ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ | Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ\nΌποιος ασχοληθεί πιο διεξοδικά με το ζήτημα της ουφολογίας και των λεγόμενων εξωγήινων, γρήγορα θα αντιληφθεί γιατί είναι ένα τόσο αμφιλεγόμενο και δυσπρόσιτο θέμα, καθώς πρόκειται ουσιαστικά για ένα χώρο που βρίσκεται πέρα από τα όρια της επιστημονικής γνώσης. Έτσι, δεν περιμένει κανείς από την ουφολογία να προσφέρει εχέγγυα επιστημονικότητας, αλλά από την άλλη πλευρά αυτή χαίρει εκτίμησης ακόμη και μεταξύ μορφωμένων και μιας μερίδας επιστημόνων, όπως π.χ. αρκετοί αστροναύτες.\nΑπό τότε που ο αμερικανός Κένεθ Άρνολντ, πετώντας μια μέρα του 1947 με το μονοθέσιο αεροπλάνο του διέκρινε πάνω από τα Βραχώδη Όρη εννέα ασημένια αντικείμενα, αμέσως ακολούθησαν σωρηδόν ανάλογες παρατηρήσεις σε όλο τον κόσμο. Στην αρχή ονομάστηκαν «ιπτάμενα πιατάκια» («flying saucers»), γιατί αρχικά εμφανίζονταν συνήθως με αυτό το σχήμα.\nΜε τον καιρό επικράτησε ο επιστημονικότερος όρος UFOs, δηλαδή Unidentified Flying Objects (Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα – ΑΤΙΑ) ή και IFOS (Intcrplanetarian Flying Objects), δηλαδή Διαπλανητικά Ιπτάμενα Αντικείμενα. Από εκείνο τον καιρό δεν σταμάτησαν οι σχετικές ειδήσεις να κατακλύζουν τον τύπο και ιδίως τον κίτρινο. Με την πάροδο του χρόνου τα σχήματα των παρατηρηθέντων αντικειμένων γίνονται όλο και πιο ποικίλα και κανένα ΑΤΙΑ δεν φαίνεται να μοιάζει με ένα άλλο, που έχει εμφανιστεί κάπου αλλού.\nΣτο μεταξύ, έχει αποδειχθεί αδιάσειστα ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων επρόκειτο για φυσικά αντικείμενα ή φαινόμενα στο στερέωμα, όπως είναι φερ’ ειπείν μετεωρίτες, διάττοντες αστέρες, η Αφροδίτη, τεράστια αερόστατα της μετεωρολογίας, πολιτικά ή στρατιωτικά αεροσκάφη, δορυφόροι, τμήματα πυραύλων που επιστρέφουν στη γήινη ατμόσφαιρα, σφαιρικοί κεραυνοί ή άλλα ατμοσφαιρικά φαινόμενα.\nΈχει διαπιστωθεί επίσης ότι εκτός από πλάνες, πολλές εμφανίσεις ΑΤΙΑ ήταν εσκεμμένα προϊόντα απάτης ή αυτοπροβολής. Έχει επανειλημμένα δε αποδειχθεί από ειδήμονες πόσο εύκολα κατασκευάζονται ‘υποτιθέμενες αποδείξεις, με σκοπό να πείσουν για την ύπαρξη τους. Από μια πλευρά, είναι αξιοθαύμαστες οι απίθανες συλλήψεις ορισμένων οπαδών των UFO, όπως εκείνης της «αντιβαρύτητας» π.χ., τις οποίες υποστηρίζουν με ζήλο, προκειμένου να επιτύχουν τη γενική αναγνώριση.\nΈνα πρόβλημα είναι επίσης ότι οι ενδιατρίβοντες στα θέματα των ΑΤΙΑ μιλούν πάντα με ασαφείς και συγκεχυμένους όρους ακόμη και στις περιπτώσεις που έχουν διαπιστωθεί γνήσιες εμφανίσεις άγνωστων ιπτάμενων αντικειμένων. Ο λόγος δε που το κάνουν είναι ότι αλλιώς έπρεπε να παραδεχτούν ότι πρόκειται για φαινόμενα με καθαρά πνευματική υπόσταση και προέλευση. Αλλά προκειμένου να εμφανίσουν τις θεωρίες τους σαν ικανές να τεκμηριωθούν, τις χρωματίζουν με μία ψευδοεπιστημονική χροιά, όπως κάνουν και οι παραψυχολόγοι.\nΓια την επιχειρηματολογία τους οι ουφολόγοι προσπαθούν να στηριχθούν αποκλειστικά σε υλικές αποδείξεις για την επίσκεψη επανδρωμένων διαστημοπλοίων στη Γη. Όταν όμως οι αποδείξεις τους καταρρίπτονται, τότε καταφεύγουν στο πνευματικό επίπεδο και επικαλούνται πνευματικούς νόμους, μιλώντας π.χ. για αποϋλοποίηση και επαναϋλοποίηση. Ο λόγος που καταφεύγουν αναγκαστικά σε αυτές τις δύο έννοιες είναι ότι οι αποστάσεις μεταξύ των ηλιακών συστημάτων είναι τόσο μεγάλες, που αποκλείουν μια υλικής μορφής επικοινωνία. Έτσι, υποτίθεται ότι οι κάτοικοι των αστρικών σωμάτων προβαίνουν σε αποϋλοποιήσεις και επαναϋλοποιήσεις, για να μεταφερθούν οι ίδιοι και τα διαστημόπλοιά τους σε άλλα μέρη του διαστήματος.\nΕάν παρατηρήσει κανείς στατιστικά τις εμφανίσεις των ΑΤΙΑ, διαπιστώνει ότι υπάρχουν χρονιές με ελάχιστα τέτοια φαινόμενα και άλλες όπου παίρνουν διαστάσεις συλλογικής ψύχωσης. Πράγματι, πολλές φορές παρατηρείται μία ψύχωση εν είδει επιδημίας που υποθάλπεται και υποδαυλίζεται κυρίως από τα Μ.Μ.Ε., αλλά καμιά φορά και από πολιτικά γεγονότα. Φαίνεται, συνεπώς, ότι το θέμα των UFO αποτελεί ένα φαινόμενο ψυχολογίας των μαζών, που εκδηλώνεται ιδιαίτερα σε περιόδους πολιτικής αναταραχής, ψυχικής έντασης, φόβου, επαπειλούμενων καταστροφών κ.ο.κ. Σίγουρα, δεν είναι τυχαίο ότι στις ΗΠΑ π.χ. τα φαινόμενα αυτά πέρασαν από φάσεις έξαρσης την περίοδο των πολέμων της Κορέας και του Βιετνάμ.\nΕκτός των άλλων, αναμφισβήτητα, για την εξάπλωση του φαινομένου ένα μεγάλο ρόλο έχουν παίξει επίσης η μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο αλματώδης εξέλιξη των ΜΜΕ και η τεχνολογία τον διαστήματος. Ήταν και παραμένει εμφανές το πόσο πολύ η σχετική πληροφόρηση επηρεάζει αυξητικά τις παρατηρούμενες εμφανίσεις, ιδίως στις πιο ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού. Χαρακτηριστική και πασίγνωστη είναι η περίπτωση του ηθοποιού Όρσον Ουέλες, που με την είδηση της υποτιθέμενης προσγείωσης των αρειανών κατά την ανάγνωση ενός θεατροποιημένου έργου επιστημονικής φαντασίας στο ραδιόφωνο προκάλεσε ένα τεράστιο κύμα πανικού στις ΗΠΑ.\nΕίναι ένα αναντίρρητα στοιχειοθετημένο γεγονός, άλλωστε, ότι το φαινόμενο παροξύνεται στις χώρες εκείνες όπου τα ΜΜΕ το υποθάλπουν ιδιαίτερα δυναμικά. Αντίθετα, σε άλλες χώρες με έντονο το στοιχείο της συλλογικής, παραδοσιακής θρησκευτικότητας, όπως και της παρουσίας των εκκλησιών στο δημόσιο βίο, οι λαοί αυτοί τείνουν περισσότερο να βλέπουν την Παναγία (ή άλλους αγίους), ένα γεγονός που θα αναλύσουμε παρακάτω. Με αυτό είναι έκδηλο πόσο αποφασιστικό ρόλο παίζει τελικά η θέληση του ανθρώπου και οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις που έχει ο καθένας για το είδος των εκάστοτε εμφανίσεων. Έτσι λογικά εξάγεται το συμπέρασμα ότι εμείς οι ίδιοι με τις αντιλήψεις μας, δηλαδή με τη βούλησή μας, είμαστε εκείνοι που προκαλούν και ελκύουν τέτοια φαινόμενα.\nΤις τελευταίες δεκαετίες διάφορες αρχές και επιτροπές σε ΗΠΑ, Γαλλία και Αγγλία ασχολήθηκαν αποκλειστικά με τη διερεύνηση δηλωμένων παρατηρήσεων ΑΤΙΑ. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους αποδείχθηκαν ψευδείς, με βάση μία από τις αιτίες που προαναφέρθηκαν (δορυφόροι, αεροσκάφη κ.λπ.). Υπήρξε, ωστόσο και περίπου ένα δύο τοις εκατό από τα περιστατικά που έμειναν χωρίς ικανοποιητική εξήγηση. Το αναπόφευκτο συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για φαινόμενα που τα γενεσιουργά τους αίτια βρίσκονται στον πνευματικό χώρο και γι’ αυτό το λόγο δεν μπορούν να εξηγηθούν επιστημονικά, γιατί είναι αδύνατη η επιστημονική, ορθολογιστική προσέγγιση σε καθαρά πνευματικά θέματα.\n«Με την έρευνα δεν θα προσπελάσετε σε κανένα χώρο του\nπνεύματος και θα είναι μάταιος ο κόπος να αποκτήσετε μια\nαληθινή εικόνα γι’ αυτά που βρίσκονται πέρα από τα γήινα».\nΕδώ είναι και η αδυναμία των ουφολόγων, που είτε προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα λογικο-τεχνοκρατικά είτε – στην περίπτωση που δέχονται την ύπαρξη του πνευματικού κόσμου και των εκδηλώσεων του – δεν αγαπούν αρκετά την αλήθεια, ώστε να την αναζητήσουν έως την πρωταρχική πηγή της. Γιατί τότε θα τους ήταν γνωστή η αλήθεια και ούτε θα τους εξαπατούσαν με ψέματα άνθρωποι ή πνεύματα.\nΕπαφές α΄ τύπου: οράσεις, παρατηρήσεις\nΕπαφές γ΄ τύπου: προσγειώσεις με προσωπική επαφή με τους\nΕπαφές ε΄ τύπου: οι «εξωγήινοι» κυκλοφορούν μεταξύ των ανθρώπων\nχωρίς να αναγνωριστούν\nΕπαφές στ΄ τύπου: μηνύματα των «εξωγήινων» προς τους ανθρώπους.\nΤις τελευταίες δεκαετίες οι «εξωγήινοι» έχουν εξελιχθεί, επίσης. σε ένα σημαντικό και προσοδοφόρο τμήμα της βιομηχανίας της διασκέδασης. Είναι εύλογο, λοιπόν, ότι τα παιδιά, οι νέοι και οι πιο εύπιστοι άνθρωποι, κάτω από ένα τέτοιο καταιγισμό από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, να γίνονται ακόμη πιο ευεπηρέαστοι και να αδυνατούν να ξεχωρίσουν την αλήθεια από την πλάνη. Και επειδή το πλήθος ενδιαφέρεται πάντοτε περισσότερο για τον εντυπωσιασμό και τη διέγερση των αισθήσεων, παρά για την εξακρίβωση της αλήθειας, γι’ αυτό ο αριθμός των οπαδών και των καταναλωτών της ουφολογίας αυξάνει αδιάκοπα.\nΠαρεμφερείς εμφανίσεις υπήρχαν βέβαια και πριν το 1947, όπως π.χ. τα φωτεινά φαινόμενα στη Φάτιμα της Πορτογαλίας μεταξύ 1915 και 1917, που θα εξεταστούν παρακάτω, μόνο που τότε δεν γινόταν λόγος για ΑΤΙΑ, για το λόγο ότι κάθε εποχή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, ακόμη και λεξιλόγιο ή συγκεκριμένους όρους.\nΌμως, όπως αναφέρει από την άλλη πλευρά η Βίβλος, οι Ιουδαίοι έβλεπαν πραγματικά υπερκόσμιες οράσεις, όπως τη φλεγόμενη βάτο, τη στήλη πυρός στην έρημο, αγγέλους κ.ά., φαινόμενα που οι ουφολόγοι σήμερα προσπαθούν να εξηγήσουν σαν παρουσίες εξωγήινων όντων.\nΑς ταξιδέψουμε όμως ακόμη πιο πίσω, στην εποχή που δεν υπήρχε ακόμη η γη, την εποχή δηλαδή της πτώσης των αρχέγονων πνευμάτων από τον Θεό και της δημιουργίας των υλικών κόσμων. Σύμφωνα με το έργο της Κατερίνα Αντέλμα Φαίη «Πνεύμα – δύναμη – ύλη» (1869), ήδη μετά την πτώση από την πνευματική δημιουργία οι δαίμονες προσπαθούσαν να ελκύσουν με ηλεκτρικά φωτεινά φαινόμενα την προσοχή και την περιέργεια των μη πεσόντων αγγέλων και εν μέρει το πέτυχαν. Τα φωτεινά όντα, που εξ αιτίας της περιέργειας τους έγιναν κατ’ αυτό τον τρόπο ακάθαρτα και πνευματικά δέσμια, έπεσαν επίσης από τον θείο κόλπο.\nΕπίσης, στο βιβλίο του «Ο πρωτομάστορας του κόσμου» ο μηχανικός Χανς Μάλικ γράφει: «Οι δαίμονες ανέπτυξαν φωτεινά φαινόμενα και χρωματικά παιχνίδια στην ατμόσφαιρα, που έφταναν έως τα όρια της περιοχής τους στους κάτω κόσμους, επειδή γνώριζαν ότι τα βλέμματα των νεαρών πνευμάτων ήταν στραμμένα στους κόσμους τους. Τα φαινόμενα εκείνα ξύπνησαν στα πνεύματα την περιέργεια και την επιθυμία του απαγορευμένου. Αλλά τα φαινόμενα αυτά τα είχαν προξενήσει οι ίδιοι οι δαίμονες…».\nΑπό τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι πίσω από τέτοια μυστηριώδη φαινόμενα κρύβονται πνευματικές οντότητες του κακού, που καταφεύγουν σε τέτοια μέσα για να επιτύχουν το σκοπό τους. Και ο σκοπός τους είναι να προκαλέσουν την απόσχιση άλλων αδελφών πνευμάτων από το θεϊκό κέντρο, προκειμένου να δεσμεύσουν τη δύναμη τους στο χώρο του κακού.\nΟι δαίμονες, όπως είναι γνωστό από τις αποκαλύψεις, αρχικά ήταν επίσης τέλεια ουράνια πνεύματα. Όμως, ο Εωσφόρος, που η αλαζονεία του τον έκανε Σατανά και αντίπαλο του Θεού, ξύπνησε και τη δική τους αλαζονεία και τους παρέσυρε σε μία αβυσσαλέα πτώση. Στην Καινή Διαθήκη, στην επιστολή του Ιούδα, 6 κεφ., λέγεται γι’ αυτούς: «Θυμηθείτε τους αγγέλους, που δεν έμειναν πιστοί στο αξίωμα τους, αλλά εγκατέλειψαν την ουράνια κατοικία τους. Ο Κύριος τους έχει φυλακίσει στο σκοτάδι με αιώνια δεσμά, για να δικαστούν τη μεγάλη ημέρα της κρίσης». Ο δε Πέτρος τους ονομάζει «οι άγγελοι που αμάρτησαν».\nΑπό τις νέες θεϊκές αποκαλύψεις στην Μπέρτα Ντούντε και στον Ιάκωβο Λόρμπερ γνωρίζουμε ότι τα έκπτωτα πνεύματα, απομακρυνόμενα από το θεϊκό κέντρο, μετατράπηκαν σε μία αδρανή μάζα, από την οποία ο Θεός τα απέσπασε σταδιακά και τα φυλάκισε μέσα στις διάφορες υλικές μορφές.1\nΜια θεϊκή ακτινοβολία, που ως πνευματική δύναμη αυτή καθαυτή δεν είναι διαιρετή, όμως τα αποτελέσματά της είναι μεμονωμένα δημιουργήματα, αποσπά λίγο λίγο από την αδρανή μάζα ουσίες από τις ψυχές των έκπτωτων αγγέλων, που είναι εγκλωβισμένες εκεί και τις «φυλακίζει», περιβάλλοντας τες με τα ασύλληπτης ταχύτητας ηλεκτρόνια.2\nΤα πνεύματα που είχαν επαναστατήσει ενάντια στη θεία τάξη με τη φυλάκιση μέσα στην ύλη εισάγονται σε μία νέα δημιουργική τάξη, όπου υπάρχει χώρος και πρόνοια για το δαιμονικό στοιχείο. Εδώ η πνευματική δύναμη των ηλεκτρονίων έχει το έργο να επαναφέρει στη ζωή τις ανήμπορες, σαν νεκρές, ψυχικές ουσίες και να προκαλέσει έτσι σταδιακά την πνευματοποίησή τους. Κατά τη διαδικασία αυτή, επομένως, δύναμη από τον Θεό συμπυκνώνεται σε μία μορφή και έτσι εμφανίζεται η ορατή στον άνθρωπο ύλη.\nΗ πνευματοποίηση της ύλης ακολουθεί ένα λεπτομερέστατο και μακρόπνοο θεϊκό σχέδιο. Εάν, όμως, τα πνευματικά στοιχεία που είναι φυλακισμένα στην ύλη, ελευθερωθούν πρόωρα, π.χ. όπως γίνεται σήμερα με τη σχάση του πυρήνα του ατόμου, αυτές οι ανώριμες ψυχικές ουσίες μπορούν να προκαλέσουν τεράστια προβλήματα στους ανθρώπους, είτε με φυσικές καταστροφές είτε ταλαιπωρώντας τους ή προκαλώντας τους ψυχικές διαταραχές με διάφορους τρόπους.\nΕκτός αυτού, η ύλη εκ των πραγμάτων αποσυντίθεται και επανασυντίθεται διαρκώς, πράγμα που σημαίνει ότι αμέτρητα «ελεύθερα δαιμονικά πνεύματα» περιφέρονται ακατάπαυστα στο διάστημα. Ως επακόλουθο, οι άνθρωποι περιβάλλονται μόνιμα από αόρατες δαιμονικές οντότητες (σπινθήρες δαιμονικής πνευματικής δύναμης). Μια αποκάλυψη στην Μπέρτα Ντούντε λέει σχετικά:\n«Λάβετε υπόψη σας ότι σας περιβάλλουν συνεχώς δυνάμεις που δεν είναι φιλικές απέναντι σας. δεν χρειάζεται όμως να τις φοβόσαστε, όταν είσαστε υπό την προστασία Μου, γιατί τότε είναι ανίσχυρες, ενώ σεις είσαστε ισχυρότεροι τους.\n…Η πρόθεση και μόνο των ανθρώπων να θέλουν να αποκτήσουν μία γνώση δίχως να απευθυνθούν γι’ αυτό στη σωστή πηγή, μπορεί να τους παρασύρει σε μία επικίνδυνη περιοχή, από την οποία με μεγάλη δυσκολία μπορούν να σωθούν. Όταν κάποιος θέλει να ξεφύγει από τα γνωστά πλαίσια, να βιώσει ιδιαίτερες καταστάσεις και να εντυπωσιάσει τους άλλους με τις ασυνήθιστες γνώσεις του, αυτό τον φέρνει σε αυτό το επικίνδυνο πεδίο, όπου σκοτεινές δυνάμεις ασκούν βία πάνω του και σκοτίζουν τα μάτια του.\nΕν όψει δε του τέλους, ο κίνδυνος είναι αυξημένος, καθώς το σύμπαν είναι γεμάτο με πνεύματα που χύνουν το δηλητήριο τους (προς Εφεσίους, 6, 12) και που υπηρετούν πιστά τον αντίπαλό Μου στην επιχείρηση καταστροφής των ανθρώπων. Η επήρειά του είναι τεράστια, για το λόγο ότι ο άνθρωπος δεν του αντιστέκεται, ενώ θα μπορούσε να κυριαρχήσει πάνω του, εάν παραδινόταν με εμπιστοσύνη σε Μένα, στον Ιησού Χριστό, που τον νίκησα κατά κράτος με το θάνατο Μου στο σταυρό.\n….Αυτά τα δαιμονικά πνεύματα επιχειρούν να επιτεθούν στον κάθε άνθρωπο, που έχει διαλέξει με τη θέληση του να ανήκει σε Μένα. Αλλά πάντοτε θα στέκομαι Εγώ στη μέση, ανάμεσα σε σας και σε εκείνα, που Με φοβούνται και μπροστά στο φως τρέπονται σε φυγή. Γι’ αυτό μην τα φοβόσαστε. Όσο εμπιστεύεστε τον εαυτό σας σε Μένα, τίποτα κακό δεν μπορεί να σας συμβεί και θα μπορείτε να αντισταθείτε σε κάθε επίθεση χάρη στην ενισχυμένη δύναμη που σας παρέχω. Δεν πρόκειται να σας πειράξουν, γιατί σας προστατεύω Εγώ ο Ίδιος σε κάθε ανάγκη ή κίνδυνο και αφού εργάζεστε για Μένα, μπορείτε να είσαστε κάθε στιγμή βέβαιοι για τη βοήθειά Μου».