«Αυτά είναι κρατικά πράματα» | ο δύτης των νιπτήρων\n« Μη με περιμένεις, καπετάνιε\nΤο αγκάθι »\n3 Ιουνίου, 2010 από Δύτης των νιπτήρων\nΣε μια μεγάλη και ενδιαφέρουσα κουβέντα ήρθε ο λόγος (σχόλια #178, 231 κ.εξ.) για τους περίφημους Γιαγάδες ή Γιαγιάδες της Σάμου. Όχι, δεν μιλάω για γιαγιάδες, αλλά για τους αδελφούς Γιαγά/Γιαγιά (προφανώς από το οθωμανικό yaya, “πεζός [στρατιώτης]»). Πρώτη φορά τους άκουσα από ένα μάλλον προχειρογραμμένο και τσαπατσούλικο άρθρο, με τον τίτλο να συνοψίζει το περιεχόμενο: «Πώς οι διαβόητοι κακοποιοί αδελφοί Γιαγιά προσπάθησαν για λογαριασμό της Ιταλίας να αποσχίσουν τη Σάμο από την Ελλάδα» (και το οποίο ήταν η αφορμή για μια λίγο άλλα αντ’ άλλων συζήτηση στο Ιντιμέντια, την οποία βασικά πήρε στο λαιμό της το άρθρο δίνοντας αυτή την εντελώς παραπλανητική εικόνα). Λίγα χρόνια αργότερα πέτυχα σε ένα βιβλιοπωλείο του Καρλοβάσου τα απομνημονεύματα του ενός από τους αδελφούς, του Γιάννη (1885-1977), του γραμματιζούμενου της οικογένειας (υπάρχει και κάτι παρόμοιο εδώ, στα ΓΑΚ Σάμου)· τα έγραψε το ’76, ένα χρόνο πριν πεθάνει. Και το παζλ άρχισε να συναρμολογείται. Για περαιτέρω βιβλιογραφία, βλ. Bασίλης Tζανακάρης: «Tα παλικάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν». Eκδόσεις Kαστανιώτη, 2002 (που δεν το έχω δει δυστυχώς)· μαθαίνω με χαρά ότι βιβλίο για τα «Γιαγιαδικά» σκοπεύει να εκδόσει ο Νίκος Βαφέας, που είχε κάνει και μια σχετική ανακοίνωση πέρυσι (αν είχα πάει, θα είχα φαντάζομαι πολύ περισσότερα να σας πω). Λοιπόν, η ιστορία· προειδοποιώ, ακολουθεί σεντονάρα, αλλά πώς να το κάνουμε, για εξακόσες τόσες σελίδες απομνημονεύματα πρόκειται:\nΟι Γιαγάδες είναι οικογένεια του Μαραθόκαμπου, από το κεφαλοχώρι δηλαδή της νοτιοδυτικής Σάμου (και μόνιμο ανταγωνιστή του περισσότερο εμπορικού και αστικού Καρλοβάσου). Μιλάμε εδώ για τέσσερα αδέλφια -Γιώργος, Κώστας, Κίμων και Γιάννης. Ο Γιάννης, όπως είδαμε και πριν, ήταν ο σπουδαγμένος: …εισήχθην εις την Καθολικήν Σχολήν της Βηθλεέμ εν Παλαιστίνη, όπου εδιδάχθην την γαλλικήν, ιταλικήν, αγγλικήν, αραβικήν, (την τελευταίαν αυτήν ελησμόνησα τελείως), λογιστικήν και αποφοιτήσας, ετιμήθην, ως ο μόνος ελληνικής καταγωγής μαθητής, με βραβείον, εκτός των άλλων, με το τρίτομον ποιητικόν έργον του Βίκτορος Ουγκώ: «Les Orientales», αφιερωμένον εις τους αγώνας του ελληνικού έθνους, του 1821. Τους συναντάμε στο βουνό πρώτη φορά το 1912 (διαβαίνω τον θαλάσσιον Ρουβίκωνα μεταξύ Σάμου και Σμύρνης), υπέρ της Ένωσης με την Ελλάδα (η Σάμος, θυμίζω, ήταν αυτόνομη ηγεμονία από το 1832). Σύμφωνα με τον Γιάννη, ο οποίος φυσικά έχει την τάση να φουσκώνει τα πράγματα στις αναμνήσεις του, το δικό τους κίνημα ήταν ο βασικός μοχλός που οδήγησε στη φυγή του τουρκικού στρατού και την απόβαση του ελληνικού στόλου στο Βαθύ, μαζί με τον πολιτευτή της ανατολικής Σάμου, τον Θεμιστοκλή Σοφούλη. Κατά τη συνήθειά του, μάλιστα, αναφέρει μια επιστολή του Σοφούλη με την οποία ο τελευταίος δικαιώνει τους Γιαγάδες, και η οποία χάθηκε σε κάποια από τις περιπέτειές του στα βουνά και τα λαγκάδια (τέτοιες μυστηριώδεις στοχευμένες απώλειες, για να πούμε την αλήθεια, είναι αρκετά συχνές στο κείμενο). Όπως φαίνεται, ο Σοφούλης (ο οποίος είχε μακρόχρονη αντιοθωμανική δράση και είχε μάλιστα καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο) γρήγορα πήρε τα ηνία της κατάστασης στο νησί. Ο Γιάννης Γιαγάς θεωρεί ότι οικειοποιήθηκε τον δικό τους αγώνα και έβαλε δικούς του σε όλα τα πόστα· επίσης, ότι προσπάθησε να εκτοπίση τον Μαραθόκαμπον από κάθε διοικητικήν λειτουργία. Γράφει χαρακτηριστικά: ο Σοφούλης απέβλεπε (…) να απαλλοτριώση όλα τα προνόμια της Σάμου, να καταργήση τας Δημοσίας Υπηρεσίας της, να δεσμεύση τα ελευθερίας και την δραστηριότητα του λαού και να παραδώση -όπως την παρέδωσε- την Σάμον γυμνή και ανυπεράσπιστον εις την Ελλάδα για να τον πούνε οι Παλιοελλαδίτες ελευθερωτήν της Σάμου (…) Ο Σαμιακός λαός επέβλεπε πάντοτε εις την ένωσιν της Σάμου μετά της Μητρός Ελλάδος. Είχε τα προνόμιά του, την αυτόνομη διοίκησί του, την σημαία του, την ελευθερίαν του. Δεν έκαμε την επανάστασιν για να χάση αυτά μετά την ένωση. Μετά λοιπόν από διάφορα μικροεπεισόδια, εκδηλώνεται στάση στο Μαραθόκαμπο από επιστρατευμένους Μαραθοκαμπίτες, μεταξύ των οποίων ο Κώστας Γιαγάς: σύμφωνα πάντα με την αφήγησή του, ο Γιάννης σχεδόν αναγκάστηκε να ηγηθή του κινήματος προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα. Ωστόσο συλλαμβάνεται εγκαίρως από ένα απόσπασμα: Τό’χω πολλές φορές παρατηρήσει αυτό στη περιπετειώδικη ζωή μου. Η τύχη θα μου φράξη το δρόμο από παντού για να μ’ εμποδίση να πραγματοποιήσω την απόφαση που πήρα να δράσω. Το αντίθετο συμβαίνει όταν δεν θέλω να δράσω. Θα μου δημιουργήση γύρω μου μια τόσο ασφυκτική κατάσταση που να μ’ αναγκάση, θέλοντας και μη, να σπάσω τον κλοιό και να ριχτώ στον αθέλητο αγώνα. Οργανώνει εξέγερση στις φυλακές και αποδρά, για να ξανασυλληφθεί λίγο αργότερα· μεταγωγή στις φυλακές της Αίγινας· διάφοροι συγγενείς του εκτοπίζονται από τη Σάμο στη Λιβαδειά.\nΕννέα μήνες μετά, ο Γιαγάς αποφυλακίζεται και επιστρέφει στη Σάμο, όπου έχει εγκατασταθεί πια Κρητική χωροφυλακή· τα αδέρφια του είναι ακόμα επικηρυγμένα στο βουνό. Βρισκόμαστε στο 1916, και σε μια έρευνα της χωροφυλακής στο σπίτι των Γιαγάδων στο Μαραθόκαμπο σκοτώνεται ένας χωροφύλακας από τον Γιώργο. Ξανά εκτοπίσεις και δίκες, ξανά αψιμαχίες, ξανά καταδιώξεις των φυγόδικων. Υποτίθεται ότι σε συνεργασία με τους Άγγλους, ο Γιάννης Γιαγάς ηγήθηκε σε καταδρομικές επιχειρήσεις στα μικρασιατικά παράλια εναντίον των Τούρκων· τις περιγράφει με λεπτομέρεια, όπως και τις συνεχείς μάχες που έδινε η ομάδα με τα στρατιωτικά αποσπάσματα γύρω γύρω από τον Κέρκη, το μεγάλο βουνό της δυτικής Σάμου. Ο Γιάννης υπολογίζει ότι το σύνολο των ανδρών των Γιαγάδων ανερχόταν σε 85 άνδρες. Τον Ιανουάριο του ’17, σε μια μάχη (η οποία περιγράφεται με μεγάλη λεπτομέρεια) στους Κοσμαδαίους, ένα μικρό χωριό ψηλά στον Κέρκη, σκοτώνεται ο Γιώργης Γιαγάς· οι αντάρτες κόβουν το κεφάλι του για να μη περιέλθη τρόπαιον εις χείρας του εχθρού, και δραπετεύουν με μια τράτα στους Φούρνους, όπου καταλαμβάνουν τον Σταθμό Χωροφυλακής και διαφεύγουν στην Κάρυστο. Αργότερα θα μάθουν ότι λίγο μετά τη μάχη στους Κοσμαδαίους οι χωροφύλακες έκαψαν ζωντανή τη μητέρα των αδελφών στο Μαραθόκαμπο. Αναφέρονται και διάφορες άλλες αγριότητες στο χωριό: γυναίκας, νεάνιδας, εφήβους, υπερήλικα, κανενός δεν φείδεται η δολοφόνος χειρ, η λύσσα των επιδρομέων.\nΚάπου εδώ συμβαίνει ο μετασχηματισμός του όλου πράγματος, απ’ ό,τι καταλαβαίνω: το κίνημα της Εθνικής Άμυνας, του Βενιζέλου, παρασύρει την ομάδα των Γιαγάδων στη μερίδα των βασιλοφρόνων (επειδή ο Σοφούλης ήταν βενιζελικός, βλέπετε). Γράφει ο Γιάννης: θεωρούσα ως βέβαιον ότι ο λαός θα είχεν εξαναστή και αγανακτήσει για το βάρβαρο γεγονός του εμπρησμού ενός ολόκληρου σαμιακού χωριού [εννοεί τους Κοσμαδαίους] και θα εξεγείρετο σύσσωμος εναντίον των πραιτωριανών του επαναστατικού καθεστώτος της Θεσσαλονίκης. Στο μεταξύ ο ίδιος συνελήφθη και πάλι, στα Μέγαρα, και φυλακίστηκε στη Σύρο. Με τις εκλογές του ’20 ο Γιάννης θεωρεί ότι η Σάμος πήρε την εκδίκησή της από τον βενιζελικό Σοφούλη. Και πράγματι, με το νέο καθεστώς έρχεται η δικαίωση: αμνηστεία (βλ. και εδώ)· διορίζεται ως έκτακτος Γραμματεύς β! τάξεως παρά τη κενή θέσει Υποδιοικήσεως Ικαρίας. Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, την περίοδο αυτή προσπάθησε να οργανώσει απόβαση στην περιοχή της Μιλήτου, που κατείχαν οι Ιταλοί, προκειμένου να διευκολύνει την προέλαση του ελληνικού στρατού, χωρίς όμως επιτυχία.\nΩραία είναι, στο σημείο αυτό, η περιγραφή της διαμονής του Γιάννη στην Αθήνα το 1922. Φιλοξενούμενος του Λεωνίδα Γεωργακή (τύπος ανθρώπου δυσερευνήτου (…) εθεωρείτο ο Ηρακλής της κυβερνήσεως Γούναρη), μπλέκει με κομματάρχες, υπουργούς, τραμπούκους, πριν επιστρέψει στη Σάμο με την κατάρρευση του μετώπου. Εκεί οι αδελφοί με τους οπαδούς του αποφασίζουν να αντιταχθούν στο βενιζελικό συγκρότημα και στις 17 Οκτωβρίου του ’22 καταλαμβάνουν το Καρλόβασι. Ήρχισεν αμέσως η στρατολογία εθελοντών και η επιστράτευσις των μαθητών της Εμπορικής Σχολής δια την αντιγραφήν προκηρύξεων, με αίτημα την μεταβολή του πολιτεύματος εις νέον καθεστώς σήμερον και δημοκρατίαν ανεξάρτητον υπό την προστασίαν της Κοινωνίας των Εθνών και στηριζομένης επί του δόγματος της αυτονομίας του θεσπισθέντος μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμον και επικροτηθέντος υφ’ όλων των λαών. Το σχέδιο είναι να προχωρήσουν μέσα από τα χωριά του Καρβούνη, του βουνού της ανατολικής Σάμου, και να προκαλέσουν εξέγερση του υπόλοιπου νησιού για να καταλάβουν το Βαθύ, την πρωτεύουσα. Εδώ, σύμφωνα με τον Γιάννη, διάφορες αστοχίες και διαφωνίες με τον αδελφό του τον Κώστα έπαιξαν το ρόλο τους: μια σειρά από καταστροφικές αψιμαχίες και κατέρρευσε και η Ανεξάρτητος Δημοκρατία, υποστάσα την άγριαν επίθεσιν υπερτέρων δυνάμεων και του μισθοφορικού τάγματος των προσφύγων Μικρασιατών του Μανώλη Σοφούλη.\nΈχουν μείνει τέσσερις άνθρωποι, κυνηγημένοι στα βουνά· τα δύο αδέλφια, ο Γιάννης κι ο Κώστας, καταφέρνουν να διαφύγουν στην ιταλοκρατούμενη Πάτμο, όπου οι Ιταλοί τους προσφέρουν κάτι σαν πολιτικό άσυλο. Πάλι με αμνηστεία, ο Γιάννης επιστρέφει στη Σάμο, αφήνοντας τον ακόμα επικηρυγμένο αδελφό του στην Πάτμο. Η κατάσταση όμως είναι τεταμένη, και οι Γιαγάδες καταφεύγουν στους Αρκούς, ένα μικρό νησάκι ανατολικά της Πάτμου, αυτοεξόριστοι -νέοι Ροβινσώνες- πάνω σ’ αυτά τα νησάκια (…) καταδιωκόμενοι από το βρυκολακιασμένο ένταλμα της καταλυθείσης Ηγεμονίας, της αυτόνομης πολιτείας της Σάμου, που το φάντασμά της μας καταδιώκη σαν να λέγη: Για την προδοσία που κάνατε στην ΠΑΝΕΛΕΥΘΕΡΗ τότε πατρίδα σας, τη Σάμο, το έγκλημα που κάνατε να με καταργήσετε, το φάντασμά μου θα σας παρακολουθή μέρα και νύχτα. Ωραία περιγράφει ο Γιάννης και τη ζωή στους Αρκούς, κέντρον των λαθρεμπόρων του Αιγαίου και των Κυκλάδων: Λίγο πολύ, όλοι ήσαν οπλισμένοι (…) Μ’ όλα ταύτα, εδώ πάνω στο νησί αν και την ώρα τους την περνούσαν πίνοντας χορταστικά το φκιαγμένο στη στιγμή ούζο με το χταποδάκι, στο καφενεδάκι ή πάνω στις κουβέρτες των καϊκιών, δεν επήλθε ποτέ ρήξις μεταξύ τους. Τυχόν μικροδιαφοραί υπάγοντο εις την δικαιοδοσίαν της διαιτησίας μας. Έτσι περνούσαν οι μέρες, οι βδομάδες, οι μήνες.