Δελτίο των 11: Φεβρουαρίου 2019\nΣυνδυαστική εκτίμηση αποτελέσματος σαν και αυτή του Ευρωκιναιδοβουλίου\nΜε βάση τις δημοκοπήσεις πανελλαδικές δημοσκοπήσεις της «Πουλς» και της «Αλκο» στις οποίες απάντησαν 2323 άτομα, έχουμε το ακόλουθο αποτέλεσμα .\nΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ 315. Δηλαδή 13,5%\nΣΥΡΙΖΑ 440, 17.9%\nΝΔ 627, 26,5%\nΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, 187 8%\nΚΚΕ 120, 5,2%\nΚΙΝΑΛ 110, 4,7%\nΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ 59, 2,5%\nΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ 45, 2,0%\nΑΛΛΟ 251 , 10,8%\nΔεν ξέρω /δεν απαντώ/ Λευκό 169 8.9%\nΤα ποσοστά αυτά είναι με βάση τα δείγματα των εταιρειών που μπορεί να έχουν απόκλιση 3-3,5% για τα μεγάλα κόμματα και 2-2,5 για τα μικρά.\nΜε αναγωγή ΝΔ 34,15%,ΣΥΡΙΖΑ 21,6%, ΧΡΤΣΗ ΑΥΓΗ 10,2%, ΚΚΕ 6,3%, ΚΙΝΑΛ 6%, ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΡΩΩΝ 3,1%.Εκτός Βουλής 18,55%.\nΤο βαθύ Κράτος Δικαίου με «απαλλακτικό βούλευμα» καθάρισε τον εκτελεστή του ελληνικού λαού Γεωργίου\nΟι αμερόληπτοι δικαστές του Συμβουλίου Εφετών της Αθήνας αποφάσισαν, παρά την πρόταση του εισαγγελέα να μην δικαστεί ο πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου για ψευδή βεβαίωση, του ελλείμματος του 2009 με σκοπό να υπαχθεί η Ελλάδα σε μνημόνιο.\nΠροηγούμενος το Κράτος Δικαίου των Βρυξελλών και το ΔΝΤ είχαν απαιτήσει την απαλλαγή του κυρίου.\nΟι άνωθεν προστατεύουν τα παιδιά τους και η «Ανεξάρτητη», «είναι τοις κείνων ρήμασι πειθόμενη»\n- Φεβρουαρίου 28, 2019 2 σχόλια:\nΕίναι προφανές. ότι ο πρωτοδίκως κριθείς ένοχος, για την κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση ασέλγεια έναντι αμοιβής ,\n- Φεβρουαρίου 28, 2019 5 σχόλια:\nΚαι συνθήματα έχω, για την υποδοχή του Εφιάλτη στη Μακεδονία\n-Αλιέλκσι, Αλικέκσι κάνε το σωστό\nΑνεβα στο παράθυρο και πήδα στο κενό.\n- Φεβρουαρίου 28, 2019 1 σχόλιο:\nΟ βαθύς μισελληνισμός εδράζει εις την Αγγλίαν. Εκεί διαστρεβλώνεται και κατακρεουργείται η των Ελλήνων Πολιτεία. Εκεί έχει στοιβαχτεί μέρος του Ελληνικού χρυσού, εκεί τά μάρμαρα της Ελληνικής Τέχνης – και εις το Λούβρον βεβαίως –. Εις το Λονδίνον και εις το Οξφορντ έχουν καταλήξει 400.000 πάπυροι εκ του Αρτεμισίου.\nΥπό Εγγλέζων στρατιωτικών, με Αγγλικά όπλα και με Αγγλικάς λίρας απέκτησεν οντότητα το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ του Μελιγαλά και του Φενεού και ωδηγήθη η εξαθλιωμένη υπό των Ιταλογερμανών Ελλάς εις τον συμμοριτοπόλεμον του 1944 – 49 και όχι υπό των Μπολσεβίκων! Αυτή είναι και η κυρία αιτία του ορισμού «συμμοριτοπόλεμος» και όχι εμφύλιος ή ότι άλλον.\nΟ βαθύς μισελληνισμός των Άγγλων εδραιώθη εις την Ελλάδαν υπό των Ιακωβίνων του Λονδίνου απ’ αρχής το 1814 και 1823. Περισσότερα εις το βιβλίον ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ «Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΓΕΝΩΝ» του Σπύρου Χατζάρα. Ίσως φέρη ευθύνας ο …Στράβων, όταν έγραφεν το 175 μεχ περί κανιβαλισμού κάποιων Κέλτικων φυλών.\nΓνωστά όλα αυτά εις τους περισσοτέρους Έλληνας. Εκείνα τα οποία θέλω να προσθέσω σήμερον είναι, Πρώτον ότι παρά το ότι το Ηνωμένον Βασίλειον έχει «δεύτερον λόγον» σήμερον συνεχίζεται η παραγωγή και γαλούχησις «Αγγλοτσολιάδων».\nΣυνεχίζεται η πλήρης διαστρέβλωσις της των Ελλήνων Πολιτείας και Ιστορίας, πλήν εξαιρέσεων. Δεύτερον ότι Άγγλοι, Γάλλοι και Γερμανοί και τα ΜΜΕ ως και οι Ακαδημαϊκοί κύκλοι καπηλεύονται και ιδιοποιούνται θέματα που αφορούν την Ελλάδα, την Ιστορία και την Πολιτείαν των, πάντοτε με την υπογραφή κάποιου Αγγλοτσολιά ή γενιτσάρου, όπως συνηθίζεται να λέγεται.\nΒεβαίως ας μήν λησμονούμε και τους πραγματικούς «Γερμανοτσολιάδες», τύπου αδελφών Σημίτη. Οι όροι αυτοί χαρακτηρίζουν όσους προδίδουν ή θυσιάζουν τα συμφέροντα της Ελλάδος διά τα συμφέροντα της άλλης χώρας.\nΟπωσδήποτε η ΜΟΝΗ και καθοριστική απάντησις προς το Αγγλικόν ή άλλον καπηλευτικόν και διαστρεβλωτικόν ΟΡΓΑΣΜΟΝ είναι να αναλάβουμε εμείς οι ίδιοι την οικουμενικήν προώθησιν απάντων των Ελληνικών – και ποτέ γραικικών – Θεμάτων. Εννοείται μακράν των αγγλοτσολιάδων είτε τσιπρο- και βενιζελοπολιτικών. Τρίτον πρέπει να διαλαλώμεν την πρότασιν Χατζάρα δια το άνοιγμα των αρχείων της Αυτοκρατορίας δια όλα τα θέματα της Ελλάδος. Ακόμη και πόσα κοτόπουλα έφαγαν οι Άγγλοι στρατιώται από το 1823!\nΤέλος ο ΠΣύριζα των αγγλοτσολιάδων του ΚΚ Greece απέτυχεν να ιδρύση την «Ρεπούμπλικα του Ίλιντεν» και μετεδημότευσεν εις την «Ρεπούμπλικα Βόρεια της Μακεδονίας»!\nΗ νόσος του Νείλου έρχεται εις την κατεχόμενη υπό αλλοδαπών Νέα Μανολάδα, Ηλείας.\nΚΙΝΔΥΝΕΥΟΜΕΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ. ΠΑΡΤΕ ΤΟΥΣ 4.000 ΠΑΝΟΥΚΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΠΡΙΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΘΕΙ ΤΟ ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ.\nΑπό την κατεχόμενη υπό αλλοδαπών Νέα Μανολάδα, Ηλείας.\nΤα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων έχουν θορυβήσει την αμερικανική πρεσβεία, το Μέγαρο Μαξίμου και την Κουμουνδούρου διότι το ΤΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί δημοσκοπική καθίζηση στην Βόρεια Ελλάδα μετά την ψήφιση της προδοτικης συμφωνίας των Ψαράδων .\nΤα κομματικά στελέχη αλλά και οι βουλευτές του κόμματος δέχονται σε καθημερινή βάση επιθέσεις γεγονός που έχει προβληματίσει ιδιαίτερα την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό.\nΈτσι ο Εφιάλτης Νοφίτης Αλιέκσι θα επιχειρήσει Μακεδονική περιοδεία το Μάρτιο, γιατί «η η λύση του προβλήματος μπορεί να έρθει μόνο με την αντιμετώπιση του», όπως είπαν οι στρατηγοί Καρανίκας και Βερναρδάκης.\n- Φεβρουαρίου 28, 2019 3 σχόλια:\nΗχήστε, οι σάλπιγγες.....Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα!\nΗ κηδεία του εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά στις 28 Φεβρουαρίου 1943 , με την συμμετοχή χιλιάδων Αθηναίων που έψαλαν τον εθνικό Ύμνο, μετατράπηκε σε μεγαλειώδες αντικατοχικό συλλαλητήριο .\n1947. Δύναμη της Υποδιευθύνσεως Χωροφυλακής Δομοκού εκ 41 άνδρών αναχωρήσασα εκ Λαμίας διά Δομοκόν διά τριών αυτοκινήτων μεταφέρουσα τρόφιμα και συνοδεύουσα χρηματαποστολή έπεσεν σε ενέδρα συμμοριτών στη θέση Ραχμάν Άγα στο 19ο χιλιόμετρο της οδού. Εφονεύθησαν οκτώ άνδρες. Απώλειες συμμοριτών είκοσι. Περί ώραν 21,30 πολυμελής συμμορία Κ]Σ υπό τον Καραμπέραν κατά της κωμοπόλεως Εράτυρας Κοζάνης αλλά αποκρούστηκαν από τη δύναμη του Σταθμού Χωροφυλακής και του Μεταβατικού αποσπάσματος. Επίσης, «Το Περιστατικό της 28η Φλεβάρη» στην Ταϊβάν. Οι υποκινούμενες "λαϊκές" διαμαρτυρίες εναντίον της Δημοκρατίας της Κίνας τελείωσαν με τη σύλληψη και τη μαζική εκτέλεση αριστερών διανοούμενων, με αποτέλεσμα την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ της ηπειρωτικής Κίνας και της Ταϊβάν.\n1948. Λόχος Γκούρας Κορινθίας συνεπλάκη επί 5ωρον μετά 200μελούς συμμορίας Εκ των ημετέρων τραυματίσθηκαν δύο Χωροφύλακες. Απώλειες συμμοριτών ανεξακρίβωτες. Περί ώραν 11,00. τμήμα Χωροφυλακής συνεπλάκη μετά πολυμελούς συμμορίας επί 6ωρον εις ορεινή περιοχή Σάμης Κεφαλληνίας. Απώλειες συμμοριτών 3 νεκροί. Απώλειες ημετέρων ο επικεφαλής του Τμήματος Υπομοίραρχος Κουρέας, 2 Χωροφύλακες και εις επιστρατευμένος ιδιώτης.\nΟ Κούλης Ζήμενς επειδή πέθανε στη φυλακή ο Παύλος Ψωμιάδης , νομίζει ότι ξεχάστηκε η ΑΣΠΙΣ, και θέλει όταν γίνει κυβέρνηση , να βάλει τις ιδιωτικές ασφαλιστικές στις συντάξεις.\n- Φεβρουαρίου 27, 2019 11 σχόλια:\nΧρυσές Δουλειές. Οι ΗΠΑ παρέλαβαν 50 τόνους χρυσού από το θησαυροφυλάκιο το Ισλαμικού Κράτους\nSANA .Λίγες μέρες μετά από τις πρώτες πληροφορίες από τοπικές πηγές στην σχετικά με τη χρυσή συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισλαμικού Κράτους , προέκυψαν νέες πληροφορίες που τις επιβεβαιώνουν.\nΗ αμερικανική κατοχική δύναμη στην Συρίας παρέλαβε δεκάδες τόνους χρυσού που είχε τόνους χρυσού που είχε αποθηκεύσει η τρομοκρατική οργάνωση με αντάλλαγμα την παροχή ασφαλούς διόδου για τους τρομοκράτες και τους ηγέτες τους από τις περιοχές της Ντέιρ Εζζορ όπου βρίσκονται.\nΟι ίδιες πηγές έλεγαν ότι στην περιοχή Αλ- Μπαγκούζ στην ύπαιθρο της Ντέρ Εζζορ όπου ήταν η τελευταία εστία αντίστασης του ισλαμικού Κράτους είχαν κρυφτεί 40 τόνοι χρυσού και δεκάδες εκατομμύρια δολάρια που είχαν κλαπεί από διάφορες περιοχές της Συρίας και του Ιράκ από την τρομοκρατική οργάνωση και από το λαθρεμπόριο πετρελαίου και ναρκωτικών.\nΑυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν ότι τα ελικόπτερα του στρατού των ΗΠΑ μετεφεραν μεγάλα κιβώτια και τα πήγαν στην επαρχία της Χασακά.\n- Φεβρουαρίου 27, 2019 1 σχόλιο:\nΗ εγκληματική φασιστική Συμμορία των Κόκκινων παλιανθρώπων χτύπησε τους πολίτες που αποδοκίμαζαν την Γιδοβασίλη στην Πτολεμαΐδα\nΟι δημοκρατικοί πολίτες σύμφωνα με τα Συνταγματικά και ατομικά τους δικαιώματα συγκεντρώθηκαν μπροστά στη Σχολή Πυροσβεστική Πτολεμαΐδας για να εκφράσουν τη γνώμη τους για την πολιτική της κυβέρνησης και την υπουργό Προστασίας του Μουσουλμάνου Πολίτη κ. Γιδοβασίλη. Στο σημείο που οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα για τη Μακεδονία, οι μπράβοι της Κόκκινης Συμμορίας επιτέθηκαν στους πολίτες με τα ρόπαλα και έκαναν χρήση ληγμένων χημικών. Ενας διαδηλωτής τραυματίστηκε στο κεφάλι και μεταφέρθηκε στο Μποδοσάκειο νοσοκομείο Πτολεμαΐδας.\n«Ο ΣΥΡΙΖοφασισμός δεν τσακίζεται στα λόγια. Τσακίζεται στην πράξη, στην καθημερινότητα, στην ευθύνη που νιώθει ο καθένας έναντι της κοινωνίας, του πολιτισμού, της δημοκρατίας, αλλά και της ιστορίας του τόπου του».\nΗ τέχνη είναι ένα βήμα μπροστά από την πολιτική πραγματικότητα.\nΜετά τον Χριστόφορο Ζαραλίκο, ο Αλιέκσι είπε, «Φιλαράκι θα μου δώσεις μια ψήφο; και έκανε κάλεσμα για Συμπαράταξη «σε όσους αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί».\nΚαι είπε:«Σας παρακαλώ μη με αφήνετε μόνο μου», (Κλαψ).\n. Η «Kontra News» και η «Αυγή» με τίτλους «Συναγερμός από Αλέξη ενάντια στην ακροδεξιά» , «Προσκλητήριο στις δυνάμεις της προόδου», προβάλουν το προσκλητήριο προς κάθε διεφθαρμένο ρετάλι να ενταχθεί στην Κοινοπραξία των Προοδευτικών Παλιανθρώπων. Λαμόγια και Εφιάλτες ΕΠΕ.\nΗ Πατσαβούρα του Ιβάν , «όλοι στον ιστό της εφορίας με το περιουσιολόγιο» Και η εφημερίδα των Αριστερών συντακτών με τίτλο « 20+1 παγίδες της φορολογικής δήλωσης» πουλάνε φοροτρομοκρτία.\nΚαι οι τέσσερεις ακολουθούν το «Διευθυντήριο».\n- Φεβρουαρίου 27, 2019 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nO ψευτοφαναράς, του σύνροφου Ιβάν , ομολόγησε το ναυάγιο του Αλιέκσι Χαβαναγκίλα. Στο 12% οι Εφιάλτες.\nΠέρσι τέτοιες μέρες η «έγκυρη εταιρεία» είχε δώσει στον Αλιέκσι Χαβαναγκίλα και το πολυτελές «Σκυλολόι» του, 25,2%. Χθες ανακοίνωσε 20,4%. Πέρσι είχε μετρήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στο 16,2%, και με «αναγωγές» και «εκτιμήσεις» το ανέβαζε στο 25%.\nΦέτος με 5% κάτω, και με τη διαπίστωση ότι η Προδοσία της Πρέσπας βαραίνει , είναι φανερό ότι η Κοινοπραξία των Παλιάνθρωπων είναι γύρω στο 12%. Σύμφωνα με το διαλεγμένο δείγμα της ALCO.\nΠέρσι ο Ψευτοφαναράς διαπίστωσε ότι το Colpo de Fava με τη Νοβάρτις έδωσε πόντους στην κυβέρνηση και ότι , «μόνο το 9% θεωρεί την εξωτερική πολιτική ως το μεγαλύτερο πρόβλημα».\nΤο 49% των περσινών «πελατών» του κ. Ψευτοφαναρά, διάλεξαν την απάντηση ότι «υπάρχουν περιθώρια για μια συμβιβαστική λύση στη διαφωνία ονόματος αποδεκτή και από τις δύο πλευρές». Επομένως ο 49% , πέρσι στηρίζε την διαπραγμάτευση του συντρόφου Χαβαναγκίλα, του Κνίτη Κοτζιά και της συντρόφισσας Τασίας.\nΦέτος το 67% των πελατών, απάντησαν ότι «η συμφωνία της Πρεσπας θα επηρεάσει πολύ την ψήφο των πολιτών». Μόνο το 6% των διεθνιστών απάντησαν καθόλου. Και το 71% εξακολουθεί να πιστεύει ότι η οικονομία κινείται σε λάθος κατεύθυνση.\nΟ Αλιέκσι και οι παλιάνθρωποι γύρω του αποφάσισαν να παίξουν τα ρέστα τους. Ο στρατηγικός στόχος τους στις ευρωεκλογές του Μαίου, είναι ένα ποσοστό γύρω στο 20%, που θα αποτελέσει το εφαλτήριο ανάκαμψης στις Εθνικές εκλογές.\nΑν στις ευρωεκλογές πέσουν χαμηλά στις εθνικές εκλογές θα έχουν ποσοστά ΚΚΕ εσωτερικού.\nΌταν σε πάρει η κατηγόρα δεν υπάρχει επιστροφή. Το ξέρουν καλά και στο τέως ΠΑΣΟΚ, και στη ΔΗΜΑΡ, και στο ΠΟΤΑΜΙ.\nΗ δημοσκόπηση της ALCO για το ΟΠΕΝ εντάσσεται στην Καμπάνια του Μαξίμου για το 20% του μετώπου των διεφθαρμένων. Οι εκτιμήσεις του κ. Φαναρά για την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, είναι απλώς ότι απάντησε το δείγμα, χωρίς «επεξεργασία». Για τα άλλα κόμματα είναι άνευ αξίας.\nΣαν σήμερα 27 Φεβρουαρίου 1943 ο εθνικός στοχαστής, ο Κωστής Παλαμάς ,πέρασε στην Αιωνιότητα.