyżej numerowane mąki wymagają dłuższego czasu rośnięcia.


Paweł Żygowski - Deweloper z pasją - warsztaty, doradztwo, analizy\nPAWEŁ ŻYGOWSKI – DEWELOPER Z PASJĄ\nPASJA • DETERMINACJA • SUKCES\nBycie deweloperem z pasją to niekończąca się budowa,\nktórą prowadzę od ponad 9 lat.\nPonad 500 lokali, 1500 wykonanych analiz, ogromne sukcesy,\nporażki na miarę katastrof budowlanych, a co najlepsze – ciąg\ndalszy tej historii nastąpi.\nPrzekonaj się, jak z pasją budować i mieszkać!\nDedykowane Warsztaty deweloperskie\nWarsztaty deweloperskie to unikatowe szkolenie, które pozwala krok po kroku zbudować karierę prawdziwego dewelopera z pasją. 3 dni wystarczą, żeby postawić silny fundament i rozpocząć pracę nad Twoim sukcesem w oparciu o konkretny plan działań.\nPo warsztatach będziesz gotowy do zrealizowania swojej pierwszej inwestycji i do zaistnienia na rynku nieruchomości. Od budowy po sprzedaż, przez kwestie urzędowe, aż do marketingowych. Te warsztaty to pierwsza cegiełka Twojej niesamowitej kariery. Zbudujmy ją razem!\nKonsultacje i mentoring deweloperski\nWsparcie dla Twojego biznesu deweloperskiego dostosowane do Twoich potrzeb\nZaczynasz swoja przygodę z branżą deweloperską? Potrzebujesz mentalnego wsparcia w prowadzeniu swojego projektu deweloperskiego? Wraz z rozwojem Twojej inwestycji nasuwa się coraz więcej pytań?\nSkorzystaj z Mentoringu Deweloperskiego i pozwól mi bezpiecznie poprowadzić Ciebie przez kolejne etapy budowania Twojej inwestycji!\nBranża deweloperska jest jedną z najszybciej rozwijających się na rynku.\nChciałbyś rozpocząć inwestowanie w projekty deweloperskie, ale nie wiesz jak podejść do tematu?\nPakiet deweloperski z pasją\nSklep stworzony dla deweloperów przez dewelopera. Opracowałem zbiór niezbędnych dokumentów, narzędzi oraz materiałów, które ułatwiają i usprawniają pracę dewelopera. Wszystkie produkty zostały zweryfikowane przez zespół prawników, jednak – co cenniejsze, również przez wiele lat deweloperskiej codzienności.\nZainwestuj w swój profesjonalizm!\nKażda budowa nieruchomości zaczyna się od wyboru działki.\nPobierz darmowy e-book, by dowiedzieć się, jak wybrać najlepszą.\n*Zapoznałem/am się z regulaminem i polityką prywatności.\n*Zostaniesz wpisany do bazy kontaktowej Dewelopera z Pasją, skąd na bieżąco będą trafiać do Ciebie nowinki z branży!\nKameralne osiedle na gdański Jasieniu zaprojektowane w technologii zielonych dachów.\nNowocześnie osiedle domów i mieszkań zlokalizowane w otoczeniu zieleni na gdańskiej dzielnicy Łostowice.\nFunkcjonalne i eleganckie osiedle domów jednorodzinnych zlokalizowane na gdańskim Jasieniu, inspirowane ikonicznym Bauhausem.\nPrywatny azyl w pobliżu centrum stanowi swoistą enklawę łączącą pełne wrażeń życie w mieście z sielanką spokojnej oazy.\nNiepowtarzalna lokalizacja w centrum Pruszcza Gdańskiego. Niska, przytulna zabudowa. Atrakcyjne powierzchnie mieszkań.\nOryginalna i unikatowa architektura otoczona dużym, bogato zagospodarowanym parkiem.\nDomy na niebieskiej\nZaciszna inwestycja domów szeregowych w Łęgowie. Na parterze salon z kuchnią i bezpośrednim wyjściem na taras, toaleta, pomieszczenie gospodarcze i garaż. Na piętrze 4 sypialnie oraz łazienka.\n„Trudne wybory, łatwe życie.\nŁatwe wybory, trudne życie.”\nJak założyć firmę deweloperską?\nAnaliza działki deweloperskiej – Rajska Turzycowa\nInwestycja w Gdańsku – czy warto?


#262 Bostoński Tygodnik | BostonCeltics.pl\n#262 Bostoński Tygodnik\n[Adrian] Udało się pokonać Wizards – niby przeciwnik nie z najwyższej półki, ale oni ostatnio sporo meczów wygrali. Pomimo wygranej to jednak pojawiło się znowu sporo minusów – o tym za chwilę, na razie wspomnę tylko, że znowu bilans jest 50% wygranych i jakiś mały optymizm się zakradł.\n[Timi] Wizards w sumie od wygranej nad Celtics w połowie lutego rozpoczęli swój marsz w górę, dlatego cieszy fakt, że udało się Celtom zrewanżować za tamtą porażkę. Tym bardziej, że oprócz Smarta trzeba też było sobie radzić bez Browna, a to jednak dwa spore ciosy kadrowe dla Bostończyków. Dlatego nawet jeśli nie wszystko było idealnie, trzeba się z tego zwycięstwa cieszyć, szczególnie że nareszcie pokazali trochę charakteru.\n[Adrian] Tym meczem zwycięskim nad nami zaczęli swój marsz, od zwycięstwa do zwycięstwa – na 8 spotkań przegrali tylko raz, no ale zatrzymaliśmy ich i jakoś tamta plama została zmazana. Czy należy się cieszyć? No nie wiem – tak patrząc tylko na wtopione mecze z kompletnymi słabiakami, to byśmy mieli bilans lepszy od pierwszych Sixers. Jak to mówił Prezes Ochódzki – żeby nam te plusy nie przysłoniły minusów.\n[Timi] Jasne że tak, ale jeśli w końcu te mecze wygrywamy, to nie ma co narzekać. Tym bardziej, że graliśmy jednak w osłabieniu, a Wizards są ostatnio w naprawdę dobrej formie.\n[Adrian] Na plus – skuteczny Tatum, dobry Kemba i rewelacyjny w 4 kwarcie Theis. Pochwale też ławkę rezerwowych bo dorzucili 26 punktów, co było konieczne, żeby myśleć o zwycięstwie przy absencji Jaylena Browna.\n[Timi] Tatum w końcówce zagrał jak profesor – szczególnie te wejścia pod kosz. Wreszcie, chciałoby się rzec. No i duet Kemba-Theis rzeczywiście pozwolił Celtom w tym meczu zostać, bo w momencie jak Wizards zaczynali odskawiwać, to dwójkowe akcje pick-and-roll tych zawodników zapewniły kontakt.\n[Adrian] Na minus – pomimo zwycięstwa to więcej widziałem minusów w tym meczu. Pozwoliliśmy sobie rzucić 34 punkty w ostatniej kwarcie, Tristan nie potrafił trafić do kosza, nawet w najprostszej sytuacji, w ostatniej akcji zostawiliśmy bardzo dużo czasu Bealowi, na szczęścicie nie trafił.\n[Timi] Okej, minusów trochę jest, szczególnie że znów oddaliśmy 10 punktów przewagi, ale trzeba się z tego zwycięstwa cieszyć. Bez Smarta, bez Browna, z przeciwnikiem, który jest ostatnio na fali – udało się odrobić straty w końcówce, tam mieli Celtics sporo szczęścia, bo przecież gdyby Tatum nie wylądował na parkiecie, to Beal by się potem w tym miejscu nie poślizgnął. A tak przy dobrym podwojeniu odzyskaliśmy posiadanie i udało się ten mecz koniec końców wygrać.\n[Adrian] Tak długo jak nie zaczniemy wyglądać znowu jak drużyna zdolna do demolowania każdego przeciwnika, jak nie odzyskamy naszego charakteru – to jednak nie potrafię się zbytnio cieszyć z takich wygranych. Sam przyznajesz, ze Celtics mieli sporo szczęścia – no wolałbym jednak mieć spokój w końcówce meczu, zagrać z serduchem 48 minut, a nie tylko kilka.\n[Timi] Ale od czegoś trzeba zacząć. Poprzednie mecze optymizmem w ogóle nie napawały. Po tym też możemy powiedzieć sporo złego, ale jednak jest wygrana i na tym trzeba budować. Wiadomo że jeszcze mnóstwo rzeczy jest do poprawy i że serducho trzeba pokazywać zawsze, nie tylko od święta. Ale zwycięstwo nawet w słabym stylu jest nam teraz potrzebne jak rybie woda.\n[Adrian] Trzecie zwycięstwo z rzędu i to z Clippers – które wprawdzie bez Leonarda, ale zawsze waleczne i z wyjątkowo dobrze tego dnia dysponowanym Jacksonem. Musze pochwalić LAC, bo strasznie mi się podobało jak chodziła im piłka, jak szukali czystych pozycji i jak grali extra passy. Kurcze – a ponoć ten ich trener to nic nie umie…\n[Timi] Clippers od początku sezonu pod tym względem wyglądają bardzo dobrze. Zresztą tam jest sporo fajnych zawodników, którzy właśnie lubią zrobić ten extra pass, co przekłada się na naprawdę fajny ruch piłki. I nawet nasz stary znajomy Marcus Morris nie jest w stanie tego zepsuć. Celtics tymczasem już drugi raz w tym sezonie ograli Clippers – co prawda w obu tych meczach LAC grali w osłabieniu (najpierw bez George’a, teraz bez Leonarda), ale tak jak mówisz to wciąż jest groźny przeciwnik, a nam dwa razy się udało. No i znów przetrwaliśmy w końcówce – wcześniej mieliśmy z tym ogromne problemy, a teraz trzy mecze, trzy razy dobra końcówka i trzy zwycięstwa. Krok w dobrą stronę.\n[Adrian] Na plus – dobra 4 kwarta, a te od dawna gramy tak sobie, ewentualnie słabo, a czasami tragicznie. Wrócił Jaylen i zagrał dobrze, bez szarpania, na dobrym procencie, ale sporo popracował w obronie. Bardzo dobry Kemba w ataku, no i Tristan grający dobrze – tu mam straszna zagadkę. Od czego zależy dyspozycja Tristana? Bo gra tak bardzo w kratkę, że logiki w tym nie ma żadnej. Aha – TimeLord znowu doskonała linijka i świetne minuty.\n[Timi] Timelord jest debeściak, a Kemba naprawdę zaczyna już wyglądać znakomicie. Co do Thompsona to oprócz tego 1/9 przeciwko Wizards już od kilku tygodni wygląda moim zdaniem solidnie. Nawet jak nie może trafić, to dołoży 13 zbiórek i 3 asysty jak w starciu ze stołeczną ekipą. Ogólnie ci nasi podkoszowi stanowią ostatnio całkiem pewny punkt drużyny, bo i Theis ma za sobą dobry okres, i Thompson, no i przede wszystkim wspomniany już Williams III.\n[Adrian] Tristan miał w tym sezonie tylko 3 mecze na double-double, bo albo w meczu dobrze zbiera, albo jest skuteczny. Jak w ataku mu idzie, to ma 5 zbiórek, a jak w ataku kapa, to kilkanaście piłek zbierze. Nasi podkoszowi ostatnio rzeczywiście na propsie, bo jest ich trzech, jak jednemu nie idzie, to dwóch pozostałych to maskuje – wolałbym jednak dużo większe minuty dla TimeLorda, bo on w tym sezonie to jest Lord przez duże L.\n[Timi] Pisałem już w którymś z tygodników, że on ma te problemy z tętnicami, ale Stevens tłumaczył potem, że oni nadal na niego chuchają, żeby przypadkiem to biodro znów gdzieś tam nie sprawiało kłopotów. Jakby nie patrzeć, w poprzednich sezonach Robercik grał tych meczów bardzo mało, więc wiadomo że jak teraz dostaje wreszcie więcej minut, to zaczyna wyglądać coraz lepiej.\n[Adrian] Na minus – Tatum z fatalna skutecznością i bez pomysłu na siebie. Kemba w obronie – kilka razy tak bardzo sie zgubił w kryciu, że aż się nie chciało na to patrzeć. Ostatnio zacząłem bardziej zwracać uwagę na jego grę w obronie i dochodzę do wniosku, że to nie jest słaby obrońca, bo jak mu się uda ogarnąć – to on wyborni, on tylko notorycznie gubi swojego zawodnika, idzie na podwojenie gdy nie potrzeba, źle sie ustawia – to wszystko wynika, że słabo ogarnia obronę zespołową.\n[Timi] Wychodzi tyle lat grania w Charlotte:) Tak pół żartem, pół serio, ale coś w tym jest, bo też fakt, że miał na sobie olbrzymią odpowiedzialność w ataku powodował, że w obronie w tych ostatnich sezonach w Hornets wyglądał już całkiem przeciętnie. Zresztą powiedzmy sobie szczerze, że każdy nasz zawodnik mnóstwo traci w defensywie, kiedy obok nie ma Smarta, który nie tylko świetnie się komunikuje, ale też często łata w tej obronie dziury.