\nΞέρω, άρχισε να γίνεται κουραστικό -και όμως, είναι ζωή σαν μυθιστόρημα. Τέλος πάντων, το 1925 αποφασίσθηκε ν’ ανεβούμε και να δημιουργήσουμε ταραχάς. Η προετοιμασία του κινήματος είναι αρκετά προσεκτική: θα ξεκινούσε (…) μετά την αποπεράτωσιν της αμαξιτής οδού (…) ούτως ώστε η ομάς επιβαίνουσα επιταχθησομένων αυτοκινήτων να μπορέση ακόπως να φθάση εις Βαθύ (…) Προς τον σκοπόν γενικωτέρας επιτυχίας του κινήματος και επικρατήσεως εις όλην την Ελλάδα απεφασίσθη η γενική αρχηγία να ανατεθή εις τον στρατηγόν Μεταξάν και να προσεταιρισθούμε αξιωματικούς του εμπέδου Αθηνών-Πειραιώς. Υποτίθεται ότι το σχέδιο προέβλεπε εκατόν είκοσι και πλέον άνδρες και επέκταση του κινήματος σε Χίο και Μυτιλήνη. Όπως όμως σημειώνει ο ίδιος ο Γιαγάς, άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει: αρχικά οι στασιαστές καταφέρουν να καταλάβουν το Μαραθόκαμπο και το Καρλόβασι, και σύμφωνα με το σχέδιο επιτάσσονται τέσσερα λεωφορεία και αρχίζει η προέλαση προς το Βαθύ δια τον μεγάλον σκοπόν, το σάλτο μορτάλε. Καταφέρνουν να καταλάβουν τη διοίκηση της χωροφυλακής, τις φυλακές και τη Νομαρχία· στα απομνημονεύματά του ο Γιάννης απορρίπτει τις ανευθύνους φήμας ότι το κίνημα είχε σκοπόν Αυτονομιακόν. Με το που αποβιβάζεται στρατός στα περίχωρα της πόλης, ωστόσο, οι στασιαστές υποχωρούν στα βουνά, και η κατάληξη είναι μια ακόμα καταδίωξη είκοσι περίπου ανθρώπων από χωριό σε χωριό. Κάποιοι καταφέρνουν να διαφύγουν στην Τουρκία, ο Κώστας Γιαγάς απ’ ό,τι φαίνεται σκοτώνεται κατά την καταδίωξη (ο Γιάννης δεν γράφει τίποτε σχετικό).\nΕδώ τελειώνει η ιστορία. Αγνοώ σε ποιες συνθήκες ο Γιάννης Γιαγάς επέστρεψε τελικά στη Σάμο, όπου ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τις προσπάθειές του να δικαιωθεί ως πρωτεργάτης της Ένωσης με την Ελλάδα. Το μόνο που εντόπισα για τη μετέπειτα πορεία του είναι μια μυστηριώδης αναφορά του ότι δέχθηκε σοβαρόν διαμπερές τραύμα εις την ωμοπλάτην κατά τον εμφύλιον (1943). Δεν μπορώ να την ερμηνεύσω εύκολα με βάση όσα λίγα ξέρω για τη Σάμο κατά τον πόλεμο. Πάντως, εξόριστος στην Ανάφη, το 1926, ο Άγις Στίνας (Αναμνήσεις, Αθήνα: Ύψιλον 1977, τ. Α΄, σελ. 114) γράφει: […] Όλα αυτά οι εξόριστοι τα μαθαίναμε στην εξορία εν από τις εφημερίδες αλλά προ παντός από γράμματα. Στη δικτατορία του Πάγκαλου έγινε και η κατάληψη της Σάμου από τους Γιαγάδες. Από τον Μαραθόκαμπο ξεκινούν εκατοντάδες ένοπλοι με επικεφαλής τους αδελφούς Γιαγιάδες, μπαίνουν στο Βαθύ, αιφνιδιάζουν και πιάνουν αιχμαλώτους τους χωροφύλακες και τους στρατιώτες, καταλύουν τις αρχές εξευτελίζουν και γελοιοποιούν το κράτος και σηκώνουν τα ταμεία. Οι Γιαγάδες ήταν επικηρυγμένοι αλλά δεν ήταν ληστές. Επρόκειτο για την πιο αδιάλλακτα αντίθετη με το Σοφούλη οικογένεια της Σάμου. Γι’ αυτή τους την αντίθεση, είχαν υποστεί ένα φοβερό διωγμό από τους βενιζελικούς και στο τέλος αναγκάστηκαν να βγουν στο βουνό. Εκτός από αρκετούς νεκρούς που είχαν στις συγκρούσεις τους με βενιζελικά αποσπάσματα, η μάνα τους πέθανε από τα βασανιστήρια. Ύστερα από χρόνια ένας από τους Γιαγάδες, ο Γιάννης αν θυμάμαι καλά, είχε επηρεαστεί από τους κομμουνιστές στη φυλακή και είχε προσχωρήσει στο κόμμα. Στις εκλογές του ’35 ήταν υποψήφιος. Έκοψε όμως κάθε σχέση με το κόμμα, όταν το κόμμα άρχισε να κλείνει συμφωνίες με τους βενιζελικούς. Αυτό δεν μπορούσε να το ανεχτεί ένας Γιαγάς. (ευχαριστώ και από δω τη Μαρία)\nΈχουν πλάκα τα απομνημονεύματα του μπαρμπα-Γιάννη: δίνουν την εντύπωση ενός δεκατετράχρονου που προσπάθησε να παίξει τους μεγάλους. Βέβαια, η καμένη μάνα και τα κομμένα κεφάλια βαραίνουν συντριπτικά την άλλη μεριά της ζυγαριάς, την τραγική.\nΕδώ νομίζω είναι σκόπιμο, τελειώνοντας, να αντιγράψω δύο πολύ κατατοπιστικά σχόλια της Μισιρλούς από το νήμα που ανέφερα στην αρχή (δηλαδή από εδώ):\nΑυτή την τραγωδία τής Σάμου με τους περίφημους Γιαγιάδες, τους “ληστές-αυτονομιστές” και τη δράση τους με το “κίνημα των Γιαγιάδων”, αποτύπωσε σε τρία τραγούδια του ο Kώστας Pούκουνας, που ήταν και Σαμιώτης.\nΤο παρακάτω απόσπασμα, για την ιστορία των Γιαγιάδων, καταγράφηκε στην αυτοβιογραφία που εξέδωσαν ο Τάσος Σχορέλης και ο Μίμης Οικονομίδης (το 1974) με τίτλο: “Ένας ρεμπέτης – ΚΩΣΤΑΣ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ “Σαμιωτάκι”.\n“….Λόγω του ότι αυτοί οι άνθρωποι είχανε κάποια διαφορά με το κράτος-τώρα τι είναι αυτά, είναι κρατικά πράματα- θέλανε να κάμουν την Σάμος αυτονομία, όπως ήτανε πρώτα και για τον λόγο αυτόνε βγήκανε οι άνθρωποι στο βουνό.\nΔεν ξέρω πως έγινε το πράμα. Αυτά είναι λεπτά πράματα, δεν μπορώ να ξέρω. Δεν είμαι και κατασκοπεία να γνωρίζω τα πάντα. Και επειδής βγήκανε στο βουνό εγενήκανε τόσα επεισόδια. Σκοτωθήκανε τόσοι Κρητικοί. Και μετά καθαριστήκανε όλοι σχεδόν και πήρε πια ο τελευταίος ο Γιάννης* αμνηστία.\nΉντουσαν τέσσερα αδέλφια. Ο Γιώργος, ο Κώστας, ο Κίμων και ο Γιάννης. Αυτοί ήντουσαν από καλή οικογένεια, νοικοκυραίοι καλοί, εγγράμματοι. Αλλά, τώρα πως έγινε αυτό δεν μπορώ να ξέρω. Εγώ θεώρησα καλώς να τους βγάλω τραγούδια. Ήντουσαν παλληκάρια. Τότες που ‘γινε το πρώτο που σκοτώσανε το Γιώργη, απάνω στους Κοσμαδαίους, πάνω στο Κέρκι, ήμουνα ακόμα στη Σάμος.\nΣε κάποια βάφτιση κάποιος ρουφιάνος τους πρόδωσε και έγινε μάχη, ανάμεσα στους Γιαγιάδες και στους Χωροφυλάκους και σκοτώσανε τον Γιώργο, κείνο το βράδυ, το οποίον του ‘βγαλα εγώ το τραγούδι.\nΜετά έβγαλα το άλλο που κάψανε ζωντανή την μάνα τους για να μαρτυρήσει πού ‘ναι τα παιδιά της. Αν γίνεται τέτοιο πράμα! Αυτή ’τανε γρηά, δεν ήξερε βέβαια. Τι ξέρει η γριά που ‘τανε 80 χρονώ γυναίκα -μπορεί νάταν και παραπάνω- η συχωρεμένη η Μαριώ. Βέβαια και να ‘ξερε δεν θα τους το λεγε. Αφού την κάψαν ζωντανή εθεώρησα καλώς, όπως βγάζαν τόσα τραγούδια, ας πούμε για το 21, να της βγάλω και εγώ ένα. Ε, μετά έβγαλα το άλλο τον Κώστα τον Γιαγιά ο οποίος ήτονε αποκηρυγμένος.\nΟ Γιάννης, ο οποίος ήτονε δικηγόρος και ο Κίμων είχανε πάρει αμνηστία. Του Κώστα του κάναν αποκήρυξη για 750.000 γιατί αυτός και τ’ αδέλφια του οποιανού ρίχνανε τον βρίσκανε στο φρύδι. Και ένεκα τούτου αυτουνού του κάνανε γλυκά και τον φαρμακέψανε γιατί, βέβαια, δεν μπορούσαν να τον σκοτώσουν. Του τα ‘δωσε ένας πρώτος ξάδελφός του -που ήτονε έμπιστός του και τροφοδότης του. Τώρα πώς έγινε αυτό το πράμα, τι σπείρα κάνανε, πως τα κανονίσανε δεν ξέρω.\nΈνα πρωί που πήγε στο Κέρκι, πάνω από τον Μαραθόκαμπο, του τα ‘δωσε τα γλυκά και καθώς πηγαίνανε στη βρύση για νερό τον πιάσανε οι πόνοι τον Κώστα. Τώρα εκεί μέσα μπερδουκλώθηκε η δουλειά. Του ρίξανε, τον σκοτώσανε. Τώρα ο ίδιος ο Κοκκώνης τονε σκότωσε πρώτα και μετά είπε στ’ απόσπασμα ρίχτε του απάνω για να δικαιολογηθεί αυτός στην πράξη του, δεν ξέρω. Δεν μπορώ να το γνωρίζω αυτό το πράμα. Μπορεί όμως να έγινε κι έτσι. Λοιπόν, αφού τον σκοτώσανε του πήρανε το κεφάλι, πήγανε κάτω, πήρανε την αμοιβή, όλα τ’ αυτά, τέλος πάντων πάει τέλειωσε. Και τότες βγάζω και του Κώστα ένα τραγούδι.\nΑυτά όλα τα τραγούδια μου τα γύρισα στην ODEON, εξόν από τους Γιαγιάδες στην COLUMBIA…”\nΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ για τους ξακουστούς Γιαγιάδες\n(που έχει γράψει και ερμηνεύσει συγκλονιστικά ο Κώστας Ρούκουνας, το 1934 & το 1936)\n1. “Στης Σάμος τα περίχωρα” (ή Οι ξακουστοί Γιαγιάδες) – 1934\n[Τσάμικος, σε ρυθμό χιτζάζ, για το θάνατο του Γιώργου Γιαγιά, στο Κέρκι]\n(Γειά σου βρε Ρούκουνα, ποτέ να μην πεθάνεις!)\n2. “Κάψαν τη μάνα των Γιαγιάδων” (επιτραπέζιο-καθιστικό) – 1934\n(-Γειά σου, Γιάννη Πολίτη!)\n(-Γειά σου Σαμιωτάκι. Να ζήσει ο Μαραθόκαμπος!)\n3. “Στης Σάμος τα ψηλά βουνά” – 1936\n(Κλέφτικο, για τον Κώστα Γιαγιά)\n(-Γειά σου Γιαούζο, με το κλαρίνο σου!)\n-Γειά σου και σένα Ρούκουνα!)\nΥΓ: Τα ονόματα στις προσφωνήσεις του Ρούκουνα, αφορούν στους σπουδαίους οργανοπαίκτες τού κλαρίνου, αλλά και την προσφιλή του συνήθεια να λέει μέχρι και “Γειά σου” στον εαυτό του!!!\n(για τα τραγούδια του Ρούκουνα, βλ. και εδώ· όλα τους, στο μεταξύ, παραδίδονται και ως δημοτικά, μερικά μάλιστα καταγράφονται σε διάφορες παραλλαγές, η μία, για παράδειγμα, στην Πορτίτσα Καρδίτσας το ’76!)\nΑναρτήθηκε στις Ιστορίες πιο σοβαρές, μου-μου-μουθική | Με ετικέτα Ιστορικά, Ρεμπετολογίες | 70 Σχόλια\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 1:30 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΠάτησα λάθος κουμπί και μπάμ! ανέβηκε το ποστ λίγο νωρίτερα απ’ ό,τι σκόπευα. Τέλος πάντων.\nΉθελα να προσθέσω ότι σήμερα έχω την εντύπωση ότι οι Σαμιώτες αποφεύγουν να μιλήσουν για τους Γιαγάδες· αν τους ρωτήσεις, όμως, θα σου πουν ότι ήταν παλικάρια, θα σου πουν με λεπτομέρειες την ιστορία με το κεφάλι του Γιώργη και λοιπά. Δεν έχω ρωτήσει όμως Μαραθοκαμπίτες, ούτε Κοσμαδιώτες.\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 1:33 μμ | Απάντηση sarant\nΚαι να τα γράψει κανείς αυτά σε μυθιστόρημα, θα του πούνε ότι λέει απιθανότητες. Η ζωή καμιά φορά ξεπερνάει τη φαντασία. Εξαιρετικό ποστ!\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 1:45 μμ | Απάντηση π2\nΕξαιρετικό πράγματι. Ο μόνος που λείπει είναι ο Γιαγιά Τουρέ. 😛\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 2:42 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΕυχαριστώ παιδιά, τα εύσημα ανήκουν όμως εξ ημισείας στον Γιάννη Γιαγά και εξ ημισείας στη Μισιρλού με τα τραγούδια, νομίζω.\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 4:31 μμ | Απάντηση Μαρία\nΜπράβο, δύτη. Λόγω Άλτσι είχα ξεχάσει οτι ο Τζανακάρης αναφέρεται και στους Γιαγάδες.