\nΤο χρονικό της καθημερινής πάλης του Συμμοριτοπολέμου\n27 Φεβρουαρίου 1948. Μετά τα μεσάνυχτα ισχυρή δυνάμη συμμοριτών επιτέθηκε στην Άνω Χώρα Ναυπακτίας . Μετά από 7ωρον μάχη με την διλοχία που υπεράσπιζε το χωριό οι συμμορίτες υποχώρησαν. Βρέθηκε ένας συμμορίτης νεκρός. Εκ των ημετέρων τραυματίστηκαν 9 οπλίτες. Στην περιοχή Ασπρογέρακας Κεφαλληνίας μεταβατικό απόσπασμα Χωροφυλακής συνεπλάκη μετά 12μελούς συμμορίας. Μετά μάχη οι συμμορίτες υποχώρησαν εγκαταλείψαντες ένα νεκρό . Ημέτερες απώλειες ουδεμία. Περί ώρα 22,30' , συμμορία αγνώστου αριθμού επιτέθηκε στην Τσαρίτσανη Ελάσσονος. Οι συμμορίτες λεηλάτησαν τα οικίας και απήγαγαν 40 άτομα αμφοτέρων των φύλων. 40μελής συμμορία επιτέθηκε κατά της Ξυλουπόλεως Θεσσαλονίκης, κατά τη μάχη σκοτώθηκε ενας Κ]Σ. Συμμορία 180 ανδρών επετέθη κατά τής Σκοτούσης Σερρών. Ή εκεί δύναμη Σταθμού Χωροφυλακής και Μ.Α.Υ. αμύνηθηκε αποτελεσματικώς επί 2ωρον, οπότε με την επέμβαση του Στρατού οι συμμορίτες εκδιώχθησαν, στρατολογήσαντες δύο κατοίκους και αφαιρέσαντες τρόφιμα και είδη ιματισμού.\n- Φεβρουαρίου 27, 2019 2 σχόλια:\nΜετά τις μεταγραφές , τις εξαγορές και συγχωνεύσεις, ευρύτατη Συμπαράταξη των προοδευτικών παλιανθρώπων\nΟι βδέλλες θέλουν και άλλο αίμα.\nΟ Αλιέκσι ανακοίνωσε ότι η Πολιτική Γραμματεία της Κουμουνδούρου αποφάσισε να απευθύνει πλατύ κάλεσμα σε κάθε λογής παλιναθρώπους και ρετάλια «για τη δημιουργία ευρύτατης Συμπαράταξης για τον προοδευτικό πόλο για να αποτραπεί η επέλαση της ακροδεξιάς», αλλά και «για να αντιμετωπιστούν οι κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες πολιτικές».\nΟ Αλιέκσι εξήγησε ότι η πρόταση αφορά «σε όλες τις δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ότι ανηκουν στον προοδευτικό χώρο και αναγνωρίζουν ως κίνδυνο την ακροδεξιά», και διευκρίνισε ότι το προσκλητήριο συμπεριλαμβάνει και την Φώφη Γεννηματά.\n- Φεβρουαρίου 26, 2019 4 σχόλια:\nΣτη «Βάρκιζα», η «ηγεσία» της ΚΚΕ λτδ, (Σιάντος, Πλουμπίδης, Ιωαννίδης, Παρτσαλίδης, Μπαρτζιώτας κλπ), μαζί με τους συνεργάτες της , (Τσιριμώκος, Σβώλος), κλπ , συμφώνησε με τους Αριστερούς Αστούς (Σιφιανόπουλος) και τους Άγγλους , ότι οι μεν ηθικοί αυτουργοί , η ηγεσία , που διέταξε τις «αγριότητες» και τις «υπερβασίες», θα αμνηστευθούν, και να δικάζονταν μόνο οι φυσικοί αυτουργοί. που βρίσκονταν σε «ομαδική ψύχωσιν».\nΟ αριστερός και προοδευτικός Σοφιανόπουλος, που το 1950 ηταν μαζί με τν Πλουμπίδη , αφού υπογράφηκε η Βάρκιζα αναφώνησε. Ζήτω η μεγάλη Βρετανία. Και ο σ. Σιάντος, «βροντοφώναξε». Ζήτω οι Σύμμαχοι.\nΑκριβως όπως και ο σύντροφος Αλιέκσι.\nΟι ηλίθιοι της αριστερής και προοδευτική αγέλης που ακολουθούσαν τον Πλουμπίδη και τον Σιάντο, δεν του άκουσαν ποτέ να φωνάζουν, «Ζήτω οι Σύμμαχοι».\n- Φεβρουαρίου 26, 2019 1 σχόλιο:\nΤο Σεπτέμβριο του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει στο Δήμο της Θεσσαλονίκης 34%. Τώρα με την Κατερίνα Πούλου το παλεύει στο 7-8%. Στην Αθήνα, με τον Γαβριήλ είχαν πάρει 20% και στις εκλογές ανέβηκαν στο 26%. Τώρα, το παλεύουν στο 11%. Με την γενική συντριβή στην Μακεδονία, τα πανελλαδικά ποσοστά του «Παλιανθρωπικού Αντιφασισμού» είναι πολύ κάτω. Στις ευρω-εκλογές του 2014 είχε 26%. Τώρα το 15% πολύ τους πάει. Όλα εδώ πληρώνονται.\nΌλα τα γεγονότα της 26ης Φεβρουαρίου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/02/26.html\n«Καλά» νέα για τον Αλιέκσι . Δημοσκόπηση για τον Δήμο Θεσσαλονίκης της «Opinion Poll», που έγινε τηλεφωνικά στο διάστημα 19-22 Φεβρουαρίου σε 854 νοικοκυριά, βρήκε 20% αναποφάσιστους.\nΚαι η «υπουργός» έλαβε 6,98-7,2%. Με αναγωγή 8,5%. Δεν είναι άσχημα.\nΜαζί με τον Κεμάλ Τρεμόπουλο η Εφιαλτική αριστερά της Οικολογίας, χτυπάει 10% .\nΟι δυο «αντικαθεστωτικοί» δεξιοί , ο υποψηφιος του λαού Παναγιώτης Ψωμιάδης και ο Γιώργος Ορφανός μοιράζονται το 30%, με πρώτο τον Ορφανό.\nΟ υποψήφιος του Κούλις , που τον στηρίζει και η μεταγραφή από τον αλοολικό, είναι γύρω στο 16%.\nΟ αγαπημένος των φοιτητριών (του παρελθόντος) στο 12 %. Ο Οικολόγος Κεμάλ Τρεμόπουλος, στο 1,7%.\nΤο πρωί της 25ης Φεβρουαρίου 1826, σαράντα εχθρικά πλοιάρια, με 30 στρατιώτες το καθένα, ξεκίνησαν από τις Αλυκές, ταυτόχρονα με 20 λέμβους που είχαν κατεβάσει οι φρεγάτες του μουσουλμανικού στόλου, και κινήθηκαν προς το προπύργιο για την άμυνα του Μεσολογγίου, το Βασιλάδι. Επιχείρησαν διαδοχικές επιθέσεις, που αποκρούστηκαν την Φρουρά. Τα 14 κανόνια. που είχαν 20 πυροβολητές με αρχηγό τον Αναστάση Παπαλουκά και τους 80 στρατιώτες του Σπύρου Πεταλούδη, υπευθύνου για την άμυνα της βραχονησίδας.\nΔυστυχώς, κατά την μάχη , η απροσεξία του δεκάχρονου γιου του Παπαλουκά, που βρισκόταν στην πυριτιδαποθήκη του οχυρού και μοίραζε φυσέκια στους αγωνιστές, προκάλεσε μια έκρηξη, η οποία σκότωσε ακαριαία εννέα αμυνόμενους και κατέστρεψε όλα τα πυρομαχικά. Μετά από αυτό το γεγονός, η εξέλιξη της μάχης ήταν προδιαγεγραμμένη.\n«Αφού κοντεύανε να σωθούν και τα φυσέκια που κάθε παλικάρι είχε απάνου του, άφησαν το νησάκι και περάσανε φανερά, και βγήκανε στό νησί τής Τουρλίδας, κι από κει περπατώντας μέσα στο νερό γλυτώσανε στο Μεσολόγγι, οι τριάντα από τους 100». Μεταξύ των νεκρών υπερασπιστών του Βασιλαδίου ήταν ο Σπύρος Πεταλούδης, ο Αναστάσης Παπαλουκάς, ο Σπύρος Ραζής, ο Ασημάκης Ζορμπάς και ο Ιταλός φιλέλληνας Γιακουμότσι.».\nΣτις 25 Φεβρουαρίου 1948 συμμορία Νοφικών—Κομμουνιστών υπό τον Καπετάν Γαλάνην προσέβαλε το Φλάμπούρο Φλωρίνης. Στις 25 Φεβρουαρίου 1949 150μελής συμμορία προσέβαλε τον Αχινό Νιγρίτης.\nΌλα τα γεγογνότα της 25ης Φεβρουαρίου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/02/1204.html\nΠριν από ένα χρόνο, τις 26 Φεβρουαρίου 2018, ο τότε προπονητής του Ολυμπιακού , Όσκαρ Γκαρσία , τραυματίστηκε βαριά στην Τούμπα, από ένα ρολό κωλόχαρτου που του πέταξαν ,και πήγε στο νοσοκομείο επειδή δεν αισθανόταν καλά.\nΔίπλα του, στην τηλε-ενατική νοσηλευόταν η συντρόφισσα συνήγορος πολιτικής αγωγής, που δέχτηκε «επίθεση» στο ΕΚΧ Φαβέλα στο Κερατσίνι.\nΚαι εκείνη πάλευε για τη ζωή της.\n- Φεβρουαρίου 25, 2019 4 σχόλια:\nΣτον πόλεμο του Βιετνάμ, ο Ιάπωνας φωτογράφος Kyoichi Sawada εβγαλε τη φωτογραφία της χρονιάς. Σκοτώθηκε το 1970 στην Καμπότζη.\n- Φεβρουαρίου 24, 2019 4 σχόλια:\nΗ αμνηστία για τους Υψηλούς τους Κομμουνιστές που δόθηκε στη Βάρκιζα\nΚατά την έναρξη της διάσκεψης της Βάρκιζας ο επικεφαλής της κυβερνητικής αντιπροσωπείας Ιωάννης Σοφιανόπουλος ο οποίος εξέθεσε τι απόψεις της Κυβερνήσεως και είπε «εισαγωγικά», ότι «τα Δεκεμβριανά» ήταν «ομαδική ψυχώση» και «αφορούσαν πλέον τον ιστορικό του μέλλοντος». Ήταν μια καθαρά αγγλική άποψη. Το κεντρικό σύνθημα ήταν χειραψία, ζήτω οι Σύμμαχοι και «πάμε για άλλα».\n«Η Κυβέρνηση σας εκάλεσε να συσκεφθήτε άπό κοινού μετά των αντιπροσώπων της, περί του πώς θα καταπαύσει ο εμφύλιος σπαραγμός, δ όποιος από πολλού εκαλλιεργήθη, σιγά, σιγά ελάστησε καί τέλος από της 2 Δεκεμβρίου, ημέρας της στάσεως, απέδωκε τούς ολέθριους καρπούς του. Ποια είναι τα βαθύτερα αίτια της στασιαστικής ταύτης εκδηλώσεως απόκειται είς τόν Ιστορικόν νά διαγνώση και νά δώση είς αύτά τόν προσήκοντα άμερόληπτον χαρακτηρισμόν. Πάντως τό Εθνος πού έζησε τάς τραγικός ώρας τής στάσεως έχει μορφώσει ήδη τήν γνώμην του. Η Κυβέρνηση, δεν εννοεί να προβη είς ούδενός είδους συστηματική δίωξιν ή ομαδική προγραφήν οιουδήποτε πολίτου διά τα πολιτικά του φρονήματα, έστω καί έάν παρεπλανήθη καί παρεσύρθη είς τήν δίνην τής τελευταίας όμαδικής ψυχώσεως και έλαβε μέρος εις την στάσιν. Πράττουσα τουτο ή Κυβέρνησις δεν εννοεί να μη στηλίτευση δημοσία την αδικαιολόγητον αυτήν στάσιν. Επιθυμεί όμως να αποδείξει εις τούς στασιαστάς ότι, εκτιμώσα την ανάγκην της ταχείας είρηνεύσεως του τόπου, δεν μετέρχεται την εκ των κειμένων νόμων επιβεβλημένη αυστηρότητα».\nΈτσι άρχισε η διάσκεψη τη Βάρκιζας. Η «εκ των κειμένων νόμων επιβεβλημένη αυστηρότητα», είχε πάει περίπατο. Για την αμνηστία, ο His master Voice, Σοφιανόπουλος είπε.\n« Άλλ' εάν τόση επιείκεια επιδεικνύει η Κυβέρνησις έναντι των στασιαστών αυτών καθ έαυτώ , εννοεί να εξαντλήσει ακεραίαν την αυστηρότητα της εναντίον όλων εκείνων οί όποιοι διέπραξαν θηριώδη εγκλήματα κοινού δικαίου, και παρέβησαν τούς στοιχειώδεις Ανθρωπιστικούς κανόνας περί των όποιων προβλέπουν αι Διεθνείς Συμβάσεις διά την διεξαγωγή του πολέμου. Εγκλήματα διαπραχθέντα με ανήκουστον θηριωδία, ημπορεί ενδεχομένως ο ιστορικός ή ο φιλόσοφος του μέλλοντος να τα αποδώσει εις την ομαδική ψύχωσιν των επαναστάσεων, άλλα δεν είναι δυνατόν νά τά αφήσει ατιμώρητα ο δρών πολιτικός, ο όποιος είναι υποχρεωμένος καί τήν εννοιαν του Κράτους νά προστατεύσει είς τό άκέραιον και τό σκληρώς δοκιμασθέν δημόσιον αίσθημα νά ικανοποίησει. Νομίζομεν δέ ότι ουδείς θα ήδύνατο νά υποστηρίξει τήν άτιμωρησίαν τοιούτων άδικημάτων, τά όποια καταισχύνουν τήν έποχήν μας διότι, τοιουτοτρόπως, θά καθίστατο ήθικώς άλληλέγγυος».\nΟ Σιάντος απάντησε στις 3 Φεβρουαρίου και είπε:\nΌ κ. υπουργός τών Εξωτερικών μίλησε και για «θηριώδη έγκλήματα» πού έγιναν στη διάρκεια των γεγονότων του Δεκεμβρίου και που η Κυβέρνηση προτίθεται να τιμωρήσει αυστηρά. Η σχετική δήλωση δεν αποσαφηνίζει μέ ποιο τρόπο ή Κυβέρνηση σκέπτεται να απομονώσει αυτά τα εγκλήματα γιέ να τα τιμωρήσει. Κανένας φυσικά δεν μπορεί να επιδοκιμάσει τέτοιου είδους εγκλήματα αν, και όσα, έγιναν. Μά είμαστε υποχρεωμένοι να σημειώσουμε πώς ή απομόνωσή τους κατά τη γνώμη μας είναι αδύνατη και έτσι αν δεν γενικοποιηθεί ή κατάργηση των διώξεων κινδυνεύει νά δημιουργηθεί με τον τρόπο που εισηγείται η Κυβέρνηση και παρά τη θέλησή της, το μέσον για να διωχθεί ολόκληρη η πολιτική παράταξη. Μηνύσεις, συλλήψεις, προφυλακίσεις και ίσως άδικες καταδίκες για κοινά ποινικά αδικήματα θα αντικαταστήσουν τη δίωξη γιά «στάση». Με το πείσμα πού επικρατεί σήμερα και με την οξύτητα του διχασμού αυτή η αντικατάσταση όχι μόνο δεν είναι απίθανη, μα είναι πολύ εύκολη. "Έτσι ενώ ή Κυβέρνηση θέλει την πολιτική Ελευθερία, ή πολιτική ενέργεια ολοκλήρων κομμάτων και οργανώσεων θα παραλύσει, γιατί όλα τα στελέχη, τα μέλη και οι οπαδοί της θα κινδυνεύουν νά κλεισθούν στις φυλακές με μια πρόχειρη κατηγορία. Και τελικά όλες οί διακηρύξεις για τις λαϊκές ελευθερίες ουσιαστικά θα αποδειχθούν μάταιες. Έκτος απ’ αυτό δέν πρέπει νά λησμονεί ή Κυβέρνηση ότι ό τόσος θόρυβος πού σκόπιμα δημιουργήθηκε γύρω στά έγκλήματα πού αναφέρατε, δεν είναι ικανός νά καλύψει τα όσα, και είναι άπειρα, έγκλήματα και κακοποιήσεις και βασανιστήρια και παράνομες κατακρατήσεις και έξαφανίσεις σέ σημαντικό αριθμό, έχουν γίνει από την αντίθετη πλευρά και μάλιστα από τούς ίδιους ανθρώπους πού βασάνισαν και σκότωσαν έν ονόματι του Χίτλερ. "Ωστε και πρός εκείνη τήν κατεύθυνση θα γίνουν μηνύσεις και συλλήψεις και προφυλακίσεις. Έτσι, αν δεν τεθεί τέρμα στις διώξεις θα μπούμε σέ ενα κυκεώνα αλληλομηνύσεων πού θά συνταράξει τό Κράτος για πολύν καιρό και θά αυξήσει, αντί νά ελαττώσει τη σημερινή όξύτητα. Για αυτό εισηγούμαστε πρός τήν Κυβέρνηση τήν γενική κατάπαυση των διώξεων και ζητούμε ν' αντιμετωπισθεί με πολλή προσοχή και τόλμη αυτό τό ζήτημα πού κινδυνεύει νά γίνει τόσο επιζήμιο και από τήν άποψη τής πολιτικής ελευθερίας και άπό τήν άποψη της ειρήνευσης τής χώρας».\nΣτις 4 και 5 Φεβρουαρίου αντηλλάγησαν μεταξύ των δυο αντιπροσωπειών οι ακόλουθες επιστολές για το ζήτημα της αμνηστίας :\nα) Ή έπιστολή τής Κυβερνητικής Αντιπροσωπείας: Άρ. 1102/15 πρός τούς κ. κ. Γεώργιον Σιάντον, Δημήτριον Παρτσαλίδην καί Ήλ. Τσιριμώκον .\n«Κύριοι, Κατά τήν χθεσινήν συνεδρίασιν συζητουμένου του θέματος τής μή διώξεως των συμμετασχόντων εις τήν τελευταία στασιαστική έκδήλωση του Δεκεμβρίου παρελθόντος έτους διεπιστώθη πλήρης αντίθεσις άντιλήψεων μεταξύ των δύο άντιπροσωπειών. Η Κυβέρνησις ύπέβαλεν δι ήμών σχέδιον διά του οποίου παρείχετο άμνηστεία του πολιτικού αδικήματος καί διησψαλίζετο κατά τόν πλέον ικανοποιητικόν τρόπον η μη δίωξις οιουδήποτε διά μόνον το γεγονός της συμμετοχής του είς τήν στάσιν. Σύμφωνα άλλωστε καί πρός τάς κατ’ έπανάληψιν γενομένας δηλώσεις της, περιω-ρίζετο εις διώξεις μόνον είς τά άδικήματα Κοινού Ποινικού Δικαίου, ώς καί τάς παραβάσεις τών Διεθνών Κανόνων διεξαγωγής του πολέμου. Αντιθέτως παρ’ ύμών προεβλήθη ρητή καί απερίφραστος ή άξίωσις αναπτυχθείσα διά μακρών περί παροχής γενικής αμνηστίας εις τούς συμμετασχόντας είς τήν στάσιν, άνευ ουδεμιάς διακρίσεως πολιτικού ή κοινού εγκλήματος, τουθ' όπερ θα είχε ώς αποτέλεσμα τήν ατιμωρησία πρωτοφανών αγρίων έγκλημάτων. Πέραν δέ τούτου, έθεωρήθη ύφ' υμών ή αποδοχή τής άξιώσεώς σας, ώς προϋπόθεση της συζητήσεως και λύσεως του ζητήματος του αφοπλισμού καί των λοιπών ζητημάτων. Σας εδηλώσαμεν και χθες, δηλώνομε δέ και σήμερον κατόπιν συμφώνου γνώμης τής Κυβερνήσεως ότι ή τοιαύτη άξίωσις ύμών είναι άπολύτως άπαράδεκτος. Μετά τιμής I. