Uchiha. Historia pewnego rodzeństwa.: II Rozdział V\nII Rozdział V\n* Podkłady w tej notce są bardzo ważne.\nBędziemy trochę densić :D"\nPółtora miesiąca później\n- Życie, życie jest nowelą! Raz przyjazną a raz srogą! Czasem chcesz się pożalić, ale nie masz do kogo… - podśpiewywałam pod nosem, nie wywołując już takim zachowaniem żadnej sensacji.\nChyba przyjęłam do wiadomości to, że moja tak zwana „odporność psychiczna” została lekko nadszarpnięta i czasem miałam ochotę sobie na przykład pośpiewać. Bo przecież, czemu nie? Raźnie maszerując przed siebie niczym rasowy przedszkolak z dużym plecakiem wymyślałam coraz to nowsze piosenki. Może kiedyś będę w tym tak wspaniała jak Raito? Nagle sama do siebie zaczęłam się śmiać, na co jedynie Sakura spojrzała na mnie z powątpieniem. Zignorowałam to jednak całkowicie, a myśli o chłopaku zrzuciłam na dalszy plan. Są przecież zdecydowanie lepsze powody do rozmyślań, prawda?\n- Sasuke, kiedy zrobimy postój? – spytała Sakura, korzystać z ciszy, która nastała gdy umilkłam.\n- Już niedługo będziemy w Mifir. Nie opłaca nam się teraz robić przerwy – mruknął i uśmiechnął się do niej lekko, a ja miałam wielką chęć, aby mu ten uśmieszek z twarzy zetrzeć.\nNo. I po moim dobrym humorze.\nPrzez to półtora miesiąca moja kondycja uległa znacznej poprawie. Maszerowaliśmy prawie całe dnie, co z początku było udręką. Ale po pierwszym tygodniu nasze nogi przyzwyczaiły się do długotrwałego wysiłku i dalekie dystanse nie były już dla nas problemem. Ten czas minął mi… śmiesznie. Tak, śmiesznie. Przez pierwsze dni szłam jak na skazanie. Nie chciałam nigdzie wyruszać, nigdzie podróżować. Najchętniej zabarykadowałabym się w jakiejś małej zapomnianej chatce i umierała w samotności pod wielką, puchową kołdrą i z ogromnymi ilościami czekolady. A teraz?\nNawet nie bardzo wiem, jak ich określić. Z moimi „byłymi”? Z moimi „eks”? Zalatuje żałością, tak sądzę. Takie epitety bardzo kojarzą mi się z Ino, co wypływa jedynie na niekorzyść mojego sponiewieranego i pozostawionego na pewną śmierć ego.\n- Uhh – westchnęłam, skończywszy pić ostatnią butelkę wody, którą miałam w plecaku. Nie gniotąc, wrzuciłam ją z powrotem do środka. W Mifir czy jakoś tak, Sakura z powrotem je napełni i nie umrę pragnienia. Cóż za cudownie pozytywna wiadomość. Możliwość śmierci z powodu braku płynów mogę wykluczyć z długiej listy. Ojej. To tylko kolejny kop do działania żeby żyć!\nZmarszczyłam brwi. Jednak nie umiałam sama siebie oszukać. Całe to półtora miesiąca spędziłam na wmawianiu sobie, że jestem najszczęśliwszą osobą na świecie. Nie udało mi się – cóż za nowość. Ludzie powiedzieliby: nie kłam! Przecież nie kłamię. Mówię prawdę. Szczęście jest ułudne i bardzo ulotne. Masz dom, masz gdzie spać! Yhym, tak. Mnóstwo kilometrów stąd, w miejscu z którego się mnie pozbyto. Chwilowo śpię w namiocie. Full serwis, nie ma co. Masz co jeść! No nie zawsze, chciałabym nadmienić. Często narzekam na brak czekolady. Masz co pić! Okej, tu się zgodzę. Ten rodzaj powolnej agonalnej śmierci z pragnienia już wyeliminowałam, więc nie oponuję. Jesteś zdrowa! I w tym momencie właściciela tych słów powinnam obdarzyć soczystą fangą prosto w mordę. Nie jestem zdrowa i moja rodzina też nie wygląda jak okaz zdrowia!\n- Są nadzieje i miłości, są zwycięstwa i radości. Są skandale i hałasy, na tapczanie wygibasy – inna piosenka wydostała się z moich ust, a moja niemożność mówienia doszła do wniosku, że uaktywni się właśnie teraz, akurat po skończeniu drugiego wersu. Jak miło.\nZaklęłam w duchu i wlepiłam wzrok w kamienną drogę, którą szliśmy i poprawiłam chustkę na szyi. Wiatr wzmagał się już od kilku godzin, lecz teraz zwiększył swoje natężenie, próbując zabrać mi co chwilę ten nieszczęsny kawałek materiału. Zbierało się na deszcz, lecz wioska do której zmierzaliśmy, znajdowała się już w zasięgu naszego wzroku. Nie była otoczona żadnym murem, bądź jakimkolwiek zabezpieczeniem. Taka zwykła, rybacka wioska. Poprawiłam ciążący mi plecak i spojrzałam na ciemne chmury, które nieustannie kłębiły się nad naszymi głowami, nieświadomie nas pospieszając. Co jak co, ale rozrywki typu miss mokrego podkoszulka nie mam zamiaru sobie dziś fundować.\nSzliśmy po ubitej ludzkimi stopami drodze, może trakcie handlowym? W liście Itachi wyraźnie nam przekazał, że mamy dotrzeć do małej wioski Mifir i szukać tam tego, który „walczy ze wszystkim, tylko nie z samym sobą”. Ksywka dość długa, lecz intrygująca. Podobno jest to mężczyzna z jasnymi włosami i szarymi oczami. Powinien wyróżniać się z tłumu, lecz idealnie potrafi maskować swoją obecność. Może być interesującym kompanem przygód, szczególnie, że ma on z nami płynąć na Korynt. Muszę poznać nowych ludzi. To jedyna możliwość, abym zaczęła myśleć o czymś innym. To półtora miesiąca wprawiło mnie w wielkie zdeprymowanie dotyczące mojej przeszłości i doszłam do wniosku, że chcę, aby moja przyszłość wyglądała zdecydowanie lepiej niż to co już było. To chyba nie będzie trudne, nie?\nMinęliśmy starą, drewnianą tabliczkę z napisem „Mifir”, która ledwo trzymała się drąga wbitego w ziemię. Nadal w ciszy szliśmy przed siebie. Było coś koło osiemnastej, rybacy wyciągali sieci z morza, więc właśnie dlatego w okiennicach przydrożnych domów widzieliśmy tylko kobiece, bądź dziecięce twarze. Mieścina była cicha. Przywodziła mi na myśl te spokojne, mało zaludnione wioseczki, w których ludzie spędzają całe swoje życie. Prowadzą je w ustalonym porządku, nie czują potrzeby opuszczania rodzinnego miasteczka. Takie miejsca miały swój klimat i czasem w momentach swoistej melancholii marzyłam o takim spokojnym domku, mężu i gromadce dzieci. Życiu kompletnie pozbawionym zwrotów, czy konfliktów większych niż to, kto ma dziś wydoić krowy. Tak. Definitywnie przemyślę opcję tej wersji przyszłości. Po co ma być ona ciekawa?\nNa prawo od nas stał sklep. Pojedynczy ludzie przyglądali nam się z zaciekawieniem, a niektórzy z wrogością, co wcale mi nie podpasowało. Itachi, Kisame, Deidara i Hidan coś tu zrobili? Jeśli tak, to jesteśmy zgubieni…\n- Przepraszam pana – zagadnęła Sakura starszawego już pijaka, który zapatrzył się na nią jak ciele w malowane wrota – gdzie możemy znaleźć karczmę? – mężczyzna nadal nie był zdolny wymówić słowa, a butelka wina prawie jeszcze pełna upadła na ziemię i potoczyła się w naszą stronę.\n- Panienko prosto i na lewo – krzyknęła starsza kobieta z głębi sklepu, przekrzykując wiatr i trzymając w ręce brudną szmatę, którą jeszcze przed chwilą czyściła podłogę.\n- Dziękujemy! – odkrzyknęła Sakura z lekkim uśmiechem.\n- Proszę się nim nie przejmować! – odparła równie serdecznie sprzedawczyni – on stary i głupi. Dawno tak pięknej dziewczyny nie widział i wariuje na starość! – zaakcentowała groźniej ostatnie słowa i skierowała swój palec na pijaczka – Uchiro! A ty wracaj na kasę! Przydaj się na coś! – starzec spuścił wzrok z Sakury, westchnął i podniósł się.\n- Idę, kochanie – beknął i ze spuszczoną głową, powędrował noga za nogą w stronę najprawdopodobniej żony.\n- Mam nadzieję, że traficie do celu! – pomachała nam przyjaźnie i zniknęła w czeluściach sklepu.\n- Uh, to idziemy – odparła Sakura i skierowała się zgodnie z poradą kobiety. Rozejrzałam się dookoła i dopiero teraz zaczęłam dostrzegać małe gesty, które czynili wobec siebie mieszkańcy Mifir. A to mężczyzna z siatką pełną ryb zdjął kapelusz, aby przywitać mijającą go kobietę, a to dwie sąsiadki właśnie rozprawiały o wczorajszym przypływie. To, to było piękne. Wszyscy się tu znali i najwyraźniej szanowali. Mieszkańcy chodzili uśmiechnięci, pomimo burzy, która niewątpliwie nadciągała. Nie byli dotknięci w żadnym wypadku przez wojnę, którą przeszła Konoha. Ninja oddali życie, aby byli oni szczęśliwi. A oni nawet nie zdawali sobie z tego sprawy.\n- To chyba tu – z zamyślenia wyrwał mnie głos Sasuke, który kierował się wyraźnie w stronę wyróżniającego się spośród małych chatek dwupiętrowego budynku. Dach naturalnie pokryty był strzechą, a okna obramowane ciemnymi okiennicami. Przed drzwiami postawiona była tablica na której napisane było, że daniem dnia był wędzony łosoś. Fuj. Wspominałam, że nienawidzę ryb? Ogólnie wioska była cicha i czasem jedynie jakieś bawiące się dziecko, przerywało panujący tu spokój. Gdy tylko jednak mój brat pchnął drewniane wrota, uderzył nas zapach starego oleju, potu, wszechobecnego brudu i te różnorakie dźwięki. W środku grał wiejski zespół, który przygrywał jakieś skoczne piosenki. Po środku sporego pomieszczenia tańczyli ludzie. Dobrali się w pary i bawili się w najlepsze. Tak po prostu bawili się, co ponownie dziś ujęło mnie za serce. Sasuke kiwnął ręką na naszą obstawę i Raito, żeby weszli po nas, a my przeszliśmy przez próg.\nJasno oświetlona sala była praktycznie zapełniona przez biesiadników. Między klientami kręciły się kelnerki w obcisłych ciuszkach i nasuwała mi się myśl, że nie była to ich jedyna praca. Tak czy siak podchwycając atmosferę ogólnej radości, klapnęłam sobie na ostatnią wolną sofę i położyłam nogi na stole. A co! Jak się bawić to się bawić.\n- Dyara, ogarnij się! – fuknął Sasuke, czujnie rozglądając się za poszukiwanym mężczyzną.\n- Nie mam zamiaru – odparłam śpiewnie, zaplatając dłonie na karku. Ooo i tak mogłabym żyć.\n- Hmpf – sapnął i usiadł obok. Po chwili dołączyła do nas Sakura. Wokół nas było tłoczno. Dla tańczących wydzielono sferę, ograniczaną kołem stworzonym przez resztę bawiących się. Kelnerki miały coraz większe problemy z manewrowaniem w tym chaosie, a ja siedziałam w tym wszystkim z uśmiechem na twarzy. Krągła blondynka śmignęła obok nas z wielkim kurczakiem na tacy, a ja właśnie w tym momencie przypomniałam sobie, jak bardzo byłam głodna.\n- Zjedzmy coś. Możemy czekać na niego najedzeni – rzuciła raźno Sakura, wołając kobietę ręką. Ta jednak zignorowała dziewczynę, a ja uśmiechnęłam się wrednie pod nosem.\n- Witam państwa. W czym mogę służyć? – po tych słowach cała nasza trójka zaniemówiła.\n- Co ty tu kurwa robisz? – syknął Sasuke, podnosząc się. Oparł ręce na stoliku i pochylił się w stronę mężczyzny.\n- Sa-sa-sasuke-sama! – brunet natychmiast się wyprostował, przez co karta dań upadła na podłogę – ja-ja melduję, że jestem kelnerem!\n- W co ty ze mną pogrywasz? – warknął, uruchamiając sharingana.\n- Jak ja naprawdę tylko pracuję! – krzyknął, podnosząc upuszczony przed chwilą przedmiot. Jeden z tańczących wpadł na niego, popychając do przodu tak, że od twarzy Sasuke dzieliły go milimetry.\n- Ty przebrzydły frajerze – syknął, siadając.\n- Kiedy ja uczciwie na życie zarabiam! – żachnął się, ale od razu opanował, widząc wzrok mojego brata.\n- Bo ty znasz znaczenie słowa uczciwość, kmiocie! Za pięć minut mam mieć na stole tyle żarcia, że nie uniesiesz na dwa razy i raport dotyczący twoich ostatnich kilku „wolnych” miesięcy. Zrozumiałeś?\n- Co się dzieje na tym świecie… Żeby Mashi skończył jako kelner – sarknął Sasuke, opierając się.\n- Żadna praca nie hańbi… - próbowała tłumaczyć chłopaka Sakura, ale mój brat średnio był co do tego przekonany. Kątem oka zauważyłam jak otwierają się drzwi do karczmy, a w progu pojawia się reszta naszej małej grupy i wyłapałam wzrok Raito. Szybko skierowałam swoją uwagę gdzieindziej, bo nagle, jakby spod ziemi wyrósł przede mną wysoki, przystojny mężczyzna o szarych włosach i oczach.\n- Mogę prosić do tańca? – nadal miałam nogi na stole i momentalnie zrobiło mi się głupio. On zgiął się w ukłonie, wyciągając dłoń w moją stronę, a ja kiwnęłam na Sasuke głową, na znak, że wiem co robię.\n- Yyy tak – odparłam ujmując jego dłoń. Pociągnął mnie do góry i po chwili porwał w rozbawiony tłum.\nMuzyka zwolniła gdy ustawiliśmy się w rzędzie razem z innymi parami. Gwar ucichł, a powietrze przeszywał jedynie dźwięk skrzypiec, które wygrywały smutną melodię. Moje ubranie całkowicie różniło się od strojów innych biesiadników, jak i ubioru mojego nieznanego partnera, ale nikomu to chyba nie przeszkadzało. Uniosłam głowę, aby spojrzeć mu w oczy i zobaczyłam tam jedynie roześmiane szare tęczówki, wpatrujące się we mnie z zainteresowaniem. Stanęliśmy naprzeciwko siebie, nadal nic nie mówiąc. Z racji, że tańczyć nie potrafiłam kompletnie, uruchomiłam sharingana, aby kopiować jego ruchy.\nJak na umówiony sygnał wszyscy podnieśli dłonie na wysokość swoich twarzy, wyciągając je w kierunku partnera. Nasze ręce w powietrzu dzielił jakiś centymetr, gdy ruszyliśmy po kole w prawo. Widziałam na jego twarzy cień zdumienia, kiedy okazało się, że nie zbłaźniłam się przy pierwszym kroku, jak i drugim i trzecim. Koło w prawo, koło w lewo i tak dwa razy. Rozluźniłam się nieco, a przez moją głowę znów zaczęły przeskakiwać myśli, że czas się zabawić.