Οι 11 σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία από την κατανάλωση ζάχαρης | Alphafreepress.gr\nalphafreepress.gr / ΥΓΕΙΑ / Οι 11 σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία από την κατανάλωση ζάχαρης\nΟι 11 σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία από την κατανάλωση ζάχαρης\n– Μειώνει το προσδόκιμο ζωής\nΜελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια διαπίστωσε ότι η καθημερινή κατανάλωση δύο αναψυκτικών (590ml) ισοδυναμούσε με 4,6 έτη κυτταρικής γήρανσης και μειωμένης διάρκειας ζωής.\n– Απορυθμίζει την ινσουλίνη\nΜία από τις άμεσες επιπτώσεις της ζάχαρης είναι η απελευθέρωση περισσότερης ινσουλίνης, η οποία ρυθμίζει το σάκχαρο του αίματος. Τα αναψυκτικά είναι η χειρότερη επιλογή, καθώς τα σάκχαρα που περιέχουν απορροφώνται πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα την απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα και της ινσουλίνης. Με την πάροδο του χρόνου αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση στην ινσουλίνη αυξάνοντας τους κινδύνους για τη μεταβολική υγεία. Τα φυσικά σάκχαρα, όπως αυτά που υπάρχουν στα φρούτα, δεν έχουν ανάλογες επιπτώσεις επειδή συνδυάζονται με τις φυτικές ίνες, γεγονός που βοηθά στην επιβράδυνση της απορρόφησης.\n– Αυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη\nΤα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, δείχνουν ότι κινδυνεύετε να αναπτύξετε διαβήτη. Η αντίσταση στην ινσουλίνη απαιτεί από το πάγκρεας να παράγει περισσότερη ινσουλίνη. Με την πάροδο του χρόνου, το πάγκρεας κουράζεται και σταματά να εκκρίνει επαρκή ινσουλίνη. Έτσι αναπτύσσεται διαβήτης τύπου 2.\n– Αύξηση του βάρους\nΤο σώμα χρειάζεται ζάχαρη για ενέργεια, αλλά η υπόλοιπη αποθηκεύεται ως λίπος. Πολλές μελέτες επιβεβαιώνουν τη σύνδεση των σακχάρων με την αύξηση του σωματικού βάρους και την παχυσαρκία, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί σε κίνδυνο διαβήτη τύπου 2. Η κατάσταση οφείλεται σύμφωνα με τους ειδικούς στη χρόνια φλεγμονή που προκαλεί η παχυσαρκία και η αντίσταση στην ινσουλίνη. Η ζάχαρη έχει συνδεθεί επίσης με αύξηση της περιμέτρου της μέσης (κοιλιακού λίπους), που αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για καρδιακές παθήσεις.\n– Υπέρταση και καρδιακή νόσος\nΜελέτες έχουν δείξει ότι οι επιβλαβείς επιδράσεις της ζάχαρης στο σώμα συνδέονται με υψηλή χοληστερόλη και θάνατο από καρδιακές παθήσεις. Η υψηλή πρόσληψη σακχάρων έχει συσχετιστεί με την αύξηση ενός τύπου λιπιδίων του αίματος που ονομάζεται λιποπρωτεΐνη πολύ χαμηλής πυκνότητας (VLDL), η οποία έχει συσχετιστεί με τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Ταυτόχρονα, η ζάχαρη μειώνει τα επίπεδα HDL ή «καλής» χοληστερόλης που προστατεύει από καρδιακά προβλήματα. Τέλος, η αντίσταση στην ινσουλίνη, προκαλεί υπέρταση λόγω της επίδρασής της στα νεφρά, στη δομή και λειτουργία των αρτηριών και πιθανώς στα κέντρα του εγκεφάλου που συμβάλλουν στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης.\n– «Απορυθμίζει» τον εγκέφαλο\nΗ ζάχαρη είναι εθιστική για τον εγκέφαλο. Οι πολύ γλυκές τροφές επηρεάζουν το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου (limbic system), ένα σύνολο ανατομικών δομών που βρίσκονται μεταξύ του φλοιού και του υποθαλάμου, το οποίο σχετίζεται με τον έλεγχο των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς και παίζει σημαντικό ρόλο στη μνήμη και τη μάθηση. Μέσω της κατανάλωσης ζάχαρης, ουσιαστικά εκπαιδεύεται ο εγκέφαλος να του αρέσουν τα γλυκά και να τα επιζητά διαρκώς, κάτι που προκαλεί αύξηση της κατανάλωσης.\n– Αυξάνει την πείνα\nΌταν τρώτε ζάχαρη δεν λαμβάνετε θρεπτικά συστατικά και συνεχίζετε να πεινάτε. Αυστραλιανή μελέτη διαπίστωσε ότι η υψηλότερη πρόσληψη επεξεργασμένων σακχάρων συνδέεται με αδυναμία να συνειδητοποιήσει κανείς ότι έχει χορτάσει. Οι θερμίδες των αναψυκτικών δεν ικανοποιούν την πείνα με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να μην τις συνυπολογίζουν στις θερμίδες που καταναλώνουν προκειμένου να τις αφαιρούν από τα κανονικά γεύματα.\n– Υποφέρει ο εγκέφαλος\nΜελέτη του Πανεπιστημίου του Όρεγκον έδειξε ότι μια διατροφή πλούσια σε ζάχαρη οδηγεί σε γνωστικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων των προβλημάτων μνήμης. Βρετανική μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι η ζάχαρη επηρεάζει αρνητικά την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ.\n– Προκαλεί λίπος στο συκώτι\nΗ φρουκτόζη μεταβολίζεται στο συκώτι και η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει στην παραγωγή λίπους στο συγκεκριμένο όργανο, γεγονός που επιβαρύνει τη μεταβολική υγεία. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, τα ποσοστά μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος, έχουν διπλασιαστεί από το 1980.\n– Καταστρέφει τα δόντια\nΤα βακτήρια του στόματος αγαπούν τη ζάχαρη και κατά τον πολλαπλασιασμό τους απελευθερώνονται οξέα τα οποία καταστρέφουν το σμάλτο των δοντιών, επιτρέποντας στα βακτήρια να διεισδύσουν στην οδοντίνη. Όσο περισσότερη ζάχαρη τρώτε, τόσο πιο όξινο γίνεται το περιβάλλον της στοματικής κοιλότητας και χαλάνε τα δόντια.\n– Αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης\nΈρευνες έχουν δείξει ότι η ζάχαρη επιδεινώνει τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου με τη μορφή απλών υδατανθράκων οδηγούν σε απότομες αυξομειώσεις των επιπέδων γλυκόζης, γεγονός που επιδεινώνει τη διάθεση, αυξάνει την ευερεθιστότητα, προκαλεί προβλήματα ύπνου και αυξάνει τα επίπεδα φλεγμονής. Επιλέγετε τροφές πλούσιες σε άπαχη πρωτεΐνη, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, φυλλικό οξύ και βιταμίνες του συμπλέγματος Β.


Μαρίνα Πατούλη: Φόρεσε το ίδιο φόρεμα με πασίγνωστη Ελληνίδα καλλονή! - Tlife.gr\n28.06.2016 | 14:15\nΜαρίνα Πατούλη: Φόρεσε το ίδιο φόρεμα με πασίγνωστη Ελληνίδα καλλονή!\nΣτα ροζ ντυμένη εμφανίστηκε σαν άλλη χορεύτρια του Dancing with the stars, η σύζυγος του δημάρχου Αμαρουσίου, Μαρίνα Πατούλη σε εκδήλωση και έκλεψε τις εντυπώσεις. Δεν είναι όμως η μόνη που επέλεξε αυτό το αποκαλυπτικό φόρεμα...\nΜε αφορμή την ολοκλήρωση του κύκλου των χορευτικών τμημάτων του ΠΕΑΠ Λυκόβρυσης - Πεύκης, διοργανώθηκε ένα μεγάλο πάρτυ για μικρούς και μεγάλους και η κα Πατούλη ξεδίπλωσε εκεί, το ταλέντο της στο χορό... Και το σέξι φόρεμά της κάτι μας θύμιζε. Την εμφάνιση μιας άλλης διάσημης κυρίας και μάλιστα σε τηλεοπτική εκπομπή.\nΟ λόγος για την Αντωνία Καλλιμούκου που τον Μάρτη εμφανίστηκε με το ίδιο ακριβώς φόρεμα στην εκπομπή “Όλα Πρώτη φορά” στον Θέμο Αναστασιάδη και είχε μιλήσει για τον πρώην σύντροφό της Θοδωρή Μισόκαλο. Η εμφάνισή της είχε αναστατώσει τότε τον Θέμο και τους θαυμαστές της...\nΕπειδή σας άρεσε πολύ...Φόρεμα forever unique london White Angel Kifisia Πέδιλα #shoessante #styling @sinacheri #olaprwtiforaThemos #apopse #kallimoukou\nΜια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης @kallimoukaki στις Μάρ 29, 2016, 7:57πμ PDT\nΤρίτη 29/03. #όλαπρώτηφοράΘέμος #kallimoukou\nΜια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης @kallimoukaki στις Μάρ 28, 2016, 3:10μμ PDT


Αθλητισμός και δημιουργική απασχόληση κατά τη διάρκεια της ημέρας στον ΑΣ Πανόραμα - A.C.PANORAMA\nΑθλητισμός και δημιουργική απασχόληση κατά τη διάρκεια της ημέρας στον ΑΣ Πανόραμα\nΤο τμήμα ξεκινάει καθημερινά στις 8 το πρωί και ολοκληρώνεται στις 2 το μεσημέρι. Η ώρα προσέλευσης των παιδιών είναι 8:00-8:30.\nΚίνητρό μας είναι το ενδιαφέρον των παιδιών να γνωρίσουν τον κόσμο. Γι’ αυτό έχουμε δημιουργήσει ένα ασφαλές και πλούσιο σε ερεθίσματα περιβάλλον όπου εκεί εξερευνούν με τις αισθήσεις, δημιουργούν ιδέες και δομούν τη γνώση.\nΒΑΣΙΚΈΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ\nTo ημερήσιο πρόγραμμα περιλαμβάνει εκπαιδευτικές δραστηριότητες οι οποίες εισάγουν τα μικρά παιδιά τόσο στον κόσμο της γλώσσας, των μαθηματικών, του περιβάλλοντος, όσο και της δημιουργικής έκφρασης, της μουσικής, των εικαστικών, της δραματοποίησης αλλά και δραστηριότητες φυσικής αγωγής, ψυχοκινητικής και μουσικοκινητικής αγωγής\nΓλώσσα: Τα παιδιά μέσα από ποικίλες δραστηριότητες ενθαρρύνονται ώστε να βελτιώνουν και να εμπλουτίζουν τον προφορικό τους λόγο, να διηγούνται, να περιγράφουν, να συμμετέχουν σε συζητήσεις, να χρησιμοποιούν στοιχειώδη επιχειρηματολογία, να κοινωνικοποιούνται\nΜαθηματικά: Μέσα από ενδιαφέρουσες δραστηριότητες τα παιδιά μαθαίνουν να εφαρμόζουν τα μαθηματικά στην καθημερινή τους πρακτική μέσα από διαδικασίες παρατήρησης και περιγραφής, σύγκρισης, ταξινόμησης, αντιστοίχισης, σειροθέτησης και άλλων ώστε να διατυπώνουν απορίες και να θέτουν προβλήματα, να οδηγούνται σε συμπεράσματα, να οικοδομούν σταδιακά την έννοια των αριθμών, αλλά και να εκτελούν απλές μαθηματικές πράξεις, να μετρούν χρησιμοποιώντας αυθαίρετες μονάδες μέτρησης, να εμπλουτίζουν τη γλώσσα με μαθηματικές λέξεις, να αναγνωρίζουν και να ονομάζουν απλά ευθύγραμμα σχήματα..\nΑνθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον: Δίνονται ποικίλες ευκαιρίες στα παιδιά ώστε να ανακαλύψουν μεταξύ άλλων, την αξία της συνεργασίας και της από κοινού ανακάλυψης, να συνειδητοποιούν τη μοναδικότητά τους, να εντοπίζουν τις ομοιότητες και διαφορές τους με τους άλλους και να τις σέβονται, να αναπτύσσουν συναισθήματα αγάπης και αδελφοσύνης για όλα τα πλάσματα της γης, να αποκτούν θετικές στάσεις και συμπεριφοράς για το περιβάλλον, να γνωρίσουν τους ζωικούς και φυτικούς οργανισμούς, να γνωρίσουν απλές μηχανές και εφευρέσεις…\nΕικαστικά: Σε ένα κατάλληλα οργανωμένο και ελκυστικό περιβάλλον τα παιδιά προσπαθούν να ερμηνεύσουν το περιβάλλον τους χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά, πειραματίζονται με χρώματα, επινοούν διάφορες τεχνικές για να σχεδιάσουν και να ζωγραφίσουν, χρησιμοποιούν τη φαντασία τους, γίνονται δημιουργικά..\nΔραματική τέχνη: Μέσα σε ένα κατάλληλα οργανωμένο χώρο και σε κλίμα ασφάλειας, αποδοχής και εμπιστοσύνης τα παιδιά ενθαρρύνονται ώστε να εκφράζονται με το ελεύθερο δραματικό παιχνίδι, να γνωρίζουν τον εαυτό τους και τον κόσμο, να εκφράζονται με το δημιουργικό δράμα, να καλλιεργούν την επικοινωνία, να εκφράζονται με τον αυτοσχεδιασμό και τη μίμηση..\nΦυσική αγωγή: Μέσα από κατάλληλα διαμορφωμένες δραστηριότητες, δίνονται ευκαιρίες στα παιδιά ώστε να αναπτύσσουν δυναμικά την κινητικότητά τους, τη σωματική τους δραστηριότητα, να προάγουν την υγεία τους, να αποδέχονται την τήρηση κανόνων ασφαλείας, να αναπτύσσουν σταδιακά θετικές στάσεις για συνεργασία και αλληλοαποδοχή και υποστήριξη..\nΜουσικοκινητική αγωγή: Tα παιδιά βιώνουν μέσα από το σώμα και την κίνησή του, τους νόμους της μουσικής, του λόγου, του χώρου. Έρχονται σε επαφή µε βασικές αρχές (ρυθµός, µελωδία, τραγούδι, κίνηση, χορός), µε πολύ ευχάριστο και δημιουργικό τρόπο. Ο συνδυασμός της μουσικής και της κίνησης προσφέρει στα παιδιά τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις εμπειρίες τους έτσι ώστε να αναπτυχθούν σωματικά, γνωστικά και συναισθηματικά. Ταυτόχρονα, αναπτύσσουν το αίσθημα συνεργασίας και τη δημιουργικότητά τους.\nΕΩΣ 10 ΕΤΩΝ10 ΕΩΣ 15 ΕΤΩΝ15 ΕΩΣ 20 ΕΤΩΝ20 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΩ\nΠροηγούμενο άρθροΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ W.T.\nΕπόμενο άρθροΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΘΛΗΤΩΝ-ΡΙΩΝ\nTaekwondo WT (Warm Up)-Ταεκβοντό (Προθέρμανση) #menoumespiti


λ“�λ¦Όλ…Έν�Έ (Dream Note) - 210802 Debut_1000th_day λ“�λ¦Όλ…Έν�Έμ�� λ�°λ·” 1000μ�Όμ�„ μ¶•ν•�ν•©λ‹�λ‹¤π��� - DreamNote | λ“�λ¦Όλ…Έν�Έ, μ—¬μ��μ•„μ�΄λ��, μ•„μ�΄λ��, μ•„μ‹�μ•„μ��λ―Έλ…€μ�¤νƒ€ | Vingle, Interest Network\nλ°©κΈ� λ°°μ�°λ΅� μ�¤ν”Όμ…�λ�¬ κΉ€λ―Όμ£Ό\nμ•„μ�΄μ¦�μ›� μ¶�μ‹ λ―Όμ£Ό~~~~~ κ³µν™�μ—� Actorλ�Όκ³ μ�¤ν”Όμ…� λ–΄λ„¤μ�¥!!! +_+ μ²�λ…„μ�� μ•„μ�΄λ��μ�Έλ�° γ…�.γ…� μ΅°κΈ� μ•„μ‰½μ§€λ§� λ°°μ�° κΉ€λ―Όμ£Όλ�„ μ�‘μ›�! μ�‘μ›�ν•©λ‹�λ‹¤~~~γ…�γ…�γ…�γ…�γ…� + μƒ�λ΅� κ³µκ°�λ�� ν”„λ΅�ν•„