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ I. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ\nβ) Άπάντησις τής Αντιπροσωπείας του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ:\nΚύριοι Υπουργοί, Απαντούμε στό χθεσινό έγγραφό σας, ύπ' άριθ. 1102/15. Αναπτύξαμε προφορικά στή σχετική συνεδρίασή μας τούς λόγους διά τούς όποιους πιστεύομεν πώς τό μέτρο πού εισηγήθηκε ή Κυβερνητική Αντιπροσωπεία στο ζήτημα τών διώξεων περικλείει Αναπόφευκτους κινδύνους διά τήν πολιτική Ελευθερία και για τήν ειρήνευση της Χώρας. Έφ’ όσον όμως ή Κυβέρνησις εμμένει είς τήν άποψίν της, ή αντίστροφη επιμονή στην ορθή γνώμη μας θά οδηγήσει σέ ρήξη πού, ανεξάρτητα από τήν ευθύνη, θά όδηγήση τόν τόπο σέ συμφορά. Γιά τόν λόγον αυτό δεχόμαστε νά λυθεί τό ζήτημα των διώξεων μέ βάση τήν αρχή πού έθεσεν ή Κυβερνητική Αντιπροσωπεία καί μέ τή θέσπιση εγγυήσεων ικανών νά περιορίσουν τούς κινδύνους πού σας έχομεν έκθέσει. Με τιμη ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΙΑΝΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΡΤΣΑΛΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ\nΤελικά το άρθρο 3 της Βάρκιζας ανέφερε:\n«Αρθρον 3. Άμνηστεύονται τά πολιτικά άδικήματα τά τελεσθέντα άπό της 3 Δεκεμβρίου 1944 μέχρι της ύπογραφής του παρόντος. Εξαιρούνται της αμνηστίας τά συναφή κοινά άδικήματα κατά της ζωής καί της περιουσίας, τά όποια δεν ήσαν άπαραιτήτως αναγκαία διά τήν έπιτυχίαν του πολιτικού αδικήματος. Ό σχετικός Νόμος θά δημοσιευτεί άμα τή ύπογραφή της παρούσης συμφωνίας. Εξαιρούνται της άμνηστείας ‘οσοι υπόχρεοι εις παράδοσιν τών όπλων, είτε ανήκοντες εις τάς Οργανώσεις του ΕΛΑΣ, της Εθνικής Πολιτοφυλακής καί του ΕΛΑΝ, δέν παραδώσουν ταύτα μέχρι της 15 Μαρτίου 1945. Ή τελευταία αυτή διάταξις περί έξαιρέσεως έκ της άμνηστείας μετά τήν διαπίστωσιν ότι ό άφοπλισμός του ΕΛΑΣ έπραγματοποιήθη, μή έχουσα πλέον δικαιολογητικόν λόγον, θά καταργηθεί. Εγγυήσεις καί λεπτομέρειαι της παρεχομένης άμνηστείας άναγράφονται εις τό προσηρτημένον τω παρόντι σχέδιον νόμου».\nΗ φράση «τα άδικήματα κατά της ζωής καί της περιουσίας, τά όποια δεν ήσαν άπαραιτήτως αναγκαία διά τήν έπιτυχίαν του πολιτικού αδικήματος», ηταν η βάση της υπεράσπισης το ΚΚΕ στη δίκη για το άσυλο της Κοκκινιάς, (που καταδικάστηκε και ο αιματοβαμμένος ποδοσφαιριστής, όπου υποστήριξαν ότι οι εκτελέσεις εκεί ησαν απολύτως απαραίτητες για τον «σκοπό».\nΣτις 12 Φεβρουαρίου 1945, είς τάς 4.30' π.μ. αί δύο Άντιπροσωπείες κατέληξαν σε όριστική συμψωνία και ύπέγραψαν τό πρωτόκολλον: Επί τη ύπογραφή του πρωτοκόλλου ο πρόεδρος της Διασκέψεως καί υπουργός τών Εξωτερικών κ. I. Σοφιανόπουλος είπε :\nΖήτω ή Μεγάλη Βρεττανία !Ζήτω οί Σύμμαχοι !\nΑκολούθως έλαβε τόν λόγον ό άρχηγός τής Αντιπροσωπείας του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ κ. Γ. Σιάντος, ειπών :\nΖήτω ή Ελλάς ! Ζήτω οί Σύμμαχοι !\nΈν τέλει ό Βρεττανός Υπουργός επί των Μεσογειακών Υποθέσεων κ. Χάρολντ Μάκμίλλαν, όστις μετά του Πρεσβευτού της Μεγάλης Βρεττανίας κ. Λήπερ είχε παραστεί είς τήν τελευταίαν σύσκεψιν τών Αντιπροσωπειών, είπε τά έξής: «Είναι μεγάλη τιμή γιά τόν κ. Πρέσβυν και έμέ νά παριστάμεθα είς τό τέλος των έργασιών σας και νά διαπιστώσωμεν ότι αύται στέφονται ύπό έπιτυχίας. Είλικρινώς έλπίζουν όλοι οί συμπατριώται μας ότι τούτο θά είναι ή άπαρχή μιας νέας μεγάλης περιόδου είς τήν ενδόξο ίστορίαν τής Ελλάδος. Έπί μακράν σειράν έτών φίλοι και σύμμαχοι ή Ελλάς και ή Μεγάλη Βρεττανία έχομεν συμμερισθεί είς τό παρελθόν πολλάς δυσκολίας, πολλάς λύπας, πολλάς ήττας. Συμμεριζόμεθα τώρα τό ευτυχές μέλλον, τό όποιον ώς έλπίζομεν άνοίγεται ένώπιον των δύο χωρών.Θά ένθυμούμεθα έπί μακρόν τήν ίστορικήν αύτήν στιγμήν και δύνασθε νά είσθε βέβαιοι ότι ή Κυβέρνησίς μας και ό λαός μας θά βοηθήσουν μέ κάθε δυνατόν τρόπον τήν άναγέννησιν του Ελληνικού λαού. Ζήτω ή Ελλάς\n- Φεβρουαρίου 24, 2019 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ Εταιρεία των Φιλικών και η Ανύπαρκτη «Φιλική» που έχει και Πλατεία\nΗ προκήρυξη του Υψηλάντη «προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών» αποτελεί την καλυτέρα γραπτή απόδειξη για στην ανυπαρξία της «Φιλικής Εταιρείας» που εφηύρε ο Μινχάουζεν-Φιλήμων και υιοθέτησε η Στοά.\n«Προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών», μίλησε ο Γενικός Επίτροπος της Εταιρείας.\n- Φεβρουαρίου 24, 2019 1 σχόλιο:\nΣαν σήμερα , στις 24 Φεβρουαρίου 1821 , (με το Ιουλιανό), 5 Μαρτίου (με το νέο) , ήταν Δευτέρα, και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφόρησε από το Ιάσιο την επαναστατική του προκήρυξη, προς το «Πανελλήνιο», με τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», με την οποία καλούσε τους φίλους της Πατρίδος στα Όπλα. «Εις τα όπλα λοιπόν φίλοι η Πατρίς Μάς Προσκαλεί!», και την οποία κοινοποίησε στις ευρωπαϊκές Αυλές, υποσχόμενος «Σύνταγμα» και «Εκλογές».\nΜετά την πρώτη προς το «Πανελλήνιον» προκήρυξη, ο Υψηλάντης εξέδωσε αυθημερόν και δευτέρα «προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών» , και επομένη 25 Φεβρουαρίου, την τρίτη Προκήρυξη προς τους «εν Βλαχία και Μολδαυΐα Ελληνας».\nΗ Επανάσταση στη Μολδοβλαχία, κηρύχτηκε στις 23 Φεβρουαριου/4 Μαρτίου, κατά την Κυριακάτικη Λειτουργία στο Ιάσιο.\n-Ο σεισμός των Αλκυονίδων,(1981), συγκλόνισε την Αθήνα (και την ελληνική οικονομία).\n-Ο κόσμος απέκτησε το νέο (παπικό) ημερολόγιο (1582).\n-Σε μια μπυραρία του Μονάχου, ο Χίτλερ ξεκίνησε τον «αγώνα» του (1920), και στην Ταγκανίκα , ο Λικέι έφερε στο φως τον σκελετό , του Αυστραλοπιθήκου, (1961).\n-Το 1964, οι Έλληνες έμαθαν 10 χρόνια πριν το πλάνο του Αττίλα 3. Δημοσιεύματα του ελληνοκυπριακού Τύπου αποκάλυψαν «μυστικό σχέδιο των Τούρκων», σύμφωνα με το οποίο στον μελλοντικό τουρκοκυπριακό τομέα θα εντασσόταν η Αμμόχωστος, η Κυρήνεια και η μισή Λευκωσία. Δηλαδή ο Αττίλας 3.\n-Ο πρώτος Αραβοιρσαηλινός πόλεμος εληξε το 1949 με την υπογραφή της εκεχειρίας στη Ρόδο. Στο Βιετνάμ, (1968) έληξε η επίθεση του Τέτ, με την πτώση της Χουέ, και η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε , μετά από 70 χρόνια, την Γενοκτονία των Ποντίων, ορίζοντας την 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο», (1994).\nΤο μακρύ κατάλογο των γεγονότων της 24ης Φεβρουαρίου που περιλαμβάνει και τις μάχες με τους Κ/Σ το 1947, 48 και 49 θα το διαβάσετε εδώ.\nΗ πατσαβούρα με Αλαφουζόλ:«Ουδέν κρυπτόν από την εφορία»\nΗ πατσαβούρα του Θρήνου: «Νέος γύρος αναδρομικών»\nΗ εφημερίδα των Αριστερών συντακτών: «Ηλεκτρονικό φρένο στη φοροδιαφυγή»\nΟ Ελεύθερος Κτύπος: Τα κριτήρια για επιδόματα.\n- Φεβρουαρίου 23, 2019 3 σχόλια:\nH νίκη στο Βατερλό του Ουέλλιγκτον έφερε φτώχια και δυστυχία στην Αγγλία. Χιλιάδες πεινασμένοι απόστρατοι ενώθηκαν με τους πεινασμένους των πόλεων. Ήταν μια εποχή «Αναταραχής» και πολιτικής κρίσης. Οικονομική ύφεση μαζί με πολιτική καταπίεση και νόμους προληπτικών διώξεων.\nΤο Δεκέμβριο του 1816 στο Ίσλινγκτον του Λονδίνου η αστυνομία χτύπησε στο ψαχνό τους απεργούς. Το καθεστώς των Τραπεζιτών αισθανόταν το Καζάνι που έβραζε. Ο θάνατος του βασιλιά Γεωργίου Γ, στις 29 Ιανουαρίου του 1820, δημιούργησε μια νέα κυβερνητική κρίση, από την οποία βγήκε νικητής ο λόρδος Λίβερπούλ με την αστυνομία.\nΟι χαφιέδες ανέφεραν ότι οι Ιρλανδικική κοινότητα στο Λονδίνο, και μια σειρά από συντεχνίες με πρώτους τους τσαγκάρηδες ετοιμαζόντουσαν να ξεσηκωθούν. Το ίδιο και τα εργοστάσια στον Βορρά.\nΤότε, η αστυνομία που παρακολουθούσε μια ομάδα ολιγομελή ομάδα Ριζοσπαστών σοσιαλιστών και Ρεπουμπλικανών που ονομαζόντουσαν «Σπενσεριστές», εβαλε έναν δικό της να τους προτείνει να επιτεθούν στο σπίτι του λόρδου Χάροουμπι, όπου θα πήγαινα για δείπνο ο Λίβερπουλ και οι Υπουργοί για αν τους σκοτώσουν. Το κλειδί στην ιστορία ήταν ότι ένας μιγάδας μπάσταρδος από τη Τζαμάικα, που ήταν μέλος του γκρουπ, είχε δουλέψει υπηρέτης στου Λόρδου.\nΤέλος πάντων στις 23 Φεβρουαρίου, η αστυνομία εισέβαλε στην Γιάφκα στης οδού Κάτωνος και συνέλαβε 13.\nΑπό εκεί και μετά ανέλαβε ο ανεξάρτητος Τύπος. Στο τέλος την πρωτομαγιά κρέμασαν γα παραδειγματισμό 5. Επεισόδια και διαδηλώσεις τέλος.\nΗ συνομωσία της Οδου Κάτωνος ήταν μια υπέροχη καθεστωτική χορογραφία.\nΌλα τα γεγονότα της 23ης Φεβρουαρίου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/02/23.html\n- Φεβρουαρίου 23, 2019 1 σχόλιο:\nΚαι η κόρη της «Λα Βουαζέν», ανέφερε το όνομα πό της ερωμένης του Λουδοβίκου, Φραγκίσκης-Αθηναΐδας, μαρκησίας του Μοντεσπάν. Η κόρη κατέθεσε: «Σε μια από της «τελετές» της Μαντάμ Ντε Μοντεσπάν, είδα την μητέρα μου να φέρνει ένα βρέφος, και να το τοποθετεί πάνω από μια λεκάνη, επάνω στην οποία κόπηκε το λαρύγγι του, και το αίμα του να στραγγίζεται μέσα στο δισκοπότηρο…»\n- Φεβρουαρίου 22, 2019 5 σχόλια:\nΒούλγαροι και Σέβερνοι του ΑΣΝΟΜ εχουν και κοινη μεσαιωνικη Ιστορία\nΗ Μικτή Επιτροπή Βουλγαρίας και Δημοκρατίας Βόρεια της Μακεδονίας πρότεινε στη Σόφια και τα Σκόπια ότι εκτός από το Ίλιντεν μοιράζονται τον Τσάρο Σαμουήλ, τον Αγίο Κλήμη της Αχρίδας και τον Άγιο Ναούμ της Πρέσλαβα.\nΗ συζήτηση για τα σχολικά εγχειρίδια της ιστορίας αναβλήθηκε .\nΤο συντονιστικό Κέντρο πουλάει σήμερα τρομοκρατία του καταναλωτή\nΤα Νέα: 15 SOS για τα ακίνητα, Η εφορία ανοίγει και τις θυρίδες. Έθνος: Έφοδος σε δάνεια και θυρίδες\nΕλεύθερος Τύπος: Στο στόχαστρο της εφορίας κάρτες, δάνεια, θυρίδες\nΔημοκρατία: Βάζουν "χέρι" στις θυρίδες\n- Φεβρουαρίου 22, 2019 1 σχόλιο:\nΟι τενεκέδες «ιστοριοφίδες» της Βικιπέντιας και του διαδικτύου και η πραγματική Ιστορία\nΌποιο σάιτ και να ανοίξετε σήμερα, θα μάθετε ότι στις 22 Φεβρουαρίου 1822 επαναστάτησε η Νάουσα.\nΣύμφωνα με την προφορική παράδοση, η κήρυξη της επανάστασης στην Νάουσα έγινε την Κυριακή της Ορθοδοξίας, στον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου με πανηγυρική δοξολογία.\nΌλοι , αβασάνιστα , υιοθετούν την ημερομηνία που πρότεινε ο βουλευτής του λαϊκού Κόμματος Γεώργιος Φιλιππίδης, δηλαδή τις 22 Φεβρουαρίου .\nΗ 22α Φεβρουαρίου 1822 όμως, δεν ήταν Κυριακή. Κυριακή, και μάλιστα της Ορθοδοξίας ήταν η 26η Φεβρουαρίου, που ήταν η πρώτη Κυριακή των νηστειών, αφού το Πάσχα του 1822, έπεφτε στις 2 Απριλίου.\nΣτις 22 Φεβρουαρίου/3 Μαρτίου 1821 ,ο Μονόχειρ, υπό την επιρροή της «αυλής» του Κισινιέφ και των φίλων του Ρώσων «Δεκεμβριστών», απέρριψε το διάβημα του «Κέντρου τη Πίζας» για αναβολής της κίνησης των όπλων και εσπευσμένα διέβη τον Ρουβίκωνα, ( τον Προύθο), και την επομένη 23 Φεβρουαρίου που ήταν Κυριακή ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στο Ιάσιο της Μολδαβίας. Τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου εξέδωσε και την επαναστατική του προκήρυξη με τίτλο, «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», που ηταν το σύνθημα των Φιλογενών.\nΤέλος πάντων, στις 22 Φεβρουαρίου 1973 έκλεισε για πάντα τα μάτια της η Κατίνα Παξινού .\nΣτις 10/22 Φεβρουαρίου 1828, υπογράφηκε η συνθήκη του Τουρκμεντσάι μεταξύ της Περσίας και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, με την οποία έληξε ο Ρωσοπερσικός πόλεμος του 1826-1828. Στις 22 Φεβρουαρίου 1848 το διεθνές επαναστατικό και τραπεζικό κέντρο ξεκίνησε από το Παρίσι με τη λεγόμενη «Φεβρουαριανή Επανάσταση» τη σειρά τωνεξεγέρσεων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο πλην της Αλβιώνος. Το 1882 , ο Μίλαν Ομπρένοβιτς ανακήρυξε τη Σερβία σε βασίλειο και ο ίδιος έγινε βασιλιάς ως Μίλαν Γ, και το 1948. ξεκίνησε το κομμουνιστικό πραξικόπημα στην Τσεχοσλοβακία.\nΤα σημαντικότερα γεγονότα της σήμερον, όμως είναι η αποστολή στις 22 φεβρουαρίου 1946 του τηλεγραφήματος του πρέσβη των ΗΠΑ στη Μόσχα, Τζώρτζ Κέναν, προς τα Κεντρικά που ςισηγούνταν στην αμερικανική κυβέρνηση την πολιτική «περιορισμού» της ΕΣΣΔ, και ανάσχεσης του Κομμουνιστικού Κινδύνου και η δημόσια εκτέλεση στο Παρίσι, το 1680, της «Λα Βουαζέν», της Καλής γειτόνισσας.\nΤο τηλεγράφημα Κέναν, συνδέεται με την αμερικανική βοήθεια, το δόγμα Τρούμαν, το Βίστι και τον Γράμμο και η «Λα Βουαζέν», με την Χίλαρι, και τους προστάτες των «προσφυγόπουλων» και των παιδιών της Αιτής.\nΌλα τα γεγονότα της 22ας Φεβρουαρίου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ\nΣτις 9/21 Φεβρουαρίου 1858 καταστράφηκε από ισχυρό σεισμό. η πόλη της Κορίνθου. Η «αρχαία» που λέμε σήμερα. Τότε αποφασίστηκε η κατασκευή της Νέας.\nΤο 1919 στο Μόναχο ο Άντον, κόμης φον Άρκο-Βάλεϋ, πυροβόλησε και σκότωσε τον Εβραίο πρωθυπουργό της Βαυαρίας Κουρτ Άισνερ.\nΟ αριστερός Αίσνερ ήταν γιός του Εβραίου βιομηχάνου Εμάνουελ Άισνερ.