\nOdsunęliśmy się od siebie, a ja skopiowałam technikę kobiety obok. Mężczyźni zgięli się w pół, a panie dygnęły lekko, jedną nogę delikatnie wyciągając do tyłu. Oboje w rytm piosenki zrobiliśmy krok do przodu, a mi coraz bardziej zaczynał podobać się ten taniec. Znów niczym pokazowa grupa taneczna, wszyscy panowie w tym samym momencie chwycili swoje partnerki w biodrach, a one położyły jedną dłoń na ich barkach, drugą splatając z ich własnymi. Po plecach przeszły mnie ciarki, gdy dłoń obcego mężczyzny pojawiła się na mojej talii. Spokojnie, Dyara, spokojnie…\nUtwór nabrał nieco drapieżności, przez wystukiwany na bębnach rytm, a my nie zamieniając słowa patrzyliśmy na siebie. Nadal kopiowałam ruchy kobiety tańczącej obok, przez co bez problemu przetańczyłam pierwszą sentencję kroków. Nietrudno było zauważyć, że powtarzała się ona w kółko, więc rozluźniłam się, co on od razu wyczuł.\n- Jest pani urodzoną tancerką – rzucił nieznajomy, aby po chwili wbrew „choreografii” przerzucić mnie przed swoją nogę tak, że głową prawie dotykałam ziemi. Serce podeszło mi do gardła, gdy wróciłam do poprzedniej pozycji. On na szczęście znów zaczął tańczyć zgodnie z krokami, a ja ponownie spokojnie mogłam podkraść umiejętności którejś z tańczących kobiet.\n- A pan urodzonym kłamcą – odparłam, zadzierając głowę do góry, aby spojrzeć w jego oczy. On na to uniósł rękę do góry i obkręcił mną dwa razy, prawie zderzając się z parą tańczącą obok. Znów na chwilę musiałam wyłączyć technikę i zdać się na siebie.\n- Jestem zaszczycony móc z panią tańczyć – rzucił, aby ponownie wbrew porządkowi, skierować nas w róg sali. Tym razem używałam już swoich marnych tanecznych talentów, przez co o mało go nie podeptałam.\n- Chciałabym powiedzieć to samo, ale jakoś nie potrafię się na to zdobyć – znów obkręcił mnie kilka razy co chwilę zmieniając stronę, a ja myślałam, że zwymiotuję. Jakimś cudem udało mi się jednak tego nie zrobić.\n- Spokojnie, nie ma powodów do kłótni – odparł i przyciągnął mnie do siebie, aby ponownie przerzucić mnie tak, aby mało brakowało do mojego bliskiego spotkania z podłogą.\n- Zaraz mogę jakiś znaleźć – mruknęłam mu do ucha, gdy podrzucił mnie lekko do góry.\n- Jest pani inna od reszty kobiet jakie znam – odmruknął, zmieniając temat i robiąc niespodziewany wypad w prawo. Gdybym instynktownie nie przesunęło się w lewo, nasze ręce zahaczyłyby o filar.\n- A pan taki sam jak wszyscy inni. Nudzi mnie pan jedynie w inny sposób – podobała mi się gra, którą ze mną toczył i musiałam przyznać, że i on sam miał w sobie coś nowego. Przyjęłam jego wyzwanie w momencie, gdy zdobyłam się na taniec.\n- Widzę, że wyłączyła pani kakkei genkai i tańczy pani samodzielnie. No no, całkiem nieźle jak na pierwszy raz – znów obrót, wypad, obrót, powrót do pozycji. Podczas wykonywania tych wszystkich figur, które naprawdę wychodziły mi dość naturalnie nie mogłam rozgryźć tego, skąd wiedział o właściwościach sharingan’a.\n- Nie wierz nigdy kobiecie – odparłam słodko, tak naprawdę będąc cholernie ciekawą, skąd posiadał o mnie tyle informacji. Itachi mu powiedział?\n- Ach, coś o tym wiem – mrugnął jednym okiem i ponownie się uśmiechnął, a jego oczach błysnęło coś na kształt szaleństwa – nazywam się Arthur.\n- Ładne imię – obrócił nas po raz kolejny.\n- Powinnaś mi teraz podać swoje imię, nie sądzisz?\n- Heh – zaśmiał się pod nosem – intrygujesz mnie, Dyaro Uchiha.\n- Ty mnie wręcz przeciwnie – fuknęłam, zirytowana, że widział o mnie więcej niż ja o nim.\n- Jesteś czymś zawiedziona – mruknął – kimś - poprawił się, lekko zjeżdżając swoją dłonią na mojej talii.\n- Taki, który mnie nie zawiódł jeszcze się nie urodził, Arthurze – przełożyłam jego rękę na poprzednie miejsce, a on ponownie uśmiechnął się.\n- Czas to zmienić.\n- Nie sądzę – mruknęłam zdezorientowana, gdy zaczął on wykonywać jakieś skomplikowane ruchy, poruszając mną jak szmacianą lalką. Całkowicie się rozluźniłam, dając mu się prowadzić.\n- Nie spinaj się tak – szepnął mi do ucha, gdy plecami przylegałam do jego torsu.\n- Staram się – warknęłam przez zaciśnięte zęby, gdyż miałam wrażenie, że byłam rozluźniona do granic.\n- To staraj się mniej. Wszyscy na nas patrzą – rzucił i ponownie wprowadził nas na środek sali, kręcąc mną, podrzucając i robiąc wiele dziwnych figur, których moja wyobraźnia sama nie byłaby w stanie wytworzyć. Dyskretnie rozejrzałam się dookoła i faktycznie inni przestali tańczyć, skupiając się na nas. Na dosłownie chwilę przed oczami mignął mi Raito i Kiba, a ja miałam ochotę głośno się roześmiać. Jestem żałosna.\n- Jesteś tym sternikiem, którego szukamy, prawda? – tak naprawdę to byłam tego już prawie pewna, ale wolałam się upewnić.\n- Nie ograniczaj mojego życia jedynie do zawodu sternika, pani – odparł jakby oburzony.\n- Zadałam ci pytanie – szarpnęłam nim lekko, chcąc pokazać, że ja też mam tu coś do powiedzenia.\n- Tak chcesz się bawić? – szepnął, a w jego szarych oczach zamajaczyły złowróżbne ogniki. Wzrok miałam nieugięty, ale taka mała, maluśka Dyara w mojej głowie właśnie sikała po nogach, bo wiedziała, że jeśli on podkręci tempo jedynie troszeczkę, to poplączą mi się nogi i zaliczę na oczach tych wszystkich ludzi gafę stulecia.\n- Może potem – odparłam pewnie, chcąc aby zrobił wszystko tylko nie wprowadzenie jakiś nowych figur!\n- Zapamiętam – mruknął i zaczął mną obracać, a ja miałam w tej chwili ochotę na posiadanie pięknej czerwonej sukni, która mogłaby kręcić się razem ze mną.\n- Więc tak czy nie? – spytałam, gdy jego dłonie ponownie wróciły na moją talię.\nZatrzymaliśmy się, a on odsunął się ode mnie. Muzyka nadal grała, a on ukłonił się i ucałował moją dłoń.\n- To był mój najlepszy taniec, pani – ludzie zaczęli nam klaskać, a ja zdenerwowana i pełna nowych wrażeń, również ukłoniłam się tak samo jak na początku tańca – przepraszam na chwilę – powiedział i prawie natychmiast zniknął wśród tłumu. Zafrasowana i w sumie ogłupiała, ruszyłam powoli w kierunku naszego stolika. Czułam na sobie wzrok większości osób. Nie patrzyłam jednak nikomu w twarz, bo znając życie byłam czerwona jak burak. Za dużo emocji naraz.\nTa nowela o której wcześniej śpiewała Dyara, naprawdę zaczyna mieć sens. Ja wiem, że ona cierpi, ale ten trójkącik wygląda tak zabawnie, że aż grzech ich nie wyśmiać. Cała trójka chodzi struta jakby mieli co najmniej tygodniowe rozwolnienie, aż do dzisiaj – patrz przypadek płci żeńskiej Dyara. Spojrzałem na Mashi’ego w obcisłym kubraczku kelnerskim, który przestraszony siedział za Sakurą i spoglądał wszędzie tylko nie na mnie. Dyara została porwana na parkiet przez jakiegoś typa spod ciemnej gwiazdy, który od razu mi się nie spodobał. Kiwnęła jednak na mnie głową, więc dałem jej wolną rękę. Gdy ujęła jego dłoń, on pociągnął ją w stronę tańczących i tyle ich widziałem. Na stole stało wiele półmisków z jedzeniem różnego rodzaju w środku, a ja swój zdążyłem już opróżnić. Reszta jadła łapczywie, lecz oderwała się misek, gdy na parkiecie coś się zmieniło. Sakura stanęła na kanapie, a inni ze mną włącznie postąpili za jej przykładem. Było blisko tego, żebym zagwizdał.\nDyara przyklejona w sumie do nieznajomego faceta wywijała z nim na parkiecie, jakby ćwiczyła ten układ przez lata. Dobrze wiedziałem, że nigdy nie potrafiła tańczyć, więc zdziwiłem się jeszcze bardziej. On zaczął nią podrzucać, przerzucać, kręcić, a ona całkowicie dała mu się prowadzić, zamieniając co chwilę kilka słów. Wracając do naszej noweli, spojrzałem na Kibę i Raito, których szczęki można było zbierać z podłogi. Aha! Widzicie gnoje, co znaczy Uchiha?\nUśmiechnąłem się pod nosem i z powrotem usiadłem. Reszta jednak stała i podziwiała najprawdopodobniej pierwszy taniec mojej siostry z zachwytem wymalowanym na twarzach. Ten facet to chyba ten, którego szukamy z tego, co napisał Itachi.\nOho, skończyli tańczyć. Sakura jako pierwsza usiadła i nachyliła się w moją stronę:\n- Ty też umiesz tak tańczyć?\n- Ja umiem wszystko – odparłem zdegustowany jej pytaniem. To chyba przecież oczywiste!\n- Doprawdy? – uśmiechnęła się i napiła herbaty.\n- Więc pamiętaj, że wisisz mi co najmniej jeden taniec – oblizała usta, a ja miałem wielką ochotę zabrać ją do jakieś sypialni, lecz w tym momencie przy stoliku pojawiła się Dyara, która usiadła obok Sakury.\n- Nie chwaliłaś się, że potrafisz tańczyć – rzuciłem, odstawiając na stół kufel piwa.\n- Sama tego do dzisiaj nie wiedziałam – odparła i niczym rasowy chłop wychlała resztę zawartości kufla jednym duszkiem i wyciągnęła go ku Mashi’emu - jeszcze raz to samo – warknęła i nadal na nikogo nie patrząc zaczęła jeść wszystko co miała pod ręką, a przestraszony jej miną Harashi pomknął natychmiast w stronę kuchni. Na moich kolanach leżał jego raport, ale nie miałem najmniejszej ochoty go czytać.\n- Gdzie jest ta siwa wywłoka? – spytałem, chcąc wreszcie załatwić sprawę transportu. Grajkowie zapuścili jakąś szybszą, żywszą melodyjkę, na co noga Dyary automatycznie zaczęła wybijać rytm.\n- Tylko nie wywłoka, proszę – odparł nieznajomy, który niespodziewanie pojawił się obok stolika. Co za typ.\n- Zastanowię się – mruknąłem, spoglądając na Dyarę, która wyglądała, jakby połknęła patyk. Kiba siedział zniesmaczony, a Raito ciskał gromami z oczu na widok nowego. Sakura wydawała się być nim zainteresowana, przez co nie lubiłem go jeszcze bardziej.\n- Przyszliście nawet w porę – odparł, wygodnie się rozsiadając.\n- Trudno żeby było inaczej.\n- To słuchajcie! – klasnął w dłonie – zrobimy tak. O, Mashi! – krzyknął na chłopaka, który mało co się nie wywrócił z wielkim kuflem piwa w ręce.\n- Tak, lordzie?\n- Zaprowadzisz naszych gości do pokoi żeby zostawili plecaki, a potem zapoznasz ich z Victorią. Jasne? – Dyara wychyliła kolejne kilka łyków z kufla i otarła usta rękawem.\n- Tak jest, sir! – Mashi wyprężył się na baczność, jakby zależało od tego jego życie. Boże jak ta muzyka mnie wkurwia.\n- Więc proszę najeść się do syta – zwrócił się już do nas – oraz rozgościć, a potem poznać moją Victorię. A panią ponownie proszę do tańca – ten pajac znów wstał i wyciągnął dłoń w stronę mojej siostry, która z lekko przyćmionymi oczami przyjęła jego ofertę – sayonara! – krzyknął do nas i ponownie porwał Dyarę, a ja miałem wrażenie, że zaraz wybuchnę. Ta wkurwiająca muzyka, nasz sternik, którego imienia nawet nie znam, Mashi pedał … potrójny już agent? Co za ***!\n- Chodź – wziąłem Sakurę za rękę, która naprędce zdążyła złapać udko z kurczaka. Przepchałem się przez tłum, otworzyłem drzwi i jak najszybciej znalazłem się na dworze, gdzie spotkaliśmy się z ulewą! – no kurwa nie wierzę! – warknąłem już przemoczony do suchej nitki.\n- Sasuke-sama? Może parasol? – obok nas pojawił się Mashi z parasolką nad głową i jeszcze jedną w ręce.\n- W dupę se wsadź ten pieprzony parasol! – usiadłem na stołku, dołączonym do ławy, która stała nazewnątrz.\n- Sasuke? – powiedziała Sakura, delikatnie dotykając mojego ramienia.\n- Co? – warknąłem.\n- Mam pewien pomysł – również cała mokra usiadła na moich kolanach. Mało co widziałem przez deszcz, ale te zielone oczy potrafiłbym dojrzeć wszędzie.\n- Hm? – dziewczyna zapatrzyła się w niebo i uśmiechnęła się. Zwróciła swoją twarz ku mnie i wyszeptała mi prosto w usta.\n- Pierdol to, chodźmy się kochać – po czym tym razem ona pociągnęła mnie za rękę w stronę wybrzeża. Biegliśmy w akompaniamencie deszczu i nawoływań Mashi’ego:\n- Ale Sasuke-sama!\nJa już wszystko odkryłam, mówię wam! Bo, bo to wesele jest, hep!\n- Na lewo, na prawo, w górę i dół! – śpiewałam razem z miejscowymi i Arthurem, robiąc wokół pary młodej wielkie kółko. Skakałam, tańczyłam, darłam się i piłam, hep! Ale życie tu jest piękne!\nSzybka muzyka ustąpiła wolnej spokojnej piosence. W sumie to chciałam się jeszcze pobawić, iść spać i napić się jednocześnie. To deprymujące.\n- Ostatni taniec? – Arthur nachylił się nad moim uchem i bez krępacji położył dłonie na moich biodrach.\n- Z tobą zawsze – rzuciłam sarkastycznie i zaśmiałam się, a on razem ze mną. Chłopak przyciągnął mnie do siebie, a ja wtuliłam twarz w jego tors, oplatając go ramionami i wdychając mieszankę męskiego potu oraz perfum. Bardzo ładnych perfum.\nGdy tak kołysaliśmy się powoli w rytm muzyki było mi dobrze. Nie wiem, czy to przez procenty, które krążyły mi w żyłach, czy obecność drugiej osoby tak blisko. To ułudne wrażenie szczęścia bardzo mi się podobało. Zignorowałam nawet ból gardła, który drapał mnie niemiłosiernie. To klątwa postanowiła o sobie przypomnieć, ale ja nie chciałam psuć tej chwili, mimo wszystko. Od momentu gdy Arthur poprosił mnie do tańca, w moim życiu – patrząc na minione półtora miesiąca – coś zaczęło się dziać.