\nΤο κεφάλαιο αρχίζει με τη σύλληψη το 27 στη Θεσσαλονίκη του επικηρυγμένου ληστή Νικήτα Καϊλά, μέλος της «συμμορίας» των Γιαγάδων και Παντέλογλου. Την εξιστόρηση που αντλεί απ’ τα απομνημονεύματα, τη διανθίζει με α. δημοσίευμα της εφημερίδα «Η Σάμος»(5/2/1935) για τη δολοφονία της μάνας τους, β. τις προκηρύξεις που τοιχοκόλλησαν οι Γιαγάδες τον Ιούνιο του 25, γ. αναφορά λοχαγού προς το ΥΠΕΣ και επιστολές των Γιαγά και Λεμονούδη που ο ίδιος λοχαγός διαβιβάζει στους οικείους τους και δ. την απόρρητη αναφορά αστυνομικού υποδιευθυντή προς τα ΥΠΕΞ, ΥΠΕΣ με την οποία οι Γιαγάδες κατηγορούνται «ως συνεργάτες και όργανα της ιταλικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής»\nΑντί επιλόγου ο Τζ. δημοσιεύει ένα χρονογράφημα (εφ. Πολιτεία, 3/6/1925) και μια επιστολή στην εφ. Το Φως (θεσ/νίκη, 3/7/1927) του Κρέοντα Μπουφίδη άλλοτε διευθυντή του δικαστικού γραφείου της ανώτερης δικαστικής στρατιωτικής διοίκησης.\nΣτο δ. αναφέρεται κι η Τομαή, απλώς εδώ δημοσιεύεται ολόκληρη η αναφορά.\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 7:30 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΔιάφορα τέτοια έγγραφα παραθέτει και ο ίδιος ο Γ. στα απομνημονεύματα. Έχει πλάκα όμως (το έγραψα νομίζω) ότι αναφέρει και διάφορα άλλα, επιστολές κλπ. που αποδεικνύουν για παράδειγμα ότι εκείνος και όχι ο Σοφούλης απελευθέρωσε τη Σάμο, τα οποία κατά σύμπτωση χάθηκαν ή κλάπηκαν κατά τις περιπέτειές του…\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 7:53 μμ | Απάντηση Μαρία\nΤο διάβασα για τα χαμένα και στο ποστ.\nΆρα ο συγχωριανός μου δεν προσθέτει και τίποτα.\nΘέλεις μήπως κάτι απ’ το ημερολόγιο του Μανώλη Σοφούλη ή το έχεις (ή είναι περιττό);\nστο 3 Ιουνίου, 2010 στις 8:05 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΔεν το έχω, έχει κάτι ενδιαφέρον;\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 1:53 πμ | Απάντηση Μαρία\nΑπλώς μια αναφορά στο ημερολόγιο της 9ης Σεπτεμβρίου του 1912, όταν διηγείται τη μάχη:\n«Εγώ έμεινα στην κορφή της βουνοσειράς Μπαϊρακτάρη που κατείχαν οι δικοί μας. Δίπλα μου τραυματίστηκε στο χέρι ο Εμμ. Παπαβασίλης κοντά σ’ ένα μικρό καλυβάκι που ήταν εκεί. Βορειότερα έν άλλο καλυβάκι το κατείχαν οι Μαραθοκαμπίτες Κ.Δηλανάς, Ιω. Γιαγάς, Δημ. Αυτιάς .»\nΣτα προηγούμενα βλέπω οτι ηγεμόνες της Σάμου διετέλεσαν ο Αλέξανδρος και το 1906-7 ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής.\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 9:45 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΤούτο μόνο; Εμ, γιαυτό τους μισούσαν οι Γ. τους Σοφούληδες… 🙂\nΟ Αυτιάς νομίζω ξαναεμφανίζεται στα κινήματα των Γιαγάδων (τέσσερις πέντε άνθρωποι κινούσαν τα σχετικά νήματα επί δεκαπέντε χρόνια, έχω την εντύπωση, τα τέσσερα αδέλφια, ο Παντελόγλου που λέει και η πηγή του Τζανακάρη, κάποιος Πήττας.)\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 6:55 μμ Μαρία\nΑναφέρονται ο Παντέλογλου (αδερφοί κι αυτοί), ο Πήτας ή Μπουρανέζος κι άλλοι, που τους αναφέρει και ο Αργυρόπουλος, αλλά Αυτιά δε βλέπω.\nΑπάνω που σκέφτηκα οτι ο Αυτιάς κρατάει απο σόι.\nΈνα ονοματάκι που βλέπω στην Τομαή συνωνυμία ή συγγενής σου;\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 7:07 μμ Δύτης των νιπτήρων\nΟ Αυτιάς πάντως είναι από Σάμο, ως γνωστόν.\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 12:30 μμ | Απάντηση ΓΟΥΦ\nασχετο μεν αλλα οχι και τοσο πολύ, το εξης.\nαν θυμαμαι καλα, οταν επι ηγεμονίας ψήφισαν οι Σαμιώτες αν θελουν να ενωθούν με την Ελλάδα, το ΄΄ναι΄΄ βγηκε με ΜΙΑ μονο ψηφο διαφορα.\nεπίσης, μια και τοφερε η κουβέντα, πολύ καλα κανουμε και στηριζουμε την αναγνωριση της γεννοκτονιας των Ποντιων, αλλα και των Αρμενιων. Με αυτές τις εξι και βαλε χιλιαδες γυναικοπαιδα που εσφαξε ο Περικλέτος στη Σαμο θα βρεθει ποτε κανενας εστω να τους μνημονευει επισημα? τόσο μα ΤΟΣΟ πολυ μετραν τα χρονια που πέρασαν? Κρίμα…\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 12:52 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΓουφ, καλωσήρθες! Αυτό με το δημοψήφισμα, ωστόσο, δεν το έχω ακούσει. Μου φαίνεται και λίγο απίθανο να έγινε επί ηγεμονίας.\nΔεν είναι τα χρόνια που μετράνε, είναι η ζωή που δεν μετρά.\n(ζητώ μουσικό για μελοποίηση 🙂 )\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 2:10 μμ | Απάντηση αλέξανδρος ανδρουλάκης\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 5:15 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 7:24 μμ | Απάντηση Μαρία\n>Ο Αυτιάς πάντως είναι από Σάμο, ως γνωστόν\nΕμ, γιατί του μαύρισα το όνομα! Ως γνωστότατον.\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 9:08 μμ | Απάντηση espectador\nΚαταπληκτικη ιστορια! Εχει κατι απο Τσακιτζη 🙂\nΟ Τζανακαρης εγραψε γι αυτην την ιστορια? Τι γυρευε στην σαμο αυτος ενας Σερραιος? 🙂\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 9:35 μμ | Απάντηση Μαρία\nΑν δεις την παραπομπή στην Καθημερινή που έβαλε ο δύτης, θα καταλάβεις πολλά.\nΣυγγνωμη που εγραψα την Σαμο με μικρο 🙂\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 9:33 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΚατάλληλη είναι η Μαρία να σου απαντήσει, ή άλλος που να έχει δει το βιβλίο -αλλά είναι επειδή θεωρήθηκαν ληστές και οι Γιαγάδες. Εμένα μου φαίνεται πάλι ότι αποτελούσαν μια πιο ιδιόρρυθμη περίπτωση (αλλά πολύ ιδιόρρυθμη!).\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 9:55 μμ | Απάντηση Μαρία\nΟ Μπουφίδης, διευθυντής του Δικαστικού γραφείου της Αν. Στρατιωτικής Διοικήσεως Παλαιάς Ελλάδος το 1921, που μ’ αυτή την ιδιότητα είχε ερευνήσει την υπόθεση, όπως αναφέρει στην επιστολή του δεν δέχεται το χαρακτηρισμό ληστής για τον Κώστα Γιαγά αλλά τον θεωρεί «ατυχή ιδεολόγον και θύμα του μεγάλου Σοφούλη» και οτι «τα εγκλήματα ουδεμίαν είχον σχέσιν με τα ελατήρια των συνήθων κοινών εγκληματιών αλλά προήλθον εκ της κακούργου προς αυτούς, αγωνιστάς εις την πρώτην γραμμήν εις όλους τους εθνικούς αγώνας, διαγωγής των οργάνων του κράτους.»\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 9:58 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΒέβαια, πρόκειται για αξιωματούχο της αντιβενιζελικής κυβέρνησης που γράφει για αντιβενιζελικό. Αλλά στο ότι δεν πρόκειται για ληστές, πρέπει να έχει δίκιο.\nστο 4 Ιουνίου, 2010 στις 10:12 μμ | Απάντηση Μαρία\nΑυτό είναι σίγουρο κι απ’ την εφημερίδα που τη στέλνει.\nστο 5 Ιουνίου, 2010 στις 9:49 πμ | Απάντηση γρηγόρης στ.\nΔύτη, πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίαση για τους Γιαγάδες.\nΆκου λοιπόν και για άλλον έναν Γαγά, που θέλησε να γίνει δήμαρχος στη Σκιάθο στις αρχές του 20ου αι.:\n«Ου bάρbα Γιώργης ου Γαγάς\nαπ’ dη bουλλή τη bίκα\nστου σπίτι του δε dρώει ψουμί\nστου δρόμου τρώει σύκα».\n[Γ. Ρήγας, Σκιάθος, Λαϊκός πολιτισμός, Δημώδη άσματα, τχ.Α, Θεσσαλονίκη 1958:233].\nΔε νομίζω, βέβαια, ότι έχει σχέση με τους σαμιώτες.\nΤώρα, για το αν χαρακτηρίστηκαν ληστές ή ιδεολόγοι, μου θυμίζει ανάλογες καταστάσεις από το θεσσαλικό χώρο, όπου παραβλέπονταν οι ακρότητες των ληστών, όταν ήταν μισθοφόροι τσιφλικάδων για να «προστατεύσουν» τους κολίγους και τα τσιφλίκια. Ακόμη, αρκετοί τοπικοί πολιτευτές χρησιμοποίησαν τους ληστές για να προωθήσουν προσωπικά και πολιτικά συμφέροντα. Χαρακτηρίζονταν όμως αποκλειστικά ως ληστές, όσοι είχαν την συμπαράσταση από τους αγροτοκτηνοτροφικούς πληθυσμούς.\nστο 5 Ιουνίου, 2010 στις 11:15 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΘα επιμείνω ότι η περίπτωση των Γιαγάδων δεν μοιάζει να εντάσσεται στην κατηγορία της ληστείας, θεσσαλικού τύπου ας πούμε. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ανταρσία πολιτικού χαρακτήρα, αλλά που από ένα σημείο και μετά υπερασπίζεται τον τοπικό παράγοντα έναντι ενός υπερτοπικού (του Σοφούλη) ή και κεντρικού (το ελληνικό κράτος). Ενδεχομένως, επίσης, να μπορούσε να το πει κανείς και εντελώς προσωπικό, αν σκεφτείς ότι συνήθως αφορούσε πέντε-δέκα ανθρώπους (αν και πρέπει να έφτασε τους εβδομήντα-ογδόντα σε μια δυο περιπτώσεις).\nΑναρωτιέμαι -δεν ξέρω- αν τέτοιες αιματηρές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια του Διχασμού παρατηρήθηκαν και σε άλλα σημεία (εκτός από την Αθήνα, με τις εκτελέσεις των αντιπάλων).\nστο 5 Ιουνίου, 2010 στις 11:54 πμ | Απάντηση γρηγόρης στ.\nΦυσικά και δεν εντάσσεται, γιατί στη Θεσσαλία συχνά υπήρχαν και άλλα χαρακτηριστικά:π.χ. τόσο πριν, όσο και μετά το 1881 οι πιο επιφανείς ήταν μέλη των Βλάχων, Αρβανιτοβλάχων και Σαρακατσαναίων.\nΑνταρσία πολιτικού χαρακτήρα ή προσωποπαγής αντίδραση για την πολιτική πρωτοκαθεδρία στο νησί;\nστο 5 Ιουνίου, 2010 στις 12:10 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΕ ναι, το δεύτερο είχα στο νου μου.\nΜε τις πηγές που έχω αυτή τη στιγμή, μου είναι αδύνατο να κάνω υποθέσεις, πάντως, για το πόσο προσωποπαγής ήταν η αντίδραση. Θέλω να πω, εντάξει, μιλάμε για έναν πυρήνα πέντε ατόμων, αλλά έτσι εύκολα καταλαμβάνεις κοτζάμ Βαθύ; Ο Γιαγάς μιλά για επιτροπές υπέρ της αυτονομίας που βρήκε στην πόλη το ’25, για σημαίες που βγήκανε κλπ., τονίζοντας (βεβαίως) ότι εκείνος διαφωνούσε πια (ενώ δεν έχει πρόβλημα να υπερασπιστεί την αυτονομία το ’22).\nΓια να δούμε πότε θα βγει το βιβλίο του Βαφέα.\nστο 5 Ιουνίου, 2010 στις 3:54 μμ | Απάντηση Μαρία\nΣτην απόρρητη αναφορά του αστυνομικού υποδιευθυντή, που επικαλείται κι η Τομαή και που θέλει τους Γιαγάδες συνεργάτες των Ιταλών, αναφέρεται: «Εξ άλλου η ιταλική προπαγάνδα ενεργεί δια την εγγραφήν όσον το δυνατόν περισσοτέρων Σαμίων ως Ιταλών υπηκόων, επιτυγχάνει δε καλά αποτελέσματα εις το σημείον τούτο, επειδή διά της προσκτήσεως της ιταλικής υπηκοότητος διευκολύντονται οι έχοντες ταύτην εις τας μετά των Δωδεκανήσων εμπορικάς των σχέσεις. […] Δέον να σημειωθεί οτι το κίνημα περί αυτονομίας της νήσου δεν ευρίσκει δυσάρεστον απήχησιν παρά τη σεβαστή μερίδι του σαμιακού λαού δυσαρεστημένου κατά της διοικήσεως του Ελληνικού κράτους.»