Λίγο πριν από την Άγια ημέρα των Χριστουγέννων η σκέψη μας γυρίζει γύρω από αυτή την Άγια νύχτα που η Παναγία γέννησε τον Θεάνθρωπο. Πιστεύω πως η αγιογραφία που προσελκύει περισσότερο τα βλέμματα των πιστών είναι αυτή της Παναγίας βρεφοκρατούσας....\nΗ μητέρα του Θεού με το Θείο βρέφος στην αγκαλιά του, συγκινεί βαθύτατα. Μανάδες βλέπουν στην Παναγία κάτι το οικείο, που το ζουν και οι ίδιες. Το Θείο βρέφος δείχνει την ελπίδα για το καινούριο, το καλλίτερο, το ευτυχές. Η Παναγία είναι η παρηγορήτρα, η προστρέχουσα, η οδηγήτρια. Κατέχει ιδιαίτερη θέση στις προσευχές, στις παρακλήσεις των πιστών. Εκατοντάδες είναι τα προσωνύμια της Παναγιάς, της Θεοτόκου. Στην χριστιανική τέχνη, στην αγιογραφία η Παναγία έχει και εδώ την ιδιαίτερη θέση της. Βυζαντινή τέχνη, επτανησιακή σχολή, κρητική, δυτικότροπη. Τόσες πολλές εκφράσεις της τέχνης για να αποτυπωθεί. Στην Αφρική την ζωγραφίζουν μαύρη με αφρικανικά χαρακτηριστικά, στην Ασία με σχιστά μάτια. Σε όλο τον κόσμο γίνεται δική τους, οικεία.\nΌταν τον 14ο αιώνα περιοχές του Βυζαντίου κυριεύονταν από τους Τούρκους, μια εικόνα της Παναγίας φυγαδεύτηκε, έφτασε στην Πολωνία, εκεί στην πόλη Τσεστοχόβα λατρεύτηκε από τους πιστούς. Έσωσε την πόλη όταν απειλήθηκε κάποτε από τον σουηδικό στρατό. Είναι θαυματουργή, όπως στην Τήνο, στην Λούρδη και αλλού. Κάθε δεκαπενταύγουστο χιλιάδες οι πιστοί που φτάνουν από όλη την χώρα, πεζοπόροι και γονυπετείς να προσκυνήσουν και να ικετεύσουν για το θαύμα της. Ας έρθουμε όμως και στην ιστορία μας, από την ηρωική και πάντα ελληνική Χειμάρρα, στην αλύτρωτη Βόρειο Ήπειρο. Μου την διηγήθηκαν πολλές φορές οι Χειμαρριώτες κατά τις επισκέψεις μου εκεί.\nΗ γραμμή του μετώπου είχε αναπτυχθεί από τον Σκουταρά, στα βόρεια της Χειμάρρας μέχρι την κορυφή Αυγό των Ακροκεραυνίων. Εκεί ψηλά στα Ακροκεραύνια, στα χιόνια, ο στρατός μας πέρασε όλον τον χειμώνα του 1940-41 και επιβίωσε μέσα σε σκαμμένα λαγούμια στην πλαγιά του βουνού. Εκεί μέσα στα λαγούμια δημιουργήθηκαν τα πάντα. Κοιτώνες, μαγειρείο, ιατρείο, διοικητήριο, αποθήκες και ότι άλλο χρειαζόταν. Σε ελάχιστη απόσταση στην απέναντι πλαγιά, στο «Μεσημέρι» ήσαν οι Ιταλοί. Μέσα στην νύχτα ακούγονταν και κάποιοι να φωνάζουν προς τους Ιταλούς διάφορα, όπως «Ρε φρατέλι, πάλι μακαρόνια τρώτε». Το μέτωπο αυτό άντεξε την εαρινή επίθεση των Ιταλών και άρχισε να οπισθοχωρεί μόνο μετά την γερμανική επίθεση. Καλά Χριστούγεννα, ευτυχία, υγεία και προκοπή στον κάθε ένα χωριστά και σε όλους συλλογικά. Ο Χριστός και η Παναγιά μαζί μας. Δημήτρης Περδίκης


Επαγγελματικός Μαγνητικός Διάδρομος TRX-POWER MAG Toorx | Fitness Sport\nΑρχική σελίδα\tΌργανα Γυμναστικής\tΕπαγγελματικά Είδη\tΕπαγγελματικά Όργανα\tΑερόβια Μηχανήματα\tΕπαγγελματικός Μαγνητικός Διάδρομος TRX-POWER MAG Toorx\nΟ επαγγελματικός μαγνητικός διάδρομος POWER MAG με διπλό σύστημα τροχού και δυνατότητα κλίσης 3 επιπέδων είναι κατασκευασμένος με τις καλύτερες προδιαγραφές.\nΕίναι ιδανικός για χρήση σε γυμναστήρια, κέντρα υγείας και άθλησης, συλλόγους, ξενοδοχεία κ.ά.\nΗ επιφάνεια τρεξίματος είναι ιδιαίτερα άνετη με διαστάσεις 125 x 46 εκατοστά. Διαθέτει χειροκίνητη κλίση τριών επιπέδων ενώ συνίσταται για χρήση από άτομα βάρους έως 180 kg.\nΚωδικός προϊόντος: K06-432-488\nΣύστημα αντίστασης: μαγνητικό με 3 επίπεδα αντίστασης\nΚλίση: 3 επιπέδων\nΠλάτος επιφάνειας τρεξίματος: 125 x 46 cm\nΕξοπλισμός: θέση μπουκαλιού\nΔιαστάσεις όταν στηθεί: 140 x 76 x 144 cm


Ανθεί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στο Δήμο Περιστερίου — Δήμος Περιστερίου\nΑνθεί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στο Δήμο Περιστερίου\nΤην καθιερωμένη πρωτοχρονιάτικη πίτα τους έκοψαν οι παίκτες και οι διοικήσεις της Ένωσης (Ανεξαρτήτων) Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δήμου Περιστερίου, στις 30 Ιανουαρίου 2014 το βράδυ, στο εστιατόριο «Συμπόσιο».\nΧαιρετίζοντας την αθλητική εκδήλωση, ο Δήμαρχος Ανδρέας Παχατουρίδης εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η πόλη του Περιστερίου πρωταγωνιστεί ποδοσφαιρικά, κυρίως και με την ανάπτυξη των ερασιτεχνικών σωματείων.\nΟ κ. Παχατουρίδης τόνισε ότι η συμμετοχή όλων αυτών που αγαπούν το ποδόσφαιρο (παικτών, προπονητών, φροντιστών, διοικήσεων και φιλάθλων) και οι συγκινήσεις που προσφέρει το δημοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο δεν μπορούν να αφήσουν κανέναν αδιάφορο.\nΓι' αυτό και ως φίλαθλος και ως Δήμαρχος Περιστερίου είναι πάντα δίπλα στις ομάδες της πόλης, θαυμάζοντας και επιβραβεύοντας τις προσπάθειές τους.\nΟι αθλητικές υποδομές του Δήμου Περιστερίου έχουν δώσει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί το ποδόσφαιρο και μάλιστα κάθε χρόνο να διοργανώνεται ένα ξεχωριστό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα για τα ερασιτεχνικά μας σωματεία.\nΌλη αυτή η προσπάθεια κατασκευής και εκσυγχρονισμού των αθλητικών υποδομών της πόλης οδήγησε τους κορυφαίους αθλητικούς συντάκτες στην απόφαση να αναδείξουν το Περιστέρι ως 1ο Δήμο σε ρυθμούς ανάπτυξης και ποιότητας των αθλητικών υποδομών.\nΠαρά τις οικονομικές δυσκολίες αυτής της εποχής για τη χώρα μας, το έργο για τον αθλητισμό δεν μπορεί να σταματήσει, γι' αυτό και άλλες αθλητικές υποδομές που πρέπει να γίνουν σε ορισμένες ακόμα γειτονιές έχουν ήδη προγραμματιστεί.\nΤέλος, ο κ. Παχατουρίδης έκανε ειδική αναφορά στο δραστήριο και αποτελεσματικό Υπεύθυνο Αθλητισμού του Δήμου Περιστερίου, Δημοτικό Σύμβουλο Γιώργο Αυγουστίδη, καθώς και στις διοικήσεις των σωματείων για τη συνεργασία τους.


Χάνουμε το πλεονέκτημα στο Αιγαίο - Ελεύθερη Θράκη\nΧάνουμε το πλεονέκτημα στο Αιγαίο\nΤο Βερολίνο ενισχύει την τουρκική επιθετική πολιτική στο Αιγαίο – Παραδίδει κανονικά τα 6 υποβρύχια στην Άγκυρα\nΤα τέσσερα υποβρύχια Type214, γνωστά κι ως «κλάσης Παπανικολής», που διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) συν τα δυο εκσυγχρονισμένα, Ωκεανός και Πιπίνος, αποτελούν τον μεγαλύτερο εφιάλτη του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.\nΌπως γράφει η DailySabah, oΜάας, δήλωσε ότι οι παραδόσεις όπλων που έχουν σχέση με το ναυτικό της Τουρκίας δεν πρόκειται να αλλάξουν.\nΠροηγούμενο άρθροΕρντογάν μην ξεχνάς… το τέλος του Μεντερές\nΕπόμενο άρθροΠοδηλατο-βόλτα στην Αλεξ/πολη με παγωτό


Δένδιας: Η προσπάθεια αναδιοργάνωσης ΕΛ.ΑΣ στο επίκεντρο της επίσκεψης σε ΗΠΑ — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)\nΠαράλληλα, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη στάθηκε στην συνεργασία της Αθήνας με το FBI, υπογραμμίζοντας πως το «ασταθές» περιβάλλον όπου βρίσκεται, από γεωγραφικής άποψης, η Ελλάδα, επιβάλλει την αναζήτηση τεχνογνωσίας.\nΣυνελήφθησαν οι πέντε δράστες που έδεσαν 75χρονη και την άφησαν να πεθάνει\nΔημοσίευση: 27/04/2013 - 19:14 Τελευταία ενημέρωση: 27/04/2013 - 19:14\nΣυνεργασία με το FBI κατά της εγκληματικότητας\nΣτη συνεργασία της ελληνικής Αστυνομίας με το FBI αλλά και τη «μεγάλη προσπάθεια» που καταβάλλεται για την «αναδιοργάνωση» της ΕΛ.ΑΣ στάθηκε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Δένδιας, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης που παραχώρησε στην Φωνή της Αμερικής, στο πλαίσιο του ταξιδιού του στις ΗΠΑ.\nΌπως δήλωσε ο κ. Δένδιας, η Αθήνα «έχει ζητήσει από το FBI τεχνογνωσία ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες προκλήσεις που η χώρα μας πρόκειται να βρει μπροστά της τα χρόνια που έρχονται», δεδομένου του «ασταθούς» «ευρύτερου περιβάλλοντος της Ελλάδας».\n«Τόσο στην Μέση Ανατολή όσο και στη Βόρειο Αφρική, όσο και στην υποσαχάρια Αφρική, όσο δυστυχώς και σε χώρες όπως τα Αφγανιστάν και το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές που επηρεάζουν την Ελλάδα. Το περιβάλλον αυτό έχει γίνει τελείως ασταθές. Χρειαζόμαστε λοιπόν εξελιγμένες μεθόδους, χρειαζόμαστε τεχνογνωσία την οποία μπορούμε να πάρουμε από οποιονδήποτε είναι διατεθειμένος να μας δείξει τι κάνει και πως το κάνει», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Δένδιας.\nΠαράλληλα, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη αναφέρθηκε στην προσπάθεια αναδιάρθρωσης του αστυνομικού σώματος αλλά και της υλοποίησης αλλαγών στην «εκπαίδευση στις Αστυνομικές Ακαδημίες».\nΣε αυτό το πλαίσιο [...] ζήτησα και μου δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσω και τον τρόπο οργάνωσης του FBI στην Νέα Υόρκη και γενικά το σύνολο των μεθόδων και των τεχνικών που έχουν ακολουθηθεί για να δημιουργηθεί αυτό το επιτυχημένο παράδειγμα αντιμετώπισης της εγκληματικότητας και το παράδειγμα αντιμετώπισης των κινδύνων που προέρχονται από την τρομοκρατία», σχολίασε ο κ. Δένδιας.\nΚατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στις ΗΠΑ, ο κ. Δένδιας παρέδωσε διάλεξη στο Κολέγιο Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου της πόλης της Νέας Υόρκης, όπου οργανώνονται τα μεταπτυχιακά προγράμματα της ΕΛ.ΑΣ.\nΝωρίτερα, μιλώντας αμερικανικό δίκτυο CNN International, ο κ. Δένδιας εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι η ελληνική οικονομία θα βγει από το τούνελ της κρίσης.\nΔένδιας στο CNN: Θα βγούμε από το τούνελ - δεν περιμένω κοινωνικές αναταραχές\nΔένδιας: Είμαστε σε φάση ριζικής αναδιάρθρωσης της ΕΛΑΣ\nΔένδιας: Ετοιμάζουμε σύγχρονο σχέδιο για τη μετανάστευση - Η ΧΑ ανήκει σε άθλιους καιρούς\nTags: Νίκος Δένδιας, ΗΠΑ, FBI, αστυνομία


Ελεύθερες ρίζες: Τι είναι & πώς συμβάλλουν στη γήρανση | iFarmakeia.gr\nΟι ελεύθερες ρίζες είναι ασταθή άτομα που προκαλούν βλάβες στα κύτταρα. Συνδέονται με την πρόωρη γήρανση αλλά και με ευρύ φάσμα ασθενειών.\nΣύμφωνα με τη θεωρία της γήρανσης λόγω ελευθέρων ριζών (FRTA), η οποία περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1956, με την πάροδο του χρόνου οι ελεύθερες ρίζες διασπούν τα κύτταρα.\nΚατηγορία: Καλλωπισμός, Ομορφιά, Περιποίηση Προστασία, Υγεία, Χωρίς κατηγορία


Αδελφή 22χρονης που μαχαίρωσε συμμαθήτριες της:Την... - Star.gr\nΕΛΛΑΔΑ Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015, 14:37\nΑδελφή 22χρονης που μαχαίρωσε συμμαθήτριες της:Την κοροϊδεύαν.Δεν ήθελε να πηγαίνει στο σχολείο\nΤης έλεγαν για αυτά που φοράει ότι είναι σαν «γύφτισσα»\nΚανείς δεν μπορεί να πιστέψει από την οικογένεια της Μαρίας, ότι το κοριτσάκι τους έφτασε στο σημείο να επιτεθεί με μαχαίρι σε τρεις συμμαθήτριες της, στη νοσηλευτική σχολή του ΟΑΕΔ, στου Ρέντη!\nΗ μητέρα, οι αδελφές και η γιαγιά της μιλούν για μια κοπέλα χαμηλών τόνων, συνεσταλμένη, η οποία περνούσε δύσκολα στο σχολείο, καθώς οι συμμαθητές της, την κορόιδευαν… Εκείνη φαίνεται πως είχε μαζέψει πολλά μέσα της κι αυτό την οδήγησε σε αυτό το βίαιο ξέσπασμα…\n�� αδελφή της μίλησε στην εκπομπή «Μία», για τα δύο όνειρα της Μαρίας, που δεν ήταν άλλα από το μπαλέτο, με το οποίο ασχολούνταν 10 χρόνια και το σταμάτησε μετά από ένα πρόβλημα στην πλάτη της και τη νοσηλευτική που σπούδαζε.\nΗ ίδια υποστήριξε ότι η αδελφή της είναι θύμα άγριου bullying, καθώς οι συμμαθητές της, την κορόιδευαν για την εμφάνιση και τα ρούχα της.\n«Την κορόιδευαν συνέχεια. Της έλεγαν για αυτά που φοράει ότι είναι σαν «γύφτισσα» και πως τους ντροπιάζει. Την φώναζαν αρκούδα επειδή δεν έβγαζε τα φρύδια της. Περνούσε δύσκολα πολύ. Πολλές φορές μας έλε��ε ότι δεν θέλει να πάει, ενώ κάποια στιγμή ζήτησε και από τους γονείς μας να πηγαίνουν και να την παίρνουν».\nΔείτε την συνέχεια στο βίντεο…


Η κρίση έκανε παντοδύναμο το ΔΝΤ – THE PAPER\nΗ κρίση έκανε παντοδύναμο το ΔΝΤ\nfosphotos.com | Consilium of the EE\nΕίναι η Κριστίν Λαγκάρντ η πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο;\nΌταν Βολφγκανγκ Σόιμπλε, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών και στυλοβάτης της ευρωπαϊκής πολιτικής, γιόρτασε τα 70α γενέθλιά του σε ένα θέατρο στο Βερολίνο τον περασμένο Σεπτέμβριο, δύο από τις πιο ισχυρές γυναίκες στον κόσμο εκφράστηκαν με ιδιαίτερα θερμά λόγια προς τιμήν του.\nΗ Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ.\nΗ εναρκτήρια ομιλία προς τιμή του κ. Σόιμπλε έγινε από την Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία διατηρεί μια πολύχρονη φιλία με τον γερμανό υπουργό Οικονομικών, με αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμό. Η παρουσία όμως της. Κ. Λαγκάρντ στην εκδήλωση σηματοδοτεί και τον πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο της ίδιας όσο και του ΔΝΤ στην Ευρώπη, λόγω της ευρωπαϊκής κρίσης, ενώ αναγνωρίζεται η επιρροή που ασκεί στον κ. Σόιμπλε, και γενικότερα, αφού έχει πείσει την απρόθυμη γερμανική πλευρά να αποδεχθεί προτάσεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ευρωζώνης.\nΗ συμβολή του ΔΝΤ, όπως τονίζει η εφημερίδα New York Times, στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης των χωρών της ευρωζώνης είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη, με βαρύτητα μεγαλύτερη από αυτήν πολλών εκλεγμένων πολιτικών αρχηγών αφού, χωρίς την ενίσχυση του ΔΝΤ η Ευρωζώνη πιθανότατα να είχε καταρρεύσει.\nΠρόσφατα, υπήρξαν «ενδείξεις» ότι η Κριστίν Λαγκάρντ επιθυμεί να τη μεταστροφή του Σόμπλε και της γερμανικής ηγεσίας σε ότι αφορά τη στάση τους σ’ ένα θέμα που βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης: ο βαθμός της λιτότητας που θα πρέπει να επιβάλλεται σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία.\nΤα τελευταία τρία χρόνια ΔΝΤ και Γερμανία εμμένουν στη μείωση των δαπανών και στην αύξηση φορολογίας ως λύση για τις προβληματικές χώρες του ευρώ όμως, τον τελευταίο καιρό, η επικεφαλής του ΔΝΤ φέρεται να πιστεύσει ότι η υπερβολική πολιτική λιτότητας είναι αντιπαραγωγική.\nΑναμφισβήτητα, μια αλλαγή στάσης του ΔΝΤ θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης για ολόκληρη την Ευρώπη. Η βαθιά του εμπλοκή σε ευρωπαϊκές υποθέσεις είναι για πολλούς και εκτός ευρωπαϊκών συνόρων, αμφιλεγόμενη.\nΗγέτες και πολίτες των χωρών όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία έχουν διαμαρτυρηθεί έντονα για τους όρους δανεισμού και τις πολιτικές λιτότητας που έχουν επιβληθεί από το ΔΝΤ, την Τρόικα, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.\nΕκτός από τις περικοπές στον κρατικό προϋπολογισμό και τις αυξήσεις φόρων, οι κυβερνήσεις έχουν εξαναγκαστεί να καταργήσουν μέτρα προστασίας εργαζομένων και να επιβάλλουν αντιλαϊκά μέτρα. Ακόμη και αν το ΔΝΤ επανεξετάσει τη στάση του απέναντι στα μέτρα λιτότητας, θα συνεχίσει να απαιτεί αυστηρές προϋποθέσεις για τη δανειοδότηση.\nΧαρακτηριστική απόδειξη αποτελεί η διάσωση της Κύπρου και η ομόφωνη τελική απόφαση του κουρέματος των κυπριακών καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ.\nΠαρά τις φωνές αμφισβήτησης του ρόλου που διαδραματίζει το ΔΝΤ, ο πρωταγωνιστικός του ρόλος στην Ευρώπη αναγνωρίζεται από όλους, ενώ πλέον, παρά την καλή σχέση ανάμεσα στην Κριστίν Λαγκάρντ και τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οργανισμός πιέζει όλο και περισσότερο για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής κεντρικής τραπεζικής εποπτείας.\nΠανευρωπαϊκή διαμαρτυρία κατά της λιτότητας «Μετρημένες οι μέρες της τρόικας» Ιρλανδία και Πορτογαλία μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα για την Ελλάδα\nΑνγκελα Μέρκελαντιλαϊκά μέτραΒόλφγκανγκ ΣόιμπλεδαπάνεςδιάσωσηΔΝΤΕΚΤΕλλάδαενίσχυσηΕυρωζώνηΕυρωπαϊκή ΕπιτροπήΕυρωπαϊκή Κεντρική ΤράπεζαΕυρώπηΙρλανδίακούραμαΚριστίν ΛαγκάρντΚύπροςΛιτότηταΠερικοπέςΠορτογαλίαπροϋπολογισμόςρόλοςτροικαφορολογία