\nBawiłam się swobodnie, nie musząc dbać o swoją reputację. Przez ten czas byłam sobą. Nikt mnie tu nie oceniał, nie patrzył krytycznie. Wszyscy bawili się na równi ze mną, a nawet gdy pomyliłam kroki w jakimś regionalnym tańcu, to pokrzepiali mnie uśmiechem i zapraszali do dalszej zabawy. Brakowało mi takiego wyluzowania się.\nArthur był osobą specyficzną. Kompletnie odbiegał od moich wyobrażeń na temat szalonego sternika, który porwie się na podróż do Koryntu. Nie musieliśmy podpisywać żadnych dokumentów. Nie pokazał nam statku, a resztę mojej grupy powierzył Mashi’emu. Ja po prostu wiedziałam, że to on. Wiedziałam to instynktownie, na co teraz przylgnęłam do niego bardziej, a on nie był mi dłużny. Jutro będę tego żałować, na bank. Przytulać się do faceta, którego dopiero co poznałam? No hańba! Ale, ale pasowało mi to. On niczym się nie przejmował. Żył chwilą i czerpał z życia tyle ile mógł, czyli robił to, do czego ja nigdy nie byłam zdolna. Po nim to widać. Westchnęłam.\n- Ta dwójka chłopaków, która z wami przyszła. Coś z nimi nie w porządku? – mruknął bardzo blisko mojego ucha. Przez moje plecy przeszedł dreszcz, a dopiero po chwili zarejestrowałam, że mówił o Kibie i Raito.\n- Życie życie jest nowelą, raz przyjazną a raz srogą… - zaśpiewałam cicho, gdyż głos mi wrócił.\n- Czyli jednak – przeniósł moje ręce na swoją szyję, tym samym karząc patrzeć mi do góry.\n- Jednak, hep? – wszystko wokół mnie wirowało, a jego włosy w tym świetle wydawały się być koloru blond. Ojeej.\n- Lubię cię – mruknął uśmiechając się chłopięco. Łoo losie. Tańczę wolnego z mega przystojnym facetem, hep. Ja nie wiem co ja tu robię…\n- Powinnam powiedzieć, że ja też? – złapałam się go mocniej, bo świat znów zaczął się kręcić.\n- Hmmm – udał zamyślonego – chyba tak.\n- Więc okej. Też cię lubię, hep – ale mi tego brakowało. Chyba zacznę praktykować przytulanie się. To lepsze od czekolady – będę coś jutro pamiętać?\n- Może tak, może nie – mruknął i pokazał mi język.\n- Menda – skwitowałam go opuszczając głowę.\n- Ale za to jaka przystojna!\n- Ale za to jak świetnie tańczy!\n- No dobra, tu się zgodzę – znowu się w niego wtuliłam, zapominając o wszystkim co nie jest nami i muzyką – ej – podniosłam głowę, patrząc w jego szare oczy – będziesz moją etatową przytulanką? Hep?\n- Myślę, że da się to zrobić – uśmiechnął się cwaniacko.\n- O. Fajnie - mruknęłam, a on odsunął się ode mnie.\n- Chodź – wziął mnie delikatnie za ramię i poprowadził bocznym korytarzem. Te światełka były piękne, hep! Minęliśmy sporo drzwi i nawet weszliśmy na schody! Dałam radę, dałam! Stanęliśmy, a przed nami pojawiły się kolejne stopnie.\n- Jeszcze więcej? – mruknęłam, gdyż zamykały mi się oczy.\n- Kobiety… - odparł i wziął mnie na ręce, a mi znów zrobiło się ciepło i wygodnie. Wniósł mnie na górę i łokciem otworzył drzwi. Znaleźliśmy się w kolejnym korytarzu. Ojeeej. Znowu ładne światełka.\n- Ej, gdzie ty mnie niesiesz? – ocknęłam się na chwilę, bo powróciły do mnie resztki zdrowego rozsądku.\n- Do sypialni.\n- Nie pójdę z tobą do łóżka! – krzyknęłam nagle spanikowana. A już było tak pięknie…\n- A czy…\n- Co tu się dzieje?! – nagle z drzwi do któregoś pokoju wypadli Kiba z Raito.\n- Nic się nie dzieje – odparłam, nie chcąc ich widzieć. Mam ich dwóch po dziurki w nosie. Jednak ich miny… Chyba kiedyś jeszcze raz poproszę Arthura, żeby nosił mnie rękach - spokojnie chłopcy – wysunęłam dłoń do przodu – Dyary starczy dla wszystkich, hep.\n- Stary, ona jest chyba pijana – powiedział Kiba do Raito, patrząc się na mnie dziwnie.\n- No przecież nie trzeźwa –odparł Arthur, otwierając łokciem kolejne drzwi.\n- Tylko coś jej zrób, skurwielu – warknął Raito, a ja właśnie chciałam coś im na mój temat powiedzieć, ale znów straciłam głos, hep.\n- Jakoś mi do tego nieprędko – mruknął i wniósł mnie do małego pokoju i nogą zamknął drzwi. Postawił mnie, a ja stałam tylko i wyłącznie dlatego, że trzymałam się jego ramienia – to co mała, rozbieraj się.\n- Żartowałem – parsknął, patrząc na mnie – gdzie mogę znaleźć twojego brata? Muszę omówić z nim kilka spraw.\n- Ja, ja nie wiem – mruknęłam i podeszłam do okna, wysilając się jak jeszcze nigdy.\n- Dobra burza, co nie? – spytał, podchodząc do okna balkonowego – o mój Boże! Victoria! – krzyknął i wybiegł z pokoju.\n- Każdy facet jest taki sam – śpiewałam sobie pod nosem, malując palcem po zaparowanym oknie. Było mi gorąco i czułam, że pomimo wszystko muszę wyjść na świeże powietrze. Otworzyłam więc drzwi na balkon i wyszłam na kafelki. Moje włosy porwał wiatr, a ja odruchowo zamknęłam oczy. Na dworze padał deszcz, lecz balkon miał taki swój baldachim. O, jakie fajne słowo. Baldachim.\nPodeszłam do barierki i oparłam się o nią. Ale ładne drzewko. A tam jakie piękne morze i takie duuuże…\n- Dyara? – na balkonie ni stąd ni zowąd pojawił się Raito, bacznie mi się przyglądając.\n- A jak ty się tu dostałeś? O ty mały, tajniaku ty. Cichociemny agent trochę z ciebie, hep.\n- Nasze pokoje mają łączony balkon – odparł, a moje wyobrażenia na temat Raito ubranego w taką wielką czarną pelerynę legły w gruzach.\n- Aa, tak też może być – znów zapatrzyłam się w morze totalnie go ignorując.\n- Słuchaj Dyara – zbliżył się, a ja patrzyłam na niego kpiarsko. Ojojoj, rycerzyk Raito zdecydował się udzielić mi audiencji - czy mam u ciebie jeszcze jakieś szanse?\n- Wybacz, nie upijam się tak jak kiedyś, hep – zaśmiałam się cicho pod nosem.\n- Ty nigdy nie piłaś – zmarszczył brwi.\n- I o to właśnie chodzi – poklepałam go po ramieniu i odwróciłam się przodem do drzwi. Ostatnim co mignęło mi przed oczami był wielki, czarny statek na szalejącym morzu i oooo butelka sake, stojąca na stoliku nocnym. Oj będzie bal, oj będzie bal.\nPrzed chwilą dodałyśmy z Akemii notkę na After Shinobi World, a ja pięć minut później publikuję Kyodai. Ale jestem szalona xd\nNie uwierzycie, ale podoba mi się ta notka. Serio!\nA Arthur? *w* Podbił moje serce już wtedy, gdy jeszcze do końca nie istniał <3 mam nadzieję, że wy też go polubicie.\nSpięłam się i dzisiaj napisałam prawie cały rozdział. Hymhymhym.\nUhuhu! Jednak nie poszłam spać, a sprawdziłam wszystko i napisałam nawet kawałek nowej notki. Tyle wyrać *q*\nAutor: Sheeiren Imai o 13:20\nRadhika Murai 21 listopada 2013 14:03\nNa bogato! Uśmiałam się strasznie. Baldachim?! Kocimiętka?! Co do tego Arthura... imię w ogóle nie kojarzy mi się z opowieścią ale akceptuję to. Raczej mała Uchiha podbiła moje serce. I Sasu! Uwielbiam, no po prostu uwielbiam! Właśnie skończyłam oglądać kolejny odcinek "Naruto", powyłam się i w takim nastroju weszłam na Twojego bloga, a tu co? Łzy zapomniane, pijana Dyara zabrała je i odrzuciła daleko od Radh. Boże, nadal jestem pod wrażeniem Twojego stylu, będę to chyba powtarzać do znudzenia! I trudno! Rób częściej opcje z pijaną Uchiha, to takie zabawne, ma wtedy jeszcze bardziej ciętą ripostę niż zazwyczaj. Dalej mnie Sasuke trzyma... mrrr.... już sobie wyobrażam, co on tam z tą przebrzydłą Haruno wyczynia. Ja bym go całowała lepiej, to na pewno! No, czekam, co będzie dalej. Podejrzewam, że Arthur odegra dużą rolę i trochę namiesza w życiu Dyary... i kim, do cholery, jest Victoria?! Nieprzyjemnie kojarzy mi się ze "Zmierzchem", bardzo nieprzyjemnie. Nie zrobisz z niej wampira, prawda? Powiedz, że nie! Umrę jeśli tak będzie, to nie jest śmieszne, oglądałaś którąkolwiek część Paranormal Activity? No, to właśnie coś takiego Ci zrobię. Tak, owszem, to jest groźba, możesz się obrazić, trudno.\nOstatnie stanie mnie rozwaliło, centralnie, od środka. Powtórzę: U-WIEL-BIAM "UCHIHA KYODAI" I AUTORKĘ SHEEIREN IMAI I WYKRZYCZĘ TO W TWARZ KAŻDEMU!!!\nOczywista rzecz, życzę Ci powodzenia, daj z siebie wszystko na tych mistrzostwach tylko... w czym? Nie bij, nie jestem poinformowana, przepraszam. Podsumowując: rozdział jest świetny, z przyjemnością czytałam i nawet puściłam sobie podkłady muzyczne (przy których też japę cieszyłam), czego zazwyczaj nie robię (ta Polka była wspaniała <3). No! Do usłyszenia, maleństwo!\nSheeiren Imai 24 listopada 2013 07:57\nArthur *w* jeśli nie kojarzy ci się z Japonią, to się nie przejmuj. Jesteś na właściwym tropie.\nInteresuje cię Victoria? Hymhymhym. Spokojnie, na pewno nie jest to wampir. Nienawidzę ich ( z wyjątkiem Damona z TVD <3 ) obrażę się, ale tylko dlatego, że posądziłaś mnie o wplecenie tutaj wampira xd\nKurdeeee. Nie przywykłam do tylu komplementów. Po przeczytaniu takiego komentarza aż mam ochotę pisać od razu kolejną notkę, a radość jest porównywalna do wielkiej milki tofi *w*\nInformuję - Oyama Karate. W niedzielę mam walki więc w sumie będę się bić, a że prawdopodobieństwo jest maluśkie to najprawdopodobniej nie ciebie xD\nDziękuję jeszcze raz za wszystkie miłe słowa. To naprawdę dużo dla mnie znaczy.\nRadhika Murai 22 listopada 2013 07:33\nWygraj! Wierzę w Ciebie! Daj z siebie wszystko! Jesteś młoda! Uhuhu, dobra, moja wina, gomenasai, faktycznie, bezczelnie posądziłam Cię o te wampiry... Milka Toffi... naprawdę się polubimy, naprawdę, naprawdę <3 Awww... Ależ gdzie tam, zasłużone komplementy, nie bądź taka skromna ^^.\nYuki83046 22 listopada 2013 09:52\nUwaga, komentarz będzie długi:\n1) Moja mama oglądała przedwczoraj Klan i wczoraj cały dzień leczyłam się z tej piosenki. To nie! Ty mi musiałaś ją przypomnieć.\n2)Zaskoczył mnie ten rozdział. Takie wieśniackie klimaty. Nietypowe, ale śmieszne.\n3) Taniec Dyary i Arthura był niesamowity! Tak to opisać! GENIUSZ! W ogóle uwielbiam tańczyć, szczególnie tango (chociaż nie robię tego profesjonalnie), a to miało właśnie taki nastrój. Taki niebezpieczny i napięty.\n4) Arthur? Tak, lubię go i to bardzo. Spodobał mi się. Mam nadzieję, że będzie go więcej. Ale! Żeby nie było nadal jestem wierna mojemu ideałowi.\n5)No a mój ideał to mnie rozwalił. "Zabrałbym ją teraz do jakiejś sypialni" albo " Boże jak mnie ta muzyka wk*****" To takie prawdziwe. Ja, a w zasadzie bohaterka mojego bloga, to by już chyba rozpizdrzyła cały lokal, albo głowa by jej/mi pękła.\n6)Teraz tochę o moim blogu. Ostatnio go ładnie ogarnęłam. A miałam wcześniej stan depresyjny, bo jedyne osoby jakie go odwiedziły to jacyś amerykanie i 5 Niemców! Co to ma być?! Dlatego serdecznie cię zapraszam (czytaj: błagam na kolanach), abyś przeczytała chociaż pierwsze kilka rozdziałów. Nie są długie. A jak ci się zachce, to nie pogardzę komentarzem i obserwowaniem. Nie mam też nic przeciw słowom krytyce. Wnoszą najwięcej, do sposobu pisania.\n7) Dość o blogu! Czy ty naprawdę nie lubisz ryby? Jak tak można?! Ryba jest pyszna, szczególnie sushi (choć nie przesadzałabym z tym tak bardzo bo ma jednak bardzo specyficzny smak i nie każdy może się przełamać żeby jeść glony, hehć). A jak ja dorwę się do wędzonego łososia to jego jedzenie wielce celebruję, bo jest to dla mnie ogromny rarytas (patrz: cena)\n8) Czy ty na pewno byłaś trzeźwa pisząc to? Bo pijana Dyara wyszła ci podejrzanie dobrze...\nPodsumowując, bardzo, bardzo, bardzo, bardzo, bardzo mi się ten rozdział podobał i w napięciu czekam na następny. I oczywiście życzę powodzenia i pozdrawiam.\nYuki83046 22 listopada 2013 09:56\nNie wiem co mi się stało z blogerem, ale zamiast konta goggle wyświetla konto blogera. Tak więc dopiszę swoją poprawną nazwę: Natalia Takishima\nSheeiren Imai 24 listopada 2013 08:00\nKlan dobry na wszystko xD\nKlimaty rzeczywiście z deka wieśniackie, ale miało być śmiesznie xd\nKompletnie nie umiem tańczyć...\nTak, Sasek zdecydowanie ma coś w sobie. Ale wiesz... nie jest Itasiem xD\nPostaram się czytnąć, obiecuję!\nByłam trzeźwa! Jestę sportowcę, nie piję xD\nMystery 23 listopada 2013 01:38\nO w... kant szafki! Jeden z najciekawszych rozdziałów jakie sie pojawiły na tym blogu! Mówiłam już Ci kiedyś, że lubie Twoje blogi? Jeśli nie, to mówię: UWIELBIAM JE. Rozwalają mnie te życiowe myśli Saska- boskie są XD I ten Arthur- kojarzy mi sie z zajebistą osobą, dlatego za imię (a właściwie za szczęśliwy zbieg okoliczności) masz u mnie plusa :P Ale zasadnicze pytanie: Dlaczego ja nie widze nigdzie jego zdjęcia/podobizny???? Bo w żaden sposób nie mogę go sobie wyobrazić XC\nSheeiren Imai 24 listopada 2013 08:02\nChyba nie mówiłaś, pierwszy raz się spotykamy xD\nAczkolwiek miło jest mi bardzo :D\nSasek to moja najbardziej ironiczna i sarkastyczna odsłona, która może się równać jedynie z moim odpowiednikiem na ASW xd\nNo właśnie w internecie nie ma takiej chodzącej zajebistości jak Arthur, no!\nAle postaram się coś wykombinować, obiecuję!