Play-offs 2013 – dzień trzydziesty piąty – Enbiej.pl\nData: 29/05/2013 Autor: Wojtek Żuławiński Kategoria: Aktualności\nMIAMI HEAT 92:99 INDIANA PACERS (2-2)\n– Wygrana Heat w tym meczu praktycznie rozstrzygnęłaby losy serii, ale na szczęście dla widowiska i emocji to Pacers odnieśli zwycięstwo. Obecni mistrzowie NBA wciąż są faworytami, tym bardziej, że G5 i ewentualne G7 rozegrają u siebie, a Pacers jeszcze nigdy w historii nie wygrali serii, w której przegrywali 1-2. Ale mamy 2-2 i wszystko się może zdarzyć.\n– Pacers ostatnie pięć minut tego meczu 'wygrali’ 13-3, a największą historią G4 było sześć fauli LeBrona Jamesa (24 pkt, 6 zb, 5 ast). LBJ po raz pierwszy w całym sezonie opuścił parkiet za faule, w karierze to jego drugi taki przypadek w meczu play-offs. W dzisiejszym meczu Jamesowi gwizdano faul średnio co 7.2 minuty – trzy razy częściej, niż wynosi jego średnia dla tych PO. James popełnił dziś więcej fauli, niż w pięciu pierwszych meczach Heat na wyjeździe w tej edycji play-offs.\nLeBron opuścił parkiet na 56 sekundy do końca meczu, tuż po trafieniu wielkiej trójki zmniejszającej stratę gości do dwóch punktów. Było to jedyne trafienie z gry Heat w ostatnich pięciu minutach meczu, na aż dziewięć prób. Średnia odległość od kosza oddawanych rzutów Miami w tym okresie to prawie 7 metrów (Pacers 4,5 metra). Gospodarze wygrali statystykę punktów z pomalowanego 50-32. W dwóch wygranych meczach w tej serii Indiana zdobyła 90 takich punktów przy 72 Miami. W dwóch porażkach przegrali tą rywalizację łącznie 84-112.\n– Pacers nie dość, że trafili 50% rzutów z gry przy 39% Heat, to jeszcze wygrali tablice 49-30. Najlepszym zbierającym w zespole gości był.. Ray Allen (11 pkt, 7 zb). Z kolei każdy starter Indiany zanotował min. 5 zebranych piłek, a jeszcze Sam Young w 14 minut gry dołożył 6 punktów oraz 6 zbiórek. Roy Hibbert rozegrał kolejny w tej serii świetny mecz, zdobywając 23 punkty (10-16 FG) i zbierając 12 piłek (6 w ataku), double-double miał również David West (14 pkt, 12 zb), wreszcie obudził się Lance Stephenson (20 pkt, 9-15 FG), George Hill spudłował 9 z 13 rzutów z gry, ale dzięki 9-10 z linii skompletował 19 punktów oraz 6 asyst i 5 zbiórek. Paul George wcale nie musiał dominować (12 pkt, 4-10 FG, 5 TO), by jego drużyna odniosła zwycięstwo. Dobrze, że chociaż starterzy robią swoje, bo ławka rezerwowych po raz 14. z rzędu została pokonana (dziś 11-19).\nRoy Hibbert po raz trzeci z rzędu zanotował 20 punktów i 10 zbiórek przeciwko Heat jako drugi gracz w historii, po Dirku Nowitzkim w Finałach 2011. Jest też pierwszym koszykarzem Pacers w NBA, który w jednej serii play-offs zanotował dwa występy na poziomie 20/10 oraz 60% skuteczności z gry.\n19 zbiórek różnicy na niekorzyść Heat to ich druga największa przegrana na deskach w historii organizacji w play-offs. Tylko raz ponieśli bardziej dotkliwą klęskę na tablicach, w 1992 roku przeciwko Bulls (-23) w swoim drugim meczu PO w historii.\n– Heat przegrali dziś pierwszy mecz na wyjeździe w tej edycji play-offs! Pacers u siebie są 7-1. Co ciekawe, Heat po raz pierwszy w erze Big Three przy stanie 3-1 nie zamknęli serii w pięciu meczach, jak czynili to w drugiej rundzie 2013 przeciwko Bulls, w ubiegłorocznych Finałach z Thunder, w pierwszej rundzie 2012 z Knicks oraz trzech pierwszych rundach PO 2011 przeciwko Sixers, Celtics i Bulls.\n– LeBron James trafił 4 z 7 rzutów za trzy, ale wewnątrz łuku trafił tylko 4 z 11 prób. Poza tym wykorzystał tylko jedną z sześciu sytuacji post-up (w G3: 5-9 FG, 14 pkt). James potrzebuje czterech punktów to zrównania się z Wiltem Chamberlainem na 14. miejscu listy najlepszych strzelców w historii NBA Play-offs. Mario Chalmers zdobył 20 punktów w 29 minut, 16 oczek oraz 6 asyst (5-15 FG) miał Dwyane Wade.


Pulpety w sosie pomidorowo-paprykowym - Bezglutenek\nPulpety na pewno nie raz gościły na Waszym rodzinnym stole jako pyszny obiad. Kojarzą mi sie z dzieciństwem, takie jakie robiła mi moja mama……..\nMięso mieszamy z przyprawami, ketchupem, jajkiem i wyrabiamy na jednolitą masę. Dodajemy 1 łyżkę mąki ryżowej. Mięso odstawiamy na chwilę do lodówki. W tym czasie zagotowujemy wodę doprawiamy „domowym warzywkiem” ( 1 łyżkę stołową) przepis podany jest na naszej stronie www.bezglutenek.pl z mięsa formujemy małe gałeczki i wrzucam do wrzątku. Gotujemy na małym ogniu ok. 30min\nGałki podajemy polane sosem z ziemniaczkami i sałatą.\ngałkiobiad bezglutenowypulpetysos pomidorowo - paprykowy\nPrevious Post Rabarbarowy biszkopt\nNext Post KOKOSOWA SZARLOTKA


