Ευάγγελος Αυδίκος /Evangelos Avdikos: Ιανουαρίου 2011\nΜεσογειακοί αγώνες τέλος. Για πολλούς ίσως ήταν μια ανακούφιση. για άλλους μια προσδοκώμενη εξέλιξη. Για τους Θεσσαλούς ακούστηκε ως προσβολή, ως μια ευκαιρία που χάνεται. Τα αθηναϊκά ΜΜΕ, τηλεοπτικά και έντυπος τύπος, υποβάθμισαν την είδηση. Τα μέσα ενημέρωσης στη Θεσσαλία βρόντηξαν κι άστραψαν από τις οργίλες φωνές πολιτικών και πολιτευτών.\nΌλη η ιστορία αυτή, με τον τρόπο που εξελίχτηκε, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Όλοι είχαν σημάδια για την εξέλιξη. Δεν ήθελαν να το παραδεχτούν. Έτσι, όσα ακολούθησαν μοιάζουν με μια καλοστημένη παράσταση , όπου καθένας ανέλαβε να υποδυθεί το ρόλο για τον οποίο ετοιμαζόταν από καιρό.Ίσως αυτό να ξενίζει. Ίσως και να εξοργίζει το θεσσαλικό ‘χορό’ στην ‘παράσταση’ αυτή. Είναι οι απλοί πολίτες του Βόλου και της Λάρισας που βομβάρδισαν ραδιόφωνα και τηλεοπτικούς σταθμούς. Αυτό που χαρακτήριζε το λόγο όλων είναι η απογοήτευση, η οργή, το αίσθημα της εγκατάλειψης, ο πληγωμένος εγωισμός για τον τρόπο που οι αρμόδιοι των μεσογειακών αγώνων αφαίρεσαν τη διοργάνωση από Βόλο και Λάρισα, τα μεγάλα λόγια που αποδείχτηκαν κούφια. Και η απογοήτευση μεγαλώνει όταν οι άνθρωποι θυμούνται όσα έχουν προηγηθεί: τα εργοστάσια που έκλεισαν και το στοιχειωμένο περιφερειακό που έγινε το σύμβολο της περιφερειακής αδυναμίας.\nΗ υπόθεση των μεσογειακών αγώνων είναι η «μακέτα» της χώρας μας. Είναι η μικρογραφία στην οποία μπορεί να δει κανείς όλα τα στοιχεία εκείνα που οδήγησαν τη χώρα μας στη σημερινή οικονομική κρίση. Μεγαλοϊδεατισμοί και απουσία προγραμματισμού. Κούφιες κουβέντες και «ρωμαϊκή» υποδοχή σ’ αυτούς που πρωτοστάτησαν στην πρωτοβουλία ώστε η Θεσσαλία να οργανώσει τους αγώνες. Και τώρα σιωπή. Στη χώρα μας βασιλεύει το σύνδρομο του Eπιμηθέα. Σαν τον πλατωνικό μύθο όλοι μοίραζαν ρόλους ανέξοδα. χωρίς σκέψη. Απουσιάζει το προμηθεϊκό πνεύμα. Από όλη τη χώρα.\nΘα μπορούσαν οι αγώνες, με άλλες συνθήκες, να αποτελέσουν ατμομηχανή για την ενίσχυση της περιοχής. Όμως η υπόθεση στράβωσε. Κουβαλούσε τις αμαρτίες από την απουσία στρατηγικής στη χώρα αλλά και υπολείμματα μιας ναπολεόντειας αντίληψης, υπόλοιπο από την οργάνωση των ολυμπιακών αγώνων. Αυτοί που διοικούν τον αθλητισμό σ’ όλο τον κόσμο είναι επιχειρηματίες. Δεν έχουν σχέση με ιδεώδη. Πηγαίνουν εκεί που οσμίζονται χρήμα.\nΊσως η υπόθεση αυτή αποτελέσει μια ευκαιρία για άλλη προσέγγιση με τις μεσογειακές χώρες. Ο Βόλος, η Θεσσαλία μπορούν. Το πανεπιστήμιο, οι δήμοι , οι άλλοι παράγοντες μπορούν να επεξεργαστούν προτάσεις για μια μεσογειακή Θεσσαλία. Έχει τις προϋποθέσεις. Και στον αθλητισμό. Προμηθείς χρειάζεται.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:58 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑπό την προξενήτρα στα γραφεία συνοικεσίων. Παράδοση και νεωτερικότητα. Εκδόσεις Πεδίο, Αθήνα 2010\nΣυνήθως, η αναφορά στα Γραφεία Συνοικεσίων συνοδεύεται από ξάφνιασμα, μειδίαμα και προκατάληψη. Πώς γίνεται ένας τέτοιος θεσμός να επιβιώνει στην εποχή μας που κομπάζει για την απελευθέρωση του ατόμου; Μια πιο προσεκτική ματιά γύρω μας είναι αρκετή για να φανεί πως δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες. Η εποχή μας γέννησε νέα δεσμά, μεγέθυνε υπερβολικά τον ατομικισμό και εξώθησε στο περιθώριο αρκετούς ανθρώπους διευρύνοντας σε υπερβολικό βαθμό το αίσθημα της μοναξιάς και της έλλειψης επικοινωνίας.\nΣκοπός του βιβλίου δεν είναι να προσφέρει ιστορίες γαργαλιστικές. Πρόθεσή του είναι να μιλήσει για το πώς τα πράγματα όλο αλλάζουν και όλο και κάποιος σπόρος από τα παλιά επιζεί προσαρμοσμένος στις νέες συνθήκες.Ακόμη, το βιβλίο χρησιμοποιώντας επιστολές ενδιαφερομένων προς Γραφεία Συνοικεσίων επιχειρεί να μιλήσει για τη σύγχρονη κοινωνία, τις διαδρομές της. κυρίως όμως , νοιάζεται να αναδείξει τις ιστορίες των ανθρώπων που εκφράζουν την αγωνία πολλών άλλων: την ανάγκη της συντροφικότητας και τον εξορκισμό της μοναξιάς.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:48 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n« Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,\nγεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις», γράφει ο αλεξανδρινός ποιητής , εισάγοντας το δρόμο στην ποίηση πολύ πριν έρθουν οι οπαδοί της ποίησης του δρόμου(road poetry) που εκδίδουν πλέον περιοδικό και διοργανώνουν συνέδριο(το τελευταίο στη Βρέμη, The road on the poetry, Ιούνιος 2010). Το έπραξε πριν από τον Τζακ Κέρουακ που στο μυθιστόρημά του Στο δρόμο(on the road) επιλέγει τους απέραντους αμερικάνικους δρόμους, για να αναπτύξει την υπόθεσή του.\nΣ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις ο δρόμος είναι η περιπέτεια, το άνοιγμα το καινούργιο, η εξοικείωση και η ψηλάφηση του κόσμου, του πολιτισμού τους. Ο καφές στο καφενείο, οι ματιές που διασταυρώνονται, η απορία και η περιέργεια μετουσιώνονται σε γνώση που ατσαλώνει τον ταξιδευτή και πλαταίνει τη ματιά του. Μπορεί ο Σωκράτης να έφτασε στη σοφία χωρίς να κάνει ούτε ένα βήμα πέρα από την Αθήνα , για τους περισσότερους όμως που είχαν φιλοδοξίες ο δρόμος και το ταξίδι ήταν ένας τρόπος μύησης στην ωριμότητα.\nΔεν είμαι σίγουρος αν ο αλεξανδρινός θα μπορούσε να βγει γεμάτος γνώσεις περπατώντας στους σύγχρονους δρόμους. Στους μεγάλους, τους κλειστούς αυτοκινητόδρομους. «Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία» τραγουδήσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Και είναι αλήθεια αυτό. Στις πόλεις όμως που κουβαλάνε την ιστορία, τον πολιτισμό, την επιστήμη, τον κόσμο ολόκληρο. Στους παλιούς δρόμους,ναι. Στους μικρούς, τους στενούς που περνούσαν από χωριά, από γέφυρες και τόπους όπου η ιστορία είναι πανταχού παρούσα. Με αγάλματα. Με πινακίδες. Με εκκλησίες. Με αρχιτεκτονικούς ρυθμούς.\nΟι παλιοί δρόμοι σου κλείνουν το μάτι, με υποσχέσεις για καινούργιες ανακαλύψεις(γευστικές, ιστορικές). Οι καινούργιοι είναι αφιλόξενοι. Νιώθεις σαν τον φιλοξενούμενο που γίνεται δεκτός με ψυχρότητα από τον οικοδεσπότη. Φεύγει ζεματισμένος. Έτσι είναι και οι αυτοκινητόδρομοι . Ψυχροί. Ακόμη και η φύση, έτσι μαντρωμένη που είναι από τα σύρματα, μοιάζει ψεύτικη. Σα να υπάρχει μόνο για τις ανάγκες της σκηνοθεσίας.\nΤελευταία, οι αυτοκινητόδρομοι στην Ελλάδα μας γυρίζουν πολύ πίσω. Στον καιρό της Κακιάς Σκάλας με τον Προκρούστη που ακρωτηρίαζε τους περαστικούς. Έχουν γεμίσει οι δρόμοι με προκρούστειες κλίνες που συνεχώς ακρωτηριάζουν τους περαστικούς. Κάποιες φορές, ο ακρωτηριασμός-διόδιο μοιάζει με το περατίκιον που οι συγγενείς έβαζαν στον νεκρό τους. Ο χάροντας χρειαζόταν πληρωμή για να διαβεί ο νεκρός στην άλλη πλευρά.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 1:29 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 10 : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗς\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:02 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΗΠΑ/ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ\nΦΩΤΟΦΡΑΦΙΑ 10:ΜΕ ΤΟΝ RICHARD BAUMAN ΣΤΟ BLOOMINGTON/INDIANA UNIVERSITY\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:53 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΤΑΞΙΔΙ ΗΠΑ/ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 9 : VINE STREET ΚΑΙ FOUNTAIN SQUARE, ΣΤΟ ΣΙΝΙΣΙΝΑΤΙ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:31 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 8: ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΡΟΚ ΕΝΤ ΡΟΛ ΣΤΟ ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:23 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 7: ΠΑΡΕΑ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΕ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:21 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 6: Η HIGH STREET, ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:18 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 6: ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ, ΜΕ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΜΒΟΥ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:16 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 5: ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ OLENTANGY, ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ/ΟΧΑΪΟ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:13 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 4: A SHUMAN, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ΟΧΑΪΟ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:04 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 3 : ΜΕ ΤΟΝ RAY CASHAM , ΛΑΟΓΡΑΦΟ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ΟΧΑΪΟ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:01 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 2 :ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ, ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ/ΟΧΑΪΟ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:58 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1: ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΣΤΟ CAMPUS\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:51 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΟΧΑΪΟ, ΤΑΞΙΔΙ ΗΠΑ/ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ\nOHIO STATE UNIVERSITY.THE CENTER FOR FOLKLORE STUDIES(ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ Η Dorry Noyes,ΜΑΡΤΙΟΣ 2009\nBrown Bag Talk: Evangelos Avdikos, "Memory and Identity on the Greek-Bulgarian Border"\nProfessor Evangelos Avdikos is Head of the Department of History, Archaeology, and Social Anthropology at the University of Thessaly. He will visit OSU from March 4th to April 7th, 2009. Professor Avdikos directs a program with a strong profile in oral history and has published studies of rural change and regional identity in Greece as well as on the memories of ethnic Greek refugees from the former Soviet Union. In addition, he works on the uses of traditional narrative in education and on the cultural integration of Roma children in Greek schools.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:42 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΠΕΝΝΣΥΛΒΑΝΙΑ/ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΛΑΜΠ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ\nProf. Evangelos Avdikos\nKalikantzaroi and the 12 days of Christmas in Greece”\nDr. Evangelos Avdikos’s research centers on the world of ritual and the supernatural. He frames his study of Kalikantzaroi – the so-called Christmas sprites or goblins of Balkan lore – not as isolated phenomena but as representations of the supernatural world, in relation to the transitional rituals associated with the equinox.\nThursday, December 4th, 6:00 p.m.\nCohen Hall 402\nThe Modern Greek program at Penn Language Center & The Hellenic University Club present:\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:30 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗς ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ ΤΕΜΠΛ\nDr. Evangelos G. Avdikos\nProfessor of Folkloristics at the University of Thessaly\n“Continuity, Folk Studies, and National Identity in Greece”\nMonday, December 1st, 2008 – 2:30 p.m.\nAC 207, Anderson Classes, Anderson Hall, Temple University\nFolk studies in Greece have played\na role both in the creation of the Greek national state and in the shaping of the Greek identity.\nThe theory of continuity is a key\nconcept for understanding these processes.\nDr. Evangelos G. Avdikos,\nProfessor of the Department of History, Archaeology and Social Anthropology at the University of Thessaly, Greece, researches cultural identities, narratives, oral history and memory, and the supernatural. He has conducted fieldwork with both Rom children and refugees from the former Soviet Union.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:23 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ Θράκη και οι άλλοι.Ιχνηλατώντας τα πολιτισμικά όρια και την ιστορική μνήμη, Οδυσσέας, Αθήνα 2007\nΤο βιβλίο αναφέρεται στη Θράκη, στους ανθρώπους και στους πολιτισμούς της. Πέρα από το φορμαλιστικό, συχνά, δίπολο «χριστιανοί-μουσουλμάνοι» υπάρχει μια ποικιλία πολιτισμών που αποκλίνουν και συγκλίνουν μεταξύ τους. Πρόκειται για πολιτισμούς που φέρουν εντός τους τα δάνεια και τις επιμειξίες, αφού οι Θρακιώτες έχουν γνωρίσει πολλούς πολιτισμούς και έχουν συνυπάρξει για πολλούς αιώνες με Τουρκογενείς, Πομάκους, μουσουλμάνους Τσιγγάνους και Βούλγαρους. Στοχεύει στην ανάδειξη του "άλλου", που μπορεί από τη μια μεριά να είναι οι ίδιοι οι Θρακιώτες και από την άλλη όσοι έλαβαν -και λαμβάνουν- αποφάσεις, δημιουργώντας σκηνικό εξωτισμού. Σε αυτούς ανήκει και ο δημόσιος λόγος, κυρίως τηλεοπτικός, που διαμορφώνει στρεβλή εικόνα, όπως ακόμη και η αντίληψη περί του πολιτικά ορθού.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:33 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 6:Η ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ/ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ELLIS ISLAND\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:17 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 5:ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 2008/Ο ΦΑΡΟΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:14 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 4: 2227 CHRISTIAN STREET/Η ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΗ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:11 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 3:Ο ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ LOCUST WALK /CAMPUS ΤΟΥ ΠΑΝ/ΜΙΟΥ ΤΗΣ ΠΕΝΝΣΥΛΒΑΝΙΑ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 4:08 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 2: Με τον Dan Ben-Amos και την Μίκα Τσεκούρα μετά τη Διάλεξη\nΦΩΤΟ 1: Με τον καθηγητή Λαογραφίας Dan Ben-Amos/ΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ U-PEN\nΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΠΕΝΝΣΥΛΒΑΝΙΑ, ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ\nFolk studies in Greece have\nplayed a role both in the\ncreation of the Greek national\nstate and in the shaping of\nthe Greek identity. The\ntheory of continuity is a key\nconcept for understanding\nDr. Evangelos Gr. Avdikos,\nProfessor of Folkloristics at the\nUniversity of Thessaly, Greece,\nresearches cultural identities,\nnarratives, oral history and\nmemory, and the supernatural.