\n[Adrian] To jest to co pisałem ostatnio w Tygodniku, Kemba gra jakby dalej był w Hornets – jednak tej obrony zespołowej można się nauczyć dość szybko, co pokazuje Nesmith (jak dostanie minuty, ale ostatnio znowu Stevens szuka dziury w d… całym). Smart swoją drogą, ale nie możemy być az tak uzależnieni od Marcusa w obronie, bo w PO jeden uraz i połamie nas najsłabszy zespół.\n[Timi] Dlatego tym bardziej potrzebujemy Kembę skutecznego w ataku, bo jeśli w obronie nie ogarnia, to przynajmniej po drugiej stronie parkietu jakoś to nadrobi. Trójka zaczęła mu ostatnio już siedzieć na naprawdę dobrym procencie, a jak pod koszem nie siedzi, to niech próbuje nawet z tego półdystansu, bo przecież to też potrafi.\n[Adrian] No i ostatni mecz przed tygodniowa przerwa na ASG. Kolejne starcie z Toronto i znowu wygrana, to już 4 z rzędu. W tym sezonie tylko raz mieliśmy dłuższą passe, to było 5 wygranych – po ASG czeka nas wyjazd na Brooklyn i może uda się wyrównać zwycięską passę. A sam mecz mógł sie podobać, no powiedzmy, że druga jego połowa, bo w pierwszej graliśmy przeciętnie.\n[Timi] To także kolejne w tym sezonie zwycięstwo nad Raptors, którzy wyraźnie nam leżą – choć tym razem zagrali jednak w sporym osłabieniu. Co do meczu to w pierwszej połowie pozwoliliśmy im na zbyt dużo, ale w drugiej udało się już przejąć kontrolę nad spotkaniem. Znów świetnie w końcówce Tatum, ale nadal brakuje takiego dobrego zespołowego zwycięstwa, gdzie naprawdę każdy z naszych zagra dobry basket. Mimo wszystko ja narzekać nie zamierzam – Stevens mówił, że te cztery mecze przed przerwą będą najważniejsze w całym sezonie, a Celtics wygrali je wszystkie i powoli wracamy na dobre tory.\n[Adrian] Na plus – ławka rezerwowych i ich 51 punktów. Teague zaczął ogarniać kuwetę, bo to kolejny mecz gdzie wyglądał dobrze – przydała mu się ta przerwa. Trochę lepsza gra piłką, co mnie cieszy – bo w tym sezonie to nasza najsłabsza strona. To co kiedyś nas zachwycało, teraz czasami irytuje – bo ruch piłki zastąpiły jakieś debilowate iso.\n[Timi] Ostatnie pięć meczów Teague to bodaj ponad 50 punktów łącznie. Jest to zwrot w dobrym kierunku, bo już wydawało się, że nam nasz drugi JT wypadnie z rotacji na stałe. On sam przypomniał natomiast o jednej ważnej kwestii, o której trochę się nam zapomniało – dla niego to był powrót do gry nie po 2-3 miesiącach, ale po znacznie dłuższej przerwie, bo przecież w bańce nie grał wcale.\n[Adrian] A to prawda i też kompletnie o tym zapomniałem, ale on poprzednie mecze to rozegrał na początku marca 2020 roku. Czyli w jego przypadku to było 9 miesięcy przerwy – oczywiście wielu zawodników miało taką przerwę, ale Jeff chyba z uwagi na brak kontraktu oszczędzał się i nie forsował podczas offseason. Zobaczymy, bo może faktycznie teraz mocno pociągnął z treningami gdy nie grał i jakieś efekty są, kolejny tydzień przerwy powinien wyjść mu na dobre.\n[Timi] Oby tak było – zresztą gorzej być już nie mogło, skoro w pewnym momencie Teague wyglądał jak jeden z najgorszych ruchów transferowych poprzedniego offseasonu.\n[Adrian] Na minus – znowu sporo minusów. Pozwoliliśmy na ogromną ilość rzutów zza łuku, w dodatku bardzo dużo z nich z czystych pozycji i Toronto trafiło aż 21 trójek. Ja rozumiem zostawić raz, czy dwa razy Bouchera na czystej pozycji, ale on oddał 9 rzutów zza łuku, z czego chyba 7 miał wide open i trafił 5. No małpa szybciej się uczy. Rzuty wolne – 4 pudła Tatuma i 5 pudeł Browna, z czego Jaylen to pudłował w końcówce meczowej i to bolało.\n[Timi] Te błędy w obronie to głównie pierwsza połowa – wtedy Raps trafili 50 procent trójek, w drugiej już tylko 36 procent, choć to w sumie i tak jest niezły procent. No ale wreszcie nasi zagrali porządnie w trzeciej kwarcie. Tak jak pisałem, nadal gra Celtów nie wygląda jakoś super i sporo jest jeszcze do poprawy, ale po czterech zwycięstwach z rzędu można chyba powiedzieć, że pojawiło się światełko w tunelu. Tym bardziej, że w każdym z tych czterech meczów potrzeba było mniej lub więcej zimnej krwi, a z tym kończeniem spotkań naprawdę mieliśmy wcześniej ogromne problemy.\n[Adrian] Jaylen zrezygnował z udziału w konkursie wsadów, ale razem z Jaysonem wystąpią w konkursie rzutów zza łuku. Kurcze – przez nich będę musiał to obejrzeć, a nie planowałem. Jedna aż dwóch naszych w konkursie? Nie no – wchodzę w to. Jeszcze jakby zmierzyli się ze sobą w finale…\n[Timi] To fajna historia i na pewno dobry powód, żeby jednak wydarzenia z niedzieli śledzić nieco mocniej, choć naszym dużo bardziej przydałby się w tym czasie odpoczynek. No ale nie ma co narzekać, wszak inne gwiazdy też tam będą, więc ten problem dotyczy wszystkich, a nie tylko Celtics. Trochę szkoda, że Browna nie będzie w konkursie wsadów, ale on sam stwierdził, że nie ma co wystawiać ciała na dodatkową pracę, tym bardziej że ten problem z kolanem nadal mu dokucza.\n[Adrian] Konkurs wsadów bedzie ułomny, a taki Brown czy LaVine to by wygrali nawet skacząc na jednej nodze. Cały czas pisałem, że lepije jakby odpoczęli ten tydzień, tym bardziej, że i jeden i drugi ma kłopoty zdrowtne – Jaylen z kolanem, a Jayson po koronawirusie. Wiemy już, że chłopaki zagrają przeciwko sobie – a Tatum został wybrany jako 5 w zespole Duranta i z tego wynika, że wyjdzie w s5, z uwagi na absencje Kevina.\n[Timi] Tatum zagra z Bealem, a Brown został doceniony przez Jamesa, który stwierdził, że Jaylen jest właśnie „under-appreciated”. Najpierw zmierzą się więc w konkursie trójek, potem w Meczu Gwiazd – czekam na jakiś pojedynek jeden na jednego, bo jak do tej pory te widzieliśmy tylko na treningach, a tu powinna być okazja, żeby zrobić sobie takie wyzwanie w trakcie spotkania.\n[Adrian] Shams Charania donosi, a może bardziej w tym przypadku spekuluje (choć pewnie cos mu sie o uszy obiło), że Celtics maja trzech zawodników na celowniku – najbardziej realistyczny jest Nemanja Bielica, bo on jest na wylocie z Kings. Vucevic to temat wałkowany sezon w sezon i to przy każdej okazji, nie inaczej jest tym razem. A na koniec Jerami Grant, czyli coś o czym ja pisze od dawna – do Trade Deadline jeszcze 2 i pół tygodnia – niech sie wreszcie coś wydarzy.\n[Timi] Bardzo bym chciał, żebyś tego Granta nam przewidział, ale pytanie jaka tu będzie rzeczywiście cena. Vucević to temat znany nam od lat, więc pewnie nic się tutaj nie wydarzy. Ale i tak mam pytanie – czy byłbyś skłonny oddać za któregoś z nich Roberta Williamsa? Bo po tych ostatnich naprawdę dobrych występach Timelorda to podejrzewam, że jego nazwisko w rozmowach z Celtics pada teraz naprawdę często. Koniec końców najłatwiej w teorii byłoby wyjąć Bjelicę, ale tam znów się ustawiła ponoć spora kolejka po niego.\n[Adrian] Bjelica to jest kwestia picków w 2 rundzie, nie jest wart więcej. Natomiast Vuc czy Grant to są 3 letnie umowy, za zawodników grających na poziomie All Star i tego TimeLorda to bym zapakował w pudełko ze szczerego złota :D Szczególnie za tego 26 letniego Granta, przed którym jeszcze wiele lat grania. W przypadku Vucevicia musielibyśmy się pozbyć ze składu kilku milionów dolarów, żeby sie zmieścić pod hard capem. Cena za Granta? TPE, oraz w drugiej wymianie (pewnie za Wrighta lub Plumlee) TimeLord, Pritchard i Nesmith oraz picki – dwa w pierwszej rundzie najmniej. To wcale nie jest zła cena – my sobie możemy hypować naszych młodych, ale Pistons mniej nie zażądają a i Danny jak bedzie się targował, to wyjdzie na idiotę. Konkurencja po niego też spora, a jednak ten Grant to kawał dziada jest i niesamowicie nam pasuje do grania. Wyobraź sobie Smart/Brown/Tatum/Grant/Tristan lub Theis na końcówki meczowe – teoretycznie defens doskonały.\n[Timi] Uważam podobnie, choć z drugiej strony jak tak na to teraz patrzę, to za Granta oddamy niemal połowę tych najbardziej pewnych punktów naszej ławki rezerwowych. No ale warto, więc pytanie czy Pistons rzeczywiście tym Grantem będą handlować, bo jeśli tak, to Danny powinien być tam blisko tych rozmów.\n[Adrian] Ploteczki okazały się prawdziwe – Blake Griffin został wykupiony i jest wolnym zawodnikiem. Chyba każdy jest ciekawy, ile pieniędzy Piston wytargowali z tego jego ogromnego kontraktu. Druga kwestia to gdzie teraz on wyląduje – jakbym miał obstawiać – to Brooklyn i dołaczy do innych gwiazd. Być może Lakers, żeby zrobić na złość właścicielowi Clippers, którego chyba szczerze nienawidzi.\n[Timi] Trudno mu się dziwić, skoro jednej nocy słyszy o tym, że jego koszulka zawiśnie kiedyś w Staples, a nad ranem – mimo podpisania nowej umowy – ląduje w Detroit jako zawodnik Pistons. Z tego co doniósł Charania to Tłoki wytargowały ponoć 13 milionów, więc i tak całkiem nieźle. Natomiast sam Griffin to był w tym sezonie jednak cień siebie, więc nie jestem pewien, czy kluby rzeczywiście powinny się ustawiać w kolejce po niego.\n[Adrian] NYK prezentują się w tym sezonie lepiej niż w wielu, wielu poprzednich sezonach i zaczyna się bajdurzenie, że już niedługo All Starzy będa stawiali ultimatum swoim zespołom, że jak wymiana to tylko do NYK. Można było się tego spodziewać, bo w końcu nic się tak dobrze nie klika w ostatnich latach jak głupie plotki. Im głupsza, tym więcej interakcji, im bardziej kontrowersyjna, tym głośniej się o niej mówi – kiedyś było lepiej ;)\n[Timi] Oj tam, kontrowersje chyba od zawsze sprzedawały się najlepiej, więc to akurat mnie nie dziwi:) Ale trzeba oddać Thibsowi, że nadal potrafi w NBA, choć też trafiła mu się fajna grupa zawodników (i tutaj brawa dla zarządu Knicks za trafione wreszcie decyzje), która od pierwszego dnia mocno się w cały ten projekt zaangażowała. To przynosi fajne efekty, nawet jeśli w Nowym Jorku nie mają najbardziej utalentowanego składu. Na gwiazdy trzeba będzie jeszcze poczekać, bo pół sezonu na dobrych obrotach to jednak za mało, by zmazać plamę lat poprzednich.\n[Adrian] NYK wg informacji postawiło krzyżyk na Knoxie – chłopak ma 21 lat, zabrali mu minuty i zdziwieni, że brakuje stałego rozwoju. Nie można mieć ciastka i jednocześnie je zjeść. NYK interesują sie Drummondem i to ponoć nawet na tyle, że gotowi są zaryzykować przejęcie go przed buyoutem.\n[Timi] Knox w sumie nie miał chyba ani jednego takiego okresu jak do tej pory w karierze, gdzie można by powiedzieć, że zaczyna wreszcie wyglądać jak gracz NBA. Wiadomo – miał przebłyski tu i tam w debiutanckim sezonie, ale potem było już coraz gorzej i za tym szło coraz mniej minut. Nie rozwinął się wtedy, gdy Knicks szorowali po dnie – no to trudno liczyć na to, że uda mu się nagle złapać wartościowe minuty, kiedy w Nowym Jorku próbują wreszcie po latach grać normalnie w koszykówkę.