Ενοικιαζόμενα για διακοπές σε Vigevano, IT: κλείστε Οικίες & άλλα | Vrbo\nVigevano: Στις καταχωρίσεις των καταλυμάτων μας για το 2020, θα βρείτε συνολικά 21 διαφορετικά εξοχικά σπίτια. Από 5 Οικίες έως 8 Διαμερίσματα, επιλέξτε το ιδανικό κατάλυμα για εσάς, για να απολαύσετε μια αξέχαστη διαμονή με την οικογένεια και τους φίλους σας. Με τη Vrbo θα νιώθετε όπως στο σπίτι σας.\nΗ Vrbo Ελλάδα προσφέρει μεγάλη ποικιλία καταλυμάτων διακοπών κοντά σε υπέροχα μέρη που μπορείτε να επισκεφτείτε σε Vigevano. Σύμφωνα με τους ταξιδιώτες της Vrbo Ελλάδα αυτά είναι τα κορυφαία και δημοφιλέστερα σημεία ενδιαφέροντος κοντά στα οποία μπορείτε να μείνετε:\nΣταθμός Vigevano: 532 ενοικιαζόμενα καταλύματα\nΠύργος Torre del Bramante: 533 ενοικιαζόμενα καταλύματα\nΛεοναρντιάνα: 519 ενοικιαζόμενα καταλύματα\nΠλατεία Piazza Ducale: 538 ενοικιαζόμενα καταλύματα\nΚάστρο Σφορτσέσκο: 536 ενοικιαζόμενα καταλύματα\nΩστόσο, υπάρχουν πολλά άλλα σημεία ενδιαφέροντος καταχωρισμένα στη Vrbo Ελλάδα, στα οποία μπορείτε να βρείτε το ιδανικό μέρος για να μείνετε σε Vigevano. Χρησιμοποιήστε τη μπάρα αναζήτησής μας, για να αποκτήσετε πρόσβαση στα διαθέσιμα ενοικιαζόμενα καταλύματα κοντά στο σημείο ενδιαφέροντος της επιλογής σας.\nΝαι, φυσικά. Η Vrbo Ελλάδα προσφέρει 5 Οικίες σε: Vigevano. Άλλοι δημοφιλείς τύποι ενοικιαζόμενων καταλυμάτων μας σε Vigevano περιλαμβάνουν:\nΝαι, μπορείτε να διαλέξετε το κατάλυμα διακοπών που προτιμάτε με αυτήν την παροχή ή χαρακτηριστικό (ίντερνετ/wifi) ανάμεσα στα 13 τουριστικά καταλύματά μας σε: Vigevano.Χρησιμοποιήστε τη μπάρα αναζήτησής μας, για να αποκτήσετε πρόσβαση σε ποικιλία διαθέσιμων ενοικιαζόμενων καταλυμάτων.


Το Jerry’s Foodtruck κατέβηκε επιτέλους Αθήνα, αποχαιρετάμε το σάμερ μπόντι μια και καλή! - Jerry's The Sweet Foodtruck\nΘεωρώ ότι μετά από τόσες προτάσεις για ταινίες, σειρές, μαγαζιά, βιβλία και παραστάσεις, έχουμε χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ μας. Γι’ αυτό, λοιπόν, οφείλω να σας προειδοποιήσω πως στο τέλος αυτού του κειμένου (ίσως και από την αρχή τώρα που το ξανασκέφτομαι) θα σας τρέχουν τα σάλια και θα ζητάτε απεγνωσμένα ένα γλυκό. Ναι; Ναι.\nΚι αυτό γιατί βλέποντας όλα τα λαχταριστά καλούδια που φτιάχνει το Jerry’s Foodtruck είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να μην ευχηθείς να προσγειωθεί ένα donut μπροστά σου ως δια μαγείας.\nΤο Jerry’s Foodtruck είναι το παιδί του Γιάννη Χρηστίδη και Τάσου Γκουσγκούνη που κολάζει τους Θεσσαλονίκεις από το 2016. Η λαμπρή ιδέα προέκυψε από τον θείο Γεράσιμο, όπως γράφουν οι drivers Γιάννης και Τάσος στην ιστοσελίδα, ο οποίος γυρνούσε στα ‘50s την Αμερική με το φορτηγάκι του πουλώντας γλυκά.\nΟι ίδιοι συνεχίζουν αυτή την επιτυχία με κύρια βάση το donut και το τσουρέκι, το οποίο το γεμίζουν με ό,τι τραβάει η ψυχούλα σου, έχοντας να διαλέξεις μέσα από 20 διαφορετικές επιλογές, όπως φυστικοβούτυρο και κρέμα μπισκότου, και μπορείς να το πασπαλίσεις με Maltesers. Ω, μα γκοτ.\nΜάλιστα, η σταθερή καντίνα φημίζεται και για τις ενέσεις πραλίνας με τις οποίες μπορείς να γεμίσεις και να φτιάξεις το δικό σου donut. Να βλέπεις, δηλαδή, να απλώνεται και να θες να πάρεις τη δόση σου απευθείας.\nΕκτός όμως από τα donuts, τα μάτια σου θα κάνουν καρδούλες για τα γλυκά burgers που μόλις δαγκώσεις την πρώτη μπουκιά θα πεις «ναι ρε φίλε, εδώ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ».\nΜπορείς και σε αυτή την περίπτωση να βάλεις ό,τι μπορείς να φανταστείς, ή να δοκιμάσεις κάτι πιο ιδιαίτερο όπως το Hawaiian με ανανά, καψαλισμένη καφέ ζάχαρη και κρέμα cheesecake. ΠΟΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ;\nΚαι κλείνοντας με το μενού του Jerry’s Foodtruck, υπάρχουν και διάφορα γλυκά όπως το Jerry’s Cup και τα Donut Chips, αν θες δηλαδή κάτι πιο light.\nΦτάνω, όμως, στο σημαντικό του θέματος, που δεν είναι άλλο από το ότι όλα τα παραπάνω δε θα χρειαστεί να πας Θεσσαλονίκη για να τα δοκιμάσεις αφού η καντίνα του Γιάννη και του Τάσου έφτασε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Χαλάνδρι.\nΌλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Κολοκοτρώνη 4, να φάμε ένα Sweet Box να πάνε τα φαρμάκια κάτω.


Έρευνα: Η κατανάλωση καφέ μπορεί να συμβάλει στην καλή υγεία - Υγεία - Νέα Κρήτη\nΓ. Πλακιωτάκης: Έργα 5 εκατομμυρίων ευρώ για το λιμάνι της Χερσονήσου ΗΡΑΚΛΕΙΟ\nΤώρα διαβάζετε: Έρευνα: Η κατανάλωση καφέ μπορεί να συμβάλει στην καλή υγεία\nΈρευνα: Η κατανάλωση καφέ μπορεί να συμβάλει στην καλή υγεία\nΣύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, η καθημερινή κατανάλωση καφέ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου από εγκεφαλική ή καρδιαγγειακή δυσλειτουργία\n7 τρόφιμα που ηρεμούν το στομάχι\nΖωοτροφές με πρωτεΐνες από... «πτώματα» ζώων στην Ευρώπη!\nΤα ευρήματα που παρουσιάστηκαν σε συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας στη Γαλλία από την επικεφαλής της έρευνας δρ Τζούτιτ Σίμον του Πανεπιστημίου Semmelweis της Βουδαπέστης έδειξαν ότι η κατανάλωση έως και τριών μερίδων καφέ την ημέρα, όχι απλά δεν έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην υγεία\nτου ανθρώπου, αντιθέτως φαίνεται να την ευεργετούν. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά χαρμόσυνο νέο για την ανθρωπότητα, αφού ο καφές είναι δεδομένο ότι αποτελεί ένα από τα πλέον δημοφιλή ροφήματα παγκοσμίως.\nΚατόπιν ευθείας σύγκρισης της καρδιάς 30650 ανθρώπων, η δρα Σιμόν με τη βοήθεια μαγνητικής τομογραφικής απεικόνισης, έδειξε ότι οι καρδιές με το πιο υγιές μέγεθος και την καλύτερη λειτουργία συνδέονται με την καθημερινή κατανάλωση καφέ.


Πρόγνωση Θεσσαλίας και Σποράδων 5-6/8/21 Πτώση της θερμοκρασίας και ενίσχυση των βοριάδων απο την Παρασκευή - Meteo Thessalia\nΠρόγνωση Θεσσαλίας και Σποράδων 5-6/8/21 Πτώση της θερμοκρασίας και ενίσχυση των βοριάδων απο την Παρασκευή\nΚΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ: Προβλέπεται ηλιοφάνεια με ζεστό καιρό και τοπικές νεφώσεις στα ορεινά τις μεσημεριανές ώρες, ενώ αναμένεται μέτρια μεταφορά αφρικανικής σκόνης στην ατμόσφαιρα.\nΣτην πόλη της Λάρισας αναμένεται ηλιοφάνεια με ζεστό καιρό.\nΑΝΕΜΟΙ: Στα πεδινά νοτιοδυτικοί 4-5 μποφόρ και στα θαλάσσια νοτιοανατολικοί 4-5 μποφόρ.\nΚΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ: Προβλέπονται νεφώσεις αυξημένες τις πρωινές ώρες με ηλιοφάνεια και μέτρια μεταφορά αφρικανικής σκόνης στην ατμόσφαιρα, τις μεσημεριανές-απογευματινές ώρες ίσως σημειωθούν μπόρες στα ορεινά του Ολύμπου.\nΣτην πόλη της Λάρισας αναμένονται τις πρωινές ώρες νεφώσεις και σταδιακά ηλιοφάνεια.\nΑΝΕΜΟΙ: Στα πεδινά δυτικοί 3-4 μποφόρ που απο το απόγευμα θα στραφούν σε βορειοδυτικούς με την ίδια ένταση, στα θαλάσσια δυτικοί 3-4 μποφόρ και απο το βράδυ βορειοδυτικοί 6-7 μποφόρ.\nΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟΥΣ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΟΥΣ ΑΝΕΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΠΟΡΑΔΕΣ ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΘΑ ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ 6-7 ΜΠΟΦΟΡ. ΜΕΓΑΛΟΣ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΠΛΩΣΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ\nΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ Σ/Κ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ.\nαφρικάνικη σκόνηζεστός καιρόςηλιοφάνειαΘεσσαλίαΛάρισαπτωση θερμοκρασιαςυψηλές θερμοκρασίες


ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ - ASTROLABIO : Umberto Eco - Ουμπέρτο Έκο\nΟυμπέρτο Έκο: Ο αρχέγονος φασισμός των ανθρώπων Ένα σημαντικό κείμενο του Ιταλού φιλόσοφου για της απαρχές του πρωτοφασισμού που δημοσιεύθηκε στο New York Review of Books το 1995\n1. Το πρώτο χαρακτηριστικό του πρωτοφασισμού είναι η λατρεία της παράδοσης. Η παραδοσιαρχία, βέβαια, είναι πολύ παλαιότερη από τον φασισμό. Δεν χαρακτήριζε μόνο την αντιεπαναστατική σκέψη των Καθολικών μετά τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά γεννήθηκε στους ελληνιστικούς χρόνους, ως αντίδραση στον κλασικό ελληνικό ορθολογισμό. Στη λεκάνη της Μεσογείου, λαοί διαφόρων θρησκειών (που οι περισσότερες απ’ αυτές είχαν γίνει δεκτές στο ρωμαϊκό πάνθεο) άρχισαν να ονειρεύονται κάποια αποκάλυψη που είχε συμβεί στην αυγή της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτή η αποκάλυψη, σύμφωνα με τη μυστηριακή αίγλη που καλλιεργούσε η παραδοσιαρχία, είχε παραμείνει για πολύ καιρό κρυμμένη κάτω από το πέπλο γλωσσών που ήταν πια ξεχασμένες — στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, στους κέλτικους ρούνους, στους παπύρους των σχεδόν άγνωστων θρησκειών της Ασίας. Αυτή η νέα κουλτούρα έπρεπε να είναι συγκρητιστική. Ο συγκρητισμός δεν είναι απλά, όπως λένε τα λεξικά, «ο συνδυασμός διαφόρων μορφών πίστης και λατρευτικής πρακτικής»· ένας τέτοιος συνδυασμός πρέπει να ανέχεται τις αντιφάσεις. Καθένα από τα αρχικά μηνύματα περιέχει ψήγματα σοφίας, και όποτε έμοιαζαν να λένε διαφορετικά ή ασύμβατα πράγματα αυτό συνέβαινε μόνο και μόνο γιατί όλα παραπέμπουν, με αλληγορικό τρόπο, στην ίδια αρχέγονη αλήθεια. Συνεπώς, δεν μπορεί να υπάρξει καμία πρόοδος στη γνώση. Η αλήθεια έχει ήδη καταγραφεί μια για πάντα, κι εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίζουμε να ερμηνεύουμε το δυσνόητο μήνυμά της.\nΤι έχει πει ο Ουμπέρτο Εκο για το ίντερνετ, τα social media και τον γραπτό τύπο\nΉταν φιλόσοφος και στοχαστής και έγραψε πολλές φορές για τα ΜΜΕ αλλά και για τις τεχνολογικές ανακαλύψεις της εποχής μας. Ήταν σκληρός με τις νέες τεχνολογίες, σε σημείο να κατηγορηθεί ότι μιλάει σαν ένας πικραμένος γέρος που δεν αντιλαμβάνεται τις τεχνολογικές εξελίξεις.\nΩστόσο, πίσω από αυτά τα έντονα κριτικά λόγια για τις νέες τάσεις, ο Ουμπέρτο Έκο έγραφε στην Liberation το 2009:«Δεν είμαι παρελθοντολόγος».\nΉταν όμως οξύς: «Υπάρχουν ηλίθιοι του ίντερνετ όπως υπάρχουν και ηλίθιοι του Walkman που τους βλέπουμε να χτυπιούνται και να ουρλιάζουν στις συναυλίες ροκ μουσικής», έλεγε το 1991 στο L’Obs.\nΟ Έκο για τον γραπτό τύπο\nΔιαβάζω τουλάχιστον δύο εφημερίδες κάθε πρωί και ρίχνω μια ματιά σε πολλές άλλες καθημερινά. Δεν μπορώ να πιω τον καφέ μου και να ξεκινήσω την ημέρα μου αν δεν διαβάσω τον τύπο. Μένω πιστός στην ιδέα του Χέγκελ σύμφωνα με την οποία η ανάγνωση των εφημερίδων παραμένει «η καθημερινή προσευχή του σύγχρονου ανθρώπου». Είμαι αναγνώστης, αλλά και αρθρογράφος, γιατί γράφω σε μια καθημερινή και σε μια εβδομαδιαία εφημερίδα. Αλλά συχνά κοιτάζω μόνο τους τίτλους των άρθρων, γιατί ο γραπτός τύπος έχει την κακή συνήθεια να επαναλαμβάνει το πρωί τα νέα που αποκαλύφθηκαν χθες.\nΑλλά το ερώτημα δεν είναι απλό: πώς να γεμίσεις 40 ή 50 σελίδες όταν η ουσία της είδησης κυκλοφορεί από την προηγούμενη; Ήμουν σε ταξίδι στην Ωκεανία πριν από μερικά χρόνια και ανακάλυψα το Fidji Journal, μια ταπεινή έκδοση του νησιού η οποία αποτελούνταν από μια σελίδα με νέα από τον κόσμο και τα υπόλοιπα ήταν διαφημίσεις και τοπικά νέα.\nTo Φύλλο Μηδέν του Ουμπέρτο Έκο\nΤο νέο βιβλίο του μεγάλου Ιταλού συγγραφέα μόλις κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. Είναι ένα εγχειρίδιο κακής δημοσιογραφίας. Δημοσιεύουμε ένα κεφάλαιο.\nΙΙ Δευτέρα, 6 Απριλίου 1992\nΟ Σιμέι είχε την όψη ενός άλλου. Θέλω να πω, δεν θυμάμαι ποτέ το όνομα κάποιου που λέγεται Ρόσι, Μπραμπίλα, Κολόμπο ή ακόμα Ματσίνι ή Μανζόνι, γιατί έχει το όνομα ενός άλλου, θυμάμαι μόνον ότι θα έπρεπε να έχει το όνομα ενός άλλου. Λοιπόν, δεν θυμόμουν το πρόσωπο του Σιμέι, γιατί έμοιαζε με το πρόσωπο κάποιου που δεν ήταν αυτός. Για να είμαστε ειλικρινείς, είχε το πρόσωπο ολoνών.\n«Ένα βιβλίο;» τον ρώτησα.\n«Ένα βιβλίο. Τις αναμνήσεις ενός δημοσιογράφου, την εξιστόρηση ενός χρόνου δουλειάς για την προετοιμασία μιας εφημερίδας που δεν θα βγει ποτέ. Εξάλλου, ο τίτλος της εφημερίδας πρέπει να είναι Αύριο, μοιάζει με σύνθημα των κυβερνήσεών μας, θα το ξανασκεφτούμε αύριο. Επομένως, το βιβλίο πρέπει να έχει τίτλο Αύριο: χτες. Ωραίος, ε;»\n«Και θέλετε να το γράψω εγώ; Γιατί δεν το γράφετε εσείς; Είστε δημοσιογράφος, σωστά; Εφόσον, μάλιστα, ετοιμάζεστε να διευθύνετε μια εφημερίδα...»