\nHe has conducted fieldwork with\nboth Rom children and refugees\nfrom the former Soviet Union.\nProf. Evangelos Gr. Avdikos,\n“Continuity, Identity, and\nFolk Studies in Greece”\nMonday, October 20th, 4:30 p.m.,\nMoose Room, 3619 Locust Walk\nThe Graduate Program in Folklore and Folklife and the\nDepartment of Classical Studies present:\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:50 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΧΑΛΑΣΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕ.Ιστορίες περί ακμής και πτώσης στη Λευκίμη Έβρου, Πολύκεντρο Δήμου Τυχερού, Αλεξανδρούπολη 2003\nΗ Λευκίμη είναι ένα χωριό του Έβρου, στο δάσος της Δαδιάς, κάτω από το Σουφλί. Προπολεμικά υπάρξε ένα ακμάζον κεφαλοχώρι , γεγονός που οφειλόταν και στη γεωγραφική του θέση από την οποία επόπτευε όλο τον κάμπο που απλωνόταν στον Έβρο ποταμό. Κρίσιμος στάθηκε για την παρακμή του ο Εμφύλιος που χώρισε στα δύο το χωριό αναγκάζοντας τους μισούς να υποχωρήσουν στις σοσιαλιστικές χώρες ενώ οι άλλοι μετακινήθηκαν στην Αλεξανδρούπολη, κατά κανόνα.Στόχος αυτού του βιβλίου είναι να διερευνήσει τις συνθήκες και τις διεργασίες υπό τις οποίες συντελέστηκε η ακμή της Λευκίμης στην προπολεμική περίοδο αλλά και η παρακμή της στις μεταπολεμικές δεκαετίες. Η μελέτη δεν περιορίστηκε μόνο στους εξωγενείς παράγοντες, ούτε αντιμετώπισε την κοινότητα ως μια νησίδα, έξω από τα ιστορικά και κοινωνικά συμφραζόμενα. Προσπάθησε να εξετάσει την κοινότητα ως μια ολότητα, επικεντρώνοντας στην εσωτερική λογική, η οποία βεβαίως, προβάλλεται στο ευρύτερο περιβάλλον.\nΒιβλιοκρισία από τον Μάνο Σπυριδάκη :Ουτοπία, τεύχ. 57 (Νοέμ. - Δεκ. 2003)\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:29 μ.μ. 1 σχόλιο:\nΑπό τη Μαρίτσα στον Έβρο.Πολιτισμικές συγκλίσεις και αποκλίσεις,σε μια παρέβρια περιοχή.Δήμος Τυχερού, Πολύκεντρο, Αλεξανδρούπολη 1998\nΤο Τυχερό και το Φυλακτό είναι καινούργια χωριά στο νομό Έβρου, λίγο πάνω από το τελωνείο Κήπων, πολύ κοντά στο ποτάμι. Κατοικούνται από πρόσφυγες από την απέναντι πλευρά της Ανατολικής Θράκης. Στη θέση τους υπήρχαν πριν από το 1922 τουρκοχώρια. Η μελέτη και το βιβλίο φιλοδόξησαν να αποτελέσουν μια προσπάθεια γνώσης των ιστορικών και πολιτισμικών αλλαγών, που συνέβησαν στον Έβρο σε μια περίοδο 76 περίπου χρόνων. Ο Δήμος Τυχερού προήλθε από την πρώτη εθελούσια συνένωση δύο κοινοτήτων πριν από την εφαρμογή του "ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ". Το βιβλίο εξετάζει την πολιτισμική φυσιογνωμία των περιοχών, την πολιτισμική τους ταυτότητα, την οργάνωση του χώρου και τη σχέση τους με το ποτάμι και τις πλημμύρες του.\nΒιβλιοκρισία από τον Γιάννη Πανούση :Ουτοπία, τεύχ. 39 (Μάρτ.- Απρ. 2000)\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:02 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠΡΕΒΕΖΑ 1945-1990.ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΜΙΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΔΗΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑ, ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:34 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1: ΑΕΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ\nΗ Πρέβεζα βρίσκεται σττη δυτική Ελλάδα, στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου, απέναντι από το Άκτιο, εκεί που το 31π.χ έγινε μία κρίσιμη ναυμαχία ανάμεσα στον Οκτάβιο, τον μετέπειτα Αύγουστο Καίσαρα, και τον Αντώνιο. Σε ανάμνηση της νίκης του ο Οκτάβιος δημιούργησε τη Νικόπολη, μια νέα πόλη που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για πολύ. Η σημερινή Πρέβεζα είναι ιδιώδης τόπος για όσους θέλγονται από την αγνότητα της φυσικής ομορφιάς. Περιβάλλεται από πράσινο, δροσίζεται από τον μαΐστρο του Ιονίου και ξεκουράζει το σώμα και την ψυχή.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 3:12 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣ’ ντζόρτζιου: Διάβαση του χώρου και οργάνωση των συναισθημάτων\nΑν κάποιος επιχειρήσει να κατανοήσει τη συναισθηματική σχέση των Συρρακιωτών με το χώρο τους, το γενέθλιο τόπο στο παρελθόν, τη φαντασιακή εντοπιότητα για τους γεννημένους στο αστικό κέντρο απογόνους των παλιών ημινομάδων, η διερεύνηση της ταξινόμησης των εκκλησιών που υπάρχουν μέσα στα όρια της Συρρακιώτικης γεωγραφίας είναι ένας ασφαλής οδηγός. Εκτός από τον άγιο Νικόλαο, το Συγκέντρου(Άγιος Πέτρος αρχικά, Άγιοι Απόστολοι στη συνέχεια), ο Προφήτης Ηλίας, ο Σωτήρας και η Παναγία οριοθετούν τον καλοκαιρινό χρόνο, την ευφρόσυνο περίοδο, κατά την οποία η κοινότητα ανασυγκροτούνταν μετά την αναγκαστική χειμωνιάτικη υπερορία της στον κάμπο. Ο εορτολογικός κύκλος που προαναφέρθηκε συνεχίζει να λειτουργεί ως συνεκτικός ιστός για τη διεσπαρμένη στα αστικά κέντρα κοινότητα, με κορύφωση το Δεκαπενταύγουστο.\nΩστόσο, ο Άγιος Γεώργιος , ο Σ’ντζόρτζου των Συρρακιωτών, είναι εκείνη η εκκλησία που συμπυκνώνει τα πιο έντονα κι αντιφατικά συναισθήματα: χαρά και άφατη αγαλλίαση το Μάιο, πόνος και θλίψη τον Οκτώβριο με την επιστροφή στον κάμπο.\nΣτόχος μου στο παρόν άρθρο είναι να προσεγγίσω το θέμα αυτό ως συμβολική έκφραση αυτών των αντιφατικών συναισθημάτων, που αναδύονται από την κομβική θέση του Σ’ντζόρτζου στην οριοθέτηση της εδαφικότητας του Συρράκου, γεγονός που αποκτά ιδιαίτερη νοηματοδότηση αν συνδεθεί με αυτό που ο Van Gennep αποκαλεί εδαφική διάβαση(territorial passage). Σύμφωνα με τον ίδιο μελετητή, στην κατηγορία αυτή συμπεριλαμβάνονται οι διαβάσεις των βουνών, ενώ θα προσέθετα ότι μέρος αυτών των τελετουργιών αποτελούν οι εποχικές μετακινήσεις των κτηνοτρόφων από το βουνό στον κάμπο κι αντίστροφα. Πιο συγκεκριμένα, οι διαβατήριες τελετές γίνονται ευκρινέστερες στην περίπτωση των ημινομάδων, όπως ήταν οι Συρρακιώτες, που είχαν συγκροτημένο χωριό με σαφή γεωγραφική οριοθέτηση.\n«Το Συρράκο έχει έκταση 29.300 στρεμμάτων, υπολογισμένη σε επίπεδη επιφάνεια, που αρχίζει από τον Άγιο Γεώργιο και φτάνει στην Τσουκαρέλα» γράφει ο Νταλαούτης. Η τοποθεσία, λοιπόν, του Αγίου Γεωργίου που φιλοξενεί την ομώνυμη εκκλησία αποτελεί συστατικό στοιχείο της Συρρακιώτικης εδαφικότητας που παράγει το επιχώριο πολιτισμικό ήθος, την Συρρακιώτικη εντοπιότητα. «Το εξωκκλήσι είναι χτισμένο σε απόσταση πέντε(5 περίπου χιλιομέτρων απέναντι από το χωριό σε υψόμετρο 1.286 μ. , σχεδόν στα σύνορα με Καλαρρύτες και Προσήλιο, αλλά –από «αμνημονεύτων χρόνων»-μέσα στον εδαφικό χώρο του Συρράκου» , προσθέτει ο Μαντζίλας.\nΜε άλλα λόγια, η τοποθεσία που επελέγη να χτιστεί ο Σ’ντζόρτζου συγκεντρώνει πολλά γνωρίσματα, περιβαλλοντικά και κοινωνικά, ώστε να αναδειχτεί σε ουσιώδη μηχανισμό για τη διαμόρφωση των συναισθημάτων των Συρρακιωτών. «Η κυκλοφορία των συναισθημάτων εξαρτάται από το σύνολο των οικονομικών και των συμβολικών συμφερόντων» υποστηρίζει ο Vernier. Θα συμφωνήσουμε μαζί του αν επιχειρήσουμε να χρησιμοποιήσουμε την άποψή του ως κατευθυντήρια αρχή για την κατανόηση του Σ’ντζόρτζου ως πηγής συλλογικών συναισθημάτων ανάμεσα στους Συρρακιώτες.\nΗ τοποθεσία βρίσκεται στα σύνορα, σχεδόν, με τους Καλαρρύτες, το Παλαιοχώρι και το Προσήλιο. Υπ’ αυτή την έννοια, το σύνορο μετασχηματίζεται σε κατώφλι που διευκολύνει την είσοδο στη Συρρακιώτικη εδαφικότητα αν συνυπολογιστεί η προνομιακή θέση αυτής της φυσικής τοποθεσίας για όσους ταξιδεύουν στο Συρράκο. Είναι το πρώτο πλάτωμα που συναντάει ο ταξιδιώτης μετά από μια κοπιαστική πορεία που προϋποθέτει το πέρασμα από το μουλαρόδρομο, όπως τον χαρακτηρίζει ο Μαντζήλας , ή τις λιθόσκαλες του Πουκεβίλ. «Ο βουνίσιος αυτός δρόμος, το μονοπάτι αυτό στένευε σ’ αυτό το μέρος, σ’ αυτήν τη στάση και μεις ακολουθούμε ένα στενό διάδρομο, σαν πεζοδρόμιο, χαραγμένο πάνω σε μια μακριά αλυσίδα βράχων, φωνάζοντας κάθε τόσο, για να ειδοποιήσουμε τους ταξιδιώτες, που έρχονταν από την αντίθετη κατεύθυνση, για να σταματήσουν σε κάποιο σημείο στο οποίο μπορούσαν να σταθούν στα πλάγια του στενού μονοπατιού, ώστε να μπορούμε να περάσουμε εμείς πρώτα, γιατί αν συναντιόμασταν μ’ αυτούς πάνω στο στενό αυτό μονοπάτι τα ζώα δεν θα μπορούσαν ούτε να διασταυρωθούν, αλλά ούτε και να γυρίσουν πίσω. Σ’ ορισμένα πάλι σημεία της πορείας μας τα βουνά σχηματίζουν μια προεξοχή που φαίνεται σαν θόλος πάνω από το στενό αυτό πέρασμα. Τέλος, ύστερα από αγωνία μιας ώρας, φτάσαμε στις λιθόσκαλες. Ο δρόμος ακολουθεί μιαν ανηφόρα, γι’ αυτό είναι όλο στροφές, που μοιάζουν σαν σκάλα και καταλήγουν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που είναι χτισμένη στα υψώματα του βουνού».\nΟ Πουκεβίλ περιγράφει με ακρίβεια το φυσικό ανάγλυφο της περιοχής, καθώς ο ταξιδιώτης πορεύεται προς το Συρράκο. Το πλάτωμα του Αγίου Γεωργίου συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις, ώστε να ξεκουραστεί ο πεζοπόρος και να αποκαταστήσει το βιολογικό του ρυθμό που αναστατώθηκε στην ανοδική πορεία. Το πλάτωμα επιβάλλει την ανάπαυλα και διευκολύνει την έκφραση συναισθημάτων ανακούφισης για τον εξαντλημένο ταξιδιώτη. Ωστόσο, ο μετασχηματισμός των ατομικών συναισθημάτων, που αποτελούν τον κανόνα για όλους όσους ακολουθούν την ίδια διαδρομή, σε κοινωνικά ενεργοποιείται από τη θέα των πατρογονικών οικισμών, του Συρράκου και των Καλαρρυτών, τους οποίους στερήθηκαν κοντά ένα εξάμηνο.\nΗ θέση λοιπόν του Αγίου Γεωργίου είναι ένα στρατηγικό σημείο στην οργάνωση του χώρου αλλά και την προστασία της Συρρακιώτικης τοπικότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι σ’ όλες τις ιστορικές περιόδους επελέγη ως σημείο οργάνωσης της άμυνας. Αναφέρεται χαρακτηριστικά, ότι οι Συρρακιώτες στην επανάσταση του 1821 προσπάθησαν να αναχαιτίσουν τους Οθωμανούς επικυρίαρχους στον Άη Γεώργιο, ενώ την αποτυχία του εγχειρήματός τους θρηνεί η λαϊκή μούσα με το γνωστό μοτίβο των τριών πουλιών, τα οποία τοποθετεί στον Άη –Γιώργη.\nΤρία πουλάκια κάθονταν ψηλά στον Άη- Γιώργη.\nΤο’ να τηράει τα Γιάννινα, τ’ άλλο κατά το βάλτο,\nΗ γεωγραφική θέση του Αγίου Γεωργίου μοιάζει με το σημείο, όπου εφάπτονται οι δύο άκρες του δακτυλίου που περιβάλλει το Συρράκο και το οποίο οριοθετεί και νοηματοδοτεί τη Συρρακιώτικη τοπικότητα. Πρόκειται για ένα στεφάνι που συγκροτείται από τόπους που εγκιβωτίζονται στο πολιτισμικό κεφάλαιο του Συρράκου και στην ιστορική μνήμη των Συρρακιωτών. Κορυφές και πλαγιές, σπηλιές και βοσκοτόπια περικλείουν την τοπικότητα , της οποίας εμβληματικός δείκτης για την έκφραση συναισθημάτων είναι ο Άγιος Γεώργιος.\nΗ συγκεκριμένη τοποθεσία συμπυκνώνει πολλές θετικές ιδιότητες. Βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με την ανοδική σκάλα. Όμως, ακόμη και η μειονεκτικότητά της όσον αφορά το ύψος που προκαλεί τοπικές χιονοπτώσεις, μετασχηματίστηκε σε πλεονέκτημα, καθώς επέβαλε τη δημιουργία σταθμού διαμονής για τους ταξιδιώτες εκείνους που συναντούσαν αρκετό χιόνι στον αυχένα του Αγίου Γεωργίου. «Τότε, χτυπούσαν την καμπάνα και ερχόταν βοήθεια απ’ το χωριό. Με σκαπάνια και φτυάρια αναμέριζαν το χιόνι μέχρι τον Άγιο Γεώργιο και απεγκλώβιζαν τους αποκλεισμένους ταξιδιώτες».\nΗ θέση, ως εκ τούτου, του Αγίου Γεωργίου την καθιστούσε προνομιακή τόσο για το στρατιωτικό έλεγχο του οροπεδίου όσο και για τη δυνατότητα εγκατάστασης σταθμού προστασίας από τα καιρικά φαινόμενα. Το γεωγραφικό ανάγλυφο είναι εκείνο που εμπεριέχει τη μετεξέλιξη μιας φυσικής δυνατότητας σε κοινωνική λειτουργία. Έτσι, οργανώνεται ένας σταθμός πολύτιμος για τη μετακίνηση των ταξιδιωτών. Το περιστύλιο της εκκλησίας, η οποία σύμφωνα με τον Κρυστάλλη κτίστηκε το 17ο αιώνααπό κοινού από Συρρακιώτες και Καλλαρυτιώτες, «προστατεύεται από έναν μεσότοιχο με κολώνες», περιγράφει ο Πουκεβίλ, στο εσωτερικό του οποίου «βρίσκουμε μια στέρνα, ένα φούρνο, δωμάτια θολωτά και αρκετά για διανυκτέρευση ή ημερήσια παραμονή προσώπων». Η εκκλησία που καταστράφηκε από τους Τούρκους ξανακτίζεται αργότερα. Αυτό το κτίσμα περιγράφει ο Κρυστάλλης. Πρόκειται για χαμηλό ναό που «περικυκλούται υπό εστεγασμένης, ευρυχώρου στοάς».\nΣε κάθε περίπτωση ο σταθμός περιλαμβάνει χώρους για τη διευκόλυνση διανυκτέρευσης ανθρώπων και ζώων, αλλά και της διαμονής επί μακρόν αν το επέβαλαν οι συνθήκες, όπως μαρτυρά η παρουσία του φούρνου και της στέρνας. Το πλάτωμα όπου κτίστηκε ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται, όπως ειπώθηκε, σε τέτοιο προνομιακό σημείο που συμπύκνωσε και εξέφρασε σε συμβολικό επίπεδο τη νοσταλγία κάθε ξενιτεμένου Συρρακιώτη να επισκεφτεί την πατρογονική γη. Η συμβολική χρήση του χώρου αναδεικνύεται με ένταση από την επιθυμία του ξενιτεμένου Συρρακιώτη Σπυρίδωνος Μπαλτατζή να ενταφιαστεί στον Άγιο Γεώργιο από τη μια μεριά για να αντισταθμίσει τη νοσταλγία του γενέθλιου τόπου που είχε ως ζωντανός και από την άλλη για να μπορεί να ελέγχει, λόγω της οπτικής επαφής με το χωριό, την υλοποίηση της διαθήκης του. «Εν τέλει παραγγέλλω τον κληρονόμον μου μετά τον θάνατόν μου αποστείλη το λείψανόν μου εις το Συρράκον ίνα ενταφιαστή εις τον Άγιον Γεώργιον όπισθεν της εκκλησίας(…)Επιθυμώ εκείθεν να επιτηρώ τους συμπολίτας μου κατά πόσον ευσυνειδήτως θα συμμορφώνται με τας θελήσεις μου».\nΩστόσο, εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι η καθαγίαση αυτής της φυσικής δυνατότητας που έχει η συγκεκριμένη γεωγραφική θέση και η ένταξή της στη τελετουργική διαδικασία εποχικής μετακίνησης του κτηνοτροφικού, κυρίως, πληθυσμού.