\nΑπό τη Βίβλο, επίσης, είναι γνωστό ότι οι δαίμονες κατά κανόνα δρουν ομαδικά και ότι τους χαρακτηρίζουν συγκεκριμένες σατανικές ιδιότητες. Εκτός αυτού, όπως προαναφέρθηκε, είναι οντότητες που δεν έχουν ενσαρκωθεί ακόμη. Από αυτό το δεδομένο αποδεικνύεται πως είναι λάθος να θεωρεί κανείς ότι όλα ανεξαίρετα τα πνεύματα στον πνευματισμό είναι δαίμονες, ένα λάθος που υποστηρίζουν όσοι πιστεύουν στη λανθασμένη διδασκαλία ότι οι ψυχές «κοιμούνται» ως τη «δευτέρα παρουσία» και άρα δεν υπάρχουν ψυχές νεκρών, όπως θέλει να αποδείξει πνευματισμός.\nΠάντως, οι δαίμονες δεν είναι ούτε διάβολοι* ούτε ψυχές πεθαμένων ούτε κάτοικοι άλλων κόσμων.\nΦυσικά, στην «ορθολογιστική» μας εποχή τέτοιες οντότητες φαίνονται απίθανες και καθαρά προϊόντα της φαντασίας κάποιων ανθρώπων. Το γεγονός όμως ότι υπάρχουν στην πραγματικότητα αποδεικνύεται όχι μόνο από τις περιπτώσεις καταληψίας ή δαιμονισμού, αλλά και από τις ίδιες τις μαρτυρίες τους, όταν παρουσιάζονται σε έναν άνθρωπο, σύμφωνα και με τη φιλικά προς τα UFO διακείμενη φιλολογία. Στα βιβλία του Έντουαρντ Κορκόφσκι π.χ., όπου παραθέτει διάλογους μεταξύ κατοίκων της Γης και «εξωγήινων», οι τελευταίοι φέρονται να δηλώνουν για τον εαυτό τους ότι είναι ασώματες υπάρξεις. Ήδη αυτό από μόνο του μαρτυρεί ότι δεν είναι φωτεινές ή αγγελικές οντότητες, αφού εκείνες, όπως και οι άνθρωποι, έχουν μια κανονική, συμμετρική σωματική μορφή, σύμφωνα και με τη Βίβλο, όπου επίσης μαρτυρείται ότι οι άνθρωποι και κατά πρώτιστο λόγο οι άγγελοι, ως τέλεια όντα δημιουργήθηκαν καθ’ ομοίωση του Θεού, με μία αρμονική δηλαδή σωματική διάπλαση (προς Κορινθίους Α’ 15,40 & 44).\nΚατ’ αρχάς, όπως είναι γνωστό από τις νέες αποκαλύψεις, επαφές με κατοίκους άλλων ουράνιων σωμάτων υπάρχουν μεν, γίνονται όμως αποκλειστικά με πνευματική κι όχι υλική σωματική μορφή, επιπλέον είναι μεμονωμένες και σπάνιες, καθ’ ότι, τέτοιες εμφανίσεις είναι συνδεδεμένες με πολύ εξαιρετικές προϋποθέσεις.\nΑποτελούν δηλαδή μόνο μία εξαίρεση, που δεν παρουσιάζεται συχνά ή μαζικά. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια του βιβλίου, δεν υπάρχει κανένας υλικός γήινος κόσμος που οι κάτοικοί του μπορούν να τον εγκαταλείψουν σωματικά, χωρίς να χάσουν τη ζωή τους, καθ’ ότι οι συνθήκες ζωής σε κάθε αστρικό σώμα είναι τελείως διαφορετικές.\nΑλλά οι δαίμονες συχνά σχηματίζουν ενώσεις μυριάδων σπινθήρων δύναμης, όπως λέει και η Βίβλος, όταν μιλά για «λεγεώνες» κακών πνευμάτων σε περιπτώσεις δαιμονισμού (π.χ. Ιωάννη 5, 9) και έτσι ενωμένοι έχουν τη δυνατότητα να πάρουν στα φυσικά μάτια του ανθρώπου σχεδόν οποιαδήποτε μορφή, ανθρώπινη ή κάποια άλλη, όπως ενός UFO λόγου χάρη.\nΕπομένως, τα διαφόρων οχημάτων ΑΤΙΑ που έχουν παρατηρηθεί, δεν είναι παρά παροδικές, φαινομενικές υλοποιήσεις, που γίνονται ορατές μόνο από ανθρώπους εύπιστους ή του ίδιου «μήκους κύματος» με τις οντότητες που τα προκαλούν.\nΕάν εξαιρέσει κανείς τις περιπτώσεις απάτης, πλάνης ή προδιάθεσης αυτοπροβολής, εφ’ όσον έχει ανοιχτό πνεύμα θα αναγνωρίσει ότι υπάρχουν και «πραγματικές εμφανίσεις UFO». αλλά οι εμφανίσεις αυτές είναι απλά πνευματικά φαινόμενα, χωρίς κανένα υλικό υπόβαθρο, όπως θα φανεί στη συνέχεια.\n«Δεν μπορώ ακόμη να καταλάβω καλά εδώ πέρα τι σημαίνει ο όρος “φαινόμενο”. Κατά την αντίληψη μου, ένα φαινόμενο είναι ο κατοπτρισμός ενός πραγματικά υφιστάμενου πράγματος ή όντος, είτε έχει επί τούτου δημιουργηθεί προσωρινά, όταν χρειάζεται να εξηγηθεί μια έννοια ή να δοκιμαστεί ένα πνεύμα, αλλά μόλις επιτελέσει την υπηρεσία του, παύει πάλι να υπάρχει».\nΚαι απαντά το φωτεινό πνεύμα, δηλαδή ο Κύριος: «Κοίτα, στον πνευματικό κόσμο ένα φαινόμενο είτε είναι απλά απεικόνιση ενός πραγματικά υφιστάμενου πράγματος ή είναι το πρότυπο για μία νέα δημιουργία.:.».\n«Στον πνευματικό κόσμο η ψυχή είναι από μόνη της ο δημιουργός του περιβάλλοντος της. Κινείται σε ένα χώρο που τον δημιουργεί η ίδια με τις επιθυμίες και τους πόθους, τις σκέψεις και τη βούληση της. Μόνο που όλα τα πράγματα που την περιβάλλουν δεν είναι ούτε πια υλικά αλλά ούτε και άφθαρτα πνευματικά, παρά είναι φαντάσματα, δημιουργήματα της επιθυμίας της, που εξαφανίζονται με όσο πιο πολύ πάθος τα κυνηγάει».\nΑντίθετα, η ψυχή που στον άλλο κόσμο στέκεται μέσα στο θειο φως, ζει την πραγματικότητα. Διότι η μοναδική αληθινή και αναλλοίωτη πραγματικότητα είναι ο Λόγος και οι πνευματικές δημιουργίες του Θεού στο φωτεινό βασίλειο, που είναι η τέλεια έκφραση της σοφίας Του. Αυτό μπορεί να κατανοηθεί πιο παραστατικά με ένα παράδειγμα από τη μεταθανάτια επικοινωνία του πνεύματος του Ιουλίου Καίσαρα με έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο στη Γη, που έχει λάβει πρόσκαιρα την πνευματική όραση, από τη «Μεγάλο Ευαγγέλιο του Ιωάννη» (VII 219. 15) του Λόρμπερ;\n«Εδώ, λοιπόν, βρίσκεται η αιώνια και τεράστια διαφορά ανάμεσα στον Θεό και σ’ εμάς τους ανθρώπους, που του μοιάζουμε, δηλαδή στο ότι μόνο ο Θεός μέσα από τις μεγάλες σκέψεις του μπορεί να δημιουργήσει ανθρώπους με τέλεια, αυτόνομη και απόλυτα ελεύθερη ύπαρξη, ενώ εμείς τα πνεύματα μπορούμε, βέβαια, να δώσουμε φαινομενική ύπαρξη σε πλάσματα της φαντασίας μας, δεν μπορούμε όμως να τα κάνουμε πραγματικά. Έτσι κι ο κόσμος, που κατοικεί ένα πνεύμα (που δεν έχει φτάσει ακόμη στην τελείωση) είναι περισσότερο ένα φάντασμα παρά μία πραγματικότητα. Γιατί πνεύματα πιο τέλεια από μένα με άφησαν να δω το δικό τους κόσμο, που βρίσκεται στο ίδιο σημείο και οι κόσμοι αυτοί παρουσίαζαν μια τελείως διαφορετική εικόνα απ’ αυτόν όπου κατοικώ. Όμως, αυτό θα το καταλάβεις τελείως μόνο όταν κατοικήσεις κι εσύ τον εσωτερικό σου πνευματικό κόσμο».\n«Κάπως έτσι, όμως, είναι τα πράγματα στον πνευματικό μας κόσμο. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στο δικό μας και το δικό σας κόσμο βρίσκεται στο εξής: Εμείς τα πνεύματα μένουμε ουσιαστικά στον απόλυτα δικό μας κόσμο, ενώ εσείς μένετε στον κόσμο του Θεού. Γιατί ο δικός μας κόσμος είναι το έργο των σκέψεων, των ιδεών, των επιθυμιών και της βούλησης μας. Ο δικός σας κόσμος, όμως, είναι έργο της Αγάπης, τωνΣκέψεων, των Ιδεών και της Βούλησης του Θεού».\n«Την πνευματική όραση την αποκτά η ψυχή μόνο μετά από έναν ορισμένο βαθμό ωριμότητας και τότε πλέον περιβάλλεται από φως. Αντίθετα, πνευματικό σκοτάδι περιβάλλει εκείνες τις ψυχές που δεν μπορούν να δουν τίποτα, διότι δεν έχουν αποκτήσει ακόμα την πνευματική όραση. Τα γήινα πράγματα που λαχταρούν, τα βλέπουν να στέκονται ορατά μπροστά στα μάτια τους, μόνο που δεν είναι παρά φαντασιώσεις, που δεν υφίστανται στην πραγματικότητα. Απλά, παρουσιάζονται στην ψυχή εξαιτίας της επιθυμίας της γι’ αυτά, αλλά δεν είναι παρά χίμαιρες που εξαφανίζονται μόλις θελήσει να τα πιάσει και να τα χρησιμοποιήσει…».\nΚατά αντιστοιχία λοιπόν στο γήινο πεδίο, τα ΑΤΙΑ αποτελούν μια πραγματικότητα για τους ανώριμους ανθρώπους που τα βλέπουν, ενώ στο φως της αλήθειας είναι ψεύτικα και απατηλά, καθώς δεν είναι παρά παροδικής φύσης. Τούτο βέβαια σημαίνει ότι οι εμπειρίες όσων βλέπουν ΑΤΙΑ υποκειμενικά για τους ίδιους είναι πραγματικές, μολονότι μόνο αυτά τα φαινόμενα και μόνο προσωρινά, αφού δεν έχουν μόνιμη και πραγματική υπόσταση.\nΠολλές καταγραφές της Ντούντε τονίζουν το γεγονός ότι η βούληση του ανθρώπου με την ποιότητα και τις επιλογές της καθορίζει τι είδους πνεύματα τον περιβάλλουν και εμπνέουν τις σκέψεις του, ανεξάρτητα από το αν ο ίδιος έχει ή όχι συνείδηση αυτού του νόμου, που αντικατοπτρίζει τη δύναμη της βούλησης του.\nΟ νόμος δε αυτός λειτουργεί-όπως κάθε άλλος- με θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα, καθώς εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο τον άνθρωπο εάν θα δρέψει καλούς ή κακούς καρπούς, δεδομένου ότι κανένας δεν εμποδίζεται να αποκτήσει τη γνώση, απεναντίας προωθείται σε αυτό με κάθε τρόπο. Οι περισσότεροι εντούτοις δεν ενδιαφέρονται για την κατάκτηση της απόλυτης αλήθειας και γι’ αυτό η θέλησή τους χωλαίνει σε αυτό τον τομέα.\nΗ αυθεντική, θεϊκή αλήθεια είναι ένα πνευματικό φως και είναι ευνόητο ότι για κάποιον που έχει σκοτεινά σημεία στην ψυχή του, η επαφή με ένα τέτοιο φως μπορεί να του είναι δυσάρεστη. Αυτό εξηγεί επίσης γιατί ορισμένοι θέλγονται και αισθάνονται ευχαρίστηση με κάτι που σε άλλους προξενεί πραγματική απέχθεια· γιατί ο άνθρωπος έλκεται πάντα από πνευματικά στοιχεία συγγενικά με εκείνα που κρύβει και ο ίδιος μέσα του. Από αυτό γίνεται κατανοητό γιατί μερικοί αισθάνονται καλά στη μεγαλύτερη ασχήμια, στις πιο αρρωστημένες ή ζοφερές καταστάσεις, παρ’ όλο που συχνά υποφέρουν μεγάλα βάσανα.\nΩς επί το πλείστον δε δεν μπορούν να απελευθερωθούν με τις δικές τους δυνάμεις από μια τέτοια νοσηρή κατάσταση, ακριβώς επειδή τους εμποδίζει το γεγονός ότι ορισμένα τμήματα της ψυχής τους θέλγονται από εξωτερικά πνευματικά στοιχεία ίδιων κραδασμών και ποιότητας.\nΌπως λοιπόν ο καθένας με την ψυχοσύνθεση του και συνεπώς και τη βούληση του έλκει τις αντίστοιχες πνευματικές δυνάμεις, που επηρεάζουν και διαμορφώνουν τις σκέψεις του, κατά αντίστοιχο τρόπο παράγει και ο εγκέφαλος του εικόνες που ανταποκρίνονται στο επίπεδο της πνευματικότητάς του. Έτσι εξηγείται επίσης το πώς μπορεί κάποιος να βλέπει φανταστικές εικόνες, που οι άλλοι δεν μπορούν να δουν, επειδή πρέπει να έχει την ψυχική προδιάθεση για να τις δει.\nΠιστεύουμε ότι κατέστη σαφές πώς για ορισμένους συμπολίτες γίνονται πραγματικά εμφανίσεις ΑΤΙΑ, αλλά αυτές είναι απλά, εφήμερα, υποκειμενικά φαινόμενα, που παράγονται από δαιμονικές δυνάμεις και όχι αυθεντικά, υπαρκτά διαστημόπλοια εξωγήινων, διότι όπως λέγεται στην Ντούντε:\n«Στην τελευταία εποχή (ο παράγοντας τον κακού) θα προσπαθήσει μεταξύ άλλων να εξαπατήσει τους ανθρώπους, καταφεύγοντας σε διάφορες υλοποιήσεις μπροστά στα μάτια μεμονωμένων ατόμων θα κάνει να εμφανιστούν αντικείμενα, που δεν έχουν υλική υπόσταση, παρά είναι απλά αέρινοι σχηματισμοί, οι οποίοι παρουσιάζονται σε εκείνους που θέλουν να βιώσουν κάτι το ασυνήθιστο και σαν συνέπεια εύκολα μπορούν να επηρεαστούν από τον εχθρό Μου».\nΟ λόγος λοιπόν που δεν βλέπουν όλοι ΑΤΙΑ είναι, γιατί, όπως αναλύθηκε, αυτό εξαρτάται από το επίπεδο ωριμότητας του κάθε ανθρώπου, που με την προαίρεση του επιλέγει συνειδητά τις πνευματικές δυνάμεις που τον επηρεάζουν, γι’ αυτό και λέγεται στην Μπέρτα Ντούντε:\n«Το βέβαιο είναι ότι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι έχουν δει τέτοια αντικείμενα, συνδέονται κατά έναν τρόπο με τις δυνάμεις του κάτω κόσμου· το αποτέλεσμα είναι ότι γίνονται δέσμιοι της δύναμης που διαθέτει ακόμη ο κυρίαρχος του σκότους, την οποία βάζει ιδιαίτερα σε εφαρμογή την τελευταία εποχή και έτσι στρέφονται προς αυτόν με τη θέληση τους.\n»Η δύναμη του εκδηλώνεται υπό τη μορφή διαφόρων φαινομένων που, όσο προχωράει ο καιρός προς το τέλος, πλουτίζονται με όλο και περισσότερες λεπτομέρειες, πράγμα που αποτελεί επίσης ένα δείγμα της τοποθέτησης των ανθρώπων απέναντι Μου. Γιατί εκείνοι που πιστεύουν βαθιά, δεν πρόκειται να βιώσουν τέτοια φαινόμενα…».\nΗ απάντηση στην πρώτη ερώτηση ήταν καταφατική: «Για πάρα πολύ καιρό εμείς οι άνθρωποι φανταζόμασταν ότι είμαστε μοναδικοί στο είδος μας, αλλά στο μεταξύ γίναμε λίγο πιο σοφοί και αναγνωρίσαμε τον πλούτο της δημιουργίας. Μάλιστα, είναι τόσο πλούσια, που υπολογίζεται ότι μόνο στο γαλαξία μας με τα 200 δισεκατομμύρια ήλιους (σ.σ.: ο αριθμός αυτός κατά πάσα πιθανότητα είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερος από τις μέχρι τότε υποθέσεις) και τους τουλάχιστον άλλους τόσους πλανήτες, υπάρχουν δέκα χιλιάδες έως ένα εκατομμύριο πλανήτες κατοικούμενοι από ευφυή όντα. Ανάμεσα τους μπορεί να υπάρχουν επίσης μορφές ζωής που από τεχνολογική άποψη είναι ασύγκριτα πιο εξελιγμένες από μας. Επιπλέον, στο σύμπαν υπάρχουν πολλά δισεκατομμύρια αστρικών συστημάτων όπως ο γαλαξίας μας. με άλλα λόγια, το σύμπαν σφύζει από ζωή».\nΗ παραπάνω διαπίστωση δεν αμφισβητείται σήμερα πια από τους αστρονόμους, όμως σε σχέση με τη δεύτερη ερώτηση, γιατί αυτά τα εξαιρετικά εξελιγμένα όντα δεν μας επισκέπτονται, ο δρ. Χάμπερ απάντησε: «Δεν έχουμε την παραμικρή αντίληψη των τεράστιων αποστάσεων που χωρίζουν τους πλανήτες. Ακόμη και με ένα διαστημόπλοιο που θα προωθείτο με την ταχύτητα του φωτός, θα χρειάζονταν 50 έως 100 χρόνια κατά μέσον όρο για να γεφυρωθούν οι αποστάσεις αυτές. Αλλά η ταχύτητα του φωτός, δηλαδή 300.000 χλμ. το δευτερόλεπτο, δεν μπορεί να αναπτυχθεί…»\n«Κατ’ αρχάς για ένα λόγο που έχει να κάνει με τη φυσική θεωρία: Ένα σώμα που διαθέτει μάζα (ύλη), δεν μπορεί ποτέ να φτάσει στην ταχύτητα του φωτός σύμφωνα με τους υπολογισμούς της θεωρίας της σχετικότητας. Κατά δεύτερο, για ένα πολύ χειροπιαστό λόγο ότι δηλαδή το διάστημα δεν είναι άδειο, αντίθετα είναι γεμάτο, λίγο ως πολύ, ομοιόμορφα με σωματίδια (σ.σ.: μόρια κοσμικής σκόνης). Εάν ένα διαστημόπλοιο που θα ανέπτυσσε μια ορισμένη ταχύτητα – η οποία θα ήταν μάλιστα πολύ κατώτερη των 300.000 χλμ. ανά δευτερόλεπτο – συγκρουόταν με ορμή με αυτά τα σωματίδια, αυτόματα θα υπερθερμαινόταν και στο τέλος θα καιγόταν τελείως. Όχι, ένα διαστημόπλοιο δεν μπορεί ούτε κατά προσέγγιση να φτάσει την ταχύτητα του φωτός. Ως εκ τούτου, το απαιτούμενο διάστημα για να καλυφθεί η απόσταση μεταξύ ξένων πλανητών (σ.σ.: δηλαδή εκτός του ηλιακού μας συστήματος) θα πρέπει να υπολογιστεί στα 100.000 χρόνια».\nΑυτή η διαπίστωση του καθηγητή Χάμπερ επιβεβαιώνεται από μια καταγραφή της Μπέρτα Ντούντε από τις 31.7.1955:\n«Τα ουράνια σώματα που βλέπετε στο στερέωμα, τα χωρίζουν αγεφύρωτες αποστάσεις, αποστάσεις που εσείς οι άνθρωποι δεν μπορείτε καν να υπολογίσετε και γι’ αυτό είναι επίσης αδύνατο να τις καλύψετε. Διότι το κάθε σώμα αποτελεί ένα χωριστό κόσμο και επιπλέον οι κόσμοι αυτοί είναι ερμητικά, απομονωμένοι μεταξύ τους, για το λόγο ότι παρουσιάζουν τελείως διαφορετικές σφαίρες ζωής, αντίστοιχες εκάστοτε με τη σύσταση του ουράνιου σώματος και των κατοίκων του.