ΟΔΟΣ: Ιουνίου 2009\nΟΔΟΣ: Η ρευστότητα και η αστάθεια, έχουν μέλλον\n(28,62% στις ευρωεκλογές 2004) δεν μπόρεσε για μια ακόμη φορά να διεμβολίσει ευρύτατα στρώματα της καστοριανής κοινωνίας, ειδικά μεταξύ των νέων ανθρώπων, που όπως προκύπτει από τις κάλπες, δεν πρόκειται να επιδοκιμάσουν ποτέ με την ψήφο τους ένα κομματικό χώρο (ΠαΣοΚ), που επί 30 χρόνια τώρα αρνείται ή και φοβάται να ανανεωθεί σε πρόσωπα και κυρίως σε νοοτροπίες.\nΠαρά τους πρώτους πανηγυρισμούς, το εκλογικό αποτέλεσμα συνιστά μικρή μεν αλλά πάντως (μερική) ήττα του κ. Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά ταυτόχρονα νίκη για το ΠαΣοΚ στο σύνολό του, που δείχνει να αποκαθιστά, έστω και με αργούς ρυθμούς τους δεσμούς που είχε χάσει. Αντίθετα, στο άλλο στρατόπεδο, η προσωπική «νίκη» του προέδρου της Ν.Δ. και πρωθυπουργού που κατόρθωσε να περιορίσει την κατάρρευση, είναι ταυτόχρονα ήττα της Νέας Δημοκρατίας. Διότι 5 μόλις χρόνια μετά την έναρξη της κυβερνητικής της θητείας, βούλιαξε στα σκάνδαλα διαφθοράς και ατιμωρησίας, και μοιάζει να έχει γεράσει πρόωρα. Γι’ αυτό (έστω και μέσα από το μήνυμα της αποχής) άρχισε να αποκρούεται με τάσεις μονιμότητας από το ακροατήριο του μεσαίου χώρου που με μεγάλη δυσκολία προσεταιρίστηκε λίγα χρόνια πριν. Η κατάσταση αυτή, αν παραμείνει η ίδια, θα επιδράσει αρνητικά στο επίπεδο της πολιτικής ζωής, στην οικονομία και την κοινωνία, και θα αναστείλει κάθε πρόοδο στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την διευθέτηση των ανοικτών ζητημάτων των εξωτερικής πολιτικής. Μέχρις τελικής λύσεως, πτώσεως ή εξοντώσεως.\nΟ επιστήμονας, ο συγγραφέας, ο ερευνητής\nΠολύ δυσκολεύομαι, να εξοικειωθώ με την ιδέα, ότι κατεβαίνοντας στη Θεσσαλονίκη δεν θα έχω τη δυνατότητα μιας επαφής με το Γιώργο, είτε στο Γραφείο «Γραφικές Τέχνες» του γιού μου, όπου βρισκόταν για τη διόρθωση της Εφημερίδας του Βογατσικού, της γενέτειράς του, που με σχολαστική επιμέλεια επεδίωκε το τέλειο. Ήταν μια ευκαιρία να μιλήσουμε για τα σχέδιά μας και γενικότερα για τις εκδοτικές μας δραστηριότητες, αφού μας συνέδεε το πάθος του «γραψίματος». Σε άλλες περιπτώσεις ένοιωθα την ανάγκη να επικοινωνήσω τηλεφωνικά μαζί του, για να έχω την επιβεβαίωση ή τη σύμφωνη γνώμη του για κείμενο, που δρομολόγησα να κάνω. Ήξερα ότι ήταν ειλικρινής και αυτό μου προξενούσε σιγουριά.\nΉταν η περίπτωση, που ο πρώην μαθητής συμπλήρωνε και ενθάρρυνε τον καθηγητή του. Το ίδιο έκανε και εκείνος με το να με εμπιστεύεται, και αυτό με κολάκευε, με το να εξακολουθεί επιστήμονας πια, γιατρός, και δόκιμος συγγραφέας.\nΆλλωστε και οι δυό μας είχαμε εμπειρίες στο τομέα αυτό. Μια άλλη όμως γνώμη ήταν πάντοτε αποδεκτή. Κάτι τέτοιο έγινε, όταν ευρισκόμενος σε δίλημμα ζήτησε τη γνώμη μου για μια φωτογραφική απεικόνιση ενός αρχοντικού, που χαρακτήρισε ως Καστοριανό, ενώ εγώ το διαβεβαίωσα, ότι ήταν αρχοντικό της Κορησού, του χωριού μου.\nΟ Γιώργος Γκολομπίας έγινε γνωστός σ’ ένα ευρύ κοινό με το έργο του, που κατά το μεγαλύτερο μέρος αναφέρεται στον τόπο μας, τον οποίο ανέδειξε ιστορικά, πολιτιστικά, πνευματικά.\nΝέος ακόμα άρχισε με άσκηση στο λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό λόγο με κύρια χαρακτηριστικά την επιμονή στη γλώσσα και την ακριβολογία. Δείγματα αυτής της περιόδου έχουμε στη συνεργασία του στο περιοδικό «Τέχνες» και στην Εφημερίδα «Το Βογατσικό». Δε δίστασε να εκφράσει αντιρρήσεις για τα σχολεία της Κορησού, σχετικά με το χρόνο λειτουργίας τους, στα οποία αναφέρθηκε πριν από πολλά χρόνια, όταν διάβασε την πληροφορία στο βιβλίο του Τ. Βαφειάδη (Α. ΒΗΤΑ) που εξέδωσε ο Σύλλογος Κορησωτών Θεσσαλονίκης με επιμέλεια και συμπληρώσεις Π. Χρηστίδη και Ν. Δασκαλάκη με τον τίτλο «Η Παιδεία στην Κορησό», Θεσσαλονίκη 1992.\nΤο έργο του Γιώργου Γκολομπία είναι ευρύτατο, χρηστικότατο, αποκαλυπτικό και προϊόν επισταμένης μελέτης. Μέσα από την έρευνα και συλλογή πολύτιμου αρχειακού υλικού, όπως αρχαία βιβλία, εφημερίδες, φωτογραφίες, καρτ ποστάλ, εκκλησιαστικά είδη, εικόνες, επιγραφές, αφιερώματα, ιστορικά στοιχεία, ζωγραφιές, λαογραφικά στοιχεία, όσα εύρισκε καταφρονημένα και πεταμένα σε διάφορους χώρους ήταν το υλικό του, που συνέδεε και αναδείκνυε τον ευρύτερο χώρο της Δυτικής Μακεδονίας. Μια πρόχειρη καταγραφή καταδείχνει την πολλαπλότητα, την ιδιαιτερότητα και τη χρηστικότητα του έργου του:\nα) Η κτητορική επιγραφή του ναού των Αγίων Αποστόλων Καστοριάς και ο Ονούφριος «Μακεδονκά» ΚΓ΄, τ. 1983,\nβ) Τα σημειώματα των εκκλησιαστικών βιβλίων Καστοριάς Κ.Ε. Κ.Σ.Γ. τ. Μακεδονικών, εκδ. Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Θεσσαλονίκης 1986,\nγ) Λεύκωμα καρτ-ποστάλ της Κοζάνης (1996),\nδ) Η χρονολόγηση των τοιχογραφιών Αγίου Ανδρέου Ελεούσης (του Ρουσούλη στην Καστοριά). Ανέκδοτες επιγραφές και συσχετισμοί τοιχογραφικών συνόλων Καστοριάς (1988),\nε) Λεύκωμα με συλλογή φωτογραφιών Γ. Γκολομπία για τον Λεωνίδα Παπάζογλου (2005), στ) Συμμετοχή σε πολλές θεματικές εκθέσεις, όπως το 2004 στην έκθεση “Χαρτογραφώντας τη Μακεδονία 1870-1930”\nζ) Eπιμελήθηκε την έκθεση ζωγραφικής του Καστοριανού ζωγράφου Βασίλη Παπαντίνα. η) Το 2009 επιμελήθηκε το Ημερολόγιο της «Ομόνοιας» αφιερωμένο στο ζωγράφο Καστοριανό Δούκα Σαχίνη. Συνεργάστηκε με Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, που του εμπιστεύτηκαν να αναδείξει τα κειμήλια της Μοναστικής Πολιτείας. Η συνεργασία αυτή συνεχίστηκε για πολλά χρόνια.\nΠαρόλο το φόρτο εργασίας, των επαγγελματικών του υποχρεώσεων και της συγγραφικής του δράσεως ο Γιώργος εύρισκε καιρό να έχει επαφές και με πολλά άτομα του χώρου, στον οποίο πάντοτε είχε κάτι καλό να προσφέρει. Απόδειξη αυτού είναι το παρακάτω. Όταν τον ενημέρωσα ότι βρίσκομαι σε προχωρημένο στάδιο για το βιβλίο μου «Η Κορησός στη διαδρομή του χρόνου» (εκδόθηκε το 2006) και είχα την αίσθηση ότι η ενότητα «Ο τύπος στην Κορησό» είχε κάποιες ελλείψεις προσέφυγα στο Γιώργο, για να μου καλύψει το κενό, γιατί ήξερα ότι από καιρό συγκέντρωνε υλικό για την έκδοση βιβλίου με θέμα «Ο Τύπος στην Καστοριά», το οποίο δυστυχώς δεν εκδόθηκε. Προθυμότατα ο πρώην μαθητής μου μου παραχώρησε τις δύο πρώτες σελίδες από το υπό έκδοση βιβλίου του «Οι Εφημερίδες της Καστοριάς μέχρι το 1960». Δυστυχώς γιατί μια θαυμάσια έκθεση ζωγραφικής που έγινε στη Σόφια και Βουκουρέστι την οποία διοργάνωσε ο ίδιος και δεν παρέστη (2008).\nΟ θάνατος του Γιώργου Γκολομπία μαζί με το σπαραγμό, που προξένησε στην οικογένειά του, προκάλεσε και βαθειά λύπη στους πολλούς φίλους του.\nΟ πρόωρος θάνατος (ήταν μόλις 48 ετών) δημιούργησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον τόπο μας, που θα γίνει αισθητό. Και είχε πολλά να κάνει, αφού μόλις μπήκε στην ηλικία της ωριμότητας.\nΌσοι γνωρίσαμε το Γιώργο θα του φυλάξουμε στη μνήμη μας μια έντονη παρουσία.\nΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ\nΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΚΟΛΟΜΠΙΑ\n«ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1960»\nΕκτός από το Άργος Ορεστικό, όπου όπως είπαμε τυπωνόταν η Έρευνα (1931-1935), τα μοναδικά άλλα χωριά του νομού Καστοριάς όπου εκδόθηκαν εφημερίδες στην περίοδο που εξετάζουμε ήταν η Κορησός, η Κλεισούρα και το Μακροχώρι\nΣτην Κορησό εκδόθηκαν ο Γάβρος (1927-1929) και η Φωνή του Χωριού (1952), και οι δυό με διευθυντή τον δραστήριο Χριστόφολο Σκύβαλο που καταγόταν από τα Κρητσά Λασηθίου και είχε εγκατασταθεί μόνιμα στην Κορησό. Ο Σκύβαλος είχε πάρει κι αυτός τα φώτα της δημοσιογραφίας στην Καστοριά του Θωμά Βαλαλά. Στον ίδιο οφείλεται και η διεύθυνση της Φωνής των Κορεστίων, που εκδόθηκε το 1959 με έδρα το Μακροχώρι και συνέχισε μέχρι τουλάχιστον το 1964.\nΟ Γάβρος (από το όνομα του βουνού της Κορησού) άρχισε να εκδίδεται στις 24 Ιουλίου 1927 από την τότε συσταθείσα «Ένωση Εθνικής Φυσικής Αγωγής Νέων Κορησού» (Ε.Ε.Φ.Α.Ν.Κ.),όπου συμμετείχαν ο Σκύβαλος και οι εκπαιδευτικοί Τσιτσιπάνης και Βαφειάδης. Ήταν δεκαπενθήμερος, τετρασέλιδος και εκδιδόταν σε 500 αντίτυπα. Το πρώτο φύλλο του προκάλεσε έκπληξη στον σχολιαστή της Καστοριάς με το πόσο «παρουσιάσιμον» ήταν. Η έκδοσή του διακόπηκε το 1929.\n[Λίγο αργότερα ο Σκύβαλος εξέδωσε στο Τσοτύλι τη σατυρική Βαβυλωνία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Φλώρινα, όπου αρχικά έγινε διευθυντής σύνταξης της αξιόλογης εφημερίδας Έθνος με το ψευδώνυμο «Χ. Κρητσώτης», και κατόπιν επανεξέδωσε τον Μάρτιο 1934 τη Βαβυλωνία με το όνομα Χριστόφορος Σκυβαλάκης, όπου συμμετείχαν και άλλοι Κορησώτες. Ο Σκύβαλος μετέτρεψε τελικά την Βαβυλωνία στην πολιτική Επαρχία, της οποίας τυπώθηκε μόνο ένα φύλο που τελικά δεν κυκλοφόρησε αλλά πουλήθηκε σαν χαρτί περιτυλίγματος σ’ έναν μπακάλη της Φλώρινας!].\nΤο Σάββατο 7 Μαρτίου 1936 κυκλοφόρησε στη Θεσσαλονίκη, προφανώς πάλι με τη μεσολάβηση του Σκύβαλου, μια σατιρική εφημερίδα με την ευκαιρία του χορού των Κορησωτών εκείνης της χρονιάς, με τίτλο Ο Χορός και υπότιτλο «που μετέχ’ όλ’ η Κορησσός». Τυπώθηκε στο τυπογραφείο του Σπύρου Σύρου. Πρόκειται για ευκαιριακή έκδοση, που, όπως δείχνει και η ένδειξη κοντά στον τίτλο «Έτος πρώτον και τελευταίον», πιθανώς δεν επαναλήφθηκε (αν και στη 2η σελίδα αναφέρεται ότι οι συνεργασίες που περικόπηκαν λόγω πληθώρας ύλης θα συμπεριληφθούν «εις το προσεχές φύλλον»).\nΔημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 11.6.2009\nΜε εκπληκτικό μεγάλο ποσοστό, οι συμμετέχοντες σε δημοσκόπηση της εφημερίδας The Guardian «ψηφίζουν» υπέρ της επιστροφής των μαρμάρων του παρθενώνα στην Ελλάδα. Η ψηφοφορία διεξάγεται μέσω διαδικτύου και λήγει αύριο.\nΣε ερώτημα «έχει έρθει η ώρα να επιστρέψουμε τα μάρμαρα του παρθενώνα;» ποσοστό 94,9% (μέχρι το απόγευμα της Κυριακής) απαντά «Ναι», ενώ «Όχι» απαντά μόλις το 5,1% των συμμετεχόντων.Η δημοσκόπηση διεξάγεται στην ιστοσελίδα της εφημερίδας The Guardian.\n"Θα είναι φοβερό επικοινωνιακό μειονέκτημα για το βρετανικό μουσείο εάν συνεχίσει να έχει τα μάρμαρα. Ο κάθε επισκέπτης στο νέο μουσείο της ακρόπολης θα διαπιστώνει ότι μια σπουδαία οικογένεια γλυπτών είναι χωρισμένη από τους Βρετανούς οι οποίοι συνεχίζουν να εξασκούν την αποικιοκρατική πολιτική της λεηλασίας".\nThe results of this poll will be printed in the July 8 issue of the Guardian. Thanks to everyone who voted.\nΕπιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων ΗΠΑ προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας\nΝίνα Γκατζούλη, Ύπατη Πρόεδρος\nΔημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος\nΧαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος\nΑρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος\nΔημήτριος Βουγιουκλής, π.Πρόεδρος\nΝΙΝΑΣ ΓΚΑΤΖΟΥΛΗ: Συζήτηση στο πανεπιστήμιο Yale για το μακεδονικό ζήτημα\nΤην πεποίθηση ότι ο νέος Πρόεδρος των Η.Π.Α. Barack Obama, βάση των δημοσίων δηλώσεων που έχει κάνει κατά καιρούς, φαίνεται να έχει μια περισσότερο φιλελληνική στάση σε σχέση με τον πρώην Πρόεδρο George Bush εξέφρασε ο ειδικός μεσολαβητής του Ο.Η.Ε. για το ζήτημα της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας κ. Mathew Nimetz, κατά τη διάρκεια εισηγήσεώς του στη συζήτηση που έλαβε χώρα στις 14 Απριλίου 2009 στο Πανεπιστήμιο Yale με θέμα «What's in a Name: the Macedonian Name Dispute in the Balkans». Προσέθεσε, ωστόσο, ότι με δεδομένα τα παγκόσμια προβλήματα που αντιμετωπίζει σίγουρα το θέμα της ονομασίας της π.Γ.Δ.Μ. δεν αποτελεί μια από τις προτεραιότητές του.\nΕκ μέρους της ελληνικής πλευράς ο Δρ. Χάρης Μυλωνάς παρουσίασε τις θέσεις του με ακαδημαϊκή αντικειμενικότητα και ακλόνητα επιχειρήματα. Ο Δρ. Μυλωνάς, δίνοντας μια περίληψη της ιστορίας του θέματος, αναφέρθηκε στη Νεοτέρα Ελληνική ιστορία και τόνισε «πως αν και η Ελληνική επανάσταση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας άρχισε το 1821, όλες οι περιοχές της Ελλάδας δεν απελευθερώθηκαν την ίδια περίοδο [...] Ο όρος Μακεδονία δεν χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή από τους Οθωμανούς, και η περιοχή ήταν διοικητικά διαιρεμένη σε βιλαέτια με διαφορετικά ονόματα. Συγκεκριμένα η γεωγραφική Μακεδονία περικλειόταν στα Βιλαέτια του Μοναστηρίου και της Θεσσαλονίκης, η δε πόλη των Σκοπίων ανήκε στο Βιλαέτι του Κοσόβου, μικρό μόνο μέρος του οποίου ήταν κομμάτι της γεωγραφικής Μακεδονίας».\nΕΚΔΟΤΗΣ: Κωνσταντίνος Λιάντσης\nΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Κωνσταντίνος Λιάντσης\nΕλάχιστες ημέρες μετά τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από τις οποίες βγήκε βαριά τραυματισμένη η Νέα Δημοκρατία, πληρώνοντας βαρύ τίμημα για τα σκάνδαλά της, κυκλοφόρησε με εκδότη και διευθυντή (!!!) ονομαστικά τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Λιάντση, νομάρχη Καστοριάς ολόκληρη (μηνιαία) εφημερίδα με τον τίτλο «Διαδρομές στον Νομό Καστοριάς». Παρά τον τίτλο της, από την πρώτη ως την τελευταία γραμμή, η εφημερίδα είναι αφιερωμένη στους νομαρχιακούς άθλους.\nΜε την εφημερίδα του νομάρχη Καστοριάς, συρράπτονται διάφορα παλιά δελτία τύπου και ανακοινώσεις που δεν έχουν ούτε χρονολογική συνάφεια ούτε ειδησεογραφικό ενδιαφέρον.\nΠρόκειται για πρωτοφανές στην τοπική αυτοδιοίκηση γεγονός, που μιμείται την άλλη εφημερίδα προσωπικής προβολής, έπαρσης και προπαγάνδας της βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Παρασκευής Μπουζάλη, και αποδεικνύει ένα στην κυριολεξία αχαλίνωτο εσωκομματικό ανταγωνισμό στελεχών του κόμματος εις βάρος της νοημοσύνης των πολιτών.\nΑνεξάρτητα από τα ερωτηματικά που εγείρονται για το πόσο συμβατή είναι η ιδιότητα του «νομάρχη» με την ιδιότητα του «εκδότη-διευθυντή» εφημερίδας, έμμεσης αλλά σαφέσταστης προσωπικής προβολής, το εκδοτικό εγχείρημα που θυμίζει Ανατολική Γερμανία την κομμουνιστική περίοδο στα χρόνια του Εριχ Χόνεκερ, γελοιοποιεί πρωτίστως την Νέα Δημοκρατία.\nΘα τρέξουν προφανώς άρον-άρον σε όσους σώζεται η στοιχειώδης πολιτική αξιοπρέπεια να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα; Το γαρ πολύ της δόξης...\nΟΔΟΣ: Και τώρα τα πραγματικά νέα.\n"Παρά την επικράτηση του πανελλαδικού κλίματος και στο νομό μας, την επακόλουθη πτώση και την υψηλή αποχή που αγγίζει το 50%, οι Καστοριανές και οι Καστοριανοί επέλεξαν ξανά τη Νέα Δημοκρατία με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο ΠΑ.ΣΟ.Κ., που συγκριτικά με τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές χάνει δυνάμεις και με βάση τις Ευρωεκλογές του 2004 λαμβάνει επιπλέον μόλις 1%. Είναι αδιαμφισβήτητο πλέον ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έπεισε και δεν δημιουργεί ρεύμα νίκης".\n-Ενώ η Νέα Δημοκρατία έχασε περίπου 10% στον νομό Καστοριάς, αν κι έστω οριακά το ΠαΣοΚ αύξησε το ποσοστό του, η κυρία Μπουζάλη δεν δείχνει να εκτιμά την αξία της αυτοκριτικής και της περίσκεψης.\n2009: 45,17% (ψήφοι 13.785)\n2004: 54,79% (ψήφοι 19.395)\n2009: 29,99% (ψήφοι 9.152)\n2004: 28,62% (ψήφοι 10.131)\nΜόλις την Δευτέρα κυκλοφόρησε (και πάλι από τις εκδόσεις «Κέδρος») το νέο, τρίτο κατά σειρά, βιβλίο του καταξιωμένου και καθιερωμένου πλέον πανελληνίως συγγραφέα Ηλία Παπαμόσχου με τίτλο «Λειψή αριθμητική».\nΜια φράση-χρησμός για την αξία της\nσυγχώρεσης γραμμένη από άγνωστο χέρι σε μια πολυκαιρισμένη έκδοση των Αδερφών Καραμαζώφ. Ένα μικρό, ψόφιο κοράκι και ο αποχαιρετισμός των συντρόφων του.\nΜια παράνομη ερωτική σχέση σιγοβράζει σαν κυδώνι γλυκό. Μια ηλικιωμένη γυναίκα απολαμβάνει μία τάρτα σαν να τρώει την ίδια τη ζωή. Μια ιδιότυπη απεργία πείνας. Ο καημός ενός γύφτου γκαϊντατζή μόλις μαθαίνει ότι έχει φύσημα στο στήθος. Η ονειροφαντασιά ενός άντρα στο παλιό γουναράδικο του πατέρα του κάθε φορά που ακούει το «This hard land» του Bruce Springsteeen.\nΗ κληρωτίδα της ζωής. Τα αδιάκοπα γυρίσματα της τύχης. Οι άνθρωποι και οι σκιές τους σε ανεξόφλητους λογαριασμούς της μνήμης. Θηρευτές και θηράματα σε απρόβλεπτες συναντήσεις.\nΙστορίες για ό,τι ζωντανεύει και ό,τι ξεφτίζει\nσ’ αυτόν τον κόσμο που μια λειψή αριθμητική μπορεί να τον βγάλει και μηδενικό.\nΕκδόσεις Κέδρος, 2009, kedros.gr\nISBN: 978-960-04-3903-8, σελ. 255,\nφωτογραφία εξωφύλλου: Paul Strand\n«Καλό ταξίδι, κούκλα μου…», Κέδρος 2004.\n«Του χρόνου κυνήγια», Κέδρος 2005.\nΤο 1844, μετά από σχεδόν μία δεκαετία ανεξαρτησίας, η Ελλάδα υιοθέτησε τους θεσμούς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και της καθολικής ψήφου για τους άντρες. Παρά την πρώιμη εισαγωγή ενός δυτικού τύπου κοινοβουλίου, το ελληνικό πολιτικό σύστημα απέτυχε να αναπτυχθεί στα πρότυπα της Δύσης. Η ελληνική πολιτική έφερε το στίγμα των ανταγωνισμών που δομούνταν πάνω στα προσωπικά φρονήματα παρά στο επίπεδο των ιδεών, με την κατοχή της εξουσίας να αποτελεί αυτοσκοπό και όχι μέσο επιδίωξης κοινωνικοπολιτικών στόχων. Αντί για κόμματα με τη σύγχρονη έννοια του όρου, η χώρα διέθετε ρευστά πολιτικά σχήματα από ετερόκλητες ομάδες οι οποίες συσπειρώνονταν γύρω από πολιτικές προσωπικότητες, όχι στη βάση κοινών αρχών, αλλά στο πλαίσιο πελατειακών συναλλαγών. Η απουσία κομμάτων με συνεκτικές πολιτικές γραμμές άφηνε ελεύθερο χώρο για συναλλαγή ανάμεσα σε άτομα, κλίκες και στενά συμφέροντα. Εξαιτίας της συχνής μεταβολής των φρονημάτων και της έλλειψης κομματικής πειθαρχίας, οι περισσότερες ελληνικές κυβερνήσεις υπήρξαν ασταθείς και σχετικά βραχύβιες.\nΗ ανάδυση ενός κράτους με υδροκέφαλο χαρακτήρα ήταν άμεση συνέπεια των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής πολιτικής. Το 1870, το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό στην Ελλάδα ήταν επτά φορές υψηλότερο από ότι στη Βρετανία(1). Όπως χαρακτηριστικά έχουν επισημάνει οι Θάνος Βερέμης και Γιάννης Κολιόπουλος «περισσότερο από κάθε άλλη κοινωνική ομάδα, οι δημόσιοι υπάλληλοι συμβόλιζαν, από κάθε άποψη, την Ελλάδα»(2). Σε αντίθεση με τις δυτικές δημοκρατίες, όπου η δημοσιοϋπαλληλία ανταποκρινόταν στις αυξανόμενες απαιτήσεις μιας σύνθετης και δυναμικής κοινωνίας, η δημόσια υπερτροφία στον ελλαδικό χώρο λίγο σχετιζόταν με οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες, αλλά ήταν αποτέλεσμα πελατειακών συναλλαγών. Ο έλεγχος της κρατικής μηχανής από πελατειακά κόμματα καθιέρωνε ένα σύστημα το οποίο δεν μπορούσε να αντιδράσει ευέλικτα και αποτελεσματικά στις ανάγκες ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου κόσμου.\nΟ υπερσυγκεντρωτικός χαρακτήρας του συστήματος ανέστειλε κάθε πρωτοβουλία στην περιφέρεια της χώρας, καθώς οι καθοριστικές αποφάσεις λαμβάνονταν στην Αθήνα, ενώ λίγοι ήσαν πρόθυμοι να πάρουν πρωτοβουλίες ή να αναλάβουν ευθύνες χωρίς να έχουν προηγηθεί οδηγίες από τις κεντρικές αρχές. Για τους πολιτικούς, ο έλεγχος της κρατικής μηχανής δεν αποτελούσε απλώς πηγή εξουσίας, αλλά και ένα μέσο απονομής ευνοιών σε πρόσωπα αρεστά και χρήσιμα. Σε μία κατά βάση αγροτική οικονομία, η εξασφάλιση εργασίας στο δημόσιο τομέα αποτελούσε μεγάλο πλεονέκτημα. Η πολιτική πατρωνία είχε σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα των δημοσίων υπαλλήλων, αφού η εντιμότητα και η αποδοτικότητα στην εργασία δεν ήταν κριτήριο για την επιλογή. Κάθε τακτικός δημόσιος υπάλληλος είχε εξασφαλισμένη εργασία και σύνταξη. Ακόμη και στο πλαίσιο των εκκαθαρίσεων για πολιτικούς λόγους, μπορούσαν αδιακρίτως να επιστρέψουν στις θέσεις τους αν η πολιτική διελκυστίνδα τους ευνοούσε(3). Τέτοιες πρακτικές λίγο συνέκλιναν στη χάραξη σταθερών πολιτικών προσανατολισμών.\nΣτο πλαίσιο ενός πολιτικού συστήματος που χαρακτηριζόταν από έλλειψη θεσμοθετημένων δομών διαμόρφωσης πολιτικής, δύο ήταν τα ζητήματα που εξήπταν στο μέγιστο βαθμό τα πάθη. Το πρώτο ήταν η «Μεγάλη Ιδέα», η οποία ουσιαστικά αναδείχτηκε σε κυρίαρχη ιδεολογία του νεογέννητου κράτους, και απέβλεπε στη δημιουργία μιας «Μεγάλης Ελλάδας» που θα εγκόλπωνε στο εσωτερικό της το σύνολο του αλύτρωτου ελληνισμού. Κατ’ αρχάς, η «Μεγάλη Ιδέα» στρεφόταν ευθέως κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η αμοιβαία δυσπιστία μεταξύ των δύο όμορων κρατών συχνά προκαλούσε εχθροπραξίες. Καθώς η αυτοκρατορία παρήκμαζε, η ανάδυση αντίπαλων εθνικισμών στη Βαλκανική χερσόνησο με αποκλίνουσες αλυτρωτικές επιδιώξεις, οδήγησε σε αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ των διαδόχων κρατών. Παρά την επέκταση της επικράτειας από 48.000 τ.χ. σε περίπου 127.000 τ.χ. έως το 1922, οι περισσότερες εδαφικές προσαρτήσεις ήταν αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων των Μεγάλων Δυνάμεων σε διεθνείς συνδιασκέψεις και όχι ελληνικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Ο στόχος μιας «Μεγάλης Ελλάδας» φάνηκε να εκπληρώνεται το 1920 με τα εδαφικά κέρδη που επιδίκασε η Συνθήκη των Σεβρών, για να καταρρεύσει μετά από δύο μόλις χρόνια, όταν η ανακάμπτουσα Τουρκία εξεδίωξε τις ελληνικές δυνάμεις από τις αμφισβητούμενες περιοχές. Αν και η Μικρασιατική Καταστροφή αποτέλεσε ένα ισχυρό πλήγμα που επιβάρυνε την Ελλάδα με περισσότερους από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες, επέτρεψε στη χώρα να επανεστιάσει σε παραμελημένα επί μακρόν εσωτερικά θέματα.\nΠέραν της «Μεγάλης Ιδέας», οι εξουσίες του θρόνου αποτέλεσαν το πιο φλέγον ζήτημα της ελληνικής πολιτικής. Το 1864 η αντίδραση ενάντια στη διεύρυνση της βασιλικής εξουσίας είχε ως αποτέλεσμα την εκθρόνιση του βαυαρού μονάρχη Όθωνα. Έκτοτε το ζήτημα αμβλύνθηκε, αλλά επανήλθε με οξύτητα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και οδήγησε στον Εθνικό Διχασμό, ο οποίος έμελε να δηλητηριάσει τα ελληνικά πολιτικά πράγματα τις επόμενες δεκαετίες. Το 1914, η σύγκρουση απόψεων μεταξύ του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ ως προς το ζήτημα των στρατιωτικών συμμαχιών, δίχασε τη χώρα και προκάλεσε ένα κατ’ ουσία εμφύλιο πόλεμο, που κορυφώθηκε με τον εξαναγκασμό του βασιλιά σε εξορία. H νίκη των δημοκρατικών αποδείχτηκε βραχύβια καθώς η εκλογική ήττα τους το 1920 είχε ως επακόλουθο την επαναφορά της μοναρχίας. Η δυσαρέσκεια λόγω του Εθνικού Διχασμού προκάλεσε ακόμη εντονότερες διαιρέσεις. Τότε οι δημοκρατικοί εκμεταλλεύτηκαν την τραυματική εμπειρία του 1922 για να ανακτήσουν την εξουσία μία ακόμη φορά. Δύο χρόνια αργότερα ο βασιλιάς εκθρονίστηκε και κηρύχθηκε η Δημοκρατία.\n'Οπως η «Μεγάλη Ιδέα», έτσι και ο Εθνικός Διχασμός αποτέλεσε μία επικίνδυνη όσο και μάταιη παραφορά, που θα επισκίαζε όλα τα άλλα ζητήματα. Το θέμα του ρόλου του μονάρχη διέσπασε το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο σε δύο εχθρικά στρατόπεδα — τα κόμματα των Φιλελευθέρων και των Λαϊκών. Παρά την οξύτητα του αμοιβαίου μίσους, οι διαφορές στο πεδίο της πολιτικής κάθε άλλο παρά θεμελιώδεις ήταν. Μολονότι οι Φιλελεύθεροι θεωρούνταν δημοκρατικοί, μετριοπαθείς και οπαδοί του εκσυγχρονισμού, ενώ οι Λαϊκοί φιλομοναρχικοί με πιο συντηρητικές πολιτικές τάσεις, η μεταξύ τους διαχωριστική γραμμή μακράν απείχε από το να είναι σαφής. Καμία συνομάδωση δεν προερχόταν από δέσμευση σε κάποια συνεκτική ιδεολογική τοποθέτηση. Αυτή η ασάφεια των διαχωριστικών γραμμών άφηνε ευρύ περιθώριο για καιροσκοπισμό, κυρίως από την πλευρά των στρατιωτικών οι οποίοι άλλαζαν στρατόπεδο ανάλογα με τη συγκυρία. Παρά το ότι οι ατέλειωτες συζητήσεις για το πολιτειακό απέβησαν άκαρπες, το ζήτημα δεν αφέθηκε ποτέ να ξεθωριάσει. Το πολιτικό αδιέξοδο που προέκυψε μετά το 1932 ακολούθησε σειρά αποτυχημένων πραξικοπημάτων εκ μέρους των δημοκρατικών και οδήγησε σε αντικίνημα από την πλευρά των φιλομοναρχικών αξιωματικών, με αποτέλεσμα την κατάρρευση της δημοκρατίας και την επαναφορά του βασιλικού θεσμού για μία ακόμη φορά.\nΠερί τα μέσα της δεκαετίας του 1930, η ελληνική πολιτική είχε εγκλωβιστεί σε ένα άσκοπο κύκλο αντεγκλήσεων και αλληλοκατηγοριών μεταξύ πολιτικών προσωπικοτήτων προχωρημένης ηλικίας, που έχαναν όλο και περισσότερο την επαφή με τις ανάγκες της εποχής. Με την αποχώρηση των παλαιών πρωταγωνιστών (Βενιζέλος, Τσαλδάρης, Παπαναστασίου), φάνηκε ότι μία νεότερη γενιά πολιτικών θα μπορούσε να παραμερίσει τους παλιούς φατριασμούς προκειμένου να αντιμετωπίσει τα πιεστικά προβλήματα που ταλάνιζαν τη χώρα. Μάλιστα, με δεδομένη την αυξανόμενη απογοήτευση από τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα και τις μορφές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αλλά και την πρόδηλη επιτυχία που σημείωναν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα στην υπόλοιπη Ευρώπη, ριζοσπαστικότερες λύσεις άρχισαν να κερδίζουν έδαφος.\nΗ εικόνα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ) αντικατόπτριζε αυτή των ομολόγων κομμάτων στην ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη. Όντας σοσιαλιστικό κόμμα στην αρχική μορφή του, προσχώρησε στην Κομμουνιστική Διεθνή και αποδέχτηκε το πρόγραμμα του Λένιν. Η πρόσδεση στην Κομιντέρν αναπόφευκτα οδήγησε σε φατριασμούς και εσωτερικές έριδες, από τις οποίες το κόμμα συνήλθε στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Παρά την κρατική καταστολή, το ΚΚΕ ωφελήθηκε από την κοινωνική αστάθεια κερδίζοντας 5% των ψήφων στις γενικές εκλογές το Σεπτέμβριο του 1932, και 6% τον Ιανουάριο του 1936. Εξίσου αξιοσημείωτη παρουσία είχε και στις δημοτικές εκλογές το Φεβρουάριο του 1934. Έχοντας υψηλό βαθμό συγκεντρωτισμού, καλή οργάνωση και καμία ανοχή στη διαφοροποίηση στο πλαίσιο των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων, οι Κομμουνιστές διέφεραν ποιοτικά από τα άλλα ελληνικά κόμματα, και αποτελούσαν μία συνεχή πρόκληση για το κομματικό κατεστημένο.\nΑν και η λαϊκή υποστήριξη προς το ΚΚΕ ήταν σχετικά μικρή, ο αντικομμουνισμός εξελίχτηκε σε θεμελιακό χαρακτηριστικό της πολιτικής και των δύο μεγάλων αστικών κομμάτων κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Το 1927, μετά το δριμύ κατηγορώ της φιλομοναρχικής αντιπολίτευσης προς την κυβέρνηση των Φιλελευθέρων για ανοχή προς την Αριστερά, επιβλήθηκε άμεσα σειρά αντικομμουνιστικών κατασταλτικών μέτρων, με αποκορύφωμα το λεγόμενο Ιδιώνυμο του 1929, το οποίο έθετε εκτός νόμου τις μαζικές δημόσιες συναθροίσεις κομμουνιστών και άλλων υπονομευτικών στοιχείων, και επιπλέον ποινικοποιούσε τη διάδοση της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Το Ιδιώνυμο συμπληρώθηκε από άλλα έκτακτα μέτρα που διεύρυναν τις αρμοδιότητες της αστυνομίας, όπως η εκτόπιση υπόπτων πολιτών χωρίς δίκη. Το 1932, είχαν πραγματοποιηθεί πάνω από 11.000 συλλήψεις και περισσότερες από 2.000 καταδίκες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η κομμουνιστική απειλή αποτελούσε ένα βολικό όσο και εύκολο άλλοθι για το πολιτικό κατεστημένο καθώς απέδιδε την κοινωνική αναταραχή στον κομμουνιστικό δάκτυλο παρά στις εκάστοτε κυβερνητικές επιλογές(4).\nΟ αντικομμουνισμός λειτούργησε ως η κύρια πρόφαση για την τελευταία μεγάλη πράξη στην ελληνική πολιτική σκηνή προπολεμικά: την επιβολή της μεταξικής δικτατορίας τον Αύγουστο του 1936. Ο Ιωάννης Μεταξάς ανέστειλε τη λειτουργία του κοινοβουλίου, ανακήρυξε τον εαυτό του υπεράνω κομματικών φατριασμών, και διακήρυξε την πρόθεση να εγκαθιδρύσει ένα κορπορατιστικό κράτος με πρότυπο τα φασιστικά και ημιφασιστικά καθεστώτα της υπόλοιπης Ευρώπης. Περισσότερο αυταρχικός παρά ριζοσπαστικός, επεδίωξε να μετασχηματίσει την Ελλάδα με ολοένα αυξανόμενες μεθόδους καταστολής και ακατάπαυστη ρητορεία, χωρίς ωστόσο να επιλύσει τα χρόνια προβλήματα που ταλάνιζαν τη χώρα. Η δικτατορία απέβη βραχύβια, μιας και σαρώθηκε από τη γερμανική εισβολή τον Απρίλιο του 1941, αλλά διήρκεσε αρκετά για να δημιουργήσει μία νέα κληρονομιά εχθρότητας και αποξένωσης.\nΗ Ελλάδα πέρασε κάτω από τον έλεγχο των Ναζί, μετά από μία ταραγμένη δεκαετία που σημαδεύτηκε από τη χρεοκοπία του κοινοβουλευτικού συστήματος, την ανυποληψία των πολιτικών ελίτ και το δυσάρεστο πείραμα αυταρχικής διακυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι παλαιές διαιρέσεις ξαναβγήκαν στην επιφάνεια, αλλά με μία σημαντική διαφορά: την εμφάνιση των κομμουνιστών ως μείζονος δύναμης. Αυτή η αντιπαράθεση ανάμεσα στο ελεγχόμενο από το ΚΚΕ σθεναρό αντιστασιακό κίνημα του ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) και στα απομεινάρια των παραδοσιακών αστικών κομμάτων έμελε να παίξει τον καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των γεγονότων που ακολούθησαν.\nΟι άγριες μάχες οι οποίες εξαπλώθηκαν στους δρόμους της Αθήνας το Δεκέμβριο του 1944 μεταξύ μονάδων του ελεγχόμενου από τους κομμουνιστές ΕΛΑΣ (Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) και βρετανικών δυνάμεων αποτυπώθηκε στην ιστορία με το όνομα «Δεκεμβριανά». Μετά την ήττα των κομμουνιστών στο πεδίο της μάχης η χώρα πολωνόταν όλο και περισσότερο: στη Δεξιά οι υπέρμαχοι των παραδοσιακών αξιών του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος και στην Αριστερά το ΚΚΕ. Προς τα τέλη του 1945, ο συνολικός αριθμός των φυλακισμένων αριστερών έφθανε τις 49.000, ενώ άλλοι 80.000 ήταν υπό διωγμό. Με τις συνεχείς διώξεις, κρατήσεις και αποκλεισμούς (φυλακές, εξορίες, εκτελέσεις κ.α.), οι δεξιές δυνάμεις ωθούσαν όλο και περισσότερους αριστερούς στα βουνά και στην ένοπλη ανταρσία. Οι ένοπλες συγκρούσεις αποκλιμακώθηκαν τον Ιούλιο του 1949, όταν ο στρατάρχης Τίτο έκλεισε τα σύνορα με την Ελλάδα. Η τελευταία μεγάλη ομάδα ανταρτών καταδιώχθηκε στις αρχές Ιανουαρίου του 1950. Από την επαύριο της ήττας, και με το ΚΚΕ εκτός νόμου ήδη από το Δεκέμβριο του 1947, το κενό συμπλήρωσε η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). Αν και ο αριθμός των καταδικασμένων αριστερών σε φυλάκιση ή εξορία μειωνόταν σταθερά μετά το 1949, εν τούτοις τον Ιανουάριο του 1952 υπήρχαν 17.089 πολιτικοί κρατούμενοι, 5.396 το 1955 και 1.655 το 1962 (5).\nΜε το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου επανεμφανίσθηκαν οι παλαιές διαιρέσεις του πολιτικού κόσμου σε Δεξιά, Κέντρο και Αριστερά. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, οι ισχυρές εξουσίες του παλινορθωμένου συντηρητικού καθεστώτος ήταν πλέον μοιρασμένες ανάμεσα στο βασιλιά, τους πολιτικούς, το στρατό και τον αμερικανικό παράγοντα — ο οποίος αποτελούσε το σταθερό συνομιλητή ετερόκλητων πολιτικών συμπράξεων, αλλά και των αρχηγικών και χαλαρών σε οργάνωση πολιτικών κομμάτων. Τα απομεινάρια του Εθνικού Διχασμού, το Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα Φιλελευθέρων, χωρίς χαρισματικούς ηγέτες και με ασαφείς ιδεολογικές και προγραμματικές αρχές, βρίσκονταν πλέον σε παρακμή. Το 1951 ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος άδραξε την ευκαιρία και αφού πρώτα παραιτήθηκε από αρχιστράτηγος του στρατού, στον οποίο είχε ασκήσει αδιαμφισβήτητη εξουσία κατά τη διάρκεια της τελευταίας φάσης του Εμφυλίου Πολέμου, όχι μόνο συσπείρωσε τη Δεξιά γύρω από το δικό του κόμμα, τον Ελληνικό Συναγερμό (ΕΣ), αλλά και κέρδισε μία μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία το Νοέμβριο του 1952 που έθεσε τη βάση μιας πολύχρονης σταθερής διακυβέρνησης. Με το θάνατο του Παπάγου τον Οκτώβριο του 1955, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετονόμασε το κόμμα σε Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) και διατήρησε την πρωθυπουργία έως και τον Ιούνιο του 1963. Απεναντίας, το Κέντρο παρέμεινε βασικά διασπασμένο ανάμεσα στο Σοφοκλή Βενιζέλο, γιο και πολιτικό κληρονόμο του Ελευθερίου Βενιζέλου, το Γεώργιο Παπανδρέου και το στρατηγό Νικόλαο Πλαστήρα έως τις βουλευτικές εκλογές της βίας και νοθείας του 1961.\nΗ ΕΔΑ, σε αντίθεση με τα κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς, είχε τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης κομματικής οργάνωσης με σαφή ιδεολογία και στόχους, η οποία στη συγκυρία επωφελούμενη και από τη διάσπαση του Κέντρου αναδείχθηκε ως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις εκλογές του 1958, όταν έλαβε το 24% του εκλογικού σώματος. Παρά τις διεργασίες ως προς το μέλλον της ελληνικής αριστεράς, μία διαδικασία η οποία κορυφώθηκε με τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 σε δύο κόμματα, ένα πιστό στη Σοβιετική Ένωση και ένα με δυτικοευρωπαϊκό προσανατολισμό (ΚΚΕ Εσωτερικού), η πρόκληση για την ΕΔΑ δεν προήλθε από το εσωτερικό του κόμματος, αλλά από την Ένωση Κέντρου (ΕΚ) υπό τον παλαίμαχο φιλελεύθερο πολιτικό Γεώργιο Παπανδρέου. Αν και η ΕΚ ήταν ένας ετερόκλητος συνασπισμός κεντρώων, ριζοσπαστικών και συντηρητικών στοιχείων, η νέα συμμαχία κατάφερε να απομακρύνει την ΕΡΕ από την εξουσία, κερδίζοντας το 52,8% των ψήφων στις εκλογές του 1964. Η κυβέρνηση Παπανδρέου ανατράπηκε, όταν τον Ιούλιο του 1965 η ΕΚ διεκδίκησε μεγαλύτερο μερίδιο ελέγχου και λόγου για τις εξελίξεις στο στράτευμα. Παρά την οξύτητα της διαμάχης, η οποία παρέπεμπε ευθέως στην ανάλογη περίπτωση του 1916, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ θεώρησε ότι το στράτευμα ανήκε στη δικαιοδοσία του, δίνοντας έτσι το έναυσμα για την κρίση των «Ιουλιανών», η οποία κατέληξε στη δικτατορία των συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967. Tο Δεκέμβριο o βασιλιάς προσπάθησε να ανακτήσει την εξουσία, κινητοποιώντας φιλομοναρχικούς αξιωματικούς, ωστόσο τελικά απέτυχε και κατέφυγε στο εξωτερικό.