\nAnae Mitsuki 23 listopada 2013 02:33\nA więc jestem! Na gg ci juz pisalam, ze nareszcie dodalas, wiec nie bede sie powtarzac xd Notka jest..hm, niezła...dobra jest zajebista! *-* Wszystko świetnie współgrało ze sobą. Zakochałam się w Arthurze, faceci którzy potrafią tańczyć od razu podbijają serca kobiet! *w* Haha Dyara im pokazała! Dobrze gnojką, niech sb nie myślą, że będzie po nich płakać całe życie. Ona jest Uchiha gad demyt! A to, że się upiła...każdemu od życia się coś należy, nie? xD Musze tez dodac, ze kiedy Arthur tanczyl z Dyara to serce mi szybciej bilo, podklad byl idealnie dopasowany i az chcialo sie tanczyc razem z nimi! Hmpf, gdzie moj Itas? Mam nadzeiej, ze pojawi sie w nastepnej notce ;3. Czekam z niecierpliwoscia na next.\nSheeiren Imai 24 listopada 2013 08:04\nTak, posiadanie genów Uchiha ma swoje plusy.\nAle hola hola, koleżanko.\nSwoje klejące się łapska z dala od mojego męża, proszę!\nItaś nie jest na sprzedaż! Żeby to było wiadome!\nŻegnam i dziękuję za komentarz ;*\nAnae Mitsuki 6 grudnia 2013 02:49\nHaha zobaczymy skoro Diara jak to ujęła starcza dla wszystkich, to może i Itachi będzie taki hojny :D\nSheeiren Imai 6 grudnia 2013 08:01\nNie ma tak dobrze XD\nDrugie nazwisko Itasia to Imai XD\nAnonimowy 23 listopada 2013 15:29\nHeej, przeczytałam rozdział i tak szczerze... To Dyara to nie do końca moje klimaty, od pocztku jakoś średnio mi podchodzila, ale to co jest cudowne w twoim opowiadaniu, to fakt, że rekompensujesz mi to wszystko bezblednym Sasuke. I chyba to jest dobre, co? Każdy znajdzie coś dla siebie ;-) no nic, pozostaje mi czekać na kolejny rozdział i mieć nadzieje na więcej scen z moja ukochaną parka, pozdrawiam hayley :-*\nSheeiren Imai 24 listopada 2013 08:06\nPodziwiam cię, że czytasz bloga w którym nie trawisz głównej bohaterki xD\nAle jest Sasek jest impreza B|\nOkej, okej! Będzie więcej Saska!\nPrzynajmniej się postaram.\nAnonimowy 24 listopada 2013 13:30\nOj tam zaraz nie trawie :-P po prostu nie mój typ osobowości trochę ;-) dziękuję za Saska ;-) hayley\nAnonimowy 27 listopada 2013 10:41\nBlog jest cudowny;d a ten rozdział mnie rozwalił. Sasuke jest taki.. taki jaki powinien być;d Uwielbiam go<3 I ogromnie się cieszę, że jest z Sakurą! Tak powinno być;d Więcej tej pary poproszę :*\nDyara i Arthur! I koniec kropka:D Czuje, że on będzie dla niej stworzony;d\nWeny życzę! I czekam na następny rozdział:)\nSheeiren Imai 1 grudnia 2013 02:15\nNo witam ;D\nMiło mi bardzo, tyle komplementów :D\nWeną nie pogardzę, a nowy rozdział może pojawi się przed nowym rokiem ;D\nAmane 28 listopada 2013 13:25\nNo siema siema, Sheeiren :3 W sumie powinnam teraz kuć na sprawdzian z historii, ale stwierdziłam, że jednak ostro mnie to jebie i że wolę sobie usiąść, zrelaksować przy twoim blogu *-*Co tam, raz można sobie olać xD Poza tym już najwyższy czas nadrobić zaległości, no i stęskniłam się za Dyarą i w ogóle za całym blogiem <3\nNo i w ogóle jezuuuuuuuuuuuuuu, sory, zalegam u ciebie z bodajże 4 notkami! Shame on me… ;___;\nRany, dziewczyno, jak ja uwielbiam twój sposób pisania :D Zwłaszcza jak masz takie zabawne wtrącenia w fabułę, na przykład gdy Hinata krzyknęła w jednym momencie i do tego komentarz „ta to ma wyczucie” i tym podobne xD Kocham ten dystans u ciebie.\nIno mnie wkurwia, no i to dosyć mocno. No co za fałszywa łajza! Zazwyczaj to Sakura jest moim wrogiem publicznym numer jeden, ale w tym momencie blondynka wychodzi na prowadzenie xD I dobrze, jej też nigdy nie lubiłam w M&A. Podobało mi się, jak Sasuke ciągle ją w myślach chamsko komentował, chociaż jak na mój gust i tak dosyć łagodnie xD Taki na przykład prawy sierpowy nie byłby złym pomysłem… :3 Obiecaj mi, że ktoś jej kiedyś przyłoży *-* Najlepiej ktoś z Uchihów xD Najlepiej Dyara xD\nHahahahahaha, Dyara mnie rozjebała :D „Urodziła już tego cholernego bachora czy nie?” :D Tyle delikatności i subtelności, no kocham ją za to :D Wyobraziłam sobie do tego jeszcze, jak idzie taka wkurwiona przez korytarz, taka tykająca bomba, i po prostu zabił mnie ten fragment <3\nWgl zakochałam się w opisie tych emocji Uzumakiego z perspektywy Uchihy <3 O rany, to było takie… nie wiem, realistyczne, normalnie sama czułam się jak Naruto i prawie się popłakałam ;_; I strasznie podobało mi się jeszcze, jak Sasuke, mimo że wcześniej mówił, że nie zrobiło mu się Naruciaka żal i tak dalej, to jednak podszedł do niego, przypieprzył mu po przyjacielsku w mordę i pomógł się ogarnąć *-* Strasznie mnie ujął ten moment :3\nA jak już jesteśmy przy temacie Uchihy, to tak smutno mi się zrobiło, jak mówił o tej obojętności, z jaką podchodzi do świata… Brak emocji to chyba jeszcze gorsze uczucie niż złe emocje, tak myślę. No ale skoro jednak pomógł temu Naruto i coś w nim drgnęło, to chyba nie jest z nim tak źle, co? ^^\nJaaaaaaaaaaaaaaaa… nie wierzę, że Raito to zrobił… No jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaki idiota, Yamura, czemu, kurwa?! A ja cię tak uwielbiałam, byłeś idealnym kandydatem na mojego męża! Ja jebieeee…. Jak spierdolił, jaaaaa….. no i do tego jeszcze z taką szmatą… teraz nie dziwię się paskudnemu humorkowi Dyary, i tak przyjęła to dosyć spokojnie. I właśnie w takich momentach uważam, że obóz koncentracyjny dla facetów wraz z wrzuconym tak napalmem byłby świetnym pomysłem ^^\nDobra, teraz czas na rozdział IV\nOhhh, Dyara jak ja cię dobrze rozumiem! Też tak mam czasami i nienawidzę świata tylko za to, że jest xD\nJej, ta rozmowa Dyary z Sakurą bardzo mnie poruszyła. No i strasznie podobał mi się ten monolog Dyary o tym, co się działo, gdy postanawiała zaufać ludziom, mimo że był taki przykry. No ale racja, jak ona ma komukolwiek zaufać, skoro wszyscy ją wtedy później krzywdzą?\nW sumie zgadzam się z decyzją Dyary o tym, żeby nie wybaczyć Raito. To co zrobił to była przesada, dla mnie jest już niestety definitywnie skreślony. Nie wiem co on (a właściwie ty opisując go xd) musiałby zrobić, abym go na nowo polubiła. Sad :<\nAmane 28 listopada 2013 13:26\nNo dobra, ta scena z tym, jak Sasuke wręczył Sakurze spinkę matki i stwierdził, że teraz to co jest dla niego najważniejsze ma przy sobie, to właśnie ta scena mnie ujęła *-* W ogóle Uchiha wyszedł ci taki zajebisty w tym opowiadaniu, jaram się nim tak strasznie <3 I jeszcze potem, ta rozmowa z Raito i to jak powiedział, że nigdy w życiu nie zrobiłby czegoś takiego Sakurze… Kuźwa, uwielbiam go u ciebie <3 O ranyyyy, i jest takim cudownym troskliwym starszym bratem *______________* Dobrze gadasz, Uchiha, polać mu!\nNo i teraz przenosimy się do tego, co dzieje się u kolejnego z Uchihów, słodziaśnego Itachiego *-* hahahaha, Hidan po raz kolejny mnie u ciebie rozpierdala, rany, jak ja kocham tego gościa, ten jego entuzjazm na dziwki :D O ile cały nastrój tego rozdziału był raczej smutny, o tyle ten fragment jest tutaj takim promyczkiem słońca :3 No, jak się później okazuje nie do końca. Kurczę, wiadomość, że Imrin go opuściła jest taka jakaś… niejasna. No po pierwsze strasznie szkoda mi Itachiego, wreszcie komuś powiedzmy zaufał, a tu takie coś :< Ale mam teraz takie uczucie, że Imrin coś kombinuje, na stówę. O ile w miarę ją lubiłam wcześniej, to teraz coraz bardziej mi się ona nie podoba :<\nSwoją drogą zajebiście opisałaś to wszystko z perspektywy Itachiego, w taki bardzo… itachiowaty sposób xD Kurwa, zazdroszczę ci, że tak potrafisz wczuć się w jakąś postać *-* Od razu widać ten taki jego profesjonalizm i w ogóle, jara mnie strasznie <3 A ten koleś to kolejny, który coś kombinuje, też mi się on nie podoba, mam nadzieję, że Itachi szybko go rozgryzie :3\nNo i mamy kolejny tudzież rozdział, który już na samym początku rozpierdolił mnie śmiechem, w momencie, w którym Dyara zaczyna śpiewać piosenkę z klanu :D hahahahahahaha, te twoje nawiązania do Snikersów, „klanów” i innych takich są po prostu mistrzowskie <3 A potem jeszcze z kiepskich, nie no, leżę i nie mogę się podnieść z podłogi :D\nW fajny sposób opisałaś też to miasteczko, port czy cokolwiek to jest, jako takie miłe i przyjazne, jak z jakiejś sielankowej opowieści. A Mashi jako kelner też mnie rozwalił :D\nO Jezu, i potem to hot tango *-* strasznie mi się to podobało normalnie czytałam z oczyma jak pięć złotych <3 I faktycznie muzyka robi naprawdę dużo, jak włączyłam sobie tego Leszka Możdżera to od razu wprowadziłam się w taki nastrój… no, Shee, to było zajekurwabiste <3 No i do tego potem te teksty do siebie jakie serwowała z tym tancerzem, Arturem, jak się później okazuje, to była taka zajebista wojna słowna między sobą *________* kocham takie pikantne momenty <3 W ogóle spryciara z tej Dyary, że tak sobie podpatrywała jak inne kobiety tańczą :3\nHahahaha, to zdanie Sasuke: „Aha! Widzicie gnoje, co znaczy Uchiha?” zdaje się całkowicie podsumowywać moje emocje :3\nNo proszę, proszę… well, well, well xD Starszy brat poszedł się, że tak niegrzecznie powiem ruchać, to można się bawić :3 Pijana Dyara jest urocza xD No i kobieto, za tą melodię „Sad Violin” masz u mnie pierdolonego, milionowego plusa, bo po pierwsze: kocham skrzypce ponad życie <3333 i po drugie: znam ten utwór i jest moim jednym z ulubionych <3333333333 I do tego świetnie wpasowało się w klimat, no aż normalnie ogarnęła mnie taka melancholia jak czytałam, że nareszcie Dyara czuła się sobą i w ogóle. A potem, jejuuu, jaka przeurocza scena, gdy tak sobie rozmawiali, i mimo że najebani w trzy dupy (a przynajmniej Dyara), to potrafili sobie dogryzać trochę i bawić się w gry słowne *-* Kocham, kocham, kocham <3\nAmane 28 listopada 2013 13:29\nOhohoho, potem jak wparowali Raito i Kiba, to miałam taką cichutką nadzieję, że się pobiją czy coś z Arthurem :3 Hahahah, Dyara mnie rozwaliła tym swoim „spokojnie chłopcy, Dyary wystarczy dla wszystkich” :D:D:D:D:D Boże, kocham pijanych ludzi <3\nNo dobra… mimo wszystko wciąż mam jeszcze mały sentyment do Raito, no :< No ale… ale Arthur też jest takim sexem, ale Raito zawsze był taki fajny i dobry i miły… i… i… uhhh, nienawidzę cię xD przez ciebie mam wojnę w głowie xD\nBoże, dziewczyno, tak strasznie zaogniłaś moją ciekawość, nie mogę się doczekać, jak sprawy potoczą się dalej *-*\nNo i tak na koniec jeszcze raz, wielkie, wielkie, wielkie przepraszam za tak długie spóźnienie u ciebie :< Mam nadzieję, że ci to wynagrodziłam chociaż jedną dziesiątą tym komentarzem(-tarzami :3) i obecnością twojej szanownej osoby w nowym rozdzialiku u mnie ^^\nNo nic, trzymaj się kocie, niech wena będzie z tobą ;*\nPS: Kurwa, jebnę ci kiedyś za te chujowe kody sprawdzające czy ejstem automatem xD\nSheeiren Imai 1 grudnia 2013 02:14\nAmane, gnieciesz xDDD\nWybaczam wszystkie zaległości! Czuj dziś me miłosierdzie i odbierz ode mnie łaskę odkupienia <3\nJeśli na Kyodai Dyara nie będzie miała możliwości przyłożenia Ino, to obiecuję, że napiszę łanszota specjalnie dla ciebie <3\nRacja, Dyara przyjęła to dość spokojnie jak na Uchihę. Obiecuję, że przy poprawkach dodam jakiś fragment o nabijaniu Raito na pal czy coś. Tak do smaku.\nSasek, ołłł jessss. Z niego jestem chyba najbardziej usatysfakcjonowana. Tyle mojego chamstwa i wredoty wychodzi na wierzch <3\nImrin jeszcze nam trochę namiesza, dobrze kminisz ;3\nTak, pijani ludzie są dość zabawowi, nie powiem xD\n"PS: Kurwa, jebnę ci kiedyś za te chujowe kody sprawdzające czy jestem automatem xD"\nUwierz, że to z dobroci serca XD\nZyskałaś miano posiadania najdłuższego komentarza na Kyodai xD nie wiem jak dla ciebie, ale ja sądzę, że powinnaś co najmniej zejść, chociaż na moment XD\nLiczę na szybką notkę i do napisania, tygrysie :D\nDisarray 2 grudnia 2013 10:24\nUnnoticed - chan 9 grudnia 2013 00:05\nSiemka! W końcu przybyłam, nadgoniłam zaległości i jestem pod wrażeniem (^.^) ! Sheeiren, zrobiłaś niesamowite postępy, gratuluję! :D Dwie ostatnie notki 1szej części bardzo mi się spodobały. Choć były trochę melancholijne... Boli mnie tylko ominięcie walki z Madarusiem ;____; ale no przeżyję to :P.\nCo do drugiej części... Raito giń! Ty cholerna mendo społeczna, jak mogłeś do zrobić Dyarze ;____; skandal! Weź go Shee uśmierć, bo to frajer xD. Wolę Arthura, kyaaa >.< ! Wgl nie poznaje Sasuke.. Czy on wraz z tą klątwą otrzymał w pakiecie dobro? :D:D:D Sakura aż za dobrze na niego działa, gdzie takie lekarstwa na facetów można dostać? Mam takiego jednego delikwenta, któremu by się przydały :P hahaha.\nNo cóż, wiesz, że ja nie lubię się nigdy rozpisywać, tak w ogóle to nie umiem pisać komentarzy, więc napiszę tylko... Tak trzymaj! Weny życzę! Czekam na kolejną świetną notkę *.* !