Η Ελληνική καταγωγή των Βλάχων και η ρουμανική προπαγάνδα ~ ΙΕΡ.Α.Κ.Σ.\nΠοιες θεωρίες έχουν εκφρασθεί για την καταγωγή των Βλάχων\nΓια την καταγωγή των Βλάχων έχουν εκφρασθεί πολλές θεωρίες, οι οποίες δεν έχουν την παραμικρή επιστημονική αξία και αποτελούν – οι περισσότερες τουλάχιστον – προϊόν πολιτικής προπαγάνδας. Η πιο δημοφιλής άποψη είναι ότι οι Βλάχοι είναι Δακορουμανικής καταγωγής και προέρχονται από τη Δακία. Όπως όμως θα δούμε αναλυτικά στη συνέχεια αυτού του άρθρου, αυτή η άποψη δεν ευσταθεί και αποτελεί προπαγάνδα των Ρουμάνων. Δυστυχώς αυτή την άποψη έχουν πιστέψει οι περισσότεροι. Και όμως αυτή η άποψη είναι ανιστόρητη και αντιεπιστημονική.\nΚατ’ άλλη θεωρία κοιτίδα των Ρουμάνων είναι η Βοσνία, η Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο και η Stari Vlah (παλαιά Βλαχία) των Σέρβων. Ο Mutafciev υποστηρίζει ότι από εκεί οι λατινόγλωσσοι πληθυσμοί διαχύθηκαν σε δύο ρεύματα, από τα οποία το μεν ένα βάδισε μεταξύ Σερβίας και Βουλγαρίας προς την Τρανσυλβανία, το δε δεύτερο προς Νότο προς την Πίνδο και τη Θεσσαλία. Τέτοιες όμως μετακινήσεις δεν επιβεβαιώνονται από πουθενά.\nΣε πλήρη σύγχυση βρίσκεται ο Δημήτρης Δημόπουλος, ο οποίος στο βιβλίο του «Η Καταγωγή των Ελλήνων» υποστηρίζει ότι τάχα οι Βλάχοι ήταν ένα Ελληνικό φύλο που ήρθε από τη Ρουμανία! Γράφει συγκεκριμένα: «Γλωσσικώς είχαν βεβαίως οι Βλάχοι ήδη αλλοτριωθή από τον καιρό της Ρωμαϊκής κατοχής, η δε “εθνική” τους συνείδηση ασφαλώς δεν ήταν πια ελληνική. Αριθμητικώς πάντως ήσαν τόσο λίγοι και γονοτυπικώς τόσο ίδιοι με τους Έλληνες, ώστε ευχερέστερα απερροφήθησαν από τον ελληνικό τρόπο και ήθος ζωής. Έστω όμως κι αν δεν είχαν “ελληνική συνείδηση” τότε οι Βλάχοι, μπορεί η κάθοδός τους να θεωρηθή σαν μια ακόμα κάθοδος ελληνικού φύλου από την περιοχή του Δουνάβεως – μετά την αρχαία κάθοδο Αχαιών, Ιώνων, Δωριέων και την νεώτερη απόπειρα των Σλάβων» (Δ. Δημόπουλου «Η Καταγωγή των Ελλήνων», έκδ. 1994, σελ. 237-238).\nΤο ανωτέρω απόσπασμα έχει πλήθος αντιφάσεων και ανακριβειών. Τι εννοεί γράφοντας ότι οι Βλάχοι γλωσσικά είχαν ήδη αλλοτριωθεί από τον καιρό της Ρωμαϊκής κατοχής; Ποια γλώσσα μιλούσαν πριν; Και τι εννοεί, όταν γράφει ότι η εθνική τους συνείδηση δεν ήταν πια ελληνική; Εννοεί δηλαδή ότι οι Βλάχοι ήταν Θράκες του Δούναβη, οι οποίοι είχαν Ελληνική συνείδηση και την έχασαν τάχα τον καιρό της Ρωμαϊκής κατοχής; Ανυπόστατα επίσης είναι τα όσα γράφει για καθόδους αρχαίων Ελληνικών φυλών από τον Δούναβη. Από τη μια στο βιβλίο του υποστηρίζει ότι οι προϊστορικοί Έλληνες επεκτάθηκαν στη Βόρεια Ευρώπη και ότι δεν υπήρχαν Ινδοευρωπαίοι και εδώ υποστηρίζει τις απόψεις των Ινδοευρωπαϊστών ότι τάχα οι Έλληνες ήρθαν από τον βορρά.\nΟ Δημόπουλος, για να στηρίξει τις απόψεις του, χρησιμοποιεί και ανθρωπολογικά επιχειρήματα, τα οποία δεν ευσταθούν. Κατ’ αυτόν η Ρουμανία στην αρχαιότητα ήταν κατοικημένη από Μεσογειακούς (κατά τον συγγραφέα Μεσογειακοί = Έλληνες), όπως ολόκληρη η παραδουνάβια περιοχή. Προοδευτικά όμως, όπως υποστηρίζει, η Ρουμανία άρχισε να διναροποιείται (κατά τον συγγραφέα οι Διναρικοί δεν ήταν Έλληνες). Μέχρι τον Μεσαίωνα – γράφει – μόνον η Ρουμανία διατηρούσε τον μεσογειακό της χαρακτήρα. Η Ρουμανία, με κατοίκους τους απογόνους των αρχαίων Γετών, διετηρείτο μέχρι τότε σαν Μεσογειακή νησίδα μέσα στον Διναρικό περίγυρο. Έτσι εξηγείται πώς οι Βλάχοι της Ελλάδας έχουν μεσογειακά ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά, μολονότι έχουν κατέλθει από τη Ρουμανία.\nΗ κάθοδος των Βλάχων της Ρουμανίας από τον 10ο αιώνα προς νότο υπήρξε μάλιστα τόσο μαζική (σ.σ. πριν μας είπε ότι αριθμητικά οι Βλάχοι που κατέβηκαν ήταν λίγοι), ώστε η κοιτίδα τους προοδευτικά απομεσογειοποιήθηκε. Η Ρουμανία έκτοτε έχει παντού έντονα διναρικό πληθυσμό (Δ. Δημόπουλου «Η Καταγωγή των Ελλήνων», έκδ. 1994, σελ. 236-237). Δηλαδή ο Δημήτρης Δημόπουλος μας λέει ότι οι Βλάχοι της Ρουμανίας ήταν Μεσογειακοί Έλληνες Θράκες που κατέβηκαν στην Ελλάδα, και από τότε η Ρουμανία έγινε Διναρική! Οι σύγχρονοι Ρουμάνοι είναι Διναρικοί, και άρα δεν είναι απόγονοι των Γετών. Αλλά όλα αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Να σημειωθεί ότι ο Δημόπουλος θεωρεί και την κάθοδο των Σλάβων ως κάθοδο Ελληνικού φύλου! Θεωρεί ότι οι Σλάβοι ήταν ένα πρωτομεσογειακό φύλο, που ξεκινώντας από την Ελλάδα μετακινήθηκε προς το βορρά και η κάθοδος των Σλάβων στα Βαλκάνια ήταν στην ουσία επιστροφή στις αρχικές τους κοιτίδες! Οι Σλάβοι κάθε άλλο παρά Ελληνικό φύλο ήταν.\nΣτο άρθρο αυτό θα υποστηρίξω ότι οι Βλάχοι είναι εκλατινισθέντες γλωσσικά Έλληνες και όχι Ρουμάνοι και ότι δεν ήρθαν από τη Δακία. Τη θεωρία αυτή πρώτος υποστήριξε ο Κωνσταντίνος Κούμας. Στην πραγματικότητα οι Βλάχοι της Ελλάδας πιθανότατα να είναι οι πιο γνήσιοι και καθαροί φυλετικά Έλληνες.\nΗ ορθή άποψη για την καταγωγή των Βλάχων\n«Οι Ρωμαίοι, εις όλας τας χώρας τας οποίας κατέκτων, συνεκρότουν αμέσως την ασφάλειαν του τόπου και την διοίκησιν της περιοχής. Συνεκρότουν δηλαδή πρώτον τον στρατόν και ακολούθως τας κρατικάς υπηρεσίας. Εις τον στρατόν κατετάσσοντο κυρίως αγρόται και προ παντός κάτοικοι ορεινών περιοχών. Εις ανησύχους όμως τόπους, όπου το αίσθημα της αντιστάσεως του λαού κατά του κατακτητού ήτο πλέον ζωηρόν, όπως εις την περιοχήν την οποίαν εξετάζομεν (σ.σ. Βόρεια Ελλάδα), εκτός από τας κινητάς μονάδας – τας λεγεώνας – οι Ρωμαίοι συνεκρότουν και άλλας τοπικάς, σταθεράς από οπλίτας, οι οποίοι είχον αποστολήν την αστυνόμευσιν της περιοχής. Αυτάς τας σταθεράς μονάδας τας συνεκρότουν από εντοπίους άνδρας, τους οποίους αποκαθίστων γεωργικώς ή από απομάχους λεγεωναρίους και τας απεκάλουν auxilia.\nΕδώ, εν αντιθέσει προς τους λεγεωναρίους, οι οπλίται ωνομάζοντο armati (ο ενικός armatus), όρος, τον οποίον διά μέσου των αιώνων, οι Βλαχόφωνοι, επιτάσσοντες κατά την συνήθειάν των το άρθρον των του ενικού λου ή του πληθυντικού λι, τον μετέτρεψαν εις αρμάτουλου (armatuslu) και αρματουλάσλι, τα οποία αργότερον ελληνοποιήθηκαν εις τα αρματολός και αρματολοί. Αφ’ ετέρου, ως κρατικοί λειτουργοί προσελαμβάνοντο άνθρωποι των πόλεων, αστοί μορφωμένοι, οι οποίοι ηδύναντο ευχερέστερον να προσαρμοσθούν και να συγκροτήσουν τον γραφειοκρατικόν μηχανισμόν.\nΟι λατινόγλωσσοι αυτοί ελεύθεροι Έλληνες, αφού διήλθον αρχικώς από την καλύβην, ήρχισαν, ολίγον κατ’ ολίγον, να συγκροτούν μονιμωτέρας κατοικίας εις μικρούς ή μεγάλους οικισμούς, όσον τους επέτρεπον αι περιστάσεις και αι περιπέτειαι των πολέμων. Τελικώς, εις τας οροσειράς της Βορείου Ελλάδος – Ήπειρον, Θεσσαλίαν, Μακεδονίαν – ευρέθησαν εγκατεστημένοι εις αξιολόγους οικισμούς Βλαχόφωνοι Έλληνες, οι οποίοι αμείωτον και αδιάπτωτον διατηρούντες διά μέσου των αιώνων το εθνικόν των φρόνημα εις τον προφορικόν λόγον εχρησιμοποίουν το λατινογενές επίκτητον ιδίωμά των, ενώ εις τον γραπτόν λόγον, εις τον εκκλησιασμόν των και εις την μούσαν των επί το πλείστον εχρησιμοποίουν την Ελληνικήν γλώσσαν, την οποίαν διετήρησαν μάλιστα καθαρωτέραν και με ολιγώτερα ξενικά στοιχεία από τους Ελληνοφώνους γείτονάς των εις τον αυτόν χώρον.