\n…Εάν, λοιπόν, επιδιώκετε να αξιοποιήσετε τις επιστημονικές σας γνώσεις προς όφελος των συνανθρώπων σας, τότε θα ενισχύσω κι Εγώ με την ευλογία Μου το έργο σας, γιατί τότε τηρείται ο νόμος της θείας Τάξης Μου, αλλά πρέπει βέβαια να παραμείνετε στο πλαίσιο αυτής της τάξης. Οφείλετε να σέβεστε τους νόμους που σας έδωσα και τους οποίους αναγνωρίζετε ευκρινώς σε όλα τα δημιουργήματα. Και ένας απ’ αυτούς τους νόμους είναι η μεγάλη απόσταση της Γης σας από τα άλλα αστρικά σώματα. Ένας από αυτούς είναι επίσης η απομόνωση του κάθε σώματος από τα άλλα, μία απομόνωση που σηματοδοτείται από τη στρατόσφαιρα, το χώρο που είναι κενός από αέρα, πράγμα που καθιστά αδύνατη την παραμονή ενός ανθρώπου στο χώρο αυτό. και γι’ αυτό το λόγο θα έπρεπε αυτό να σας δείχνει φανερά από μόνο του ότι Εγώ ο Ίδιος σάς έχω απομονώσει.\nΈστω κι αν εσείς πιστεύετε ότι μπορείτε να ξεπεράσετε τέτοια εμπόδια, οι προσπάθειες σας είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Θα επισύρετε την καταστροφή σας, εάν τολμήσετε να διεισδύσετε σε περιοχές που τις κρατώ κλειστές για σας. Το μόνο που αποδεικνύετε με αυτό, είναι η ύβρις να πιστεύετε ότι μπορείτε να θέτετε εκτός δράσης θεϊκούς νόμους της φύσης.\n«Κάθε ουράνιο σώμα εξυπηρετεί την ωρίμανση των πνευματικών όντων, όμως το επίπεδο της ωριμότητας τους είναι τόσο διαφορετικό, ώστε χρειάζονται αντίστοιχες διαφορετικές δημιουργίες· αλλά στις δημιουργίες αυτές δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε εσείς οι άνθρωποι και γι’ αυτό δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει επαφή με εκείνους τους κόσμους».\nΣε ένα άλλο κείμενο της Ντούντε από τις 16.7.1960 μεταξύ άλλων αποκαλύπτονται τα εξής:\nΠάρα πολλά κείμενα της Μπέρτα Ντούντε υπογραμμίζουν την ατέλειωτη ποικιλία και τη διαφορετικότητα του ενός κόσμου από τον άλλο: «Επειδή λοιπόν όλες οι δημιουργίες κυβερνώνται από διαφορετικούς φυσικούς νόμους, γι’ αυτό και η σύνθεση κάθε ουράνιου σώματος από υλική άποψη διαφέρει τόσο ριζικά· και εκτός αυτού, οι βασικές προϋποθέσεις που καθορίζουν τις συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων τους αποκλίνουν τόσο μεταξύ τους, ώστε η ανθρώπινη επιστήμη θα βρισκόταν αντιμέτωπη με ένα τελείως άλυτο αίνιγμα, εάν επιχειρούσε να ερευνήσει τις δημιουργίες αυτές καθαρά επιστημονικά».\nΊσως αυτό για πολλούς να μην είναι αυτόματα πιστευτό, ωστόσο, όταν σκεφτεί κανείς ότι όντως έχει αποδείξει η επιστήμη ότι κανένα δημιούργημα πάνω στη γη δεν μοιάζει απόλυτα με κανένα άλλο και, επίσης, αν λάβει κανείς υπόψη αυτό που λέγεται στην Μπέρτα Ντούντε, ότι όλος ο χώρος πέραν της Γης πρέπει να θεωρηθεί ως υπερπέραν, τότε μπορεί κάποιος να αντιληφθεί ίσως ότι οι «διαφορετικοί» κόσμοι δεν είναι μόνο υλικοί. αλλά, αντίθετα, ότι υπάρχουν αμέτρητες ενδιάμεσες βαθμίδες ανάμεσα στους υλικούς και τους πνευματικούς κόσμους.\nΓι’ αυτό λέγεται σε ένα άλλο σημείο: «Δεν υπάρχει κανένας γήνος – υλικός κόσμος, που οι κάτοικοί του μπορούν να τον αφήσουν χωρίς να χάσουν της ζωή τους. κι αυτό ισχύει παντού, είτε στη Γη είτε σε άλλα σώματα που φέρουν έμβια όντα με στερεή σύσταση, η οποία ποικίλλει, ανάλογα με τη σύσταση του εκάστοτε ουράνιου σώματος, είναι προσαρμοσμένη δηλαδή στις ιδιαίτερες συνθήκες του.\n»Δεν υπάρχει, επομένως, καμία δυνατότητα οι κάτοικοι ενός σώματος να μεταβούν σε ένα άλλο, γιατί ο Θεός έχει τοποθετήσει το κάθε έμβιο ον στο σώμα εκείνο ακριβώς όπου επικρατούν αποκλειστικά οι συνθήκες που χρειάζεται για να ζήσει.\nΥπάρχουν βέβαια πνευματικές επαφές μεταξύ των διαφορετικών κόσμων, αλλά για πνευματικούς μόνο σκοπούς· δεν είναι δηλαδή επιθυμητό, ούτε δυνατό να προσφέρουν απτά υλικά οφέλη στους κατοίκους ενός σώματος όπως το φαντάζονται, και το επιζητούν οι άνθρωποι».\nΑπό τα παραπάνω καθίσταται αναμφίβολα σαφές ότι μόνο πνευματική επαφή μπορεί να υπάρχει μεταξύ των κατοίκων των διαφόρων πλανητών. Σε σχέση με αυτό, τρία βασικά κριτήρια πρέπει να ληφθούν υπόψη: 1. Τα διαφορετικά μεγέθη των κοσμικών σωμάτων και των κατοίκων τους. 2. Ο διαφορετικός βαθμός φωτός των σωμάτων και των κατοίκων τους. 3. Η διαφορετική σύσταση τους.\nΌσον αφορά το πρώτο κριτήριο, πολλές αποκαλύψεις στον Γιάκομπ Λόρμπερ πιστοποιούν ότι τα όντα που κατοικούν ήλιους, πλανήτες ή σελήνες ποικίλουν στο μέγεθος και την εμφάνιση. Έτσι, λόγου χάρη στους ηλιακούς κόσμους υπάρχουν άνθρωποι γιγάντιων διαστάσεων, εν μέρει δε και σε ορισμένους πλανήτες, ανάλογα με το μέγεθος τους, ώστε σε σύγκριση οι κάτοικοι της Γης να φαίνονται λιλιπούτειοι.\nΑρκεί να σκεφτεί κανείς ότι ο ήλιος μας, αν και είναι ένας από τους μικρότερους ήλιους, παρ’ όλα αυτά είναι ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερος από τη Γη, σύμφωνα με τις πληροφορίες στον Λόρμπερ. Κι εντούτοις υπάρχουν άλλοι ήλιοι, που σε σύγκριση μαζί τους είναι και αυτός μικροσκοπικός, όπως επιβεβαιώνει η αστρονομία. Μόνο γύρω από το Σείριο, τον κεντρικό ήλιο του δικού μας ήλιου, περιστρέφονται διακόσια εκατομμύρια ήλιοι, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μεγάλος όσο διακόσια εκατομμύρια ήλιοι. Και πάλι υπάρχουν άλλοι κεντρικοί ήλιοι, που αντιπαραβαλλόμενος ο Σείριος μαζί τους μοιάζει με νάνο, αλλά κάτι τέτοιο ξεπερνά ήδη τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας.\nΣε ένα βιβλίο του Λόρμπερ, που περιγράφει τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του ήλιου μας, με τίτλο «Ο φυσικός Ήλιος» (σε αντιδιαστολή με τον πνευματικό) λέγεται ότι: «Όταν τα πνεύματα αυτά (σ.σ.: οι άνθρωποι του ήλιου) φτάνουν σε αυτό το δεύτερο κεντρικό ήλιο* από τον προηγούμενο ήλιο, όπου κατοικούσαν, όσο διαποτισμένοι κι αν είναι από φως και πυρ, ωστόσο ερχόμενοι εδώ φαίνονται συγκριτικά να είναι τελείως σκοτεινοί και αφώτιστοι».\nΚαι ειδικά για το δικό μας πλανητικό ήλιο λέγεται: «Μπορείτε να το πιστέψετε απόλυτα, ότι ένας άντρας ή μία γυναίκα του ήλιου είναι τόσο εκπληκτικά ωραίοι στο σώμα, που ούτε καν τρία δευτερόλεπτα δεν θα αντέχατε να τους κοιτάξετε χωρίς να το πληρώσετε με τη ζωή σας. Γιατί, εκτός της αριστουργηματικής τελειότητας της μορφής τους, ήδη από μόνη της η σωματική τους ακτινοβολία είναι τόσο ισχυρή, που αν ένας τέτοιος ηλιάνθρωπος στεκόταν σε ένα βουνό σε απόσταση τουλάχιστον ογδόντα χιλιομέτρων, δεν θα ήσασταν και πάλι ικανοί να τον αντικρύσετε εξαιτίας της φοβερής του λάμψης. Εάν βρισκόταν δε πιο κοντά, η λάμψη του θα σας μετέτρεπε σχεδόν αστραπιαία σε στάχτη.\n…Θα αναρωτηθείτε βέβαια: «Καλά, εάν έχουν έτσι τα πράγματα, πώς μπορούν τότε οι άνθρωποι του ήλιου να υπάρχουν καν ως μορφές, χωρίς να διαλυθούν δια μιας από το ίδιο τους το φως, αφού σίγουρα θα έχουν ένα λίγο ως πολύ υλικό σώμα;»\nΑσφαλώς, στη γη δεν υπάρχει καμία ύλη που να αντέχει στο ισχυρό φως του ήλιου. Όμως, η ύλη του ήλιου υπόκειται σε άλλους νόμους από εκείνους των πλανητών. Ως εκ τούτου η ύλη του σώματος ενός ανθρώπου του ήλιου αποτελείται από τελείως διαφορετικά συστατικά από ό,τι το δικό σας σώμα, εξ ου και αντέχει ακόμη και κάτω από την πιο έντονη ακτινοβολία, για το λόγο ότι είναι πιο πνευματική και συνεπώς πιο απλή από τη δική σας».\nΌσον αφορά το τρίτο σημείο, οι νέες αποκαλύψεις στον Γιάκομπ Λόρμπερ αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι υπάρχουν πολλά ουράνια σώματα που αποτελούνται από περισσότερες επάλληλες σφαίρες ανόμοιας σύστασης, δηλαδή υλικής, ημιυλικής έως καθαρά πνευματικής υφής. Κάθε σφαίρα δε έχει τους δικούς της κατοίκους και σίγουρα για τους ανθρώπους της Γης είναι ασύλληπτη μία τόσο μεγάλη πολυμορφία και κλιμάκωση της σύστασης τους.\nΑπό την περιγραφή αυτών των διαφορετικών δυνατοτήτων καθ’ οδόν προς την πνευματική τελειοποίηση, πρέπει να έχει γίνει πλέον φανερό ότι τα UFO δεν είναι δυνατό να έχουν μία φυσικο-υλική, άρα μόνιμη, υπόσταση, αλλά είναι μόνο εφήμερες υλοποιήσεις. Στις ελάχιστες υπόλοιπες περιπτώσεις τού 2% που δεν ισχύει αυτό, πρόκειται για μορφές αυταπάτης, όπως υπογραμμίζεται στην Ντούντε: «Στην περίπτωση που είναι πράγματι υλικά τα αντικείμενα που έχουν παρατηρηθεί από ανθρώπους στο στερέωμα, αυτά προέρχονται από την υλική Γη. Στην πραγματικότητα αποτελούν πειράματα που επιχειρούν οι ερευνητές στα πλαίσια της όλο και πιο εντατικής προσπάθειας να κυριαρχήσουν στο ατμοσφαιρικό διάστημα έξω από τη Γη».\nΜε βάση τα προηγούμενα οι ισχυρισμοί ορισμένων ότι έχουν εκούσια ή ακούσια απαχθεί από εξωγήινους, δεν μπορεί παρά να είναι πνευματικά μόνο βιώματα, δηλαδή όνειρα, υπνοβασίες, αστρικά ταξίδια ή πνευματιστικής προέλευσης οράσεις. Οι άνθρωποι αυτοί βιώνουν όντως μια πραγματική κατάσταση, όμως αυτό δεν γίνεται συνειδητά, γιατί δεν είναι η σωματική τους ύπαρξη που δρα και πάσχει, αλλά η ψυχική. Υπό ορισμένες δε προϋποθέσεις η ψυχή μεταφέρει στη συνειδητή κατάσταση τις εμπειρίες της, πράγμα για το οποίο αποφασιστικό ρόλο παίξει η ικανότητα ανάμνησης των πεπραγμένων στην ασυνείδητη φάση.\nΔεδομένου όμως ότι τέτοια ταξίδια σε μακρινούς αστρικούς κόσμους δεν μπορούν να γίνουν από το σώμα ενός ανθρώπου, κατά συνέπεια όποιος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο είτε έχει δυσκολία να ξεχωρίσει τον κόσμο των ονείρων από τον πραγματικό είτε δεν λέει συνειδητά ολόκληρη την αλήθεια.\nΣε συσχέτιση με το θέμα αυτό πρέπει επίσης να αναφερθεί η δυνατότητα αρπαγής (ή ανύψωσης) του ανθρώπου, αλλά σαν αποτέλεσμα της ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, ένα γεγονός που περιγράφεται, στη Βίβλο, στις νέες αποκαλύψεις και στη μυστικιστική φιλολογία όπως π.χ. στο «Κάστρο της ψυχής» της μυστικίστριας Θηρεσίας της Άβιλας.\nΣτην περίπτωση αυτή πρόκειται για εκστάσεις ή αιωρήσεις του πνεύματος, που είναι ένα και το αυτό στην ουσία. Γράφει συγκεκριμένα η Θηρεσία: «Ή νομίζετε μήπως ότι είναι μικρός ο τρόμος που παίρνει κάποιος όταν έχει πλήρως τις αισθήσεις του και ξαφνικά αντιλαμβάνεται πως η ψυχή του ανυψώνεται, χωρίς να ξέρει από ποιον και για πού; Γιατί την πρώτη στιγμή δεν είναι βέβαιος ότι αυτό προέρχεται από τον Θεό.\n…Όταν το πνεύμα ανυψώνεται αιφνίδια φαίνεται πραγματικά σαν να αποχωρεί από το σώμα. Κι εντούτοις, παράλληλα υπάρχει η βεβαιότητα ότι δεν έχει έρθει ο θάνατος. Για λίγες στιγμές, πάντως, ο ίδιος ο άνθρωπος δεν μπορεί να πει αν η ψυχή του είναι εντός ή εκτός του σώματος. Όταν επανέλθει όμως έχει την αίσθηση ότι είχε βρεθεί σε μια χώρα τελείως αλλιώτικη από αυτή που ζούμε».\nΤηρουμένων των αναλογιών, λοιπόν, αντίστοιχες «αρπαγές» της ψυχής προκαλούνται επίσης από πνεύματα του άλλου κόσμου, μόνο που τότε οι «αρπαγέντες» δεν έρχονται σε επαφή με ουράνιες οντότητες και σφαίρες, αλλά με αστρικές σφαίρες και οντότητες που αντί για αγάπη προξενούν φόβο. Είναι αυτονόητο ότι ο καθένας που βιώνει μια τέτοια επαφή την ερμηνεύει χρωματίζοντας τη σύμφωνα με τις πεποιθήσεις του και τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις που έχει. Έτσι αν πιστεύει λόγου χάρη στους εξωγήινους, θα είναι της γνώμης ότι οι οντότητες που συνάντησε είναι αρειανοί ή κάτι παρόμοιο.\nΆξια μνείας είναι επίσης μία αποκάλυψη της Θηρεσίας της Άβιλας, που ομολογούσε ότι δεν είχε καμία δυνατότητα να αντισταθεί σε μια τέτοια «αρπαγή». Απεναντίας, όσο περισσότερο το προσπαθούσε στην αρχή τουλάχιστον, επειδή, προς μεγάλη της ενόχληση, καμιά φορά συνέβαινε παρουσία τρίτων, τόσο πιο ορμητικές ήταν αυτές οι «αρπαγές».\nΣε ανάλογα συμπεράσματα κατέληξαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον και πολλοί άλλοι ψυχοθεραπευτές τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, που αποδελτίωσαν πολλές ταυτόσημες μαρτυρίες παθόντων, πολλές φορές μάλιστα υποβάλλοντας τους ασθενείς σε ύπνωση και σε ένα ανιχνευτή ψεύδους. Οι ίδιοι οι ψυχοθεραπευτές ήταν αρχικά πολύ επιφυλακτικοί, θεωρώντας τέτοιες περιγραφές σαν αποκυήματα της εξημμένης φαντασίας νευρωτικών ή ψυχοπαθών. Ωστόσο, σχεδόν σε όλα τα καταγραφέντα περιστατικά αποδείχτηκε η σοβαρότητα της κατάστασης, καθώς οι ασθενείς βρίσκονταν όντως υπό την επήρεια ενός ή και πολλαπλών σοκ.\nΤο αξιοσημείωτο στις περιπτώσεις αυτές είναι ότι τέτοιες τρομακτικές εμπειρίες δεν συμβαίνουν στον οποιοδήποτε μέσο πολίτη. Αντίθετα, πρόκειται για πρόσωπα που έχουν μια «βεβαρυμένη» προϊστορία σχέσης με το χώρο του αποκρυφισμού, είτε λόγω ενασχόλησης με την ουφολογία ή τον πνευματισμό, είτε επειδή κάποιος προγονός τους είχε τέτοια ενδιαφέροντα, παρ’ όλο που πιθανόν οι ίδιοι δεν το γνωρίζουν.\nΌποιος έχει ασχοληθεί με το θέμα της ψυχικής επιβάρυνσης λόγω απόκρυφων πρακτικών, όπως πολλοί ψυχοθεραπευτές, γνωρίζει ότι τέτοια «κληρονομικά» βάρη δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, γεγονός που μαρτυρείται επίσης από τη Βίβλο (Μωυσή Β’ 20,5.34, 7. Μωυσή Δ’ 14, 18. Μωυσή Ε’ 5, 9), αλλά και από την Μπέρτα Ντούντε. Θα πρέπει ωστόσο να τονιστεί ξανά ότι οι καταγγελίες απαγωγής από «εξωγήινους» αφορούν πάντα την ψυχή και όχι το σώμα του απαχθέντος, που μεταφέρει τις ψυχικές εμπειρίες του από μια ονειρόμορφη στη συνειδητή κατάσταση. Γι’ αυτό λέγεται στην Ντούντε: «Ο άνθρωπος διαμορφώνει από μόνος του τις παραστάσεις του αντίστοιχα με την ψυχική του ωριμότητα». Το συμπέρασμα είναι λοιπόν ότι τέτοιες καταστάσεις μπορεί να ζήσει μόνο όποιος δεν βρίσκεται ούτε στην αρχή καν της λύτρωσης και όποιος έχει μια βεβαρυμένη προϊστορία από την επαφή με ακάθαρτα πνεύματα. Με άλλα λόγια πρόκειται για άτομα που με την ποιότητα της βούλησης τους εκπέμπουν μηνύματα προς αυτές τις οντότητες (συνειδητά ή ασυνείδητα) κι έτσι εξέρχονται από τη σφαίρα προστασίας του Θεού, γιατί μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις είναι δυνατό να βιώνουν τέτοιες εμπειρίες.\nΜερικές φορές οι «απαχθέντες» παρουσιάζουν εμφανή σημάδια καψίματος στο δέρμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει αυταπόδεικτα ότι έχει συμβεί απαγωγή του σώματος τους. Είναι γνωστό ότι η ψυχή μπορεί να αποτυπώσει τα σημάδια της στο σώμα, όπως είναι γνωστή επίσης η δύναμη επιβολής του πνεύματος. Κλασικά παραδείγματα – χωρίς αξιολόγηση – είναι η ύπνωση, η αυτοΰπνωση, το αυτογενές training, διάφορες μορφές υστερίας ή ο στιγματισμός αγίων με τα σημάδια των παθών του Ιησού.\nΚατά τη διάρκεια του ύπνου η ψυχή σου αισθάνεται για ένα μικρό διάστημα ελεύθερη κατά το μεγαλύτερο βαθμό από τα δεσμά του σώματος. Τότε εκείνο που μπορεί να κάνει, είναι να βλέπει αυτά που βρίσκονται μέσα της με την ίδια μορφή, αλλά σαν να είναι έξω από την ίδια. Το οποιοδήποτε πράγμα η ψυχή το βλέπει εντελώς πραγματικό μπροστά της και βρίσκεται σαν στο σπίτι της, στη “δική της περιοχή”, ακριβώς όπως νιώθει όταν ξυπνήσει στο γήινο περιβάλλον της.