\nστο 5 Ιουνίου, 2010 στις 5:55 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΝα, λοιπόν, κάτι συνέβαινε τελικά…\nστο 5 Ιουνίου, 2010 στις 6:14 μμ | Απάντηση Μαρία\nΓια να το αναφέρει απόρρητη έκθεση, ενώ θα περίμενε κανείς να παρουσιάσει τους Γιαγάδες σαν περιθωριακή ομάδα, σίγουρα κάτι συνέβαινε.\nΕνδιαφέρον έχει να βρει κανείς πόσοι ιταλογράφτηκαν (σαν τους δικούς μας κατοχικούς βουλαγαρογραμμένους).\nΛες γι’ αυτό το λόγο οι Σαμιώτες να αποφεύγουν να μιλήσουν;\nστο 6 Ιουνίου, 2010 στις 2:40 πμ | Απάντηση Μισιρλού...\nΠάλι απαστράπτων ο νιπτήρας σου, Δύτη!\n[Αυτά που σημειώνεις πάντα κι αν δεν είναι τεφαρίκια! για να συνεχίσω τη σκέψη μου, απ΄το Νικοκυραίικο χωράφι…]\nΔε χορταίνω, πολύ καιρό τώρα, να σε διαβάζω…\nΜα δε μιλώ! Τι να πω με τόση μαγεία;\nΧαίρομαι που σ’ e-συναπάντησα!\nστο 6 Ιουνίου, 2010 στις 11:50 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΜισιρλού, εεεχμ… εγώ ευχαριστώ! για τα καλά λόγια και για όλα. Στην πραγματικότητα, το μισό ποστ σου ανήκει.\nΔράττομαι της ευκαιρίας για να σημειώσω ότι στην κουβέντα πριν έχει ενδιαφέρον η αφήγηση του Ρούκουνα, απ’ όπου και ο τίτλος μου: αυτοί οι άνθρωποι είχανε κάποια διαφορά με το κράτος-τώρα τι είναι αυτά, είναι κρατικά πράματα- θέλανε να κάμουν την Σάμος αυτονομία, όπως ήτανε πρώτα και για τον λόγο αυτόνε βγήκανε οι άνθρωποι στο βουνό. Κάπως έτσι, φαντάζομαι, έβλεπαν την όλη κατάσταση οι κάτοικοι των χωριών του νησιού: «κρατικά πράγματα», ήτοι τους συμπαθούμε, δεν συμπαθούμε τους κρητικούς χωροφυλάκους, αλλά εντάξει, υποθέσεις του κράτους. Στο Βαθύ όμως φαίνεται να υπήρχε μια πιο συνειδητοποιημένη κίνηση, για την οποία δεν ξέρω τίποτα.\nστο 6 Ιουνίου, 2010 στις 10:16 μμ | Απάντηση Μισιρλού...\nΜιας και σήμερα ήταν η επέτειος(!) του Κινήματος των Γιαγιάδων (6 Ιουνίου 1925), έριξα μια βιαστική ματιά, μήπως και συναντήσω κάτι που να μας ενδιαφέρει.\nΈχει βγει μήπως, το ζητούμενο του Βαφέα ;\nΓιατί, βλέπω εδώ (που αφορά στο : Χρήστος Δερμεντζόπουλος – Βασίλης Νιτσιάκος (επιμ), Όψεις του λαϊκού πολιτισμού, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα 2007) την πρόταση :\n«…Η μελέτη του Νίκου Βαφέα («Από τη «ληστεία» στο κοινωνικό κίνημα: Η περίπτωση των «Γιαγάδων» στη Σάμο», σ. 111-129) μέσα από την ανάλυση της κατάληψης της Σάμου, λίγες δεκαετίες μετά την ένωση της με την Ελλάδα από τη συμμορία των αδελφών Γιαγά…».\nΚαθώς, αν μπορείς να βρεις πρόσβαση στα αρχεία τού συνεδρίου, για το :\nΚεκρίδης Στάθης, Η υπόθεση των Γιαγάδων: ληστές ή επαναστάτες;\nΧρίστος Λάνδρος – «Επαναστατικά κινήματα και εθνική ιδεολογία στην ηγεμονία της Σάμου», εφ. Σαμιακόν Βήμα, 1996\nΑλήθεια… Πώς βλέπει κανείς στο: @ρχειομνήμων, τα ψηφιοποιημένα;\nΈκανα μερικές αναζητήσεις, αλλά μηδέν εις το πηλίκον… Μόνο αποδελτιώσεις έχουν; (ή κάτι δεν κάνω σωστά;)\nστο 7 Ιουνίου, 2010 στις 12:23 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΜισιρλού, ευχαριστώ για το ψάξιμο!\nΑν καταλαβαίνω καλά από το λινκ που δίνω στο ποστ, ο Βαφέας πρόκειται να βγάλει βιβλίο. Από αύριο θα κοιτάξω τι μπορώ να βρω απ’ όλα αυτά. Αναμείνατε στο ακουστικό σας!\nΓια τον αρχειομνήμονα, όπως το κόβω, μάλλον είναι μορφή συνοπτικού καταλόγου (μόνο).\nΈχω την εντύπωση, επίσης, ότι πέρσυ ή πρόπερσυ πρέπει να είχε γίνει κάποιο σχετικό συνέδριο στο Μαραθόκαμπο. Εδώ η μνήμη μου δεν με βοηθά, όμως.\nστο 7 Ιουνίου, 2010 στις 10:31 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΔεν έχω καλά νέα. Η ανακοίνωση του Κεκρίδη δεν φαίνεται να δημοσιεύτηκε (το συνέδριο δεν έχει πρακτικά)· το Σαμιακόν Βήμα δύσκολο να το βρω εδώ· τις Όψεις του λαϊκού πολιτισμού, όπου το άρθρο του Βαφέα, δυστυχώς δεν τις βρήκα στην εδώ βιβλιοθήκη. Όποιος το διαθέτει, ίσως μπορεί να βοηθήσει. 😦\nστο 8 Ιουνίου, 2010 στις 2:07 μμ | Απάντηση Εärion\nΔύτη, έξοχη δουλειά, ως συνήθως (έχουμε μάθει να περιμένουμε από σένα τα καλύτερα).\nΑυτή η ιστορία ανήκει στα «ου φωνητά» του νεότερου ελληνισμού. Έχουμε μάθει να πιστεύουμε ότι ο διακαής πόθος των αδούλωτων Ελλήνων υπήρξε ανέκαθεν η πλήρης ενσωμάτωσή τους στο ελλαδικό κράτος και πέραν αυτού ουδέν. Και όμως, λίγο να σκαλίσουμε την επιφάνεια, θα ανακαλύψουμε αναπάντεχες παρενέργειες της εθνικής ολοκλήρωσης. Πρόχειρα μου έρχεται στο νου η περίπτωση των Επτανησίων ριζοσπαστών βάλε εσύ το σύνδεσμο (με προεξάρχοντες τους Κεφαλονίτες), που αγωνίστηκαν όχι μόνο για την απλή προσάρτηση της τοπικής πατρίδας τους στο ελληνικό βασίλειο, όπως ήθελε το πρόγραμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών (με το σύνθημα «Ένωσις και μόνον Ένωσις»), αλλά για κάτι ευρύτερο, για ένα πρόγραμμα πολιτικο-κοινωνικού ριζοσπαστισμού, και που οδηγήθηκαν, αυτοί οι πρωτεργάτες και μάρτυρες του εθνικού αγώνα, να αρνηθούν την Ένωση όταν και όπως τους προσφέρθηκε τελικά, «για να μην αλλάξει έδρα ο Βρετανός αρμοστής και από την Κέρκυρα μετακινηθεί στην Αθήνα». Δεν μνημονεύω την Κύπρο, γιατί αυτό θα ξεστράτιζε η συζήτηση, αλλά στη βάση πολλών παρεξηγήσεων μεταξύ Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων θα πρέπει να υπάρχουν ανάλογες διαφορές οπτικής. Τι διαφορετικό έλεγε ο Μακάριος (που δεν επιθυμούσε να είναι απλός νομάρχης Κύπρου μετά την Ένωση) από αυτό που λέει ο μπαρμπα-Γιάννης Γιαγιάς, που κεραυνοβολεί τον Σοφούλη ότι μεριμνούσε μόνο: «να παραδώση –όπως την παρέδωσε– την Σάμον γυμνή και ανυπεράσπιστον εις την Ελλάδα», ένα νησί που «είχε τα προνόμιά του, την αυτόνομη διοίκησί του, την σημαία του, την ελευθερίαν του. Δεν έκαμε την επανάστασιν για να χάση αυτά μετά την ένωση». (Σαν να μιλούν οι Μαυρομιχαλαίοι για τη μετεπαναστασική Μάνη…)\nΤα πράγματα λοιπόν οδηγούνται σε σύγκρουση, μια σύγκρουση που αρχίζει ως αντιπαράθεση του τοπικού με το υπερτοπικό (που αυτοπροσδιορίζεται κατ’ αποκλειστικότητα «εθνικό») και κλιμακώνεται ως σύγκρουση πολιτικών φατριών μέσα στα όρια του εθνικού κράτους (οι Γιαγιάδες αλλάζουν ιδιότητα από «ληστές» και καταζητούμενοι της μιας πλευράς σε επιβραβευμένους τοπικούς αξιωματούχους της άλλης –σου θυμίζει αυτό τίποτα από οθωμανική πραγματικότητα;), για να καταλήξει στο φιλοβασιλικό (κατά τα φαινόμενα) κίνημα του Οκτωβρίου του 1922, που δεν διστάζει να αρθρώσει λόγο (άκουσον άκουσον) αποσχιστικό!\nΚαι, όταν τελικά οι βίαιες απόπειρες εκδίωξης της επίσημης εξουσίας (ποιος ξέρει αν αλήθευαν και σε πόσο βαθμό οι κατηγορίες για ξένη βοήθεια) αποτυχαίνουν, «ληστές» ξανά και καταδιωκόμενοι.\nΕίναι ορισμένες λεπτομέρειες, πραγματολογικές ή γλωσσικές, στην όλη αφήγηση που μου έκαναν εντύπωση:\n– Παρότι συνεργάτης των Άγγλων, ο Γιαγιάς επιβραβεύεται από το «μετανοεμβριανό» (το μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του ’20) καθεστώς.\n– Κάποιος «εθεωρείτο ο Ηρακλής της κυβερνήσεως» –ωραία έκφραση.\n– Το κίνημα του Οκτωβρίου του 1922, που ξεσπά υπέρ ενός βασιλιά που έχει ήδη συνθηκολογήσει με την επαναστατική επιτροπή Πλαστήρα-Γονατά και παραιτηθεί, το καταστέλλουν, μεταξύ άλλων, δυνάμεις «του μισθοφορικού τάγματος των προσφύγων Μικρασιατών» –πότε πρόλαβαν να οργανωθούν;\n– Οι Αρκοί, το «κέντρον των λαθρεμπόρων», είναι άβατο σαν τα …Ζωνιανά!\n– Το κίνημα της 6ης Ιουνίου 1925 εναντίον της παραπαίουσας Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας τίθεται (στα λόγια μόνο;) «υπό τον στρατηγόν Μεταξάν» — ποιος χρησιμοποιεί ποιον εδώ; (Υπόψη, δυο βδομάδες μετά ο Πάγκαλος με κίνημα καταλαμβάνει την εξουσία).\n– Οι Γιαγιάδες το έχουν (ή παριστάνουν ότι το έχουν) πολύ εύκολο «ν’ ανεβούμε και να δημιουργήσουμε ταραχάς» κι αυτή τη φορά τα αιτήματά τους έχουν να κάνουν καθαρά με ζητήματα της εσωτερικής ελληνικής σκηνής (ο Γιαγιάς «απορρίπτει τις ανευθύνους φήμας ότι το κίνημα είχε σκοπόν Αυτονομιακόν»). Πρώτη τους κίνηση, όπως κάθε επανασταστικού κινήματος, που σέβεται τον εαυτό του, «καταλύουν τις αρχές εξευτελίζουν και γελοιοποιούν το κράτος και σηκώνουν τα ταμεία» (γειά σου πρωτόγονη –κατά Χόμπσμπομ– εξέγερση με τα ωραία σου!).\n– Αποτυχία, καταδίωξη, απομόνωση (παρά τα καθησυχαστικά γράμματα απ’ το Κουσάντασι)… Τι απομένει στον απελπισμένο; Η προσκόλληση στο καινοφανές και το ασυμβίβαστο, η προσχώρηση στο «αντισυστημικό» Κομμουνιστικό Κόμμα. («Είχε προσχωρήσει στο κόμμα. Στις εκλογές του ’35 ήταν υποψήφιος. Έκοψε όμως κάθε σχέση με το κόμμα, όταν το κόμμα άρχισε να κλείνει συμφωνίες με τους βενιζελικούς. Αυτό δεν μπορούσε να το ανεχτεί»).\nΓια λύτρα βασιλικά ή για σφαγή (Ω, Αρβανιτάκη Τάκο! Ω, Αρβανιτάκη Χρήστο!\nΥ.Γ. Έχω στη διάθεσή μου το άρθρο του Βαφέα «Από τη ‘ληστεία’ στο κοινωνικό κίνημα: η περίπτωση των ‘Γιαγιαδικών’ στη Σάμο» (σ. 111-128, βιβλιογραφία σ. 129). Πώς μπορώ να σου φανώ χρήσιμος;\nστο 8 Ιουνίου, 2010 στις 3:03 μμ | Απάντηση Σκύλος τ. Β.Κ.\nΤι με θύμισες…! Εγώ την είχα ξεκινήσει εκείνη τη συζήτηση στο Ιντυμέντια. Πωπωπωπωωωω…\nστο 8 Ιουνίου, 2010 στις 3:17 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΕärion, τι να πω τώρα, έγραψες όλα όσα σκεφτόμουν να πρόσθετα στο τέλος του ποστ εν είδει συμπεράσματος (μετά είπα να το παρακάνω σε μέγεθος)… Το μόνο που έχω να πω, είναι ότι ελλείψει τουλάχιστον άλλων πηγών καλό είναι να μην παίρνουμε όλα όσα γράφει ο Γιαγάς τοις μετρητοίς. Π.χ., δεν κόβω το κεφάλι μου ότι πράγματι συνεργάστηκε με τους Άγγλους για καταδρομές στη Μικρασία, ή ότι το κίνημα του ’25 δεν είχε ξανά «αυτονομιακούς» σκοπούς. Αν θυμάμαι καλά (το απόγευμα μπόρώ να το τσεκάρω), ο Μεταξάς δεν απάντησε στην πρόσκληση ή απάντησε κάτι του στυλ «θα δούμε». Για τα μετά το ’25, η μόνη πηγή μου είναι το απόσπασμα του Στίνα, θα είχε πολύ ενδιαφέρον να βρίσκαμε πρόσθετα στοιχεία (κάπου θα υπάρχουν οι κατάλογοι των υποψηφίων του ’35, φαντάζομαι).\nΏστε έχεις το άρθρο του Βαφέα! Χμ, χμ… Βασικά, λέει κάτι παραπάνω; Τίποτε για τη μετέπειτα πορεία του Γιαγά, ας πούμε, ή στοιχεία από άλλες πηγές; Αν δεν σου κάνει κόπο, πάντα.\nΣκύλε, χε-χε! Το παρελθόν μας κυνηγά πάντα. 🙂\nστο 9 Ιουνίου, 2010 στις 1:02 πμ | Απάντηση Μπουκανιέρος\nΔύτη, είναι καλό.