\nSheeiren Imai 19 grudnia 2013 06:15\nNo witam! Zaszczyt mnie kopnął Unno :3\nPostępy powiadasz? ._. i tak ci nie wierzę xD\nRaito, tak ._. to jest kwestia sporna xd ale nic na razie ci nie powiem xd\nNajs, najs! :3\nNo trzymaj się ;D\nZochan 14 grudnia 2013 04:35\nKomentuję rozdział oczywiście w dniu jego dodania, hahahahha. xD No nie musisz dziękować. ;D\nMashi kelnerem, się porobiło! <3 Cieszę się, że go nie zabili przy okazji. xd\nKocham Raito, więc mam nadzieję, że weźmiesz to pod uwagę i wrócą kiedyś do siebie. Ale na razie może być z Arthurem... xD On też wydaje się całkiem spoko i może chociaż by jej nie zdradził przy pierwszej lepszej okazji. Ten jego taniec z Dyarą był świetny, szkoda tylko, że zorientował się, iż Dyara używała sharingana. Ech, tyle w życiu przegrać. xD Trochę FILTROWALI ze sobą. xD :3\nMAŁO SASUKE, ZA MAŁO SASUKE! ;__________________; Cóż, nie mogę nacieszyć się jego zmianą na lepsze, ale z drugiej strony jakby czasami kogoś przypadkiem zabił, albo zrobił komuś krzywdę, nie obraziłabym się. ^^ <3\nPodkłady były zajebiste, zwłaszcza ta "Polka" <3 xddddd\nOgólnie to powodzenia na Mistrzostwach, nie? xDDDDDD Szkoda, że już dawno po nich.. Trochę lipa. xd\nI wyślij mi wreszcie te piosenki na gg -.- ;_;\nSheeiren Imai 19 grudnia 2013 06:24\nZołczan, Zołczan jak zawsze na czas xD\nMashi? Nie, może mi się kiedyś jeszcze przydać xd\nOkej, obiecuję, że Sasuke będzie, no ._.\nSpokojnie, zdąży jeszcze kogoś zabić XD\nMjuzik starałam się dobrze dobrać. Miło, że mi się udało xD\nAngel Kitty 18 grudnia 2013 16:32\nWitam serdecznie! Jestem Angel Kitty i obserwuję sobie twojego bloga od.. Uhuu, dobrych kilku miesięcy. Jakoś mam tendencje do tego, że wolę przeczytać rozdział i czekać na ciąg dalszy, niż przczytać rozdział, SKOMENTOWAĆ go i czekać na ciąg dalszy. Zawsze byłam nieśmiała, ale w końcu trzeba się przełamać, nie?\nCo do rozdziału, to podobał mi się, nawet bardzo ^^ Było kilka momentów, które mnie rozwaliły jak naprzykład "Pierdol to, chodźmy się kochać". Myślałam, że spadnę z krzesła xD Ogólnie rozdział wesoły, napakowany pozytywną energią (zwłaszcza ja Dyara zaczęła śpiewać piosenkę z Kiepskich xD). Czekam na następny.\nWeny życzę -------- Angel Kitty\nSheeiren Imai 19 grudnia 2013 06:13\nJest mi niezmiernie miło, że się przełamałaś. Nawet nie masz pojęcia jak bardzo :D\nStaram się kreować Sakurę i Sasuke na takich, aby mogli was czymś zaskoczyć, a nie "love is everywhere", kiedy możecie zacząć rzygać tęczą (y)\nDziękuję bardzo za komentarz, mam nadzieję, że nie opuścisz Kyodai ;D


POLSKA: Nie żyje Bronisław Cieślak - słynny porucznik Borewicz - wbo24\nPOLSKA: Nie żyje Bronisław Cieślak - słynny porucznik…\nPOLSKA: Nie żyje Bronisław Cieślak - słynny porucznik Borewicz\n02.05.2021, 08:12 (aktualizacja 04.05.2021, 10:02)\nFilmPolski.pl Bronisław Cieślak w filmie "Wściekły" (1980 r.)\nAktor i dziennikarz zmarł po długiej chorobie w wieku 77 lat. W latach '70 ubiegłego wieku pracował jako dziennikarz w Telewizji Polskiej oraz Polskim Radiu.\nW 1976 roku debiutował w serialu "Znaki szczególne", potem dostał główną rolę w serialu "07 zgłoś się...".\nJest autorem kilku filmów dokumentalnych.\nOd lat zmagał się z rakiem.


Związek chorób serca i raka z nanobakteriami - „Nexus” – pismo ludzi o otwartych umysłach\nREINKARNACJA PALEOASTRONAUTYKA WIEDZA DUCHOWA ZDROWIE KRYPTOZOOLOGIA KONSPIRACJE NOWY PORZĄDEK ŚWIATA ZAGADKI ŚWIATA EZOTERYKA ŻYCIE PO ŻYCIU PARAPSYCHOLOGIA BŁĘDY NAUKI PSYCHOTRONIKA MEDYCYNA ALTERNATYWNA ZAGADKI KOSMOSU PRZEMILCZANE FAKTY I ZDARZENIA UKRYWANE TECHNOLOGIE ZAGADKI PRZESZŁOŚCI UFO ANOMALNE ZJAWISKA\nArtykuły » Związek chorób serca i raka z nanobakteriami\nNANOBAKTERIA – SKAŻONE SZCZEPIONKI\nKiedy w roku 1988 dr Olavi Kajander odkrył nanobakterię, wcale nie szukał choroby – szukał czynnika, który zabijał komórki stosowane w hodowli szczepionek. Wszystkie laboratoria borykają się z dokuczliwym i kosztownym problemem związanym z tymi szeroko stosowanymi kulturami komórek, które po kilku generacjach przestają się rozmnażać lub giną, w następstwie czego muszą zostać wyrzucone.\nDr Kajander przypuszczał, że zabija je coś niewidzialnego i kiedy przez ponad miesiąc inkubował w specjalnych warunkach rzekomo sterylne próbki, uzyskał biały nalot. Nalot zawierał cząsteczki, które nazwał później nanobakteriami, nie zdając sobie wówczas jeszcze sprawy, że niektóre ich cechy mocno odróżniają je od bakterii.\nSurowica, na której dr Kajander hodował nanobakterie, pochodziła z krwi krowich płodów. Surowica, szczególnie ta z Wielkiej Brytanii, była pełna nanobakterii. Późniejsze badania wykazały, że są one obecne również u osobników pochodzących ze stad hodowanych we wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Inaczej mówiąc, nanobakteria występuje u krów, których krew jest stosowana w produkcji wielu szczepionek. Dr Kajander podkreśla, że to nie powinno jednak odstręczać ludzi od stosowania szczepionek, ponieważ rzeczywiste zagrożenie ze strony chorób, którym szczepionki mają zapobiegać, jest stosunkowo większe niż ryzyko szybkiego nabawienia się kalcyfikacji. Tym niemniej grożące potencjalnie wybuchem implikacje skażonych szczepionek i krowich produktów powinny być oczywiste dla wszystkich pracowników agencji rządowych, którzy zajmowali się tym problemem.\nW rezultacie na linii dr Kajander i dr Ciftcioglu z jednej strony i agencjami zajmującymi się zapobieganiem chorobom wywiązał się ostry spór, który był prowadzony publicznie, o czym napisał Medical Letter on the CDC & FDA (z 10 czerwca 2001 roku) w artykule zatytułowanym „Nanobakterie znajdują się w szczepionkach, ale nie wiadomo, jakie jest z tego powodu ryzyko dla zdrowia”, w którym podano, że w niektórych szczepionkach przeciwko polio (chorobie Heinego-Medina) wykryto nanobakterie.\nSprawozdanie z zebrania komitetu doradczego Ośrodka Biologicznej Oceny i Badań (Center for Biologics Evaluation and Research; w skrócie CBER), agendy FDA, które odbyło się w listopadzie 2002 roku, zawiera niezwykłą decyzję, którą podjęli jego członkowie. Otóż, postanowili oni nie badać tego potencjalnego skażenia. Jak czytamy w sprawozdaniu, podstawą ich decyzji był pojedynczy eksperyment, który sugeruje, że to, co znalazł dr Kajander, było popularnie spotykanym w doświadczeniach czynnikiem skażającym, czyli niczym nowym. Inaczej mówiąc, stwierdzili, że dr Kajander popełnił błąd.\nJedną z rażących wad tego eksperymentu, sfinansowanego przez NIH i przeprowadzonego pod koniec 1999 lub na początku 2000 roku, która wyłania się z jego wyników,8 jest to, że nie użyto w nim próbki kontrolnej, którą mógł dostarczyć dr Kajander. Inaczej mówiąc, w eksperymencie nie zbadano cząsteczki, którą on odkrył. Zamiast tego wyhodowano cząsteczkę, nie wiedząc, czy jest to ta sama, o której mówił dr Kajander. Co więcej, eksperymentu nigdy nie powtórzono i na tej bardzo wątpliwej podstawie, co wynika ze sprawozdania komitetu CBER, problem nanobakterii został odrzucony jako potencjalne zanieczyszczenie. Od tego momentu opublikowano szereg prac dowodzących, że nanobakteria została wyhodowana w laboratoriach na całym świecie i że stan pacjentów poprawia się, kiedy podejmuje się przeciwko niej odpowiednie działania. Mimo to ani FDA, ani NIH nie wykazały gotowości do powtórnego zbadania skażenia szczepionek przez nanobakterie ani nie zainteresowały się terapiami przeciwko nim.\nJaka może być cena tego opóźniania badań nanobakterii? Co roku miliony pacjentów cierpiących na chorobę sercową przechodzą koszmar agonii lub umierają, ponieważ przepisane im lekarstwa nie działają. Dla członków tej grupy wybór jest prosty: spróbować czegoś nowego lub umrzeć.\nPytanie, z którym NIH i FDA mogą się spotkać, brzmi: kiedy napłynęły doniesienia o tak obiecujących wynikach leczenia, dlaczego nie zalecono lekarzom skorzystania z tej nowej możliwości oraz poinformowania o niej pacjentów, w przypadku których wyczerpano już wszelkie możliwe opcje leczenia, aby pomóc im w ten sposób podjąć bardziej świadomą decyzję co do dalszego leczenia?\nTacy uczeni, jak dr Ciftcioglu i dr Kajander wspierani przez takich kardiologów, jak Benedict Maniscalco, oraz doświadczonych lekarzy ogólnych, jak Douglas Hopper, są sfrustrowani tym, że tak wielu pacjentom i ich lekarzom nie przekazuje się informacji, która mogłaby im pomóc, zwłaszcza w przypadkach, w których nie ma żadnego ratunku. Póki co zwapnienie kroczy nie zagrożone zbierając żniwo w postaci milionów ofiar i rosnących kosztów.\nW maju 2005 roku dr Olavi Kajander dostarczył na połączone spotkanie FDA i Europejskiej Agencji Medycznej otrzeźwiające doniesienie dotyczące ochrony przed wirusami, poparte danymi potwierdzającymi to, co zostało po raz pierwszy opublikowane w roku 1997, w którym stwierdził, że szczepionki są skażone nanobakteriami.\nOd roku 1999 rządowe agencje nie zrobiły dosłownie nic, aby zbadać tę sprawę, głównie z powodu eksperymentu przeprowadzonego przez NIH, w którym nie użyto jako próbek kontrolnych cząsteczek odkrytych przez dra Kajandera. Tak więc teraz, kiedy skażenie zostało już oficjalnie zgłoszone odpowiedzialnym władzom, pozostaje tylko zapytać: co zrobią?\nNastępnie, 24 czerwca 2005 roku, oznajmiono o znalezieniu „dymiącego rewolweru” – depozytów wapnia w chorobie sercowej. Brytyjscy uczeni opublikowali w medycznym magazynie Circulation Research9 dowód potwierdzający, że kryształy fosforanu wapnia powodują stan zapalny arterii. Zapalenie jest główną przyczyną zawałów serca, podczas gdy dotychczas większość kardiologów uważała, że kalcyfikacja jest tylko niewinnym biernym widzem procesu zapalnego i dlatego nigdy nie ukierunkowywano leczenia na depozyty wapnia. Jeśli to brytyjskie odkrycie okaże się prawdziwe, spowoduje ponowną ocenę podejścia i to nie tylko w stosunku do stanu zapalnego, ale i do choroby sercowej, tym razem traktując kalcyfikację jako główną ich przyczynę.\nDouglas Mulhall jest czołowym dziennikarzem specjalizującym się w zakresie nanotechnologii, który często występuje w ogólnokrajowych programach telewizyjnych w USA. Jest współautorem metod pomiaru wpływu środowiska stosowanych przez agencje rządowe, a także autorem książki Our Molecular Future (Nasza molekularna przyszłość), w której opisuje, jak używać nanotechnologii w charakterze obrony przed falami tsunami i innymi naturalnymi katastrofami. Jest twórcą nagradzanych filmów dokumentalnych oraz współzałożycielem pierwszej komercyjnej stacji telewizyjnej na Ukrainie. Pisuje artykuły do takich amerykańskich pism, jak News Day, The Futurist i The National Post, które są tłumaczone na inne języki. Wniósł duży wkład do pierwszej książki wydanej przez Financial Times (Wielka Brytania) omawiającej możliwości „zielonego interesu” oraz napisał i zredagował kilka poradników. Zasiada w radach doradczych Center for Responsible Nanotechnology i Acceleration Studies Foundation. Skontaktować się z nim można, pisząc na adres poczty elektronicznej: info@calcify.com.\n1. Krystaliczny kwas o wzorze C10H16N2O8, który działa jako silny środek chelatujący. Sodowa sól EDTA jest stosowana jako antidotum przy zatruciach metalami i jako przeciwkoagulant. – Przyp. tłum.\n2. Maniscalco i inni, „Calcification in Coronary Artery Disease Can Be Reversed by EDTA-Tetracycline Long-term Chemotherapy”, Pathophysiology, 28 lipca 2004.\n3. Daniel A. Shoskes, Kim D. Thomas, Eyda Gomez, „Anti-nanobacterial therapy for men with chronic prostatitis/chronic pelvic pain syndrome and prostatic stones: Preliminary Experience”, J. Urology, luty 2005.\n4. Dawno temu kanarki były używane w kopalniach jako wskaźnik występowania w nich trujących gazów. – Przyp. tłum.\n5. Żywe organizmy zdolne do przeżycia w ekstremalnie niekorzystnych warunkach. – Przyp. tłum.\n6. Elizabeth Waters i inni, „The Genome of Nanoarchaeum equitans: Insights into early archaeal evolution and derived parasitism”, PNAS, 100(22):12984–12988, 28 października 2003.\n7. Neva Ciftcioglu i inni, „A potential cause for kidney stone formation during space flights: Enhanced growth of nanobacteria in microgravity”, Kidney International, 67:1–9, 2005.\n8. John O. Cisar i inni, „An alternative interpretation of nanobacteria-induced biomineralization”, PNAS, 97(21):11511–11515, 10 października 2000.\n9. Imad Nadra i inni, „Proinflammatory Activation of Macrophages by Basic Calcium Phosphate Crystals via Protein Kinase C and MAP Kinase Pathways – A Vicious Cycle of Inflammation and Arterial Calcification?”, Circulation Research, 96(12):1248–1256, 24 czerwca 2005.\nNiniejszy artykuł oparty został na książce Douglasa Mulhalla i Katji Hansen The Calcium Bomb: The Nanobacteria Link to Heart Disease & Cancer (Bomba wapniowa – związek nanobakterii z chorobą sercową i rakiem) (wydawnictwo Writers’ Collective, 2005), która została wybrana przez Foreword Magazine jako finalistka konkursu Książka Roku 2004 w dziedzinie zdrowia. Więcej informacji na jej temat można uzyskać na stronie internetowej zamieszczonej pod adresem www.calcify.com.