\nΣτο όνειρο της μπορεί να συναντήσει ανθρώπους που άλλοι ζουν ή άλλοι είναι ήδη πεθαμένοι. Η αιτία είναι η εξής: η ψυχή του κάθε ανθρώπου (χάρη στο θεϊκό πνεύμα μέσα της, που γνωρίζει τα πάντα) περιλαμβάνει σε πολύ μικρή κλίμακα μέσα της όλους τους ανθρώπους, εκείνους που έχουν ζήσει, που ζουν και που θα ζήσουν στη γη. Με τον ίδιο τρόπο απεικονίζεται ολόκληρος ο πνευματικός κόσμος μέσα της*, όπως ένας καθρέφτης αντανακλά τις εξωτερικές εικόνες, χωρίς να είναι αυτές οι εικόνες πραγματικότητα. Βέβαια, αυτή είναι μια μάλλον αδύνατη παρομοίωση, γιατί ο καθρέφτης είναι άψυχος και επομένως μπορεί να καθρεφτίσει μόνο τις άψυχες μορφές των αντικειμένων που βρίσκονται απέναντί του.\nΑντίθετα, η ψυχή είναι ένας ζωντανός καθρέφτης του πνεύματος· γι’ αυτό έχει τη δυνατότητα να ζωντανεύει τις εικόνες που είναι εντυπωμένες μέσα της και να συναναστρέφεται και να συμπεριφέρεται μαζί τους σαν να ήταν τέλεια πραγματικότητα. Διαθέτει επίσης το ασύγκριτο πλεονέκτημα ότι μπορεί να έρθει σε επαφή χωρίς κανέναν κόπο με τις πραγματικές εικόνες (τους απεικονιζόμενους) χάρη σε αυτές τις ζωντανές εικόνες που φέρει μέσα της.\nΌσο η ψυχή ζει ακόμη στη γη, αυτή η ικανότητα παραμένει ατελής μέσα της, έτσι ώστε τελικά δεν ξέρει καν πώς να τη χρησιμοποιήσει. Όταν όμως απελευθερωθεί ολοκληρωτικά από αυτόν τον κόσμο, συνειδητοποιεί σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό τι πρέπει να κάνει με αυτό τον πλούτο. Σταδιακά αντιλαμβάνεται όλο και πιο πολύ τι κρύβεται μέσα της και πώς πρέπει να χρησιμοποιήσει την έμφυτη πνευματική της ικανότητα.\n..Σου τα είπα όλα αυτά για να καταλάβεις καλύτερα ότι η ψυχή δεν βλέπει τίποτα έξω απ’ αυτή, παρά βλέπει τα πάντα στο εσωτερικό της και μάλιστα στην κλίμακα που είναι κατάλληλη για να μπορεί να τα εποπτεύει με ευκολία. Όταν θα ενωθεί κάποτε με το πνεύμα της, τότε θα έχει τη δυνατότητα, αν αυτό την ευχαριστεί, να τα βλέπει όλα στις αληθινές τους διαστάσεις.\nΕπειδή λοιπόν οι πιθανές εξηγήσεις είναι πολλές, σίγουρα ο αναγνώστης θα διαπιστώσει πόσο δύσκολο είναι να προσδιορίσει κανείς με βεβαιότητα την αληθινή φύση και προέλευση των παρατηρουμένων όντων, όπως και το αληθινό υπόβαθρο του βιώματος. Γιατί δεν υπάρχει μόνο μία δυνατή εξήγηση, αλλά πολλές και το ποια απ’ όλες ισχύει εξαρτάται σε καθοριστικό βαθμό από την ωριμότητα του ανθρώπου.\nΑπό πολλούς έχουν υποστηριχθεί ολόκληρες θεωρίες, ότι η εξέλιξη της γήινης ανθρωπότητας και ιδίως ο εξαιρετικά ανεπτυγμένος σύγχρονος πολιτισμός οφείλονται στην επίδραση εξωγήινων όντων με υψηλή νοημοσύνη. Η θεωρία αυτή έχει διατυπωθεί σχετικά πρόσφατα, από τότε που ο άνθρωπος απόκτησε τη δυνατότητα να διεισδύει στον κόσμο των γονιδίων και της κληρονομικότητας.\nΓια κάποιον αφυπνισμένο πνευματικά είναι φανερό από πού ξεκινούν τέτοιοι ισχυρισμοί, γιατί μόνο ακραιφνείς υλιστές μπορούν να ερευνούν και να ερμηνεύουν την εξέλιξη στη Γη μόνο υλιστικά, για το λόγο ότι τέτοιοι άνθρωποι αγνοούν παντελώς τόσο την ουσία του πνεύματος όσο και την προέλευση και τον προορισμό της ύλης. Έτσι, όλο και περισσότερα βιβλία που καταπιάνονται με το θέμα αυτό αναζητούν την καταγωγή και την εξέλιξη του ανθρώπινου γένους σε κοσμικά αίτια· βέβαια, σύμφωνα με ό,τι διδάσκουν οι νέες αποκαλύψεις, η θεωρία αυτή κρύβει ένα μέρος αλήθειας, εφ’ όσον όμως η ανθρώπινη καταγωγή εξεταστεί πνευματικά, στο πλαίσιο του θεϊκού σχεδίου.\nΗ πνευματική ουσία είναι δύναμη προερχόμενη από τον θεό, που από τη στιγμή που θα της δώσει με τη σκέψη Του μια συγκεκριμένη μορφή, μια φόρμα, γίνεται αυτό που είναι σύμφωνα με τη βούλησή Του. Η μορφή αυτή αποτελεί με τη σειρά της συνένωση αμέτρητων ουσιών, είναι δηλαδή ένας σχηματισμός που μπορεί να διαλυθεί, ώστε να ελευθερωθεί πάλι η κάθε ουσία, όταν το αποφασίσει ο Θεός.Συνεπώς, κάθε μορφή ή φόρμα μπορεί να καταστραφεί τελείως.\nΗ ύλη είναι κάτι που δεν έχει αιώνια διάρκεια, δεδομένου ότι αποτελεί απλά ένα περίβλημα ή κέλυφος για τις πνευματικές ουσίες, που πρέπει να εξελιχθούν περαιτέρω και ως εκ τούτου δεν μένουν εσαεί μέσα στα περιβλήματα τους. Βέβαια και η ύλη είναι επίσης πνευματική ουσία, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πνευματική δύναμη που έχει συμπυκνωθεί από τη θεϊκή βούληση, καθώς δε διαλύεται διαρκώς, διασκορπίζεται και παίρνει πάλι νέες μορφές, μετά από πολύ μεγάλο διάστημα εξελίσσεται τόσο που να μπορεί τελικά και η ίδια να φιλοξενηθεί σε μια τέτοια μορφή ή φόρμα.\nΕπομένως, καθετί ορατό είναι πνευματική δύναμη, που βρίσκεται στο αρχικό στάδιο της εξέλιξης, ενώ το ήδη πιο ώριμο πνευματικό στοιχείο είναι αόρατο για το ανθρώπινο μάτι, αλλά χρησιμοποιεί μια ορατή φόρμα, όπου μπορεί να κατοικεί. Μέσα σε κάθε μορφή ζει κάτι το πνευματικό, μια ύπαρξη που έχει μεν συνείδηση του εαυτού της, όμως αποζητεί να ενωθεί με άλλες όμοιες της υπάρξεις, προκειμένου να πολλαπλασιαστεί με την ένωση η δύναμή τους, γιατί καθεμιά προσπαθεί να τελειοποιηθεί».\nΚατά συνέπεια η ύλη δεν αποτελεί αυτοσκοπό και προορισμό της δημιουργίας, παρά μόνο ένα μέσο για την επίτευξη του σκοπού και ως εκ τούτου από τη μια πλευρά παίζει το ρόλο της φυλακής για τα έκπτωτα πνεύματα, ενώ από την άλλη δίνει τη δυνατότητα στα ακάθαρτα πνευματικά στοιχεία να ωριμάσουν. Πάρα πολλές νέες αποκαλύψεις του Θεού εξηγούν αυτή τη διαδικασία φυλάκισης μέσα στην ύλη και, σταδιακής πνευματοποίησης.\nΤο συμπέρασμα είναι ότι η ύλη δεν έχει ζωή από μόνη της, η ύλη με άλλα λόγια δεν είναι αυτά μόνο που έχει ανακαλύψει και εξακολουθεί να αναλύει η επιστήμη, αλλά η καθαυτό ζωή της ύλης είναι πνευματικής υφής.\nΓι’ αυτό, λοιπόν, όταν επιστήμονες ή οπαδοί της σωτηρίας μας από εξωγήινους μιλούν για θεωρία της κληρονομικότητας, για τροποποίηση των γονιδίων και για μεταλλάξεις, αναφέρονται μόνο στις ορατές εξωτερικά και ερευνήσιμες από τον άνθρωπο διαδικασίες. Αλλά δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τους την πραγματική κινητήρια δύναμη, το πνεύμα, που δίνει τη ζωή στην ύλη, δημιουργεί τις διάφορες εκφάνσεις της και εξασφαλίζει την εξέλιξη της.\nΕπιπλέον, ούτε η περαιτέρω εξέλιξη και ανέλιξη αποτελεί αυτοσκοπό ή τυχαίο αποτέλεσμα, παρά πίσω της κρύβεται η απέραντη σοφία του Δημιουργού. Γι’ αυτό καθώς εξελίσσονται οι υλικές μορφές, αλλάζοντας όψη και φυσική συμπεριφορά, προωθούνται προς όλο και μεγαλύτερη τελειότητα.\nΕίναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότεροι αλχημιστές, που αναζητούσαν τη «λυδία λίθο» τελείως υλιστικά, δεν ανακάλυψαν ποτέ τίποτα, ενώ αντίθετα υπήρξαν κάποιοι λίγοι πνευματικοί άνθρωποι, όπως ο Παράκελσος, ο Γκαίτε και ο Χάνεμαν, που ανακάλυψαν το αληθινό ελιξήριο της ζωής στη φύση του πνεύματος και κατέθεσαν τη μαρτυρία τους γι’ αυτό.\nΑκόμη και οι επιστήμονες έχουν καταλάβει π.χ. ότι η ζωή στον πλανήτη μας οφείλεται στο φως του ήλιου, που ζωογονεί τη φαινομενικά νεκρή ύλη. Αλλά κι αυτό το ηλιόφως δεν εκπηγάζει από το τίποτα, αλλά προέρχεται από τον Θεό, καθώς η δύναμη του είναι στην ουσία της πνευματικό φως. Η δύναμη αυτή διαχέεται αέναα και ακατάπαυστα στο σύμπαν, παραλαμβάνεται από αμέτρητες φωτεινές οντότητες που διοχετεύουν το φως με τη σειρά τους περαιτέρω, ορατά ή αόρατα. Για το λόγο αυτό, μαζί με τις ακτίνες του ήλιου οι άνθρωποι λαμβάνουν επίσης από το Θεό τη δύναμη που τους χρειάζεται για να ζήσουν κι έτσι η ηλιακή ακτινοβολία είναι ένα καθαρά πνευματικό φαινόμενο, που είναι και ορατό ταυτόχρονα.\n«Η δύναμη αυτή εκπηγάζει από τον Θεό και ως εκ τούτου είναι πνευματική ουσία που φωτίζει από μόνη της, καθώς οτιδήποτε προέρχεται από τον Θεό διαθέτει μια ασύλληπτη φωτιστική δύναμη, αφού ο ίδιος ο Θεός είναι Φως. Άρα κάθε ηλιαχτίδα είναι δύναμη από τον Θεό, που τη μεταφέρουν στη Γη απειράριθμες οντότητες που η αποστολή τους είναι να λειτουργούν ως μεταφορείς θεϊκής δύναμης. Έτσι, κατά δεύτερο λόγο οι ακτίνες του ήλιου αποδεικνύουν στην ουσία την ακούραστη δραστηριότητα των οντοτήτων αυτών. Κατά κάποιο τρόπο αποτελούν ένα ρεζερβουάρ, από το οποίο τροφοδοτούνται τα πάντα μέσα στη δημιουργία.\n«…Ιδού, λοιπόν, η εξήγηση για τη δύναμη των ήλιων: Εκείνο που προέχει είναι να γνωρίζετε με τι ασύλληπτη ταχύτητα όλα τα ουράνια σώματα διατρέχουν το κοσμικό διάστημα. Έτσι, εξαιτίας της τριβής παράγεται μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, εκεί ακριβώς όπου παρουσιάζονται κατά κάποιο τρόπο αντιστάσεις (σ.σ.: λόγου χάρη σε οροσειρές), διότι η τριβή παράγει θερμότητα. ως εκ τούτου, λοιπόν, δεν είναι απαραίτητο ένα ουράνιο σώμα να παράγει από μόνο του αυτή τη θερμότητα.\nΤο μόνο δηλαδή που χρειάζεται για να παραχθεί θερμότητα ως ένα συγκεκριμένο βαθμό είναι ένα ταχύτατα κινούμενο ουράνιο σώμα και συνεπώς, ακόμη και αν ο ήλιος ήταν μια κρύα μάζα, με την ίδια του την ταχύτητα περιστροφής θα παρήγαγε τόση θερμότητα που θα κάλυπτε τελείως όλες τις ανάγκες».*\n«…Κάθε ηλιαχτίδα φέρει αμέτρητα απειροελάχιστα “μικρόβια” (σ.σ.: μικροοργανισμούς, δηλαδή μικροσκοπικότατα έμβια όντα ή «ζωάρια φωτός», κατά τον Λόρμπερ), τα οποία είναι ασύλληπτα ζωτικής σημασίας για την ύπαρξη των ζωντανών όντων στη Γη» («Μ.Ε.Ι.», IV 219. 3-4).\nΜετά από όλα αυτά, είναι αυταπόδεικτο πόσο λανθασμένος είναι ο συλλογισμός ότι ο Δημιουργός θα χρειαζόταν βοήθεια από κάποιες ατελείς οντότητες, όπως είναι οι εξωγήινοι, προκειμένου να εξασφαλιστεί η εξέλιξη της ανθρωπότητας στη Γη. και συνάμα αποδεικνύεται το λάθος της θεωρίας ορισμένων συγγραφέων ότι οπωσδήποτε πρέπει να έχουν επισκεφθεί εξωγήινοι τον πλανήτη μας, γιατί διαφορετικά θα ζούσαμε ακόμη στη λίθινη εποχή. Τέτοιες θεωρείς, όπως π.χ. του Έριχ φον Ντένικεν, μαρτυρούν τέλεια πνευματική αποτελμάτωση. Υπάρχει πράγματι μία συνεισφορά προς τη Γη από φωτοφόρους κατοίκους αστρικών κόσμων, όπως θα φανεί παρακάτω, αλλά αυτή γίνεται μόνο υπό τη μορφή φωτός.\n«Το να υπηρετεί με αγάπη ένα ον, σημαίνει ότι θέλει να διοχετεύσει παραπέρα την πληθώρα του φωτός που λαμβάνει. Το φως δε είναι γνώση, κατά συνέπεια το ον που βρίσκεται στις φωτεινές σφαίρες μεταδίδει τη γνώση του στα όντα που είναι ακόμη σε κατάσταση άγνοιας κι έτσι ακτινοβολεί με το φως του εκείνα τα όντα που έχουν έλλειψη φωτός.\nΈτσι, λοιπόν, πάντοτε πρέπει υποχρεωτικά οι φωτοφόροι κόσμοι να βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με τους άφωτους, που αναγκαστικά εξαρτώνται από τους πρώτους και με τον τρόπο αυτό τα όντα ενός μέλους της δημιουργίας υπηρετούν εκείνα ενός άλλου.\nΗ μετάδοση του φωτός αποτελεί κατά βάση μια μετάδοση γνώσης, πράγμα που εξωτερικά φαίνεται ως παροχή ζωής και φωτεινότητας στα δημιουργήματα, που είναι φτωχά σε φως. Επομένως, η φωτοβολία προέρχεται από την αδιάκοπη δραστηριότητα των φωτοφόρων όντων, που στέλνουν το φως υπό τη μορφή σκέψεων στα αδαή ακόμη όντα».\nΑσφαλώς και η επιστήμη αναγνωρίζει ότι η ύλη υπόκειται σε μια συνεχή μεταλλαγή και ότι οι διάφορες μορφές της δεν διατηρούνται αιώνια. Όμως, αυτή η θεωρία της εξέλιξης αγνοεί το γεγονός ότι η αληθινή κινητήρια δύναμη είναι το πνεύμα· αν το αναγνώριζε αυτό, τότε θα ήταν ήδη πολύ κοντά στην αλήθεια, ότι δηλαδή «τα πάντα είναι γεννημένα από το πνεύμα» (Γκαίτε) και ότι χωρίς αυτό η ύλη δεν θα είχε δυνατότητα ύπαρξης.\nΑυτό είναι επομένως το υπόβαθρο της εξέλιξης και όχι, όπως ισχυρίζονται κάποιοι επιστήμονες, μια αλυσίδα τυχαίων συμβάντων στη φύση. ούτε αληθεύει ότι τα πάντα μπορεί να άρχισαν με το big bang, όταν δηλαδή όλη η ύλη συμπυκνώθηκε σε τέτοιο βαθμό σε πολύ περιορισμένο χώρο, ώστε ακολούθησε μια απίστευτη έκρηξη με αποτέλεσμα να διασπείρεται έκτοτε σε όλο το σύμπαν. Αυτή η υπόθεση του big bang προδίδει όχι μόνο πνευματική άγνοια, αλλά και ανικανότητα λογικής σκέψης, γιατί προβάλλει αμέσως το ερώτημα, πώς είναι δυνατό από το τέλειο χάος να προκύψει η τέλεια τάξη ως τη μικρότερη λεπτομέρεια και η πολυποικιλία στην πλάση, όπου όλα υπόκεινται σε σταθερούς έλλογους νόμους και δεν συναντάται ούτε μία παρέκκλιση από την έννομη τάξη;\nΤο σχετικό σχόλιο στην Μπέρτα Ντούντε λέει χαρακτηριστικά το εξής:\n«Μα και οι ερευνητές που ερευνούν καθαρά κοσμικά – υλιστικά, δεν μπορούν ούτε κι αυτοί να αποδείξουν την ορθότητα των συμπερασμάτων τους, που έχουν την αξίωση να γίνουν εξ ίσου πιστευτά και πράγματι γίνονται πιστευτά, καθ’ ότι ο ανθρώπινος νους δεν αρκεί από μόνος του να αναγνωρίσει τα λάθη και να τα απορρίψει.\nΤο αποτέλεσμα είναι τότε ότι πάνω σε ένα τέτοιο λάθος οικοδομείται ένα ολόκληρο θεωρητικό οικοδόμημα, που παίρνει μορφή τελικά ως ένα παγιωμένο σύστημα διδασκαλιών».\nΌλες οι συνομιλίες με «εξωγήινους» που έχουν γίνει ήταν πάντα πνευματιστικής προέλευσης, επρόκειτο δηλαδή για μηνύματα που δίνονταν είτε σε κατάσταση τρανς (πλήρους ή μερικής ύπνωσης του διαμέσου) είτε τηλεπαθητικά μέσω «της φωνής από το νωτιαίο μυελό», ήτοι της φωνής που ακούγεται στο αντίστοιχο τσάκρα. Επομένως, τέτοια μηνύματα δεν μπορούν να συγκαταλεχθούν στις νέες αποκαλύψεις του Θεού στη σύγχρονη εποχή, γιατί σε αυτές περιλαμβάνονται μόνο οι μεταδόσεις που ελήφθησαν με καθαρά πνευματικό τρόπο μέσα από την καρδιά ενός κατάλληλου ανθρώπου σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον Ιωάννη 14, 21 (14-16).*\nΌσο εντυπωσιακά κι αν είναι λοιπόν τα μηνύματα από το «διάστημα», ενέχουν σοβαρούς κινδύνους, όπως θα δούμε στα παρακάτω αποσπάσματα από αποκαλύψεις στην Μπέρτα Ντούντε;\n«Δεν μπορούν όλες οι μεταδόσεις από το πνευματικό βασίλειο να θεωρηθούν ότι είναι ο Λόγος Μου. Ο δικός Μου Λόγος είναι αυτούσια αλήθεια και, καθώς αποτελεί μία ακτινοβολία που πηγάζει απευθείας από Μένα, μπορούν να τον μεταδώσουν μονάχα οντότητες που βρίσκονται επίσης μέσα στο φως.\nΥπάρχουν όμως και όντα που θέλουν να εκφράσουν τις προσωπικές απόψεις τους ή που διαθέτουν ελάχιστες μόνο γνώσεις. Τα όντα αυτά έχουν επίσης τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους της Γης, είτε με τη μεταβίβαση σκέψης είτε μέσω ενός διάμεσου, του οποίου χρησιμοποιούν τη βούληση και τις σωματικές λειτουργίες, προκειμένου να εκφραστούν. Αλλά οι μεταδόσεις αυτές δεν πρέπει να ταυτίζονται με το Λόγο Μου. Δεν μπορούν να θεωρηθούν ως δικός Μου Λόγος και επομένως ούτε ως επενέργεια του Πνεύματος Μου μέσα στον άνθρωπο…».\nΠρέπει να τονιστεί ότι μόνο οι τέλειες οντότητες του βασιλείου Μου μπορούν και έχουν το δικαίωμα να εκτελέσουν τέτοια καθήκοντα και αποστολές, που σας εγγυώνται προστασία και βοήθεια.\nΓιατί τα όντα που δεν έχουν φτάσει ακόμη σε αυτή την τελειότητα, θα βρίσκονται ακόμη ανάλογα με το επίπεδό τους σε κάποιο από τα έργα της δημιουργίας, όπου θα είναι δέσμια της φυσικής νομοτέλειας του τόπου αυτού.