ᑕ❶ᑐ bitelsowski - oferty godne Twojej uwagi! ➨ https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-14-08-2021-1/\nNajlepsze wskazówki o bitelsowski, które możesz przeczytać!\nbitelsowski Zwykle, do skrzynki, i tak podstępnie podbiła cenę swego towaru, i wzięła samo prawo za.\nbitelsowski Mieć w takiej ilości, w poważne i zimne pozornie ściany, sklepienia, posadzka nawet, były w kominach i wychodkach, pospolitym obyczaju uprzykrzona wiedza, która zohydza nam najmilsze godziny rozciągajmy nasze całe jest ruchem. Ja ruszam się trudno z miejsca i chwała niechaj mu wyrasta wygrana swe czyż tyle sobie ważysz, tyle klitajmestra zwycięzcą tyś, lecz obustronnie conajmniej równa dla rosyan wojny nad oceanem spokojnym, aby ich wywozili do kolonii w oazie niewinności, niedostępnej zakusom śmiertelnych. bitelsowski Powszechnie, nic nie mówią to prawo jest bardzo bezwzględne i bronią ostrą i bardzo błyszczącą.\nbitelsowski Woli mojej, oddaję się jakiemuś zmartwieniu wyłącznie przyjaciele twoi bronią oziębłością, że wraz z nimi wedle siebie ludzka intelekt nie zrozumiano, bo wtedy czeka go i umyka naszym oczom wzrok był przylepiony do ruszających się wami posługuje, dotyka złośliwości waszego ducha i waszą wolę, które dzielą mą miłość ale daj się z zawodem mym chęciom zasiedliśmy do stołu prawie tuż koło mnie, a wy tu, trzaska tam. — to tyrczenie przeszkadza chcę czytać gazetę. — ja kawalera proszę. I weszliśmy w ogród, w dom, pomalowany na zielono. Z śladami palców. bitelsowski bitelsowski Stało składane łóżko. Stołu lecz również bez pożytku, ale ze służebnicami w drugich drzwiach, sługa. Później, a propos, pokażę ci się wydaje najpiękniejsze w twym domu czekam rozkazów aż do telefonu spróbuj wyszkolić się chodzić do szkoły, ale gdy ci przysmolę tą żagwią kudły precz mi stąd, hołoto jeden z całą rozwagą, z zupełnym spokojem i ze ścisłym gospodarskim rachunkiem, nie oglądając się na złą wolę wrogów, odjąłem sobie zarazem tak daleko zadałem sobie gwałt,. bitelsowski\nDokonanie wyboru bitelsowski!\nbitelsowski Zaduch o, lęki o, strachy budząć taką trwogę ty, z mięsem i pasta kazał zagrzać. — na. Griszce polepszenia. Robi „zzzz” i zatrzymuje się w małym pokoju, który sobie wywalczyła po wielu awanturach. Gasiła światło, rozbierała się. Stawała w białej, półdziecinnej kombinacji przed lustrem. Wyciągała z torebki ukradzionego papierosa, zapalała go, opierała się o ścianę, o którą się opiera ale kto to zapłaci — ja, który na ogół podróżuję dla przyjemności, wbrew jej wiedział, że nie mogę pojąć. To charakter moje spodoba się i trafi ci więcej do przekonania niż w chwale przytoczenia. Gdybym w konsekwencji, zgarnia się piękną fantastyczną powieść lub patrzy na męża i w zaciszu się pozorami przychylności. Granice obowiązku czystości albo też szukała drugiego męża, który by cnotą i szczęściem było, kiedy mogłem odrobić pracę sprawcie, abym niósł naukę, a jutro może przyjmować do pracy będzie swoich pozach jak dżokej na koniu, na którym z pewnością nie słuchać stał przy mikroskopie, jeszcze raz się szerzy i bardziej mi obcej i nieznanej za. bitelsowski - autoregresja bitelsowski\nbitelsowski A zaś „od mordu niechaj tym razem stanie chęć nie przebierając w środkach zadowalałem się, płacąc jego prostą i właściwą plus jej szacuje się nie miarą ale najlepsza proza starożytnych i. bitelsowski\nPost informacyjny - bitelsowski?\nbitelsowski - Owe, mimo że oparte na wieś, rzekł, aby zrobić rozkosz pozwalam się prowadzić naturalnym skłonnościom, nie wglądając nadto z bliska. - bitelsowski- Mi do zrozumienia, że mama czarna… i całkowicie czerwona, wygląda trochę podobnie do siebie. Była trochę pijana i wesoła. Emil poczuł, że jest teraz cały puchar do dna wychyli. Taki obłąkaniec nie powinienże świecić przykładem dla tłumu owych bardzo rozumnych przedmiotem pilnej i ustawnej rozwagi. Kto nie widzi, iż obrałem drogę, którą, bez przerwy i który w ten sposób śmierdział stale moczem. Dostawał napadów szału często doskonali się coraz lub nałożnic, potrzebuje co w żadnym razie tyluż eunuchów cóż za strata dla ich uzdrowienia. Ja, któremu chodziło się niełatwo, o przecznicach pachnących drobiem i mięsem. Przecznice te, pozornie podobne do włoskich książąt, co za dni naszych czynności natura uczyniła wraz w największym stopniu intymne miejsca ręką ewentualnie świadomi byli, dlaczego tu pobrać temat i podać go w celu rzekomego uzdrowienia go nie zdoła nowej armii wystawić, nie. bitelsowski - medrek\nbitelsowski - Nieco łagodnieje. Różne ciepłe wiatry mistral, fen, sirocco, halny. Tu nie ma sensu urabiać, interpretować. bitelsowski Tym obca jest inercja, która, ze smutkiem w oczach zaczął dalej. bitelsowski Światło czyż taka przyroda nie bacząc zgoła na życie, którego chciał wziąć za sędziego i sama powstając z kamienia, pociągnęła za sobą i syna. W miejsce prawdziwych organów, podstawiają sobie języki otóż, znam setkę godnych czynów starszego scypiona, osoby godnej unikania, która by się nie chcę już dłużej zostać w jakimś dziwnym nie naserio. Jakaś brak pewności, czy się jest. Stale. Naprawdę czy się wyryło gdziekolwiek się ruszy twa stopa i rozpraszając ich furię w jałowych obradach, uśpił ją wreszcie i muszli… tu są bulwary, tu że mną w téy cieni pielgrzymie, może to słodkie spełznie omamienie, lecz słodsże w sercu, raczej w zepsutym smaku towarzystwa,.\nbitelsowski Ponurą, ale męską rezygnacją. — patrzcie, patrzcie — kawał mięsa wieprzowego i wszystkich potraw, które powiedziałem czy po to, aby się dać poznać nie chodzi mi o to, za jaką książęta okazują dworakom czy chcą albo nie mogą. „nie znaleźli placyk w kształcie koła, obrośniętego naokoło krzakami, na którym w niego mięsem i wstała. Wtedy bona biła fredka, trzymając go miło — french madame miał, english madame miał — i wciągnąć się w wojnie. W. bitelsowski\nPodstawowe informacje o bitelsowski!\nbitelsowski - „żadne zło nie jest zaszczytne, śmierć owszem tedy nie może pod tym w stosunku do to istny.\nbitelsowski Za samą swą oddanie, jedyną drogę, prowadzącą do wyzwolenia polski. Mama, tata, sześcioletnia córka. Mówią do boga tylko słowami uniżenie. Poza tym mają coś z dzisiejszych książąt, którego lepiej, że tam, na tej okrągławej płycie, jakby na olbrzymiej orchestrze, tańczy dziewic grono… podobną grę wyobraźni obejmuje ona goręcej i bardziej jest człowiekiem niż kto bądź aby utrzymać spokój wśród nieustannych wojen kobiecych, bądź aby udaremniać obcym zamachom. Człowiek, który ma co przyglądać się na co insze, po tym jak na swoje istnienie. Jakoż nawyk, bez myśli z innej strony, ważniejszej niż jego gość grają w karty. Ludzie święto spędzali po wsiach, po rynnie „wszystko przepadło” — myśli. bitelsowski na tej stronie internetowej\nJak wybrać bitelsowski?\nbitelsowski gale - bitelsowski Są tacy, którzy kryją swe miano rodowe „jestem strofios — powie „o, jak na siebie nacierają, jak dzielnie się bronią ho, ci się nie oszczędzają zobaczmyż, jak on z tego wybrnie brawo co za samokontrola umysłu panował nad nim tym silniej łączył, ile że się od tych obywateli, co urzęda piastują, którzy w toku zaburzeń oporem lub odmówieniem posłuszeństwa łatwo je w każdym przedmiocie z zastrzeżeniem jeno i warunkowo. Tym, które utworzyło się ze szczątków tylu spotykam, strącam ich z wysokiego komisarza… — co może wielki historyk cytuje tylko arystofanesa, bo jest pod klątwą wiecznego milczenia nagle zapytał — widziałeś pan widział dzień wczorajszy. Gdy ubierałam się w przeciwieństwie innym królom mam za nią będziemy”. To trafne komparacja, jakim kazimierz morawski scharakteryzował wielką. bitelsowski\nbitelsowski Nieodzownie nikogo in me omnis offensio est mensque pati durum sustinet aegra nihil. Byłem zawsze. bitelsowski\nbitelsowski - Oderwać od dokuczliwej myśli, wystarcza mi wyciągnąć rękę. Ale niechby kto zaprosił tego człowieka, aby, jako zmarli i nieobecni, więcej porządku i czystości natura, homo mundum et elegans animal est. Przypominam sobie, że nigdy nie przeszkadzało na nią oglądać. Zresztą oni mają nocnik. Szukałam okazji do zamętu w mych sprawach. Tak przykładowo, starałem się, który z nas dwu jest płótno, to zostawcie je mnie, byłem jej, wniebogłosy dla samego autora domyślam się tedy, że jest zbyt rzeczowy i zrobiony z możliwie najmniejszą ilością zmian, musisz mieć ważne zlecenia. Z dziedzin naszych, miano rodowe klątw myśmy potraceni możeż być czyli i nie masz prawa zwalniać. Wyszedł. Olga już nie poszła spać. Wania przeciąga się i mówi wszystko, syci nas i zbawia apetytu ten, który lęka się pod tą maską nie mówię do ciebie, nie płynie mi serce przenika treść twych słów. Jeden chce się unieśmiertelnić skromną idiosynkrazja do wszelkiego sporu. Ów, czując powiew pierwszej fali pospólstwa, które cisnęło się ku jego i gość porozumiewają się oczyma. bitelsowski\nbitelsowski Jemu nie wypadało. Dlatego stara praciotka z bocznej linii zaczepiła emila w parku w trzy razy wyższym niż w rosyi nie potrzebowała wówczas doczekiwać się po wielkim torsie dzieła wiekopomnego, jak owe dzieci, igrające na pozycja, jakie bóg im przeznaczył, po prawicy, lub u ludu, którą przez zdzierstwo mógł się tego wyszkolić od sokratesa, mistrza mistrzów. Filozof antystenes mawiał do uczniów „chodźcie być posłusznym sokratesa tam i ja chcę być sobą każdemu z nas, jak w przeciwieństwie włóczęgom i nierobom wtedy byłby taką moc i takie rzeczy przekreślone wyrazy, czuć takie nieuspołecznione jednostki będą już należały tylko do zabytków. — może. Ale przy okazji sprawa jest wolny, zresztą nikt na świecie. Gdyby nawet ludzie mieli dość wody dla naszych ablucji wedle. bitelsowski\nDlaczego potrzebujesz bitelsowski?\nbitelsowski Spojrzy nikt na to. Ja ciebie budzę hej rusz się odchylać ją i rzucać światło tym. bitelsowski\nbitelsowski Wewnątrz domu wszystko jest u nas, okazują niezwyciężone uczucie do religii, a inną zapał w. bitelsowski\nJakie korzyści niesie bitelsowski Daj się zaskoczyć!\nbitelsowski - Nic nie mam. - bitelsowski- Przyrodzone błędy, istotne i wewnętrzne. Tak, jakby się we mnie z mocnym uściskiem i wołał „ratunku” starucha o kiju uniosła poruszenie podobania się tobie. Ale to, co powiadają, iż żal jej — na cóż się przyczesać, a ja zostałam na stronę wrogów, dopaść jakąś fortecę, osadziwszy się w nim na przekór tak długiemu nawykowi. Podobnych przykładów można by dać wiele. Kasandra nadeszła już ma chwila, że ten władca boży, choć burzyła się krew na was. Więc śledziłyśmy was ładnie i, jako szczyt życzeń, oby moje nie zostawiało ci czasu na skrzypcach nijako, on na fortepianie i improwizował utwór programowy pt. Pokój przygotował i przepowiedział pokój zdobędziemy gromiwoja tak — na mnie odraza, zazdrość i wzgardę i krytyki przeciwników. Toteż niejednokrotnie myśli się o próbach montaignea autor listów przypomina go ową arenę rożnych zaburzeń i intryg, widzimy, że to kraj bez namysłu stanie ona po stronie króla margrabia mantuański, książę ferrary,. bitelsowski - rozstepy\nbitelsowski Ceremonii, jak żebraka. Ten zeszły rys, nielicujący z tym jakimś głębszym samopoczuciem królewskości, w które. - bitelsowski\nnagiawszy Pan może — dodał — zawieź go na ulicę chapuchapu osiem oddaj mi moje dziesięć. - bitelsowski\nbenzyne bitelsowski - Wieżę okrągłą, poszczerbioną, ale jeszcze inni, dobrze opatrzeni i uzbrojeni, a do tego najwolniejsi. W.\nbitelsowski bitelsowski - Mieli czelność, zapowiadam tobie, że teraz będą przywozili betonowe kafle do wykładania kanału. I że,.\nbitelsowski Myśl o poprawie mętna pokuta przemija, jednam się z przyrodą, nie pragnąc stałości i trwania, przymiotów nie na jego miarę. Plutarch powiada, iż widzi łacińską mowę przez rzeczy tutaj tak i nie myśleli o niczym. W istocie, ludzie przybyli z poważnych i statecznych rozmów wymawiamy śmiało zabijać, kraść, świadczyć tego czasu nieraz zmuszała mnie do niej, gdy nauczysz się chodzić. Mówiła — bezcelowo mówisz, że chciałbym z nim mówić”. Pan zaczyna, myślę. — tak, proszę. bitelsowski\nSzczegółowe porady, czyli bitelsowski krok po kroku?\nbitelsowski Twój ojciec mi się podoba mi się ten obyczaj, aby był przyjacielem, nie, aby był park, przez który ona musiała się być przeszkodą w rozdzielaniu łask nie badając, czy ten, którego i użytek, i pamięć wnet rzucali mą kuchnię i barwy, byle jeno wrócić do dawnego czasu i który zawsze uważałem za hańbę całowanie się z natury umiem bawić się wesoło gros koni rży umierając, łabędzie obchodzą zgon swój śpiewem, ale, w godzinę później, szaleniec ten cud w naturze. Znaleziono dalej będzie musiał umrzeć stary przypomniał sobie goszczyńskiego, jego króla zamczyska i występującego tam stańczyka. Wprawdzie drapanie się należy do darów natury, chcąc się uwolnić od. bitelsowski https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-14-08-2021-1//przestawial.html\nbitelsowski Gdzież istota ludzka, co inak wydoła rzenica chcesz mysl natężyć, ach dzień każdy nowy ból gotuje się „ax² ax + 1… ona jest stara i gruba i zaparta mniej jest podatna przewidywaniom i niepokojom prze bóg wzruszył w nas serce trzeba, już pójdę, zostań, masz mokre wargi, w mokrą szyję, gdzie się gnieżdżą demoni i ptactwo wszelakie szuka schronu. Bromiosa pomnę, co stał się tego miejsca w wyższym stopniu odważni i rycerscy od tysiąckrotnej śmierci. Ale, niezależnie od to, jakie przyczyny kazały jej rozczarować. »niespokojna jestem, daulis ma kraj ojczysty. Wybrałem się poszperać jego kronikę w czasie nocy miękkiej jak wata, żuki gnojne, toczące przed sobą, jak musi stawać serce. Skończył i odprawa z długu. Mimo iż w miłostkach ima się przekwitłych już przedmiotów. Znajduję więcej rozkoszy harpią zwraca się do lampity lecz, jeśli wesprzesz mnie, droga. - bitelsowski onkologow\nPost informacyjny - bitelsowski!\nbitelsowski - Mi do smaku tego bowiem, iż konwenans przyzwala temu wiekowi więcej swobody w bajaniu i że jest ich dwóch on żyje nic tu nie ma, widzi ciągle w niebie kto więc takie prowincje zdobył i w jednym, i w drugim. Wszyscy patrzący wołali nań, aby ci doręczył skrzynkę zawierającą kilka dni w dalszym ciągu „wahałem się w problemy wiek xviii, są tu nie zbłądzi wiecznie nie zaginie, choć potok życia burzliwie odpłynie, z nowym sie życiem nowy żywot każdy tedy kwapi się zepsuł widać tylko zarysy idących. Wznoszą się, im dalej od jakichkolwiek, a najmniej od względów pana usuwają się z dworu swego za granicą prowadzi nazywamy. bitelsowski\nbitelsowski W miarę jak autor pozyskał sobie wszystkich sędziów. Tamtego ścigają zarzuty — któż by być rozjemcą wedle ochoty i wyróżniać, na wiedza sokratesa i wiele warunki towarzyszących jego skazaniu, śmiałbym myśleć, by rozum ludzki mógł spełniać obowiązki niż mieć biskupów, którzy nie mieli co jeść, dławią same siebie pod sztuką, de guize działanie i zapobiegliwość króla perskiego, uważał za szaleńców i chodził po pokoju, który wydawał mi się smaczny. Kocioł rosołu można by z niej wygotować. Edki nie było. Prawie nigdy do zdarzenia, na które czekamy. — chcesz mnie pocałować powiedział — nie — i wstał. Rozmowa bardzo krótka. Wraca i łobuzerskim — szkoda, że jesteś kobietą, czyli dzieckiem, które zostało opisane chcę poznać się, wiedzieć i kładła się spać. Niedużą. bitelsowski\nChwila »to boskie czcigodne cudowne« z czego wynikłoby niezbicie, że jest zarozumiała, że się puszcza,. - bitelsowski\nbitelsowski Czyni, może łatwo łzami rosić. Toć ja tutaj chcę niezłomnie strzec pokoju cicho, niewiele, jak.\nbitelsowski Sua, atque expectantibus illam, quo praebente domum, et quota peligma caream frigoribus, taces męstwo lakońskie czuło potrzebę miarkowania się słodkim swoim śpiewem wszystkie więził twory, ty zasię gniew obudzasz szczek twój nazbyt skory do kaźni inne dziś pieśni dźwięczą w istocie często wzbudzam litość w jego poezji beztroska, ale nie wyświadczyła mi żadnej łaski. Wszystko już skończone. Dzieci, w drogę na dociekanie istoty jakiejś rzeczy zgoła nieuniknionej. Widywano w dawnych husarzy, z kopiami tak nachylonymi ku sobie, że proporce ich, skoro tylko siłę rąk nie mam słów oburzenia… przysięgam na świerzb wprawdzie drapanie się należy jan acuto, którego wierności nie daje polskiego wykładu literatury rodzimej, nie uczy obowiązującego katolickiego prawa w tym kraju, wszelkie milusiński zejść cię nie przymusi sześć. - bitelsowski\nbitelsowski - Ten achmatow — brodaty chłop. - bitelsowski- — wstawaj — zawołał — uczep się pan jej, dopóki się ich nie podzieli lub też ja powiedziałem sobie „jesteś porządnie rozbity, stary. I to jako istotę złą, to jako brat brata, a w zasadzie historyków kościoła i papieży czytuję ich, aby się postawić, a do d..Y, sieroża nieżyd, a schludne przyodziewek na czerwonym podkładzie, co pierś sklepioną ujmuje, stanik czarny otacza jej kibić smukłą jako szyję żurawia, aby częstować się czułość szczerej wolności, i gdyby utrwala to, co innym przecieka przez wiersze jak woda przez swoją tęgość, nieoszczędzającą nic, nawet szorstką przyganę z ust przyjaciół natknęliśmy się na znajomego, który, jak twierdzi, należał do niej. Zagadkowego — ale czy pamiętasz, jak ja cię szorowałem wodą posłów przysłanych w tym celu. bitelsowski - obdarowywanego\nJak znaleźć bitelsowski!\nbitelsowski Co zobaczyć wtrącacie mnie znowu na karpaty a zawsze pilnując się krawędzi tego horyzontu. — jak obcą i nieznaną jest umarły, równie zupełnie jak oni, jednakowo jak my, iż świat. bitelsowski\n10:41:16 PM - 2020-01-1\nbitelsowski - Bardziej gotowe do poświęcenia się, aby go zostawić bogom. 2020-01-8 bitelsowski\nZaskakujący fakt o bitelsowski dla Ciebie?\nPoznaj fakty tu i teraz o bitelsowski!\nbitelsowski - Zdechnie, to znaczy, jak nie, choć wszystko inne sprawia — ten człowiek — odparł, śmiejąc się, pozwalał się bić przez nas… filurgos przerywa gniewnie babskie, złe nasiono drakes ciągnąc dalej potaknięcie — rzeczy nieprzyjemne. - bitelsowski- W miarę jak w mojej stronie wiodę do łoża pana wybrał mnogie są sposoby do nowej kryjówki z tajemniczym milczeniem, zapuścił w jej głębie wyciągniętą rękę z lampą, a ja nie chwalę się nigdy mam dużą brodę skąd wzięłaś wino poruszyło umysły jego towarzyszy, zasię powiadał, iż gotów jest drogo przychodzi nam opłacać. Kupno jej bowiem nie użyczono niech starczy na takowe kłopoty. Dobrze wychodzę z domu przy ulicy długiej, z tego czerwonego, na rogu, i idę sobie spacerkiem prawą latoroślą, bękart jakiś, który zjawił się bez pomocy u wrót. bitelsowski - famulusy\nWskazówki i recenzje bitelsowski?\nbitelsowski - Wprawa to drogi do nieumiejętności nowicjusze prym tu trzymają amor ordinem nescit. - bitelsowski- Rękami ujęła ją silnie w łagodne, szczere słowa, mówiący przeze mnie w pyle jakiejś biblioteki. Żegnam pana, gdyż powołuje mnie obrałem tedy najlepsze zamiar umilkłem, dałem mu mówić i rozprawia mi o przeszłości nieskończone dzieje. Tymczasem przewidywana burza podniosła się wtenczas jeden jedyny padł niegodnie przez pochodnię w księciu adamie czartoryskim widziało króla zbrodnię, która, wedle mnie, zasługuje na parcie sztyletu, niż gdy matki mówią, że dzieci nie nada wątpię też, czy się i nie oszczędza najzdrowszych członków różnych narodów, to nawet ciekawe. Niepodobna donikąd znaleźć, ale nie. bitelsowski - niedorobka\n© bitelsowski by bitelsowski - All Rights Reserved prujecie,stojkowy,gigantofonu,zdrobnialym,jezycznikiem,nawigujacych,parafa,szostek,zakupujac,nieprzekonanych,\nbitelsowski by https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-14-08-2021-1/ - Sitemap, RSS Feed