\nΚαι ενώ εις την Δύσιν και εις την Δακίαν και αλλαχού η παλαιά γλώσσα θα λησμονηθή δια να επικρατήση η νέα λατινογενής – εις την Γαλλίαν από του 9ου αιώνος, εις την Ιταλίαν από του 10ου, εις την Ισπανίαν, Πορτογαλίαν και Ραιτίαν από του 12ου και εις την Δακίαν από του 16ου αιώνος – εδώ εις τα όρη μας θα συμβή το αντίθετον. Με την πάροδον του χρόνου και την αποκατάστασιν της ηρεμίας – ειδικώς από της εποχής της τουρκικής επικρατήσεως – αυτοί οι Έλληνες επανήρχοντο και εις την προφορικήν εθνικήν των γλώσσα, κατήρχοντο εις τας πόλεις, εξενιτεύοντο, εγίνοντο αστοί, εκαλλιέργουν τα Γράμματα – πρώτοι αυτοί μεταξύ των υπόδουλων Ελλήνων, όπως αποδεικνύουν τα εκπαιδευτικά καθιδρύματα της Μοσχοπόλεως, των Ζαγορίων κ.α. – διδάσκοντες και γράφοντες πάντοτε εις την Ελληνικήν, αναδεικνύοντες Πατριάρχας και Αρχιερείς και Διδασκάλους του Γένους· πρώτοι αυτοί εις τους εθνικούς αγώνας και τας εθνικάς δωρεάς και ευεργεσίας»(εγκ. Ήλιος, τόμος ΣΤ, σελ. 385).\nΓιατί οι Βλάχοι δεν κατέβηκαν από τη Ρουμανία;\nΗ θεωρία ότι οι Βλάχοι εγκατέλειψαν την «πατρίδα» τους, τη Δακία και κατέβηκαν νοτιότερα προς αναζήτηση καλύτερων βοσκοτόπων δεν ευσταθεί. Κατ’ αρχάς πρέπει να εξετάσουμε πώς κατήλθαν οι Δάκες προς νότο. Ως πολεμιστές και κατακτητές; Αλλά τότε έπρεπε να καταλάβουν όχι τόπους υψηλούς και ψυχρότατους, όπου δεν φύεται η άμπελος και δεν παράγεται σιτάρι, αλλά τις εύφορες πεδιάδες, όπως οι Τούρκοι και άλλοι κατακτητές. Ή ήρθαν ως ποιμένες; Κατά ποια λογική θα ήταν δυνατόν να δικαιολογηθεί η μετανάστευση μιας τόσο μεγάλης μάζας πληθυσμού, ο οποίος εγκατέλειψε τις εύφορες, γεμάτες βοσκοτόπια πεδιάδες της Ρουμανίας, για να έλθει να αναρριχηθεί στα άγονα βουνά της Βορείου Ελλάδας; Και γιατί εγκαταλείποντας τη Δακία δεν παρέμειναν στη Βουλγαρία ή τη Θράκη, όπου οι βοσκές είναι αφθονότερες και καλύτερες από αυτές της Πίνδου; Και πώς απροστάτευτοι ποιμένες διήλθαν αβλαβείς ξένες χώρες και πώς γίνονταν δεκτοί και πώς κατέλαβαν βοσκές αναγκαίες στους εντοπίους; Και πώς αφού είδαν ότι αυτές και λίγες ήταν και κατώτερες από αυτές της Δακίας, δεν επιθύμησαν να επανέλθουν στην πατρίδα τους; Και πώς ποιμένες όντες έκτισαν πολλοί αστικές εγκαταστάσεις όπως η Μοσχόπολη, η Κλεισούρα κ.λπ.; Και πώς Δάκες που δεν υπήρξαν ποτέ έμποροι παρήγαγαν τους καλύτερους αστούς εμπόρους όπως οι Μοσχοπολίτες, οι Κλεισουριώτες, οι Μετσοβίτες κ.α.; Και πώς οι Δάκες κατεβαίνοντας δεν έφεραν μαζί τους τις 3800 σλαβικές λέξεις που παρέλαβε η Ρουμανική από τους Σλάβους; Οι Σλάβοι από τον 4ο αιώνα είχαν εγκατασταθεί στη Δακία και επομένως είχαν επηρεάσει τη γλώσσα των Ρουμάνων.\nΆρα αν κατέβηκαν οι Δάκες πολύ αργότερα, όπως υποστηρίζουν, πού είναι οι τόσες σλαβικές λέξεις στη γλώσσα των Βλάχων της Ελλάδας; Από τις 6657 λέξεις του λεξικού της Κουτσοβλαχικής γλώσσας (εκδ. 1909) 3469 είναι ελληνικές, 2605 λατινικές, 150 αλβανικές και μόνο 180 σλαβικές. Άρα κάθοδος Ρουμάνων Δακών δεν έγινε προς νότο. Επιπλέον κατά τη θεωρία της μετοικεσίας θα έπρεπε τότε και οι λατινόγλωσσοι της Ραιτίας, της Ελβετίας, των Διναρικών Άλπεων, όπως και της Δαλματίας και των Πυρηναίων, να έχουν μετοικήσει από τον Δούναβη, κάτι που ασφαλώς δεν συνέβη.\nΔεν ισχύει επίσης η άποψη του Παναγιώτη Αραβαντινού, σύμφωνα με την οποία «περί τα μέσα της στ’ εκατονταετηρίδος οι Άβαροι, σύμφυλοι των Γότθων, εκδιώξαντες τούτους (τους Δακορουμάνους) εκ της Μολδοβλαχίας, συνέστησαν αυτόθι ισχυρόν βασίλειον και εκείθεν ορμώμενοι εισέβαλον εις την Μυσίαν και μέχρι της Θράκης επεξέτεινον τας δηώσεις αυτών. Κατά την εποχήν λοιπόν ταύτην, όπως απομακρυνθώσι των απηνών τούτων νέων γειτόνων, χιλιάδες εκ των της Κάτω Μυσίας ποιμενοβίων Δακορωμούνων, παραλαβόντες τας οικογένειας και τα πολυπληθή αυτών ποίμνια, κατήλθον προς την Θράκην, εκλέξαντες δε ως μέρος κατάλληλον διά τα ποίμνιά των και ασφαλές δι’ εαυτούς τον Αίμον, εγκατεστάθησαν εις τας κλιτύας και τας υπερωρείας αυτού, εγκρίσει της αυτοκρατορίας, μεθ’ ο περιοδικώς καθ’ ομάδας αποσπώμενοι μετώκησαν εις τα ορεινά μέρη της τε Μακεδονίας, της Θεσσαλίας και της Νέας και Παλαιάς Ηπείρου ως και εις την Ροδόπην και τα ενδότερα της Θράκης» (Μονογραφία περί Κουτσοβλάχων, έκδ. 1905, σελ. 25-26).\nΠάλι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί γιατί οι Δακορουμάνοι, αφού εγκατέλειψαν τις αρχικές εστίες τους και εγκαταστάθηκαν στη Θράκη, εγκατέλειψαν και αυτή τη Θράκη, για να αναρριχηθούν στα άγονα βουνά της βόρειας Ελλάδας.\nΑνθρωπολογικές και γενετικές μελέτες αποδεικνύουν ότι οι Βλάχοι είναι αυτόθονοι Έλληνες\nΟι ανθρωπολογικές έρευνες του Έλληνα ανθρωπολόγου Άρη Πουλιανού στον Ελληνικό χώρο και του Ρώσου Μ.Β. Σεργκέβσκι στην περιοχή του Δούναβη αποδεικνύουν ότι οι Βλαχόφωνοι του Ελληνικού χώρου είναι αυτόχθονες και δεν έχουν καμιά ομοιότητα με τους κατοίκους του Δούναβη. Ο Πουλιανός παρατηρεί: «Οι Βλάχοι των διαφόρων περιοχών των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ευρώπης είναι αρκετά ετερογενείς, όμως μοιάζουν περισσότερο με τους ανθρωπολογικούς τύπους με τους οποίους ζουν στην ίδια περιοχή από πολύ αρχαία εποχή» (Η Προέλευση των Ελλήνων»).\nΟι έρευνες του Πουλιανού κατέληξαν και σε ένα άλλο συμπέρασμα. Οι Βλαχόφωνοι του Ελληνικού χώρου δεν μοιάζουν απολύτως μεταξύ τους.Δεν είναι της ίδιας ακριβώς ανθρωπομετρικής κλίμακας.Αντίθετα μοιάζουν με τους Ελληνόφωνους της γειτονικής τους περιοχής. Για παράδειγμα οι Βλαχόφωνοι της Δυτικής Μακεδονίας μοιάζουν με τους Ελληνόφωνους γείτονές τους των Γρεβενών και του Βοΐου. Οι Βλαχόφωνοι του Ζαγορίου δεν μοιάζουν με τους Βλαχόφωνους της Δυτικής Μακεδονίας, αλλά με τους Ελληνόφωνους Ηπειρώτες γείτονές τους. Αυτό σημαίνει ότι οι Βλάχοι της Ελλάδας δεν αποτελούν μια ξεχωριστή φυλή που ήρθαν από τον Δούναβη, αλλά είναι εκλατινισμένοι γλωσσικά αυτόχθονες κάτοικοι.\nΗ ελληνική καταγωγή των Βλάχων της Ηπείρου αποδεικνύεται και από την σχετικά πρόσφατη ανθρωπολογική μελέτη του Βούλγαρου ανθρωπολόγου PeterBoev. Ο καθηγητής Φυσικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Θεόδωρος Πίτσιος γράφει: «Επίσης σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Βούλγαρου ανθρωπολόγου PeterBoev…οι διάφορες εθνογραφικές ομάδες της Ηπείρου – Βλάχοι, Σαρακατσάνοι και Ηπειρώτες – χαρακτηρίζονται από κοινούς ανθρωπολογικούς τύπους και την ίδια ανθρωπολογική σύνθεση» (Εξελικτική Ανθρωπολογία. Πορίσματα και βασικές έννοιες της σύγχρονης ανθρωπολογικής έρευνας, Αθήνα 2003, 526). Αυτό σημαίνει ότι οι Βλάχοι έχουν κοινή καταγωγή με τους Έλληνες Ηπειρώτες και τους Σαρακατσάνους και κατά συνέπεια είναι αυτόχθονες Έλληνες, ουδεμία φυλετική σχέση έχοντες με τους Ρουμάνους.