\nΌπως και προπολεμικά τα ηγετικά στελέχη της δικτατορίας επικαλέστηκαν την «κομμουνιστική συνομωσία» ως πρόσχημα για το στρατιωτικό πραξικόπημα. Οι συνταγματάρχες κατάργησαν το σύνταγμα και τα ατομικά δικαιώματα, υπέβαλαν τα πανεπιστήμια σε άμεσο αστυνομικό έλεγχο, απαγόρευσαν κάθε ελεύθερη πολιτική δραστηριότητα, διέλυσαν τα πολιτικά κόμματα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, δήμευσαν την περιουσία πολλών εργατικών σωματείων, συνέλαβαν τους πολιτικούς, απομάκρυναν πολλές επιφανείς προσωπικότητες στα ιδρύματα που τελούσαν υπό κρατικό έλεγχο και άνοιξαν πάλι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις φυλακές σε απομακρυσμένα νησιά. Παρά τις λαϊκιστικές χειρονομίες υπέρ των αγροτών και των εργατών, με την ελπίδα ότι έτσι θα κέρδιζαν την εύνοιά τους, οι πουριτανικές και αναχρονιστικές αξίες που πρέσβευαν δεν ενέπνευσαν τις λαϊκές μάζες. Το γεγονός μάλιστα ότι το καθεστώς στηριζόταν στην καταπίεση και τον απροκάλυπτο εκφοβισμό προκαλούσε ιδιαίτερα μεγάλη δυσαρέσκεια: τα βασανιστήρια ήταν συχνό φαινόμενο, ο αριθμός δε των πολιτικών κρατουμένων ξεπερνούσε τα 1.000 άτομα ακόμη και το 1971(6). Η δικτατορία κατέρρευσε υπό το βάρος της κυπριακής τραγωδίας την οποία η ίδια είχε προκαλέσει, με το πραξικόπημα που επιχειρήθηκε κατά της νόμιμης κυβέρνησης του αρχιεπισκόπου Μακαρίου τον Ιούλιο του 1974.\nΜε την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, γεγονός που άλλαξε ριζικά την ιστορία και το πρόσωπο της χώρας, οι ισχυρές εξουσίες της προδιδακτορικής Ελλάδας παραμερίστηκαν γρήγορα. Τα πρώτα βήματα έγιναν με τις πρώτες βουλευτικές εκλογές το Νοέμβριο του 1974, την ενσωμάτωση της Αριστεράς στην πολιτική διαδικασία με τη νομιμοποίηση των κομμουνιστικών κομμάτων, και τη δίκη και καταδίκη των πρωταιτίων του πραξικοπήματος και των βασανιστών. Ένα μήνα μετά τις εκλογές ακολούθησε δημοψήφισμα για το μέλλον της μοναρχίας: η μεγάλη διαφορά υπέρ της δημοκρατίας (69,2%) έκλεισε για πάντα μία διαμάχη που κράτησε πολλές δεκαετίες. Το 1981 η ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας από τη Δεξιά σε ένα ριζοσπαστικό κόμμα που ήθελε να αυτοχαρακτηρίζεται σοσιαλιστικό καταδείκνυε τη σταθεροποίηση των δημοκρατικών θεσμών και την ωριμότητα της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας. Στο μεταξύ, η κατάργηση των υπολλειμάτων της νομοθεσίας και των συμβόλων του Εμφυλίου Πολέμου και η αναγνώριση όλων των αντιστασιακών ομάδων της Κατοχής, αριστερών και δεξιών, έθεσε τέλος σε ένα ζήτημα που είχε ταλανίσει επί χρόνια τη χώρα.\nΈτσι, από την «καχεκτική δημοκρατία» όπως εύστοχα χαρακτήρισε τη μεταπολεμική πολιτική οργάνωση του κράτους ο Ηλίας Νικολακόπουλος(7) , στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η Ελλάδα συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις πιο σταθερές δημοκρατίες(8), σε βαθμό που ποτέ δεν γνώρισε στη μακρά πορεία του κοινοβουλευτικού της βίου.\nΕνέργεια-τομή, που σφράγισε το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα, υπήρξε η πλήρης ένταξη στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) το 1981. Βέβαια, αν και η ένταξη δεν αποδείχθηκε πανάκεια για τα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα της χώρας, εντούτοις αυτά ωχριούσαν σε σύγκριση με εκείνα που αντιμετώπιζαν οι βόρειοι γείτονες μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων το 1989.\nΤο νέο κόμμα της Δεξιάς, η Νέα Δημοκρατία (ΝΔ), ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην αποκατάσταση της δημοκρατίας και εξασφάλισε το 54% των ψήφων στις πρώτες βουλευτικές εκλογές. Αν και η ΝΔ άργησε να στήσει τον κομματικό της μηχανισμό πάνω σε σύγχρονες βάσεις, με διακριτή ιδεολογία, πρόγραμμα και μαζική οργάνωση, υπήρχε σαφής διαφορά με την εικόνα που εδραίωσε το νέο κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ), το οποίο κέρδισε το 13,6% των ψήφων. Αντίθετα, η κοινωνική σύνθεση της εκλογικής τους βάσης δεν ήταν τόσο σαφής. Σε γενικές γραμμές, το ΠΑΣΟΚ υποστήριζε εν μέρει την κρατική ιδιοκτησία σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας και την αναδιανομή του πλούτου, ενώ η ΝΔ σταθερά εκινείτο προς την κατεύθυνση του ελεύθερου καπιταλισμού. Στην πορεία και τα δύο κόμματα συνέπλευσαν με το λαϊκισμό και ασπάστηκαν τον κρατισμό για να μετατραπούν τελικά σε ιδεολογικά και πολιτικά αφυδατωμένους μηχανισμούς νομής της εξουσίας.\nΤο ποσοστό των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ έφθασε στο 48,1% και 45,8% στις εκλογές του 1981 και 1985 αντίστοιχα, που όχι μόνο περιόρισαν τη δύναμη της ΝΔ, αλλά και του έδωσαν ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η επιρροή του ΠΑΣΟΚ από το 1986 και μετά μειώθηκε με σταθερό ρυθμό, γεγονός που έγινε πιο έντονο από τα σκάνδαλα διαφθοράς το καλοκαίρι του 1988. Όμως, παρά το αρνητικό κλίμα για το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ δεν έπειθε επαρκώς το εκλογικό σώμα, ενώ το ΚΚΕ και η Ελληνική Αριστερά (ΕΑΡ), όπως πλέον ονομαζόταν το ΚΚΕ Εσωτερικού, συγκρότησαν το Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, το Φεβρουάριο του 1989, ο οποίος κατέστησε την Αριστερά ρυθμιστικό παράγοντα της πολιτικής ζωής, όταν έλαβε 13,1% των ψήφων στις εκλογές του Ιουνίου. Μετά το νεοδημοκρατικό διάλειμμα (1990-93), το ΠΑΣΟΚ επεκράτησε με 46,9% των ψήφων στις εκλογές του 1993. Αν και η εκλογική επιρροή του ΠΑΣΟΚ έδειχνε να φθίνει, το κλίμα άλλαξε δραστικά με την εκλογή του Κώστα Σημίτη ως νέου προέδρου, υπό την ηγεσία του οποίου κέρδισε με ποσοστό 41,5% στις εκλογές του 1996. Στις εκλογές του 2000 το ΠΑΣΟΚ αύξησε και πάλι τη δύναμή του (43,8%), κερδίζοντας οριακά τη ΝΔ (42,7%), αρχηγός της οποίας ήταν από το 1997 ο Κώστας Καραμανλής. Το Μάρτιο του 2004 η ΝΔ έλαβε το 45,4% των ψήφων και ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία(9).\nΤα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης οι μεγάλοι κομματικοί σχηματισμοί στηρίζονταν τόσο στην προσωπικότητα του ηγέτη όσο και στο κυρίαρχο ρόλο του τοπικού κομματάρχη. Βαθμιαία, ο κομματικός μηχανισμός διαδραμάτισε μεγαλύτερο ρόλο προς όφελος πολιτικών και μηχανισμών εθνικής εμβέλειας. Το 1986 όταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αριθμούσαν περί τα 600.000 μέλη, η συνοχή τους βασιζόταν κυρίως στη μαζική οργάνωση, επάνω στην οποία οι εξουσίες του ηγέτη ήταν πλέον αδιαμφισβήτητες. Ο μεμονωμένος βουλευτής ως ανεξάρτητος πάτρωνας περιορίστηκε στο ρόλο του «διαμεσολαβητή ανάμεσα στους ψηφοφόρους και το κόμμα ή την κυβέρνηση». Έτσι, ενώ στο παρελθόν ο βουλευτής παρείχε την πατρωνία, τώρα προσβλέποντας στην ευρύτερη επικράτεια αυτό γινόταν από το κυβερνών κόμμα, με αποτέλεσμα η «σύμφυση κόμματος και κράτους να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις φαινομένων διαφθοράς»(10).\nΚατά τη δεκαετία του 1960, καταγγελίες στον τύπο της εποχής για συναλλαγές ανάμεσα σε κρατικούς αξιωματούχους και επιχειρηματίες ήταν ένα συχνό φαινόμενο. Μάλιστα, η διαπλοκή πολιτικής και οικονομίας θα είναι αισθητή σχεδόν κάθε φορά που θα ξεκινά ένα μεγάλο παραγωγικό έργο(11). Μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981, τα κρούσματα και οι καταγγελίες σκανδάλων διαφθοράς πλήθαιναν, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα σήψης, παρακμής και ηθικής ασφυξίας (12). Περί τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο αριθμός των σκανδάλων που καταγγέλθηκαν στον ημερήσιο τύπο υπερέβη τα 200, από τα οποία 85% αφορούσαν στο δημόσιο και 15% στον τραπεζικό τομέα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, 53 σκάνδαλα οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη, με ύποπτα ως εμπλεκόμενα 478 άτομα. Μετά τις ανακρίσεις, 329 απαλλάχθηκαν από την κατηγορία, 75 αθωώθηκαν με βουλεύματα του Συμβουλίου Εφετών, 45 αθωώθηκαν από το δικαστήριο, 7 καταδικάσθηκαν σε διάφορες ποινές φυλάκισης, ενώ το Σεπτέμβριο του 1993 άλλοι 22 ανάμεναν να δικασθούν. Τελικά και οι 22 αθωώθηκαν το 1995. Έτσι, παρά τον εντυπωσιακό αρχικά αριθμό καταγγελιών σκανδάλων διαφθοράς, ο αριθμός των καταδικασθέντων δημοσίων υπαλλήλων για πράξεις χρηματισμού και άλλα εγκλήματα έπεσε, από 505 σε 137 άτομα κατά την περίοδο 1959-62 και 1983-86 αντίστοιχα: μικρή ανάκαμψη παρατηρείται κατά την περίοδο 1987-90 (341) και 1990-94 (346), όμως το μέγεθος παραμένει σε χαμηλότερα επίπεδα από προηγούμενες περιόδους 1963-66 (414) και 1967-70 (436)(13).\nΤο αίτημα της εξυγίανσης —που τέθηκε κατά τρόπο ηχηρό ήδη από την πρώτη περίοδο της «συνταγματικής μοναρχίας» του Όθωνα— παραμένει ακόμη και σήμερα επίκαιρο.\nΗ πρώτη αυτή περίοδος σημαδεύτηκε από την άνοδο στην εξουσία του Ιωάννη Κωλέττη το 1844: ενός πρωθυπουργού ο οποίος, όσο κανείς προηγούμενός του, καλλιέργησε τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων και τη διαφθορά στο δημόσιο βίο. Οι εκλογικές αναμετρήσεις της πρώτης εκείνης περιόδου αλλά και αυτής μετά την έξωση του βασιλιά Όθωνα το 1862 ήταν σχεδόν όλες αμείλικτες σε βία, δόλο και καλπονοθεύσεις, με ένα και μοναδικό στόχο την ιδιοτελή νομή της εξουσίας. Κοντολογίς, οι δωροδοκίες, οι εκβιασμοί και η διαφθορά στον κρατικό μηχανισμό, η ανυπαρξία προσόντων ως εχέγγυα ηθικής και αποτελεσματικότητας στη δημόσια διοίκηση, η εκλογική συναλλαγή και οι πελατειακές σχέσεις τοπικών κομματαρχών και εκλογέων και η νόθευση του εκλογικού φρονήματος των ψηφοφόρων ήταν μερικά από τα ζητήματα που στηλίτευε και καταδίκαζε στις δημόσιες παρεμβάσεις του ο Χαρίλαος Τρικούπης, ο σημαντικότερος έλληνας πολιτικός του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα και πρόδρομος του άλλου μεγάλου εκπροσώπου του ελληνικού κράτους, του Ελευθερίου Βενιζέλου(14).\nΤο κράτος για τον Τρικούπη ήταν η βάση επάνω στην οποία θα στηριζόταν η οικονομική ανάπτυξη και οι διαρθρωτικές εν γένει αλλαγές στην οικονομία, ενώ για τον κύριο αντίπαλό του, τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, το κράτος ήταν ένα λάφυρο προς κατάκτηση, αρπαγή, άλωση: είναι χαρακτηριστικό ότι ένα από τα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης Δηλιγιάννη στις αρχές του 1885 ήταν η κατάργηση του νόμου Τρικούπη περί προσόντων των δημοσίων υπαλλήλων(15). Σημείο καμπής υπήρξε η μεταρρύθμιση του Βενιζέλου που θέσπισε τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων το 1911, η οποία αν και αποσκοπούσε στην προστασία της κρατικής μηχανής από τις παρεμβάσεις των πολιτικών και στην αύξηση της αποδοτικότητας, σε τελική ανάλυση εξασφάλισε την πλήρη άλωση και εκποίηση του δημοσίου, αφενός επειδή αύξησε δραματικά τη ζήτηση θέσεων, αφετέρου επειδή συνέβαλε στη διόγκωση της κρατικής μηχανής(16).\nΚατά την περίοδο του μεσοπολέμου το σκάνδαλο του «λογιστικού λάθους» ή του σίτου που αφορούσε στην τιμή του ψωμιού και το «σκάνδαλο του κινίνου» δεν ήταν οι εξαιρέσεις στον κανόνα. Μερικές καθυστερημένες προσπάθειες να απαλειφθούν διαχρονικές αγκυλώσεις στο διοικητικό-οργανωτικό μηχανισμό του κράτους επιχειρήθηκαν κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Μεταξά(17). Σε κάθε περίπτωση, τόσο η αποτελεσματικότητα όσο και το ηθικό της δημόσιας διοίκησης έμελε να καταρρεύσουν κατά τη δεκαετία του 1940, με βαριές συνέπειες στο μέγεθος της ήδη πληθωριστικά στελεχωμένης δημοσιοϋπαλληλίας, προϊόν των συνηθειών που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά και του άκρατου κομματισμού αμέσως μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι, ενώ ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων έφθανε το 1940 στο ύψος των 54.090, το 1952 είχε σημειώσει μέση ετήσια αύξηση 4,7% και ανερχόταν σε 72.671 υπαλλήλους δηλ. αύξηση 32,3% έναντι του προπολεμικού επιπέδου. Κατά την περίοδο που ακολούθησε 1956-61 και 1961-65 η αύξηση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων ανήλθε σε ποσοστό 13,6% (μέση ετήσια αύξηση 2,72%) και 21% (μέση ετήσια αύξηση 5,25%) αντίστοιχα(18).\nΤα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια οι σχετικές αδυναμίες της διοικητικής μηχανής δεν διέλαθαν της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας και των ξένων εμπειρογνωμόνων και παρατηρητών που δραστηριοποιήθηκαν στο πλαίσιο των βρετανικών και αμερικανικών αποστολών βοήθειας. Πολλοί μάλιστα υποστήριζαν πως βασική προϋπόθεση της ανασυγκρότησης αποτελούσε η ριζική αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης(19). Όπως χαρακτηριστικά συμπεραίνει ο Κυριάκος Βαρβαρέσσος στη μνημειώδη Έκθεσή του «ουδεμία πραγματική βελτίωσις των οικονομικών της χώρας θα καταστή δυνατή, εφ’ όσον δεν αντιμετωπίζεται το βασικόν τούτο πρόβλημα της πλημμελώς λειτουργούσης διοικητικής μηχανής»(20) . Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 αν και εκδηλώθηκαν σειρά από προσπάθειες που στόχευαν στη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό του διοικητικού συστήματος, με μετάκληση ακόμη και ξένων ειδικών(21) στα μέσα της δεκαετίας του 1960, η κατάσταση στη δημόσια διοίκηση δεν αντιμετωπίστηκε με τη δέουσα αποφασιστικότητα και θάρρος παρά τις εμφανείς και επείγουσες ανάγκες της χώρας. Οι όποιες σχετικές οργανωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που δρομολογήθηκαν ήταν μεμονωμένες και ασυντόνιστες ενέργειες, αφορούσαν δε στα συμπτώματα και όχι στα θεμελιώδη αίτια της διοικητικής παθολογίας. Κατά συνέπεια, είτε ανατρέπονταν λόγω αντιδράσεων από τη γραφειοκρατία αφού απειλούνταν προνόμια και παραδοσιακοί τρόποι οργάνωσης και λειτουργίας είτε ατονούσαν ελλείψει των αναγκαίων προϋποθέσεων για τη θεμελίωση των επιβαλλόμενων αλλαγών(22). Δεν εκπλήσσει, επομένως, το γεγονός ότι περίπου μία δεκαπενταετία μετά την Έκθεση Βαρβαρέσου ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (ΕΤΕ) διαπίστωνε στην ετήσια έκθεσή του για το 1964 ότι «το ισχύον γραφειοκρατικόν σύστημα αποτελεί αναμφισβητήτως ανασχετικόν παράγοντα της οικονομικής αναπτύξεως»(23) .\nΣτα χρόνια που μεσολάβησαν έκτοτε, παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες και μεταρρυθμιστικές απόπειρες που σημειώθηκαν σε δευτερεύοντα στοιχεία του διοικητικού συστήματος, σπάνιες έως ανύπαρκτες υπήρξαν οι αλλαγές στη βαθιά δομή του. Έτσι, όπως έχει επισημάνει ο Αντώνης Μακρυδημήτρης, η δημόσια διοίκηση «λειτούργησε περισσότερο ως εμπόδιο παρά ως μοχλός και εργαλείο για την οικονομική ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό». Ενώ η ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ το 1981 συνιστούσε μία πρώτου μεγέθους πρόκληση λόγω της ουσιαστικότερης πλέον διασύνδεσης με τα εξελιγμένα διοικητικά συστήματα της Δυτικής Ευρώπης, κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης (1975-81) η δημόσια διοίκηση παρέμεινε προσκολλημένη σε οργανωτικά πρότυπα τα θεμέλια των οποίων είχαν τεθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981, παρά το γεγονός ότι εγκαινιάστηκαν σειρά μέτρων και μεταβολών σε όλους σχεδόν τους τομείς της δημόσιας ζωής στο πλαίσιο του «εκδημοκρατισμού» του κράτους, η λαϊκιστική λογική του εξισωτισμού στο σύστημα προσλήψεων, προαγωγών και αμοιβών είχε ως συνέπεια τον υπερδιπλασιασμό των δημοσίων υπαλλήλων από 343.989 σε 700.000 περίπου το 1974 και 1989 αντίστοιχα. Οι όποιες δειλές ενέργειες προς την αντίθετη κατεύθυνση προσέκρουσαν στο λαϊκιστικό κλίμα της εποχής καθώς και στην αντίδραση της γραφειοκρατίας, με αποτέλεσμα τελικά οι ίδιες οι αλλαγές να πέσουν θύματα της κυρίαρχης εξισωτικής και πελατειακής αντίληψης και νοοτροπίας(24).\nΗ επάνοδος του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση το 1993 σήμανε την έναρξη ενός νέου κύκλου πελατειακής κυριαρχίας του κόμματος πάνω στο κράτος. Το 1996 παρά την άνοδο στην εξουσία μιας νέας ηγεσίας υπό τον Κώστα Σημίτη, η οποία κατέστησε κεντρικό πολιτικό ζήτημα την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, και που συνοψίστηκε στον όρο «εκσυγχρονισμός», το πολιτικό σύστημα συνέχισε να χαρακτηρίζεται από την πατρωνία, τη λογική των πελατειακών πρακτικών και τη διαπλοκή επιχειρηματικών συμφερόντων με την κρατική εξουσία. Έτσι, αν και ο «εκσυγχρονισμός» αποτέλεσε το νέο ιδεώδες, σειρά από μέτρα δεν κατάφεραν να επιφέρουν τις αναγκαίες αλλαγές στο διοικητικό μηχανισμό του κράτους, ο οποίος σε συνδυασμό με το πλέγμα των πολλαπλών υπουργείων, γενικών γραμματειών και χιλιάδων ΝΠΔΔ παρέμεινε κατά βάση φαύλος, αντιπαραγωγικός, συγκεντρωτικός, δυσκίνητος, κομματοκρατούμενος, σπάταλος και προσκολλημένος στα παραδοσιακά πρότυπα οργάνωσης και λειτουργίας, περιλαμβανομένης «της διαφθοράς, του χρηματισμού, της κακοδιοίκησης, της αδιαφάνειας και της αδιαφορίας»(25). Το πλέον αξιοσημείωτο ήταν η δημιουργία νέων ανεξάρτητων αρχών, η συγχώνευση των οργανισμών της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης με το σχέδιο «Καποδίστριας» και η διευκόλυνση της επαφής των πολιτών με τις δημόσιες υπηρεσίες: μεταξύ αυτών ο Συνήγορος του Πολίτη, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών.\nΤα επόμενα χρόνια, στο νέο οικονομικό περιβάλλον που είχαν δημιουργήσει η ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη και η παγκοσμιοποίηση, η κυβέρνηση της ΝΔ υπό την ηγεσία του Κώστα Καραμανλή εμφάνισε και αυτή «δύο πρόσωπα». Το ένα όπως χαρακτηριστικά συνοψίστηκε στο σύνθημα «επανίδρυση του κράτους» δηλ. την εξυγίανση της δημόσιας οικονομίας και μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, και το άλλο όπως καίρια έχει επισημάνει ο Πάνος Καζάκος με «βραχυχρόνιους τακτικισμούς, πελατειακές λογικές, υποταγή στο στόχο της πολιτικής επιβίωσης και μετριότητα, σε σχέση με τις ανάγκες του μέλλοντος»(26) , μη επιτρέποντας να διαμορφωθεί ένα διοικητικό σύστημα ουδέτερο, αποτελεσματικό και αξιοκρατικά στελεχωμένο. Παρά τις βαρύγδουπες εξαγγελίες της νέας διακυβέρνησης υπέρ της σεμνότητας, της ταπεινότητας και της διαφάνειας στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και της πάταξης της διαφθοράς, το κόστος και η έκταση της διαφθοράς στη χώρα αυξήθηκαν σε ανησυχητικά επίπεδα. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε η Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς, κατά το έτος 2008, το εκτιμώμενο μέγεθος της διαφθοράς στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ανήλθε σε €748 εκ., σημειώνοντας αύξηση €109 εκ. ή 10% σε σχέση με το 2007: οι πολεοδομίες, οι εφορίες και τα νοσοκομεία βρίσκονται σταθερά στις πρώτες θέσεις αυτής της λίστας(27). Η μεγάλη αύξηση του φαινομένου της διαφθοράς επιβεβαιώνεται και σε διεθνές επίπεδο, καθώς από το 2004 έως το 2008 η Ελλάδα υποβιβάστηκε από την 46η στην 57η θέση της κατάταξης, ενώ κατέχει την 23η θέση μεταξύ των 27 της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ)(28).\n1. Ν. Μουζέλης, «Γιατί αποτυγχάνουν οι μεταρρυθμίσεις. Το κράτος και το κομματικό φουτμπόλ», στο Θ. Πελαγίδης (επιμ.), Η Εμπλοκή των Μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση, 2005, σ. 20.\n2. Θ. Βερέμης και Γ. Κολιόπουλος, Ελλάς - Η Σύγχρονη Συνέχεια: Από το 1821 μέχρι Σήμερα. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη, 2006, σ.153.\n3. H. R. Gallagher, ‘Administrative Reorganization in the Greek Crisis’, Public Administration Review, VIII (4), 1948, σ. 250-58˙ W. G. Colman, ‘Civil Service Reform in Greece’, Public Personnel Review, 10(20), 1949, σ. 86-93˙ FO371/67101 R2377, Interim Report of the British Economic Mission to Greece, 31.1.1947, σ. 8-19˙ DSR 868.50/4-347, Tentative Report of the American Economic Mission to Greece, 1.4.1947, κεφ. 4.\n4. D. H. Close, The Origins of the Greek Civil War, London: Longman, 1995, σ. 15-27˙ M. Mazower, ‘Policing the Anti-Communist State in Greece, 1922-1974’, στο M. Mazower (επιμ.) The Policing of Politics in the Twentieth Century, Providence: Berghahn Books, 1997, σ. 137-41.\n5. Κατά τη διάρκεια της οκτάχρονης εμφύλιας σύρραξης, διάφορες πηγές συγκλίνουν σε ένα συνολικό αριθμό 100.000 περίπου θυμάτων. Ο αριθμός των εξόριστων, πολλοί από τους οποίους επέστρεψαν τις δεκαετίες του 1970 και 1980, υπολογίζεται ότι ξεπέρασαν τις 50.000, ενώ οι εσωτερικοί πρόσφυγες είχαν αγγίξει τις 700.000 στις αρχές του 1949. D. Close, Ελλάδα 1945-2004: Πολιτική, Κοινωνία, Οικονομία. Αθήνα: Εκδόσεις Θύραθεν, 2006, σ. 51, 75, 78-79, 156.\n6. Στο ίδιο, σ. 183-87.\n7. Η. Νικολακόπουλος, Η Καχεκτική Δημοκρατία: Κόμματα και Εκλογές 1946-1967. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη, 2000.\n8. Close, ό.π., 2006, σ. 221-22.\n9. Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές και ψηφοφόροι, 1974-2004: Παλιές ρήξεις και νέα ζητήματα», στο K. Featherstone (επιμ.), Πολιτική στην Ελλάδα: Η Πρόκληση του Εκσυγχρονισμού. Αθήνα: Εκδόσεις Οκτώ, 2007, σ. 69-91.\n10. Close, ό.π., 2006, σ. 241-42. R. Clogg, Συνοπτική Ιστορία της Ελλάδας, 1770-1990. Αθήνα: Ιστορητής/Κάτοπτρο, 1995, σ. 221. Γ. Βούλγαρης, Η Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση στην Παγκοσμιοποίηση. Αθήνα: Πόλις, 2008, σ. 103-104.\n11. Π. Καζάκος, Ανάμεσα σε Κράτος και Αγορά: Οικονομία και Οικονομική Πολιτική στη Μεταπολεμική Ελλάδα, 1944-2000. Αθήνα, 2001, σ. 229-31, 262-64. Ενδεικτικά αναφέρω την περίπτωση της επιχείρησης Αλουμίνιον της Ελλάδος (Pechiney) που έφθασε έως τη Βουλή και απασχόλησε τον τύπο, την κοινή γνώμη και τα πολιτικά κόμματα, με κύριο στόχο τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Βλ. Κ.Π. Κωστής, Ο Μύθος του Ξένου ή η Pechiney στην Ελλάδα. Αθήνα: Αλεξάνδρεια, 1999, σ. 61-90.\n12. Τα σημαντικότερα σκάνδαλα διαφθοράς που αποκαλύφθηκαν κατά τη δεκαετία του 1980 και πήραν όχι μόνο ευρεία δημοσιότητα αλλά και τη δικαστική οδό ήταν: του τραπεζίτη Κοσκωτά, του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, της προμήθειας αμυντικού αξοπλισμού, των ΔΕΚΟ και της παρακολούθησης των τηλεφώνων των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης.\n13. Κ.Σ. Κουτσούκης, Παθολογία της Πολιτικής: Όψεις της Διαφθοράς στο Νεοελληνικό Κράτος. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση, χ.χ., σ. 105, 117. Κ. Κουτσούκης, «Η διαφθορά ως ιστορικό φαινόμενο στο νεοελληνικό κράτος», στο Α.Π. Νικολοπούλου (επιμ.), Κράτος & Διαφθορά. Αθήνα: Ι. Σιδέρης, 1998, σ. 151.\n14. Κουτσούκης, ό.π., 1998, σ. 128-46. Ε. Κοροβίνης, Η Νεοελληνική Φαυλοκρατία. Αθήνα: Εκδόσεις Αρμός, 2008, σ. 24-26.\n15. Κοροβίνης, ό.π., 2008, σ. 49-50.\n16. Βερέμης και Κολιόπουλος, ό.π., 2006, σ. 151-52.\n17. D.H. Close, The Character of the Metaxas Dictatorship: An International Perspective, London: Centre of Contemporary Greek Studies, King’s College London, Occasional Paper 3, 1990, σ. 13.\n18. Α. Μακρυδημήτρης, «Κυβέρνηση και διοίκηση: Ο διοικητικός μηχανισμός του κράτους κατά την περίοδο της ανασυγκρότησης», στο Η Ελληνική Κοινωνία κατά την Πρώτη Μεταπολεμική Περίοδο (1945-1967). Αθήνα: Ίδρυμα Σάκη Καράγιωργα, 1994, σ. 474.\n19. Βλ. Κ. Βαρβαρέσσος, Έκθεσις επί του Οικονομικού Προβλήματος της Ελλάδος. Αθήνα, 1952, κεφ. Δ΄, σελ. 180-205. Α.Θ. Αγγελόπουλος, «Προϋποθέσεις και σκοποί της ανασυγκροτήσεως», Νέα Οικονομία, Απρ. 1950, σ. 161-64.\n20. Βαρβαρέσσος, ό.π., 1952, σ. 181.\n21. Βλ. σχετικά Α. Μακρυδημήτρης και Ν. Μιχαλόπουλος (επιμ.), Εκθέσεις Εμπειρογνωμόνων για τη Δημόσια Διοίκηση 1950-1998. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση, 2000.\n22. Μακρυδημήτρης, ό.π., 1994, 471-79. Ίδρυμα Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης, Ιστορικό Αρχείο, Η Διοικητική Μεταρρύθμισις, Υπόμνημα προς τον υπουργό κ. Μητσοτάκη, ΠΟΛ 63-67, Φ018.\n23. Οικονομικός Ταχυδρόμος, 577(1965), σ. 341(9). Βλ. και ΕΤΕ, Έκθεσις του Διοικητού κ. Γ. Μαύρου εξ Ονόματος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος κατά την Γενικήν Συνέλευσιν της 30ης Απριλίου, 1965. Αθήνα, 1965, σ. 17.\n24. Α. Μακρυδημήτρης, «Έκδηλες οι ‘ασυγχρονίες εκσυγχρονισμού’», Οικονομικός Ταχυδρόμος, 19 Δεκ. 1996, σ. 124-30.\n25. Στο ίδιο, σ. 124-30.\n26. Π. Καζάκος, «Μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα 2000/07: Αποτίμηση και Προοπτικές», στο Τάσεις – Η Ελληνική Οικονομία 2008. Αθήνα, 2008, σ. 86.\n27. Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς, Εθνική Έρευνα για τη Διαφθορά στην Ελλάδα – 2008, 17 Φεβρουαρίου 2009.\n28. Έθνος, 3 Φεβρουαρίου 2009\nΔημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 4.6.2009\nΕπειδή πιστεύω ότι οι αναγνώστες σου θα είχαν την περιέργεια να πληροφορηθούν σε ποιες φυλακές βρίσκεται έγκλειστος ο συμπολίτης τους Γιάννης Εύδος τους καθησυχάζω, η δίκη ανεβλήθη για τις 9-2-2010 λόγω φόρτου εργασίας του Δικαστηρίου. Έτσι προς το παρόν τουλάχιστον είμαι ελεύθερος, αν και πολιορκημένος.\nΒλέπεις! Το πολλά υποσχόμενο νεοϊδρυθέν νεοδημοκρατικόν μας κράτος εμερίμνησε έτσι ώστε, εμείς που πιστέψαμε και το ψηφίσαμε να μην έχουμε δικαίωμα να διαμαρτυρηθούμε για όσα ανεπίτρεπτα τεκταίνονται και μας εκθέτουν διεθνώς ως λαό που «αποδέχεται» ότι η χώρα μας είναι πρώτη στην διαφθορά. Στην διαφθορά για την οποία δεν ευθύνονται ούτε οι μηλοπαραγωγοί του Ν. Καστοριάς, ούτε οι αμπελουργοί του Αμυνταίου, ούτε οι κηπουροί της Κρήτης, αλλά ένας κρατικός μηχανισμός μέσα στα γραφεία του οποίου παράγεται όλο αυτό το οζώδες υποπροϊόν το οποίο ρυπαίνει και διαβρώνει το κοινωνικό ιστό.\nΕλεύθερος λοιπόν, μέχρι νεοτέρας γιατί το νεοϊδρυθέν μας κράτος δεν ανέχεται την διαμαρτυρία και αλίμονό του όποιος τολμήσει. Τα καλολαδωμένα γρανάζια της κρατικής μηχανής θα τον συντρίψουν, σύροντάς τον στα δικαστήρια σαν κοινό εγκληματία. Οφείλω να παραδεχτώ με μεγάλη μου λύπη ότι πέρασε η εποχή κατά την οποία έσουρνα τα εξ’ αμάξης στον βουλευτή κ. Φ. Πετσάλνικο ως εκπροσώπου ενός κόμματος από το οποίο κατά την άποψή μου δεν περίμενα τίποτα καλό για τον τόπο. Αλλά όπως αποδεικνύεται, τον κ.Πετσάλνικο τον χαρακτηρίζει δημοκρατικό ήθος και ευγένεια και δεν αντέδρασε, κάνοντας χρήση ή κατάχρηση της ισχύος που διέθετε.\nΤώρα το νεοϊδρυθέν μας κράτος το οποίο εγώ ο μπουνταλάς εψήφισα, θέλει να με φιμώσει, να με εκφοβίσει και να μου στερήσει το δικαίωμα να εκδηλώσω την οργή και αγανάκτησή μου για όσα ανεπίτρεπτα και με δική του ευθύνη συμβαίνουν.\nΕγώ περιμένω την ώρα της δικαστικής κρίσεως, αυτούς τους περιμένει η καταισχύνη για όσα εις βάρος του λαού και της πατρίδας πράξανε. Μα η ώρα της κρίσεως πλησιάζει. Αυτά προς το παρόν.\nΟΔΟΣ: Για τους εραστές του «χάρτινου πολιτισμού» …χάρτινα τα κόλλυβα\nΟι γιατροί Στάθης Κοψαχείλης και Νώντας Τσίγκας στη μνήμη του αξέχαστου φίλου τους Γιώργου Γκολομπία τύπωσαν, εκτός εμπορίου, ένα μικρό βιβλίο εξήντα περίπου σελίδων, και θα το διανείμουν σε συγγενείς, φίλους και συνεργάτες του Γιώργου, το Σάββατο 6 Ιουνίου ημέρα τέλεσης του 40νθήμερου μνημοσύνου του. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται το σύνολο σχεδόν των διηγημάτων που ο Γιώργος Γκολομπίας είχε δημοσιεύσει κατά τη δεκαετία του ’80 στο περιοδικό τέχνης «Παραμιλητό». Ο Γιώργος ήταν από τους βασικούς συνεργάτες και συντελεστές της προσπάθειας.\nΣτο προλόγισμα της έκδοσης ο Νώντας Τσίγκας γράφει:\nΏριμος λόγος, ακέραιος από πολύ νωρίς. Κείμενα δομημένα με μαστοριά. Άλλοτε, παίρνοντας μάκρος, παραληρούν .ποτέ όμως φλύαρα. Κάποτε μινιατούρες .τέχνη μέγιστη της οικονομίας του λόγου. Μυστική, μαγική λογοτεχνία. Η αφηγηματική δεινότητα των ερειπίων, η φωνή της εγκατάλειψης, οι φόβοι, οι ξυπνητοί εφιάλτες και τα όνειρα της παιδικής ηλικίας. Η αναπόληση, η θλίψη, το ημίφως στη ρωγμή του χρόνου. Ο λόγος του φαντασιακού και των θρύλων. Τόποι που επανέρχονται διαρκώς: η Καστοριά, η λίμνη της, τ’ αρχοντικά της. Και πάντοτε το Βογατσικό, η γενέθλια γη. Στα δώματα του σπιτιού της γιαγιάς, ταξιδεύοντας. Καλοκαιρινές νύχτες παλεύοντας με τους ίσκιους. Η περιήγηση, όπου μέσα της σφυρηλατήθηκε η ψυχή του «ακάτσωτου» -εξερευνητή στο μέγα σπήλαιο του παρελθόντος- και η ταυτότητα ενός αξιαγάπητου ανθρώπου, που ήταν πάντοτε έτοιμος να παθιαστεί, να καταπλαγεί, να μαγευτεί. Δείγμα μιας αειφόρου παιδικής ηλικίας και της αμάραντης αθωότητας.\nΣτην πολύ φροντισμένη αυτή έκδοση τα κείμενα πλαισιώνονται από φωτογραφίες που ανήκουν στη Συλλογή Γιώργου Γκολομπία από το αρχείο Λ. Παπάζογλου και πίνακες του Σέρβου Sasa Marjanovic ενός καλλιτέχνη που ο Γιώργος ξεχώριζε και αγαπούσε πολύ. Στο εξώφυλλο ο εξαιρετικός πίνακάς του με τίτλο «Κορίτσι σε πισίνα» που ο Γιώργος ανακαλύπτοντας το μεταφυσικό της νόημα έλεγε: «Η ψυχή μου»...\nΤο ελληνικό περίπτερο στην 53η Μπιενάλε της Βενετίας εγκαινιάζεται σήμερα 4 Ιουνίου (Τα επίσημα εγκαίνια όλης της Biennale θα γίνουν την Κυριακή 7 Ιουνίου).\nΩς γνωστόν, την Ελλάδα θα εκπροσωπήσει στο «Greek Pavilion» ο καστοριανής καταγωγής αμερικανός καλλιτέχνης Λουκάς Σαμαράς με επιμελητή τον Μάθιου Χιγκς. Ο καλλιτέχνης, που ανήκει στην τάξη των σημαντικότερων πρωτοπόρων δημιουργών του 20ού αιώνα με έργο που επηρέασε τη σύγχρονη τέχνη θα παρουσιάσει την πολυεγκατάσταση «PARAXENA», που αποτελείται από πρόσφατες φωτογραφίες και βίντεο (2005 έως το 2009), ένα μικρό σύνολο γλυπτών της δεκαετίας του '60, την εγκατάσταση καθρεφτών «Doorway» (19 66-2007), φωτογραφικά έργα από τη σειρά «Nexus» που παρουσιάζεται πρώτη φορά, φωτογραφίες από την πρόσφατη σειρά «Chairs», τα έργα σε βίντεο με τον τίτλο «iMovies» και ομάδα γλυπτών με τον τίτλο «Jewels» της δεκαετίας του '60. Κεντρική θέση θα κατέχει η βιντεοεγκατάσταση «Ecdysiast and Viewers» (2006) στην οποία ο Σαμαράς κινηματογράφησε τις αντιδράσεις εικοσι τεσσάρων φίλων και συναδέλφων του καλλιτεχνών (ανάμεσά τους οι Chuck Close και Jasper Johns), ενώ βλέπουν μια αυτοπροσωπογραφία σε βίντεο στο οποίο ο καλλιτέχνης στέκεται γυμνός μπροστά στην κάμερα.\nΣημ. Ο Λ.Σ. έγινε γνωστός για πρώτη φορά στην Καστοριά, στο 14ο φύλλο της ΟΔΟΥ το 1998\nΔιάβασα με προσοχή την επιστολή του κ. Λ. Συνόπουλου στο φ. 490 της ΟΔΟΥ. Δηλώνοντας εξ αρχής πως με τιμά το γεγονός ότι μελέτησε τα κείμενα μου για τους Εβραίους της Καστοριάς, θέλω να κάνω τις παρακάτω επισημάνσεις.\nΕίναι πολύτιμη η μαρτυρία του κ. Συνόπουλου για τη δήωση του εσωτερικού της Συναγωγής Καστοριάς το χειμώνα του 1944, οφειλόμενη σε πρόσωπα προσκείμενα στο ΕΑΜ. Την πληροφορία του την επιβεβαίωσα κι εγώ ο ίδιος σε έρευνα πεδίου τον Οκτώβριο του 2008, με πληροφορητές μου ηλικιωμένους κατοίκους της συνοικίας.\nΕιδικότερα σύμφωνα με τις μαρτυρίες που συνέλεξα, κατ’ αρχήν δάσκαλος γειτονικού δημοτικού σχολείου προέτρεψε τα παιδιά -ανάμεσα στα οποία και έναν εκ των πληροφορητών μου- να προβούν σε αφαίρεση της ξυλείας του κτιρίου, ώστε σιγά σιγά να καταρρεύσει. Ο δάσκαλος αυτός είχε έρθει ως γαμπρός στην Καστοριά και ενήργησε έτσι από αντιεβραϊκά αισθήματα. Λίγο αργότερα, αμέσως μετά την απελευθέρωση της Καστοριάς και την είσοδο ανταρτών στην πόλη, στέλεχος του ΕΛΑΣ, ονόματι Εμμανουηλίδης, ανέβηκε στη στέγη της συναγωγής, απ’ όπου απέρριπτε τα κεραμίδια.\nΚαίτοι δε μπορούν να επιβεβαιωθούν με ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία, οι μαρτυρίες αυτές δε παύουν να έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Γεγονός είναι πάντως πως τα ταραγμένα εκείνα χρόνια, συνέβησαν πολλά από όλες τις πολιτικές πλευρές. Η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας για λόγους που δεν θα αναλυθούν εδώ, κουβαλά ακόμη αρνητικά αντανακλαστικά απέναντι στην Αριστερά. Προσωπικά πιστεύω πάντως πως το παραπάνω περιστατικό οφειλόταν σε προσωπική πρωτοβουλία του συγκεκριμένου στελέχους του ΕΛΑΣ και όχι άνωθεν εντολή. Το 1948 κατεδαφίστηκε το κτίριο της Συναγωγής, ή ότι είχε απομείνει από αυτό και ισοπεδώθηκε ο χώρος.\nΣχετικά με τις αναφορές του κ. Συνόπουλου στον Χένρι Κίσινγκερ, οφείλω να σημειώσω πως ο συγκεκριμένος πολιτικός, που ασφαλώς δεν είχε καμία ρίζα ή σχέση με την Ελλάδα, ήταν πράγματι εβραϊκού θρησκεύματος και γερμανικής καταγωγής. Έχοντας διαφύγει από μικρός στις ΗΠΑ, απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα και σταδιοδρόμησε αργότερα σε υψηλά πολιτικά κλιμάκια της νέας του πατρίδας, την οποία πιστεύω ότι υπηρέτησε με συνέπεια. Πολλές από τις επιλογές του ήταν ασφαλώς δυσάρεστες για την Ελλάδα, αλλά δεν αντιλαμβάνομαι γιατί τα θρησκευτικά του πιστεύω πρέπει να τίθενται μπροστά από κάθε κριτική στις πολιτικές του επιλογές, οι οποίες όπως σημείωσα πριν, έγιναν προς όφελος της πατρίδας του, των ΗΠΑ.\nΧωρίς να έχω πρόθεση να τον υπερασπιστώ, ή να απολογηθώ για τις επιλογές του, δεν πιστεύω πάντως ότι εμφορείτο από ανθελληνικά αισθήματα, παρά μόνο από το αίσθημα καθήκοντος απέναντι στην πατρίδα του, τις ΗΠΑ, και οι επιλογές του μπορεί να έβλαψαν την Ελλάδα, όπως συνέβη πάντως και με τις επιλογές και τις πολιτικές πολλών άλλων ξένων ηγετών. Το ζητούμενο είναι να βρεθούν Έλληνες πολιτικοί με ηυξημένο το αίσθημα του καθήκοντος απέναντι στη χώρα μας, ώστε να μη βλάπτουν οι δικές τους επιλογές και πρακτικές την πατρίδα τους την Ελλάδα.\nΤέλος, συγχωρέστε μου την εκτίμηση πως το κείμενο του κ. Συνόπουλου διαπνέεται από ένα αντισημιτισμό, που προσωπικά με στεναχωρεί και με πληγώνει.\nΔημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 28.5.2009


ΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΒΓΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ «ΠΡΟΣΦΥΓΑΚΙΑ», ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ! | Macedonian Ancestry\nHome > Uncategorized\t> ΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΒΓΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ «ΠΡΟΣΦΥΓΑΚΙΑ», ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ!\nΣυνέντευξη Συναγωνιστή Λάμπρου Φουντούλη σε διαδικτυακή εκπομπή – ΒΙΝΤΕΟ O Erdogan χαιρετά με το σήμα των Αδερφών Μουσουλμάνων υποστηρικτές του στο Παρίσι που του ανταποδίδουν με το σήμα των Γκρίζων Λύκων…ΦΩΤΟ


Στασινός (ΤΕΕ): Αναγκαίο ένα νέο πρόγραμμα επιδοτήσεων για ανθεκτικά κτίρια| newmoney\n27 Φεβρουαρίου, 2021 9:46 πμ\nΗλεκτρονική Ταυτότητα Κτηρίου: Παράταση στις μεταβιβάσεις με βεβαίωση μηχανικού\nΗλεκτρονική ταυτότητα Κτηρίων: Προς τρίμηνη παράταση οι μεταβιβάσεις ακινήτων με βεβαίωση μηχανικού\nΟ πρόεδρος του ΤΕΕ παραχώρησε συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με αφορμή τα προβλήματα που προκλήθηκαν από την πρόσφατη κακοκαιρία\nΤην ανάγκη θέσπισης του «Αναβαθμίζω», δηλαδή ενός νέου προγράμματος επιδοτήσεων για τη δημιουργία ανθεκτικών κτιρίων, μέσω της συνολικής ανακαίνισής τους, στα πρότυπα ενός βελτιωμένου και μεγαλύτερου «Εξοικονομώ», επισημαίνει στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Γιώργος Στασινός, με αφορμή τα προβλήματα που προκλήθηκαν από την πρόσφατη κακοκαιρία που έπληξε τη χώρα.\nΟ κ. Στασινός έκανε λόγο για ένα νέο Ελληνικό Κύμα Ανακαίνισης στο οποίο θα περιλαμβάνονται τα ιδιωτικά, τα δημόσια αλλά και όλα τα κτίρια συνάθροισης κοινού, και το οποίο μπορεί να συμβάλει σημαντικά τόσο στην προσαρμογή της χώρας στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, όσο και στη δημιουργία των προϋποθέσεων για βιώσιμη ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.\nΟ κ. Στασινός ξεκαθάρισε ότι το πρόγραμμα “Εξοικονομώ – Αυτονομώ“ δεν αρκεί για την προστασία των πολιτών απέναντι στις προκλήσεις. Όπως εξήγησε, «η θερμομόνωση, η αλλαγή κουφωμάτων και μέσου θέρμανσης, η εγκατάσταση ΑΠΕ και οι άλλες παρεμβάσεις που προβλέπονται εξοικονομούν ενέργεια και μειώνουν τις εκπομπές ρύπων γενικά, όπως βελτιώνουν και το μικροκλίμα σε κάθε επιδοτούμενη κατοικία, αλλά αυτό είναι μικρό μόνο κομμάτι της ζητούμενης θωράκισης, της επίτευξης της Ανθεκτικότητας».\nΤΕΕηλεκτρονική ταυτότητα κτηρίουΓιώργος ΣτασινόςΕξοικονομώ- Αυτονομώ