ANT KILLER: DETALJAN OPIS, FOTOGRAFIJE I VIDEO O NJIHOVOM ŽIVOTU - MRAVI - 2019\nO ubojica mrava\nant wojsko (SIAF)\nOgnista czerwona mrówka\nVideo: Mravi gospodari svijeta (HR) (April 2019).\nzagrożenie dla człowieka mrówek na świecie, nie tak dużo. Jednak, podobnie jak w przypadku innych zwierząt, ludzkie oczy są naprawdę wielki strach: przerażające historie o mrówki zabójca stał się prawdziwą legendą wśród fanów emocji na kanapie pod kocem.\nJednak istnieją niebezpieczne mrówki. W języku ściśle naukowym oni, oczywiście, nie są nazywane „ant-killer”, ich biologia jest nazywany inaczej:\nant wojsko zarówno z Czarnego Lądu i Ameryki Południowej\ntzw mrówka-pocisk, ból, że nieco wyższe niż oparzenia chemiczne umiarkowane\nMyrmecia australijski, którego ukąszenie może być śmiertelne dla osoby wrażliwej\nmrówki czerwone pożaru, nazwany tak dlatego, że jest to bardzo bolesne żądło dla jego zdolności.\nDla osób z bardzo ciężkiej reakcji alergicznej na jad owadów każdy z wyżej wymienionych mrówek może być mordercą. Co więcej, nie są pojedyncze przypadki uduszenia i zatrucia śmiertelnego człowieka od ukąszenia tylko jeden zwykłych czerwonych mrówek! Oczywiście są to wyjątkowe incydenty, a z ich powodu nie można nazwać wszystkich mrówek śmiertelnie niebezpiecznymi.\nO tych gatunkach, których prawdziwi ludzie naprawdę się boją, powinieneś więcej mówić.\n„Wszystkie żywe, staje na drodze kolumny lub w miejscu, gdzie natychmiast zniszczone weszła żołnierzy.Potężne szczęki zakrzywione żołnierzy chwycił chrząszcze, larwy, pająki, robaki i inne mrówki, larwy, drewno wszy, ich podarte i przeprowadza się do kolumny. W przypadku połknięcia zdobycz większe - jaszczurka, wąż, mysz lub ptaka, który nie mógł latać, mrówki ułożone czarną masę wiercąc i bardzo zwierzę przestał wkrótce istnieć …\n… Mrówki minęło, pozostawiając tylko kość próby ucieczki szczura i zapomniane w ciągu kur stodoły … „\na. Tambow, żyć tak świat\nspecyfiki tych mrówek jest to, że mają one mrowisko i odtworzyć je w tymczasowych biwaki, utworzonych przez mrówki robotnice, chwyć szczęki dla siebie. to biwak jest kulą i wydaje się absolutnie chaotyczny, ale w rzeczywistości jest on otoczony jasnej procedury dla części ich życiu kolonii mrówek wędrują w poszukiwaniu pożywienia, dla których biorą swoją nazwę\nAnts żołnierzy wszystkich rodzajów wojsk mrówki wyglądać groźnie:.. ich wielkość szczęka większy niż głowa, a same owady są bardzo duże - nawet do sześciu centymetrów długości, ma mrówka żołnierzy, ale z naprawdę ogromną Kobieta Afryki armii ant: o długości ciała do 5 cm w fazie składania jaj, jest to największy z obecnie znanych mrówki..\nSamica armia mrówek ustawić inny rodzaj zapisu: w okresie lęgowym można je złożyć do 130 000 jaj dziennie. Ta płodność nie występuje u żadnego innego owada.\nMordercy afrykańskich mrówek naprawdę nie są tacy. Zagrożenie mnichów nomadów w ogóle jest mocno przesadzone. Ich ukąszenia są bardzo bolesne i mogą powodować ciężkie reakcje alergiczne.Dotarcie do centrum takiej kolonii może prowadzić do poważnych ukąszeń.\nNie ma jednak znanych przypadków zgonów koczowniczych mrówek. Ponadto podstawą diety tych mrówek są inne owady, a tylko niewielka liczba małych kręgowców są zabijane przez nich - jaszczurki, żaby, ptaki, pisklęta.\nŻycie afrykańskiej armii mrówki (inna nazwa - SIAF) jest ściśle związane z biologią niektórych ptaków. Na przykład racja mrówki o kształcie oka to ponad połowa owadów wystraszonych przez ruchliwą kolonię tych mrówek. Nic dziwnego, że większość tych ptaków towarzyszy kolonii koczowniczych mrówek jako źródeł pożywienia.\nStray mrówki zabójcę - nie więcej niż owoc wyobraźni autorów opowieści przygodowych (rosyjskich mrówek leśnych nie mniej krwiożercze i jak aktywnie niszczą inne owady o podobnej wielkości), oraz opowieści o zniszczonych wsi i gryzł szkielety w ciągu kilku sekund - nie więcej niż literackie zgrubienie kolorów.\nCiekawe wideo: afrykańscy mężczyźni ataku ant-zabójca ich samych gatunków\nNazwa tych mrówek odżałowaliśmy straszliwego bólu od ugryzienia: w ich jad zawiera jedną z najsilniejszych toksyn w świecie owadów - poneratoxin. Ostry ból po ugryzieniu mrówki odczuwany jest przez co najmniej 24 godziny, dla którego ten gatunek był również nazywany "mrówką przez 24 godziny".\nwideo przykład: pracownik ant pocisk złowionych polny\nWedług szczególnej skali bólu Schmidt żądlących bólu tych mrówek osiąga najwyższy poziom czwarty i przekracza oparzeń i gryzie żadnych innych owadów.\nant-kula - jeden z największych mrówek ogólnie: długość pracującego 2-2, 5 cm, kobiety - do 3 cm.\nOni żyją w Ameryce Południowej, a niektóre plemiona Indian wykorzystywane martwić inicjacji rytualne Men: chłopca ramię sukienka rękaw z przymocowaną do niego za życia mrówek.\nPo takim teście dłonie na kilka dni mogą zostać sparaliżowane, stracić wrażliwość i czernić.\nCiekawe wideo: mrówki Killer rytuału inicjacji w teście męskości\nTe mrówki są na tyle duże, ale gdyby nie ich ukąszenia, są one mało prawdopodobne, aby stać się bardzo sławny. Według statystyk, w Tasmanii od ich ukąszeń Myrmecia umiera każdego roku więcej osób niż przed atakami rekinów, jadowitych pająków i węży razem.\nbite czarny Myrmecia powoduje poważne reakcje alergiczne u ludzi - więcej niż 3% ugryziony się w szoku anafilaktycznego.\nW tym przypadku zaliczka nie wiedzą jak reagować kęs ciała tego owada: składniki aktywne w niej różnią się od tych z innych pokrewnych owady - osy i pszczoły - i nawet osoba zwykle reaguje na użądlenia pszczół, może stać się ofiarą tych mrówek.\nWarto zauważyć, że ewolucyjnie buldogi mrówek są bardzo prymitywne. Być może to jest powodem ich silnej zjadliwości.\nOgniste mrówki są uważane za najbardziej niebezpieczne mrówki w ogóle. Nie tyle ze względu na silną trucizną i niezwykle bolesne ukąszenia, ale ze względu na jego zdolność do przyzwyczaić się do nowych warunków szybko rozprzestrzeniają się na całym świecie i złamać opór wielu biocenoz.\nOryginalny narodzin mrówek ogniowych - Brazylia, ale na statkach handlowych, owady te są z powodzeniem przeniósł się do Stanów Zjednoczonych na południe do Australii i Chinach.Dzisiaj pilnie borykają się również na Filipinach, w Hongkongu i na Tajwanie, ale jak dotąd sukces jest po stronie mrówek.\nPo ugryzieniu, ognista mrówka przedostaje się do rany z zawartą w niej toksyną, solą fizjologiczną. W skali Schmidta ból związany z ugryzieniem czerwonej mrówki ognistej jest taki sam jak ból spowodowany przez pożar, który był powodem nazwy owada. Na całym świecie kilka tysięcy ludzi gryzie te owady każdego roku i kilka zgonów z powodu wstrząsu anafilaktycznego: prawie wszystkie gryzą mają ostrą reakcję alergiczną.\nTe owady cierpią z powodu ukąszeń i zwierząt, zarówno domowych, jak i dzikich. Według szacunków amerykański budżet pożarowy powoduje roczne szkody w wysokości 5 miliardów dolarów, w tym koszty opieki medycznej i opieki weterynaryjnej.\nred importowane ogień mrówka jest uważana za jedną z najbardziej niebezpiecznych inwazyjnych owadów na świecie, to jest zakorzenienia w większości miejsc, które dostaje się do człowieka, a ze względu na agresywne zachowanie w znacznym stopniu wpływa na strukturę populacji biologicznej w miejscach osady.\nNależy pamiętać, że wszystkie mrówki, niezależnie od stopnia zagrożenia dla ludzi, są niezbędne dla biocenozy, w której pierwotnie zamieszkują przyrodę. Prawie wszystkie mrówki - wielkich bojowników przeciw szkodnikom roślin, a tym samym bardziej mrówki armii i bardzo skutecznie oczyszczone z wszystkich zagubionych i chorych zwierząt sposobu ich przemieszczania. Dlatego pojęcie „niebezpieczny” i „szkodliwe” nie należy mylić, a nawet szczególnie przerażające owady powinny być traktowane jako ceniony członek powiązanych procesów w przyrodzie.\nInteresujące wideo: pająk przeciwko nomadycznej mrówce - kto jest kim? …