\nΤο όνομα των Βλάχων Armani δεν σημαίνει ότι είναι Ρουμάνοι\nΟι διάφορες απόψεις για την ετυμολογία της λέξης Βλάχος\nΓια την ετυμολογία της λέξης Βλάχος υπάρχουν διάφορες απόψεις, οι οποίες δεν έχουν την παραμικρή επιστημονική αξία. Κατά την επικρατέστερη άποψη οι Γερμανοί, αφού διέβηκαν τον ποταμό Ροδανό συνάντησαν τους Volcas – Ουόλκας (Κελτική φυλή). Οι Volcae ή Volci (Ουόλκοι) ήταν ένα από τα πολυάριθμα Κελτικά έθνη της Γαλατίας, τα οποία είχαν υποταχθεί όλα στη Ρώμη από τον Καίσαρα και εκλατινίστηκαν. Από το όνομα του λαού αυτού σχηματίστηκε το όνομα Βλάχος. Τον λαό αυτό γνώρισαν οι Γερμανοί και αισθάνθηκαν ισχυρή εντύπωση από τον εκλατινισμό των Ουόλκων – λες και δεν έβλεπαν άλλους λαούς στην Ιταλία, στη Γαλλία και αλλού που να έπαθαν αυτό – και ονόμασαν Ουόλκους όλους τους λαούς που άλλαξαν τη γλώσσα τους αντί για τη λατινική, και έπειτα όλους όσους μιλούσαν λατινικά, και αυτούς τους Ρωμαίους.\nΤο όνομα αυτό διαμορφώθηκε στο στόμα των Γερμανών ως Valh. Αλήθεια πώς από το Volci σχηματίστηκε το Valh; Και γιατί οι Γερμανοί έτρεψαν το ο του Volci σε α; Από τους Γερμανούς παρέλαβαν αυτό το όνομα οι γείτονές τους Σλάβοι υπό τον τύπο Vlah και το μετέδωσαν στους Βυζαντινούς και τους Δάκες. Οι Βυζαντινοί εξελλήνισαν το Wlah με την προσθήκη της κατάληξης –ος και σχηματίστηκε έτσι η λέξη Βλάχος. Αυτή η θεωρία όμως είναι παράλογη και μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Το ότι δεν ευσταθεί φαίνεται και από το ότι το εθνωνύμιο Wallach/Wallachen (= Βλάχοι) μαρτυρείται για πρώτη φορά μόλις σε κείμενο του 1497 (Fr. KlugeEtymologischesWorterbuchderdeutschenSprache, 21.Aufl. (bearbeaitvonW. Mitzka 1967), Berlin – NewYork 1975, σ. 834), πέντε δηλαδή ολόκληρους αιώνες ύστερα από την πρώτη μνεία των Βλάχων που γίνεται από τον Βυζαντινό συγγραφέα Κεδρηνό (976 μ.Χ.).\nΟ διαπρεπής αρχαιολόγος και καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Αντώνιος Κεραμόπουλος θεωρεί αυτή τη θεωρία παράλογη για πολλούς και διάφορος λόγους. Γιατί στη χώρα των Ουόλκων δεν σώζεται καμιά βλαχώδης ανάμνηση ή κανένα τέτοιο όνομα; Γιατί το όνομα χρειάσθηκε τη γέφυρα των Σλάβων, για να κατεβεί κάτω από τον Δούναβη μεταμορφωμένο σε Vlah από τον 3ο αιώνα και ύστερα, ενώ μπορούσε να μεταφερθεί από τους ίδιους τους Γερμανούς, οι οποίοι κατέρχονταν αυτοπροσώπως από το 150 π.Χ. περίπου μέχρι τον 3ο αιώνα;\nΌταν οι Γερμανοί άκουσαν τους Ουόλκους να μιλάνε λατινικά, από πού διδάχθηκαν ότι αυτοί (οι Ουόλκοι) άλλοτε μιλούσαν άλλη γλώσσα, και το γεγονός αυτό προκάλεσε στους Γερμανούς τον θαυμασμό, ώστε να αποκαλούν με το όνομα αυτό όλους τους λαούς που μιλούσαν λατινικά; Και γιατί οι Γερμανοί τους λατινόγλωσσους δεν τους ονόμαζαν Ρωμαίους ή Λατίνους ή Ιταλούς, τους οποίους γνώριζαν καλύτερα από τους Ουόλκους; Δεν υπάρχει απόδειξη ότι οι Σλάβοι ενδιαφέρθηκαν να μάθουν από τους Γερμανούς το όνομα αυτό. Αν το όνομα ήταν χρήσιμο στη Βαλκανική, θα είχε μεταφερθεί από το 150 μ.Χ. από τους ίδιους τους Γερμανούς και θα είχε τον τύπο Valh και όχι Vlah. Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα και επιχειρήματα παραθέτει ο Κεραμόπουλος κατά της ετυμολογίας αυτής και συμπεραίνει ότι οι Γερμανοί και οι Σλάβοι έλαβαν το όνομα Βλάχος από τη Βαλκανική (Αντωνίου Κεραμόπουλου, Τι είναι οι Κουτσόβλαχοι, έκδ. 1939, σελ. 9-11).\nΚατ’ άλλη θεωρία η λέξη Βλαχ και πληθυντικός Βλάσι με τη σημασία “ξένος, αλλόφυλος” προϋπήρχε στην παλαιοσλαβική γλώσσα, και επομένως η λέξη είναι Σλαβική. Κατ’ αυτή την άποψη οι Σλάβοι αποκάλεσαν Βλαχ και Βλάσι τον αλλοεθνή ή τους αλλοεθνείς, με τον οποίο ή με τους οποίους ήρθαν σε επαφή, αμέσως μόλις εισήλθαν στην περιοχή των Λατινόγλωσσων λαών της Τρανσυλβανίας και του Δούναβη. Από εκεί την μετέφεραν προς Νότο, και έτσι χρησιμοποιείται σε όλες τις γλώσσες των λαών της Χερσονήσου.\nΠιο αληθοφανής από όλες τις προταθείσες ετυμολογίες είναι η ετυμολογία που πρότεινε ο Αντώνιος Κεραμόπουλος. Κατ’ αυτόν η λέξη Βλάχος προέρχεται από τη Σημιτοαιγυπτιακή λέξη φελάχος που σημαίνει ‘γεωργός’. Στην Αίγυπτο για πρώτη φορά υπό τους Πτολεμαίους είχαμε την περίπτωση φρουρήσεως των συνόρων και του εσωτερικού από αλλοεθνείς (Έλληνες) στρατιώτες σε συνεργασία με τους αυτόχθονες χωρικούς, οι οποίοι ονομάζονταν Φελάχοι, Βλάχοι στο στόμα των Μακεδόνων στρατιωτών με τροπή του φ σε β (οι Μακεδόνες έλεγαν Βίλιππος αντί Φίλιππος, Βάλακρος αντί Φάλακρος κ.λπ.). Όταν αργότερα περιήλθε η Αίγυπτος στους Ρωμαίους, πολλοί Αιγυπτιώτες Έλληνες, ίσως και όλοι οι εκεί στρατιώτες και αξιωματικοί, κατετάγησαν στον Ρωμαϊκό στρατό και έτσι μεταδόθηκε έτοιμο και πρόχειρο όνομα, το των Βλάχων, για τις περιπτώσεις συνεργασίας του Ρωμαϊκού στρατού και των αυτοχθόνων χωρικών. Κατά τον Κεραμόπουλο το όνομα αυτό διαδόθηκε ως λαϊκή ονομασία των εγκατεστημένων επί τόπου στρατιωτών, οι οποίοι ήταν και συγχρόνως γεωργοί των παραχωρημένων από το κράτος σε αυτούς γαιών.\nΤο όνομα Βλάχος παρεφθάρη κατά τόπους στη δημώδη Λατινική και έτσι έχουμε και Ευρωπαίους Βλάχους, με τα παρεμφερή Volcae = Ουόλκαι, Wales και Welshmen = Ουαλία και Ουαλλοί, Wlachones και Wallons = οι λατινόγλωσσοι κάτοικοι των Αρδεννών, όπως και Βλαχωνύμια στη Νοτιοκεντρική Ευρώπη (Walchendorf, Walchwis = Βλαχοχώρι), πάντοτε εντός των συνόρων του Ρωμαϊκού κράτους και με έννοια υπαινισσόμενη εκλατινισθέντες αυτόχθονες συνεργάτες των Ρωμαίων σε ακριτικές και ορεινές περιοχές. Η ετυμολογία του Κεραμόπουλου θα μπορούσε να ευσταθήσει, αν δεν είχαμε τη δυνατότητα να ετυμολογήσουμε τη λέξη Βλάχος από τα Ελληνικά.\nΕλληνική η λέξη Βλάχος\nΑπό το ρήμα φυλάττω/φυλάσσω έχουμε τον ενεργητικό παρακείμενο πε-φύλαχ-α και την αντίστοιχη μετοχή πε-φυλαχ-ώς, από την οποία μπορούμε να έχουμε ελλειπτικά και με αφαίρεση τους υποθετικούς και αμάρτυρους τύπους *φυλαχώς/*φυλαχός (όπως ακριβώς και πε-φυλαγμένος => φυλαγμένος) και στη συνέχεια από συμφυρμό με τη μετοχή του ενεστώτα (δηλαδή *φυλαχός + φυλάσσων, πρβλ. και φυλάξας) τον ενδιάμεσο τύπο *φυλάχος/*φλάχος και με τροπή του φ σε β Βλάχος (= φύλακας, φρουρός). Με τον ίδιο τρόπο έχει επίσης σχηματισθεί και το ανάλογο μεσαιωνικό όνομα διδαχός/διδάχος(= διδάσκαλος, δάσκαλος), δηλαδή διδάσκω, παρακείμενος δεδίδαχ-α: μετοχή δε-διδαχώς => διδαχός (πρβλ. δε-διδαγμένος => διδαγμένος) και τελικά με συμφυρμό: διδαχός + διδάσκων/διδάσκαλος => διδάχος.\nΈτσι το γερμανικό walach/Wallach (= αρσενικός ίππος ευνουχισμένος) προέρχεται από την ελληνική λέξη Βλάχος και όχι το αντίθετο. Η έννοια του απλού *φυλάγου/*φυλάγου => Βλάχου/φύλακος σε αντίθεση με την ανάλογη του Μπουρτζόβλαχου/πυργοφύλακος, του αριστοκράτη δηλαδή Βλάχου, ήταν πιθανώς: «*έφιππος και οδίτης φύλακας, έφιππος οδοφύλακας, έφιππος φρουρός» και συνεκδοχικά «*ο στρατιωτικός ίππος», σημασία που φαίνεται να διατήρησε ως δάνειο της Ελληνικής το αντίστοιχο γερμανικό όνομα walach/Wallach.