\n«Το να είσαι διευθυντής δεν σημαίνει ότι ξέρεις να γράφεις. Το να είσαι υπουργός Άμυνας δεν σημαίνει ότι ξέρεις να ρίξεις μια χειροβομβίδα. Φυσικά, για όλο τον επόμενο χρόνο θα συζητάμε το βιβλίο μέρα τη μέρα, εσείς πρέπει να βάλετε το στυλ, το αλατοπίπερο, αλλά τις γενικές γραμμές θα τις ελέγχω εγώ»\n«Θέλετε να πείτε ότι το βιβλίο θα έχει και τις δύο υπογραφές ή θα είναι μια συνέντευξη του Σιμέι στον Κολόνα;»\n«Όχι, όχι, αγαπητέ Κολόνα, το βιβλίο θα βγει με τη δική μου υπογραφή, εσείς μόλις το γράψετε, πρέπει να εξαφανιστείτε. Εσείς θα είστε, αν μου επιτρέπετε, μαύρος. Μαύρους είχε κι ο Δουμάς, γιατί να μην έχω κι εγώ;»\n«Και γιατί διαλέξατε εμένα;»\n«Γιατί έχετε συγγραφικά χαρίσματα...»\n«... αλλά κανείς δεν το έχει καταλάβει».\n«Και πάλι ευχαριστώ».\n«Συγγνώμη, μέχρι τώρα συνεργαστήκατε μόνο με επαρχιακές εφημερίδες, κάνατε πολιτιστική φασίνα σε μερικούς εκδοτικούς οίκους, γράψατε ένα μυθιστόρημα για κάποιον άλλο (μη με ρωτήσετε τι και πώς, αλλά βρέθηκε στα χέρια μου και πιστεύω ότι πάει καλά, έχει ρυθμό) και στα πενήντα σας τρέχετε να με βρείτε, μόλις μαθαίνετε ότι ίσως έχω μια δουλειά να σας αναθέσω. Επομένως, ξέρετε να γράφετε και ξέρετε τι είναι ένα βιβλίο, αλλά δεν τα βγάζετε πέρα. Μην ντρέπεστε. Κι εγώ ετοιμάζομαι να διευθύνω μια εφημερίδα που δεν θα βγει ποτέ, επειδή ουδέποτε προτάθηκα για το Πούλιτζερ, απλώς διηύθυνα μια αθλητική εφημερίδα κι ένα περιοδικό μόνο για άντρες ή για άντρες μόνους, διαλέγετε και παίρνετε...»\n«Θα μπορούσα να δείξω αξιοπρέπεια και ν' αρνηθώ».\n«Δεν θα το κάνετε, γιατί για έναν χρόνο σάς προσφέρω έξι εκατομμύρια τον μήνα, μαύρα».\n«Είναι πολλά για έναν αποτυχημένο συγγραφέα. Και μετά;»\n«Και μετά, όταν μου παραδώσετε το βιβλίο, ας πούμε μέσα σε έξι μήνες από τη λήξη του πειράματος, άλλα δέκα εκατομμύρια μετρητά αμέσως. Και αυτά θα τα βάλω από την τσέπη μου».\n«Και μετά, είναι δική σας υπόθεση. Αν δεν τα έχετε φάει σε γυναίκες, άλογα και σαμπάνια, θα έχετε κερδίσει μέσα σε ενάμιση χρόνο πάνω από ογδόντα εκατομμύρια αφορολόγητα. Μπορείτε να αράξετε και να αποφασίσετε με την άνεσή σας».\n«Μια στιγμή, να καταλάβω. Αν δίνετε έξι εκατομμύρια σ' εμένα, ποιος ξέρει πόσα θα πάρετε εσείς, συγγνώμη, και μετά είναι και οι άλλοι συντάκτες και τα έξοδα παραγωγής και εκτύπωσης και διανομής και μου λέτε ότι κάποιος, ένας εκδότης υποθέτω, είναι διατεθειμένος να πληρώσει επί έναν χρόνο αυτό το πείραμα και μετά να μην κάνει τίποτα;»\n«Δεν είπα ότι δεν θα κάνει τίποτα. Θα έχει το όφελός του. Μα εγώ όχι, αν η εφημερίδα τελικά δεν βγει. Φυσικά, δεν μπορώ να αποκλείσω ότι στο τέλος ο εκδότης θ' αποφασίσει ότι η εφημερίδα πρέπει στ' αλήθεια να βγει, αλλά τότε πια η υπόθεση θα έχει γίνει πιο σοβαρή και πιθανόν να μη θέλει να ασχοληθώ άλλο εγώ. Επομένως, προετοιμάζομαι για το ενδεχόμενο, στο τέλος αυτού του χρόνου, ο εκδότης ν' αποφασίσει ότι το πείραμα έδωσε τους καρπούς που περίμενε και να κατεβάσει τα κεπέγκια. Έτσι, θέλω να είμαι έτοιμος: αν όλα πάνε κατά διαόλου, θα εκδώσω το βιβλίο. Θα είναι μια βόμβα που θα μου αποφέρει μια περιουσία σε συγγραφικά δικαιώματα. Ή, πάλι, αλλά είναι απλώς μια εικασία, κάποιος δεν θελήσει να το εκδώσω και μου δώσει ένα πακέτο. Αφορολόγητο».\n«Κατάλαβα. Αλλά ίσως, αν θέλετε να συνεργαστώ πιστά, πρέπει να μου πείτε ποιος πληρώνει, για ποιον λόγο υπάρχει το σχέδιο Αύριο, για ποιον λόγο μπορεί να αποτύχει και τι θα λέτε στο βιβλίο που, χωρίς να θέλω να το καυχηθώ, θα το έχω γράψει εγώ».\n«Λοιπόν, αυτός που πληρώνει είναι ο κομεντατόρε Βιμερκάτε. Θα τον έχετε, βέβαια, ακουστά...»\nΝαι, τον έχω ακουστά, κάθε τόσο εμφανίζεται στις εφημερίδες: ελέγχει καμιά δεκαριά ξενοδοχεία στην ακτή της Αδριατικής, πολλούς οίκους ευγηρίας για συνταξιούχους, έχει εμπορικά πάρε-δώσε για τα οποία ψιθυρίζονται πολλά, μερικά τοπικά κανάλια που αρχίζουν να εκπέμπουν στις έντεκα και μόνο δημοπρασίες, τηλεπωλήσεις και κάνα ξέκωλο σόου...»\n«Και καμιά εικοσαριά εκδόσεις».\n«Φυλλάδες, νομίζω, κουτσομπολιά για τους σταρ, σαν το Loro, το Peeping Tom και κάτι περιοδικά για αστυνομικές έρευνες, όπως το Εικονογραφημένο Έγκλημα, το Σκοτεινές υποθέσεις, σαβούρες, trash».\n«Όχι, υπάρχουν και εξειδικευμένα περιοδικά, κηπουρικής, ταξιδιωτικά, αυτοκίνητα, ιστιοπλοϊκά, Ο γιατρός στο σπίτι σας. Μία αυτοκρατορία. Ωραίο αυτό το γραφείο, ε; Έχει ακόμα κι έναν φίκο, όπως στα γραφεία των μεγάλων κεφαλιών της RAI. Και έχουμε στη διάθεσή μας ένα open space, όπως λένε στην Αμερική, για τους συντάκτες, ένα γραφειάκι για σας, μικρό μα αξιοπρεπές, και μια αίθουσα αρχείου. Όλα δωρεάν σ' αυτό το κτίριο που φιλοξενεί όλες τις εταιρείες του κομεντατόρε. Κατά τ' άλλα, η παραγωγή και η εκτύπωση των τευχών μηδέν θα γίνουν με τον εξοπλισμό των άλλων περιοδικών· επομένως, το κόστος του πειράματος θα κατέλθει στο πλαίσιο του αποδεκτού. Και ουσιαστικά βρισκόμαστε στο κέντρο, όχι όπως στις μεγάλες εφημερίδες που πρέπει να πάρεις δύο μετρό κι ένα λεωφορείο για να φτάσεις».\n«Μα, τι περιμένει ο κομεντατόρε απ' αυτό το πείραμα;»\n«Ο κομεντατόρε θέλει να μπει στους χρηματοοικονομικούς κύκλους, στους κύκλους των τραπεζών και των μεγάλων εφημερίδων. Το μέσον του είναι η επαγγελία μιας νέας εφημερίδας διατεθειμένης να λέει την αλήθεια για τα πάντα. Δώδεκα αντίτυπα μηδέν, ας πούμε 0/1, 0/2 και ούτω καθεξής, τυπωμένα σε ελάχιστα αντίτυπα, που θα αξιολογήσει ο κομεντατόρε κι ύστερα θα τα δείξει κι εγώ δεν ξέρω σε ποιον.\nΟυμπέρτο Έκο, Φύλλο μηδέν, Μτφρ.: Έφη Καλλιφατίδη, Εκδόσεις Ψυχογιός, Σελίδες: 248\nΆπαξ και ο κομεντατόρε αποδείξει ότι μπορεί να στριμώξει αυτό που αποκαλείται ανώτεροι κύκλοι της οικονομίας και της πολιτικής, είναι πιθανόν αυτοί οι κύκλοι να τον παρακαλέσουν να εγκαταλείψει την ιδέα του, οπότε εκείνος σταματάει το Αύριο και αποκτάει πρόσβαση στους ανώτερους κύκλους. Αποκτά, ας πούμε, έστω και μόνο το 2% των μετοχών μιας μεγάλης εφημερίδας, μιας τράπεζας, μιας τηλεοπτικής αλυσίδας με απήχηση». Άφησα ένα σφύριγμα: «Δύο τοις εκατό είναι πάρα πολύ! Έχει τα χρήματα για ένα τέτοιο εγχείρημα;»\n«Μην παριστάνετε τον αφελή. Μιλάμε για χρηματοοικονομικά, όχι για εμπόριο. Πρώτα αγοράζεις και μετά ανακαλύπτεις ότι τα χρήματα για να ξεχρεώσεις σου έρχονται».\n«Κατάλαβα. Και επίσης καταλαβαίνω ότι το πείραμα θα λειτουργήσει μόνο αν ο κομεντατόρε δεν πει ότι τελικά η εφημερίδα δεν θα βγει. Όλοι θα πρέπει να νομίσουν ότι τα πιεστήριά του δουλεύουν στο φουλ...»\n«Φυσικά. Το γεγονός ότι η εφημερίδα δεν θα βγει, ο κομεντατόρε δεν το έχει πει ούτε σ' εμένα, αλλά εγώ το υποπτεύομαι ή μάλλον είμαι βέβαιος. Και δεν πρέπει να το μάθουν οι συνεργάτες μας, τους οποίους θα συναντήσουμε αύριο: αυτοί οφείλουν να δουλέψουν πιστεύοντας ότι χτίζουν το μέλλον τους. Ετούτη την ιστορία την ξέρουμε μόνο εγώ κι εσείς». «Και τι θα γίνει αν εσείς μετά γράψετε όλ' αυτά που κάνετε επί έναν χρόνο για να διευκολύνετε τον εκβιασμό του κομεντατόρε;»\n«Μη χρησιμοποιείτε τη λέξη εκβιασμός. Εμείς θα δημοσιεύουμε ειδήσεις, όπως λέει η New York Times, "all the news that's fit to print"...»\n«... και ίσως κάτι παραπάνω...»\n«Βλέπω ότι με καταλαβαίνετε. Αν μετά ο κομεντατόρε χρησιμοποιήσει τα τεύχη μηδέν μας για να τρομάξει κάποιους ή για να σκουπίσει τον πισινό του, αυτό είναι δική του δουλειά και όχι δική μας. Αλλά το θέμα είναι ότι το βιβλίο μου δεν πρέπει να εξιστορεί τι αποφασίσαμε στις συναντήσεις της σύνταξης, τότε δεν θα είχα τη δική σας ανάγκη, θα μου αρκούσε ένα κασετόφωνο. Το βιβλίο πρέπει να δίνει την ιδέα μιας διαφορετικής εφημερίδας, να δείχνει με ποιον τρόπο δούλεψα επί έναν χρόνο για να στήσω ένα πρότυπο δημοσιογραφίας, ανεξάρτητης από πιέσεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η περιπέτεια είχε κακό τέλος, επειδή δεν μπόρεσε να σταθεί μια ελεύθερη φωνή. Γι' αυτό και πρέπει εσείς να επινοήσετε, να εξιδανικεύσετε, να γράψετε μια εποποιία, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε...»\n«Το βιβλίο θα λέει το αντίθετο απ' όσα συνέβησαν. Μάλιστα. Αλλά εσάς θα σας αφορίσουν».\n«Ποιος; Ο κομεντατόρε που τότε θα πρέπει να πει όχι, το όλο σχέδιο αποσκοπούσε μόνο σ' έναν εκβιασμό; Καλύτερα να αφήσει την εντύπωση ότι αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει επειδή κι ο ίδιος υπέστη πιέσεις και προτίμησε να σκοτώσει την εφημερίδα, αντί να την αφήσει να γίνει μια φωνή, ας πούμε, ετεροκατευθυνόμενη. Και λες να μας αφορίσουν οι συντάκτες μας που το βιβλίο θα τους παρουσιάζει σαν ακέραιους δημοσιογράφους; Θα γίνει ένα μπετσέλερ», το πρόφερε έτσι όπως όλοι, «στο οποίο κανείς δεν θα θέλει ή δεν θα μπορεί να φέρει αντίρρηση».\n«Εντάξει, μιας και είμαστε και οι δυο άνθρωποι χωρίς ιδιότητες, συγχωρήστε μου τη λόγια αναφορά, δέχομαι τη συμφωνία».\n«Μ' αρέσει να έχω να κάνω με έντιμους ανθρώπους που λένε αυτό που έχουν στην καρδιά τους».\nBompiani (1980), Harcourt (1983)\nΕκδόσεις Γνώση και «Ελληνικά Γράμματα» και «Ψυχογιός»\nΏρα Πρώτη. Όπου φτάνουν στους πρόποδες της μονής και ο Γουλιέλμος αποδεικνύει την ευστροφία του.\nΏρα Tρίτη. Όπου ο Γουλιέλμος έχει μια διαφωτιστική συζήτηση με τον Hγούμενο.\nΏρα Έκτη. Όπου ο Άντσο θαυμάζει το πρόθυρο της εκκλησίας και ο Γουλιέλμος ξαναβρίσκει τον Oυμπερτίνο της Kαζάλε.\nΠερί την Eνάτην. Όπου ο Γουλιέλμος έχει μια λογιότατη συζήτηση με το βοτανολόγο Σεβερίνο.\nMετά την Eνάτην. Όπου επισκέπτονται το συγγραφείο και γνωρίζουν πολλούς μελετητές, αντιγραφείς και ερυθρογράφους, καθώς και έναν τυφλό γέροντα που περιμένει τον Aντίχριστο.\nEσπερινός. Όπου επισκέπτονται την υπόλοιπη μονή, ο Γουλιέλμος βγάζει μερικά συμπεράσματα για το θάνατο του Aντέλμου, μιλάει με τον αδελφό υαλουργό για τα γυαλιά του διαβάσματος και για τα φαντάσματα όποιου θέλει να διαβάζει υπερβολικά.\nAπόδειπνο. Όπου ο Γουλιέλμος και ο Άντσο απολαμβάνουν την πρό- σχαρη φιλοξενία του Hγουμένου και την οργισμένη συνομιλία του Xόρχε.\nAγρυπνία. Όπου οι λίγες ώρες μυστικιστικής ευτυχίας διακόπτονται από ένα αιματηρότατο γεγονός.\nΏρα Πρώτη.Όπου ο Bένσιος της Oυψάλας κάνει κάποιες εξομολο- γήσεις, ο Bερεγγάριος της Aρουντέλ κάποιες άλλες και ο Άντσο μαθαίνει το νόημα της αληθινής μετανοίας.\nΏρα Tρίτη. Όπου παρευρίσκονται σε μια φιλονικία χυδαίων, ο Aϊ- μάρος της Aλεξάνδρειας κάνει κάποιους υπαινιγμούς και ο Άν- τσο συλλογίζεται την αγιότητα και την κόπρο του Δαίμονα. Έπει- τα ο Γουλιέλμος και ο Άντσο επιστρέφουν στο συγγραφείο, ο Γου- λιέλμος βλέπει κάτι ενδιαφέρον, κάνει μία τρίτη συζήτηση για το θεμιτό του γέλιου, αλλά τελικά δεν καταφέρνει να κοιτάξει εκεί που θέλει.\nΏρα Έκτη. Όπου ο Bένσιος διηγείται μια παράξενη ιστορία, απ’ όπου μαθαίνουν πράγματα ελάχιστα εποικοδομητικά για τη ζωή της μο- νής.\nΏρα Eνάτη. Όπου ο Hγούμενος δείχνει την υπερηφάνειά του για τα πλούτη της μονής του και το φόβο του για τους αιρετικούς, και ο Άντσο αναρωτιέται μήπως έκανε σφάλμα να περιπλανιέται στον κόσμο.\nMετά τον Eσπερινό. Όπου, αν και το κεφάλαιο είναι σύντομο, ο γέρο- ντας Aλινάρδος λέει αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα για το λαβύ- ρινθο και για το πώς θα μπουν μέσα.\nAπόδειπνο. Όπου μπαίνουν στο Oικοδόμημα, ανακαλύπτουν έναν μυστηριώδη επισκέπτη, βρίσκουν ένα μυστικό μήνυμα με σύμβο- λα νεκρομαντείας, και χάνεται, όταν μόλις έχει βρεθεί, ένα βιβλίο που θα το αναζητούν για πολλά ακόμη κεφάλαια, ενώ η κλοπή των πολύτιμων φακών του Γουλιέλμου δεν είναι η τελευταία τους περιπέτεια.\nNύχτα. Όπου εισέρχονται τελικά στο λαβύρινθο, έχουν παράξενα οράματα και, όπως συμβαίνει στους λαβυρίνθους, χάνονται.\nAπό τον Όρθρο έως την Πρώτη Ώρα. Όπου βρίσκεται ένα κομμάτι ύφασμα λεκιασμένο από αίμα στο κελί του χαμένου Bερεγγάριου, κι αυτό είναι όλο.\nΏρα Tρίτη. Όπου ο Άντσο στο συγγραφείο αναλογίζεται την ιστορία του Tάγματός του και τη μοίρα των βιβλίων.