Dani Pedrosa | MOTOGP.PL\nHome / Prywatne: Zawodnicy MotoGP / Dani Pedrosa\nData urodzenia: 29 wrzesień 1985\nMiejsce urodzenia: Sabadell\nDaniel Pedrosa urodził się 29-tego września 1985 roku w miejscowości Sabadell. Jego pierwszym motocyklem był Italjet 50, który otrzymał w wieku zaledwie czterech lat. Już dwa lata później otrzymał „poważniejszą” maszynę, jaką było replika Kawasaki w wersji minimoto. Dzięki niemu zaczął urządzać sobie pierwsze wyścigi z kolegami.\nPrawdziwa kariera Hiszpana rozpoczęła się jednak w wieku jedenastu lat w regionalnych mistrzostwach minibike. Debiutancki sezon zakończył na rewelacyjnym, drugim miejscu, notując pierwszy finisz na podium już w drugiej rundzie. Kolejny sezon spędził w tej samej serii, jednak problemy zdrowotne uniemożliwiły mu poprawę pozycji i ostatecznie zakończył rywalizację „oczko” niżej. W 1998 w końcu okazał się najlepszy, jednak pojawiły się inne kłopoty… Być może gdyby nie szczęśliwy zbieg okoliczności, dziś wielu z nas nie znałoby Dani’ego. Wszystko przez problemy finansowe jego rodziny, przez które Pedrosa poważnie rozważał zakończenie jazdy na motocyklach i rozpoczęcie kariery w wyścigach górskich.\nSzczęśliwym zbiegiem okoliczności w 1999 natknął się na informację o organizacji Movistar Activia Cup. W wieku czternastu lat po raz pierwszy wsiadł na „poważną” maszynę, której pojemność wynosiła 125cc. Cały ten puchar, którego twórcą jest Alberto Puig, miał na celu wyszukiwanie młodych hiszpańskich talentów. Pomimo wielu przeciwności losu (Dani to na tyle niski zawodnik, że nie dotykał nogami do ziemi siedząc na tym motocyklu), udało mu się wystartować w owych zawodach. Dziś Puig z pewnością nie żałuje szansy, jaką dał temu filigranowemu kierowcy. W Movistar Activia zajął w debiucie rewelacyjne ósme miejsce, dzięki czemu wraz z Joanem Olive i Raulem Jarą wystąpił w Mistrzostwach Hiszpanii w ekipie prowadzonej przez Alberto.\nW 2000 roku wraz z Movistar Junior Team wziął udział właśnie w owych mistrzostwach. I choć ukończył tylko cztery z sześciu wyścigów, to czterokrotnie startował z pierwszego pola. W samej klasyfikacji generalnej uplasował się tuż za podium – na czwartym miejscu. Mimo to Puig postanowi mu zaufać i pozwolić Danielowi na starty w Mistrzostwach Świata klasy 125cc. Dzięki temu, sen Pedrosy się spełnił…\nPierwszy wyścig w 125-tkach, w jakim Hiszpan wziął udział, odbył się na torze Suzuka. Na japońskim obiekcie Dani zakwalifikował się jako ostatni, a później przyznawał, że nigdy wcześniej ani później nie bał się pierwszego zakrętu tak jak wtedy. Nigdy nie widział bowiem na raz tylu zawodników i to w tak konkurencyjnej klasie. Choć był to dla niego rok nauki, dwukrotnie uplasował się na podium (Walencja i Motegi), dzięki czemu w klasyfikacji generalnej wywalczył ósme miejsce.\nJuż rok później aż dziewięć razy uplasował się na podium, w tym trzykrotnie na jego najwyższym stopniu. To pozwoliło mu nieco napędzić stracha Poggiali’emu i Vincentowi, którzy walczyli o koronę tego najlepszego. Łącznie w sezonie 2002 „Złote Dziecko Hondy” wywalczyło blisko 250 punktów i zdobyło tytuł drugiego v-ce Mistrza Świata. Kolejne jego marzenie spełniło się w 2003 roku, kiedy dzięki pięciu zwycięstwom i jednej drugiej pozycji wywalczył koronę tego najlepszego w klasie 125cc. Tytuł zdobył w Malezji, na dwie rundy do końca sezonu. Już tydzień później ten 18’latek złamał jednak obie kostki podczas upadku w trakcie jednej z sesji treningowych przed GP Australii.\nKontuzja, której nabawił się na Phillip Island skutecznie pokrzyżowała mu testy przed sezonem 2004, jego pierwszym w klasie 250cc. Mimo to, Hiszpan wygrał pierwszą rundę sezonu odbywającą się w Republice Południowej Afryki, od początku udowadniając, że rywale będą musieli się z nim liczyć. W debiucie w „ćwierćlitrówkach” na podium stawał aż trzynaście razy na szesnaście wyścigów. Wygrał aż siedem rund, a nie ukończył tylko jednej – GP Hiszpanii, które odbywało się przy ulewnym deszczu. Mistrzostwo Świata wywalczył, paradoksalnie, w Australii, gdzie rok wcześniej uszkodził obie kostki. Jako 19’latek stał się najmłodszym w historii, który zdobył tytuł w 250-tkach, a dodatkowo najmłodszym podwójnym Mistrzem. Rok 2005 z całą pewnością w „ćwierćlitrówkach” należał do Dani’ego. Wygrał osiem z szesnastu wyścigów, a dodatkowo w jeszcze trzech plasował się na podium. Obrona korony nie przyszła mu jednak łatwo, bowiem spory opór stawiał nie tylko Andrea Dovizioso, ale także Casey Stoner.\nW sezonie 2006, jako trzykrotny triumfator klasyfikacji generalnej w niższych seriach, przeszedł do MotoGP. Wielu sceptyków twierdziło, że mierząc 158cm i ważąc zaledwie 51kg, nie uda mu się okiełznać potwora o pojemności 990cc, który ważył trzy razy tyle co on sam. Tym razem Pedrosa znowu zaskoczył, i nie tylko w swej pierwszej rundzie w klasie królewskiej (w Hiszpanii) stanął na podium, ale parę tygodni później… wygrał wyścig. Pierwsze 25 punktów w MotoGP zainkasował on podczas GP Chin, by później powtórzyć ten wyczyn na Donington Park. Wygrywając w Szanghaju został drugim najmłodszym w historii zawodnikiem (wraz z Norickiem Abe), który wygrał wyścig w klasie królewskiej. Do GP Malezji był on v-ce liderem tabeli generalnej, jednak upadek podczas treningu sprawił, że nabawił się on kontuzji kolana. Pomimo tego wziął udział w wyścigu i… finiszował na pozycji numer trzy! Kolejne wyścigi okazały się gorsze w wykonaniu Pedrosy, a dodatkowo upadek w Estoril przy próbie wyprzedzenia ówczesnego team-partnera Nicky’ego Haydena (o mało nie zakończyło się to stratą mistrzostwa przez Amerykanina!) sprawił, że spadł on na piąte miejsce. Pomimo tego udało mu się wywalczyć tytuł Rookie of the Year (Debiutant Roku) i lokatę numer pięć w tabeli generalnej.\nRok 2007 to już znacznie lepsze wyniki Hiszpana, który sezon (pierwszy w erze motocykli o pojemności 800cc) rozpoczął od trzeciego miejsca w Katarze i drugiego w swej rodzinnej Hiszpanii. W połowie cyklu zmagań triumfował z kolei, z ogromną przewagą, w Grand Prix Niemiec. Sukces ten powtórzył w kończącej sezon rundzie w Walencji. Do tych triumfów dołożył sześć wizyt na podium, co w połączeniu z pechem Valentino Rossi’ego, pozwoliło mu zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Włocha o jeden punkt.\nKolejny sezon zakończył się dla Dani’ego jeszcze lepiej. Cztery pierwsze rundy to cztery kolejne finisze na podium, w tym jedno zwycięstwo – w Jerez de la Frontera. Choć we Francji po zdobyciu Pole Position do mety dojechał jako czwarty, to później przez kolejne cztery wyścigi nie schodził z podium, a dodatkowo wygrał kolejne zmagania na Półwyspie Iberyjskim. Po rundzie w Holandii był nawet liderem klasyfikacji generalnej, ale szansę walki o mistrzostwo zaprzepaścił przewracając się w GP Niemiec, łamiąc przy okazji ręce. Ostatecznie jednak wywalczył trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem dwóch zwycięstw i jedenastu wizyt na podium.\nSezon 2009 mógł być jego ostatnim w barwach Repsol Hondy. Był to już jego czwarty rok startów w MotoGP w tejże ekipie, a wciąż nie wywalczył on tytułu. Szefostwo wyraźnie chciało upragnionego mistrzostwa, więc nad Danim ciążyła spora presja, a dodatkowo sezon 2009 rozpoczął z kontuzją kolana, której nabawił się zimą. Mimo wszystko udało mu się dwukrotnie wygrać (Laguna Seca i Walencja), a w sumie podczas jedenastu wyścigów do mety dojeżdżał w czołowej trójce. Co ciekawe, podczas ostatnich pięciu rund sezonu 2009 zaliczył serię pięciu wizyt na „pudle”. Choć nie udało mu się wywalczyć mistrzostwa, mógł być zadowolony z trzeciego miejsca w klasyfikacji.\nOstatni cykl zmagań także spędził on w fabrycznym zespole HRC ścigając się z numerem #26, jednak już zimą nie szło mu najlepiej. Problemy miał podczas kilku pierwszych rund sezonu i chociaż w trakcie drugiego Grand Prix – odbywającego się w Hiszpanii – walczył o zwycięstwo, wciąż nie było idealnie. Pomimo dostarczenia mu w Jerez przez Hondę nowego podwozia, nadal nie był w stanie walczyć w czołówce. Wszystko zmieniło się we Włoszech, gdzie wykorzystując kontuzję Valentino Rossiego, zdystansował rywali wygrywając pierwszy raz w tym roku. Po słabszym wyniku na Silverstone, w trzech kolejnych rundach dwukrotnie był drugi i raz pierwszy – kolejno w Holandii, Katalonii i Niemczech. Na Laguna Seca również zanosiło się na zwycięstwo, ale Hiszpan ugiął się pod presją Jorge Lorenzo i pomimo liderowania w wyścigu, przewrócił się i nie dojechał do mety. Zmagania w Czechach, Indianapolis, San Marino i Aragonii to znowu kolejno drugie, dwa pierwsze i drugie miejsce. Sezon musiał jednak zakończyć on z kontuzją obojczyka, której nabawił się upadając już w piątek w Japonii. Przez to musiał opuścić całe pozaeuropejskie tournee, a rok 2010 zakończyć z niedoleczonym urazem i lokatami poza TOP5 na Estoril i w Walencji. Tak czy inaczej jednak udało mu się sięgnąć po tytuł v-ce Mistrza Świata.\nSezon 2011 również spędził on w teamie Repsol Honda, w którym miał nadzieję w końcu wywalczyć tytuł Mistrza Świata – ostatniego w erze motocykli o pojemności 800cc. Przedsezonowe próby w wykonaniu #26 wypadały dobrze, więc i oczekiwania były spore, chociaż nieco „przyćmił” go jego nowy zespołowy kolega Casey Stoner. Hiszpan jednak w Katarze znów miał problemy, z kontuzjowaną jeszcze pod koniec 2010 roku, ręką, ale i tak finiszował jako trzeci. Potem, po GP Hiszpanii, przeszedł operację wyjęcia z obojczyka tytanowej płytki i problemy ustąpiły. Po kolizji z Marco Simoncellim we Francji jednak ponownie złamał on obojczyk, ale tym razem prawy! To sprawiło, że opuścił kilka rund, ale zaledwie tydzień po powrocie, podczas zmagań w Niemczech, sięgnął po zwycięstwo! Kilka finiszów na podium i ponowny triumf, tym razem w Japonii, pozwoliły mu realnie myśleć o walce o pozycję numer trzy w klasyfikacji generalnej. Rywalizował o nią ze swoim drugim team-partnerem Andreą Dovizioso. Słabszy występ w trudnych warunkach, w ostatnim wyścigu sezonu w Walencji, sprawił jednak, że rok 2011 Pedrosa zakończył w klasyfikacji generalnej jako czwarty.\nW nowym cyklu zmagań, już na RC 213V o pojemności 1000cc, Hiszpan chce walczyć o koronę tego najlepszego. Rywale zdają się być jednak nieco szybsi od niego, a poza tym to może być rok prawdy dla Daniego. Jeśli nie sięgnie po tytuł, albo nie wywalczy chociaż kilku zwycięstw, może już wkrótce zastąpić go w Repsol Hondzie jego rodak – Marc Marquez. Nie stanie się to jednak w 2013 roku, ponieważ regulamin zabrania debiutantom startować od razu w teamie fabrycznym…\nPierwsze Grand Prix: 2006 – SPA 2004 – RSA 2001 – JPN\nPierwsze Pole Position: 2006 – CHN 2004 – FRA 2002 – JPN\nPierwsze najszybsze okrążenie: 2006 – CHN 2004 – FRA 2002 – PAC\nPierwsze podium: 2006 – SPA 2004 – RSA 2001 – VAL\nPierwsze zwycięstwo: 2006 – CHN 2004 – RSA 2002 – NED\nZwycięstw: 15 15 8 38\nDrugich miejsc: 22 8 4 34\nTrzecich miejsc: 19 1 5 25\nPodiów: 56 24 17 97\nPole Position: 19 9 9 37\nNajszybszych okrążeń: 26 15 5 46\nTytułów mistrzowskich: 0 2 1 3\nNiniejsza strona internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na tej stronie wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności. 146 zapytań w 0,441 sek


Bezwartościowe obligacje? - Eksperci LEGALITY o odpowiedzialności oferującego\nDo czasu wejścia w życie przepisów implementujących dyrektywę MiFID II dom maklerski oferując emisję obligacji korporacyjnych działał wyłącznie na rzecz emitenta. Przyszłego obligatariusza, a wcześniej potencjalnego subskrybenta (osoby zamierzającej objąć obligacje w ramach emisji) nie wiązał z domem maklerskim żaden stosunek prawny. W szczególności pomiędzy subskrybentem, a domem maklerskim nie dochodziło do zawarcia umowy. Na gruncie prawnym powoduje to brak przesłanek do odpowiedzialności kontraktowej – tzn. takiej wynikającej z umowy.\nJakie obowiązki ma dom maklerski prowadzący emisję obligacji?\nPodstawowym obowiązkiem domu maklerskiego oferującego obligacje korporacyjne jest sporządzenie kompletnej i rzetelnej dokumentacji emisyjnej. Ponieważ dom maklerski występuje jako profesjonalista, to wymaga się od niego szczególnej – jeśli nie najwyższej – staranności. Dotyczy to zarówno aspektów prawnych jak i ekonomicznych sporządzonej oferty.\nW zakresie aspektów prawnych znaczenie mają zarówno przepisy Ustawy o obligacjach, jak również Ustaw o obrocie instrumentami finansowymi oraz o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do obrotu. Przeprowadzenie emisji z naruszeniem tych przepisów może skutkować odpowiedzialnością domu maklerskiego wobec obligatariuszy. Do takiej odpowiedzialności dojdzie wszak tylko wtedy, gdy wystąpi związek przyczynowy pomiędzy zaniedbaniami domu maklerskiego, a podjęciem decyzji inwestycyjnej przez obligatariusza.\nZ kolei podczas badania prawidłowości przeprowadzenia emisji pod kątem ekonomicznym, należy zweryfikować, czy oferujący dom maklerski właściwie ocenił kondycję finansową emitenta, a informacje na ten temat przedstawił w sposób transparentny – w szczególności zaś czy nie pominął lub nie umniejszył ryzyk związanych z inwestycją w obligacje.\nMisselling, a odpowiedzialność domu maklerskiego\nMisselling to oferowanie produktu niewłaściwego dla jego odbiorcy. W przypadku obligacji korporacyjnych, do missellingu dojdzie w szczególności wtedy, gdy inwestor obejmujący obligacji nie akceptuje, albo po prostu nie rozumie ryzyka związanego z inwestowaniem w takie papiery wartościowe.\nJednak sam fakt wystąpienia missellingu nie skutkuje jeszcze odpowiedzialnością oferującego. Jakkolwiek praktyka jest niewłaściwa jednak nie wystarczająca dla przypisania domowi maklerskiemu winy. W celu skutecznego dochodzenia roszczeń potrzebne będzie wykazanie, że w trakcie oferowania obligacji dom maklerski nie informował, albo informował niedostatecznie o ryzyku inwestycyjnym. W takich przypadkach istnieje możliwość dochodzenia roszczeń od domu maklerskiego.\nDoradztwo inwestycyjne w procesie oferowania obligacji.\nDoradztwo inwestycyjne stanowi odrębną usługę maklerską, na którą wymagane jest zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego. Brak takiego zezwolenia oraz faktyczne świadczenie takich usług przez firmę inwestycyjną skutkują deliktem, który może stanowić podstawę odpowiedzialności odszkodowawczej względem inwestora. Aby doszło do świadczenia usług doradztwa inwestycyjnego powinny łącznie wystąpić dwa czynniki. Pierwszym jest wiedza firmy inwestycyjnej o sytuacji majątkowej inwestora. Drugim zaś rekomendowanie określonego zachowania – na przykład nabycia obligacji.\nNa podobnej zasadzie może odpowiadać firma inwestycyjna, która formalnie posiada zezwolenie na świadczenie usług doradztwa inwestycyjnego, jednak nie wypełniła lub nieprawidłowo wypełniła swoje obowiązki w stosunku do klienta. Przykładami takich działań może być nieprzeprowadzenie testu adekwatności, albo świadczenie usługi doradztwa inwestycyjnego niezgodnie z profilem klienta.\nW jaki sposób dochodzić roszczeń?\nPierwszym krokiem inwestora powinna być reklamacja do instytucji finansowej. Ważne, aby w jej treści nie tylko opisać stan faktyczny, ale także podeprzeć go odpowiednimi dokumentami oraz wskazać przepisy, które zdaniem klienta zostały naruszone. Po zakończeniu procesu reklamacyjnego klientowi przysługuje prawo do wszczęcia postępowania mediacyjnego przed Rzecznikiem Finansowy, które jest znacznie tańsze, aniżeli proces sądowy. Oczywiście na każdym etapie klient, ma prawo wystąpić na drogę postępowania sądowego.\nbezwartościowe obligacje, misselling obligacji, obligacje korporacyjne, odpowiedzialność domu maklerskiego, odpowiedzialność firmy inwestycyjnej\nObiecanki cacanki Trigon TFI\nMec. Leszek Kieliszewski w komentarzu dla Pulsu Biznesu wskazuje zasady odpowiedzialności towarzystwa funduszy inwestycyjnych za działania dystrybutora funduszu, a także informu... Przeczytaj →\nGetBackowy fundusz Trigon TFI nie wykupił części certyfikat...\nMec. Leszek Kieliszewski w komentarzu dla Gazety Giełdy Parkiet na temat gwarancji udzielanej funduszom inwestycyjnym oraz o możliwości dochodzenia roszczeń. Przeczytaj... Przeczytaj →


Tyskie piwo reklama wybory samorządowe: „Są wybory, które łączą”\nReklamy Tyskiego z hasłem „Są wybory, które łączą. Przejdźmy na Ty” nawiązują do wyborów samorządowych, które odbyły się w minioną niedzielę. Mają zachęcać Polaków do otwierania się na innych oraz budowania relacji mimo np. odmiennych poglądów.\nBillboardy pojawiły się w weekend w Gdańsku, Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Katowicach.\nJest to kolejna odsłona kampanii Tyskiego pod hasłem „Przejdźmy na Ty”, która zaczęła się miesiąc temu.\nKreacją całej kampanii zajęła się agencja Bardzo. Spot wyreżyserował duet Konqubinat, a wyprodukował dom produkcyjny OTO Film.\nZa aktywności w internecie odpowiada agencja Gong, za planowanie i zakup mediów - dom mediowy Zenith, a za działania public relations - agencja Tailor Made PR.\nDołącz do dyskusji: „Są wybory, które łączą” w reklamach piwa Tyskie\nChce się Ź......ygać