\n[Adrian] Atlanta Hawks zwolnili trenera – a miało być tak pięknie. Miał być pewny awans do PO, miała być walka o wyższe cele. Tymczasem jest 11 miejsce, bałagan w składzie, walka liderów o piłkę i zapowiedzi wymiany Collinsa, bo Young ma inny punkt widzenia.\n[Timi] Pierce ponoć już w tym pierwszym swoim sezonie nie był zbyt lubiany wśród zawodników, więc przy rozczarowujących wynikach pojawił się kolejny dobry powód, żeby go pożegnać. Rzeczywiście miało być pięknie, ale tam na skrzydle nadal są wielkie problemy. Bogdanović kontuzjowany, Gallinari też miał problemy ze zdrowiem i zaliczył w tym sezonie spory zjazd. Oczywiście przeciwko Celtics zaliczył fantastyczny mecz, ale poza tym gra tragicznie. No i wewnątrz drużyny też chyba nie jest za kolorowo, bo już wcześniej pojawiały się raporty, że Collins i Young się nie dogadują.\n[Adrian] Już 35 spotkań zostało przełożonych z powodu protokołów bezpieczeństwa przy pozytywnych testach na Covid 19. Niektórzy będa mieli sporo do nadrabiania, a kalendarz i tak jest wypchany po brzegi. trochę sie obawiam, czy nie przełoży się to na jakieś urazy lub kontuzje.\n[Timi] Jak spojrzałem na kalendarz na drugą część sezonu Celtics, to się przeraziłem, bo tam znów jest mecz za meczem. Od początku wiedzieliśmy, że ten sezon będzie nieco szalony, ale mówiąc szczerze nie spodziewałem się, że aż tak. Nam akurat udało się rozegrać dokładnie 36 spotkań w tej pierwszej części rozgrywek, więc rozłoży się to po równo, ale są zespoły jak Wizards czy Grizzlies, które te zaległe spotkania wciąż muszą odrobić.\nPoprzedni#261 Bostoński Tygodnik\nNastępny#263 Bostoński Tygodnik


Najmroczniejszy sekret (oprawa miękka ze skrzydełkami, 2017) - Alex Marwood - Książka - Bonito\nKsiążki – 274052\nDla dzieci i młodzieży – 30839\nDla dzieci – 27703\nHistoria – 4691\nKomiksy – 3385\nKolekcje – 980\nLiteratura naukowa – 21800\nKodeksy – 528\nDzienniki, wspomnienia, listy – 1463\nPowieść – 20088\nPodręczniki – 17552\nJęzyki obce – 6478\nPozostałe – 18728\nReligie i religioznawstwo – 7911\nZabawki – 68778\nDrewniane – 535\nPieluchy i akcesoria – 683\nArtykuły biurowe – 3951\nArtykuły piśmiennicze – 2674\nOłówki, pióra, wkłady – 686\nElektronika i akcesoria – 7855\nAplikację zainstalowało już 166 897 osób!\nKsięgarnia » Książki » Literatura piękna » Powieść » Thriller » Najmroczniejszy sekret\nNumer ISBN: 9788379857623\nKod paskowy (EAN): 9788379857623\nodbiór w dniu 2022.01.20\nNajmroczniejszy sekret – opis wydawcy\nOpowieść o narcystycznym zaburzeniu osobowości luźno oparta na pewnej prawdziwej historii… Mówili, że Coco zaginęła w nocy. Kłamali.\nSean Jackson hucznie obchodzi swoje pięćdziesiąte urodziny. Impreza kończy się jednak katastrofą i wielkim skandalem, gdy jedna z jego córek, Coco, w tajemniczych okolicznościach znika w środku nocy. Dwanaście lat później, po nagłej śmierci Seana, człowieka niezwykle zamożnego i wpływowego, na pogrzebie spotykają się Mila, córka z pierwszego małżeństwa, i Ruby, nastoletnia siostra bliźniaczka zaginionej przed laty Coco. Gdy docierają do domu, gdzie ich ojciec mieszkał ze swoją czwartą żoną, orientują się, że wszyscy obecni byli również gośćmi na pamiętnym tragicznym przyjęciu sprzed lat. Nagle są o krok od rozwiązania zagadki, która zaważyła na całym ich życiu.\nMroczne sekrety z przeszłości wreszcie ujrzą światło dzienne. Jakie tajemnice kryją się za zamkniętymi drzwiami domu Jacksonów?\n„Niesamowicie szokujący thriller, w którym nic nie jest tym, na co wygląda. Tak dobry, że sama chętnie bym się pod nim podpisała” – Val McDermid, pisarka.\n„Pełna napięcia, przejmująca i niesamowicie pomysłowo skonstruowana opowieść o tajemniczym zniknięciu dziecka, toksycznych relacjach międzyludzkich i mrocznych rodzinnych sekretach” – „The Guardian”.\nOpinie czytelników o „Najmroczniejszy sekret”\nData: 02.01.2018 20:36\nNa imprezie urodzinowej bogatego dewelopera, Seana Jacksona, ginie jedna z jego córek bliźniaczek - Coco. Sprawa szybko staje się bardzo głośna, a dziewczynki poszukuje nie tylko policja i rodzina, ale także przyjaciele i znajomi. Nagłośnienie przez media zaginięcia czterolatki nic jednak nie daje, bo po Coco nie ma ani śladu. Temat z czasem przygasa, a powraca dopiero po dwunastu latach, przy okazji pogrzebu Seana, kiedy wszyscy uczestnicy wydarzeń sprzed lat spotykają się w jednym miejscu. Niespodziewanie na jaw wychodzą pewne fakty, które przez długi czas pozostawały w ukryciu. Co tak naprawdę stało się z małą Coco? Kto wyjawi swój najmroczniejszy sekret?\nAlex Marwood to pseudonim literacki brytyjskiej dziennikarki, która współpracowała z wieloma gazetami na terenie całego kraju. Jej powieści odniosły wiele sukcesów za granicą, a w Polsce wszystkie trzy cieszą się uznaniem czytelników. „Najmroczniejszy sekret” jest jej najnowszym thrillerem. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i zarazem spotkanie bardzo udane! Książka wciąga, trzyma w napięciu i mimo, że nie jest przeładowana dynamiczną akcją, to nadrabia rozbudowaną stroną psychologiczną i ciekawymi sylwetkami bohaterów.\n„(...)robi mi się żal samej siebie. Boże, życie jest skomplikowane. Ludzie w kółko gadają o rodzinie i bezwarunkowej miłości, ale nie maja pojęcia, jakie to złożone. Jak pogmatwane są te uczucia. Jak blisko spokrewnione są miłość i nienawiść.”\nNarracja prowadzona jest dwutorowo - z perspektywy jednej ze starszych córek Seana, Millie, w teraźniejszości (po dwunastu latach od zaginięcia Coco) i z perspektywy różnych bohaterów, którzy uczestniczyli w urodzinach Seana w przeszłości (w czasie zaginięcia Coco). Jest to zabieg, dzięki któremu mamy okazję lepiej poznać każdego z bohaterów, lepiej zagłębić się w ich psychikę i motywacje, a zarazem lepiej zrozumieć ich postępowanie. A jest nad czym się zastanawiać, bo ich zachowanie niejednokrotnie wzbudza wątpliwości natury moralnej i nie tylko. Cała grupa bohaterów stworzonych przez Alex Marwood to ludzie bogaci, próżni i zepsuci, którzy stawiają przepych i dobrą zabawę nad rodzinę i bliskich. Nawet jeśli na początku powieści obdarzymy któreś z nich sympatią, to często później okazuje się, że pierwsze wrażenie było mylne, a dana postać okazuje się być zupełnie kimś innym.\nJeśli liczycie na powieść kryminalną, w której główną rolę będzie odgrywać wnikliwe śledztwo i stopniowe odkrywanie prawdy, to „Najmroczniejszy sekret” raczej nie przypadnie Wam do gustu. To książka, w której największą rolę odgrywają aspekty psychologiczne, a cała intryga ze zniknięciem dziewczynki to mały pierwiastek ogólnej fabuły. Znajdziecie tutaj przede wszystkim obraz ogromnego zepsucia i znieczulicy ludzi z dużym majątkiem oraz tego, jak pieniądze i wynikające z ich posiadania przyjemności potrafią przesłonić ludziom to, co najważniejsze. Alex Marwood stworzyła brutalny i może nawet nieco przerysowany świat, w którym rządzi pieniądz, mężowie zmieniają żony jak rękawiczki, a dzieci to tylko nieprzyjemny obowiązek i problem.\n„Najmroczniejszy sekret” to dobry thriller psychologiczny, który przekonał mnie do twórczości Alex Marwood. Z chęcią sięgnę po więcej powieści spod jej pióra, do czego zachęcam również i Was!\nData: 02.07.2017 20:09\nImpreza z okazji 50. urodzin Seana Jacksona miała być niezapomnianym wydarzeniem. Wykwintne dania, strumienie szampana, doskonała muzyka i wytworni goście. Wieczór nie kończy się jednak tak, jak wszyscy planowali. Uczestnikami imprezy wstrząsa wiadomość o zaginięciu jednej z bliźniaczek, córek jubilata. Trzyletnia Coco rozpłynęła się w powietrzu. Ani policyjne dochodzenie, ani zakrojone na szeroką skalę poszukiwania nie przynoszą żadnego efektu, a bliscy przestają się łudzić, że dziewczynka kiedyś do nich wróci. Dwanaście lat później pogrzeb Seana stanie się okazją do ponownego spotkania uczestników feralnego przyjęcia. Napięta atmosfera i przemilczane fakty sprawią, że na jaw zaczną wychodzić pilnie strzeżone sekrety, a wśród nich również ten najmroczniejszy.\nTo moje pierwsze spotkanie z twórczością Alex Marwood, więc nie mam porównania jak 'Najmroczniejszy sekret' wypadł na tle innych jej powieści. Przyznam, że pomysł na fabułę wydał mi się bardzo interesujący, głównie przez motyw porwania dziecka. Nawet nie zdajecie sobie sprawy jak strasznie nie mogłam doczekać się lektury tej książki. Ostatecznie mam do niej kilka uwag, ale od razu wspomnę, że to co zaprezentowała mi autorka było niezłą jazdą bez trzymanki. Fabuła ogromnie mnie pochłonęła, byłam ciekawa jak ta cała sprawa się rozwiąże i z niecierpliwością wyczekiwałam zakończenia.\nMam małe zastrzeżenie do bohaterów, którzy pojawiają się na kartach tej pozycji. Uważam, że było ich zdecydowanie za dużo. Momentami gubiłam się w fabule, głównie w sytuacjach kiedy autorka postanowiła wnikać w głąb ich życia, co wcale nie było potrzebne i nie pomagało w rozwiązaniu całej sprawy. Pojawił się chaos i to nie jeden raz. Ogólnie wszystkie postacie zostały dobrze przedstawione. Mogliśmy poznać dokładnie ich życie, przyjrzeć się ich charakterom, a także osobowości. Autorka nieźle gmatwała mi w myślach ukazując pozytywnych bohaterów w podejrzanym świetle, natomiast negatywnych jako tych nieszkodliwych.\nTo, że bohaterowie byli dobrze wykreowani, nie oznacza, że ich w jakikolwiek sposób polubiłam lub się z nimi zżyłam. Ci ludzie to ogromni egoiści, myślący tylko o sobie i o swoim sukcesie. Nie mogłam uwierzyć w to, że nawet swoje dzieci traktowali przedmiotowo, jakby tak naprawdę nic nie znaczyły w porównaniu do imprez, alkoholu czy narkotyków. Mówimy tutaj o dorosłych ludziach, co jeszcze bardziej mnie zdziwiło, gdyż nastolatków mogłabym jeszcze zrozumieć. Ta książka w pewien sposób jest szokująca i aż zniesmacza zachowaniem dorosłych, którzy zachowują się w tym thrillerze jak piętnastolatkowie.\nAlex Marwood skacze między teraźniejszością, a przeszłością. Powoli wprowadza nas w incydenty, które miały miejsce przed imprezą Seana i ostatecznie dochodzi do kulminacyjnego momentu, co tak naprawdę stało się z jego córką. Jeśli chodzi o teraźniejszość - pojawiają się głównie wydarzenia przed pogrzebem, kiedy wszyscy najbliżsi sławnego milionera spotykają się i dochodzi między nimi do niemałych konfrontacji. Zostają rozgrzebane różne sekrety. Jak się okazuje, każda z osób ma coś na sumieniu. Bohaterowie taplają się w kłamstwach i żyją złudną nadzieją, że to wszystko co się stało, nie miało miejsca.