Simsonem na wieżę Eilffla-Jerzy Temolin 1986 | Enduro banda docenta\nSimsonem na wieżę Eilffla-Jerzy Temolin 1986\n23 października, 2016 28 października, 2018 Maciek Łempkowski\nRYSZARD GANCEWSKI, jak tylko pamięta, zawsze lubił motocykle. Jeszcze nie sięgał stopami do ziemi, siedząc na rodzimej „WSK„, którą „pożyczył” od siostry, a już jeździł po bezdrożach, leśnych duktach. Mieszkali na obrzeżach Ostródy, a gospodarstwo rodziców przylegało do toru motocrossowego. Kiedy zawodnicy ówczesnego Wawelu zjeżdżali z treningu, Ryszard wraz z kolegami, szaleli na piaszczystych muldach. Szybko zajeździł motocykl, który siostra agronom dostała w przydziale. Rozglądał się więc za nowym. Rodzice kupili starszemu bratu „MZ. Wacek rozbił się raz, drugi i dał sobie spokój. Ryszard mógł więc wyruszyć na rajd. Na razie turystyczny. Wygrał. Bardzo mu się spodobało stać na najwyższym podium. Po jedenastu latach startów Gancewski uważa, że najbardziej lubi startować w „sześciodniówkach”. To największa impreza motocyklowa w Europie. Nazywają ją olimpiadą motorową. Bywa trudna. Im trudniejsza, tym więcej emocji i wrażeń. Brał udział już w dziewięciu. Aż osiem razy ukończył tę imprezę. Niewielu jego kolegom udała się ta sztuka. Dojechać do mety jest już sporym wyczynem. A on może pochwalić się nawet sukcesami. Dwa lata temu w Holandii wraz z kolegami — Stanisławem Olszewskim z Olsztyna, Zbigniewem Przybyłą, Ryszardem Augustynem z Czerwionki oraz kolegami z Budowlanych Gdańsk Zbyszkiem Kłujszo i Krzysiem Serwinem wywalczyli srebrne medale. Wicemistrzostwo świata. W ubiegłym roku Ryszard zdobył tytuł wicemistrza Europy w rajdach Enduro. Ma kilkanaście tytułów mistrza Polski w motocrossie w swojej ulubionej klasie — 250 cm. Tytuły cieszą, to fakt mówi — ale praktycznie nic nie dają. Nie, nie chodzi mi o pieniądze, takie jakie otrzymują piłkarze, ale potrzebny jest sprzęt. Jesteśmy chyba jedynymi „wariatami”, którzy za zagraniczne diety kupują motocykle, które następnie rozbijamy na polskich torach. Moja „Suzuki” ma już cztery lata i niedługo się rozleci. Najnowszy model kosztuje 7 tysięcy marek. Poczekam do przyszłego roku, kiedy cena spadnie do 5 tysięcy. Teraz w naszej dyscyplinie utrzymują się jedynie ci jeźdźcy, którzy mają bogatych sponsorów, najlepiej nadzianych rodzi ców, tak jak Maciej Stańco, który w tym roku był najlepszy w kraju, ale ma dwa nowiutkie „Kawasaki”. Jak się z nim ścigać?\nWróćmy jednak do „sześciodniówki”. Tegoroczna, wrześniowa motocyklowa „corrida” była dziecinnie łatwa, chociaż chwil grozy nie brakowało. Trasa prowadziła tym razem malowniczymi drogami słonecznej Italii, w pobliżu miasta o dźwięcznej nazwie San Pellegrino. Polacy startowali w konkurencji World Trophy, a więc w rywalizacji zespołów sześcioosobowych. Ryszard Gancewski, kierowca fabryczny „Simsona” ścigał się z nr 34 w klasie 125 cm.\nPierwszy etap rozpoczął się punktualnie o godz. 7 rano. Na trasę ruszył Włoch Giuseppe Zorzi, niedługo po nim — Gancewski. Mieli do pokonania 282 km, a więc trzy pętle po 84 km z dwoma próbami crossowymi. Trasa niby łatwa, ale na zawodników czyhały przeróżne pułapki. Na jednej z prób, która nie wróżyła niespodzianek, nagle zaczęły się upadki. Padali także nasi, w tym Ryszard. Ale miałem szczęście powiedział na mecie.\nNa kamienistym podejściu złapałem „kapcia”. Nie było czasu na precyzyjne sterowanie motocyklom. Postanowiłem wiec zmienić oponę. Czy zdążę przed wyznaczonym limitem czasu? Udało się! Jednak tuż przed końcem na dole ujrzałem studzienkę” W ostatnie] chwil odbiłem. Zrobiło mi się czar przed oczami. Gdybym nie ominął przeszkody, byłoby po zawodach. Najgorsze, że zdyskwalifikowano by również zespół. Takie przepisy.\nDrugiego dnia lało jak z cebra. W polskiej ekipie radość. — Nareszcie dołoży my rywalom — cieszyli się przed wyruszeniem na trasę. Drogi górskie, ścieżyn ki, niektóre na wysokości ponad 2000 metrów, stały się niezwykle niebezpieczne i wręcz niemożliwe do przejechania. Błoto deszcz , śliskie skały to lubię mówi Ryszard Gancewski kiedy jest dramat wtedy impreza nabiera rumieńców pamięta się do końca życia na tym etapie leżało po kilka zawodników zsuwając się ze stromych zboczach zawodnicy zsuwali się w dół koziołkując po kilkadziesiąt metrów. Wielu nie mogło poradzić sobie na karkołomnych podejściach i zjazdach. Jadę po skalnej „półce” — wspomina Ryszard — szerokości, no powiedzmy na oko — 2—3 metry, a od przepaści „zabezpiecza” nas tasiemka szerokości 5 centymetrów w ładnych, efektownych kolorach. Gdybym nie siedział na motocyklu, to przykleiłbym się do ściany, zamknął oczy i czekał na ratunek. Tam, w tych włoskich górach przypomniałem sobie o grozie jaką przeżyłem na wieży Eiffela. Jechaliśmy windą, ze szkła, przezroczystą. Nie mogłem patrzeć ani w górą, ani na boki, a tym bardziej w dół. Byłem mokry jak mysz. Trzymałem się poręczy, z której wycisnąłem wszystkie „soki”. Boję się wysokości, to fakt, ale na moim „Simsonie” wjechałbym jak nic na tę cholerną wieżę. Na motocyklu niczego się nie lękam.\nTrzeciego dnia organizatorzy 61 „sześciodniówki” pogubili się dokumentnie. Powstał niezgorszy bałagan. Liczono na deszcz, a więc wydłużono czasy przejazdów, by makaroniarze nic nie stracili. A tu raniutko zaświeciło słońce i miast walki wokół miejscowości Monte Poieto, pojechaliśmy na… spacerek.Jak tak dalej pójdzie — pomyślałem wówczas — opinię o„sześciodniówce”,jako o morderczej imprezie, będzie trzeba włożyć między legendy. Oburzony był zwłaszcza nasz trener — Mirosław Malec, który uważa, że im gorsze warunki, tym lepiej. To, iż na drugim etapie połowa zawodników nie przyjechała w regulaminowym czasie nie powinno być przyczyną zakulisowych zmian regulaminowych. Trzeba umieć jeździć w każdych warunkach.\nOstatniego dnia odbył się cross. Zmora dla Polaków mających słaby sprzęt. Biało-czerwoni „sześciodniówkę” rozstrzygali podczas rajdu, kiedy było chłodno, mokro i ślisko. Cross rozegrano w niezwykle malowniczej scenerii wokół osady Foppolo. Ryszard tego dnia miał sporego pecha.Tuż po starcie i stromym podjeździe, następował kamienisty zakręt w prawo. Tam większość motocykli traciła przyczepność. Stało się to, co się stać musiało. Wystarczyło, iż jednego rajdowca postawiło w poprzek i od razu w tym miejscu powstawała ogromna sterta maszyn i ludzi. W tej zbiorowej kraksie wziął udział Gancewski. Na dodatek wyleciał z „siodła” to oznacza. Nikt nie sprzeda nam najlepszych motocykli, ani innego sprzętu. Najlepiej świadczy o tym nasz import popularnych , „CZ„. Otóż nasi przyjaciele z południa sprzedają nam taki szmelc, którego sami nie dopuszczają do zawodów… ze względów bezpieczeństwa. Przekonał się o tym Gancewski, kiedy wybrał się na imprezę zorganizowaną po tamtej stronie Tatr.\nRyszard Gancewski nie traci jednak humoru. Wspomina z sympatią włoską „sześciodniówkę”, gdzie oprócz kolegów z reprezentacji jechali dwaj koledzy z gdańskiego klubu — dwaj Zbyszkowie: Groth i Kłujszo. Wystąpili tym razem w charakterze „krasnoludków” lub jak zwą ich inaczej — „kogutków”.Jaka rola przypadła więc tak dziwnie określanym jeźdźcom. Stanowili oni „nielegalny” serwis. Otóż w rajdach Enduro wiele powinno się zmienić. Dość skostniałe przepisy, mało elastyczny regulamin otwierają drogę do nie zawsze uczciwych działań. Nie jest już tajemnicą jaką rolę spełniają owi „krasnoludkowe”, motocykliści jadący ślad w ślad za swoimi zawodnikami. Gdy nikt nie widzi, udzielają im pomocy, wymieniając czasem nawet cały motocykl, chociaż to niezgodne z regulaminem, tak jak niedopuszczalna jest jakakolwiek pomoc zawodnikom w ciągu owych sześciu ciężkich dni. Jednak kto jest bogatszy i ma więcej „krasnoludków” — ten wygrywa.\nW przyszłym roku „sześciodniówka” rozegrana zostanie w Polsce. Na drogach wokół Jeleniej Góry impreza będzie miała taki charakter, jaki mieć powinna. Żadnych łagodnych tras, żadnych ulg dla bogatych słabeuszy. Ryszard Gancewski i koledzy będą wówczas mieli szansę zniszczyć rywali podczas rajdu, bo na crossie nadal sprzęt będą mieli lepszy rywale.\n← Mistrz dwóch krajów Miroslav Hanáček- KAZIMIERZ RASZKA\nMotocrossowcy przenoszą się do Hali – 1988 →\nWpisz kod * 3 + = 8


Zakłady u bukmacherów jak można by to opisać?\nZakłady u bukmacherów - jak można by to opisać? Stawianie zakładów wzajemnych polega na określaniu czy zajdzie dane wydarzenie, zazwyczaj z życia sportowego aczkolwiek nie zawsze. Więc w zakładach internetowych znajduje się gracz, inaczej część obstawiająca zajście, a z innej buk - spółka, która potwierdza.\nCzas na zmiany, najwyższy czas na zdrowe oraz apetyczne posiłki, czas na EatFit Catering! Gdziekolwiek nie popatrzeć - wszędzie złote porady tłumaczące, jak wolno ekspresowo wrócić do upragnionej wagi. To przykre - w ferworze codziennych zajęć, mimo szczerych chęci wiele osób nie jest w stanie trzymać się reżimu diety, jaka pomoże dojść do wytęsknionej wagi oraz optymalnej diety. Catering Eat Fit jest tutaj ratunkiem, całkowitą odpowiedzią na poszukiwane rezultaty. EatFitCatering to wypróbowany.\nTransport kwiatowych kompozycji na terenie\nTransport kwiatowych kompozycji na terenie całego kraju Kwiaty okazują się cudownym podarunkiem dla każdej wybranej osoby na różne uroczystości. Jednakże wiele razy zdarza się, że nie mamy szansy na to, żeby pójść samemu do pobliskiej kwiaciarni i zakupić kwiatową kompozycję dla ukochanej osoby. Bez dwóch zdań świetnym rozwiązaniem może okazać się zakupienie kwiatów przez Internet. Z tej przyczyny strona Kwiaty Portal.\nBądź fit, jedz zdrowo i nie trać wolnego czasu – z EatFit Catering to się uda! Z każdego zakątka docierają do nas porady odnoszące się do strategii pozbycia się ponadprogramowych kilogramów. To smutne - w ferworze powszednich zajęć, mimo szczerych chęci wiele osób nie jest w stanie trzymać się reżimu diety, która pomoże dojść do wytęsknionej wagi oraz perfekcyjnej diety. Jest jednakże Eat Fit Catering, innymi słowy pełna odpowiedź.\nPobieranie piosenek z portalu Youtube czy będzie to do\nPobieranie piosenek z portalu Youtube - czy będzie to do zrobienia? Muzyki ze strony Youtube wszyscy słuchamy. W istocie nie korzystamy w dzisiejszych czasach z odtwarzaczy plików mp3, niewielu ludzi również przechowuje utwory muzyczne w pamięci swojego telefonu. Można mimo to rzec, że odtwarzanie utworów muzycznych w Internecie ma swoje wady.\nKwiatowe bukiety z transportem w każdym polskim\nKwiatowe bukiety z transportem w każdym polskim mieście Wiązanka kwiatowa jest doskonałym upominkiem dla wszystkich ludzi na rozmaite sytuacje. Ciągle jednak nie mamy sposobności, aby udać się osobiście do pobliskiej kwiaciarni i kupić kwiatowy bukiet dla kochanej osoby. Idealnym wyjściem będzie z całą pewnością zakupienie kwiatów na stronie internetowej. Z tej przyczyny też strona Kwiaty Portal daje szansę zamówienia bukietu drogą internetową. Serwis.\nDowożenie kompozycji kwiatowych we wszystkich polskich miastach\nDowożenie kompozycji kwiatowych we wszystkich polskich miastach Bukiet kwiatowy okazuje się idealnym prezentem dla wszystkich bliskich nam ludzi na różne uroczystości. Jednak ciągle zdarza się, iż brakuje nam szansy na to, żeby samodzielnie udać się do pobliskiej kwiaciarni i zakupić kompozycję kwiatową dla kochanego przez nas człowieka. Doskonałą metodą będzie bez dwóch zdań zamówienie kwiatów na stronie.\nW jaki sposób można określić zakłady w\nW jaki sposób można określić zakłady w internecie? Zawieranie zakładów wzajemnych to typowanie czy wybrane wydarzenie, najczęściej z dziedziny sportu ale nie zawsze, zajdzie. Tak więc w wzajemnych zakładach znajduje się typer, inaczej osoba typująca wynik, a z innej buk - podmiot, który zatwierdza zakład na wskazanych przez niego warunkach. Zazwyczaj typy.\nNadszedł czas na zmiany nadszedł czas na zdrowe i smakowite jedzenie\nNadszedł czas na zmiany, nadszedł czas na zdrowe i smakowite jedzenie, czas na EatFit Catering! Z każdego kącika docierają do nas rady odnoszące się do strategii pozbycia się zbędnych kilogramów. Prawdziwość jest taka, iż z powodu nadmiaru obowiązków, mało kto ma prawo sobie pozwolić na takie pilnowanie wagi i codziennego jadłospisu, aby ujrzeć rezultaty. EatFit Catering to kompleksowa odpowiedź dla wszystkich osób, które stają przed takim kłopotem każdego.\nPomoc doświadczonej osoby w zakresie prawa na pewno może okazać\nPomoc doświadczonej osoby w zakresie prawa na pewno może okazać się ważna, jeżeli możemy mieć do czynienia z regulacjami prawnymi dotyczącymi prawa karnego, cywilnego lub spadkowego. Adwokacka kancelaria to miejsce, w którym na pewno będziesz móc otrzymać odpowiednią pomoc. W tego typu miejscu uzyskamy różne kluczowe.