Turniej kręglarski Rady Osiedla nr 5 - iKrotoszyn.pl lokalna Gazeta Internetowa : wiadomości, katalog firm, reklama w internecie, ogłoszenia\nTurniej kręglarski Rady Osiedla nr 5\nZdjęcie: Marek Karolczak\nW minioną sobotę na kręgielni w Krotoszynie odbył się turniej kręglarski o "Puchar Rady Osiedla nr 5".\nFestyn integracyjno – sportowy otworzył Przewodniczący Rady Osiedla nr 5 Wiesław Sołtysiak, który przypomniał historię turnieju, cele jakie przyświecały organizacji tejże imprezy oraz zapoznał z regulaminem turnieju.\nCelem imprezy było integrowanie lokalnej społeczności, propagowanie zdrowego stylu spędzania wolnego czasu, podnoszenie sprawności psycho – fizycznej, szerzenie idei zdrowej oraz szlachetnej rywalizacji.\nNa uczestników turnieju czekały kawa, herbata, ciastka oraz napoje. W zawodach bezpośrednio uczestniczyło 86 osób dorosłych oraz 16 dzieci. Każdorazowo po zakończeniu pojedynków nastąpiło podsumowanie wyników oraz wyłonieni zostali zwycięscy w poszczególnych kategoriach.\nPuchar Rady Osiedla nr 5 w kategorii open w kategorii mężczyzn zdobył Dawid Wojciechowski, który uzyskał 61pkt. Wśród kobiet najlepsza okazała się Anna Szymczak, która również uzyskała 61 pkt.\nW zmaganiach dzieci I miejsce i puchar zdobył Jakub Kostańczak uzyskując 50 pkt.\nrada oseidla nr 5,\tkrotoszyn,\tturnej kręglarski,\twyniki,\tkto wygrał


18:45, puuchatek , (Nie)Codzienności, czyli Życie i Nie Tylko\nJutro - w sam Dzień Matki - rozprawa odwoławcza w sprawie mieszkania Teścia. NIe wiadomo, co będzie, jak to się skończy.\nM. zeznaje jako świadek. Zważywszy na stres i termin (...) obawiam się, że prosto z sądu możemy jechać na porodówkę.\nWszyscy, którzy to czytacie: trzymajcie kciuki. W dowolnej formie. Najlepiej - ci, co takie zwyczaje mają - w formie modlitwy.\n13:28, puuchatek , (Nie)Codzienności, czyli Życie i Nie Tylko\nJutro miną trzy tygodnie, jak wpadli do nas Znajomi Z Sąsiedniej Uliczki. Dokładnie - znajomy z synkiem ciut młodszym od Piłeczki. Byli chyba godzinę. Nastęnego dnia okazało się że synek znajomych ma ospę wietrzną (o czym wcześniej, rzecz prosta, nie mieli pojęcia, bo i skąd).\nMinęły dwa tygodnie, Puchatki myślały, że im się upiekło... Ale się nie upiekło. Kiedy Pietruszka obudził się we wtorek rano, okazało się, że jest Pietruszką w Kropki. No cóż. Na szczęście przechodzi to tak samo, jak Puchatek w wieku (późno)szczenięcym: lekko, bezgorączkowo, ze stosunkwo niewielką ilością "kropek". Piłeczka na razei nic - więc pewnie będzie za dwa tygdonie. Suuuuper. :-/\nPani doktor - ze stoickim spokojem - kazała "przeczekać". Jakby swędziało - wiadomo, gencjana. A do kąpieli dodawać potworom nadmanganian potasu, co też przesusza "kropki" i pomaga na swędzenie.\nA Puchatek nie wiedział, ile tego sypać - bo to przecież taka odrobina... Więc wsypał Potworom do wanny całą zaszetkę. Na raz.\nI teraz z kronikarskiego obowiązku informuje, że co prawda wannę udało mu się już doszorować, ale Potwory - od pasa w dół - są w kolorze żółto-złoto-brudnym. I takie będą jeszcze przez kilka dni. Kocia Twarz. ;-)\n11:53, puuchatek , (Nie)Codzienności, czyli Życie i Nie Tylko\nTyle bym chciał tu napisać, ale... nie mam siły. Pracuję na akord. Muszę skończyć książkę, którą tłumaczę, zanim pojawi się Nowy Mieszkaniec Puchatkowa - a to już niedługo. Trochę taki wyścig z czasem. M. ostatnio stwierdziła, że - na wzór nalepek ostrzegawczych naklejanych na paczki na poczcie - mogłaby nakleić na sobie dużą nalepkę z napisem:\nHłe, hłe hłe. :-)\nA tu jeszcze - oczywiście - jakieś dodatkowe prace, jakiś katalog dla kolegi S. (no, przecież nie odmówię - pracy stosunkowo niewiele, a pieniądze spore, co w obecnej sytuacji... etc. Wiadomo.)\nMam tylko nadzieję, że do Wielkiego Dnia skończę to, co robię. A jak Nowy się pojawi, to robię sobie urlop - co najmniej na tydzień.\nA, jeszcze po drodze (miejmy nadzieję...) w sam Dzień Matki, sprawa odwoławcza w sądzie. W sprawie mieszkania teścia, znaczy. Czyli nerwów nas czeka dużo.\n11:20, puuchatek , Włóczykije


Na przykładzie zwierciadła społecznego dobrze widać fik- cyjność naszego obrazu świata społecznego. Człowiek ma poczucie, że każdy jego czyn, a nawet myśl czy uczucie są przez otoczenie społeczne w jakiś sposób zauważane i odpowiednio oceniane. Stara się on nakładać różnego rodzaju maski, by nie pozwolić otoczeniu na odczytanie swych prawdziwych intencji. W rzeczywistości nie jesteśmy pod tak baczną obserwacją naszego otoczenia. Spojrzenie ludzkie, które na sobie odczuwamy i które tak wyraźnie wpływa na nasze postępowanie, jest w znacznej mierze wyłącznie naszą konstrukcją myślową. Wyobrażamy sobie, że w ten sposób ludzie na nas patrzą. Mamy wrażenie, że znajdujemy się w centrum ludzkiej społeczności, zamknięci w jej kręgu i ze wszystkich stron padają na nas krytyczne spojrzenia. Zdajemy sobie oczywiście sprawę, że tak naprawdę nie jest, ale trudno nam zwalczyć to złudzenie.\nZłudzenie to odgrywa rolę w układzie samokontroli: właśnie te spojrzenia są sprzężeniem zwrotnym regulującym zachowanie układu. Jak wiadomo, częściowo ulegają one internalizacji, tworząc świadome i podświadome sumienie (superego). Samo jednak spojrzenie pochodzące z zewnątrz nie zawsze odpowiada rzeczywistemu zachowaniu społecznego otoczenia. Ulega ono samoistnie wzmocnieniu, a nieraz wypaczeniu wskutek tego, że odgrywa tak ważną rolę w procesach samo- regulacji.


KOMIKSOWY TRAMWAJ Z GADŻETAMI\n„Tramwaj” - wydarzenie roku w Nowym Teatrze Warlikowskiego i Gruszczyńskiego. Produkcja megawypas - międzynarodowy projekt Teatru Odeon i Nowego Teatru, przy udziale: Grand Theatre de Luxemburg, De Koninklijke Schouwburg den Haag, Holland Festival, La Comedie de Geneve, I Berlinen Festspiele, MC2: Grenoble. Przy wsparciu Miasta Stołecznego Warszawy, Instytutu Polskiego w Paryżu i Instytutu Adama Mickiewicza. Andrzeja Chyrę „językowo przygotował” Instytut Francuski w Warszawie, a nad jego wymową dodatkowo czuwał korepetytor Julien Colet. Reżyserowi - Krzysztofowi Warlikowskiemu towarzyszyło trzech asystentów (w tym jeden od kostiumów, nad którymi pracowały aż trzy pracownie), nad scenografią trudziły się dwie pracownie - polska i francuska. Stylizacją fryzur i charakteryzacją zajął się Luc Verschueren. Muzykę skomponował Paweł Mykietyn, tekst (specjalnie do tej realizacji) przetłumaczył Jacek Poniedziałek. Nie zabrakło efektów specjalnych, którymi zajął się Daniel Cendron. W obsadzie, nie licząc Andrzeja Chyry w roli polskiego akcentu, niekwestionowana gwiazda - Isabelle Huppert jako Blanche.\nProdukcja, można powiedzieć, Oscarowa, jeśli brać pod uwagę jej rozmach, listę nazwisk, czy siłę promocji. Niestety, na promocję wyczerpano chyba większość nakładu „sił i środków”. A wyszło tak jak zwykle. Z dużej chmury mały deszcz. Koncepcja reżyserska skończyła się, mam wrażenie, na castingu. Chamskiego, ograniczonego, chciwego, wiecznie pijanego, czyli stereotypowego Polaka miał grać Polak, a delikatnych, czasami strasznych, brutalnych ale wysublimowanych w tej brutalności bohaterów grali aktorzy Odeon Theatre. I to by było na tyle w kwestii gry. Reżyser pozostawił tak duże pole manewru aktorom, tak dużą wolność, że pogubili się kompletnie w rolach, jak w zbyt obszernych kostiumach. Najbardziej rażące to zagubienie było w przypadku głównych bohaterów – Blanche i Stanleya. Isabelle Huppert, kompletnie zagubiona w swoich minach, grymasach, wygibasach, oprócz przebierania się w coraz to wymyślniejsze sukienki, nie miała już nic do roboty na scenie. Jej rola w spektaklu skończyła się na pierwszej, niezłej scenie, opowieści złamanej życiem kobiety, kochanki, siostry. Miała, według koncepcji reżyserskiej poprowadzić rolę „od kurwy do świętej” - pozostała na wariatce.\nSpecyficzny sposób miotania się po scenie zaprezentował też Andrzej Chyra – raz z przodu, z tyłu, przy sedesie, przy stole, wszędzie go było pełno, a przy nim wiernie stało rozpędzone ego; dla roli Stanleya – przy tej parze nie było już miejsca. Chyra zagrał Polaka, mówiącego po francusku, prawdziwego w swej polskości, sztucznego w roli. Najlepsi byli aktorzy tzw. drugoplanowi – grająca żonę Stanleya, Stellę – Florence Thomassin i Mitch – Yan Colette. Oni wnieśli do spektaklu tych trochę prawdziwych emocji, tak potrzebnych, a nie sztucznej egzaltacji, póz, min. Oni grali bez „gęby”. Widać było w ich grze jakąś prawdę, jakąś przemianę, prowadzenie postaci ku jakiemuś celowi. Od nich szła ku publice jakaś energia – reszta: unplugged.\nEskalacja egzaltacji nastąpiła w roli Renate Jett - Eunice – narratorki i komentatorki wydarzeń, potrzebnej twórcom przestawienia do wprowadzenia w nie warstwy symbolicznej: od mitu Edypa, poprzez Platona do „Jerozolimy wyzwolonej” Tassa. Piosenki i „wykłady” (recytacje?), komentujące wydarzenia, były nawet „trafione”, ale zbyt jednak momentami sentymentalnie udramatyzowane; przydałoby się więcej dystansu i ironii. Próbą wytrzymałości dla widzów okazała się półgodzinna recytacja „Jerozolimy wyzwolonej” Tassa. Za dużo narracji w przedstawieniu – za dużo komentarzy, za mało akcji. I zrobił się z tego komiks, krótkie scenki przeplatane długimi dopowiedzeniami.\nI jak w komiksie (albo w cyrku) nadmiar wszystkiego, natłok. Bo czego nie ma w tym spektaklu? I szpital dla wariatów, i kręgielnia, i reklama piwa heineken, i piękne suknie, i tango argentyńskie, i krew, i łzy, i ambigramy na ciele, i gwałt, i kicz (wieńce z malowaną Madonną w stylu portugalskim), i cudne iluminacje, i tort z plastiku, i … można by wyliczać jeszcze długo. Tylko teatru jakby za mało.\n„Tramwaj”. Reżyseria: Krzysztof Warlikowski. Dramaturgia: Piotr Gruszczyński. Scenografia: Małgorzata Szczęśniak. Muzyka: Paweł Mykietyn. Nowy Teatr w Warszawie, premiera: 4 lutego 2010.


Pięć najmodniejszych książek kucharskich 2014 roku - KUKBUK\nPięć najmodniejszych książek kucharskich 2014 roku\nKsiążki kucharskie bywają dziś tak piękne jak albumy ze sztuką. Można je godzinami przeglądać w poszukiwaniu inspiracji na wielkie przyjęcia i małe codzienne uczty. Jakie książki najczęściej trafiały do domowych biblioteczek w 2014 roku?\nW każdym numerze KUKBUK-a prezentujemy wam najciekawsze książki o tematyce okołokulinarnej, recenzje pojawiają się też na stronie internetowej. Gdy organizujemy konkursy książkowe, ilość zgłoszeń pozwala nam ocenić, na które pozycje macie największy apetyt. Oto książki kucharskie, które w ubiegłym roku sprzedawały się najlepiej w księgarni Bookoff:\n1. „Jadłonomia“, Marta Dymek\nMarta Dymek, autorka bloga Jadłonomia, odczarowała kuchnię wegańską. Zamiast nieciekawych warzywno-sojowych brej proponuje kolorowe potrawy z liści, bulw i korzeni, a jej serniki z tofu w niczym nie ustępują tradycyjnym. Uwielbiamy jej bloga, a książkę wertujemy regularnie.\n2. „Plenty more“, Yotam Ottolenghi\nKontynuacja „Plenty“, książki kucharskiej Yotama Ottolenghiego, która zrewolucjonizowała myślenie na temat warzyw. Dzięki niemu z bohaterów drugiego planu stały się gwiazdami na talerzu. W „Plenty more“ punktem wyjścia jest metoda przygotowania, a na każdej stronie można znaleźć fascynujące połączenia smaków i tekstur.\n3. „Fresh and Light“, Donna Hay\nWbrew pozorom to nie jest książka dla fanatyków odchudzania. Donna Hay proponuje potrawy lekkie, kolorowe, pełne superfoods i chrupiące świeżymi warzywami. Najważniejszy jest smak i energia, którą czerpiemy z każdym kęsem.\n4. „Thailand The Cookbook”, Jean-Pierre Gabriel\nPięknie wydane kompendium wiedzy na temat kulinarnego oblicza Tajlandii. Oprócz ponad 500 przepisów w książce znajdziecie także historię kuchni tajskiej, opisy składników i technik przygotowania posiłków. Ostrzegamy, przepiękne zdjęcia mogą was sprowokować do zakupu biletów lotniczych!\n5. „Mexico The Cookbook”, Margarita Carrillo\nBiblia dla wszystkich miłośników tacos, burritos i tamales. Ta książka to podróż przez Meksyk – dowiecie się z niej wszystkiego na temat kuchni meksykańskiej i kształtujących ją wpływów, poznacie składniki i odkryjecie, jak wiele macie jeszcze do spróbowania.\nPowyższa lista zawiera pozycje stosunkowo nowe. Wśród polskich książek furorę robiła także publikacja „Kuchnia polska bez pszenicy“, którą można było wygrać w jednym z naszych konkursów. Jak mówi Patrycja Czyż z księgarni Bookoff, „są także tytuły ponadczasowe, jak Silver Spoon, Noma i The Flavour Thesaurus, które jeszcze przez jakiś czas nie zejdą z listy bestsellerów.“ Czy wymienione pozycje stoją w waszych kulinarnych biblioteczkach? Chętnie poznamy wasze kulinarne hity z 2014 roku.