\nΟμοίως και το λατινικό εθνωνύμιο Volcae-arum πιθανότατα να έχει ελληνική προέλευση (από το φυλακοί/*Φύλακοι, μακεδ. *Βύλακοι) μέσω των Ετρούσκων. Το Volcae λοιπόν πιθανώς να προήλθε από το ετρουσκικό πολεωνύμιο Vulci/Volciκαι το ετρουσκικό να αποτελεί μεταφορά του ελληνικού ονόματος *Φύλακοι/*Φύλκοι (= φύλακες) (πρβλ. Φυλάκη = όνομα αρχαίων πόλεων στη Φθιώτιδα, στην Αρκαδία κ.λπ.).\nΕπιβεβαίωση της ετυμολογίας Βλάχος από τα ελληνικά με τη σημασία του Φύλακα\n«Υπό οιανδήποτε στρατιωτικήν οργάνωσιν, όλα τα Κράτη και οι Ρωμαίοι συνεπώς, επί πλέον του στρατού εκστρατείας, διέθετον στρατιωτικάς δυνάμεις διά την ασφάλειαν κατά της ληστείας και διά την τάξιν του εσωτερικού, και περισσοτέρας εις την παραμεθόριον προς επιτήρησιν των συνόρων, ένθα εισβολή αλλοεθνών ληστών, κλεπτών και αρπάγων ήτο συχνοτάτη,…Μεγαλυτέραν δραστηριότητα ανέπτυσσον αι δυνάμεις της παραμεθορίου, ένθα η συνεργασία και η επαφή των Βουργαρίων (σ.σ. για τους Βουργάριους αναφερθήκαμε στο άρθρο μας «Η Ελληνοθρακική καταγωγή των Βουλγάρων». Βουργάριοι ήταν οι φύλακες των συνόρων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αλλά και οι φρουροί του εσωτερικού) μετά του αυτόχθονος πληθυσμού ήτο διαρκής…Εις την προκειμένην περίπτωσιν τούτο συνέβαινεν αρχικώς εν Δακία και Παννονία και έχομεν ως εκ τούτου σήμερον τους λατινογλώσσους Ρουμάνους…\nΕξηγείται ούτω πλήρως το φαινόμενον των Βλάχων της Βαλκανικής, προς διαλεύκανσίν του δε δεν υπάρχει ανάγκη ούτε αποίκων εξ Ιταλίας ή εποίκων εκ Δακίας ούτε παρεισδύσεως Κελτών…Γνωρίζομεν ότι ο στρατός του Αιμιλίου Παύλου κατά την κατάληψιν της Μακεδονίας (168 π.Χ.) περιελάμβανε μέγαν αριθμόν Ελλήνων και ότι αι μετέπειτα Ρωμαϊκαί λεγεώνες της Παννονίας, της Δακίας και του Δουνάβεως απηρτίζοντο κατά το πλείστον εξ αυτοχθόνων, ήτοι εξ Ελλήνων, εξ Αλβανών, εξ Ιλλυριών, εκ Θρακών και εκ Δακών ακόμη. Εκ της αυτής πανσπερμίας προήρχοντο αρχήθεν και εστρατολογούντο και μετέπειτα και οι Βουργάριοι των συνόρων και του εσωτερικού, όλοι δε ομού λατινιστί διελέγοντο προς τους Αξιωματικούς και προς τους εκπροσώπους του κράτους και μεταξύ των» (Η Αιγηίς, κοιτίς των Αρίων και του Ελληνισμού, έκδ. 1963, σελ. 285-292).\nΟι απόψεις του Αντωνίου Κεραμόπουλου για το τι είναι οι Βλάχοι\nΗ οργάνωση του Ρωμαϊκού κράτους απαιτούσε και τα σύνορα να φρουρούνται και οι διαβάσεις και οι οδοί προς τήρηση της τάξης και παρεμπόδιση των ληστών, επομένως και τα σύνθετα όρη, στα οποία αναπτύσσεται η ληστεία, όπως ο Όλυμπος, ο Αίμος κ.α. Από τον Ρωμαίο Αύγουστο οι στρατιώτες οι προερχόμενοι από την Ιταλία μειώνονται σημαντικά στις λεγεώνες του ρωμαϊκού κράτους, και οι λεγεώνες της Δύσης στρατολογούνται από τη Δύση, και της Ανατολής από την Ανατολή από τις χώρες ακτινοβολίας του Ελληνικού πολιτισμού. Από την εποχή του Αδριανού (117-138) μόνο αξιωματικούς έχουμε έξω από την Ιταλία, ενώ οι στρατιώτες είναι από τις υποταγμένες επαρχίες. Οι μη Ιταλοί στρατιώτες γίνονταν Ρωμαίοι πολίτες μετά το στρατό και ο Καρακάλλας ανακήρυξε το 212 μ.Χ. Ρωμαίους πολίτες όλους τους μη Ιταλούς στρατιώτες. Επειδή αυτοί οι στρατιώτες υπηρετούσαν στις λεγεώνες 20 ή στα auxilia 25 χρόνια, εκλατινίζονταν γλωσσικά, νυμφεύονταν μετά την απόλυση, οι δε veterani λάμβαναν και αμοιβές. Οι γιοί τους γίνονταν επίσης στρατιώτες.\nΕπειδή η paxRomana και η σχετική ελευθερία που παραχωρήθηκε από τη Ρώμη ήταν ευχάριστη στους Μακεδόνες και η εύνοιά τους προς το Ρωμαϊκό κράτος εξακολουθούσε, γι’ αυτό αυτοί, φτωχοί όντες, οι της δυτικής μάλιστα Μακεδονίας, συνέρρεαν προς τον Ρωμαϊκό στρατό και το κράτος δεν βρέθηκε στην ανάγκη να οδηγήσει ποτέ στη χώρα τους αλλοδαπούς λεγεώνες. Αντίθετα η Δακία λόγω τους εδάφους της συγκέντρωνε όλους που κυνηγούσαν καλή τύχη στα Ρωμαϊκά χρόνια, γι’ αυτό και εκλατινίσθηκε μέχρι των βαθέων στρωμάτων του λαού. (Ένας άλλος λόγος είναι ότι δεν υπήρξε γλωσσική αντίσταση στη Δακία. Η Λατινική γλώσσα ήταν πιο ισχυρή από τη γλώσσα των Δακών και εύκολα επικράτησε. Αντίθετα στην Ελλάδα επικράτησε σε λιγότερα στρώματα λαού, διότι η Ελληνική ήταν ισχυρότερη).\nΈνα επιχείρημα του Κεραμόπουλου για το ότι οι Βλάχοι της Ελλάδας δεν έχουν καμιά σχέση με τους Δάκες είναι το εξής: Στις πεδιάδες των χειμαδιών κάθε ποιμένας έχει τον κοπατσάρη, ο οποίος είναι ελληνόφωνος, Έλληνας πεδινός, ντόπιος κτηνοτρόφος. Η λέξη κοπατσάρις, την οποία δεν έχουν οι Δακορρουμάνοι, διά της κατάληξης –άρις δηλώνει ότι είναι λατινογενής (πρβλ. μακελλάρις κ.λπ.). Ο όρος κοπατσάρις είναι συναφής προς τον βίο των Βλάχων της Ελλάδας και χαρακτηρίζει αυτόν κυριότατα κτηνοτροφικό, αντίθετα προς τον Δακορρουμανικό βίο, ο οποίος ήταν κατά μέγα μέρος γεωργικός.\nΑλλά, αν το όνομα κοπατσάρις και ο νόμος, τον οποίον τούτο ως νομικός όρος προϋποθέτει, παραπέμπουν τη ρύθμιση της κτηνοτροφίας των Βλάχων στους χρόνους ακμής της λατινικής γλώσσας και δηλώνουν αλλοτριότητα προς τη Δακία, όπου είναι άγνωστα, άλλος όμως σπουδαίος τεχνικός όρος, σλαβικός, δείχνει ότι των Βλάχων της Ελλάδας η αναστροφή στις πεδιάδες επικουρήθηκε γλωσσικά, όταν είχαν επιδράμει οι Σλάβοι. Ο όρος αυτός είναι ο δηλών τον αρχιποιμένα τσέλνικας.\nΟι Δακορρουμάνοι κανέναν από τους όρους αυτούς της κοινωνικής οργάνωσης των Βλάχων της Ελλάδας δεν έχουν, ώστε η ανάπτυξη του ποιμενικού νομαδικού βίου των Βλάχων έγινε στη Μακεδονία και Θεσσαλία και δεν ήρθε από τη Δακία. Αλλά και οι τεχνικοί όροι του γεωργικού βίου των Βλάχων της Ελλάδας είναι παλιές λατινικές λέξεις (aralu = άροτρο, vomera = ηνίο, sarclare = σκαλίζω), αντί των οποίων οι Δακορρουμάνοι έχουν σλαβικές, ώστε και η ανάπτυξη του γεωργικού βίου είναι ιθαγενής στην Πίνδο και αγνοεί τη Δακία.\nΚωνσταντίνος Κούμας: Ο πρώτος νεοέλληνας ιστορικός που υποστήριξε την ελληνική καταγωγή των Βλάχων\nΟ γλωσσικός εκλατινισμός των Ελλήνων. Πώς οι ελληνόφωνοι Ηπειρώτες, Μακεδόνες και Θεσσαλοί έγιναν λατινόφωνοι Βλάχοι\nΑντίθετα με τα όσα υποστηρίζει ο Νακρατζάς, ο γλωσσικός εκλατινισμός Ελλήνων είναι ένα ιστορικό γεγονός. Αυτό αποδεικνύεται από τη μαρτυρία του Βυζαντινού χρονογράφου Ιωάννη του Λυδού (6ος μ.Χ. αιώνας), ο οποίος στο βιβλίο του «Περὶ τῶν ἀρχῶν τῆς Ρωμαίων Πολιτείας» (261,68 έκδ. Βόννης) γράφει:\n«Νόμος ἀρχαῖος ἦν πάντα μὲν τὰ ὁπωσοῦν πραττόμενα παρὰ τοῖς ἐπάρχοις, τάχα δὲ καὶ ταῖς ἄλλαις τῶν ἀρχῶν, τοῖς Ἰταλῶν ἐκφωνεῖσθαι ρήμασιν…, τὰ δὲ περὶ τὴν Εὐρώπην πραττόμενα πάντα τὴν ἀρχαιότητα διεφύλαξεν ἐξ ἀνάγκης, διὰ τὸ τοὺς αὐτῆς οἰκήτορας, καίπερ Ἕλληνας ἐκ τοῦ πλείονος ὄντας, τῇ τῶν Ἰταλῶν φθέγγεσθαι φωνῇ, καὶ μάλιστα τοὺς δημοσιεύοντας» (= Υπήρχε αρχαία συνήθεια, όλα βέβαια όσα συνέβαιναν με οποιονδήποτε τρόπο στις διοικήσεις των επαρχιών, και ίσως ακόμη και στις άλλες κρατικές υπηρεσίες, να κοινοποιούνται στη φραστική διατύπωση των Λατίνων…, και όσα πάλι συνέβαιναν μέσα στη Βαλκανική Χερσόνησο, κι αυτά όλα κράτησαν από ανάγκη την αρχαία μορφή τους, εξ αιτίας του ότι οι κάτοικοί της, παρά το γεγονός ότι ήταν Έλληνες στην πλειονότητά τους, μιλούσαν ωστόσο στη Λατινική γλώσσα, και προπαντός όσοι ασκούσαν δημόσιο επάγγελμα).