\nKsiążka przedstawia walkę klas, która jak się okazuje do tej pory trwa w Wielkiej Brytanii. Na dodatek zachowania tych ludzi wydawały mi się autentyczne i czytając tę lekturę miałam wrażenie, że taka sytuacja naprawdę mogłaby mieć miejsce. Autorka świetnie się tutaj spisała, bo potrafiła napisać tak wciągającą historię i przedstawić ją w taki sposób, że nie dało się od niej oderwać. Nie wprowadziła nas w łagodną i spokojną sytuację. Nie ograniczała się w złości i w wulgaryzmach. W trakcie czytania czułam niepokój, strach, wyżej wspomniane - zniesmaczenie, a także zainteresowanie całym tym bajzlem.\nZakończenie o dziwo mnie nie zaskoczyło. Mniej więcej od połowy książki zaczęłam domyślać się jak to się skończy, gdyż pewne zdarzenia, które pojawiały się dosyć często i zwracały moją uwagę, sprawiły, że zaczęłam łączyć pewne fakty. Myślę, że to wszystko zależy od czytelnika, ale ja nie czułam się w jakikolwiek sposób zdziwiona. Nie świadczy to o tym, że mam złe zdanie o całej lekturze. Uważam, że jest świetna i z wielką chęcią kiedyś sięgnę po inne pozycje napisane przez Alex Marwood.\n'Najmroczniejszy sekret' to dobry thriller, podchodzący nawet pod kryminał, który niejednokrotnie mnie zaskoczył. Niestety nie spełnił w stu procentach moich oczekiwań, ale zrealizował je w wystarczającym stopniu. Ostatecznie książka mi się spodobała i będę ją bardzo dobrze wspominać, a także zachęcać do jej lektury. Ja osobiście nie mogłam się od niej oderwać gdy już ją zaczęłam - a to chyba o czymś świadczy. Dla fanów powieści, które trzymają w napięciu, sprawdzi się idealnie.\nData: 08.06.2017 19:03\nPo Najmroczniejszy sekret sięgałam z ogromną nadzieją na to, że otrzymam powieść genialną, która całkowicie wbije mnie w fotel. Świadczyły o tym wszystkie pochwały lecące w stronę Alex Marwood, a także ilość nagród, jakie autorka zdobyła dzięki swoim powieściom. Choć miałam w planach zarówno Dziewczyny, które zabiły Chloe oraz Zabójcę z sąsiedztwa, to w pierwszej kolejności przyszło mi się jednak zapoznać właśnie z tą powieścią. Nie jestem więc w stanie ocenić, czy Alex Marwood stale utrzymuje dobry poziom swoich książek, nie mogę też się odnieść do jej poprzednich dzieł, ale mogę śmiało napisać, że Najmroczniejszy sekret to książka dobra, aczkolwiek nie idealna.\nAkcja powieści rozgrywa się w dwóch punktach czasowych. Z jednej strony cofamy się dwanaście lat wstecz, kiedy to Sean Jackson obchodził swoje pięćdziesiąte urodziny. Szykowna impreza, mnóstwo gości, szalony wieczór i niezapomniane spotkania… a to wszystko w połączeniu ze strumieniami alkoholu i grupką małych dzieci pozostawionych po części samym sobie. To właśnie tego feralnego wieczoru trzyletnia Coco, córka Seana, rozpłynęła się w powietrzu. Poszukiwania i policyjne dochodzenie nie przyniosły żadnego efektu, więc nadzieja na to, że Coco kiedyś powróci, legła w gruzach. Pozostał tylko jej mały klon – jej siostra bliźniaczka, Ruby. Drugi tor akcji to wydarzenia teraźniejsze, kiedy Sean Jackson umiera, a cała rodzina i uczestnicy tamtego słynnego przyjęcia, ponownie mają okazję spotkać się ze sobą, choć w tak niefortunnych okolicznościach. Jednak napięta atmosfera sprawia, że na jaw wychodzą nowe fakty związane z zaginięciem Coco… Co naprawdę wydarzyło się tamtego wieczoru?\nNie jestem do końca pewna, co powinnam myśleć o tej powieści. Z jednej strony jest naprawdę dobrze napisana, język autorki jest po prostu świetny i widać, że ma ona wszystko przemyślane w najmniejszym calu. Książka jest dopracowana i napisana z dbałością o szczegóły, fabuła potrafi wciągnąć, ale jak dla mnie jest tutaj za mało czegoś mrocznego, za mało tajemnicy, a rozwiązanie zagadki zaginięcia Coco okazało się być zatrważająco proste. A może nawet nie samo rozwiązanie, co po prostu samo odkrycie tego, co się wtedy wydarzyło. Bo owszem, nie jest to oczywiste od samego początku i autorka daje nam różne tropy, ale tak naprawdę ciężko jest wpaść na to, co się mogło stać z dziewczynką. Pojawia się kilka takich elementów, które skłaniają nas ku pewnym teoriom, jednak prowadzenie czytelniczego śledztwa jest tutaj niewykonalne. Jednak gdy już doszłam do momentu, w którym prawda wyszła na jaw, poczułam się lekko rozczarowana.\nPojawia się tutaj sporo bohaterów, co z początku jest nieco mylące i ciężko się jest w nich wszystkich połapać. Nawet pod koniec powieści nie byłam do końca pewna, kto jest kim, przynajmniej jeśli chodzi o tych drugoplanowych bohaterów. Jednakże zdecydowanie nie można odmówić autorce umiejętności kreowania postaci, bowiem najważniejsze z nich są naprawdę dobrze zaprezentowane. Świetnie przedstawione są również relacje między nimi, a jest ich sporo, bowiem Sean Jackson nie stronił od różnego rodzaju znajomości, łącznie miał cztery żony i kilka dzieci, toteż bliźniaczki nie były jedyne. A wiecie jak to bywa w tak wielkich rodzinach… „Wszystkie dzieci nasze są” to jedno wielkie kłamstwo. Tam zawsze panuje zawiść i niechęć, które skrywane są pod fałszywym uśmiechem.\nŁatwo jednak zauważyć, że jest to opowieść o ludziach próżnych, skupiających się na tak mało istotnych rzeczach, że zapominają o tym, co ważne. Żyją niczym celebryci i takie role odgrywają, ale tak naprawdę wydają się być puści w środku, zadufani w sobie, zamknięci w swojej szklanej bańce. To ofiary własnego egoizmu, własnej pychy, własnego wyobrażenia o sobie. Choć miał to być thriller psychologiczny, to momentami bardziej przypominał zwyczajną powieść obyczajową. Mało tutaj odpowiedniej atmosfery, o typowej zbrodni mówić tutaj nie można, a i chwilami brakowało odpowiedniej dynamiki, tempa i napięcia, które nie pozwoliłoby czytelnikowi uciekać myślami gdzieś indziej.\nNajmroczniejszy sekret to książka napisana bardzo dobrym językiem, ale czegoś mi w niej po prostu zabrakło. Po tak wielu pozytywnych opiniach na temat Alex Marwood spodziewałam się powieści, która wbije mnie w fotel, ale niestety tak nie było. Było poprawnie, ale nie mogę napisać, żeby ta powieść mnie całkowicie porwała.\nData: 05.06.2017 18:42\nJako fanka thrillerów psychologicznych nie mogłam nie przeczytać najnowszej powieści Alex Marwood. Ta autorka ma to do siebie,\nże dzieli czytelników i jej książki dostają zwykle bardzo skrajne oceny. Byłam ciekawa, do której grupy będę się zaliczać po lekturze "Najmroczniejszego sekretu".\nPodczas przyjęcia urodzinowego Seana Jacksona znika bez śladu jedna z jego córeczek. Sprawa pozostaje nierozwiązana. Gdy kilkanaście później Sean umiera, na jego pogrzeb zjeżdżają się wszyscy uczestnicy tragicznej imprezy. Okazuje się, że każda z tych osób skrywa tajemnicę\ni być może wreszcie uda się dowiedzieć co się stało z Coco...\nOd kiedy jestem mamą, książki w których dzieciom dzieje się krzywda, trafiają do mnie z o wiele większą mocą niż kiedyś. Dlatego też moja opinia o "Najmroczniejszym sekrecie" będzie bardzo, ale to bardzo subiektywna. Lektura tej powieści niosła dla mnie cały huragan emocji, czytałam ją z niepokojem i olbrzymią ciekawością.\nZacznę jednak od dość istotnego zarzutu, jakim jest bardzo powolnie rozwijająca się fabuła. Mniej wytrwałych czytelników może do siebie naprawdę mocno zrazić i spowodować nawet odłożenie powieści na półkę.\nA szkoda, bo całokształt jest świetny.\n"Najmroczniejszy sekret" to książka, która nie porywa zabójczym tempem akcji, ale szokuje z każdym rozdziałem mocniej. Postawy moralne bohaterów tej powieści są, delikatnie mówiąc, naganne. Chyba żaden czytelnik nie pozostanie obojętny wobec ich czynów.\nTa historia przytłacza mrokiem, jaki wyziera z każdej jej strony\ni nie pozwala się zrelaksować. Atmosfera chwyta za gardło,\nw głowie sieje zamęt, a w sercu niepokój.\n"Najmroczniejszy sekret" zapamiętam na długo, nie jest to zwykłe czytadło, którego bohaterów nie będę mogła sobie przypomnieć już następnego dnia. Dla mnie takie zapadające w pamięć powieści mają największą wartość.\nI choć spotkałam się już z różnymi opiniami na temat tej pozycji, nie zawsze pozytywnymi, to dla mnie jest to jedna z najlepszych książek, jakie czytałam w 2017 roku. Skończyłam ją już jakiś czas temu, a wciąż nie potrafię się otrząsnąć po tej lekturze.\n"Najmroczniejszy sekret" to niepozbawiony wad, ale nadal bardzo dobry thriller psychologiczny. Alex Marwood to pisarka, po której powieści\nz pewnością sięgnę jeszcze nie raz. Polecam!\nData: 01.06.2017 14:19\nOstatnio nabrałam ogromnego zaufania do Wydawnictwa Albatros - nie zawiodłam się na żadnej ich wydanej powieści, po którą sięgnęłam. Owszem, niektóre bardziej przypadły mi do gustu, inne mniej, lecz mimo wszystko fabularnie zawsze oceniałam pozytywnie książkę. Jednak kiedyś musi być to potknięcie, prawda? Jak więc będzie tym razem?\nTym razem... Znowu dostają ode mnie wielki plus. Nowa powieść Alex Marwood (która była ostatnio w Polsce!) pozytywnie mnie zaskoczyła. Ale o tym za chwilę...\nJak to już u mnie zwykle bywa - z powieścią miałam na początku wielki problem. Może i umiejętnie autorka poprowadziła czytelnika w głąb historii, ale miałam niemały problem z odbiorem wszystkich bohaterów. Jestem osobą, która zwykle nie pamięta imion (nawet w życiu prywatnym), więc kiedy weszłam do powieści, nie mogłam się odnaleźć. Imiona mieszały się ze sobą i zajęło mi kilkadziesiąt stron dopasowanie imion do bohaterów. No oczywiście nie licząc Coco - piękne imię dla dziewczynki, której los nie oszczędził.\nPonadto historia przebiega dwutorowo - jesteśmy najpierw w 2004 roku. Opijamy pięćdziesiąte urodziny Seana, ojca trzyletnich bliźniaczek oraz dwóch nastoletnich córek. To właśnie w tym czasie wszystko nabiera złego tempa. Zaginięcie Coco nie zwiastuje niczego dobrego - przede wszystkim, jeśli zamiast otrzymywać więcej odpowiedzi, otrzymujemy jedynie większą ilość pytajników.\nPóźniej natomiast, a dokładniej kilkanaście lat później, widzimy życie Milly - jedną z dwóch córek Seana z pierwszego małżeństwa. Dwudziestosiedmiolatka, dowiedziawszy się o śmierci ojca, jakoś nie bardzo zasmuciła się tą informacją. Niemniej jednak była skazana na to, aby zająć się ojcem - zidentyfikować zwłoki oraz zabrać jego najmłodszą córkę, z którą ona sama nie utrzymywała kontaktu, na pogrzeb. Nikt jednak nie pomyślał, że ten ,,zwyczajny" czas okaże się dla nich powrotem do czasów dzieciństwa i tragicznej sytuacji sprzed kilkunastu lat...