Etykiety FAKTURA W ŚRODKU - 100 szt. - epakowacz.pl\nZawierając różnego rodzaju transakcje, bardzo często dowodem na jej przeprowadzenie jest wystawienie faktury przez jedną ze stron. Aby trafiła ona do drugiego z kontrahentów, ważne jest odpowiednie jej zabezpieczenie, jeśli musi zostać dostarczona pod określony adres. Etykieta „FAKTURA W ŚRODKU” na pewno więc okaże się przydatna w przypadku osób, które obawiają się, że umieszczenie w kopercie tego rodzaju dokumentu może nie zagwarantować jego dotarcia do adresata przesyłki. Proponowana przez nas naklejka, umieszczona w odpowiednim miejscu, na pewno zmniejszy szanse na zniszczenie faktury, a jednocześnie ułatwi odbiorcy danego towaru odnalezienie potrzebnego mu dokumentu.\nEtykieta „FAKTURA W ŚRODKU” do znakowania kopert z tego rodzaju dokumentami\nEtykieta „FAKTURA W ŚRODKU” 97 x 97 mm jest świetnie widoczna m.in. ze względu na jej kolorystykę oraz wymiary. Wyróżnia ją przy tym odporność na działanie czynników zewnętrznych i duża łatwość w przyleganiu do różnych powierzchni. Korzystając z przygotowanej przez nas oferty, mogą Państwo pozyskać aż 100 naklejek umieszczonych na jednej rolce. Dzięki etykiecie „FAKTURA W ŚRODKU” ryzyko jej uszkodzenia bądź zagubienia spada, a przyklejenie jej do koperty lub innego rodzaju opakowania jednoznacznie wskazuje, co znajduje się w jego wnętrzu i niesie za sobą jasną informację, że dokument wymaga specjalnej opieki w czasie transportu.


Elektroniczna rekrutacja do przedszkoli i szkół podstawowych | Oficjalny Portal Gminy Nowy Tomyśl nowytomysl.pl\nDzieci kontynuujące wychowanie przedszkolne w dotychczasowym przedszkolu nie biorą udziału w rekrutacji. Rodzice składają jedynie deklarację o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego w terminie od 3 lutego do 2 marca 2020 r. na stronie internetowej nabor.pcss.pl/nowytomysl\nPostępowanie rekrutacyjne na wolne miejsca w przedszkolu rozpocznie się 3 marca 2020 roku. Kandydaci, których rodzice ubiegają się o przyjęcie do przedszkola po raz pierwszy uczestniczą w postępowaniu rekrutacyjnym na rok szkolny 2020/2021 prowadzonym z wykorzystaniem systemu informatycznego nabor.pcss.pl/nowytomysl.\nRodzic może wybrać maksymalnie 3 placówki. Dokumenty generujemy na stronie nabor.pcss.pl/nowytomysl. Również pod tym adresem rodzice będą mogli zapoznać się z ofertą każdego przedszkola, jego dokładną lokalizacją na mapie oraz szczegółowymi zasadami postępowania rekrutacyjnego. Osoby, które nie mają dostępu do Internetu lub będą mieć kłopoty w korzystaniu z systemu, otrzymają pomoc w każdym przedszkolu.\nSzczegółowe informacje o rekrutacji wraz z oświadczeniami do wniosku zostaną zamieszczone na stronie nabor.pcss.pl/nowytomysl/przedszkole/ przed dniem 3 marca 2020 roku.\nZgłaszanie uczniów do klas I szkół podstawowych prowadzone będzie za pomocą systemu informatycznego, dostępnego na stronie internetowej https://nabor.pcss.pl/nowytomyśl/\nW dniu 3 lutego 2020 r. rozpoczyna się zgłaszanie uczniów do klas I szkół podstawowych zamieszkałych w obwodzie danej szkoły\nW przypadku dysponowania przez szkoły podstawowe wolnymi miejscami, po przyjęciu uczniów zamieszkałych w obwodach szkół, kandydaci spoza obwodu szkoły mogą wziąć udział w postępowaniu rekrutacyjnym. Dzieci spoza obwodu szkoły biorą udział w postępowaniu rekrutacyjnym w oparciu o kryteria określone Uchwałą Nr XIX/225/2020 Rady Miejskiej Nowego Tomyśla z dnia 22 stycznia 2020 r. w sprawie określenia kryteriów branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym i postępowaniu uzupełniającym do klas pierwszych publicznych szkół podstawowych, dla których organem prowadzącym jest gmina Nowy Tomyśl (Dz.Urz. Woj.Wlkp. z 2020 r., poz. 1189).\nAby zapisać dziecko do szkoły spoza obwodu należy wypełnić elektroniczny formularz wniosku – podania i złożyć go wraz z załącznikami w sekretariacie szkoły wpisanej na pierwszym miejscu (szkoły I wyboru) w terminie od 3 do 20 marca 2020 r.\nSzczegółowe informacje o rekrutacji wraz z oświadczeniami do wniosku zostaną zamieszczone przed dniem 3 marca 2020 r.\nKiedy wypełniać zgłoszenie do szkoły (dot. kandydatów zamieszkałych w obwodzie szkoły) a kiedy wniosek – podanie o przyjęcie do innej szkoły ( poza obwodem) ?\nJeżeli rodzic wypełni zgłoszenie do szkoły obwodowej we wcześniejszym terminie / od 03.02. do 02.03.2020 r./ nie bierze udziału w rekrutacji.\nRodzice, którzy chcą wybrać inną szkołę niż szkoła obwodowa biorą udział w elektronicznej rekrutacji: nabor.pcss.pl/nowytomysl/szkoła podstawowa, która zostanie uruchomiona 03.03.2020 r.\nWedług harmonogramu (Zarządzenie Nr 224/2020 Burmistrza Nowego Tomyśla z dnia 28 stycznia 2020 r.) rekrutacja do klas I szkoły podstawowej – składanie w szkole podstawowej pierwszego wyboru, wydrukowanych i podpisanych zgłoszeń/wniosków wraz z załącznikami (oświadczeniami i dokumentami potwierdzającymi spełnienie kryteriów) rozpocznie się od 3 marca 2020 r. i będzie trwała do 20 marca 2020 r.


Małżeństwo z Olsztyna uprawiało w domu marihuanę : Radio Olsztyn\nFoliowy namiot z mini-plantacją rozstawili w salonie.\nW pokoju rosło pięć krzaków konopi indyjskich. W tym samym pomieszczeniu przebywało także ich kilkuletnie dziecko.\nPolicjanci znaleźli marihuanę podczas interwencji. Przyjechali do mieszkania po zgłoszeniu sąsiada, który słyszał krzyki. Małżeństwo trafiło na komendę, a ich dziecko pod opiekę dziadków. Kobietę przesłuchano jako świadka, natomiast mężczyzna przyznał się do uprawiania konopi. Jak powiedział robił to na własne potrzeby.\nMężczyźnie grozi do 3 lat pozbawienia wolności. (lew/bsc)\nMałżeństwo z Olsztyna uprawiało marihuanę w salonie. Fot. policja\nNa rynek nie trafi 50 kilogramów marihuany Policjanci Centralnego Biura Śledczego zlikwidowali pięć plantacji konopi […]\nZatrzymano 52-latka, który produkował narkotyki Linię technologiczną do produkcji znacznej ilości narkotyków odkryli policjanci na […]\nPonad ćwierć kilograma amfetaminy próbował wwieźć z Rosji do Polski 37-letni mieszkaniec Gdańska. Policjantów z Braniewa powiadomili celnicy, którzy znaleźli biały proszek podczas kontroli samochodu Marcina...