Podkategoria: Pomoc - strona 1 - SEO TRE 24\nUzależnienia - Ośrodek Mandala »\nLeczeniem problemu z alkoholem to nasze główne zadanie. Jesteśmy dumni z triumfów naszych pacjentów. Nasz Ośrodek to Ośrodek Uzależnień Mandala, mieści się on we Wrocławiu. Jesteśm ...\nFirma Scholl jest światowym liderem w produkcji kosmetyków przeznaczonych do pielęgnacji skóry stóp, który już od ponad stu lat cieszy się ogromnym zaufaniem Klientów. Na podanej s ...\nwyprysk skórny, warsztaty rozwoju osobistego, uzdrawianie duchowe, Blog o modzie, Warszawa, atopowe zapalenie skóry, terapia, męska szafa, odwyk, leczenie alkoholizmu, psychoterapia Częstochowa, dobry psycholog Częstochowa, uzależnienie, naszyjniki, alkoholizm


Opery i balety będą pokazywane w polskich kinach\n26.3.Warszawa (PAP) – Opera Mozarta „Wesele Figara” oraz balet Prokofiewa „Romeo i Julia” są w programie projektu „Cinemaestro”, w ramach którego w kinach w sześciu polskich miastach pokazywane będą opery i balety – nagrane wcześniej na żywo w Londynie.\nHonorowy patronat nad tym muzyczno-filmowym przedsięwzięciem objął Bogusław Kaczyński, muzykolog, ekspert w dziedzinie opery i operetki.\nPokazy oper i baletów będą organizowane od 27 marca do 26 czerwca w kinach sieci Cinema City w Warszawie (kina C.C. Arkadia i Mokotów), Łodzi (Manufaktura), Krakowie (Kazimierz), Poznaniu (Kinepolis), Bydgoszczy i Gdańsku (Krewetka).\nPubliczność obejrzy pięć widowisk. Będą to trzy opery – „Carmen” Georges’a Bizeta, „Wesele Figara” i „Don Giovanni” Wolfganga Amadeusza Mozarta – oraz dwa balety – „Romeo i Julia” Sergiusza Prokofiewa i „Śpiąca królewna” Piotra Czajkowskiego.\nWszystkie te widowiska zostały nagrane na żywo w Royal Opera House Covent Garden w Londynie. Nagrania te – jako filmy cyfrowe, opatrzone później polskimi tłumaczeniami – wykorzystają organizatorzy projektu „Cinemaestro”, sieć kin Cinema City.\n„Widzowie będą mogli obejrzeć najbardziej wysmakowane przedstawienia operowe bez konieczności wyjazdu do Londynu” – podkreślili organizatorzy.\nCykl projekcji zainauguruje w piątek uroczysty pokaz „Carmen” w warszawskim Cinema City Arkadia. (PAP)


Jodłowy olejek eteryczny Etja\nNaturalny olejek jodłowy otrzymywany jest z młodych pędów jodły pospolitej. Działa pobudzająco i odświeżająco na zmęczony umysł. Usuwa objawy zmęczenia, wyczerpania nerwowego i nerwobóle. Może pobudzić krążenie i ograniczyć nadmiernie wydzielanie potu. Dzięki właściwościom rozgrzewającym może łagodzić objawy reumatyzmu i artretyzmu.\nBezbarwny lub żółtawo - zielonkawy kolor\nNajlepiej komponuje się z olejkiem cedrowym, geraniowym, lawendowym, sandałowym, sosnowym i olejkami cytrusowymi.\n- Masaż we własnym zakresie (rozcieńczany w naturalnych pielęgnacyjnych olejach bazowych, np. jojoba);


Mit 1 – szczury są siedliskiem chorób\nPierwsze, co myślimy widząc dzikiego szczura, to że stanowią zagrożenie roznoszenia chorób zakaźnych. Do dzisiaj mówi się, że to właśnie te gryzonie były bezpośrednią przyczyną wybuchu epidemii dżumy na świecie. Zostało jednak udowodnione, że większą odpowiedzialność ponosiły wszy i pchły, które kąsają ludzi, a nie szczury. Oczywiście to nie zmienia faktu, że nadal mogą przenosić pasożyty, które są groźne również dla ludzi. Warto jednak mieć świadomość, że nie jest to na taką skalę, aby od razu wywołać epidemię.\nMit 2 – szczury są brudne i śmierdzą\nOwszem, na pierwszy rzut oka dziki szczur nie wygląda na zbyt zadbanego. Nie oznacza to jednak, że w ogóle nie dba o swoją higienę. Szczury potrafią pielęgnować swoje ciała nawet kilka razy dziennie. To, że często widzimy je brudne wynika przede wszystkim ze środowiska, w których żyją, np. śmietnikach czy kanałach. Muszą gdzieś mieszkać, a że tylko tam dostaną schronienie i pożywienie, to już nie ich wina.\nTo samo dotyczy ich zapachu. Domowe szczury naturalnie pachną niemalże perfumami – dzikie nie mają takiego luksusu, ze względu na to, gdzie żyją na co dzień.\nMit 3 – szczury są wszystkożerne\nWbrew pozorom, szczury nie zjadają wszystkiego, co mają pod nosem. Wręcz przeciwnie, są całkiem wybredne jeśli chodzi o ich dietę. Przez rozpoczęciem „posiłku” zawsze oddzielają te składniki, których nie lubią. Pilnują to, co jedzą, gdyż inaczej będą cierpieć na otyłość lub cukrzycę, które są dla nich śmiertelne. Ich dieta składa się przede wszystkim z owoców, warzyw, nasion, zbóż, orzechów oraz owadów i mniejszych zwierząt.\nMit 4 – szczury są niebezpieczne i agresywne\nNie musimy wpadać od razu w panikę gdy napotkamy na drodze szczura. Szczury nie są z natury agresywne i nie zaczną atakować, jeśli nie mają ku temu powodu. Jak każde zwierzę będzie się broniło, jeżeli poczuje zagrożenie i zostaną sprowokowane.\nSzczury nie mają dobrej renomy, w większości przypadków z kompletnie wymyślonych powodów. Nie zmienia to jednak faktu, że jeżeli zagości się jeden w naszym domu, należy się go pozbyć.\nArtykuł napisany we współpracy z firmą Cleanpest – deratyzacja Warszawa


Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2020-06-05\nJestem współwłaścicielem domu w pewnej miejscowości wraz ze swoją mamą. Ja mam 75% własności, a mama 25% własności. Mama mieszka w tym domu z konkubentem. Ja mieszkam i pracuję w Warszawie, u mamy bywam może 3 razy do roku. Dom jest w kiepskim stanie technicznym, wymaga remontów i inwestycji. Trzeba będzie zrobić dach, ogrodzenie, rozebrać budynek użytkowy na tyłach domu itp. Czy mama może zmusić mnie do tego, abym partycypował w kosztach remontu tego domu? Nie ukrywam, że nie mam na to kompletnie ochoty ani środków.\nPonoszenie kosztów związanych ze wspólną nieruchomością\nZ racji tego, ze jest Pan współwłaścicielem, ma Pan obowiązek ponosić koszty związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, zgodnie z udziałami we współwłasności.\nWedług art. 206 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem przez pozostałych współwłaścicieli. Oznacza to, że każdy współwłaściciel jest uprawniony do bezpośredniego posiadania całej rzeczy wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami, a granicą jego uprawnień są takie same uprawnienia pozostałych współwłaścicieli, przy czym uprawnienie to nie jest w żaden sposób uzależnione od wielkości udziału we współwłasności.\nNa zasadzie milczącej zgody mama korzysta z nieruchomości.\nRoszczenie o zwrot wydatków na remont domu\nRoszczenia dotyczące zwrotu nakładów i wydatków na części wspólne nieruchomości mają swoją podstawę w art. 207 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną. Przez wydatki rozumie się nakłady na rzecz: konieczne, użyteczne, a nawet zbytkowne, jeżeli przy zachowaniu reguł zarządu rzeczą wspólną uzgodniono takie wydatki. Najczęściej są to wydatki ponoszone w toku normalnej eksploatacji rzeczy, według zasad prawidłowej gospodarki, przy zgodzie większości współwłaścicieli (art. 201). Nie można jednak wykluczać wydatków nadzwyczajnych, przekraczających zakres zwykłego zarządu, podejmowanych za zgodą wszystkich współwłaścicieli (art. 199). Zgodnie ze stanowiskiem judykatury roszczenie współwłaściciela o zwrot nakładów dokonanych na wspólną nieruchomość ma obligacyjny charakter, powstaje i jest wymagalne z chwilą dokonania nakładu (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt III CZP 11/06). Jako żądanie o zasądzenie konkretnej sumy pieniężnej, niemające charakteru roszczeń okresowych, przedawnia się, stosownie do art. 118 k.c., z upływem 10 letniego terminu (por. motywy postanowienia Sądu Najwyższego, z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt III CSK 331/09).\nZgoda współwłaścicieli na remonty domu\nMama ma tylko 25% udziałów, a opisane przez Pana inwestycje jak rozbiórka czy wymiana dachu zasadniczo wymagają zgody współwłaścicieli.\nMama nie ma szansy uzyskać sądowej zgody – jeśli Pan nie zgodzi się na remonty w tym zakresie. I tu może ją Pan blokować. Pozostałe nakłady, nie przekraczające zakresu zwykłego zarządu, nie wymagające zgłoszenia do PINB czy pozwolenia na budowę – będą Pana obciążały.\nAle z drugiej strony musi Pan pamiętać, że Pan jako współwłaściciel ma obowiązek utrzymywać budynki w stanie nadającym się do użytku, z to wynika z przepisów prawa budowlanego.\nPINB może wydać nakaz wykonania określonych robót, a nawet ukarać Pana grzywną za naruszenie przepisów prawa budowlanego. Nie musi mieć Pan tam wilii, ale musi Pan trzymać budynek w stanie zgodnym z przepisami, niezagrażającym życiu lub zdrowiu – nie ruina.\nJeśli nie jest Pan związany i nie chce być w żaden sposób związany z nieruchomością, o której Pan pisze – powinien Pan wnioskować o zniesienie współwłasności. Albo ugodowo z mamą w sądzie albo u notariusza na mocy umowy.\nStosownie do treści art. 210 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. W myśl zaś art. 212 § 2 „rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego”.\nMama może spłacić Pana w ratach albo sąd zleci sprzedaż nieruchomości – co Panu odradzam, bo komornik sprzeda ją za 75% wartości, weźmie 5% kosztów, a Panu zostanie o wiele mniej, niż liczyłby Pan.\nProszę spróbować porozumieć się z mamą co do zniesienia współwłasności, ewentualnie wnosić sprawę do sądu.\nJestem współwłaścicielem działki budowlanej, chciałabym znieść współwłasność w ten sposób, że nastąpiłby fizyczny podział działki na dwie...\nWraz z sąsiadem mamy wspólną drogę dojazdową do naszych działek. Chciałbym utwardzić tę drogę, położyć odpowiednią kostkę – w pełni...


#AXA – Dumni z ubezpieczeń\nGrupa Axa zawarła umowę z Uniqą na sprzedaż swojej działalności w Polsce, Czechach i na Słowacji. Zgodnie z warunkami, Axa sprzeda 100% swojego biznesu majątkowego, życiowego i oszczędnościowego oraz emerytalnego za 1 mld euro.\nTym samym Uniqa zostanie piątym największym ubezpieczycielem w Polsce i Czechach, a czwartym na Słowacji…\nAGENT i sprzedaż AXY\nAż 5 ubezpieczycieli wyraziło zainteresowanie zakupem polskiej Axy (plus operacje Axy w Czechach i na Słowacji). To, czy do transakcji w ogóle dojdzie, oraz kto wygra, będzie miało duże znaczenie dla całego polskiego rynku ubezpieczeń. W tym dla agentów i ich przyszłości…\n– sytuację „po Axie” analizuje #dumnyzubezpieczeń Marcin Z. Broda\nUbezpieczenia są fascynujące!\nWymagają jednak konkretnej wiedzy, sporego wyczucia i dużej pokory. W mojej opinii są trudniejsze od bankowości\n– mówi Artur Maliszewski, prezes Axy.


U2 przygotował dla swoich fanów prawdziwą niespodziankę i udostępnił najnowszy album "Songs of Innocence" za darmo w serwisie iTunes.\nWcześniejsze informacje o pierwszym od pięciu lat albumie Irlandczyków zawierały przede wszystkim spekulacje. Zespołowi udało się utrzymać szczegóły w tajemnicy aż do wczoraj, kiedy zapowiedziano, że "Songs of Innocence" będzie dostępny za darmo dla wszystkich użytkowników kont na iTunes w 119 krajach. Fizyczne egzemplarze trzynastego krążka w karierze U2 trafią do sklepów 14 października nakładem Interscope Records.\n"Od samego początku chcieliśmy dotrzeć z muzyką U2 do jak najszerszego grona słuchaczy - w końcu nawiązuje do tego nasza nazwa. Dlatego dziś wydarzyło się dla nas coś bardzo ważnego, najbardziej osobisty album, jaki kiedykolwiek napisaliśmy będzie dostępny dla 500 milionów osób jedynie za naciśnięciem klawisza. Gdyby tylko komponowanie było takie proste" - skomentował Bono.\nNa "Songs of Innocence" znalazło się 11 utworów. Wersja deluxe zostanie wzbogacona o akustyczne wersje niektórych kompozycji z płyty i dodatkowe kawałki.\nWszyscy, którzy jeszcze nie posiadają konta na iTunes również otrzymają dostęp do "Songs of Innocence", jeśli tylko zarejestrują się w serwisie w ciągu najbliższych pięciu tygodni.\nBonusy wersji Deluxe:


3 najważniejsze fakty, które musisz wiedzieć o nordic walking : Relaksologia.pl\nNordic walking najprościej mówiąc jest sportem oraz przyjemną formą wypoczynku w jednym. Polega on na marszu ze specjalnie do tego przystosowanymi kijkami. Sport ten pomimo niedawno uzyskanej popularności do najmłodszych nie należy ponieważ datuje się go na lata dwudzieste XX wieku. Wtedy była to forma treningu dla narciarzy biegowych. W chwili obecnej nordic walking trenować może każdy, a poziomy aktywności dzieli się na zdrowotny, fitness oraz sportowy.\nW trakcie uprawiania nordic walking zaangażowane do wysiłku są prawie wszystkie mięśnie ludzkiego ciała. Pracują one w nieco inny sposób niż podczas zwykłego marszu. Największą różnicę zauważyć można przy pracy ramion. Pracuję one naprawdę intensywnie w związku z czym stają się mocniejsze i bardziej wytrzymałe. Ponadto nordic walking pozwala spalać więcej kalorii niż podczas zwykłego chodzenia. Jak się okazuje, można go uznać za skuteczną formę odchudzania.\nCechą charakterystyczną nordic walking jest to, że do jego uprawiania nie potrzeba dużych nakładów finansowych. Dowolność stroju w którym ćwiczymy sprawia, że właściwie jedynym niezbędnym wydatkiem są specjalne kije. W chwili obecnej są one bardzo popularne i dostępne w każdym szanującym się sklepie ze sprzętem sportowym. Ich ceny wahają się od 30 do 50 złotych. Kije do nordic walking są bardzo ważne ponieważ odciążają stawy i pozwalają na poprawne i równe wykonywanie marszu. Chodzić z kijkami można praktycznie po każdym miejscu na ziemi od morza na górach kończąc. Przy wyborze kijków szczególną uwagę należy zwrócić na jakość materiałów z jakich są one wykonane. Bardzo ważne są również ciężar, uchwyty i długość. Jeżeli chodzi o ostatnią cechę to odpowiednią dla nas długość kijków wyznaczamy w oparciu o jeden prosty wzór: Nasz wzrost * 0,68 = długość kijków.\nZobacz kije do nordic walking oraz sprzęt do nordic walking.\nZapraszam do zapoznania się z filmem instruktażowym prezentującym podstawowe zasady oraz techniki nordic walking\nnordic walking,#;kijki,#;nordic,#;walking,#;maszerowanie z kijkami,#;finlandia,#;ruch,#;sport,#;marsz\n< Wyjątkowyprezent.pl - sklep z przeżyciami\nGiro, Uvex i Rossignol na prezent dla narciarza >