Μαρία Μπεθάνη: Γιατί Να Φοβόμαστε | Νέο album\nΑρχική σελίδαΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣΜαρία Μπεθάνη: Γιατί Να Φοβόμαστε | Νέο album\nΣτο πρώτο lockdown η Μαρία έβγαλε το τραγούδι «Γιατί Να Φοβόμαστε», ομώνυμο του δίσκου. Το «Γιατί Να Φοβόμαστε» είναι ένα τραγούδι - ερώτηση με την απάντηση να έρχεται στον πιο κάτω στίχο: «Γιατί να φοβόμαστε- αφού είμαστε μαζί».\nΟ δίσκος «Γιατί Να Φοβόμαστε» είναι ο δίσκος με τον οποίο η Μαρία Mπεθάνη συστήνεται στο κοινό για να μοιραστεί ιστορίες πάθους, φόβων και ελευθερίας.\nΕνορχήστρωση- Προγραμματισμός, Επιμέλεια παραγωγής - Γιώργος Περού\nΜπάσο- Κώστας Γιαννίρης, Βασίλης Νιτσάκης\nΠιάνο- Έλενα Μαθιουδάκη\nΟ δίσκος περιέχει τα παρακάτω τραγούδια.\n1. Όλοι βγαίνουμε\n6. Γιατί να φοβόμαστε\n7. Ρέγκε Ρεμπέτισσα\nΑκουλουθήστε τη Μαρία\nΜΑΡΙΑ ΜΠΕΘΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ


Η Κοπριά: Δεκεμβρίου 2012\nΑναρτήθηκε από kopria στις 5:08 μ.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από kopria στις 12:01 π.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από kopria στις 2:49 μ.μ. 1 σχόλια\nΑναρτήθηκε από kopria στις 12:55 μ.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από kopria στις 5:55 μ.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από kopria στις 2:14 μ.μ. 2 σχόλια\nΜεγάλη και φιλάνθρωπη χορηγία του ΠαΣοΚ στις γιορτ...


Babysitter (νταντά) για ένα παιδί ηλικίας 11 μηνών, Λάρισα, Αγγελίες εργασίας\nBabysitter (νταντά) για ένα παιδί ηλικίας 11 μηνών, Λάρισα\nΑναζητάμε Babysitter (νταντά) για ένα παιδί ηλικίας 9 μηνών στη Λάρισα. Οι υπηρεσίες που επιθυμούμε είναι οι εξής: Φροντίδα βρεφών & νηπίων, Φύλαξη παιδιού, Φροντίδα και Φύλαξη. Η απασχόληση είναι μερική. Η αμοιβή που δίνουμε είναι € / μήνα.


Το διπλάσιο σφραγίδων άξονων αντικατάστασης αντλιών αντιμετωπίζει το τυποποιημένο μέγεθος πίεσης ΣΟ H74D 2.5Mpa\nΜεγάλες Εικόνας : Το διπλάσιο σφραγίδων άξονων αντικατάστασης αντλιών αντιμετωπίζει το τυποποιημένο μέγεθος πίεσης ΣΟ H74D 2.5Mpa\nΗ μηχανική σφραγίδα έχει την υψηλή αξιοπιστία, τη μακριά ζωή υπηρεσιών, την καλή αντίσταση γδαρσίματος, και την καλή θερμική αγωγιμότητα. Μπορεί αποτελεσματικά να μειώσει την τριβή διαβιβάζοντας τη θερμότητα τριβής εγκαίρως.\nΤα διπλά πρόσωπα, με τα πολλαπλάσια ελατήρια, ισορρόπησαν τη δομή και οδηγημένος από το αυτί στηριγμάτων και τη μετάδοση νυχιών, οποιαδήποτε κατεύθυνση περιστροφής. Μπορεί να τοποθετηθεί βολικά.\nΠροσαρμοστείτε στα πρότυπα DIN24960\nΠεριστροφικό δαχτυλίδι: AQ1Q2\nΣτάσιμο δαχτυλίδι: ABQ1Q2\nΒοηθητική σφραγίδα: PEVM1\nΆνοιξη και άλλα μέρη: FG\n≤1.0Pa.s (1000cp) (Solt ΕΝΑΝΤΊΟΝ σκληρά)\n≤3.5Pa.s (3500cp) (σκληρά ΕΝΑΝΤΊΟΝ σκληρά)\nΟξέα, αλκάλιο, άλας, νερό της θάλασσας, αέρια, εύφλεκτο, και εκρηκτικό τοξικό μέσο