\n( Θες να κάνεις φιλοσοφία; Γράψε ένα μυθιστόρημα. Η προτροπή ανήκει στον Αλμπέρ Καμύ και φαίνεται ότι ακριβώς αυτήν αποφάσισε να ακολουθήσει ο Ουμπέρτο Έκο όταν, πριν από τριάντα χρόνια, ήδη καθιερωμένος ως ακαδημαϊκός, στοχαστής και δοκιμιογράφος, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο χώρο της μυθοπλασίας με Το Όνομα του Ρόδου. Έργο συγκεντρωτικό και φυγόκεντρο, καμωμένο από μια ετερόκλητη πρώτη ύλη που η εύθυμη μαεστρία του Έκο καταφέρνει να συναρμόσει δημιουργικά, Το Όνομα του Ρόδου εξακολουθεί να μας σαγηνεύει ύστερα από τριάντα χρόνια, ακριβώς εξαιτίας αυτής της απροσδιόριστης μορφής που του επιτρέπει να διατελεί στα όρια ανάμεσα στο μυστηριώδες και το αυτονόητο, το αποκρυμμένο και το προφανές, το περιπετειώδες και το αφηρημένο ή το ιδεολογικό. Ελλειπτικό επειδή είναι σωρευτικό ιδιαίτερων ιστορικών –και όχι μόνο– γνώσεων και πληροφοριών, γκρίζο επειδή είναι πλήρες χρωμάτων και ενός απρόσμενου διακόσμου, ανεπίκαιρο και διαχρονικό επειδή εγκαθίσταται σε χρονικές τομές και εγγράφει την αστυνομική, καταιγιστική του πλοκή μέσα στην Ιστορία, το πρώτο μυθιστόρημα του Έκο λειτουργεί, πλέον, ως σημείο αναφοράς για την παγκόσμια λογοτεχνία. )\nΤο μυθιστόρημα μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα ιταλικό μοναστήρι των Βενεδικτίνων και, γύρω από την αναζήτηση ενός χειρογράφου του Αριστοτέλη, αναπτύσσεται η πλοκή του, με φόνους, άνομες σχέσεις μεταξύ μοναχών και το κυνήγι των αιρετικών εν έτει 1327. Το όλο έργο παρουσιάζεται ως καταγραφή των αναμνήσεων ενός γηραιού βενεδικτίνου μοναχού, του αδελφού Άντσο (Adso) της Μελκ, ο οποίος έζησε τα περιγραφόμενα γεγονότα ως νεαρός δόκιμος μοναχός. Κεντρικό πρόσωπο στο έργο είναι ο αδελφός Γουλιέλμος της Μπάσκερβιλ, ο οποίος είναι φανταστικό πρόσωπο, υποκαθιστώντας, σύμφωνα με τον συγγραφέα, τον Γουλιέλμο Όκαμ. Στο έργο εμπλέκονται τόσο φανταστικά όσο και ιστορικά πρόσωπα, όπως ο ιεροεξεταστής Μπερνάρντο Γκι και ο μοναχός Ουμπερτίνο της Καζάλε. Μέσα από αυτό το έργο ο Έκο βρίσκει την ευκαιρία να κάνει μια εκτενή παρουσίαση της Σχολαστικής Μεθόδου, η οποία κυριαρχούσε στη μεσαιωνική σκέψη. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι στο έργο αυτό του Έκο γίνεται εκτενής αναφορά σε πρόσωπα όπως ο Φραγκίσκος της Ασίζης, ο Ρογήρος Βάκων (Roger Bacon) και ο Άγιος Θωμάς Ακινάτης, άνθρωποι που υπήρξαν όλοι στο παρελθόν μελετητές και υποστηρικτές του Σχολαστικισμού. Ταυτόχρονα, όμως, αυτά τα πρόσωπα υπήρξαν και άτομα με τα οποία ο Έκο ασχολήθηκε και σε ακαδημαϊκό επίπεδο με τα έργα και τις ιδέες τους - ιδιαίτερα στην περίπτωση του Θωμά Ακινάτη - συνδυάζοντας έτσι με αριστουργηματικό τρόπο την επιστημονική με τη λογοτεχνική εργασία του.\nΣτην κινηματογραφική του μεταφορά του 1986, σε σκηνοθεσία του Ζαν-Ζακ Αννώ (Jean-Jacques Annaud) το Όνομα του Ρόδου έχει πρωταγωνιστές τους Σον Κόνερι(Γουλιέλμος της Μπάσκερβιλ) και Κρίστιαν Σλέιτερ (Άντσο).\nΕπηρεάστηκε από τον Τζόις και τον Μπόρχες αλλά και από τον σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ\nΟ Ουμπέρτο Έκο, ο Μεσαίωνας και πως η φιλοσοφία γίνεται αστυνομικό μυθιστόρημα\nΟ σημειολόγος ντετέκτιβ\nΟ Σον Κόνερι στον ρόλο του Γουλιέλμου του Μπάσκερβιλ στην ταινία του Ζαν-Ζακ Ανό «Το όνομα του ρόδου»\nΟ Θεός, ο Διάβολος και το παγκόσμιο μπεστ σέλερ «Το όνομα του ρόδου», μια γοτθική τοιχογραφία που σάρωσε σε πωλήσεις\nΒρισκόμαστε στο 1327. Οι φραγκισκανοί μοναχοί ενός πλούσιου ιταλικού μοναστηριού θεωρούνται από το παπικό κατεστημένο της εποχής ύποπτοι για αίρεση. Τη σχετική έρευνα αναλαμβάνει ο αδελφός Γουλιέλμος του Μπάσκερβιλ που φτάνει στο μοναστήρι στα τέλη Νοεμβρίου συνοδευόμενος από τον νεαρό μαθητευόμενο Άντσο από τη Μελκ, ο οποίος αφηγείται χρόνια αργότερα - και σε βαθιά γεράματα - την ιστορία. Η έρευνα όμως παίρνει άλλους δρόμους, γιατί στο μοναστήρι διαπράττονται επτά ειδεχθή εγκλήματα. Ο αδελφός Γουλιέλμος μετατρέπεται σε ένα είδος ντεντέκτιβ και φτάνει στο τέλος να εξιχνιάσει τα εγκλήματα αυτά χρησιμοποιώντας την αριστοτελική λογική, τη θεολογική σκέψη του Θωμά του Ακινάτη και τον εμπειρισμό του Ρότζερ Μπέικον. Συλλέγει στοιχεία, αποκρυπτογραφεί παράξενες επιγραφές, εξερευνά τον λαβύρινθο του μοναστηριού με την περιέργεια, τη μεθοδικότητα, την ψυχραιμία και το χιούμορ ενός Σέρλοκ Χολμς του Μεσαίωνα. Αλλά στη διάρκεια των επτά ημερών που διαρκεί η έρευνα ο 14ος αιώνας αναδύεται σε όλες του τις πτυχές στο μυθιστόρημα του Έκο: με τις προκαταλήψεις του, τις δεισιδαιμονίες, τα αρώματα και τις σκοτεινές φαντασιώσεις της εποχής για τον Θεό και τον Διάβολο. Το Όνομα του ρόδου, ιδιοφυής συνδυασμός αστυνομικού και γοτθικού μυθιστορήματος, μελετημένο σε όλες του τις λεπτομέρειες, διαβάζεται απνευστί. Δεν είναι τυχαίο ότι έγινε παγκόσμιο μπεστ σέλερ. Μόνο στις ΗΠΑ, λ.χ., ήταν στη λίστα ευπώλητων των «New York Times» πάνω από τρία χρόνια. Αλλά δεν πρόκειται απλώς για εξαίρετο αστυνομικό μυθιστόρημα. Είναι και ένα βαθύ κοίταγμα στην Ιστορία, στη μυθολογία, στην ιατρική και στη μαγεία, ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο του Μεσαίωνα που βαίνει προς το τέλος του, του τρόπου ζωής και των ηθών της εποχής, ταυτοχρόνως όμως και αλληγορία για τον σημερινό κόσμο και επιπλέον ένας ύμνος στο βιβλίο, στη γραφή, στη σκέψη και στην ελευθερία.\nΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ, Βιβλία που έγιναν ταινίες.\n«Το όνομα του ρόδου» είναι ένα μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο, που ύστερα από πολλή επεξεργασία εκδόθηκε στην Ιταλία το 1980. Είναι ένα από τα πρώτα του είδους του, καθώς εμπλέκει το αστυνομικό με την θρησκεία, δίνοντας μια χροιά φιλοσοφικής αναζήτησης. Επίσης, δυσκολεύεται κανείς να το εντάξει σ’ ένα συγκεκριμένο είδος, γοτθική νουβέλα ή μεσαιωνικό χρονικό, αστυνομικό μυθιστόρημα ή ιδεολογικό αφήγημα. Η ταινία γυρίστηκε το 1986 από τον Γάλλο σκηνοθέτη Ζαν-Ζακ Ανό με πρωταγωνιστές τον Σον Κόνερι και τον πολλά υποσχόμενο τότε Κρίστιαν Σλέιτερ.\nΤην εποχή που βγήκε το βιβλίο και κατόπιν η ταινία, δημιουργήθηκε ιδιαίτερη αίσθηση ανά τον κόσμο, εφόσον δεν υπήρχε προηγούμενο. Ένας πρεσβύτερος μοναχός με το νεαρό εκπαιδευόμενό του φτάνουν σ’ ένα μοναστήρι, κατόπιν παράκλησης των ίδιων των μοναχών, για να διαλευκάνουν έναν φόνο. Κατά την παραμονή τους εκεί θα γίνουν και άλλοι φόνοι. Παράλληλα, χάνονται βιβλία αξεπέραστης ποιότητας και αξίας από την βιβλιοθήκη. Σταδιακά η αναζήτηση γίνεται πιο έντονη, η ατμόσφαιρα πιο μυστηριακή και οι ήρωες δοκιμάζονται διαρκώς, καθώς η ιδεολογική περιπέτεια, ο θρησκευτικός πόλεμος και η φιλοσοφική διείσδυση συνοδεύουν διακριτικά, αλλά ουσιαστικά τη ροή του κειμένου.\nΠρόκειται λοιπόν για ένα βιβλίο με μεσαιωνική – μυστηριακή ατμόσφαιρα, στοιχειοθετημένο άριστα από τον συγγραφέα του (χαρακτηριστικό είναι δε πως υπάρχει και κάτοψη του μοναστηριού, όπου εκτυλίσσεται η ιστορία), διεγείροντας την επιθυμία του κοινού να αναζητήσει την ταυτότητα των χαμένων - απαγορευμένων βιβλίων και του δολοφόνου.\nΑπό την άλλη πλευρά η ταινία μεταφέρει εξαιρετικά την ατμόσφαιρα του κειμένου, μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο, που ενδεχομένως μόνο Ευρωπαίος σκηνοθέτης θα μπορούσε ν’ αποδώσει. Στηριζόμενος στο επίπεδο του Κόνερι ο σκηνοθέτης αρχίζει να ξετυλίγει το νήμα της ιστορίας γύρω απ’ αυτόν, πρώτα οι ήρωες, μετά η υπόθεση και ύστερα τα σκηνικά. Χωρίς να φοβηθεί ο Ανό την εμπορική απογείωση του βιβλίου, παρουσιάζει μια ταινία σαν να μην υπήρχε προηγούμενη εκδοτική επιτυχία, διατηρώντας στο σενάριο ολόκληρο σχεδόν το αφηγηματικό μέρος του κειμένου και σ’ ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό τους διαλόγους. Ακόμα, γεγονός είναι πως οι δυνατές περιγραφές του βιβλίου, αποδίδονται με σκηνές έντονης πυγμής και ρεαλισμού. Τίποτα δεν ξεφεύγει τα όρια του απολύτως ανθρώπινου κι έτσι ο θεατής αφομοιώνεται πλήρως από την εξέλιξη της ιστορίας.\nΗ ταινία, όταν βγήκε στις αίθουσες δεν προκάλεσε τον πανικό, που ίσως θα δημιουργούνταν στη σημερινή εποχή. Κάποιος, αν την δει σήμερα με όλο το ιστορικό που υπάρχει στο συγκεκριμένο αντικείμενο, δεν θα εντυπωσιαστεί από την υπόθεση, ωστόσο αποτελεί ένα άρτιο από κάθε άποψη φιλμ, άξιο να βρίσκεται στην ταινιοθήκη του καθενός.\nΤο βιβλίο και η ταινία «Το όνομα του ρόδου» αποτελούν μια ευχάριστη σύγκριση, καθώς και τα δύο αγγίζουν την πληρότητα, χωρίς να διακρίνεται το ένα από τα δύο, παρά μόνο κατά ελάχιστα σημεία. Αδιαμφισβήτητο είναι δε πως και οι δύο εκδοχές θα μπορούσαν πολύ εύκολα να ενταχθούν στη σύγχρονη καλλιτεχνική πραγματικότητα.\nThe Name of the Rose Official Trailer Movie (1986)\nThe Name of the Rose Trailer - Directed by Jean-Jacques Annaud and starring Sean Connery, Christian Slater, Helmut Qualtinger, Elya Baskin, Michael Lonsdale. A pure rational monk yet witty monk, William, and his young trainee, Adso, come to a Middle Age Roman monastery that's experiencing some unusual deaths. As more murders occur William follows the clues leading to the library where the books connected to the murderer have been hidden. Adso meanwhile is stuck between finding the knowledge of the forbidden books and pursuing a forbidden love.\nΤι σχέση έχει ο Ουμπέρτο Έκο με το Νίκο Γκάλη και τον Λουτσιάνο Παβαρότι; Γιατί έβριζε την ταινία «Το όνομα του Ρόδου»; Πότε θα βγει το νέο του βιβλίο; Ένα κείμενο 101% για τον Ουμπέρτο Έκο, τον pop star της Σημειωτικής επιστήμης!\nΟ Ουμπέρτο Έκο ήταν εραστής της γνώσης. Κάθε μέρα έκανε έρωτα με τις πιο ακατέργαστες πηγές της. Δεν την ήθελε εκλεπτυσμένη. Την ήθελε όπως ήταν, ατόφια, άμορφη. Ήταν εκείνος που θα την σχημάτιζε, θα της έδινε χρώματα και ζωή.\nΓιος της Τζοβάνα Μπίζιο και του Τζούλιο Έκο, ο Ουμπέρτο γεννιέται στις 5 Ιανουαρίου του 1932 στην Αλεσσάντρια, μία μικρή βιομηχανική πόλη της βορειοδυτικής περιφέρειαςΠεδιμόντιο της Ιταλίας. Ο πατέρας του προέρχεται από μία οικογένεια με 13 αδέρφια και εργάζεται ως λογιστής σε εταιρεία παραγωγής μετάλλων. Η μητέρα του εργάζεται ως υπάλληλος γραφείου.\nΤο βιβλίο μεταφράζεται σε 30 γλώσσες, φτάνοντας τις 30 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως, σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει ο επί μακρόν εκδότης του, Μάριο Αντρεόζεκαι η ιταλικη εφημερίδα Corriere della Sera. Σύντομα το έργο μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη, με πρωταγωνιστή τον Σον Κόνερι.\nΗ επιτυχία του βιβλίου θα πέσει βαριά στις πλάτες του Έκο. Όταν το Όνομα του Ρόδουγίνεται ταινία, σε σκηνοθεσία Ζαν-Ζακ Ανό, ο Έκο απορρίπτει συστηματικά να μιλήσει στα ΜΜΕ για το κινηματογραφικό εγχείρημα. Κάθε βράδυ που γυρίζει στο διαμέρισμά του στο Μιλάνο, ίσα που καταφέρνει να ανοίξει την πόρτα από τα εκατοντάδες αιτήματα για συνεντεύξεις. Στο στενό κύκλο φίλων του, ο Έκο χαρακτηρίζει την ταινία «παρωδία του μυθιστορήματός του», ενώ οι μοναχοί -με εξαίρεση τον Σον Κόνερι– του φαίνονται «ιδιαίτερα αποκρουστικοί».\nO Έκο αρχίζει να συγχρωτίζεται την εποχή με πρωτοποριακούς συγγραφείς, μουσικούς και ζωγράφους του Μιλάνο, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα την εκτίμηση του για τον Τζέιμς Τζόις και τον γνωστό για τους ποιητικούς συμβολισμούς του Στεφάν Μαλαρμέ. Ιδιαίτερο θαυμασμό τρέφει και για το ατονικό και επαναστατικό για την εποχή του έργο του συνθέτη Κάρλχαϊντς Στοκχάουζεν. Ο ρηξικέλευθος χαρακτήρας των παραπάνω καλλιτεχνών ωθεί τον Έκο να ιδρύσει με άλλους «πνευματικούς πειραματιστές» τηνΟμάδα 63, μία λέσχη πολιτισμού που απέρριπτε το «συντηρητισμό» στην τέχνη και αποσκοπούσε στην παραγωγή μοντέρνων λογοτεχνικών έργων και ποιημάτων.\nΟ γαστρονομικός θησαυρός της πρωτεύουσας της περιφέρειας Εμίλια-Ρομάνια και ο μεσαιωνικός αέρας που αποπνέουν οι δρόμοι της πόλης -η Via Fregatette αποτέλεσε την αγαπημένη του- κάνουν τον Έκο να αναπτύξει με την πόλη μία σχέση οιονεί ερωτική. Παχουλός, με πυκνά μαύρα γένια και βραχνή φωνή -αποτέλεσμα των 60 τσιγάρων που κάπνιζε καθημερινά- o Ουμπέρτο Έκο ζει μεταξύ δύο παθών: της γνώσης και της γεύσης.