\nΌλα τα γεγονότα της 21ης Φεβρουαρίου θα τα διαβάσετε εδώ\n- Φεβρουαρίου 21, 2019 1 σχόλιο:\nΚύριε Τζιτζικώστα Βάλτε παντού πινακίδες που να γράφουν :προς Ρεπούμπλικα Βόρεια της Μακεδνίας\nΤΟ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ του Ζάεφ το λέμε: «ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑ ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»\n- Φεβρουαρίου 21, 2019 2 σχόλια:\nΠερί γλωσσολογίας το Ερχόμενον.\nΕις τόν πολιτικόν αιθέρα της Ευρώπης αιωρείται το φάντασμα της Βλακείας. Το Μανιφέστον της Ηλιθιότητος θέλει διά της βίας νά αποδεχθούμε την ύπαρξιν «Δεξιάς» και «Αριστεράς». Και ως εκ τούτου τά παράγωγα Κέντρον, Κεντροαριστερά, ακροαριστερά είτε ακροδεξιά…\nΕννοώ ότι η αγραμματοσύνη και το «Σύνδρομον Ερμογένους» κυριαρχεί εις τό πολιτικόν γίγνεσθαι. Ποίος όμως εκ των περισσοτέρων πολιτικών γνωρίζει ή έχει διδαχθεί τά του Κρατύλου; Εν τω μεταξύ η Αριστερά μου (χείρα) κοιτάζει την Δεξιάν μου και «ψοφάνε στα γέλια»!\nΣυμπεραίνομεν ότι: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ «ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» ,\n«Είναι τυχαίον προϊόν και όχι απόρροια αιτιακής ή τεολογικής εξελίξεως» συμφώνως με τον εκφραστήν της «μοδέρνας γλωσσολογίας» καθηγητήν Γεώργιον Μπαμπινιώτην.\nΟύτως το «όποιον όνομα δώσεις σε κάποιο πρόσωπο, πράγμα ή χώρα, αυτό καί το ορθόν»! ή «τά ονόματα γενικώς καθορίζονται από κοινή συμφωνία και συνήθεια εκείνων οι οποίοι τά συνήθισαν και οι οποίοι τά καθορίζουν» του Ερμογένους, αδαούς μαθητού του Σωκράτους, υπήρξαν αι βασικαί αρχαί του αντιγραφέως πατρός της «μοδέρνας γλωσσολογίας», Ελβετού Ferdinand de Sausssure, κατά τον οποίον «το γλωσσικόν σημείον είναι ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΝ» (1916). Ως εκ τούτου, αυθαιρέτως ωνομάσθη ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ «ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» Και νομίμως πρόκειται να διαλυθή δύο έτη μετά την ένταξίν του εις το ΝΑΤΟ. Το ενέταξαν δηλαδή εις το ΝΑΤΟ διά να το διαλὐσουν!\nΗ Ελλάς αδυνατεί να το προτείνει διότι αλλοιώνεται το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος όπου το 63% ετάχθη εναντίον.\nΟ ΟΗΕ δικαίως ΘΑ ΤΟ ΑΠΟΡΡΙΨΗ. Αλλά και διότι, συμφώνως με τον στρατηγόν Γ. Αϋφαντή, συνελήφθη ο προστάτης του αυτού κρατιδίου, Γκεόργκι Σόρος.\nΗ άνω ορθή ονομασία του κρατιδίου ως «ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ», ανήκει εις τον Ιωάννη Κανελλόπουλον.\nΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΙΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΥΛΟΝ.\nΟι μεταγραφές του Κούλις στο ευρωψηφοδέλτιο, πέρασαν στα «ψιλά».Ριζοσπάστης. «Απόδειξη του αντιλαϊκού κατήφορου οι «μεταγραφές» στελεχών ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Το Ποντίκι: «Μονομαχία στον πράσινο βάλτο».\nΗ κύρια γραμμή των «αφεντικών» είναι τα λαϊκά επιδόματα και ο «γίγαντας» Πολάκης, που εκφράζει το «λαϊκό αίσθημα».\nΠρος επίδοξους επιδοματούχους αναφέρονται οι τίτλοι, της Πατσαβούρας του Ιβάν «Στεγαστικό επίδομα 2019: Τα κριτήρια, τα ποσά και οι ημερομηνίες πληρωμής», η Αυγούλα, «Προστασία της κατοικίας», η εφημερίδα των Αριστερών συντακτών, «ποιοι ευνοούνται από τα μέτρα για τη στέγη», και η Δημοκρατία. «Αυτοί θα πάρουν επίδομα ενοικίου».\nΤον Πολάκη προβάλουν η πατσαβούρα του Μαρινάκη, «ο Τσίπρας σε γραμμή Πολάκη» και η Kontra News: «Επίθεση από τον Αλέξη σε διαπλοκή και Στουρνάρα».\nΟ Ελεύθερος Τύπος, «Οι πίνακες με τις νέες εισφορές» και η Ναυτεμπορική,\n«Ο νέος χάρτης των εισφορών» ενημερώνουν τους φορολογουμενους.\nΟ Φιλελεύθερος, κανει προεκλογικές μειώσεις φόρων από τον πρώτο μήνα, και η Καθημερινή με τίτλο «Ρουτίνα τα κρούσματα βίας», προσπαθεί σήμερα ,\nνα ξεφύγει από την ατζέντα του Μαξίμου.\nΟ πρέσβης των ΗΠΑ στη Σερβία, Κάιλ Σκότ σχολιάζοντας την θέση του Βελιγραδίου σχετικά με την τρέχουσα πολιτική κρίση στη Βενεζουέλα, δήλωσε ότι «η Σερβία βρίσκεται στη λάθος πλευρά της ιστορίας.»\nΓια θυμηθείτε , τι είπε ο Αλιέκσι στο Μόναχο. «Είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας».\n«His master Voice», ο Αλιέκσι. Τοις Κείνων ρήμασι πειθόμενος. Όπως του το έδωσαν γραμμένο το διάβασε και τον ξεφτίλισε\nο Ανθύπατος στο Βελιγράδι που χρησιμοποίησε τα ιδία σημεία ομιλίας. (Talking points).\nΝεο Παλαικό Συλλαλητηριο στα Τίρανα σήμερα για να πε΄σει ο χαισέμπορος\nH «Αλήθεια» νίκησε την εποχιακή γρίπη και έβλε μπρος για την γρίπη Αλιέκσις. Ο Σπύρος Χατζάρας επιστέφει στη συχνότητα το Ελεύθερου Κόσμου με μία ακόμη εκπομπή ελεύθερης ενημέρωσης με ειδήσεις και αποκαλύψεις και σχόλια για όσους φαίνεται ότι κυβερνούν αλλά και κυρίως για όσους δεν φαίνονται.\nΜία εκπομπή που λέει όλα εκείνα τα οποία κάποιοι θέλουν να σας αποκρύψουν.\n« Η Αλήθεια δεν έχει χορηγό». Κάθε Πέμπτη στις 12:00 (και σε επανάληψη στις 21:00) μαζί σας η εκπομπή\n- Φεβρουαρίου 21, 2019 4 σχόλια:\nΗ Αριστερή κυβέρνηση του Αλιέκσι Οβριόπουλου δήλωσε : «Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδείξει εδώ και 4 ολόκληρα χρόνια ότι σέβεται απολύτως την κείμενη νομοθεσία που προβλέπει την ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος».\nΟ Γιός του ΕΑΜίτη Στουρνάρα μίλησε για «την ανάγκη να διαφυλαχθεί η ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά», και το Τέταρτο Ράιχ εκ των βρυξελλών δήλωσε: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει την εκ της Συνθήκης υποχρέωση όλων για σεβασμό της ανεξαρτησίας των κεντρικών τραπεζών και των κεντρικών τραπεζιτών να κάνουν τη δουλειά τους».\nΔεν θα ασχοληθώ περισσότερο με το ποιός είπε τι. Θυμίζω μόνο τον Σαλβίνι που δήλωσε ότι η Κεντρική Τράπεζα ανήκει στον λαό.\nΨάξτε να βρείτε ποιο Κόμμα και ποιος πολιτικός δήλωσε ότι δεν υπάρχουν ανεξάρτητοι Τραπεζίτες, αλλά ανεξάρτητοι λαοί και ότι κανείς τραπεζίτης δεν είναι πάνω από το λαό.\n- Φεβρουαρίου 20, 2019 5 σχόλια:\nΌταν λέμε ΤΚ9 είναι ΤΚ9. Πιο ΤΚ9 , δεν γίνεται Όταν πήγα στην Πρώτη Δημοτικού, το 1961, η δασκάλα με έμαθε ότι ένα πορτοκάλι και μια πατάτα είναι δυο διαφορετικά πράγματα που δεν αθροίζονται. 58 χρόνια μετά, πληροφορούμαι ότι το Ευρωπαϊκό Κιναιδοβουλιο πληρώνει μυαλοπώληδες για να αθροίζουν δημοκοπικές πατάτες, κολοκυθάκια, και αγγουράκια και να βγάζουν πολιτικά συμπεράσματα.\nΣτον κόσμο των ηλιθίων όλα επιτρέπονται.\nΗ «έρευνα» των απατεώνων μυαλοπώληδων του Ευρω-Κιναιδοβούλιου , έγινε με την «αξιοποίηση» των «ευρημάτων» από εθνικές δημοσκοπήσεις και είναι εκτίμηση αποτελέσματος.\nΗ ΤΚ9 εκτίμηση των λωποδυτών που άθροισαν πατάτες κρεμμύδια και πορτοκάλια, έλεγε: Νέα Δημοκρατία 36%, ΣΥΡΙΖΑ 24,7%, Χρυσή Αυγή 8,6%, Κίνημα Αλλαγής 7,9% , ΚΚΕ 6,7%, Ένωση Κεντρώων με 2,6%, ΑΝΕΛ 1,4% Ποτάμι με 1,5%, 2,2% Ελληνική Λύση, 1,3% Λαϊκή Ενότητα και 1,2% Πλεύση Ελευθερίας.\nΣτην ίδια κατεύθυνση και η «εκτίμηση» της Public Issue. ΝΔ 39%, ΣΥΡΙΖΑ. 24,5% , Κίνημα Αλλαγής 8,5% , Χρυσή Αυγή με 7,5%, ΚΚΕ 6,5%, Ελληνική Λύση 3%, Ένωση Κεντρώων 1,5%, Ποτάμι και ΑΝΕΛ με 1%.\nΗ ουσία είναι στο ΣΥΡΙΖΑ 24,7%- 24,5% .\nΣπρώχνουν τον τηλεθεατή- καταναλωτή να αγοράσει τη δεύτερη καλύτερη σερβιέτα.\nΗ Κοινή Γνώμη, διαμορφώνεται. Χτίζεται.\nΚαι τώρα ρίχνουν σωσίβια στη θάλασσα για να σωθούν οι ναυαγοί του ΣΥΡΙΖΟΤΙΤΑΝΙΚΟΥ.\nΓια να καταλάβετε τι «απατεώνες» είναι οι «εμπειρογνώμονες», θυμηθείτε ότι τον Ιούνιο του 2012, όταν ο Αλιέκσι υποσχόταν Ελπίδα και να καταργήσει τα μνημόνια , ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει 26,89%. Και τώρα του δίνουν 24,7%- 24,5% . Τέτοιοι λωποδύτες.\n- Φεβρουαρίου 20, 2019 2 σχόλια:\nΣαν σήμερα το 1819 «έφυγε» ο Φιραρής , πριν δει την Ελλάδα Ελεύθερη\n1819. Στις 8 /20 Φεβρουαρίου πέθανε στη Μόσχα , σε ηλικία 65 ετών,\nο Αλέξανδρος Ιωάννη Μαυροκορδάτος, ο Φιραρής, ο ιδρυτής της «Εταιρείας του Φοίνικα» ,και «πνευματικός» του Ρήγα.\nΟ Αλέξανδρος Ιωάννη Μαυροκορδάτος ήταν μέλος της «Αγίας Τριάδας», που ανέλαβε την απελευθέρωση του έθνους μαζί με τον Κωνσταντίνο Υψηλάντη, και τον Ιωάννης Καποδίστριας. Από τους τρεις έφερε εις πέρας την Παλιγγενεσία. την αναγέννηση του ελληνικού Έθνους, ο «Μαρμπαγιάννης». Ο Άγιος και μεγαλομάρτυρας Ιωάννης Καποδίστριας.\nΟ συλληφθείς το 1833 μαζί με τον Κολοκοτρώνη και τον Ιωάννη Φιλήμονα Αμβρόσιος Φραντζής, πρωτοσύγκελος της επισκοπής Χριστιανοπόλεως, εξέδοσε το 1839 την ιστορία του για την Επανάσταση , με τίτλο «Επιτομή της Ιστορίας της Αναγεννηθείσης Ελλάδος».\nΕίχε προηγηθεί το μυθιστόρημα του Ιωάννη Μινχάουζεν, (Φιλήμονα) , με τίτλο, «Δοκίμιον ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρίας» το 1834.\nΟ Αμβρόσιος Φραντζής , ακολούθησε τον απατεώνα Φιλήμονα, και ονόμασε και αυτός την Ελληνική «Εταιρία», «Φιλική», αλλά ανέφερε την πραγματική Αγία Τριάδα τους Μαυροκορδάτο, Υψηλάντη, Καποδίστρια, και ως τόπο και χρόνο ίδρυσης ανέφερε τη Βιέννη το 1814.\nΕιδικότερα ο Φραντζής ανέφερε:\n«Της εν έργω αποπερατωθείσης Φιλικής Εταιρίας ο σχεδιαστής εστάθη ο ηγεμών της Βλαχίας Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (ο και φιραρής, δραπέτης) επωνομασθείς, όστις εγκαταλιπών τον θρόνον της ηγεμονίας του κατέφυγεν εις το Ρωσσικόν Κράτος (το 1787) διατελέσας ζων υπέργηρως μέχρι του 1819, ότε και ετελεύτησεν. Ο περί ου ο λόγος Αλ. Μαυροκορδάτος Φιραρής ανήρ ων πολυμαθής, έτι δε και εστολισμένος με ηθικάς αρετάς, αληθής φίλος του Έθνους του, ευσεβής περί τα Ανατολικά ορθόδοξα δόγματα, σεβόμενος παρά πάντων δι’ όλα αυτά, απεστρέφετο με άσπονδον μίσος εσωτερικώς την Οθωμανικής καταδυναστείαν· έχων δε πολυπειρίαν και γνώσεις πολλάς του κόσμου, ως εκ της πολυμαθείας και της φυσικής του αγχινοίας, λαβών δε και πολλάς μυήσεις διαφόρων Εταιριών, συνέταξεν οργανισμόν της Ελληνικής Εταιρίας». (Σημείωση Χατζάρα.\nΟ Μαυροκορδάτος ήταν ο ιδρυτής του Φοίνικα).\n«Ότε δε ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης , (Σημείωση Χατζάρα: ο Ιδρυτής της Εταιρείας των Φίλων),(πατήρ του Αλ. Υψηλάντου Ηγεμών ων της Βλαχίας) εδραπέτευσε πανοικί το 1806 και προσέφυγεν εις το Ρωσσικόν Κράτος, τότε και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Φιραρής λαβών έντευξιν μετ’ αυτού, και επιτυχών ομόφρονά του τον Κωνσταντίνον Υψηλάντην, ορκίσας αυτόν προηγουμένως τω ενεπιστεύθη, και τω διεκοίνωσε τον σχεδιασθέντα παρ’ αυτού οργανισμόν της Φιλικής Εταιρίας. Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης αναγνούς τον οργανισμόν, εγνωμοδότησεν ευθύς, ότι να μείνη εις μεγίστην εχεμύθειαν, ως έργον υψηλόν και χρήζον πολλών γνώσεων και βοηθειών, και τότε μεν έμεινε το έργον εις σιωπήν. Αλλ’ ότε ο Ιωάννης Α. Καποδίστριας, (Σημείωση Χατζάρα: ο ιδρυτής των Φίλων του Γένους), απελθών , (το 1812) εις την Ρωσσίαν, απέκτησε, δια τας υψηλάς γνώσεις και την απέραντον πολιτικήν του, την παρά του Αυτοκράτορος Αλεξάνδρου εγνωσμένην προς το υποκειμενόν του υπόληψιν, τότε και ο Αλ. Φιραρής εκοίνωσε τον οργανισμόν της Φιλικής Εταιρίας εις τον Καποδίστριαν, εξαιτήσας την περί τούτου γνωμοδότησίν του. Ο δε Ι. Καποδίστριας με πολλάς και διαφόρους προσθαφαιρέσεις υπεστήριξε μεν ως βάσιν τον, περί ου ο λόγος οργανισμόν, τρέφων εν εαυτώ και ούτος την περί τούτου υπεράσπισιν και την πραγματικήν ενέργειαν, αλλ’ εζήτει αρμοδίαν ευκαιρίαν και περίστασιν (έχων προηγουμένως ως βάσιν την εις το Ελληνικόν ομογενές έθνος του διάδοσιν των εκ της παιδείας φώτων), δια να επιτύχη του σκοπού, και δια τινός άλλης βοηθητικής δυνάμεως ή μέσου να θέση εις την απαιτουμένην ενέργειαν το σπουδαίον αυτό πράγμα».\nΌλα τα γεγονότα της 20ης Φεβρουαρίου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ,\nκαι πουθενά αλλού.....\n- Φεβρουαρίου 20, 2019 1 σχόλιο:


Το συγκεκριμένο πρόγραμμα προτείνει δύο εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από ένα αρκετά ευρύ κοινό-στόχο και ιδιαίτερα από άτομα με προβλήματα αλφαβητισμού. Το «Zoom2Choose» βασίζεται αποκλειστικά στην ταξινόμηση φωτογραφιών και παρέχει στους συμβούλους επαγγελματικού προσανατολισμού αποτελέσματα που θα τους διευκολύνουν να βοηθήσουν τους νέους στην επιλογή της σταδιοδρομίας τους. Στο εργαλείο «100 jobs» (100 θέσεις εργασίας), υπάρχει δυνατότητα ανάγνωσης αλλά και προφορικής εκφώνησης όλων των κειμένων, γεγονός που το καθιστά προσιτό σε ένα ευρύτερο κοινό.\nΗ πλέον καινοτόμος πτυχή του προγράμματος είναι ότι, εκτός από τον επαγγελματικό προσανατολισμό και τη συμβολή στην κατάρτιση ενός ατομικού σχεδίου σταδιοδρομίας, παρέχει γλωσσικές ασκήσεις που παρουσιάζουν τις διάφορες θέσεις εργασίας. Το εργαλείο έχει σχεδιαστεί για χρήση είτε στη μητρική γλώσσα είτε σε μια ξένη γλώσσα, συμπεριλαμβανομένων των τριών γλωσσών που διδάσκονται συχνότερα.