Nalesniki Z Miodem I Jabłkami - Smaker\nPrzepisy Smaker / nalesniki z miodem i jabłkami\nPrzepisy na temat: nalesniki z miodem i jabłkami\n...i płatkami Przygotowanie Jabłka obrać, pokroić w kostkę i zalać wodą. Doprowadzić do wrzenia i gotować 2-3 minuty. Doprawić cynamonem oraz miodem, dodać drobno posiekane orzechy włoskie, wymieszać. Podawać z twarożkiem wiejskim oraz Miodo Kółkami. Migdałowy pudding z chia, bananem i płatkami Mleko migdałowe lekko podgrzać, następnie wymieszać z chia, cukrem waniliowym oraz miodem...\n...włoski i kilka rodzynek) ● dżem truskawkowy niskosłodzony (dodaj np. wanilię) Jogurt z miodem i orzechami Składniki: (porcja na 1 osobę) ● 1 małe opakowanie jogurtu greckiego light (170\nArtykuły na temat: nalesniki z miodem i jabłkami\n.... Łyżką wazową nalewać porcję ciasta, smażyć z obu stron na rumiano. 3. Usmażone naleśniki przełożyć na talerz i jeszcze gorące nadziewać ciepłymi jabłkami, zwijać w trójkąty. Można podawać na ciepło, na...\n...min w temperaturze 200 ° C. Udekoruj owocami i podawaj jeszcze ciepłą. Przygotowanie: 50 minut Porcja: 345 kalorii Z jabłkami w rumowym sosie Składniki na 6 porcji: 1 i 1/2 szklanki mąki(...), cukrem, łyżeczką stopionego i ostudzonego masła. Ciasto przykryj i odstaw na 15 minut. 2. W tym czasie przygotuj nadzienie. Twarożek utrzyj z rozgniecionym bananem, płynnym miodem, przyprawami...\n...z nadmiaru tłuszczu, podawaj je jeszcze ciepłe z syropem klonowym lub płynnym miodem. Smakują wybornie także z plastrami świeżej soczystej pomarańczy i posypane wiórkami czekoladowymi. Przygotowanie: 30 minut Porcja: 250 kalorii Z jabłkami i twarożkiem Składniki na 20 sztuk: 4 jajka, 18 dag mąki, 1 kg kwaśnych jabłek, 20 dag sera białego (najlepiej dwukrotnie mielonego), łyżka miodu, łyżka...\n...z suszonymi owocami i miodem. Oto składniki: Składniki: - 1,5 szklanki ugotowanej na sypko kaszy gryczanej - łyżka miodu - łyżka kakao - łyżka masła kokosowego - cynamon - garść suszonych owoców (lub...\nzupa z mięsem siekanym


Stosowanie marihuany przy nudnościach | THC Info\nStrona główna » Artykuły » Stosowanie marihuany przy nudnościach\nZe względu na to, że każda odmiana marihuany posiada inny stosunek CBD:THC, za jej pomocą możliwe jest leczenie szeregu różnych stanów chorobowych. Tak jak niektóre odmiany są dobre na bóle głowy, istnieją także takie, które idealnie sprawdzą się przy wymiotach i nudnościach. W rzeczywistości, nudności mogą być jednym z niewielu objawów, które można wyleczyć zarówno za pomocą odmian indica, sativa jak i tych hybrydowych. Wiele badań wykazało, że marihuana jest skutecznym sposobem leczenia nudności i wymiotów. W jednym badaniu z 1975 roku stwierdzono, że każdy z 20 uczestników odczuł ulgę w mdłościach po zastosowaniu produktów z THC.\nNiezależnie od tego, czy doświadczasz mdłości jako objawu choroby czy też efektu ubocznego leczenia, marihuana może pomóc.\nOto kilka odmian, które możesz wypróbować:\n• Durban Poison: Ta czysta odmiana sativa jest dobrze znana z mocnych efektów i zwalczania kilku bolesnych lub nieprzyjemnych objawów na raz. Rozpoznasz ją po słodkim zapachu i energetyzujących efektach. Idealna jeśli dodatkowo chcesz zachować produktywność lub leczyć wszystkie niedogodności naraz.\n• Sour Diesel: Ta odmiana sativa jest jedną z najpopularniejszych. Przy stężeniu THC wynoszącym od 21 do 22 procent, Sour Diesel dobrze sprawdzi się podczas nudności, a także migren i depresji.\n• OG Kush: Jest to odmiana sativa znana przede wszystkim z efektów podnoszących na duchu, które również zwalczają migreny, depresję i mdłości. Wiele osób wierzy, że OG Kush jest najlepszą odmianą w walce z chorobami terminalnymi.\n• Headband: Jako kombinacja OG Kush i Sour Diesel, Headband jest idealną odmianą hybrydową do zwalczania nudności. Idealnie sprawdzi się również w redukowaniu bólu, łagodzeniu stresu i promowaniu relaksu.\n• Lemon Haze: Odmiana posiada charakterystyczny zapach świeżo obieranej cytryny i doskonale sprawdza się we wszelkich stanach żołądkowych. Dzięki zielono-żółtemu zabarwieniu, świeżemu zapachowi i wysokiej zawartości THC staniesz się pełny energii i szczęścia.\n• Chocolope: Kolejną odmianą sativa, którą można stosować w leczeniu nudności jest Chocolope. Dzięki ziemisto – kawowym aromatom i euforycznym efektom, z pewnością będziesz chciła z tej odmiany korzystać codziennie.\n• Blue Dream: Jako hybryda (sativa: indica – 50:50) Blue Dream ma tendencję do dostosowywania się do sytuacji, w której znajduje się użytkownik. Stosuj tę odmianę do łagodzenia nudności zarówno w dzień jak i w nocy.\n• Lavender: Odmiana ta znana jest z leczenia chronicznego bólu, stanów zapalnych i nudności bez odczuwania przez użytkownika haju. Jednak trzeba na nią uważać, ponieważ powoduje także senność co sprawia, że najlepiej stosować ją tuż przed pójściem spać.\n• Blueberry: Blueberry to jedna z najbardziej relaksujących odmian marihuany. Po dziesięcioleciach doskonalenia procesu uprawy, odmiana Blueberry, którą znamy dzisiaj jest w stanie łagodzić ból, stres, mdłości a także wiele innych stanów.\n• Purple Urkle: Purple Urkle bardzo łatwo można rozpoznać dzięki jej charakterystycznemu zapachowi będącemu połączeniem jagód i winogron. Odmiana znana jest z powodowania głębokiego uczucia relaksu przy jednoczesnym łagodzeniu wszelkich dolegliwości bólowych, a także nudności.\nPoprzedni wpis Odmiany Marihuany Skierowane do Osób Starszych\nNastępny post 29 stanów USA z medyczną marihuaną


Laptop do gier do 4000 +/- - Notebooki, netbooki i palmtopy - forum.benchmark.pl\nLaptop do gier do 4000 +/-\nRozpoczęty przez WitcherG, 12 lis 2013 22:09\nNapisano 12 listopad 2013 - 22:09\n1.Kwota przeznaczona na zakup to 4000 zł ewentualnie odrobine wiecej jesli cos byloby bardzo warte zakupu\n2.Rozmiar matrycy: Najlepiej 17.3 ale w przypadku dobrej specyfikacji pozostałych częsci moze być 15,6.\n3.Główne zastosowanie gry oraz codzienne uzytkowanie filmy itp.\n4.MIejsce uzytkowania: dom/mieszkanie\n5. Wymagania sprzętowe: jak najlepsza grafika i procesor. Fajne głosniki by nie zaszkodziły ale nie koniecznie. Podswietlana klawiatura, minumum 8 GB ramu.\n6.Osobiste preferencje: w sumie brak.\n7.Własna propozycja: MSI GX70. http://www.ceneo.pl/...673#tab=reviews doradzili mi go w sklepie i kusi mnie jego karta graficzna, ale naczytalem sie tez opini o tym jak procek AMD obniza sprawnosc komputera i nie pozwala karcie na "rozwinięcie skrzydeł". Druga propozycja to lenovo seria Y. Trzecia hp envy dv7\nNapisano 13 listopad 2013 - 02:33\na moja propozycja to xnote w355 od bluemobility.pl obecnie najlepsza opcja w tej cenie.\nNapisano 13 listopad 2013 - 15:15\nProponuję MSI GE60 z i5 i GTX765 oraz SSD lub Lenovo Y510P z i7, GT755 i SSD. To są dwie najlepsze obecnie opcje w tym przedziale cenowym.\nUżytkownik brozinho edytował ten post 13 listopad 2013 - 15:16\njest znacznei lepsza a twoje są co najmniej kuriozalne. gt755 w budżecie 4 k to kompletna pomyłka.\npchać dysk SSD do gtx765 zamiast procka i7 to także nieporozumienie. Autorowi zależy na wydajności a nie na dysku SSD. i5 to wąskie gardziołko dla gtx765.\ngx70 to bardzo kontrowersyjny zakup. Jako taki sobie radzi w grach gdzie duży nacisk idzie na GPu ale w momentach procesorowych są duże dropy fps. Natomiast w grach kładących duży nacisk na procka ta konfiguracja kompletnie leży. Procek ma wydajność pomiędzy i3 a i5 i bardzo mocno ogranicza tą kartę grafiki.\nJa bym sięw to na pewno nie pchał.\nz 17 calówek patrzyłbym w stronę Acera V3-772 z i7-4702 i gtx760\ngtx760 to taki sam ukłąd co gtx765 tylko z nieco obniżonym taktowaniem rdzenia. Procek w wersji o obniżonym TDP do 37 wydziela tyle ciepła co i5 takżę jest to plus, gdyż chłodzenie w laptopach multimedialnych ( o normalnym gabarycie) z tak wydajnymi prockami to zawsze był mankament.\nUżytkownik Synergia edytował ten post 13 listopad 2013 - 15:37\nNapisano 13 listopad 2013 - 15:46\nja mam xnote w350stq i tak, przy teście 3d mark 11 max temp. gpu - 62*C, cpu 80*C, wynik 4280pt. To wystarcza aby mocno się zastanowić nad tym modelem zwłaszcza że na rynku o tych parametrach nie ma nic ciekawego, dopiero asus g750jw ale cena to już 5000zł a w tej samej cenie jest msigt60 z gtx770m, w cenie ok. 4000zł nic lepszego i bardziej wydajnego nie ma(który ma normalne temp) bo np. y510p z gt750m z sli to grzejnik.\nNapisano 13 listopad 2013 - 20:43\nDzięki za informacje. Po waszych radach i przeczytaniu wielu wielu opini w internecie, poważnie zastanawiam się nad tym XNOTE'm. Odstrasza mnie tylko troche fakt ze nie jest to firma tak popularna i powszechnie znana jak choćby lenovo czy acer ale z innej strony stosunek podzespołów do ceny mówi sam za siebie. Nie orientujecie sie czasem jak jest u nich z gwarancją względem nielegalnego oprogramowania? Tak sie nad zastanowiłem jakoś, chodzi mi głownie oczywiscie o windowsa ewentualnie jakiegos office'a bo do ściąganych gier czy piosenek to chyba zadna firma się nie czepia biorąc pod uwage, że robi to chyba każdy\nJa bym proponował ten zestaw ponieważ posiada bardzo wydajną grafikę w SLI 2x750m razem 4gb. zobacz sobie tą stronę i porównaj wydajnosc grafiki.\n16 gb szybkiej pamięci ram. matowy ekran full hd i dodatkowo dysk SSD o pojemnosci 8 gb. Moim zdaniem naprawdę warto za te 3999zł.\nTu masz test tego laptopa:\nJedyną wadą jest brak systemu ale to chyba nie jest największy problem w porównaniu z wydajnoscią tego sprzętu\nUżytkownik jarex146 edytował ten post 13 listopad 2013 - 22:07


SpellBlast - Of Gold and Guns | Drużyna Spolszczenia SpellBlast - Of Gold and Guns\nSpellBlast - Of Gold and Guns (2018)\n1.Tex Willer 04:47\n2.Wyatt Earp 03:50\n3.Billy the Kid 04:38\n4.Jesse James 04:36\n5.Sitting Bull 04:03\n6.William Lewis Manly 05:06\n7.Crazy Horse 05:30\n8.Goblins in Deadwood 04:50\n9.William Barret Travis 04:07\n10.Wanted Dead or Alive (Bon Jovi cover) 04:53\nDest Ring - śpiew\nLuca Arzuffi - gitara\nXavier Rota - gitara basowa\nManuel Togni - perkusja\nCo wspólnego ze sobą mają filmy "spaghetti western" i niemiecki zespół DESPERADOZ?\nW sumie dają SPELLBAST, barwny nieco kiczowaty zespół z Bergamo, który po kilku latach ciszy powraca z nowym albumem w konwencji melodic power/western metal. Skład jest mocno zmieniony, bo nowym wokalistą jest teraz Dest Ring znany z HEAVENFALL, nowy perkusista to Manuel Togni z ALEPH, a Xavier Rota odszedł po nagraniu tego nowego LP i na koncertach utwory z tej płyty zagra już ktoś inny.\nGrupa wydała "Of Gold and Guns" nakładem własnym, także w wersji digital i został on zaprezentowany publiczności w marcu 2018.\nWestern metal w czystej postaci grywany bywa rzadko, najwięcej zapewne do powiedzenia w tej kwestii miał oczywiście wymieniony wcześniej DESPERADOZ. Włosi podjęli się trudnego zadania, zważywszy, że ich płyty często rozpatrywane były w kategorii ciekawostki folklorystycznej, którą kiedyś określiłem jako "wieś potiomkinowska".\nHistorii prawdziwej jest tu dużo, bo z tekstów można się co nieco dowiedzieć o słynnych rewolwerowcach, a każdy kawałek jest o innym.Kompozycyjnie to z tym wszystkim jest różnie. Przede wszystkim tak naprawdę to tu nuty westernowej jest mało.\nW słabym ogólnie Tex Willer nie ma wcale, w Wyatt Earp od biedy ten motyw symfoniczny można by za taki uznać, choć pasowałby zapewne także i do pieśni o hoplitach. Ogólnie to jest jednak fajny kawałek.\nW Billy the Kid czeka się na westernowy refren, ale takiego nie ma i ostatecznie pozostaje się delektować dobrymi mocno akcentowanymi zwrotkami, oczywiście bez southern metalu.\nW Jesse James fajnie galopuje koń na początku, ale i tu dalej mamy klasyczny melodic power z chwytliwym refrenem z "łoooo" i to nośne owszem jest, proste, ale nośne jak cholera. I solo gitarowe takie bezpretensjonalne.\nW Sitting Bull indiańskie zawodzenie, bębenki, trochę zawstydzających spellbastowych klawiszy i mocna zachęta do podrygiwania pod ścianą na dyskotece w remizie. William Lewis Manly taki nieco epicki, z symfonizacjami daleko bardzo w tle i raczej toporną melodią, wskazującą na atak konno rycerzy na smoka, a nie na strzelanie ze strzelby w pełnym biegu na pustyni Nevada. Jest tu jednak pewien dramatyzm chwytający za serce i ładna partia łagodna, w stylistyce "wsi potiomkinowskiej" właśnie.\nCrazy Horse rozkręca się długo w słuchowiskowy sposób (są konie!) tyle, że ostatecznie dostajemy modern horror metal, niezbyt straszny. Dla odprężenia zespół serwuje coś o goblinach. Goblins in Deadwood. To co zrobili w tym kawałku jest przezabawne i to w najlepszym tego słowa znaczeniu. Wodewilowy song przy pianinie przeplatany power metalowymi łagodnymi galopadkami i oczywiście to nie jest na poważnie. Wyborny żart, w solidnej muzycznej oprawie.\nWilliam Barret Travis jest pod względem muzycznym najlepszy. Kapitalny power/thrashowy feeling wsparty symfoniką z elementami progresywnymi i to jest po prostu kawał dobrego power metalu. Kowbojskich rytmów tu także brak.\nOczywiście trudno by na takiej płycie o Dzikim Zachodzie zabrakło Wanted Dead or Alive BON JOVI. Jest i w ten sposób album jest kompletny.\nDest Ring to dobry, niesforny wokalista i w tym zakresie trochę pogryzł tę kolorową posypaną cekinami pocztówkę z zamkiem i różami, którą SPELLBLAST wręczał wcześniej swoim słuchaczom. Lider Luca Arzuffi wirtuozem nie jest, ale gra jak lider, sekcja rytmiczna solidna.\nJak na self release to produkcja jest wyborna, wszystko doskonale słychać i nawet można odnieść wrażenie istnienia planów dalszych, których realnie prawie nie ma.\nCzego jeszcze nie ma? Western metalu i southern metalu. A gdzie on jest?