Duchowy mózg Neuronaukowa argumentacja za istnieniem duszy, Autor: Mario Beauregard, Denyse O'Leary, Wydawnictwo WAM\nDuchowy mózg Neuronaukowa argumentacja za istnieniem duszy 89.00zł\nTytuł: Duchowy mózg Neuronaukowa argumentacja za istnieniem duszy\nAutor: Mario Beauregard, Denyse O'Leary\nDogłębna krytyka tendencji do odrzucania religijnych doświadczeń jako mózgowych artefaktów, patologii lub ewolucyjnego dziwactwa..\nMaterialistyczna neuronauka próbuje dowieść, że umysł jest iluzorycznym wytworem pracy mózgu, wolna wola nie istnieje, a tryumf ducha nad materią to złudzenie. Rozwój genetyki i neuronauki stanowi zachętę do poszukiwania "Bożego genu" lub też "Bożego przełącznika" w mózgu człowieka. I choć podobne dociekania ocierają się o absurd, a rezultaty badań uniemożliwiają postawienie sensownych hipotez dotyczących duchowych przeżyć, grono zwolenników materialistycznej wizji świata stale się poszerza.\nDla Beauregarda i O'Leary umysł jest czymś odmiennym od mózgu i może on oddziaływać na mózg jako przyczyna niematerialna. Także myśli i uczucia nie dają się wyjaśnić wyłącznie jako zjawiska fizyczne. W materialistycznej filozofii nie ma miejsca na transcendencję.\nTymczasem dążenie do kontaktu z Bogiem jest jedną z najbardziej podstawowych potrzeb człowieka. Osoby zanurzające się w świat duchowy nawiązują kontakt z zewnętrzną rzeczywistością, a ich przeżycia są prawdziwe, na co autorzy dostarczają naukowych dowodów.\nTa fascynująca książka napisana jest prostym i żywym językiem. Nie jest przeładowana terminologią naukową, a przytaczane argumenty są poparte wynikami badań. Liczne, dobrze dobrane cytaty z dzieł wielkich mistrzów duchowych oraz wypowiedzi ludzi świata nauki uatrakcyjniają lekturę. Autorzy zachęcają, aby do przedstawionych kwestii czytelnicy podeszli z otwartymi umysłami. W nauce skończył się bowiem czas dogmatów, a nadszedł czas eksploracji.\nMario Beauregard jest neuronaukowcem, zajmuje się neurobiologią doświadczenia mistycznego. Denyse O'Leary jest dziennikarką, pisze o związkach nauki, religii i wiary.\nDuchowy mózg Neuronaukowa argumentacja za istnieniem duszy\nKlienci, którzy kupili „Duchowy mózg Neuronaukowa argumentacja za istnieniem duszy”, kupili także:\nUkłady oczyszczania spalin i pokładowe systemy diagnostyczne samochodów, Jarosław Kałużny, Wydawnictwo WKiŁ\nTworzenie architektury oprogramowania, Christine Hofmeister, Robert Nord, Dilip Soni, Wydawnictwo WNT\nTeoria mnogości, Aleksander Błaszczyk, Sławomir Turek, Wydawnictwo Naukowe PWN\nWstrętne kobiety Jak nie pozwolić im się dłużej ranić bez zniżania się do ich poziomu, Jay Carter, Wydawnictwo Sensus\nInDesign Projekty z klasą, Robin Williams, Wydawnictwo HELION


Sztuczna inteligencja w Call Center – Forum Przedsiębiorczości w Dzienniku Gazecie Prawnej\nAktualne rozwiązania, które są dostępne dzięki sztucznej inteligencji, mają zapewnić coraz lepszą jakość w obsłudze klienta. Są one wprowadzane do polskich firm, ponieważ optymalizują zarówno koszty, jak i czas pracy zatrudnionych konsultantów call center.\nInnowacyjne rozwiązania to przede wszystkim szansa na rozwój i nowe możliwości. Według specjalistów firmy Gartner, która specjalizuje się w zagadnieniach związanych z wykorzystywaniem nowych technologii, sztuczna inteligencja i jej wykorzystanie w ciągu najbliższych 3 lat rozwinie się i wzrośnie nawet pięciokrotnie. Zainteresowanie tą nowością jest coraz większe wśród polskich przedsiębiorców. Na ten moment aż 91% dobrze znanych firm wdraża systemy oparte na sztucznej inteligencji.\nDialer predyktywny jest jednym z narzędzi najbardziej cenionych, opartym o algorytmy sztucznej inteligencji. To zaawansowany sposób zautomatyzowanego wybierania połączeń, który skraca maksymalnie czas oczekiwania konsultanta, bo aż do mniej niż 5 sekund i dzięki temu zaoszczędza ok. 15-20 sekund na minutę. Ten zabieg przynosi wyraźne efekty dla call center niezależnie od wielkości korporacji. Narzędzie to funkcjonuje dzięki wykorzystaniu algorytmów uczenia się. Potrzebna jest analiza milionów zdarzeń telekomunikacyjnych, które umożliwiają określanie prawdopodobieństwa dodzwonienia się do danej osoby. Dialery zmniejszają liczbę dropów o 20%, a skuteczność dodzwonienia się wzrasta do 50%.\nautomatyzacja, call center, dialer predyktywny, innowacje, sztuczna inteligencja


Horror: „Syndrom Pinocchia” (1996)\nTampa na Florydzie. Vincent Gotto zostaje skazany za zabójstwo swojego kilkuletniego syna, ale opinia publiczna jest przekonana, że odpowiada też za śmierć paru innych dzieci. Jego obrońca, prawniczka z urzędu Jennifer Garrick, jako jedyna nie wierzy, że jej klient jest seryjnym zabójcą. Zakłada, że Gotto kogoś kryje, ale nie potrafi wyjaśnić, dlaczego miałby to robić. Jednym z dowodów w sprawie jest drewniana marionetka wyobrażająca Pinokia, którą Vincent Gotto swego czasu wystrugał dla syna. Traf chce, że zabawka trafia w ręce ośmioletniej córki Jennifer, Zoe, która od rozwodu rodziców uczęszcza na terapię psychologiczną. Dziewczynka szybko przywiązuje się do Pinokia. Traktuje lalkę jak żywą istotę, najlepszego przyjaciela, z którym zawsze może porozmawiać i się pobawić. Zdaje sobie jednak sprawę z tego, że Pinokio bywa bardzo niegrzeczny. Niebezpieczny. Zoe stara się skłonić go do zmiany zachowania, ale uparta lalka ani myśli rezygnować ze swojej krwawej działalności.\n„Syndrom Pinocchia” (oryg. „Pinocchio's Revenge”, znany też jako po prostu „Pinocchio”) to mieszanka slashera i dreszczowca psychologicznego w reżyserii i na podstawie scenariusza Kevina Tenneya, twórcy między innymi „Diabelskiej planszy” (1986), „Nocy demonów” (1988) i „Zemsty czarownika” (1989). Choć Tenney był zadowolony z ostatecznego kształtu „Syndromu Pinocchia”, przyznał, że nigdy nie napisałby tego scenariusza, gdyby nie dostał na niego zlecenia. Firma Trimark Pictures zażyczyła sobie czegoś w stylu „Laleczki Chucky” Toma Hollanda i „Karła” Marka Jonesa, a Tenney uznał, że warto odnieść się też do „Magii” Richarda Attenborougha. „To prawda, to [„Syndrom Pinocchcia”] nie Magia, ale w końcu nie miałem Anthony'ego Hopkinsa, prawda?” - stwierdził w jednym z wywiadów, dodając jednak, że uważa, iż udało mu się znaleźć kompromis między wymaganiami dystrybutora i swoimi ciągotami. Jednego tylko nie może przeboleć – zmiany tytułu dokonanej przez dystrybutora. Kevin Tenney nazwał ten projekt „The Pinocchio Syndrome”, ale firma Trimark Pictures przemianowała go na „Pinocchio's Revenge”. Reżyser i scenarzysta przedmiotowego obrazu żartuje sobie, że w poprzednim życiu musiał obrazić Walta Disneya, a zmiana tytułu jego wersji „Pinokia” to jego kara.\nLaki, lalki, straszne lalki. Tym razem padło na Pinokia, niegrzecznego drewnianego pajacyka stworzonego przez pisarza Carla Collodiego (powieść dla dzieci, która pierwotnie wychodziła w odcinkach w latach 1881-1883), ale obecnie bardziej znana w interpretacji stajni Walta Disneya. „Pinokio” w wydaniu Kevina Tenneya to coś zupełnie innego. Żadna tam bajka dla (nie)grzecznych dzieci o pajacyku, który marzył o staniu się prawdziwym chłopcem, tylko opowieść z dreszczykiem o ośmioletniej dziewczynce, która w swoim przekonaniu na przyjaciela wybrała sobie zabójcę w postaci drewnianej marionetki. Moim zdaniem największą siłą „Syndromu Pinocchia” (dlaczego nie „Syndrom Pinokia”?) jest zabieg, który Tenney najpewniej podpatrzył w „Magii” Richarda Attenborougha, przy czym wyraźniej go zaznaczył. Niby wszystko jest oczywiste, ale po bliższym przyjrzeniu, można zacząć się zastanawiać. Tym razem widz „zostanie zaprogramowany” na rzecz o morderczej lalce, nie zaś o mocno zaburzonej ludzkiej istocie, która za swoje zbrodnie obwinia Bogu ducha winną zabawkę. Czyli poniekąd od „Magii” w „Laleczkę Chucky” Toma Hollanda. Nowa właścicielka podejrzanej lalki, ośmioletnia Zoe Garrick, co prawda znalazła się w kręgu podejrzeń niektórych dorosłych, ale Tenney dba o to, by widz patrzył na Zoe, jak na Andy'ego Barclaya (Holland wprawdzie dążył do czegoś innego, ale cóż... niezbyt się do tego przyłożył) – kolejną ofiarę ożywionej lalki. Innymi słowy odbiorca ma twardo opowiadać się po stronie dziewczynki, ale tylko do czasu. I jego wątpliwości nie ominą, i on wkrótce zacznie się zastanawiać, czy aby „nie udzieliło mu się szaleństwo” jedynego dziecka Jennifer Garrick, przekonująco wykreowanej przez Rosalind Allen, czego niestety nie mogę już powiedzieć o kreacji małej Brittany Alyse Smith (Zoe). Wypada jednak wspomnieć, że Kevin Tenney był zachwycony rezultatem pracy tej ostatniej, z którą swoją drogą zaskakująco, zważywszy na jej wiek, dobrze mu się współpracowało (prawdziwa profesjonalistka). Wracając do fabuły. Film otwiera zatrzymanie, na gorącym uczynku, mężczyzny, który prawdopodobnie pozbawił życia kilkoro dzieci, w tym swojego rodzonego syna. Z braku dowodów prokuratura ograniczyła akt oskarżenia do jednego zabójstwa: zabójstwa jego nieletniego syna. Obronę (z urzędu) tego człowieka powierzono Jennifer Garrick, która po zbadaniu sprawy nabrała przekonania, że jej klient z jakiegoś sobie tylko znanego powodu, próbuje wziąć na siebie winę także za zbrodnie dokonane przez kogoś innego. Dlaczego to robi? Może dlatego, że jego los i tak jest już przesądzony, a opowiadanie o zabójczej lalce raczej mu nie pomoże? Wręcz przeciwnie: ludzie zapamiętają go jako bredzącego wariata, czego zdecydowanie wolałby uniknąć. Nie ma za to ochoty przedłużać swojego życia na tym padole. W przeciwieństwie do Jennifer, nie chce zawalczyć o łagodniejszy wymiar kary. Woli krzesło elektryczne, bo czuje, że teraz, po stracie jedynego dziecka, nie ma już po co żyć. Syna, którego własnoręcznie zabił i nie wygląda na to, aby tego żałował. Kochał go, ale nie żałuje, że z powodzeniem targnął się na jego życie... Zastanawiająca rzecz, którą zgłębimy niejako z perspektywy innej rodziny. Rodziny, która przyjęła pod swój dach ulubioną zabawkę chłopca zamordowanego przez swojego rodziciela. Drewnianą marionetkę, którą ostatni klient Jennifer Garrick swego czasu wystrugał dla swojego jedynego dziecka i w jej przekonaniu (w którym jest osamotniona) jego jedynej śmiertelnej ofiary.\nGrzeczne lata 90-te XX wieku (generalizacja). Gdyby „Syndrom Pinocchia” powstał w poprzedniej dekadzie, gdyby Kevin Tenney - przypomnijmy twórca dość makabrycznej „Nocy demonów” - nakręcił ten obraz zaledwie parę lat wcześniej, to prawdopodobnie znacznie zyskałby on na jakości. To znaczy, przynajmniej w oczach tych jego odbiorców, którzy oczekiwali czegoś deczko mocniejszego. „Syndrom Pinocchia” utrzymano w klimacie, który może nasuwać niepożądane skojarzenia z kinem familijnym. Co prawda kolorystyka jest odrobinkę przymglona, przyblakła, ale nie jest to jeszcze ta szarości, jakiej można oczekiwać od tego rodzaju opowieści. Mrok też jest raczej bezpieczny: niedostatecznie lepki, niebudzący podskórnego niepokoju, niewprawiający w silniejszy dyskomfort emocjonalny. A i napięcie narasta dosyć niemrawo. Również w scenach, które niewątpliwie miały służyć przede wszystkim potęgowaniu niewygodnych emocji, wzmacnianiu poczucia nieuchronnie zbliżającego się śmiertelnego zagrożenia – coś złego się tu zakrada, coś ruszyło na polowanie i tym czymś najprawdopodobniej jest drewniana marionetka, nieplanowany prezent urodzinowy. Zoe Garrick od rozwodu rodziców, od odejścia ojca, który jednak niestrudzenia zabiega o kontakty z córką – Jennifer też zależy na tym, żeby Zoe miała jak najlepsze relacje z ojcem, ale dziewczynka nie chce z nim rozmawiać, ponieważ obwinia go za rozpad ich małej rodziny – zmaga się z koszmarami sennymi, a jej terapeuta na dodatek podejrzewa, że są w niej spore pokłady wściekłości, dla której może nie znaleźć bezpiecznego ujścia. Mężczyzna ma powody sądzić, że dziewczynka jest skłonna do agresywnych zachowań. Niedługo po pojawianiu się niezbyt przyjemnej, a powiedziałabym nawet, że dość upiornie wyglądającej lalki (w kinie grozy to taki zwyczaj: dawać dziecku straszną zabawkę, chociaż... w tym przypadku dziewczynka raczej sama ją sobie sprezentowała), zaczynają ziszczać się obawy psychologa Zoe. W każdym razie on wydaje się być pewien, że wypadki, do jakich dochodzi w otoczeniu jego małej pacjentki, tak naprawdę są powodowane przez nią samą. Jennifer odrzuca taką możliwości – właściwie reaguje oburzeniem na te potworne oskarżenia wysnuwane przez „przemądrzałego doktorka”. Jennifer nie tyle święcie wierzy, ile chce wierzyć, że jej córka nie ponosi winy za te wszystkie (aż dwa) nie tak znowu krwawe zdarzenia, do jakich doszło niedługo po jej ósmych urodzinach. Niedługo? No, powiedzmy, że trochę cierpliwości Kevin Tenney od nas wymaga. Fabuła rozwija się nieśpiesznie, intryga zagęszcza się w mało slasherowym stylu. Pierwszym partiom „Syndromu Pinocchia”, Tenney w moim poczuciu nadał bardziej formę thrillera psychologicznego. W ten gatunek, uważam, celował częściej – a może po prostu tak mu się niechcący trafiło – podczas przeprowadzania nas przez pierwszy etap niezwykłej przyjaźni dziecka z nową zabawką. Jedyny taki egzemplarz na całym świecie. Marionetka wystrugana przez mężczyznę, który później dopuścił się przynajmniej jednej odrażającej zbrodni. Wystrugana z myślą o jego jedynym dziecku. Ale o jej wyjątkowości świadczy przede wszystkim jej niespotykana żywotność. To żyje! I zabija. Każdego, kto w jakiś sposób się jej naraził. Jej albo jej młodziutkiej przyjaciółce. Zoe tego nie chce. Więcej: próbuje przemówić niegrzecznej lalce do rozumu. Zresocjalizować gagatka i jednocześnie dochować sekretu, który jej powierzył. To ostatnie nie najlepiej jej wprawdzie wychodzi, ale Pinokio nie zawraca sobie tym zbytnio głowy. Bo kto da wiarę opowieściom dziecka o chodzącej samopas i mówiącej lalce? Sytuacja wprost wymarzona dla siewcy śmierci. Charles Lee Ray najwyraźniej nie przemyślał tego zbyt dobrze. Jeśli czujesz nieodpartą potrzebą zabijania, jeśli masz zamiar zaspokajać swój morderczy apetyt, mieć pełną swobodę działania, to lepiej być lalką niż człowiekiem. To uśmiech losu, a nie przekleństwo, panie Lee Ray. I Pinokio zdaje się to rozumieć. To nie Disney. Nic nie wskazuje na to, by ten Pinokio marzył o zastąpieniu swojej drewnianej powłoki powłoką cielesną. O zostaniu prawdziwym chłopcem. Albo mężczyzną, bo lalka, która ma szansę przyprawić o szybsze bicie serca przynajmniej (przynajmniej!) osoby dotknięte pediofobią, nie ma mentalności dziecka. Widać, że nasz Pinokio swoje już przeżył, a teraz okrutnie manipuluje ośmiolatką, dla której ta przyjaźń jest wybawieniem od straszliwej samotności. Najwięcej wolnego czasu Zoe spędza ze swoją młodą opiekunką, Sophią (przyzwoity występ Candace McKenzie), która pomaga też Jennifer w prowadzeniu gospodarstwa domowego. A od kiedy matka Zoe porzuciła prywatną praktykę adwokacką i przeszła do sektora publicznego, dziewczynka nie narzeka też na brak kontaktu z matką. Zdecydowanie częściej ją widuje. Ale choć Zoe temu zaprzecza, brakuje jej ojca. Całkiem możliwe, że nawet sobie tego nie uświadamia, że ta naturalna przecież potrzeba została w pewnym sensie zepchnięta do podświadomości, stłumiona przez dziecko, które zawiodło się na swoim rodzicu. Zoe nie ma też przyjaciół wśród swoich rówieśników. Tylko szkolne, bardzo luźne, znajomości. Nic więc dziwnego, że kiedy wreszcie odnajduje tę upragnioną, wytęsknioną przyjaźń, nie chce z niej rezygnować nawet wtedy, gdy ma już pewność, że jej wierny kompan stanowi zagrożenie dla innych. „Syndrom Pinocchia” to taki dziwny produkt, w którym „maniera telewizyjna” (technika przypominająca ugrzecznione filmy kręcone w XX wieku na potrzeby małego ekrany, ale w sumie można też pomyśleć o utrzymanych w lżejszej tonacji horrorach, nakręconych niewielkim kosztem z myślą o szerzej zakrojonej dystrybucji) miesza się z pewnym wysublimowaniem. Te przenikające, nakładające się na siebie obrazy na tle głowy przeklętej lalki (szczególnie uwypuklono nieruchome, puste spojrzenie, jej zimno-niebieskie martwe oczy). To pomysłowe, dobrze pomyślane, prowadzenie kamery w trakcie wybranych wędrówek małego, zabójczego stworzenia: efektowne, acz niezbyt mocno trzymające w napięciu, ujęcia subiektywne. A zakończenie, mmm. To dopiero COŚ. To dopiero finał! Tylko... po co ten epilog?\nThriller psychologiczny i slasher w jednym. Najpierw bardziej dreszczowiec, potem już bardziej horror z nurtu slash. W delikatniejszym wydaniu, ale jednak. „Syndom Pinocchia” Kevina Tenneya to jedna z mniej znanych opowieści o niedobrej lalce. Produkt zapomniany, ignorowany, niekochany. Taka sierotka, która, moim zdaniem, nie może się równać z „Magią” Richarda Attenborougha, ale czy tak daleko jej do nieśmiertelnej, ponadczasowej, hitowej „Laleczki Chucky” Toma Hollanda? No nie wiem. „Syndrom Pinocchia” na pewno lepiej się kończy. Są też u Tenneya techniczne, wręcz artystyczne smaczki, jakich nie zobaczymy w podejściu Hollanda do motywu zabójczej lalki. Ale za to znajdziemy tam więcej mroku, zręczniejszą żonglerkę napięciem i nie zapominajmy, barwniejszy czarny charakter. Co nie znaczy, że Tenneyowsi Pinokio jest zły. To znaczy jest zły, ale w innym sensie. To na wskroś zepsute drewniane chłopaczysko, które w horrorze wyglądem może się szczycić. A że jego działalność nie jest jakoś szczególnie makabryczna, że „Syndrom Pinocchia” pod tym kątem znacznie odstaje od „Nocy demonów”, opus magnum Kevina Tenneya... „Laleczka Chucky” też krwią obficie nie spływa i jakoś ciągle utrzymuje się na powierzchni (tak, tak, duże niedopowiedzenie, zważywszy na jej ogromną, praktycznie niesłabnącą popularność). Więc i tej mało krwistej horrorowej „siekaninie” wypada dać szansę. Nie skreślać z góry, zwłaszcza, że to taki, powiedzmy, ambitniejszy slasherek. Takie bardziej psychologiczne podejście do tematu... lilipuciego zabójcy.