Παρουσία Τσίπρα συνεδριάζει η Επιτροπή Προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ - Νέα Κρήτη\nΠαρουσία Τσίπρα συνεδριάζει η Επιτροπή Προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ\nΗμερομηνία δημοσίευσης: 28/08/2015, 11:04\nΤελευταία ενημέρωση: 28/08/2015, 11:05\nΣυνεδριάζει σήμερα το πρωί παρουσία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα η Επιτροπή Προγράμματος του κόμματος, στα γραφεία του στην Κουμουνδούρου.\nΟι επιτροπές εκλογικού προγράμματος, κατάρτισης ψηφοδελτίων και επικοινωνίας έχουν σχηματιστεί μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα στην προηγούμενη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας.\nΟλόκληρη η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα, όπως δημοσιεύεται στην Αυγή, έχει ως εξής: «Σήμερα ξεκινά η μεγάλη εκλογική μάχη. Ο ελληνικός λαός θα δώσει ισχυρή εντολή για το παρόν και το μέλλον. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Και δεν θα γυρίσει. Θα πάει μόνο μπροστά».


ofisofi: Απριλίου 2010\nΣτην εργατική τάξη\nΟ ι δύσκολες μέρες που μας περιμένουν μας βρίσκουν γυμνούς και άοπλους.Πώς να αντιμετωπίσουμε τόσες δυσκολίες έτσι που κατάντησαν τα πάντα; Τόσος ατομικισμός, τόσος ωχαδελφισμός, τόση αδιαφορία ; Ακόμη και τώρα! Εύκολα τα άλλοθι, εύκολες οι κριτικές όταν δεν θέλουμε να βγούμε από τη βόλεψη μας.Βλέπουμε το δένδρο και χάνουμε το δάσος. Όλοι φταίνε εκτός από εμάς !\nΛες και όλοι αυτοί οι πολιτικοί, οι συνδικαλιστές και οι όμοιοί τους μόνοι τους αναρριχήθηκαν στην εξουσία, εμείς δεν φέρουμε καμία ευθύνη. Να δω τι κόσμο θα παραδώσουμε στα παιδιά μας, αφού αφήσαμε και χάθηκαν, χάνονται, θα χαθούν όλα όσα οι προηγούμενες γενιές με αίμα και στερήσεις κατέκτησαν.\nΣτο πνεύμα της αυριανής μέρας τα βιντεάκια.\nΑναρτήθηκε από sofia στις 7:25 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΗπειρώτες Λογοτέχνες-Χριστόφορος Μηλιώνης\nΟ Χριστόφορος Μηλιώνης γεννήθηκε στο Περιστέρι Πωγωνίου (του νομού Ιωαννίνων) το 1932.\nΤελείωσε το Γυμνάσιο στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.\nΕργάστηκε ως καθηγητής σε Γυμνάσια της Κύπρου (Αμμόχωστος, 1960-1964) και της άλλης Ελλάδας.\nΔιετέλεσε Σχολικός Σύμβουλος Δυτικής Αττικής (1984-1990, οπότε και αποσύρθηκε από την εκπαίδευση).\nΔιετέλεσε μέλος των εκδοτικών ομάδων των περιοδικών Ενδοχώρα (Γιάννινα 1959-1967) και Δοκιμασία (Γιάννινα 1973-1974), και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, στο Δ.Σ. της οποίας εξελέγη μέλος δύο φορές.\nΣυνεργάστηκε με τα εγκυρότερα περιοδικά και εφημερίδες, καθώς και (επί δεκαετίαν) ως επιφυλλιδογράφος στην εφημερίδα Τα Νέα.\nμε το Α΄ Κρατικό Βραβείο διηγήματος για το βιβλίο του Καλαμάς κι Αχέροντας (1986),\nμε το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ (2000) για το βιβλίο του Τα φαντάσματα του Γιορκ και\nμε το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (2005) για το βιβλίο του Το Μοτέλ-Κομμωτής κομητών.\nΠΑΡΑΦΩΝΙΑ, διηγήματα, εκδ. Ενδοχώρας, Γιάννινα 1961\nΤΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ, διηγήματα, Αθήνα 1971.\nΑΚΡΟΚΕΡΑΥΝΙΑ, νουβέλες, Κέδρος 1976.\nΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ, Κέδρος 1978\nΔΥΤΙΚΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ, μυθιστόρημα. Κέδρος 1980\nΤΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ Τ΄ ΑΛΛΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ (Επανέκδοση), Θεμέλιο 1982.\nΚΑΛΑΜΑΣ ΚΙ ΑΧΕΡΟΝΤΑΣ, διηγήματα, εκδ. Στιγμή 1985 και Κέδρος 1990\nΟ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ, μυθιστόρημα, Κέδρος 1987\nΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΟΣ, διηγήματα, Κέδρος 1993\nΤΟ ΜΙΚΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ, πεζογραφήματα, Κέδρος 1997\nΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΙΟΡΚ, διηγήματα, Κέδρος 1999\nΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΓΕΥΣΗ, διηγήματα, Ελληνικά Γράμματα 1999 στη σειρά «Γραφές της αθωότητας».\nΗ ΦΩΤΟΓΕΝΕΙΑ, διήγημα, Μεταίχμιο 2001\nΜΕΤΡΗΜΕΝΑ ΛΟΓΙΑ, [Πεζογραφήματα- Χρονογραφήματα], εκδ. Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2004.\nΤΟ ΜΟΤΕΛ-ΚΟΜΜΩΤΗΣ ΚΟΜΗΤΩΝ (Νουβέλα), εκδ. Κέδρος 2005.\nΤΑ ΠΙΚΡΑ ΓΛΥΚΑ ιστορίες εκδόσεις Μεταίχμιο 2009\nΥΠΟΘΕΣΕΙΣ, δοκίμια, Καστανιώτης 1983.\nΜΕ ΤΟ ΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΡΙΑΔΝΗΣ, ερμηνευτικά δοκίμια,Σοκόλης 1991.\nΣΗΜΑΔΙΑΚΟΣ ΚΙ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΣ, κείμενα για τον Παπαδιαμάντη, Νεφέλη 1994.\nΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ. (Σειρά: Στα σταυροδρόμια του νεοελληνικού λόγου).εκδ. Σαββάλας, Αθήνα 2002, (Μελέτη)\nΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΜΕΔΟΥΣΑΣ (Ερμηνευτικά δοκίμια) εκδ. ΣΟΚΟΛΗ 2007\nΓΙΑΝΝΕΝΑ-ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ. (Ανθολογία), Μεταίχμιο 2001.\nΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ. Κείμενα: Χριστόφορος Μηλιώνης. Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ίσαρης. 2001). εκδ. Μεταίχμιο 2002\nΗΠΕΙΡΟΣ, Αισθητική περιήγηση στο χώρο (Εισαγωγή,Κείμενα, λεζάντες Χ.Μ.). Φωτογραφικό Λεύκωμα: Ν.Δεσύλλα. Εκδ. Σύνολο, 1994\nΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΥ: Το αγκαθερό φορτίο. Εκδ. Νεφέλη, 1994\nΒιβλία με μεταφράσεις\nΑΠΟΤΑΜΙΕΥΜΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΥΛΗΣ Μεταφράσεις αρχαίων κειμένων(από τον 8ο αι π.Χ. έως τον 2ον αι. μ.Χ.), εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα 2002.\nΒιβλία μεταφρασμένα σε άλλες γλώσσες\nGODI ISPITANI, ed. RADUGA,tr.M.Tomasefskaja-N. Podjemskaja,p. 268.Moscwa,1986. (Περιέχει τα βιβλία: Ακροκεραύνια, Δυτική Συνοικία και τρία από τα Διηγήματα της Δοκιμασίας.\nKALAMAS UND ACHERON, ROMIOSSINI Verlang.tr. Hans Eidenaier, Koln 1990. P.152, ISBN 3-923728-48-4\nSOTTO L΄ AZZURRA SUPERFICIE, racconti (επιλογή), tr. e Presentazione Lucia Marcheselli–Louka,ed.Richerche, Trieste 1992. p.162\nCAMBIO DI RESIDENZA e altri racconti(επιλογή), tr.Vera Cerencia, Ed. L΄ EPOS, Palermo 1993. P.100\nΚALAMAS AND ACHERON, tr. Marjorie Chambers,ed. KEDROS, 1996.p.162, ISBN 960-04-1201-4\nChristoforos Milionis, La nouvelle Grecque [Genése et évolution] - Traduction- Bibliographie- Index Henri Tonnet. Publications Langues’ ο Nefeli, Athénes 2004, ISBN: 960-211-726-5\nΔιηγήματα του Χ. Μ. έχουν μεταφραστεί επίσης σε Ανθολογίες και ξένα περιοδικά στα Αγγλικά, Αλβανικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Γεωργιανά, Ιταλικά, Ισπανικά, Ολλανδικά, Ουγγρικά, Ρωσικά, και Σουηδικά . www.giannena-e.gr\nTης Eλισαβετ Kοτζιά (13-7-2008)\nΔεν ξέρω αν η φιλολογία και η κριτική έχουν πλήρως συνειδητοποιήσει την ιδιάζουσα θέση που κατέχει ο Χριστόφορος Μηλιώνης μέσα στο σώμα της ελληνικής λογοτεχνίας, όντας ο πεζογράφος που κατ' εξοχήν σχολίασε ένα από τα μαζικότερα και κρισιμότερα συμβάντα της ελληνικής ζωής - τη μεταπολεμική μετακίνηση μεγάλων τμημάτων του ελληνικού πληθυσμού από την ύπαιθρο στις πόλεις. Οχι πως περιέγραψε το ίδιο το συμβάν - στα πενήντα πέντε όμως χρόνια της λογοτεχνικής του παρουσίας το έργο του στάθηκε επίμονα πάνω στις τεράστιες συναισθηματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, στις σημαντικές συνέπειες και στις ολέθριες απώλειες που συνόδεψαν τις μετακινήσεις αυτές. Προσωπικός έτσι και εξομολογητικός ο τόνος του, όχι όμως εσωστρεφής και ιδιωτικός, διότι εκείνο που κατόρθωσε να καταγράψει υπήρξε μια κοινή αίσθηση καθόλου ευκαταφρόνητη, μια συλλογική εμπειρία που αφορά τους περισσότερους. Oπως στις παλαιότερες διηγηματογραφικές συλλογές «Καλαμάς και Αχέροντας» (1985) και «Χειριστής ανελκυστήρος», (1995), στο μυθιστόρημα «Δυτική συνοικία» (1980) και στις νουβέλες «Ακροκεραύνια» (1976) και «Μοτέλ» (2005), έτσι και στα περισσότερα από τα έντεκα διηγήματα της νέας διηγηματογραφικής του συλλογής «Τα πικρά γλυκά» (Μεταίχμιο, σελ. 160), ο Μηλιώνης αποκαλύπτει τη βαθιά νοσταλγία του για τον γενέθλιο τόπο στον οποίο επιστρέφει με κάθε αφορμή. Μέσα από τη μνήμη και τον συνειρμό, ο αφηγητής του οδηγείται στα παιδικά του χρόνια σε χωριό της Ηπείρου («Το λιθάρι», «Ο χαρταετός»), καθώς και στα πρώτα νεανικά χρόνια της στρατιωτικής θητείας («Προσκλητήριο», «Εκείνη η Aνοιξη») και της επαγγελματικής σταδιοδρομίας («Eνας είναι ο Θεός»). Επιστροφή στον απολεσθέντα παράδεισο; Κάθε άλλο. Ο αφηγητής ούτε εξιδανικεύει ούτε ωραιοποιεί. Τα μακρινά εκείνα χρόνια των διώξεων και των ερημώσεων δεν ήταν καθόλου εύκολα. Τα πρόσωπα δεν υπήρξαν άλλωστε ήρωες, αλλά θύματα των στερήσεων και των καταστροφών. Ωστόσο, στο αίσθημα και στην ψυχολογία του αφηγητή αποκτούν τεράστια σημασία. Διότι μέσα από το πρίσμα της μεταγενέστερης πεζής, ισοπεδωμένης και εντελώς ανούσιας, άχρωμης, κενής αστικής ζωής, εκείνο το δύσκολο, βασανισμένο παρελθόν αποδεικνύεται ουσιαστικότερο και πολύ πιο αληθινό. Γι' αυτό και στον Χριστόφορο Μηλιώνη συναντάμε έναν μεγάλο καημό για την οριστικά χαμένη αυθεντικότητα και το ανυπολόγιστο κόστος το οποίο προήλθε από τον απάνθρωπο αλλά ταυτόχρονα αναπόφευκτο εξαστισμό. Χωρίς ωστόσο να υφίσταται καμιά διάθεση καταγγελίας - διότι δίπλα στη βαθύτατη αυτή νοσταλγία υπάρχουν ταυτόχρονα το χιούμορ και η παραδοχή της πραγματικότητας, μια θυμοσοφική απόφαση ότι τίποτα δεν μπορεί πια να αλλάξει, μια ήρεμη αποδοχή της απώλειας.\nΕίναι πολύ ενδιαφέρον ότι ολόκληρη η ουσία της πεζογραφίας του Μηλιώνη βρίσκεται στον τρόπο που ο συγγραφέας χειρίζεται λογοτεχνικά τη φυσιογνωμία του αφηγητή. Oπως και στα προηγούμενα έργα, έτσι και στα «Πικρά γλυκά» δεν συναντάμε έναν Eλληνα επαρχιώτη με τις αρνητικές συνδηλώσεις που κατά κανόνα συνοδεύουν τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό. Συναντάμε αντιθέτως ένα ορεσίβιο που εγκαταστάθηκε τελικά στην πόλη, έναν συγκεκαλυμμένα τρυφερό, στοχαστικό, συναισθηματικό και συγκινημένο άνθρωπο, που δεν θαμπώνεται καθόλου από τις αστικές σειρήνες και τους καταναλωτικούς συρμούς, που πατάει γερά στα πόδια του και νιώθει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του γιατί ξέρει ποιος είναι. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκε καταστράφηκε, οι συντεταγμένες άλλαξαν, το στίγμα χάθηκε. Εκείνος όμως ούτε θρηνεί ούτε καταστροφολογεί, αλλά ξέρει να μιλήσει συζητώντας με ευθύτητα για τους δεσμούς του με τη Φύση και τους ανθρώπους του χωριού, αναζητώντας με ακατασίγαστο πάθος τον ρυθμό της παλιάς ζωής, ξέροντας τι έχασε και πώς να το αποτιμήσει. Ρίζες έτσι αποκαλύπτεται πως δεν είναι ο τόπος, οι άνθρωποι ή τα αντικείμενα, αλλά το συναίσθημα που καταφέρνει να κρατάει άσβεστο μέσα του για όλα αυτά. Με αυτόν τον τρόπο κατορθώνει να κάνει νύξη σε τόσο ουσιαστικά στοιχεία της ατομικής ταυτότητας όπως είναι το πρόσωπό του ( «Η φωτογένεια») και το οικογενειακό του όνομα («Η μηλιά» ).\nEχω υποστηρίξει ότι ορισμένα από τα παλαιότερα έργα του Μηλιώνη, όπως το μυθιστόρημα «Σιλβέστρος» (1987), η διηγηματογραφική συλλογή «Τα φαντάσματα του Γιορκ» (1999) και η νουβέλα «Μοτέλ» (2005), αντλούν έντονα από την παράδοση του φασματικού, του χιμαιρικού και του ονειρικού σε αντιδιαστολή προς την παράδοση του ρεαλισμού. Με αφορμή το «Πικρά γλυκά» που αναπτύσσεται πάνω στον ίδιο τόνο με το «Καλαμάς και Αχέροντας» και τον «Χειριστή ανελκυστήρος», θα πρέπει να παραδεχθώ ότι στον Μηλιώνη οι δυο παραδόσεις κατά κάποιο τρόπο συγχωνεύονται, καθώς το θέμα σε όλα τα βιβλία του μοιάζει εντέλει να είναι μόνον ένα: το παρελθόν και τα ακατανίκητα φαντάσματά του.\nΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΜΗΛΙΩΝΗ\nΟπως και στα άλλα «έργα φαντασίας», έτσι και στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη το πρώτο και κύριο ζητούμενο είναι η καλλιτεχνική του βούληση και η πραγμάτωσή της. Ιδιαίτερα μάλιστα σ' αυτόν. Επειδή αυτή η πλευρά του έργου του -όπου τελικά τα πράγματα κρίνονται- έχει επικαλυφθεί στο μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας από άλλα στοιχεία, που, βέβαια, συνυπάρχουν, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, και ακόμη είναι αναγκαίο να επισημαίνονται, επειδή αποδίδουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του. Αλλά χωρίς την καλλιτεχνική μέριμνα και την καλλιτεχνική επίδοση του συγγραφέα, αυτά τα άλλα, σε οποιονδήποτε βαθμό κι αν διαπιστώναμε την παρουσία τους, όχι μόνο θα μας ήταν αδιάφορα, αλλά κάτι χειρότερο: θα ήταν από σκληρά έως και ανυπόφορα. Εννοώ, φυσικά, την ορθοδοξία του - είτε παρουσιάζεται ως πίστη, είτε ως χριστιανική θεολογία είτε ως χριστιανική ηθική. Σκεφθείτε ένα κείμενο ενός ατάλαντου πεζογράφου που θεολογίζει ή ηθικολογεί και συγχρόνως φιλοδοξεί να παρουσιαστεί ως διήγημα, δηλαδή ως Λογοτεχνία...