\nZ początku miałam wrażenie, że byłam obserwatorem - dopóki nie połapałam się w czasie i nie dopasowałam imion do twarzy. Później zaś stałam się nie tylko obserwatorem wszystkich zdarzeń dziejących się w książce, ale także uczestnikiem. Wczuwałam się w postać bohaterów, przeżywając to, co oni. Jednak na końcu... Na sam koniec zostałam wykopana z tego miejsca. Dosłownie. Zmiażdżona prawdą, zmiażdżona dziejącymi się zdarzeniami byłam w jakimś odległym miejscu i przypatrywałam się temu wszystkiemu z daleka, lecz nadal widząc wszystko wyraźnie. Choć ciężko mnie zaskoczyć, autorce to się udało. Rozbiła mój umysł i pomimo tego, że wcześniej czułam się komfortowo, znowu poczułam się jak gość. Jednak z jedną małą różnicą...\nPoznałam najmroczniejszy sekret...\nDo tej pory miałam okazję zapoznać się tylko z jednym jej dziełem, o którym aktualnie jest mowa, ale teraz zdecydowanie sięgnę po poprzednie jej książki. Zauważyłam, że Alex Marwood dopracowuje każdy szczegół i czasami daje ślepe poszlaki (o których wspomnę niżej), więc w większej mierze nasze domysły się nie sprawdzają.\nŚlepe poszlaki... Wiedząc, że muszę skoncentrować się na szczegółach, bo przy takich książkach trzeba na wszystko zwrócić uwagę, czasami chwytałam za kurczowo za (jak przypuszczałam) pewniaka, który okazywał się być po prostu ślepakiem. To kolejny dowód na to, że każdy miłośnik thrilleru psychologicznego powinien sięgnąć po tę lekturę.\nJak sami widzicie, książkę oceniam bardzo dobrze. Choć z początku miałam niemały problem z odnalezieniem się w tekście, później nie potrafiłam z historii wyjść. Gorąco polecam tę powieść osobom, które gustują w tego typu literaturze.\nData: 31.05.2017 11:52\n"Ludzie w kółko gadają o rodzinie i bezwarunkowej miłości, ale nie mają pojęcia, jakie to złożone. Jak pogmatwane są te uczucia. Jak blisko spokrewnione są miłość i nienawiść."\nThriller, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Ciekawie zawiązana intryga, wiele sprzecznych interesów i mocno zawikłanych relacji między bohaterami. Przenikamy do świata retrospekcji, gdzie mroczne tajemnice i pilnie strzeżone sekrety czekają na stopniowe odkrywanie. Autorce w zgrabny i sprytny sposób udaje się zwabić czytelnika na ruchome piaski pozornie słusznych domysłów i przypuszczeń. Zanurzamy się w opowiadanej historii, tracąc grunt po nogami, gdyż pierwotnie konstruowane hipotezy przybierają niewłaściwy kierunek, zmieniają kształt i barwę opowieści.\nW miarę coraz lepszego poznawania kluczowych postaci, których w książce napotkamy sporo i to w fascynujący sposób wykreowanych, zaczynamy wątpić w nasze osądy, pierwsze wrażenia i nawiązywane nici sympatii z bohaterami. Porywająco obserwuje się grupę osób, które miotają się we wzajemnych układach, zależnościach, powiązaniach, niełatwych uczuciach i silnych namiętnościach. Jednocześnie za wszelką cenę starają się zdobyć potwierdzenie wyjątkowości łączących ich więzi, bezwarunkowej miłości i niepodważalnej przyjaźni. Każda postać coś ukrywa, broni dostępu do ciemnych odsłon swojego życia, potrafi zaszokować negatywnymi cechami i zaskoczyć nieprzyjemnym zachowaniem. Dostrzegamy coraz więcej toksycznych charakterów, wyniszczających skrajnych emocji, trujących życiowych wartości i pozbawionych ograniczeń zasad moralnych. Jak z całej pogmatwanej mieszanki sprzecznych uczuć, strachu wnikającego w każdy element życia, zedrzeć maskę kłamstw, wyłuskać prawdę, przeprowadzić wiarygodną interpretację zdarzeń i wyczekiwać sprawiedliwości?\nAlex Marwood przygotowała wyśmienitą propozycję relaksu w thrillerowskich i kryminalnych rytmach, atrakcyjną psychologiczną grę pozorów, fałszu i przekłamań, w której chętnie bierzemy udział, dajemy się zaskakiwać, zwodzić i oszukiwać. Zakończenie może wywołać zdumienie u niejednego czytelnika, ciekawy pomysł na finalną odsłonę, jednak zabrakło mi wyjaśnienia kilku intrygujących kwestii, co prawda nie kluczowych, ale też bardzo na nie liczyłam. Tak jakby autorka o nich zapomniała, choć mocno podsyciła apetyt ich szczegółowego poznania. Lub celowo pozostawiła czytelnikowi poszukiwanie potwierdzeń wysuwanych przypuszczeń we własnej wyobraźni, podążanie tropami, które absorbują uwagę jeszcze po przeczytaniu powieści. W końcu, czy zawsze udaje się z sukcesem poznać całą ponurą prawdę?\nPodczas imprezy z okazji pięćdziesiątych urodzin Seana Jacksona, bogatego dewelopera, w tajemniczych okolicznościach ginie jedna z jego córek bliźniaczek. Intensywne poszukiwania trzyletniej Coco prowadzone przez rodzinę, znajomych, policję, oraz nagłośnienia w środkach masowego przekazu, nie przynoszą pozytywnych rezultatów, wszelki ślad po dziewczynce zaginął. Dwanaście lat później uczestnicy dawnych zdarzeń spotykają się podczas pogrzebu Seana. Wgląd w przeszłość zaczyna niespodziewanie wyjawiać niewygodne fakty, odsłaniać wiele niewiadomych i wątpliwości. Co tak naprawdę spotkało Coco? Dlaczego jej zniknięcie wywarło tak znaczące zmiany w życiu wielu osób? Gdzie szukać słusznych uzasadnień, pełnych wyjaśnień i trafnych osądów uczestników tragedii? W jakim stopniu można sterować odsuwaniem od siebie zasłużonej kary, unikać odpowiedzialności za popełnione czyny, wystrzegać się konfrontacji z niezaprzeczalną winą i najmroczniejszymi cieniami przeszłości?\nData: 30.05.2017 13:27\nTwórczość Alex Marwood zainteresowała mnie już w momencie polskiej premiery jej debiutu, czyli „Dziewczyn, które zabiły Chloe”. Rekomendacja Stephena Kinga w połączeniu z pozytywnymi opiniami czytelników sprawiły, że nawet zakupiłam swój egzemplarz, ale jakoś nie nadarzyła się okazja żebym faktycznie zasiadła do lektury i powieść wciąż leży na mojej półce nieprzeczytana, “obrastając kurzem”. Premiera „Najmroczniejszego sekretu” i ciekawa akcja marketingowa wydawnictwa na nowo wzbudziły moje zainteresowanie twórczością autorki i wkrótce po otrzymaniu egzemplarza, zabrałam się do lektury.\nHuczna impreza zorganizowana z okazji 50 urodzin Seana Jacksona kończy się tragedią. W nocy z niedzieli na poniedziałek, z domu pełnego gości ginie jedna z bliźniaczek - córka jubilata, trzyletnia Coco. Pomimo szybkiej reakcji i zaangażowania sporej ilości wpływowych osób, dziewczynki nie znaleziono. Temat zaginięcia małej Coco ożywa na nowo dwanaście lat później, kiedy Sean Jackson umiera. Ciało mężczyzny zostaje znalezione w hotelu, w kompromitujących okolicznościach a skandal na nowo wzbudza zainteresowanie prasy. Co naprawdę wydarzyło się pamiętnej nocy? I kto z gości kłamie?\nChyba przy okazji premiery „Zabójcy z sąsiedztwa” - jednej z powieści Alex Marwood - zetknęłam się gdzieś z opinią, że siła twórczości autorki nie tkwi w rozwiązaniu tajemnicy tożsamości sprawcy, ale atmosferze jaką kreuje, i nie mogłabym ująć tego w lepszych słowach. „Najmroczniejszy sekret” nie zapewnił mi efektu zaskoczenia - nie dlatego, że rozwiązanie tajemnicy było banalne czy łatwe do przewidzenia, ale ze względu na to, że Alex Marwood zostawia w powieści wyraźne ślady jakimi należy podążać- ale nie przyczyniło się to do tego, że poczułam się rozczarowana fabułą. Bo byłam przekonana, że nie taki był zamysł autorki.\n„Najmroczniejszy sekret” przeplata wydarzenia, które rozegrały się przed dwunastoma laty z tymi, które mają miejsce tuż po śmierci Seana Jacksona. Podczas gdy zdarzenia z przeszłości relacjonowane są naprzemiennie przez wszystkich uczestników imprezy urodzinowej, narratorem pozostałej części pozostaje wyłącznie Mila - jedna ze starszych córek Jacksona. Trudno ocenić, które z nich wysuwają się na pierwszy plan i odgrywają ważniejszą rolę. Pierwsze stopniowo odkrywają przed czytelnikiem prawdziwy przebieg zdarzeń, drugie - obrazują wpływ jaki wywarło zaginięcie Coco na poszczególne osoby dramatu a finalnie podkreślają skalę okrucieństwa całego aktu.\nAlex Marwood udaje się idealnie oddać atmosferę bogactwa, tajemnic, kłamstw i zepsucia. Świat jaki przedstawia autorka opiera się na grze pozorów, piętrzących się sekretach i rywalizacji o wysoką pozycję w społeczeństwie, a wykreowane na kartach postacie wydają się być do szpiku przesiąknięte ów rzeczywistością i kierują się w życiu odmiennymi wartościami. Przy czym historia ta wydaje się niesamowicie autentyczna, a przez to jeszcze bardziej przerażająca. Fabularnie nie jest to pozycja podobna do debiutu B. A. Paris, ale wzbudziła we mnie podobne emocje - nie zaskoczenie, ale niepokój i oburzenie.\n„Najmroczniejszy sekret” wywołał na mnie duże wrażenie i zdecydowanie nie jest to moje ostatnie spotkanie z twórczością autorki. Niesamowicie klimatyczny i przerażający (choć nie swoją graficznością), nawet jeśli przewidywalny pod względem ujawnienia tajemnicy zaginięcia Coco. Jeśli będziecie mieć okazję na lekturę, zdecydowanie warto.\nData: 29.05.2017 13:46\nAlex Marwood jest laureatką prestiżowych konkursów literackich Edgar Allan Poe Award oraz Macavity for Best Mystery. To autorka thrillerów psychologicznych takich jak m.in.„Dziewczyny, które zabiły Chloe", „Zabójca z sąsiedztwa" oraz ostatnio wydanej książki „Najmroczniejszy sekret".\nOpowiada ona o pewnej rodzinie, która ma skomplikowaną sytuację. Mianowicie Sean Jackson, syn Indii i Milly wziął sobie kolejną już z rzędu żonę i ma z nią bliźniaczki o imieniu Ruby i Coco. Zostaje zorganizowana u niego impreza z okazji jego 50 roku życia. W tą noc Coco zaginęła. Tragedia dotarła do wszystkich mediów społecznościowych, było o niej głośno. Niestety Coco nie odnaleziono.\nKsiążka dzieli się na rozdziały z teraźniejszości, jak i wspomnienia z tamtego dnia i nocy. Więcej szczegółów nie mogę zdradzić, ponieważ wszystko to są kolejne informacje, w których dowiadujemy się co się stało z Coco.\nMimo że nie jestem zwolenniczką takich tajemniczych historii i kryminałów, to ta bardzo mi się podobała i mam nadzieję, że będę miała okazję przeczytać inną książkę tejże autorki.\nData: 25.05.2017 18:29\nKsiążka jest napisana dwutorowo, na zmianę przedstawiane są wydarzenia teraźniejsze oraz z 2004 roku. Przed dwunastoma laty Sean Jackson – bogaty i wpływowy biznesmen – postanawia hucznie obchodzić swoje 50. urodziny w gronie swoich wieloletnich przyjaciół. Impreza trwa kilka dni, a towarzyszą jej ogromne ilości alkoholu oraz inne substancje. Dla Seana nie liczyło się wtedy nic oprócz dobrej zabawy, ani rozpadające się drugie małżeństwo, ani to że zapomniał o przyjeździe swoich córek z poprzedniego małżeństwa, ani to że w wyniku kłótni z nianią dzieci zostają bez opieki. Niestety to spotkanie wszyscy zgromadzeni zapamiętają do końca życia, ponieważ nad ranem okazuje się, że jedna z córek Jacksona zaginęła. Nie znaleziono żadnych śladów, ani wskazówek, a szeroko zakrojone śledztwo nie przyniosło żadnych efektów zupełnie tak jakby mała Coco rozpłynęła się w powietrze.