\nΑπό το απόσπασμα αυτό του Ιωάννη Λυδού φαίνεται ότι η πλειοψηφία των κατοίκων της Βαλκανικής χερσονήσου (τη Βαλκανική χερσόνησο ο Ιωάννης Λυδός την ονομάζει Ευρώπη) ήταν Έλληνες και μιλούσαν ωστόσο τη Λατινική γλώσσα.\nΟ διευθυντής του Κέντρου Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Μιλτιάδης Χατζόπουλος με βάση επιγραφικές μαρτυρίες αποκαλύπτει εκλατινισμό Μακεδόνων (Βέροιας) και Ηπειρωτών (Φωτικής) (BalkanStudies, 21, 1980, 90). Τον γλωσσικό εκλατινισμό των Ελλήνων παραδέχεται και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου G. Bratianu, ο οποίος γράφει: «Η Μακεδονία και ένα μεγάλο μέρος των νοτίων περιοχών της χερσονήσου εκλατινίσθηκαν ή τουλάχιστον είχαν γίνει δίγλωσσα. Εδώ η λατινική ήταν ομιλουμένη και γραφομένη όσο και η ελληνική γλώσσα» (Uneenigmeetunmiraclehistorique: lepeopleroumain, Bucarest 1942, 67).\nΓλωσσικός εκλατινισμός έγινε και στους Έλληνες της Θεσσαλίας, όπως επιβεβαιώνεται από λατινικό επιγραφικό υλικό της Πελασγιώτιδας και Περραιβίας. Ο καθηγητής αρχαιολογίας του 2ου Πανεπιστημίου Λυών BrunoHelly γράφει: «Από τις επιγραφές προκύπτει ότι από τον 1ο αι. π.Χ. πολλαπλασιάζονται οι Έλληνες που φέρουν λατινικά ονόματα: Σαλβία, Σεκούνδα, Μαρκος, Σεβήρος. Την ίδια εποχή πολλοί φέρουν ονόματα λατινικών γενών· δεν κατάγονται βέβαια από την Ιταλία αυτοί που γίνονται ταγοί στη Λάρισα, που νικούν σε διαγωνισμούς επιγράμματος ή σε παραδοσιακά αγωνίσματα, που απελευθερώνουν δούλους σύμφωνα με τη νομοθεσία του κοινού…, φαίνεται ότι σταδιακά συγκροτήθηκε όχι μόνο στις πόλεις αλλά και στην ύπαιθρο μια κατηγορία Θεσσαλών βαθύτερα επηρεασμένη από τη λατινική γλώσσα.\nΑυτή η επίδραση θα έπρεπε ίσως να συσχετισθεί με την ύπαρξη αυτοκρατορικών κτήσεων στις Φέρες και ασφαλώς και στα βορειοδυτικά, μεταξύ του Ολύμπου και της Πίνδου, στα σύνορα της επαρχίας. Εκεί ακριβώς βρέθηκαν οι περισσότερες λατινικές επιγραφές της Θεσσαλίας, οριοθετικές επιγραφές, μιλιάρια-επίσημα κείμενα βέβαια, το περιεχόμενο όμως των οποίων ήταν σημαντικό για την καθημερινή ζωή των κατοίκων» (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος 6, σελ. 183).\nΕπί ρωμαιοκρατίας οι περιοχές Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Ηπείρου ενώνονται και δημιουργείται επαρχία με το όνομα Μακεδονία. Εδώ κατά τον Ρουμάνο καθηγητή του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου και του Πανεπιστημίου Bochum της Γερμανίας CiceronePoghirc συντρέχουν όλοι οι παράγοντες λατινοφωνίας των Ρωμαίων πολιτών της νέας επαρχίας, δηλαδή ο στρατός, το εμπόριο και οι οικονομικές δραστηριότητες και η ρωμαϊκή διοίκηση (Romanisation linguistique et culturelle dans les Balkans, Les Aroumains, INALCO 1989, 17-31). Ο αυτοκράτορας Κλαύδιος δεν ανεχόταν άγνοια της λατινικής από Έλληνες κατόχους του δικαιώματος του Ρωμαίου πολίτη (βλ. Δίων Κασσιος, LX, 17, 4).\nΟ καθηγητής Poghirc ορίζει τη Βόρεια Ήπειρο ως απαρχή της λατινοφωνίας των Ελλήνων. Την αποδίδει στην αναγκαστική ρωμαιοελληνική στρατιωτική σύμπραξη προς αναχαίτιση ιλλυρικών επιδρομών, βλαπτικών τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους Ρωμαίους. Ο εκλατινισμός των Ηπειρωτών έγινε, διότι έπρεπε να υπάρχει ένα κοινό γλωσσικό όργανο για τον συντονισμό των ρωμαιοελληνικών πολεμικών επιχειρήσεων εναντίον των Ιλλυριών. Την απαρχή της λατινοφωνίας των Ελλήνων τη χρονολογεί το 229 π.Χ.. Από τότε η λατινοφωνία των Ηπειρωτών αυξάνεται, επειδή επ’ αμοιβή υπηρετούν στα Ρωμαϊκά Βοηθητικά σώματα. Αυτοί είναι οι πρώτοι Βλάχοι του ελληνικού χώρου.\nΗ λατινογλωσσία των Ελλήνων και των Ιλλυριών επί Ιουστινιανού\nΓραπτή μαρτυρία βλαχικού λόγου τον 7ο μ.Χ αιώνα\nΟ Βυζαντινός ιστορικός Γεώργιος Παχυμέρης θεωρούσε τους Βλάχους αυτόχθονες\nΟι υποστηρικτές της θεωρίας ότι οι Βλάχοι ήρθαν από τη Δακία, παραπέμπουν στον Βυζαντινό συγγραφέα του 11ου αιώνα Κεκαυμένο, ο οποίος υποστηρίζει ότι οι Βλάχοι προέρχονται από τους Δάκες. Αποσιωπούν όμως την άποψη του Βυζαντινού ιστορικού του 13ου αιώνα Γεωργίου Παχυμέρη, σύμφωνα με τον οποίο οι Μεγαλοβλαχίτες της Θεσσαλίας και της Φθιώτιδας είναι «τὸ παλαιὸν Ἕλληνες, οὓς Ἀχιλλεύς ἦγε». Δηλαδή ο Παχυμέρης θεωρούσε ότι οι Μεγαλοβλαχίτες κατάγονται από τους Έλληνες του Αχιλλέα. Αυτοί που παραπέμπουν στον Κεκαυμένο αγνοούν ότι η πηγή αυτή είναι παντελώς πλαστή, διότι η πληροφορία αυτή για κάθοδο Βλάχων από Δακία προέρχεται από εμβόλιμο χωρίο, που από τον 19ο αιώνα επισημαίνουν διαδοχικά πολλοί επιστήμονες (Tomaschek, Gyoni, Lamerle, Cakkova-Petkova), δηλώνοντας και την πατρότητά του, Ρωμαϊκή Ιστορία του Δίωνος Κασσίου (155-235 μ.Χ.), όπου η κάθοδος αφορά στους Κοστοβώκους, οι οποίοι είχαν φθάσει μέχρι και την Ελευσίνα (βλέπε Αχιλλέα Λαζάρου, Ελληνισμός και λαοί της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, έκδ. 2009, τόμος Α’, σελ. 607).\nΟ Αντώνιος Κεραμόπουλος αναφέρει ότι επειδή σήμερα έχουμε πλουσιότερες ιστορικές πηγές από ό, τι ο Κεκαυμένος και βρίσκουμε τους λόγους του αμάρτυρους, σημαίνει ότι όλη η κίβδηλη ιστορία περί σπουδαίων αλλά φανταστικών γεγονότων είναι ερμηνευτικό πλάσμα του Κεκαυμένου. Δεν τολμά να πατήσει επί πραγματικού ιστορικού εδάφους, ορίζοντας διά ονομάτων τον χρόνο των κινήσεων προς νότο. Ο Κεκαυμένος έγραψε υβριστικό δημοσιογραφικό άρθρο κατά των Βλάχων, οι οποίοι ανήκαν στο αντίθετο πολιτικό κόμμα και γι’ αυτό τον λόγο τους μισούσε. Δηλαδή ο Κεκαυμένος έκανε κάτι ανάλογο με αυτό που έκανε ο αρχαίος ιστορικός Πολύβιος, ο οποίος χαρακτήρισε βαρβάρους τους Αιτωλούς, επειδή τους μισούσε, παρά το γεγονός ότι οι Αιτωλοί ήταν αποδεδειγμένα Έλληνες (Αντωνίου Κεραμόπουλου, Τι είναι οι Κουτσόβλαχοι, έκδ. 1939, σελ. 22-23).\nΕξάλλου εκτός από την άποψη αυτή του Κεκαυμένου υπάρχει και η άποψη του Ιωάννη Κίνναμου (1143-1185), ο οποίος θεωρούσε τους Βλάχους ως άποικους από την Ιταλία. Ούτε όμως αυτή η άποψη ευσταθεί. Επί δημοκρατίας πρωίμως δεν στάλθηκαν άποικοι Ρωμαίοι σε υπερπόντιες ξένες χώρες, ενώ αυτοί που κάποτε στάλθηκαν (Κόρινθος) όπως και όλοι οι επί του Αυγούστου και έπειτα εξελληνίσθηκαν στην Ελλάδα, χωρίς να αφήσουν ίχνη. Επί των αυτοκρατόρων στέλνονταν σε εύφορες χώρες παλαίμαχοι και άλλοι εκλατινισμένοι κάτοικοι, όχι όμως πολίτες Ρωμαίοι Ιταλοί, επειδή οι Ιταλοί ήταν λίγοι σε σύγκριση προς το παγκόσμιο κράτος της Ρώμης. Καμιά ποτέ αποικία δεν στάλθηκε στη δυτική Μακεδονία, χώρα φτωχή και απρόσιτη προς αποικισμό. Επειδή οι Βλάχοι έχουν παλαιά κατοικία απρόσιτα ή δυσπρόσιτα όρη ψυχρά και φτωχά, δεν είναι δυνατόν να ήταν αρχικά Ιταλοί Ρωμαίοι πολίτες σταλέντες εκεί.