\nΗ ίδρυση της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου μεταστοιχειώνει το φυσικό δαχτυλίδι σε μαγικό κύκλο που οριοθετεί την τοπικότητα, θέτοντάς την υπό την προστασία του αγίου. Ως εκ τούτου το πλάτωμα έχει τη θέση της εισόδου στη Συρρακιώτικη εδαφικότητα. Λειτουργεί ως το κατώφλι, με όρους τελετουργικής διάβασης, που ελέγχει και οργανώνει το έξω και το μέσα, την κίνηση δηλαδή όσων κινούνται από το Παλαιοχώρι προς το Συρράκο αλλά και εκείνων που κάνουν την αντίστροφη πορεία. Γενικότερα, οι τελετές εδαφικής διάβασης(territorial passage) αποκτούν τελετουργική υπόσταση με την τοποθέτηση ενός αντικειμένου που εκτελεί το ρόλο του ορίου. Στην περίπτωση του Συρράκου το φυσικό πλάτωμα ήταν ένα όριο που, σε γενικές γραμμές, οριοθετούσε το Συρρακιώτικο έδαφος αλλά πρωτίστως όριζε την οπτική επαφή αναδεικνυόμενο σε ταξινομητικό παράγοντα του «μέσα» και του «έξω».\nΩστόσο, το όριο αφορά ένα συγκροτημένο οικισμό που , κατά προτεραιότητα, συγκροτεί την τοπικότητά, του, η οποία προβάλλεται ως συστατικό στοιχείο του ιερού πόλου που συμπεριλαμβάνει όλο το πολιτισμικό κεφάλαιο εντός του μαγικού κύκλου που προαναφέρθηκε. Στην περίπτωση του Αγίου Γεωργίου , μπορούμε να βρούμε αντιστοιχίες με την καθαγίαση ενός οίκου μέσω της θυσίας ζώου. Η ίδρυση της εκκλησίας μπορεί να εκληφθεί ως θεμέλιος λίθος για τη συγκρότηση της Συρρακιώτικης τοπικότητας, η οποία οργανώνεται από το δίπολο «ιερό-μιαρό».\nΟ Άγιος Γεώργιος είναι ο ενδιάμεσος ανάμεσα στον πόλο «ιερό-μέσα», που αντιπροσωπεύει η Συρρακιώτικη εδαφικότητα, και στο δεύτερο πόλο «μιαρό-έξω » που βρίσκεται εκτός αυτών των ορίων. Επέχει τη θέση της εισόδου, που ταξινομεί τους ανθρώπους που το διαβαίνουν σε καθένα από τους προαναφερθέντες πόλους. Η διάβαση του κατωφλιού-ορίου εγγράφεται στους ενδιαφερομένους είτε ως συνάντηση και επανένωση με το δικό τους κόσμο είτε ως εξορία και απουσία, γεγονός που αποτελεί και την πηγή αντίστοιχων συλλογικών συναισθημάτων.\nΌλα αυτά ανιχνεύονται με ευκρίνεια στη θέση που κατέχει ο Άγιος Γεώργιος στους εποχικά μετακινούμενους κτηνοτρόφους αλλά και τους αγωγιάτες και τους μπάτζους(τυροκόμους). Πρόκειται για ένα σημείο ιδιαίτερα σημαντικό στην οργάνωση του χώρου, αντίστοιχο με άλλες τοποθεσίες για τους εποχικά μετακινούμε νους μαστόρους της Ηπείρου.\nΟι απόψεις που εκτίθενται στο παρόν κείμενο είναι προϊόν τόσο αρχειακής έρευνας όσο και συζητήσεων με ανθρώπους που βίωσαν τις μετακινήσεις και καταθέτουν την εμπειρία και τα συναισθήματά τους.\nΣτην πρώτη περίπτωση υπάρχουν διάσπαρτες πληροφορίες στο δίτομο έργο που χρηματοδότησε η κοινότητα Συρράκου αλλά και στο βιβλίο του Σπύρου Νταλαούτη. Πέρα απ’ αυτό, πληροφορίες και αφηγήσεις μπορεί να σταχυολογηθούν από τους «Αντίλαλους του Συρράκου», το έντυπο της φαντασιακής, σήμερα, κοινότητας των Συρρακιωτών. Εξάλλου, υπάρχει το οδοιπορικό της εποχικής μετακίνησης που συνέγραψε ο Συρρακιώτης φιλόλογος Δ. Γάτσιος, ο οποίος έκανε αυτή τη μετακίνηση για πολλά χρόνια. Όμως, ιδιαίτερα γόνιμες υπήρξαν οι συζητήσεις που είχα με την Κωνσταντίνα Γρ. Αυδίκου(το γένος Σπύρου Σούλτη), τον Θεόδωρο Σούλτη και, πρωτίστως, με τον Σπ. Νταλαούτη.\n«Η επόμενη ημέρα ταυτίζεται με το «νόστιμο ήμαρ». Είναι η γλυκιά ημέρα του γυρισμού» γράφει ο Γάτσιος αναφερόμενος στο τελευταίο κονάκι της Άνοιξης. Όμως, όλων αυτών των συναισθημάτων επιτομή είναι η άφιξη στον Άη Γιώργη. «Η επ- Άνοδος αρχίζει με ιεροτελεστία» συνεχίζει ο Γάτσιος. «Το κτύπημα της καμπάνας του Άη Γιώργη δεν είναι μόνο η είδηση, το «χαμπέρι» για τους συγχωριανούς. Είναι η εσωτερική επικοινωνία και ψυχική με το ιερό σύμβολο του χωριού τους. Είναι η έκφραση ευγνωμοσύνης στον Άγιο για τη συμπαράστασή του στις δύσκολες ημέρες του χειμώνα. Είναι η ανανέωση του «συμβολαίου» να περάσουν καλά το καλοκαίρι. Είναι η νέα προσμονή της χάρης του για τα ανύπαντρα κορίτσια να βρουν τον καλό τους, αυτό το καλοκαίρι. Είναι…».\nΣτην αφήγηση υπάρχουν όλα τα στοιχεία που συγκροτούν τη διαβατήρια τελετή της εδαφικής διάβασης. Τόσο ο χειμώνας στον κάμπο όσο και η άνοδος το Μάη με το κοπάδι βιώνονταν από τους Συρρακιώτες ως διαρκής και παρατεταμένη μεθοριακότητα που εγκυμονούσε κινδύνους και συνιστούσε πηγή αρνητικών συναισθημάτων. «Τα παιδιά είχαμε χαρά να πάμε στο Συρράκο. Ζούσαμε σε μια οργανωμένη κοινωνία. Στον κάμπο ήμασταν διασκορπισμένοι. 7- 8 μήνες στον κάμπο δεν ανταμώναμε ψυχή. Μόνο πρόβατα. Ήταν μια αγαλλίαση ψυχής. Ξεκουραζόμασταν» σχολιάζει ο Σπύρος Νταλαούτης. Η αίσθηση της υπερορίας, της διαβίωσης σε τόπο εκτός τόπου, συσσώρευε αρνητικό ψυχισμό που εκκενωνόταν στον Άη Γιώργη. Το πλάτωμα εξισορροπούσε τη μιαρότητα, με όρους τελετουργικούς, και το μετεωρισμό του κοινωνικού ιστού το χειμώνα, καθώς και την επικινδυνότητα της ανοδικής πορείας με τους κλέφτες που καροδοκούσαν αλλά και άλλους κινδύνους στα κονάκια.\nΈτσι, οι πρώτες αντιδράσεις των Συρρακιωτών μόλις έφταναν στο πλάτωμα του Άη Γιώργη ήταν αναστεναγμοί ανακούφισης. Η κραυγή των παιδιών «έου λου βιντζούι πρώτου Σιράκλου(=Εγώ είδα πρώτος το Συρράκο) συνιστά ηχητικό σύμβολο της εξόδου από τη μεθοριακότητα και σηματοδοτεί την επικείμενη ενσωμάτωση στην τοπικότητά τους.\nΑκριβώς αυτό υπαινίσσεται και η πληθώρα των τελετουργικών πράξεων που επιτελούνται με την άφιξη στο πλάτωμα. Σ’ αυτές μπορούμε να συγκαταλέξουμε και την γκορτσιά(=αγραπιδιά) που ως δέντρο επιβάλλει συμπεριφορές. «Λίγο πριν βγούμε στον Άη Γιώργη, πενήντα(50) μέτρα, έχει μια γκορτσιά. Έχει τον ιστορικό της ρόλο. Καθώς ανεβαίναμαν καθόμασταν εκεί καταϊδρωμένοι, κουρασμένοι στον ίσκιο της»(Σ. Νταλαούτης). Βρίσκεται έξω από το κατώφλι της Συρρακιώτικης τοπικότητας, ωστόσο μπορούμε να την εκλάβουμε ως σημείο του Αγίου Γεωργίου, δεδομένου ότι η άφιξη σ’ αυτήν προανήγγειλε την προετοιμασία για την τελετουργική είσοδο στον δικό τους κόσμο, τη δική τους τοπικότητα. Παρείχε τις προϋποθέσεις για αποκατάσταση της αναπνοής, καθώς και για ανάκτηση των φυσικών δυνάμεων, ώστε η άνοδος στο πλάτωμα να πραγματοποιηθεί με κάθε επισημότητα. Δεν γνωρίζουμε αν η παρουσία της γκορτσιάς στη συγκεκριμένη θέση είναι τυχαία ή σκόπιμη. Ενδεχομένως δεν θα μετέβαλε το γεγονός ότι πολιτισμικοποιήθηκε από τους μετακινούμενους Συρρακιώτες, προπάντων κατά την ανοιξιάτικη άνοδο στο βουνό. Εντάχθηκε στο σημειολογικό σύστημα της μεθοριακότητάς τους, καθώς προετοίμαζε την έξοδο από αυτήν, ενώ χρησιμοποιήθηκε από τις μητέρες ως μηχανισμός εκτόνωσης των ανησυχιών και της γκρίνιας που εκδήλωναν τα παιδιά ανανεώνοντας την υπόσχεση ότι η γκορτσιά βρίσκεται πολύ κοντά.- η διαβεβαίωση αυτή γινόταν στο τελευταίο τμήμα της κοπιαστικής ανοδικής πορείας.\nΗ έξοδος λοιπόν από την επικινδυνότητα της ανοδικής στράτας εκδηλώνεται με τελετουργικές πράξεις στον Άη Γιώργη. Πρώτα το σταυροκόπημα στον Άγιο που τους αξίωσε να επιστρέψουν. Στη συνέχεια το χτύπημα της καμπάνας. Πάνω από την πύλη της στοάς «υψούται τα τετράγωνον υψηλόν κωδωνοστάσιόν του φέρον μέγαν ρωσικόν κώδωνα, του οποίου οι ήχοι ακούονται μέχρι Πραμάντων» σχολιάζει ο Κρυστάλλης. Ο ήχος της καμπάνας είναι ο συμβολικός εκφραστής των συλλογικών αισθημάτων Συρρακιωτών κατά την εδαφική διάβαση. Στην άνοδο είναι συχνά τα χτυπήματα και δυνατά, γεγονός που υποδήλωνε την ευφρόσυνη διάθεση των εισερχομένων στην εδαφικότητά τους.\nΗ καμπάνα του Άη Γιώργη έχει επωμιστεί το ρόλο του συμβολικού μέσου για τη διάχυση πληροφοριών σε σχέση με την είσοδο ατόμων στην εδαφικότητά τους αλλά και για την κωδικοποίηση συλλογικών αισθημάτων. Ο ρυθμός του χτυπήματος προσδιόριζε και την ποιότητα των αισθημάτων. Όπως ειπώθηκε, το πυκνό και δυνατό χτύπημα προδιέθετε, κατά κανόνα, για υποδοχή αφίξεων, εκτός από την περίπτωση χιονοπτώσεων που ο ήχος υποδήλωνε κίνδυνο και λειτουργούσε προτρεπτικά για τον απεγκλωβισμό των συγχωριανών.\nΌμως, από το Μάη και έως τα τέλη Οκτωβρίου η καμπάνα ηχούσε ως άγγελος τακτικών αφίξεων, παλιννόστησης και ανασυγκρότησης της Συρρακιώτικης κοινότητας. Σ’ αυτό το πλαίσιο αποδέκτες του ηχητικού μηνύματος ήταν τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου που , στη μεγάλη τους πλειοψηφία, έρχονταν στο Συρράκο το Μάρτιο διαμένοντας στο οικοτροφείο. Η καμπάνα γι ’αυτά σηματοδοτούσε την επανένταξη στην οικογένεια. Ο Σπύρος Νταλαούτης δοκίμασε τα ποικίλα συναισθήματα από τον χτύπο της καμπάνας. «Ο ήχος της καμπάνας ήταν σημάδι πως κάποιος ερχόταν και θέρμαινε τις ελπίδες αυτών που περίμεναν ότι θα ’ναι ο δικός τους. Όταν ήμασταν παιδιά στο οικοτροφείο ξέραμε ότι οι δικοί μας θα ’ρθουνε στα τέλη Μάη από τα χειμαδιά. Περιμέναμε πότε θα χτυπήσει η καμπάνα για να δούμε ποια οικογένεια θα’ ρθει. Μόλις περνούσε από τον Άη Γιώργη από τον αριθμό και το χρώμα των αλόγων αναγνωρίζαμε ποια ήταν η οικογένεια».\nΟ πυκνός και δυνατός ήχος ήταν μια ακόμη επιβεβαίωση για την ανασυγκρότηση της τοπικότητας. Συνιστούσε κατάφαση στην τοπικότητα του Συρράκου και ανακούφιση από την έξοδο από τη μεθοριακότητα τόσο του κάμπου όσο και της ανοδικής στράτας. Ήταν μια κατάφαση στο πολιτισμικό τους κεφάλαιο που αναπαραγόταν κάθε καλοκαίρι, ιδίως στα πανηγύρια και τους γάμους όπου επιβεβαιωνόταν και ενισχυόταν το σύστημα συγγένειας και ταυτόχρονα δημιουργούνταν νέες οικογένειες. Ως εκ τούτου, η άφιξη στο πλάτωμα του Σ’ντζόρτζου και η οπτική επαφή με το απέναντι απλωμένο Συρράκο αποτελούσε την κατάλληλη στιγμή και τον κατάλληλο χώρο για την έκφραση των προσδοκιών, όπως ήταν η επίκληση του αγίου για τα κορίτσια, ώστε να παντρευτούν αυτό το καλοκαίρι. Η ανοδική στράτα της άνοιξης υποδαύλιζε τα όνειρα και θέρμαινε τις προσδοκίες τόσο για την κοινωνική αναπαραγωγή με τη δημιουργία νέων οικογενειών όσο και για την αναπαραγωγή του ζωικού κεφαλαίου.\nΌμως, όλα εκτυλίσσονταν με ταχύτητα την άνοιξη. Ήταν από τη μια μεριά τα συναισθήματα θετικά και από την άλλη οι συνθήκες δεν επέτρεπαν τη σπατάλη χρόνου στο οροπέδιο της Μπουλιάνας που ξεκινάει αμέσως μετά το πλάτωμα. Οι αγροφύλακες δεν επέτρεπαν την ελεύθερη βόσκηση, μια και η Μπουλιάνα προοριζόταν για κοφτολίβαδο.\nΈτσι, αφού επιτελούσαν τις αναγκαίες τελετουργικές πράξεις, στις οποίες συγκαταλέγονταν και ο μετριασμός της πείνας τους με το π’ρτσ’νούσιου, είδος ραδικιού, διέσχιζαν βιαστικά το οροπέδιο με προορισμό τα βουνά όπου θα οδηγούσαν τα πρόβατα, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια θα κατευθυνόταν στο σπίτι με το φόβο πάντα και την ελπίδα ότι δεν είχε υποστεί μεγάλη ζημιά το χειμώνα.\nΜπορούμε ωστόσο να κατανοήσουμε καλύτερα τη θέση του Άη Γιώργη στη Συρρακιώτικη τοπικότητα αν συσχετίσουμε την ανοδική στράτα με την αναχώρηση από το χωριό το φθινόπωρο. Ενώ την άνοιξη η άφιξη στον Άη Γιώργη σηματοδοτεί την ενσωμάτωση στον κόσμο της συναισθηματικής και κοινωνικής ασφάλειας, η στράτα του φθινοπώρου είναι ο αποχωρισμός με όρους διαβατήριων τελετών. Οι Συρρακιώτες εγκαταλείπουν τη βεβαιότητα της μόνιμης διαμονής και της συγκροτημένης κοινότητας εισερχόμενοι σε μια μακρόχρονη περίοδο στην οποία μπορεί να αποδοθούν τα χαρακτηριστικά της μιαρότητας και επικινδυνότητας.\nΩς εκ τούτου, ο Άη Γιώργης ως το έσχατο, πλέον, σημείο της Συρρακιώτικης εδαφικότητας συμπυκνώνει όλα τα αρνητικά συλλογικά αισθήματα. Ιδιαίτερα τον Οκτώβριο, ο ήχος της καμπάνας με αυξανόμενη πυκνότητα είναι αργός διαχέοντας στην ατμόσφαιρα και τα γύρω βουνά τη θλίψη ως το βασικό κοινοτικό αίσθημα.\nΌλες οι ενέργειες των οικογενειών ανήκουν στην προετοιμασία του τελετουργικού αποχωρισμού που είχαν αναφορά τον Άη Γιώργη και ξεκινούσαν αρκετές μέρες πριν από την αναχώρηση. «Οι γυναίκες πριν αναχωρήσουν για τα χειμαδιά εκπλήρωναν το τάμα τους στον Άη Γιώργη, να λειτουργήσουν την εκκλησία. Έτσι συγκεντρώνονταν σε ομάδες και μαζί με τα παιδιά τους διανυκτέρευαν το βράδυ στην εκκλησία. Άναβαν τα καντήλια και το επόμενο πρωί ερχόταν ο παπάς και τελούσε τη λειτουργία»(Σπύρος Νταλαούτης).\nΗ εγκοίμηση στον Άη Γιώργη, κάποιες ημέρες πριν από την αναχώρηση, συνιστούσε συστατικό στοιχείο της τελετουργικής προετοιμασίας για τον αποχωρισμό. Η μητέρα με τα παιδιά, χωρίς τον πατέρα που βρισκόταν στα βουνά με τα πρόβατα, αναλαμβάνει τη διεκδίκηση ενός μέρους της τοπικής ιερότητας, η οποία θα λειτουργήσει ως μαγικός, προστατευτικός κλοιός όταν βρεθούν στον κάμπο εκτεθειμένοι στην επικινδυνότητα του μιαρού πόλου.\nΑφού εξασφαλίσουν την ενσωμάτωση της τοπικότητας μέσω της εγκοίμησης οργανώνουν τον τελικό αποχωρισμό του οποίου το πρώτο βήμα γίνεται τις απογευματινός ώρες. «Πολλές φορές για να κερδίσουμε χρόνο φεύγαμε απογευματάκι από το χωριό και διανυκτερεύαμε στον Άη Γιώργη στα χαγιάτια. Το φθινόπωρο δεν είχαμε πρόβλημα. Επιτρέπονταν να βοσκήσουν τα ζώα και χαράματα φεύγαμε. Να φύγουμε από τα δύσκολα μέρα»(Σπύρος Νταλαούτης»).\nΟ Άη Γιώργης συνεπώς ήταν το εδαφικό σημείο, στο οποίο έκλεινε ο καλοκαιρινός χρόνος για τους μετακινούμενους Συρρακιώτες. Είτε με την εγκοίμηση είτε με τη διανυκτέρευση ή με το χτύπημα της καμπάνας ολοκλήρωναν την τελετουργία της εδαφικής διάβασης. Όμως, η καθοδική στράτα ήταν το αντεστραμμένο σχήμα της ανοιξιάτικης. Το φθινόπωρο επιτελούνταν ο αποχωρισμός και η είσοδος στη διαρκή και παρατεταμένη μεθοριακότητα που περιλάμβανε όχι μόνο τη στράτα αλλά και το ξεχείμασμα στον κάμπο. Έτσι, όσοι ετοιμάζονταν για τον τελετουργικό αποχωρισμό εκδήλωναν αισθήματα άφατης θλίψης που αποτυπώνονταν στο αργό περπάτημα-τα βήματα βάραιναν, «ξώγκαρδα περπατάγαμαν»(Κωνσταντίνα Αυδίκου). Ο αποχωρισμός έχει όλα τα στοιχεία του πένθους. Η καμπάνα-το κρίσιμο σημείο που σηματοδοτούσε τη μετάβαση από τον αποχωρισμό στη μεθοριακότητα-χτυπάει αργά και πένθιμα. Είχε το ρυθμό του χτύπου της εξόδιας ακολουθίας. Ένα τελευταίο χτύπημα, το κοίταγμα προς το Συρράκο, ώστε να κουβαλάν την εικόνα του, και αμέσως μετά η επιτάχυνση της πορείας. Εισέρχονται στη μεθοριακότητα και στόχος είναι να οργανώσουν σωστά τις διανυκτερεύσεις ως τον τελικό προορισμό, ώστε να μην αντιμετωπίσουν κινδύνους. «Το βήμα μας από τον Άη Γιώργη και μετά γινόταν γρήγορο. Σκεφτόμασταν τις έγνοιες»(Σπύρος Νταλαούτης).\nΟ Άη Γιώργης βρίσκεται σ’ ένα κρίσιμο σημείο για την οργάνωση της τοπικότητας στο Συρράκο. Η οπτική επαφή με το χωριό, η πρώτη στην άφιξη και η τελευταία στην αναχώρηση, του δίνουν προνομιακή θέση στη διαδικασία της επιτέλεσης της εδαφικής διάβασης, δυο φορές το χρόνο. Ως εκ τούτου, αναγορεύεται ο χώρος σε εμβληματικό τοπίο για τους Συρρακιώτες, όπου εκδηλώνονται τα κοινοτικά αισθήματα των μετακινούμενων: χαρά και αγαλλίαση την άνοιξη, λύπη και θλίψη το φθινόπωρο.