\nΠρέπει, λοιπόν, να ξεχωρίσετε τα φωτεινά όντα που εκτελούν το θέλημά Μου σε μια εντεταλμένη από Μένα αποστολή και που ζουν κοντά Μου στο βασίλειο του Φωτός, από τα όντα που είναι ακόμη δέσμια, δεν έχουν δηλαδή την πλήρη πνευματική ελευθερία, όσο ζουν στα διαφόρων ειδών κοσμικά σώματα, προκειμένου να ωριμάσουν πνευματικά.\nΔεν πρέπει να δείχνετε εμπιστοσύνη στις μεταδόσεις πνευμάτων από εκείνους τους κόσμους που είναι και θα μείνουν απροσπέλαστοι για σας τους ανθρώπους, όπως και αντίστροφα…».\nΑυτά που διαδίδονται, ότι δήθεν προέρχονται από εξωγήινα όντα από άλλους πλανήτες, είναι συνειδητά ψέματα, γιατί κανένας άνθρωπος δεν θα μπορεί να αποδείξει ότι έχει μιλήσει με τέτοιους υποτιθέμενους κατοίκους των άστρων. Έτσι, όλοι εκείνοι που έχουν θετική στάση απέναντι σε τέτοια φαινόμενα, δεν θα είναι σε καμία περίπτωση πνευματικά αφυπνισμένοι άνθρωποι, αφού υπηρετούν ανοιχτά τον αντίπαλο Μου, που τους χρησιμοποιεί για τους σκοπούς του…». Οι αποκαλύψεις στην Ντούντε επισημαίνουν επίσης τους κίνδυνους που ενέχουν οι συνδέσεις με «διδασκάλους» από το επέκεινα. Ο Πνευματισμός βρίθει από τέτοιους ταγούς με εντυπωσιακά ονόματα όπως «Άσταρ Σεράν», «Κύριος Σανάντα», «Πνευματικός διδάσκαλος αδελφός Εμανουήλ», «Μαϊράντι» ή «διδάσκαλοι της λευκής αδελφότητας». Πολλοί από αυτούς ονομάζουν τις μεταδόσεις τους «εσωτερικό Λόγο», δηλαδή θεϊκή αποκάλυψη. Στην πραγματικότητα ωστόσο δεν είναι παρά «φωνές από το διάστημα», ακόμη και αν τα μηνύματά τους τα μεταδίδουν απλά τηλεπαθητικά και όχι σε κατάσταση ύπνωσης του διαμέσου. Όπως ήδη αναφέρθηκε η τηλεπάθεια αποτελεί επίσης μία δυνατότητα έκφρασης για τα πνεύματα του άλλου κόσμου, μέσω της οποίας μπορούν να μεταβιβάζουν τις σκέψεις τους σε διάμεσα που διαθέτουν τηλεπαθητική ικανότητα.\nΤα κριτήρια της διάκρισης μεταξύ εσωτερικού Λόγου και πνευματικών μεταδόσεων είναι κατά βάση απλά, όπως παρατίθονται στην Ντούντε: «Ο κόσμος του φωτός απευθύνεται αποκλειστικά στο πνεύμα σας, ο κόσμος του σκότους εν αντιθέσει, στις αισθήσεις σας. Ο φωτεινός κόσμος αποκαλύπτεται επίσης με πολλούς τρόπους αλλά πάντοτε μέσω κάποιων ανθρώπων που χάρη στην πνευματικότητα και το ήθος τους βρίσκονται σε σύνδεση με τα όντα του Φωτός και γι’ αυτό μπορούν να μεταφέρουν στους συνανθρώπους τους τις αποκαλύψεις που λαμβάνουν.\nΑντίθετα ο σκοτεινός κόσμος που επιδρά στον εξωτερικό άνθρωπο, απευθύνεται αδιάκριτα χωρίς κριτήρια ποιότητας του ανθρώπου. Στους μεν δικούς του ανθρώπους βρίσκει πλήρη ανταπόκριση στους δε υπόλοιπους φέρνει τη σύγχυση· ούτε μπορεί άλλωστε κανείς να αναγνωρίσει με βεβαιότητα την έκφραση της θεϊκής δύναμης, παρά απεναντίας, όπου ενεργούν κακές δυνάμεις υπάρχουν μόνιμα αναπάντητα ερωτήματα και ασάφειες.\nΣε αντιδιαστολή, καθετί που προέρχεται από τον Ουρανό, δηλαδή πηγάζει απευθείας από Μένα ή από το φωτεινό κόσμο που δρα κατ’ εντολή Μου, απαυγάζει πάντοτε φως. Επομένως μόνο από το φως μπορείτε εσείς οι άνθρωποι να αναγνωρίσετε αν μια δραστηριότητα προέρχεται από το φωτεινό κόσμο και τότε δεν θα έχετε πια ερωτηματικά αλλά θα γνωρίζετε με βεβαιότητα…. Εγώ ενεργώ σιωπηλά, χωρίς θόρυβο και επιδιώκω να επηρεάσω τις καρδιές των ανθρώπων, ενώ ο αντίπαλός Μου να εντυπωσιάσει τις αισθήσεις και το νου τους…».\n«Η αλήθεια διαχέει φως, αλλά δεν εκτυφλώνει. Εκτυφλωτικό φως είναι δε οτιδήποτε χτυπάει με ένταση στο μάτι σαν κεραυνός με αποτέλεσμα στη συνέχεια να είναι ανίκανο να αναγνωρίσει το αληθινό φως που φέγγει απαλά αγγίζοντας ευεργετικά το βλέμμα.\nΣκεφθείτε λοιπόν πόσο απλή και απέριττη είναι η διδασκαλία του Χριστού μα με πόση δύναμη επενεργεί ο καθαρός Λόγος του Θεού, ενώ σε αντιδιαστολή τι αναστάτωση, ταραχή και κυνήγι θεαματικών ειδήσεων κυριαρχεί στην ανθρωπότητα όταν διαδίδονται τέτοιες πληροφορίες που ισχυρίζονται ψευδώς ότι έχουν επίσης πνευματική προέλευση. Έτσι όμως ο άνθρωπος γίνεται αναίσθητος απέναντι στην απλή διδασκαλία του Χριστού καθώς στρέφει διαρκώς το βλέμμα του μονάχα εκεί όπου περιμένει να δει ασυνήθιστα και εντυπωσιακά πράγματα. επομένως καταλαβαίνετε ποια είναι τα εκτυφλωτικά φώτα και ότι αυτά δεν μπορούν να ευνοήσουν την πρόοδο της ψυχής σας.\nΕφόσον στρέφεστε προς τον Θεό, τότε θα μεριμνήσει Αυτός για την πνευματική σας τροφή- εφόσον όμως στρέφεστε προς τις δυνάμεις στο σύμπαν, των οποίων τη δράση εσείς δεν είσαστε σε θέση να την αξιολογήσετε, τότε κι εσείς μπορείτε να περιμένετε ότι θα δείτε φώτα που θα σας θαμπώσουν σαν αστραπές. Και τότε πέφτετε σε σύγχυση, όπως είναι αυτονόητο, γιατί η αντίθεη δύναμη βρίσκει πρόσφορο έδαφος όπου μπορεί να εγκατασταθεί μόνιμα».\n«Η αμφιβολία είναι και αυτή μία βοήθεια του Θεού για να βρει κάποιος την αλήθεια» είναι ο τίτλος μιας αποκάλυψης στην Μπέρτα Ντούντε από τις 14.6.1946: «Το γεγονός ότι περνάτε εσωτερικές συγκρούσεις είναι ενίοτε απαραίτητο για να οδηγηθείτε έτσι να αποκτήσετε απόλυτη ενάργεια σε σχέση με όσα άλυτα ακόμη ερωτήματα φωλιάζουν μέσα σας. Γιατί μόνο η γνώση που θα μπορείτε να υιοθετήσετε από εσωτερική πεποίθηση θα έχει μόνιμη αξία για σας. Και για το λόγο αυτό πρέπει να βρεθείτε σε αμφιβολίες και σε σύγκρουση με τον εαυτό σας για να μπει μπροστά η διαδικασία της σωστής σκέψης, η οποία προϋποθέτει ότι πρώτα απ’ όλα έχουν τεθεί οπωσδήποτε με σοβαρότητα ερωτήσεις που θέλουν απάντηση.\nΕγώ ο Ίδιος σας χαρίζω το πιο πολύτιμο, την αιώνια αλήθεια, γιατί είμαι Εγώ η Αιώνια Αλήθεια. Όμως την δίνω μόνο σε εκείνον που την επιθυμεί πραγματικά. Αλλά για να ποθήσει κανείς την αλήθεια, πρέπει να αμφιβάλει ότι την κατέχει γιατί διαφορετικά δεν πρόκειται ποτέ να την αναζητήσει, καθώς όποιος πιστεύει ότι είναι μέσα στην αλήθεια, εμμένει αμετακίνητος στις θέσεις του. Ενώ εκείνος που αμφιβάλλει για το πόσο αληθινές είναι οι γνώσεις του, δέχεται πρόθυμα να διδαχτεί.\nΕπομένως η αμφιβολία είναι μία μορφή βοήθειας που σας παρέχω, επειδή γνωρίζω τη θέληση του καθενός και την επιθυμία του για την αλήθεια ώστε κατευθύνω αντίστοιχα τις σκέψεις του».\nΠρέπει συνεπώς να γίνεται διάκριση μεταξύ δικαιολογημένων και μη αμφιβολιών, πράγμα που σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτό του αλάθητο θεσμοφύλακα της αλήθειας, αλλά αντίθετα οφείλει να θέτει συνεχώς υπό αμφισβήτηση και κρίση τις θεωρήσεις και τις πεποιθήσεις του. Εννοείται ότι το Λόγο του Θεού, που είναι η θεμελιακή, απόλυτη αλήθεια – σε αντιδιαστολή με τις πολλές σχετικές αλήθειες- δεν πρέπει να τον αμφισβητεί, παρ’ όλο που πρέπει να εξετάζει προσεκτικά τι προέρχεται από τον Θεό και τι όχι, γιατί τυφλά δεν πρέπει να πιστεύει ποτέ κανείς. Εξυπακούεται βέβαια ότι το να βρει κάποιος την αλήθεια δεν είναι εύκολη υπόθεση, όμως η αλήθεια είναι στη διάθεση του καθενός, ανάλογα με το ενδιαφέρον και την αγάπη του γι’ αυτήν.\nΑυτές είναι λοιπόν οι επιβεβλημένες, υγιείς αμφιβολίες. Όμως υπάρχουν και αμφιβολίες που δεν είναι δικαιολογημένες μετά από ένα σημείο. Ας ακούσουμε ποιες είναι αυτές διά χειρός Μπέρτα Ντούντε: «Εάν διδάσκεστε άνωθεν, δεν επιτρέπεται να αμφιβάλετε για την αλήθεια όσων λαμβάνετε μέσω της φωνής του πνεύματος. Αυτό ισχύει τόσο για εκείνον που λαμβάνει απευθείας το θεϊκό Λόγο όσο και για εκείνον που τον παραλαμβάνει έμμεσα από κάποιον εργάτη του Θεού- γιατί ένα πράγμα, που πρέπει να λαμβάνεται ως δεδομένο είναι ότι εφόσον ο λήπτης συνδέεται συνειδητά με τον Θεό, τότε πάντοτε του παρέχει Αυτός ο Ίδιος την αλήθεια».\nΠαράλληλα όμως μέσω της Ντούντε διδασκόμαστε επίσης ότι δεν πρέπει να ασπαζόμαστε τίποτα, ούτε την ίδια τη χριστική διδασκαλία, εάν δεν την ελέγξουμε πρώτα με την καρδιά και με το νου μας: «Ο άνθρωπος οφείλει να εξετάζει κάθε διδασκαλία και να αναστοχάζεται τα πάντα και να μην ασπάζεται τυφλά ό,τι του παρουσιάζουν ως “θεϊκή αλήθεια”».\nΕίναι άρα σημαντικό να γίνεται αυτή η διάκριση, γιατί από τη μία πλευρά δεν πρέπει να αμφισβητείται ο Θεός ως χορηγός της αλήθειας, αλλά από την άλλη δεν πρέπει, ούτε να παραγνωρίζεται ο κίνδυνος από τις πολυπληθείς υποτιθέμενες πηγές θεϊκού αποκαλυπτικού λόγου που χαρακτηρίζουν την τελευταία εποχή. Όποιος επιλέγει συνειδητά να αγνοεί αυτή τη διάκριση υποστηρίζοντας ότι η αλήθεια είναι σχετική έννοια ή ότι υπάρχουν πολλές αλήθειες, με αυτή τη στάση μαρτυρεί ότι δεν έχει αποβάλλει ακόμη την αντίσταση του απέναντι στο Δημιουργό που ήταν και η αιτία της πτώσης του. επίσης δείχνει ότι πιο πολύ κι από την αλήθεια τον ενδαφέρουν αυτά που «χαϊδεύουν» τα αυτιά και το εγώ του και κυρίως δεν του δημιουργούν προστριβές με το περιβάλλον του. Γιατί η αλήθεια δεν κατακτιέται χωρίς συγκρούσεις, εσωτερικές και εσωτερικές, γι’ αυτό και είναι πάντοτε ένας δρόμος για τους πολύ λίγους…\nΩστόσο είναι γνωστό τοις πάσι ήδη από το πρώτο ταξίδι στη σελήνη ότι υπό ορισμένες προϋποθέσεις είναι δυνατό να εγκαταλείψει κάποιος τον πλανήτη όπου κατοικεί. Σ’ Ανατολή και Δύση καλλιεργείται μάλιστα συστηματικά η εντύπωση ότι, χάρη στα απίθανα ποσά που δαπανώνται για την εξερεύνηση του διαστήματος, η ανθρωπότητα προχωρεί συνεχώς στην κατάκτηση του.\nΩστόσο οι αποκαλύψεις στην Μπέρτα Ντούντε είναι κατηγορηματικές, ότι μπορεί μεν ο κάτοικος ενός -οποιουδήποτε- ουράνιου σώματος να εγκαταλείψει, τη γενέθλια του σφαίρα, όμως αποκλειστικά και μόνο πνευματικά:\n«Δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ των διαφορετικών κόσμων. η μονή δυνατή σύναψη προέρχεται από όντα των πνευματικών δημιουργιών που μπορούν να εκπέμπουν το φως τους προς όλα τα ουράνια σώματα. Με τον τρόπο αυτό επομένως βρίσκονται επίσης σε επαφή με τους ανθρώπους της Γης, εάν αυτοί φυσικά θέλουν μία τέτοια επαφή και είναι ανοιχτοί στις εκπομπές του φωτός.\nΤότε μπορούν αυτά τα φωτεινά όντα να συμβουλέψουν τους ανθρώπους ακόμη και σε γήινα θέματα, να τους βοηθήσουν σε όλα τους τα προβλήματα, και να επιδράσουν πάνω τους θετικά σύμφωνα με ένα αληθινά θεϊκό πνεύμα. Αλλά μία ορατή εμφάνιση ενώπιον τους θα αποτελεί μόνο εξαίρεση για πολύ ειδικές περιπτώσεις και για πολύ ειδικές αιτίες. Άρα δεν μπορεί να γενικευτεί και να αναμένεται ότι θα παρουσιαστούν μαζικά τέτοια όντα ούτε να προαγγέλεται ότι επίκειται με βεβαιότητα η εμφάνιση τους».\nΟι κάτοικοι των ήλιων θεωρούνται επίσης φωτεινά όντα, αν και δεν είναι πνευματικά αναγεννημένοι ακόμη, όπως τα φωτεινά εκείνα όντα που έχουν λυτρωθεί χάρη στον Ιησού Χριστό και έχουν φύγει από τη Γη έχοντας εξασφαλίσει την υιοθεσία από τον Θεό (Προς Γαλάτες 4, 4-6. Προς Εφέσιους 1, 4-5). Οι κάτοικοι των ήλιων απλά είναι φωτεινοί επειδή είναι διαπερατοί από τo φως και διαθέτουν μεγάλη δύναμη ακτινοβολίας και οι ίδιοι σύμφωνα με την περιγραφή από το «Φυσικό Ήλιο» του Λόρμπερ που αναφέρθηκε παραπάνω.\nΣτις περιπτώσεις που όντως έχουν εμφανιστεί οντότητες από άλλους κόσμους στους ανθρώπους αυτό έχει γίνει μόνο μεμονωμένα, για σύντομη διάρκεια και με το ψυχικό τους σώμα, ποτέ όμως με το υλικό, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι. Ως εκ τούτου, δεν έχουν κανένα υπόβαθρο αλήθειας και αποβλέπουν απλά και μόνο στη δημιουργία εντυπώσεων ισχυρισμοί όπως του Τσαρλς Μπέρλιτς στα βιβλία του – και άλλων – κατά τους οποίους το 1947 στο Νέο Μεξικό έπεσε ένα διαστημόπλοιο και τα συντρίμμια του μαζί με τα πτώματα των εξωγήινων κρατούνται φυλαγμένα σε αποθήκη της αμερικανικής αεροπορίας στη Βιρτζίνια. Στη σχετική βιβλιοκριτική το σοβαρό περιοδικό «Discover» τον Οκτώβριο του 1980 γράφει: «Όποιος είναι τόσο αφελής που να πιστεύει ότι κάτι τέτοιο μπορεί να κρατηθεί κρυφό επί σειρά κυβερνήσεων, τη στιγμή που διαρρέουν συνεχώς ακριτομυθίες στην Ουάσιγκτον για άλλα θέματα, σε αυτόν του αξίζει ένας συγγραφέας όπως ο Τσαρλς Μπέρλιτς».\nΕκτός αυτού όμως θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι εσχατολογικές αποκαλύψεις για το τέλος της σύγχρονης εποχής, ότι δηλαδή δεν ζούμε σε μία οποιαδήποτε εποχή, αλλά στην τελευταία περίοδο της συγκεκριμένης φάσης εξέλιξης της Γης, με την οποία λήγει η τρέχουσα λυτρωτική περίοδος και γι’ αυτό το λόγο ο αντίπαλος του Θεού υπερβαίνει συστηματικά τα όρια της δικαιοδοσίας του σε όλους τους τομείς. Έτσι λοιπόν, ένας επιπρόσθετος λόγος για μια τέτοια αντίφαση σαν αυτή που εξετάζεται εδώ είναι ότι ναι μεν ο Νομοθέτης δηλώνει τι επιτρέπεται και τι όχι μέσα στα όρια της τάξης του, αλλά από την άλλη ο αντίποδας του μπορεί να τα παραβιάζει ως ένα επιτρεπτό σημείο και ως ένα καθορισμένο χρόνο. Ως εκ τούτου δημιουργείται φαινομενικά η εντύπωση ότι δεν υπάρχει πια Θεός ή ότι έχει χάσει τη δύναμη του απέναντι στον αντίπαλο του. Αυτή η αντινομία όμως οφείλεται επίσης στην ελευθερία της βούλησης, το θεμελιακό θεϊκό νόμο, η οποία στην εποχή του τέλους αποκτά ιδιαίτερη σημασία προκειμένου να μπορεί να αναπτυχθεί τελείως ανεμπόδιστα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.\nΗ εποχή του τέλους και η ελευθερία της βούλησης είναι επομένως η εξήγηση για τέτοιες φαινομενικές αντιφάσεις. Τούτο βέβαια δεν σημαίνει ότι η αντίθεη δύναμη θα έχει τη δυνατότητα να παραβιάζει επ’ άπειρον τη θεϊκή τάξη, γιατί όπως ένας θεμελιακός της νόμος είναι η ελεύθερη βούληση, ένας άλλος εξίσου είναι η δικαιοσύνη και η επανόρθωση, απλά όλα έχουν το χρόνο της εκπλήρωσης τους. Επί του προκειμένου στην Μπέρτα Ντούντε αποκαλύπτονται τα εξής:\n«Θα βιώσετε ακόμη πράγματα που θα σας κάνουν να αμφιβάλετε για Μένα και για το Λόγο Μου. Θα αναρωτιέστε γιατί δεν επιβάλλω την ισχύ Μου όταν η οίηση της ανθρωπότητας είναι τέτοια που θέλει να διεισδύσει στο διάστημα. Όμως έχουν τεθεί όρια στις προθέσεις τους και δεν θα έχουν για πολύ καιρό τη δυνατότητα να εκτελούν τα πειράματα τους, καθώς αυτή η τακτική επιταχύνει μόνο το τέλος, την κρίση που επίκειται… Πολλές φορές θα σας βασανίζουν μεγάλες αμφιβολίες και ερωτηματικά γιατί την τελευταία εποχή σας περιμένουν μεγάλες εκπλήξεις από την πλευρά του αντιπάλου Μου.\nΔεν θα διστάζει μπροστά σε κανένα μέσο προκειμένου να φέρει σε σύγχυση εσάς τους ανθρώπους και να σας απομακρύνει από την αλήθεια. Θα κάνει τα πάντα για να αποσπάσει τις σκέψεις σας από την ουσιαστική καλλιέργεια, της ψυχής σας, η δε τακτική του θα είναι τόσο πανούργα που θα είναι δύσκολο να αναγνωριστεί η σατανική προέλευση της, γιατί κάθε φορά θα μεταμφιέζεται με ένα φωτεινό ένδυμα…»\nΣτο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί μία αποκάλυψη που δόθηκε στη Χάνα Ντούντε, αδερφή της Μπέρτα Ντούντε, στις 9.12.1969 σε σχέση με την πρώτη προσσελήνωση των αμερικανών αστροναυτών στις 21/7/1969: «Πρόκειται για το ίδιο παράδειγμα όπως με ένα καρύδι. Όταν πιάσετε το τσόφλι του αντιλαμβάνεστε ότι δεν έχει καμία αξία για σας, αλλά ότι είναι αυτό που κρύβει μέσα του που σας ενδιαφέρει. Ομοίως δεν θα μπορέσετε ποτέ να πείτε ότι έχετε καταχτήσει αυτό που θέλετε πραγματικά μόνο και μόνο επειδή έχετε φτάσει στην επιφάνεια, στο φλοιό ενός πλανήτη. Αντίθετα, με τέτοια εγχειρήματα προκαλείτε ακόμη περισσότερο το τέλος που θα επιτρέψω σύντομα να έρθει. γιατί σε αυτό σας παρακινεί ο αντίπαλος Μου, εκμεταλλευόμενος την αρχομανία και τη δίψα σας για γνώση, την οποία όμως δεν αξιοποιείτε για το καλό της ανθρωπότητας».