\nΟι Βλάχοι της Θεσσαλίας είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων Περραιβών\nΟ Ρουμάνος καθηγητής του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου και του Πανεπιστημίου Bochum της Γερμανίας CiceronePoghirc βασιζόμενος στα λατινογενή τοπωνύμια της Θεσσαλίας, προ πάντων της Περραιβίας, βεβαιώνει ότι αυτά αρκούν ως απόδειξη αδιατάρακτης και αδιάλειπτης ανά τους αιώνες υπάρξεως Βλάχων στις τωρινές θέσεις τους από την αρχαιότητα ώς σήμερα (RomanisationlinguistiqueetculturelledanslesBalkans, LesAroumains, INALCO 1989, 17-31).\nΕλληνικής καταγωγής είναι και οι Βλάχοι των Σκοπίων και του Αίμου\nΔεν είναι μόνο ελληνικής καταγωγής οι Βλάχοι της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, αλλά και οι Βλάχοι των Σκοπίων και του Αίμου. Και πώς είναι δυνατόν οι Βλάχοι των Σκοπίων να μην είναι Έλληνες, όταν, όπως αποδεικνύουμε σε αυτή την ιστοσελίδα, ακόμα και οι Σλαβόφωνοι των Σκοπίων (οι Σκοπιανοί) είναι Έλληνες στην καταγωγή. Σε αντίθεση όμως με τους Σκοπιανούς, οι οποίοι δεν έχουν ελληνική συνείδηση, οι Βλάχοι των Σκοπίων είχαν ελληνική συνείδηση.\nΑυτό το επιβεβαιώνει και ο Σκοπιανός ιστορικός KrsteBitoski, ο οποίος σε μελέτη του που δημοσιεύθηκε το 1968 στα Σκόπια περί της δράσεως της Μητροπόλεως Πελαγονίας 1878-1912) γράφει: «Κατά τους εκκλησιαστικούς αγώνες του το Μακεδονικό έθνος (σ.σ. οι Σκοπιανοί) δεν θα έρθει αντιμέτωπο με Έλληνες, αλλά κυρίως με τους Βλαχογκραικομάνους…Οι Βλάχοι αυτοί κατά πλειοψηφία φανατικοί γκραικομάνοι βαθμιαίως καθίστανται η κύρια δύναμη παρά το πλευρό της μητροπόλεως Πελαγονίας για την προώθηση της Μεγάλης ελληνικής ιδέας: Οι ναοί και τα σχολεία της πόλεως Μοναστηρίου κατά τα μέσα του 19ου αιώνα ήταν σε ελληνικά χέρια». Και πώς να μην είναι και οι Βλάχοι του Αίμου Έλληνες, όταν εκεί ζούσαν και Σαρακατσάνοι, οι οποίοι αποδεδειγμένα είναι Έλληνες, και κατά τον ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό είναι ο αρχαιότερος λαός της Ευρώπης. Συγκεκριμένα οι Σαρακατσάνοι ζουν στην καρδιά της Βουλγαρίας και είναι επί χιλιάδες χρόνια οι ίδιοι φυλετικά, διατηρώντας ελληνικές συνήθειες, ήθη και έθιμα. Συνάγουμε λοιπόν το συμπέρασμα ότι και οι Βλάχοι του Αίμου είναι Ελληνικής καταγωγής.\nΚατά τον Ούγγρο ρωμανιστή-βαλκανολόγο, ακαδημαϊκό και καθηγητή του Πανεπιστημίου Βουδαπέστης MathiasGyoni «όλα συνηγορούν στο να πιστέψουμε ότι οι Βλάχοι πρέπει να ήταν δίγλωσσοι καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας τους» (Byzantinoslavica, 12, 1951, 42).\nΟμηρικές λέξεις στο βλαχικό ιδίωμα;\nΟρισμένοι υποστηρίζουν ότι στη βλάχικη διασώζονται λέξεις ομηρικές και προομηρικές, λέξεις που δεν συναντάμε στη λατινική και ρουμανική γλώσσα, κάτι που αποδεικνύει ότι οι Βλάχοι έχουν αρχαιοελληνική καταγωγή και ότι οι πρόγονοί τους ζούσαν στην Ελλάδα τουλάχιστον από τα χρόνια του Ομήρου. Ο Γιώργης Έξαρχος στο βιβλίο του «Οι Ελληνοβλάχοι (Αρμάνοι)» (έκδ. 2001, τόμος Α’, σελ. 76-79) έχει συγκεντρώσει αρκετές τέτοιες λέξεις. Οι απόψεις αυτές είναι παρακινδυνευμένες. Όπως θα δείτε από τον παρακάτω πίνακα, η λέξη μανίε (=μανία) δεν προήλθε κατευθείαν από τα ομηρικά, αφού η ίδια λέξη χρησιμοποιείτο στη μεσαιωνική ελληνική. Επίσης η βλαχική λέξη κάνε (=σκύλος) δεν προήλθε από τα αρχαία ελληνικά, αλλά από τα λατινικά. Όπως και το ουν, που προέρχεται από το λατινικό unoκαι όχι δήθεν από το ελληνικό ιν/εις(ενός).\nἀτραπός = στενός δρόμος, μονοπάτι τράπου = στενός δρόμος,\nβαλιός = λευκός, με λευκά στίγματα μπάλιου =με λευκά στίγματα\nγυρός = στρογγυλός,γιούρου = στρογγυλός\nκάγκανος = ξηρός κάγκανου = ξερό χόρτο κέλυφος = περίβλημα καλούφι = περίβλημα\nκύπειρος και κύπρον = ελώδες φυτό κιπρί = ελώδες φυτό\nράμνος = είδος ακανθώδους θάμνου ράμνι και αράμνι = είδος\nτένδω, τένθω = κουρύω, ξυρίζω, κόβω τούντου = κουρεύω, ξυρίζω\nΛέξεις της τσακωνικής στη βλαχική\nγιούρε = γύρος γιούρε = γύρος\nζάρα = κομμένο γάλα τζάρου = τυρόγαλο\nκάλασε και κάλεσε = πρόβατο καλέσου = κριάρι\nκατούνα = καλύβα κατούνα = καλύβα\nκόρμπο = μαύρος, δυστυχής κόρμπου = κόκορας\nλιάρα = κατσίκα ασπροκόκκινη λιάρου και λιάρα = γίδα\nΤο αριθμητικό σύστημα τηε βλαχικής διαφέρει από το αντίστοιχο ρουμανικό\nΚοινά ήθη και έθιμα στους Βλάχους της Ελλάδας και στους Έλληνες\nΗ κτηνοτροφία στην αρχαία Ελλάδα ως απόδειξη της ελληνικής καταγωγής των Βλάχων\nΠολλοί ισχυρίζονται ότι οι Βλάχοι δεν έχουν ελληνική καταγωγή, επειδή δεν υπήρχουν αρχαίοι Έλληνες κτηνοτρόφοι. Οι υποστηρίζοντες αυτή την άποψη έχουν πλήρη άγνοια της καθημερινής ζωής των αρχαίων Ελλήνων. Οι αρχαίοι Έλληνες ασχολούνταν με την κτηνοτροφία, όπως μαρτυρείται από πολλούς αρχαίους Έλληνες και Λατίνους συγγραφείς. Ο Γιώργης Έξαρχος στο βιβλίο του Οι Ελληνοβλάχοι (Αρμάνοι), (έκδ. 2001, τόμος Α’, σελ. 115-135) παρουσιάζει αποσπάσματα από αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, από όπου αποδεικνύεται ότι οι αρχαίοι Έλληνες ασχολούνταν με την κτηνοτροφία.\nΟ Ούγγρος ρωμανιστής-βαλκανολόγος MathiasGyoni, καθηγητής του Πανεπιστημίου Βουδαπέστης, επιβεβαιώνει ότι «από την Ομηρική περίοδο η κτηνοτροφία αιγοπροβάτων αποτελούσε σημαντικό κλάδο της ελληνικής οικονομικής ζωής» (LatranshumancedesVlaquesbalkaniquesaumoyenage, Byzantinoslavica, 12, 1951, 39-40). Η ενασχόληση όμως των Ελλήνων με την κτηνοτροφία είναι ακόμα παλαιότερη, από τη νεολιθική εποχή. Ο καθηγητής αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γεώργιος Χουρμουζιάδης επιβεβαιώνει ότι οι κάτοικοι της Θεσσαλίας ασχολούνταν με την κτηνοτροφία κατά τη νεολιθική περίοδο (Ανθρωπολογικά, 1, 1980, 128).\nΆνοδος και όχι κάθοδος Βλάχων\nΤελικά είναι πολύ πιθανόν ότι συνέβη άνοδος και όχι κάθοδος Βλάχων. Ο Jorga υποστηρίζει ότι από τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία ανήλθαν Βλάχοι μέχρι τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Ακόμα και ο Κωνσταντίνος Άμαντος δέχεται με κάποια επιφυλακτικότητα ότι «μετακινήσεις έγιναν του λαού τούτου (των Βλάχων) μεγάλαι – από των νοτίων του Δουνάβεως από του δωδεκάτου και δεκάτου τρίτου αιώνος προς βορράν αυτού, εις την σημερινήν Ρουμανίαν – αλλ’ είναι δυσπαρακολούθητοι» (Μακεδονικά – Συμβολή εις την μεσαιωνικήν ιστορίαν και εθνολογίαν της Μακεδονίας, έκδ. 1920, σελ. 24-25).\nΟ καθηγητής K. Kadlek υποστηρίζει ότι υπήρξε άνοδος Βλάχων από τη Θεσσαλία (RevuedesEtudesHongroises, 6, 1928, 2-3, 271). Άνοδο Βλάχων υποστηρίζουν ακόμα και Ρουμάνοι επιστήμονες, όπως οι OvidDensusianu (Histoiredelalangueroumaine, 1901), T. Papahagi (GraisiSulfet, 1, 1923-1924, 228), N. Roman (GraiulRomanesc, 3, 1928, 55), A. Sacerdoteanu (AnuarulInstitutuluideIstorieNationala, 5, 1928-1930, 497), I. Siadbei (Originiledialectelorromine, 1933, 19), Ch. Cotosman, P. David. ΟιC. Daicoviciu – A. Daicoviciuανακοινώνουντηνάνοδοσεδιεθνήσυνέδρια(La Dacie et sa romanite, Actes du Colloque International organise par le Secretariat general de l’ Association Internationale des Etudes du Sud – Est Europeen. Mamaia, Roumanie, 1-2 Septembre 1968. Bucarest 1970, 253).