"Βόμβα" ο Κοντονής! "Η παρούσα Βουλή δεν δεσμεύει την επόμενη"!\nNewsIT / Πολιτικη / “Βομβα” ο Κοντονης! “Η παρουσα Βουλη δεν δεσμευει την επομενη”!\n“Βόμβα” ο Κοντονής! “Η παρούσα Βουλή δεν δεσμεύει την επόμενη”!\nΜε αυτό που ουσιαστικά “λέει” η ΝΔ και… όχι μόνο συντάσσεται ο Σταύρος Κοντονής, μετά το απίστευτο “αλαλούμ” που επικρατεί τις τελευταίες ώρες στην Βουλή.\nΌλα αυτά βέβαια, ενώ λίγο νωρίτερα είχε καταγραφεί ένα άνευ προηγουμένου “αλαλούμ” στην Βουλή από την διαφορετική ερμηνεία που δίνουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στο εάν η επόμενη αναθεωρητική Βουλή δεσμεύεται στο περιεχόμενο της κάθε διάταξης που θα ανοίξει από τις δύο ψηφοφορίες που θα γίνουν από αυτή την προαναθεωρητική Βουλή.\nClick4more: «Πόλεμος» για τη συνταγματική αναθεώρηση! Ανυπόστατα σενάρια λέει το Μαξίμου, για αυτοεξευτελισμό μιλάει η Πειραιώς\nΚατηγορίες Πολιτική Ετικέτες ΒΟΥΛΗ,ΕΙΔΗΣΕΙΣ,ΚΟΝΤΟΝΗΣ,ΝΔ,ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ,ΣΥΡΙΖΑ,ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ Πλοήγηση άρθρων