\nΟι πληροφορίες για τη σελήνη στα έργο του Γιάκομπ Λόρμπερ σε σχέση με τα πορίσματα της επιστήμης\nΩς γνωστό, στο αποκαλυπτικό έργο «Γη και Σελήνη» (όπως επίσης και στο «Μεγάλο Ευαγγέλιο του Ιωάννη») του Γιάκομπ Λόρμπερ όπου περιγράφονται οι φυσικές και οι πνευματικές λειτουργίες των δύο σωμάτων, αναφέρεται ρητά η ύπαρξη ανθρώπινης ζωής πάνω στο δορυφόρο της Γης. Προβάλλεται λοιπόν αυτόματα το ερώτημα γιατί επανδρωμένα και μη διαστημόπλοια δεν έκαναν αυτή τη διαπίστωση.\nΚατά πρώτον, ως απάντηση ισχύει η αποκάλυψη στη Χάνα Ντούντε που προαναφέρθηκε σύμφωνα με την οποία η κατάκτηση της σελήνης από τον άνθρωπο αφορά μόνο την επιφάνεια της, ενώ το εσωτερικό της – όπως και εκείνο της Γης – θα παραμείνει ένα μυστήριο που μόνο πνευματικά μπορεί να διερευνηθεί.\nΣτα βιβλία του Λόρμπερ αποκαλύπτεται ότι το φεγγάρι κατοικείται αλλά οι κάτοικοί του δεν είναι τέτοιας υλικής σύστασης που να μπορούν να τους δουν οι άνθρωποι. Συγκεκριμένα στην πλευρά που είναι στραμμένη προς τη Γη κατοικούν πνευματικής υφής όντα η αντίθετη δε πλευρά που δεν φαίνεται από τη Γη, κατοικείται από ανθρώπους με διαφορετική σύσταση που είναι σε διάφορους βαθμούς από λίγο έως κατά το ήμισυ υλική, ανάλογα με το επίπεδο της ωριμότητας τους. Άλλωστε το ότι η σύστασή τους διαφέρει, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν αναπνέουν οξυγόνο όπως οι γήινοι άνθρωποι, αλλά σύμφωνα με τον Λόρμπερ μία αεριόμορφη ουσία (αιθέρα). Οι πιο υλικοί άνθρωποι της σελήνης κατοικούν στα πιο σκοτεινά και απρόσιτα σημεία της, όπως είναι οι σπηλιές, οι χαράδρες, οι καταβόθρες, οι κρατήρες κ.τ.ό. Οι πιο προχωρημένοι από αυτούς πνευματικά, που είναι διαπερατοί από το φως, ανεβαίνουν στην επιφάνεια μόνο στην αρχή της νύχτας που εκεί διαρκεί 14 ημέρες.\nΣτο «Μεγάλο Ευαγγέλιο του Ιωάννη» VI 14, ο Ιησούς αποκαλύπτει στους μαθητές του τα εξής για την ταυτότητα αυτών των ανθρώπων: «Είναι ψυχές που έχουν φύγει από αυτή τη Γη, που όσο ζούσαν εδώ ο υλισμός και η εγωλατρία τους είχαν ξεπεράσει κάθε όριο. Αυτές οι πολύ υλιστικές ψυχές λοιπόν όταν βρεθούν στο έδαφος της σελήνης επενδύονται με ένα είδος ημιυλικού σώματος με το οποίο αισθάνονται όλες τις δυσάρεστες φυσικές εντυπώσεις όπως π.χ. το κρύο, τη ζέστη και επίσης το φως του ήλιου και την αντανάκλασή του πάνω στη Γη και στα άλλα ουράνια σώματα. Έχουν ακόμη μία ακόρεστη επιθυμία και απληστία για τα πράγματα της Γης, όμως δεν υπάρχει πια τίποτα το γήινο για να την χορτάσουν».\nΣύμφωνα με τις παραπάνω αποκαλύψεις, η ζωή των σεληνανθρώπων εκτυλίσσεται, κατά κύριο λόγο στο εσωτερικό της σελήνης, ιδίως στην οπίσθια πλευρά της, αν και υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να ανέβουν ως την επιφάνεια. Για το λόγο αυτό έχει σημασία η παραπάνω μετάδοση προς τη Χάνα Ντούντε που παρομοιάζει με ένα καρύδι το εσωτερικό του δορυφόρου της Γης.\nΩς εκ τούτου δεν πρέπει κανείς να σπεύδει να βγάλει συμπεράσματα όταν θεωρεί ότι έχει ανακαλύψει κάποιο αδύνατο σημείο σε αυτές τις διδασκαλίες καθώς όλα τα ερωτήματα, ακόμη περισσότερο δε όσα αφορούν τα πράγματα εκτός Γης μπορούν να απαντηθούν σε τελευταία ανάλυση μόνο μέσα από τον πνευματικό δρόμο. Άλλωστε, όταν οι άνθρωποι υπερβαίνουν τα όρια που τους επιτρέπονται στην τάξη του σύμπαντος είναι ευνόητο ότι τα πορίσματα τους θα απέχουν σε μεγάλο βαθμό από την αλήθεια, γιατί δεν έχουν την έγκριση, ούτε την ευλογία και ούτε την καθοδήγηση του Δημιουργού.\nΤο γεγονός ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την αλήθεια το εκμεταλλεύονται μεταξύ άλλων και οι συγγραφείς βιβλίων ουφολογικού περιεχομένου. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο αμερικανός Τζωρτζ Αντάμσκι. Ο Αντάμσκι ξεκίνησε την καριέρα του ως ιδιοκτήτης μιας καντίνας στους πρόποδες του όρους Πάλομαρ όπου βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια στον κόσμο. Οι ιστορίες για ιπτάμενα «πιατάκια του καφέ» που διηγιόταν στους επισκέπτες του περίφημου αστεροσκοπείου καθώς τους σερβίριζε hot dogs κίνησαν την προσοχή των ΜΜΕ και έτσι ο Αντάμσκι βρέθηκε να είναι διασημότης και αυθεντία στο θέμα των ιπτάμενων δίσκων.\nΠάραυτα εγκατέλειψε την καντίνα του, ίδρυσε μία «Εταιρία Έρευνας Ιπτάμενων Δίσκων» και άρχισε να συγγράφει βιβλία. Οι φωτογραφίες ΑΤΙΑ που προσκόμιζε ως αποδείξεις των ιστοριών το μόνο που αποδείκνυαν ήταν το επιχειρηματικό του δαιμόνιο. Αλλά παρ’ όλο που οι δηλώσεις του γίνονταν όλο και πιο απίστευτες, κέρδιζε συνεχώς οπαδούς και τα βιβλία του γίνονταν μπεστ-σέλερ. Τελικά όμως υπερέβαλε τόσο πολύ με τις εξωφρενικές ιστορίες του που έχασε κάθε αξιοπιστία ακόμη και για τους πιο αφελείς αναγνώστες. Έτσι αφού έγραψε ένα αποχαιρετιστήριο πόνημα με τίτλο «Έχετε γεια, ιπτάμενοι δίσκοι!» το επιχειρηματικό του πνεύμα στράφηκε προς τη Βίβλο.\nΜία άλλη ενδεικτική περίπτωση είναι ο Έριχ φον Ντένικεν, αν και αυτός είναι πιο ευφυής στους χειρισμούς του και φροντίζει να παραδέχεται κάποια περιθώρια λάθους στους ισχυρισμούς του. Οι περισσότεροι βέβαια από αυτούς έχουν καταρριφθεί από τους επιστήμονες και πολλά βιβλία έχουν αντικρούσει τις θεωρίες του, εντούτοις ο Ντένικεν συνεχίζει απτόητος να συγγράφει και να δίνει διαλέξεις.\nΤα δύο αυτά παραδείγματα δεν εξαντλούν όλο το φάσμα των Επαγγελματιών ουφολόγων, αλλά είναι ενδεικτικά για το πώς ορισμένοι επιτήδειοι εκμεταλλεύονται την περιέργεια, την αφέλεια, τη δίψα για το μυστήριο και το παραφυσικό, τη διάθεση αυτοπροβολής και το ελλιπές ενδιαφέρον για την αλήθεια που χαρακτηρίζει ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων.\nΗ σύγχρονη εποχή είναι η εποχή όπου η πάλη ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι θα φτάσουν στην αποκορύφωση τους. Μέρα με τη μέρα γίνονται πιο εμφανή τα σημάδια ότι οι δυνάμεις του κακού αναπτύσσουν τη δράση τους όλο και πιο ανοιχτά υπερβαίνοντας τα θεμιτά όρια που τους έχει καθορίσει η θεϊκή τάξη, επειδή γνωρίζουν ότι επίκειται αυτή η αποκορύφωση της πανάρχαιας πάλης.\nΟ ένας από τους πρωταγωνιστές του δράματος αυτού, ο κυρίαρχος του κακού, ανάμεσα στα διάφορα όπλα του χρησιμοποιεί επίσης το προκάλυμμα του καλού, της αλήθειας και της πίστης, επειδή γνωρίζει ότι αυτά πείθουν, καθώς ανταποκρίνονται στους βαθύτερους, ασίγαστους πόθους της ανθρωπότητας. Επειδή δε γνωρίζει επιπλέον ότι οι περισσότεροι εντυπωσιάζονται από οτιδήποτε ασυνήθιστο, ερεθιστικό και μυστήριο, τους φέρνει αντιμέτωπους με ανεξιχνίαστα ερωτήματα που σκοπό έχουν να περισπάσουν τις σκέψεις τους, να αναλώσουν την ενέργεια τους εκεί και να τους απομακρύνουν από την αλήθεια (προς Θεσσαλονικείς Β’2,9-12. Προς Τιμόθεο Α’ 4,1-2. Προς Τιμόθεο Β’ 4, 3-4).\nΟ Θεός δεν καταφεύγει σε μυστηριώδη φαινόμενα, γιατί αυτά διεγείροντας αποκλειστικά την περιέργεια του ανθρώπου τροφοδοτούν μόνο το μυαλό και όχι την καρδιά του, εμποδίζοντας έτσι την εσωτερική πνευματική εργασία που είναι απαραίτητη για την ανέλιξη του. Ο κίνδυνος από τέτοιες – φαινομενικές – αποδείξεις όπως των UFO είναι ότι μπορούν να χειραγωγήσουν την ελευθερία της βούλησης και να κατευθύνουν τις ευεπηρέαστες μάζες των ανθρώπων σαν εύπλαστη ύλη. Το αντίτιμο δε που πληρώνουν είναι χαμένος χρόνος και ενέργεια, πνευματική ρύπανση και σύγχυση. Το μήνυμα που τους υποβάλλεται συνειδητά ή υποσυνείδητα είναι να εναποθέσουν τις ελπίδες για τη σωτηρία τους στους εξωγήινους και όχι αποκλειστικά και μόνο στον Θεό. Έτσι και στην περίπτωση που γίνεται καν αναφορά στο όνομά του αφορά έναν «κοσμικό Χριστό» που θα επιστρέψει ως επικεφαλής ενός στόλου από διαστημόπλοια για να σώσει τους καλοπροαίρετους ανθρώπους (εννοούνται οι οπαδοί των εξωγήινων) από τη συντέλεια του κόσμου απαγάγοντάς τους στο διάστημα.\nΟ Λόγος του Θεού διδάσκει ακριβώς το αντίθετο, ότι δηλαδή η λύτρωση και η σωτηρία έρχονται μόνο από το εσωτερικό του ανθρώπου, χάρη στην αγάπη του και με τη βοήθεια της θείας χάρης. Έτσι κατέγραφε η Μπέρτα Ντούντε στις 15.2.1958:\nΕφόσον έχετε την προσδοκία ότι θα λάβετε βοήθεια, είναι βέβαιο ότι θα σας δοθεί, αλλά πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζετε την ενέργεια του Πνεύματος Μου και επομένως του δίνετε τη δυνατότητα να ενεργήσει και σε σας, πράγμα που όμως δεν γίνεται σε καμία περίπτωση ορατά.\nΕάν πιστεύετε λοιπόν ότι η Γη ως πλανήτης χρειάζεται την προστασία και τη βοήθεια του πνευματικού κόσμου γιατί έχετε την πεποίθηση ότι τα φωτεινά όντα θα μπορούσαν να εμποδίσουν ή να ανατρέψουν τις καταστροφικές επιπτώσεις που προκαλούν οι άνθρωποι με τη θέλησή τους, τότε η πίστη σας αυτή θα σας εξασφαλίσει τη βοήθεια τους. Ποτέ όμως δεν πρόκειται κάτοικοι από άλλους κόσμους να σας παρέχουν τη βοήθεια τους με δική τους πρωτοβουλία, παρά όταν γίνει μία τέτοια κίνηση, θα σταλούν στον πλανήτη σας ως εκτελεστές της βούλησής Μου.\nΣκεφθείτε μόνο πόσο μειώνετε τον θεό και Πατέρα σας, θεωρώντας ότι έχει ανάγκη από τους κατοίκους των άστρων για να σας παράσχουν προστασία. Σκεφθείτε επίσης ότι οι κάτοικοι των άλλων ουράνιων σωμάτων βρίσκονται ομοίως όπως εσείς στη διαδικασία της εξέλιξης προς τα ύψη. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι κι αυτοί μια μέρα, σαν πλάσματα Μου που είναι, θα φτάσουν στη μακαριότητα καθώς τους ωθεί ακατάπαυτα μια βαθιά επιθυμία να πλησιάσουν τον θεό. Στο μεταξύ όμως θα παραμένουν συνεχώς στην περιοχή του ουράνιου σώματος όπου τους έχει τοποθετήσει η αγάπη και η σοφία Μου».\nΚατά συνέπεια, μηνύματα από υποτιθέμενους εξωγήινους, που δηλώνουν ότι δρουν κατ’ εντολή του Θεού και ότι προετοιμάζουν επιχειρήσεις σωτηρίας της ανθρωπότητας είναι κατάφορα ψεύδη. Αντίθετα, η Ντούντε γι’ αυτό το θέμα καταγράφει μία σειρά από κατηγορηματικές προειδοποιήσεις: «Μην υπολογίζετε ότι θα λάβετε βοήθεια από εκείνους τους κόσμους όταν θα έρθει το τέλος της τωρινής περιόδου της Γης, σύμφωνα με το προαιώνιο σχέδιό Μου. Γιατί Εγώ ο Ίδιος θα προστατέψω τους δικούς Μου ανθρώπους και θα τους σώσω από τον κίνδυνο, γιατί Εγώ μόνο ξέρω ποιος συγκαταλέγεται στους δικούς Μου. Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι θα σωθείτε μόνο επειδή θα δείξετε συμπάθεια για κάποιους κατοίκους των άστρων; Σε τι πλάνη ζείτε; Δεν έχετε καμία σαφή ιδέα τού τι σημαίνει το σχέδιό Μου για τη σωτηρία σας, το οποίο είναι βέβαιο ότι θα εκτελεστεί πλήρως όταν θα έχει έρθει ο καιρός.\n…Καταλαβαίνετε από μόνοι σας ότι ο αντίπαλος Μου θα κάνει τα πάντα για να σας κρατήσει στο σκοτάδι του πνεύματος, όπου η εξουσία του επάνω σας είναι απεριόριστη, γιατί εφόσον βρεθείτε στην αλήθεια σάς έχει πια χάσει. Γι’ αυτό θα κατευθύνει πάντοτε προς λανθασμένη κατεύθυνση τις σκέψεις σας, γιατί κάθε λανθασμένη σκέψη έχει επακόλουθες χίλιες άλλες σκέψεις και με τον τρόπο αυτό φροντίζει ώστε να μείνετε σε άγνοια σχετικά με το λόγο και τον προορισμό της γήινης ζωής σας.\n…Εξαρτάται από τη θέληση του ίδιου του ανθρώπου πόσο βαθιά θα εισχωρήσει στην αλήθεια και γι’ αυτό θα πρέπει να σας τονιστεί με κάθε δυνατή έμφαση: Προφυλαχθείτε από αυτούς που προσποιούνται ότι σας φέρνουν την αλήθεια αλλά οι ίδιοι δεν είναι μέσα στην αλήθεια. Πάρτε τις αποστάσεις σας από εκείνους που πιστεύουν ότι έχουν την αποστολή να διδάξουν αλλά θα έπρεπε να διδαχτούν οι ίδιοι εάν θα ήθελαν πραγματικά να γίνουν άξιοι να ασκήσουν διδακτικό έργο στη Γη!\nΤο θέμα της μητέρας του Ιησού Χριστού είναι από τα πιο φορτισμένα συγκινησιακά και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενα θέματα στην ιστορία του χριστιανισμού. Τούτο το κεφάλαιο σκοπό έχει να ξεκαθαρίσει όσο περισσότερο γίνεται τα πράγματα, πράγμα που έχει καταστεί δυνατό ιδίως χάρη στους νεότερους προφήτες. Έτσι ο αναγνώστης θα μπορεί να διαμορφώσει μία νηφάλια γνώμη από μόνος του. Πολύ σαφείς και σφαιρικές αποκαλύψεις για το θέμα της Παναγίας και για τις εμφανίσεις της έχουν δοθεί μέσω της Μπέρτα Ντούντε.\nΣίγουρα υπάρχουν πολλοί δρόμοι που οδηγούν στον Θεό και σίγουρα δεν είναι όλοι επικίνδυνοι. Ο κίνδυνος εμφιλοχωρεί από τη στιγμή που ο παράγοντας του κακού φοράει το μανδύα της ευσέβειας και ως φαινομενικός άγγελος του φωτός, αναλαμβάνει την καθοδήγηση των ανθρώπων. Δεδομένου δε ότι μόνο η αλήθεια απελευθερώνει και οδηγεί στον τελικό στόχο, γι’ αυτό το επιθυμητό (από άποψη χρόνου, ενέργειας, κ.λπ.) είναι να βαδίζει κάποιος το δρόμο που οδηγεί απευθείας στον προορισμό του. Γι’ αυτό ακριβώς άλλωστε ο αντίπαλος του Θεού προσπαθεί να εκτροχιάζει με διάφορα μηχανεύματα τους περισσότερους ανθρώπους από τον απευθείας δρόμο.\nΓια τον καλοπροαίρετο άνθρωπο, που θέλει να σκέφτεται αντικειμενικά, θα είναι δυνατό να καταλάβει και να συμφωνήσει με τις διασαφηνίσεις που θα δοθούν στη συνέχεια. Όποιος ωστόσο δεν το μπορεί – τουλάχιστον προς το παρόν – δεν πρέπει από την άλλη να πάρει αρνητική θέση, γιατί χρειάζεται να τονιστεί εξαρχής, ώστε να μην δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, ότι η κριτική στάση απέναντι στην εξεζητημένη λατρεία της Παναγίας δεν σημαίνει αυτόματα και άρνηση της αγιότητας της. Άλλωστε ο σκοπός αυτού τον κεφαλαίου δεν είναι η άρνηση της Μαρίας, αλλά η διατήρηση της καθαρότητας του θείου Λόγου από τη μία και ο άμεσος δρόμος επίτευξης του πραγματικού στόχου της ανθρώπινης υπόστασης από την άλλη, όπως τον όρισε ο Ιησούς Χριστός.\nΔύο μεθόδους βάζει σε εφαρμογή ο παράγοντας του κακού για να υποσκάψει την αλήθεια: α) είτε με την πλήρη άρνηση της ύπαρξης οποιουδήποτε θεϊκού ή έστω πνευματικού παράγοντα και γι’ αυτό το σκοπό χρησιμοποιεί τους ανθρώπους «του κόσμου», που εμφορούνται δηλαδή από εγκόσμιο πνεύμα, β) είτε με την ανάμειξη του θεϊκού Λόγου μαζί με αναλήθειες, μεταμφιεζόμενος σε άγγελο του φωτός για να το επιτύχει. Κι αυτό, επειδή γνωρίζει ότι πολλοί πιστοί δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα νια την εξακρίβωση της αλήθειας, με αποτέλεσμα συχνά η πίστη τους να ανταποκρίνεται περισσότερο στις επιθυμίες τους και στις προσωπικές τους αντιλήψεις. Τέτοιες υποκειμενικά χρωματισμένες δοξασίες αποτελούν ένα καλό υπόβαθρο για τη διάτρητη, με πλάνες και προλήψεις, λαϊκή πίστη.