\nΟ Άη Γιώργης, με τον τρόπο αυτό, εντάσσεται στη συζήτηση για την οργάνωση της τοπικότητας, στα όρια της οποίας εκδηλώνονται συλλογικά αισθήματα. Όλα αυτά-θετικά και αρνητικά αισθήματα- αποτελούν μέρος της τοπικής ιερότητας, του Συρρακιώτικου δηλαδή πολιτισμικού κεφαλαίου , το οποίο καθαγιάζεται αλλά και οριοθετείται με το νοητό περισχοινισμό του χωριού, ο οποίος οργανώνεται από τον Άη Γιώργη.\n B. Anderson. 1983. Imagined Communities. London: Verso.\n Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος. 2006. «Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα Τζούρτζιας Αθαμανία(Φ.Α.Τ.Α.): Μετάβαση από τη μεθοριακότητα του άλλου τόπου στην αναπαραγωγή της τζουρτζιώτικης συλλογικότητας), στον τόμο: Πρακτικά 7ου Συμποσίου Τρικαλινών Σπουδών(Τρίκαλα, 11-13 Νοεμβρίου 2005). Τρίκαλά: Φιλολογικός Ιστορικός Λογοτεχνικός ΣύνδεσμοςΤρικάλων(Φ.Ι.Λ.Ο.Σ.), σ.585.\n Ο Evans-Pritchard ονομάζει αυτό το χρόνο, ο οποίος προσδιορίζεται από τη σχέση με το περιβάλλον, οικολογικό. E. E. Evans-Pritchard . 1940. The Nuer. A Description of the Modes of Livelihood and Political Institutions of a Nilotic People. Oxford: Clarendon, σσ. 94-104.Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος , «Ασπροπόταμος: Πολιτισμική ταυτότητα και αναπαραστάσεις», υπό δημοσίευση στα πρακτικά του συνεδρίου: «Ο Ασπροπόταμος στο χώρο και το χρόνο»(11-13 Μαΐου 2007, Τρία Ποτάμια Ασπροποτάμου Τρικάλων, υπό δημοσίευση).\n Jeremy Boissevain.1992. “Play and Identity. Ritual Change in a Maltese Village”, στον τόμο : Jeremy Boissevain(επιμ.), Revitalizing European Rituals. London: Routledge, σσ.146-53. Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος. 1992. «Η κοινότητα στον αστικό χώρο. Αντιστάσεις και λειτουργίες. Η περίπτωση των Συρρακιωτών της Πρέβεζας», στον τόμο: Η ελληνική κοινότητα. Πρακτικά Επιστημονικής Ημερίδας, Δωδώνη, μέρος τρίτο(Επιστημονική Επετηρίδα του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), παράρτημα 50, σ. 54.Πβ. Βασίλης Γ. Νιτσιάκος. 1995. «Χορός και συμβολική έκφραση της κοινότητας. Το παράδειγμα του χορού στο Κίνικ’(Περιβόλι Γρεβενών), στο βιβλίο του Οι ορεινές κοινότητες της Πίνδου στον απόηχο της μακράς διάρκειας. Αθήνα: Πλέθρον, σ. 150.\n Arnold Van Gennep. 1965. The Rites of Passage. London and Henley: Routledge and Kegan Paul, σ.15.\n Σπύρος Χ. Νταλαούτης, Συρράκο-Τοπωνύμια. Ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο, Πρέβεζα 2005, σ.51.\n P. Bourdieu.1972.Esquisse d`Une Thiorie de la Practique.Paris: Droz,σ.178.\n Αυτό το θέμα της εντοπιότητας και το ποιος συμμετέχει σ’ αυτήν αποτέλεσε το πεδίο έντονων διαφωνιών που διατυπώθηκαν και με αρθρογραφία από τις στήλες της εφημερίδας «Αντίλαλοι του Συρράκου», έντυπο που λειτούργησε ως μηχανισμός συγκρότησης ενός φαντασιακού εδάφους για τους διεσπαρμένους μεταπολεμικά Συρρακιώτες. Ένα ισχυρό επιχείρημα που εξέφραζε και τη διασφάλιση της φροντίδας για την επιβίωση του χωριού ήταν πως Συρρακιώτες ήταν όσοι είχαν τα εκλογικά τους δικαιώματα στο Συρράκο. Βλ. Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος, ό.π., σσ.61-2.Για την έννοια της εντοπιότητας βλ. την εισαγωγή στο βιβλίο Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος. 2002. Χάλασε το χωριό μας Χάλασε. Ιστορίες περί ακμής και πτώσης στη Λευκίμη Έβρου. Αλεξανδρούπολη: Πολύκεντρο Δήμου Τυχερού, σσ. 18 -31 και 199-217. Ακόμη, βλ. Ε.Παπαταξιάρχης.1990. « ‘Δια την σύστασιν και ωφέλειαν της κοινότητος του χωριού’.Σχέσεις και σύμβολα της εντοπιότητας σε μια αιγαιακή κοινωνία», στο βιβλίο: Μ.Κομνηνού-Ε.Παπαταξιάρχης(επιμ.),Κοινότητα ,Κοινωνία και Ιδεολογία.Ο Κωνσταντίνος Καραβίδας και η Προβληματική των Κοινωνικών Επιστημών. Αθήνα: Παπαζήσης, σσ.332-72.\n Ιωάννης-Δευκαλίων Αθ. Μαντζίλας. 2004. «Γεωγραφία-διοικητικά όρια-οικισμός(αρχιτεκτονική, εκκλησίες, σχολεία, οικοτροφείο, συγκοινωνία, ύδρευση και υγιεινή)-αγαθοεργήματα-το Συρράκο σήμερα», στον τόμο: Συρράκο. Πέτρα-Μνήμη-Φως, τόμος 1ος . Συρράκο: Πνευματικό Κέντρο Κοινότητας Συρράκου, σ.250.\n Bernard Vernier. 2001. Η κοινωνική γένεση των αισθημάτων. Πρωτότοκοι και υστερότοκοι στην Κάρπαθο, μετ. Ευγενία Τσελέντη. Αθήνα: Αλεξάνδρεια, σ.11.\n Φραγκίσκου Πουκεβίλ. 1994. Ταξίδι στην Ελλάδα. Ήπειρος, μετ. Παναγιώτα Γ. Κώτσου. Αθήνα: Εκδόσεις Αδελφών Τολίδη, σ. 304.\n Σ. Νταλαούτης, ό.π., σ.40.\n Βλ. το χάρτη στο βιβλίο του Σ. Νταλαούτη, ό.π., σ.57.\n Ό.π., σ. 119\n «Τονίζουν ότι ο χώρος είχε κατασκευαστεί με τρόπο, ώστε άνθρωποι και ζώα να βερίσκουν εκεί καταφύγιο και να προφυλάσσονται από τις κακοκαιρίες». Ιωάννης-Δευκαλίων Αθ. Μαντζίλας, ό.π., σ.251.\n Fernand Braudel. 2001. Γραμματική των πολιτισμών, μετ. Άρης Αλεξάκης. Αθήνα : Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, σσ.60-1.\n . Κρυστάλλης. Άπαντα(Επιμ. Μιχ. Περάνθη). Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 429.\n . Φ. Πουκεβίλ, ό.π., σσ. 304.\n . Κρυστάλλης, ό.π., σ.430.\n Raymond Williams. 1973. The Country and the City. Oxford : Oxford University Press, σσ. 10-12.\n Ιωάννης-Δευκαλίων Αθ. Μαντζίλας, ό.π., σ.442.\n Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος. 1979. Λαογραφικά Μελετήματα Ι. Αθήνα: Νέα Σύνορα, σσ. 33-35. Αλέξανδρος-Φ. Λαγόπουλος. 2002. Ο ουρανός πάνω στη γη. Τελετουργίες καθαγίασης του ελληνικού παραδοσιακού οικισμού και προέλευσή τους. Αθήνα: Οδυσσέας, σ.83.Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος. 2002. Χάλασε το χωριό μας Χάλασε, ό.π., σ.50.\n Arnold Van Gennep. 1965. The Rites of Passage. London and Henley: Routledge & Kegan Paul, σ.15.\n Θα μπορούσαμε να υπενθυμίσουμε, τηρώντας πάντα τις αναλογίες, τις απόψεις των A. Gupta-J. Ferguson(1997α. “Culture, Power, Place: Ethnography at the End of an Era”, στο βιβλίο A. Gupta-J. Ferguson (επιμ.), Culture,Power, Place. Explorations in Critical Anthropology. London: Duke University Press, σς. 1-29], σύμφωνα με τους οποίους η «κατασκευή» ενός τόπου είναι προϊόν πρακτικών που συντελούν στη διαμόρφωση ταυτοτήτων και δευκολύνουν την αντίσταση. Έχω την εντύπωση ότι η άποψη αυτή είναι συμβατή με τη λειτουργία της ορεινής τοπικότητας των Συρρακιωτών σε σχέση με τον κάμπο.\n Γ. Ν. Αικατερινίδης.1979.Νεοελληνικές αιματηρές θυσίες, διδακτορική διατριβή. Αθήνα: Δελτίον της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας ,σ.152.\n Arnold Van Gennep , ό.π., σ.23.\n «Η τοποθεσία όπου γίνονται ο αποχαιρετισμός και το αντάμωμα αποτελεί οριακό σημείο στην οργάνωση του χώρου της κοινότητας και αποκτά μια ξεχωριστή ιερότητα που υπερβαίνει την αγιότητα που της προσδίδει η ύπαρξη ξωκλησιού». Βασίλης Γ. Νιτσιάκος. 1997. «Συμβολικές σχέσεις και κοινωνική μνήμη: η ανασυγκρότηση της τοπικής ταυτότητας στην Πυρσόγιαννη», στο βιβλίο: Στάθης Δαμιανάκος, Έρση Ζακοπούλου, Χαράλαμπος Κασίμης, Βασίλης Νιτσιάκος, Εξουσία, εργασία και μνήμη σε τρία χωριά της Ηπείρου. Η τοπική δυναμική της επιβίωσης. Αθήνα: Πλέθρον, σ.291.\n Συρράκο. Πέτρα-Μνήμη-Φως, τόμοι 1ος και 2ος . Συρράκο: Πνευματικό Κέντρο Κοινότητας Συρράκου\n Σπύρος Χ. Νταλαούτης, Συρράκο-Τοπωνύμια. Ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο, Πρέβεζα 2005.\n Δημήτριος Αν. Γάτσιος. 2002. Κτηνοτρόφων άνοδος και κάθοδος. Ιωάννινα: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων/Σύνδεσμος Συρρακιωτών Ιωαννίνων.\n Τα αποτελέσματα της διάσπασης του κοινοτικού ιστού το χειμώνα αποτυπώνονται στα παιδιά. «Γι’ αυτούς το χωριό σημαίνει νέα ζωή, σημαίνει συνάντηση με τους παλαιούς φίλους, σημαίνει ξερίζωμα κερασιών και καρυδιών αλλά και κυνήγημα από τον αγροφύλακα. Σημαίνει γι’ αυτούς που δεν είχαν την τύχη να φοιτήσουν σε σχολείο στη διάρκεια του χειμώνα, γνωριμία με τον κόσμο της γνώσης αλλά και πικρή γεύση από την κρανίσια βέργα του δασκάλου. Και ήταν πολλοί αυτοί, γιατί, εκτός από την αντίληψη ότι δεν χρειάζονται και πολλά γράμματα, δεν υπήρχε κοντά σχολείο στις απέραντες ερημιές του κάμπου ή έπρεπε να να εξασφαλιστεί των γιδιών, των στέρφων, των αποκομμένων αρνιών και των αλόγων». Ό.π., σσ.16-7.\n Πβ. D. Yatromanolakis –P. Roilos. 2004. “Provisionally Structured Ideas on a Heuristically Defined Concept: Toward a Ritual Poetics”, στο βιβλίο: . D. Yatromanolakis –P. Roilos(επιμ.), Greek Ritual Poetics. London: Harvard University Press, σσ.3-12.\n Για το ρόλο του δέντρου στην οργάνωση του παραδοσιακού χώρου βλ. Άλκη Κυτριακίδου-Νέστορος, ό.π., σσ.24-6.Βασίλης Γ. Νιτσιάκος. 1991. Παραδοσιακές κοινωνικές δομές. Αθήνα: Οδυσσέας, σ.22.\n . Βασίλης Νιτσιάκος, «Τόπος, τοπικότητα και εθνική ταυτότητα. Η περίπτωση της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας», Εθνολογία 4(1995) 104.\n Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος, «Χρόνος και κοινωνική οργάνωση στους νομάδες του ελληνικού χώρου», Αρχαιολογία και Τέχνες 76(2000) 37 και 39.\n «Όταν βγαίναμε στον Άη Γιώργη ήμασταν θεονήστικοι. Εκεί στην πεδιάδα του Αγίου Γεωργίου φύτρωνε το π’ρτσ’νούσιου, είδος ραδικιού. Αυτό έβγαζε ένα κοτσάνι που ήταν γλυκό κι αφού τρώγαμε αρκετή ποσότητα και μετριάζαμε την ποείνα μας ξεκινούσαμε»(Σπύρος Νταλαούτης).\n Ο Νάσιος Γκαρτζονίκας, από τους λίγους Συρρακιώτες που ασχολήθηκαν με το τραγούδι, έγραψε ένα τραγούδι ακολουθώντας τα παραδοσιακά μοτίβα και μετουσιώνοντας τις προσωπικές τους εμπειρίες σε δημοτικό τραγούδι.\nΝ’ βίνjι Μάρτσλου πλουιρόσου Μας ήρθε ο Μάρτης βροχερός\nσ’Απρίρλου φοάρ’ νεάου, κι ο Απρίλης δίχως χιόνια\nν’ βίνjι σ’ Μάιλου κου λουλίτζλι. μας ήρθε κι ο Μάης με τα λουλούδια.\nΝτα τοάκα ντι λα Σ’ντζόρτζου, Χτυπά η καμπάνα τ’ Άη Γιώργη\nΜπουλιάνα λέτου όιλι. Στην Μπουλιάνα βγαίνουν τα πρόβατα.\nΣ’ άλου Σπίρου κουπία τράψι σούσου Και του Σπύρου το κοπάδι τράβηξε πάνω\nΙ ντούκ’ του βιρίουλι’. Να πάει στο καλοκαιρινό(βοσκότοπο)\nΛιτίρ’ Αρμ’ν’λjι’ λα Σιράκου Βγήκαν οι Βλάχοι στα Βουνά\n . Δημήτριος Σ. Λουκάτος. 1978. Εισαγωγή στην Ελληνική Λαογραφία. Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, σ.261.\n Θα μπορούσε η παρατήρηση αυτή να ενταχθεί στην «ποιητική της θηλυκότητας». .Jill Dubisch. 1995. Το θρησκευτικό προσκύνημα στη σύγχρονη Ελλάδα. Μια εθνογραφική προσέγγιση. Αθήνα: Αλεξάνδρεια, σσ.256-57.\n . Η μόνη περίπτωση που η αναχώρηση από το Συρράκο δεν ταυτίζεται με αρνητικά συναισθήματα ήταν το Νοέμβριο όταν έκλινε το Δημοτικό Σχολείο και οι νεαροί μαθητές διακατέχονταν από ευφορία πηγαίνοντας στον κάμπο, όπου θα συναντούσαν τις οικογένειές τους.\nΑναρτήθηκε από evangelosavdikos.blogspot στις 2:44 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑπό την προξενήτρα στα γραφεία συνοικεσίων. Παράδο...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 10 : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ ΛΕΥΚΟΣ ΠΥ...\nΦΩΤΟΦΡΑΦΙΑ 10:ΜΕ ΤΟΝ RICHARD BAUMAN ΣΤΟ BLOOMINGTO...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 9 : VINE STREET ΚΑΙ FOUNTAIN SQUARE, Σ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 6: Η HIGH STREET, ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 6: ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ, ΜΕ ΤΟ ΑΓ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 3 : ΜΕ ΤΟΝ RAY CASHAM , ΛΑΟΓΡΑΦΟ ΣΤΟ ΠΑ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 2 :ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1: ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΣΤΟ C...\nOHIO STATE UNIVERSITY.THE CENTER FOR FOLKLORE STU...\nΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΠΕΝΝΣΥΛΒΑΝΙΑ/ΚΕΝΤΡΟ Σ...\nΗ Θράκη και οι άλλοι.Ιχνηλατώντας τα πολιτισμικά ό...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 6:Η ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ/ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ELL...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 5:ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 2008/Ο ΦΑΡΟΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 4: 2227 CHRISTIAN STREET/Η ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΗ ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 3:Ο ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ LOCUST WALK /CAMPUS ΤΟΥ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 2: Με τον Dan Ben-Amos και την Μίκα Τσ...\nΦΩΤΟ 1: Με τον καθηγητή Λαογραφίας Dan Ben-Amos/ΔΙ...\nΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΠΕΝΝΣΥΛΒΑΝΙΑ, ΦΙΛΑΔΕΛ...\nΧΑΛΑΣΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕ.Ιστορίες περί ακμής και...\nΑπό τη Μαρίτσα στον Έβρο.Πολιτισμικές συγκλίσεις κ...\nΠΡΕΒΕΖΑ 1945-1990.ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΜΙΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑ...\nΣ’ ντζόρτζιου: Διάβαση του χώρου και οργάνωση των ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 5: Ο ΠΡΩΤΟΧΟΡΕΥΤΗΣ(ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ 201...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 7: ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑ...\nΤο Συρράκο στο BBC\nΣυρράκο: οικονομική και κοινωνική διάχυση του ορει...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΣΥΡΡΑΚΟ, Η ΓΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΥ\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 10: ΤΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ ΤΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 9: ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟΥ ΣΥΡΡΑΚΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 8: ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑ...\nφωτογραφια 6: Παίζοντας(Δεκαπενταύγουστο 2010) μπρ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 4: ΣΤΗΝ ΓΚΟΥΡΑ ΤΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 3:ΤΡΙΠΛΟΣ ΧΟΡΟΣ ΣΤΟ ΧΟΡΟΣΤΑΣΙ ΤΗΣ ΓΚΟ...\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 2: ΣΥΡΡΑΚΙΩΤΕΣ ΣΤΟ ΟΜΠΟΡΟΥ, ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1: ΣΤΟ ΟΜΠΟΡΟΥ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΤΣΟΥΚΑΡΕΛΑ,...