\nΟι καθηγητές των ιταλικών πανεπιστημίων καλούνται να συμμετάσχουν στην δημόσια αντιπαράθεση και ο Ουμπέρτο Έκο δεν απογοητεύει τους συμπατριώτες του. «Η δημοσιογραφία», είπε κάποτε με την περίσσεια αυτοπεποίθηση που τον διέκρινε, «είναι το πολιτικό μου καθήκον». Επιπλέον: «Πιστεύω ότι η δουλειά μου ως πανεπιστημιακού και πολίτη είναι να δείξω στους ανθρώπους πώς κατακλυζόμαστε γύρω μας από μηνύματα». Σε αυτές τους τις παρατηρήσεις, ο Έκο δεν διέφερε από άλλους διάσημους αναλυτές των ΜΜΕ, όπως ηΣούζαν Σόνταγκ και ο Μάρσαλ Μακλούαν. Και όπως αυτοί, συχνά έδειχνε επιδεικτικός. Σχολιάζοντας το τζιν Levi’s που είχε αγοράσει, ανέφερε κάποτε: «Λοιπόν, με το νέο μου τζιν η ζωή μου έγινε εξαιρετικά εξωστρεφής… Έχω επιτέλους κατακτήσει μία επιδερμική αυτοπεποίθηση».\nΤο τρίτο μυθιστόρημα του Έκο εκδίδεται το 1994 με τίτλο «Το Νησί της Προηγούμενης Ημέρας», το οποίο θεωρείται υποδειγματικό όχι τόσο για τη δύναμη των συναισθημάτων και της έκφρασης τους, όσο για τη σφριγηλότητα και την τάξη της γραφής. Το τέταρτο μυθιστόρημά του, το «Μπαουντολίνο», εκδίδεται τ0 2000 και τοποθετείται χρονικά στην Κωνσταντινούπολη του Βυζαντίου. Αν και το βιβλίο βρίθει παραδειγμάτων της κλασικής εφευρετικότητας εκκεντρικότητας του συγγραφέα, πολλοί υποστήριξαν ότι η επιτυχία του ήρθε περισσότερο χάρη στη δημοφιλία του Έκο και λιγότερο την αξία του βιβλίου. Η κριτική ωστόσο δεν λάμβανε υπόψη ότι το εν λόγω συγγραφικό πόνημα αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα έργου του στο οποίο, όπως αναφέρει στην ο Ματτέο Νούτσι, Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος του περιοδικού Venerdì di Repubblica, «φαίνεται η ικανότητα του να μιμείται, να διαμορφώνει μία ατμόσφαιρα και να πλάθει διαφορετικά στιλ γραφής και λόγου».\nΟ Ουμπέρτο Έκο αποτέλεσε έναν πραγματικά μεγάλο διανοούμενο, καθώς κατόρθωσε στην επιστήμη του αυτό που κατάφερε ο Λουτσιάνο Παβαρότι στο bel canto και ο Νίκος Γκάλης στο ελληνικό μπάσκετ: κατέβασε την επιστήμη του από τον ουρανό και την έκανε κτήμα των μαζών. Και αυτό το πέτυχε με συγγραφικά πονήματα πλήρους και πρωτότυπου περιεχομένου. Κατόρθωσε παράλληλα να διαπεράσει το πολυποίκιλο ιστορικό του έργο με μία μοναδικά συνεπή συνεκτικότητα. Όπως αναφέρει και ο Ντέιβιντ Ρόμπεϊ, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και μελετητής του έργου του Ουμπέρτο Έκο, «οι θεωρίες του υποστηρίζουν όλο το επιστημονικό του έργο, από την πρακτική φιλοσοφία και την θεωρία της τένχης έως τη δημοσιογραφία και τη συγγραφή λογοτεχνικών κειμένων. Όλες οι δραστηριότητες συνδέονται με ένα συνεπή σύνολο αρχών».\nΑυτό άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι Ιταλοί βλέπουν τον καθηγητή του πανεπιστημίου.«Ο Ουμπέρτο Έκο υπήρξε ανεπανάληπτος στην ικανότητα να μιλάει απλά για πράγματα σύνθετα, δίνοντας στην Ιταλία την ευκαιρία να καταλάβει ότι ένας πνευματικός άνθρωπος με ένα αχανές πεδίο γνώσεων μπορεί να δώσει σήμασία σε ζητήματα πιο ελαφρά, αστεία και διασκεδαστικά», αναφέρει ο κ. Νούτσι. «Στην Ιταλία η ιδέα που είχαμε για τον ακαδημαϊκό ήταν -και εν μέρει παραμένει- εκείνη ενός ανθρώπου βαρέος, σοβαρού, κουραστικού, μουντού. Ο Έκο έφερε μία επαναστατική αλλαγή σε αυτή την αντίληψη».\nΈνας συγγραφέας κρατάει σήμερα από τον Έκο «τη δουλειά, τη μελέτη, το γνωσιακό επίπεδο πριν αρχίσει να αποτυπώνει τις ιδέες του στο χαρτί», αναφέρει ο Ματτέο Νούτσι.«Αυτό, ωστόσο, ίσως τον απομακρύνει από την γραφή που είναι σάρκα από τη σάρκα του ασυνείδητού μας, δίνοντας βάρος σε αυτό που ξέρουμε μέσα από τη μελέτη. Όμως ο καθένας έχει το δικό του δρόμο και αυτός του Έκο δεν ήταν ο κλασικός που συνήθως ακολουθεί ένας συγγραφέας. Επέλεξε το δρόμο της απόλυτης γνώσης, εκείνου που, μάστορας στα ατελείωτα σκέρτσα, επιλέγει έναν τύπο παιχνιδιού, του οποίου ξέρει τέλεια τους κανόνες. Και στο οποίο, εν τέλει, θριαμβεύει πανηγυρικά».\nΚαι άλλα διάσημα αποφθέγματα του Ιταλού συγγραφέα.\nΟ Ουμπέρτο Έκο γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου του 1932. Το 1988 ίδρυσε το Τμήμα Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Μαρίνο. Από τις 12 Νοεμβρίου του 2010 ήταν μέλος της Accademia dei Lincei, για τις επιστήμες της ηθικής, της ιστορίας και της φιλοσοφίας. Κύκνειο άσμα της συγγραφικής του παραγωγής ήταν το βιβλίο Anno Zero, που εκδόθηκε το 2015, την ημέρα των γενεθλίων του, από τις εκδόσεις Bompiani.\nΟ Ουμπέρτο Έκο ήταν πολυγραφότατος, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της συγγραφής. Από μυθιστορήματα μέχρι δοκίμια. Επίσης μπορούμε να τον αποκαλέσουμε και έναν μάστορα του γνωμικού ή αν θέλετε καλύτερα της ατάκας. Ορίστε μερικές από αυτές:\nΤο ''Εκκρεμές του Φουκώ''\nΟ κόσμος φτιάχτηκε για να καταλήξει σε ένα βιβλίο;\nΕίτε είστε βιβλιοφάγοι είτε απλά αγαπάτε τη συντροφιά ενός καλού βιβλίου είτε ακόμα αν διαβάζετε όλη τη ζωή σας λόγω σπουδών και δουλειάς, θα έχετε συναντήσει ένα τουλάχιστον κείμενο που υπήρξε καθοριστικό στη διαμόρφωση της λογοτεχνικής σας προσωπικότητας. Εγώ έχω συναντήσει μέχρι τώρα τέσσερα, που τα θεωρώ χωρίς υπερβολή, τα προσωπικά μου ευαγγέλια στα οποία ανατρέχω συνεχώς, ξανά και ξανά. Το ''Εκκρεμές του Φουκώ'' είναι ένα από αυτά.\nΗ παραπάνω προσωπική εξομολόγηση έγινε για να εξηγήσω ότι δεν πρόκειται να διαβάσετε την κριτική ενός βιβλίου αλλά την προσπάθειά μου να μιλήσω για ένα βιβλίο που το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό και να εξηγήσω γιατί. Καταρχάς, οφείλω να σας προειδοποιήσω ότι πρόκειται για ένα μυθιστόρημα-τόμο 900 και πλέον σελίδων (ήτοι για hardcore βιβλιοφάγους), μέσα στις οποίες σχεδόν όλη η παγκόσμια ιστορία, από την εποχή των σταυροφοριών στη Μέση Ανατολή μέχρι τη δεκαετία του '70 στην Ιταλία, χρησιμοποιείται ως υλικό της πλοκής ή πιο σωστά ως μια τράπουλα που ανακατεύοντας και ρίχνοντας τα χαρτιά της ο συγγραφέας δίνει μια ερμηνεία όχι του μέλλοντος αλλά του παρελθόντος. Ακούγεται περίπλοκο και ασαφές; Στην πραγματικότητα είναι πολυεπίπεδο και λαβυρινθώδες αλλά με δομή στέρεα και αριστοτεχνική και κυρίως άκρως εντυπωσιακή, ακριβώς όπως οι τεράστιοι καθεδρικοί ναοί που χτίζονταν στην Ευρώπη τον Μεσαίωνα - ο Έκο είναι μεγάλος μάστορας και κατά την ταπεινή μου γνώμη αυτό είναι το αριστούργημά του.\nΤο να πούμε ''δύο λόγια για την υπόθεση'' δεν είναι εύκολο αλλά ας προσπαθήσουμε: βρισκόμαστε στο Μιλάνο της δεκαετίας του '70 μέσα στο κλίμα των πολιτικών συγκρούσεων εκείνης της εποχής - ''αν δεν ήταν επανάσταση, ήταν οπωσδήποτε η καλύτερη απομίμησή της'', λέει χαρακτηριστικά ο αφηγητής και βασικός ήρωας, ένας υποψήφιος διδάκτορας της Ιστορίας που μελετά τους Ναΐτες ιππότες. Συναντά τυχαία έναν επιμελητή εκδόσεων σε έναν ιδιόρρυθμο εκδοτικό οίκο που ασχολείται κυρίως με τον αποκρυφισμό, ο οποίος του προτείνει να συνεργαστούν σε μια καινούρια σειρά βιβλίων με ανάλογο θέμα. Εκείνος δέχεται και αρχίζουν να διαβάζουν εκατοντάδες χειρόγραφα: στην ομάδα προστίθεται και ένας ακόμα αναγνώστης-μελετητής της Καμπάλα και αργότερα ένας μυστηριώδης σύμβουλος, αριστοκρατικής καταγωγής και πάμπλουτος, ο οποίος αφήνει συνεχώς να εννοηθεί ότι είναι ο διαβόητος κόμης Σεν Ζερμαίν (θρυλική μορφή του αποκρυφισμού και υποτίθεται αθάνατος).\nΠροσπαθώντας να βάλουν τάξη στο χάος και να επιλέξουν τα πιο σοβαρά χειρόγραφα προς έκδοση, γνωρίζουν έναν συγγραφέα ο οποίος μοιάζει να κατέχει πράγματι ένα κομμάτι, τουλάχιστον, της αλήθειας για το τι απέγιναν οι Ναΐτες και ποιο ήταν το μυστικό που φύλαξαν με τις ζωές τους, οδηγούμενοι στα βασανιστήρια και την πυρά, από τον βασιλιά της Γαλλίας. Μαγεύονται και μπαίνουν στον χορό, δημιουργώντας τη δική τους εκδοχή για την ιστορία, το δικό τους Σχέδιο - αλλά αυτό που ξεκίνησε ως πνευματικό παιχνίδι διανοουμένων καταλήγει σε μια άκρως επικίνδυνη εμπλοκή με τους αποκρυφιστικούς κύκλους.\nΕλπίζω ότι χωρίς να σας κουράσω (πολύ) ή να σας ''κάψω'', απέδωσα υπερσυμπυκνωμένα τα όσα διαδραματίζονται στις σελίδες του ''Εκκρεμούς''. Οπωσδήποτε δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο - αλλά τίποτα εύκολο δεν μπορεί να είναι τόσο γοητευτικό! Ο τρόπος με τον οποίο εμπλέκει την καθημερινότητα και τις προσωπικές ιστορίες των ηρώων του με την Ιστορία και η καταβύθιση στα σκοτεινά υπόγεια της απόκρυφης ερμηνείας του κόσμου. Τα ταξίδια στον χρόνο και την υδρόγειο και ο εγκιβωτισμός των διαφορετικών επιπέδων της πλοκής το ένα μέσα στο άλλο. Οι εικόνες που σε κατακλύζουν και οι χαρακτήρες, ακόμα και οι τριτεύοντες ή όσοι έρχονται ως φαντάσματα από το παρελθόν, ολοζώντανοι και σαιξπηρικοί. Η ευφυής γλώσσα - ένα ταχύρυθμο μάθημα σημειολογίας, και οι διακειμενικές αναφορές που δεν κουράζουν, αντιθέτως εμπλουτίζουν γόνιμα το κείμενο και τη φαντασία του αναγνώστη. Το λεπτό χιούμορ και η ειρωνική ματιά - όχι καυστική αλλά με την τρυφερότητα ενός συντρόφου, στον τρόπο σκέψης των διανοουμένων. Και τέλος, η απίστευτη τέχνη με την οποία συνθέτει όλα τα παραπάνω σε ένα απόλυτα απολαυστικό ανάγνωσμα!\nΤι άλλο να πω; Απλά υποκλίνομαι και προσθέτω τούτο το τελευταίο: τα βιβλία είναι πόρτες και το ''Εκκρεμές'' είναι μια βιβλιοθήκη μέσα σε ένα βιβλίο, με τόσες πολλές πόρτες ώστε κάθε φορά που το διαβάζω ανακαλύπτω καινούριες.\nΤον Φεβρουάριο του 1851, ο Φουκό παρουσίασε στην Μεσημβρινή Αίθουσα του Αστεροσκοπείου του Παρισιού, το πείραμα που αποδείκνυε την κίνηση της Γης γύρω από τον άξονά της. Η κατασκευή ήταν απλή. Μία μεταλλική σφαίρα κρεμόταν από ένα σκοινί πολλών μέτρων. Σε αδρανή κατάσταση, η μεταλλική μπάλα κρεμόταν κατακόρυφα. Η μπάλα σε κίνηση, περιστρεφόταν γύρω από την θέση ηρεμίας της σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Εάν η Γη δεν περιστρεφόταν, η σφαίρα θα κινούταν στην πάντα στην ίδια θέση.\nΕκκρεμές του Φουκώ στο Μουσείο Τεχνών και Επιτηδευμάτων (Arts et Metiers) στο Παρίσι\nΤο εκκρεμές του Φουκώ είναι εκκρεμές με δυνατότητα ελεύθερης εκτέλεσης ταλαντώσεων. Η ελεύθερη μεταβολή του επιπέδου κίνησης του εκκρεμούς αποδεικνύει την κίνηση της γης. Την ονομασία του την πήρε από τον Γάλλο φυσικό Ζαν Μπερνάρ Λεόν Φουκώ που το πρωτοπαρουσίασε στο Παρίσι. Στους περισσότερους έγινε γνωστό από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο.\nΑφιέρωμα Βιβλίο: «Το εκκρεμές του Φουκώ» του Ουμπέρτο Έκο\n«Έτσι έγινε και είδα το Εκκρεμές. Η σφαίρα αιωρείτο στο άκρο επιμήκους νήματος στηριγμένου στον τρούλο του χοροστασίου και έγραφε τις πλατιές ταλαντώσεις της με ισόχρονη μεγαλοπρέπεια. Εγώ ήξερα -αλλά και ο καθένας θα μπορούσε να το αντιληφθεί μέσα στη μαγεία εκείνης της ήρεμης ανάσας- ότι η περίοδος ρυθμιζόταν από τη σχέση ανάμεσα στην τετραγωνική ρίζα του μήκους του νήματος και σ’ εκείνο τον αριθμό που, με τρόπο παράλογο για τις γήινες διάνοιες, συνδέει αναπότρεπτα χάρη στη θεία φρόνηση την περιφέρεια με τη διάμετρο όλων των δυνατών κύκλων - ώστε ο χρόνος του ταξιδιού από τον έναν πόλο στον άλλο να είναι αποτέλεσμα μυστηριώδους συνωμοσίας των πιο άχρονων μέτρων της μοναδικότητας του σημείου εξάρτησης της δυαδικότητας μιας αφηρημένης διάστασης, της τριαδικής φύσης του αριθμού, του μυστικού τετραγώνου της ρίζας της τελειότητας του κύκλου».\nΓια πολλούς το αριστούργημα των 900 και πλέον σελίδων του Ουμπέρτο Έκο, «Το εκκρεμές του Φουκώ» έχει υπάρξει το προσωπικό τους ευαγγέλιο. Και μάλλον δικαίως αφού σχεδόν όλη η παγκόσμια ιστορία, από την εποχή των σταυροφοριών στη Μέση Ανατολή μέχρι τη δεκαετία του '70 στην Ιταλία, χρησιμοποιείται ως υλικό της πλοκής ή ορθότερα ως μια τράπουλα που τα χαρτιά της ανακατανέμει ο συγγραφέας, στην προσπάθειά του να δώσει μια ερμηνεία του μέλλοντος αλλά και του παρελθόντος\nΤο πολυεπίπεδο και λαβυρινθώδες, αλλά με δομή στέρεα, αριστοτεχνική και άκρως εντυπωσιακή, μυθιστόρημα ταξιδεύει τον αναγνώστη στο χρόνο αποκαλύπτοντας έναν ολόκληρο κόσμο από μυστικές αδερφότητες υπόγειες κοινωνίες, πλεκτάνες και συνωμοσίες μέσα από την χαρισματική γραφή του μεγάλου Ιταλού συγγραφέα.