Ο συγγραφέας και οι πόλεις του - The Books' Journal\nΕίστε εδώ:Home/Κριτικες/Λογοτεχνία/Ο συγγραφέας και οι πόλεις του\nΟ συγγραφέας και οι πόλεις του\nΓράφτηκε από τον Πέτρος Μάρκαρης Δημοσιεύθηκε στο Λογοτεχνία Ιστορία Αυτοβιογραφία Τεύχος 68\nH Κωνσταντινούπολη από τη θάλασσα. Καρέ από κόμικς του Philippe Francq, από τον πρώτο τόμο του Largo Winch σε σενάριο του Jean Van Hamme. Dupuis / Αρχείο Δημήτρη Δημακόπουλου\n"Αγαπώ πολύ τις πόλεις, κυρίως τα κέντρα των πόλεων. Αντίθετα, έχω μια εξαιρετικά λιτή σχέση με τη φύση. Ασφαλώς και μου αρέσει η φύση, πολλές φορές προξενεί το θαυμασμό μου, αλλά κατά βάθος με πλήττει. Μετά από μια εβδομάδα διακοπές κάπου στη φύση, έχω φτάσει στα όριά μου και θέλω να επιστρέψω στην πόλη." Ποια είναι τα αγαπημένα άστεα του Πέτρου Μάρκαρη; Αναδημοσίευση από το Books' Journal, τχ. 68, Ιούλιος 2016.\nΓεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κωνσταντινούπολη ως παιδί ενός αρμένιου πατέρα και μιας ρωμιάς –ή πολίτισσας– μητέρας. Τώρα, βέβαια, το «γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη» είναι πολύ γενικό. Για να είμαι ακριβής, δε γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη – ή Πόλη, όπως τη λέμε εμείς οι Πολίτες–, αλλά στη Χάλκη, στο τρίτο από τα Πριγκηπόννησα. Εκεί πέρασα τα παιδικά μου χρόνια και εκεί πήγα στην αστική σχολή, όπως λέγεται το δημοτικό σχολείο, στην Πόλη.\nΤίποτα απ’αυτή τη σύντομη περιγραφή της καταγωγής μου δεν ταιριάζει ούτε με τον τρόπο ζωής των μειονοτήτων, αλλά ούτε και με το σύστημα εκπαίδευσης των παιδιών των μειονοτήτων στην Πόλη. Παιδιά με αρμένιο πατέρα πήγαιναν σε αρμένικα σχολεία, παιδιά με πολίτη ή ρωμιό πατέρα σε ελληνικά. Οι μεικτοί γάμοι ήταν τότε, ακόμα και μεταξύ των μειονοτήτων, σπάνιοι.\nΗ δική μου μοίρα καθορίστηκε, ωστόσο, από μια ερωτική ιστορία.\nΟ παππούς μου καταγότσν από μια πάμπλουτη αρμενική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Στο αρχοντικό τους είχαν μια ανδριώτισσα μαγείρισσα. Η μαγείρισσα αυτή ζήτησε μια μέρα από τον προπάππο μου την άδεια να φιλοξενήσει στο σπίτι μια ανιψιά της από την Ανδρο. Ο προπάππος μου δεν είχε αντίρρηση.\nΗ ανιψιά ήταν δεκαεπτά χρόνων και ο παππούς μου την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Πήγε στον πατέρα του και του ανακοίνωσε ότι θέλει να την παντρευτεί. Ο πατέρας του τον κοίταξε σαν να ήταν τρελός και του είπε:\n«Θα παντρευτείς την ανιψιά της μαγείρισσάς μας, και μάλιστα Ελληνίδα. Ξέχασε το.»\nΟ παππούς μου, όχι μόνο δεν το ξέχασε, αλλά επανερχόταν κάθε τόσο στο θέμα. Ωσπου ο πατέρας του βαρέθηκε και του είπε:\n«Ακουσε, αν παντρευτείς αυτή την κοπέλα, εγώ θα σε αποκληρώσω την επόμενη μέρα».\nΟ παππούς μου την παντρεύτηκε και ο πατέρας του τον αποκλήρωσε. Τότε, ο παππούς μου πήρε τη γυναίκα του, έφυγε από το αρχοντικό, εγκαταστάθηκε σε ένα δυάρι και από εκείνη τη μέρα δεν ξαναμίλησε αρμένικα. Εμαθε κουτσά-στραβά τη γλώσσα της γυναίκας του, έστειλε τα παιδιά του σε ελληνικά σχολεία, όλα τα παιδιά παντρεύτηκαν Ρωμιές και Ρωμιούς της Πόλης, και η οικογένεια εξελληνίσθηκε.\nΑλλά, και στις λυκειακές σπουδές μου υπήρξα μια εξαίρεση. Η κανονική οδός για ένα παιδί της ελληνικής μειονότητας ήταν να πάει είτε σε ένα ελληνικό, είτε, σπανιότερα, σε ένα γαλλικό λύκειο. Εμένα, ο πατέρας μου με έστειλε στο αυστριακό λύκειο της Πόλης.\nΗ επιλογή του πατέρα μου απαιτεί μιαν εξήγηση. Ηταν τα τέλη της δεκαετίας του 1940 και η αρχή του οικονομικού θαύματος της Δυτικής Γερμανίας. Ο πατέρας μου ήταν απολύτως πεπεισμένος ότι η γερμανική θα γινόταν η διεθνής επιχειρηματική γλώσσα. Συνεπώς, έπρεπε να μάθω γερμανικά, γιατί το δεύτερο όνειρό του ήταν να αναλάβω την επιχείρηση εισαγωγών που είχε στην Πόλη.\nΔιαψεύστηκε και στις δυο περιπτώσεις, Τα γερμανικά δεν έγιναν η διεθνής επχειρηματική γλώσσα και εγώ δεν ανέλαβα την επιχείρησή του. Εμαθα, όμως, γερμανικά, τα οποία σημάδεψαν ως ένα σημείο τη ζωή μου, ακόμα και στα γράμματα.\nΗ σχέση μου με την Πόλη άρχισε από το γυμνάσιο. Όπως είπα ήδη, πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στην Χάλκη. Ο πατέρας μου είχε καταστραφεί οικονομικά από το φόρο περιουσίας που είχε επιβάλει η τουρκική κυβέρνηση στις μειονότητες το 1942 και το 1943 – το περιβόητο «βαρλίκι». Το σπίτι στη Χάλκη ανήκε στην οικογένεια και ο πατέρας μου δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να διατηρήσει και μια κατοικία στην Πόλη.\nΠήγαινα, λοιπόν, κάθε πρωί με το πλοίο στην Πόλη, στο σχολείο, και γύριζα το απόγευμα. Οποιος φαντάζεται ή αξιολογεί τη ζωή αυτή ως ειδυλλιακή, κάνει μεγάλο λάθος. Ηταν η ζωή της απόλυτης μοναξιάς, η οποία γινόταν ακόμα πιο αφόρητη από τη διαφορά μεταξύ καλοκαιριού και χειμώνα.\nΤα Πριγκηπόνησα ήταν, και είναι ακόμα, κέντρα παραθερισμού. Το καλοκαίρι ήταν γεμάτα κόσμο και εγώ είχα πολλούς φίλους. Οι φίλοι μου, όμως, επέστρεφαν με τις οικογένειες τους στην Πόλη με την έναρξη του σχολικού έτους, και εγώ έμενα στο νησί με το ποδήλατο και τη μοναξιά μου.\nΜόνο αφού τέλειωσα το γυμνάσιο και πέρασα στο λύκειο, απόκτησε ο πατέρας μου τη δυνατότητα να νοικιάσει ένα διαμέρισμα στην Πόλη.\nΚάθε φορά που η σκέψη μου επιστρέφει στο παρελθόν, αναρωτιέμαι, αν η αγάπη μου για την Πόλη οφείλεται στη μοναξιά των εφηβικών μου χρόνων, ή στη μαγεία που που άσκησε πάνω μου η Πόλη. Πιστεύω πως ήταν μάλλον η μαγεία.\nΟ ξένος, που επισκέπτεται για πρώτη φορά την Κωνσταντινούπολη, ανακαλύπτει παντού την Ανατολή, είτε ως Βυζάντιο, είτε ως Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πάνω από ενενήντα χρόνια Τουρκικής Δημοκρατίας δεν μπόρεσαν να εξαλείψουν την κυριαρχία της Ανατολής στην Πόλη. Σ’ αυτό το γεγονός οφείλεται και η μοναδικότητα της.\nΠουθενά αλλού στον κόσμο η χριστιανική θρησκεία και το Ισλάμ δε συνυπάρχουν τόσο κοντά η μια στην άλλη, όσο στην Πόλη. Το φαινόμενο αυτό έχει τις ρίζες του σε ένα είδος «ανατολίτικου πλουραλισμού». Γιατί και οι χριστιανικές θρησκείες της Πόλης, η ορθόδοξη και αρμένικη-γρηγοριανή, είναι ανατολικές θρησκείες. Αναρωτιέμαι, αν αυτή η συνύπαρξη θα ήταν εφικτή με μια δυτική θρησκεία, όπως π.χ. η καθολική. Το μόνο αρνητικό παράδειγμα που θα μπορούσα να αναφέρω είναι ότι η μεγαλύτερη καταστροφή της Πόλης δεν έγινε από τους Οθωμανούς μετά την Άλωση, αλλά από του Βενετούς σταυροφόρους στις αρχές του 13ου αιώνα.\nΟ πολιτιστικός πλούτος της Πόλης είναι έργο των διαφορετικών εθνοτήτων, που την κατοικούν από αιώνες. Οι μειονότητες αυτές έβαλαν τη σφραγίδα τους. Ο πιο εύκολος τρόπος για να διαπιστώσει κανείς αυτή την επιρροή ήταν οι διαφορετικές γλώσσες που μιλιόντουσαν στην Πόλη της εποχής μου.\nΤο αυστριακό λύκειο βρίσκεται στη συνοικία Kuledibi. Είναι η συνοικία γύρω από τον ενετικό πύργο του Γαλατά. Το Kuledibi ήταν, ώς τα τέλη της δεκαετίας του πενήντα, του περασμένου αιώνα, μια αμιγώς εβραϊκή συνοικία. Οταν τη διέσχιζα καθημερινά, άκουγα, εκτός από τα τούρκικα, σχεδόν αποκλειστικά τα λαντίνο, τα σεφαραδιτικά εβραϊκά.\nΣτη συνοικία των Ταταούλων, στα Ταταύλα, όπως τα λέμε κοινώς, όπου ζούσε η οικογένειά μου, οι κάτοικοι μιλούσαν κυρίως ελληνικά και εν μέρει αρμένικα. Ετσι ήταν συγκροτημένες οι περισσότερες συνοικίες της Πόλης. Ο Μπαλατάς, στον Κεράτειο Κόλπο, ήταν μια εβραϊκή συνοικία, αλλά το Φανάρι, όπου βρίσκονται η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και η Μεγάλη του Γένους Σχολή, ήταν μια ελληνική συνοικία του. Αντίθετα, τα Ψωμαθειά και η συνοικία της Λωξάντρας, το Μακροχώρι, ήταν μεικτές, ελληνικές και αρμένικες, συνοικίες.\nΑν με ρωτήσετε πότε ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή μ’ αυτή τη γλωσσική ποικιλία, θα σας απαντήσω πώς άρχισα να τη συνειδητοποιώ στο μεσημβρινό διάλειμμα, όταν πήγαινα στο γυμνάσιο και ζούσα ακόμα στη Χάλκη. Συνήθως βγαίναμε τα μεσημέρια με τους συμμαθητές μου και πηγαίναμε βόλτα στην Μεγάλη Οδό του Πέραν. Το Πέρα, όπως το λέμε οι Πολίτες, ή την οδό Istiklal (οδός Ανεξαρτησίας), όπως την ονομάζουν οι Τούρκοι.\nΗ οδός του Πέρα ήταν εκείνη την εποχή ο κεντρικός εμπορικός δρόμος και ο κεντρικός δρόμος περιπάτου της Πόλης. Οταν τη διέσχιζα άκουγα ταυτόχρονα τούρκικα, ελληνικά, αρμένικα, σεφαραδίτικα εβραϊκά, αλλά και γαλλικά και ιταλικά. Η Πόλη ήταν στις δεκαετίες του σαράντα και του πενήντα ένα αστικό κέντρο σπάνιας πολυεθνικότητας. Ο διαβάτης άκουγε αυτόν τον γλωσσικό πλούτο, χωρίς καν να τον προσέχει. Ήταν μέρος της καθημερινότητάς του.\nΠολλοί τούρκοι συγγραφείς ασχολήθηκαν με αυτή την ειδική σχέση των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης με την πόλη τους. Ισως το πιο γνωστό διεθνώς από τα έργα αυτά να είναι το «Istanbul» του Ορχάν Παμούκ, προσωπικά, ωστόσο, αγαπώ πολύ περισσότερο τα μυθιστορήματα του Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ, ο οποίος από πολλούς τούρκους μελετητές θεωρείται ο πρόδρομος του Παμούκ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, επίσης, το μυθιστόρημα του Μάριο Λεβί Η Ιστανμπούλ ήταν ένα Παραμύθι, που δεν ασχολείται μόνο με τη ζωή των Εβραίων της Πόλης, αλλά κυρίως με τη συμβίωση των μειονοτήτων.\nΕντούτοις, αυτή η πολυεθνικότητα και η συναφής πολιτιστική ποικιλία ήταν έργο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και όχι της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η καχυποψία και η εχθρότητα απέναντι στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας άρχισε με τους Νεότουρκους. Οι Νεότουρκοι είχαν στόχο τη δημιουργία ενός εθνικού κράτους και απεχθάνονταν αυτό που οι Γερμανοί ονομάζουν «multikulti».\nΗ ανοιχτή, πολυεθνική Πόλη ήταν για τους Νεότουρκους ένα απολίθωμα, που ανήκε στην ιστορία. Θύματα αυτής της αντίληψης υπήρξαν πρωτίστως οι μειονότητες. Οι διάδοχοι του Κεμάλ Ατατούρκ προώθησαν τη διαδικασία δημιουργίας ενός αμιγώς τουρκικού έθνους, πολύ πιο εντατικά και πολύ πιο βίαια, κυρίως κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν ο υπόλοιπος κόσμος δεν είχε ούτε χρόνο ούτε και μάτια, για να κοιτάξει την Τουρκία.\nΗ Πόλη και η Σμύρνη ήταν, την περίοδο τη Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι μόνες πόλεις με μια ισχυρή και ανθούσα αστική τάξη. Ακόμα και οι Τούρκοι στις πόλεις αυτές ήταν ένα είδος μειονότητας, συγκρινόμενες με το επίπεδο των Τούρκων στην υπόλοιπη Τουρκία. Δυστυχώς, ο καλπάζων εθνικισμός παρέσυρε και μια μεγάλη μερίδα του τουρκικού, αστικού πληθυσμού των δυο πόλεων και δεν κατανόησαν ότι και εκείνοι ήταν, επίσης, μια μειοψηφία.\nΤο καθεστώς, που κυνήγησε τις μειονότητες δεν φέρθηκε ούτε στους αστούς Τούρκους με το γάντι. Με κάθε αφορμή τούς εδινε να καταλάβουν πως ήταν ξένο σώμα για το καθεστώς. Οι ιθύνοντες της Τουρκικής Δημοκρατίας επιχείρησαν με μια συντονισμένη πολιτική δεκατιών εσωτερικής μετανάστευσης να υπονομεύσουν την αστική τάξη και την αστική παράδοση της Πόλης, και το κατάφεραν. Σήμερα, τα υπολείμματα αυτής της αστικής τάξης ζουν σε γκέτο μέσα στην ίδια τους την πόλη.\nΜια άλλη επιθυμία του πατέρα μου, συνυφασμένη με το όνειρό του να αναλάβω την επιχείρησή του, ήταν να σπουδάσω οικονομία. Εγώ δεν είχα καμιά διάθεση και κανένα ενδιαφέρον για σπουδές οικονομίας, αλλά στην Πόλη της δεκαετίας του πενήντα ήταν για έναν νεό αδιανόητο να διαφωνήσει με τον πατέρα του, και μάλιστα όταν ο νέος αυτός είχε μεγαλώσει μέσα στο κλειστό περιβάλλον μιας μειονότητας. Ο πατέρας μου είχε αποφασίσει να σπουδάσω οικονομικά και εκεί τελείωνε κάθε συζήτηση.\nΟταν δεν μπορείς να φέρεις αντίρρηση στον πατέρα σου στην επιλογή των σπουδών σου, τότε έχεις μια δεύτερη γραμμή άμυνας: να γίνεις ένας κακός φοιτητής. Και εγώ ήμουν ένας άθλιος φοιτητής, ώσπου ο πατέρας μου κατάλαβε ότι δεν έπαιρνα καθόλου σοβαρά τις σπουδές μου. Και πάλι, όμως, δεν τα έβαλε κάτω. Μου έκανε την πρόταση να πάω για σπουδές στη Βιέννη.\nΕδώ τίθεται ένα ερώτημα: γιατί ειδικά στη Βιέννη; Ηταν η Βιέννη τη δεκαετία του εξήντα μια τόσο φημισμένη πόλη για σπουδές πολιτικής οικονομίας; Στο κάτω κάτω, ο πατέρας μου ήταν, όπως είπα, μεγάλος θαυμαστής του γερμανικού οικονομικού θαύματος. Γιατί δε με έστειλε στη Γερμανία; Η απάντηση είναι απλή: η Βιέννη του ήταν πιο οικεία, επειδή είχε πολλούς επαγγελματικούς φίλους στη Βιέννη και την επισκεπτόταν συχνά.\nΤο δεύτερο εύλογο ερώτημα είναι: Γιατί δέχθηκα την πρόταση του πατέρα μου; Σκόπευα να κάνω στη Βιέννη τις σπουδές, που μου ήταν τόσο απωθητικές στην Πόλη;\nΗ απάντηση είναι όχι. Κυρίες και κύριοι, πρέπει να ομολογήσω ότι εξαπάτησα τον πατέρα μου. Δεν ήθελα να σπουδάσω οικονομία. Ηθελα απλώς να φύγω από την Πόλη.\nΜπορώ να κατανοήσω την απορία σας, αλλά δεν ήθελα να φύγω από την πόλη, που τόσο αγαπούσα, ήθελα να φύγω από τη μειονότητα. Ζούσα σε μια καθημερινή αντίφαση. Από τη μια η ανοιχτή, κοσμοπολίτικη, Πόλη, από την άλλη η εσωστρεφής, συντηρητική, μειονότητα της ομογένειας. Μου ήταν αδύνατο να συμφιλιωθώ μ’ αυτή την αντίφαση.\nΑυτή δεν ήταν μια ιδιαιτερότητα της κωνσταντινουπολίτικης, ορθόδοξης, μειονότητας. Ετσι ζούσαν όλες οι μειονότητες. Οχι μόνον δεν είχαν σχέση και επαφή με την τουρκική πλειονότητα, αλλά δεν είχαν επαφή ούτε μεταξύ τους.\nΟλοι γνωρίζουμε τη ρήση του Διονύσιου Σολωμού: «μήγαρις έχω άλλο στο νου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;». Αν επιχειρούσα να μεταφέρω τη ρήση αυτή στις μειονότητες, θα έλεγα: «μήγαρις έχω άλλο στο νου πάρεξ θρησκεία και γλώσσα;»\nΜε εξαίρεση τους Εβραίους, οι οποίοι παντού ανά τον κόσμο χρησιμοποιούν την επίσημη γλώσσα της χώρας, όλες οι υπόλοιπες μειονότητες αγωνίζονται για την επιβίωση της γλώσσας τους, της θρησκείας τους, και υπερασπίζονται με κάθε τρόπο τα έθιμα και τις παραδόσεις τους. Η περιχαράκωση, τα υψωμένα τείχη, είναι ένας εύκολος όσο και αποτελεσματικός τρόπος άμυνας.\nΚάθε φορά που ακούω πολιτικούς της Κεντρικής Ευρώπης να καταγγέλουν ότι οι μετανάστες από το Ισλάμ αρνούνται να ενσωματωθούν, και ότι υπερασπίζονται τον τρόπο ζωής, τη θρησκεία και τις παραδόσεις τους, σχεδόν με αγωνιστικό πνεύμα, βάζω τα γέλια. Οι χριστιανικές μειονότητες της Πόλης δεν ήταν διαφορετικές. Η επαφή τους με την πλειονότητα ήταν αποκλειστικά εμπορική ή εργασιακή.\nΝομίζω ότι διευκρίνισα επαρκώς τα κίνητρα που με οδήγησαν να εγκαταλείψω την Πόλη.\nΣτη Βιέννη ανακάλυψα τη Δύση. Δεν κυκλοφορούσα πια στη Μεγάλη Οδό του Πέραν, το βλέμμα μου δεν έπεφτε κάθε μέρα πάνω στην Αγία Σοφία, ή στο Μπλε Τζαμί.\nΕίχα μετακομίσει από μια ανατολική, αλλά πολυεθνική πόλη, σε μια δυτική, που δεν ήταν, όμως, πολυεθνική. Αν εξαιρούσε κανείς τις κοινότητες των Τσεχοσλοβάκων και των Ούγγρων, οι οποίοι ζούσαν εκεί λόγω παλαιών δεσμών με την Αυστροουγγρική Μοναρχία, η Βιέννη ήταν μια σχεδόν αμιγώς αυστριακή πόλη.\nΥπήρχε, ωστόσο, και μια άλλη διαφορά. Η Βιέννη βρισκόταν στο κέντρο της Ευρώπης. Μπορούσα με αφετηρία τη Βιέννη να ταξιδεύω σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμα και με το τουρκικό διαβατήριο, που είχα τότε.\nΗ πραγματική ανακάλυψη δεν ήταν για μένα η Βιέννη, αλλά η Ευρώπη. Άρχισα με τη Βουδαπέστη και την Πράγα και ταξίδεψα μετά σε ολόκληρη τη Δυτική Γερμανία. Ισως θα αναρωτηθείτε, γιατί δεν πήγα στο Παρίσι, στη Ρώμη, ή στο Λονδίνο. Η απάντηση είναι απλή: λόγω της γλώσσας.\nΟταν έφυγα από την Πόλη ήμουν τρίγλωσσος. Μιλούσα και έγραφα εξ ίσου καλά τα ελληνικά, τα γερμανικά και τα τούρκικα. Στη Βιέννη και με αφετηρία τη Βιέννη ήθελα να μιλάω, σχεδόν δυο χρόνια, μόνο γερμανικά. Αν με ρωτήσετε γιατί, δεν μπορώ και σήμερα ακόμα να σας δώσω μιαν απάντηση. Ισως να συνδεόταν με το γεγονός ότι είχα ταυτίσει τη σχέση μου, όχι μόνο με τη Βιέννη, αλλά και με ολόκληρη την Κεντρική Ευρώπη, με τη γερμανική γλώσσα.\nΤο λέω αυτό και για έναν άλλο λόγο. Ολες τις αποφάσεις που αφορούσαν το μέλλον μου, τις πήρα στη Βιέννη. Κατ’ αρχήν ανακάλυψα στη Βιέννη το θέατρο. Για να είμαι πιο ακριβής, το ευρωπαϊκό θέατρο. Γιατί και στην Πόλη ήμουν ένας φανατικός του θεάτρου. Μόνο που το θέατρο στην Πόλη ήταν τότε στραμμένο προς την Αμερική. Οι περισσότεροι σκηνοθέτες της Τουρκίας είχαν σπουδάσει στην Αμερική και, όταν δεν έπαιζαν έργα τούρκων συγγραφέων, το ρεπερτόριό τους ήταν προσανατολισμένο στα αμερικάνικα έργα.\nΣτη Βιέννη ανακάλυψα το ευρωπαϊκό θεάτρο και στο Μπερλίνερ Ανσάμπλ, στο τότε Ανατολικό Βερολίνο, το θέατρο του Μπρεχτ, που στάθηκε καθοριστικό για το μέλλον μου, όχι μόνο ως θεατρικού συγγραφέα, αλλά και ως μυθιστοριογράφου.\nΌπως βλέπετε, το μόνο που δεν έκανα ήταν οι σπουδές της οικονομίας.\nΗ δεύτερη απόφαση που καθόρισε το μέλλον μου είναι ότι στη Βιέννη επέλεξα οριστικά ως λογοτεχνική γλώσσα μου τα ελληνικά. Γιατί τα ελληνικά, τα οποία περιορίζονταν στα ελληνικά του δημοτικού της Χάλκης;\nΑυτό έχει να κάνει με την αναχώρησή μου από την Πόλη. Τι είχα πάρει τότε στις αποσκευές μου; Τις τρεις γλώσσες, την πολυεθνική ταυτότητα, και τη μοναξιά των νεανικών μου χρόνων.\nΓιατί και στη Βιέννη ήμουν μόνος. Ήμουν ένας ξένος σε μια ξένη πόλη. Οι αρχές της δεκαετίας του εξήντα δεν είχαν καμιά ομοιότητα με τη σημερινή εποχή, που σε κάθε μικρή και μεγάλη πόλη συναντάτε ξένους φοιτητές. Δεν υπήρχαν τότε ούτε το Erasmus ούτε άλλα φοιτητικά προγράμματα σπουδών. Οι ξένοι φοιτητές ήταν ελάχιστοι στη Βιέννη και οι Αυστριακοί είχαν τις δικές τους παρέες.\nΠέραν αυτού, η Βιέννη ζούσε διαφορετικά από την Κωνσταντινούπολη. Στην Κωνσταντινούπολη, οι δρόμοι, τα καφενεία και τα εστιατόρια είχαν κόσμο ώς αργά το βράδυ. Η πόλη ξενυχτούσε. Αντίθετα, η Βιέννη πήγαινε στις οχτώ το βράδυ για ύπνο.\nΑυτός ήταν ο λόγος που έψαχνα για διαφυγή στα ταξίδια με ένα φτηνό εισιτήριο τρένου. Αυτή ήταν και η πηγή της νοσταλγίας μου για την οικογένειά μου και τη μητρική μου γλώσσα. Επειδή μου έλειπε η οκογένεια μου, μου έλειπε ταυτόχρονα και η γλώσσα της.\nΑγαπώ πολύ τις πόλεις, κυρίως τα κέντρα των πόλεων. Αντίθετα, έχω μια εξαιρετικά λιτή σχέση με τη φύση. Ασφαλώς και μου αρέσει η φύση, πολλές φορές προξενεί το θαυμασμό μου, αλλά κατά βάθος με πλήττει. Μετά από μια εβδομάδα διακοπές κάπου στη φύση, έχω φτάσει στα όριά μου και θέλω να επιστρέψω στην πόλη.\nΕίχα την τύχη να ταξιδέψω πολύ στη ζωή μου και να επισκεφτώ πολλές πόλεις. Αυτές οι συνεχείς επισκέψεις σε καινούργιες πόλεις με βοήθησαν να διατυπώσω δυο κανόνες.\nΟ πρώτος κανόνας είναι να επισκέπτομαι τελευταία τα μουσεία, και αφού έχω πρώτα γνωρίσει την πόλη. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να γνωρίσει κανείς μια πόλη: να την περπατήσει, και κατά προτίμηση χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Γιατί χωρίς συγκεκριμένο προορισμό; Γιατί είναι προτιμότερο να συναντάει η πόλη τον επισκέπτη παρά ο επισκέπτης την πόλη.\nΜια πόλη δεν είναι μόνο τα μουσεία, οι δρόμοι και οι βιτρίνες της. Είναι και τα κτίρια της, παλιά και καινούργια, και κυρίως οι άνθρωποι που κυκλοφορούν σ’αυτήν. Και οι άνθρωποι κυκλοφορούν διαφορετικά σε κάθε πόλη. Κυκλοφορούν διαφορετικά στην Κωνσταντινούπολη από τη Βαρκελώνη, διαφορετικά στο Μιλάνο από τη Νάπολι, διαφορετικά στο Μόναχο από το Βερολίνο, διαφορετικά στην Αθήνα από το Λονδίνο.\nΚάθε φορά που πέφτω σε μια πόλη πάνω σε τουριστικό λεωφορείο, που δείχνει στους ξένους τουρίστες τα αξιοθέατα, μου ’ρχεται να βάλω τις φωνές. Σκέφτομαι πως οι άνθρωποι αυτοί θ’ αφήσουν το βλέμμα τους να αιωρείται πάνω από την πόλη, θα επισκεφτούν κάποια μουσεία και δε θα καταλάβουν ποτέ ότι μια πόλη δεν είναι τα αξιοθέατά της.\nΣτο έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ Βίος του Γαλιλαίου, ο Γαλιλαίος εξηγεί, στην πρώτη σκηνή, στον νεαρό μαθητή του Αντρέα Σάρτι, το σύστημα του Πτολεμαίου. Κάποια στιγμή ο μαθητής λέει:\n«Μα εγώ βλέπω ότι ο ήλιος βρίσκεται αλλού το πρωί και αλλού το βράδυ. Συνεπώς δεν μπορεί να μένει ακίνητος. Αποκλείεται!»\n«Βλέπεις; Τι βλέπεις;» του απαντάει ο Γαλιλαίος. «Δε βλέπεις τίποτα. Χαζεύεις! Χαζεύω δε σημαίνει βλέπω».\nΤο ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις πόλεις: να βλέπεις και να μη χαζεύεις.\nΟ δεύτερος κανόνας είναι τα αρώματα, οι μυρωδιές της πόλης. Μια πόλη πρέπει να μυρίζει και εγώ να μπορώ να εισπνέω τις μυρωδιές της. Οταν δε μυρίζει, μου είναι δύσκολο να ξεπεράσω την απόσταση που με χωρίζει απ’ αυτήν.\nΜου ήταν πολύ εύκολο να μυρίζω την Κωνσταντινούπολη. Η Πόλη αναδύει παντού διαφορετικές μυρωδιές. Άλλες στο Βόσπορο, άλλες στα Πριγκηπόννησα, άλλες στην Αιγυπτιακή Αγορά και άλλες στην Κλειστή Αγορά. Οι μυρωδιές είναι διαφορετικές ακόμα και στις δυο πλευρές της οδού του Πέραν. Δεν ξέρω καμιά άλλη πόλη με παρόμοιο πλούτο σε μυρωδιές.\nΘα με ρωτήσετε, και δικαίως: έχει μυρωδιές η Βιέννη; Όχι παντού, αλλά έχει: στις όχθες του Δούναβη και στο Πράτερ.\nΟταν έφτασα στην Αθήνα, το πρώτο που έψαξα ήταν οι μυρωδιές. Ηρθα με την ελπίδα ότι θα μπορούσα να απολαύσω τις ίδιες μυρωδιές όπως και στην Κωνσταντινούπολη, και εν μέρει η ελπίδα μου επαληθεύτηκε σε όλο το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, κυρίως στο κομμάτι από την Ομόνοια ώς το Μοναστηράκι, στην Αθηνάς και στους κάθετους δρόμους, όπως για παράδειγμα τη Σοφοκλέους και την Ευριπίδου.\nΗ Αθήνα της δεκαετίας του εξήντα ήταν για μένα, τον μέτοικο με προέλευση από την Κωνσταντινούπολη και τη Βιέννη, μια επαρχιακή πόλη. Αυτό που αγάπησα, ωστόσο, στην Αθήνα από την πρώτη στιγμή, ήταν οι αντιθέσεις της. Η Κωνσταντινούπολη ήταν αμιγώς ανατολική, η Βιέννη αμιγώς δυτική, η Αθήνα ήταν Ευρώπη και Βαλκάνια μαζί.\nΗ πρώτη αντίθεση, που με κέρδισε ήταν η αντίθεση μεταξύ σκιάς και φωτός. Η Αθήνα έχει μια εξαιρετικά φιλική σχέση με τον ήλιο. Η Κωνσταντινούπολη δεν είναι ιδιαίτερα ηλιόλουστη πόλη. Τουναντίον, είναι πολύ πιο όμορφη με το ψιλόβροχο. Στη Βιέννη, ο ήλιος ήταν μια εξαίρεση, αλλά και μια ανορθογραφία. Μπορεί οι κάτοικοι της Βιέννης να εκλιπαρούν για λίγο ήλιο, αλλά ο ήλιος δεν ταιριάζει στην πόλη. Η ίδια η πόλη τον διώχνει. Αντίθετα, ο ήλιος μπορεί να έρχεται στην Αθήνα για διαμονή εβδομάδων ή και μηνών ακόμα, αλλά δε γίνεται ποτέ ενοχλητικός. Να μην παρεξηγηθώ: δε μιλάω για τη ζέστη, αλλά για το φως.\nΜίλησα προηγουμένως για τις σκιές και για το φως. Η άλλη εντυπωσιακή αντίθεση στην Αθήνα είναι η αντίθεση μεταξύ μέρας και νύχτας. Στην πραγματικότητα, στην Αθήνα συγκατοικούν δυο πόλεις: η Αθήνα της μέρας και η Αθήνα της νύχτας. Και πάλι να μην παρεξηγηθώ: δεν αναφέρομαι στη νυχτερινή ζωή, αλλά σε δυο πόλεις. Γιατί με τη δύση του ηλίου η πόλη αποκτά μια τελείως διαφορετική όψη, γίνεται πιο όμορφη, πιο συναρπαστική. Οι δρόμοι της γίνονται πιο ελκυστικοί και οι, συχνά, κακόγουστες πολυκατοικίες της βουλιάζουν στο σκοτάδι.\nΟταν το 2010 ένας γερμανικός εκδοτικός οίκος, ο οποίος εξέδιδε μια σειρά με τίτλο «Οι Συγγραφείς και οι Πόλεις τους», μου πρόετινε να γράψω ένα βιβλίο για την Αθήνα, θυμήθηκα το μεταφορικό μέσο που είχα αγαπήσει περισσότερο, όταν πάτησα το πόδι μου στην Αθήνα: τον ηλεκτρικό, τη σημερινή γραμμή 3 του μετρό.\nΕγραψα, λοιπόν, ένα βιβλίο με τίτλο Η Αθήνα της μιας διαδρομής, που περιγράφει τη διαδρομή του ηλεκτρικού από τον Πειραιά στην Κηφισιά. Αυτή είναι η Αθήνα που αγάπησα και αγαπώ ακόμα.\nΟποιος κάνει αυτή τη διαδρομή και κατεβαίνει σε κάθε σταθμό, για να περπατήσει στη συνοικία θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια συνύπαρξη της Αθήνας του σαράντα, του πενήντα και του εξήντα με τη σημερινή Αθήνα. Η μονοκατοικία συνυπάρχει ακόμα με τις πολυκατοικίες του πενήντα και του εξήντα και με τις σύγχρονες κατασκευές. Η περιήγηση αυτή αποκαλύπτει και μια άλλη πτυχή της Αθήνας, που δεν τη συνειδητοποιούμε. Η Αθήνα είναι η πόλη της συνύπαρξης και της συμφιλίωσης. Οι μονοκατοικίες συμφιλιώθηκαν με τις πολυκατοικίες, έστω και αν πολλές απ’ αυτές είναι κασκόγουστες. Τα πανωσηκώματα συνυπάρχουν με τις σύγχρονες κατασκευές.\nΣε μια πόλη και σε μια χώρα όπου όλα είναι συγκρουσιακά και μετωπικά, αρχίζοντας από την πολιτική ζωή του τόπου, η Αθήνα δίνει ένα παράδειγμα συνύπαρξης και συμφιλίωσης.\nΠέραν αυτών, όμως, η διαδρομή Πειραιάς-Κηφισιά ξεδιπλώνει και όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση της παραδοσιακής Αθήνας, από το λιμάνι του Πειραιά, στις ναυτικές συνοικίες του Νέου Φαλήρου και του Μοσχάτου, στις μικροαστικές και μέσοαστικές συνοικίες του κέντρου, ώψς τις αστικές συνοικίες του Αμαρουσίου και της Κηφισιάς.\nΟι αντιθέσεις με τη συμφιλίωση και τη συνύπαρξη ζουν δίπλα-δίπλα στην Αθήνα και, δυστυχώς, ελάχιστοι το προσέχουν.\nΥπάρχει ένα πολύ ωραίο ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ, με τίτλο «Όλα Αλλάζουν».\nΌλα αλλάζουν. Να ξαναρχίσεις\nΜπορείς και μα την τελευταία σου πνοή.\nΜα ό,τι έγινε, έγινε. Και το νερό\nΠου έβαλες στο κρασί σου\nΔεν μπορείς να το ξαναβγάλεις.\nΌ,τι έγινε, έγινε. Το νερό\nΔεν μπορείς να τα ξαναβγάλεις, όμως\nΜπορείς και με την τελευταία σου πνοή.\nΑγαπώ πολύ αυτό το ποίημα, ίσως επειδή αναγκάστηκα να ξεκινήσω στη ζωή μου πολλές φορές από την αρχή. Αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας τόλμης, αλλά αποτέλεσμα των συνθηκών.\nΗμουν παιδί μια μεικτής, αρμενοελληνικής οικογένειας, πλήρως εξελληνισμένης, όπως εξήγησα ήδη, η οποία μιλούσε στο σπίτι μόνο ελληνικά. Και όμως, στα δώδεκά μου χρόνια ξεκίνησα τις γυμνασιακές σπουδές μου σε μια γλώσσα, που μου ήταν εντελώς ξένη. Και οι δυο γονείς μου μιλούσαν γαλλικά ως ξένη γλώσσα, όπως ήταν σχεδόν κανόνας στην Κωνσταντινούπολη, όπου μεγάλωσα. Και όμως, αγάπησα τα γερμανικά και οικειοποιήθηκα τη γερμανική κουλτούρα.\nΜετά, όμως, επέλεξα τα ελληνικά ως γλώσσα γραφής και ξανάρχισα να ανακαλύπτω την ελληνική γλώσσα. Η επιλογή της γλώσσας έφερε και την επιλογή της χώρας.\nΗ μόνη δυνατότητα που είχα για να αξιοποίησω και τις δυο γλώσσες ήταν η μετάφραση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ασχολήθηκα με τη μετάφραση περισσότερο από κάθε άλλο λογοτεχνικό είδος. Ηταν μια πολύ απαιτητική εργασία, αλλά και μια εξαιρετική γλωσσική άσκηση. Και, αν μη τι άλλο, θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό, που κατόρθωσα να ολοκληρώσω τη μεταφραστική μου δραστηριότητα με ένα από τα σπουδαιότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τη μετάφραση του Φάουστ.\nΟι πόρτες του θεάτρου μού άνοιξαν με ένα έργο, που δεν είχε ως χώρο δράσης την Ελλάδα, αλλά την Τουρκία: την Ιστορία του Αλή Ρέτζο, και το οποίο ανέβηκε στη διάρκεια της δικτατορίας. Η λογοκρισία το επέτρεψε, γιατί φαντάστηκε ότι το έργο εξέθετε την Τουρκία. Οταν κατάλαβαν ότι το έργο ήταν κατά της δικτατορίας, η επιτυχία του ήταν τόσο μεγάλη ώστε δεν τόλμησαν να το απαγορεύσουν.\nΜετά από μια παράσταση του έργου, γνωρίστηκα με τον Θοδωρό Αγγελόπουλο, ο οποίος μου πρότεινε να συνεργαστώ στο σενάριο της δεύτερης ταινίας του, τις Μέρες του ’36.\nΑυτή ήταν η αφετηρία μιας φιλίας που διάρκεσε σαράντα χρόνια, ώς το θάνατό του, πριν από τέσσερα χρόνια. Ταυτόχρονα ήταν για μένα μια καινούργια αρχή. Έκανα το άλμα από το θέατρο στον κινηματογράφο και έγινα σεναριογράφος.\nΤο 2006 έγραψα ένα εν μέρει αυτοβιογραφικό βιβλίο, με τον τίτλο Κατ’ εξακολούθηση. Στο βιβλίο αυτό αφηγούμαι, μεταξύ άλλων, πώς στη ζωή μου έκανα σχεδόν πάντα αυτό που δεν ήθελα να κάνω και είχα σε πολλές περιπτώσεις επιτυχία ενάντια στις προθέσεις μου. Δεν ήθελα να σπουδάσω οικονομικά, και όμως εργάστηκα έντεκα χρόνια στα Τσιμέντα Τιτάν. Όλες μου οι σπουδές ήταν στα γερμανικά, έχω μια γερμανική κουλτούρα, και όμως γράφω ελληνικά. Δεν ήθελα ποτέ να γίνω μυθιστοριογράφος και, όμως, οφείλω την επιτυχία μου ως συγγραφέας στα μυθιστορήματά μου. Ενίοτε αναρωτιέμαι πόσο αξίζουν και πόσο αποδίδουν οι σωστές αποφάσεις.\nΣτη διάρκεια μιας τηλεοπτικής σειράς, που έγραφα τα σενάρια της, και την οποία ίσως θυμάστε κάποιοι, την Ανατομία ενός Εγκλήματος, με επισκέφθηκε ο Κώστας Χαρίτος με την οικογένεια του. Όταν, μετά από ένα μήνα περίπου, αντιλήφθηκα ότι ο Χαρίτος ήταν αστυνομικός, έκανα άλλη μια καινούργια αρχή και έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα.\nΝα ξαναρχίσεις μπορείς και με την τελευταία σου πνοή.\nΕυτυχώς, δεν ήταν η τελευταία μου πνοή, παρ’ όλα αυτά ήμουν πενήντα οκτώ χρόνων όταν κυκλοφόρησε το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημά μου στα ελληνικά.\nΚαι έτσι φτάνουμε στο δεύτερο μεγάλο κεφάλαιο αυτής της ομιλίας: το αστυνομικό και οι πόλεις. Οταν συγκέντρωνα τις εμπειρίες μου από τις διάφορες πόλεις, μαζί με την αγάπη μου γι’ αυτές, δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι οι εμπειρίες μου θα αποτυπώνονταν στα μυθιστορήματά μου, μετά από σαράντα χρόνια.\nΤο σύγχρονο ευρωπαϊκό αστυνομικό μυθιστόρημα είναι μυθιστόρημα των μεγαλουπόλεων. Αυτή είναι η μισή αλήθεια. Γιατί η μεγαλούπολη δεν είναι στο σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα απλά ατμόσφαιρα ή περιβάλλον, αλλά ανήκει στους πρωταγωνιστές.\nΘα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς: γιατί; Στη διάρκεια της ιστορίας του το ευρωπαϊκό αστυνομικό μυθιστόρημα δεν ήταν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, μυθιστόρημα των πόλεων, και στην αντίθετη περίπτωση ήταν, συνήθως, ένα μυθιστόρημα των πόλεων, χωρίς πόλη. Θα εξηγήσω αμέσως τι εννοώ.\nΠολλοί από τους φανατικούς αναγνώστες αστυνομικών μυθιστορημάτων ταυτίζονται, ακόμα και σήμερα, με το αγγλικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Αλλά και εκείνοι που δεν αγαπούν τα αστυνομικά τεκμηριώνουν συνήθως την άποψή τους με την απέχθειά τους για το αγγλικό αστυνομικό μυθιστόρημα.\nΤο αγγλικό αστυνομικό υπήρξε ο καθοδηγητής της αστυνομικής λογοτεχνίας για περίπου έναν αιώνα. Και όταν μιλάμε για το αγγλικό αστυνομικό, ο νους μας πηγαίνει αναπόφευκτα στην Άγκαθα Κρίστι. Σύμφωνοι, αλλά τα μυθιστορήματα της Άγκαθα Κρίστι, που εκτυλίσσονται στο Λονδίνο ή σε κάποια άλλη αγγλική πόλη, είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Τα μυθιστορήματά της μας πηγαίνουν στην ύπαιθρο, στην αγγλική «countryside», και έχουν ως χώρο επαύλεις και πύργους. Η προτίμηση αυτή έχει την προέλευση της στο Gothic novel, στο μυθιστόρημα τρόμου, που έχει μεγάλη παράδοση στην Αγγλία.\nΑλλά και στα μυθιστορήματα της Άγκαθα Κρίστι, που εκτυλίσσονται στο εξωτερικό, οι πόλεις δεν υπάρχουν. Στο Φόνο στον Νείλο είναι ο Νείλος, στο Φόνο στη Μεσοποταμία είναι η Μεσοποταμία, ή άλλοτε ένα μικρό νησί, όπως στο μυθιστόρημα Δέκα Μικροί Νέγροι. Βέβαια, υπάρχει και το μυθιστόρημα της Βαγδάτης, Ήρθαν στη Βαγδάτη, αλλά και πάλι η Βαγδάτη δεν υπάρχει στο μυθιστόρημα. Υπάρχει μόνο το ξενοδοχείο.\nΘα μπορούσε να αντιτείνει κανείς ότι πολλά μυθιστορήματα του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ με τον Σέρλοκ Χολμς έχουν χώρο δράσης τους το Λονδίνο. Σύμφωνοι, μόνο που όταν διαλυθεί η ομίχλη, η περίφημη «fog», δεν υπάρχει η πόλη, αλλά μόνο η Baker street. Αλλωστε, ίσως το ωραιότερο μυθιστόρημα του Ντόυλ, Το Σκυλί των Μπάσκερβιλ, εκτυλίσσεται και αυτό στην ύπαιθρο. Στο Λονδίνο δεν θα ταίριαζαν ούτε το μυθιστόρημα ούτε το σκυλί.\nΥπάρχει, ωστόσο, στο ευρωπαϊκό αστυνομικό μια εξαίρεση, που σήμερα αναγνωρίζεται ως πρωτοποριακή, και είναι ο Ζωρζ Σιμενόν. Τα μυθιστορήματα του Σιμενόν έχουν σκηνικό όχι μόνο το Παρίσι, αλλά και μια σειρά από μικρές, επαρχιακές, πόλεις. Όταν διασχίζετε με τον αστυνόμο Μαιγκρέ το Παρίσι, από το QuaidesOrfèvres, όπου βρίσκεται το αρχηγείο της αστυνομίας, προς τα προάστια, κυρίως τα προάστια του Σηκουάνα, όπως π.χ. στο μυθιστόρημα Το Ακέφαλο Πτώμα, έχετε την αίσθηση ότι φύγατε από μια πόλη και ήρθατε σε μιαν άλλη.\nΤο βάρος δεν πέφτει στην περιγραφή της πόλης, αλλά στην περιγραφή των ανθρώπων. Είπα και στην αρχή ότι μια πόλη είναι οι άνθρωποι της. Αυτό ακριβώς κάνει ο Σιμενόν. Περιγράφει την πόλη μέσα από τους ανθρώπους. Στον αναγνώστη δημιουργείται η εντύπωση ότι το Παρίσι και τα προάστιά του είναι δυο διαφορετικές πόλεις, επειδή οι άνθρωποι είναι τόσο διαφορετικοί. Αυτό είναι ακόμα πιο ευδιάκριτο στις μικρές, επαρχιακές, πόλεις του Σιμενόν. Οι πόλεις είναι μικρές και χωρίς προσωπικότητα, ομοίως και οι άνθρωποι, όπως π.χ. το Κονκαρνό στο μυθιστόρημα Ο Κίτρινος Σκύλος.\nΤο αμερικάνικο αστυνομικό πηγαίνει στην αντίθετη κατεύθυνση. Είναι μυθιστόρημα πόλεων ή περιοχών. Τα μυθιστορήματα του Ντάσσιελ Χάμμετ είναι αναπόσπαστα από τη Νέα Υόρκη. Το ίδιο και τα μυθιστορήματα του Ραίημον Τσάντλερ από την περιοχή του Κόλπου της Καλιφόρνια, την «bay area», όπως την ονομάζουν οι Αμερικάνοι.\nΤο σύγχρονο ευρωπαϊκό αστυνομικό μυθιστόρημα βρίσκεται πολύ πιο κοντά στο κλασικό αμερικάνικο παρά στο αγγλικό. Στην πλειονότητά του είναι μυθιστόρημα των πόλεων, και μάλιστα σε σημείο όπου οι συγγραφείς του να ταυτίζονται με τις πόλεις στα έργα τους, όπως ο Ισπανός Μανουέλ Βάσκες Μονταλμπάν και η Βαρκελώνη, ο γάλλος Ζαν-Κλωντ Ιζζό και η Μασσαλία, αλλά και ο άγγλος Ίαν Ράνκιν και το Εδιμβούργο.\nΤα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει ένας διαχωρισμός ανάμεσα στο αστυνομικό μυθιστόρημα του ευρωπαϊκού Βορρά, δηλαδή το σουηδικό, το νορβηγικό και το ισλανδικό αστυνομικό μυθιστόρημα, και στο αστυνομικό μυθιστόρημα της Μεσογείου.\nΤο αστυνομικό μυθιστόρημα του Βορρά είναι και αυτό εν πολλοίς ένα μυθιστόρημα των πόλεων. Τα μυθιστορήματα του Άρνε Νταλ και της Λίζας Μάρκλουντ έχουν χώρο δράσης τη Στοκχόλμη, εκείνα του Χέννινγκ Μάνκελ τη μικρή πόλη Ίσταντ, για να αναφέρω μερικά παραδείγματα.\nΣτα αστυνομικά της Μεσογείου, η συμβολή και η συμμετοχή της πόλης είναι πολύ πιο καθοριστικές. Επιπλέον, στα αστυνομικά της Μεσογείου υπάρχει μια προσωπική σχέση του συγγραφέα με την πόλη. Η πόλη ζει και αναπνέει μέσα στα μυθιστορήματα. Θα σας δώσω κάποια παραδείγματα, για να μη νομίσετε ότι υπερβάλλω.\nΣτην Τριλογία της Μασσαλίας του Ζαν-Κλωντ Ιζζό, έχετε την αίσθηση ότι τα μυθιστορήματα μυρίζουν μπουγιαμπέσα και θαλασσινά. Οποιος επισκεφθεί τη Μασσαλία και διαβάσει μετά τα μυθιστορήματα του Ιζζό, θα βρει μέσα τους τις μυρωδιές από ψάρια, μύδια και όστρακα. Γιατί η θάλασσα και τα ψάρια είναι κομμάτι της ψυχής της πόλης, αλλά και κομμάτι των μυθιστορημάτων του Ιζζό. Δεν είπα τυχαία ότι εγώ πρέπει να εισπνέω τις μυρωδιές της πόλης.\nΑλλο ένα παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος ξένος επισκέπτεται τη Βαρκελώνη και μιλάει άπταιστα καταλανικά, χωρίς καθόλου ξενική προφορά. Αν τύχει να πει σε κάποιον Βαρκελωνέζο ότι είναι λάτρης των μυθιστορημάτων του Μανουέλ Βάσκες Μονταλμπάν, ο Βαρκελωνέζος θα καταλάβει αμέσως ότι ο συνομιλητής του δεν είναι από τη Βαρκελώνη.\nΓιατί κανείς στην Βαρκελώνη δεν αναφέρει τον Μονταλμπάν με το πλήρες όνομα του. Ολοι μιλάνε για τον «Μανόλο».\nΜπορούν να σας ξεναγήσουν στους χώρους όπου ο Μανόλο πήγαινε περίπατο ή έπινε τον καφέ του. Θα σας συστήσουν πιθανότατα να πάτε στο εστιατόριο Casa Leopoldo, όπου ο Μανόλο έτρωγε και κατά καιρούς μαγείρευε κιόλας. Και αν είχατε την τύχη να συναντήσετε την ιδιοκτήτρια του εστιατορίου, την περίφημη Ρόζα, θα σας μιλούσε ώρες για τον Μανόλο και πώς της τηλεφωνούσε, για να της πει: «Ρόζα, απόψε θα έρθω με φίλους», και της έλεγε τι να μαγειρέψει. Ή μπορεί και να της έλεγε: «Ρόζα, θα έρθω απόψε να μαγειρέψω για τους φίλους μου.» Γιατί ήταν εξαιρετικός μάγειρας. Δεν υπάρχουν μόνο Οι συνταγές της Μαντάμ Μαιγκρέ σε βιβλίο. Υπάρχουν και Οι Ανήθικες Συνταγές του Μονταλμπάν.\nΘα συμπληρώσω την εικόνα για τη σχέση του Μονταλμπάν με τη Βαρκελώνη και το αστυνομικό μυθιστόρημα της Μεσογείου, με μερικές παρατηρήσεις ακόμα.\nΗ Βαρκελώνη είναι μια πόλη στολισμένη με εικαστικά και αρχιτεκτονικά έργα τέχνης. Μπορεί κανείς να θαυμάσει τα έργα του Πικάσσο και του Νταλί. Μπορεί να επισκεφτεί τα αρχιτεκτονικά έργα του Γκαουντί: την εκκλησία La Sagreda Familia, το εξαιρετικό αρχιτεκτόνημα La Pedrera, ή το πάρκο Güell. Και αν κατεβείτε τις rablas με κατεύθυνση το λιμάνι, ίσως προσέξετε εκεί, στο τέλος, ένα σχέδιο πάνω στο πεζοδρόμιο. Είναι ένα σχέδιο του Χουάν Μιρό. Υπάρχουν τρεις rablas στη Βαρκελώνη με σχέδια του Μιρό.\nΤα μεγάλα έργα τέχνης είναι του Πικάσσο, του Νταλί, του Γκαουντί και του Μιρό. Η πόλη, όμως, είναι ο Μονταλμπάν.\nΤο δεύτερο σήμα κατατεθέν του μεσογειακού αστυνομικού είναι η κουζίνα. Και εδώ, όμως, πρωτοπόρος είναι ο Σιμενόν. Η κυρία Μαιγκρέ μαγειρεύει, και μαγειρεύει πολύ νόστιμα. Μπορεί όλοι οι αστυνομικοί και ντετέκτιβ στα αστυνομικά μυθιστορήματα της Μεσογείου να μην είναι τόσο εξαιρετικοί μάγειροι, όπως ο Πέπε Καρβάγιο, ο ήρωας του Μονταλμπάν, όλοι έχουν, όμως, μια αδυναμία για το νόστιμο φαγητό.\nΣτα μυθιστορήματα του Αντρέα Καμιλλέρι, το πάθος του αστυνόμου του, του Commissario Montalbano, για το φαγητό, αγγίζει το όρια της ιλαρότητας. Κάθε φορά που απαιτείται η άμεση επέμβασή του, μαζεύει τους συνεργάτες του, τους δίνει οδηγίες, φροντίζει να οργανωθούν τα περιπολικά και τα συνεργεία και στο τέλος λέει: «Πάμε να φάμε πρώτα». Και πηγαίνουν συνήθως στην τρατορία του Enzo, για να απολαύσουν πρώτα το καλό φαγητό.\nΑυτή η αγάπη για το καλό φαγητό στα αστυνομικά της Μεσογείου έχει να κάνει με την ευαισθησία των συγγραφέων τους στις γεύσεις. Σχεδόν όλοι μας καταγόμαστε από γενιές, για τις οποίες το νόστιμο φαγητό ήταν κάτι σαν καθημερινή τελετουργία. Μεγαλώσαμε σε οικογένειες, στις οποίες οι μητέρες ήταν ακόμα νοικοκυρές. Και η αξία της κάθε μητέρας και νοικοκυράς αξιολογούνταν με το πόσο καλή μαγείρισσα ήταν. Οι οικογένειες ήταν φτωχές, αλλά το φαγητό νόστιμο.\nΣτην Κεντρική και στη Βόρεια Ευρώπη, η απελευθέρωση της γυναίκας κατακτήθηκε πολύ νωρίτερα, Οι γυναίκες έπαψαν να είναι νοικοκυρές και έγιναν εργαζόμενες. Αυτό ήταν καλό για τις γυναίκες, αλλά κακό για την κουζίνα και το μυθιστόρημα.\nΚάθε φορά που διαβάζω μυθιστορήματα του Μάνκελ ή του Ράνκιν μένω με την απορία πώς οι ήρωές τους, ο Βαλάντερ και ο Ρέμπους, μπορούν και ζουν μόνο με σάντουιτς, πίτσες και μπύρα. Μετά την ανάγνωση του μυθιστορήματος, περνάω συνήθως μια περίοδο απώθησης για τα σάντουιτς και τις πίτσες.\nΑντίθετα, στο Νότο, η απελευθέρωση της γυναίκας καθυστέρησε. Οι γυναίκες παρέμειναν νοικοκυρές για πολύ μεγαλύτερο διάστημα. Αυτό ήταν κακό για τις γυναίκες, αλλά καλό για την κουζίνα και την οικογένεια.\nΘα σας δώσω ένα παράδειγμα από τα δικά μου αστυνομικά. Οι αναγνώστες μου ξέρουν ότι η Αδριανή, η γυναίκα του αστυνόμου Χαρίτου, φτιάχνει πολύ νόστιμα γεμιστά. Τα γεμιστά ανήκαν στις εξαιρετικές επιδόσεις μαγειρικής της μητέρας μου. Όταν έψαχνα να βρω ποιο ήταν το αγαπημένο φαγητό του αστυνόμου Χαρίτου, κατέληξα στα γεμιστά.\nΕίπα προηγουμένως ότι το σύγχρονο ευρωπαϊκό αστυνομικό μυθιστόρημα ακολουθεί τα ίχνη του αμερικάνικου. Αυτή είναι, όμως, η μισή αλήθεια.\nΣτην πραγματικότητα, η αφετηρία βρίσκεται πολύ πιο πίσω, στο αστικό μυθιστόρημα του 19ου αιώνα. Αν θέλετε να γνωρίσετε το Παρίσι του 19ου αιώνα, θα πρέπει να διαβάσετε τους Αθλίους και κυρίως την Παναγία των Παρισίων, του Ουγκώ. Και αν θέλετε να γνωρίσετε το Λονδίνο του 19ου αιώνα, θα πρέπει να διαβάσετε τα μυθιστορήματα του Ντίκενς, για να περιοριστώ σε δύο παραδείγματα.\nΑλλά οι συγγραφείς αυτοί δεν περιορίζονταν στην περιγραφή των πόλεων. Το πρώτο μέλημά τους ήταν η κοινωνική πραγματικότητα και οι κοινωνικές συνθήκες στις πόλεις όπου ζούσαν.\nΤην ίδια πορεία ακολουθεί και το σύγχρονο ευρωπαϊκό αστυνομικό μυθιστόρημα. Ο πρώτος που το επιχείρησε ήταν ο Ιταλός Λεονάρντο Σάσα στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα. Τα μυθιστορήματά του έχουν θέμα τις σχέσεις της σικελιώτικης μαφίας με τους πολιτικούς της Σικελίας, και τις επιπτώσεις τους πάνω στο πολιτικό σύστημα της Ιταλίας.\nΩστόσο, δυο ημερομηνίες είναι καθοριστικές για την αλλαγή πλεύσης στο ευρωπαϊκό αστυνομικό. Η πρώτη είναι το 1986, που σηματοδοτεί τη γέννηση του σκανδιναβικού αστυνομικού μυθιστορήματος.\nΤο 1986 είναι ο χρόνος που δολοφονήθηκε ο Ούλοφ Πάλμε. Ο Άρνε Νταλ μου είπε κάποτε: «Πιστεύαμε ότι ζούσαμε σε μια ιδανική κοινωνία. Η δολοφονία του Πάλμε μας άνοιξε τα μάτια».\nΜπορεί, αλλά την ίδια διαπίστωση έκανε και ο Ίψεν το 1880, όταν έγραφε τους Βρυκόλακες. Στις σημειώσεις του για το έργο γράφει: «Αυτή η κοινωνία κρύβει το μίασμά της». Τα σουηδικά αστυνομικά κάνουν ακριβώς αυτό. Προσπαθούν να βγάλουν το μίασμα στην επιφάνεια.\nΟ δεύτερος σταθμός είναι το 1989 και η κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Τότε, το σύστημα της κομματικής νομενκλατούρας μετεξελίχθηκε εν πολλοίς σε ένα σύστημα μαφιόζικης νομενκλατούρας.\nΥπάρχουν δυο μελέτες που περιγράφουν αυτή την πραγματικότητα. Η πρώτη είναι ήδη πολύ γνωστή. Πρόκειται για το βιβλίο του Ρομπέρτο Σαβιάνο Γόμορρα. Ο Σαβιάνο χρησιμοποιεί τη Νάπολι και την περιφέρειά της ως παράδειγμα μαφιόζικων δομών.\nΗ δεύτερη μελέτη είναι λιγότερο γνωστή. Πρόκειται για το βιβλίο ενός άγγλου δημοσιογράφου, του Μίσα Γκλέννυ (Misha Glenny), με τίτλο: Mc Mafia. Εγκλημα χωρίς Σύνορα. Ο Γκλέννυ έχει αφετηρία την πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων, αλλά χρησιμοποιεί ως παράδειγμα τον εμφύλιο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.\nΣτο βιβλίο του υποστηρίζει ότι το εμπάργκο πετρελαίου, που επιβλήθηκε στη Σερβία είχε καταστροφικές συνέπειες, γιατί εξέθρεψε ένα τέρας: τις μαφίες στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Ενώ τα κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας πολεμούσαν αλλήλους στα μέτωπα, οι μαφίες των ίδιων κρατών συνεργάζονταν για να προμηθεύουν παράνομα πετρέλαιο στην Σερβία. Η συνεργασία αυτή μετέτρεψε τη μαφία σε μια μεγάλη οικονομική δύναμη, ενδυνάμωσε και επέκτεινε τη βάση της.\nΔε χρειάζεται να εξηγήσω ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων ξεπλένεται και διοχετεύεται στην κανονική, νόμιμη, ροή της οικονομίας.\nΑυτός είναι και ένα από τους λόγους, για τους οποίους το σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα μετακόμισε στις πόλεις, που είναι τα κέντρα των οικονομικών δραστηριοτήτων. Αν κάποιος από το ακροατήριο έχει την περιέργεια να ρίξει μια ματιά στη βιβλιογραφία για το οργανωμένο έγκλημα, το μαύρο χρήμα και το ξέπλυμα χρήματος, θα μείνει έκπληκτος, όταν διαπιστώσει πόσο εμπλουτίσθηκε η βιβλιογραφία αυτή τα τελευταία είκοσι χρόνια.\nΑς επιστρέψουμε στην Αθήνα. Όταν ήρθα στην Αθήνα εξαιτίας της γλώσσας δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι τριάντα χρόνια αργότερα, η Αθήνα θα γινόταν η πόλη των μυθιστορημάτων μου.\nΟλοι ξέρουμε ότι ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της Αθήνας είναι μέτοικοι. Σ’ αυτούς ανήκουν και ο αστυνόμος Χαρίτος με τη γυναίκα του, την Αδριανή. Και οι δυο έχουν καταγωγή από την Ήπειρο. Η οικογένεια της Αδριανής ήρθε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα. Ο Χαρίτος ήρθε λίγο αργότερα, στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα. Φοίτησε στη Σχολή της Αστυνομίας στη διάρκεια της δικτατορίας. Είναι γιος ενωμοτάρχη της χωροφυλακής και ήθελε να φύγει από το χωριό. Η μόνη επιλογή που είχε ήταν η Σχολή της Αστυνομίας στην Αθήνα.\nΜε ρωτάνε συχνά, αν ο Χαρίτος είναι το alter ego μου. Δεν είναι, αλλά έχουμε ένα κοινό σημείο: το βλέμμα μας πάνω στην πόλη και στους Αθηναίους. Ο Χαρίτος έχει το ίδιο ειρωνικό και αποστασιοποιημένο βλέμμα, όπως και εγώ. Ίσως αυτό να οφείλεται και στο γεγονός ότι και οι δυο μας δεν είμαστε Αθηναίοι εκ γενετής.\nΥπάρχουν δυο τρόποι για να κατασκευάσει ο συγγραφέας ένα χαρακτήρα. Ο ένας είναι να καθίσει στο γραφείο του και να δημιουργήσει στο μυαλό του έναν χαρακτήρα, όπως τον χρειάζεται για το μυθιστόρημά του. Ο άλλος είναι να διαλέξει ως βάση ένα πραγματικό πρόσωπο, που γνωρίζει, και να χτίσει τον χαρακτήρα πάνω σ’αυτό το γνώριμό του πρόσωπο. Δεν τίθεται προς συζήτηση ποια μέθοδος είναι η καλύτερη. Κάποιοι συγγραφείς προτιμούν την πρώτη, κάποιοι άλλοι τη δεύτερη. Εγώ ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Χτίζω πάντα τους χαρακτήρες μου πάνω σε πρόσωπα που γνωρίζω.\nΩστόσο, η μέθοδος αυτή παρά λίγο να μου αποβεί μοιραία στο μυθιστόρημά μου για την Κωνσταντινούπολη, το Παλιά, πολύ Παλιά, γιατί δεν μπορούσα να κρατήσω σε απόσταση το υλικό της ιστορίας και την ίδια την πόλη, κάτι που είχα εφαρμόσει σε όλα τα μυθιστορήματα που είχαν χώρο την Αθήνα.\nΗ Κωνσταντινούπολη ήταν η πόλη των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων, ήταν η πόλη της οικογένειάς μου. Επεφτα διαρκώς πάνω σε έναν τοίχο από αναμνήσεις και συναισθήματα, που θόλωναν το βλέμμα μου. Αυτό μου έβαζε εμπόδια στο χτίσιμο της ιστορίας. Οι ιστορίες από τη ζωή μου στην Πόλη ήταν πιο βαθιά χαραγμένες μέσα μου από τις ιστορίες που επινοούσα για το μυθιστόρημα. Οι μνήμες εξωβέλιζαν τις ιδέες μου.\nΣαν να μην έφτανε αυτό, ήταν και η ίδια η Κωνσταντινούπολη, που μου επέβαλε μιαν άλλη ιστορία απ’ αυτή που ήθελα να αφηγηθώ. Από τη μια, γιατί η πόλη είχε αλλάξει πολύ αυτά τα χρόνια. Από την άλλη, επειδή και τα σημεία, που θύμιζαν την παλιά Πόλη αφηγούνταν και αυτά μια ιστορία από το παρελθόν εντελώς διαφορετική από τη δική μου.\nΠέρασαν μήνες ώσπου να βρω τη λύση των προβλημάτων μου στο πρόσωπο μιας ηλικιωμένης γυναίκας, με το όνομα Μαρία Χάμπου. Η Μαρία Χάμπου ήταν η γυναίκα που μας είχε μεγαλώσει στην Πόλη, εμένα και κυρίως την αδελφή μου. Ετσι η Μαρία έγινε, μαζί με τον Χαρίτο, η πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος. Στο μυθιστόρημα υπάρχει με το πραγματικό της όνομα, όπως πρόσθεσα στον μυθιστορηματικό χαρακτήρα και πολλά στοιχεία από την πραγματική βιογραφία της Μαρίας Χάμπου.\nΟι πόλεις αλλάζουν. Άλλαξε η Κωνσταντινούπολη. Η ανατολική, πολυεθνική Πόλη έχει μετατραπεί σε ένα μεγαθήριο νεοπλουτισμού, έχει γίνει η «mall city», όπως την αποκαλεί ειρωνικά ένας τούρκος φίλος μου σκιτσογράφος, γιατί τα εμπορικά κέντρα υψώνονται το ένα δίπλα στο άλλο.\nΑλλαξε και η Αθήνα. Η μικρή, χαρούμενη πόλη που γνώρισα έχει εξελιχθεί σε μια μητρόπολη, που μαζεύει ακόμα τα ξεφτίδια των Ολυμπιακών Αγώνων, και ταυτόχρονα παλεύει να κρατηθεί όρθια στα χρόνια της κρίσης.\nΟι πόλεις δεν πεθαίνουν. Ενίοτε παθαίνουν, όμως, αλτσχάιμερ. Διαγράφουν τη μνήμη τους.\nΕλπίζω να μη σας κούρασα πολύ και σας ευχαριστώ για την υπομονή σας.\n*Το κείμενο του Πέτρου Μάρκαρη εκφωνήθηκε σε εκδήλωση του κύκλου «Καταθέσεις Πολιτισμού» της Τραπέζης της Ελλάδος, στις 22 Ιουνίου 2016.\n+ Τεύχος 68\nΣυγγραφέας, δραματουργός, μεταφραστής, σεναριογράφος. Έχει γράψει τέσσερα θεατρικά έργα, τα αστυνομικά μυθιστορήματα Νυχτερινό δελτίο (1995), Άμυνα ζώνης (1998), Ο Τσε αυτοκτόνησε (2003), Βασικός μέτοχος (2006), Παλιά, πολύ παλιά (2008), Ληξιπρόθεσμα δάνεια (2010), Περαίωση (2011), Τίτλοι τέλους (2014). Άλλα πρόσφατα βιβλία του: Ψωμί, παιδεία, ελευθερία (2012), Η Αθήνα της μιας διαδρομής (2013), Τριημερία και άλλα διηγήματα (2015). Μόλις κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του, Offshore.\nΗ μεταπολιτευτική πεζογραφία με το βλέμμα του Δ.Ν. Μαρωνίτη\t«Το αιλουροειδές, προτού επιτεθεί στο θήραμά του...»