Forum Detroit / Sekretarek(ka)\n#1 03.30.2014 22:17:31\n#2 03.30.2014 22:21:24\n#3 03.30.2014 22:22:45\n#4 03.30.2014 22:24:13\n#5 03.30.2014 22:25:32\n#6 03.30.2014 22:27:03\n#7 03.30.2014 22:32:03\n#8 03.31.2014 16:35:32\nCiekawym co tak temat sekretarek stał się popularny na naszym terenie ?????\n#9 03.31.2014 20:36:58\nTeren mały, więc zainteresowanie duże\nDzień sekretarki prezesa, przepraszam prezydenta...\n#10 03.31.2014 20:47:56\nFirma poszukuje młodej sekretarki z umiejętnością pracy na komputerze... stole, krześle i wszędzie, gdzie nadarzy się okazja.\nPrezes przyjmuje do pracy nową sekretarkę:\nPrezesie kocha się z sekretarką. Sekretarka lekko speszona:\n- Prezesie, może drzwi zamkniemy? Całe biuro patrzy...\n- Nie! Jak zamkniemy, to pomyślą, że wódkę pijemy.\nPrezes nazywał sekretarkę "swoim Słoneczkiem".\nSam przy niej promieniał. Aż któregoś dnia spochmurniał.\nSekretarka do prezesa:\n- Nie chciałabym naciskać, ale jak nie dostanę podwyżki, to będę zmuszona opublikować pamiętniki.\nRozmawia dwóch prezesów:\n- Prezes przyjmuje?\n#11 03.31.2014 20:51:42\nnie moglem tego pominąć...\nW dowód przyjaźni Obama z Putinem zamienili się sekretarkami. Po jakimś czasie sekretarka Obamy telefonuje do niego z Rosji.\n- Szefie, ja tutaj nie wytrzymam. Kazano mi związać włosy, założyć stanik i podłużyć spódnicę.\n#12 04.01.2014 10:12:15\nNowy dyrektor przejmuje obowiązki od swojego poprzednika i pyta go:\n- Powiedz, jaka jest ta Twoja sekretarka?\n- Taka jak każda, no co Ci mam powiedzieć?\nPada następne pytanie:\n- No, ale coś bliższego możesz o niej powiedzieć?\n- Jeżeli chodzi o fachowość, to dupa, lecz jako "dupa" to fachowiec\n- Będziemy mieli dziecko!'''\n- A czy to moja wina? Niech idzie do seksuologa\n#13 04.01.2014 15:28:41\nA Seba tak też potrafi?\n#14 04.01.2014 15:36:13\n#15 04.01.2014 15:36:37\nA komu ta druga filiżanka?\n#16 04.01.2014 15:37:22\n#17 04.01.2014 15:39:42\nA czy tam maja "temperówkę"?\n#18 07.07.2015 12:10:49\nSzkoda, że ja u siebie w robocie nie mam takiej sekretarki..Podobno dobra sekretarka w jakiejś dużej firmie potrafi tyle zarobić, że to się w głowie nie mieści. Ale co trzeba mieć na to stanowisko ? Przede wszystkim miłą aparycję i przede wszystkim na to stanowisko trzeba mieć znajomosći.\n#19 07.22.2015 12:10:50\nNiby tak... ale jak chcesz być sekretarką/sekretarkiem w porządnej firmie to miła aparycja i znajomości mogą nie wystarczyć, bo konieczny jest jeszcze perfekcyjnie opanowany język obcy, umiejętność zrobienia wszystkiego - dosłownie wszystkiego na komputerze, masa cierpliwości dla szefa, pracowników i klientów... bycie sekretarką fajnie wygląda w skeczach, kawałach, a w realu różnie bywa


Rafal - Audi A4 Klub Polska\nRafal started following Dolna osłona silnika i skrzyni biegów (nr części), Jaki interfejs diagnostyczny kupić do naszych A4 ? Czytać 1 Post !, A4 B8 CAHA wymiana oleju w skrzyni manualnej and and 1 other January 21\nRafal replied to jordan233's topic in VAG diagnosis\nWitam, mam pytanie czy warto to kupić? Ewentualnie czy polecacie coś innego. Chodzi o odczytywanie błędów, kasowanie itd. OBD ELEVEN INTERFEJS do VOLKSWAGEN SKODA AUDI SEAT 7785137191 - Allegro.pl ALLEGRO.PL Kup teraz na Allegro.pl za 205 zł - OBD ELEVEN INTERFEJS do VOLKSWAGEN SKODA AUDI SEAT (7785137191). Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Programowi Ochrony Kupujących!\nRafal replied to krecikj5's topic in Multimedia, computers, games, hi-fi, TV, photo, Telephony, Internet, gadgets\nJak wypadł pierwszy test?\nWitam, poszukuję jakiejś sensownej kamerki do auta. Fajnie jakby miała tryb parkingowy i żeby na filmikach nagranych w nocy było coś widać. Budżet powiedzmy ok. 500 zł. Macie coś godnego polecenia?\nRafal replied to Kozak677's topic in A4 B8\nIle płaciliście za oryginalny termostat (z ASO)?\nA4 B8 CAHA wymiana oleju w skrzyni manualnej\nRafal posted a topic in A4 B8\nHej, stoję przed dylematem, czy wymienić olej w skrzyni (delikatnie ciężej niż wcześniej wchodzą biegi, więc zastanawiam się nad wymianą oleju i poduszki), czy też nie. Jeśli wymienić to, z tego co wyczytałem najlepiej zalać Ravenol MTF-2, tylko który, bo patrząc np. na allegro są dosyć znaczące rozbieżności w cenie:\nRafal replied to TOM77's topic in Center Car\nHej, potrzebuję wyceny takiego zestawu:\nRafal replied to Rafal's topic in Wheel rims and tires\nSprawa załatwiona, można zamknąć wątek.\nRafal posted a topic in Wheel rims and tires\nWitam, powoli zbliża się zima, więc zmieniłem koła na zimowe (z 19 cali na 16) i po przejechaniu ok. 50 km zaświeciła mi się kontrolka ciśnienia powietrza w oponach. Nie mam czujników w kołach, czyli jest to system pośredni. Teraz pytanie, czy wystarczy tylko reset w MMI? W MMI tylko się resetuje (jak na filmiku poniżej) i będzie ok? Pytam, ponieważ wcześniej nie miałem do czynienia z tym systemem. Z góry dzięki za pomoc i przepraszam za laickie pytanie\nDolna osłona silnika i skrzyni biegów (nr części)\nRafal replied to Rafal's topic in A4 B8\nCzyli jeśli dobrze to rozumiem, to 8K0 863 821 AE i 8K1 863 822 H czy 8K2 863 822 H ?\nA jaki jest pełny nr? Bo z tego co widzę, to na końcu powinna być litera.\nKupię dolną osłonę silnika i skrzyni A4 B8 Avant 2011\nWitam, czy ktoś może mi podać nr osłony silnika i skrzyni biegów, bo odnoszę wrażenie że do A4 B8 przedlift są różne... WAUZZZ8K8CA054553\nRafal started following Kupię dolną osłonę silnika i skrzyni A4 B8 Avant 2011 October 24, 2019\nZobacz ofertę Kupię dolną osłonę silnika i skrzyni A4 B8 Avant 2011 Witam, kupię dolną osłonę silnika i skrzyni A4 B8 Avant 2011 z kompletem spinek. Dodający Rafal Wysłano 24.10.2019 Kategoria Audi A4 B8\nRafal posted a offer in Audi A4 B8\nWitam, kupię dolną osłonę silnika i skrzyni A4 B8 Avant 2011 z kompletem spinek.\nKody lakierów grupy VAG\nRafal replied to Kolkov's topic in Vehicle body


Dzika przyroda Tatr | Tatry4u Przewodnik turystyczny\nDzika przyroda Tatr na tyle często zajmuje nasze umysły, że do głowy nie przyjdzie nam, iż szlak, jak każde inne miejsce bywa także gruntem spotkania z drugim człowiekiem. A tam, gdzie ludzie – tam też musi obowiązywać pewna kultura.\nTo nie żart – wystarczy się chwilę zastanowić. Przecież najbardziej rozpoznawalną rzeczą tatrzańskich szlaków jest pozdrawianie mijających nas wędrowców. To żywy element góralskiej kultury, który z reguły dziwi osoby po raz pierwszy przybywające na szlak. Uśmiech i zwykłe „dzień dobry” lub „cześć” – tyle wystarczy, by wędrowało się o wiele przyjemniej. Ale nie tylko Polacy kultywują górskie pozdrowienia. Na Słowacji mamy „ahoj” lub „dobrỳ deň”. I tak z każdym innym krajem. Pozdrowienie na szlaku jest tak głęboko zakorzenione w góralskiej kulturze, że zdarza się, iż odpowiedź usłyszymy w języku, którego nawet byśmy się w tej części gór nie spodziewali.\nSkąd wzięło się górskie pozdrawianie? Z pewnością z serdeczności i poczucia jedności wędrujących krętymi, kamiennymi dróżkami piechurów. Jest też piękna teoria mówiąca o tym, że pozdrowienie miało wziąć się z troski o drugą osobę. Ktoś zmęczony, chory lub osłabiony albo nie odpowie, albo odpowie w taki sposób, że od razu będzie wiadomo, iż coś jest nie tak.\nTradycją jest, że do osób w tym samym wieku mówimy „cześć”, do starszych – „dzień dobry”. Niektórzy jednak – jak leci pozdrawiają każdego napotkanego piechura prostym „cześć”. To przypomina, że wobec gór każdy jest równy – niezależnie od wieku. Pozostał też piękny zwyczaj mówienia zamiast „cześć” – „szczęść Boże”.\nTakie pozdrowienia, choć coraz rzadziej spotykane – pozostają czymś, co buduje ducha jedności na szlaku. Dlatego – nie wybałuszajmy oczu na pozdrawiającą nas osobę, kiedy na chwilę wyłonimy się z zakamarków bukowiańskich basenów i postanowimy szturmem zdobyć najbliższy szczyt. Uśmiechnijmy się i odpowiedzmy – tak, jak nam serce dyktuje. A wszystkim będzie się wędrowało przyjemniej.