\n«Το Εκκρεμές μου έλεγε ότι μολονότι όλα κινούνται, η υδρόγειος σφαίρα, το ηλιακό σύστημα, τα νεφελώματα, οι μαύρες τρύπες και όλα τα τέκνα της κοσμικής εκπόρευσης, από τα πρώτα θεία όντα ως την πιο ιξώδη ύλη, ένα μοναδικό σημείο παρέμενε ιδεατός πίρος, σφήνα, γάντζος και άφηνε το σύμπαν να κινείται γύρω του. Και τώρα εγώ συμμετείχα σ’ αυτή την υπέρτατη εμπειρία, εγώ που επίσης κινιόμουν μέσα στα πάντα μαζί τους, μπορούσα να δω Εκείνο, το Ακίνητο, το Φρούριο, την Εγγύηση, την ολόφωτη αχλή που δεν είναι σώμα, δεν έχει σχήμα, μορφή, βάρος, ποσότητα ή ποιότητα και δεν βλέπει, δεν νιώθει, δεν υποκύπτει στο συναίσθημα, δεν βρίσκεται σε ένα τόπο ή σε χώρο και χρόνο, δεν είναι ψυχή, διάνοια, φαντασία, γνώση, αριθμός, τάξη, μέτρο, ουσία, αιωνιότητα, δεν είναι σκοπός, ούτε φως, δεν είναι λάθος και δεν είναι αλήθεια»…\nΤρεις επιμελητές εκδόσεων στο Μιλάνο της δεκαετίας του ’70 αρχίζουν να εντρυφούν στις απόκρυφες επιστήμες, τα εσωτερικά τάγματα και τις ποικίλες κοσμικές συνωμοσίες.\nΣτην ιταλική πόλη, μέσα στο κλίμα των πολιτικών συγκρούσεων εκείνης της εποχής – «αν δεν ήταν επανάσταση, ήταν οπωσδήποτε η καλύτερη απομίμησή της», αναφέρει χαρακτηριστικά ο αφηγητής και βασικός ήρωας - ένας υποψήφιος διδάκτορας της Ιστορίας που μελετά τους Ναΐτες ιππότες συναντά τυχαία έναν επιμελητή εκδόσεων. Ο επιμελητής που εργάζεται σε έναν ιδιόρρυθμο εκδοτικό οίκο που ασχολείται κυρίως με τον αποκρυφισμό, του προτείνει να συνεργαστούν σε μια καινούρια σειρά βιβλίων με ανάλογο θέμα.\nΟι δύο τους επιδίδονται στην ανάγνωση χιλιάδων χειρογράφων μέχρι που στην ομάδα προστίθεται και ένας ακόμα μελετητής της Καμπάλα που μετατρέπεται σε έναν μυστηριώδη σύμβουλο.\nΣτην προσπάθειά τους να βάλουν τάξη στο χάος επιλέγοντας τα πιο εμπεριστατωμένα χειρόγραφα, έρχονται σε επαφή με έναν συγγραφέα, ο οποίος μοιάζει να κατέχει πράγματι κάποιες γνώσεις γύρω από το τι έγιναν οι Ναΐτες καθώς και το ποιο ήταν το μυστικό που φύλαξαν με τις ζωές τους, οδηγούμενοι στα βασανιστήρια και την πυρά, από τον βασιλιά της Γαλλίας.\n«Μετάνιωσα. Κατά βάθος ζούσα δύο χρόνια με τους Ναΐτες και τους αγαπούσα. Οι συνομιλητές μου, εκβιάζοντάς με το σνομπισμό τους με έκαναν να τους παρουσιάσω σαν ήρωες των κόμικς. Ίσως να έφταιγε ο Γουλιέλμος του Τύρου, ο δόλιος ιστοριογράφος. Δεν ήταν έτσι οι ιππότες του Ναού, ήταν γενειοφόροι και αστραφτεροί με ωραίους κόκκινους σταυρούς στους χιονόλευκους μανδύες τους, γύριζαν γύρω γύρω με τα άλογα στη σκιά του ασπρόμαυρου λαβάρου τους, του Μποσεάν, ταγμένοι – αξιοθαύμαστα 0 στη γιορτή του θανάτου και της τόλμης, και ο ιδρώτας που έλεγε ο άγιος Βερνάρδος ήταν ίσως ένα μπρούντζινο στίλβωμα που χάριζε σαρκαστική ευγένεια στο τρομερό τους χαμόγελο, καθώς σκόπευαν να γιορτάσουν τόσο σκληρά τον αποχαιρετισμό στη ζωή…»\nΏσπου, αποφασίζουν να επινοήσουν τη δική τους εκδοχή για την ιστορία, το δικό τους μυστικό Σχέδιο. Κάποιος, όμως, τους παίρνει στα σοβαρά με αποτέλεσμα αυτό που ξεκίνησε ως πνευματικό παιχνίδι διανοουμένων να καταλήξει σε μια άκρως επικίνδυνη εμπλοκή με τους αποκρυφιστικούς κύκλους.\nΓνωστικοί, Καββαλιστές, Ναΐτες, Τέκτονες, Illuminati, Ροδόσταυροι και άλλοι συνόδευαν τη δράση και τις πρακτικές τους από παραδοξότητες, μυθεύματα, παρερμηνείες, νύξεις και προκαταλήψεις, μέχρι κάθε λογής θεωρίες συνωμοσίας, υπαινιγμούς και αινίγματα... Το κυνήγι της αλήθειας και της ανώτερης γνώσης, της απόκτησης δύναμης και της παρεπόμενης εξουσίας δεν έπαψε -στην πάροδο του χρόνου- να είναι η σταθερή επιδίωξη διαφόρων ομάδων, οι οποίες με τη μία ή την άλλη πρόφαση διεκδικούσαν την αποκλειστικότητα της ισχύος.\nΗ μακρά φιλοσοφική παράδοση στην αναζήτηση της γνώσης και της αλήθεια είναι και ο χώρος στον οποίο διαδραματίζεται το μυθιστόρημα που αποτέλεσε ένα από τα πρώτα βιβλία μυθοπλασίας που ασχολήθηκαν με αυτό το θέμα.\nΟ τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας εμπλέκει την καθημερινότητα και τις προσωπικές ιστορίες των ηρώων του με την Ιστορία και η καταβύθιση στα σκοτεινά υπόγεια της απόκρυφης ερμηνείας του κόσμου, τα ταξίδια στον χρόνο και την υδρόγειο και ο εγκιβωτισμός των διαφορετικών επιπέδων της πλοκής η ευφυής γλώσσα, το λεπτό χιούμορ και η ειρωνική ματιά καθώς και η απίστευτη τέχνη με την οποία συνθέτει όλα τα παραπάνω δημιουργούν ένα απόλυτα απολαυστικό ανάγνωσμα.\nΤο εκκρεμές του Φουκώ είναι ένα ευφυές, πολυσύνθετο έργο που αν και δημοσιεύτηκε το 1988, είναι πρωτοποριακό, περίτεχνο και απαιτητικό αφού συνδυάζει την εντυπωσιακή πλοκή μυστηρίου, με μία πλειάδα ιστορικών στοιχείων και υποσημειώσεων που μέσα από την ακρίβεια και την πιστότητα της καταγραφής τους, αναδεικνύουν μία σειρά από θέματα: τη σημασία της ερμηνείας, τη μανία της εξουσίας και το τίμημα της γνώσης.\nΚαι όλα αυτά μέσα από μία συναρπαστική περιδιάβαση σε έναν αινιγματικό, μισοσκότεινο και παράξενα γοητευτικό κόσμο απόκρυφων μηνυμάτων, αναπόδραστων Σχεδίων και -πάνω απ’ όλα- θανάσιμα επικίνδυνων μυστικών...\nΑν και παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες με το «Όνομα του Ρόδου», που κυρίως σχετίζονται με την περίοδο που εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα, στην ουσία έχει τεράστιες διαφορές. Το Εκκρεμές του Φουκώ που πρωτοκυκλοφόρησε στο εξωτερικό το 1988, ήταν από τα πρώτα βιβλία μιας μυθοπλαστικής τάσης που επικράτησε παγκοσμίως από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 η ειδοποιός διαφορά του όμως έγκειται στο γεγονός πως ο Ουμπέρτο Έκο μελετά πολύ σοβαρά όλα αυτά τα καταφέρνοντας πέρα από τη μυθοπλασία να χαρίσει στο μυθιστόρημα και την αξία ιστορικής μελέτης.\nΑπόσπασμα από το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο, "Το εκκρεμές του Φουκώ"\n"Ναι, εμείς οι δυο. Ή τουλάχιστον, δίχως να θέλω να σας προσβάλω, εγώ. Τέλος πάντων, όμως, αν το καλοσκεφτούμε, όλοι ανήκουν σε κάποια απ αυτές τις κατηγορίες. Όλοι μας κάθε τόσο είμαστε κρετίνοι, ανόητοι, βλάκες και τρελοί.\nΉπιε. Είπε: "Καλησπέρα κούκλα. Ακόμα δεν αποπειράθηκες ν αυτοκτονήσεις;".\n" Όλοι οι μεγάλοι ανθρωπόμορφοι πίθηκοι κατάγονται από κατώτερες μορφές ζωής, οι άνθρωποι κατάγονται από κατώτερες μορφές ζωής, άρα όλοι οι άνθρωποι είναι μεγάλοι ανθρωπόμορφοι πίθηκοι".\n"Αρκετά καλά. Φτάσαμε ήδη στο κατώφλι όπου υποπτεύεστε ότι κάτι δεν πάει καλά, όμως χρειάζεται λίγη δουλειά για ν αποδείξετε τι και γιατί. Ο βλάκας είναι παμπόνηρος. Τον ανόητο τον αναγνωρίζουμε αμέσως (κι ας μη μιλήσουμε για τον κρετίνο), ενώ ο βλάκας κάνει συλλογισμούς περίπου σαν τους δικούς μας, εκτός από κάτι απειροελάχιστο. Είναι δεξιοτέχνης των παραλογισμών. Ένας επιμελητής εκδόσεων δεν έχει σωτηρία, πρέπει ν ασχολείται μαζί τους ως τον αιώνα τον άπαντα. Εκδίδονται πολλά βιβλία από βλάκες γιατί εκ πρώτης όψεως μας πείθουν. Ο επιμελητής εκδόσεων δεν έχει εκπαιδευτεί ν αναγνωρίζει τους βλάκες. Αφού δεν το κάνει η Ακαδημία των Επιστημών, γιατί να το κάνουν οι εκδόσεις;".\n"Δεν υπάρχει διαφυγή. Όλοι είναι βλάκες, εκτός από εμάς τους δυο. Ή μάλλον, μην προσβληθείτε, εκτός από σας".\n"Υπάρχουν και τρελοί χωρίς Ναίτες αλλά οι τρελοί με τους Ναίτες είναι οι πιο πονηροί. Στην αρχή δεν τους αναγνωρίζεις, νομίζεις ότι μιλούν φυσιολογικά, έπειτα, ξαφνικά…" Έγνεψε για να ζητήσει εν ακόμα ουίσκι, το ξανασκέφτηκε και ζήτησε το λογαριασμό. "Μια που λέμε για τους Ναίτες. Τις προάλλες ένας τύπος μου άφησε ένα δακτυλογραφημένο κείμενο γι αυτό το θέμα. Είμαι σίγουρος ότι είναι τρελός, μα έχει ανθρώπινη όψη. Το κείμενο του αρχίζει με ήσυχο τρόπο. Θέλετε να του ρίξετε μια ματιά;".\n"Ποιος είπε ότι εμπιστεύομαι; Αν όμως τύχει, εμπιστεύομαι. Εμπιστεύομαι την περιέργεια".\nΟυμπέρτο Έκο (Umberto Eco): "Μπαουντολίνο"\nΟ Μπαουντολίνο του Ουμπέρτο Έκο κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 2001 και είναι ένα χειμαρρώδες μυθιστόρημα, για το οποίο δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς, γιατί δεν ξέρει για ποιο απ’ όλα τα θέματά του να μιλήσει, ποια στοιχεία του να αναφέρει και ποια να αφήσει απ’ έξω. Πράγματι, είναι πάρα πολλά τα θέματα που θίγονται, πολλοί οι χαρακτήρες, πολλά και τα γεγονότα που διαδραματίζονται. Επιπλέον, όλα μοιάζουν να λειτουργούν σε δύο επίπεδα σ’ αυτό το βιβλίο.\nΕκ πρώτης όψεως, λοιπόν, πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα, που περιγράφει τη ζωή του κεντρικού ήρωα Μπαουντολίνο, ενός μικρού κατεργάρη, που του αρέσει να λέει ψέματα για να εντυπωσιάσει τους άλλους και έχει επίσης ένα μεγάλο προτέρημα: καταφέρνει να μάθει να συνεννοείται σε μια ξένη γλώσσα μόνο και μόνο ακούγοντας δύο ομιλητές της γλώσσας αυτής να μιλάνε μεταξύ τους.\nΟ Μπαουντολίνο γεννήθηκε το 1142 μΧ, στην Φρασκέτα της Ιταλίας, που αργότερα ονομάστηκε Αλεξάνδρεια. Ολόκληρο το μυθιστόρημα, όμως, ξεκινάει το 1204 στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Μπαουντολίνο, 62 ετών, σώζει τη ζωή ενός ιστορικού του Βυζαντίου, του Νικήτα Χωνιάτη και από αυτή τη στιγμή αρχίζει να του εξιστορεί τη ζωή του.\nΈτσι, ο Έκο μας κάνει να παρακολουθούμε από κοντά δύο εποχές, το 1204 στην Κωνσταντινούπολη, όπου έχουμε την πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους. Η άλλη εποχή είναι από το 1155 περίπου και μετά, όπου ο Μπαουντολίνο γοήτευσε τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο με κάποιο ψέμα του και υιοθετήθηκε απ’ αυτόν.\nΗ ζωή του Μπαουντολίνο είναι πολυτάραχη και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Φυσικά, ο Μπαουντολίνο είναι ένα μυθοπλαστικό πρόσωπο, που όμως ο Έκο τον χρησιμοποιεί για να μας μιλήσει για υπαρκτά πρόσωπα και πραγματικά γεγονότα. Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος, μεταξύ άλλων, ήταν πρόσωπο υπαρκτό.\nΤο βιβλίο το βρήκα λίγο κουραστικό στην αρχή και πολύ λεπτομερειακό. Και δεδομένου ότι είναι 600 σελίδες, σκεφτόμουν ότι αυτό θα είναι το μοναδικό μου ανάγνωσμα αυτό το καλοκαίρι. Όμως, τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου έτσι. Από τη μέση και μετά αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον και από μόνο του σε τραβάει να το διαβάσεις. Το τέλος του είναι εντελώς απροσδόκητο, όσο πονηρεμένος κι αν είναι κανείς, με πολλές ανατροπές και εκπλήξεις.\nΈνα από τα κυρίαρχα θέματα του βιβλίου είναι τα ψέματα, και πώς αυτά, ειπωμένα στις κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να γράψουν ακόμα και ιστορία. Ένα εξίσου σημαντικό θέμα είναι η ύπαρξη στόχου στη ζωή του ανθρώπου. Και τέλος, ένα θέμα που επανέρχεται συχνά στα έργα του Έκο εμφανίζεται και εδώ και αφορά τη δύναμη των ιστοριών, των αφηγημένων ιστοριών, είτε προφορικών, είτε γραπτών.\nΗ γενικότερη αίσθησή μου ήταν ότι διάβασα ένα πολύ ψαγμένο και καλοδουλεμένο μυθιστόρημα, πολύ καλύτερο από το Νησί της Προηγούμενης Μέρας που διάβασα πριν μερικά χρόνια.\nΗ άγνωστη σχέση του Ουμπέρτο Έκο με την Ελλάδα\nΟ Ουμπέρτο Εκο σε μία από τις πολλές επισκέψεις του στην Αθήνα, ατενίζει το Ηρώδειο...\nΤα Αρχαία Ελληνικά, ο Αριστοτέλης και η Πάτμος\nΟ Σταυρός των Δωδεκανήσων, με τον οποίο τιμήθηκε στο σπήλαιο της Πάτμου, ήταν η συνεχής αναφορά του σε κάθε βράβευση και η σκιά του νησιού υπήρξε εμφανής στο έργο του. Όχι μονάχα στη δική του «Αποκάλυψη του Ιωάννη», αλλά και στα δύο από τα σπουδαιότερα μυθιστορήματά του: Στο «Όνομα του Ρόδου» και στο «Κοιμητήριο της Πράγας».\nΆλλωστε, η υπόθεση του μυθιστορήματος εκτυλίσσεται στις αρχές του 14ου αιώνα σε ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων, στο οποίο βρισκόταν το χαμένο χειρόγραφο του δεύτερου μέρους της ''Ποιητικής'' του Αριστοτέλη - ενώ το διασωζόμενο πρώτο αναφέρεται στην τραγωδία, το δεύτερο αφορά την κωμωδία [...].\nΌμως ο Έκο, εκτός από την αρχαία ελληνική γραμματεία αναφερόταν συχνά στην αρχαία ελληνική μυθολογία και την αρχαία ελληνική τραγωδία, ιδιαιτέρως στη Μήδεια. Την οποία θεωρούσε σπουδή στη γυναικεία και την ανθρώπινη φύση, στον έρωτα, στην παραφορά και τη ζήλια.