Πώς επηρεάζονται οι ασθενείς στη διαχείριση του νοσήματος από την αντίδραση του περιβάλλοντός τους – ΑΚΕΣΩ\nΠώς επηρεάζονται οι ασθενείς στη διαχείριση του νοσήματος από την αντίδραση του περιβάλλοντός τους\nΗ Διεθνής Οργάνωση για τη μελέτη του πόνου (International Association for the study of pain) ορίζει τον πόνο ως μια δυσάρεστη αίσθηση και συναισθηματική εμπειρία. Ο πόνος κατά τους ειδικούς βιώνεται πάντα υποκειμενικά, τόσο ως προς το είδος (οξύς ή χρόνιος) όσο και ως προς την ψυχοκοινωνική αντιμετώπιση. Μελέτες δείχνουν ότι μόνο το 50% των συζύγων συμφωνεί με την εκτίμηση άλγους του πάσχοντα. Είναι χαρακτηριστικό ότι 29% των ασθενών υπερεκτιμούν τον πόνο, ενώ 17% των υποεκτιμούν. Η τελευταία αυτή αντίδραση οφείλεται στην προβληματική στάση της οικογένειας και του φιλικού περιβάλλοντος, η οποία ασκεί επίδραση στην αποδοχή, διαχείριση και εξέλιξη της ασθένειας, τη σχέση με τον γιατρό και τελικά τη συμμόρφωση στη θεραπεία. Ενδεικτικό είναι ότι ο ασθενής που μπορεί να επικοινωνήσει το πρόβλημά του, να εμπιστευτεί και να στηριχτεί στους γύρω του, σημειώνει πολύ μεγαλύτερο ποσοστό επιτυχούς αντιμετώπισης του νοσήματος συγκριτικά με τον ασθενή που απομονώνεται και περιθωριοποιείται.\nΕιδικά στα ρευματικά νοσήματα, που παρουσιάζουν εναλλαγή εξάρσεων και υφέσεων, είναι σύνηθες να συνυπάρχουν αντίστοιχες ψυχολογικές διακυμάνσεις, τόσο στους πάσχοντες όσου και στους οικείους της. Η άρνηση αποδοχής συνεπάγεται και άρνηση προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Συγκεκριμένα, ο πόνος που συνοδεύει την καθημερινή πραγματικότητα γεμίζει τους ασθενείς ενοχές, κυρίως επειδή νιώθουν ότι η κατάστασή τους επηρεάζει δυσμενώς τη ζωή των γύρω τους. Έτσι, οι ασθενείς κρίνονται ως ανεπαρκείς, καθώς δεν μπορούν πλέον να συμμετέχουν σε κοινές δραστηριότητες.\nΟι ρόλοι μέσα στην οικογένεια αλλάζουν (παιδιά γίνονται γονείς και γονείς παιδιά) προκειμένου να καλυφθούν τα κενά της αυτοεξυπηρέτησης και της αυτοφροντίδας. Ταυτόχρονα, οι συγγενείς ενδέχεται να αυτοενοχοποιούνται και να αυτοκατηγορούνται. Συμπληρωματικά, η έλλειψη εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης και η λάθος διαχείριση οδηγούν σε πανικό και σε ακραίες αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να λάβουν τη μορφή της υπερπροστασίας ή, αντιθέτως, της αδιαφορίας. Επομένως, προβάλλει αναμφίβολα ως επιταγή της εποχής μας η βοήθεια όλων των εμπλεκομένων στη «θεραπευτική συμμαχία» και η αναγκαιότητα να εκπαιδεύονται και να «συνεργάζονται» με τον πόνο.\nΑπό όλα τα παραπάνω απορρέει το συμπέρασμα ότι το περιβάλλον δρα καθοριστικά στην αντιμετώπιση της ασθένειας. Η επιρροή αυτή μπορεί να πραγματοποιείται είτε προς τη λάθος κατεύθυνση, δηλαδή να εκδηλώνεται ως σύγχυση, αποστασιοποίηση, αδιαφορία, είτε προς τη σωστή κατεύθυνση, που συνίσταται στην αποφόρτιση του στρες, στην επικοινωνία, στο μοίρασμα και στην αίσθηση συλλογικότητας σε σχέση με το πρόβλημα.\nΠοιο είναι τελικά το ζητούμενο; Η ήρεμη και ώριμη αποτίμηση της νέας πραγματικότητας. Η ανάγκη να απευθυνθούμε στους ειδικούς και να αντιμετωπίσουμε με τον βέλτιστο τρόπο τη νόσο μας. Ας θυμόμαστε όλοι ότι ο πόνος, όταν μοιράζεται, διαιρείται!\nΔιαβάστε το πρωτότυπο άρθρο στο virus.com.gr