\nΚαι οι δύο μέθοδοι είναι ζημιογόνες βέβαια, αλλά αυτή που χρησιμοποιεί το μανδύα της ευσέβειας είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους εύπιστους που έτσι αιχμαλωτίζονται χωρίς να το συνειδητοποιούν στο χώρο εξουσίας του κακού. Επειδή λοιπόν η λαϊκή πίστη στην Παναγία ενέχει τέτοιους κινδύνους, πρόθεση αυτού του κεφαλαίου είναι να δείξει τα κρυφά αίτια αυτού του φαινομένου. Έτσι θα φανεί καθαρά πώς είναι δυνατό να συμβαίνουν τέτοιες μαζικές αυταπάτες, και ιδίως μάλιστα στην εποχή του τέλους, ώστε να υπερκαλύπτεται στα μάτια των πολλών η απαλή λάμψη της αλήθειας από τα πυροτεχνήματα και τα εκτυφλωτικά φώτα. Γιατί αναμφισβήτητα η άμετρη λατρεία της μητέρας του Θεού, η δέηση να μεσολαβήσει αυτή – ή και οι άγιοι – στον Θεό για τη σωτηρία των ανθρώπων και οι υποτιθέμενες εμφανίσεις της είναι μέσα, που με προκάλυμμα μία υπερτονισμένη ευσέβεια, σκοπό έχουν να συσκοτίσουν πολύ επιτήδεια τους ευσεβείς.\nΜε το πέρασμα των αιώνων παγιώθηκε πάνω σε αυτό το θέμα μία λαϊκή πίστη και πρακτική με τη μορφή της παράδοσης, που σίγουρα δεν μπορεί πια να αλλάξει. Έστω και αν δεν μπορούν πια να εξαλειφθούν τα λάθη από τη συνείδηση της ανθρωπότητας, μπορεί ωστόσο να γίνει κατανοητό ότι όταν υπάρχουν τέτοιες πλάνες\nεπιβάλλεται και επάγεται σύμφωνα με τη θεία τάξη η διόρθωσή τους. Αυτή η διόρθωση θα συνιστά μία «θεία δίκη» που αναμφίβολα θα είναι ένα οδυνηρό ξύπνημα για πολλούς που θεωρούν για τους εαυτούς τους ότι πιστεύουν το σωστό. Γιατί τότε πολλοί κοιμώμενοι πνευματικά θα αφυπνιστούν για να αναγνωρίσουν ότι η πίστη τους αντιστοιχεί στο σπόρο που έπεσε ανάμεσα στα αγκάθια και στα ζιζάνια, κατά την παραβολή του σποριά.\nΑπό το παραπάνω καταρρίπτεται επίσης ένα επιχείρημα των μαριολόγων, ότι δηλαδή η Παναγία είχε συνειδητοποιήσει εξαρχής την αποστολή του γιου της. Τούτο όμως δεν είναι αλήθεια, εκτός από ορισμένες διορατικές και διαισθαντικές στιγμές χάρης που της χαρίζονταν. Κατά τα άλλα συχνά δεν κατανοούσε τον Ιησού, ιδίως επειδή διέφερε τελείως από τους άλλους συνομηλίκους του ούτε σεβόταν τις εντολές του ιερατείου, επιπλέον δε ήταν εξαιρετικά ολιγόλογος και επανειλημμένα αναζητούσε την απομόνωση.\nΤα βιβλία του ενορατικού Μαξ Ζέλτμαν φωτίζουν πολύ καθαρά αυτό το πρόβλημα τού πόση αντίδραση και αμφιβολίες από την πλευρά των δικών του συνάντησε ο Ιησούς καθώς ωρίμαζε. Και μάλιστα όχι μόνο από τα μέλη της οικογένειας του, αλλά και από το ευρύτερο περιβάλλον του, όπως λόγου χάρη από τη Σαλώμη, τη μητέρα τού μετέπειτα μαθητή του Ιωάννη ή και από τον Ιωάννη το Βαπτιστή. Ο δε Πρόδρομος είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού μόνο λίγο πριν το θάνατο του απέβαλε την τελευταία του αμφιβολία για τη μεσσιανική αποστολή του.\nΆλλωστε, όπως μαρτυρούν η Βίβλος και πιο διεξοδικά ακόμη η νέα αποκάλυψη, και αυτοί οι ίδιοι οι μαθητές του πολλές φορές δεν τον καταλάβαιναν, πράγμα που βέβαια άλλαξε ριζικά μετά το θάνατο του, οπότε τους εμφύσησε το πνεύμα του, και τέλος με την έκχυση του Αγίου Πνεύματος την Πεντηκοστή.\nΑπό τα λόγια της ωστόσο, «Ό, τι σας πει, αυτό να κάνετε!» δείχνει ότι παρ’ όλο που δεν καταλάβαινε πάντοτε τις προθέσεις και την αποστολή του γιου της, εντούτοις η πίστη της στη θεϊκή παντοδυναμία του ήταν ακράδαντη, δεδομένων επίσης των αναρίθμητων σημείων και θαυμάτων που είχαν πραγματοποιηθεί έμμεσα ή άμεσα στη ζωή του. (Τα σχετικά με την εκδίπλωση της θεϊκής φύσης μέσα στον άνθρωπο Ιησού έως την πλήρη ωρίμανση του με την ανάληψη της αποστολής του στα τριάντα του χρόνια, μπορεί να τα διαβάσει κανείς παραστατικά στα «Παιδικά Χρόνια του Ιησού» του Λόρμπερ και στην «Άγνωστη ζωή του Ιησού» του Ζέλτμαν).\nΌσοι δεν συμφωνούν με την παραπάνω διαπίστωση δεν θα πρέπει να συγχέουν τη θεολογία με το μυστικισμό. Είναι άλλοτε χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι ο μεγάλος εκκλησιαστικός διδάσκαλος και πατέρας του θεολογικού σχολαστικισμού Θωμάς Ακινάτης (περίπου 1225-1274) μισό χρόνο περίπου πριν πεθάνει είχε μία όραση για την οποία δήλωσε ότι «όλα όσα έγραφα τόσα χρόνια ήταν άχυρα σε σύγκριση με αυτά που είδα σε κατάσταση έκστασης!\nΑυτό που λέει στην ουσία η Γραφή για τη Μαριάμ είναι ότι έλαβε τη χάρη του Θεού διότι επιλέχτηκε να γίνει η μητέρα του Υιού του και έτσι έγινε ένα πρότυπο πορείας για τους υπόλοιπους ανθρώπους, όπως επίσης και πολλοί άλλοι άγιοι ήδη από τον καιρό της Π. Διαθήκης, που όμως δεν γίνονται αντικείμενο λατρείας και δεήσεων να μεσολαβήσουν υπέρ των ανθρώπων. Η Μαρία, όπως όλες οι άλλες άγιες οντότητες, αποτελεί ένα βασικό λίθο στο μεγάλο οικοδόμημα της κοινωνίας του Ιησού Χριστού, και όχι κάτι περισσότερο ή λιγότερο- όποιος δε ισχυρίζεται το αντίθετο, παρεκκλίνει από το έδαφος της χριστικής διδασκαλίας και κινείται στο χώρο της μισής αλήθειας και της πλάνης.\nΣαν κατακλείδα, θα φωτιστεί άλλη μία πλευρά της σημασίας της Παναγίας, με βάση τα λόγια που απηύθυνε ο Ιησούς από το σταυρό στην ίδια και στον Ιωάννη: «Αυτός είναι τώρα γυναίκα ο γιος σου και αυτή είναι η μητέρα σου!» Και αυτή η δήλωση του σταυρωμένου έδωσε λαβή για πολλές παρερμηνείες από απολογητές της μαριολατρίας. Στα «Τελευταία επτά λόγια του Ιησού στο σταυρό»*, ένα κείμενο που έλαβε μέσω του εσωτερικού Λόγου η Αντωνία Γκρόσχαϊμ το 1863 στο Γκρατς, διαβάζουμε αναφορικά με αυτό το σημείο στη σελίδα 238:\n«Τον τέταρτο λόγο: “Μαρία, ιδού ο γιος σου, κι εσύ γιε, ιδού η μητέρα σου!” δεν το είπα τόσο για χάρη της μητέρας Μου, δεδομένου ότι γνώριζα πως οι μαθητές Μου δεν θα την εγκατέλειπαν έτσι. Ήθελα πολύ περισσότερο με αυτό τον τρόπο, να δείξω ποια αγάπη είχα στην καρδιά για όλα τα παιδιά Μου. Επιθυμία Μου ήταν να τα παραδώσω όλα στη σπλαχνική αγάπη του Θεού, την οποία συμβολίζει η μητρική αγάπη. Και σαν “γιους” εννοούσα όλους τους ανθρώπους που γίνονται άξιοι για την αγάπη Μου με το που ακολουθούν τη διδασκαλία Μου».\nΗ εξέλιξη της μαριολογίας από την πρωτοχριστινιακή έως τη σημερινή εποχή\nΣαν συνέπεια, αναδύονταν στο πέρασμα των αιώνων διάφορα ειδωλολατρικά στοιχεία κάθε τόσο, παρ’ όλο που ο Παύλος τα είχε πολεμήσει ιδιαίτερα επίμονα. Μερίδα του λαού ζητούσε υποκατάστατα για τις ειδωλολατρικές λατρευτικές συνήθειες που είχαν καταργηθεί. Η αναβίωση αυτή αποδεικνύει ότι πολλοί δεν είχαν καταλάβει καν το λυτρωτικό μήνυμα του Ιησού Χριστού και για την αποτυχία αυτή δεν είναι άμοιρος ευθυνών και ο κλήρος. Όσο λιγότερη αγάπη υπήρχε σε μία κοινωνία τόσο πιο ισχνή ήταν εκεί η παρουσία του Χριστού με το άγιο Πνεύμα του, ώστε εύκολα μπορούσαν να διαιωνιστούν κακές ιδιότητες, κακές συνήθειες και πλάνες.\nΔεν είναι απορίας άξιο επομένως ότι η λατρεία της Παναγίας σταδιακά εξαπλώθηκε σε όλο το λαό και στην ίδια την εκκλησία, σαν υποκατάστατο για τις θεές των ειδωλολατρών. Αυτό έγινε ολοφάνερο και στην Έφεσο, όπου ο Παύλος δεν είχε κατορθώσει να εκριζώσει τη θεά Άρτεμη από τη συνείδηση του κόσμου, καθώς η λαϊκή πίστη σε μία θηλυκή θεότητα ήταν πολύ γερά θεμελιωμένη. Όταν λοιπόν στη σύνοδο της Εφέσου το 431 η Μαρία ανακηρύχθηκε επίσημα ως «Θεοτόκος», για το λαό αυτό απετέλεσε ένα ικανοποιητικό υποκατάστατο και σύμβολο των ακόμη εν μέρει ειδωλολατρικών πεποιθήσεων του. Αμέσως στα ερείπια του τεράστιου ναού της Αρτέμιδος στην Έφεσο εγέρθηκε ένας ναός αφιερωμένος στη Μαρία. Μέχρι τότε η Μαρία εθεωρείτο «ανθρωποτόκος», με το νέο δόγμα ανακηρύχτηκε «Θεοτόκος».\nΠρόθεση των συνοδικών πατέρων ήταν να πιστοποιηθεί ότι ο Ιησούς ήταν και είναι αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος. Η πιστοποίηση αυτή εκφράστηκε με μία μαριολογική φόρμουλα, έτσι στην καταδίκη του Νεστώριου, πατριάρχη Κωνσταντινοιιπόλεως, λέγονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Όποιος δεν αναγνωρίζει ότι ο Εμμανουήλ είναι αληθώς Θεός και ως εκ τούτου η αγία Παρθένος είναι Θεοτόκος, διότι εγέννησε κατά τη σάρκα τον ενσαρκωμένο Λόγο του Θεού, αποκλείεται από τους κόλπους της εκκλησίας!» Τη συνοδική αυτή απόφαση τη συνομολογούν σήμερα επίσημα όλες οι ορθόδοξες, καθολικές και διαμαρτυρόμενες εκκλησίες. Έτσι η απόφαση της συνόδου της Εφέσου απετέλεσε την αρχή της «δογματοποίησης» και της επίσημης εισόδου της Παναγίας στη θρησκευτική συνείδηση των πιοτών. Με το γεγονός αυτό η λατρεία της Μαρίας αυτονομήθηκε από εκείνη του Χριστού, αφού ως Θεοτόκος, από μία άποψη, για τον απλό λαό τουλάχιστον, φαινόταν ως ισότιμη με Αυτόν. Έτσι για αρκετούς πιστούς η Παναγία είναι στην πράξη η «κρυφή θεά», όπως αποδεικνύεται παντοιοτρόπως, αν και βέβαια δεν το παραδέχεται κανείς ανοιχτά.\nΤον έκτο με έβδομο αιώνα καθιερώθηκε και η γιορτή της ανάληψης της Παναγίας, ως ένα συνοδό φαινόμενο της παγιωμένης πια στην εκκλησία αυτόνομης διδασκαλίας και πίστης σε αυτήν. Η πρώτη σημαντική αντίδραση στην εξαπλωνόμενη προσωπολατρία της Μαρίας προήλθε το 1530 από το Λούθηρο και το Μελάγχθονα. Στο άρθρο 21 της Ομολογίας του Άουγκσμπουργκ, την καταστατική χάρτα των διαμαρτυρομένων, διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει κανένα χωρίο στη Γραφή που να αποδεικνύει ότι κανείς πρέπει να επικαλείται τους αγίους ή να προσφεύγει σε αυτούς για βοήθεια.\n«…Οι φωτεινές οντότητες δεν πρόκειται ποτέ να συμβάλουν στο να επικεντρωθεί η αγάπη των ανθρώπων σε ένα άλλο στόχο εκτός από Μένα. αυτό ακριβώς όμως συμβαίνει όταν μία φωτεινή οντότητα απολαμβάνει μία ιδιαίτερη λατρεία από πλευράς των ανθρώπων, μια λατρεία που οφείλουν μόνο σε Μένα. Για το λόγο αυτό άλλωστε ουδέποτε πρόκειται μια φωτεινή οντότητα να αυτοπροβληθεί με τέτοιο τρόπο που να προκαλεί τους ανθρώπους να τη λατρέψουν περισσότερο».\n«…Ένα ιδιαίτερο τέχνασμα του αντιπάλου Μου είναι να ωθεί τους ανθρώπους να Με απωθήσουν από τις σκέψεις τους και μάλιστα με την εξής μέθοδο: με το να τους προβάλλει άλλους θεούς προσπαθώντας να τους υποβάλει την πεποίθηση ότι αυτοί χρειάζονται για να αποτελούν τη γέφυρα προς Εμένα. τους περνά επομένως την αντίληψη ότι το χρωστούν στην ευμένεια τούτων των θεών όταν δείχνω χάρη στους ανθρώπους, που πρέπει προφανώς να κάνουν τα πάντα για να εξασφαλίσουν κατά πρώτον την εύνοια αυτών των θεών. Έτσι λοιπόν όλοι εκείνοι στους οποίους απευθύνεστε για να μεσολαβήσουν για χάρη σας σε Μένα, είναι όλοι τους ξένοι θεοί που τους τοποθετείτε δίπλα Μου. Οφείλετε όμως να πάρετε τον απευθείας δρόμο ως Εμένα, γιατί αυτός είναι ο σκοπός και ο προορισμός της ζωής σας στη Γη!»\nΣεις οι άνθρωποι δεν γνωρίζετε πόσο ζημιογόνες είναι οι διδασκαλίες που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, καθώς είναι ένα πολύ επιτυχημένο όπλο τον κακού. Και όλοι εσείς που αντιστέκεστε στην καθαρή Αλήθεια που σας μεταφέρουν από τα ύψη οι απεσταλμένοι Μου βρίσκεστε υπό την επήρεια του».\nΌσον αφορά λοιπόν τη λατρεία της Θεοτόκου, για πολλές έχει γίνει στην πράξη ένα θηλυκό υποκατάστατο του Θεού, δεδομένου ότι η μεγάλη μάζα δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια, παρά κυρίως για ό,τι ικανοποιεί τις εξωτερικές αισθήσεις. Επιπλέον, εάν παρατηρήσει κανείς το φαινόμενο της μαριολατρίας, στην ιστορική πορεία του και το ψυχολογικό υπόβαθρο που κρύβεται από πίσω, θα διαπιστώσει ότι για πολλούς τελικά η ενσάρκωση της αγάπης και της ευσπλαχνίας είναι η μητέρα του Θεάνθρωπου και σε δευτερεύβοντα βαθμό ο ίδιος ο Θεάνθρωπος.\nΑπό την εποχή της συνόδου στην Έφεσο ήδη, η εκκλησία αναγνώρισε τα οφέλη που σήμαινε για την ίδια η μαριολατρία και σίγουρα ένας από τους κύριους λόγους που την υιοθέτησε ή και την υπέθαλψε, ήταν επειδή ήξερε ότι έτσι διατηρούσε το έρεισμά της στο χριστεπώνυμο πλήρωμα. Πάνω σε αυτή τη βάση δεν είναι απορίας άξιο ότι δημιουργήθηκαν διάφορα δόγματα περί Μαρίας τα οποία δεν έχουν καμία σημασία όμως για την απολύτρωση και την τελειοποίηση του ανθρώπου.\nΜια άλλη πλάνη σε σχέση με την Παναγία είναι η διαδεδομένη αντίληψη ότι πρέπει κανείς να παρακαλέσει αυτήν (ή κάποιους άλλους άγιους) για να εισακουστεί η παράκληση του και επιπλέον ότι αυτή συντελεί στη λύτρωση του ανθρώπου. Υπάρχουν πολυάριθμες καταγραφές από την Μπέρτα Ντούντε που διαπραγματεύονται το θέμα της παράκλησης. Αφενός τονίζεται η μεγάλη δύναμη, σημασία και αποτελεσματικότητα που έχουν οι παρακλήσεις που κάνουμε εμείς οι ίδιοι για τους συνανθρώπους μας, ζωντανούς και πεθαμένους. Αφετέρου λέγεται, όπως παραδείγματος χάρη στις 10-6-1948: «Για τις φωτεινές οντότητες η βοήθεια προς τους ανθρώπους είναι μία κατάσταση ευδαιμονίας, γι’ αυτόν το λόγο ο θεός επιτρέπει να ζητούν οι άνθρωποι τη συνδρομή τους. Όμως δεν είναι ποτέ θέλημά Του να καλούν συγκεκριμένους “αγίους”, γιατί η δραστηριότητα και ο προορισμός τους μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική απ’ ό,τι πιστεύεται. Οι άνθρωποι, στην άγνοια τους μπορούν να καλέσουν ένα ον που ακόμη πόρω απέχει από την τελειότητα.\nΗ έκκληση για βοήθεια προς τις φωτεινές οντότητες δεν είναι ποτέ μάταιη, η έκκληση όμως για μεσολάβηση είναι άσκοπη, γιατί το παιδί πρέπει να έρθει από μόνο του στον ΠΑΤΕΡΑ γεμάτο εμπιστοσύνη, για να του χαρίσει ο ΠΑΤΕΡΑΣ την Αγάπη Του. Αν ο άνθρωπο: όμως πιστεύει ότι με τη μεσολάβηση των αγίων θα επιτύχει εξίσου το στόχο του, δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης».\nΗ αντίθεη δύναμη γνωρίζει αυτό το νόμο όμως τον παραβιάζει συστηματικά. επειδή γνωρίζει αφενός τη μειωμένη φιλαλήθεια και αφετέρου την αυξημένη φιλοπεριέργεια πολλών ανθρώπων, υπερβαίνει συνειδητά τα όρια που της έχει θέσει ο Θεός, πράγμα που αποτελεί άλλο ένα γνώρισμα της εποχής του τέλους. Ο «άρχοντας του κόσμου» γνωρίζει ότι δεν του απομένει πολύς χρόνος για να δράσει μέσα στα επιτρεπτά γι’ αυτόν όρια και γνωρίζει επίσης ότι με τέτοια θεατρικά τεχνάσματα, όπως είναι οι «εμφανίσεις» αγίων προσώπων, μπορεί να αιχμαλωτίσει πολλούς ανθρώπους. Έτσι αφενός δεσμεύει την ενέργειά τους για τον εαυτό του, μία ενέργεια που του είναι απαραίτητη, καθώς από μόνος του δεν διαθέτει απολύτως καμία δύναμη από τότε που αποσχίστηκε από τον θεό αφετέρου, καθώς τους εμπλέκει σε δρόμους που αποκλίνουν -αν και αρχικά μοιάζουν ταυτόσημοι- από εκείνον της άμεσης πνευματικής τελειοποίησης τους, τους κάνει να χάνουν πολύτιμο χρόνο, ενέργεια ή και τον ίδιο το δρόμο. Την τελευταία λέξη βέβαια σ’ αυτή την αέναη πάλη που εκτυλίσσεται ανάμεσα στο καλό και στο κακό την έχει ωστόσο πάντα ο Ιησούς Χριστός, με την προϋπόθεση φυσικά ότι ο ίδιος ο άνθρωπος τον πιστεύει και του παραχωρεί την εξουσία να τον υπερασπιστεί.