\nφιλόσοφος, μυθιστοριογράφος,δοκιμιογράφος, παιδαγωγός,σεναριογράφος, μεταφραστής,καθηγητής και σημειολόγος\nΑξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής, Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων, Τάγμα της Αξίας για τις Τέχνες και Επιστήμες, Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία, Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με αστέρα, Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για την Επικοινωνία και την Ανθρωπιστική Δράση (2000), Pour le Mérite, Επίτιμο διδακτορικό (8 Μαΐου 1993), Επίτιμο διδακτορικό (23 Μαΐου 2002), Επίτιμο διδακτορικό (2009), Prix Médicis for foreign literature (1982) και Βραβείο Στρέγκα (1981)\nΟ Ουμπέρτο Έκο (ιταλ.: Umberto Eco, 5 Ιανουαρίου 1932 - 19 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Ιταλός σημειωτιστής,δοκιμιογράφος, φιλόσοφος, κριτικός λογοτεχνίας και μυθιστοριογράφος.\nΟ Έκο γεννήθηκε στην Αλεσσάντρια του Πιεμόντε το 1932. Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Έκο και η μητέρα του μετακόμισαν σε ένα χωριό στα βουνά του ιταλικού βορρά. Εκεί ο μικρός Ουμπέρτο παρακολουθούσε τις μάχες ανάμεσα στους φασίστες και στους παρτιζάνους με ανάμεικτα συναισθήματα - συνεπαρμένος μεν από τη δράση, αλλά και εν μέρει ευγνώμων που ήταν τόσο πολύ μικρός για να αναμειχθεί. Ο ίδιος θυμάται εκείνη την εποχή «σαν ένα μικρό γουέστερν. Αυτοί οι λόφοι είναι στη μνήμη μου το θέατρο των στρατιωτικών επιχειρήσεων, στις οποίες ήμουν αυτόπτης μάρτυρας, στην ηλικία των 12 ετών».\nΜετά τις πιέσεις του πατέρα του, πήγε να σπουδάσει Νομική στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο, αλλά εγκατέλειψε αυτόν τον τομέα και ακολούθησε σπουδές Μεσαιωνικής Φιλοσοφίας και Λογοτεχνίας. Έγινε διδάκτορας Φιλοσοφίας το 1954, ολοκληρώνοντας τη διατριβή του για τον Θωμά Ακινάτη. Αυτό το θέμα αποτέλεσε και το αντικείμενο του πρώτου του βιβλίου «Ζητήματα αισθητικής στον Θωμά Ακινάτη». Στη διάρκεια των σπουδών του ο Έκο έπαψε να πιστεύει στον Θεό και εγκατέλειψε την Καθολική εκκλησία.\nΜε τα ακαδημαϊκά γραπτά του ο Έκο εστιάζει στη σημειολογία και στις επιπτώσεις της στην κοινωνία. Μελέτησε σε βάθος τις κοινωνίες από τον Μεσαίωνα ως σήμερα και τα κοινά στοιχεία ανάμεσα στις γλώσσες, στα σύμβολα και στην κοινωνική ανάπτυξη. Έγραψε δεκάδες δοκίμια («Πώς γίνεται μια διπλωματική εργασία», «Μεταξύ ψεύδους και ειρωνείας», «Κήνσορες και θεράποντες» (πρωτότυπος τίτλος στα ιταλικά «apocalittici e integrati»), «Ο υπεράνθρωπος των μαζών», «Θεωρία της σημειωτικής», «Η Αποκάλυψη του Ιωάννη», «Πέντε ηθικά κείμενα», «Δεύτερο ελάχιστο ημερολόγιο», «Η ποιητική του Τζέιμς Τζόις», «Τι πιστεύει αυτός που δεν πιστεύει» κ.ά.), ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες. Ό,τι δεν είναι ατομικό και παίρνει πολιτικό χαρακτήρα (πολιτικό, με την έννοια της ενασχόλησης με τα κοινά, όχι κομματικό) ήταν αντικείμενο που τον ενδιέφερε και το μελετούσε. Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών ήταν που δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά. Η ευρύτητα των θεμάτων με τα οποία ασχολήθηκε του χάρισαν το προσωνύμιο "tuttografo" (= παντογράφος).\nOpera aperta (Ανοιχτό έργο)\nΣχεδόν όλα τα έργα του - λογοτεχνικά και μη - κυκλοφορούν μεταφρασμένα και στα ελληνικά, με κυριότερη μεταφράστρια την Έφη Καλλιφατίδη από τους εκδοτικούς οίκους "Γνώση", "Μαλλιάρη" "Ελληνικά Γράμματα" και "Ψυχογιό".\nΟ Ιταλός συγγραφέας μιλάει αποκλειστικά στο «Βήμα» για τον αντισημιτισμό, τον ρατσισμό και την επίδραση των χαλκευμένων «Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών» στην εποχή μας.\nΤριάντα χρόνια μετά το «Όνομα του ρόδου» που υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες παγκοσμίως (και στη χώρα μας), και αφού μεσολάβησαν στο μεταξύ άλλα τέσσερα μυθιστορήματα, ο Ουμπέρτο Εκο εξέδωσε τον περασμένο Οκτώβριο το «Κοιμητήριο της Πράγας»που θα κυκλοφορήσει στις 8 Απριλίου και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση της Εφης Καλλιφατίδη. Ο Εκο μας μεταφέρει τώρα στον 19ο αιώνα των συνωμοσιών και των κατασκόπων δίνοντάς μας την εξαίρετη τοιχογραφία μιας άλλης Ευρώπης και του πώς ο αντισημιτισμός της εποχής κυριάρχησε σε μεγάλο μέρος της κουλτούρας της.\nΠώς δημιουργήθηκαν τα πλαστά «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» από την Οχράνα, τη μυστική αστυνομία του τσάρου, και πώς σε τούτο το κλίμα κινήθηκαν κατάσκοποι, δολοφόνοι, ελευθεροτέκτονες, μέλη αποκρυφιστικών οργανώσεων αλλά και της Καθολικής Εκκλησίας. Στο Παρίσι, στην Ιταλία, στην Πράγα εκτυλίσσεται η υπόθεση αυτού του συναρπαστικού βιβλίου που διαβάζεται σαν αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά και σαν περιήγηση στη σκοτεινή πλευρά του ευρωπαϊκού 19ου αιώνα, ο οποίος στοίχειωσε και τον επόμενο. Επικοινωνήσαμε με τον συγγραφέα που με την ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου στα ελληνικά μάς παραχώρησε τη συνέντευξη που ακολουθεί αποκλειστικά για «Το Βήμα».\n- Στο τελευταίο σας μυθιστόρημα «Το Κοιμητήριο της Πράγας» αναφέρεστεανάμεσα στα άλλα στην πλαστογραφία,στους ελευθεροτέκτονες και στην ένωση της Ιταλίας.Το κέντρο του μυθιστορήματος όμως νομίζω ότι είναι ο αντισημιτισμός.Πώς επηρέασε ο αντισημιτισμός τη ζωή και την κουλτούρα της σύγχρονης Ευρώπης;\n- Χαρακτηρίζετε τον Σιμόνε Σιμονίνι,τον κεντρικό- φανταστικό- χαρακτήρα του βιβλίου σας,«τον πιο μισητό άνθρωπο στον κόσμο».Πώς τον συνδέετε με τα άλλα,υπαρκτά ιστορικά πρόσωπα του μυθιστορήματος;\n- Η υποτιθέμενη συνάντηση των Σοφών της Σιών έλαβε χώρα στο εβραϊκόκοιμητήριο της Πράγας.Υπάρχει κάποιο υπόβαθρο γι΄ αυτό;\n- Είναι αυτό μια μεταφορά για όσα συμβαίνουν σήμερα;\n- Έχετε γράψει παλαιότερα ένα συναρπαστικό δοκίμιο με τίτλο «Ψευδή Πρωτόκολλα».Αυτό ήταν ο πυρήνας του μυθιστορήματός σας;\n- Πιστεύετε ότι οι συνωμοσίες ορίζουν την Ιστορία; Κι αν αυτό ίσχυε τον 19ο αιώνα,τι ισχύει σήμερα;\n- Στο «Κοιμητήριο της Πράγας» διαπλέκονται πλήθος ιστορικά γεγονότα όπως η Υπόθεση Ντρέιφους, η Παρισινή Κομμούνα (και πάνω από αυτά πόλεμοι, συνωμοσίες, ίντριγκες και δολοφονίες). Είχατε κάποιο ιστορικό πρόσωπο κατά νουν όταν δημιουργούσατε το πορτρέτο του κεντρικού σας χαρακτήρα Σιμόνε Σιμονίνι;\n- Είστε ένας εξαιρετικά δημοφιλής συγγραφέας στην Ελλάδα και χιλιάδες αναγνώστες ανυπομονούν να διαβάσουν το νέο σας βιβλίο.Θα είχατε την ευγενή καλοσύνη να τους πείτε ποιο ήταν το κίνητρο να γράψετε το νέο σας μυθιστόρημα;\n- Σχεδιάζετε μήπως να επισκεφθείτε σύντομα την Ελλάδα;\nΣε συνέντευξή του τον περασμένο Νοέμβριο ο Ουμπέρτο Έκο είχε πει ότι τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» διαμορφώθηκαν μέσω μιας συσσώρευσης αντισημιτικών στερεοτύπων. Ποιο από αυτά είναι πλέον επικίνδυνο σήμερα;\n«Ισχύει η προηγούμενη απάντησή μου όπως και η αναφορά του αρχηγού της Οχράνα (σ.σ. της μυστικής αστυνομίας που ίδρυσε ο τσάρος Αλέξανδρος Β΄). Οι δικτάτορες πάντοτε χρειάζονται την εικόνα του Εχθρού για προσφέρουν το αίσθημα της ταυτότητας στους οπαδούς τους.Δείτε τον Καντάφι που ορίζει την εξέγερση των νεαρών Λίβυων ως επακόλουθο μιας συνωμοσίας της Αλ Κάιντα από την οποία έχουν παρασυρθεί οι επαναστατημένοι νέοι.Εν πάση περιπτώσει, στους ανθρώπους αρέσει να νιώθουν ισχυρότεροι μέσα στις προκαταλήψεις τους. Μια διάσημη αντισημίτρια συγγραφέας,η Νέστα Γουέμπστερ, έγραψε το 1924: “Ισως τα Πρωτόκολλα να είναι πλαστά, αλλά αφού λένε τι (εγώ, η Νέστα Γουέμπστερ νομίζω πως) είναι αληθινό, τότε θα πρέπει να θεωρούνται γνήσια” . Τέλειο...».\n24 Μαρτίου 1897 Νιώθω κάποια αμηχανία τώρα που κάθομαι να γράψω,λες και ξεγυμνώνω την ψυχή μου,κατόπιν της εντολήςόχι, για τον Θεό! ας πούμε της συμβουλής- ενός Γερμανού (ή Αυστριακού,αλλά είναι το ίδιο) Εβραίου.Ποιος είμαι; Ισως να ήταν πιο χρήσιμο να αναρωτηθώ για τα πάθη μου,παρά για τα γεγονότα της ζωής μου.Ποιον αγαπώ; Δεν μου έρχονται στο νου πολλοί αγαπημένοι...\nΠοιον μισώ; Τους Εβραίους,νιώθω την παρόρμηση να πω,αλλά το γεγονός ότι υπέκυψα τόσο δουλικά στις παροτρύνσεις αυτού του Αυστριακού (ή Γερμανού) γιατρού δείχνει ότι δεν έχω τίποτα εναντίον των καταραμένων των Εβραίων.\nΓια τους Εβραίους ξέρω μόνον όσα μου δίδαξε ο παππούς:«Είναι ο κατεξοχήν άθεος λαός», με δασκάλευε.«Ξεκινούν από την έννοια ότι το καλό πρέπει να πραγματοποιηθεί εδώ και όχι μετά θάνατον. Ετσι, δρουν αποκλειστικά για την κατάκτηση αυτού του κόσμου».\nΤα παιδικά μου χρόνια τα βάραινε το φάντασμά τους. Ο παππούς μού περιέγραφε εκείνα τα μάτια που σε κατασκοπεύουν, τόσο ψεύτικα που σε κάνουν να πανιάζεις,εκείνα τα γλοιώδη χαμόγελα,εκείνα τα χείλη ύαινας που ανασηκώνονται πάνω από τα δόντια, εκείνα τα βαριά, διεφθαρμένα, άσκημα βλέμματα, εκείνες τις πάντα ανήσυχες ρυτίδες ανάμεσα στη μύτη και στα χείλη, που χαράχτηκαν από το μίσος, εκείνη τη μύτη τους, γαμψή σαν αρπακτικού πτηνού....Και το μάτι, αχ, το μάτι... Στριφογυρνάει πυρετωδώς, με κόρες στο χρώμα του φρυγανισμένου ψωμιού,αποκαλύπτοντας αρρώστιες του ήπατος, χαλασμένου από τις εκκρίσεις που προκάλεσε ένα μίσος δε καοκτώ αιώνων,και χάνεται μέσα σε χίλιες μικρές ρυτίδες που τονίζονται με την ηλικία- ήδη στα είκοσί μου,ο Ιουδαίος είναι σταφιδιασμένος σαν γέρος.... Και όταν ήμουν αρκετά μεγάλος για να καταλάβω, μου υπενθύμιζε ότι ο Εβραίος,πέρα από ματαιόδοξος σαν Ισπανός, αδαής σαν Κροάτης, ερωτύλος σαν Λεβαντίνος, αχάριστος σαν Μαλτέζος, θρασύς σαν τσιγγάνος, βρόμικος σαν Αγγλος, λιγδιάρης σαν Καλμούχος, αυταρχικός σαν Πρώσος και συκοφάντης σαν αυτούς που είναι από το Αστυ,είναι και μοιχός,εξαιτίας του ασυγκράτητου πόθου του- ο οποίος οφείλεται στην περιτομή που τους κάνει να έχουν πιο εύκολα στύσεις,με μια τερατώδη δυσαναλογία ανάμεσα στο νανισμό του σώματός τους και τη σπηλαιώδη χωρητικότητα εκείνης της μισοακρωτηριασμένης τους προεξοχής.\nΕυτυχώς,δεν τους συνάντησα ποτέ, εκτός από την πουτανίτσα στο γκέτο του Τορίνο, τότε που ήμουν νεαρός (αλλά δεν αντάλλαξα πάνω από δυο λέξεις μαζί της)...\nΤους Γερμανούς τους γνώρισα και δούλεψα και γι΄ αυτούς: το κατώτερο είδος ανθρώπων που μπορεί να διανοηθεί κανείς.Ο Γερμανός παράγει κατά μέσο όρο τον διπλάσιο όγκο περιττωμάτων από έναν Γάλλο.Υπερβολική δραστηριότητα των εντέρων και ελλιπής του εγκεφάλου,πράγμα που αποδεικνύει την κατωτερότητα της φυσιολογίας τους. Την εποχή των βαρβαρικών εισβολών, οι γερμανικές ορδές διάνθιζαν τη διαδρομή τους με παράλογες ποσότητες σωματικών εκκριμάτων.Εξάλλου,ακόμα και κατά τους προηγούμενους αιώνες,ο Γάλλος ταξιδιώτης καταλάβαινε αμέσως αν είχε διασχίσει τα σύνορα της Αλσατίας,χάρη στο αφύσικο μέγεθος των περιττωμάτων που έβλεπε κατά μήκος των δρόμων...\nΟ Γερμανός ζει σε μια κατάσταση διαρκούς εντερικής αμηχανίας,που οφείλεται στην υπερβολική μπίρα και στα χοιρινά λουκάνικα που καταβροχθίζει.Τους είδα ένα βράδυ,στη διάρκεια του μοναδικού ταξιδιού μου στο Μόναχο,σ΄ εκείνους τους ιερόσυλους ναούς τους,γεμάτους καπνούς, όπως τα εγγλέζικα λιμάνια,να ζέχνουν λίπος και λαρδί· κάθονταν ακόμα και δύο δύο,εκείνος κι εκείνη,με τα χέρια σφιγμένα γύρω από κάτι μπουκάλια μπίρας που θα ξεδιψούσαν ακόμα και μιαν αγέλη παχύδερμων,μύτη με μύτη,σ΄ έναν κτηνώδη ερωτικό διάλογο,σαν δύο σκυλιά που μυρίζονται,με τα θορυβώδη και άχαρα γέλια τους,την ασαφή λαρυγγική ευθυμία τους,γυαλίζοντας από το μόνιμο λίπος που καλύπτει τα πρόσωπα και τα σώματά τους, σαν το λάδι στην επιδερμίδα των αρχαίων αθλητών του ιπποδρόμου.\nΓεμίζουν το στόμα με το Geist τους,που πάει να πει πνεύμα,αλλά είναι το πνεύμα του ζύθου τους· τους αποβλακώνει από νέους και εξηγεί γιατί πέρα απ΄ τον Ρήνο,δεν δημιουργήθηκε ποτέ κάτι ενδιαφέρον στην τέχνη,εκτός από ορισμένους πίνακες με αποτρόπαια μούτρα και από ποιήματα θανατηφόρας ανίας.Κι ας μη μιλήσουμε για τη μουσική τους: δεν λέω για εκείνον τον ατζαμή και πένθιμο Βάγκνερ που τώρα ξετρελαίνει ακόμα και τους Γάλλους,μα από το λίγο που έχω ακούσει,και οι συνθέσεις εκείνου του Μπαχ τους στερούνται εντελώς αρμονίας,είναι ψυχρές σαν μια χειμωνιάτικη νύχτα,ενώ οι συμφωνίες εκείνου του Μπετόβεν είναι ένα όργιο βαρβαρότητας.\nΤο Όνομα του Ρόδου - Βικιπαίδεια\nΕκκρεμές του Φουκώ - Βικιπαίδεια\nΑφιέρωμα Βιβλίο: «Το εκκρεμές του Φουκώ» του Ουμπέρτο ...\nΟυμπέρτο Έκο (Umberto Eco): "Μπαουντολίνο" - Λέσχη του Βιβλίου\nΑνέβηκε στις 26 Φεβ 2010\nΣυνέντευξη του Ουμπέρτο Έκο στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου του Λονδίνου.