Mežupes, Tūja – aktualne ceny na rok 2019\nMežupes (Gospodarstwo wiejskie), Tūja (Łotwa) – oferty\nGospodarstwo wiejskie Mežupes\nSalacgrīvas pag., Salacgrīvas nov., Tūja, LV-4033, Łotwa – Doskonała lokalizacja – pokaż mapę\nDoskonała lokalizacja – oceniona na 9,2/10! (ocena na podstawie 176 opinii)\nOcena dodana przez Gości po powrocie z obiektu Mežupes.\nSkorzystaj z doskonałej ceny w obiekcie Mežupes – ocenionym na 9,4 przez Gości, którzy niedawno się tam zatrzymali\nPiękna chatka na pięknym terenie w pięknej okolicy. Sympatyczni gospodarze. Jedno z miejsc do których najchętniej bym wróciła. Przyjazne psom!\nCzysto, komfortowo, miła właścicielka, przyjemna okolica, piękne klify w pobliżu\nDoskonałe miejsce na wypoczynek z dala od miejskiego zgiełku. Na łonie natury i w zgodzie z nią. Miejsce urokliwe, spokojne. Pokój czysty, schludny, funkcjonalny, w pełni wyposażone łazienka i kuchnia. Blisko Via Baltica.\nBardzo wygodny i dobrze wyposażony w środku lasu. Sympatyczna właścicielka. Akurat nie było innych gości oprócz nas więc ogromna przestrzeń była tylko dla nas.\nWspaniała lokalizacja w lesie nad rzeką. Domek z bali z sauną.\nPrzepiękne miejsce w lesie,położone około 800 metrów od głównej drogi E67. Bardzo mili i pomocni gospodarze.Dobrze wyposażona kuchnia, czysto i szumiący strumień za oknem :)\n„Piękna chatka na pięknym terenie w pięknej okolicy. Sympatyczni gospodarze. Jedno z miejsc do których najchętniej bym wróciła. Przyjazne psom!”\n„Czysto, komfortowo, miła właścicielka, przyjemna okolica, piękne klify w pobliżu”\n„Doskonałe miejsce na wypoczynek z dala od miejskiego zgiełku. Na łonie natury i w zgodzie z nią. Miejsce urokliwe, spokojne. Pokój czysty, schludny, funkcjonalny, w pełni wyposażone łazienka i...”\n„Bardzo wygodny i dobrze wyposażony w środku lasu. Sympatyczna właścicielka. Akurat nie było innych gości oprócz nas więc ogromna przestrzeń była tylko dla nas.”\n„Wspaniała lokalizacja w lesie nad rzeką. Domek z bali z sauną.”\n„Przepiękne miejsce w lesie,położone około 800 metrów od głównej drogi E67. Bardzo mili i pomocni gospodarze.Dobrze wyposażona kuchnia, czysto i szumiący strumień za oknem :)”\n„The place is perfect for a nature getaway, lovely place near a small river, the host was nice.”\n„Administrator allowed my family to stay until my workingday finished in evening, thanks!”\n„Absolutely calm and pleasant location, very friendly host, the local beach (4 km) is a paradise.”\n„Thank you very much, everything was OK! There was a little river where my daughter got to swim a bit. It was amazing :) Have a nice summer!”\nObiekt Mežupes jest położony w miejscowości Tuja. Udostępnia on Gościom saunę i sprzęt do grillowania. W obiekcie też korzystać z bezpłatnego WiFi.\nPokoje obejmują część wypoczynkową. Niektóre z nich dysponują też tarasem lub patio z widokiem na rzekę. W części pokoi znajduje się natomiast aneks kuchenny z piekarnikiem. Obiekt zapewnia bezpłatny parking prywatny, a także pościel.\nGoście obiektu Mežupes mogą relaksować się na tarasie słonecznym. Na życzenie obiekt oferuje dostawę produktów spożywczych oraz suchy prowiant na lunch.\nOdległość od międzynarodowego lotniska w Rydze wynosi 76 km.\nTen obiekt w mieście Tūja jest także pozytywnie oceniany ze względu na stosunek jakości do ceny! Goście otrzymują więcej w tej cenie w porównaniu z innymi obiektami w tym mieście.\nObiekt Mežupes obsługuje Gości Booking.com od 26 CZE 2015.\nZapisano na 196 listach\nKiedy chcesz się zatrzymać w obiekcie Mežupes?\nPokój dysponuje tarasem, jadalnią i częścią wypoczynkową. Wyposażenie pokoju obejmuje 1 łóżko podwójne lub 2 łóżka pojedyncze.\n10 łóżek pojedynczych\nPokój dysponuje jadalnią i częścią wypoczynkową. Jest on też wyposażony w czajnik elektryczny.\n4 powody, by wybrać Mežupes\nUdogodnienia w obiekcie Mežupes Świetne udogodnienia! Ocena: 9,1\nZasady pobytu Obiekt Mežupes przyjmuje życzenia specjalne – możesz je dodać w kolejnym kroku rezerwacji!\nObiekt Mežupes akceptuje wymienione karty. Obiekt ma też prawo tymczasowo zablokować należną kwotę na karcie Gościa przed jego przyjazdem.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Mežupes o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji.\n9,4 Znakomity 176 opinii\nWysoka ocena w mieście Tūja\nWszyscy oceniający Rodziny (64) Pary (51) Grupy znajomych (8) Podróżujący w pojedynkę (17) Podróżujący służbowo (6)\nWszystkie oceny Znakomity: 9+ (142) Dobry: 7 – 9 (29) OK: 5 – 7 (5) Słaby: 3 – 5 (0) Bardzo słaby: 1 – 3 (0)\n3 osoby szukają teraz miejsca w mieście Tūja\nWskazówki dojazdu: Lotnisko Ryga → obiekt Mežupes\n„Piękna chatka na pięknym terenie w pięknej okolicy. Sympatyczni gospodarze. Jedno z miejsc do których najchętniej bym wróciła. Przyjazne psom! ”\n„Doskonałe miejsce na wypoczynek z dala od miejskiego zgiełku. Na łonie natury i w zgodzie z nią. Miejsce urokliwe, spokojne. Pokój czysty, schludny, funkcjonalny, w pełni wyposażone łazienka i kuchnia. Blisko Via Baltica. ”\n„The place is perfect for a nature getaway, lovely place near a small river, the host was nice. ”\nZobacz wszystkie opinie Gości na temat obiektu Mežupes\nNajnowsze opinie o obiekcie Mežupes\nZdjęcia nie oddają tego jak tam ładnie\n• Pokój rodzinny z prysznicem\nOcena dodana: 22 Lipiec 2018\n„Fantastyczne miejsce, piękne otoczenie, cisza i wszechobecna przyroda.”\nKomary... Plaża jest dalej niż by się wydawało i do tego z trudnym dostępem (zagrodzona własność prywatna).\n„Bardzo wygodny. Polecam.”\nOcena dodana: 5 Wrzesień 2017\n„Sielanka :) :) :)”\nTūja – największe atrakcje\nTūja: kliknij, aby zobaczyć więcej obiektów w pobliżu popularnych atrakcji tego miejsca\nZaoszczędź nawet do 50% w mieście Tūja


Trampki CONVERSE - Ctas Street Mid 665132C Cool Grey/Vivid Sulfur/White - Trzewiki - Kozaki i inne - Dziewczynka - Dziecięce | eobuwie.pl\nZgrabne trzewiki firmy Converse. Cholewkę tworzy Materiał - Materiał. Trzewiki posiadają wyściółkę, to materiał. Wkładka: materiał znajduje się we wnętrzu butów. Podeszwa solidna: guma, izoluje od nierówności podłoża. Przyjemne w noszeniu, spełniają najwyższe standardy dziecięcej jakości.


Spory z pracownikami – Obsługa Prawna Firm Opole - SLM Adwokaci\nSpory z pracownikami – Obsługa Prawna Firm Opole\nStrona główna » Obsługa Prawna Firm » Spory z pracownikami – Obsługa Prawna Firm Opole\nW przypadku naruszenia indywidualnego prawa pracowniczego, poszkodowany pracownik może bronić swoich praw w postępowaniu przed sądem pracy. Jeśli jednak dojdzie do naruszenia interesów lub praw większej grupy pracowników, mogą oni połączyć swoje siły i zainicjować spór zakładowy (zbiorowy).\nKto może być stroną sporu?\nJedną ze stron sporu jest pracodawca, drugą natomiast pracownicy stanowiący zorganizowaną społeczność. Sporu zbiorowego nie może zatem wszcząć samodzielnie jeden pracownik. Nie dotyczy to jednak małych zakładów pracy, gdzie zatrudnionych jest mniej niż trzech pracowników.\nJaki może być przedmiot sporu – spory z pracownikami?\nPrzedmiotem sporu mogą być:\nwarunki pracy, płacy i świadczeń socjalnych;\nprawo do lepszego traktowania, braku dyskryminacji, czy poprawy komfortu psychicznego pracy;\nnieadekwatnie niski poziom wynagrodzeń;\nnieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;\nproblemy ze swobodnym korzystaniem z prawnie przysługującego urlopu wypoczynkowego czy wychowawczego.\nProcedura rozwiązywania sporów zakładowych\nSpór zbiorowy istnieje od dnia wystąpienia przez podmiot reprezentujący interesy zatrudnionych do pracodawcy z żądaniami pracowniczymi. Pracodawca powinien ustosunkować się do wszystkich żądań w terminie określonym w wystąpieniu, nie krótszym niż 3 dni.\nRokowania – spory z pracownikami\nW sytuacji, gdy w zakładzie pracy pojawi się spór, pracodawca ma obowiązek niezwłocznego podjęcia rokowań w celu rozwiązania sporu w drodze porozumienia, zawiadamiając równocześnie o powstaniu sporu właściwego okręgowego inspektora pracy. Rokowania są przeprowadzane bezpośrednio między obiema stronami, bez włączenia do nich podmiotów trzecich. Jeśli rokowania doprowadzą do osiągnięcia konsensusu, to dochodzi do podpisania porozumienia. Brak porozumienia prowadzi do sporządzenia protokołu rozbieżności ze wskazaniem stanowisk stron.\nMediacja stanowi etap sporu, w którym stronom pomaga bezstronny podmiot trzeci, tj. mediator. Na tym etapie, podmiot wszczynający spór może zorganizować jednorazowo strajk ostrzegawczy, który nie może trwać dłużej niż dwie godziny.\nArbitraż – spory z pracownikami\nJeżeli strony nie podpisały ugody przed mediatorem, to spór zostaje przeniesiony przed kolegium arbitrażowe. Kolegium arbitrażowe wydaje orzeczenie, które jest wiążące dla obu stron.\nUgoda pozasądowa a ugoda sądowa\nUgoda zawarta między pracodawcą a pracownikiem jest umową cywilnoprawną, której podstawą jest uchylenie niepewności co do roszczeń lub zażegnanie powstałego lub mogącego powstać sporu.\nWyłącznie pracownik może złożyć do istniejącej u pracodawcy komisji pojednawczej wniosek o ugodowe załatwienie powstałego sporu. Pracodawca może jedynie dochodzić swoich praw przed sądem pracy.\nW czasie trwania postępowania sądowego, obie strony mogą w dalszym ciągu zawrzeć ugodę. Ugoda sądowa podlega wykonaniu na takich samych zasadach, jak wyrok sądowy.\nWspieramy Klientów w negocjacjach z pracownikami, gdy nie ma możliwości polubownego rozwiązania sporu, reprezentujemy naszych Klientów w sądach pracy. Jesteśmy z Tobą w stałym kontakcie. Zajmujemy się wszystkimi formalnościami i reprezentujemy Cię na każdej rozprawie.