\nΣτη σύγχρονη εποχή τα οράματα με την Παναγία γνώρισαν αλματώδη αύξηση. Στο «Μικρό λεξικό των εμφανίσεων της Μαρίας από το 1830 και εφεξής» του Δρα Ρόμπερτ Ερνστ έχουν καταμετρηθεί 98 τέτοιες εμφανίσεις για τον αιώνα 1830-1930, ενώ στα 44 χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ 1931 και 1947 καταμετρήθηκαν 210. Ο ετήσιος μέσος όρος πενταπλασιάστηκε επομένως, οι δύο δεκαετίες δε του θερμού και ψυχρού πολέμου 1940- 1960 έσπασαν τα ρεκόρ με 55 και 68 αντίστοιχα σχετικές μαρτυρίες.\nΤα περισσότερα περιστατικά δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις για να αναγνωριστούν επίσημα από την εκκλησία, όμως πολλές απλοϊκές, ευσεβείς ψυχές πίστευαν τις διηγήσεις των οπτασιαστών που συχνά ήταν ανήλικοι ή παιδιά. Έτσι συνέρρεαν στον τόπο της «παρουσίας» της Παναγίας, προσεύχονταν ή καλλιεργούσαν μαζικά ένα κλίμα αυξημένων προσδοκιών και, καθώς διψούσαν να δουν σημεία και θαύματα, σαν επακόλουθο στο τέλος συχνά έβλεπαν κι άκουγαν τη Θεομήτορα αυτοπροσώπως. Αυτόματα ο τόπος εκείνος μετατρεπόταν σε πόλο έλξης για αμέτρητους προσκυνητές.\nΜε τον ισχυρισμό αυτό ανατρέπονται τα πάντα, αφού παρουσιάζεται ως Σωτήρας η Μαρία, που σίγουρα δεν θα κομπορρημονούσε έτσι, ενώ ο Χριστός είναι μόνο ο τιμωρός. Επιπλέον η οπτασία είχε την απαίτηση τα παιδιά να απευθύνουν τις προσευχές τους σε εκείνη και μάλιστα με την προσφώνηση «Χαίρε Μαρία!»\nΟι πιο γνωστές εμφανίσεις της «Παναγίας» είναι αυτές που έλαβαν χώρα μεταξύ 1915 και 1917 στη Φάτιμα της Πορτογαλίας. Η ιστορία άρχισε με τρεις διαδοχικές εμφανίσεις «αγγέλων» σε τρία μικρά βοσκόπουλα, σημειωτέον δε ότι μετά από αυτές και τα τρία παιδιά παρουσίασαν μία μεγάλη εξασθένιση των σωματικών τους δυνάμεων. Στη συνέχεια ακολούθησε μία σειρά από εμφανίσεις της «Παναγίας» παρουσία και άλλων θεατών. Στις 13.9.1916 μερικοί από τους 15-30.000 παριστάμενους είδαν επίσης ΑΤΙΑ να υπερίπτανται. Στις 13.10.1916 αρκετοί από τους 60.000 που ήταν παρόντες είδαν τον «ήλιο να χορεύει». Οι μαρτυρίες γι’ αυτό το «θαύμα» ωστόσο ήταν τελείως αντιφατικές και συγκεχυμένες. Παρόντες ήταν επίσης πολλοί δημοσιογράφοι, όμως οι περιγραφές τους δεν συμφωνούν ούτε παρουσίασαν φωτογραφίες. Την ημέρα εκείνη δόθηκε το τρίτο μήνυμα της «Μαρίας» με την εντολή να κρατηθεί μυστικό ως το 1960 και ταυτόχρονα προβλήθηκε η αξίωσή της να χτιστεί μία εκκλησία στη χάρη της.\nΈνα από τα τρία παιδιά που είχαν «δει» και μιλήσει με την «Παναγία» στη Φάτιμα, η Λουτσία, μεγαλώνοντας έγινε μοναχή και κατέγραψε τις προφητείες που της είχε αποκαλύψει η οπτασία. Τα δύο πρώτα «μυστικά» δεν μας ενδιαφέρουν γιατί αναφέρονται στους δύο μεγάλους πολέμους, εκ των υστέρων και μάλιστα αποδεδειγμένα λάθος. Το τρίτο «μυστικό» που καταγράφηκε το 1943, δύο χρόνια αργότερα από τα δύο πρώτα, σύμφωνα με την αδελφή Λουτσία έπρεπε να παραμείνει άγνωστο ως το 1960 κατ’ εντολή της «Παναγίας». Ωστόσο μέχρι τον Ιούνιο του 2000 το Βατικανό δεν επέτρεπε την επίσημη γνωστοποίηση του. Η καθυστέρηση αυτή, ως ήταν εύλογο, γέννησε πολλά ερωτηματικά και εικασίες.\nΣτη συνάρτηση αυτή ο αναγνώστης θα θυμάται ότι με αφορμή την έκλειψη του ηλίου στις 11.8.1999 και το γνωστό τετράστιχο 10, 72 του Νοστράδαμου πολλοί -και κυρίως πλείστοι αστρολόγοι- προαιωνίζονταν και προέβλεπαν για το 1999 συνταρακτικά εσχατολογικά γεγονότα.\n«… Εγώ δεν πρόκειται ποτέ να επιβάλω τη σιωπή σε εκείνους που μπορούν να Με ακούσουν, απεναντίας τους αναθέτω την αποστολή να γνωστοποιήσουν στους ανθρώπους τη βούλησή Μου!»\nΑναφορικά με τον ακριβή χρόνο εκπλήρωσης των εσχατολογικών γεγονότων που έχουν προφητευτεί από ενορατικούς και προφήτες όλων των εποχών, στην Ντούντε αποκαλύπτονται τα εξής στις 7.6.1949: «Δεν ξέρετε βέβαια πότε είναι αυτή η μέρα, όμως θα πρέπει να αρκείστε στο γεγονός ότι Εγώ ο Δημιουργός και προαιώνιος Πατέρας σας, σας λέω ότι επίκειται σύντομα και ότι σας δίνω να καταλάβετε ότι είναι ο καιρός να προετοιμάζεστε, γιατί διαφορετικά δεν θα επαναλάμβανα συνεχώς προειδοποιήσεις και παραινέσεις, παρά θα σας άφηνα απροειδοποίητους».\n«… Έτσι λοιπόν σας προαγγέλω για άλλη μία φορά ότι σύντομα επίκειται το τέλος αυτής της Γης και η λήξη μιας περιόδου λύτρωσης. Σας υποδεικνύω όλο και πιο επίμονα αυτή την πραγματικότητα επειδή σας φαίνεται απίστευτο ότι μπορείτε να ζείτε σε αυτή την τελευταία εποχή.\nΩστόσο και πάλι δεν σας προσδιορίζω με ακρίβεια πότε θα συμβούν αυτά και ούτε πρόκειται να το κάνω μέχρι τέλους για να μην καταπιέσω με κανένα τρόπο την ελευθερία της βούλησης σας. Ένα σας λέω εντούτοις, ότι δεν έχετε πια πολύ χρόνο στη διάθεση σας, γιατί πολύ σύντομα θα έχει φτάσει ο καιρός όπου θα εκπληρωθούν όλες οι προρρήσεις Μου× και σας λέω επίσης ότι δεν μπορείτε να επαναπαυθείτε στο ότι έχω πει πως μία δική Μου μέρα αντιστοιχεί σε δικά σας χίλια χρόνια. Ακόμη και τα χίλια χρόνια μια μέρα τελειώνουν και έτσι μια μέρα θα πάρει τέλος η λυτρωτική περίοδος στην οποία βρίσκεστε. Γιατί μια μέρα πρέπει να αρχίσει μια νέα εποχή, άλλωστε ένας σημαντικός και αρκετός λόγος γι’ αυτό είναι τα αμέτρητα πνευματικά στοιχεία που είναι δέσμια μέσα στα δημιουργήματα, τα οποία πρέπει να απελευθερωθούν για να συνεχίσουν την εξέλιξή τους.\nΚαι πάλι το μόνο που λέω είναι πως είσαστε πολύ κοντά στο τέλος. Αλλά σας επαναλαμβάνω τα λόγια αυτά τόσο κατηγορηματικά που θα πρέπει τελικά να προβληματιστείτε …\nΣε σχέση με το παραπλανητικό μυστικό της Φάτιμα, αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν αρκετές αποκαλύψεις στην Ντούντε που προφητεύουν το βίαιο τέλος της καθολικής εκκλησίας και γενικότερα της ανατροπής της παραδοσιακής τάξης στα θρησκευτικά ζητήματα. Αξίζει να παραθέσουμε εδώ μερικά αποσπάσματα από αυτές σε αντιδιαστολή και αντιπαράθεση με το τρίτο «μυστικό της Φάτιμα»:\nΒέβαια, υπήρχαν ορισμένοι που σέβονταν και ακολουθούσαν στα κρυφά το θέλημά Του, απαρατήρητοι από τον κόσμο και συνεπώς ελάχιστα γνωστοί, αλλά φέρνοντας αντίσταση απέναντι σε εχθρικές επιδράσεις. Όμως στην ανθρωπότητα άρεσε αυτή η οργανωμένη εξουσιαστική δομή που επιδεικνύοντας μεγάλη χλιδή και αίγλη, παρέμενε κυρίαρχη και συγκέντρωνε πολλούς οπαδούς. Αλλά και σ’ αυτό το έργο των ανθρώπων έχει τεθεί ένα τέλος και αυτό το τέλος θα έρθει φανερά στα μάτια του καθένα …\nΒέβαια όποιος έχει μόνο εγκόσμια νοοτροπία δεν βλέπει άλλο από μία φυσική καταστροφή που κατά τύχη έχει πλήξει άτομα που βρίσκονται στο επίκεντρο μιας δραστηριότητας με πνευματικό περιεχόμενο. Όποιος όμως λαμβάνει υπόψη του ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία, αναρωτιέται για τα πραγματικά αίτια και αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για ένα σημάδι που παραπέμπει στο επικείμενο τέλος, δεδομένου ότι η ισχύς και η δράση του Θεού εκδηλώνονται οφθαλμοφανούς.\nΟι προρρήσεις ενορατικών και προφητών εκπληρώνονται και οι δυνάμεις του Ουρανού θα σαλευτούν. Όλα τα πνευματικά όντα συμμετέχουν σε αυτό και επεμβαίνουν καταλυτικά στο κοσμικό γίγνεσθαι επειδή έχει έρθει ο καιρός για τον οποίο είναι γραμμένο ότι ο ήλιος θα χάσει τη λάμψη του (3), με άλλα λόγια, θα σβήσει εκείνη η δόξα που άδικα έλαμπε επί μακρόν, επειδή οι τυφλοί άνθρωποι δέχονταν να τους εξαπατούν χωρίς να προβάλουν αντίλογο.\n(1) Παραδείγματος χάρη ο Γιάκομπ Λόρμπερ στο ΜΕΙ VIII 162, 6: (Ο Ιησούς μιλά στον Ιούδα:) «Αυτή η ψεύτικη έδρα στη Ρώμη θα διατηρηθεί βέβαια για πολύ καιρό, πολύ περισσότερο από μία χιλιετία, όμως δεν πρόκειται να επιβιώσει ούτε δύο χιλιάδες χρόνια× κάνε λοιπόν τους υπολογισμούς σου!»\n(2) Κατά πάσα πιθανότητα θα συμβεί ένας μεγάλος σεισμός. Είναι βέβαια άγνωστο εάν πρόκειται για την τεράστια φυσική καταστροφή που προλέγεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη 16,18 και σε πολλές προφητείες της Ντούντε, πάντως δεν αποκλείεται η Ρώμη και ιδίως το Βατικανό να πληγούν νωρίτερα από ένα μεγάλο σεισμό, δοθέντος μάλιστα ότι η περιοχή της Ρώμης έχει ήδη επανειλημμένα σειστεί στο παρελθόν.\n(3) Κατά Ματθαίο 24, 29. Κατά Μάρκο 13, 24\nΈτσι ακόμη και τα πιο ασήμαντα περιστατικά δούλευαν μέσα τους πυρετωδώς φέροντάς τους σε κατάσταση υπερδιέγερσης, ούτως ώστε δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για να γίνουν πιστευτά όλο και πιο απίθανα πράγματα. Αλλά δεν επρόκειτο σε καμία περίπτωση για θεϊκές – πνευματικές εμφανίσεις που αποσκοπούσαν στο να παρακινήσουν τους πιστούς να λατρεύσουν πιο πολύ τη μητέρα του Θεού. Γιατί δεν είναι ούτε δική τους η θέληση να προεξάρχει ή να έρχεται πριν από το γιο της, τον Ιησού Χριστό. Άλλωστε αν εμφανισθεί ποτέ κάπου η ίδια, θα ρίχνει πάντοτε το βάρος σε Αυτόν και στο λυτρωτικό Του έργο».\nΟι πιο γνωστές και πολυάριθμες εμφανίσεις της Παναγίας που προβλήθηκαν εκτεταμένα από τα ΜΜΕ είναι αυτές στο Γκαραμπαντάλ της Ισπανίας στην περίοδο 1961-1965 και στο Μεντγιουγκόριε της Ερζεγοβίνης στην πρώην Γιουγκοσλαβία από το 1981 και εφεξής. Τα χαρακτηριστικά αυτών των εμφανίσεων είναι λίγο ως πολύ τα γνωστά και από τις άλλες περιπτώσεις: Οι οπτασιαζόμενοι είναι παιδιά ή ανήλικοι. Οι οπτασίες ζητούν από τους πιστούς να μετανοήσουν, να προσεύχονται το ροζάριο, να δοξάζουν τη Θεοτόκο και να κατασκευάσουν εκκλησία ή παρεκκλήσι που να γίνει τόπος προσκυνήματος. Επίσης εξαπολύουν απειλές γενικά ή για συγκεκριμένα πρόσωπα, εάν δεν «μετανοήσουν» με φόβητρο τον «τιμωρό» Ιησού Χριστό. Τέλος, συνήθως υπόσχονται και ένα μεγάλο «σημάδι», γεγονός κ.λπ. που θα πείσει τους ανθρώπους, το οποίο όμως δεν συμβαίνει ποτέ…\nΩς αντίλογος ας αναφερθεί και πάλι ότι ο Θεός δεν χρησιμοποιεί αποδείξεις όπως είναι οι «εμφανίσεις» αγίων για να κερδίσει τους ανθρώπους, γιατί αυτό αντιτίθεται στην ελευθερία της βούλησης και γιατί πρέπει κάποιος να αποκτήσει εθελοντικά την πίστη του για να γίνει μακάριος, αλλιώς αυτή δεν έχει καμία αξία (Ρωμ. 4,12. Εφέσ. 2, 8. Κορ. Β’ 5, 7. Εβρ. 11, 6). Για τούτο το λόγο ο Ιησούς υπογράμμιζε ότι η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται με εξωτερικό θεαματικό τρόπο, αλλά κατοικεί σιωπηλά μέσα στον άνθρωπο (κατά Λουκά 17,20-21, κατά Ιωάννη 14, 21 & 23).\nΔεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα επομένως για να διακρίνει κανείς ότι οι εμφανίσεις αυτές είναι κυριολεκτικά «εκ του πονηρού», καθώς αποβλέπουν στη δημιουργία εντυπώσεων και σύγχυσης και στο να διεγείρουν την περιέργεια κυρίως των μεγάλων εύπλαστων μαζών. Στη συνέχεια δε τους προσφέρονται σαν «μηνύματα από τον ουρανό» συμφύρματα ψεύτικων και αληθινών αποκαλύψεων, όπου όμως κυριαρχεί το ψέμα και έτσι μπορεί να ενσταλάζεται έντεχνα στη συνείδηση του πλήθους. Η επιτυχία είναι εμφανής δε με ευκολόπιστους ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται -ή δεν τολμούν- να εξακριβώσουν την αλήθεια.\nΕίναι ευλογοφανές ότι ο λόγος που οι οπτασίες παρουσιάζονται με ονόματα υπεράνω κάθε υποψίας – όπως της μητέρας του Ιησού και πολλών αγίων – είναι ώστε λατρεύοντας αυτά τα πρόσωπα να παραμελούν οι άνθρωποι τον ουσιαστικό στόχο της ζωής τους που είναι συνυφασμένος με τον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο μόνος χορηγός της λύτρωσης. Ένα ποσοστό αλήθειας περιέχουν βέβαια και οι δικές τους ανακοινώσεις για να μπορούν συνάμα να γίνουν πιστευτά και τα ψέματα, αφού μάλιστα εμφανίζονται «με την υπογραφή» αγίων ονομάτων που κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει. Αλλά καμία αληθινή άγια οντότητα δεν αυτοπροβάλλεται, αντίθετα εργάζεται με κάθε τρόπο για να στρέψει την προσοχή και τη λατρεία κατευθείαν στο πρόσωπο του Χριστού. Γιατί ασφαλώς υπάρχουν και γνήσιες εμφανίσεις απεσταλμένων του Θεού, αλλά αυτές γίνονται σε ανθρώπους ήδη τόσο προχωρημένους, ώστε αποκλείεται πια να περιοριστεί από αυτό η ελευθερία της βούλησής τους.\nΆλλωστε οι θεϊκής προέλευσης εμφανίσεις δεν απευθύνονται στον κόσμο των αισθήσεων, αλλά στο πνεύμα και γίνονται για συγκεκριμένες αιτίες όπως π.χ. για παρηγοριά, για ενίσχυση της πίστης ή για την ανάθεση μιας αποστολής. Σε τελευταία ανάλυση λοιπόν εξαρτάται από την πνευματικότητα και τη βούληση του ίδιου του ανθρώπου η ποιότητα των οράσεών του. Και όταν η μητέρα του Ιησού ως ένα μέλος της μεγάλης κοινωνίας των αγίων υπηρετεί το έργο του γιου της, αυτό γίνεται υπό τις εξής προϋποθέσεις:\nότι η επικοινωνία με τους ανθρώπους λαμβάνει χώρα μέσω του πνευματικού σπινθήρα τους και όχι τηλεπαθητικά ή σε κατάσταση ύπνωσης\nότι δεν αποτελεί η ίδια το επίκεντρο, αλλά ο Ιησούς Χριστός\nότι η ίδια δεν θέλει ούτε ζητά να τη λατρεύουν ούτε παίζει το ρόλο του μεσολαβητή ή παράκλητου στον Θεό.\nΩς σύμβολο επίσης ταπεινότητας και υποταγής είναι η «βασίλισσα των ουρανών» αλλά σίγουρα όχι με την έννοια ότι απολαμβάνει κάποια πρωτοκαθεδρία. Συγκεκριμένα είναι λάθος να μεταφέρονται ανθρώπινες αξιολογήσεις και ιεραρχίες στο χώρο αυτών των τέλειων όντων, όπου η τελειότητα συνίσταται ακριβώς στο γεγονός ότι το ένα ον θέλει να υπηρετεί το άλλο και κανένα δεν θέλει να προηγείται.\nΤο συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι οι άνθρωποι που δεν ζουν πνευματικά, αλλά χρειάζονται «άρτο και θεάματα» σαν υπόβαθρο της πίστης τους, κατά βάση αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα η πίστη τους βρίσκεται ακόμη στο νηπιακό στάδιο, είναι δηλαδή ολιγόπιστοι. Γι’ αυτό και όλες τους οι αισθήσεις και οι πρακτικές είναι στραμμένες προς τα έξω, με αποτέλεσμα να ακολουθούν τους δρόμους που παρακάμπτουν το κέντρο, αντί για την κεντρική, ευθεία οδό. Από την άλλη αντιδρούν πολύ έντονα αν τολμήσει κανείς να ασκήσει κριτική στους παρακαμπτηρίους ή και αδιέξοδους δρόμους και να κατεβάσει τα είδωλά τους από το θρόνο τους. Είναι γνωστό ότι τίποτα άλλο δεν υπερασπίζονται με τόση σφοδρότητα και επιμονή οι άνθρωποι από τις συνήθειες, τις παραδόσεις και τις πλάνες τους.\nΓι’ αυτή την αμαρτία που διαπράξατε κάποτε δεν μπορεί ποτέ να πληρώσει για χάρη σας κανένα άλλο ον, όσο φωτεινό και αν είναι. Ούτε μπορώ ποτέ να δεχτώ τις παρακλήσεις τους για λογαριασμό σας, γιατί η μεταστροφή της βούλησης σας πρέπει να είναι δικό σας έργο!\nΠρέπει να έρθετε με τη δική σας θέληση προσωπικά σε Μένα γιατί μόνο τότε μπορεί να αποκατασταθεί η σύνδεση που καταστρέψατε μόνοι σας με την ελεύθερη θέληση σας.\n… Γι’ αυτό είναι λάθος να πιστεύετε ότι κάθε δρόμος οδηγεί σε Μένα!»