Αλλαγές στα εργασιακά προβλέπει η συμφωνία της κυβέρνησης με την Τρόικα και οι αλλαγές αυτές θα αφορούν τις ομαδικές απολύσεις τον καθορισμό νέου κατώτατου μισθού για τους μακροχρόνια ανέργους με υπολογισμό των μισών τριετιών καθώς και την μείωση των εργοδοτικών και των ασφαλιστικών εισφορών.\nΣυγκεκριμένα οι νέες ρυθμίσεις στα εργασιακά προβλέπουν ότι παγώνουν για ένα εξάμηνο οι ομαδικές απολύσεις ενώ μετά το συγκεκριμένο διάστημα το ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας) θα γνωμοδοτεί για θέματα απολύσεων με συνεργασία εργαζομένων και εργοδοτών που συμμετάσχουν στο εν λόγω Συμβούλιο.\nΕπίσης δεν καταργούνται οι τριετίες στους εν ενεργεία ιδιωτικούς υπαλλήλους και σε ανέργους που είναι στο καθεστώς αυτό έως και 12 μήνες\nΓια τους μακροχρόνια ανέργους δεν θα προσμετρούνται οι τριετίες στο μισό δηλαδή αύξηση 15% στον βασικό μισθό ενώ οι επιχειρήσεις για να μην δίνουν τριετίες θα πρέπει να μην έχουν προβεί σε καμία απόλυση τα τελευταία τρία χρόνια και έχουν κάνει πρόσληψη τουλάχιστον ενός μακροχρόνια ανέργου.\nΕπίσης μειώνονται κατά 2,9% οι εργοδοτικές εισφορές από τον Ιούλιο και μειώνονται κατά 1% οι ασφαλιστικές εισφορές στους εργαζομένους που θα φέρει μικρή αύξηση στον μισθό τους.\nΗ εφαρμογή αυτή του μέτρου της μείωσης των εισφορών φέρνει την κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων του ΟΑΕΔ που λαμβάνουν 200.000 εργαζόμενοι\nΕνώ θα γίνουν αλλαγές στον Συνδικαλιστικό νόμο


Σιωπηλός Δρόμος - Νικόλας Παπαγιάννης: Ο Μιχάλης δεν γεννήθηκε απαγωγέας\nNewsroom Παρασκευή, 16 Απριλίου 2021 - 14:43\nΟ Νικόλας Παπαγιάννης βρέθηκε στο «Πάμε Δανάη» και μίλησε για τον «Σιωπηλό Δρόμο», την σύζυγό του Δανάη Σκιάδη και την ταινία που γύρισε με τον Μαξ Φον Σίντοφ που θα δούμε στις αίθουσες.\nΈνας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της νέας γενιάς, ο Νικόλας Παπαγιάννης, ο οποίος πρωταγωνιστεί στην σειρά του Mega «Σιωπηλός Δρόμος» βρέθηκε σήμερα στο «Πάμε Δανάη» για να μιλήσει για τον χαρακτήρα του Μιχάλη, του ενός από τους τρεις απαγωγείς, που υποδύεται.\nΟ ηθοποιός, που έχει μικρά μόνο περάσματα από την τηλεόραση, μίλησε για την χαρά που νιώθει για την συμμετοχή του στην σειρά, η οποία έχει κερδίσει στα δύο πρώτα επεισόδια την επιδοκιμασία του κοινού, και δεν έκρυψε την έκπληξή του για το γεγονός ότι, μετά το τέλος της προβολής κάθε επεισοδίου, γνωστοί και φίλοι τον «στριμώχνουν» για να τους αποκαλύψει τι θα γίνει στη συνέχεια.\nΓια τον χαρακτήρα που υποδύεται, τον Μιχάλη, τον πιο «ευαίσθητο» ανάμεσα στους τρεις απαγωγείς, ο Νικόλας Παπαγιάννης είπε:\n«Ο Μιχάλης» δεν γεννήθηκε απαγωγέας. Έγινε. Θα ανακαλύψουμε τι είναι αυτό που τον ανάγκασε γιατί, πίσω από κάθε πράξη του καθενός μας, υπάρχουν τα σκοτεινά κίνητρα.\n»Έχει μεγάλη σημασία ότι ο Μιχάλης είναι ο πρώην της Θάλειας. Επίσης, οι δύο σεναριογράφοι θέλαν πολύ να αναδείξουν τη σχέση του Μιχάλη με τη μητέρα, το τρυφερό κομμάτι του, το ανθρώπινο.\n»Ο Μιχάλης είχε σχέση με τη Θάλεια την περίοδο που εκείνη πάλευε με τις εξαρτήσεις της, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά».\nΚαι επισήμανε πως «οι δύο σεναριογράφοι της σειράς έχουν πλάσει “πλήρεις” χαρακτήρες».\nΣτη συνέχεια, ο Νικόλας Παπαγιάννης μίλησε και για τον «φωτεινό δρόμο» που ακολουθεί η ζωή του.\nΟ ηθοποιός ο οποίος παντρεμένος με την Δανάη Σκιάδη, έγινε πατέρας πριν από επτά μήνες, στο διάστημα της πρώτης καραντίνας και απολαμβάνει στο έπακρο την εμπειρία της πατρότητας.\nΤέλος, αναφέρθηκε και στην ταινία μεγάλου μήκους στην οποία μετύχε μαζί με την γυναίκα του, για την σφαγή των Καλαβρύτων, μια ελληνοαμερικάνικη παραγωγή με τον Μαξ Φον Σίντοφ και τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν.\n«Ήταν να κάνει πρεμιέρα στις Κάννες πέρυσι. Η πανδημία άλλαξε τα πάντα και ο Μαξ στο μεταξύ πέθανε» είπε για την ταινία την οποία ανυπομονεί να βγει στις αίθουσες.


Παραθαλάσσιοι υγρότοποι / Λίμνες-Γλυφάδας-Σάμου, NaturaGraeca\nΈνα σύμπλεγμα από δύο λίμνες στα νότια της Σάμου που τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, τα ιστορικά μνημεία που απλώνονται γύρω τους και η ορνιθοπανίδα που φιλοξενούν μαγνητίζουν κάθε είδος ταξιδιώτη. Η περιοχή Γλυφάδα βρίσκεται περίπου 1 χλμ. δυτικά του σύγχρονου Πυθαγορείου σε ένα σημείο που ήταν χτισμένη η αρχαία Σάμος. Εδώ ο κεντρικός δρόμος τέμνει κάθετα δύο μικρούς υγρότοπους με εντελώς διαφορετικά χαρακηριστικά μεταξύ τους. Νότια του δρόμου βρίσκεται η τεχνητή λίμνη Γλυφάδας και βόρεια του δρόμου μία μικρή ελώδης έκταση με μόνιμο νερό. Οι δύο λίμνες ονομάζονται και Μεγάλη και Μικρή Γλυφάδα αντίστοιχα. Η τεχνητή λίμνη δημιουργήθηκε από το χτίσιμο ενός πολύπλευρου τοίχου που στην άκρη του βρισκόταν ένας υδρόμυλος ο οποίος περιστρεφόταν από τη ροή του νερού πού έφευγε από την λίμνη προς την θάλασσα. Οι ακτές βρίσκονται μόλις 300 μέτρα νοτιότερα και συνδέονται με τη λίμνη με ένα τεχνητό κανάλι στο οποίο καταλήγει ένα φυσικό ρέμα αποστράγγισης που φεύγει από τα ερείπια του υδρόμυλου. Το μέγεθος της τεχνητής λίμνης φτάνει τα 20 στρέμματα, ενώ μαζί με τις γύρω εκτάσεις το όλο υγροτοπικό σύστημα φτάνει τα 70 στρέμματα. Στην απέναντι πλευρά του δρόμου βρίσκεται ένα φυσικό έλος που απλώνεται σε μια έκταση 9 στρεμμάτων. Σε αυτό καταλήγει το τείχος της αρχαίας πόλης που ήταν χτισμένη στον παρακείμενο λόφο. Εδώ βρίσκεται και το περίφημο Ευπαλίνειο Υδραγωγείο, μήκους 1.040 μέτρων, ένα μηχανικό επίτευγμα της αρχαιότητας που υδροδοτούσε την αρχαία Σάμο. Η περιοχή συγκεντρώνει μνημεία τεράστιας αρχαιολογικής αξίας, όπως το αρχαίο θέατρο, το σπήλαιο των νυμφών, το ιερό της Αρτέμιδας, το ρωμαϊκό υδραγωγείο, το ιερό της Κυβέλης, αλλά και η μονή της Παναγίας Σπηλιανής. Παλαιότερα στην περιοχή βρισκόταν ένα τεράστιο έλος το οποίο ένωνε την αρχαία πόλη της Σάμου με τους υγροτόπους του Ηραίου, οι οποίοι αποκόπηκαν με την κατασκευή του αεροδρομίου. Παρότι σήμερα οι υγρότοποι βρίσκονται σε ένα σημείο με έντονη όχληση από την κυκλοφορία αυτοκινήτων και αεροπλάνων, εντούτοις συγκεντρώνουν πολλά είδη της ορνιθοπανίδας που τους χρησιμοποιούν σαν στάση για το μεταναστευτικό τους ταξίδι.\nΗ βλάστηση στην περιοχή έχει περιοριστεί λόγω των κτισμάτων που την περιβάλλουν. Παρόλα αυτά εδώ βρίσκονται διάσπαρτα δασάκια και μεμονωμένα άτομα ενός είδους βελανιδιάς που είναι ενδημικό των νησιών του νοτιοανατολικού Αιγαίου και της νοτιοδυτικής Ανατολίας. Πρόκειται για την Δρυ την αουχέριο (Quercus aucheri) που φυτρώνει στις πλαγιές που βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης. Η υπόλοιπη βλάστηση αποτελείται από θάμνους και αραιά φρύγανα με σκίνα και κυπαρρίσια, ενώ οι υγρότοποι περιβάλλονται από βούρλα. Tην άνοιξη το έλος καλύπτεται από τα λευκά άνθη της υδροχαρούς νεραγκούλας του είδους Ranunculus sphaerospermus. Τα είδη της χλωρίδας που μπορεί κανείς να συναντήσει εδώ είναι, μεταξύ άλλων, ο Scolymus maculatus, το Allium ampeloprasum, η Malva punctata, ο Tragopogon porrifolius eriospermus, ο Convolvulus oleifolius, η Cymbalaria longipes, το Linum bienne, η Silene colorata, ο Daucus guttatus, το Eryngium creticum, η Carlina lanata, το Cichorium spinosum, ο Echinops viscosus, η Notobasis syriaca, το Phagnalon graecum, η Anchusa undulata, το Echium angustifolium, η Malcolmia chia, η Legousia speculum-veneris, κ.ά.\nΗ ορνιθοπανίδα αποτελείται κυρίως από είδη που σταθμεύουν για λίγο καιρό πριν συνεχίσουν το μεταναστευτικό τους ταξίδι, καθώς η έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα και τα αεροπλάνα δεν δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την αναπαραγωγή των πουλιών. Στην περιοχή έχουν σταθμεύσει κατά καιρούς αργυροπελεκάνοι και μαυροπελαργοί. Εδώ μπορεί κανείς να συναντήσει νανοβουτηχτάρια, κορμοράνους, νυχτοκόρακες, κρυπτοτσικνιάδες, λευκοτσικνιάδες, αργυροτσικνιάδες, σταχτοτσικνιάδες, σπάνιες χαλκόκοτες, φοινικόπτερα, καστανόπαπιες, πρασινοκέφαλες πάπιες, ψαλίδες, γερακίνες, καλαμόκιρκους, ξεφτέρια, βραχοκιρκίνεζα, γκιώνηδες, νεροκοτσέλες, μικροπουλάδες, νερόκοτες, φαλαρίδες, αβοκέτες, καλαμοκανάδες, πετροτουρλίδες, ποταμοσφυριχτές, λασποσκαλίδρες, ακτίτες, κοκκινοσκέληδες, πρασινοσκέληδες, μπεκατσίνια, μαυροκέφαλους γλάρους, χειμωνογλάρονα, ποταμογλάρονα, σταχτάρες, αλκυόνες, σταρήθρες, νεροκελάδες, σταχτοπετρόκληδες, μαυρολαίμηδες, μαυροσκούφηδες, κιστικόλες, ψαθοποταμίδες, σταχτοκεφαλάδες, κ.ά.\nΑπό τα αμφίβια συναντάει κανείς πρασινόφρυνους, λεβαντοβάτραχους και δεντροβάτραχους, ενώ η ερπετοπανίδα αποτελείται από ποταμοχελώνες, κροκοδειλάκια, τρανόσαυρες, οφίσοπες, χρυσόσαυρες, έρυκες, σαΐτες, θαμνόφιδα, νερόφιδα, λιμνόφιδα και αγιόφιδα. Στους λόφους πάνω από τους υγροτόπους εμφανίζονται περιστασιακά τσακάλια, ενώ η πανίδα των θηλαστικών συμπληρώνεται από πετροκούναβα, νυφίτσες, σκαντζόχοιρους και λαγούς. Από την ιχθυοπανίδα, εδώ ζούνε ζαχαριάδες (Aphanius fasciatus), ποντογωβιοί (Knipowitschia caucasica), χέλια (Anguila anguila), κουνουπόψαρα (Gambusia holbrooki) και κεφαλόπουλα.\nΗ Γλυφάδα βρίσκεται μόλις 1 χιλιόμετρο από το Πυθαγόρειο. Η όλη η περιοχή είναι υπέροχη για περπάτημα, καθώς πέρα από τα ζώα και τα φυτά που θα συναντήσετε θα απολαύσετε και σημαντικά ιστορικά αξιοθέατα. Απλά χρειάζεται λίγη προσοχή στον κεντρικό οδικό άξονα γιατί τα αμάξια στο συγκεκριμένο σημείο αναπτύσσουν ταχύτητα αφού φύγουν από το Πυθαγόρειο.\n(Latitude: 37.69099983406525, Longitude:26.926435799285855)


Ζάκυνθος: 45χρονος αυτοπυροβολήθηκε με ξένο όπλο πάνω σε καυγά - Kala News\nΖάκυνθος: 45χρονος αυτοπυροβολήθηκε με ξένο όπλο πάνω σε καυγά\nΔεν χωράει ο νους την τραγωδία που εκτυλίχθηκε το απόγευμα της Παρασκευής στην περιοχή Κερί της Ζακύνθου, όταν ένας 45χρονος προκάλεσε επεισόδιο στο σπίτι ενός ηλικιωμένου με τον οποίο έχει διαφορές και πάνω στον καυγά προσπάθησε να σπάσει ένα κυνηγετικό όπλο, το οποίο εκπυρσοκρότησε και τον τραυμάτισε θανάσιμα!\nΤο απίστευτο περιστατικό συνέβη στην ορεινή τοποθεσία Μυζήθρες, όπου βρίσκεται ένα μικρό σπίτι ιδιοκτησίας του 82χρονου στον οποίο ο 45χρονος έπρεπε να καταβάλει χρηματική αποζημίωση βάσει δικαστικής απόφασης. Εκεί άρχισαν να καυγαδίζουν και ο 45χρονος βγήκε εκτός εαυτού, με αποτέλεσμα να αρχίσει να καταστρέφει ό,τι βρήκε μπροστά του.\nΜάλιστα άρπαξε ένα δίκαννο του ηλικιωμένου και άρχισε να το χτυπάει δυνατά στο πάτωμα και στον τοίχο προσπαθώντας να το σπάσει. Όμως, το όπλο ήταν γεμάτο και εκπυρσοκρότησε, με αποτέλεσμα τα σκάγια να βρουν στο αριστερό πόδι τον 45χρονο και να κόψουν τη…\nrealme: Top 4 σε Ελλάδα, Τσεχία και Σλοβενία σύμφωνα με την Canalys\nΠέμπτη, 06/05/2021 · Νίκος Ζώης Η realme κατατάσσεται στην 4η θέση στις εταιρείες smartphone στην Ελλάδα, την Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβενία για το\nΠαγκόσμια Ημέρα Passwords 1 στους 6 χρησιμοποιούν όνομα κατοικίδιου – iGuRu\nΣτο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Κωδικών Πρόσβασης που γιορτάζεται την πρώτη Πέμπτη του Μαΐου, ο Amer Owaida, μέλος της κοινότητας της διεθνούς εταιρίας κυβερνοασφάλειας\nΝέα παράταση στις αεροπορικές οδηγίες για πτήσεις εξωτερικού μέχρι τις 14 Μαΐου\nΗ Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) ανακοινώνει στο επιβατικό κοινό τις νέες παρατάσεις των αεροπορικών οδηγιών πτήσεων εξωτερικού (Covid-19 notams). Ειδικότερα, έχοντας ως στόχο τον\nJames και Μπάρτζης μονοπώλησαν το έπαθλο επικοινωνίας με τα κορίτσια τους\nΕπικά σχόλια στο Twitter για το κορίτσι του James. Συνήθως, το έπαθλο επικοινωνίας στο Survivor είναι το λιγότερο ενδιαφέρον κομμάτι του ριάλιτι, μιας και\nΠέμπτη, 06/05/2021 · Νίκος Ζώης Η realme κατατάσσεται στην 4η\nΣτο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Κωδικών Πρόσβασης που γιορτάζεται την\nΗ Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) ανακοινώνει στο επιβατικό κοινό τις\nΕπικά σχόλια στο Twitter για το κορίτσι του James. Συνήθως,\nΛαμία: Ανήλικοι τραυμάτισαν και λήστεψαν παιδί\nΑναστατώθηκε μια γειτονιά στη Λαμία το απόγευμα της Μ. Τετάρτης από\nΟ Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε σήμερα απόλυτη ντροπή τις αποφάσεις των\nΙταλία: «Καλπάζει» ο ρυθμός των εμβολιασμών\nΟ Ιταλός υπουργός Υγείας Ρομπέρτο Σπεράντσα και ο υπεύθυνος για\nSurvivor: Το παράπονo της Μαριαλένας για τον Λιβάνη, η αντίδραση του Σάκη και η ατάκα του Τριαντάφυλλου\nΗ στιγμή που όλοι περιμέναμε στο φετινό Survivor έφτασε! Μετά\nΔιόδια: Έλεγχοι, διασταυρώσεις στοιχείων, δικαιολογίες και παράπονα\nΑυξημένη είναι από το πρωί η κίνηση, τόσο στα διόδια\nΟ γγ του ΠΟΥ χαρακτηρίζει “μνημειώδη στιγμή” την απόφαση Μπάιντεν να στηρίξει την άρση των πατεντών για τα εμβόλια\n«Μνημειώδη στιγμή στη μάχη κατά της Covid-19» χαρακτήρισε ο επικεφαλής\nKrita 4.4.3 Open Source εφαρμογή επεξεργασίας εικόνας – iGuRu\nΕπιστρέφει στα social media αλλά με δική του πλατφόρμα ο Ντόναλντ Τραμπ


zoornalistas: «Συστημένο» στον Μητσοτάκη\n«Την πιο κρίσιμη στιγμή για τον ελληνικό τουρισμό, η κυβέρνηση επιτείνει το μπάχαλο που οι ίδιοι δημιούργησαν», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ σε σημερινή του ανακοίνωση σχετικά με τις εξελίξεις μετά την επανέναρξη των πτήσεων αυτήν την εβδομάδα, βάζοντας στο στόχαστρό του τον υπουργό Τουρισμού.. Χάρη Θεοχάρη.\nΣυνεχίζοντας, η αξιωματική αντιπολίτευση κάνει λόγο για «απομόνωση του κ. Θεοχάρη από την πραγματικότητα» και «ανεπαρκή διαχείριση των προβλημάτων του τουρισμού» που δημιουργεί μια κατάσταση που «είναι πλέον μη αναστρέψιμη και ναρκοθετεί το σύνολο της ελληνικής οικονομίας». «Φορείς του τουρισμού και εργαζόμενοι παραμένουν αφημένοι στην τύχη τους, χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη», προσθέτει και καταλήγει:\n«Ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να επιλέξει: Ή διώχνει τον κ. Θεοχάρη σήμερα κιόλας ή αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για το πρωτοφανές μπάχαλο στον τουρισμό».