Τι είναι η λειτουργία αεροπλάνου; Τι κάνει και πότε πρέπει να το ενεργοποιήσετε;\nΕάν έχετε πετάξει με αεροπλάνο την τελευταία δεκαετία και έχετε έξυπνο τηλέφωνο, πιθανότατα θα έπρεπε να το θέσετε σε λειτουργία αεροπλάνου πριν απογειωθεί το αεροπλάνο.\nΕνώ οι περισσότεροι από εμάς συμμορφωνόμαστε απλώς με αυτόν τον κανονισμό FAA αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί πρέπει πραγματικά να χρησιμοποιήσετε τη λειτουργία αεροπλάνου;\nΣε αυτό το άρθρο θα μάθουμε τι κάνει η λειτουργία του αεροπλάνου, γιατί υποτίθεται ότι το χρησιμοποιείτε κατά τη διάρκεια της πτήσης και πώς αλλιώς μπορεί να σας βοηθήσει στην καθημερινή σας ζωή.\nΤι είναι η λειτουργία αεροπλάνου;\nΌταν ενεργοποιείτε τη λειτουργία αεροπλάνου, απενεργοποιείτε την ικανότητα του τηλεφώνου σας να συνδεθεί σε δίκτυα κινητής τηλεφωνίας ή WiFi ή σε Bluetooth. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείτε να πραγματοποιείτε ή να λαμβάνετε κλήσεις, να στέλνετε μηνύματα ή να περιηγείστε στο Διαδίκτυο.\nΩστόσο, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το τηλέφωνό σας: μπορείτε να τραβήξετε φωτογραφίες, να ακούσετε μουσική, να παίξετε παιχνίδια ή να συνθέσετε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου / μηνύματα για αποστολή αργότερα. Βασικά οτιδήποτε δεν απαιτεί σήμα ή Διαδίκτυο.\nΠώς το ενεργοποιείτε;\nΓια να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία αεροπλάνου εάν έχετε iPhone ή iPad απλώς σύρετε προς τα πάνω από το κάτω μέρος της οθόνης. Θα εμφανιστεί ένα μικρό εικονίδιο αεροπλάνου στο μενού που εμφανίζεται - απλώς κάντε κλικ σε αυτό και θα γίνει πορτοκαλί. Αυτό σημαίνει ότι η λειτουργία του αεροπλάνου είναι ενεργοποιημένη.\nΘα παρατηρήσετε επίσης ότι το Wi-Fi σας έχει απενεργοποιηθεί και ότι το τηλέφωνό σας δεν εκπέμπει πλέον ραδιοφωνικό σήμα.\nΕάν έχετε τηλέφωνο Android, η διαδικασία είναι παρόμοια - απλώς σύρετε προς τα κάτω από την κορυφή και ενεργοποιήστε τη λειτουργία αεροπλάνου.\nΤο κινητό σας τηλέφωνο είναι μια ισχυρή μικρή συσκευή. Εκπέμπει ραδιοκύματα και ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές (EMI) που μπορούν ενδεχομένως να χάσουν τις συσκευές επικοινωνίας ενός αεροσκάφους. Και κανείς δεν θέλει ένα αεροπλάνο που δεν μπορεί να επικοινωνήσει, για παράδειγμα, με τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας στο αεροδρόμιο προορισμού σας.\nΗ Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας (FAA) έχει επίσης αποφασίσει ότι τα κυψελοειδή σήματα που προέρχονται από σχέδια θα μπορούσαν να κατακλύσουν τους πύργους κυψελών παρακάτω, προκαλώντας διακοπή στην υπηρεσία. Σε τελική ανάλυση, εκατομμύρια άνθρωποι πετούν καθημερινά, έτσι θα ήταν πολύ φραγή των πύργων.\nΌποιοι και αν είναι οι λόγοι, και όσο κι αν αισθάνεστε γι 'αυτούς, είναι καλή ιδέα να ακολουθήσετε τις οδηγίες του συνοδού σας και να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία αεροπλάνου όταν βρίσκεστε στον αέρα.\nΗ ασημένια επένδυση\nΠριν από έξι χρόνια, η FAA αποφάσισε ότι οι περιορισμοί της στα κινητά τηλέφωνα / κινητές συσκευές ήταν λίγο πολύ σκληροί. Έτσι άρχισαν να επιτρέπουν στους επιβάτες να χρησιμοποιούν WiFi και Bluetooth κατά τη διάρκεια των πτήσεων.\nΕάν το αεροπλάνο σας διαθέτει δυνατότητες WiFi, μπορείτε να συνδεθείτε στο Διαδίκτυο και να περιηγηθείτε μακριά. Μπόνους: μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τα ακουστικά Bluetooth. Απλώς πρέπει να ενεργοποιήσετε ξανά το WiFi με μη αυτόματο τρόπο όταν βρίσκεστε σε λειτουργία αεροπλάνου (στο ίδιο μενού αποβάθρας που είδατε παραπάνω).\nΥπάρχουν άλλες χρήσεις για τη λειτουργία αεροπλάνου;\nΣκεφτείτε τι κάνει η λειτουργία του αεροπλάνου: το κάνει έτσι ώστε να μην μπορείτε να λαμβάνετε (ή να κάνετε) κλήσεις ή να λαμβάνετε (ή να στέλνετε) μηνύματα. Σας εμποδίζει επίσης να περιηγηθείτε χωρίς κόπο στις διασυνδέσεις. Αχ, το δυναμικό για ηρεμία και παραγωγικότητα.\nΚάντε κάποια δουλειά\nΑν πρέπει να εστιάσετε και να κάνετε κάποια βαθιά δουλειά, σκεφτείτε να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία αεροπλάνου. Δεν υπάρχουν πλέον αναδυόμενα αναδυόμενα παράθυρα, ειδοποιήσεις ή θόρυβοι από τη συσκευή σας - τι ανακούφιση.\nΜπορείτε να ορίσετε ένα χρονικό όριο για τον εαυτό σας (δεν χρειάζεται να έχετε ενεργοποιημένη τη λειτουργία του αεροπλάνου όλη την ημέρα. Τι γίνεται αν το SO σας χρειάζεται να σας ρωτήσει τι θέλετε για δείπνο; Ή το παιδί σας πρέπει να έρθει σε επαφή;). Δοκιμάστε μερικές ώρες και δείτε πόσο κάνετε.\nΜιλώντας για παιδιά, η λειτουργία του αεροπλάνου μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη για αυτά. Εάν δώσετε στο παιδί σας το τηλέφωνο ή το tablet σας (για κάποιο πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα - σωστά;) δεν θέλετε να καλούν κατά λάθος το αφεντικό σας ή να αγοράσουν ολόκληρη τη λίστα επιθυμιών σας στο Amazon.\nΑπλώς ενεργοποιήστε τη λειτουργία αεροπλάνου. Θα εξακολουθούν να μπορούν να παίξουν παιχνίδια, να τραβήξουν φωτογραφίες και ούτω καθεξής. Απλώς δεν θα μπορέσουν να μπουν σε τόσο πολύ προβλήματα\nΦορτίστε πιο γρήγορα (και εξοικονομήστε διάρκεια ζωής της μπαταρίας)\nΌταν το τηλέφωνό σας βρίσκεται σε λειτουργία αεροπλάνου, δεν προσπαθεί συνεχώς να βρει ασύρματο δίκτυο ή σήμα. Έτσι, η μπαταρία σας θα διαρκέσει πολύ περισσότερο.\nΕάν έχετε μια κουραστική μέρα και έχετε ξεχάσει την μπαταρία σας, ενεργοποιήστε τη λειτουργία πτήσης. Θα κάνετε περισσότερα, θα έχετε λίγη ηρεμία και το τηλέφωνό σας θα εξακολουθεί να έχει κάποια χρέωση αργότερα όταν το χρειάζεστε για να πλοηγηθείτε σε αυτό το καυτό νέο εστιατόριο (ή οτιδήποτε άλλο) θέλετε να δοκιμάσετε.\nΜπόνους: όταν χρησιμοποιείτε τη λειτουργία αεροπλάνου, το τηλέφωνό σας θα φορτίσει πραγματικά πιο γρήγορα (ίδιοι λόγοι όπως προαναφέρθηκαν: δεν προσπαθεί να κάνει τόσο πολύ, οπότε μπορεί να επικεντρωθεί στη φόρτιση). Επομένως, εάν δεν διαθέτετε νέα, εξαιρετικά γρήγορη φόρτιση, αυτό θα σας βοηθήσει.\nΑποσυνδεθείτε και κάντε ένα διάλειμμα\nΤέλος, μερικές φορές απλώς θέλετε να απομακρυνθείτε από το τηλέφωνο ή το tablet σας και να απαλλαγείτε από όλες τις ειδοποιήσεις. Καλό για σένα - κάνε το.\nΗ λειτουργία αεροπλάνου καθιστά εύκολη την αποσύνδεση από τη συσκευή σας, αλλά την αφήνετε ακόμα ενεργοποιημένη (για να το χρησιμοποιήσετε ως ξυπνητήρι, για παράδειγμα. Ή τραβήξτε μερικές φωτογραφίες σε άδεια.). Κάντε κλικ λοιπόν σε αυτό το μικρό αεροπλάνο και αφήστε πίσω σας τις ανησυχίες σας λίγο.\nPython Write to File - Επεξήγηση λειτουργιών ανοιχτού, ανάγνωσης, προσάρτησης και άλλων λειτουργιών διαχείρισης αρχείων\nΕπεξήγηση των δηλώσεων επιστροφής της Python: Τι είναι και γιατί τις χρησιμοποιείτε\nnpm vs npx - Ποια είναι η διαφορά;\nΕπεξήγηση μη διαθέσιμη υπηρεσία Error Error 503 - Τι σημαίνει ο κωδικός σφάλματος 503


Effective Innovation in Trends of North America Automotive Robotics Market Outlook: Ken Research - Research News Today\nYou are at:HomeTechnology and TelecomEffective Innovation in Trends of North America Automotive Robotics Market Outlook: Ken Research\nNorth America Automotive Robotics Market Research Report\nABB Ltd. Automotive Robotics Market Comau S.p.A Automotive Robotics Market Denso Corporation Automotive Robotics Market Fanuc Corp. Automotive Robotics Market Global Automotive Robotics Industry Global Automotive Robotics Market Kawasaki Robotics Inc. Automotive Robotics Market KUKA (Midea Group) Automotive Robotics Market Mitsubishi Electric Corp. Automotive Robotics Market North America Automotive Robotics Industry North America Automotive Robotics Industry Research North America Automotive Robotics Industry Research Report North America Automotive Robotics Market North America Automotive Robotics Market Analysis North America Automotive Robotics Market Forecast North America Automotive Robotics Market Future Outlook North America Automotive Robotics Market Growth North America Automotive Robotics Market Key Players North America Automotive Robotics Market Research North America Automotive Robotics Market Research Report North America Automotive Robotics Market Revenue North America Automotive Robotics Market Scope North America Automotive Robotics Market Share North America Automotive Robotics Market Size North America Automotive Robotics Market Trends Omron Corporation (Omron Adept Technologies) Automotive Robotics Market Reis Robotics Automotive Robotics Market Rockwell Automation Inc. Automotive Robotics Market Seiko Epson Corporation (Epson Robotics) Automotive Robotics Market Staubli International AG Automotive Robotics Market Universal Robots Automotive Robotics Market Yaskawa Electric Corp. Automotive Robotics Market\nPrevious ArticleGermany Agriculture Market, Germany Agriculture Industry: Ken Research\nNext Article Lucrative Development across Europe Anti-Drone Market Outlook: Ken Research


αντικαταστήσει | DigitalNews\nTag : αντικαταστήσει\nΕίπαμε, η επιστημονική φαντασία της μιας γενιάς μπορεί να αποτελεί καθημερινότητα της επόμενης, αρκεί να υπάρχουν φωτεινά μυαλά που έχουν την διάθεση, τον χρόνο και τους πόρους να ασχοληθούν με φαινομενικά “τραβηγμένες” περιπτώσεις. Αυτή τη φορά έχουμε την ευκαιρία να […]\nWindows Lumia: Θα αντικαταστήσει επίσημα το brand “Nokia Lumia”\nΜετά από αρκετούς μήνες φημολογίας, πλησιάζει η ημέρα που η Microsoft θα “σκοτώσει” και επίσημα το brand της Nokia από τις συσκευές της, κάτι που επιβεβαιώνεται από την ανάρτηση της επίσημης Facebook Page “Nokia Lumia” στη Γαλλία., η οποία αναφέρει […]\nΣε μια εποχή που βλέπουμε την προσπάθεια για στροφή στις πληρωμές απευθείας από το smartphone (βλ. Google Wallet και Apple Pay ), υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να ενώσουν όλες τις πιστωτικές/χρεωστικές κάρτες των καταναλωτών σε μία. Πέρυσι ήταν το Coin και τώρα […]\nΗ εφαρμογή iWallet της Apple θα λειτουργεί ως πιστωτική κάρτα Η Apple ετοιμάζεται να παρουσιάσει μία νέα εφαρμογή, η οποία θα επιτρέπει στους χρήστες iPhone να τη χρησιμοποιούν ως… «ηλεκτρονικό πορτοφόλι». Σύμφωνα με δημοσίευμα στο blog τεχνολογίας The Information, η […]\nΌπως αναμενόταν, η Microsoft παρουσίασε πριν από λίγο το τρίτης γενιάς Microsoft Surface Pro tablet, το οποίο για πρώτη φορά δείχνει ικανό να αντικαταστήσει τα laptops, τουλάχιστον της κατηγορίας 11.6-13.3”, με εμφανή στόχο το MacBook Air (είναι ελαφρύτερο και λεπτότερο!). […]\nΦαίνεται ότι το 2015 θα είναι η χρονιά των μεγάλων αλλαγών για τη Google, αφού νέες πληροφορίες θέλουν την εταιρεία να αντικαθιστά τη σειρά συσκευών Nexus με μια νέα πιο premium που θα ονομάζεται “Android Silver”. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα […]\nΕλπιδοφόρα μηνύματα από επιστήμονες για τους παραπληγικούς Λίγο πριν τις πέντε το απόγευμα στις 12 Ιουνίου του 2014 ένας νεαρός παραπληγικός από τη Βραζιλία θα σηκωθεί στα πόδια του από μια αναπηρική καρέκλα μέσα στο στάδιο Arena Corinthians του Σάο […]\nΔιέρρευσαν εικόνες του USB 3.1 Type C Οι υπεύθυνοι για το νέο πρότυπο USB που θα υιοθετηθεί, φαίνεται πως καταλήγουν στο σχεδιασμό που θα έχει το πολυσυζητημένο USB 3.1 Type C. Όπως φαίνεται από εικόνες που διέρρευσαν και τα δύο […]\nΗ Google πρωτοπαρουσίασε το WebP format πριν από 4 χρόνια, με σκοπό να αντικαταστήσει σταδιακά τα παραδοσιακά JPG, PNG, GIF κλπ. στο Internet, καθώς το νέο format προσφέρει την ίδια ποιότητα-ανάλυση με σημαντικά μικρότερο όγκο. Το πραγματικό λανσάρισμα ξεκίνησε τελικά […]