\nNatomiast, czas teraźniejszy w książce ma miejsce 12 lat po tragicznym wydarzeniu, kiedy to rodzina oraz przyjaciele w podobnym gronie spotykają się na pogrzebie Seana. Sposób, w jaki umarł mógł zostać ciekawie wpleciony w całą fabułę, a nie zostało to niestety wykorzystane, czym jestem trochę zawiedziona. Jedni o wydarzeniach sprzed lat chcą zapomnieć i dalej trzymać w tajemnicy ich najmroczniejszy sekret, a inni, którzy przez te lata zdążyli dorosnąć pragną za wszelką cenę poznać prawdę o tym, co stało się z Coco, ponieważ ta niewyjaśniona zagadka w okropny sposób wywarła wpływ na ich życie - Ruby, bliźniaczka zaginionej żyła pod kloszem z matką, która uczyła ją w domu oraz ograniczała dostęp do mediów i świata zewnętrznego.\nAutorka w sposób perfekcyjny opisała świat bogatych, wpływowych, egoistycznych, narcystycznych ludzi, którzy nie cofną się przed niczym, żeby się dobrze bawić, czy po prostu osiągnąć zamierzony cel. Kłamstwa, zdrady, całkowity brak wyrzutów sumienia – mogłabym tak jeszcze sporo wymieniać, ale to po prostu trzeba przeczytać, bo Marwood w swojej książce przedstawiła to idealnie, tych postaci po prostu nie da się polubić, są zbyt zapatrzeni w siebie i nie wiedzą, co oznacza moralność. Najmroczniejszy sekret tych ludzi okazuje się czymś okropnym, brutalnym i wywołującym silne emocje, dlatego uważam, że książka jest bardzo dobra.\nData: 22.05.2017 20:08\nBrudne sekrety z przeszłości ...\nBrudne sekrety z przeszłości sterujące ludzkim życiem...\nŚwietny thriller z zaskakującym zakończeniem. Niesamowicie wciągający, z bardzo dobrą narracją, o tyle świetną, o ile naprowadza ona czytelnika na pewien trop, ślad, tylko po to, by na ostatnich stronach kompletnie zaskoczyć i pokazać finał, jakiego nikt z czytających się, być może, nie spodziewał (ja się w każdym razie nie spodziewałem). Alex Marwood znów pokazuje świetne pióro!\nO czym jest "Najmroczniejszy sekret"? O tajemnicy zniknięcia na pewnym przyjęciu małej dziewczynki, jednej z bliźniaczek, której rodzice, wraz z innymi gośćmi, oddali się beztroskiej, snobistycznej zabawie, pozostawiając pieczę nad dziećmi komuś innemu... Po latach, na pewnym pogrzebie, uczestnicy dawnego przyjęcia znów się spotykają i, jak się okazuje, prawda o wydarzeniach sprzed lat okazuje się być na wyciągnięcie ręki ... Co jest o tyle bolesne, ostateczne i straszne, o ile sekret mający ujrzeć za chwilę światło dzienne zdeterminował i położył się cieniem w zasadzie na całym życiu głównych bohaterów... Brrr, dreszcz człowieka przechodzi na samą myśl... Sekrety mają jednak swoją moc... Niszczycielską, najczęściej zgubną. Dla wszystkich w dany sekret zaangażowanych - nawet wbrew ich woli...\nKsiążka jest naprawdę godna uwagi. Bohaterowie wykreowani przez Marwood to przedstawiciele typowo snobistycznego środowiska, ostro imprezujący przy alkoholu, narkotykach; to otoczeni nimbem bogactwa cyniczni gracze, czujący się na swój sposób panami życia. Czyż w takim środowisku nie musiało prędzej czy później dojść do jakiejś tragedii? ...Fabuła, co jest chyba znakiem rozpoznawczym Marwood (miałem właśnie przyjemność przeczytać jej drugą książkę), zaskakuje, z pozoru bowiem wiedzie czytelnika za rękę ku oczywistym rozwiązaniom, jednak na koniec wali jak obuchem w głowę. To świetna pisarka, ma prawdziwy talent. Wato sprawdzić to osobiście.\nWięc jak? Macie ochotę poznać "Najmroczniejszy sekret"? Bardzo proszę - zachęcam i zapraszam :) Warto!\nAutor: Kasia P.\nData: 22.05.2017 19:57\nKażdy ma sekrety\nWystarczy chwila by szczęście zamieniło się w dramat. Moment i ktoś znika, zostawiając po sobie pustkę i rozpacz. Zaraz potem pada wiele pytań: jak to mogło się wydarzyć kiedy wokoło tyle ludzi, dlaczego właśnie wydarzyło się w tym dniu, może gdybyśmy zrobili coś inaczej nic takiego nie miałoby miejsca, kto jest winny i gdzie jest zaginiony? Odpowiedzi najczęściej brak, a jeżeli już i tak nie satysfakcjonują najbardziej zainteresowanych i nie przynoszą ulgi. Jedynie odnalezienie zaginionego położyłoby kres bólowi, ale nie zawsze jest to możliwe, szczególnie jeżeli prawda wygląda całkiem inaczej niż się spodziewamy ...\nUrocza trzylatka, dziewczynka z blond lokami i ślicznym uśmiechem ostatni raz była widziana wieczorem w swoim łóżku. Potem nie widział jej już nikt, tuż obok niej spała siostra bliźniaczka, podobna do niej w każdym calu, ale ona nie zniknęła z luksusowej willi na angielskim wybrzeżu. Dom w tym czasie był pełen przyjaciół, ludzi jakich rodzice zaginionego malucha znali doskonali i również ich dzieci spędzały ten czas z nimi. Jednak tylko Coco nie obudziła się w słoneczny poranek ponad dziesięć lat temu w łóżeczku. Dosłownie zapadła się pod ziemię. Claire i Sean Jackson dołożyli wszelkich starań by odnaleźć córeczkę, współpracowali z policją, na własną rękę także szukali śladu po niej, wykorzystali wszelkie środki, lecz to co stało się z ich córką pozostało zagadką. Trzynaście lat to sporo czasu by natrafić na jakąkolwiek informację o zaginionej, ale w tej sprawie żadne nowe tropy nie pojawiły się. Tragedia ta naznaczyła życie całej rodziny, po tamtym letnim weekendzie nic już nie było takie jak przedtem. Ruby, bliźniaczka Coco, pamięta bardzo mało z tamtych wydarzeń, teraz w końcu pragnie poznać prawdę o tym co faktycznie miało miejsce. Milly lub raczej Mila, bo woli by ją tak nazywać, też chciałaby wiedzieć co wydarzyło owej nocy, miała wtedy prawie tyle lat co obecnie Ruby, jej przyrodnia siostra. Pamięta wiele, lecz najistotniejsze i dla niej stanowi zagadkę - co stało się z malutką Coco. Ona też została w pewnym stopniu naznaczona zaginięciem trzylatki. Dlaczego wysiłek policji, mediów i przede wszystkim ojca oraz macochy nie dał żadnych efektów? Jak to możliwe, iż wszechwładny milioner Sean Jackson niczego nie wskórał? Wspomnienia Milly to jedynie wycinek tego co zdarzyło się wówczas, lecz dla Ruby to bardzo dużo, jednak brak w nich odpowiedzi na najważniejsze pytanie ...\nDługi weekend w luksusowym otoczeniu wśród dobrych znajomych, przyjaciół i najbliższych. Po prostu zapowiadała się dobra zabawa, odpoczynek od pracy i obowiązków, prawdziwy relaks nie zakłócony żadnymi problemami. Początkowo rzeczywiście tak było, chociaż na tym sielankowym obrazku pewne rysy pojawiły się już na wstępie, a później ... później niejedno potoczyło się całkiem inaczej niż powinno. Zaginięcie Coco wcale nie było "ukoronowaniem" tamtych dni, o nie, ale o tego nie wszyscy są świadomi. Kiedy pewne tajemnice wychodzą na jaw niektóre sprawy nabierają całkiem innych barw, lecz czy powinno im się wierzyć? Oni kłamali, mówili, że Coco zaginęła w nocy ...\nKolejna książka Alex Marwood i kolejna zagadka, w której jak się okazuje nic nie jest takie jak się wydaje. Z pozoru tragiczny splot okoliczności,lecz to jedynie pierwsza z wielu warstw, niektóre z nich są ślepą ulicą w labiryncie suspensu, inne wydające się prowadzić wprost do rozwiązania prowadzą nas na manowce, w końcu wydaje się, że już wszystko wiadomo, ale ... no właśnie pojawia się ale zmieniające prawie wszystko. Prawda może mieć wiele twarzy i "Najmroczniejszym sekrecie" jest to pokazane w doskonały sposób. Autorka znowu podsuwa tropy, pozwala czytelnikowi na budowanie możliwych wersji wydarzeń i rozbija je na drobne kawałki na finiszu, przedstawiając zaskakujące rozwiązanie, które zawiera w sobie jeszcze jedną tajemnicę. Wina, kara i sprawiedliwość w wydaniu Alex Marwood odbiegają od ich zwyczajowych definicji, są po prostu przewrotne. Wydaje się, że bohaterów łatwo można poszufladkować, jednak i w tym aspekcie trzeba się przygotować, że szybkie i powierzchowne osądy są bardzo zwodnicze. Stereotypowe postacie okazują się być całkiem inne niż mogłoby się to wydawać, za schematami kryją się ludzie, mający dobrze skrywane alter ego. Można powiedzieć, iż pisarka bawi się z czytającymi w kotka i myszkę, jest to gra bardzo wyrafinowana, podobnie jak rozgrywka prowadzona w "Najmroczniejszym sekrecie". Wszyscy mają tajemnice, których wyjawienie nie wchodzi w rachubę i nie zawahają się zrobić dosłownie wszystkiego w momencie gdy grozi im ujawnienie. Pamiętaj, oni kłamali, pytanie kim są "oni"?\nAlex Marwood - pozostałe pozycje w naszej księgarni:\nAlex Marwood, 27,22 zł\nKlienci, którzy kupili Najmroczniejszy sekret, wybrali również:\nStephen King, 30,96 zł


Ciepło z twojego własnego pięknego kominka - Podróże ING\nHome » Sklepy internetowe » Wyposażenie Wnętrz » Ciepło z twojego własnego pięknego kominka\nKominek w salonie jest marzeniem chyba każdego, kto takowego nie posiada. Nie każdy jednak jest sobie na niego pozwolić czasem z powodu na wysoką cenę zbudowania takiego. Do budowy kominków używa się dość drogich materiałów, kupno już wykończonego też nie należy do tanich. Dlatego proponujemy, byście z nami wybrali swoje własne kominki. Poznań już przekonał się o niskich cenach i jakości naszych solidnych wyrobów. W naszym sklepie znajdziesz wiele wzorów, kształtów i wielkości\nKominki muszą charakteryzować się długim trzymaniem ciepła, w czym pomaga zastosowanie w nich cegły szamotowej, która jest dobrym izolatorem ciepła. Istotne jest również to, czy chcemy kominkiem ogrzewać również inne pokoje poprzez ogrzewanie kominkowe. Dlatego przygotowaliśmy dla ciebie wiele typów, byś mógł wybrać swój własny kominek. Pogamy ludziom, by posiadali swoje własne kominki. Poznań już nas poznał, kolej na ciebie i twój dom. Ociepl go z nami już od dziś. Przekonaj się sam.\nTrudno wyobrazić sobie wystrój domowego przedpokoju bez stylowych wieszaków na okrycia wierzchnie, także w tej grupie wyposażenia nie brakuje na rynku designerskich i oryginalnych propozycji. Szczególnie dużą ich ilość znajdziemy w ofercie sklepu internetowego Foster Design, pozwalającego też na zgłaszanie...\nChoć to dopiero początek wakacji przygotowania do szkoły, zwłaszcza wśród rodziców którzy kupują książki, zeszyty, ołówki, piórniki, ale i plecaki szkolne, które nie oszukujmy się są jednym z ważniejszych akcesoriów szkolnych. To w nim wszystko dzieci noszą do szkoły, on ma też duże znaczenie - o...