SNAPSHOT REVIEWS 1-12-2011 - Comicdom\nΆκης Τριανταφύλλου\tDecember 1st, 2011 08:08 CategoriesColumns, Comic Book Reviews, Comics Int, Reviews, Snapshot Reviews, US Comics\nTags Battle Scars, Billy Tan, Christopher Yost, Clay Mann, Fear Itself, Hulk, Jason Aaron, Joe Madureira, Magneto, Marc Silvestri, Marvel Comics, Matt Fraction, Skottie Young, Spider-Man, Whilce Portacio, Zeb Wells\nΤέσσερα χρόνια μετά και ο Joe Madureira επιστρέφει στη σκηνή των comics, προς ευχαρίστηση πολλών fans, σχεδιάζοντας και πάλι για λογαριασμό της Marvel. Αυτή τη φορά, το αποτέλεσμα είναι φανερά καλύτερο απο το “δυστύχημα” του ULTIMATES 3.\nΗ διαφορά ίσως να ειναι ο Zeb Wells, στη θέση του Jeph – αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα κακά της Marvel – Loeb, που γράφει ένα διασκεδαστικό τεύχος, με ταχύτατους ρυθμούς, σάτιρα και mindless action. Η κεντρική ιδέα της σειράς είναι, ουσιαστικά, τα διάφορα team-ups του Spider-Man. Στο πρώτο τεύχος, έχουμε το team-up με τον Red Hulk (να ‘τος, πάλι, o Jeph Loeb) και η διαδραστικότητα μεταξύ των δύο ηρώων έχει πολύ ενδιαφέρον.\nΟ Joe Madureira βρίσκεται σε πολύ καλή φόρμα και οι δύο προαναφερθέντες ήρωες του ταιριάζουν γάντι, σχεδιαστικά. Ευτυχώς, ο colorist της σειράς, Ferran Daniel, δεν επανέλαβε το “λάσπωμα” του συναδέλφου του, Christian Lichtner, και έτσι μπορούν όλοι οι fans του Madureira να απολαύσουν ένα πολύ καλό ξεκίνημα μια νέας μηνιαίας σειράς.\nΌταν είδα, αρχικά, ότι στο σενάριο θα ήταν ο Skottie Young (WONDERFUL WIZARD OF OZ), η αλήθεια είναι ότι φοβήθηκα, καθώς υπάρχουν ελάχιστα επιτυχημένα παραδείγματα απο σχεδιαστές που έγιναν σεναριογράφοι. Ευτυχώς, το αποτέλεσμα με διέψευσε ευχάριστα. Όχι ότι αντικρύζουμε τη γέννηση ενός σπουδαίου συγγραφέα, αλλά, ο Skottie Young παραδίδει ένα ωραίο σενάριο, αν και λιγάκι τετριμμένο, με spot-on characterization για όλους τους πρωταγωνιστές.\nΟ Clay Mann είναι ένας νέος σχεδιαστής, που με έχει εντυπωσιάσει απο τη δουλειά του στα X-MEN: LEGACY και X-MEN: AGE OF X, και δεν με απογοήτευσε ούτε σε αυτή τη σειρά. Αν και έχει δρόμο ακόμα για να γίνει πολύ καλύτερος, θεωρώ ότι βρίσκεται σε καλό σημείο, απο τη στιγμή που δεν φοβάται να πειραματιστεί με περίεργες γωνίες.\nΈχω αποδεχτει, πια, το γεγονός ότι είναι πέρα απο τις δυνάμεις μου να προσπεράσω μια limited σειρά με πρωταγωνιστη κάποιον αγαπημένο μου mutant. Αυτό, βέβαια, έχει ως αποτέλεσμα να φάω στη μάπα πολύ σκουπίδι. Αν κρίνω μόνο απο το πρώτο τεύχος αυτης της σειράς, ισως και να το αποφύγω, αυτή τη φορά.\nINCREDIBLE HULK (VOL 4) #2\nPencillers: Marc Silvestri, Whilce Portacio, Billy Tan\nΣε μια μικρή περιπλάνηση για τον τίτλο αυτό, είδα ότι πολλά sites αναφέρονται στο νεότερο relaunch του INCREDIBLE HULK ως Vol. 3 και κάποια άλλα ως Vol. 5. Εγώ, πάλι, είπα να διαλέξω το Vol. 4, γιατί πιστεύω ότι η αλήθεια βρίσκεται, πάντα, κάπου στη μέση. Αστειεύομαι. Προφανώς κάποιοι μετρούν και τα τεύχη του xωρίς επιθετικού προσδιορισμού HULK, ξέρετε, αυτά με τον Red Hulk (ναι, κι όμως, πάλι ο Jeph Loeb). Όποιo και αν είναι το αληθινό volume, τελικά, είναι ενδεικτικό των προβλημάτων που φέρνουν τα συνεχόμενα reboots. Ειδικά όταν ένας τίτλος διασπάται σε δύο, ή αποκτά ένα τελικό “s”, βλέπε INCREDIBLE HULKS, τότε καλή τύχη στους αρχειοθέτες του μέλλοντος!\nΤο πρώτο τεύχος του relaunch επικεντρώθηκε στον Hulk, ενώ σε αυτό, το δεύτερο τεύχος, πρωταγωνιστής είναι o Bruce Banner. Είναι μια ματιά σαφώς πιο ενδιαφέρουσα και o Jason Aaron το γνωρίζει και το εκμεταλλεύεται αξιόλογα. Ο “σπασμένος” ψυχισμός του Banner, τον φέρνει στα όρια ενός ψυχοπαθή villain, ή όπως αναφέρεται στο τεύχος, ενός mad scientist.\nΕκεί που το τεύχος μοιάζει με αυτοκινητιστικό ατύχημα, είναι στον τομέα του σχεδίου. Γύρω στους 11 (!) καλλιτέχνες βοήθησαν τον Marc Silvestri να βγάλει εις πέρας το τεύχος και μπορείτε να καταλάβετε το αποτέλεσμα. Ίσως οφείλεται σε ένα ατύχημα που είχε και ο ίδιος ο Silvestri, αλλά υποθέτω ότι είχε ήδη παραδώσει το τεύχος, όταν του συνέβη.\nΗ νέα πορεία που παίρνει η σειρά φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα και εαν διορθωθούν τα όποια σχεδιαστικά ή οργανωτικά προβλήματα, μπορεί και να απογειωθεί.\nWriters:Ed Brubaker, Jeph Loeb, David Lapham, Chris Yost, Fred Van Lente, Matt Fraction, Brian Michael Bendis\nPencillers: Javier Pulido, Ed McGuinness, Roberto De La Torre, Ryan Stegman, Salvador Larroca, Terry Dodson, Bryan Hitch\nΤο POINT ONE κυκλοφόρησε με σκοπό να προλογίσει όλα τα γεγονότα που θα δούμε απο τη Marvel, μέσα στο 2012.\nΟι επτά ιστορίες που περιέχει αυτό το one-shot είναι οι ακόλουθες: “Behold the Watcher” (πλαισιώνει όλο το τεύχος), “Harbinger” (Nova), “The Myth of Man” (Age of Apocalypse), “The Scarlet Thread” (Scarlet Spider), “Yin & Yang” (Coldmoon & Dragonfire), “The Shaman of Greenwich Village” (Doctor Strange) και “Age of Ultron” (Avengers). Οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες της κάθε ιστορίας αναφέρονται, αντίστοιχα, στα credits παραπάνω.\nΔυστυχώς, οι έξι απο τις επτά ιστορίες είναι εντελώς αδιάφορες και κάποιες, μάλιστα, είναι και κακογραμμένες, όπως το “Harbinger” του Jeph Loeb (πείτε μου ότι δε το περιμένατε!). Η μοναδική εξαίρεση ήταν το “Myth of Man” των David Lapham και Roberto De La Torre, που δημιουργούν μια σύντομη, αλλά περιεκτική ιστορία, η οποία στέκεται και μόνη της, ως ένα snippet από το ζοφερό Age of Apocalypse, παρ’ όλο που (μάλλον) προλογίζει κάποια νέα σειρα (X-Terminated?).\nΌπως ακριβώς και τα teaser-trailer, έτσι και αυτό το τεύχος, δεν μπορεί να μας πεί τίποτα για το έργο που πρόκειται να παρακολουθήσουμε. Έτσι, λοιπόν, δεν υπάρχει κανένας λόγος να το αγοράσετε, ειδικά όταν αυτό κοστίζει $5.99, ενώ θα μπορούσε να μοιράζεται δωρεάν, ως preview book.\nMarcus Johnson. Σημειώστε αυτό το όνομα. Δε το λέω εγώ, έτσι μας προτρέπει η Marvel, από το FEAR ITSELF #7, καθώς και σε διάφορα διαφημιστικά. Αυτή η μίνι σειρά έξι τευχών, έχει ακριβώς αυτό το σκοπό, να μας παρουσιάσει τον χαρακτήρα του Army Ranger Marcus Johnson και τη σημασία που θα παίξει στο status quo του Marvel Universe.\nΕννοείται ότι οι Yost, Bunn και Fraction, ως έξυπνοι συγγραφείς, δεν απαντούν, απο το πρώτο κιόλας τεύχος, το μυστήριο που καλύπτει τον Marcus Johnson. Όμως, αυτό ακριβώς το σημείο είναι που τους παγιδεύει και δεν μπορούν να δώσουν ώθηση στη σειρά. Πώς ακριβώς θα μας πείσουν ότι είναι “κάποιος” ο Marcus Johnson; Πολύ απλά, βάζοντας γνωστούς χαρακτήρες, όπως ο Captain America, να λένε, περίπου, “ναι, βεβαίως, είναι σημαντικός”, χωρίς να δίνουν αιτιολόγηση. Γιατί; Γιατί έτσι! Στη καλύτερη, αυτό ονομάζεται αδύναμο επιχείρημα.\nΠαρομοίως, το σχέδιο του Scot Eaton είναι απλά εκτελεστικό, χωρίς καμία έκπληξη ή φαντασία, μέσα στα όρια της επάρκειας. Ευπαρουσίαστο, αλλά λίγο.\nΕλπίζω να μη περιμένουμε ως το έκτο τεύχος, για να δούμε οτιδήποτε αξιόλογο απο αυτή τη σειρά.