Czy to jest poważne? Szczerba wsadza Orbana do więzienia\nPoseł Michał Szczerba napisał na Twitterze, że premier Węgier, którego nazwał „politycznym mafioso”, będzie „siedział w węgierskim więzieniu”. Jak dotąd opozycja w Polsce groziła więzieniem tylko politykom PiS, ale jak widać robi krok dalej…\nPoseł zamarzył o więzieniu dla Orbana po tym, jak obejrzał materiał TVN24 na temat sytuacji medialnej na Węgrzech.\nPatoPaństwo Orbana. Świetny materiał @tvn24CnB. Z pewnością będzie kiedyś siedział w węgierskim więzieniu ten polityczny mafioso. Albo zamieszka obok Janukowycza\nNa ziemię sprowadził Orbana jeden z użytkowników Twittera.\nNa razie jest EPP. Jak długo jeszcze?\nCzas najwyższy wyrzucić politycznego bandytę.\nPełna zgoda. Pozdrawiam Pana Posła!\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/polityka/541336-czy-to-jest-powazne-szczerba-wsadza-orbana-do-wiezienia?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+wPolitycepl+%28wPolityce.pl+-+Najnowsze%29


Jasmine sambuc, długa droga do serca * O roślinach\nJasmine sambuc, długa droga do serca\nMam stulecie jednego pokoju - to Jasmine Sambuc. To jest kwiat mojej matki, nawet nie wiem, skąd go wziął ... Kiedy to na pewno mam, nie mogę powiedzieć ani jednego. W młodości nie interesowałem się kwiatami do domu. Tak, a ludzie nie mieli boomu kwiatowego w czasach radzieckich, w ich rękach było wystarczająco dużo palców, aby wymienić te, które większość miała na parapetach. Pelargonie 2-3 gatunków (teraz wiemy, że to pelargonia), ficus (stara guma), kilka kaktusów, agawy (teraz bardziej aloesu) i chińskiego rosan (teraz modny hibiskus). Następnie większość miała jedną z jej jedynych odmian Hamburga (jak niedawno ustaliłem). A potem mama od czasu do czasu radowała się, pojawiając się frotte szkarłatne kulki. Cóż, szczególnie zaawansowani hodowcy kwiatów tamtych czasów gdzieś dostali Kalrichoe degrioma, tradescantia i Vanka-wet (niezapomniane i uwielbione w piosenkach z okien, aka balsam), pannę młodą i pana młodego (niebiesko-białe campanulu). Kwiaciarnie z reguły nie miały szerokiego asortymentu. A ludzie, woląc oszczędzać, zmienili procesy, przynieśli sadzonki z pracy, wyhodowali owoce cytrusowe z nasion.\nI ta niezrozumiała roślina zawsze z jakiegoś powodu mnie irytowała. Gałęzie są długie, cienkie, liście są rzadkie, niektóre pomarszczone, często suszone, u podstawy gałęzi linia pająka. Ponadto zawsze przylegał do tiulowych zasłon. A czasem celowo gwałtownie szarpnąłem je i skręcone liście spadały na podłogę. Mama pokręciła głową, westchnęła, zaniosła znienawidzonego dziwaka do wanny, spłukała mydłem i mydłem, a potem wzięła prysznic ...\n„Och, dlaczego cały ten wysiłek! - Byłem zirytowany - Czas go wyrzucić! Parapet jest wąski, kwiat tylko przeszkadza! ”\n„Nie rozumiesz”, moja matka broniła swojego ulubieńca, „to rzadka roślina i kwitnie bardzo dobrze”.\nWzruszyłem ramionami: „Kwitnie?!” Nigdy nie widziałem kwitnienia tego kanciastego drewna. Wkrótce wyszłam za mąż i wyszłam z domu. Są dzieci, nowe zmartwienia i nowe rzeczy. Nie zacząłem kwitnąć, nie było czasu na bałagan z nimi i nie było pragnienia. Chociaż często odwiedzała matkę, nawet nie patrzyła na parapety.\nLata minęły. Mama nie ma Mieszkający z nią brat wybrał się w długą podróż służbową. Przyszedłem się pożegnać.\n„Siostro, weź ten kwiat dla siebie, inaczej umrze” - brat przyniósł mi ... jaśmin matki. Kwiat wyrósł, jasnozielone liście wesoło wystawały we wszystkich kierunkach.\n„Zabrałbyś to do pracy”, powiedziałem, wcale nie zadowolony z jego oferty.\n„Tak, rozdałem prawie wszystkie kwiaty, wiem, że nie masz czasu się nimi przejmować”, spojrzał na mnie smutno, „ale wiesz… to… kwiat matki, kochanie”. Nie mogę ... Cóż, musiałbym to zapisać. Gdybym mógł, zabrałbym to ze sobą. ”\nWestchnąłem ciężko i bez większej ceremonii wrzuciłem doniczkę do torby i pojechałem do domu. Moja nowa rodzina - ja, mój mąż i dwoje dzieci mieszkałem wtedy we wspólnym mieszkaniu na drugim piętrze, w pobliżu stacji metra Universitet. W rogu pokoju znajdowały się dwa okna, jedno z widokiem na aleję, a drugie na dziedziniec. Położyłem kwiatek na słonecznym oknie z widokiem na aleję. Obszar ten jest bardzo zielony, wokół domu znajduje się mały ogród z lipą, bzem i czeremchą. Latem okno na dziedziniec było często otwierane i kwiat przeszkadzałby w tym. To była pierwsza roślina domowa w moim dorosłym życiu. Ale byłem zaniedbanym gospodarzem (wtedy nie można nazwać mnie hodowcą kwiatów). Zapomniałem podlać, czasem resztki śpiącej herbaty wpadły w nieszczęście, czasem kawa. Widząc, jak szkodliwe było dla mnie „odejście”, zwróciła się do własnego sumienia. Pamiętając słowa brata: „W końcu to kwiat mojej matki!” Rzucając wyrzuty sumienia za zaniedbanie i brak wrażliwości, szybko otarła liście i podlała świeżą wodą. Ale pewnego dnia pojechałem z dziećmi na wieś przez całe lato. Nie dlatego, że rzuciła kwiat, po prostu polegała na swoim mężu.\n„Och, jakoś się wyleje”. Mąż poważnie podszedł do tego problemu, mimo że naukowiec wlał wodę do słoika, postawił ją na podwyższonej platformie i rzucił mokrą wici z puszki na kwiatek.\nPotem ze spokojnym umysłem wyszedł na czas naszej nieobecności do swoich rodziców.\nWróciłem do domu w środku lata: umyć się i kupić artykuły spożywcze. Pierwszą rzeczą, która wpadła mi w oko, był czerwony szkielet jaśminu, bez jednego liścia!\n„W końcu umarł!” - niestety, ale z pewną ulgą powiedziałem. Poczułem gałązki, pogładziłem palcem suchą korę łodygi, wyjąłem ją z garnka i wrzuciłem do tego bardzo otwartego okna z widokiem na ogród.\nPod koniec sierpnia wróciliśmy do Moskwy. Podczas gdy mój mąż niósł rzeczy z samochodu na drugie piętro, stałem przy wejściu z półtora-letnią córką w ramionach i patrzyłem na kwietnik w naszym ogrodzie przed domem. Brawo nasi emeryci, taki ogród kwiatowy zepsuł się! Więc mąż otworzył nasze okno - ze zbocza coś spadło prosto na ogród kwiatowy. Śledziłem lot i stwierdziłem, że był to mały stos białego chleba, który najwyraźniej spadł gdzieś z góry, tam jakaś starsza kobieta zawsze karmiła gołębie na parapecie. Najwyraźniej to od niej. Ale co jest obok chleba? Włożyłem córkę do wózka i podszedłem bliżej. Tak jest - jaśmin matki, gałęzie i korzenie wystają żałośnie z bujnej zieleni klombu. Moje serce utonęło!\n„A może on jeszcze żyje?” - przemknęło mi przez głowę. W każdym razie spróbuję coś dla niego zrobić! W końcu to jaśmin matki.\nKupiłem świeżą ziemię i przesadziłem biedaka w nowej doniczce, odciąłem wszystkie suche gałęzie. Roślina przeniosła się do innego okna, ponieważ bezwzględne słońce może ją spalić! Jak wcześniej tego nie zauważyłem. Wydawało mi się, że zasłona wypadła mi z oczu i, co najważniejsze, nie boję się patosowych słów - moje serce otworzyło się.\nWkrótce na parapecie pojawił się chlorophytum, a następnie Sambucu również stworzył nefrolepis.\nPiękno, okno zaczęło lśnić nowymi kolorami! Konieczne byłoby zajrzenie do kwiaciarni, może pojawiło się tam coś nowego? Intensywnie opiekowałem się jaśminem, rozluźniłem i nalałem zmiękczonej wody. Uporczywie nie było liści, ale z jakiegoś powodu mocno wiedziałem, że on żyje. Raz, nie mogąc się oprzeć, podrapała paznokciem suchy pień - niezbyt wyraźnie, potem głębiej. Żyje. Żywy! Alive !!! Liście pojawiły się miesiąc później. A trzy lata później, jak to było, w mroźny styczniowy dzień, kiedy moje dzieci i ja wróciłyśmy ze spaceru, uderzył nas niezwykły delikatny i cudowny aromat, który stał w pokoju.\nSambuk strzelił do jedynego pąka, którego nie zauważyłem, a teraz kwitłem z siłą i mam duży (jak na tę roślinę) śnieżnobiały kwiat. Dzieci wyciągnęły nosy do kwiatu i zamknęły oczy przed błogością. Jeśli powiem, że kalendarz to 25 stycznia, dzień Tatyany, i tak właśnie nazywała się moja matka, nie uwierzą mi. Cóż, jak mówią, wierzcie lub nie ...\nNie mieszkamy w tym wspólnym mieszkaniu i od dłuższego czasu mam bogatą kolekcję kwiatów. Rozstaję się z czymś łatwo, ciężko doświadczyć jakiejś straty ... Ale Sambuk wciąż jest ze mną. Zawsze jest inaczej, kwitnie obficie, odrzuci liście. Ale nigdy nie udało mi się rozmnażać go sadzonkami, ani mnie, ani tym, którym dałem kiełki. To jedna z moich ulubionych roślin, z którą nigdy się nie rozdzielę z moimi dziećmi, ponieważ to jest kwiat mojej matki.\nObejrzyj wideo: Być pokornym na wzór Serca Jezusa - ks. Sławomir Kostrzewa (Czerwiec 2021).


Dodano dnia: 29.06.2019 o godz: 9:02 | Numer ID: 7420\nWielką sławą cieszą się manicure hybrydowe. Jest to typowe rozwiązanie dla pań które chcą aby ich paznokcie wyglądały należycie cały okres i równocześnie nie traciły czasu nad regularnym malowaniem paznokci. Sławna hybryda bazuje na nałożeniu specjalnego lakieru który utwardza się lampą UV aby przekazywać mu twardość i odporność. Czynność rozpoczyna się od nadania wyglądu normalnej płytce specjalną frezarką lub pilniczkiem. Tak ukształtowane wszystkie paznokcie od tego momentu matowi się, ściera precyzyjnie górną powłokę aby lakier lepiej przylegał. Przygotowuje się poza tym skórki przez ich wycięcie lub odsunięcie. Na tak wykonanej bazie jest dozwolone wziąć się nanoszenie lakierów które zawsze wzmacnia się lampą UV. Potencjał odcieni jest multum a dochodzą to tego rozmaitego typu ozdoby, wzroki, naklejki lub ozdoby w postaci cyrkonii. Toteż wolno określić to stylizacją paznokci bowiem niekiedy taki manicure wygląda jak rzemiosło faktycznej artystki, której skutkiem są rewelacyjnie ozdobione paznokcie. W ten sposób wolno nam zapewnić sobie wyróżniający manicure przez ok 3-4 tygodnie, po tym okresie czasu należy go uzupełnić. Hybrydy polecane są dla całości klientek obojętnie na praktykowaną pracę bowiem są wybitnie bezpieczne i odporne, nie ulegną zniszczeniu w pracy fizycznej.\nGdy ktokolwiek jest grymaśny z długości swoich paznokci to dedykujemy dla niego przedłużanie żelowe. To odrębna technika od poprzedniej, tu jesteśmy w stanie zezwolić sobie na nadanie swobodnej wielkości i postaci. Tak dokonany manicure jest wyjątkowo "spektakularny", wyrazisty i nadaje w dodatku bardziej eleganckiego wyglądu kobiecie. Jednak manicure z długimi paznokci nie pasują do każdego sposobu życia. Długość ich umie się okazać uciążliwa przy innych zawodach np. pielęgniarka. W tym momencie również mamy do czynienia z nakładaniem lakierów wzmacnianych światłem UV, choć najpierw naturalną płytkę skracamy do minimalnej długości i przyklejamy specjalny tips który tworzy bazę dla przyszłego paznokcia, stwarzamy mu formę i długość. Na dodatek pielęgnujemy skórki.\nTeraz manicure świadczone w zakładach kosmetycznych innymi słowy zakładach stylizacji paznokci jest już na stałe sławne. Codzienne szykowanie się klientek absorbuje ogrom czasu, wówczas wypada skorzystać ze dróg tak aby ten codzienny etap uprościć. Rysowanie manicure w domu codziennie nie jest przyjemne, a lakiery mogą prędko odlecieć i nie dotrwać do końca dnia. Z tego powodu rozstrzygnięciem dużej części komplikacji jest wprost stylizacja dłoni u kosmetyczki lub stylistki paznokci na skutek manicure hybrydowy, żelowy lub tytanowy. Mocnych stron jest multum a zasadnicze to czas i wygoda. Rzetelne manicure zrobione raz pozostaje się przez parę tygodni, natomiast powinno się je co ok 3 tygodnie napełniać ponieważ narastania paznokcia nie można zakończyć. Sama wizyta w salonie kosmetycznym trwa długo, 1-3 godziny w zależności od wybranej metody, przynajmniej dzięki temu mamy fantastyczne paznokcie na pozostałe kilka tygodni i nie jesteśmy zmuszeni każdego dnia ich malować. Przedstawiają się one nadzwyczajnie przez całkowity ów czas, ślicznie i świeżo. Trwałość to dalsza cecha nietypowego manicure hybrydowego. Właśnie wytwarzane lakiery są nadzwyczaj stabilne i odporne na uderzenia. Umacniają one płytkę paznokcia i nie odpryskują. Pośród mocnych stron można wydedukować jedną słabość paznokci hybrydowych, żelowych i tytanowych, koszt. Koszt stworzenia manikiur u stylistki to hybrydy 50-100 a żelowych 80-150 zł dlatego w skali czasu możemy stwierdzić ładną kwotę. Trzeba prócz tego zahaczyć o pedicure, które jest już zabiegiem nie tylko estetycznym ale i kosmetycznym bo w trakcie jego pielęgnujemy o skórę na stopach i paznokciach. Czynności pedicure można przeprowadzić najwidoczniej i u podologa. Gabinet podologiczny trudni się udrękami stóp jak wrastające paznokcie, pękające pięty, grzybica paznokci. Jak widać stylizacja paznokci jest ciekawym środkiem dla wielu kobiet a najpopularniejsze techniki to paznokcie hybrydowe, manicure żelowy i paznokcie tytanowe.\ndieta (20), przeprowadzki (16), buty (16), blog (19), stomatolog (21), szczecin (17), adwokat (23), katalog (31), dentysta (23), praca (21), strony WWW (34), medycyna (37), producent (28), katalog stron (52), wesele (20), reklama (41), styczniki (21), zdrowie (62), ślub (21), agencja reklamowa (16), biznes (22), tłumaczenia (22), noclegi (32), finanse (22), turystyka (24), falowniki (19), sklepy internetowe (22), mieszkania (32), kosmetyki (22), uroda (38), Fotografia ślubna (25), strony internetowe (36), seokatalog (17), biuro tlumaczen (17), wypożyczalnia samochodów (18), katalog stron www (17), katalog stron internetowych (16), tlumaczenia (21), ogłoszenia (20), projektowanie stron www (17)