Karcher DS6 Σκούπα Ξηρής Αναρρόφησης Με Φίλτρο Νερού (1.195-220.0) - Apothikiproios\n> Karcher>Σκούπες Καθαρισμού>Karcher DS6 Σκούπα Ξηρής Αναρρόφησης Με Φίλτρο Νερού (1.195-220.0)\nΗ DS 6 είναι μια ηλεκτρική σκούπα με φίλτρο νερού που δεν καθαρίζει μόνο τα πατώματα, αλλά διασφαλίζει επίσης ότι ο εξερχόμενος αέρας είναι καθαρότερος και απαλλαγμένος από την σκόνη κατά 99,9%. Ως αποτέλεσμα, ο αέρας στον χώρο είναι αισθητά ελαφρύτερος και πιο καθαρός. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή ηλεκτρική σκούπα με σακούλα φιλτραρίσματος, η νέα ηλεκτρική σκούπα DS 6 με φίλτρο νερού βασίζεται στην φυσική δύναμη του νερού. Η βρωμιά που αναρροφάται διέρχεται μέσω του στροβιλιζόμενου νερού και φιλτράρεται αξιόπιστα από τον αέρα και συνδυάζεται με το νερό. Το αποτέλεσμα: ο αέρας που αποβάλλεται από την ηλεκτρική σκούπα είναι ιδιαίτερα καθαρός.\nΕνεργειακή κλάση (από Α+++ έως D)Α\nΔιαστάσεις (Μ x Π x Y) (mm)535 x 289 x 345\nΑκτίνα λειτουργίας (m)10,2\nΣτάθμη ηχητικής πίεσης-\nΒάρος χωρίς τα εξαρτήματα (kg)7,5\nΟνομαστική ισχύς εισόδου (W)650\nΦίλτρο νερού (l)2\n263,19€ με ΦΠΑ\n13,60€ με ΦΠΑ\n65,79€ με ΦΠΑ