\nΟι Βλάχοι της Βορείου Ηπείρου θεωρούνταν Έλληνες τον 19ο αιώνα\nΟ VictorBerard στα τέλη του 19ου αιώνα αναφέρει τους Βλάχους της Βορείου Ηπείρου ως Έλληνες. Ο Ιταλός LucianoMagrini δεν γράφει για διαφορετικό λαό Βλάχους, παρά μόνο για Ηπειρώτες Έλληνες.\nΤο γεγονός της Ελληνικότητας των Βλάχων της Ηπείρου επιβεβαιώνεται από το ότι η Μοσχόπολη ήταν κέντρο του Ελληνικού πολιτισμού. Για ενάμιση αιώνα πρώτη πόλη της Βορείας Ηπείρου υπήρξε η Μοσχόπολη, η οποία μεταμορφώθηκε σε ακμαία πολιτεία 40-60.000 κατοίκων με το δεύτερο από τα δύο τυπογραφεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με μια σπουδαία ελληνική ακαδημία, με δημόσια βιβλιοθήκη, με πολυάριθμα σχολεία και μορφωτικά ιδρύματα, με πνευματική και καλλιτεχνική ζωή, με εκρηκτική εμπορική και βιομηχανική κίνηση. Θα σκεφτείτε ότι αυτό το Ελληνικό κέντρο πολιτισμού θα κατοικείτο από Έλληνες. Και όμως όλοι οι Μοσχοπολίτες ήταν Βλάχοι, κάτι που αποδεικνύει ότι οι Βλάχοι της Βορείας Ηπείρου την περίοδο εκείνη είχαν Ελληνική συνείδηση.\nΩς γνωστό, πολλοί Βλάχοι υπήρξαν εθνικοί ευεργέτες. Αυτό ίσως που δεν είναι τόσο γνωστό είναι η προσφορά των Βλάχων εθνικών ευεργετών στους Έλληνες της Βορείας Ηπείρου με προτίμηση στον τομέα της παιδείας. Ο Κωνσταντίνος Κίτσος γράφει: «Τα Ζωγράφεια Διδασκαλεία από τη μια μεριά και τα περίφημα σχολεία του Αργυροκάστρου, της Κορυτσάς, της Μοσχοπόλεως, της Χειμάρρας, της Πρεμετής, του Λαμπόβου, της Πολύτσανης, της Σωπικής, της Δρόβιανης του Δελβίνου κ.τ.λ. συνολικά 360, ανδρωμένα με τις γενναίες επιχορηγήσεις των μεγάλων ευεργετών Αδελφών Ζάππα, Αρσάκη, Σίνα, Ζωγράφου, Μπάγκα, Δούκα και άλλων, με τους 25.000 μαθητές τους, φέρανε μια πραγματική άνθηση της παιδείας και των γραμμάτων στην περιοχή, δημιούργησαν μια ακτινοβολία έξω και πέρα απ’ αυτή, και άφησαν μια λαμπρή παράδοση παιδείας, μοναδική για ένα τόσο μικρό τόπο σε τέτοια εποχή» (Τα Ζωγράφεια Διδασκαλεία, Κεστοράτι Αργυροκάστρου: 1874-1891, Ιωάννινα 1985, 8).\nΟ αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων μας δίνει την εξής πληροφορία: «Ως υπόδειγμα καλού σχολείου αναφέρεται εκείνο της Ελληνικής κοινότητας του Δυρραχίου. Εκεί τα 2.400 μέλη της κοινότητας (το 1/3 του πληθυσμού) συντηρούσαν λύκειο με 140 μαθητές και παρθεναγωγείο με 100 μαθήτριες» (Ο Ελληνισμός της Ηπείρου στις παραμονές της απελευθέρωσής του, 1905 περ. – 1912, Δωδώνη, 6, 1977, 364). Το Δυρράχιο ήταν ένα κουτσοβλαχικό λιμάνι.\nΑλλά και οι Βλάχοι των Τιράνων, επικειμένης της Απογραφής του 1905, δηλώνουν στον Ρουμάνο διπλωμάτη N. Burileanu ότι δεν ανήκουν στη Ρουμανία αλλά στην Ελλάδα. Η Ελευθερία Νικολαΐδου γράφει: «Οι βλαχόφωνοι των Τιράνων, πιστοί στην ελληνική ιδέα, με σθένος απάντησαν ότι τίποτε το κοινό δεν συνέδεε τη Ρουμανία μ’ αυτούς, οίτινες στερρώς εχόμενοι των πατρώων, δεν θα επιτρέψωσι σκάνδαλα και ζιζάνια και ότι αι υποσχέσεις αυτού περί ιδρύσεως σχολής με πολλάς γλώσσας, και Εκκλησίας μεγαλοπρεπούς και προστασίας ισχυράς υπό την αιγίδα της Ρουμανίας, σκοπούσης, ως είπε, να συστήση και Προξενείον εν Δυρραχιω δεν δύνανται να μειώσωσι την απεριόριστη αγάπην των προς την Ελλάδα. Πρόσθεσαν επίσης πως κάθε απόπειρα δελεασμού τους με χρήματα ή άλλα μέσα θα ναυαγούσε, όπως είχε γίνει και στο παρελθόν» (Ξένες προπαγάνδες και εθνική αλβανική κίνηση στις μητροπολιτικές επαρχίες Δυρραχίου και Βελιγράδων κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα, Ιωάννινα 1897, 212). Από το απόσπασμα αυτό φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι Ρουμάνοι προσπαθούσαν να κάνουν τους Βλάχους των Τιράνων Ρουμάνους δελεάζοντάς τους με χρήματα και εκείνοι παρέμεναν πιστοί στον Ελληνισμό.


Νομοθετική ρύθμιση για ανασφάλιστους καρκινοπαθείς | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n22 Ιανουαρίου, 2016 22.01.2016 • 13:39\nΠλήρη υγειονομική κάλυψη, και με τη «βούλα του νόμου», των ανασφάλιστων καρκινοπαθών από το ΕΣΥ προανήγγειλε χθες από το βήμα της Βουλής ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός. Ο υπουργός ανέφερε ότι με τη νομοθετική ρύθμιση για τους ανασφάλιστους, που θα έρθει σύντομα στη Βουλή, θα καλυφθεί το κενό στη φροντίδα των καρκινοπαθών που δεν καλύπτονται ασφαλιστικά, και το οποίο εν μέρει αντιμετωπίζεται σήμερα παράτυπα από τα δημόσια νοσοκομεία, λόγω της ευαισθησίας των λειτουργών του ΕΣΥ.\nΟ κ. Ξανθός, απαντώντας σε ερώτηση της βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Εύης Χριστοφιλοπούλου για την πρόσφατη έλλειψη ογκολογικών φαρμάκων στα δημόσια νοσοκομεία, σημείωσε ότι αυτό παρατηρήθηκε λόγω της μετάβασης στο νέο καθεστώς (πλέον τα νοσοκομεία δεν μπορούν να χρησιμοποιούν την ένδειξη «στερείται» για φάρμακα νοσοκομειακής χρήσης, παραπέμποντας τους ασθενείς στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ) και της μη έγκαιρης προετοιμασίας των υπηρεσιών των νοσοκομείων. Διαβεβαίωσε ότι το πρόβλημα έχει ομαλοποιηθεί πλήρως και έχει αποκατασταθεί η επάρκεια των ογκολογικών φαρμάκων στα φαρμακεία των νοσοκομείων. Σημειώνεται ότι το νέο καθεστώς «επιβλήθηκε» λόγω της καθιέρωσης κλειστού προϋπολογισμού για τη νοσοκομειακή δαπάνη αλλά και λόγω του claw back. Στο πλαίσιο αυτό, και προκειμένου να μην ξεφύγει η δαπάνη και να μη δημιουργηθούν προβλήματα με τον ομαλό εφοδιασμό εκ μέρους των φαρμακευτικών εταιρειών, το υπουργείο σχεδιάζει να επεκτείνει το πληροφοριακό σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης της ΗΔΙΚΑ και για τη συνταγογράφηση των νοσοκομειακών φαρμάκων.\nΕν τω μεταξύ, στην παραδοχή ότι με τα σημερινά δεδομένα του ΕΣΥ η οδηγία της Ε.Ε. για τον 48ωρο ανώτατο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας δεν μπορεί να εφαρμοστεί, προχώρησε ο κ. Ξανθός, απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του Ποταμιού Κώστα Μπαργιώτα, αναφορικά με την πρόσφατη καταδίκη της χώρας μας για το θέμα αυτό από το Ευρωδικαστήριο. Ο υπουργός ενημέρωσε ότι έχει προγραμματιστεί για το θέμα αυτό συνάντηση στα μέσα Φεβρουαρίου με τον Ευρωπαίο επίτροπο Υγείας, ενώ έχει σταλεί επιστολή-πρόσκληση σε διάλογο προς την Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας για μία επικαιροποιημένη κλαδική συμφωνία.\nΤέλος, σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Γιώργου Λαμπούλη για τα προβλήματα στον αντιφυματικό εμβολιασμό, λόγω έλλειψης εμβολίων, ο υπουργός επισήμανε ότι εντός των επόμενων 2-3 εβδομάδων θα γίνει άμεση προμήθεια 150.000 δόσεων φυματίνης και 40.000 δόσεων του εμβολίου BCG.