\n(Είχα ξεχάσει να το γράψω την πρώτη φορά που το διάβασα.)\nστο 9 Ιουνίου, 2010 στις 11:29 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΜπουκάν, ευχαριστώ. Έχω πειστεί ότι με διαβάζεις μια και δυο φορές. 🙂\nστο 9 Ιουνίου, 2010 στις 10:11 μμ | Απάντηση Μισιρλού...\nΔιαβάζοντας τον Τύπο εκείνων των ημερών, -μόνο το πρώτο 15ήμερο- βλέπω να συμβαίνουν εντυπωσιακά πράματα και θάματα !!!\n(Παντού αναφέρονται ως Γιαγιάδες -κι όχι Γιαγάδες)\n– Οι Γιαγιάδες έχουν ταρακουνήσει και κυρίως ανακατέψει την Κυβέρνηση.\n– Οι Γιαγιάδες «παίξουν» με την εξουσία ! (Στην αρχή με 15 άντρες και κατόπιν με 400 «επαναστάτες» αλωνίζουν παντού!)\n– Κάνουν «πλακίτσες» !!! (Αφαιρούν από το δημόσιο Ταμείο 800.000 δρχ και αφήνουν απόδειξη !)\n– Γενικώς, αδειάσανε όλα τα υπόλοιπα κρατικά ταμεία (μπάζα: περίπου 12 εκατομμύρια δρχ ! ) [Άλλοι αμφισβητούν το νούμερο και σημειώνουν πως αυτά δεν τα πήραν, για να έχουν πολιτικό άλλοθι, σαν εξόριστοι].\n– Χρηματισμός για στρατολόγηση μελών, έως και 3.500 δρχ\n– Υπουργική κρίση και αντιδικίες – Ο Σοφούλης στη συνεδρίαση της Βουλής τούς αποκαλεί «ηρωικούς»\n– Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ τα ‘χει χαμένα… Μια τους λέει ληστές, μια όργανα της Ιταλίας, μια αγανακτισμένους χωρικούς και μικροαστούς απ’ την βία και τη ληστεία της εξουσίας, και υποδεικνύει τον Σοφούλη για προστάτη τους.\n– Στέλνονται στη Σάμο και στα πέριξ 5 αντιτορπιλικά (Λέων, Ιέραξ, Βέλος κλπ) με 300 άνδρες για την αποτροπή τής απόδρασής τους\n– Οι δυνάμεις καταστολής ενισχύονται και με το Σώμα Κυνηγών\n– Τα πλοία βομβαρδίζουν τη Σάμο – Οι Γιαγιάδες στέλνουν μήνυμα στον Άγγλο πρόξενο, για να επέμβει η Αγγλία, γιατί ο στόλος καταλύει τις Διεθνείς Συνθήκες\n– Η σύζυγος του Ιω. Γιαγιά λέει στους δημοσιογράφους πως είναι περήφανη για τον άντρα της\n– Οι Γιαγιάδες διανέμουν προκηρύξεις ή στέλνουν επιστολές, υπογράφοντας σαν «Επαναστατική Επιτροπή» και ζητούν δικαιοσύνη, καταστολή της πολιτικής βίας, διαφάνεια, εκλογές κλπ…\n– Ψιθυρίζεται πως, δραπετεύουν στο «εξωτερικό» ως πολιτικοί φυγάδες! (και πως τους θεώρησαν τα διαβατήρια οι προξενικές ιταλικές αρχές)\n– Αποκλείεται η ιταλική εμπλοκή και υποστήριξη στο Κίνημα\n– Σενάρια για υποκίνηση του Κινήματος «εξ Αθηνών, με ένα μυστηριώδες πρόσωπον»\n– Ο μισός τύπος λέει πλέον πως το κίνημα από ληστρικόν γίνεται πολιτικό\n– Σε τριήμερο αποκλεισμό η Σάμος – Απαγορεύσεις κυκλοφορίας – Απαγορεύσεις καλλιέργειας γης και παραμονής στα χωράφια – Συλλαμβάνονται όλοι «οι εν υπαίθρω ως αντάρται»!\n– Παραίτηση Κονδύλη και Κυβέρνησης\n– Εξέγερση μερίδας αξιωματικών, με διαμαρτυρίες για τα αίσχη και στη συστηματική δυσφήμιση του στρατεύματος\n– Στρατιωτική κινητικότητα στην Αθήνα\n– Κίνημα Πάγκαλου\nΠανικός !!! Πολλά-πολλά ενδιαφέροντα έχει ο Τύπος.\nΠαραθέτω, δειγματοληπτικά, ένα -καυστικότατο- σκίτσο από το ΕΜΠΡΟΣ, την (συγκινητική) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΓΙΑΓΙΑΔΩΝ (ΑΓΝΩΣΤΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΤΩΝ – ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΛΗΘΕΙΣ, ΥΙΟΙ ΕΛΛΗΝΟΣ ΑΛΗΘΟΥΣ!) στο ΣΚΡΙΠ, που μας δίνει πληροφορίες και για τον πατέρα τους (ήταν αξιωματικός τού στρατού τής Αυτόνομης Σάμου και ισχυρός κομματικός παράγων και δολοφονήθηκε σε διαδήλωση από καθεστωτικούς κι έτσι τα παιδιά του ορκίστηκαν εκδίκηση!), Επιστολή-προκήρυξη για τον Πρόεδρο Δημοκρατίας και την επικήρυξή τους (για σύλληψη 300.000 ή για φόνο τους 500.000 δρχ).\n[Και οι 4 φωτο είναι μαζί στο φάκελλο ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ]\nΤελικά, πρόσεξα πως το άρθρο του Βαφέα περιέχεται στο συλλογικό τόμο [url=http://books.phigita.net/isbn/9789603481737]»Όψεις του λαϊκού πολιτισμού» – Εννέα κείμενα από τις αντίστοιχες ανακοινώσεις στο Συνέδριο στη μνήμη του Στάθη Δαμιανάκου, με τίτλο «Αγροτική κοινωνία-λαϊκός πολιτισμός», που έγινε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών από 25 έως 27 Μαΐου του 2005.[/url]\nΆρα, περιμένουμε το πλήρες βιβλίο που αναφέρεις…\nστο 9 Ιουνίου, 2010 στις 10:21 μμ | Απάντηση Μισιρλού...\nΛανθασμένος κώδικας link …\nΕδώ το σωστό : Όψεις του λαϊκού πολιτισμού – Εννέα κείμενα από τις αντίστοιχες ανακοινώσεις στο Συνέδριο στη μνήμη του Στάθη Δαμιανάκου με τίτλο «Αγροτική κοινωνία-λαϊκός πολιτισμός», που έγινε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών από 25 έως 27 Μαΐου του 2005.\nστο 9 Ιουνίου, 2010 στις 10:24 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΜπράβο, μπράβο, χίλια μπράβο Μισιρλού! καταπληκτική δουλειά. Μακάρι να βγει σύντομα το βιβλίο του Βαφέα, ελπίζω να το έχει δει έτσι σφαιρικά το θέμα…\nΑπό τις φωτό κρατάω την τηλεγραφική σύνταξη της προκήρυξης. Δεν μπορούσαν να δώσουν καμιά δραχμούλα παραπάνω, να μην κόψουν τα άρθρα; 🙂\nστο 11 Ιουνίου, 2010 στις 7:57 μμ | Απάντηση akindynos\nΑκόμα μία λαδιά στο εθνικό τραπεζομάντηλο. Ωραία η ιστορία των Γιαγάδων. Αν μη τι άλλο δείχνει πως το Αιγαίο, αντί να χωρίζει Έλληνες και Τούρκους, θα μπορούσε να τους ενώνει εναντίον δεκάδων πειρατικών κρατιδίων του αρχιπελάγους.\nΟ Κωνσταντίνος Γιαγάς εφονεύθη (στη φωτογραφία με το κεφάλι στους ώμους)\nCSI Samos, Ωσαύτως ο Γιαγάς είχεν επάνω του … μίαν εικόνα του βασιλέως Κωνσταντίνου και εν διαβατήριον τουρκικόν\nΠερί τα γεγονότα της Σάμου, με σπέσιαλ γκεστ την διδα Αυτιά.\nΜπόνους (;), ο Γιαγάς στην Κοινωνία των Εθνών!\nστο 12 Ιουνίου, 2010 στις 11:50 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΑκίνδυνε, υπεράνω προσδοκιών! Υποκλίνομαι!\nΕυχαριστώ πολύ για την άμεση ανταπόκριση στην πρόσκλησή μου. Αντίθετα, ο οικοδεσπότης εδώ τα έκανε θάλασσα, σήμερα ελευθέρωσε τη σπαμοπαγίδα. Έχει και μια δικαιολογία, είναι που ταξίδευε χτες. 🙂\nΙδιαίτερα ενδιαφέρουσα η ανταπόκριση «περί των γεγονότων της Σάμου», δείχνει ότι δεν τα παραφούσκωνε τόσο πολύ ο μπαρμπα-Γιάννης. Αυτό με την Κοινωνία των Εθνών, θα το ψάξω τη Δευτέρα, ίσως γράφει και κείνος κάτι (κάποια πρόσκληση έκαναν στην ΚτΕ, απ’ όσο θυμάμαι).\nστο 12 Ιουνίου, 2010 στις 5:26 μμ | Απάντηση Μισιρλού...\nΠολύ ωραία κι εντυπωσιακά Ακίνδυνε!\nΝαι, όπως προανέφερα, ο Τύπος ασχολείται λεπτομερώς και σχεδόν καθημερινά με το θέμα, για πάρα πολύ καιρό. Καθώς, και πως μετά κάποια ημερομηνία αποκαλούνται και Γιαγάδες…\n[Η απορία μου όμως είναι:\nΠώς εσύ βλέπεις στην Εθν. Βιβλ. το ΕΘΝΟΣ ; Πολύ περίεργο! Γιατί εγώ δεν το έχω στη λίστα των εφημερίδων που εμφανίζονται ως ψηφιοποιημένες; Χμμμμ…]\nΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ & ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ – ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΠΑΝΤΕΛΟΓΛΟΥ :\nΟι λεπτομερείς αφηγήσεις-απομνημονεύματα, στο ΣΚΡΙΠ (σε συνέχειες), καθώς και η επιστολή τού Γ. Παντέλογλου, σα να βάζουν τα πράματα στη σωστή βάση τους…\nΑποποιείται τον όρο «ληστές» και μιλάει ξεκάθαρα για Επαναστατικό Κίνημα. (επικαλείται και τη μαρτυρία τού Κρέοντος Μπουφίδη, ανωτέρου στελέχους του στρατιωτικού δικαστικού κλάδου).\nΟ Γιώργος Παντέλογλου -και ο αδελφός του Γιάννης- ήταν από τα βασικά στελέχη τού Κινήματος.\nΟι απίθανες λεπτομέρειες – αποκαλύψεις τού Γιώργου Παντέλογου στο ΣΚΡΙΠ (Ιούλιος και Αύγουστος 1927\n– Αι δραματικαί λεπτομέρειαι του κινήματος εν Σάμω τω 1922 – Η δράση των επαναστατών\n– Το αντεπαναστατικόν κίνημα εν Σάμω – Αντίδρασις κατά της επαναστάσεως του Πλαστήρα\n– Για την πρώτη απόπειρα στασιασμού το 1922 – Αναφορές στον Καπετάν Καλέμη\n– Επιστολή Παντέλογλου, για αποκατάσταση αλήθειας στα δημοσιεύματα άλλων εντύπων, που αναφέρουν το κίνημα ως ληστρικόν\n– Ο σύντροφος Βαγιανός\n– «Ήσαν και οι τάφοι έτοιμοι» – Η άδοξη λήξη τού Κινήματος του 1922\n– Το Κίνημα του 1925 – «Τα εγκλήματά μας είναι καθαρώς πολιτικά, και τούτο δεν το λέγομεν ημείς, αλλ’ η επίσημος καταδικαστική απόφασις του Κακουργιοδικείου Σύρου» – «Ο Βενιζελισμός ωργίαζεν»\n– Επισκέψεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για συνεννοήσεις με αντιβενιζελικούς παράγοντες)\n– «Οι σκοποί είναι καθαρώς ιεροί και πατριωτικοί» – Αιτήματα – Ορισμός ημερομηνίας εκρήξεως «της Επανάστασις»\n– Παράδοση των Γιαγάδων – Αποκαλυπτική επιστολή Σαμίου, «επί τη υποδείξει Ιωάννου Γιαγά» – Οι Γιαγάδες «τυγχάνουν δε μέλη οικογενείας ιδεολόγου»\n– «Εχαρακτηρίσθη ως… κομμουνιστικός» ο λόγος για την έκρηξη τής Επανάστασης του Ιω. Γιαγά\n– Συνθηματικό τηλεγράφημα για την έναρξη του Κινήματος: «Εξαδέλφη μου απήχθη. Έλθετε αύριον Κυριακήν» – Και σκίτσο Παντέλογλου\n– «Η εις τα χωρία στρατολογία υπήρξεν αρκετά καρποφόρος»\nκαι απίστευτες άλλες λεπτομέρειες !!!\nΕλπίζω -πως όλοι μας εδώ- να βοηθήσαμε, αν έχει «κολλήσει» στην έρευνα ο κ. Βαφέας, και έτσι να τον παρακινήσουμε, με όλα αυτά τα συγκεντρωμένα στοιχεία, να εκδόσει σύντομα το βιβλίο !!!\nστο 12 Ιουνίου, 2010 στις 5:32 μμ | Απάντηση Μισιρλού...\n(Καλά… από λάθος μου εξαφανιστήκανε όλοι οι λίνκοι! Δεν τα ξαναφτιάχνω! Αρκετά…)\nστο 12 Ιουνίου, 2010 στις 8:43 μμ | Απάντηση akindynos\nΜισιρλού, δεν είμαστε όλοι ίσοι!\nΩστόσο αν χρησιμοποιείς τον firefox και την επέκταση greasemonkey, τότε με τη βοήθεια ενός σκριπτ (που από μετριοφροσύνη δεν αποκαλύπτω τον δημιουργό του) θα δεις το φως το αληθινό.\nΑλλά μόνο στο αριστερό κουτί, της αναζήτησης περιεχομένων. Για το δεξί της χρονολογικής αναζήτησης δεν μπορώ να κάνω κάτι.\nΣημείωσε πως τυχαία ανακάλυψα ότι υπάρχει ονλάιν και το Έθνος. Και εξίσου τυχαία μπορεί μια μέρα να τους τη δώσει στην ΕΒΕ και να το βγάλουν. Υποθέτω πως έχουν κάποιο λόγο που δεν το εμφανίζουν στη λίστα.\nστο 15 Ιουνίου, 2010 στις 2:32 μμ | Απάντηση Μισιρλού...\nΑκίνδυνε, ευχαριστώ για τις υποδείξεις, αλλά….\nΈκανα εγκατάσταση τον γρασαδόρο «Πιθηκολιγδιάρη» μια χαρά!\nΤο σκριπτάκι που δίνεις δεν λάλησε κάπως… (αυτόματα ή έστω με κάποια οδηγία για χειροκίνητα). Τι το κάνω τούτο; και πώς;\nΠροσπάθησα να το κάνω «επικόλληση»(;) στις ρυθμίσεις τής επέκτασης, και τίποτα!\nΦοβάμαι όμως πως, μέχρι να πιθηκίζω ξέρω!