\nΤο θέμα της θρησκευτικότητας του Παπαδιαμάντη δεν αντιμετωπίστηκε από τους μελετητές του μόνο θετικά, υμνητικά, θα έλεγα καλύτερα, αλλά και αρνητικά -με προεξάρχοντα τον κύριο άρνητή του, τον ιστορικό δηλαδή της λογοτεχνίας μας Κ. Θ. Δημαρά, ο οποίος στην Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας γράφει το πασίγνωστο:\n«Η θρησκευτικότητά του πάντως δεν ξεπερνάει την απλή ευλάβεια -απλή και κάποτε χαριτωμένα απλοϊκή- την προσήλωση στο εκκλησιαστικό τυπικό και την πιο στενή αντίληψη της παράδοσης. Είναι συντηρητικός· το θρησκευόμενο Βυζάντιο σε στιγμές παρακμής. Τη στάση αυτή ξαναβρήκαμε σε αξιόλογη μερίδα των λογίων που έδρασαν στον ύστερο ρωμαντισμό. Βυζαντινή θα έπρεπε να θεωρήσουμε και την αγάπη του για τις παρωδίες των θρησκευτικών κειμένων, τις οποίες απομνημόνευε με ευχαρίστηση ή και αυτοσχεδίαζε ο ίδιος. Ζει έξω από τα προβλήματα και τις αγωνίες που συνείχαν τότε την νέα ελληνική γενεά· συνηθισμένη προσωνυμία του "ο Αγιος των νεοελληνικών γραμμάτων"· μα από την αγιοσύνη κρατούσε μόνο την αναχώρηση κι όχι το πάθος για τον άνθρωπο...» (Ι.Ν.Λ.3, σελ. 382). Ολα αυτά είναι πολύ συζητήσιμα, μερικά μάλιστα ανάξια της φιλολογικής φήμης του. Πάντως, μερικές παρατηρήσεις του θα μας απασχολήσουν πιο κάτω για ειδικούς λόγους.\nΑλλά μια συζήτηση πάνω στο θέμα της πίστης και της θρησκευτικότητάς του θα εκτρεπόταν σίγουρα σε συζήτηση ανάμεσα σε «πιστούς» και «άπιστους», σε «ορθόδοξους» και «αιρετικούς», συζήτηση θεολογική, όπου τελικά θα επιστρατευόταν και η Δογματική και όπου φυσικά τον πρώτο λόγο θα είχαν οι θεολόγοι. Και ναι μεν μπορεί ο Παπαδιαμάντης να κατείχε στην εντέλεια τη «Δογματική», τη «Χριστιανική Ηθική» και το «Πηδάλιον», και ναι μεν διεκήρυττε το «κολληθεί η γλώσσα τω λάρυγγί μου, εάν επιλάθωμαί σου, Ιερουσαλήμ», αλλά ούτε μόνον αυτά διεκήρυττε ούτε μόνον αυτά κατείχε. Αυτά τα άλλα, όμως, είναι που τον εντάσσουν στους λίγους της νεοελληνικής λογοτεχνίας.\n(Θέλω εδώ να κάνω μια παρέκβαση, για να πω πως ο Παπαδιαμάντης δεν είναι ο μόνος που εξυμνήθηκε ή λοιδορήθηκε για την «ιδεολογία» του. Νομίζω πως λίγο-πολύ είναι γνωστοί αυτοί οι συγγραφείς και η αναφορά των ονομάτων παρέλκει. Ο χρόνος και -συν τω χρόνω- η αντίσταση των πραγμάτων -και των γεγονότων- αρχίζουν να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Καιρός τού σπείρειν καιρός τού θερίζειν...).\nΤο αξιοσημείωτο είναι ότι ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης έχει επίγνωση ότι λειτουργεί στο πλαίσιο μιας συντεχνίας, της λογοτεχνικής, που έχει πίσω της μια μακρότατη παράδοση -και φροντίζει να μας το υπενθυμίζει, είτε με υποσημειώσεις, υποσελίδιες είτε με παρεκβάσεις εντός του κειμένου. Ηδη σε μια επιφυλλίδα μου είχα σχολιάσει τη σημασία μιας υποσημείωσής του για το θέμα της γλωσσικής ευαισθησίας που πρέπει να διαθέτει ο αναγνώστης, προκειμένου να συλλάβει την αξία ενός κειμένου19. Αφού δίνει ένα ξένο χωρίο μεταφρασμένο στο γνωστό προσωπικό του γλωσσικό «ιδίωμα» το επαναλαμβάνει σε υποσημείωση μεταφρασμένο στη γλώσσα των ναυτικών, που ο ίδιος βέβαια τη γνώριζε άριστα είναι όμως αμφίβολο αν συμβαίνει το ίδιο με όλους τους αναγνώστες. «Ωστε βλέπετε, πάντοτε νεκρά είναι η γλώσσα», υποσημειώνει προκλητικά ο Παπαδιαμάντης, «δι' όσους δεν είναι του είδους των να την εννοήσουν». Αλλιώς, οποιαδήποτε γλωσσική μορφή τούς είναι ξένη. Αυτά, σχολιάζοντας ο ίδιος τη μετάφρασή του, του «Μαξιώτη», του Hall Cain, και απαντώντας προφανώς σε επικριτές της γλώσσας του, που προηγήθηκαν, βέβαια, του Δημαρά, «προδρόμους στον κριτικό έλεγχο του έργου του» τους ονομάζει ο ιστορικός20 . Επίσης, έχω επισημάνει21 ότι συχνά οι υποσημειώσεις του Παπαδιαμάντη σε μερικά διηγήματά του υπεισέρχονται στη διαδικασία της πειθούς τού κειμένου.\nΚαι μια και μιλήσαμε για τη γλώσσα του (και γι' αυτήν τον έψεξε ο Δημαράς) πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η λεγόμενη «γενιά του ογδόντα», που ανέλαβε να βγάλει τη λογοτεχνία από το ρομαντισμό και φυσικά από το γλωσσικό αρχαϊσμό που επιδεινώνονταν όλο και περισσότερο, ενώ στην ποίηση είχε έτοιμα πρότυπα που είχαν φτάσει σε εξαίρετα αποτελέσματα -και εννοώ τον Σολωμό και τους άλλους Επτανήσιους- στην πεζογραφία τέτοια πρότυπα δημοτικού λόγου δεν υπήρχαν. Αυτή είναι και η βασική αιτία που η δημοτική θα μπει στην πεζογραφία αργότερα, σταδιακά και με αμφίβολα στην αρχή αποτελέσματα -γιατί βέβαια ούτε το «Ταξίδι» (1888) ούτε «Το όνειρο του Γιαννίρη» του Ψυχάρη μπορούν να θεωρηθούν πρότυπα από την πλευρά αυτή. Οι πιο αξιόλογοι λοιπόν νέοι πεζογράφοι, ενώ στρέφουν το ενδιαφέρον τους στο ρεαλισμό και στα «καθ' ημάς» εξακολουθούν στην αρχή να χρησιμοποιούν την καθαρεύουσα. Παράδειγμα, ο Βιζυηνός, ακόμη και ο Καρκαβίτσας στην αρχή. Ο Παπαδιαμάντης κατάφερε ωστόσο, χρησιμοποιώντας, όπως είναι γνωστό, γλωσσικά στοιχεία της καθαρεύουσας, της εκκλησιαστικής υμνογραφίας, της δημοτικής και ιδιωματικά στοιχεία της Σκιάθου, να διαμορφώσει ένα τόσο προσωπικό γλωσσικό ιδίωμα, που ταυτίστηκε με την προσωπική του δημιουργία και ποτέ δεν το εγκατέλειψε (εκτός από μια-δυο δοκιμές στη δημοτική). Οπως δείχνουν και οι πρόσφατες παπαδιαμαντικές μελέτες, το προσωπικό γλωσσικό του ιδίωμα το εφαρμόζει απολύτως και στις πολυάριθμες μεταφράσεις του. Αυτός είναι και ο λόγος που -πέρα από κάθε άλλη δεοντολογία- κάθε απόπειρα μεταγλώτισσής του στη δημοτική (και τέτοιες έγιναν και παλαιότερα και πρόσφατα) είναι καταδικασμένη σε παταγώδη αποτυχία. Και αυτό βέβαια πολύ λίγοι το έχουν κατορθώσει. Αντίστοιχο παράδειγμα στην ποίηση είναι ο Κάλβος και εν μέρει ο Καβάφης. Στην πεζογραφία δεν ξέρω άλλο.\nΜε τη γενιά του 1880 η «πραγματικότητα», όπως προανέφερα, η «καθ' ημάς πραγματικότητα» -για να το πω πιο άχρωμα, αφού ο όρος «ελληνική πραγματικότητα» παρεισάγει ιδεολογήματα, όπως πολλές φορές συνέβη- με οτιδήποτε αυτή συνδέεται (ήθη, νοοτροπίες, προβλήματα κ.λπ.) μπαίνει στο κέντρο του ενδιαφέροντος των πεζογράφων (αυτών δηλαδή που καλλιέργησαν την ηθογραφία), σε αντίθεση με τους προηγούμενους, που τους καθόριζαν σε μεγάλο βαθμό οι ρομαντικές αντιλήψεις που κυριαρχούσαν.\nΑς ξαναγυρίσουμε στις παρατηρήσεις του Δημαρά, όχι αυτές που αναφέρονται στη θρησκευτικότητά του, αλλά στη λογοτεχνική αποτίμηση των έργων του. Θ' αφήσουμε κι εμείς έξω από την οπτική μας τα μυθιστορήματά του, όχι επειδή είναι «νεανικά»-οι συγγραφείς αφήνουν και τέτοια έργα-, αλλά επειδή ο ίδιος δεν συνέχισε αυτό το είδος. Και βέβαια, δεν πρόκειται να μας απασχολήσει η παρατήρηση, και μάλιστα με τον ψογερό του τρόπο, πως «όλη η ζωή του περιορίζεται ανάμεσα στην Αθήνα και το νησί του» -μολονότι και αυτή, καθώς θυμίζει την απορία της Μαρίας Αντουανέτας για το παντεσπάνι, είναι μια πρόκληση.\nΕίναι όμως περίεργο, και το έχω ξαναγράψει22. Οταν θέλει κάποιος να μιλήσει θετικά για το έργο του Παπαδιαμάντη δεν έχει παρά να ξεκινήσει από τον πιο επιφανή επικριτή του, δηλ. τον Κ.Θ. Δημαρά. Οσα γράφει ο επιφανής αυτός ιστορικός στην Ιστορία της Ν.Ε. Λογοτεχνίας του (σελ. 382-384) κατά περίεργο τρόπο αναιρούν συγχρόνως τις ίδιες τις αρνήσεις του. Λες και κάτω από τα γραφόμενά του σαλεύουν οι αντίθετες σκέψεις. Λες και δείχνουν την ανάποδη του έργου του, όπου διαγράφεται σαφέστερα η υφή του.\nΓράφει λ.χ. ο Κ. Θ. Δημαράς:\n«Αργότερα [=μετά τα μυθιστορήματά του] αυτά που ονομάζουμε διηγήματα, είναι σύντομες συνήθως αφηγήσεις, όπου περιγράφεται μια στιγμή της ζωής ενός ανθρώπου, ή δίνονται χαρακτηριστικά επεισόδια ψυχογραφίας και ηθογραφίας. Κάποτε το σύνολο απαρτίζεται από μια περιγραφή. Ο Παπαδιαμάντης αγαπάει τις λεπτόλογες περιγραφές, τις οποίες παρεμβάλλει σε υπερβολική αναλογία, σπάζοντας έτσι τ' αφηγήματά του...» (σελ. 382).\nΘα μπορούσε να θεωρήσει κάποιος ότι στην παράγραφο αυτή καταγράφονται βασικά χαρακτηριστικά των αφηγηματικών κειμένων του Παπαδιαμάντη με τρόπο ουδέτερο, αν τα συμφραζόμενα, και κυρίως τα αμέσως επόμενα, δεν τους έδιναν χαρακτήρα αρνητικό. Αλλά και αν εστιάσουμε την προσοχή μας σε ορισμένες εκφράσεις -ξέροντας μάλιστα τη σημασία που έχουν στην αντίληψη του ιστορικού- στα ίδια συμπεράσματα καταλήγουμε. Οι εκφράσεις: «αυτά που ονομάζουμε διηγήματα», «σύντομες αφηγήσεις», «περιγράφεται μια στιγμή», «ψυχογραφίας και ηθογραφίας», «απαρτίζεται από μια περιγραφή», «σε υπερβολική αναλογία», «σπάζοντας έτσι τα αφηγήματά του» έχουν περιεχόμενο αρνητικό και στοχεύουν στο κέντρο του έργου τού Παπαδιαμάντη, δηλαδή στην αισθητική του αποτίμηση πια.\nΣχετικά με την αρνητική χρήση του όρου ηθογραφία έχω ασχοληθεί διεξοδικά με άλλη ευκαιρία, σε ανακοίνωσή μου στο Διεθνές Συνέδριο της Σκιάθου για τον Παπαδιαμάντη (20-24 Σεπτεμβρίου 1991), με τίτλο «Ο Παπαδιαμάντης και η Ηθογραφία ή Ηθογραφίας αναίρεση» (θυμίζω ότι αναίρεση σημαίνει και... εκτέλεση)23.\nΠάνω σ' αυτό θέλω να διευκρινίσω κάτι που το θεωρούσα και το θεωρώ αυτονόητο: Δεν εννοώ καθόλου, βέβαια, να διαγραφεί... αναδρομικά ο όρος από τη φιλολογία μας, όπως μου παρατηρήθηκε από μερικούς σχολιαστές, αλλά να πάψει στο εξής να χρησιμοποιείται, επειδή δημιουργεί συγχύσεις, και εν πάση περιπτώσει να γνωρίζουμε την εξέλιξη της σημασίας του και από κει και πέρα πράττει καθείς κατά το μέτρο της προσωπικής του υπευθυνότητας.\nΑναίρεση γραπτή των θέσεών μου, όσο μπόρεσα να παρακολουθήσω, δεν έγινε. Αντιθέτως, φαίνεται να τις συμμερίζεται ο κριτικός Αλέξης Ζήρας σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στη Νέα Εστία24. Προστέθηκε η άποψη ότι δεν ήταν ο Θεοτοκάς ο πρώτος που στράφηκε κατά της Ηθογραφίας, αλλά ο Δημήτριος Χατζόπουλος (Μποέμ) στο περιοδικό Ο Διόνυσος. Παρ' όλο που δεν νομίζω ότι αυτό έχει σημασία για τις θέσεις μου, θέλω να παρατηρήσω ότι πρόκειται για παρανάγνωση του σχετικού χωρίου, διότι ο Μποέμ στρέφεται κατά της «δημοσιογραφικής ηθογραφίας» -άλλη μια παραλλαγή του όρου- την οποία χαρακτηρίζει «το ταπεινότερο φιλολογικό είδος» και την οποία, κατά τη γνώμη του, ασκεί ο Καρκαβίτσας στα «Τυφλοπόντικα» και αλλού. Εγραφε συγκεκριμένα: «...ας παραλείψωμεν τα δημοσιογραφικής ηθογραφίας διηγήματα, την "Γυναίκα", τα "Τυφλοπόντικα", τα "Ηρώων τέκνα" κτλ...». Και πιο κάτω: «Ο κ. Καρκαβίτσας υπήρξεν εκ των συγγραφέων εκείνων οι οποίοι ενωρίς έσπευσαν να πνίξουν την σκέψιν των εις το ευκολώτερον και ταπεινότερον φιλολογικόν είδος της ηθογραφίας. Διά να ανεύρη και να παρουσιάση ολίγους τύπους λυγερών χωρικών, Καραγκούνηδων... περιήλθεν όλην την Ελλάδα, από το Ταίναρον έως τον Ολυμπον...»25.\nΚαι κάτι ακόμη που σχετίζεται με τη χρήση του όρου ηθογραφία: Συχνά ταυτίζεται με τον όρο εθιμογραφία και συσχετίζεται με τη γνωστή παρότρυνση του καθηγητή της Λαογραφίας Νικολάου Πολίτη στην προκήρυξη του Διαγωνισμού της Εστίας -παρότρυνση που έγινε για δικούς του, του Πολίτη, κατανοητούς λόγους. Να μη λησμονούμε όμως ότι πολλά από τα έθιμα που συναντούμε στην πεζογραφία της Νέας Αθηναϊκής Σχολής δεν ήταν τότε παρά καθημερινή πραγματικότητα, κοινωνικά φαινόμενα τρέχοντα, και η παρουσία τους στα κείμενα έχει σχέση με το ρεαλισμό. Οταν, με τον καιρό, παραμερίστηκαν, τότε έγιναν βέβαια γραφικότητες -σε οποιαδήποτε χρήση τους. Οπως λ.χ. συνέβη με τη φουστανέλα. Στα ορεινά χωριά μας ήταν το καθημερινό ένδυμα πολλών γερόντων ώς τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν στην Αθήνα ήδη είχε εκπέσει στη γνωστή γραφικότητα των παρελάσεων της 25ης Μαρτίου. Αλλά και στη δεκαετία του '50 θυμούμαι έναν Μενιδιάτη με γκρίζα φουστανέλα που κυκλοφορούσε στην πλατεία Κοτζιά, εν μέση Αθήνα. Πολύ περισσότερο, στα χρόνια του ο Καρκαβίτσας δε χρειαζόταν να κάνει τις περιηγήσεις του εκτός Αθηνών, για να συναντήσει αυτά που ο Μποέμ τού καταλογίζει -κι ούτε τις έκανε γι' αυτό. Ασε που είδε και πολλά άλλα πράγματα εκτός από φουστανέλες και μάλιστα ακριβώς στα κείμενά του, όπου μιλάει και για τις πληγές του θεσσαλικού κάμπου, δηλ. τα τυφλοπόντικα και τους τσιφλικάδες. Οσο για τον Παπαδιαμάντη, όσο τουλάχιστον θυμάμαι, μετά το ιστορικό αφήγημα Χρήστος Μηλιόνης, οπότε αρχίζει η διηγηματογραφία του, ούτε για «φουστανέλας» έγραψε ούτε για «κερατισμούς τράγων».\nΑυτά τα συμπληρωματικά για τη χρήση του όρου ηθογραφία. Με τον αρνητικό (για τον Δημαρά) όρο ηθογραφία συνάπτεται και ο όρος ψυχογραφία (αρνητικός επομένως και αυτός), που υποθέτω ότι ο ιστορικός τον αντιπαραθέτει στον όρο ψυχολογία ή κάτι τέτοιο. Και εννοεί ότι τα επεισόδια στα έργα του Παπαδιαμάντη περιγράφουν απλώς την ψυχική κατάσταση των προσώπων, άρα δεν την αναλύουν και δεν την ερμηνεύουν. Και γι' αυτό θα μπορούσε να διατυπώσει κανείς πολλές τεκμηριωμένες αντιρρήσεις. Αν ωστόσο τα επεισόδια στα διηγήματα του Παπαδιαμάντη είναι χαρακτηριστικά, όπως λέει, δηλαδή αποδίδουν καίρια τα αισθήματα, τη νοοτροπία, τη συμπεριφορά και το ήθος (και ό,τι άλλο δηλώνεται με τους δύο αυτούς όρους), σήμερα (ή εγώ τουλάχιστον) δεν καταλαβαίνουμε γιατί τα γνωρίσματα αυτά της τέχνης του Παπαδιαμάντη είναι αρνητικά. Υπερτερούν τουλάχιστον σε τούτο: είναι πιο έγκυρα από τις ψυχολογικές ερμηνείες.