Psiloritis Caves > Koritsi\nΟνομασία: Κορίτσι (ντ.), ή Μύθια Καμπαθούρα (ντ.)\nΕίδος καρστικής μορφής: Σπηλαιοβάραθρο - Καταβόθρα\nΟρεινό συγκρότημα: Ψηλορείτης. Βρίσκεται μέσα σε πλάτωμα.\nΤοποθεσία: Μύθια Καμπαθούρα(+)\nΔιαστάσεις: Συνολικό μήκος διαδρομών 475μ. Βάθος 223μ.(++)\nΣτοιχεία εισόδου: Ο πόρος του σπηλαίου είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός, ορθογώνιου σχεδόν σχήματος και διαστάσεων 9 x 4μ. Η μορφολογία του χώρου μερικές δεκάδες μέτρα πριν τον καθαυτό πόρο προσομοιάζει με φαραγγιού, λόγω της διάβρωσης του εδάφους από τα επιφανειακά υδρορέματα που, κατά την περίοδο των βροχοπτώσεων, εισρέουν στον πόρο.\nΠεριγραφή: Το «Κορίτσι» είναι από τα πιο ενδιαφέροντα σπηλαιοβάραθρα της περιοχής του Ψηλορείτη. Οι σχηματισμοί του πλακώδους ασβεστόλιθου και η σειρά καταρρακτών και λιμνών που διαμορφώνονται από την αρχή σχεδόν του σπηλαίου, το καθιστούν ένα από τα πιο όμορφα σπηλαιοβάραθρα της περιοχής. Λιθωματικός διάκοσμος: Λιγοστός διάκοσμος τύπων ρευματόλιθων, κολόνων, σταλακτιτών και σταλαγμιτών.\nΣχηματισμός / προέλευση: Το σπήλαιο αναπτύσσεται μέσα στους ασβεστόλιθους της Τρίπολης που εμφανίζουν μεγάλη καρστικοποίηση, ακριβώς πάνω στην επαφή τους με τα πετρώματα των πλακωδών ασβεστόλιθων. Η ύπαρξη του υποκείμενου μεταφλύσχη διευκολύνει την καρστικοποίηση η οποία προχώρησε πάνω στην επαφή και στη συνέχεια πέρασε και στα κατώτερα πλακώδη μάρμαρα.\nΣτοιχεία υδρολογίας: Μόνιμη ροή νερού καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, ήδη από τα -15μ. Από το βάθος των 35μ. και κάτω, η ροή νερού, ακόμα και κατά την καλοκαιρινή περίοδο, είναι μεγάλη, δημιουργώντας αρχικά ένα μεγάλο καταρράκτη και στη συνέχεια πολλούς μικρούς. Το σπήλαιο κλείνει σε σιφόνι μέσου πλάτους 5 x 7μ. και γνωστού (εξερευνημένου) βάθους 45μ.\nΤο «Κορίτσι» ανέκαθεν συνδεόταν με τον πόθο των κατοίκων για νερό, μια και η υδρολογική του σημασία ήταν γνωστή, τόσο διότι την περίοδο των βροχοπτώσεων επιφανειακά ρέματα εισρέουν μέσα στον πόρο του, όσο και γιατί η σταθερή παρουσία υδάτων ξεκινάει σχεδόν από την αρχή του σπηλαίου, στα -15μ., όπου το σπήλαιο είναι προσβάσιμο. Το 2002, ο Δήμος Ανωγείων, με τη συνεργασία Γάλλων και Ελλήνων σπηλαιολόγων, προχώρησε σε ακριβή χαρτογράφηση του σπηλαίου με σκοπό την πραγματοποίηση γεώτρησης, αποστολή που επιτεύχθηκε με επιτυχία. Σήμερα ο Δήμος εξακολουθεί να παίρνει νερό από το σπήλαιο, αν και περιορισμένες ποσότητες, ιδιαίτερα κατά τις άνυδρες περιόδους.\nΉταν ανέκαθεν γνωστό στους ντόπιους της περιοχής. Η πρώτη αμιγής σπηλαιολογική εξερεύνηση έγινε από μέλη του αγγλικού συλλόγου SUSS το 1984, τα οποία το χαρτογράφησαν. Αργότερα έγιναν καταδύσεις από τον γαλλικό σύλλογο GRESPA VI, που χαρτογράφησε τα 50 επιπλέον μέτρα διαδρομών που εξερευνήθηκαν κατά τη σπηλαιοκατάδυση (πνιγμένο τμήμα σπηλαίου από το τελευταίο σιφόνι και μετά). Εξερεύνηση έγινε και το 1993 από τον γαλλικό σύλλογο SCSP(+++), στο πλαίσιο της οποίας ανακαλύφτηκαν νέες διαδρομές. Νέα ελληνική αποστολή το έτος 1993 βρήκε νέα τμήματα του σπηλαίου, συνολικού μήκους 40 επιπλέον μέτρων(++++).\n(+) Ιδιωματική λέξη, της περιοχής των Ανωγείων, για το σπήλαιο.\n(++) Αφορά στο συνολικό βάθος του σπηλαίου, συμπεριλαμβανομένου του πνιγμένου αγωγού βάθους 45 μέτρων.\n(+++) Αποστολή «Πρώτα οι φίλοι», 1993.\n(++++) Σ.Α.Ttafki 94.


Με τρομερή παράδοση η Μπάγερν και η… Κλάκσβικ GRTimes.gr Με τρομερή παράδοση η Μπάγερν και η… Κλάκσβικ GRTimes.gr\nΑθλητισμός | 23/05/2020 | 13:09\nΗ Bundesliga επέστρεψε, δειλά δειλά και… φορτσάρει με αγωνιστική και το Σαββατοκύριακο, αλλά και εμβόλιμη όπου κυριαρχεί το «Klassiker» Ντόρτμουντ – Μπάγερν.\nΑπό σήμερα, δε, ανακάμπτουν Τσέχοι και Ούγγροι και προσεχώς κι άλλες χώρες. Σταδιακά επάνοδος στην κανονικότητα, έστω και σε άδεια γήπεδα και με αυστηρά πρωτόκολλα υγιεινής.