Cel zdobyty! - Beskidzka24.pl\nAutor: Edyta Łepkowskaaccess_time 12.10.2018 20:23 chat_bubble_outlineZostaw komentarz\nW drodze na szczyt wiele razy dopadały go chwile zwątpienia, ale zaciskał zęby i szedł dalej – nawet wtedy, gdy zdawało mu się, że nie postawi już ani jednego kroku więcej. A na wysokości 5756 m n.p.m. znalazł w sobie jeszcze dość siły, by stanąć na rękach! Jest prawdopodobnie pierwszym człowiekiem, który pokusił się o tego typu akrobacje na dachu Afryki.\nO niezwykłym przedsięwzięciu 62-letniego Waldemara Borowskiego z Grzechyni pisaliśmy TUTAJ. Mężczyzna był wtedy w drodze do Tanzanii, gdzie zamierzał wyjść na Kilimandżaro, a na najwyższym wierzchołku tego masywu stanąć na rękach. Wybrał się tam ze starszym o rok bratem Mirosławem. Obaj od miesięcy przygotowywali się do zdobycia najwyższej góry Afryki, ale obawiali się, że na szlaku może pokonać ich choroba wysokościowa. Aż tak źle nie było, niemniej jednak niedostatek tlenu na wysokości powyżej 5000 m n.p.m. mocno dawał im się we znaki. Każdy krok ostatniego etapu wyprawy był dla obu mężczyzn prawdziwym wyzwaniem. – Po dziesięciu musieliśmy przystanąć na minutę. Potem robiliśmy kolejne dziesięć kroków, znowu chwilę odpoczywaliśmy i tak dalej. Z powodu tych częstych przerw posuwaliśmy się bardzo, bardzo powoli – wspomina Waldemar Borowski.\nAle nie tylko on i jego brat źle znosili rozrzedzenie powietrza. Wszyscy uczestnicy wyprawy męczyli się tak samo jak oni lub nawet bardziej. Jeden z nich stracił przytomność, a kiedy udało się go ocucić, dwaj przewodnicy sprowadzili go na mniejszą wysokość. Nie jest to bynajmniej rzadka sytuacja. Z reguły na szczyt dociera mniej niż połowa osób, które porywają się na jego zdobycie. Niektórzy z nich nie wracają żywi do podnóża góry… Rocznie na stokach Kilimandżaro z powodu choroby wysokościowej umiera od kilku do kilkunastu osób.\nCzłonkowie wyprawy, w której brali udział bracia Borowscy, mieli jednak sporo szczęścia. Większości udało się wspiąć na czubek Uhuru – najwyższego z trzech szczytów masywu Kilimandżaro, wznoszącego się na wysokość 5895 m n.p.m. A Waldemar, tak jak zaplanował, stanął na rękach, choć nie na samym wierzchołku, na którym takie akrobacje są raczej niemożliwe. Nieustannie wieje tam tak silny wiatr, że nawet na nogach trudno jest utrzymać się w pozycji pionowej. Wiedząc od przewodników o warunkach panujących na szczycie, grzechynianin zdecydował się stanąć na rękach 139 metrów poniżej, w miejscu zwanym Stella Point, na krawędzi krateru Kibo. Miał poważne obawy, iż poniesie porażkę, ponieważ był już bardzo osłabiony z powodu niedotlenienia. Ale zmobilizował się i zrobił to, co zamierzał. Prawdopodobnie jest pierwszym człowiekiem, który dokonał takiego wyczynu pod samym szczytem, lecz na razie czeka jeszcze na oficjalne potwierdzenie tego faktu przez dyrekcję Parku Narodowego Kilimandżaro.\nZdobywanie Uhuru podzielone zostało na pięć dni. Na początku grupa szła w obezwładniającym (jak dla Polaków) upale +35°C, a u krańca drogi trzęsła się z zimna przy -20°C. Ostatni etap wyprawy rozpoczynał się nie rankiem, jak wszystkie poprzednie, lecz o północy. Między innymi ze względów psychologicznych – mozolnie wędrujący w ciemności turyści, oświetlający latarkami czołówkami tylko krótki odcinek podejścia, nie widzieli, jak powoli przybliża się wierzchołek… Dotarli nań o 7.10. – Niewiele pamiętamy z czasu, który spędziliśmy na szczycie. Powietrze jest tam już tak bardzo rozrzedzone, że człowiek odczuwa dziwną euforię, z pogranicza oszołomienia narkotykowego. A potem pozostają niewyjaśnione luki w pamięci. Wszyscy, którzy byli tam z nami, doświadczyli tego samego – opowiada Waldemar Borowski.\nGrzechynianin myśli już o kolejnych górskich wyprawach. Jego następnym celem będzie prawdopodobnie szczyt o ponad tysiąc metrów niższy niż Uhuru, ale pod względem technicznym zdecydowanie trudniejszy do zdobycia. Pomysł podsunęła mu córka. – Kiedy wróciłem z Tanzanii, powiedziała: „Tato, w przyszłym roku idziemy na Mont Blanc”. Ona jest entuzjastką chodzenia po górach, a nawet instruktorem wspinaczki. Mnie nigdy wcześniej to nie pasjonowało, ale teraz się zaraziłem. To jest coś pięknego, gdy człowiek tak zbliża się do granic swoich możliwości i pokonuje własne słabości. Wiele razy na Kilimandżaro czułem, że już nie dam rady, a jednak szedłem wciąż dalej i dalej. A jaką radość i satysfakcję daje dojście do celu! – mówi Waldemar Borowski.\nPoprzedni post Poprzedni post Wypadek w Ustroniu (aktualizacja)\nNastępny post Następny post Biuro w Bielsku-Białej


109 ofert - Portal ślubny Drezdenko. Organizacja wesel i przyjęcia weselne w Drezdenku, nowe oferty - Wesele z klasą\nOrganizacja wesel i przyjęcia weselne Drezdenko, nowe oferty\nPokaż tylko firmy z siedzibą w mieście Drezdenko\nSiedziba firmy: Police\nWitam serdecznie! Od wielu lat zajmuję się obsługą muzyczną imprez m.in. koncertów, wesel, eventów, bali, gali itp. Jestem muzykiem, wokalistą, prezenterem, wodzirejem i kompozytorem. Od 1993r....\nod 2600 do 3000 zł 10 godzin\nChcesz mieć wyjątkowe wesele, imprezę, studniówkę? Posłuchaj i porównaj! Robimy różnicę! Pamiętaj,że to od zespołu zależy jakość Twojego wesela! Oferujemy Państwu profesjonalną oprawę...


Problemy ze skórą noworodka - Artykuły - Biotechnologia.pl - łączymy wszystkie strony biobiznesu\ndermatologia atopowe zapalenie skóry alergia ciemieniucha łojotokowe zapalenie skóry trądzik noworodkowy hormony sucha skóra skóra noworodka rumień noworodkowy\nRedakcja portalu, 05.11.2019 , Tagi: dermatologia, atopowe zapalenie skóry, alergia, ciemieniucha, łojotokowe zapalenie skóry, trądzik noworodkowy, hormony, sucha skóra, skóra noworodka, rumień noworodkowy\nCzęsto rodzicom wydaje się, że zmiana ta jest objawem infekcji grzybiczej albo alergii. Jednak nie wymaga ona ani leczenia, ani żadnych zabiegów pielęgnacyjnych. Nie musimy także iść z dzieckiem do specjalisty. Rumień ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Jeśli rumień ma ostrą formę, można zrobić delikatny roztwór z nadmanganianu potasu (lekko różowy) i kilka razy dziennie przecierać dziecko w miejscach wystąpienia największych zmian. Pamiętajmy, że dziecko przebywało w ciepłych wodach płodowych przez 9 miesięcy i po porodzie jego skóra musi zaadoptować się do warunków, które panują „po drugiej stronie brzucha”.\nNależy pamiętać, aby ubranka dziecka przed pierwszym założeniem wyprać w preparatach do tego przeznaczonych, a następnie dwa razy wypłukać. Warto również w pierwszym okresie życia dziecka je prasować. Podstawą jest też, aby były one z naturalnych tkanin. Sprawdzajmy metki – najlepiej, jeśli ubrania będą uszyte z czystej bawełny, bez żadnych domieszek. Możemy do szpitala wziąć własne pieluszki i ubranka. Warto również odwlec pierwszą kąpiel do czasu powrotu ze szpitala. Osoby dorosłe, które mają kontakt z dzieckiem, nie powinny używać silnych perfum i środków kosmetycznych.\nKolejną rzeczą, która spędza młodym rodzicom sen z powiek, jest łuszczenie się skóry na praktycznie całym ciałku małego dziecka. Można odnieść wówczas wrażenie, że jego skóra jest bardzo przesuszona. Zawsze tłumaczę młodym rodzicom, że to wymiana skóry jak u węża – jak złuszczy się martwy naskórek, to będziemy mieć „pod spodem” piękną skórkę noworodka. Nie trzeba tego niczym nawilżać.\nNo i tu się zaczyna podejrzenie alergii. Chociaż z roku na rok zauważam, że jest coraz lepiej i trądzik już coraz rzadziej interpretowany jest jako skaza białkowa. Trądzik noworodkowy to zmiany skórne, które zaczynają się pojawiać najczęściej między 3. a 4. tygodniem życia dziecka – przybierając różne formy, mogą trwać do 6. miesiąca życia. Charakterystyczne jest ich występowanie na głowie, szyi i dekolcie.\nOd czego ten trądzik? Winne są hormony mamy, które jeszcze w sporej ilości krążą w organizmie małego dziecka, aby ok. 3-4. tygodnia „wybić” na skórze w postaci „pryszczy”. U dzieci mam, które karmią wyłącznie piersią, trądzik może utrzymywać się dłużej.\nTrądzik noworodkowy w niektórych przypadkach, jeśli dziecko ma spore problemy z gruczołami łojotokowymi, może przybrać formę łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS). Dolegliwość ta charakteryzuje się wystąpieniem żółtej łuski w miejscach zmian. Jeśli zareagujemy dość szybko, prawdopodobnie pomoże nam dobry emolient. Jeśli po 2-3 dniach stosowania emolientu nie widzimy żadnej poprawy, należy udać się do dermatologa dziecięcego. Najczęściej takie zmiany leczone są za pomocą Clotrimazolum.\nNajczęściej pojawia się na owłosionej skórze, włosach i brwiach. Wygląda jak delikatna, żółta łuska, w późniejszym czasie przybierając formę skorupki. Jeżeli tylko zaobserwujemy jej występowanie na skórze głowy, należy zacząć z nią walkę. Przede wszystkim ważne jest, aby po każdej kąpieli wyczesywać skórę głowy pod włos. Jeśli nie przynosi to oczekiwanych rezultatów, należy zastosować preparaty, które są specjalnie do tego przeznaczone. Przyczyny pojawienia się na głowie ciemieniuchy nie są do końca znane.\nMam dwie córki, żadna nie miała ciemieniuchy. Jedna z nich miała bujną czuprynę, druga była łysa. Jedna z alergią, AZS – co często też niektórzy traktują jako powód wystąpienia ciemieniuchy. Druga bez alergii. Tak jak w większości przypadków są to pewnie zmiany osobnicze.\nPodsumowując dzisiejszy tekst, pragnę uspokoić młodych rodziców, aby przy każdej plamce, krostce, nie myśleli, że to zaraz alergia czy jakiś poważny stan chorobowy. Uwielbiam dostawać zdjęcia noworodków ze zmianą, której ja nie widzę i pytaniem: „Co to może być?”. Jak przedstawiłam w powyższym tekście – skóra noworodka wcale taka idealna nie jest, a zadaniem położnej i lekarza jest rozróżnienie fizjologii od stanu chorobowego.\nAutor: Joanna Stachlewska,\npołożna rodzinna, edukator ds. laktacji,


Ketchup z cukinii to obowiązkowa pozycja na liście przetworów na zimę. Zaraz po ogórkach kiszonych, korniszonach, czy papryce konserwowej. Domowy ketchup z cukinii ma bardzo uniwersalny smak, może być nie tylko zamiennikiem tradycyjnego ketchupu, ale może również posłużyć jako pasta na kanapkę czy dodatek do sosu na spaghetti.\nKetchup z tego przepisu ma bardzo fajną konsystencję, nie jest ani za gęsty, ani za rzadki, w sam raz. Możemy nim także posmarować spód do pizzy, czy zaserwować go jako dodatek do nuggetsów. W moim domu ketchup z cukinii ma ogromne zastosowanie i nie wyobrażam sobie chwili kiedy miałoby go braknąć.\nPrzepis na ketchup z cukinii, z którego korzystam, jest bardzo prosty i szybki w przygotowaniu. Nawet jeśli jeszcze nigdy go nie robiliście, śmiało możecie pokusić się o przygotowanie kilku słoiczków na próbę. Następnie możecie w dowolny sposób modyfikować przepis, dodając mniej lub więcej papryki ostrej. Wszystko zależy czy lubicie bardziej, czy mniej pikantny ketchup.\nZapraszam serdecznie do zapoznania się z przepisem na domowy ketchup z cukinii. Bardzo smaczny dodatek do wielu dań, przekąsek i sałatek. Każdy z Was powinien posiadać kilka słoiczków tego sosu w swoim domu.\n3 kg świeżej cukinii\n800 g koncentratu pomidorowego\n2 łyżeczka papryki ostrej\nCukinię dokładnie umyć, obrać ze skórki. Następnie przekroić wzdłuż, by sprawdzić, czy nie posiada dużej ilości gniazd nasiennych. Jeśli tak, usunąć je, a następnie zetrzeć cukinię na tarce.\nCebule obrać i pokroić w drobną kosteczkę. Cukinię oraz cebulę przełożyć do miski, zasypać sola i odstawić w do lodówki na kilka godzin, można na całą noc.\nNastępnie przekładamy cukinię z cebulą do garnka, dodajemy cukier i całość gotujemy przez ok. 30 minut, co chwilę mieszając.\nW kolejnym kroku dodajemy ocet oraz przyprawy, przeciśnięty przez praskę czosnek, paprykę słodką, ostrą oraz pieprz. Całość dusimy 20 minut.\nW ostatnim kroku dodajemy koncentrat pomidorowy i gotujemy przez 5 minut pod przykryciem. Następnie całość blendujemy na gładką masę.\nGorący ketchup przekładamy do wyparzonych wcześniej słoików. Następnie zakręcamy i pasteryzujemy.\ncukinia ketchup ketchup z cukinii przepis na domowy ketchup przepis na ketchup przepis na ketchup z cukinii przetwory przetwory na zimę