1 2 3 ... 104 105\t 106 ... 139 140 141\nPosted: Pn sierp 20, 2012 10:44 AM\nW momencie kiedy dany model ucieka(niezdany test rozbicia), strzelający przeciwnik otrzymuje kary za to że uciekający "biegnie"?\nPosted: Pn sierp 20, 2012 11:36 AM\nDo modeli, które Uciekają! nie możesz strzelać.\nJeżeli modele gracza, który wygrał były związane walką wręcz to w turze rozbicia goni modele przeciwnika, który przegrał tak jak opisane to zostało w rozdziale Psychologia - Rozbicie. Ale w kolejnych, gdy przeciwnik zmierza do krawędzi stołu jego modele nie stanowią już zagrożenia - model zwycięzcy mają jeszcze czas na realizacje celów scenariusza, itd., ale nie strzelają i nie gonią już przeciwnika.\nRuch modeli goniących: wrote:\n[...]Należy zauważyć, że goniący nie kontynuują pościgu w kolejnych turach; pościg jest jednorazowym dodatkowych ruchem w pogoni za pokonanym i Uciekającym! wrogiem. Ponadto odzwierciedla to sytuację, w której dowódca woli nie rozdzielać drużyny, a same postacie zdają sobie sprawę, że samotne szwendanie się nie jest najbezpieczniejszym sposobem świętowania zwycięstwa.\nPosted: Pn sierp 20, 2012 12:16 PM\nKto pyta nie błądzi (podobno), więc kilka pytań ode mnie:\n1. Kontynuując temat testu rozbicia, to gdy modele są w walce i przeciwnik nie zda testu rozbicia model bandy zwycięskiej może gonić. I jeżeli goni to czy wykonuje pogoń tak długo aż dogoni uciekającego lub ten opuści w inny sposób pole bitwy? Bo coś mi się kojarzy z Mordheim, że deklaruje się pogoń i jeżeli modelu nie dogoni się przy wykonywaniu pierwszego rzutu to model goniący zaniechuje pogoni.\n2. Rozgrywałem wczoraj scenariusz w którym była rzeka i okazało się, rzeka ta jest\nRzeką Światła: To nie jest zwykła rzeka, lecz wrząca i skrząca się masa Magii Hysh. Każdy model, który wkroczy w nurt Rzeki Światła, staje się natychmiast celem losowo określonego zaklęcia z Tradycji Światła (patrz ROZDZIAŁ XXIII: MAGIA). Czar zostaje rzucony automatycznie i nie może być rozproszony.\nI tu moje pytanie czy model może sobie wejść do rzeki i w związku z tym losuje się czar, a następnie model wychodzi z rzeki by w kolejnej turze ponownie obmyć się wodą z Rzeki Światła. I za każdym razem należy losować dla niego czar niezależnie ile razy sobie wejdzie i wyjdzie z rzeki. Jeżeli tak można to jak rozumiem czary RIP kończą się przy kolejnym wejściu modelu do rzeki.\nCzy model który wejdzie do rzeki na potrzeby rzucania czaru jest traktowany jako mag? np w przypadku wylosowania czaru:\nHierofanta może rzucić to zaklęcie na siebie lub też na dowolnego, sprzymierzonego bohatera lub stronnika w odległości do 8”, nawet jeśli go nie widzi. Czar może zostać rzucony na model wielkości człowieka lub mniejszy (czar nie będzie zatem działał na modele na podstawkach 40x40 mm i większych), również związany walką wręcz. Dopóki czar trwa, model niezależnie od swojej charakterystyki ma 3 ATAKI i współczynnik SIŁA na poziomie 5 oraz zyskuje zdolność BROŃ NATURALNA, jednak podczas trwania czaru nie może używać oręża. Magiczna broń użyta przeciwko modelowi, który jest pod wpływem mocy zaklęcia, traktowana jest jak zwykła broń tego samego typu.\nCzy jeżeli dwa modele wejdą do rzeki i wylosują ten sam czar, a mianowicie:\nSWIETA TARCZA IGNATUSA RZUCONY NA 9+, POZOSTAJE W GRZE\nHierofanta przyzywa moc wiatru Hysh, który chroni sojuszników maga. Moc zaklęcia obejmuje wszystkie sprzymierzone modele przebywające w odległości 8” od MAGA, również takie, które walczą wręcz. Dopóki modele pozostają w zasięgu działania zaklęcia otrzymują premię +1 do Ochrony Pancerza (do maksymalnego poziomu 0+) lub Ochronę Pancerza na 6+ jeśli nie posiadają zbroi, ponadto wrogie postacie atakujące modele chronione Świętą Tarczą Ignatusa otrzymują modyfikator -1 do testu trafienia. Istoty NIEUMARŁE, ETERYCZNE, LEŚNE DUCHY oraz DEMONY i OPĘTANI trafiają objęte działaniem zaklęcia modele jeśli w rzucie na trafienie wypadnie niemodyfikowana 6 - niższy wynik podniesiony do 6 dzięki użyciu modyfikatorów nie liczy się.\nto czy modele będące w polu obu okręgów działania czarów mają +2 do OP?\n3. Scenariusz Złoto Piratów 52 - poza murami.\nCel: Celem rozgrywki jest odnalezienie ukrytego w dziuplach prastarych drzew złota piratów. Za każdym razem, gdy należący do drużyny model znajdzie się w odległości do 1" od znajdującego się poza strefą rozstawienia prastarego drzewa i wykona udany test wspinaczki należy wykonać rzut 2K6. Wynik 12 oznacza, że model odnalazł reprezentowany przez znacznik kosztowności skarb. Należy zauważyć, że każde prastare drzewo może zostać przeszukane tylko raz. Ponadto, jeśli na stole pozostanie jedno nieprzeszukane drzewo to skarb zostanie w nim odnaleziony automatycznie przez pierwszy model, który zbliży się do prastarego drzewa na odległość do 1" i wykona udany test wspinaczki. W przeszukiwaniu drzew mogą brać wszystkie modele bohaterów oraz te modele stronników, które nie podlegają zasadzie specjalnej NIEUMARŁY, ISTOTA ETERYCZNA, LEŚNY DUCH oraz DEMON lub ZWIERZĘ. Natomiast rezultat 2 oznacza, że bohater (który nie podlega zasadzie specjalnej NIEUMARŁY, ISTOTA ETERYCZNA, LEŚNY DUCH oraz DEMON) natknął się na toczone zarazą ciała piratów i musi wykonać test WT, nieudany test oznacza, że traci 1 punkt ŻW bez możliwości skorzystania z Ochrony Pancerza, a do najbliższego rzutu w TABELI EFEKT ZRANIENIA otrzymują premię +2.\nRozgrywka zostaje zakończona, gdy jedna z drużyn nie zda testu rozbicia lub znacznik kosztowności zostanie przetransportowany do własnej strefy rozstawienia gracza. W przypadku gdy jedna z drużyn nie zda testu rozbicia znacznik kosztowności reprezentujący skradzione kosztowności zdobywa przeciwnik.\nW opisie scenariusza nie znalazłem odpowiedzi na podstawowe pytania:\nIle jest takowych drzew? jak są rozmieszczone? jaką mają wysokość?\nA przepatrując podobne scenariusze również nie doszukałem się odpowiedzi na powyższe pytania.\nPosted: Pn sierp 20, 2012 12:37 PM\nTak jak napisałem powyżej:\nA więc jest to dodatkowy ruch, wykonywany w turze wroga za modelami które były związane walką wręcz.\nW kolejnych turach przeciwnik ucieka w kierunku najbliższej krawędzi stołu, a zwycięzca może realizować cele scenariusza itd. Jeżeli takich brak, można zakończyć rozgrywkę po rozegraniu ucieczki i ewentualnego pościgu.\nTak, zaklęcie należy wylosować za każdym razem, gdy model wejdzie do rzeki. Ponadto, model może być pod wpływem tylko jednego zaklęcia pozostającego w grze.\nTak, o tyle, że to model jest celem zaklęcia. Nie może jednak przekierować czaru go na sprzymierzony model.\nNie, modele mają +1. Zauważ, że zaklęcie nie działa na maga, a jedynie na sojuszników w 8". Stąd w przedstawionej powyżej sytuacji modele wspierają się wzajemnie, stąd +1.\nPrastare drzewa to odpowiedniki makiet domostw w scenariuszach miejskich. Stąd nie są szczegółowo określone - podobnie jak w przypadku makiet domów zależą od możliwości graczy.\nPosted: Pn sierp 20, 2012 12:48 PM\nA co się dzieje jeżeli wylosuje się czar:\nSIEC AMYNTOKA RZUCONY NA 12+, POZOSTAJE W GRZE\nŚwietlisty czarodziej splata z białego wiatru Hysh podobną do pajęczej sieć, którą ciska pod nogi swych wrogów. Zaklęcie może być rzucone na dowolny obszar w odległości do 24” i w polu widzenia MAGA. Udane rzucenie sprawa, że obszar zostaje opleciony pasmami Hysh. Należy użyć 3” okrągłego wzornika i przykryć nim wyznaczony obszar, który dopóki zaklęcie 'pozostaje w grze' należy traktować jak teren bardzo trudny. Ponadto, wszystkie modele (wrogie i sprzymierzone), których podstawki są całkowicie przykryte wzornikiem, otrzymują automatyczne trafienie, te modele, których podstawki są częściowo przykryte, otrzymują trafienie na 4+. Trafione modele w każdej rundzie w której przebywają w Sieci Amyntoka otrzymują trafienie o SILE 4. Istoty NIEUMARŁE, ETERYCZNE, LEŚNE DUCHY oraz DEMONY i OPĘTANI otrzymują trafienie o SILE 6.\nJeżeli twierdzisz, że model może wielokrotnie wejść do rzeki i w związku z tym losuje się czar to czy może to zrobić np 5 razy w ciągu jednej tury ruchu zakładając, że starczy mu ruchu? i wtedy losuje się czary pięć razy?\nŹle sprecyzowałem pytanie z kumulacją OP więc sprecyzuje: model stronnika jest w obszarze działania czaru który aktywowały dwa inne modele.\nNie bardzo rozumiem wyjaśnienie ostatniej kwestii. Czyli rozgrywając scenariusz wiejski, domy rozmieszczone na stole do gry mają być drzewami? I w zależności od tego ile jest domów to tyle jest "dziupli do przeszukania"?\nPosted: Pn sierp 20, 2012 01:06 PM\nTak zaklęcie losuje się za każdym razem, gdy model wejdzie do rzeki. Ale zauważ, że ruch modelu powinno się traktować jako przemieszczenie z punktu A do punktu B. Stąd nie powinno być sytuacji, w której model wchodzi i wychodzi z rzeki by znów do niej wejść. Chyba, że porusza się jej brzegiem, a sama rzeka ma liczne zakola\nW czasie rozgrywania tury, model porusza się z punktu A i kończy ruch w punkcie B, po wykonaniu takiego ruchu po najkorzystniejszej dla niego drodze (wedle wyboru gracza po drodze najkrótszej lub najbezpieczniejszej), ruch powinno uważać się za zakończony.\nNatomiast jeżeli model w jednej turze wychodzi z rzeki, by w kolejnej do niej wejść itd., to zaklęcie losuje się za każdym razem gdy model wejdzie do rzeki.\nNie. Zaklęcie się nie kumuluje.\nW scenariuszu Złoto piratów, prastare drzewa są odpowiednikiem budynków ze scenariusza miejskiego Ukryte kosztowności.\nW czasie rozgrywania scenariuszy poza murami (wiejskich) makiety powinni przedstawiać właśnie drzewa, głazy, wzgórza, stawy itd., a budynki powinny być w zdecydowanej mniejszości.\nPosted: Pn sierp 20, 2012 01:57 PM\nTzn, że ile drzew mam rozrzuconych po stole tyle można podjąć prób znalezienia skarbu? Ale to nadal nie rozwiązuje sprawy z ich wysokością bo o ile dobrze pamiętam to test S lub I zdaje się za każde 2" wysokości.\nNo i nie napisałeś jak rozpatrzyć np czar: SIEC AMYNTOKA\nPosted: Pn sierp 20, 2012 02:03 PM\nWraz ze współgraczem należy określić, które drzewa uznajecie za prastare.\nCo do wysokości, to nie ma ona znaczenia, bo warunki są następujące:\nZa każdym razem, gdy należący do drużyny model znajdzie się w odległości do 1" od znajdującego się poza strefą rozstawienia prastarego drzewa i wykona udany test wspinaczki należy wykonać rzut 2K6.\nWykonuje się tylko jeden test wspinaczki.\nCo do zaklęcia Sieć Amyntoka, to 3" wzornik umieszcza się w odległości do 24” i w polu widzenia modelu, który aktywował zaklęcie.\nZaklęcie 'pozostaje w grze' dopóki nie zostanie rozproszone przez przeciwnika w kolejnych turach lub gracz, który aktywował zaklęcie znów nie rzuci za pomocą Rzeki Światła kolejnego zaklęcia pozostającego w grze.\nPosted: Pn sierp 20, 2012 05:22 PM\nMoim zdaniem ta Rzeka jest przegięta i może wypaczyć wynik rozgrywki. Może przynajmniej po wejściu do takiej rzeki powinno się rzucać na niebezpieczny teren.\nPosted: Pn sierp 20, 2012 09:21 PM\nTak jak spora część Zdarzeń Losowych, czy Pogoda. Życie jest brutalne\nA jeśli jest to rwąca rzeka (szerokość przekracza 4”) wykonuje się test terenu niebezpiecznego.\n[ Go to page: 1 ...\t6, 7, 8\t] 116 quidamcorvus 7108 Re: Pytania i odpowied...\nFrostgrave Pytania 7 Staś 2863 Pytania\n[ Go to page: 1 ...\t18, 19, 20\t] 296 quidamcorvus 33702 Dyskusja ogólna (pyta...\n[ Go to page: 1 ...\t64, 65, 66\t] 983 quidamcorvus 127984 Re: Dyskusja ogólna (...\n[ Go to page: 1 ...\t26, 27, 28\t] 407 Izwor 179336 Pytania różne


Derma Instytut Infuzja tlenowa - zabieg gwiazd - Derma Instytut\nCena: zabieg testowy: 99PLN; zabieg standard od 250 PLN\nCzas zabiegu: zabieg testowy: 30min; zabieg standard: 60min\nPo zabiegu można wrócić do codziennych czynności, jednakże dla pełnego komfortu i bezpieczeństwa, przez kilka dni zalecamy stosować kremy pielęgnacyjne na skórę.\nZabieg infuzji tlenowej DermaOxy polega na wprowadzania w głąb skóry wysoce skoncentrowanych substancji aktywnych w postaci serum , za pomocą czystego tlenu. Aktywne preparaty wtłaczane są do głębokich warstw skóry, zapewniając jej silny lifting , odmłodzenie, odżywienie oraz nawilżenie na poziomie komórkowym. Efekty widoczne są wyraźnie natychmiast po zabiegu, natomiast po wykonaniu serii utrzymują się nawet pół roku.\nInfuzja tlenowa DermaOxy jest również idealnym rozwiązaniem poprawy kondycji skóry, tuż przed wielkim wyjściem czy ważnym wydarzeniem. Potraktowana jako szybki zabieg bankietowy zapewnia olśniewający, zdrowy i promienny wygląd!\nZabieg jest w pełni bezpieczny i nieinwazyjny. Nie wymaga rezygnacji z życia towarzyskiego. Skóra od razu po jego zakończeniu prezentuje się rewelacyjnie.\nDermaOxy przyznaczona jest zarówno dla kobiet jak i mężczyzn, w każdym wieku. Bez przeszkód może być również wykonywana u kobiet w ciąży. Szeroki wachlarz stosowanych preparatów – z profesjonalnej linii ESTHEDERM, zapewnia możliwość dostosowania zabiegu do wszystkich rodzajów cery – nawet cery problematycznej, trądzikowej.\nNa czym polega zabieg DermaOxy?\nTlen transportowany jest do głębszych warstw skóry, poprawiając tym samym stan energetyczny komórek, intensyfikując przemianę materii oraz przyspieszając procesy regeneracji.Likwidacja deficytu tlenowego prowadzi do natychmiastowej poprawy funkcjonowania skóry ponieważ nowo powstałe, zdrowe komórki charakteryzują się wyższym potencjałem energetycznym.\nKiedy zobaczę efekty zabiegu oraz jak długo się one utrzymują?\nDzięki zastosowaniu silnie skoncentrowanych składników aktywnych , pierwsze rezultaty widoczne są natychmiast po zabiegu. Zabieg może być stosowany jednorazowo „przed wielkim wyjściem” lub w serii – w celu uzyskania pełnego efektu . Zaleca się wykonanie ok. 4 zabiegów co 7-10 dni. Efekt po 1 zabiegu utrzymuje się do miesiąca, natomiast po serii zabiegów nawet do pół roku\nszara ,zmęczona cera\nodwodniona i przesuszona skóra\npoprawa kondycji skóry „przed wielkim wyjściem”