\nΠάντως, παρατήρησα πως με όλα αυτά που έκανα τα ψιλοέπαιξε το σύστημά μου! Κρεμούσε το σύστημα, δούλευε συνεχώς δαιμονικά στο 100% η CPU (;) και το ανεμιστηράκι έκανε φοβερό θόρυβο και έσβηνε το κομπιούτερ !\nΜόλις επεγκατέστησα την επέκταση, όλα δουλεύουν πάλι μια χαρά !\nστο 15 Ιουνίου, 2010 στις 3:28 μμ akindynos\nΠολύ παράξενο. Το Greasemonkey είναι επέκταση ναυαρχίδα (32.000.000 downloads can’t be wrong). Δεν νομίζω να οφείλονται σ’ αυτό τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν.\nΚαταρχήν, όταν το εγκατέστησες έκανες επανεκκίνηση του firefox; Αν ναι, το script για το Έθνος εγκαθίσταται απλά με κλικ στον σύνδεσμο. Πετάγεται ένα κουτί διαλόγου και σε ρωτάει αν θες το Greasemonkey να εγκαταστήσει το script. Αν δεχτείς δουλεύει αμέσως, χωρίς ανάγκη επανεκκίνησης, σε αντίθεση με τις επεκτάσεις.\nΌταν λέω δουλεύει αμέσως εννοώ πως πας στο ψαχτήρι της ΕΒΕ και το σκριπτ κάνει τη δουλειά του χωρίς δική σου παρέμβαση.\nστο 15 Ιουνίου, 2010 στις 8:14 μμ | Απάντηση Μισιρλού...\nΑκίνδυνε, εσύ καλά τα έλεγες, αλλά μόλις πρόσεξα πως δε μου άνοιγε «παράθυρο διαλόγου» για να αποδεχτώ, αλλά μια μπάρα στον περιηγητή (τύπου : αποδοχής αναδυόμενων).\nΈκανα τα μαγικά -χειροκίνητα- με τις φραγές και τίποτα πάλι!\nΈτσι, μπήκα στις ρυθμίσεις τού πρόσθετου και πληκτρολόγησα το λινκ του καλουδιού σου!\nΤο δέχτηκε και είδα το φως το αληθινό!!!\nΣας μερσώ, πολύ-πολύ !\nστο 12 Ιουνίου, 2010 στις 9:32 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΤο παζλ συμπληρώνεται πολύ ωραία, τώρα που έφερα σε επαφή τους δύο ειδικούς… 🙂\nΣημειώνω μόνο ότι επειδή αυτό το διήμερο η επαφή μου με το ίντερνετ είναι ελλιπής, σχόλια με λινκ συχνά περιμένουν έγκριση ώρες και ώρες. Στο τέλος όμως δεν χάνονται, οπότε μην ανησυχείτε.\nστο 14 Ιουνίου, 2010 στις 6:20 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΛοιπόν, για την Κοινωνία των Εθνών. Δεν βρήκα στα απομνημονεύματα του Γ. κάποιο τέτοιο έγγραφο για το ’25. Το ’22 όμως, όταν όντως ζητούσαν αυτονομία, γράφει πως (από προκήρυξή του της εποχής) η μεταβολή του πολιτεύματος εις ννέον καθεστώς σήμερον και δημοκρατίαν ανεξάρτητον υπό την προστασίαν της Κοινωνίας των Εθνών. Το ’25, πάλι, για την Τουρκία γράφει τα εξής (σκέψεις για το πού να διαφύγει): Ο άλλος δρόμος διαφυγής ήταν προς την Τουρκία, αν και οι Τούρκοι δεν ήταν δυνατόν να διάκεινται ευμενώς προς Σαμίους επαναστάτας που κατέλυσαν το Ηγεμονικόν Καθεστώς της Σάμου [κλπ. κλπ.] εν τούτοις προεκρίθη η διαφυγή προς την κατεύθυνσιν αυτήν, ως ασφαλέστερος δρόμος δια τους εξής λόγους: Δεν θα μπορούσε επ’ ουδενί λόγω η τουρκική κυβέρνησις να μας εκδώση κατόπιν αιτήσεως της ελληνικής κυβερνήσεως, διότι δεν υπήρχε λόγος να μας εκδώση άνευ ανταλλάγματος και τοιούτον αντάλλαγμα δεν υπήρχε εις χείρας της ελληνικής κυβερνήσεως.\nστο 14 Ιουνίου, 2010 στις 11:42 μμ | Απάντηση Ηλεφούφουτος\nΜπράβο, Δύτη, κι από μένα!\nΉθελα να βρω καιρό, να το διαβάσω με το χάι μου, και ανταμείφθηκα για την παράταση.\nΕπειδή ξέρω ότι σου αρέσει ο μαρξικός τρόπος ανάλυσης της Ιστορίας θα σε τσιγκλίσω λίγο, για να σου πω ότι σε όλα αυτά βλέπω πολύ έντονο τον προσωπικό παράγοντα. Γνωστά κουμάσια οι Μαραθοκαμπίτες 🙂\nΤο ότι βέβαια η κίνηση αυτή των Γιαγιάδων βρήκε σε ορισμενες φάσεις υποστήριξη, έστω παθητική όπως συμβαίνει όταν κάτι τέτοιο περνάει στο λαϊκό θρύλο, κάτι λέει. Και αυτό το κάτι δεν περιορίζεται στις τοπικιστικές αντιδράσεις που βρήκε η κεντρική εξουσία και αλλού. Άλλωστε αν σκεφτεί κανείς την αστική ανάπτυξη της Σάμου επί Ηγεμονείας (ακόμα υπάρχουν τα εντυπωσικά νεοκλασικά στο Καρλόβασι ως μαρτυρία), σίγουρα θα είχαν απτά πράγματα να χάσουν οι Σαμιώτες με το τέλος της Αυτονομίας.\nΠιστεύει όμως ότι παίζει σοβαρό ρόλο σε αυτά και το συμβολικό του πράγματος, το σέβας που θέλει το παλιό από το καινούργιο που έρχεται (δεν βλέπω πώς μπαίνουν αυτά σε μαρξιστικά μοντέλα).\nΔηλαδή εν προκειμένω, «Κύριε εντάξει, εθνική συνείδηση έχουμε και το αποδείξαμε και με συμμετοχή βαρβάτη στην Επανάσταση του ’21 (άλλα νησιά δεν είχαν τολμήσει το ρίσκο, και ήταν μεγάλο το ρίσκο για τη Σάμο, δες τι έπαθε η Χίος), μητέρα πατρίδα η Ελλάδα, αλλά δείξε κι ότι με υπολογίζεις, εμένα που τόσα χρόνια ήμουν κάτι και τώρα θέλεις να με κάνεις τίποτα!».\nΟ Βενιζέλος ήταν λογικό να γίνει στόχος από τέτοιους παραπονεμένους, γιατί η εκσυγχρονιστική του πολιτική ήταν σκέτος οδοστρωτήρας. Χαρακτηριστικό είναι ότι και η Ικαρία (επίσης αυτόνομη ντε φάκτο επί Οθωμανίας και με τρόπο ζωής πολύ ιδιαίτερο, ευτυχώς τον κρατά κάπως και σήμερα) ήταν κάργα αντιβενιζελική, πράγμα που δεν την εμπόδισε μετά τον Εμφύλιο να γίνει ο «Κόκκινος Βράχος». Η περίπτωση του Γιαγιά που προσέγγισε το ΚΚΕ μού θυμίζει την περίπτωση της Ικαρίας. ΚΑι κάτι σχετικό άσχετο ίσως: ο Γλέζος, εμβληματική φυσιογνωμία της Αριστερά, κατάγεται από τ’ Απεράθου, χωριό με επίσης sui generis κατοίκους και σφόδρα αντιβενιζελικούς. Επί Διχασμού βομβαρδίστηκε από τον Κουντουριώτη.\nΗ ιδιορρυθμία την οποία απέδωσες στους Γιαγιάδες, Δύτα, ίσως δεν είναι άσχετη με το Μαραθόκαμπο γενικά. Ίσως είναι λέξη κλειδί για να χαρακτηρίσει τον τόπο αυτό και τους ανθρώπους του. Αντίθετα από τό Καρλόβασι, που γνώρισε αστική ανάπτυξη (μέχρι και τραμ είχε προπολεμικά για σύνδεση με τα βυρσοδεψεία), ο Μαραθόκαμπος παρέμεινε απομονωμένος, ενώ παλιότερα ζούσε από την πειρατεία. Σήμερα ακόμα έχουν να το λένε ότι αν οι Καρλοβασίτες και οι Βαθιώτες είναι νοικοκυραίοι, οι Μαραθοκαμπίτες είναι παραβατικοί, αρχέγονοι, από αυτούς που διατηρούν εκείνο το παλαιικό ινάτι.\nστο 15 Ιουνίου, 2010 στις 10:50 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΗΦ, όπως το λες, μεγάλο κομμάτι της αντίδρασης στην Ένωση πρέπει να ήταν προσωποπαγές, και δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν οι Γ. θα ήταν αντιβενιζελικοί αν τύχαινε ο Σοφούλης να είναι βασιλικός. Επίσης, για την προσέγγιση του Γιαγά με το ΚΚΕ: θα ήθελα πρώτα να το διασταυρώσω· καλός ο Στίνας, αλλά testis unus, testis nullus, άσε που στην εξορία τα μάθαινε παραμορφωμένα (ωστόσο, το ότι θυμάται σωστά το όνομα δείχνει ότι μάλλον είναι αξιόπιστη η πληροφορία).\n>“Κύριε εντάξει, εθνική συνείδηση έχουμε και το αποδείξαμε και με συμμετοχή βαρβάτη στην Επανάσταση του ’21 (άλλα νησιά δεν είχαν τολμήσει το ρίσκο, και ήταν μεγάλο το ρίσκο για τη Σάμο, δες τι έπαθε η Χίος), μητέρα πατρίδα η Ελλάδα, αλλά δείξε κι ότι με υπολογίζεις, εμένα που τόσα χρόνια ήμουν κάτι και τώρα θέλεις να με κάνεις τίποτα!”.\nΑκριβώς έτσι μιλά ο Γιαγάς, σε μιξοκαθαρεύουσα. 🙂\nΈχω ακούσει κι εγώ καρλοβασίτες σημερινούς να μιλάν περιφρονητικά για το Μαραθόκαμπο, παρόλο που τώρα πια οι σχέσεις τους είναι στενές. Πάντως, στο κίνημα φαίνεται να συμμετείχε και κόσμος από άλλα χωριά, τον Παγώνδα ξέρω γω ή τον Πύργο.\nστο 15 Ιουνίου, 2010 στις 3:12 μμ | Απάντηση Stazybο Hοrn\nΓεια σου βρε Ακίνδυνε με τις δέσμες ενεργειών σου!\nΜισιρλού, αφού έχεις στήσει τη λιγδιάρα μαϊμού, κάνεις απλώς κλικ (επικροτείς) τον λίκνο του Ακίνδυνου. Θα σε ρωτήσει αν επιτρέπεις την εγκατάσταση του σκρίπτου, πες ναι, και install μετά. Έτοιμη!\nΜπες στο nlg για να δεις ότι δουλεύει…\nΥΓ. Ακίνδυνε κρατάς κρυμμένα σκρίπτα και ντοκουμέντα. Δώσε κι άλλα…\nστο 26 Αυγούστου, 2010 στις 7:58 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΤυχαίνει λοιπόν να ανοίξω την τηλεόραση σήμερα, για να ξεκουράσω λίγο τα χέρια μου απ’ το πληκτρολόγιο, και πέφτω σε ένα ντοκυμαντέρ για την απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου το ’16. Παράξενη ομοιότητα με την ιστορία της Σάμου: εχθρός των εργατών είναι ο γερμανός εργοδότης, και εκείνοι μετά από μια αιματηρή συμπλοκή υψώνουν τη γαλλική σημαία (ο γαλλικός στόλος, τότε, στη Μήλο). Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Γουγλίστε «Κωνσταντίνος (ή Κώστας) Σπέρας».\nστο 2 Σεπτεμβρίου, 2010 στις 1:38 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΕίχε κι ο Μουφλουζέλης πάρε-δώσε με Γιαγάδες. Τυχαία έπεσα πάνω σ’ αυτό:\nστο 2 Σεπτεμβρίου, 2010 στις 4:41 μμ | Απάντηση Μαρία\nΧα χα, και μπάτσος ο Μουφλουζέλης και του ‘κατσε κι ο λήσταρχος.\nστο 11 Ιανουαρίου, 2011 στις 8:34 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΔιαβάζω τώρα (Ιωάννης Δ. Βακιρτζής, Ιστορία της Ηγεμονίας της Σάμου, 1834-1912, έκδοση ΓΑΚ Σάμου 2007, σελ. 392) ότι κατά την εποχή εκείνην [μετά το 1880] είχε διορισθή (…) αρχηγός της Ηγεμονικής Χωροφυλακής ο Ιωάννης Δ. Γιαουντής εκ Μαραθοκάμπου\nΠοιος ήταν ο Γιαουντής (το όνομα σημαίνει «Εβραίος», πράγμα που μου έκανε μεγάλη εντύπωση); Ορίστε (στο ίδιο, σελ. 432-33):\n…αι εκλογαί [του 1896] διεξήχθησαν ησύχως. Εξαίρεσιν απετέλεσεν ο δήμος Μαραθοκάμπου, όπου συνήθως αι εκλογαί δεν διεξήγοντο αταράχως, την φοράν δε ταύτην οι αποτελούντες την μερίδα του όχλου εισελθόντες μετά ροπάλων εις τον τόπον της εκλογής έθραυσαν την ψηφοδόχον κάλπην και μετά τούτο επετέθησαν κατά των αρχηγών της πλειοψηφούσης μερίδος. Κατά την επακολουθήσασαν συμπλοκήν εφονεύθη πληγείς δια εγχειριδίου ο Δημήτριος Ι. Γιαουντής ή Γιαγάς. Ο φόνος ούτος έσχεν εις μεταγενεστέρους καιρούς θλιβεράς συνεπείας.\nΚαι σε υποσημείωση (σελ. 446): Ο φονευθείς Δημήτριος Γιαουντής ή Γιαγάς ήτο υιός του οπλαρχηγού Ιωάννου Γιαουντή ή Γιαγά, όστις υπηρέτησεν ως αρχηγός της Ηγεμονικής Χωροφυλακής.\nΣτα απομνημονεύματα του Ιωάννη Γιαγά, το Γιαουντής αποδίδεται ως Γιαονδής, και ο φόνος εντάσσεται στο πλαίσιο της διαμάχης μεταξύ του Πάνω και του Κάτω κόμματος του Μαραθοκάμπου, τα οποία πήραν το όνομά τους από τις αντίστοιχες συνοικίες του χωριού. Αν καταλαβαίνω καλά από τα γραφόμενά του, οι κομματάρχες του Κάτω Κόμματος ήταν «πλουτοκράτες και ξεκινητάδες του ντόπιου ιστοφόρου ναυτικού», ενώ ο Γιαονδής/Γιαχουντής ανήκε στο Πάνω Κόμμα.\nΗ φωτό που πρόσθεσα στο ποστ, είναι το βουνό Κέρκης και οι Κοσμαδαίοι (δεν φαίνονται), όπως φαίνονται από το Καρλόβασι.