\nΠαραδόξως όμως ο ιστορικός, στο παράθεμα που αντέγραψε πιο πάνω, προσθέτει ότι οι αφηγήσεις είναι σύντομες συνήθως! Και ερωτώ: πόσο σύντομες και πόσο συνήθως; Και πώς μετράται η συντομία και η συχνότητά τους; Ποια η θεμιτή αναλογία; Και με πόσες σύντομες αφηγήσεις εξισώνονται λ.χ. η Φόνισσα ή τα Ρόδινα ακρογιάλια; Και ποια άλλα θα υπολογιστούν στις εξαιρέσεις; Και τι γίνεται μ' αυτές τις εξαιρέσεις, έστω; Πώς αποτιμώνται; Αφήνοντας τα ερωτήματα μετέωρα, θα δώσω με την αλήθεια των αριθμών την έκταση των διηγημάτων του -σε σελίδες βέβαια, πως αλλιώς; Εκανα λοιπόν έναν στατιστικό έλεγχο στους δύο πρώτους τόμους των διηγημάτων του Παπαδιαμάντη, στο Β' και στο Γ' τόμο από τους πέντε των Απάντων του (στις εκδόσεις «Δόμος») -ο πρώτος περιέχει τα νεανικά μυθιστορήματά του. Τα αριθμητικά λοιπόν πορίσματα παρουσιάζουν ενδιαφέρον:\nα) Επί συνόλου διηγημάτων των δύο τόμων Β' + Γ' = 90 περίπου διηγήματα (87)\nυπάρχουν: μόνον 1 διήγημα με 4 σελίδες\n19 διηγήματα με 6 σελίδες.\n56 (πάνω δηλαδή από τα μισά του συνόλου) με 10-20 σελίδες\n8 με άνω από 20 σελίδες\n4 με άνω από 60 σελίδες\nβ) Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα διηγήματα «Ερωτας στα χιόνια» και «Υπό την βασιλικήν δρυν», δύο από τα αριστουργήματα του Παπαδιαμάντη, έχουν από έξι σελίδες το καθένα, το εξαίρετο «Μοιρολόγι της φώκιας» έχει μόνο τρεις σελίδες, ενώ άλλα δύο αριστουργήματά του, το «Βαρδιάνος στα σπόρκα» έχει 100 σελίδες και η «Φόνισσα», 104. Αυτά δείχνουν, αν δεν απατώμαι, ότι η έκταση ενός διηγήματος δεν μπορεί να αποτελεί ποιοτικό κριτήριο.\nΔεν νομίζω ότι είχε νόημα να συνεχίσω το στατιστικό έλεγχο και στον τέταρτο τόμο - ο πέμπτος περιέχει άλλου είδους κείμενα του Παπαδιαμάντη. Ωστόσο ο έλεγχος του Δ' τόμου έχει ενδιαφέρον από την εξής άποψη: πλεονάζουν κατά πολύ (σε σχέση με τους προηγούμενους τόμους) τα μικρά διηγήματα (20 των 4-5 σελίδων) επί συνόλου 81. Αν λάβουμε υπόψη ότι όλα αυτά είναι γραμμένα ή δημοσιευμένα μετά το 1906, ο λόγος είναι προφανής: Ο Παπαδιαμάντης πιεζόταν πια να δώσει συνεργασίες. Και, τέλος, να σημειώσουμε ότι ο ίδιος δεν έκανε επιλογές μεταξύ των δημοσιευμάτων του, αφού ποτέ δεν εξέδωσε βιβλίο. Επομένως, η στατιστική γίνεται επί του συνόλου των γραπτών του, χωρίς να συνυπολογίζεται η προσωπική του επιλογή.\nΑυτά τα συμπληρωματικά σχόλια στις αρνητικές παρατηρήσεις του Κ. Θ. Δημαρά. Τώρα, το αν θα διέγραφε παντελώς τον Παπαδιαμάντη από τας δέλτους της Ιστορίας του σε μελλοντική επανέκδοση, όπως -καθώς λέγεται- απειλούσε ότι θα έκανε, αυτό είναι δικός του λογαριασμός. Αλλά να μη λησμονούν οι κριτές, και οι πιο μεγάλοι -πολλώ δε μάλλον οι μικροί, δικοί και ξένοι- ότι και αυτοί κρίνονται. Και μάλιστα από τις ίδιες τους τις κρίσεις. «Καιρός τού σπείρειν, καιρός του θερίζειν» -που λέγαμε.\n19 Βλ. Χρ. Μηλιώνη: «Πάντοτε νεκρά είναι η γλώσσα», Το μικρό είναι όμορφο, σελ. 172, Κέδρος, 1997.\n20 Αναφέρει ιδιαίτερα τον Ξενόπουλο και τον Κ. Χατζόπουλο.\n21 Στο περ. «Διαβάζω», τ. 422, 2001. Οι σκέψεις που διατυπώνονται εδώ είναι συμπληρωματικές εκείνου του άρθρου. Και τα δύο κείμενα είχαν συναποτελέσει την ομιλία μου στο 3ήμερο συνέδριο της ΕΡΑ3, στις 19-10-01.\n22 Περ. «Διαβάζω», ο.π.\n23 Ολόκληρη η εισήγησή μου έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό «Γράμματα και Τέχνες» (τ. Ιανουαρίου 1992) και κυκλοφόρησε και σε ανάτυπο από τις εκδόσεις «Σοκόλη». Επίσης, στα «Πρακτικά του Συνεδρίου» (1996, σελ. 15, εκδ. «Δόμος») και τη συμπεριέλαβα στο βιβλίο μου Σημαδιακός κι Αταίριαστος - Κείμενα για τον Παπαδιαμάντη (Νεφέλη, 1994)\n24 Βλ. Αλέξη Ζήρα: «Ηθογραφίας εγκώμιο ή ηθογραφίας καταδίκη; Ιστορικά ενός αμφιλεγόμενου είδους και ενός πολυπαθούς όρου». Περ. «Νέα Εστία», τ. 1.730, Ιανουάριος 2001.\n25 περ. «Ο Διόνυσος», τόμος Α' (1901), σελ. 72 (επανέκδοση ΕΛΙΑ, 1981).\nΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - 28/12/2001\nΑναρτήθηκε από sofia στις 4:35 μ.μ. 1 σχόλιο :\nΤίποτε δεν χαρίζεται....\nΣτην Ελλάδα η ιστορική γνώση αλλά και μνήμη παρουσιάζει εξαιρετικά προβλήματα και πάρα πολλοί , κυρίως νέοι, δεν γνωρίζουν σημαντικά γεγονότα της νεότερης ιστορίας. Ένα μικρό αφιέρωμα στην 21η Απριλίου 1967, ημέρα που επιβλήθηκε δικτατορία στην Ελλάδα μετά από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών. Η χούντα, όπως είναι γνωστή, εξόρισε χιλιάδες ανθρώπους που θεωρήθηκαν "επικίνδυνοι" . Η εξορία των πολιτικών αντιπάλων δεν ήταν ένας νέος τρόπος για την εξουδετέρωση τους. Ήταν συνηθισμένος τρόπος τόσο πριν από τον πόλεμο όσο και μετά. Τα ξερονήσια δεν έμειναν ποτέ άδεια. Πολλοί άνθρωποι , ανώνυμοι και επώνυμοι , τιμωρήθηκαν για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και κυρίως οι αριστεροί, απομονωμένοι χρόνια σ'ένα ξερονήσι, Άι-Στράτης, Παρθένι, Λέρος, Γυάρος, Μακρόνησος κ.α. κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες που σε αρκετούς στοίχισαν τη ζωή τους και σε άλλους την σωματική και ψυχική τους υγεία. Ας θυμηθούμε τη Γυάρο\n...Τα λουλούδια μεγαλώνουν\nσαν καβούρια σκαρφαλώνουν...\n( Οδυσσέας Ελύτης, Το ερημονήσι . Απο τη συλλογή Τα ρω του έρωτα)\n..Αχ συγνεφάκι από γυαλί και σήμαντρο από σύγνεφο\nνταγκ- νταγκ στα κορφοβούνια οι αλιφασκιές κ' οι πετροκότσυφοι,\nμπαίνουνε τα καράβια στη στεριά μ' εξήντα φλόκους όνειρα\nμπαίνουν τα πρόβατα και τ' άλογα στη θάλασσα\nκ' η θάλασσα ανεβαίνει στ' άσπρα λιακωτά να λιάσει τα σεντόνια της...\n(Γιάννης Ρίτσος, Η κυρά των Αμπελιών)\nΑναρτήθηκε από sofia στις 12:40 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΑναρτήθηκε από sofia στις 6:12 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΑρχαϊκή Γλυπτική, Κόρες -Κούροι\nΑναρτήθηκε από sofia στις 5:33 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΠοιος ήταν τελικά ο Αλή Πασάς;\nΜε αυτό το ερώτημα η Γιαννιώτικη εφημερίδα Ηπειρωτικός Αγών (www.agon.gr ) δημοσιεύει ρεπορτάζ της Βαρβάρας Αγγέλη που στηρίζεται στα μυστικά που αποκαλύπτονται μέσα από το προσωπικό αρχείο του που επεξεργάστηκε το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών καθώς επίσης και συνέντευξη από τον Βασίλη Παναγιωτόπουλο, ιστορικό και ομότιμο διευθυντή του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών του Ε.Ι.Ε.\nΣάββατο, 3 Απριλίου 2010 |\nΠοιος ήταν τελικά ο Αλή πασάς, ο άνθρωπος που εξόντωσε τους Σουλιώτες, που έπνιξε την κυρά-Φροσύνη, που ονειρευόταν μια δική του ηγεμονία, που αλληλογραφούσε με τον Ναπολέοντα, που ήταν βίαιος και παράλληλα ανεκτικός απέναντι σε χριστιανούς και ομοθρήσκους του και που στην αυλή του άνθισε ο γιαννιώτικος διαφωτισμός αλλά μπήκαν και οι σπόροι της ελληνικής επανάστασης;\nΗ αμφιλεγόμενη αυτή προσωπικότητα, γύρω από την οποία έχουν αναπτυχθεί διάφοροι μύθοι, προσπαθεί να βρει τη θέση της στην ελληνική ιστορία μέσα από βιογραφίες. Η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για τον Αλή πασά δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κάτι που επιβεβαιώνει και η δημοσίευση του προσωπικού του αρχείου από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Μια δουλειά που χρειάστηκε δύο δεκαετίες για να ολοκληρωθεί και έρχεται να αναδείξει πόσο σύνθετη προσωπικότητα ήταν ο αλβανός μουσουλμάνος πασάς. Το προσωπικό αυτό αρχείο, ή καλύτερα μέρος αυτού, ανέλαβε να επεξεργαστεί ένας από τους πιο σημαντικούς ιστορικούς της χώρας, ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος με τη συνδρομή του Δημήτρη Δημητρόπουλου και του Παναγιώτη Μιχαηλάρη. Το τετράτομο έργο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών βρίσκεται εδώ και λίγο καιρό στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Στο έργο αυτό βρίσκει κανείς πολύτιμα ντοκουμέντα του Αλή πασά που αποτυπώνουν την καθημερινότητα της εποχής. Τα ντοκουμέντα ανήκαν (άγνωστο το πώς) στη συλλογή του Ιωάννη Χώτζη από την Κωνσταντινούπολη και φυλάσσονται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη της Αμερικανικής Σχολής Αθηνών. Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος και οι συνεργάτες του προχώρησαν στη μεταγραφή των 1500 περίπου εγγράφων-επιστολών και στην επεξήγηση αυτών. Μεταξύ αυτών, και μια επιστολή ενός ιερωμένου προς την κυρα-Φροσύνη, μια επιστολή που αποδεικνύει ότι ο πνιγμός της έγινε δύο χρόνια αργότερα από ό,τι υποστηριζόταν. Για τη διευκόλυνση του αναγνώστη στην κατανόηση της λειτουργίας του πασαλικίου των Ιωαννίνων, περιλαμβάνονται στο τετράτομο έργο ευρετήρια και γλωσσάριο, αλλά και ένα εκτεταμένο πορτρέτο του Αλή πασά Τεπενλή. Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος σημειώνει στο πορτρέτο-βιογραφία: «Στα όρια της ιδιοφυίας και της νεύρωσης, ιδιοτελής και ισχυρογνώμων, επίμονος και επίβουλος, ο Αλή πασάς διαχειρίστηκε τις πολιτικο-διπλωματικές συνθήκες της εποχής του και τις ατέλειες του οθωμανικού διοικητικού συστήματος με σκοπό την ίδρυση μιας κληρονομικής ηγεμονίας - ένα σχέδιο που μέσα από απερίγραπτα δαιδαλώδεις διαδρομές το έφτασε στα όριά του και στο άδοξο τέλος του».\nΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ «Η.Α.»\nΣυνένοχη και η πόλη για την κυρα-Φροσύνη\nΟ ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος, ομότιμος διευθυντής του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, ξεκίνησε το μεγαλόπνοο έργο για το αρχείο του Αλή πασά εδώ και δύο δεκαετίες. Η ενασχόληση βέβαια με το αρχείο όλα αυτά τα χρόνια δεν ήταν συστηματική. Όπως λέει και ο ίδιος στον «Η.Α.», «ήταν ένα έργο που έπρεπε να ωριμάσει. Δεν μπορούσε να παραχθεί με ταχύτητα».\nΤι προσφέρει το αρχείο του Αλή Πασά στην ελληνική ιστορία;\nΗ δουλειά αυτή αποτελεί αξιοποίηση των υλικών από πηγές που έχουν μια σοβαρή έκταση. Είναι δε ελέγξιμες. Δεν είναι απέραντος ο όγκος, με αποτέλεσμα να μη χάνονται ο ερευνητής και ο αναγνώστης, και κυρίως δίνει αναλυτικά στοιχεία για μια μεγάλη προσωπικότητα της ελληνικής ιστορίας. Τώρα, αν αυτή η προσωπικότητα είναι οθωμανός, αλβανικής καταγωγής, είναι στοιχείο του προβλήματος. Μας ενδιαφέρει, αλλά, αν δεν ήταν κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, θα το αντιμετωπίζαμε διαφορετικά.\nΜπορεί να χαρακτηριστεί ο Αλή πασάς ως πρόδρομος της αλβανικής αφύπνισης;\nΠιστεύω ότι δεν ήταν πρόδρομος της αλβανικής αφύπνισης. Υπάρχει μια αλβανική ιστοριογραφία που τον θεωρεί πρόδρομο, όπως υπάρχει και αλβανική ιστοριογραφία που δεν τον θεωρεί πρόδρομο. Το αλβανικό έθνος αναπτύχθηκε όπως όλα τα άλλα έθνη στα Βαλκάνια. Υπήρχε βέβαια μια καθυστέρηση επειδή οι Αλβανοί δεν είχαν οργανώσει την εθνότητά τους.\nΣτο αρχείο που δημοσιοποιείται, υπάρχουν αρκετές επιστολές για το Σούλι. Τελικά οι Σουλιώτες έπεσαν θύματα προδοσίας;\nΔεν μου αρέσει η λέξη «προδοσία». Καταρχάς είναι γεγονός ότι το αρχείο ειδικά για το Σούλι είναι αρκετά πλούσιο. Αυτό που προκύπτει από το αρχείο, είναι ότι η άμυνα του Σουλίου διασπάστηκε σταδιακά από τον Βελή Πασά ο οποίος είχε αναλάβει την πολιορκία. Η πολιορκία και ένας χειρισμός διασπαστικός εκ μέρους του -έκανε συμβιβασμό με την κάθε φάρα ξεχωριστά-, κατάφεραν να φέρουν τη διάσπαση. Η πίεση της πολιορκίας ήταν δε μεγάλη. Δεν μπορούσαν να το αντέξουν. Κι έτσι οι Σουλιώτες νικήθηκαν.\nΗ ιστορία της κυρα-Φροσύνης πώς φωτίζεται μέσα από το αρχείο;\nΓια πρώτη φορά έχουμε κάτι μια φρέσκια πληροφορία και ενδιαφέρουσα. Πρόκειται για μια επιστολή του ιερωμένου Νεοφύτου προς την Ευφροσύνη, η οποία μας δίνει μια εικόνα του προσώπου της. Η γυναίκα αυτή ζει μέσα στον γιαννιώτικο διαφωτισμό και αντιπροσωπεύει μια νεοτερική άποψη. Δυστυχεί σε κάποιο ανώτερο κοινωνικής οργάνωσης. Ούτε ο Αλή Πασάς ούτε η πόλη ήταν σε θέση να προχωρήσουν με μεγάλα άλματα προς τη νεωτερικότητα. Η πόλη δεν τη στήριξε. Τη Φροσύνη την εγκαταλείπουν με την έννοια ότι δεν μιλάει κανείς για αυτήν. Υπάρχει μια αποσιώπηση που θεωρώ κάπως ένοχη. Μιλάω πάντα για την εποχή εκείνη.\nΈνας τύραννος σε μια πόλη διαφωτισμού.\nΟ Αλή πασάς είχε καταλάβει πως είχε μια ισχυρή ελληνική κοινότητα, ισχυρή οικονομικά λόγω της διασποράς, με μεγάλη παράδοση στην εκπαίδευση, πάνω στην οποία χτίστηκε μια νεότερη εκπαιδευτική πολιτική, αυτή του διαφωτισμού, η οποία είναι παράλληλη με τον Αλή πασά. Δεν την προκάλεσε, συμβιώνει με αυτή και δεν είναι αρνητικός. Μάλιστα κάνει και θετικά βήματα. Σε αυτό το θέμα, έχει μια χρηστική αντίληψη της παιδείας και θέλει να την αξιοποιήσει. Έτσι χρησιμοποιεί τους δασκάλους, τους γιατρούς κλπ.\nΘα μάθουν ποτέ τα παιδιά στα σχολεία την ιστορία όπως διαμορφώνεται; Για πόσο καιρό ακόμη θα μαθαίνουν για το κρυφό σχολειό;\nΕίναι όντως αστείο να μιλάμε πια για κρυφό σχολειό. Δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουν τα πράγματα. Υπάρχει ένας διδακτισμός ο οποίος ωθεί προς τα στρογγυλέματα, προς την επανάληψη των κλασικών μοτίβων, ωθεί προς την ανακουφιστική ιστορία. Είναι πιο εύκολο να αναπαράγεις τα κλισέ παρά να αναφέρεις τα νέα δεδομένα της ιστορικής επιστήμης.