ANEKSVI SKOKI NA PLACACH TRENINGOWYCH I ROZPRĘŻALNIACH - PDF\nDownload "ANEKSVI SKOKI NA PLACACH TRENINGOWYCH I ROZPRĘŻALNIACH"\n1 ANEKSVI SKOKI NA PLACACH TRENINGOWYCH I ROZPRĘŻALNIACH\n2 NALEŻY PAMIĘTAĆ, ŻE KAŻDY PLAC TRENINGOWY MA INNE WYMIARY, INNY TYP PODŁOŻA I JAKOŚĆ PRZESZKÓD. CO WIĘCEJ, UMIEJĘTNOŚCI KONIA I JEŹDŹCA MUSZĄ ZAWSZE BYĆ BRANE POD UWAGĘ PRZY DECYDOWANIU O TYM CO JEST PODCZAS PRZYGOTOWAŃ DOZWOLONE A CO NIE.\n3 Przeszkody i materiał do przeszkód Na placu treningowym/rozprężalni podczas przygotowań przed konkursem, muszą stać minimum dwie przeszkody stacjonata i okser. Podłoże musi być w dobrej kondycji. Jeżeli jest wielu zawodników i posiadamy wystarczający teren, Komitet Organizacyjny może dostarczyć dodatkowe przeszkody. Wszystkie przeszkody muszą być skonstruowanie i oznaczone chorągiewkami zgodnie z przepisami.\n4 W przypadku braku chorągiewki można stojak oznaczyć kolorową taśmą lub wyróżnić go w inny sposób\n5 Komitet Organizacyjny musi dostarczyć odpowiedni materiał do przeszkód. Rozprężalnia musi być wystarczająco duża aby pomieścić wszystkie konie jakie mają wystartować ciągu 30 minut (20 zawodników). Należy unikać zbyt dużego placu, gdyż prowadzi to do zmniejszenia kontroli nad nim.\n6 Używanie materiału do przeszkód, który nie został dostarczony lub zatwierdzony przez Komitet Organizacyjny jest zabronione pod karą dyskwalifikacji lub/i kary pieniężnej (Artykuł i ). NIE\n7 Przeszkody muszą być oznakowane chorągiewkami i skakane w odpowiednim kierunku. Chorągiewki nie mogą być zamieniane bez zgody Szefa Komisarzy. Wszystkie drągi muszą być położone albo w kłódkach albo na ziemi (wyjątek: jeden koniec drąga koperty może leżeć na ziemi). Drągi po uderzeniu w nie, muszą lekko spadać. Jednakże, dozwolone jest aby drąg spoczywał na brzegu kłódki, jednak nigdy od strony najazdu a zawsze od strony zeskoku.\n8 Drągi muszą łatwo spadać po trąceniu NIE NIE\n9 Kłódki bezpiecznikowe, zaaprobowane przez FEI muszą być używane na tylnych stojakach przeszkód szerokich\n11 Widok kłodki bezpiecznikowej od spodu\n12 Sposób mocowania bezpiecznika w stojaku\n13 Sposób mocowania kłódki w bezpieczniku\n14 Praktyczne zaznaczenie góry bezpiecznika widoczne z daleka\n15 Podczas skoku przez przeszkodę nikt nie może trzymać drąga lub dotykać jej stojaka. Nic nie może leżeć na przeszkodzie (żaden potnik, koc czy derka).\n16 NIE NIE\n17 Wymiary przeszkód na placu treningowym nie mogą przekraczać 10 cm więcej niż maksymalna wysokość i szerokość przeszkód w konkursie, jeśli maksymalna wysokość i szerokość jest mniejsza lub równa 1,40 m. Dla wszystkich innych konkursów wymiary przeszkód na rozprężalni nie mogą przekraczać 1.60 m na wysokość i 1.80 m na szerokość. Każda przeszkoda o wysokości 1.30 m lub wyższa musi mieć minimum 2 drągi w kłódkach, po stronie najazdu, bez względu na to czy na ziemi leży wskazówka, czy nie. Niższy drąg musi wisieć poniżej 1.30 m.\n18 Stojak z praktycznym oznaczeniem wysokości\n19 PRZESZKODY DOZWOLONE 1.30 m 1.30 m TAK TAK 1.30 m TAK\n20 PRZESZKODY DOZWOLONE 1.30 m 1.30 m TAK TAK 1.30 m 1.30 m TAK TAK\n21 PRZESZKODY ZAKAZANE 1.30 m 1.30 m NIE NIE 1.30 m 1.30 m NIE NIE\n22 Wskazówki nie są obowiązkowe, jednakże jeśli są używane, muszą być umiejscowione albo tuż pod frontem przeszkody lub do 1 metra przed przeszkodą. Jeśli wskazówka jest używana od strony zeskoku (tylko przy stacjonacie) od strony najazdu również musi być wskazówka. Obie muszą być w takiej samej odległości od przeszkody.\n23 Stojak z praktycznym ograniczeniem dla wskazówki\n24 Najazd od prawej do lewej TAK TAK TAK NIE\n25 Jeżeli używana jest wskazówka przy kłusie/skróconym galopie, przeszkoda nie może być wyższa niż 1.3 m i szersza niż 1.3 m. Wskazówka po stronie najazdu nie może być bliżej niż 2.5 m. Wskazówka po stronie zeskoku może być używana tylko przy stacjonacie i nie może być bliżej niż 3.0 m.\n26 WSKAZÓWKI NA KŁUS/SKRÓCONY GALOP 1.30 m 1.30 m 2.50 metra TAK Przeszkoda powyżej 1.30 mnie 1.30 m 1.30 m 3 metry TAK Przeszkoda powyżej 1.30 m NIE\n27 Jeżeli używa się wskazówek kierunkowych na stronie zeskoku najbliższa część drąga musi leżeć w odległości minimum 3 m od przeszkody. Na drugiej części oksera (tyle przeszkody) może być umieszczony tylko jeden drąg.\n28 WSKAZÓWKI NA KŁUS/SKRÓCONY GALOP 2.50 metra 3 metry TAK Nie przy okserze NIE 6 metrów TAK\n29 WSKAZÓWKI KIERUNKOWE 1.30 m 3 m TAK TAK NIE\n30 Odległości do umieszczania wskazówek od strony najazdu i zeskoku powinny być używane jako wytyczna. Przy ocenie odległości zawsze należy brać pod uwagę wysokość przeszkody i długość wykroku konia. Proszę sędziować z rozsądkiem!\n31 Jeżeli drąg spoczywa na brzegu kłódki, musi być umieszczony na dalszym brzegu. Przy okserze jest to dozwolone jedynie w przypadku gdy nie powoduje to podwyższenia przedniego drąga w stosunku do tylnego (tzw. Offset).\n32 NIE Kierunek najazdu\n33 TAK Kierunek najazdu\n34 NIE TAK\n36 NIE NIE TAK NIE\n37 NIE NIE NIE TAK\n38 Jeżeli koperta jest używana jako górna część przeszkody, drągi muszą mieć możliwość spadania oddzielnie. Końce drągów muszą być w kłódkach. Koperta może być samodzielną przeszkodą i w tym wypadku jej wysokość nie może przekraczać 1.3 m, lub być umieszczona poniżej drąga na stacjonacie lub froncie oksera. Konie nie mogą przechodzić stępem ponad kopertą.\n39 Odległość pomiędzy drągami koperty musi wynosić co najmniej 10 cm! 10 cm\n40 KOPERTY 1.30 m 1.30 m TAK TAK 1.30 m TAK\n41 KOPERTY 1.30 m 1.30 m NIE NIE 1.30 m NIE NIE\n44 RÓZNE PRZESZKODY Szwedzkie (pijane) oksery są zabronione! TAK NIE\n45 Przeszkody na stępa nie są obecnie dozwolone, czy to ze wskazówkami, czy bez! Nie jest dozwolone przechodzenie ponad ukośnymi drągami. Jako ukośny drąg rozumie się drąg, którego jeden koniec spoczywa na ziemi a drugi koniec jest wyższy niż 30 cm.\n46 NIE NIE NIE NIE\n47 NIE Mniej niż 2.50 metra\n48 Jeżeli używany jest liverpool i położony jest pod okserem lub stacjonatą, front liverpoolu nie może leżeć dalej niż płaszczyzna frontu przeszkody. Również tył liverpoolu nie może leżeć dalej niż płaszczyzna frontu przeszkody. Jeżeli używany jest pod okserem, front liverpoolu nie może leżeć dalej niż 1 m przed frontem przeszkody.\n49 LIVERPOOL TAK TAK TAK\n50 LIVERPOOL NIE NIE NIE NIE\n51 LIVERPOOL 1 metr TAK TAK 1 metr NIE\n52 Jeśli miejsce, materiał przeszkodowy i warunki bezpieczeństwa pozwalają, można zbudować kombinację z odpowiednimi odległościami. Przeszkody skok-wyskok możgą być wykonywane ze stacjonat nie wyższych niż 1.15 cm. Kombinacje mogą być dozwolone pod warunkiem, że jest wystarczająco dużo miejsca. Jeśli są dozwolone, odległości muszą być ustalone z Szefem Komisarzy i nie mogą być zmieniane bez Jego wyraźnej zgody.\n53 KOMBINACJE 1.15 m 1.15 m 1.15 m TAK\n54 RÓŻNE RZESZKODY NIE NIE (TAK jeśli mniej niż1.3 m) NIE (TAK jeśli mniej niż1.3 m) NIE\n55 Jeźdźcy są w pełni odpowiedzialni za każdy skok oddany przez ich konie. Zabronione jest jakiekolwiek zamierzone działanie nie leżące w najlepszym interesie konia.\n56 Miejsce zbiórki Na zawodach, gdzie małe miejsce zbiórki leży obok parcoursu, ze względów bezpieczeństwa, nie więcej niż kolejne, najbliższe cztery startujące konie mogą pracować jednocześnie. Zarówno rozprężalnia jak i miejsce zbiórki, jeśli pracują na nich konie, muszą być pod nadzorem Komisarzy.\n57 Trening, poza czasem trwania konkursów Jeźdźcy powinni mieć możliwość trenowania swoich koni rano, przed rozpoczęciem konkursów. Rozkład powinien jasno określać, kiedy trening jest dozwolony. Rozkład czasowy musi być respektowany. Dozwolone są koziołki gimnastyczne, proste kombinacje i przeszkody specjalne. Teren musi być pod nadzorem Komisarzy przez cały czas sesji treningowej a Komisarz(e) nadzorujący musi mieć dobrą wiedzę o treningu gimnastycznym. Gdy na placu treningowym jest tłoczno, zawodnicy mogą używać tylko przeszkód pojedynczych.\n58 Zasady odnoszące się do używania placów treningowych, rozprężalni, miejsc zbiórki Podczas treningów i przygotowań do konkursów należy zawsze nadzorować:\n59 Używanie zapiętego trzypunktowym zapięciem toczka podczas skoków. Jest to obowiązek. Dla siedzących na koniu Dzieci, Juniorów lub dosiadających kuców zapięcie toczka jest obowiązkowe, zalecane dla Młodych Jeźdźców. Zezwala się używania specjalnych wodzy (z wyjątkiem przepisów dla kuców). Każdy rodzaj kiełzna jest dozwolony (z wyjątkiem przepisów dla kuców), pod warunkiem, że nie będzie ono kaleczyć czy zadawać bólu.\n60 Palcaty, używane podczas skoków, nie mogą być dłuższe niż 75 cm i nigdy nie mogą mieć na końcach ciężarków. Bat ujeżdżeniowy nie dłuższy niż 120 cm może być używany tylko przy pracy płaskiej (z wyjątkiem przepisów o kucach). Każdy może na koniu pracować płasko lub skakać. (Wyjątki dla Juniorów i Młodych Jeźdźców patrz Aneks IX, Rozdział IV, Artykuł 10; dla kuców patrz Aneks XV, Rozdział V, Artykuł 10). (w Polsce nie dotyczy to Mistrzostw Polski).\n61 Stanowczo zakazuje się następujących rzeczy: Nadużywania palcatów w jakiejkolwiek formie. Niewłaściwego sposobu jeżdżenia lub złego traktowania konia (koni). Używania niebezpiecznego lub sprawiającego ból kiełzna. Komisarz może w każdej chwili sprawdzić kiełzno (obowiązkowo u kuców).\n62 Oznaczanie taśmą przeszkód treningowych Zalecana metoda Przeszkody powinny być zaznaczone w dwóch punktach: 1.Umieścić drąg w kłódce tak aby najwyższy punkt mierzony najbliżej stojaka miał 1.3 m lub trochę powyżej. Taśma oklejana jest tuż poniżej tego otworu na stojaku. Jeśli kłodka będzie umieszczona w jakimkolwiek otworze powyżej oznakowanego, który wyznacza wysokość 1.3 lub wyżej drugi drąg należy umieścić poniżej. Lub trochę powyżej\n63 Oznaczanie taśmą przeszkód treningowych Zalecana metoda Przeszkody powinny być zaznaczone w dwóch punktach: 2. Umieścić drąg w kłódce tak aby najwyższy punkt mierzony najbliżej stojaka miał 1.6 m lub trochę poniżej. Taśma oklejana jest tuż powyżej tego otworu na stojaku. Nie wolno umieszczać kłódki powyżej tego otworu. Lub trochę powyżej\n64 Najlepsze miejsce dla Komisarza na rozprężalni jest pomiędzy przeszkodami. Jest On widziany, ale co ważniejsze może widzieć.\nPOLSKI ZWIĄZEK JEŹDZIECKI SKOKI PRZEZ PRZESZKODY B PRZEPISY DYSCYPLINY Wydanie 5.2. Obowiązują od dnia 21 marca 2014 roku. KODEKS POSTĘPOWANIA Z KONIEM I. Na wszystkich etapach treningu i przygotowań konia


Zamiatarka + szczotka boczna + zraszacz + kosz + hydraulika 160 cm - trak-tom\nZamiatarka + szczotka boczna + zraszacz + kosz + hydraulika 160 cm\n2021-02-16 20:10:00 Administrator Sklepu\nZamiatarka hydrauliczna 160 cm.\nZamiatarka standardowo mocowana pod trójpunkt. Służy do zamiatania płaskich powierzchni, takich jak drogi, place czy chodniki – asfaltowe, betonowe lub pokryte kostką. Przydatna również w zadaniach związanych z ich zimowym utrzymaniem.\nw standardzie hydrauliczne podnoszenie kosza na śmieci,\nw standardzie gumowy płaszcz między obudową szczotki, a szufelką na śmieci, ograniczający wzbijanie się pyłu i krzu,\nłatwo wymienialne szczotki,\npneumatyczne koła, tłumiące drgania od podłoża,\nzraszacz – zbiornik na wodę,\ndostosowywana do ładowarek i wózków widłowych,\ndrugi siłownik do skrętu kosza,\nprosta codzienna obsługa, bez żadnych narzędzi.\nSzerokość zamiatania: 160 cm


53. lekcję śpiewania „Nie masz to jak Pierwsza, nie” zorganizowano na Rynku Głównym w Krakowie z okazji setnej rocznicy wymarszu I Kompanii Kadrowej. »\nJuż po raz 60. Mały Rynek w Krakowie zamienił się w wielką scenę, na której rozbrzmiały najpiękniejsze polskie pieśni patriotyczne. »\nWrozrastającym się Krakowie pojawiają się kolejne ulice. Potrzebują nazw. Te zaś nie wyskakują jak diabeł z pudełka. »\nMarta na wielkiej scenie\nMiała 24 lata i nowojorskie plany na życie. Zostały jej wiersze, opowiadania, pamiętniki i cztery nagrane piosenki, tyle zdążyła przygotować. »\nBez bisów i oklasków\nKoncerty na cmentarzu, w dodatku 1 listopada, zazwyczaj się nie odbywają. Chyba że w Krakowie. I w słusznej sprawie. »\nJuż jutro, 3 maja, na Małym Rynku w Krakowie pod hasłem: "Majowa Jutrzenka" odbędzie się 68. Lekcja Śpiewania. »\nKard. Stanisław Dziwisz poświęcił w Wielką Sobotę 4 kwietnia pokarmy przyniesione przez krakowian pod bazylikę Mariacką. Złożył wszystkim obecnym życzenia świąteczne. »\nKultura w sieci. Już niedługo bez wychodzenia z domu będzie można oglądać zbiory małopolskich muzeów. Już teraz można na ekranie komputera zobaczyć książki i czasopisma, zeskanowane dla Małopolskiej Biblioteki Cyfrowej. »\nPo raz kolejny krakowianie i przyjezdni mają okazję nagrać własne wersje kolęd w profesjonalnym studio. »\nPodczas 45. Lekcji Śpiewania, urządzonej w Krakowie, krakowianie zaproponowali góralom z Podhala, by "usynowili" pieśń "Góralu, czy ci nie żal?", która straciła swój pierwotny kontekst. »