Πολλή κουβέντα έγινε αναφορικά με τη φωτογραφία που ανήρτησε ο Sergio Perez στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μετά τον αγώνα στο Άμπου Ντάμπι και λίγες ημέρες πριν υπογράψει στη Red Bull\nΟ Μεξικανός πιλότος φωτογραφήθηκε μαζί με τον επικεφαλής της Red Bull, Christian Horner, και τον σύμβουλο της αυστριακής ομάδας, Dr. Helmut Marko. Η φωτογραφία άναψε φωτιές στα πάντοκ της Formula 1, καθώς συνδυάστηκε με την (διαφαινόμενη, τότε) συμφωνία του με τη Red Bull.\nΟ Marko, ωστόσο, έριξε… φως στην υπόθεση, αποσαφηνίζοντας πως η συγκεκριμένη φωτογραφία δεν αποτέλεσε το επιστέγασμα της συμφωνίας του Perez με τη Red Bull, αλλά είχε τραβηχτεί μόνο και μόνο ως αναμνηστική μιας σεζόν που μόλις είχε τελειώσει.\n«Δεν θυμάμαι εάν η φωτογραφία τραβήχτηκε το βράδυ της Κυριακής ή το πρωί της δευτέρας, όμως σίγουρα δεν τραβήχτηκε έπειτα από τη συμφωνία μας με τον Perez» ξεκαθάρισε ο Marko.\nΓεγονός είναι ότι το βράδυ της Κυριακής,, λίγες ώρες μετά το φινάλε του αγώνα στο Άμπου Ντάμπι, Red Bull και Perez έδωσαν τα χέρια, όμως η συμφωνία υπογράφηκε μερικές ημέρες αργότερα. «Άλλωστε πλέον οι υπογραφές μπαίνουν ηλεκτρονικά», είπε χαρακτηριστικά ο Marko.\nΗ φωτογραφία είναι τραβηγμένη στο ξενοδοχείο της Yas Marina, όπως αποδεικνύουν οι κουρτίνες πίσω από τους Marko, Perez και Horner. Μάλιστα ο Perez φορά ακριβώς τα ίδια ρούχα με αυτά που φορούσε όταν αντάλλαξε κράνη με τον… διάδοχό του στην Aston Martin, Sebastian Vettel. Κι αυτό συνέβη στο Yas Hotel μετά τον αγώνα του Άμπου Ντάμπι.


ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ: Τουρίστρια στην Κρήτη έσπασε άθελα της μινωικό πιθάρι!\nΤουρίστρια στην Κρήτη έσπασε άθελα της μινωικό πιθάρι!\nΗ γυναίκα ένιωσε ζάλη, λιποθύμησε και έπεσε πάνω στο αρχαίο αντικείμενο, που έγινε κομμάτια – Θα επιχειρήσουν να το «επανασυναρμολογήσουν» οι ειδικοί του μουσείου Κομμάτια έγινε ένα αρχαίο μινωικό πιθάρι στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, όταν μια επισκέπτρια που ζαλίστηκε και λιποθύμισε το παρέσυρε στο πάτωμα.\nΟ αρχαίος θησαυρός της Κρήτης έσπασε σε πολλά κομμάτια και πλέον έχει μεταφερθεί προκειμένου να επιχειρηθεί η εκ νέου συναρμολόγησή του, ωστόσο παρά το ότι κατάφερε να επιβιώσει δια μέσου των αιώνων, δεν κατάφερε να σωθεί από την περίπου 60 ετών τουρίστρια… Εικάζεται ότι το πιθάρι θα συναρμολογηθεί, ωστόσο η «περιπέτειά» του θα είναι εμφανής…\nΠηγή: cretalive.gr -


Νέα μείωση ασφαλιστικών εισφορών μελετά το υπουργείο Εργασίας - EPIRUS TV NEWS\nepirustvnews 3/08/2021 09:16:00 π.μ.\nΝέα μείωση ασφαλιστικών εισφορών μελετά το υπουργείο Εργασίας Reviewed by epirustvnews on 3/08/2021 09:16:00 π.μ. Rating: 5


ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ | ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.net\nΤο εκλογικό αποτέλεσμα της 26ης Μαΐου και η στροφή του εκλογικού σώματος προς τον δικομματισμό δείχνουν την κόπωση του λαού μετά από μια σχεδόν δεκαετία μνημονιακής διακυβέρνησης. Το 2015 ο Ελληνικός Λαός έκανε μια επαναστατική, όπως εκείνη την ώρα του φαινόταν, στροφή. Μια τριπλή στροφή Αριστερά.\nΕίχε ήδη εμπιστευθεί τον Κώστα Καραμανλή και γεύτηκε το τέλος εποχής της φούσκας της ευμάρειας. Εμπιστεύθηκε τους Σοσιαλιστές απογόνους του ΠΑΣΟΚ και αυτοί τον έστειλαν στην μέγγενη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Όταν αποφάσισε να εμπιστευθεί τους τεχνοκράτες, πήρε Παπαδήμο και Πικραμένο. Όταν αποφάσισε να ξαναγυρίσει στην εμβληματική της Μεταπολίτευσης μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης, έφαγε πακέτο το ΠΑΣΟΚ, τα μνημόνια, και το κυνήγημα των Πατριωτών από την συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.\nΤρεις φορές το 2015 στράφηκε σε μια πολιτική δύναμη την οποία δεν είχε δοκιμάσει ως τότε. Την δύναμη που του υποσχέθηκε ότι θα σπάσει τα δεσμά του με έναν νόμο και μια υπογραφή. Με νταούλια και βιολιά ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης υποσχέθηκαν να κάνουν πέρα τους χαρτογιακάδες των Βρυξελλών και να κάνουν την Ελλάδα tabula rasa για το υπερήφανο νέο Αύριο. Go back Κυρία Μέρκελ και ψωμί κι ελιά.\nΓια ακόμα μία φορά διαψεύσθηκε. Άλλο είδε στην συσκευασία και άλλο πήρε όταν άνοιξε το πακέτο. Έδωσε όμως ευκαιρίες στο «νέο». Και τον Φεβρουάριο και τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο του 2015, ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ με την ελπίδα ότι ο πολλά υποσχόμενος νέος αρχηγός της Αριστεράς θα βάλει το τρένο στον σταθμό. Αντ’ αυτού, η πολιτική σκηνή γέμισε με γραφικούς παρμένους, καθηγητές που δεν είχαν επαφή με την πραγματική Οικονομία, αριστεριστές εφοπλιστές, φιλελεύθερους κομμουνιστές και άλλα παράδοξα είδη που βγήκαν από την πινακοθήκη των χρήσιμων ηλιθίων της Αριστεράς.\nΜε το πείσμα του λαού και την επικουρία των ΜΜΕ, ενός λαού που δεν μπορούσε να δεχθεί ότι έκανε ένα ακόμα λάθος, ο ΣΥΡΙΖΑ έμεινε στην εξουσία επί τέσσερα χρόνια και αναδείχθηκε σε μια από τις μακροβιότερες κυβερνήσεις που έχει γνωρίσει ο τόπος, και μια από τις πιο καταστροφικές επίσης.\nΣτην Οικονομία, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μεγάλη καταστροφή με τις περικοπές μισθών και συντάξεων, πραγματοποιήθηκε από την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ ουδεμία ευθύνη φέρει για το χάλι ατομικό και συλλογικό, όσο κι αν σκούζουν οι Νεοδημοκράτες για να καλύψουν τις καταστροφικές πολιτικές τους.\nΙδιαίτερα στα κοινωνικά και στα εθνικά θέματα, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ακροδεξιός συνεργάτης του Νεοδημοκράτης Καμμένος, αποδείχθηκαν εγκληματικοί, από την τεκνοθεσία των ομοφυλοφίλων, την αλλαγή φύλου των δεκαπεντάχρονων ως την παραχώρηση του ονόματος, της εθνότητος και της γλώσσας της Μακεδονίας μας στους Σκοπιανούς, περνώντας από τα μακάβρια Μάνδρα και Μάτι.\nΤίποτε από αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν η ΝΔ δεν είχε κάνει την στρατηγική επιλογή να κυνηγήσει με μίσος τους Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής, στάση την οποίαν κυνικά αποδέχθηκε ότι θα ακολουθήσει ο Κυριάκος, για να … εξαϋλώσει την Δεξιά αντιπολίτευση και να κυβερνήσει ανεξέλεγκτος με τους φίλους του της γερμανικής βιομηχανίας.\nΜια επιλογή δεν έχει κάνει ακόμη ο Ελληνικός λαός και αυτή είναι η Εθνικιστική. Μέχρι σήμερα, τα ποσοστά που έδωσε στους Εθνικιστές κινούνται στα όρια της διαμαρτυρίας και της ελπίδας. Όμως αυτό φάνηκε ότι δεν αρκεί ώστε οι Εθνικιστές να έχουν την δύναμη να παράξουν πραγματική ανατροπή και να ξεκινήσουν την υλοποίηση των θέσεών τους.\nΑυτό φέρνει την στασιμότητα και την μουρμούρα. Τώρα πρέπει όλοι να καταλάβουν πως είτε είναι υποψήφιοι είτε ψηφοφόροι, τα πρόσωπά τους είναι εκφράσεις της μοίρας του Έθνους, κακής ή καλής.\nΗ ψήφος στην Χρυσή Αυγή είτε συμφωνεί κανείς με τα πάντα είτε με ελάχιστα, είτε προτιμά μιαν υποψήφια από έναν υποψήφιο και τούμπαλιν, είναι η μοναδική ψήφος που μπορεί να ανατρέψει όλα τα δεδομένα. Εάν και όποτε πραγματοποιηθούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, η ψήφος στην Χρυσή Αυγή είναι αυτή που θα κάνει το Σύστημα να αναρωτηθεί πώς ένα κόμμα με τις αδυναμίες και τις προκλήσεις της Χρυσής Αυγής μπόρεσε να γυρίσει το παιχνίδι.\nΓιατί είναι αλήθεια. Ετούτη την ώρα μόνο η ψήφος στην Χρυσή Αυγή μπορεί να προκαλέσει ανατριχίλα στο Σύστημα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ξαναζεσταμένα πολυκαιρισμένα εξαρχής άνοστα φαγητά, που τα δοκίμασε και τα απέρριψε κατ’ επανάληψη ο λαός.\nΕχθροί και φίλοι κοιμώνται και ξυπνούν τις δυο τελευταίες εβδομάδες με το πώς θα πέσει η Χρυσή Αυγή, λες και υπάρχει εναλλακτική για τους Εθνικιστές, που διαφορετικά θα ρίχνουν την ψήφο τους υπέρ του πρώτου κόμματος της ΝΔ. Στις Ευρωεκλογές και στις Αυτοδιοικητικές εκλογές κάποιοι «γελαστήκατε», κάποιοι «παρασυρθήκατε» ή κάποιοι, όπως λέτε, «στείλατε ένα μήνυμα»… Τώρα, κάντε τους πολιτικούς μας αντιπάλους να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους και το αλάθητο των επιλογών και των μεθόδων τους, και μαζί πάμε να αλλάξουμε όσα δεν εξυπηρετούν τον σκοπό της αναγέννησης του Έθνους.\nΕίμαι βέβαιη ότι δεν θέλετε πραγματικά να δώσετε δύναμη στους Κούληδες. Απέναντί μας είναι οι Μπίλντερμπεργκ, οι αρνητές του Έθνους, οι διαλυτές της Ελληνικής Κοινωνίας.\nΔιαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/empros-gia-thn-anatroph#ixzz5qfQQmAUF\n← ΤΑΡΑΞΑΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΙ ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ – ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ\nMORGAN STANLEY: ΣΤΟ 6,3% Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΕΚΛΕΓΕΙ 17 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ →


Στις 3 Φεβρουαρίου, η Ford θα παρουσιάσει το νέο F-150 Raptor, και σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες αναφορές το μοντέλο θα είναι διαθέσιμο με δύο κινητήρες, έναν V6 και έναν V8. Σήμερα έγινε γνωστό ότι η χωρητικότητα του βασικού V6 κινητήρα θα είναι 3,5-λίτρων, και πιθανότατα θα είναι plug-in υβριδικός. Από την άλλη, ο V8 θα είναι…\nΈναν διαφορετικό εορτασμό της παραμονής των Χριστουγέννων επέλεξε για φέτος ο δήμος Αθηναίων, προσαρμοζόμενος αναγκαστικά σε όσα επιτάσσει η πανδημία που παραμένει σε έξαρση. Ο δήμος γύρισε ένα εορταστικό ατμοσφαιρικό βίντεο στο οποίο πρωταγωνιστεί η στολισμένη Αθήνα και η χορευτική ομάδα Α2 και μας καλεί όλους, τηρώντας τα μέτρα προστασίας από τον ιό, να στείλουμε…\nSince Aristotle’s time some basic characteristics of the youth remain unchanged.The Stagirite philosopher’s description is decisive and unchanged.Among other distinctive traits is a firm resistance to preaching and firm urgings.The illusion of immortality that is inherent in the nature of youth is ominous in the current pandemic.The nightmarish death count bears witness to that indisputable…\nΆγριες Μέλισσες Spoiler: Ο πολυπόθητος γάμος Λάμπρου – Ελένης και το...


Δρ. Ράνια Χιουρέα- Συμβουλευτική & Υποστήριξη Γονέων & Εκπαιδευτικών: Διάφορα - ΠΕΣΣ: Κατάργηση προγράμματος επιμόρφωσης του ΕΚΠΑ για την Αξιολόγηση των Εκπαιδευτικών\nΔιάφορα - ΠΕΣΣ: Κατάργηση προγράμματος επιμόρφωσης του ΕΚΠΑ για την Αξιολόγηση των Εκπαιδευτικών\nΣχετικά με το απαράδεκτο πρόγραμμα “επιμόρφωσης για το ΠΔ 152/2013 ” Εκπαιδευτικών, Διευθυντών και Σχολ. Συμβούλων, από το ΕΚΠΑ έναντι 100 ευρώ (Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα ΕΚΠΑ: "ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΕ και ΔΕ")\nΣας ενημερώνουμε ότι η ΠΕΣΣ με παρεμβάσεις της, τόσο δημόσιες στα ΜΜΕ (ESOS: Οι Σχολικοί Σύμβουλοι (ΠΕΣΣ) ζητούν από τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ να ανακαλέσει πρόγραμμα επιμόρφωσης για την αξιολόγηση\nALFAVITA: ΠΕΣΣ: Επιστολή προς το ΕΚΠΑ για το πρόγραμμα: Εξειδίκευση επί του Π.Δ.152)\nόσο και διαπροσωπικές, πέτυχε την κατάργηση του προγράμματος, το οποίο έχει ήδη κατέβει από το διαδίκτυο.


Σύγκριση των Drooling Quotient – 5-minute version και Drooling Severity and Frequency Scale (DSFS) σε πληθυσμό με εγκεφαλική παράλυση \nΠαπαδάτος, Παναγιώτης (Πανεπιστήμιο Πάτρας, 2021)\nΗ σιελόρροια εντοπίζεται σε άτομα με εγκεφαλική παρέση σε ποσοστό 40-58%. Χρησιμοποιούνται διάφορες κλίμακες για την ποσοτικοποίηση της σιελόρροιας αλλά και τον προσδιορισμό της σοβαρότητας της. Το Drooling Quotient ...\nΜετάφραση και πιλοτική στάθμιση του NOT-S σε υγιή πληθυσμό, περιστατικά με αρθρωτικές διαταραχές και σε περιστατικά με δυσπραξικά χαρακτηριστικά \nΝάσιου, Ξανθίπη (Πανεπιστήμιο Πάτρας, 2021)\nΑλεξόπουλος, Ανδρέας (1)\nΑλούπης, Κωνσταντίνος (1)\nΑναστασόπουλος, Κωνσταντίνος (1)\nΓιαννοπούλου, Βασιλική Α.Μ. 10055 (1)\nΜεθοδολογία και έρευνα (18)\nΑγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (3)\nERGON IASTM TECHNIQUE (2)


από ΑποστόληςΑ » Πέμ Ιούλ 12, 2018 10:49 am\nΜπα! Τυχερή ήταν η Κροατία γιατί οι άτυχοι Άγγλοι έπαιζαν με δέκα οι καημένοι...\nαπό kataramenos5 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 5:59 pm\nΤι στρογγυλη γαλλική σημαία ηταν αυτη? Προς στιγμη νομισα οτι παιζει στον τελικο η.. Πεπσι\nαπό Παλαιολόγος » Κυρ Ιούλ 15, 2018 6:33 pm\nειναι δυνατον η κροατια να παρουσιαζει τοση ενεργεια μετα απο τοσα ματς και παρατασεις και μαλιστα απεναντι στην γαλλια!\nαπό episimos73 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 6:59 pm\nΞενέρωσα ρε πστ μου με το πέναλτι..\nαπό Ksenitemenos4 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 7:13 pm\nπραγματικα ανυπαρκτη η γαλλια και με καποιο τροπο εβαλε δυο γκολ...αν σε παει...\nαπό tzoker » Κυρ Ιούλ 15, 2018 7:58 pm\nΟ Βαραν στα 25 του τι κίνητρο ποδοσφαίρικο έχει πλέον;\nΥ.Γ Ο βιονικός Ρακιτιτς συμπλήρωσε 71 παιχνίδια σμρ με μερικες παρατασεις.\nΤελευταία επεξεργασία από tzoker και Κυρ Ιούλ 15, 2018 7:59 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά\nαπό tolis01 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 7:58 pm\nΟι Κροάτες πλήρωσαν ΚΑΙ τα φιλοναζί παρε δώσε τους και το κοράκι επιστημονικά έπαιξε 60-40 τρικολόρ.\nΑς πρόσεχαν με τις βαλκάνιες βλαχομαγγιές.\nΩραίοι και σταθεροί οι Γάλλοι.\nΣούπα η ατμόσφαιρα του τελικού. Ήμαρτον, στην Πορτογαλία το 2004 οι 2-3000 δικοί μας μεγαλύτερο σαματά έκαναν.\nαπό Sera4 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 8:03 pm\nμεγαλη δικαιωση για τη γεννια του γκριζμαν, του πογμπα, του μουλεν και του λεβεκ\nαπό Ksenitemenos4 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 8:06 pm\nαπολαυστικο μουντιαλ παντως, αντε τωρα το επομενο θα το βλεπουμε χειμωνιατικα\nαπό Παλαιολόγος » Κυρ Ιούλ 15, 2018 8:10 pm\nπαντως ειναι ενα μαθημα το σημερινο πως μπορει να κυριαρχεις στον αγωνιστικο χωρο,οπως η κροατια στο πρωτο ημιχρονο\nκαι παρολαυτα να πηγαινεις στα αποδυτηρια με τον αντιπαλο σου να σε νικαει βαζοντας δυο γκολ εχοντας μια τελικη!\nσε τσακιζει την ψυχολογια οταν στραβωνει τοσο ασχημα το ματς,αν και ξαναμπηκαν δυνατα,αλλα ολα εχουν ενα οριο\nκαι αφου ανοιχτηκαν και αρκετα το ματς εληξε\nστο τελος δε κατερρευσαν\nδεν υπαρχουν δεδομενα σε μια και εξω ματς,ποιος περιμενε η κροατια των ποσων παρατασεων πω ςθα κυριαρχει στα χαφ της ξεκουραστης και αθλητικης γαλλιας επι μακρον;(κυριολεκτικως )\nαπό xrisitsapa » Κυρ Ιούλ 15, 2018 8:29 pm\nepisimos73 έγραψε: Ξενέρωσα ρε πστ μου με το πέναλτι..\nαπό sn0ufel4 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 8:31 pm\nΜαχητές οι Κροάτες αλλά καλύτεροι οι Γάλλοι. Άξιοι νικητές\nαπό goran 64 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 8:32 pm\nΆξια Παγκόσμια Κυπελλούχος 2018 η Γαλλία...Είναι όμως η και αξία της ηττημένης Κροατίας, που την κάνει τέτοια...\nΠολύ ωραίος, πλούσιος σε γκολ και ποδοσφαιρικά χορταστικός Τελικός...Συγχαρητήρια στους συμμετέχοντες!!!!\nkataramenos5 έγραψε: Τι στρογγυλη γαλλική σημαία ηταν αυτη? Προς στιγμη νομισα οτι παιζει στον τελικο η.. Πεπσι\nΥ.Γ. Ακόμα έχω την απορία, για ποιο λόγο την εκάστοτε νικήτρια ομάδα του τελικού του M U N D I A L (δηλαδή του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όπως λέγεται αυτό επί 8 δεκαετίες) κάποιοι την αναφωνούν ως παγκόσμια πρωταθλήτρια...\nαπό boogeyman77 » Κυρ Ιούλ 15, 2018 9:21 pm\nΔιδακτικός ο σημερινός τελικός και προσφερόταν για σεμινάριο.Αρχικά πως μία ομάδα(Γαλλία) το κακό της διάστημα(πρώτο ημίχρονο όπου πραγματικά δεν υπήρχε)μπορεί να το αντισταθμίσει με την δουλειά της στα στημένα.Έπειτα είδαμε πόσο σημαντικό είναι να δοκιμάζεις το πόδι σου οταν υπάρχει ο παραμικρός χώρος(πρώτο γκολ Κροατίας και τρίτο & τέταρτο της Γαλλίας) και τέλος ότι αν κυνηγάς την κάθε φάση που μοιάζει χαμένη στο τέλος θ'ανταμειφθεις(γκολ Madzukic και παλιότερα Musli με Cska)Δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν οι οιωνοί και το σήκωσαν οι Γάλλοι και όχι οι μαχητές Κροάτες που λύγισαν απο τις αλλεπάλληλες παρατάσεις και την σχεδόν απόλυτη ευστοχία των Γάλλων.Αν έβλεπε κάποιος την στατιστική χωρίς το σκορ θα νόμιζε ότι είχαμε άνετη επικράτηση για τους Κροάτες.Αμ δε...καταρρίφθηκε και ο μύθος πως η στατιστική λέει πάντα την αλήθεια.\nαπό ΑποστόληςΑ » Δευτ Ιούλ 16, 2018 8:45 pm\ntolis01 έγραψε: Σούπα η ατμόσφαιρα του τελικού. Ήμαρτον, στην Πορτογαλία το 2004 οι 2-3000 δικοί μας μεγαλύτερο σαματά έκαναν.\nΣτον τελικό υπήρχαν περίπου 15.000 Έλληνες.\nΜέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: geonov29, NIKOS1972, Rorschach, val4 και 1 επισκέπτης