\nστο 1 Ιουνίου, 2012 στις 9:11 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΟ Geom με ειδοποιεί ότι βγήκε το βιβλίο του Βαφέα. Έχει και παρουσίαση από τον συγγραφέα εδώ. Θα το πάρω το συντομότερο και θα σας πω.\nστο 1 Ιουνίου, 2012 στις 1:28 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΛοιπόν περιμένοντας να πληρώσει κάτι #$%^χρωστούμενα στην εφορία, ο Δύτης πρόλαβε και διάβασε διαγωνίως το βιβλίο του Βαφέα. Ενδιαφέρουσα ανάλυση (στην παράδοση του Δαμιανάκου, ας πούμε), βέβαια όχι τόσο γλαφυρή όσο εδώ Θα έλεγα ότι θα έπρεπε να δώσει λίγο βάρος στην προϊστορία των Γιαγάδων, στη μικροκοινωνία του Μαραθόκαμπου (βλ. το σχόλιό μου από πάνω), αλλά με αποζημίωσε με τη μελέτη της μετέπειτα πορείας τους. Με λίγα λόγια, όντως ο Κίμων και ο Γιάννης Γιαγάς προσεγγίστηκαν από το ΚΚΕ στη φυλακή όπως λέει ο Στίνας, και όντως φαίνεται ο Γιάννης Γιαγάς να πρωταγωνίστησε στο κομμουνιστικό κίνημα του νησιού από το ’32 και μετά, έγραφε ανταποκρίσεις στο Ριζοσπάστη, κατέβηκε υποψήφιος με καλά ποσοστά κλπ. Το ’35 όμως μεταστράφηκε πάλι, κάλεσε σε ψήφο υπέρ της μοναρχίας στο δημοψήφισμα και μάλιστα στην κατοχή φαίνεται με κάποιο τρόπο να συνεργάστηκε με τις αρχές κατοχής. Εξ ου ο Κίμων Γιαγάς εκτελέστηκε από απόσπασμα του ΕΛΑΣ, εξ ου και το τραύμα στην ωμοπλάτη που αναφέρει ο Γιάννης (ήταν διερμηνέας των Ιταλών).\nΑλλά αξίζει να παραθέσω και το κλείσιμο του βιβλίου (που βασίζεται σε προσωπογραφική και εκλογοστατιστική ανάλυση):\nαν η ματιά του ερευνητή μετατοπιστεί από τον βίο και την πολιτεία των σύγχρονων «Ρομπέν των Δασών» στα (όχι πάντα αναμενόμενα) αποτελέσματα της δράσης τους -στην περίπτωσή μας, από τους αδελφούς Γιαγά στον κομμουνιστικό πυρήνα του Παγώνδα ή του Παλαιοκάστρου, για παράδειγμα-, τότε γίνεται ορατό το ενδεχόμενο να έχουν συνεισφέρει και αυτοί με τον τρόπο τους στην πολιτικοποίηση και ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνικής βάσης.\nστο 3 Ιουνίου, 2012 στις 2:33 μμ | Απάντηση Μαρία\nΑμ έτσι εξηγείται η τύχη της μονοεδρικής στη Σάμο 🙂\nΘα το έχω κι εγώ την Τρίτη.\nστο 22 Μαΐου, 2013 στις 12:08 πμ | Απάντηση side21\nΤο βιβλίο του Νίκου Βαφέα, λύνει πολλές απ’ τις απορίες παραπάνω και ξεκαθαρίζει αρκετά τα πράγματα σχετικά με τις ιδεοληψίες και τη δράση των Γιαγάδων την επίμαχη περίοδο 1912 – 1935 – σε αντίθεση με το ογκοδέστατο βιβλίο του Βαρβούνη που δεν κάνει τίποτα σπουδαιότερο απ’ την απλή παράθεση των απομνημονευμάτων του Γ. Γιαγά χωρίς να ενσκύψει ιδιαίτερα να ψυχογραφήσει την προσωπικότητα καθώς και τους όρους και τα αίτια των γεγονότων …\nΦυσικά μένουν πολλά και αδιευκρίνηστα σημεία και σημαντικά κενά που θα μπορούσαν να καταγραφούν από μια επιτόπια έρευνα με στοιχεία και μαρτυρίες που υπάρχουν ακόμα ζωντανές στην περιοχή της Δυτικής Σάμου.\nΗ Ιστορία της οικογένειας αρχίζει από την εποχή της πειρατίας και της επανάστασης του 1821 με τον καπετάν Σεβαστό Γιαγά (που θανατώθηκε μετά από ομηρεία στο Λίβανο – εξ’ ού και η έχθρα για αιώνες κατόπιν με τον Καπετάν Σταμάτη αρχηγό της Επανάστασης του 21 στη Δυτ. Σάμο που αρνήθηκε να πληρώσει τα λύτρα) – και συνεχίζεται με το θάνατο του Κίμωνα Γιαγά στη διάρκεια της Κατοχής (για συνεργασία με τους Ιταλούς καταχτητές) – φτάνει δε τέλος στο διορισμό του Γιάννη Γιαγά σαν κοινοτάρχη Μαραθοκάμπου επι Χούντας …\nΌσον αφορά δε τους Μαραθοκαμπίτες ο τραχύς και επαναστατικός χαρακτήρας τους (αληθεύει όντως ότι από δω ξεκίνησε η εξέγερση του 1921, αλλά και αυτή του 1912) οφείλεται στο ότι προέρχονται από τη Μάνη (Γύθειο ή Μαραθονήσιον κατά Κρητικίδη) κατά τον εποικισμό της Σάμου …\n«Ένας Μαραθοκαμπίτης» !!!\nστο 22 Μαΐου, 2013 στις 12:47 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΚαλησπέρα! Συμφωνούμε γενικά για το βιβλίο του Βαφέα (έγραψα και δυο σχόλια παραπάνω). Συμφωνώ επίσης ότι ο Βαρβούνης ως συγγραφέας δεν προσθέτει κάτι, αλλά νομίζω ότι η δημοσίευση του κειμένου του Γιαγά αξίζει από μόνη της. Εγώ τουλάχιστον εκεί κυρίως βασίστηκα.\nστο 9 Ιουνίου, 2014 στις 9:14 πμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nστο 3 Μαΐου, 2016 στις 2:37 μμ | Απάντηση Δύτης των νιπτήρων\nΔιάβαζα τώρα σε ένα βιβλίο για τον Εμφύλιο στη Σάμο, ότι ο Γιάννης Γιαγάς ήταν επικεφαλής των ΜΑΥδων του Μαραθοκάμπου, και ότι σε μια συνάντηση που έγινε μετά τη μάχη των Γκινέων* (και που ξεσήκωσε θύελλα στη Βουλή ως αναγνώριση των «συμμοριτών») θέλησε μάταια να συμμετάσχει σαν παρατηρητής.\n*Αν το θυμάμαι καλά — είναι μια κορυφογραμμή στο βουνό Καρβούνης της κεντρικής Σάμου, όπου είχε το στρατηγείο του ο ΔΣΕ Σάμου.\nστο 5 Ιανουαρίου, 2020 στις 9:09 μμ | Απάντηση Stazybο Hοrn\nΓια της Μισιρλούς τα 3 τραγούδια, https://www.youtube.com/watch?v=DrXN5ONnP9U, https://www.youtube.com/watch?v=o-yAnzbE6c8 και https://www.youtube.com/watch?v=vXgD0c-xMM8


Νίκος Κανταρζής: Ηρεμεί ή σχεδιάζει την επιστροφή; - Κως Προοπτική\nΝίκος Κανταρζής: Ηρεμεί ή σχεδιάζει την επιστροφή;\nΠροστέθηκε 26 Ιανουαρίου, 2020\nΣτην ομάδα της αυτοδιοίκησης είχαμε κάποιους προβληματισμούς που δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε. Λείπει από την Κω ο φίλος Νίκος Κανταρζής.\nΗ απουσία του δεν θα μας παραξένευε αν δεν είχε εκλεγεί Επαρχιακός σύμβουλος και μάλιστα επικεφαλής της μειοψηφίας. Και η απουσία του γίνεται εμφανής αφενός γιατί είναι ένας από τους λίγους γνώστες των τοπικών θεμάτων και της Αυτοδιοίκησης και αφετέρου γιατί το έλλειμμα που παρουσιάζεται στην λειτουργία του επαρχιακού συμβουλίου της Κω – Νισύρου είναι μεγάλο.\nΠαρά τις επιφυλάξεις αρκετών από εμάς ως προς την αποτελεσματικότητα των πράξεων του καθ΄όλη την μακρόχρονη θητεία του στα τοπικά κοινά, όλοι μας αναγνωρίσαμε τις ικανότητες του και ιδιαίτερα τις γνώσεις του.\nΕπίσης όλοι συμφωνήσαμε ότι έχει την δυναμική και την τόλμη να κινητοποιήσει με τον δικό του τρόπο ένα επαρχιακό συμβούλιο που κοιμάται.\nΠεριμένουμε να τον ακούσουμε. Αλλά περισσότερο επιθυμούμε να φέρει στο προσκήνιο μέσα από τις συνεδριάσεις του επαρχιακού συμβουλίου την αναγκαιότητα χάραξης μιας σύγχρονης αναπτυξιακής προοπτικής των νησιών μας.\nΗ φτωχή ως ανύπαρκτη παρουσία της περιφέρειας και του επαρχείου τα προηγούμενα 5 χρόνια δεν επιτρέπεται να συνεχιστεί και ο Νίκος Κανταρζής είναι ικανός τουλάχιστον να κινητοποιήσει τοπικές δυνάμεις για την διεκδίκηση συγκεκριμένων στόχων για το καλό των νησιών μας.\nΕμείς είμαστε εδώ για να τον βοηθήσουμε τουλάχιστον στην ενεργοποίηση της συλλογικότητας των 6 επαρχιακών συμβούλων.


3 περιπτώσεις ακατάλληλου περιεχομένου: Τι μέτρα παίρνουμε; | e-parenting\nΠοια είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε εάν το παιδί μας έλαβε ή έστειλε ακατάλληλο περιεχόμενο στο διαδίκτυο ή υποψιαζόμαστε ότι έπεσε θύμα grooming;\nΕίναι πολύ σημαντικό ως γονείς να μιλάμε τακτικά στα παιδιά σχετικά με τη ζωή τους στο διαδίκτυο, με το ποιους συνομιλούν και με ποιες εφαρμογές, ποιους ιστότοπους και ποια παιχνίδια ασχολούνται περισσότερο.\nΑυτή η συζήτηση θα πρέπει να είναι τόσο συνηθισμένη όσο το να μιλάμε μαζί τους για την ημέρα τους στο σχολείο, έτσι ώστε τα παιδιά να μπορούν να έρχονται σε μας αν κάτι τα ενοχλήσει.\nΤα πρακτικά βήματα που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να προστατεύσουμε το παιδί μας στο διαδίκτυο μπορεί να περιλαμβάνουν την εξασφάλιση υψηλών ρυθμίσεων απορρήτου και την ενεργοποίηση των γονικών ελέγχων. Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου διαθέτει συμβουλές και ενημερωτικό υλικό σχετικά με την ασφάλεια στο διαδίκτυο, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τους πιο πρόσφατους ιστότοπους, εφαρμογές και παιχνίδια.\n1. Εάν το παιδί έχει λάβει μια ακατάλληλη εικόνα:\n- Καταρχάς, βεβαιώστε το ότι λέγοντάς σας τι συμβαίνει έχει κάνει το σωστό.\n- Αναφέρετε το συμβάν στην Ανοιχτή Γραμμή Καταγγελιών Safeline.gr ή στην Αστυνομία, και στην πλατφόρμα του κοινωνικού δικτύου στο οποίο έλαβε την εικόνα.\n- Μην διαγράψετε την εικόνα - η αστυνομία μπορεί να τη χρησιμοποιήσει ως απόδειξη.\n2. Εάν το παιδί έχει στείλει μια γυμνή ή ημίγυμνη φωτογραφία του ή έχει κληθεί να στείλει μια γυμνή εικόνα:\n- Για να αφαιρέσετε τις εικόνες από το διαδίκτυο επισκεφτείτε τη διεύθυνση www.safeline.gr, πατήστε το κουμπί «κάντε μια καταγγελία» και ακολουθήστε τα βήματα.\n- Συζητήστε με το σχολείο του παιδιού, ώστε να γνωρίζουν την κατάσταση και να το υποστηρίξουν αν η εικόνα μοιραστεί σε άλλους μαθητές του σχολείου.\n- Καλέστε την υπηρεσία βοήθειας Help-line.gr για συμβουλές: 210 6007686\n3. Εάν ανησυχείτε ότι το παιδί σας μπορεί να είναι θύμα αποπλάνησης:\n- Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα παιδιά μπορεί να μην συνειδητοποιούν ότι έχουν πέσει θύματα «grooming», επειδή μπορεί να αισθάνονται ότι είναι σε μια σχέση κατανόησης και αγάπης.\n- Προσέξτε για μια αλλαγή στη συμπεριφορά. Κάποια παιδιά ενδέχεται να αποσυρθούν αν τους ζητηθεί να κάνουν πράγματα που δεν τους αρέσουν, ενώ άλλα μπορεί να αισθάνονται πιο σίγουρα αν λαμβάνουν φιλοφρονήσεις και αγάπη από έναν online groomer. Για παράδειγμα, μπορεί ξαφνικά να γίνουν πιο μυστικοπαθή για τις συσκευές τους.\n- Εάν ο groomer είναι κάποιος που ξέρει αυτοπροσώπως, το παιδί μπορεί να λαμβάνει ανεξήγητα δώρα – όπως μία συσκευή τηλεφώνου κ.λπ.\n- Το πιο σημαντικό είναι, εάν το παιδί έχει δει κάτι που είναι επιβλαβές ή νομίζει ότι έχει δει κάποιον να κάνει κάτι ακατάλληλο, να έρθει σε σας και να μπορεί να σας εμπιστευθεί.\n- Αν διαπιστώσετε ότι το παιδί σας έχει υποστεί εκφοβισμό από κάποιον συμμαθητή του στο σχολείο ή ότι έχει έρθει αντιμέτωπο με διαδικτυακά ακατάλληλο περιεχόμενο που του έδειξε συμμαθητής του, το καθήκον σας είναι να ειδοποιήσετε το σχολείο, το οποίο θα το συζητήσει στη συνέχεια με τους γονείς του παιδιού.\n- Αν το ακατάλληλο περιεχόμενο προέρχεται από κάποιον ξένο στο διαδίκτυο, εξηγήστε με ειλικρίνεια στο παιδί σας ότι πρέπει να τραβήξετε στιγμιότυπα οθόνης από τις συνομιλίες τους στο διαδίκτυο και να εξετάσετε την προσκόμισή τους στην Aστυνομία.