Makaron pełnoziarnisty - durum, spaghetti, nitki | Welbi.pl\nMakaron pełnoziarnisty – zdrowszy wybór od tradycyjnego makaronu\nMakaron jest obok pieczywa najchętniej spożywanym produktem zbożowym. Niestety ten, który wybieramy najczęściej, produkowany jest z mąki wysoko oczyszczonej, co sprzyja nadwadze i niekorzystnie wpływa na pracę układu pokarmowego. Natomiast makaron pełnoziarnisty dzięki dużej zawartości błonnika, witamin oraz mikro- i makroelementów zmniejsza ryzyko rozwoju wielu chorób cywilizacyjnych, w tym nowotworów czy cukrzycy typu II.\nPełnoziarnisty makaron, czyli jaki?\nMakaron pełnoziarnisty – dlaczego warto go jeść?\nJak zrobić makaron pełnoziarnisty?\nProdukty pełnoziarniste zgodnie z harwardzką piramidą żywienia są obok warzyw i owoców oraz zdrowych tłuszczów i oliwy podstawą diety człowieka. Mogą to być kasze, makarony pełnoziarniste i pieczywo z mąki razowej.\nMakarony powstają z ziarna nieoczyszczonego, a więc zawierającego łuskę, zarodek i bielmo. Dzięki temu stanowią cenne źródło błonnika pokarmowego, makro- i mikroelementów oraz witamin. Wyróżniają się kolorem – są ciemniejsze niż te wykonane z mąki pszennej i mają bardziej zwartą konsystencję, co sprawia, że są wyraźnie twardsze.\nSkład chemiczny makaronów pełnoziarnistych jest zbliżony do nieprzetworzonego ziarna – zachowane są proporcje bielma, zarodka i okrywy owocowo-nasiennej. Do grupy tej zaliczają się makarony razowe i ze wzbogaconej mąki wyciągowej. Jednocześnie nie można nazwać makaronu pełnoziarnistym, jeśli zawiera niewiele produktów przemiału ziaren, np. otrąb zbożowych.\nO tym, czy masz do czynienia z produktem razowym, nie decyduje rodzaj mąki, ale sposób jej przetworzenia. Makaronem pełnoziarnistym będzie więc zarówno makaron pełnoziarnisty z pszenicy durum, jak i makaron żytni pełnoziarnisty.\nMakarony pełnoziarniste coraz częściej goszczą na stołach, szczególnie u osób stosujących dietę bogatą w błonnik, dla których zdrowe odżywianie jest priorytetem.\nObecnie dostępne są różne warianty tego produktu, co sprawia, że mogą być dodatkiem do wielu tradycyjnych potraw. Możesz wypróbować m.in.:\nW makaronie pełnoziarnistym znajdują się cenne mikro- i makroelementy: wapń, potas, cynk i żelazo. To również dobre źródło złożonych węglowodanów oraz witamin z grupy B:\nB1 (tiaminy) – umożliwia przemianę węglowodanów w energię i jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśni i serca;\nB2 (ryboflawiny) – niezbędna do produkcji erytrocytów (czerwonych krwinek) i syntezy żelaza;\nB3 (niacyny) – odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie mózgu i obwodowego układu nerwowego oraz syntezowanie hormonów płciowych, kortyzolu, tyroksyny i insuliny;\nB5 (kwasu pantotenowego) – bierze udział w syntezie cholesterolu, hormonów sterydowych, a także witamin A i D oraz neuroprzekaźników;\nB9 (kwasu foliowego) – uczestniczy w produkcji erytrocytów i zapobiega uszkodzeniom neurologicznym.\nW 100 g suchego makaronu pełnoziarnistego znajduje się około 350 kcal. Pamiętaj jednak, że podczas gotowania zwiększa on swoją objętość i wagę nawet trzykrotnie. Po przyrządzeniu w 100 g produktu będzie około 100 kcal. Ponadto znajdziesz w nim około: 5 g białka, 0,5 g tłuszczu, 22 g węglowodanów i 2 g błonnika. Dla porównania 100 g ugotowanego makaronu z mąki wysoko oczyszczonej dostarczy Ci aż około 150 kcal.\nMakarony pełnoziarniste to cenne źródło błonnika. Dzięki temu dłużej będziesz odczuwać sytość po posiłku. Dzieje się tak, ponieważ błonnik pęcznieje w żołądku, co wydłuża proces trawienia. Ten produkt razowy powinien więc na dobre zagościć w Twojej kuchni, jeśli szukasz sposobu na odchudzanie.\nMakaron pełnoziarnisty usprawni pracę Twojego układu pokarmowego, zapobiegnie bolesnym zaparciom i zredukuje ryzyko rozwoju raka jelita grubego. Jeśli borykasz się z wysokim poziomem cholesterolu – również sięgaj częściej po ten produkt.\nMakarony pełnoziarniste mają niski indeks glikemiczny oraz niski ładunek glikemiczny. O ile więc te wyprodukowane z mąki wysoko oczyszczonej mogą być spożywane sporadycznie, o tyle razowe warto włączyć do codziennej diety (także diabetyków i chorujących na insulinooporność).\nJeśli borykasz się z celiakią lub alergią na gluten, wybierz makaron, w którego składzie nie ma pszenicy (i jej odmian, takich jak durum), żyta i jęczmienia. Sprawdzi się na przykład makaron pełnoziarnisty bezglutenowy z gryki.\nNie musisz kupować gotowych produktów. Jeśli masz maszynkę do robienia makaronu lub odrobinę cierpliwości i wprawy w rękach, możesz przygotować go samodzielnie.\n350 g razowej mąki,\nSposób przygotowania: Wymieszaj wszystkie składniki i dokładnie zagnieć ciasto. Gdy będzie sprężyste i gładkie – odstaw je na kwadrans. Następnie rozwałkuj i potnij w paski o dowolnej szerokości. Tak przygotowany makaron przesusz przez pół godziny, a następnie gotuj (około 10 min) w dużej ilości lekko osolonej wody.\nA. Sobota, M. Dobosz, Jakość dostępnych na rynku makaronów pełnoziarnistych, „Żywność. Nauka, Technologia, Jakość” 2010, nr 6 (73), s. 83–99.\nM. Grembecka i in., Jakość makaronu w świetle ich składu pierwiastkowego, „Roczniki PZH” 2011, nr 3, s. 295–299.\nH. Szymanderska, Kuchnia polska, Wydawnictwo REA, Warszawa 2018, s. 84.


ABW walczy z działaniami hybrydowymi! Zatrzymano obywatelkę Rosji, wobec 4 innych osób zastosowano zakaz wjazdu na terytorium Polski\nWydrukowano: 2021-01-27 09:11:30.300825+01:00\nOpublikowano: 2018-05-17 12:43:15+02:00 · aktualizacja: 2018-05-17 18:16:39+02:00\nopublikowano: 2018-05-17 12:43:15+02:00\naktualizacja: 2018-05-17 18:16:39+02:00\nABW zatrzymała Rosjankę, która brała udział w działaniach hybrydowych przeciwko Polsce\n— poinformowały „Wiadomości” (TVP) na swoim profilu na Twitterze.\nZatrzymana kobieta to Jekaterina C., która przebywa w Polsce od 2013 r. W najbliższym czasie ma zostać wydalona za granicę.\nPonadto 4 osoby objęto 5-letnim zakazem wjazdu na terytorium Polski. Wszystkie osoby, wobec których podjęto działania, miały podsycać animozje polsko-ukraińskie m.in w sprawach polityki historycznej.\nSą to osoby, które odwiedzały dość często nasz kraj i które zostały zidentyfikowane w ramach działań ABW\n– powiedział na antenie TVP Info rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych Stanisław Żaryn.\nPrzedstawiciel Departamentu Bezpieczeństwa KPRM zwrócił uwagę na wykorzystywanie przeciwko Polsce struktur sieciowych.\nTe 5 osób było zaangażowanych w realizowanie dwóch najważniejszych celów rosyjskiej propagandy i rosyjskiego państwa, próbę rozbudzania animozji polsko-ukriańskich, a także promowania rosyjskiej propagandy związanej z polityką historyczną. Chodzi o promowanie rosyjskiej wersji historii, żeby była ona wersją dominująca\n– relacjonował Żaryn.\nOsoby, o których mówimy, prowadziły działania na rzecz konsolidacji środowisk rosyjskich przebywających w Polsce\nRzecznik ministra koordynatora służb specjalnych wspomniał również o działaniach hybrydowych.\nWojna hybrydowa jest to termin publicystyczny, który opisuje cały szereg agresywnych czy wrogich działań, które są działaniami podprogowymi, poniżej progu normalnej wojny\nJako przykłady takich działań wskazał wojnę informacją, ataki hakerskie i działania natury dyplomatycznej.\nMamy do czynienia z wykorzystywaniem różnych narzędzi, by promować rosyjskie interesy w Polsce i by szkodzić polskim interesom. Do tego celu są wykorzystywane osoby o rosyjskim obywatelstwie jak Jekaterina C., a także obywatele Polski\nRzecznik ministra koordynatora służb specjalnych podkreślił, że polscy obywatele przejawiający taką aktywność znajdują się w zainteresowaniu ABW, aśledztwa będą prowadzone wspólnie z prokuraturą.\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/polityka/394716-abw-walczy-z-dzialaniami-hybrydowymi-zatrzymano-obywatelke-rosji-wobec-4-innych-osob-zastosowano-zakaz-wjazdu-na-terytorium-polski


Grzebień do Cienkich pasemek, szeroki, Babylights. Sklep Fika\n» Grzebień do Cienkich pasemek, szeroki, Babylights.\nKod produktu: 8B57-86657\nGrzebienie do pasemek robią prawdziwą furorę wśród fryzjerów. Grzebień przeznaczony do wykonywania baleyage’u, babylights oraz pasemek. Wydzielisz nim bardzo cienkie sekcje włosów i z łatwością stworzysz bardzo cienkie, naturalnie wyglądające refleksy. Konstrukcja ząbków grzebienia do pasemek gwarantuje szybką pracę i wyjątkowy, pewny efekt.\nOdporność na niszczące działanie kosmetyków,\nWykonany z włókna węglowego najwyższej\nPrzyspiesza czas pracy 8 razy.