Α. Ρέμος: "Η Υβόννη είναι όμορφη μέσα και έξω" - Ειδήσεις Newsit.gr\nNewsit / Lifestyle / Α. Ρέμος: «Η Υβόννη είναι όμορφη μέσα και έξω»\nΑ. Ρέμος: «Η Υβόννη είναι όμορφη μέσα και έξω»\nΔημοσιεύθηκε: 16.11.2010 | 15:50\nΚαλεσμένος στου Θέμο Αναστασιάδη χθες ήταν ο Αντώνης Ρέμος και μίλησε για ... Όλα: για την Υβόννη, την Ζέτα αλλά και την πρόταση που δέχθηκε για να παρουσιάσει το "Top Chef".\nO Αντώνης Ρέμος ήταν καλεσμένος στην χθεσινή εκπομπή του Θέμου Αναστασιάδη και έδωσε μία απολαυστική συνέντευξη στην οποία μίλησε για όλα! Από τα πρώτα και επίκαιρα πράγματα που συζήτησαν μεταξύ τους ήταν ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης. Ο τραγουδιστής αποκάλυψε πως χάρηκε για τον νέο δήμαρχο της ιδιαίτερης πατρίδας του: «Πιστεύω πως ο Μπουτάρης θα διορθώσει τα κακώς κείμενα. Μου βγάζει μια επανάσταση αυτός ο άνθρωπος».\nΟ Αντώνης δεν θα μπορούσε να μην μιλήσει για την αγαπημένη του Υβόννη Μπόσνιακ αναφαίροντας πως κάθε μέρα που περνάει γνωρίζονται όλο και καλύτερα. «Η Υβόννη είναι όμορφη μέσα και έξω«, δήλωσε ο τραγουδιστής συμπληρώνοντας πως περνάνε καλά τώρα και για το μέλλον δεν μπορείς να ξέρεις. «Κανείς δεν είναι κανενός», υπογράμμισε στην συνέχεια.\nΩστόσο σχολίασε και τον τρόπο που ο Τύπος δίνει μεγαλύτερη έκταση σε αυτά τα θέματα και ανέφερε ως παράδειγμα την Ζέτα Μακρυπούλια. «Με την Ζέτα δεν προλαβαίναμε να πούμε τίποτα. Τα λέγανε όλα τα περιοδικά«, δήλωσε ο τραγουδιστής και τόνισε πως όλα όσα γράφονται καμιά φορά προκαλούν μεγάλη ανησυχία στις οικογένειές τους.\nΙδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αποκάλυψη του Αντώνη ότι δέχθηκε πρόταση για να παρουσιάσει το «Top Chef» του ΑΝΤ1. Ο ίδιος δήλωσε πως του αρέσει η μαγειρική και όλο λέει να ασχοληθεί αλλά ποτέ δεν το κάνει και η πρόταση αυτή ήταν κάτι που το σκέφτηκε σοβαρά αλλά στο τέλος της απέρριψε. «Σκέφτηκα ότι εκεί που θα τραγουδάω θα μου ζητάνε συνταγή για τα κεφτεδάκια«, σχολίασε με χιούμορ ο τραγουδιστής.\nΗ παρέα της εκπομπής θυμήθηκε τα πρώτα βήματα του Αντώνη στον χώρο της μουσικής και την πρώτη του εμφάνιση στην Ρούλα Κορομηλά. «Έχω μείνει στην εποχή που πας μπροστά με το ταλέντο και τη δουλειά», ανέφερε ο τραγουδιστής με αφορμή την κυκλοφορία του καινούριου του single που θα γίνει αυτή την Κυριακή με γνωστή εφημερίδα!


Marketing Tips: Ο τουρισμός της αποζημίωσης και η απάτη της διάρροιας...\nΟ τουρισμός της αποζημίωσης και η απάτη της διάρροιας...\nH συνταγή είναι γνωστή και δοκιμασμένη (και για πολλά χρόνια άκρως επικερδής). Πρόκειται για μια πρακτική που ακολουθήθηκε σχεδόν αποκλειστικά από Βρετανούς παράγοντες και τουρίστες και που ονομάστηκε, από τους Κύπριους ξενοδόχους, ως «τουρισμός των αποζημιώσεων» ή, από τους αντίστοιχους Ισπανούς, «η απάτη της διάρροιας».\nΌλα ξεκίνησαν όταν το 2014 σκανδαλώδης νόμος στην Βρετανία επέτρεπε στους τουρίστες που είχαν στομαχικές διαταραχές να κάνουν μήνυση στο ξενοδοχείο ή τον tour operator ακόμα και τρία χρόνια μετά το ταξίδι(!), ζημιώνοντας εν τέλει κυπριακά, ισπανικά (όπου η «ζημιά» έφθασε, από το 2014, τα 60 εκατ. δολάρια) και τούρκικα ξενοδοχεία με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με την βρετανική νομοθεσία, θα μπορούσε να ζητηθεί αποζημίωση ύψους ενός εκατομμυρίου λιρών από ένα ξενοδοχείο με 1.000 κρεβάτια.\nΤα τελευταία χρόνια, λοιπόν, χιλιάδες Βρετανοί τουρίστες που επέστρεφαν στη χώρα τους μετά τις διακοπές τους σε μεσογειακούς προορισμούς, κατέφευγαν με την παρότρυνση και τις συμβουλές επιτήδειων παραγόντων (οι οποίοι, γνωστοί και ως ambulance lawyers, συχνά τους εντόπιζαν ενόσω έκαναν τις διακοπές τους στο ξενοδοχείο), σε απαιτήσεις (claims) εναντίον των ξενοδοχείων όπου έκαναν διακοπές, προβάλλοντας επιχειρήματα για προβλήματα ιατρικής φύσης (κυρίως στομαχικές διαταραχές) που, δήθεν, αντιμετώπισαν, λόγω της κακής ποιότητας του φαγητού, κατά την παραμονή τους στο ξενοδοχείο.\nΧάρη σε αυτή την καλοστημένη βιομηχανία, οι «δικηγόροι των ασθενοφόρων» εισέπρατταν περίπου το 60% της συνολικής αποζημίωσης που θα ελάμβανε ο τουρίστας, που φυσικά είχε κλείσει πακέτο all inclusive.\nΜέσω των δικηγόρων αυτών, τα αιτήματα των τουριστών αποστέλλονταν στους οργανωτές ταξιδίων και αυτοί, με τη σειρά τους, τα προωθούσαν στα ξενοδοχεία, απαιτώντας αποζημιώσεις, ασχέτως αν δεν ήταν δυνατό να αποδειχθεί η αυθεντικότητά τους. Τα περιθώρια αντιδράσεων των ξενοδόχων, αρχικά, ήταν περιορισμένα καθώς δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν τον κύριο «αιμοδότη» τους, τη βρετανική αγορά, που τους γέμιζε τα δωμάτια. Συχνά η υπόθεση κατέληγε στα βρετανικά δικαστήρια, τα οποία τις περισσότερες φορές έπαιρναν αποφάσεις υπέρ των τουριστών.\nΤο 2017 το φαινόμενο του «τουρισμού των αποζημιώσεων» έφθασε στην κορύφωσή του, καταγράφοντας μάλιστα στην Ισπανία αύξηση κατά 500% συγκριτικά με 10 χρόνια πριν – μόνο στη Μαγιόρκα, όπου για την εκκίνηση νομικών διαδικασιών αρκούσε απλώς μία απόδειξη για ένα φάρμακο εναντίον της διάρροιας, η αύξηση, συγκριτικά με το 2015, έφθασε το 700%.\nΌλα τα χιλιάδες παράπονα προήλθαν από Βρετανούς (σε σημείο να γίνουν περίγελος για το "ευερέθιστο στομάχι" τους) και όλα αφότου αυτοί είχαν φύγει από το ξενοδοχείο. Ωστόσο, το 2018, τα σχετικά περιστατικά σχεδόν εκμηδενίστηκαν, τουλάχιστον στην Ισπανία – το ίδιο λίγο-πολύ ισχύει για την Τουρκία, την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα.\nΠώς έγινε αυτό; Απλώς αναλαμβάνοντας συντονισμένη δράση, με τη συνεργασία δημόσιων και ιδιωτικών φορέων στην Ισπανία (προσλήφθηκαν, μάλιστα, από τα ξενοδοχεία και ντετέκτιβ που ‘’ξετρύπωναν’’ τους πωλητές που είχαν στείλει οι «δικηγόροι των ασθενοφόρων» εις άγραν πελατών) και τη συμβολή του British Foreign Office, που εισηγήθηκε την αλλαγή της νομοθεσίας στη Βρετανία.\nΤην ίδια στιγμή, τα ξενοδοχεία αξιοποίησαν όλα τα όπλα που είχαν στη φαρέτρα τους. Όταν κάποιος Βρετανός τουρίστας απαιτούσε από τα βρετανικά δικαστήρια αποζημίωση, ισχυριζόμενος ότι παρουσίασε στοματικές διαταραχές ή υπέστη τροφική δηλητηρίαση, ακόμα και κατάθλιψη ενόσω βρισκόταν στο ξενοδοχείο, άρχισαν να μελετούν το προφίλ του σε Facebook και Instagram για να δουν τις αναρτήσεις που έκανε κατά τις ημέρες που δήλωνε ότι ήταν άρρωστος.\nΜε τα στοιχεία αυτά, καθώς και με δεδομένα προερχόμενα από τις πωλήσεις (π.χ. τι καταναλώσεις έκανε εκείνη τη μέρα σε αλκοόλ), αλλά και οπλισμένοι με πιστοποιητικά ποιότητας σχετικά με το φαγητό τους (στην Τουρκία, πολλά παραλιακά ξενοδοχεία δημιούργησαν τμήματα με αποκλειστική αρμοδιότητα τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων για την ενοχή των κατηγόρων τους), ξεσκεπάστηκε η απάτη και πολλοί Βρετανοί με «ευερέθιστο στομάχι» βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο, αντιμετωπίζοντας ποινές φυλάκισης και τσουχτερά χρηματικά πρόστιμα (συν τα δικαστικά έξοδα – στην Κρήτη ξενοδοχείο μήνυσε το 2017 ζευγάρι Βρετανών αξιώνοντας 170.000 λίρες – διαβάστε το περιστατικό εδώ). Την ίδια στιγμή, πολλοί τέτοιοι Βρετανοί χαρακτηρίσθηκαν ως persona non grata για τα ισπανικά ξενοδοχεία.\nΠλέον, τα νέα διαδόθηκαν και η «απάτη της διάρροιας», δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι, πνέει τα λοίσθια...


ΒΙΝΤΕΟ & ΦΩΤΟ: Αποκαλύφθηκε πλήρως η τρίτη εμφάνιση της ΑΕΚ που θα συζητηθεί | Filathlos.gr | Το Εγκυρότερο Αθλητικό Blog!\nΒΙΝΤΕΟ & ΦΩΤΟ: Αποκαλύφθηκε πλήρως η τρίτη εμφάνιση της ΑΕΚ που θα συζητηθεί\nΤην Τετάρτη έγινε γνωστή η 3η φανέλα της ΑΕΚ για τη νέα σεζόν.\nΟι «κιτρινόμαυροι» έφεραν χθες (16/9) στο φως της δημοσιότητας την εκρού εμφάνισή τους και σήμερα την αποκάλυψαν πλήρως μέσω των social media του συλλόγου.


Αδυναμία και πυρετός στις παρενέργειες του εμβολίου Sputnik-V | Η Εφημερίδα των Συντακτών\nΚαθώς έχει ξεκινήσει η τρίτη φάση δοκιμών του Ρωσικού εμβολίου για τον κορονοϊό Sputnik- V, ανακοινώνονται τα πρώτα αποτελέσματα των δοκιμών που έχουν γίνει. Υπενθυμίζεται ότι το Ρωσικό εμβόλιο ξεκίνησε να δοκιμάζεται σε περίπου 40.000 άτομα προς τα τέλη του Αυγούστου.\nΟ Ρώσος υπουργός Υγείας, Μιχαήλ Μουράσκα, ανέφερε σε δήλωσή του τα αποτελέσματα των πρώτων εμβολιασμών σε εθελοντές, σύμφωνα με τα οποία περίπου το 14% παρουσιάζει συμπτώματα αδυναμίας, μυικών πόνων και πυρετού. Συγκεκριμένα, μέχρι στιγμής έχουν εμβολιαστεί περίπου 2.000 άτομα, εκ των οποίων πάνω από τα 300 έχουν δηλώσει την εμφάνιση τέτοιου είδους συμπτωμάτων.\nΟ υπουργός Υγείας, ωστόσο, καθησύχασε το κοινό αναφέροντας πως οι παρενέργειες αυτές είναι προβλεπόμενες και περιγράφονται στις οδηγίες χρήσης. Συμπλήρωσε πως η εμφάνιση τέτοιων συμπτωμάτων αναμένεται να γίνει το επόμενο εικοσιτετράωρο μετά τον εμβολιασμό και διαρκούν περίπου μιάμιση μέρα.\nΟι εθελοντές που συμμετέχουν στην τρίτη φάση δοκιμών παρακολουθούνται συστηματικά από γιατρούς με υψηλή κατάρτιση, οι οποίοι γνωρίζουν όλο το ιστορικό τους για ενδεχόμενα άλλα νοσήματα. Μάλιστα, πρόσθεσε πως τα στοιχεία που διαθέτουν μέχρι στιγμής είναι πολλά και είναι θετικά, ωστόσο χρειάζονται περαιτέρω δοκιμές σε εθελοντές με διαφορετικό ιατρικό ιστορικό, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ευρεία χρήση του εμβολίου.\nΤέλος, ο Μουράσκα ενημέρωσε πως τρεις μεγάλες Ρωσικές φαρμακευτικές μονάδες έχουν ξεκινήσει την παραγωγή του, ενώ η πρώτη παρτίδα έχει ήδη διανεμηθεί στις Ρωσικές περιφέρειες. Προτεραιότητα εμβολιασμού έχουν το ιατρικό προσωπικό καθώς και οι εκπαιδευτικοί και οι εργαζόμενοι που έρχονται σε επαφή με κόσμο, ενώ κατά τα τέλη του Νοεμβρίου θα ξεκινήσει ο μαζικός εμβολιασμός όλως των πολιτών.\nΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 04.09.2020, 23:12\nΟ Ηλίας Μόσιαλος, καθηγητής της πολιτικής της υγείας στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, αναφέρθηκε στις κλινικές δοκιμές.