70 χρόνια από τη Νάκμπα: Πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15/5 6μμ. Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό) - Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)\nΑφίσεςΔιαδηλώσεις/ ΠαρεμβάσειςΠροκηρύξεις/ Μπροσούρες\n70 χρόνια από τη Νάκμπα: Πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15/5 6μμ. Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)\n70 χρόνια από τη Νάκμπα, ο αγώνας συνεχίζεται από γενιά σε γενιά,\nμέχρι την οριστική απελευθέρωση της Παλαιστίνης\nΚαταστροφή – Αντίσταση – Επιστροφή\nΟλοι στην πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15 Μάη, 6μμ.\nΠροσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)\n70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή για το λαό της Παλαιστίνης, δεκάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι διαδηλωτές αψηφούν την τρομοκρατία των σιωνιστών και διεκδικούν το δικαίωμα στην επιστροφή (Αλάουντα στα αραβικά) στις πατρογονικές τους εστίες, από τις οποίες οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους ξεριζώθηκαν με τη βία, διαδηλώνοντας στη «νεκρή ζώνη» που το Ισραήλ έχει επιβάλει εδώ και χρόνια στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Αυτοί οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» που αψηφούν τις σφαίρες των σιωνιστών παραδίδουν μαθήματα θάρρους, αυτοθυσίας και αποφασιστικότητας στους καταπιεσμένους λαούς όλου του κόσμου, είτε αυτοί ζουν στα δεσμά της κατοχής είτε στα δεσμά του καπιταλισμού και του μνημονίου, όπως εμείς. Δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες είναι το τίμημα της αντίστασης στην τρομοκρατία των ελεύθερων σκοπευτών του ισραηλινού στρατού.\n70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν προκλητικά την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εγκαταλείπουν τη γλώσσα της «διπλωματίας» και των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων», ικανοποιώντας πλήρως τις ορέξεις του σιωνιστικού λόμπι, τους διακαείς πόθους των ισραηλινών κατακτητών. Οι σιωνιστές βλέπουν το «πράσινο φως» προκειμένου να συνεχίσουν λυσσαλέα, με εντατικότερους ρυθμούς, το ξεσπίτωμα των Παλαιστίνιων από τη Δυτική Οχθη, την επέκταση των εποικισμών, την όξυνση της πολιορκίας της Λωρίδας της Γάζας, το καθημερινό δολοφονικό όργιο και τα βασανιστήρια άμαχων Παλαιστίνιων.\n70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ενισχύει συνεχώς τους οικονομικούς, στρατιωτικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με το Ισραήλ. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη. Ο Τσίπρας σε επίσκεψή του στο Ισραήλ δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσει ως «ιστορική πρωτεύουσα» του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ, υπογράφοντας το βιβλίο επισκεπτών του Προεδρικού Μεγάρου της χώρας, κατά τη συνάντησή του με τον ισραηλινό πρόεδρο Ρεουβέν Ρίβλιν.\n70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται και να ματώνει, καταβάλλοντας μεγάλο φόρο αίματος στο θυσιαστήριο της λευτεριάς. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Η ιστορία του αγώνα των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που μάχονται την αποικιοκρατία, την κατοχή και τον ιμπεριαλισμό, δυνάμεις με τεχνολογική και στρατιωτική υπεροπλία, είναι μια ιστορία τεράστιων θυσιών σε βάθος δεκαετιών. Ο επαναστατικός αγώνας κρατάει δεκαετίες, με τη μια γενιά να παραδίδει τη σκυτάλη στην άλλη, μέχρι οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές για την οριστική νικηφόρα μάχη για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Η ιστορία της Παλαιστινιακής Αντίστασης είναι αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα της ανθρωπότητας στην πορεία της για την κοινωνική χειραφέτηση, και αποτελεί αναμφίβολα τεράστια παρακαταθήκη για όλα τα επαναστατικά κινήματα του πλανήτη. Απέναντι στη σιωνιστική προπαγάνδα, που με θράσος αναπτύσσεται σήμερα στη χώρα μας, οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού.\nΝάκμπα (Η μεγάλη καταστροφή)\nΤο σιωνιστικό σχέδιο εθνικού αφανισμού της Παλαιστίνης αρχίζει να υλοποιείται στις αρχές του 20ου αιώνα με τις μαζικές μεταναστεύσεις εβραίων στην Παλαιστίνη και την αγορά παλαιστινιακής γής και σταδιακά εξελίσσεται στον δια της βίας εβραϊκό εποικισμό της Παλαιστίνης. Το 1947 οι εβραίοι αποτελούν πλέον το 1/3 του πληθυσμού και κατέχουν το 6% της Παλαιστίνης. Την επικύρωση του σχεδίου αναγνώρισης δυο κρατών από τον ΟΗΕ, ένα με πλειοψηφία Αραβες στο 44% και ένα με πλειοψηφία Εβραίους στο 56% της Παλαιστίνης (στο δεύτερο συμπεριλαμβανόταν και η έρημος Νεγκέφ), τον Νοέμβρη του ‘47, ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα στις δυο κοινότητες, των Εβραίων και των Παλαιστίνιων. Κατά τη διάρκεια του αραβοϊσραηλινού πολέμου που ακολούθησε, τον Μάη του 1948, εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι Παλαιστίνιοι ξεριζώθηκαν μαζικά από τις εστίες τους, λόγω της τρομοκρατίας των ένοπλων σιωνιστών. Μετά το τέλος του πολέμου, ο μισός πληθυσμός των Παλαιστίνιων, περίπου 800.000, ακολουθούσε το δρόμο της προσφυγιάς, ενώ το Ισραήλ επεκτεινόταν στο 77% της παλαιστινιακής γης. Η Αίγυπτος απέκτησε την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας και η Ιορδανία στη Δυτική Οχθη.\nΣτις όμορες με την κατεχόμενη Παλαιστίνη χώρες, στην Ιορδανία, την Αίγυπτο, το Λίβανο, τη Συρία σχηματίστηκαν μαζικοί προσφυγικοί καταυλισμοί για να στεγάσουν τους ξεκληρισμένους Παλαιστίνιους. Στους καταυλισμούς αυτούς συγκεντρωνόταν το κατεξοχήν πληβειακό κομμάτι των Παλαιστίνιων, που έμελλε να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην Παλαιστινιακή Επανάσταση που θα ξεσπούσε. Ακολούθησαν τα μεγάλα επαναστατικά γεγονότα στην Ιορδανία, αρχές του 1970, και στη συνέχεια στο Λίβανο, μέχρι το 1982. Το παλαιστινιακό κίνημα αναμετρήθηκε διαδοχικά με τα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα, τον στρατό του βασιλιά Χουσεΐν στην Ιορδανία, τους ακροδεξιούς Λιβανέζους (φαλαγγίτες) και τους σιωνιστές που εισέβαλλαν το 1982 στο Λίβανο. Ακολούθησε η εξέγερση του παλαιστινιακού λαού στα εδάφη της Παλαιστίνης, με την πρώτη Ιντιφάντα το 1987 και τη δεύτερη Ιντιφάντα το 2000.\nΤον Αύγουστο του 2005, το Ισραήλ αναγκάστηκε να απομακρύνει 8.000 εποίκους από τη Γάζα. Παρά το άγριο σφυροκόπημα της Γάζας από τις κατοχικές δυνάμεις, η Αντίσταση δεν κατασίγαζε. Σήμερα, για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια, η Παλαιστινιακή Επανάσταση έχει σταθεροποιήσει το προπύργιό της μέσα στην ιστορική Παλαιστίνη. Μετά από τη διενέργεια δημοκρατικών εκλογών το 2006, και μετά τη συντριβή της απόπειρας πραξικοπήματος που είχαν ενορχηστρώσει Ισραήλ, ΗΠΑ και ΕΕ το 2007, οι Ισραηλινοί έσφιξαν την πολιορκία της Γάζας, μετατρέποντάς την σε μια τεράστια ανοιχτή φυλακή.\nH Αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει ακλόνητη και σταθερά αποκρούει τους σιωνιστές εισβολείς σε όλες τις διαδοχικές της αναμετρήσεις με τον σιωνιστικό στρατό. Σε κάθε φονική επιδρομή τους, οι σιωνιστές καταστρέφουν εσκεμμένα δημόσιες κοινωφελείς υπηρεσίες, νοσοκομεία, σχολεία, υποδομές ύδρευσης και ηλεκτρισμού, τζαμιά και χώρους λατρείας, με προφανή στόχο την κάμψη του ηθικού των πολιορκημένων Παλαιστίνιων. Το ηθικό των πολιορκημένων Παλαιστίνιων, όμως, δεν κάμπτεται. Διατηρείται ακμαίο και κάθε φορά τα πάντα χτίζονται από την αρχή, με πολλή προσπάθεια, ευρηματικότητα, αυτοθυσία, ατσαλένια θέληση και ανεξάντλητη αντοχή.\nΗ νέα θηριωδία του Ισραήλ να μη μείνει αναπάντητη.\nΑπαιτούμε τον τερματισμό της Πολιορκίας της Γάζας.\nΑπαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της χώρας μας με το Ισραήλ.\nΠολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!\nΒροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, Λευτεριά στην Παλαιστίνη.\nΗ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη.\nΠρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό*\nαντιιμπεριαλισμός ΗΠΑ Ισραήλ παλαιστίνη\nΣυγκέντρωση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Libertatia Πέμπτη 10/5, Προπύλαια, 18.00


Κάτια Δανδουλάκη για «Άγριες Μέλισσες»: «Με τη Μυρσίνη θα βασανιστούμε πολύ» – web-radio energi news\nΚάτια Δανδουλάκη για «Άγριες Μέλισσες»: «Με τη Μυρσίνη θα βασανιστούμε πολύ»\nΜίλησε για τις ραγδαίες εξελίξεις στην αγαπημένη σειρά εποχήςΑποκαλύψεις της Κάτιας Δανδουλάκη στο «2Night Show» και το Γρηγόρη Αρναούτογλου για τα παιδικά της χρόνια, τον έρωτα της ζωής της Μάριο Πλωρίτη αλλά και τις εκπλήξεις που επιφυλάσσει η σειρά «Άγριες Μέλισσες».\nΓια το τι θα ακολουθήσει στη σειρά και για το αν ο Μελέτης είναι παιδί της Ανέτ, η αγαπημένη ηθοποιός ανέφερε: «Δεν θα μαθαίναμε και τα… χαϊρια της Ανέτ κάποια στιγμή; Υπήρχε ένα παιδί στη ζωή μου. Αφού όλοι λένε ότι είναι ο Μελέτης το παιδί μου… Μακάρι να δούμε την Ανέτ στην αγκαλιά ενός άντρα. Με τον Νέστορα είμαστε φίλοι. Θα κάνω δύσκολη τη ζωή του Δούκα, αλλά και ο Δούκας θα μου κάνει τη ζωή δύσκολη. Θα βασανιστούμε πολύ, με αβέβαιο αποτέλεσμα».\nΓια το ρόλο της Ανέτ και την επιτυχία της σειράς εξομολογήθηκε: «ήξερα ότι οι Άγριες Μέλισσες θα γίνουν επιτυχία, αλλά δεν ήξερα ότι θα γίνει τέτοια επιτυχία. Βλέπω τα νέα παιδιά και τα χαίρομαι, υποκλίνομαι στο ταλέντο τους, τα θαυμάζω. Η συμμετοχή μου είναι σαν να μου έτυχε το λαχείο, δεν περίμενα ότι θα μου ξανατύχει, είχαν περάσει χρόνια για να μου τύχει μια τέτοια επιτυχία. Ο ρόλος της Ανέτ είναι λες και η Μελίνα, η σεναριογράφος, είχε κάνει “μαγνητική” επάνω μου και η Ανέτ αντιδρά όπως θα αντιδρούσε κι εγώ, σαν Κάτια. Αυτό που έχει ενδιαφέρον επάνω της είναι ότι έχει συντονιστεί με την ψυχή της, όπου δεν την αφορά τι θα πει και τι θα κάνει ο άλλος».\n«Με τη Μυρσίνη θα βασανιστούμε πολύ»\nΕνώ παραδέχτηκε ότι στη συνέχεια της σειράς με τη Μυρσίνη«θα βασανιστούμε πολύ». Όπως τόνισε «η Μυρσίνη είναι μια περίπτωση που κι εγώ την σπουδάζω μέσα από αυτά που γράφει η Μελίνα και μετά που παίζει η Κατερίνα. Έχουμε ορισμένες στιγμές μεγάλης ευαισθησίας οι δυο μας, σκηνές που δεν ξέρω αν έχουν παιχτεί, που την καταλαβαίνω απολύτως. Και υπάρχουν στιγμές που θες να τη σκοτώσεις. Αλλά υπάρχουν και αυτές οι στιγμές που την καταλαβαίνεις απολύτως» ανέφερε σύμφωνα με το zappit.gr.\nPrevious Article Ανώγεια: Κλειστά τα σχολεία – Στα λευκά και ο Ομαλός της Βιάννου\nNext Article «Παρέμβαση» Ρουβίκωνα στο σπίτι του δημοσιογράφου Άρη Πορτοσάλτε


ΤΖΩΝ ΜΠΟΗΣ: Οι καινούργιοι μύθοι\nΟι καινούργιοι μύθοι\nΏρες ώρες συλλαμβάνω τον εαυτό μου να στεναχωριέται, όχι για όσα δεν έζησε αλλά για εκείνα που δεν θα ζήσει στο μέλλον.\nΑδικώ το παρόν, το ξέρω.\nΘα ήθελα να το αποθεώσω, να το εξυμνήσω, δεν μπορώ.\nΣκέφτομαι εκείνους που πίστεψαν σε μεγάλες ιδέες, πίστεψαν σε αυταπάτες, σε χίμαιρες, εκείνοι δεν είναι μακριά μου, είναι δίπλα μου, είναι οι δικοί μου ξένοι.\nΘυμώνω μαζί τους, καθώς τους παρατηρώ αποτραβηγμένους στην μεσήλικη ευζωία τους, χαμένους μέσα στην χνουδωτή ασφάλεια των μύθων τους, αδιόρατα υπερόπτες, προκλητικά αμέτοχοι, εμφανώς ημιπεθαμένοι.\nΚατά βάθος τους ζηλεύω, μυρίζοντας τη φορμόλη τους κι ακούγοντας τον επιθανάτιο ρόγχο τους.\nΟ δικός μου ο μύθος είναι πιο σκληρός, λιγότερο ευφάνταστος. Να περισώσω ότι έχει μείνει ανέγκιχτο, να ορθοποδήσω, να βγάλω νόημα, να βάλω τα πράγματα σε τάξη, να νοικοκυρέψω, να δικαιολογήσω, να διαπραγματευτώ, να αποπληρώσω, να οικοδομήσω πάνω σε αυθαίρετα, ξένα αποκαίδια, να αναλάβω τις δικές μου ευθύνες, αλλά κι εκείνες που δεν μου αναλογούν, συνοπτικά, ζιπαρισμένα, με χειρουργική ακρίβεια, με ευλαβική προσήλωση, με αμφίβολο χάπι εντ.\nΟι δικοί μας μύθοι είναι βαριά φορτία κι εμείς κουρασμένοι αχθοφόροι, δεν τους σηκώνουν οι πλάτες μας.\nΑφήνω την εμπόλεμη ζώνη και καταπιάνομαι με τις ευφήμερες χαρές της Άνοιξης, βρίσκω αποκούμπι στην ανάσταση της φύσης.\nΑφήνω το καλοκαίρι και τη δική του σκληρότητα για μετά. Ο ήλιος θα τα σαρώσει όλα...πάλι...και τότε θα καταπιαστώ με εκείνο το ρυάκι ιδρώτα που κατεβαίνει τη γραμμή του ντεκολτέ της, καθώς πίνει λεμονάδα στην παραλία κι εκείνος της χαϊδεύει στοργικά τα υγρά μαλλιά και τον ώμο της.\nΟι δικοί μας μύθοι είναι απαιτητικοί, μας ζητούν πολλά, μας ανταμοίβουν με το βασικό, οι μύθοι μας έχουν ελαστικό ωράριο, σιχαίνονται το full time job.\nΣκέφτομαι εκείνους που πλέον απολαμβάνουν την πολυτέλεια να κατηγορούν τους εαυτούς τους για τις επιλογές, για τους μύθους τους.\nΕκείνοι είχαν να διανύσουν μια απόσταση μεταξύ Bob Dylan και Beatles, μεταξύ Ζαγοραίου και Καζαντζίδη, εκείνοι είχαν Θεοδωράκη - Χατζιδάκι, ο δρόμος απλός, ίσως μονόδρομος, τα μονοπάτια παράλληλα, οι γραμμές σαφείς, οι μύθοι τους κατασκευασμένοι από υλικά απλά, δεν ήταν δομημένα. Ο δικός μας δρόμος σύντομος, άνετος, προσβάσιμος, η απόσταση μεταξύ Sting και Μητροπάνου μικρή, εύκολη, αλλά ασαφής κι αδιέξοδη. Πριν το ζεϊμπέκικο μιλούσες για τη σωτηρία της ψυχής που είναι πολύ μεγάλο πράμα, μετά ψιθύριζες μια εμπιστευτική πληροφορία για τη μετοχή στο Χρηματιστήριο.\nΔιαβάζω κείμενα, διαβάζω άρθρα και αντιλαμβάνομαι ότι τόσα χρόνια είναι σαν να έχω διανύσει απλά μια σπιθαμή, σαν το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του, ακροβατώ μεταξύ ενός ορμητικού παρελθόντος, ενός σκληρού παρόντος κι ενός αχαρτογράφητου μέλλοντος, είναι σαν να βρίσκομαι χαμένος λαθρομενατάστης μια κρύα νύχτα στο τριεθνές του Έβρου χωρίς να ξέρω σε ποιά ακριβώς χώρα πατώ, αλλά που όμως όταν ξημερώσει θα πρέπει να έχω μια πατρίδα, μια γωνιά για να ακουμπήσω.\nΏρες ώρες αισθάνομαι εκείνη την εντελώς αρρωστημένη ικανοποίηση ότι ζω την ίδια την ιστορία, είμαι κι εγώ ένας από τους αφανείς πρωταγωνιστές της, είναι όμως και στιγμές που νιώθω εντελώς αποκαρδιωμένος μέσα στην ανέραστη πραγματικότητά μας, δεν «νοσταλγώ» το παρελθόν που δεν έζησα, δεν αναπολώ το παρελθόν που έζησα, παλεύω λυσσαλέα με το παρόν και ανυπομονώ να συστηθώ στο μέλλον...δεν κοιτάω μακριά, δεν είναι της ώρας, σκέφτομαι μόνο εκείνη τη στιγμή που θα καθίσουμε και πάλι πάνω στην υγρή άμμο και με μια κιθάρα στο χέρι, αγκαλιά, καθώς θα στάζουν τα μαλλιά από θάλασσα και το κορμί θα μυρίζει αρμύρα, καθώς δεν θα έχει μείνει πεντάρα στη τσέπη για σχέδια και προγραμματισμό, θα πλάσσουμε καινούργιους μύθους, ξανά από την αρχή, με τα δικά μας υλικά, εκείνα που κατάφεραν, σε πείσμα των καιρών, να βρουν άσυλο κι απάγκιο βαθιά μες την καρδιά μας...\nPosted by Τζων Μπόης at Σάββατο, Απριλίου 21, 2012\nΚαλημέρα Τζήν Μπόϋ. Μήπως αδικείς τον εαυτό σου λίγο, προσπαθώντας να συλλάβεις ένα μέλλον που ψυχανεμίζεσαι για αληθινό, στερώντας του έτσι την έκπληξη;\nΟπως όλοι μας, υποθέτεις αυτά που δεν θα ζήσεις, δεν θα ζήσουμε με γνώμονα αυτά που ήδη ζήσαμε ή προσδοκούμε να απολαύσουμε, το μέλλον όμως δεν ορίζεται, είναι το άγνωστο, που συνεχώς διαμορφώνεται.