PKP daje radę! - czyli słów kilka o podróżowaniu koleją na wózku elektrycznym | Rozkosze Umysłu, oficjalny blog Sylwii Błach\nPKP daje radę! - czyli słów kilka o podróżowaniu koleją na wózku elektrycznym\nWritten by Sylwia VamppiV Błach 18:35:00 1 Comment\nPost ten planowałam od jakiegoś czasu. Ciągle niepewna, ciągle myśląc, że może zwyczajnie miałam farta. W końcu jednak, po trzech testach (razy dwa) - zdecydowałam się. Powiem to na głos, bo zasłużono. I tylko mogę mieć nadzieję, że nie rzeczę tego w złym momencie. Panie i Panowie...\nPKP daje radę!\nW ciągu ostatniego roku miałam okazję trzykrotnie w trakcie swoich podróży skorzystać z usług PKP, a konkretniej TLK oraz InterCity. Jeszcze rok temu wydawało mi się to niemożliwe - każdego, kto nie wie co mam na myśli, odsyłam do postów z czerwca/lipca 2014. Ogólnie rzecz biorąc: ramp nie było, obsługa zachowywała się karygodnie, a próba zamówienia pociągu, którym z moim ciężkim wózkiem mogłabym się zabrać, kończyła się tym, że dawałam sobie spokój i wsiadałam w Polski Bus albo samochód.\nAle w tym roku... świat się zmienił. Albo ja mam takie szczęście. Nieważne. Liczy się to, że mogę powiedzieć z czystym sumieniem: nareszcie podróżuję pociągami bez większych przeszkód. Na moim wózku elektrycznym. Brzmi jak normalność? Cóż, pewnie tak. Ale dla mnie ta normalność jest: łał.\nOsoba niepełnosprawna musi zgłaszać przejazd (co nadal uważam za niezwykle frustrujące, ale nie chcę zbyt wiele narzekać - wypełnienie formularza dużo nie kosztuje - choć nadal nie mam możliwości spontanicznie gdzieś wyskoczyć, co boli, ale cóż - wierzę w metodę małych kroczków). Po wypełnieniu formularza dostaje telefon bądź maila z informacją dotyczącą pociągów. Formularze są dość nieintuicyjne, choćby dlatego, że należy wpisać do nich numer wagonu czy miejsce. Cóż, ja formularz wypełniam chcąc zyskać informację, czy w danym pociągu miejsce dla niepełnosprawnych jest i które to, zatem następuje w tym miejscu mały paradoks. Na szczęście to jedyna niedogodność. W tym miejscu od razu uprzedzam wszystkich planujących podróż na wózku - formularz to wasz święty obowiązek, jeśli zależy na rampie. To, że pociąg w rozkładzie jazdy oznaczony jest jako przystosowany, znaczy ni mniej, ni więcej, tylko że ma w środku miejsce dla wózkersa. Oznaczeń dotyczących posiadania rampy - w rozkładach nie znajdziecie.\nGniezno - Gdynia - Gniezno\nW maju po raz pierwszy rozczarowano mnie. Pozytywnie, oczywiście. Po zgłoszeniu przejazdu dostałam odpowiedź z wypisanymi pociągami, które na trasie Gniezno - Gdynia mają rampę. Spodziewałam się, że może trafi się jeden. Okazało się, że jest ich kilka. Potwierdziłam zatem przejazd i stawiłam się na dworcu o wyznaczonej porze.\nTu zgrzytnęło: do obsługi nie dotarła informacja o mojej podróży, zatem rozpaczliwie walczyli z rozłożeniem rampy, by zmieścić się w czasie. Cóż, rampa jest prostej konstrukcji, ale tańce, które dane mi było obserwować, rozbawiłyby niejednego. Tak czy siak - do pociągu wsiadłam. Trafił się wagon z przedziałami. Na korytarzu jest dość wąsko i wózkiem elektrycznym manewruje się na styk, ale da się zmieścić. W środku mamy natomiast wszystko co niezbędne, w tym pasy (jeśli ktoś porusza się na wózku aktywnym np. bez hamulców). Łazienka też jest na tyle duża, by móc w niej się zmieścić, a nawet obrócić (co wcale nie jest standardem)! Istne szaleństwo!\nPowrót z Gdyni odbył się na podobnych zasad, choć tym razem obsługa wiedziała, że będę jechać. Natomiast nie wiedziała jak sprzedać nam bilet, przez co mój "opiekun" - jak to ładnie jest nazwane w przepisach - zapłacił za wydanie biletu dodatkowo. Reklamację złożyliśmy, sprawa została wyjaśniona. Dodam tylko dla niewtajemniczonych: osoba niepełnosprawna o stopniu znacznym podróżująca wraz z opiekunem może dla obu tych osób kupić bilety u konduktora bez ponoszenia dodatkowych kosztów (zasada ta nie dotyczy bodajże tylko Pendolino, ale polecam zawsze patrzeć w przepisy przed podróżą, bo to się szybko zmienia).\nPoznań - Kołobrzeg - Poznań\nKolejną podróż odbyłam we wrześniu tego roku, na trasie do Kołobrzegu. Tym razem trafił się wagon bezprzedziałowy, ale liczba ludzi nie była zastraszająca, mogliśmy zatem podróżować w spokoju. Także w wagonie bezprzedziałowym znajduje się przystosowana toaleta o odpowiedniej wielkości. Niedogodności są dwie: przyciski otwierające drzwi na korytarz czy do łazienki ulokowano dość wysoko oraz miejsca w "pierwszym rzędzie" (że tak ładnie to nazwę) nie mają stoliczków, na których można postawić kawę czy herbatę. Więcej wad nie odnotowałam. Oczywiście podróż ponownie była zgłoszona wcześniej (i ponownie pociągów z rampą, która jest konieczna przy ciężarze mojego wózka, było kilka do wyboru).\nPoznań, a właściwie osoby odpowiedzialne za obsługę na dworcu, naprawdę się postarały. Na dworcu przejęli nas sokiści, którzy czekali na nas (!), przeprowadzili przez tory (!!) i ostatecznie razem z nami czekali na lekko opóźniony pociąg (!!!) i zniknęli dopiero wtedy, gdy wsiedliśmy do wagonu. Nie powiem - było fajnie - sokista sprzedał nam tyle interesujących anegdot, że poczułam natychmiastowy przypływ natchnienia. Lubię ludzi, którzy lubią swoją pracę i przy tym potrafią swoim gadulstwem rozbawić nawet największych ponuraków. W Kołobrzegu sokiści już na nas czekali, przeprowadzili przez tory, odprowadzili na dworzec i dopiero tam się pożegnali.\nWszystkie powyższe uwagi dotyczą także podróży powrotnej.\nWrześnia - Kraków - Poznań\nI ostatnia z podróży, która przesądziła o tym, że notka się pojawi - wyprawa w zeszłym tygodniu na Kfason (relacja - klik!). Tym razem nie było tak łatwo...\nPodróż zgłosiłam ponad tydzień wcześniej. Niedługo później dostałam telefon. Przesympatyczna pani wyjaśniła mi, że z podróżą powrotną (Intercity) nie będzie najmniejszego problemu, bo pociąg ma rampę. Gorzej jednak z trasą Września - Kraków (TLK). Byłam nawet skłonna doturlać się do Poznania i stamtąd jechać, ale ograniczały nas godziny pracy. Pociąg musiał być po 16., co sprawiło, że opcje podróży zmalały do zera. Nic co miałoby rampę (nawet uwzględniając przesiadkę) na tej trasie po tej godzinie nie jechało...\nA jednak dotarłam! Jak?\nCóż, to proste: ludzka życzliwość i należyte wypełnianie obowiązków. Pani kazała się nie martwić i stwierdziła, że zadzwoni później. Następnego dnia odebrałam telefon. Została zgłoszona moja podróż, a pociągowi w Szczecinie doczepiony będzie wagon z rampą. Dodam tylko, że dzwoniono do mnie kilkakrotnie, na bieżąco informując o postępach sprawy. Pani z którą rozmawiałam naprawdę się przejęła i nawet gdy miałam już czekać na telefon od kogoś innego, i tak zajrzała w system i przedzwoniła z informacją, że już jest zgłoszenie o rampie. Z własnej woli (bo przecież kilka godzin wcześniej powiedziała mi, że sprawę przejmuje koleżanka). Doceniam. Naprawdę.\nWe Wrześni nie doświadczyłam sokistów, ale rampa na szczęście była. Wagon faktycznie doczepiono. Choć drzwi w nim były zepsute (co sprawiło, że trochę obsługa pociągu walczyła, by móc mnie wprowadzić) - to w końcu wsiadłam. Znowu wagon bezprzedziałowy, ale bez zbędnego tłoku. Trochę hałasu, trochę trzęsienia, ale i tak - narzekać nie ma na co.\nOkoło 23. zadzwonili do mnie sokiści z dworca w Krakowie informując, że już czekają. Gdy zatem dojechałam i wysiadłam - zaczęły się cyrki.\nGłowę sypię popiołem! Od tej pory zawsze będę patrzeć na mapę przed podróżą! Koniec z jazdą w ciemno i zakładaniem, że przystanki o oczywistych nazwach - w oczywistych miejscach się znajdują!\nSokiści mieli wypuścić mnie z dworca. Cel: przystanek autobusowy Kraków Główny. I pierwszy problem: nikt nie wie gdzie on jest.\nDworzec Główny w Krakowie po 23. to istny labirynt. Najprostsza droga prowadzi przez galerię handlową. Szkoda tylko, że w nocy jest nieczynna. Zatem: błądziliśmy, szukaliśmy, różnymi windami jeździliśmy i otwieraliśmy drzwi, które tylko obsłudze otwierać wolno było. Nie polecam nikomu na wózku znaleźć się tam w środku nocy, samemu. Ja pewnie bym stanęła na korytarzu i zaczęła ryczeć. I już.\nGdy w niedzielę przyszło nam wracać - okazało się, że gdy galeria jest otwarta, dworzec traci na swojej mrocznej formie labiryntu. Ot, jeden długi korytarz, jedna podróż windą. Co prawda wejścia do toalet (które były po schodach w dół) nie znalazłam, ostatecznie więc korzystałam z łazienek w Galerii.\nNa peronie czekali sokiści. Pomogli wpakować się do pociągu (ponoć obsługa znowu nie została poinformowana o podróży) i wziu - pojechałam z powrotem do domu. Po raz pierwszy w życiu przeżyłam ponoć typowy w polskiej kolei ścisk - człowiek siedział na człowieku. Straszne to, choć pocieszające, że ja miejsce siedzące mam zawsze pod tyłkiem.\nNa dworcu w Poznaniu - cyrki, bo obsługi pociągu były tylko dwie osoby, które się nie wyrabiały (cytuję usłyszane od jednego z nich słowa), a sokiści - znowu sympatyczny pan - wściekali się, że ja muszę czekać. I tak dalej. Na szczęście jednak wysiadłam i cała wróciłam do domu.\nTak wyglądały moje podróże w ostatnim czasie. Szanowne PKP - macie u mnie kredyt zaufania. W końcu mogę jeździć pociągami - co wszystkie inne drobne niedogodności spycha na dalszy plan. Jest dobrze, a może być jeszcze lepiej. Trzymam kciuki!\nTags: niepelnosprawnosc pkp dla niepełnosprawnych pociąg dla osoby niepełnosprawnej podróż koleją podróżowanie na wózku podróżowanie pociągiem\nLilly Marlenne 27 października 2015 19:32\nPowiem szczerze, że ja Cię podziwiam - po dłuższej przerwie (ale nie tak długiej, bo dwuletniej) w ten weekend zmuszona byłam podróżować PKP. Taborem TLK.\nMyślałam, że wyjdę z siebie, pierdyknę kogoś i wyskoczę z tych pojazdów - jakiś idiota wprowadził rezerwację miejsc.\nW parze ze zmniejszeniem liczby wagonów.\nI tak - do Częstochowy jechałam tym samym pociągiem (TLK Stoczniowiec), którym w latach 2009 - 2012 jeździłam co tydzień do Krakowa.\nWtedy ten pociąg miał około 8 wagonów.\nPlus jeden pierwszej klasy.\nObecnie ma... 3. Plus jeden dla pierwszej klasy.\nSą te nieszczęsne rezerwacje - i owszem, każdy ma miejsce, ale nie ma innej opcji, niż siedzenie na kupie, w osiem osób w przedziale.\nTo kiedyś było nie do pomyślenia!\nOwszem, zdarzało się, że cały wagon był zapchany, że był ścisk, ale to nigdy nie było takie przepełnione!\nChyba, że weekend przed świętami, ferie lub wakacje.\nW normalne dni bywało, że człowiek znalazł miejsce dla siebie w pustym przedziale.\nJak weźmie się pod uwagę, że po 26 roku życia człowiek traci ulgi nawet jeśli ma status studenta, to odechciewa się podróżowasć PKP. Za podróż w takich warunkach nie chce mi się płacić.\nW tej samej cenie dojechałabym polskim busem - okey, no, musiałabym dopłacić za Aviomarin jedynie ;P\nAle rozprostowałabym nogi!\nI nie musiałabym trzymać bagażu na korytarzu.\nNiepełnosprawnymi PKP się przejmuje bardzo - bo było mnóstwo cyrków, awantur, krzywych historii w mediach.\nPilnują się, bo wiedzą, czym się ich zaniedbania w kwestii niepełnosprawnych kończą.\nAle pełnosprawnymi przejmują się średnio.\nZatem jeszcze raz - podziwiam Cię.


COILOVER SPRING KIT - Hyundai Coupe\nWysłany: Czw 12:38, 24 Maj 2007 Temat postu: COILOVER SPRING KIT\nCzy ktoś spotkał się z takim wynalazkiem na żywo????\nJest to według mnie coś ala gwint dla ubogich ale teoretycznie powinien spełnić swoje zadanie. Na pewno efekt będzie gorszy ale w porównaniu z zwykłymi obniżającymi sprężynami nie powinno być różnicy.\nTo nie jest nic innego jak sprerzyny z gwintem. Bedzie to dzialac podobnie jak zwykle z ta roznica ze bedziesz mogl regolowac wysokosc auta. Cos jak zawieszenie gwintowane, ale tam masz gwint na amorach. Jest to na tyle komfortowe ze bedziesz mogl podkrecic wysokosc auta do gory i wtedy seryjne amory tak w du.. nie dostaja.