Stentoras.gr - 64dB για την εργασία, την επιχειρηματικότητα, την προσωπική ανάπτυξη και την κοινωνική αντίληψη - Οι κτηνοτρόφοι του Μαραθώνα συναντούν τις ρίζες τους\nΟι κτηνοτρόφοι του Μαραθώνα συναντούν τις ρίζες τους\nΔημοσιεύθηκε : Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019 12:49\nΤο Σάββατο 23 Μαρτίου 2019 στο Λύκειο Νέας Μάκρης με πρωτοβουλία του Δήμου Μαραθώνα διοργανώθηκε εκδήλωση, όπου ο Κτηνοτροφικός Σύλλογος Περιφέρειας Αττικής «Άγιος Γεώργιος» έδειξε την πατροπαράδοτη τέχνη της τυροκόμησης.\nΟι κτηνοτρόφοι της Αττικής είναι κυρίως Αρβανίτες, κάποιοι Σαρακατσάνοι και μερικοί Βλάχοι. Το γάλα που παρήγαν, όσο δεν καταναλωνόταν αμέσως, επειδή το γάλα είναι ευαλλοίωτο, έπρεπε να το μεταποιήσουν ώστε να διατηρηθεί για τους μήνες που δεν θα υπήρχε γάλα. Έτσι, μέσα στην καθημερινότητα των Αρβανιτών και των άλλων κτηνοτρόφων έχουν ενταχθεί τεχνικές και τρόπος ζωής στην ύπαιθρο της Αττικής ώστε το γάλα να γίνει τυρί, μυζήθρα ή άλλα προϊόντα που μπορούσαν να αποθηκευτούν και να καταναλωθούν τους επόμενους μήνες.\nΟ Κτηνοτροφικός Σύλλογος Περιφέρειας Αττικής «Άγιος Γεώργιος», ανταποκρινόμενος στην ισχυρή επιθυμία πολλών Αθηναίων αλλά και συμπολιτών να ξαναενημερωθούν για τη διαδικασία παραγωγής τροφής, εδώ και οκτώ χρόνια κάνει ενημερώσεις, αφού απέκτησε έναν παστεριωτήρα-ψύκτη από την Inox Steel Technical και ένα μικρό αρμεκτήριο από τη Vender για την ενημέρωση τόσο κτηνοτρόφων, όσο και όσων συμπολιτών ενδιαφέρονται για την τυροκόμηση.\nΉδη έχουν γίνει ενημερώσεις στα Μέγαρα, στη Μεγάρων Γη, στο Επιμελητήριο Άρτας, στην Ανθοκομική Κηφισιάς, στον Δήμο Αιγάλεω, στη Λέσβο (Παπάδος), στο Μαρκόπουλο Αττικής, στην Αίγινα, στο Βουστάσιο Κοντογιάννη στο Μενίδι, στην έκθεση Dairy στην Αττική, στη Σχολή Κρέατος Αθηνών, στο Κτήμα Βασιλείου στο Κορωπί, στο ΙΙΕΚ Master, στην έκθεση BeFood στην Τεχνόπολη, στο Hobby Festival στην Αθήνα, στο Education Festival στην Αθήνα, στη Λέσχη Αρχιμαγείρων Αττικής, στον Πειραιά (Πασαλιμάνι), σε πολλά δημόσια ΙΕΚ της Αττικής, σε σχολεία, σε εκπομπές στην τηλεόραση και αλλού.\nΗ Διεύθυνση Τοπικής Οικονομικής Ανάπτυξης του Δήμου Μαραθώνα προσκάλεσε όλους στις 23 Μαρτίου στο Λύκειο Νέας Μάκρης να ενημερωθούν για τις δυνατότητες που έχει ο κάθε ένας να κάνει το τυρί του με τον παραδοσιακό τρόπο από την κα Μάγδα Κοντογιάννη, γραμματέα του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αττικής, ενώ η κα Στέλλα Βαλούρδου, διατροφολόγος, μίλησε για την αξία του γάλακτος και των τυροκομικών προϊόντων στη διατροφική αλυσίδα.\n«Τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται πολύς λόγος για την ανάδειξη της τοπικότητας, ιδιαίτερα των τοπικών παραδοσιακών τροφών και του διατροφικού πολιτισμού. Δεν ξεχνάμε την Unesco και τη Σύμβαση του 2006 για την Άυλη Πολιτισμική Κληρονομιά (Intangible Heritage), η οποία αναφέρεται πρωτίστως στην προστασία των τοπικών πολιτισμικών στοιχείων και μάλιστα της διατροφής. Μπορούμε να χτίσουμε πάνω σ’ αυτή την πραγματικότητα με φαντασία και μεθοδικότητα και να δημιουργήσουμε νέες ευκαιρίες για ένα καλύτερο μέλλον.\n»Η έμφαση στη μικρή γεωργική και ποιμενική εκμετάλλευση και μεταποίηση τροφίμων, στην ανάπτυξη τοπικών αγορών και δικτύων διανομής τοπικών προϊόντων και κυρίως στην προβολή της ταυτότητας αγροτικών περιοχών προσιδιάζει στη φυσιογνωμία των μικροδομών, η οποία ίσχυε πάντοτε στον ελληνικό χώρο με τη μικρής κλίμακας παραγωγή και χάρη στην οποία διασώθηκε το πλούσιο αγροδιατροφικό κεφάλαιο, το οποίο μπορούμε ακόμη να διαχειριζόμαστε με τον ανεξάντλητο, παρά τη μικρή και φτωχή μας γεωγραφική έκταση, τη λειψυδρία μας, κατάλογο των τοπικών παραδοσιακών προϊόντων και τροφίμων (ΠΟΠ, ΠΓΕ) και τους δυνατούς πολιτισμικούς και οικογενειακούς δεσμούς των αστών με τον αγροτικό χώρο.\n»Η ενδυνάμωση των δεσμών ανάμεσα στους αγρότες και στον τόπο τους, στα έθιμα και στις εκδηλώσεις που συνδέονται με την οικογενειακή και συλλογική κατανάλωση τροφών και συνακόλουθα την παραγωγή προϊόντων και τροφίμων αποτελεί σημαντικό βήμα για μια αγροτική ανάπτυξη, η οποία θα ενσωματώνει όχι μόνον τις φυσικές πηγές, αλλά και τους πολιτισμικούς πόρους για όλη την κοινωνία, αγροτική και αστική. Ο πολιτισμικός θησαυρός, που ενσωματώνει με την μακρά θητεία του στους αιώνες ο ποιμενικός βίος ως διαχρονική αξία, είναι καιρός να μελετηθεί και να αξιοποιηθεί για ένα καλύτερο μέλλον» (απόσπασμα από: «Αιγοπροβατοτροφία: Παραδοσιακή απασχόληση με μέλλον», Επετηρίδα Κέντρου Λαογραφίας, Κέντρο Λαογραφίας Ακαδημίας Αθηνών, 2009-2013, Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη).\nΗ κτηνοτροφία, και μάλιστα η νομαδική, διατήρησε βιώσιμο το περιβάλλον και τις κοινωνίες της υπαίθρου της Αττικής μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Τα τελευταία χρόνια η ιμπεριαλιστική επέλαση της τσιμεντοποίησης με πρωτεργάτες τους νεοαστούς και την τεράστια αστυφιλία, που υποστηρίχτηκε περίεργα και όχι πάντα με νόμιμο τρόπο, συγκέντρωσε σε ένα λεκανοπέδιο περίπου 6.000.000 ανθρώπους και πολλούς ακόμα μη εγγεγραμμένους. Για να έχει μέλλον αυτή η μαζική συγκέντρωση των ανθρώπων, έχει ανάγκη από υγιώς λειτουργούσα και βιώσιμη ύπαιθρο και βέβαια από αγρότες.\nΑυτή την ανάγκη για βιώσιμες κοινωνίες με συνεργασία παρουσιάζει σε κάθε ευκαιρία ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αττικής κ. Γιάννης Κοντογιάννης. Μάλιστα τώρα τελευταία κατέγραψε ο Κτηνοτροφικός Σύλλογος Αττικής τις αναγκαίες συνθήκες για βιώσιμες κοινωνίες με συνεργασία στην ύπαιθρο της Αττικής και τις παρουσιάζει σε όλους όσοι θέλουν να έχουν σχέση με την τοπική αυτοδιοίκηση (Δήμους και Περιφέρεια).\nΤην Κυριακή 7 Απριλίου 2019 στις 11:00 στην τοποθεσία Βουστάσιο Κοντογιάννη, όπως αναφέρεται στο Google Maps, δίπλα στα γραφεία του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αττικής (Λάμπρου Πορφύρα 4, γωνία με Πλήθωνος Γεμιστού 14, Μενίδι, Αχαρναί), με πρωτοβουλία του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αττικής προσκαλούνται τυπικά και κινηματικά συλλογικά σχήματα για μια κατ’ αρχάς συζήτηση για τη συγκρότηση ομάδας τοπικής δράσης με συλλογικούς φορείς που ενδιαφέρονται για την τοπική ανάπτυξη στην ύπαιθρο της Αττικής με ορίζοντα την προγραμματική περίοδο 2021-2027.\nΗ τοπική ανάπτυξη ενισχύεται όταν τα τοπικώς παραγόμενα προϊόντα μεταποιούνται τοπικά με τοπικές συνταγές (πολιτιστική κληρονομιά) και καταναλώνονται τοπικά.\nΠληροφορίες: Μ. Κοντογιάννη (6906 962549), Α. Μόσχος (6937 368380), Κ. Μαντζουράνης (6948 250720) και Α. Σαρχόσογλου (6936 939924).


συσκευασίες δώρου παιχνίδι\nΒοήθεια Άγιος Βασίλης να προετοιμάσει τα δώρα που πρέπει να παραδοθεί στα παιδιά για τα Χριστούγεννα. Έχουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία, δεν έχετε παρά να δείτε το σχέδιο, δώρο, τυλίξτε δώρο, κορδέλα και τη συσκευασία του να κάνουν το ίδιο πακέτο. Ετοιμάστε όσο μπορείτε. Από την μεταφορική ταινία που μεταφέρει όλα τα στοιχεία και θα πρέπει να επιλέξετε αυτά που είναι η ίδια όπως στο μοντέλο για να δημιουργήσει το ίδιο πακέτο δώρο Χριστουγέννων. Τα περισσότερα πακέτα που μπορείτε να παίξετε, τα παιδιά θα έχουν περισσότερα δώρα. Ένα ξωτικό θα σας λέει πάντα είναι το πακέτο που έχετε να κάνετε.\nΑυτό το παιχνίδι έχει παιχτεί 7668 φορές σε απευθείας σύνδεση. Κατάταξη 3009 του Τα καλύτερα παιχνίδια.\nΈπαιξε 7668 φορές\nΣε αυτό το παιχνίδι τα Χριστούγεννα θα πρέπει να κάνουν πακέτα που βοηθοί του Αϊ Βασίλη με τα δώρα που δίνονται στα παιδιά τη νύχτα των Χριστουγέννων. Δείτε το πακέτο δώρου μοντέλο και θα πρέπει να κάνει ένα τέτοιο να περάσει το τεστ. Θα πρέπει να κάνετε ένα με το ίδιο χαρτί περιτυλίγματος, και το ίδιο παιχνίδι στον ίδιο βρόγχο. Τα περισσότερα πακέτα που μπορείτε να παίξετε σε δεδομένη χρονική στιγμή περισσότερους πόντους κερδίζετε. Δώρα δίνονται στα παιδιά, το ίδιο κάνουν και πολλοί από αυτούς ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη όλες τις πιθανές πακέτα. Ένα μικρό ξωτικό, ένας βοηθός του Αϊ-Βασίλη ανά πάσα στιγμή, αναφέροντας το παράδειγμα που πρέπει να παίξει.\nΤι είναι αυτό το παιχνίδι περίπου; Αυτό είναι ένα δωρεάν παιχνίδι που ονομάζεται συσκευασίες δώρου για τον browser σας, χωρίς να χρειάζεται να κατεβάσετε ή να εγκαταστήσετε τίποτα, είναι απολύτως αξιόπιστο. Σε αυτή την ιστοσελίδα θα μπορείτε να παίξετε δωρεάν αυτό Xριστούγεννα flash παιχνίδι που ονομάζεται συσκευασίες δώρου. Και θυμηθείτε ότι αυτό είναι ένα ελεύθερο παιχνίδι που ονομάζεται συσκευασίες δώρου σε Griego και σχετίζεται με Xριστούγεννα. Νέο παιχνίδι μας συσκευασίες δώρου είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του Xριστούγεννα μπορείτε να βρείτε και μπορείτε να το μοιραστείτε με τους φίλους σας και τις επαφές με τα κοινωνικά δίκτυα. Αυτό είναι ένα online παιχνίδι και το παιχνίδι βίντεο που ονομάζεται συσκευασίες δώρου ότι σας προσκαλούμε να παίξετε, να απολαύσουν και να μάθουν γι 'αυτό, καθώς και να μοιραστούν στα σχόλια και με τους φίλους σας στα κοινωνικά δίκτυα.


υπότιτλοι "The Big Bang Theory" The Cruciferous Vegetable Amplification - υπότιτλοι Ελληνικά 1CD srt (ell)\nThe Big Bang Theory υπότιτλοι Ελληνικά S04E02\n"The Big Bang Theory" The Cruciferous Vegetable Amplification S04E02 Ελληνικά υπότιτλοι (2010) 1CD srt\nthe.big.bang.theory.s04e02.720p.hdtv.x264-ctu.srt (30115bytes) Εμφάνιση προεπισκόπισης\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.720p.HDTV.ReEnc-Max.mkv | 300468296 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.720p.5.1Ch.BluRay.ReEnc-DeeJayAhm | 168547233 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.BDRip.XviD-CLUE.avi | 183453696 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.The.Cruciferous.Vegetable.Amplifi | 183620232 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.mp4 | 52609206 | Ονόματα ταινιών\nThe Big Bang Theory S4E02 - The Cruciferous Vegetable Amplif | 156803799 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.720p.HDTV.x264.mkv | 585914303 | Ονόματα ταινιών\nthe.big.bang.theory.s04e02.720p.hdtv.x264-ctu.mkv | 585914301 | Ονόματα ταινιών\nthe.big.bang.theory.s04e02.720p.hdtv.x264-ctu-BWBP.mkv | 71235303 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E10.720p.HDTV.ReEnc-Max.mkv | 298267831 | Ονόματα ταινιών\n04x02 - The Cruciferous Vegetable Amplification.mkv | 324613404 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.BluRay.480p.H264.mp4 | 80259428 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E06.mp4 | 54250379 | Ονόματα ταινιών\nThe Big Bang Theory - S04E02 - The Cruciferous Vegetable Amp | 585914376 | Ονόματα ταινιών\nThe Big Bang Theory S04E02 The Cruciferous Vegetable Amplifi | 171527646 | Ονόματα ταινιών\nS04E02 - The Cruciferous Vegetable Amplification - Ehhhh.mkv | 213860638 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.360p.HDTV.H264.mp4 | 93490805 | Ονόματα ταινιών\nThe Big Bang Theory - 4x02 - The Cruciferous Vegetable Ampli | 585914304 | Ονόματα ταινιών\n02 The Cruciferous Vegetable Amplification.mp4 | 712336981 | Ονόματα ταινιών\nTHEBIG~2.M4V | 81705899 | Ονόματα ταινιών\nThe Big Bang Theory - [4x02] - The Cruciferous Vegetable Amp | 183526866 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E06.720p.5.1Ch.BluRay.ReEnc-DeeJayAhm | 179271001 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.The.Cruciferous.Vegetable.Amplifi | 151041866 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.720p.BluRay.x264-Pahe.in.mkv | 158881503 | Ονόματα ταινιών\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.480p.BluRay.x264-Sticky83.mkv | 135851779 | Ονόματα ταινιών\nTBBTh0402BXDCLUE.avi | 183453742 | Ονόματα ταινιών\nBBT-S04E02.mkv | 68369529 | Ονόματα ταινιών\nthe.big.bang.theory.s04e02.720p.bluray.x264-clue.mkv | 1173060551 | Ονόματα ταινιών\nthe.big.bang.theory.s04e02.720p.hdtv.x264-ctu 25.000 FPS\nAnonymous @ 01/10/2010 . 4135x ( 19/02/2018 ) . Προσθήκη στους αγαπημένους . Αναφορά λανθασμένης ταινίας\nThe Big Bang Theory 4x02 - The Cruciferous Vegetable Ampli... 1CD 05/10/2013 851x 0.0 0\nThe Big Bang Theory - 4x02 - The Zazzy Substitution 1CD 08/10/2010 1437x 0.0 0\nThe.Big.Bang.Theory.S04E02.The.Cruciferous.Vegetable.Ampli... 1CD 01/10/2010 8248x 0.0 0 ConFlictJ\nΛεπτομέρειες ταινίας Βαθμολογία ταινίας:8.5 / 10 (2208)\n21 min [ ] - When Sheldon calculates the technology to download his consciousness into a robot won't be invented soon enough, he desperately tries to find a way to increase his lifespan.


ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ\t 12 Ιουλίου, 2020\nΟ ιμάμης απευθύνεται ως μουσουλμάνος Άραβας στους Τούρκους και κάνει αναφορά στην προφητεία του Μωάμεθ για την Κωνσταντινούπολη και την Αγία Σοφία που υπάρχει στο Κοράνι. Καταφέρεται εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν για την απόφασή του να μετατραπεί η Αγία Σοφία σε τζαμί, ενώ απευθυνόμενος στους Χριστιανούς λέει: «Θα επιστρέψουμε την Αγία Σοφία στους ορθόδοξους χριστιανούς»!\nΟι αναφορές του Ιμάμη:\nΤώρα, αν μετατρέψετε την Αγία Σοφία σε τζαμί, ξέρουμε ότι η προφητεία του Μωάμεθ είναι απολύτως βέβαιο ότι θα εκπληρωθεί. Ποια ήταν αυτή η προφητεία; Προφήτευσε ότι ο μουσουλμανικός στρατός θα κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι. Και έγραψα αυτό το βιβλίο. Εδώ είναι. Το έδειξα στην τουρκική κυβέρνηση και στον τουρκικό λαό.\nΟ λόγος λοιπόν, είναι γιατί όταν κατακτήσουμε την Κωνσταντινούπολη (σ.σ. οι Άραβες) πρέπει να πολεμήσουμε εναντίον σας. Εσείς είστε αυτοί που θα την μετατρέψετε ξανά σε τζαμί. Εμείς θα σας πολεμήσουμε και θα σας νικήσουμε. Και όταν σας νικήσουμε, γιατί αυτό προστατεύεται από τον προφήτη Μωάμεθ, μεγάλη η χάρη Του, θα επιστρέψουμε την Αγία Σοφία στους χριστιανούς αδελφούς και αδελφές μας.\nΣτέλνω αυτό το μήνυμα στη Ρωσία. Στέλνω αυτό το μήνυμα στους ορθόδοξους χριστιανούς οπουδήποτε κι αν βρίσκεστε στον κόσμο. Η Αγία Σοφία τζαμί; Μην το κάνετε αυτό. Αφήστε το σε εμάς. Εμείς θα πάρουμε τα όπλα. Θα κατακτήσουμε την Κωνσταντινούπολη και όταν την κατακτήσουμε δεν θα μπορούν να μας σταματήσουν.\nΘα επιστρέψουμε την Αγία Σοφία στους ορθόδοξους χριστιανούς».\nFiled under: ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ,ΙΜΑΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ,ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑΣ ΣΕ ΤΖΑΜΙ,ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΜΩΑΜΕΘ\nΓια τα …πανηγύρια!\nΣε ποια πολιτισμένη χώρα ο κύριος Βαρβιτσιώτης θα ήταν ακόμα υπουργός;


Θεοφυλάκτου: «Θα υπάρξει μερική άρση των διαταγμάτων περί αθλητισμού» - NA SPORTS CY\nΣε μία σημαντική τοποθέτηση μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο facebook ο πρόεδρος της ομοσπονδίας τοξοβολίας, Ανδρέας Θεοφυλάκτου αναφέρεται σε μερική άρση διαταγμάτων στον αθλητισμό.\nΗ διαβεβαίωση που έλαβα είναι ότι σε πρώτο διαφαίνεται διαφαίνεται ότι θα υπάρξει μερική άρση των διαταγμάτων περί αθλητισμού. Την Τρίτη το Υπουργικό αναμένεται να εγκρίνει την επιστροφή των Εθνικών ομάδων όλων των αθλημάτων κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις και υγειονομικά πρωτοκόλλα. Ας είναι.\nΗ ζημιά όμως έγινε και δεν σημαίνει ότι επειδή θα συμβεί αυτό μας κάνουν τη χάρη. Διαφάνηκε ότι ο τρόπος που δουλεύει αυτή η κυβέρνηση με τους τόσους καλοπληρωμενους αυλικούς της είναι όχι κουτουρού αλλά κατά το δοκούν.\nΜπράβο σε αυτούς που πάλεψαν μέχρι τελευταία στιγμή για να αρθεί έστω και αργά αυτή η τεράστια αδικία σε βάρος του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Καιρός είναι να δούμε τους αθλητές στα γήπεδα.\nΠαλατάκι: Nτέρμπι των Κοκκινοχωριών (14η αγωνιστική)