Στην Τυφλίδα ο αθλητής της Ακαδημίας των Σπορ Κ. Τόμσον\nΚυριακή, 09 Ιουνίου 2019 20:58\nΟ χαντμπολίστας της Ακαδημίας των Σπορ Κώστας Τόμσον ήδη βρίσκεται με την εθνική Ιρλανδίας στην Τυφλίδα της Γεωργίας, όπου θα συμμετάσχει στους αγώνες του τουρνουά της IHF Emerging Nation Legate 2019, από 8-16 Ιουνίου. Τον όμιλο που συμμετέχει η εθνική Ιρλανδίας και ο αθλητής της Ακαδημίας των Σπορ απαρτίζουν οι εθνικές ομάδες των χωρών, Αμερικής, Βουλγαρίας, Γεωργίας, Μάλτας, ενώ στον άλλο όμιλο συμμετέχουν οι Κίνα, Κολομβία, Αγγλία, Νιγηρία και Κούβα. Η διοίκηση και οι συναθλητές της Πατρινής ομάδος εύχονται καλή επιτυχία στον Κώστα Τόμσον στους αγώνες του τουρνουά.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Με 32 κολυμβητές η αποστολή του ΝΟΠ στο Αργοστόλι Η Πατρινή Σ. Αλικανιώτη επιστροφή με ρεκόρ!Διαβάστε τι δήλωσε »


Καταργείται η ΕΤ1 σε εργασιακή εφεδρεία οι υπάλληλοι | gigafm.gr\nBy user / in Ελλάδα, Οικονομία / on Κυριακή, 18 Σεπ 2011 02:46 ΜΜ / 0 Comment / 295 views\nΕργασιακή εφεδρεία και δραστικές περικοπές συμβασιούχων προβλέπει η τροπολογία για την κατάργηση της ΕΤ1. Στη θέση της θα εκπέμπει αναλογικά το Πρίσμα+. Οριστικοποιήθηκαν οι σαρωτικές αλλαγές στην ΕΡΤ, μετά από την έγκριση του σχεδίου για τη «Νέα δομή της Δημόσιας Τηλεόρασης» από το Υπουργικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με την επίμαχη τροπολογία η οποία θα κατατεθεί σύντομα στη Βουλή, η συχνότητα της ΕΤ1 θα παραμείνει στην κυριότητα του ελληνικού δημοσίου, ενώ θα αντικατασταθεί από το κανάλι Πρίσμα+, το οποίο εκτός από ψηφιακά θα εκπέμπει πλέον και αναλογικά. Ουσιαστικά, το νέο τηλεοπτικό μόρφωμα θα αποτελεί μια σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα , αφού στο πρόγραμμα του καναλιού θα ενταχθούν προγράμματα εκπαιδευτικής τηλεόρασης αλλά και επιτυχημένες σειρές ιδιωτικών καναλιών οι οποίες θα εγκριθούν από την ΕΡΤ. Το σχέδιο, περιλαμβάνει ακόμη το κλείσιμο του ψηφιακού καναλιού Σινέ/Σπορτ+, της «Ραδιοτηλεόρασης», περιφερειακών προγραμμάτων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, του 958 στη Θεσσαλονίκη και πομπών στα Μεσαία. Παράλληλα, προγράμματα της ΕΤ1 (σειρές, εκπομπές, ντοκιμαντέρ) θα μετακινηθούν στην ΕΤ3. Περίπου 650 εργαζόμενοι στην ΕΡΤ θα βρεθούν εκτός ραδιομεγάρου, το 10% του μόνιμου προσωπικού (300 υπάλληλοι) και το 50% των συμβασιούχων ορισμένου χρόνου (350), καθώς αναμένεται να ξεκινήσει η διαδικασία της αξιολόγησης και η έναρξη της εργασιακής εφεδρείας.\nΑυτό που δημιουργεί έντονο προβληματισμό είναι ότι το ανταποδοτικό τέλος δεν πρόκειται να υποχωρήσει, τουλάχιστον άμεσα, αν και όπως πρόσφατα δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας Ηλίας Μόσιαλος το νέο καθεστώς θα εξοικονομήσει στην ΕΡΤ το ποσό των 8,3 εκατ. ευρώ, δημιουργώντας πλεόνασμα 60 εκ. ευρώ.\nTagged as: ΕΡΤ ΕΤ1 Εργασιακή εφεδρεία


Freeport Metrics Sp. o.o. αποδοχές, σχόλια σχετικά με το φόρουμ SuperPracodawca.pl\nFreeport Metrics Sp. z o.o., αποδοχές\nΈχετε εργαστεί, zarabiałeś w firmie Freeport Metrics Sp. z o.o.? να γράψετε μία κριτική σχετικά με το μισθό σας που μπορείτε να περιμένετε να εργάζονται εδώ. Pomoże to innym w decyzji o rozpoczęciu pracy w Freeport Metrics Sp. o.o.\nΠροηγούμενη θέσηFreeport Metrics Sp. z o.o., σχόλιαΕπόμενη θέσηFreeport Metrics Sp. z o.o., πρακτική και οικοτροφείο\nBIBER Sp. z o.o., θέσεις εργασίας\nSYMBIT Sp. z o.o., προσλήψεις\nBartex spólka z o.o, θέσεις εργασίας\nΟ ΆΝΘΡΩΠΟΣ, προσλήψεις\nBiuro Rachunkowe Alina Kopertowska, προσλήψεις\nAffiliate44 Sp. z o.o., σχόλια\nAB DZIERZBUD Spółka z o.o., σχόλια\nWarsaw Numerical Control Sp. z o.o., προσλήψεις\nZUE S.A., σχόλια\nFenix Group, αποδοχές


«Στα... αζήτητα» το «Αίολος Κεντέρης»\nΤετάρτη, 10 Ιανουάριος 2018 18:47\nΈλλειψη ενδιαφέροντος υπήρξε σήμερα κατά τη διάρκεια του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού του ταχύπλοου ε/γ-ο/γ «Αίολος Κεντέρης Ι». Πιο συγκεκριμένα δεν κατατέθηκε καμία προσφορά. Το τίμημα είχε οριστεί από το δικαστήριο στα 6,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ δεν προσδιορίστηκε νέα ημερομηνία.\nMore in this category: « Δεμένα τα πλοία στις 12 Ιανουαρίου\tΤο «Νήσος Χίος» στην ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου »


Τα Windows 8 σηματοδοτούν το τέλος των Windows NT | unregistered.gr\nΤα Windows 8 σηματοδοτούν το τέλος των Windows NT\nΗ εταιρεία ερευνών Gartner ανέφερε σε Δελτίο Τύπου της πως η εκκίνηση των Windows 8 σηματοδοτεί και το τέλος της εποχής των Windows NT και τη μετάβαση στην περίοδο των Windows Runtime.\nΑν και οι περισσότεροι χρήστες θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν εφαρμογές που ακολουθούν την κλασσική λογική των Win32 για τα επόμενα χρόνια, η κατάσταση θα αλλάξει καθώς θα μεταβαίνουμε σιγά-σιγά στο μοντέλο WinRT. Όπως είπε ο vice president for client and mobile computing της Gartner, Steve Kleynhans…\nΤα Windows 8 είναι περισσότερα από μια σημαντική αναβάθμιση των Windows – είναι μια τεχνολογική μετάβαση. Δεν βλέπουμε συχνά (τέτοιες) τεχνολογικές μεταβάσεις, με την μόνη αντίστοιχη που είδαμε στο λειτουργικό σύστημα των Windows να αποτελεί τη μετάβαση από την τεχνολογία του DOS στην τεχνολογία των Windows NT, που ξεκίνησε το 1993 και χρειάστηκε οκτώ χρόνια, με την παρουσίαση των Windows XP το 2001 να αποτελούν την ολοκλήρωση της.\nΣύμφωνα με την Gartner, μέχρι το 2020 οι εταιρικοί – αλλά και οι “απλοί” – χρήστες των Windows θα ξοδεύουν λιγότερο από 10% του χρόνου τους ασχολούμενοι με εφαρμογές τεχνολογίας Win32, με τους περισσότερους να ξοδεύουν το χρόνο τους με εφαρμογές τεχνολογίας WinRT που θα παρουσιάζονται μέσω του Metro UI.\nAs Microsoft prepares to finish up Windows 8 for its “Release to Manufacturing” build (reportedly sometime in mid-July), the research firm Gartner predicts in a new press release today that the launch of Windows 8 later this year is the end of Microsoft’s WinNT programming model and the beginning of the WinRT (Windows Runtime) model (not to be confused with Windows RT, otherwise known as WOA).


Ε.Πα.Μ Αχαρνών - Καματερού: Απεργία μόνο κατόπιν συνταγής από τον δόκτορα Ιωάννη Πρετεντέρη !!!\nμην απεργήσετε τώρα, μην κλείσετε τα σχολεία». Προς θεού.\nΣυγγνώμη αγαπητοί συνάδελφοι και αγαπητές συναδέλφισες, αλλά πρέπει να μας πείτε πότε ακριβώς είναι η κατάλληλη περίοδος, για να απεργήσουν οι καθηγητές. Οι εξετάσεις δεν είναι, το άνοιγμα των σχολείων δεν είναι, τα Χριστούγεννα δεν είναι, γιατί γεννήθηκε ο Χριστούλης, το Πάσχα δεν είναι, γιατί σταυρώθηκε ο Χριστούλης. Κάντε κάτι επιτέλους, βάλτε τάξη στο χάος, βρείτε επιτέλους ένα σύστημα. Βάλτε τον δόκτορα Ιωάννη Πρετεντέρη να κόβει συνταγές στους επίδοξους απεργούς: «Οι καθηγηταί της Μέσης Εκπαιδεύσεως δύνανται να απεργήσουν από την 9ην πρωινήν της Δευτέρας, μέχρι την 12ην μεσημβρινήν της ιδίας ημέρας, φορώντας υποχρεωτικώς μαύρα περιβραχιόνια». Δηλαδή οι Γιαπωνέζοι που απεργούν με μαύρα περιβραχιόνια τι έπαθαν; Έχουν ένα τρισ. γεν και πεντακόσιες χιλιάδες τόνους πολώνιο.\nΌταν πήγαν να απεργήσουν οι καθηγητές στις Πανελλαδικές , οι μεγαλοδημοσιογράφοι τα έβαλαν με τους άπονους συνδικαλιστές, δεν είπαν όμως λέξη για τις παρατάξεις της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚΕ, που είχαν τότε τη διοίκηση της ΟΛΜΕ και φυσικά ούτε διανοήθηκαν να πουν ότι την απεργία την υποκινούν η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ. Σήμερα που η διοίκηση της ΟΛΜΕ έχει περάσει, με την ψήφο των καθηγητών, στις δυνάμεις της Αριστεράς, η απεργία υποκινείται προφανώς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανέστατα. Ποιος δεν είδε τα εκατοντάδες πολυτελή πούλμαν που έγραφαν πάνω ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΝΤΟΥ και μετέφεραν 20.000 καθηγητές και καθηγήτριες στις τοπικές ΕΛΜΕ, για να ψηφίσουν απεργία σε ποσοστό 84%;\nΚαι να ήταν μόνο οι καθηγητές; Ο ΣΥΡΙΖΑ υποκινεί και όλους τους άλλους που απεργούν σήμερα ή πρόκειται να απεργήσουν εντός των ημερών. Και τους δασκάλους και τους πανεπιστημιακούς και τους διοικητικούς των πανεπιστημίων και τους σχολικούς φύλακες και τη ΓΓ Εμπορίου και Καταναλωτή και την ΓΓ Βιομηχανίας και Ενέργειας και τους εργαζόμενους στα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους εργαζόμενους στον ΟΑΕΔ και τους εργαζόμενους στα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης, Τουρισμού, Υγείας και τους Γιατρούς και τους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.\nΕκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι απεργούν μόνο και μόνο για να φέρουν τον ΣΥΡΙΖΑ μια ώρα αρχύτερα στην εξουσία. Για χάρη του Τσίπρα, χάνουν μεροκάματα σε μια περίοδο που και το ένα ευρώ είναι ζωτικής σημασίας. Σιγά μην χάνουν μεροκάματα. Ούτε ένα δεν χάνουν , τους τα πληρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ από των πακτωλό των μυστικών κονδυλίων του. Διαβάστε τα sites της Δεξιάς, για να μάθετε ότι στα υπόγεια της Κουμουνδούρου υπάρχουν αστείρευτες πετρελαιοπηγές, μέρα νύχτα δουλεύουν οι αντλίες. Ντούπου- ντούπου, ντούπου- ντούπου, που έλεγε και ο αείμνηστος Λάμπρος Κωσταντάρας. Για να μην αναφερθώ στα εμβάσματα του Σόρος που πέφτουν σαν το χαλάζι.\nΥπό άλλες συνθήκες αυτή η προπαγάνδα θα ήταν κωμική. Υπό τις σημερινές συνθήκες, τις συνθήκες του κράτους έκτακτης ανάγκης της τρόικας, του Σαμαρά και του Βενιζέλου, πρόκειται για τραγωδία. Για ευθεία επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας, της λαϊκής αντίστασης , της λαϊκής παρέμβασης. Αν δεν μας πιστεύετε, διαβάστε τις επιφυλλίδες του Ιωάννη Πρετεντέρη στα «Νέα» και στο «Βήμα» και θα μας πιστέψετε οπωσδήποτε.\nΤου Γιάννη Ανανδρανιστάκη μέσω paganeli\nΤο σχόλιο μας: Φυσικά για το σύστημα όλα τα κάνει ο "¨ΣΥΡΙΖΑ" ... Ακόμα και το "αντίπαλο δέος" ελέγχεται και "υποβάλλεται" από την κάστα των πληρωμένων δημοσιοκάφρων ...\nΓια αυτούς δεν υπάρχουν άλλες υγιείς δυνάμεις του Λαού μας όπως το Ε.Πα.Μ., ούτε καν ο Λαός υπάρχει ...\nΕτικέτες Αντισταθείτε..., Δημοσιοκαφρίλα-ΜΜ'Ε', Νέα Κατοχή