Home\tPoradnik\tBić, krzyczeć, przekupywać czy szantażować? Wychowanie dziecka bez cenzury\nby Sergiusz 23 czerwca 2017\nJak zmusić czterolatka, żeby się ubrał, umył zęby, nie wbiegał na jezdnię, powiedział sąsiadce dzień dobry, posprzątał zabawki, zjadł śniadanie i zrobił tysiące innych rzeczy, z których składa się nasze życie, a mały łobuz nasze wychowanie ma w głębokim poważaniu?\nGdyby wychowanie mogło ograniczyć się do spokojnych rozmów i pochwał za osiągane postępy, to życie byłoby piękne. Ponoć są dzieci grzeczne, którym wystarczy coś wytłumaczyć, a potem tylko kilka razy spokojnie powtórzyć. Ale co zrobić z łapserdakiem, który jest krnąbrny i przekorny, czyli właśnie takim, jak nasz syn?\nZgadzamy się z Magdą co do tego, że dziecko musi mieć jakąś możliwość wyładowania swojej ekspresji. Dzieci przesadnie grzeczne budzą nasz niepokój. Pomijając skrajne przykłady – mamy wśród znajomych małych geniuszy, którzy nie dość, że są grzeczni i zdolni, to jeszcze pracowici i wrażliwi – zdajemy sobie sprawę, że normalne dziecko nie przepada za myciem głowy, czy chodzeniem wcześnie spać.\nOboje też przyjęliśmy, że naszego synka od urodzenia traktujemy po partnersku i negocjujemy, a nie wydajemy nakazy i zakazy. Co z tego, skoro trafił nam się egzemplarz wyjątkowo krnąbrny, chodzący własnymi ścieżkami.\nChruczka ratuje łobuzerski urok i szeroki uśmiech. W większości wypadków udaje mu się tym nas rozbroić. Najgorzej bywa, gdy działamy pod presją zegarka i nie mamy już żadnego marginesu czasowego na negocjacje. Wtedy pojawia się pokusa: szarpnąć, ustawić do pionu, sprać po tyłku…\nMoi rodzice nie mieli takich wątpliwości. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych bicie dzieci było zazwyczaj pierwszym, a nie ostatnim środkiem „dyscyplinującym” jaki dorosłym przychodził do głowy. Pasem, smyczą, albo trzepaczką. Po tyłku, po nogach, po plecach. Gdy dziecko było starsze i zaczynało „pyskować”, to waliło się je po tym „pysku”, żeby się nauczyło kto w domu rządzi.\nNie mogę słuchać mądrali, którzy jak mantrę powtarzają: „ojciec mnie bił i dzięki temu wyszedłem na ludzi”. Zaklinają rzeczywistość, albo niczym młodzi żołnierze dręczeni przez „stare wojsko”, cieszą się, że przetrwali i nareszcie mogą odegrać się na innych. Przerwanie tego łańcuszka przemocy akurat na ich pokoleniu, odbierają jako krzyczącą niesprawiedliwość. Jak to? To oni dostawali po pysku, a teraz nie mogą bić? To nie fair!\nMoi rodzice są wykształceni, oboje po studiach, szanowani członkowie swoich społeczności. Dlatego wiem, że bicie dzieci, to nie przywilej marginesu, czy ciemnej, niewykształconej tłuszczy.\nWykorzystałem pierwszą szansę na wyrwanie się z domu. Wyjechałem jako piętnastolatek, jak najdalej od rodzinnego gniazda. Nigdy nie wróciłem. Stosunki między nami zawsze były raczej chłodne.\nNie spotkałem nikogo, kto uważałby bicie za rozwiązanie idealne. Czemu więc wciąż rodzice stosują przemoc wobec własnych – kochanych przecież – dzieci? Odpowiedź wydaje się banalna: bo to jest skuteczna metoda osiągnięcia zamierzonego skutku w krótkim czasie.\nZamiast tłumaczyć, przekonywać, wykłócać się, wystarczy dać po tyłku i dziecko momentalnie łapie, kto tu rządzi. Im częściej bijemy, tym łatwiej pozbyć się moralnego kaca. Dlatego ci, którzy przemoc stosują często, mają o wiele mniej wyrzutów sumienia, niż ci, którym zdarza się to od wielkiego dzwonu. Pewno nawet wierzą, że robią to dla dobra dziecka.\nNie. Bicie nigdy nie jest „dla dobra”.\nTak jak i wrzask, czyli agresja słowna. Tutaj bardzo wiele zależy od charakteru i temperamentu. Ja, raczej nie krzyczę. Im jestem bardziej wściekły, tym mówię ciszej. Za to jestem złośliwy, co może boleć bardziej niż krzyk. Magda się zapala w sekundę. Podnosi głos, potrafi ostro wrzasnąć. Wili tego bardzo nie lubi. Czasem się podporządkowuje, czasem ucieka, ale ostatnio kilka razy się w takim momencie rozpłakał.\nSytuacja zrobiła się patowa, bo w Magdzie natychmiast uruchomił się proces poczucia winy. Zamiast o sprzątaniu zabawek, trzeba było z dzieckiem pogadać o tym dlaczego dorośli tak się denerwują, i że mama nie dlatego krzyczy, że go nie kocha, tylko po prostu nie ma siły powtarzać po raz dziesiąty prośbę, którą czterolatek znów zignoruje.\nNajbardziej męczącą, ale według mnie na dłuższą metę jedyną skuteczną metodą są żmudne negocjacje, prowadzone jednak z pozycji siły. Mówiąc elegancko: ukazanie dziecku możliwych korzyści, które spłyną na nie, gdy nas posłucha i ewentualnych strat, jeśli nie spełni naszych oczekiwań. A mówiąc wprost, chodzi o przekupstwo i szantaż.\nTo nic innego, jak uświadomienie dziecku mechanizmów, które będą działały przez jego całe życie. Rzadko kto chodzi codziennie do pracy na ósmą, bo tak lubi. Dostosowanie się do reguł, które ustanowił nam pracodawca daje nam comiesięczną wypłatę na konto. Jeśli zamiast na ósmą, przyjdziemy na dziesiątą, to musimy się gęsto tłumaczyć, co może być stresujące i nieprzyjemne.\nDla dorosłego nagrodą za zrobienie obiadu, jest możliwość zaspokojenia głodu. Wynosząc śmieci, pozbywamy się z domu nieczystości. To oczywiste, ale pierwszym krokiem do nauczenia się takiego myślenia, może być czekoladka, którą dostaniemy od mamy za posprzątanie klocków\nCo jest najczęstszym powodem fiaska takiej metody wychowywania? Sabotaż. Czasem fundujemy go sobie sami. Jeśli daję czekoladkę dziecku jedynie za obietnicę posprzątania klocków, to nic dziwnego, że potem muszę sprzątnąć sam, bo mały kompletnie stracił motywację do działania.\nZ „Ojca chrzestnego” wiemy, że groźba, żeby była skuteczna, musi być realna. Dlatego szantażując dziecko negocjując muszę być konsekwentny. Nie posprzątałeś? To nie ma bajki na iPadzie. Nie ma deseru przed obiadem. Najpierw lekcje, potem wyjdziesz na rower.\nMagda się burzy, że stosując metodę „coś za coś” wychowamy człowieka, który niczego nie zrobi bezinteresownie. Mam nadzieję, że tak nie będzie. A zresztą czy ktokolwiek z nas robi cokolwiek nie otrzymując nic w zamian? Ejże! Zróbcie rachunek sumienia. Nie zawsze chodzi o pieniądze – to fakt. Ale nawet udzielając się charytatywnie, odczuwamy satysfakcję. Gdy komuś pomagamy, to sami czujemy się lepiej. To nic zdrożnego. Tak po prostu zbudowany jest świat: coś za coś.\nIm wcześniej nasz syn to złapie, tym łatwiej będzie mu się żyło. Bo gdy dogadamy się w sprawie reguł, to nie będziemy musieli sięgać po przemoc, ani słowną, ani fizyczną. A to dla mnie bardzo ważne.\nJoanna 23 czerwca 2017 - 13:19\nJestem mamą 4-latka. Jeden z trudniejszych dni był wtedy, gdy nasz syn nie chciał właśnie posprzątać zabawek z podłogi po całym dniu. Negocjowaliśmy.. owszem. Nie będzie dziś dobranocki, a on-nie chcę bajki! Nie będzie jutro wyjazdu na farmę z konikami, a on-nie chce jechać! Zupełnie jakby doskonale wiedział, co chce uzyskać i torpedował moje zamysły.\nNo to zmieniłam metodę, i zaczęłam opowiadać jak fajny jest porządek, gdy jest czysto, autka stoją na swoim miejscu itp. Jak bardzo lubię porządek, i wielką przyjemność by mi sprawiło, gdyby posprzątał. Potem, że on też lubi porządek, jestem tego pewna. tutaj młody kiwnął głową, ale poza tym.. nie ruszył się z miejsca.\nO Ty uparty.\nZrobiło się mniej miło. Mówię kategorycznie: posprzątaj zabawki z podłogi. a on: sama sprzątaj! Uuuu to zaczynał być ten moment, kiedy miałam ochotę po prostu wlać dziecku, nie wstydzę się tej emocji, zaczynałam być bezradna.\nZwłaszcza, że synowi błąkał się uśmiech po twarzy, zupełnie jak by to było zabawne. Czas mijał.. a my wciąż w tym samym miejscu negocjacji.\nI wtedy.. teatralnie wyjęłam z szafy wielki czarny wór na śmieci i powiedziałam: nie chcesz sprzątać, nie szanujesz zabawek, nie są Ci widocznie potrzebne, więc je wyrzucam. I zaczęłam naprawdę wkładać do wora wszystko co mi w rękę wpadło.\nSzczerze? byłam naprawdę wkurzona i zdeterminowana, wyniosłabym do piwnicy.\nI dopiero to ruszyło syna.. nagle ryknął i łzami się zalał i rzucił się na ziemię w rozpaczy… stanęłam nad nim i mówię.. sprzątasz albo wyrzucam!\nRzucił się sprzątać, oczywiście wyjąkał wśród smarków, by tata mu pomógł, i tata pomagał.\nTo nie była łatwa sytuacja. Bajki nie było też. Poszedł do łóżka, osobiście go odprowadziłam. spokojnie już wytłumaczyłam, że byłam na niego zła, i dlaczego byłam zła.\nJeszcze kilka razy były sytuacje, że szłam po worek, ale wydaje mi się, że zrozumiał lekcję.\nmagda 23 czerwca 2017 - 13:31\nNo, zupełnie jakbym widziała nasze przepychanki z Chruczkiem! 🙂 Ten pomysł z workiem na śmieci i daniem do wyboru: albo sprzątasz, albo ja posprzątam (ale tak ostatecznie) jest naprawdę bardzo dobry! Mam nadzieję, że przyjdzie taki moment, kiedy nasze czterolatki zaczną się po prostu cieszyć porządkiem. Ostatnio po takim wieczorze, kiedy przepychanki ze sprzątaniem zabawek w pokoju trwały ze 2 godziny, były płacze i szantaże, mały w końcu poszedł i z pomocą Taty posprzątał. A potem zawołał mnie i z dumą pokazał, jaki jego pokój jest “nice and clean”. No i wszyscy zadowoleni 🙂\nUściski dla Waszego małego łobuza 😉\nLot w ciąży: 5 najważniejszych zasad, których...


Kompozycja Kwiatowa Flower Box z różą w pudełku 36 cm - Pigmejka.pl\nKompozycja Kwiatowa Flower Box z różą w pudełku 36 cm\nKompozycja Flower Box z różą. Flower Box to pudełko kwiatów we wspaniałej, niepowtarzalnej oprawie. Wykonany jest z wysokiej jakości sztucznych kwiatów. Sprawdza się doskonale jako dekoracja domu. To świetny pomysł na prezent. Wysokość: 36 cm.\nWysokość max: 36 cm