O naszej firmie | Scepter Agencja interaktywna\nRozpoczęliśmy działalność na początku 2015 roku. Dynamiczny rozwój firmy pozwolił na zatrudnienie specjalistów z branży interaktywnej. Dziś wspólnymi siłami wykonujemy projekty na obszarze Polski oraz za granicą.\nTworzymy wszechstronny i kompetentny zespół, który w każdym momencie swojej pracy, działa z pasją i oddaniem. Stosujemy najlepsze, przyszłościowe techniki i dzięki temu jesteśmy w stanie stworzyć coś niezwykłego.\nPrezentujemy nową odsłonę naszego portfolio\nRozszerzamy ofertę o kolejne produkty\nUdoskonalamy nasze kompetencje\nFirma Scepter jest agencją interaktywną. Doskonale wiemy jak sprawić, by Twoja firma wyróżniała się na tle innych marek. Tworzymy innowacyjne projekty i robimy to z ogromnym zaangażowaniem oraz pasją.\nOferujemy nowym, jak również istniejącym przedsiębiorstwom odświeżoną i niestandardową strategię oraz unikalne projekty.\nczytaj więcej o brandingu\nPrzy tworzeniu projektu skupiamy się na tym, aby zapewnić użytkownikowi jak najbardziej zrozumiałe komunikaty...\nczytaj więcej o sklepach www


„Rozkręcają wiarę” W sobotę wyruszy pielgrzymka rowerowa do Góry Kalwarii | Archidiecezja Warszawska\nJesteś tutaj: ArchWwa / Serwis informacyjny / Aktualności / „Rozkręcają wiarę” W sobotę wyruszy pielgrzymka rowerowa do ...\nPrawie sto osób wyruszy w sobotę na pielgrzymkę rowerową do Góry Kalwarii. - Najstarszy uczestnik ma 72 lata, a najmłodszy 11 lat - mówi ks. Kamil Leszczyński, duszpasterz Duszpasterstwa Akademickiego i Postakademickiego STUDENT +, organizującego pielgrzymkę. Uczestnicy pokonają 77 km w obie strony.\nMiejsce pielgrzymowania nie jest przypadkowe, ale związane z czasem Wielkiego Postu, który trwa obecnie w Kościele. – Chcemy, aby ten przejazd miał również charakter postny – mówi ks. Kamil Leszczyński, dlatego na miejscu pielgrzymi wezmą udział w Mszy świętej oraz drodze krzyżowej.\nTo – jak podkreśla duszpasterz – druga taka pielgrzymka i na pewno nie ostatnia. – Zachęcamy ludzi do duchowego rozpoczęcia i zakończenia sezonu rowerowego – dodaje. Pierwszy wyjazd został zorganizowany do Niepokalanowa na początku października ubiegłego roku, natomiast pomysł pielgrzymowania zrodził się już kilka lat temu, gdy ks. Kamil znalazł patronkę rowerzystów – Madonnę del Ghisallo, której sanktuarium znajduje się we Włoszech. – Później razem z duszpasterstwem znaleźliśmy modlitwę, którą przełożyliśmy na język polski i trochę zmodyfikowaliśmy, dzięki czemu powstała modlitwa kolarza do Madonny del Ghisallo – dodaje.\nKażdy uczestnik takiej pielgrzymki otrzymuje obrazek z modlitwą oraz wizerunkiem Madonny del Ghisallo, aby „wsiadając na rower wiedział, że ma swoją patronkę i aby element pamięci o niej skłonił do modlitwy, który stanie się rzeczywistym elementem rozkręcania wiary”.\nPrzez całą trasę przejazdu – jak podkreśla duszpasterz – utrzymywane jest spokojne i wyważone tempo, a pielgrzymi, podzieleni na kilkunastoosobowe grupy, poruszają się parami, co sprzyja prowadzeniu rozmów i budowaniu relacji. Na pielgrzymce do Niepokalanowa – wspomina ks. Kamil Leszczyński – mimo początkowej nieśmiałości uczestnicy “nawiązali dużo ciekawych relacji”. – Gdy wypuściliśmy informację o kolejnej pielgrzymce to ci ludzie zaczęli do siebie dzwonić i pytać czy jadą na kolejną wyprawę – mówi.\nKs. Kamil Leszczyński podkreśla, że taki sposób pielgrzymowania jest „dobrym czasem na spotkanie z samym sobą, czyli coś na co w codzienności nie mamy czasu”. – Na pielgrzymce rowerowej urzeka mnie cisza i spokój – mówi duszpasterz.\nNa pielgrzymce rowerowej aspekt modlitewny – w przeciwieństwie do pielgrzymki pieszej – przenosi się na postoje, które zdarzają się często przy kościołach. – Wtedy wchodzimy do środka, aby odmówić dziesiątkę różańca, koronkę lub litanię – dodaje. Taka forma pielgrzymowania ułatwia indywidualną modlitwę oraz pozwala się wyciszyć. – Jeśli jadę to mogę z kimś rozmawiać, ale jeśli nie chcę to mogę jechać z postoju na postój i spokojnie, w ciszy o czymś myśleć, modlić się, coś rozważać, podziwiać wszystkie piękne krajobrazy – podkreśla duszpasterz.\nKolejna pielgrzymka odbędzie się na początku października do Ostrówka. – Jest tam dom św. Faustyny Kowalskiej, a 5 października przypada jej wspomnienie liturgiczne, dlatego chcemy do niego nawiązać – dodaje ks. Kamil Leszczyński.\nhttp://gfx.archwwa.pl/wp-content/uploads/2018/09/rowery-trasa.jpg 456 1000 Karolina Hołownia http://gfx.archwwa.pl/wp-content/uploads/2016/01/info_logo.png Karolina Hołownia2019-03-29 08:19:032019-03-29 08:19:03"Rozkręcają wiarę" W sobotę wyruszy pielgrzymka rowerowa do Góry Kalwarii


1. Praskie Lato Filmowe od 1 lipca do 31 sierpnia w Kinie Praha! – KinoActive\n1. Praskie Lato Filmowe od 1 lipca do 31 sierpnia w Kinie Praha!\nPrzegapiłeś premierę filmu? Chcesz jeszcze raz obejrzeć filmowy hit? Kino Praha zaprasza na 1. edycję przeglądu ?Praskie Lato Filmowe?! Wakacyjny festiwal najlepszych premier z ostatnich miesięcy odbywać będzie się przez całe wakacje. Zapraszamy na seans codziennie o godz. 21.00. Bilety tylko 7 złotych!\n1.?Praskie Lato Filmowe? to wakacyjny przegląd filmowy będący retrospektywą najlepszych premier ostatnich miesięcy. Program pierwszej edycji Praskiego Lata Filmowego zawiera ponad 50 wyselekcjonowanych tytułów. Przez całe wakacje, tj. od 1 lipca do 31 sierpnia, codziennie o godz. 21.00 jeden z filmów pojawi się na kinowym ekranie. Cena biletów na wszystkie projekcje w ramach przeglądu wynosić będzie jedynie 7 zł. Szczegółowy program ? 1.?Praskie Lato Filmowe? Od 1 lipca do 31 sierpnia Codziennie, godz. 21.00\n1 lipca - Bez wstydu (reż. Filip Marczewski) 2 lipca - Dziewczyna z lilią (reż. Michel Gondry) 3 lipca - Jesteś Bogiem (reż. Leszek Dawid) 4 lipca - Portret o zmierzchu (reż. Angelina Nikonova) 5 lipca - Niewierni (reż. Emanuelle Bercot) 6 lipca - Kuzyni (reż. Daniel Sánchez Arévalo) 7 lipca - Piąta pora roku (reż. Jerzy Domaradzki) 8 lipca - Babcia Gandzia (reż. Jérôme Enrico) 9 lipca - Nieulotne (reż. Jacek Borcuch) 10 lipca - Russendisko (reż. Oliver Ziegenbalg) 11 lipca - Syberiada polska (reż. Janusz Zaorski) 12 lipca - Powtórnie narodzony (reż. Sergio Castellitto) 13 lipca - Układ zamknięty (reż. Ryszard Bugajski) 14 lipca - What the fuck? (reż. Raphaël Frydman) 15 lipca - Żywie Biełaruś! (reż. Krzysztof Łukaszewicz) 16 lipca - Misiaczek (reż. Mads Matthiesen) 17 lipca - Dziewczyna z szafy (reż. Bodo Kox) 18 lipca - Kurczak ze śliwkami (reż. Vincent Paronnaud, Marjane Satrapi) 19 lipca - Cafe de flore (reż. Jean-Marc Vallée) 20 lipca - Zamieszkajmy razem (reż. Stéphane Robelin) 21 lipca - Śnieżka (reż. Pablo Berger) 22 lipca - Hemel (reż. Sacha Polak) 23 lipca - Hipnotyzer (reż. Lasse Hallström) 24 lipca - Hannah Arendt (reż. Margharette von Trotta) 25 lipca - Perfekcjonista (reż. Philippe Godeau) 26 lipca - Oh Boy! (reż. Jan Ole Gerster) 27 lipca - Polowanie (reż. Thomas Vinterberg) 28 lipca - Michael Kohlhas (reż. Arnaud des Palli?res) 29 lipca - Młoda i piękna (reż. François Ozon) 30 lipca - Chińczyk na wynos (reż. Sebastián Borensztein) 31 lipca - Wysocki (reż. Pyotr Buslov)\n1 sierpnia - Układ zamknięty (reż. Ryszard Bugajski) 2 sierpnia - Diaz (reż. Daniele Vicari) 3 sierpnia - Yuma (reż. Piotr Mularuk) 4 sierpnia - Szybki Cash (reż. Daniel Espinosa) 5 sierpnia - Obława (reż. Marcin Kryształowicz) 6 sierpnia - Długie dzieciństwo (reż. Pupi Avati) 7 sierpnia - Bejbi Blues (reż. Katarzyna Rosłaniec) 8 sierpnia - Jackpot (reż. Magnus Martens) 9 sierpnia - Dzień kobiet (reż. Maria Sadowska) 10 sierpnia - Madryt 1987 (reż. David Trueba) 11 sierpnia - Będziesz legendą, człowieku (reż. Marcin Koszałka) 12 sierpnia - Szybki cash II (reż. Babak Najafi) 13 sierpnia - Imagine (reż. Andrzej Jakimowski) 14 sierpnia - U niej w domu (reż. François Ozon) 15 sierpnia - Jezus Mnie Kocha (reż. Florian David Fitz) 16 sierpnia - Hasta la Vista (reż. Geoffrey Enthoven) 17 sierpnia - Idealne matki (reż. Anne Fontaine) 18 sierpnia - Chińczyk na wynos (reż. Sebastián Borensztein) 19 sierpnia - Sierpniowe niebo (reż. Ireneusz Doborowolski) 20 sierpnia - Cezar musi umrzeć (reż. Paolo Taviani, Vittorio Tavani) 21 sierpnia - 7 dni w Hawanie (reż. Laurent Cantent) 22 sierpnia - Wszyscy w naszej rodzinie (reż. Radu Jude) 23 sierpnia - Mój przyjaciel wróg (reż. Eran Riklis) 24 sierpnia - Vincent chce nad morze (reż. Ralf Huettner) 25 sierpnia - Książę nie z tej bajki (reż. Agn?s Jaoui) 26 sierpnia - Matterhorn (reż. Diederik Ebbinge) 27 sierpnia - Przeszłość (reż. Asghar Farhadi) 28 sierpnia - Seks, narkotyki i podatki (reż. Christoffer Boe) 29 sierpnia - Kobieta w klatce (reż. Mikkel N?rgaard) 30 sierpnia - Violeta poszła do nieba (reż. Andrés Wood) 31 sierpnia - Spaleni słońcem: Cytadela (reż. Nikita Michałkow) Zapraszamy na ?Praskie Lato Filmowe? przez całe wakacje w Kinie Praha!\nTags: 7 DNI W HAWANIE, Babcia Gandzia, Będziesz legendą, bejbi blues, Bez wstydu, Cafe de flore, Cezar musi umrzeć, Chińczyk na wynos, człowieku\nWeekend pełen humoru na przedpremierach w Cinema City!


Zawieszka jemioła House Doctor | Święta \_ Ozdoby świąteczne\nZawieszka jemioła House Doctor\nBoże Narodzenie to mnóstwo elementów dekoracyjnych w domu. Dlatego House Doctor prezentuje tę wspaniałą ozdobę, małą Jemiołę, która jest idealnym elementem dekoracyjnym. Piękny ornament ma antyczny, metaliczny kolor z małymi perełkami w białym odcieniu na liściach. Wykorzystaj ozdobę jako piękną dekorację na stole w jadalni lub zawieś ją na zielonej choince w połączeniu z ozdobami w innych kolorach i kształtach. Jedynym ograniczeniem jest Twoja wyobraźnia!


Nagrody dla młodych sportowców w gminie Lubicz | Nowości Dziennik Toruński\nNagrody dla młodych sportowców w gminie Lubicz\nWójt docenił osiągnięcia młodych sportowców Nadesłana\nNa spotkaniu świąteczno-noworocznym wójt gminy Lubicz Marek Nicewicz nagrodził 37 utalentowanych młodych sportowców z gminy, zdobywców medali w zawodach wysokiej rangi.\nSpotkanie było też okazją do poznania planów nowego wójta Marka Nicewicza, sprawujący ten urząd od kilku tygodni. Zapowiedział Urząd Gminy bardziej otwarty dla obywateli. Mówił też m.in. o planach uruchomienia pierwszego nocnego autobusu z Torunia do gminy, a także o przystąpieniu gminy do projektu „Wspieraj lokalnie”, który umożliwi efektywniejsze wspieranie lokalnych organizacji pozarządowych.\nOd lat głównym punktem spotkania świąteczno-noworocznego jest wręczenie nagród dla utalentowanych sportowców z gminy. Tym razem wójt wyróżnił 37 osób, zdobywających laury w takich dziedzinach jak np. pływanie, kolarstwo, taniec czy kickboxing.\nByły też nagrody dla trzech mieszkańców, którzy w tym roku otrzymali medale „Honorowy Dawca Krwi Zasłużony dla Zdrowia Narodu”.