Πατρίς, θρησκεία και προπάντων... οικογένεια για τον Μητσοτάκη ακόμα και στις ΗΠΑ - Documento\nΑρχική » Πατρίς, θρησκεία και προπάντων… οικογένεια για τον Μητσοτάκη ακόμα και στις ΗΠΑ\nΠλέον τείνει να γίνει θεσμός οι επίσημες επισκέψεις του Κυριάκου Μητσοτάκη να πραγματοποιούνται οικογενειακώς. Και όταν λέμε οικογενειακώς δεν εννοούμε μόνο μετά της συζύγου του Μαρέβας Γκραμπόφσκι – Μητσοτάκη αλλά και μετά των τέκνων τους. Τον Ιούνιο του 2020 είχε πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ συνοδευόμενος τόσο από τη σύζυγό του αλλά και από τον γιο του Κωνσταντίνο φροντίζοντας να είναι παρών και στο επίσημο δείπνο που είχε παραθέσει τότε το ζεύγος Νετανιάχου.\nΑυτή τη φορά όμως, ο γιος του δεν μπόρεσε πιθανότατα να ταξιδέψει μέχρι τις ΗΠΑ προφανώς λόγω και των ανειλημμένων υποχρεώσεων που θα έχει στη νέα του θέση στο Ευρωκοινοβούλιο, όπως αποκάλυψε πρόσφατα το Documento. Οπότε ο πρωθυπουργός αναχώρησε τώρα για τις ΗΠΑ συνοδευόμενος από τη σύζυγό του και τις δύο του κόρες.\nΌπως φαίνεται λοιπόν οι οικογενειακές δημόσιες σχέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζονται με μεγάλη ζέση και δε χάνει ευκαιρία να τις διανθήσει τηρώντας ευλαβικά το τρίπτυχο Πατρίς, θρησκεία και κυρίως… οικογένεια.\nΟ Πίνατ άραγε τι απέγινε;


Θέμα: «Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας οφείλει να πάρει θέση στο θέμα ώστε να μην επιτρέψει τη δημιουργία αντιρατσιστικών αντιδράσεων για τον ακατανόητο «οδηγό» κ.Πισιμίση και μάλιστα χωρίς να έχει υπάρξει το παραμικρό κρούσμα… Πολλοί μιλούν για προβοκάτσια… ». - Ερωτήσεις 2016 - Νίκος Ι. Νικολόπουλος\nΠοικίλες οι αντιδράσεις που έχει προκαλέσει ο πολυσέλιδος πρωτότυπος «οδηγός» περίθαλψης των αλλοδαπών που έστειλε στο υγειονομικό προσωπικό ο διοικητής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών κ.Θεόδωρος Πισιμίσης.\nΤο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος με γραπτή ανακοίνωση του τομέα Υγείας μεταξύ άλλων τονίζει:\n«Δεν διοικείται με αποπροσανατολισμούς και δηλώσεις εντυπωσιασμού το ΠΓΝΠ. Είναι, λοιπόν, επιεικώς απαράδεκτη η δημόσια παρέμβαση του διοικητή του νοσοκομείου κ. Θ. Πισιμίση... Ο κ. διοικητής είπε το αυτονόητο, αλλά και περιττό. Είναι δοκιμασμένες οι ευαισθησίες και το φιλότιμο των συμπατριωτών μας, άρα εντελώς άστοχη η παρέμβασή του θέλοντας προφανώς να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον και να πείσει ότι προοδευτικοί είναι μόνο οι αριστεροί. Συνεπώς, ο κ. Θ. Πισιμίσης ας αφήσει τα επικοινωνιακά τρικ για τη κομματική εκμετάλλευση κι ας επικεντρωθεί στα καθήκοντά του, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματα του ΠΓΝΠ».\nΕπίσης η Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας κ. Άννα Μαστοράκου μιλώντας στα ΜΜΕ είπε:\n«Το τελευταίο χρονικό διάστημα βιώνουμε ως κοινωνία μία βαθύτατη κρίση αξιών, με καταιγιστικό βομβαρδισμό κατά της παράδοσης, της θρησκείας και του πνευματικού δυναμικού της χώρας μας. Μίας χώρας που μέσα στην απέραντη πενία της, δείχνει δείγματα γραφής στην αλληλεγγύη, τη στέγαση, τη σίτιση και την υγειονομική κάλυψη των μεταναστευτικών ροών. Ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων άλλων λαών είναι απόλυτα συνυφασμένος με τον σεβασμό των άλλων λαών στα ήθη, τα έθιμα, την προσφορά και την καλοπροαίρετη φιλοξενία μας. Eντολές για αφαίρεση χριστιανικών συμβόλων από νοσηλευτικά ιδρύματα σε περίπτωση νοσηλείας μουσουλμάνων ή αμφιλεγόμενες δηλώσεις περί της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας, θίγουν την υπόσταση και την αξιοπρέπεια των πολιτών, παραπέμπουν σε στάση υποτέλειας, υποταγής και πνευματικής αλλοτρίωσης του Έλληνα».\nΓίνεται αντιληπτό ότι οι φορολογούμενοι πολίτες δεν κατανοούν γιατί χρειάζεται να εκδοθεί ένα πεντασέλιδο κείμενο οδηγιών, το οποίο μάλιστα απευθύνεται σε επιστήμονες γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, οι οποίοι αυτόν τον καιρό ξεπερνούν ακόμα και τον εαυτό τους για να παρέχουν υπηρεσίες στους συμπατριώτες μας, αλλά και σε κάθε ασθενή, στις ‘’συνθήκες πολέμου’’ που επικρατούν στα νοσοκομεία μας.\nΕξάλλου θέμα συζήτησης, σε πανελλήνιο επίπεδο, αποτέλεσε ο πολυσέλιδος πρωτότυπος οδηγός περίθαλψης των αλλοδαπών που έστειλε στο υγειονομικό προσωπικό ο διοικητής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών κ.Θεόδωρος Πισιμίσης. Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα «Πελοπόννησος» ο διοικητής προκάλεσε σάλο κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην περίθαλψη των μουσουλμάνων τονίζοντας ότι θα πρέπει να τους εξασφαλίζουν ειδικό λατρευτικό χώρο, να αφαιρούν τα εικονίσματα από τους θαλάμους όπου νοσηλεύονται και οι άνδρες γυναικολόγοι να μην εξετάζουν τις γυναίκες, παρά μόνον όταν προκύπτει ζήτημα ζωής και θανάτου.\nΕπειδή δεν έχει υπάρξει επίσημη τοποθέτηση από πλευράς υπουργείου, ερωτάσθε:\n1. Ο διοικητής του νοσοκομείου είχε ενημερώσει το Υπουργείο ή τον αναπληρωτή διοικητή της 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας κ.Δημήτρη Κωστακιώτη;\n2. Μήπως αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να χειριστεί η προϊσταμένη αρχή του κ. Πισιμίση που είναι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας;\n3. Η εποπτεύουσα αρχή έχει ζητήσει από τη νομική υπηρεσία της 6ης Υ.Πε., να εξετάσει το κείμενο Πισιμίση εάν θίγει νομικής φύσεως ζητήματα ώστε στη συνέχεια να υπάρξει αποκατάσταση;\n4. Μήπως δεν είναι προφανής ο σεβασμός προς όλους τους ασθενείς ανεξαρτήτως θρησκεύματος;\n5. Μήπως έχει παρατηρήσει κάτι που προκάλεσε την παρέμβαση;


''NEIN'' ΑΠΟ ΜΕΡΚΕΛ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ | NewsNowgr.com\nΗ ομιλία της Γερμανίδας καγκελαρίου, στην οποία δεν υπήρξε καμία αναφορά στην Ελλάδα, εκλαμβάνεται ως σαφής προειδοποίηση σε Αθήνα και Παρίσι, αλλά και ως κατηγορηματική άρνηση να εισακούσει όσους της ζητούν να επανεξετάσει τη στάση της όσον αφορά στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.\nΗ καγκελάριος εξέθεσε τις θέσεις της εν όψει της συνόδου της Ομάδας των 8 στις ΗΠΑ στις 18 και 19 Μαΐου, τονίζοντας ότι η κρίση στην Ευρωζώνη θα έχει σημαντική θέση στις συνομιλίες, κατά τις οποίες θα συζητηθούν τα «επόμενα μέτρα» δημοσιονομικής ανάταξης, καθώς και «τα μέτρα ανάπτυξης» που συζητούνται σήμερα στην Ευρώπη.\nΗ Άνγκελα Μέρκελ επανέλαβε ότι ο μόνος δρόμος για να ανακάμψει η Ευρώπη περνά μέσα από τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τα σκληρά μέτρα, ώστε να μειωθεί το κόστος δανεισμού.\n«Η ανάπτυξη μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων είναι σημαντική και αναγκαία. Η ανάπτυξη μέσω δανεισμού θα μας οδηγήσει πίσω, στην αρχή της κρίσης. Δεν το θέλουμε, δεν θα το κάνουμε» είπε, καταχειροκροτούμενη από Γερμανούς βουλευτές.\nΗ Ανγκελα Μέρκελ δήλωσε ότι θεωρεί σημαντικό ο κάθε ένας να αποδεχθεί την ιδέα ότι «η έξοδος από την κρίση θα είναι μία μακρά διαδικασία» και πως είναι αναγκαία η αντιμετώπιση ουσιαστικών προβλημάτων σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως «μία καταστροφική υπερχρέωση» και «η έλλειψη ανταγωνιστικότητας».\nΗ επίλυση των προβλημάτων αυτών «δεν θα γίνει από τη μία ημέρα στην άλλη» σημείωσε.


G15 Jumbo Gravel Tray Black\nFIX120 120cm Flexible TrayG16 Standard Gravel Tray Black\nΑυτή η σκληρή, χυτευμένη με έγχυση βάση- tray έχει μια σειρά από πολύτιμες εφαρμογές. Θα φιλοξενήσει εύκολα μια πλήρους μεγέθους grow bag. Xρησιμοποιείται και ως δεξαμενή νερού για γλάστρες και δίσκους σποράς.Έχετε τη δυνατότητα τοποθέτησης έως και 5 μεγάλους δίσκους σπόρων Garland (G17) SKU GAR 01-004. Ο ειδικός σχεδιασμός με μια σειρά από αβαθή οριζόντιες ραβδώσεις στo εσωτερικό βοηθούν στην καλύτερη αποστράγγιση.\nΕξωτερικές διαστάσεις: 117 cm (Μήκος) x 40cm (Πλάτος) x 4cm (Ύψος)


Τσέλσι-ΠΑΟΚ 4-0 – ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ\nΟ ΠΑΟΚ, που έμεινε με δέκα παίκτες από το 7′ (αποβολή Χατσερίντι), ηττήθηκε 4-0 από την Τσέλσι στο Λονδίνο. Πολύ κακή εμφάνιση από τον Δικέφαλο, που έχει όμως ακόμη ελπίδες πρόκρισης στους «32» του Europa League.\nΟ ΠΑΟΚ πλέον για να περάσει στους «32» του Europa League, χρειάζεται νίκη απέναντι στην ΜΠΑΤΕ την τελευταία αγωνιστική, στην Τούμπα, αλλά και νίκη της Τσέλσι στο ματς με τη Βίντι στη Βουδαπέστη.\nΑπό αυτή την προτελευταία αγωνιστική προκύψανε δυο τελικοί, ο ένας για τον ΠΑΟΚ στη Βουδαπέστη και ο άλλος για τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη. Ο Ολυμπιακός θέλει μια διαφορά τουλάχιστον δύο γκολ και ο ΠΑΟΚ απλά να κερδίσει και να κερδίσει και η Τσέλσι. Ο Ολυμπιακός εξαρτάται από το σκορ που θα φέρει και ο ΠΑΟΚ από το τι θα κάνει η Τσέλσι.\nΤΣΕΛΣΙ (Μαουρίτσιο Σάρι): Κέπα, Τζαπακόστα (63′ Άμπαντου), Κέιχιλ, Κρίστενσεν, Έμερσον, Φάμπρεγας, Μπάρκλεϊ, Λόφτους-Τσικ, Πέδρο (66′ Ουίλιαν), Ζιρού (75′ Μοράτα), Χάντσον Οντόι.\nΠΑΟΚ (Ραζβάν Λουτσέσκου): Πασχάλακης, Μάτος, Χατσερίντι, Κρέσπο, Βιεϊρίνια, Μαουρίσιο (79′ Πέλκας), Βέρνμπλουμ, Ζαμπά, Σάχοβ, Ελ Καντουρί (76′ Βαρέλα), Πρίγιοβιτς (46′ Ουάρντα).\ntvikaria 30 Νοέ. 2018 30 Νοέ. 2018 EUROPALEAGUE,ΠΑΟΚ,ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ\nΠροηγούμενες Προηγούμενο άρθρο: Μπέτις-Ολυμπιακός 1-0\nΕπόμενες Επόμενο άρθρο: Όταν το εθνικιστικό δηλητήριο μπαίνει σε παιδιά των σχολείων