\nΜπορεί να είναι πολύ χειρότερο απο το τώρα μπορεί να είναι καλύτερο απο τη συνεχή μας ταλαιπωρία, μπορεί να δώσει επιτέλους μία σταθερά, μπορεί να γκρεμίσει τα πάντα, μπορεί όμως να γίνει αυτό που κανείς δεν το περιμένει.\nΠάνω σ' αυτό ας επενδύσουμε για μία φορά.\nΣάββατο, Απριλίου 21, 2012 6:30:00 π.μ.\nΣυγνώμη, όλο λάθη κάνω "Τζών" Μπόϋ, ήθελα να γράψω\nΣάββατο, Απριλίου 21, 2012 6:31:00 π.μ.\nΕίναι χαρά και απόλαυση να σε διαβάζω.\nΔεν θέλω να ερμηνεύσω τον συντάκτη, αλλά Θεία Λένα, ο Τζων εδώ (αλλά νομίζω θα μας τα πει ο ίδιος καλύτερα) μιλά για την αγάπη και για ένα μέλλον χωρίς τα δεκανίκια του παρόντος ή του παρελθόντος, η έκπληξη είναι το ζητούμενο σε αυτή τη διατύπωση.\nΚαλό σ.κ. Τζων\nΣάββατο, Απριλίου 21, 2012 1:11:00 μ.μ.\nυ.γ.: να συμπληρώσω ότι η επιλογή του τραγουδιού είναι υπέροχη!\nΑπό τα πολύ αγαπημένα μου κομμάτια ;)\nΣάββατο, Απριλίου 21, 2012 1:23:00 μ.μ.\nΠροσπαθώ να καταλάβω γιατί δεν αισθάνομαι κι εγώ έτσι... και δεν είναι για το τι έχω τώρα ή για το ότι βρήκα την Μαργαρίτα και το σπίτι μας... Είχα φθάσει εδώ που είμαι κανένα χρονο-6 μήνες πριν -για αυτό και μπόρεσα να αναγνωρίσω το που με έφερε ο δρόμος. Είναι αλήθεια ότι έκανα πάρα πολλά στην ζωή μου σε πολλά μέρη, αλλά ούτε αυτό είναι. Και ούτε είναι οι διαφορετικές γενεές... Εκεί που βρέθηκα πριν 4-5 χρόνια, με βοήθησε να φτάσω η εμπειρία της εφημερίας των πάντων... εμπειρία θανάτων και της τελικότητας του θανάτου... του πως τίποτα δεν έχει σημασία πραγματική, μόνο η αναπνοή και η συνείδηση της ύπαρξης.\nΤο μέλλον που ελπίζουμε το πλάθουμε εμείς, άρα το αν θα ζήσουμε στο μέλλον εκείνα που θέλουμε, εξαρτάται από το ...τι ελπίζουμε. Και γιατί. Ένα πράγμα που έκανα πάντα είναι ότι ποτέ δεν μετάνιωσα αποφάσεις ή πράξεις. Όχι γιατί ήταν σωστές ή λάθος αλλά γιατί έγιναν, εγώ τις έκανα, και αυτό που έχει σημασία είναι το επόμενο βήμα -μια και η απαξίωση πραγμάτων τετελεσμένων θα έφερνε τον εαυτό μου σε θέση εχθρού. Δεν μιλάω για εγωισμό ή υπεροψία, αλλά για ειρηνική συνύπαρξη με τον εαυτό μου. Είμαι αυτός που είμαι και έκανα ότι έκανα, εντάξει, τώρα τι πρέπει να κάνω στο επόμενο βήμα.\nΤο ένα πράγμα που πάτα έκανα είναι να μην φοβάμαι το άγνωστο και να κάνω βήματα για τα οποία πολλοί θα δείλιαζαν. Άλλωστε τι είναι το άγνωστο. Το επόμενο δευτερόλεπτο είναι άγνωστο και να μην κουνηθώ ακόμα -μπορεί να κουνηθεί η Γή.\nΕίναι αλήθεια ότι η εσωτερική ειρήνη και η συμβίωση με τον εαυτό μας δεν είναι πράγμα εύκολο, ιδίως στην Αθήνα... αλλά, τουλάχιστον, είναι επίσης αλήθεια ότι δεν εξαρτάται από τίποτα και κανέναν παρά εμάς τους ίδιους.\nΑν ένα πρόβλημα έχει λύση δεν χρειάζεται να ανησυχείς. Αν δεν έχει λύση, δεν βοηθά σε τίποτα να ανησυχείς...\nΟι μύθοι μας είναι τα παπλώματα με τα οποία σκεπάζουμε τα μέρη του εαυτού μας που δε τα ξέρουμε, ή δεν θέλουμε να τα ξέρουμε...\nΚαλή σου Κυριακή Τζων Μπόη! Από τα πολύ ωραία σου κείμενα...\nΚυριακή, Απριλίου 22, 2012 3:50:00 π.μ.\nΑν δε σε διαβαζα τοσο καιρο, αν το συναισθημα που βγαζει το κειμενο σου δεν έμοιαζε τοσο με ενα παρομοιο δικο μου, θα ελεγα μονο "Τι θαυμασιο κειμενο!"\nΚαι θα ηταν μονο αυτο : Ενα θαυμασιο κειμενο. Τωρα ξερω πως δεν ειναι (μονο αυτο).\nΜπορει για την ιστορια (γενικα) να ειμαστε όλοι αφανεις ήρωες, για τη δικη μας ομως συντομη προσωπικη ιστορια (την μονη που μετραει στο κατω κατω) δεν παυουμε να ειμαστε οι κυριοι πρωταγωνιστες, κι εκει μεσα δρουμε με οσα εφοδια εχει ο καθενας, με τσαλακωμενα ισως ονειρα που θα επαναπροσδιορισουμε, με σχεδια που άλλοι καθημερινα θα ανατρεπουν , καμια φορα σκεφτομαι πως ισως αυτο να ειναι το κλειδι, να μην κανω ονειρα που αλλοι θα μπορεσουν να ανατρεψουν,ισως το κλειδι να ειναι στην τελευταια σου προταση.\nΤα υλικα για την προσωπικη μας ευτυχια τα κουβαλαμε μεσα μας\nΝα εχεις μια πολυ ομορφη Κυριακη Τζων Μποη!\nΚυριακή, Απριλίου 22, 2012 10:43:00 π.μ.\nΣτεκομαι αμηχανος μπροστα στο κειμενο. Δεν ξερω αν ανηκω στους "εμφανως ημιπεθαμενους" ή οχι.\nΗ αληθεια ειναι οτι δεν ειχα "μεγαλα" ονειρα ουτε σαν εφηβος ουτε σαν ενηλικας.\nΘα ηθελα να σου συμπαρασταθω στην προσπαθεια σου "Να περισώσω ότι έχει μείνει ανέγγιχτο, να ορθοποδήσω, να βγάλω νόημα, να βάλω τα πράγματα σε τάξη, να νοικοκυρέψω, να δικαιολογήσω, να διαπραγματευτώ, να αποπληρώσω, να οικοδομήσω ..." αλλά δεν μπορω. Δεν μπορω να συλλαβω το μεγεθος ολων αυτων, με ξεπερναει. Σου ευχομαι φυσικα καθε επιτυχια στην προσπαθεια.\nΚυριακή, Απριλίου 22, 2012 3:14:00 μ.μ.\nΕυχαριστώ όλους για το σχολιασμό και τα καλά τα λόγια.\nΘα απαντήσω καθυστερημένα και με ένα γενικό σχόλιο, αφού λίγο πολύ αισθάνομαι όλοι να βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος.\nΘα μπορούσε η ανάρτηση να είχε τίτλο «πως βιώνουμε τη κρίση».\nΔεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, ούτε και λύσεις α λα καρτ, οι λύσεις μπορεί να βρίσκονται και μέσα μας. Δυστυχώς ψάχνουμε ακόμα για τους αυτόκλητους σωτήρες, κολακευόμαστε εύκολα από ωραία λόγια και κούφιες υποσχέσεις, οικοδομούμε το μέλλον, ενώ ακόμα είμαστε τόσο σφιχτά δεμένοι με το παρελθόν.\nΠολλές φορές θα πρέπει να είμαστε σε θέση να σβήνουμε από το μυαλό μας ότι ξέραμε μέχρι εκείνη τη στιγμή και να μπορούμε να μένουμε ανοιχτοί στις αλλαγές.\nΟι εκπλήξεις είναι συναρπαστικές και χωρίς αυτές η ζωή θα ήταν φαγητό χωρίς αλάτι.\nΑν το παρελθόν μας έχει πληγώσει και το παρόν είναι δυσβάσταχτο, τότε δεν μένει κάτι άλλο από ένα μέλλον το οποίο είναι ώρα επιτέλους να αποφασίσουμε πως ακριβώς το θέλουμε.\nΑυτή τη στιγμή, όλοι οι Έλληνες βρισκόμαστε μέσα σε ένα μίξερ που ανακατώνει διαφορετικά υλικά, τα παλιά και τα καινούργια, όλα έχουν γίνει ένας γκρίζος πολτός.\nΗ ζωή όμως δεν βγαίνει χωρίς όνειρα, χωρίς να χτίζεις για το μέλλον.\nΠιστεύω ότι τα όνειρά μας δεν θα πρέπει να είναι ταπεινά, σε αντίθετη με τον ίδιο μας τον βίο μας. Πιστεύω ότι οι στόχοι πρέπει πάντα να είναι υψηλοί, στην πορεία θα αρχίσουν οι εκπτώσεις, στην πορεία θα καταλάβουμε ότι μερικά όνειρα ήταν απλά οι προσωπικοί μας μύθοι, η γοητεία βρίσκεται όμως στην τόλμη.\nΤο ζητούμενο είναι να έχεις εφόδια μέσα σου, να έχεις ανθεκτικά υλικά και κυρίως αγάπη και πίστη σε κάτι.\nΔευτέρα, Απριλίου 23, 2012 11:09:00 π.μ.


Εκτυπωτής Laser KYOCERA ECOSYS P2235dw-1102RW3NL0\nΕκτυπωτής Laser KYOCERA Ecosys P2235dw\nΤο P2235 προσφέρει ταχύτητα εκτύπωσης πάνω από 35 σελίδες το λεπτό, λειτουργία εκτύπωσης και από τις δύο πλευρές, δυνατότητα ασύρματης εκτύπωσης και χωρητικότητα χαρτιού πάνω από 850 φύλλα. Όπως ακριβώς περιμένει κανείς από την KYOCERA, είναι εξαιρετικά αξιόπιστη συσκευή με μακράς διάρκειας αναλώσιμα και χαμηλό συνολικό κόστος κτήσης (TCO) . Αλλά και κάτι ακόμα: η ποιότητα ανάλυσης είναι αξιοσημείωτη 1200 dpi, προσφέροντας έντονες και λεπτομερείς εκτυπώσεις που είναι δύσκολο να βρεις σε άλλους εκτυπωτές της κατηγορίας του.\nΟ Ecosys P2235dw προσφέρει ταχύτητα εκτύπωσης πάνω από 35 σελίδες το λεπτό,έχει την δυνατότητα να παραδώσει την πρώτη σας σελίδα σε επτά δευτερόλεπτα και λειτουργία εκτύπωσης και από τις δύο πλευρές με χωριτικότητα χαρτιού πάνω από 850 φύλλα. Είναι λειτουργική σε USB, δίκτυο και ασύρματες συσκευές, καθιστώντας την απίστευτα ευπροσάρμοστη και εύκολη στη χρήση.\nΑυτός είναι ένας εκτυπωτής A4 που προσφέρει εξαιρετικά οικονομικές επιλογές εκτύπωσης για το σπίτι ή το γραφείο σας.\nΌπως ακριβώς περιμένει κανείς από την KYOCERA, είναι εξαιρετικά αξιόπιστη συσκευή με μακράς διάρκειας αναλώσιμα και χαμηλό συνολικό κόστος κτήσης (TCO) .\nΗ ποιότητα ανάλυσης είναι αξιοσημείωτη 1,200 dpi, προσφέροντας έντονες και λεπτομερείς εκτυπώσεις που είναι δύσκολο να βρεις σε άλλους εκτυπωτές της κατηγορίας του.\nΈως 35 σελίδες/λεπτό\n250 Φύλλα + 100 Φύλλα MP tray\nΈως 100.000 σελίδες/μήνα\nΕκτυπωτής Laser KYOCERA Ecosys P2235dw datasheet


Η Pantone ανακοίνωσε το χρώμα της χρονιάς για το 2019! - Monopoli.gr\nΗ Pantone ανακοίνωσε το χρώμα της χρονιάς για το 2019!\nΗ ειδική χρωμάτων Pantone, έχει επιλέξει μια κοραλί σκιά που ονομάζεται Living Coral, ή Pantone 16-1546, ως χρώμα του έτους για το 2019.\nΗ Pantone ανακοινώνει ένα χρώμα τη χρονιά κάθε Δεκέμβριο, από το 1999, με βάση την έρευνα για την πρόβλεψη τάσεων από το Ινστιτούτο Pantone Color. Το χρώμα επιλέγεται με βάση το «τι συμβαίνει στον παγκόσμιο πολιτισμό μας σε μια στιγμή στην πάροδο του χρόνου».\nΠέρυσι επιλέχθηκε μια ζωντανή μωβ σκιά και το 2017 μια ζωντανή σκιά πράσινου που ονομάζεται Greenery. Το 2016, η Pantone πήρε δύο μαλακά χρώματα – ένα baby blue και ένα dusty pink. Τα χρώματα είναι συχνά τολμηρά. Άλλα πρόσφατα παραδείγματα περιλαμβάνουν το Purple Pink Radiant Orchid που ανακοινώθηκε για το 2014 και το λαμπερό πορτοκαλί Tango Tango το 2012.\nΤο χρώμα Living Coral περιγράφεται από την Pantone ως «ζωηρόχρωμο και ζωντανό κοραλλένιο χρώμα με ένα χρυσό χαμηλό τόνο που ενεργοποιείται και ζωντανεύει σταδιακά. Μετά από το χρώμα του Ultra Violet για το 2018, που ονομάστηκε από την εταιρεία ως μια «δραματικά προκλητική και προσεγμένη μωβ σκιά», η ζωντανή σκιά του χρυσού πορτοκαλί φέτος έχει σκοπό να αντικατοπτρίζει την «έμφυτη ανάγκη για αισιοδοξία και χαρούμενες αναζητήσεις» ως απάντηση στα social media και στην ψηφιακή τεχνολογία.\n«Σε αντίθεση με την επίθεση της ψηφιακής τεχνολογίας και των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης όλο και περισσότερο, που ενσωματώνονται στην καθημερινή μας ζωή, επιδιώκουμε αυθεντικές και εμβαθυντικές εμπειρίες που επιτρέπουν τη σύνδεση και την οικειότητα», εξηγεί η εταιρία Pantone.\nΤο συγκεκριμένο χρώμα είναι επίσης μια υπενθύμιση για τη θρεπτική επίδραση των κοραλλιών στη θαλάσσια ζωή, καθώς και για την καταστροφική επίδραση της σημερινής κοινωνίας στο περιβάλλον.\nΣύμφωνα με το εμπορικό σήμα, το Living Coral εντοπίζεται ήδη σε πασαρέλες, σε παρουσιάσεις μόδας, καθώς και σε κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.\n«Το χρώμα είναι ένας εξισορροπητικός φακός μέσω του οποίου βιώνουμε τις φυσικές και ψηφιακές μας πραγματικότητες και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το Living Coral», δήλωσε ο Leatrice Eiseman, διοικητικό στέλεχος του Ινστιτούτου Pantone Color. «Με τους καταναλωτές που επιθυμούν την ανθρώπινη αλληλεπίδραση και την κοινωνική τους σύνδεση, οι ανθρωπιστικές και ενθαρρυντικές ιδιότητες που εμφανίζονται από το ευχάριστο Pantone Living Coral χτύπησαν μια ανταποκρίσιμη χορδή», συνέχισε.\nΜε πληροφορίες από το www.dezeen.com.\nΟ Banksy δωρίζει πίνακες αξίας 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων σε νοσοκομείο


Βάσεις 2016: Αγνοούνται οι αριστούχοι. Με πόσα μόρια θα μπουν στις σχολές – ΖΗΣΕ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΟΥ\nΒάσεις 2016: Αγνοούνται οι αριστούχοι. Με πόσα μόρια θα μπουν στις σχολές\n6 July 2016 Christos Loizos liveyourmaths Leave a comment\nΤα τελικά στατιστικά στοιχεία των φετινών Πανελλαδικών εξετάσεων ενισχύουν την εκτίμηση βάσεις ανσανσερ φέτος.\nΜεγάλη πτώση όπως είχαμε πει θα έχουν οι Πολυτεχνικές σχολές, οι Φυσικομαθηματικές και Οικονομικές σχολές καθώς και σε τμήματα Πληροφορικής, ενώ εξαίρεση αποτελούν οι σχολές του τρίτου επιστημονικού πεδίου οι οποίες δεν θα πάρουν την κατιούσα.\nΗ μεγάλη πτώση σχετίζεται με το ότι πολύ λίγοι από τους υποψήφιους αρίστευσαν στις φετινές πανελλήνιες. Εκείνοι που συγκέντρωσαν από 0 έως 7.000 μόρια αποτελούν πλειοψηφία.\nΌπως δείχνουν οι πρώτες εκτιμήσεις μετά τα στατιστικά μόνο οι δύο δύο Ιατρικές Σχολές της χώρας, εκείνες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αναμένεται ότι θα τοποθετηθούν εφέτος πάνω από τις 19.000 μόρια.\nΕίχαμε σημειώσει ότι στην αντίπερα όχθη οι υποψήφιοι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί που θα μπουν εφέτος στις αντίστοιχες σχολές στην επαρχία με λίγο πάνω ή λίγο κάτω από τα 9.000 μόρια!\nΌπως δείχνουν τα στατιστικά το 39% των υποψηφίων των ανθρωπιστικών σπουδών συγκέντρωσαν φέτος κάτω από 10.000 μόρια. Οι νομικές σχολές αναμένεται να κινηθούν στα περσινά επίπεδα με κάποιες αυξομειώσεις προς τα κάτω, ενώ δεν αποκλείεται να σημειωθεί και άνοδος στις χαμηλόβαθμες σχολές.\nΣτο 2ο επιστημονικό πεδίο, τα Πολυτεχνικά τμήματα, θα έχουν μικρή πτώση. Μεγαλύτερη θα είναι η πτώση σε τμήματα μεσαίων βαθμολογιών.\nΣτο 3ο επιστημονικό πεδίο οι Ιατρικές Αθήνας και Θεσσαλονίκης θα περάσουν τις 19.000 στις βάσεις εισαγωγής τους. Οι υπόλοιπες Ιατρικές Σχολές θα κινηθούν λίγο πάνω από τις 18.600 μόρια.\nΣτο 4ο επιστημονικό πεδίο, πολλοί θα είναι αυτοί που θα εισαχθούν στις Παιδαγωγικές σχολές λόγω του μεγάλου ποσοστού των υποψηφίων που έγραψαν κάτω από τη βάση στα μαθηματικά γενικής παιδείας.\nΠτώση αναμένεται και στο 5ο επιστημονικό πεδίο στις Οικονομικές σχολές, στις σχολές της Διοίκησης αλλά και της Πληροφορικής λόγω των χαμηλών επιδόσεων των υποψηφίων στα μαθηματικά.\nPrevious Post: Πανελλαδικές: «Αριστα» για ελάχιστους, πτώση Νομικών, Πολυτεχνικών, Φυσικομαθηματικών\nNext Post: Φωτεινή Μπαλδιμτσή: Από τον Λαγκαδά στην ελίτ της κρυπτογραφίας!