Creator: Beckman, Arnold O. and Criswell, J. S. / Format: Text / Language: English / Place: California / Rights: In Copyright - Rights-holder(s) Unlocatable or Unidentifiable - Science History Institute Digital Collections Search Results\nCreator Beckman, Arnold O. ✖Remove constraint Creator: Beckman, Arnold O. Creator Criswell, J. S. ✖Remove constraint Creator: Criswell, J. S. Format Text ✖Remove constraint Format: Text Language English ✖Remove constraint Language: English Place California ✖Remove constraint Place: California Rights In Copyright - Rights-holder(s) Unlocatable or Unidentifiable ✖Remove constraint Rights: In Copyright - Rights-holder(s) Unlocatable or Unidentifiable


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!!\nΓια την Μανουλα τους τα παιδια......δούλεψαν σκληρά!!!!! Αχχχ!!!! πόσο σε αγαπούν ΜΑΜΑ!!\nΑνθοδέσμες.....κρεμαστό κόσμημα από τα χεράκια τους.....καρτούλα με καρδούλες με αφιέρωση.....παραμύθι ..." ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ" ζωγραφιά για τη ΜΑΜΑ.....ποιήματα για την ΜΑΜΑ......και άλλα πολλα!!!!!!!\nΌταν θα μεγαλώσω\nΌταν θα μεγαλώσω θα δεις μανούλα\nΘα σου αγοράσω αστέρια\nκαι ένα μεγάλο καράβι με μεταξωτά πανιά\nΘα σου αγοράσω λιχουδιές και θα πάμε στο πανηγύρι\nΘα σε πάρω απο το χέρι\nγια να περάσουμε το δρόμο μαζί\nΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑ...ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ...ΕΓΩ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΟΡΜΗΝΕΨΑ ΝΑ ΣΕ ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ!!!!!!\nΓιατί να φοιτήσει ένα πρoνήπιο στο νηπιαγωγείο;\nΟι εκπαιδευτικοί που το στελεχώνουν, ως απόφοιτοι πανεπιστημιακών ιδρυμάτων διαθέτουν το επιστημονικό υπόβαθρο, για να υποστηρίξουν τα παιδιά, όχι μόνο στη μαθησιακή διαδικασία αλλά και στο δρόμο της ανάπτυξης της κοινωνικής τους συμπεριφοράς και της αυτογνωσίας. Μπορούν να εντοπίσουν αδυναμίες σε όλα τα επίπεδα της ανάπτυξης και των δεξιοτήτων του κάθε παιδιού και να δουλέψουν μαζί του εξατομικευμένα. Ταυτόχρονα να προτείνουν στους γονείς τυχόν περαιτέρω αξιολογήσεις και βοήθεια από εξειδικευμένο προσωπικό. Μ’ αυτό τον τρόπο τα παιδιά μπορούν να ξεπεράσουν, ή έστω να υποστηριχθούν, έγκαιρα, πάω στις αδυναμίες, που ενδέχεται να τους δημιουργήσουν δυσκολίες στη φοίτησή τους στο Δημοτικό σχολείο ή και πιο πέρα από αυτό.\n· τον εαυτό του! Πώς μπορεί να χρησιμοποιεί το σώμα του (για να αυτοεξυπηρετηθεί, να κινηθεί, να εργαστεί) και να το φροντίζει σωστά. Ποια είναι τα συναισθήματα του και πόσο μεγάλη είναι η σημασία της έκφρασής τους, με τρόπο που να επιδρά θετικά για τον εαυτό του και τους άλλους. Να αναπτύξει την κριτική του σκέψη. Να ανακαλύψει τις κλίσεις και τα ταλέντα του.\n· τα πλαίσια της ορθής κοινωνικής συμπεριφοράς: Να αναπτύξει την ικανότητα του να κάνει φίλους. Να μοιράζεται. Να νοιάζεται. Να έχει ενσυναίσθηση. Να μάθει τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις του. Να δείχνει σεβασμό στους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρω του. Να ακολουθεί τους κανόνες του χώρου στον οποίο βρίσκεται κάθε φορά. Να απολαμβάνει τη συνεργασία και την από κοινού εξερεύνηση. Να συνειδητοποιεί τις συνέπειες των πράξεων του και να αναλαμβάνει τις ευθύνες του.\n· να σκέφτεται: Να συμμετέχει στην επίλυση προβλημάτων. Να επιχειρηματολογεί και να προασπίζεται τις απόψεις του. Να αναγνωρίζει τα λάθη του και να μαθαίνει από αυτά. Να συμμετέχει σε πειράματα και παρατηρήσεις. Να βρίσκει τις αιτίες και τα αποτελέσματα. Να καταλήγει σε συμπεράσματα.\n· να ενδιαφέρεται να μαθαίνει! Να έχει ενδιαφέρον για όλα όσα συμβαίνουν στον μικρόκοσμό του αλλά και σε όλο τον κόσμο (και γιατί όχι και πέρα από αυτόν!). Να ρωτάει όσους γνωρίζουν. Να ακούει ιστορίες. Να ξεφυλλίζει βιβλία. Να βλέπει εικόνες. Να ασχολείται με την τεχνολογία, στα πλαίσια των δυνατοτήτων και της ηλικίας του. Να κινητοποιεί τους γονείς και τα μέλη του οικογενειακού του περιβάλλοντος, για περαιτέρω ενασχόληση με θέματα που το απασχολούν.\n· να εκφράζεται: Να εμπλουτίσει το λέξιλόγιο του και να καταφέρει να αρθρώνει σωστό λόγο. Να συμμετέχει σε συζητήσεις. Αλλά και δημιουργικά να εκφράζεται καλλιεργώντας, πέρα από τη λεπτή κινητικότητά του (χειρισμός αντικειμένων, συντονισμός κινήσεων κλπ) και τη φαντασία του!\n· να ασχολείται με τα γράμματα και τους αριθμούς: Να έρθει σε επαφή με περιβάλλοντα εγγραμματισμού, που με φυσικό τρόπο (παρατηρώντας και βιώνοντας) θα το ωθήσουν από το σκαρίφημα στο γράμμα, όπως ακριβώς φτάνει μόνο του από τη μουντζούρα στη ζωγραφιά! Να βρεθεί αντιμέτωπο με ζητήματα που απαιτούν μαθηματικό λογισμό και να συμμετέχει στην επίλυση τους.\nΤο οποίο μάλιστα εισέρχεται σ’ αυτό με δυο βασικά πλεονεκτήματα:\n1. Τη συναναστροφή του, όχι μόνο με παιδιά της ηλικίας του, γεγονός που του παρέχει ασφάλεια, αλλά και παιδιά μεγαλύτερα από αυτό, που μπορούν να λειτουργήσουν ως παραδείγματα προς μίμηση, με αποτέλεσμα την επιτάχυνση στην κατάκτηση βασικών δεξιοτήτων για την ανάπτυξή του.\n2. Την ευκαιριά για διετή φοίτηση σ’ένα εξειδικευμένο περιβάλλον μάθησης, δίνοντας του άφθονο χρόνο για να ετοιμαστεί με τον καλύτερο τρόπο, για μια ανώδυνη είσοδο στο Δημοτικό σχολείο, αλλά και για μια σταθερή, και γιατί όχι ανοδική, πορεία σ’αυτό και σε όλες τις επόμενες βαθμίδες.\nΣτο ελληνικό δημόσιο νηπιαγωγείο υπάρχουν εκπαιδευτικοί, που πέρα από την επιστημονική κατάρτιση και τα τυπικά τους προσόντα (που για αρκετούς είναι πολλά, με μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους), έχουν μεράκι γι αυτό που κάνουν, αγάπη για τα παιδιά και ενδιαφέρον για δια βίου μάθηση και αυτοβελτίωση.\nΠροχωρήστε λοιπόν, αγαπητοί γονείς των προνηπίων, χωρίς δισταγμό, στις αιτήσεις για εγγραφή των παιδιών σας σε κάποιο δημόσιο νηπιαγωγείο. Μ’αυτό τον τρόπο καταρχήν προσφέρετε το καλύτερο στα παιδιά σας, και ταυτόχρονα προσφέρετε τα μέγιστα για να συνεχίσει να υπάρχει το νηπιαγωγείο, με αυτή τη μορφή, στη θέση που του αναλογεί στις βαθμίδες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά και να θεσμοθετηθεί η υποχρεωτική διετής φοίτηση σ’ αυτό, γεγoνός που θα αυξήσει (ελπίζουμε!) το ενδιαφέρον και τη μέριμνα της πολιτείας.\nΈκθεση νηπιαγωγείων Π.Ε. Δράμας.\nΗ σημασία της διετους προσχολικης εκπαίδευσης.\nΟταν τα παιδια δημιουργουν.....οταν εχουν υπομονη και θεληση....οταν η φαντασια τους ανοιγει τα φτερα της....οταν η γνωση πραγματωνεται μεσα απο το παιχνιδι...τη διερευνηση και τα ερεθισματα που τους δινονται στο σχολειο......οταν μαθαινουν να ρωτανε, να αναρωτιωνται....να βρισκουν τον τρόπο να φτασουν στην απαντηση.....τοτε γινονται θαύματα.....θαυματα μικρα....στο μεγαλο σχολειο που λεγεται ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ.....\nΠολλοί γονείς έχουν ερώτηματα για τις ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ........\n.......ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΤΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΊΩΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ.......ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΤΜΗΜΑ......ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ!!!!!!\n2) μαθητές, των οποίων οι γονείς/κηδεμόνες ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες όπως: I) πολύτεκνοι / τρίτεκνοι / μονογονεϊκές οικογένειες, γονείς με χρόνιες παθήσεις /ενταγμένοι σε πρόγραμμα απεξάρτησης / φυλακισμένοι. II) πολίτες τρίτων χωρών που διαμένουν σε κέντρα ή σε δομές φιλοξενίας του ελληνικού κράτους ή της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ.\nII. Ο ελάχιστος αριθμός για τη λειτουργία του τμήματος πρόωρης υποδοχής είναι τα 5 νήπια/προνήπια. Πρόωρη αποχώρηση νηπίων/προνηπίων από το Ολοήμερο Πρόγραμμα δεν προβλέπεται.\nΕΓΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2018-2019\nΣτα Νηπιαγωγεία εγγράφονται οι μαθητές που την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής συμπληρώνουν την ηλικία των τεσσάρων (4) ετών.\nΣυγκεκριμένα, εγγράφονται στα Νηπιαγωγεία για το σχολικό έτος 2018-19, μαθητές γεννημένοι το 2013 και 2014 και τα Νηπιαγωγεία υποχρεούνται να δεχτούν όλες τις αιτήσεις νηπίων και προνηπίων που έχουν γεννηθεί αυτά τα έτη.\nα) Αίτηση εγγραφής – Υπεύθυνη δήλωση (ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ)\nβ) Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή\nγ)Το Ατομικό Δελτίο Υγείας Μαθητή (ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ)\nΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΡΥΘΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 11.30 ΕΩΣ 12.30.\nΠεριμενοντας τις καινούριες (και με ευρωπαϊκές προδιαγραφες) παιδικές χαρές......(χαχα.....) ας φροντισουμε προς το παρόν την πολυπαθουσα τσουληθρα μας......Συν Αθηνά και χείρα κινει!!!!!\nΑπο το 1ο Νηπιαγωγειο Καλαμπακίου σας ευχομαστε ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!\nΉρθε και το Πάσχα........\nΚαναμε τις λαμπάδες μας.....\nΤις καρτουλες μας......\nΤα κοτοπουλακια μας.....τα καλαθακια μας....τις κορνιζες μας.....\nΚαλό Πάσχα φιλοι μας.....καλη Ανασταση!!!!!\nΓια την Μανουλα τους τα παιδια......δούλεψαν σκληρά!!!!! Αχχχ!!!! πόσο σε αγαπούν ΜΑΜΑ!! Ανθοδέσμες.....κρεμαστό κόσμημα από τα ...\nΕίμαστε χαρουμενοι!!!! Γιατι;;; Ένα αίτημα πολλών χρόνων, του Νηπιαγωγείου μας, πραγματοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε!!!! το βάψιμο του εξ...\nΚΛΕΙΣΤΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!!!!!!!!!!!\nΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΟΞΑΤΟΥ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΑ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΚΑΙΡΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ!...\nΣας περιμένουμε στο Χριστουγεννιάτικο παζάρι του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του Νηπιαγωγείου μας από αύριο Δε...\nΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΣΤ...\nΒιβλιοθήκη Νηπιαγωγών - Free online - Popi-it.gr\nΕίμαστε τα νήπιακαι οι νηπιαγωγοί του\nΤο νηπιαγωγειο μας είναι ένα διθέσιο νηπιαγωγείο. Υπεύθυνη της ιστοσελίδας είναι η Κοσμίδου Αικατερίνη.\nΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ 2521051948.\nη ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΕΙΝΑΙ :\nΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΣΜΙΔΟΥ. Θέμα Φανταστικό Α.Ε.. Από το Blogger.


Eκδήλωση του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Τύνιδα για την πολυγλωσσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση\nΓράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 05/06 09:26\nΜε την ευκαιρία του εορτασμού του Μήνα της Ευρώπης, την Κυριακή 30η Μαΐου ε.έ. το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Τύνιδος (Centre Culturel Grec) και το Ρουμανικό Κέντρο Πολιτισμού και Επιστημών Τύνιδος (Centre de Culture et de Science de la Roumanie à Tunis), πραγματοποίησαν από κοινού εκδήλωση με θέμα: " Η πολυγλωσσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Τυνησία, εκπρόσωπος της πολυγλωσσίας στην Αφρική. - Η Ρουμανία και η Ελλάδα μιλούν για ευρωπαϊκές αξίες " / "Le Multilinguisme dans l'Union Européenne, Tunisie, le pays porte-parole du multilinguisme en Afrique La Roumanie et la Grèce parlent des valeurs européennes".\nΗ εκδήλωση αυτή, έλαβε χώρο στους κήπους της Ελληνικής Κοινότητος Τυνησίας, μετά το πέρας της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, παρουσία του Σεβ. Μητροπολίτου Καρθαγένης κ. Μελετίου, της Προξένου κας Σοφίας Κανταρά, της Προξένου της Ρουμανίας κ. Maria Alexa Nica και του Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητος κ. Ιωάννου Δύντσικου.\nΤην από κοινού επιτυχημένη εκδήλωση των δύο Πολιτιστικών Κέντρων, προετοίμασαν και συντόνισαν οι Διευθύντριες κα Σοφία Αργυροπούλου και κα Lia Faur με την συμμετοχή Ελλήνων, Ρουμάνων και Τυνήσιων μαθητών.\nΚατά την έναρξη, διαβάστηκαν χαιρετισμοί των δύο Πρέσβεων, Ελλάδος κ. Ευαγγέλου Τσαούση και Ρουμανίας κ. Dan Stoenscu.\nΟι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία μέσα από τις παρουσιάσεις των μαθητών, να διαπιστώσουν τα κοινά σημεία που ενώνουν τις δύο χώρες, ιστορικά αλλά και γλωσσικά, αλλά και τη χαρά να μοιράζονται τα αγαθά του πολιτισμού με την φιλόξενη χώρα της Τυνησίας.\nΕπίσης, το πρόγραμμα περιείχε ομιλίες για την Ευρώπη του σήμερα, την ενότητα στην πολυμορφία, στην προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας, τις αξίες της Ε.Ε., τον κοινό μας μεσογειακό πολιτισμό και έκλεισε με εκπαιδευτικά παιχνίδια που τόνισαν την ομορφιά των γλωσσών.\nΜετά τη λήξη της εκδηλώσεως, οι κυρίες της Ελληνικής Κοινότητος προσέφεραν παραδοσιακά εδέσματα προς όλους.


Γερμανία: Για συνέργεια σε χιλιάδες δολοφονίες κατηγορείται 100χρονος\nΑρχική » Ειδήσεις » Γερμανία: Για συνέργεια σε χιλιάδες δολοφονίες κατηγορείται 100χρονος\nΟι εισαγγελικές αρχές της Γερμανίας άσκησαν δίωξη σε έναν 100χρονο Γερμανό, με την κατηγορία ότι ήταν συνεργός σε 3.518 δολοφονίες που διαπράχθηκαν όταν υπηρετούσε ως φρουρός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ζαξενχάουζεν, κατά το δεύτερο μισό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.\nΣύμφωνα με τη δημόσια τηλεόραση NDR, ο ύποπτος, που σήμερα ζει στο Βρανδεμβούργο, κατηγορείται ότι είχε «ουσιαστική και εσκεμμένη συμβολή» στις δολοφονίες. Στο στρατόπεδο αυτό πέθαναν 100.000 άνθρωποι.\nΤα τελευταία χρόνια Γερμανοί εισαγγελείς έχουν ασκήσει διώξεις σε πολλούς ηλικιωμένους πρώην φρουρούς των στρατοπέδων συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας. Πιστεύοντας ότι αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία για να αποδώσουν δικαιοσύνη για τα εκατομμύρια ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους -μεταξύ αυτών ήταν Εβραίοι, Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι και πολιτικοί κρατούμενοι.\nΠέρσι, ο 93χρονος Μπρουνο Ντ. κρίθηκε ένοχος για 5.230 κατηγορίες συνέργειας σε φόνο. Ενώ την περασμένη εβδομάδα ασκήθηκε δίωξη για συνέργεια σε 10.000 ανθρωποκτονίες στην Ίρμγκαρντ Φ., 95 ετών. Γραμματέα στο στρατόπεδο του Στούτχοφ.\nΗ δημόσια τηλεόραση ανέφερε ότι ο αιωνόβιος άνδρας φέρεται να εργάστηκε στο Ζαξενχάουζεν από το 1942 μέχρι το 1945.\nΤο στρατόπεδο αυτό, που ιδρύθηκε κοντά στο Βερολίνο το 1936, ήταν διαβόητο για τα πειράματα που γίνονταν εκεί, για τις εκτελέσεις κρατουμένων με αέριο.\nπροηγούμενοΓερμανία: Πολικές θερμοκρασίες – Ο υδράργυρος στους μείον 30 βαθμούς\nεπόμενοΧιονοθύελλα Βαυαρία: Προβλέπονται έως και -17 βαθμοί Κελσίου!