\n20 Οκτωβρίου 1803\nΜια επιστολή προς την κυρα-Φροσύνη\nΚάποιος ιερωμένος Νεόφυτος στέλνει επιστολή στην Ευφροσύνη, με την ένδειξη «εις το αρχοντικόν του Δημητρίου Βασιλείου». Η επιστολή αυτή ανατρέπει την ως τώρα επικρατούσα άποψη ότι ο πνιγμός της Φροσύνης έγινε τον Ιανουάριο του 1801. Η επιστολή είναι αναμφισβήτητα αυθεντική, όπως σημειώνεται. Πώς έφτασε στα χέρια του Αλή πασά; Εκτιμάται ότι είτε κατασχέθηκε στο σπίτι της Ευφροσύνης κατά τη σύλληψή της είτε είχε περιέλθει με την κατασκοπευτική διαδικασία στον Αλή πασά χωρίς ποτέ να φτάσει στα χέρια της παραλήπτριας. Στην επιστολή του Νεόφυτου υπάρχει η έκφραση: «τον γνωστό μας να τον αγαπάς εκ βάθους. Εύλογη η απορία των ιστορικών: «Σε ποιον αναφέρεται; Στον Μουχτάρ, στον Βελή ή σε κάποιον άλλον;». Μέρος της επιστολής έχει ως εξής: «Την Ζωήτζα και όλλαις τις ακριβωχαιρετώ, την Αλεξάνδρα και τον Βασιλάκη τα ασπάζομαι και όλλους τους γνωστούς μου. Και τον γνωστόν μας να τον αγαπάς εκ βάθους και αυτώς είναι αρκετός εις τα αναγκέα σου. Η Ζωίτσα και ο Βασιλάκης είναι τα παιδιά της Ευφροσύνης.\n29 Οκτωβρίου 1809\nΔιάταγμα του Αλή στον μπακάλη\n«1 μία οκά μέλι, μία οκά βούτυρο, μία οκά ρήζι άσπρο. Μπακαλμπασι αυγάτισε τούτον τον ζαχηρέν για το παιδί του Καπλάν πάσια το ραμαζάνι μοναχά και τον άλον το ζαχηρέν να τον δήνης καθώς είναι όλα, όχι άλλο». Μπουγιουρντί (διάταγμα) του Αλή πασά προς τον «μπακάλμπαση», τον επικεφαλής της συντεχνίας των μπακάληδων της πόλης των Ιωαννίνων. Καλείται ο «μπακάλμπασης» να αυξήσει την τροφοδοσία του «παιδιού του Καπλάν πασά» κατά τα αναφερόμενα είδη και ποσότητες, ειδικά για τη γιορτή του Ραμαζανιού.\n24 Ιανουαρίου 1809\nΜε τη θέλησή τους σκλάβοι\n«Τα δηο αδελφια από χοριον σελιό ότι με την ηδηαν μας θελισην και ευχαρηστησιν εγηνηκαμεν σκλαβη ραγιαδες του ηψιλοτατου και εχομε να του δοσομε εμης τα δηο σπητηα δηα τα τεσσερα αργαστηρηα όπου τα εχουμε». Δήλωση των αδελφών Κώστα και Ζήσου Κυργιάκη από το χωριό Σελιό του Αργυροκάστρου, προς τον Αλή πασά, με την οποία φανερώνουν ότι αποδέχονται την προστασία του και συμφωνούν ότι για τα τέσσερα εργαστήρια που έχουν στην ιδιοκτησία τους θα καταβάλλουν τετρακόσια γρόσια τον χρόνο.\nΦεβρουάριος 1802 (Τσεπέλοβο)\nΑρτζουχάλι (αίτηση) των προεστών του Τσεπελόβου προς τον Αλή πασά. Οι προεστοί διαμαρτύρονται «διά τον τόπον, ονομαζόμενον Κοζακός όπου τον επήραν οι Νεγαδιώτες». Το έγγραφο αναφέρεται σε μακροχρόνια διαμάχη των δύο γειτονικών χωριών για την κατοχή του Κοζακού, η οποία στην παρούσα φάση φαίνεται να λύνεται υπέρ των Νεγάδων, με κάποια δικαστική απόφαση, την οποία ζητούν οι Τσεπελοβίτες να ακυρώσει ο Αλής πασάς. «Απορούμεν πως η κρίσηις τα έκαμεν χούκιμι εις αυτούς», γράφουν. Επικαλούνται την οργή και τη γνώμη των συμπατριωτών τους που βρίσκονται στη «Βλαχομπογδανίαν» και απειλούν ότι αν δεν δικαιωθούν θα εγκαταλείψουν το χωριό τους.\nΑναρτήθηκε από sofia στις 8:04 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΤρεις ενδιαφέρουσες αναφορές στο Στρατή Τσίρκα βρίσκονται στο Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ(www.ert-archives.gr )\n1) http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=8470&tsz=0&act=mMainView&mst=00:01:31:00 απόσπασμα από το Εποχές και Συγγραφείς\n2) http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=6912&tsz=0&act=mMainView&mst=00:20:04:00 απόσπασμα από την εκπομπή Παρασκήνιο με θέμα Στρατής Τσίρκας , Σε πρώτο πρόσωπο.Εδώ" ακούγεται, αρχικά, ο αφηγητής που περιγράφει αυτά και στη συνέχεια ο ίδιος ο ΤΣΙΡΚΑΣ, που μιλούν για την αρχική σύλληψη του μυθιστορήματος «ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ», αλλά και τις συνθήκες που οδήγησαν σε αυτή τη συγγραφή. "\nΑυτοτελής εκπομπή ,όπου σκιαγραφείται η ζωή του συγγραφέα με τίτλο: Στρατής Τσίρκας : Ο Λόγος του , η Ζωή του\nΑναρτήθηκε από sofia στις 5:24 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΜια άλλη Μεγάλη Παρασκευή\nΑναρτήθηκε από sofia στις 3:22 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΜε αφορμή την απαγγελία του ποιήματος " Η Μάνα του Χριστού" στο προηγούμενο βιντεάκι έψαξα και βρήκα στη βιβλιοθήκη μου το βιβλίο του Ανδρέα Λεντάκη " Ρωμανός ο Μελωδός ,Κώστας Βάρναλης και στρατευμένη τέχνη", Δωρικός , Αθήνα 1991. Σε αυτό παρατίθεται η μαρτυρία του Βάρναλη για το ποίημα , όπως δημοσιεύτηκε στα " Φιλολογικά Απομνημονεύματα" του, ως απάντηση στις κατηγορίες της εφημερίδας 'Εστία" της 10-11-1924. Αναδημοσιεύω ένα μικρό απόσπασμα:\n"....Κι όμως εδώ και δέκα χρόνια κατηγορήθηκα, πως βλαστήμησα την Παναγία, επειδής την παράστησα να λέει στο σταυρωμένο Χριστό:\nΩσάν τ' άλλα σου αδέλφια να σ' είχα γεννήσει\nΜα τούτος ο καημός της Μάνας του Χριστού μπορεί να μην είναι πολύ ορθόδοξος, όμως είναι ανθρώπινος και δεν είναι βλαστήμια. Αν δε συμφωνεί με τα δόγματα της Γ΄οικουμενικής συνόδου, μα με το γράμμα της Βίβλου και με την πίστη πολλών προτεσταντικών εκκλησιών, αυτό δεν είναι απιστία!\nΔεν είναι υπονόμευση της χριστιανικής πίστης. Ομολογώ, πως εγώ δεν μπορώ να την υπονομεύσω τόσο με τα λόγια μου, όσο μερικοί αρχηγοί της εκκλησίας και οι καλόγεροι του Αγίου Όρους με τα έργα τους.\nΕγώ έγραψα ό,τι έγραψα σαν ποιητής. Ήθελα να ολοκληρώσω τη Μάνα-Σύμβολο. Να της δώσω( το κατά δύναμη) όλο εκείνο το απέραντο βάθος, που έχει η πραγματική μητρότητα, που είναι ο πρώτος και έσχατος νόμος της ζωής και όχι θάμα. Αυτό άλλωστε κάνανε και οι περισσότεροι εκκλησιαστικοί ύμνοι. Απ' αυτούς πήρα τον τόνο και μάλιστα του Ρωμανού του Μελωδού. Μονάχα έτσι μας φέρνουνε όλοι αυτοί πιο κοντά στην ανθρώπινη αισθαντικότητά μας τη Μάνα-Σύμβολο, τον τελειωμένο τύπο όλων των πονεμένων μανάδων.\nΚανένας ποιητής, που καταπιάνεται με βιβλικά θέματα δεν είναι δεμένος από τους ..."απόλυτους" νόμους της Τέχνης του, ούτε με τα κείμενα με τις διάφορες δογματικές τους ερμηνείες. Ας αφήσουμε τους ξένους. Από τους δικούς μας ούτε ο Σικελιανός(Πάσχα των Ελλήνων), ούτε ο Μελάς( Ιούδας) ζητήσανε να συμφωνήσουμε με τη γνώμη της εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Αλίμονο τότε στην Ποίηση, " το βασίλειο της ελευθεριάς" όπως την ονομάζει ο Σίλλερ.\nΑν όμως ο Χίτλερ μπορεί ν' αλλάξει σήμερα την πίστη(=την εθνικότητα) του Χριστού γιατί έτσι του συμφέρει, γιατί οι θαυμαστές του δεν αναγνωρίζουνε αυτό το....φασιστικό δικαίωμα στους ...αντιφασίστες ποιητές;"\nΟ Λεντάκης υποστηρίζει οτι" η " Μάνα του Χριστού αποτελεί ένα από τα κορυφαία αριστουργήματα της ελληνικής λυρικής ποίησης " και ότι "ο χαρακτήρας της Παναγίας είναι αριστουργηματικά δοσμένος" ...." η όλη διαγραφή του χαρακτήρα της είναι ...τέλεια. Οι εικόνες που εκφράζουν τους πόθους, αλλά και το πάθος, έχουν μια σπάνια δύναμη και μιαν απίθανη ομορφιά. Ο στίχος κρουστός και αβίαστος ξετυλίγεται με θαυμαστή άνεση. Οι ομοιοκαταληξίες του έχουν δύναμη και ευρηματικότητα...Από αυτή την άποψη μπορούμε να πούμε πως ισάξια συναγωνίζεται τη στιχουργική και μετρική επιδεξιότητα του Ρωμανού"\nΕπίσης ο Λεντάκης αναφέρει ότι " στον Βάρναλη ο Χριστός δεν είναι Θεός. Είναι άνθρωπος. Είναι κοινωνικός επαναστάτης που συγκρούστηκε με την καταπιεστική εξουσία του ξένου κατακτητή και την ντόπια ολιγαρχία .....και αυτό ακριβώς το στοιχείο , η ανθρώπινη ιδιότητα του Χριστού , δίνει καινούριο περιεχόμενο στο ποίημα και μιαν άλλη διάσταση. Δίνει περιεχόμενο κοινωνικό, επαναστατικό, ανθρωπιστικό. Η θυσία τώρα αποκτάει το νόημά της κι αποτελεί δραματική κορύφωση της προσπάθειας του κοινωνικού μεταρρυθμιστή, του επαναστάτη, που θέλει να αλλάξει τον κόσμο καταργώντας την αδικία κι ελευθερώνοντας το φτωχό και καταπιεζόμενο λαό....Η εκούσια επιλογή του θανάτου τη στιγμή που μπορεί να δραπετεύσει στη δύσκολη στιγμή και να σωθεί και η απόφαση του να αποδεχθεί τα βασανιστήρια και τον πόνο, προεκτείνει την ανθρώπινη διάστασή του και τη μεγαλώνει. Της δίνει μια νέα ποιότητα , ακριβώς επειδή δεν είναι θεϊκή. Γιατί ξέρει πως ο θάνατος σημαίνει οριστικό τέλος, που δεν έχει ούτε συνέχεια σε άλλον κόσμο, ούτε γυρισμό ξανά σ' αυτή τη ζωή.\nΑυτή ακριβώς η ιδιότητα του Χριστού είναι που κάνει ακόμη πιο ανθρώπινο τον πόνο της Μάνας του Χριστού στο ποίηματου Βάρναλη..."\nΕτικέτες Ανδρέας Λεντάκης , Κώστας Βάρναλης , Πάσχα , Ποίηση


Τσουρέκια Πασχαλινά - TRAVEL\nΤρίτη, 15 Απριλίου 2014 10:37\n1 κιλό αλεύρι (προτιμήστε αλεύρι για τσουρέκι που θα βρείτε με αυτή την ονομασία στα ράφια των σούπερ μάρκετ –εναλλακτικά χρησιμοποιήστε αλεύρι παραδοσιακό για ψωμί ή αλεύρι απλό, για όλες τις χρήσεις)\n60 γρ. νωπή μαγιά (θα την αγοράσετε χύμα από το φούρνο της γειτονιάς ή συσκευασμένη σε μικρά πακετάκια των 25 - 26 γρ., στα ψυγεία των σούπερ μάρκετ), τριμμένη με τα δάχτυλα για να γίνει ψιχουλιαστή\n250 γρ. βούτυρο λιωμένo\nΚοσκινίζω το αλεύρι σε μια λεκάνη, κάνω μια λακκούβα στο κέντρο και ρίχνω εκεί το χλιαρό νερό και την τριμμένη μαγιά. Με το χέρι μου παίρνω λίγο από το αλεύρι, το φέρνω στη λακκουβίτσα με τη μαγιά και αρχίζω να ανακατεύω και να τρίβω με τα δάχτυλά μου, μέχρι να φτιάξω έναν μέτριο χυλό. Προσοχή: αφήνω άθικτο το υπόλοιπο αλεύρι της λεκάνης.\nΣκεπάζω τη λεκάνη με μια κουβερτούλα και την αφήνω για 1 - 1½ ώρα σε ένα σχετικά ζεστό σημείο του σπιτιού, μακριά από ρεύματα, μέχρι το μείγμα ης μαγιάς σχεδόν να διπλασιαστεί –με άλλα λόγια φτιάχνω ένα είδος προζύμι για να φουσκώσουν ωραία τα τσουρέκια μου.\nΌταν το μείγμα της μαγιάς στη λεκάνη έχει πια φουσκώσει, ξεσκεπάζω τη λεκάνη και προσθέτω εκεί το μείγμα των αυγών. Αρχίζω να ανακατεύω όλα τα υλικά της λεκάνης, φέρνοντας το άθικτο αλεύρι από την περιφέρεια προς το κέντρο με τα υπόλοιπα υλικά και ζυμώνω καλά για 7 - 8 λεπτά, μέχρι τελικά να φτιάξω μια ζύμη ελαστική και εύπλαστη.\nΤη χωρίζω σε δύο μέρη (αν φτιάξω κανονικά τσουρέκια).\nΚόβω το καθένα σε τρία κομμάτια, τα πλάθω σε μέτρια κορδόνια και φτιάχνω κοτσίδες. Στο κέντρο του κάθε τσουρεκιού-κοτσίδας μισοβυθίζω ένα κόκκινο πασχαλινό αυγό.\nΞεσκεπάζω το ταψί και αλείφω τα τσουρέκια με τον κρόκο αυγού για να γυαλίσουν όμορφα. Τα ψήνω για 1 ώρα, μέχρι να ροδίσουν.\nΠερισσότερες πασχαλινές συνταγές στο www.dinanikolaou.gr\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αγκινάρες αλά πολίτα Τα 6 πιο εντυπωσιακά κελάρια κρασιού στον κόσμο! »


ΜεΡΑ25: Άμεση απόσυρση ν/σ για συναθροίσεις - GRTimes.gr ΜεΡΑ25: Άμεση απόσυρση ν/σ για συναθροίσεις - GRTimes.gr\nΜεΡΑ25: Άμεση απόσυρση ν/σ για συναθροίσεις\n#Tags: Nέο νομοσχέδιο | Διαδηλώσεις | ΜέΡΑ25\nΚόμματα | 21/06/2020 | 23:45\n4. Οι ασαφείς όροι του «κινδύνου της δημόσιας ασφάλειας» και της «διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής», δίνουν στις αρχές το περιθώριο να καταστέλλουν τις συναθροίσεις μη αρεσκείας τους, ειδικά όταν δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη που να θωρακίζει ή να υπερασπίζεται το δικαίωμα των πολιτών.\n5. Θεσπίζεται ιδιώνυμο αδίκημα για όσους δεν θα συμμορφώνονται «προς τας υποδείξεις» (αναρωτιόμαστε πόσο κουράστηκε ο νομοθέτης να μεταφράσει στη νεοελληνική τις διατάξεις)


Στην Sony αισιοδοξούν ότι θα κυκλοφορήσουν το PS4 πρίν το νέο Xbox ~ e-Pandora\nΣτην Sony αισιοδοξούν ότι θα κυκλοφορήσουν το PS4 πρίν το νέο Xbox\n4/04/2012 11:20:00 μ.μ. games, texnologia\nΜία ανώνυμη πηγή που προέρχεται από την ίδια την Sony, αποκάλυψε στο VG247 ότι στην εταιρεία του υπάρχει αισιοδοξία ότι θα κυκλοφορήσει το νέο PlayStation 4 (αν ονομαστεί κατά αυτό τον τρόπο) με την κωδική ονομασία Orbis πριν το νέο Xbox που έχει την κωδική ονομασία Durango.\nΗ ανώνυμη πηγή του VG247 δήλωσε σχετικά: "Στην Sony πιστεύουν ακράδαντα ότι έχουν το πάνω χέρι σε σχέση με την Microsoft αυτή τη φορά" και συμπλήρωσε: "θα πρέπει να παρακολουθήσετε τα χρονικά διαστήματα στα keynotes της έκθεσης E3 του χρόνου και ποιος θα ξεκινήσει πρώτος. Οι κορυφαίοι εκδότες παιχνιδιών το γνωρίζουν. Οι εταιρείες ανάπτυξης τίτλων που συνεργάζονται με τους εκδότες - όπως η Ubisoft, για παράδειγμα - γνωρίζουν τι τρέχει. Ήδη εργάζονται πάνω σε αυτό". Από τη στιγμή που οι παραπάνω δηλώσεις προέρχονται από ανώνυμη πηγή, δεν μπορούμε παρά να είμαστε επιφυλακτικοί.\nΜία ακόμη σχετική είδηση με το νέο PlayStation 4, είναι ότι η Sony φαίνεται να επιλέγει το DirectX ως API αντί του Sony API. Στην Crytek στην αρχή πίστευαν ότι πρέπει να αναβαθμίσουν την πλατφόρμα τους για να χρησιμοποιήσουν ένα 24-core επεξεργαστή τύπου Cell αλλά τελικώς τους ζητήθηκε να σταματήσουν τις όποιες σχετικές διεργασίες και να ξεκινήσουν από την αρχή με την προυπόθεση ότι το νέο Sony PlayStation δεν θα ενσωματώνει επεξεργαστή τύπου Cell αλλά AMD hardware.