Ν Μαστοράκης: “Διαθέσετε μερος των λύτρων, για εξοπλισμό των Αστυνομικων που απαξιούμε ως “μπάτσος,” που τους αφήνουμε έκθετους σε Μολότωφ και σπευδουμε να τους σταυρωσουμε” – Nantia Report\nΜε αφορμή την επιτυχή έκβαση της απαγωγής του επιχειρηματία Μιχάλη Λεμπιδάκη με την απελευθέρωσή του από την ΕΛ.ΑΣ, ο Νίκος Μαστοράκης, απευθύνει ανοιχτή επιστολή προς τον 53άχρονο επιχειρηματία και θέτει ως πρόταση τη διάθεση μέρους των χρημάτων που αξίωναν οι απαγωγεις και δεν καταβλήφθηκαν καθως συνελήφθησαν, να τα διαθέσει η οικογένεια ως δωρεά για τις ανάγκες λειτουργίας της ΕΛ.ΑΣ.\n“ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΟΝ κ. ΛΕΜΠΙΔΑΚΗ\nΘα ηταν μαλλον λογικο να συμπερανω οτι απο εκεινα τα 10 εκατομμυρια που θα επαιρναν οι απαγωγεις, ενα μερος (ας πουμε το 1/3) θα το διαθεσετε για εξοπλισμο των αστυνομικων που απαξιουμε συχνα με τη λεξη “μπατσος,” που τους αφηνουμε εκθετους σε καθημερινες Μολοτωφ και που οταν κανουν λαθος (επειδη λαθος πολιτικη ηγεσια εχουν) σπευδουμε να τους σταυρωσουμε.\nΕτσι περισσοτερα νεα παιδια, που παιζουν τη ζωη τους κορωνα-γραμματα με μηδαμινη αναγνωριση και αναιμικη αμοιβη, θα σωσουν κι αλλους Λεμπιδακηδες απο τα νυχια επικινδυνων εγκληματιων χωρις ν’ ανοιξει μυτη”.


Μίγγας Δημήτρης (1951 - )\nΟ ποιητής και πεζογράφος Δημήτρης Μίγγας γεννήθηκε το 1951. Από το 1995 ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση.\nΠοιήματά του δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1991 στο περιοδικό «Εντευκτήριο». Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Κινέζικα. Τον Αύγουστο του 2007 το ισπανικό INSTITUT DEL CINEMA CATALÀ, S.A. απέκτησε το δικαίωμα να το διασκευάσει σε σενάριο το μυθιστόρημα «Στα ψέματα παίζαμε!».\nΠοιήματα και πεζά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά: «Εντευκτήριο», «Πόρφυρας», «Ακτή», «Εξώπολις», «Ποίηση», «Νέα Εστία», «Διαβάζω», «Πλανόδιον», «Αναλόγιο», «Το δέντρο», «Φράση», «Πίερος», «Οδός Πανός», καθώς και στα ξενόγλωσσα “Atelier du roman”, “Mondo Greco”,” Hellenic Quarterly”. Επίσης διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες: «Ελευθεροτυπία», «Καθημερινή», «Μακεδονία», «Το Βήμα», «Η Αυγή», «Αγγελιοφόρος».\n2000: Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου του περιοδικού «Διαβάζω» για το έργο του «Των κεκοιμημένων»\nΠλωτά νησιά. Αθήνα, Μεταίχμιο, 2012. Σελ.: 243. ISBN: 978-960-501-705-7\nΤηλέμαχου Οδύσσεια. Αθήνα, Μεταίχμιο, 2007. Σελ.: 241. ISBN: 978-960-455-274-0\nΣτα ψέματα παίζαμε! Αθήνα, Μεταίχμιο, 2005. Σελ.: 251. ISBN: 960-375-871-Χ\nΤης Σαλονίκης μοναχά...: οχτώ ιστορίες, δύο παραμύθια και ένα όνειρο . Αθήνα, Μεταίχμιο, 2003. Σελ.: 177. ISBN: 960-375-564-8\nΣπάνια χιονίζει στα νησιά. Αθήνα, Πόλις, 2001. Σελ.: 353. ISBN: 960-8132-52-5\nΤων κεκοιμημένων: τέσσερις και μία παραλλαγές. Αθήνα, Πόλις, 1999. Σελ.: 220. ISBN: 960-7478-82-7\nΑγκαλιάζεις τον άνθρωπο αν αγγίξεις τη θάλασσα. Θεσσαλονίκη, Εντευκτήριο, 1995. Σελ.: 45. ISBN: 960-7568-00-1\nΜετά το '89: στους δρόμους της ιστορίας και της λογοτεχνίας. Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2007. Σελ.: 187. ISBN: 960-336-269-7\n- Mingas, Dimitris. Sulle isole non nevica mai. [tr.by]: Maurizio De Rosa. Milano: Crocetti Editore, 2004. 284p. ISBN: 88-8306-132-2\n- Мингас, Димитрис. Телемахова Одисеја. [tr.by]: Јелена Атлагић. Београд: Геопоетика, 2009. 140p. ISBN: 978-86-7666-185-5\n- Mingas, Dimitris. Samo smo se igrali. [tr.by]: Marika Bajić. Beograd: Geopoetika, 2006. 191p. ISBN: 86-7666-092-1


Ολοκληρώθηκε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Περί ανέμων και υδάτων» | Ολύμπιο Βήμα\nΤρίτη 23 Οκτ 2018 3:46\nΚωνσταντίνος Κουτρούπάς: Είμαι ενεργά στο πλευρό του υποψήφιου Δημάρχου Δημήτρη Μυλώνερου\nΣυνεδριακό Κέντρο Κατερίνης: Oμιλία με θέμα «Συγκριτική ανάλυση κρίσεων Φώκλαντ και Ιμίων»\nΚάλεσμα της Εφορείας Λόγου και Τέχνης της ΕΠΜ Κατερίνης\nΒΗΜΑ...τίζοντας: Πάμε τσίπουρο, πάμε Κορινό !\nΝέο υπερσύγχρονο ασθενοφόρο προστέθηκε στο ΕΚΑΒ Κατερίνης\nΣπρώχνουν κι άλλον στο γκρεμό;\nΑρχική >Ιστολόγια >Το ιστολόγιο του/της fotistz >Ολοκληρώθηκε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Περί ανέμων και υδάτων»\nΜαθητές σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ειδικότερα των 4ου, 5ου Γυμνασίου και Λυκείου Κατερίνης, καθώς και του Γυμνασίου Κορινού συμμετείχαν μαζικά και δημιουργικά, το διήμερο Πέμπτη 03 και Παρασκευή 04 Μαΐου, στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Περί ανέμων και υδάτων».\nΌπως επισημαίνει σε δήλωσή της, το μέλος του Δ.Σ. του Οργανισμού Πολιτισμού Ροδή Ελευθεριάδου – Μελετλίδου: «Ευχαριστούμε θερμά τους συνεργάτες του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών που έδωσαν με απλό τρόπο τη δυνατότητα στους μαθητές να κατανοήσουν τη λειτουργία ενός μετεωρολογικού χάρτη πραγματοποιώντας πειράματα με τη χρήση καθημερινών υλικών».\n«Ευχαριστούμε τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Πιερίας και ειδικότερα τον Διευθυντή Ιωάννη Καζταρίδη, τις υπαλλήλους του Γραφείου Καινοτόμων Δράσεων Μυράντα Παπά & Δώρα Τσαχουρίδου, που άμεσα ανταποκρίθηκαν στην πρόταση συνεργασίας μας» σημειώνει από την πλευρά της, η πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Κορινού Φωτεινή Καρασερίδου.\nΕκπαιδευτικό πρόγραμμα Περί ανέμων και υδάτων Δημοτική Βιβλιοθήκη Κατερίνης Δημοτική Βιβλιοθήκη Κορινού\nΔημοτικές Βιβλιοθήκες Κατερίνης & Κορινού: Σήμερα η Τελ...\nΕκπαιδευτικές δράσεις των Δημοτικών Βιβλιοθηκών Κατερίνης κ...\n"Πιστεύω ακράδαντα πως είναι η καλύτερη πρόταση για το μέλλον του Δήμου μας"\nΤη Δευτέρα 29 Οκτωβρίου\nΓια τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης θεάτρου που έχει δημιουργήσει...\nΣυνολικού βάρους 7,6 γραμμαρίω\n"Εντυπωσιακή η μείωση των θανάτων στο Δυτικό κόσμο"


AnnyraMath: Τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί μάς ‘’εξοργίζουν’’ άλλη μία φορά!\nΤο πιο πιθανών να ζούνε σε άλλο πλανήτη, σε άλλη χώρα με τούτη τη καθεστωτική τύφλωση που παρουσιάζουν.\nΤα γεγονότα της Παρασκευής, στις παρελάσεις τις 28 Οκτώβρης 2011, έδειξαν για μία ακόμη φορά πως αντί να πάρουν την ευθύνη πάνω τους, για όσα έγιναν (που μόνο ο χρόνος θα δείξει εάν ήταν ντροπιαστικά, ή πατριωτικά), ώστε να προστατέψουν το θεσμό, το λαό και το πρόσωπο, παρουσίασαν τα γεγονότα σαν να αφορούσαν σχεδόν ολοκληρωτικά τον Κάρολο Παπούλια και τον ελληνικό λαό. Υπερτόνισαν μάλιστα το σημείο αυτό και καταδίκασαν το φραστικό γεγονός.\nΜέσα από τις δηλώσεις πολιτικών και ΜΜΕ, καθώς θα τις παρακολουθήσει κάποιος, προκύπτει αμέσως ένας συνειδητός έως και ύποπτος αυτισμός. Είναι καταφανέστατη η προσπάθεια ώστε να παρουσιαστούν όλα ως προσβολή στην επέτειο και στο πρόεδρο της Δημοκρατίας προσωπικά. Μάλιστα για να ντύσουν αυτή τη θεωρία τους ακουστήκαν και άλλα φαιδρά για πανελλήνιες –προφανώς- συνομωσίες μαθητών, συλλόγων και δασκάλων, πιτσιρικάδων, εθελοντών και κομμάτων.\nΠρώτα τα ΜΜΕ, κατόπιν ακολούθησαν οι πολιτικοί ταγοί και δεν βρέθηκε ούτε ένας με πατριωτικό ανάστημα να πάρει την προσβολή πάνω του να πει δυο λέξεις ουσιαστικής προστασίας υπέρ του προέδρου και του λαού. Να μπει ασπίδα και αλεξικέραυνο στο λαό, στο πρόεδρο. Να συλλογιστεί την οργή του κόσμου, να προτείνει την προφανής λύση και να ζητήσει να μην βάλλεται ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αντιθέτως όλοι υπερτίμησαν την προσβολή στο πρόσωπο του για να μην την αποδεχτούν ως δίκη τους αποτυχία με το πελατειακό κράτος που τόσα χρόνια έχουν στήσει.\nΗ οργή, ο θυμός του έλληνα που όλοι αυτοί αμέριμνα έθρεψαν επί μακρύ καιρό, μας οδήγησαν στο αδιέξοδο της Παρασκευής. Οι Έλληνες δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν το πόνο απ’ τα κοινωνικά ερείπια που πλέον υπάρχουν στη ζωή τους και καθημερινώς βιώνουν καινούργιες τραγικές κοινωνικές εκπτώσεις σε βάρος τους.\nΤι να πρωτοσχολιάσει κάποιος;\nΈνα μόνο θα πρέπει να θυμηθείτε ό,τι πριν λίγο καιρό ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ (Καρατζαφέρης) πήγε στο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια. Και πριν φθάσει στο Προεδρικό Μέγαρο, όλα τα ΜΜΕ φώναζαν πως πάει να του ζητήσει ώστε να παραιτηθεί, για να πάμε σε εθνικές εκλογές…\nΜην διαστρεβλώνεται λοιπόν την πραγματικότητα, διότι μόνο όλοι εσείς ευθύνεστε!\nΔιαβάστε ουσιαστικά (καναλάρχες, κατευθυνόμενοι δημοσιογράφοι, πολιτικοί) την πραγματικότητα γιατί η καλλιεργήσιμη από εσάς σημερινή κατάσταση μόνο προς τη βία οδεύει…\nΑναρτήθηκε από Annyra Math στις 9:15 π.μ.\nyannidakis 29 Οκτωβρίου 2011 - 10:12 π.μ.\nίσως το κλίμα να προετοίμαζε κάτι τέτοιο για καιρό, ίσως την ιδέα να την έδωσε το κράτος, την αφορμή η άθλια κατάσταση των πολιτών, όμως..\n..δε δέχομαι πως τα πανό, το συγκεκριμένο σχέδιο κατά της ασπίδας της αστυνομίας και τα μαύρα περιβραχίονια, μαντίλια και ρούχα ήταν μια καθαρά αυθόρμητη έκφραση του αγανακτισμένου λαού.\nΌχι βέβαια. Την οργάνωση ανέλαβαν οι μετρ του είδους, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και ύστερα ήταν όλα πολύ εύκολα για να συμμετέχουν όλοι.\nΚαλοστημένο σχέδιο εθνικής προπαγάνδας :[\nAnnyra Math 29 Οκτωβρίου 2011 - 10:43 π.μ.\nΑν και τάσσομαι υπέρ της απόψεως του εθνικού ζωντανού Έλληνα ήρωα Μανόλη Γλέζου: "ότι κανένας πολιτικός κ.τ.λ. δεν έχει θέση μπροστά απ' τα εθνικά μνημεία των ελλήνων στις εκάστοτε εθνικές παρελάσεις..."\nΑνάρτησα με συνείδηση αυτό το αρθρογράφημα για να επισημάνω τον προβληματισμό μου μπροστά στην ανούσια υποκριτική των ΜΜΕ και των πολιτικών κι όπου αγνοούν επιδεικτικά την κρίση του ελληνικού λαού. Που ζητά μια νέα λαϊκή εντολή! Οδηγώντας μας στη βία. (Εσύ γνωρίζεις πως σε αρκετά κείμενά μου υπάρχουν μηνύματα εθνικής ενότητας).\nΠροσωπικά για μένα, η υποκριτική πολιτική κατεύθυνση που αναμασάτε συνεχώς κι από τα ΜΜΕ: ''πως για όλα φταίει ένα μικρό κόμμα.''\nΕίναι δυστυχώς η λεωφόρο που θα μας οδηγήσει στη βία.\nΦτάνουν λοιπόν, πια οι συκοφαντίες και η στηλίτευση μεταθέτοντας τις δικές τους ευθύνες προς τρίτους.\nΧρειάζονται να διαβάσουν την ωμή πραγματικότητα των 1.000.000 ανέργων ελλήνων, των παιδιών που λιποθυμούν απ' τη πείνα στα σχόλιά, των γερόντων που ψάχνουν στα σκουπίδια για να ζήσουν, τις βίες καθημερινές κοινωνικές εκπτώσεις που υποστιζόμαστε...\nΚαι για όλα τούτα, κανένας υπεύθυνος να μην έχει καταδικαστεί για όσα έχουν κλέψει οδηγώντας τη χώρα στη καταστροφή!!!\nAnnyra Math 29 Οκτωβρίου 2011 - 11:22 μ.μ.\n"Δήλωση του Δημήτρη Δαλαμάγκα για την γροθιά στον Βουλευτή Τρικάλων του ΠαΣοΚ Χρήστο Μαγκούφη .\nΈχω ξεχειλίσει από θυμό και αγανάκτηση το μέλλον μου είναι αβέβαιο! Εμένα δεν με ενδιαφέρουν πλέον, προφανώς και όλη την Ελλάδα, οι κομματικές σημαίες ή ταυτότητες παρά μόνο η στήριξη της οικογένειάς μου και το μέλλον του αγέννητου παιδιού μου!"