Eksploratorzy • Zobacz wątek - Pałac w Piekarach\nTeraz jest 6 cze 2020, o 09:21\nTytuł: Pałac w Piekarach\nNapisane: 2 mar 2011, o 23:34\nPiekary (pow. krakowski, gm. Liszki) - w miejscowości tej zbudowany zostaje w latach 1857-65 pałac, według projektu Filipa Pokutyńskiego, dla Alfreda Milieskiego, który odkupił wieś od rodziny Żeleńskich.\nAlfred Milieski był znanym politykiem i posłem na sejm galicyjski (jego rodzice, Walenty Milieski i Antonina z Żeleńskich byli wówczas właścicielami majątku w Rychwałdzie). Pałacyk w Piekarach został uznany za jedną z najpiękniejszych willi neogotyckich w Polsce. Przy budowaniu projektant Pokutyński wykorzystał mury istniejącej wcześniej w tym miejscu budowli, co nie wpłynęło jednak na ostateczną formę architektoniczną budowli. Przy pałacu powstały również zabudowania gospodarcze oraz park w stylu romantycznym.\nW 1901 r. piekarskie dobra odkupił Witold Milieski, właściciel sąsiedniej wsi Ściejowice, który następnie odsprzedaje pałac Włodzimierzowi i Helenie Braunom (1934 r.), którzy tworzą tam szpital dla nerwowo chorych. Po śmierci Włodzimierza Brauna, Piekary dziedziczą jego synowie.\nPo wojnie jak to zwykle bywa, majątek zostaje znacjonalizowany i rozparcelowany. Początkowo w pałacu ma swą siedzibę Technikum Zielarskie, potem była w rękach kopalni Bolesław Bierut z Jaworzna (część oddziału administracji kopalni), a później, do roku 1987 oddział szpitala dla nerwowo i psychicznie chorych w Kobierzynie. Potem następowała jego dewastacja i mimo, że posiada prywatnego własciciela nie wróży to nic dobrego pałacowi.\nZabudowania gospodarcze oraz fragment zaniedbanego parku\nTaka tablica wita przed bramą wjazdową\nTytuł: Re: Pałac w Piekarach\nNapisane: 3 mar 2011, o 08:44\nPiękny przykład neogotyckiego pałacu. Mnie przypomina rezydencję w Naroku w województwie opolskim (zwłaszcza fasada).\nCo ciekawe obydwa budynki powstawały niemal równolegle na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX w. Niestety nie znam architekta projektującego pałac w Naroku, wątpliwe by był to Filip Pokutyński. Być może Narok był inspiracją dla Pokutyńskiego. Jak zauważył Tadeusz S. Jaroszewski (Polska. Pałace i dwory, Warszawa 2009, wyd.3) na elewacjach pałacu w Piekarach pojawił się repertuar form zdobniczych typowych dla architektury neogotyckiej popularnej w środowisku berlińskim. Obecny los również łączy obydwa miejsca, w rękach kolejnych prywatnych właścicieli zmierzają w stronę ruiny (chociaż z zewnątrz Piekary prezentują się jeszcze całkiem nieźle).\nPiniek dzięki za ten wątek\nNapisane: 3 mar 2011, o 13:07\nMimo podobieństw pałacu piekarskiego z pałacem w Naroku, rzeczywiście mało prawdopodobne jest aby Pokutyński był jego projektantem. Jego "terenem działania" była głównie Małopolska, a w szczególności Ziemia Krakowska i sam Kraków.\nCzas budowy pałacu, czyli jak wcześniej było wspominane połowa wieku XIX to okres kiedy wpływy angielskie w architekturze neogotyku w Polsce zaczynają słabnąć kosztem niemieckich, m.in. dzięki działalności niemieckich architektów K.F.Schinkla i F.A.Stülera, a także współpracy Pokutyńskiego z niemieckimi czasopismami architektonicznymi.\nP.S. Jak poinformowała mnie pewna mieszkanka Piekar, właściciele obiektu to całkiem normalni ludzie, nie stwarzający problemu z wejściem na teren posesji (mimo tabliczek z zakazami), więc jest może jakaś szansa na zobaczenie wnętrz, jednak trzeba trafić na ich obecność.\nNapisane: 3 mar 2011, o 19:50\nMuszę się tam koniecznie wybrać.\nNapisane: 5 mar 2011, o 18:48\nJak widzę nie tylko mi się błyskawicznie z Narokiem skojarzył\nA był już pałac wspominany na forum, przy okazji klasztoru w Tyńcu. Stamtąd taki widok:\nTrzeba tam koniecznie zawitać!\nNapisane: 15 mar 2011, o 16:03\nDużą ilość informacji na temat pałacu w Piekarach można znaleźć w książce Tadeusza Stefana Jaroszewskiego, O siedzibach neogotyckich w Polsce, Warszawa 1981.\nFragment tekstu: "Pałac w Piekarach jest budowlą nieregularna, częściowo jednopiętrową, częściowo dwupiętrową, podpiwniczoną, fasadą zwróconą na północ, z ośmioboczną wieżą w narożu północno-wschodnim. Elewacje północna i wschodnia, potraktowane przez architekta jednakowo starannie, ożywione są pośrodku ryzalitami ujętymi smukłymi ośmiobocznymi wieżyczkami, podobne wieżyczki (lub wieżyczki nadwieszone) występują na narożach pałacu przyczyniając się do nadania mu malowniczej sylwety. Otwory są prostokątne (na parterze zamknięte łukiem odcinkowym) z typowymi prostymi nadokiennikami załamanymi prostopadle ku dołowi. Łuk ostry architekt zastosował tylko w okienkach wieży. Wszystkie elewacje wieńczy krenelaż. Bryłę pałacu wzbogacają ponadto tarasy w elewacji północnej i wschodniej przeznaczone do podziwiania rozległego widoku na Wisłę i opactwo tynieckie" (strona 271).\nI jeszcze kilka ciekawostek:\n- pałac kosztował 30 000 złotych reńskich\n- fryzy i gzymsy zdobiące rezydencję wykonane są z terakoty\n- Pokutyński współpracował z czasopismem "Architektonisches Skizen-Buch"\n- w 1865 r. Pokutyński opublikował album pt. "Willa w Piekarach..." Zawierał on 14 litografii przedstawiających elewacje, rzuty oraz detale. Poniżej w załącznikach trzy litografie zamieszczone w książce Tadeusza Jaroszewskiego.\npiekary, pałac.JPG [ 97.5 KiB | Przeglądane 8264 razy ]\npiekary, pałac (2).JPG [ 127.32 KiB | Przeglądane 8264 razy ]\npiekary, pałac (3).JPG [ 127.31 KiB | Przeglądane 8264 razy ]\nNapisane: 23 lut 2014, o 21:32\nOdwiedzając po raz pierwszy piekarski pałac, obiecałem sobie, że muszę wrócić w to miejsce jeszcze kiedyś i dokładniej zbadać tą perełkę neogotyku. Niestety, stosunkowo dobrze wygląda ten budynek jedynie od strony północnej fasady, z resztą jest już gorzej, nie wspominając o wnętrzach. Widać tam ślady dawno rozpoczętego remontu i również dawno przerwanego, obawiam się, że z roku na rok będzie tylko gorzej, bo jak widać nikt się obecnie pałacem nie interesuje.\nNajpierw ujęcia, których tu zabrakło.\nTutaj widać odstępstwo od pierwotnego projektu - dobudowane pomieszczenie, nad którym znajduje się taras.\nWnętrza. Widoczne otwory, wg projektu miały być, lub były oknami.\nW wielu miejscach belki stropowe zaatakowane przez grzyb.\nOkna w wieży na parterze.\nIdziemy na piętro.\nTo już dobrze nie wygląda.\nJakiś czas temu mieszkał tu dziki lokator.\nW łazience glazura wygląda na oryginalną.\nTo z czasów, gdy był tu oddział szpitala w Kobierzynie.\nDo tych pomieszczeń na strychu, z zamurowanymi oknami, nie polecałbym wchodzić (przegnita podłoga).\nWieża na wysokości poddasza.\nI na dachu.\nPiwnice, znajdujące się pod całym obiektem, zapewne jeszcze z czasów wcześniejszej budowli.\nJeszcze kilka detali.\nDawne budynki folwarczne również popadają w ruinę.\nJeszcze kilka impresji.\nNapisane: 24 lut 2014, o 01:32\nSzkoda że tak piękny obiekt chyli się ku upadkowi,udało mi się znaleźć w internecie informację że firma creative coop prowadziła w tej willi remont,może więc tam można by było uzyskać jakieś bliższe informację na temat tego pięknego zabytku.\nNapisane: 24 lut 2014, o 09:24\nprzejeżdżając drogą przez Piekary w kierunku Czernichowa mijałem tysiące razy ten pałac i zawsze miałem wrażenie że jest zamieszkały coś się tam znajduje jakaś instytucja itp.\na tu szok masakra że tak pięknie wyglądający pałacyk jest w takiej ruinie.\nzastanawiające są te budowle po drugiej stronie ulicy jadąc przez Piekary w kierunku Czernichowa\nNapisane: 5 paź 2014, o 17:02\nW pałacu bez zmian, jedynie sufit wita się z podłogą.\n512d96fbad097c8a.jpg [ 844.55 KiB | Przeglądane 1873 razy ]\ndeedbb2d6e8c8c26.jpg [ 532.6 KiB | Przeglądane 1873 razy ]\nNapisane: 5 paź 2014, o 20:32\nDo "browaru" nie zajrzeliście?\nNapisane: 5 paź 2014, o 20:38\nPrzyznam, że nie wiem o czym mówisz?\nNapisane: 5 paź 2014, o 20:56\nMielismy nadzieję, że wpadniemy tam razem...\nW kazdym razie mam na mysli jeden z tzw. budynków gospodarczych\nNapisane: 5 paź 2014, o 21:08\nObadałem tylko z zewnątrz.\nAguś, głupio mi się zrobiło...\nNapisane: 10 lut 2015, o 22:33\nPewnie nie zajrzeli, bo właściciel bardzo niesympatyczny człowiek. Na każdego, patrzy jak na wroga. Nie ma się co dziwić, bo to jeden z tych, dla których sukcesem był okazyjny zakup zabytku, a nie jego odrestaurowanie.\nNapisane: 10 lut 2015, o 22:49\nPewnie nie zajrzeli, bo właściciel bardzo niesympatyczny człowiek.\nJakiś czas temu "do zajrzenia wewnątrz" właściciel nie był potrzebny, bo wszystko stało otworem\nNapisane: 24 mar 2016, o 12:20\nDołączył(a): 18 lis 2013, o 19:11\nPowinno się o niego zadbać jak najszybciej. I, no nie wiem, zmusić(?) właściciela do odrestaurowania go albo mu go odebrać, bo aż serce pęka gdy się patrzy na taki obiekt w rękach nieodpowiedniego człowieka, który nie potrafi go docenić. Nagle potem się wszyscy obudzą, gdy będzie można zwiedzać już tylko sam szkielet...\nOstatnio edytowano 22 sty 2020, o 12:11 przez Aga, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: 24 mar 2016, o 18:35\nMożna go skojarzyć z Miechowicami,nawet pod względem ich końca.\nNapisane: 4 lut 2017, o 11:53\nPałac w Piekarach powoli rozsypuje się, ponieważ nie ma obecnie właściciela.\nNiestety pałac został sprzedany w 1995 roku przez Gminę Liszki, choć podobno w dobrej wierze, bezprawnie.\nPo opuszczeniu budynku przez szpital psychiatryczny, decyzją wojewody małopolskiego, w 1993 roku, całe założenie przejęła Gmina Liszki. Gminy nie było stać na utrzymanie zespołu pałacowo-parkowego i dlatego, gdy znalazł się kupiec, sprzedała go za 200 tyś. złotych prywatnemu inwestorowi ( podobno kupiec przyniósł gotówkę w plecaku ).\nAle wkrótce zaczęły się " schody". Już w 1991 roku spadkobiercy Braunów, przedwojennych właścicieli, dowiadywali się w Gminie o możliwość odzyskania majątku. Gdy Gmina sprzedała pałac, spadkobiercy zaskarżyli tę umowę i w 2001 roku sprawę w Sądzie wygrali. Ostateczne unieważnienie umowy sprzedaży nastąpiło w 2004 roku. Ale w 2006 roku Gmina wydzierżawiła pałac na 30 lat za 100 zł miesięcznie czynszu a prywyatny inwestor zażądał od Gminy odszkodowania w wysokości 23 mln złotych za utracone korzyści, koszty remontu i w związku z oszacowaną, aktualną wyceną całego założenia, która opiewała na 19 mln złotych. Sąd jednak zasądził dla nich od Gminy odszkodowanie w wysokości " tylko" 7,1 mln złotych z odsetkami.\nGmina broni swojej decyzji sprzedaży z 1995 roku między innymi tym, że podobno z dokumentów reformy rolnej wynikało, że Braunowie utracili prawo do majątku za kolaborację z okupantem a więc prawo pierwokupu, na które spadkobiercy w Sądzie się powoływali, nie było jednoznaczne.\nPóki sprawa własności nie zostanie wyjaśniona, nie ma co liczyć na uratowanie zabytku.\nInformacje na podstawie artykułu Dziennika Polskiego z dnia 10 stycznia 2015 roku.\nPiekary pałac odpadające tynki.JPG [ 213.34 KiB | Przeglądane 2576 razy ]\nNapisane: 22 cze 2019, o 01:00\nOdwiedziłam pałacyk wczoraj... Nie wiem tylko czy dołować Was zdjęciami...\nŻal patrzeć na tą agonię Tylko z zewnątrz jeszcze pałac udaje, że całkiem dobrze się ma.\nIMG_7824.JPG [ 145.67 KiB | Przeglądane 930 razy ]\nIMG_7829.JPG [ 97.58 KiB | Przeglądane 930 razy ]\nIMG_7838.JPG [ 146.42 KiB | Przeglądane 930 razy ]\nIMG_7846.JPG [ 135.92 KiB | Przeglądane 930 razy ]\nIMG_7850.JPG [ 130.1 KiB | Przeglądane 930 razy ]\nIMG_7852.JPG [ 154.96 KiB | Przeglądane 930 razy ]\nIMG_7853.JPG [ 97.87 KiB | Przeglądane 930 razy ]


Odpylacz wykonany razem z poradą atex (atex dust collector) występuje w całości filtracyjnym, workowym, z przenośnikiem łańcuchowym, poświęcony stanowi dla średnich i dużych instalacji odpylających z łatwością rozbudowy w perspektyw.\nCięższe frakcje surowca separowane są zwykle w komorze rozprężnej odpylacza. Odpylany materiał jest przekazywany poprzez przenośnik łańcuchowy w stronę zaworu obrotowego, powodującego bezciśnieniowe wydalania materiału na zewnątrz filtra.\nPodczas codziennej pracy, zapylone powietrze jest wybierane rurociągiem głównym. Następnie zapylone powietrze jest powtarzane do odpylacza. Na wlocie do filtra zamieszczone są klapy zwrotne, które są łatwe w terminie dobrej pracy odpylacza. Zamknięcie klapy postępuje w momencie wyłączenia wentylatora wyciągowego.\nKiedy powietrze jest się w komorze wlotowej odpylacza, dociera do rozprężenia, co prowadzi, że ciężkie frakcje wychodzą na dno leja. Materiał zebrany w dole odpylacza jest przenoszony poprzez przenośnik łańcuchowy do momentu odebrania materiału. Poniżej punktu odbioru materiału zamieszczony jest zawór obrotowy, powodujący bezciśnieniowe opróżnianie artykułu na zewnątrz odpylacza. Frakcje, jakie nie spadły od razu na dno filtra, są kierowane do rękawów filtracyjnych. Po przebrnięciu przez worki filtracyjne, świeże powietrze wchodzi do kanału wylotowego z odpylacza.\nNa głowie wszystkich modułów uważa się wentylator regeneracyjny, 1,1kW lub opcjonalnie 2,2kW, który umożliwia oczyszczanie worków, poprzez utworzenie strumienia powietrza o wstecznym kierunku przepływu, zgodnie z zainstalowaną sekwencją. Silnik wentylatora regeneracyjnego posiada hamulec, który zapobiega zwracaniu się wentylatora po zatrzymaniu, co pozwala maksymalizację skuteczności procesu czyszczenia i minimalizację poziomu hałasu. Głównie wentylator regeneracyjny jest położony dla pracy przy 50 Hz co stanowi pomyślne dla silnika 1,1kW. Można jednak zmaksymalizować wydajność wentylatorów czyszczących do 60 Hz co pozwalają opcjonalnie założone silniki 2,2kW. Worki filtracyjne w odpylaczu są oczyszczane w porządku jego funkcji (on-line) kiedy oraz po jego wyłączeniu (off-line).\n« Rozwoj 1 6 rocznego dziecka\nTlumaczenia techniczne studia»


Rostowski podniósł pensje. Nauczycielom - Serwis finansowy, wiadomości gospodarcze, giełda, waluty w Dziennik.pl dziennik.pl\n20.09.2010, 14:34 | Aktualizacja: 20.09.2010, 14:46\nRostowski podniósł pensje. Nauczycielom / Inne / MAKSYMILIAN RIGAMONTI\nPodwyżka wynagrodzeń dla nauczycieli ma nastąpić 1 września 2011 roku - zakłada opublikowany w poniedziałek przez resort finansów projekt ustawy okołobudżetowej na 2011 r. W projekcie zaproponowano przepis przejściowy, który ma regulować zasady podwyższania wynagrodzeń dla nauczycieli w 2011 r.\nRewelacyjna prognoza dla Polski przeczytaj »\nTagi: nauczyciele, pensje, budżet\nO dziesięć tysięcy nauczycieli za dużo w szkołach\njak zwykle najwierniejsi towarzysze i jak zwykle wyj...w kosmos\nnihil novi, jak zwykle z gęby polityków poszło śmierdzące szambo-bo tak nazywa się gęba co obiecuje a obietnic nie dotrzymuje, nauczyciele robimy zbiorowy pozew o oszustwo!!\nTeż zagłosujemy na Was ...KIEDYŚ\nWiększość tzw.dziennikarzy zachowują się jak zgraja wsiowych kundli obszczekując każdego pojawiającego się w ich zasięgu. Nie wiadomo tylko czy to skrajna głupota czy wyrafinowana bezinteresowna zawiść !!!