Κυριακή 27 Σεπτέμβρη 1998\nΓια τις υποσχέσεις των υποψήφιων νομαρχών Θεσσαλονίκης\nΠαρακολουθώντας τη δραστηριότητα των υποψήφιων νομαρχών (Παπαδόπουλος, Κοσκινάς, Παπαδημητρίου, Τρεμόπουλος) Θεσσαλονίκης - περιοδείες, δηλώσεις, προγράμματα κλπ. - διαπιστώνουμε, ότι:\nΑ. Εχουν και αναγνωρίζουν ανώτατο προϊστάμενό τους την ΕΕ και τα όργανά της. Αυτό ούτε οι ίδιοι το αρνούνται. Αντίθετα, το προβάλλουν. Ιδού η απόδειξη:\n"ΠΕΤΥΧΑΜΕ: την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την απασχόληση, για την ανάπτυξη των πόλεων, για τους παλιννοστούντες, το περιβάλλον, τη μεταφορά τεχνογνωσίας κλπ. ". Είναι η πρώτη παράγραφος του προγράμματος του κ. Παπαδόπουλου. Ο ίδιος δήλωσε: "... έχουμε προχωρήσει στην ανάθεση μελετών, που αφορούν τα έργα του Γ κοινοτικού πλαισίου" (εφημ. "Θεσσαλονίκη", 15 - 9 - 98). Ακόμα και για τους στόχους του ΙΓΜΕ, παραπέμπει στο Γ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ("Αυριανή", 19 - 9 - 98).\n"Αξιοποιούμε τα νέα δεδομένα και την πολιτική της ΕΕ. Προωθούμε αυτόνομη στρατηγική και προγραμματισμό στα πλαίσια της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής... Θα επιδιώξουμε οι προτάσεις μας να συμπεριληφθούν στο πλαίσιο του Γ κοινοτικού πλαισίου Στήριξης... " (Χρήστος Κοσκινάς στο φυλλάδιο - πρόγραμμα).\n"Θα υπάρξουν δυσκολίες στο μέλλον για τους αγρότες, με δηλωμένη την επιθυμία της ΕΕ να περιορίσει τον αριθμό των πολιτών, που ασχολούνται με την αγροτική οικονομία" (Ζ. Παπαδημητρίου, εφημ. "Θεσσαλονίκη", 14 - 9 - 98).\nΟ Μ. Τρεμόπουλος, εκτός των άλλων, προτείνει: "εκμετάλλευση των αντίστοιχων προγραμμάτων της ΕΕ, δημιουργία δημοτικών επιχειρήσεων, π. χ. οικολογικές διαδρομές με βάρκες, ποδήλατα ή άλογα και γυναικείων συνεταιρισμών για τη λειτουργία οικοτουριστικών ξενώνων... " (εφημ. "Αγγελιοφόρος", 4 - 9 - 98).\nΟι κ. κ. υποψήφιοι νομάρχες, που πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, κρύβουν από τις πολίτες του νομού ότι:\n- Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ (που ψήφισαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΝ): οι πόλεις και οι περιφέρειες θα γίνουν επιχειρήσεις που θα πουλούν τα έργα και τις υπηρεσίες, τη γη και το περιβάλλον. Τα τοπικά προγράμματα θα εφαρμόζουν το πρόγραμμα σύγκλισης των οικονομιών, δηλ. την ιδιωτικοποίηση έργων και αρμοδιοτήτων κ. ά.\n- Οι επιλογές και τα προγράμματα της ΕΕ καθορίζουν κατευθύνσεις και έργα, που βρίσκονται σε αντίθεση με τις ανάγκες ανάπτυξης της χώρας και των νομών, αλλά υπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών και της ΕΕ. Και καθώς λείπει, σκόπιμα, η κρατική βοήθεια και ο προγραμματισμός, διευκολύνεται το πέρασμα της διαχείρισης των προγραμμάτων της ΕΕ στα χέρια ιδιωτικών επιχειρήσεων.\n- Ολες οι κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν την ΤΑ:\nα) για να καλλιεργήσουν στη συνείδηση του λαού την αποδοχή των ιδιωτικοποιήσεων, την αναγκαιότητα της πρόσθετης φορολογίας και της ανταποδοτικότητας.\nβ) για να αναπτύξουν πελατειακές σχέσεις και μέσω δημοτικών, νομαρχιακών επιχειρήσεων, προγραμμάτων ΕΕ, προμηθειών και έργων...\nΒ. Κοινός στόχος δύο υποψηφίων νομαρχών είναι η διείσδυση στην ευρύτερη περιοχή.\nΟ Κ. Παπαδόπουλος επιθυμεί "να καταστεί η Θεσσαλονίκη νομός - επίκεντρο της Βαλκανικής και Παρευξείνιας περιοχής" (εφημ. "Θεσσαλονίκη", 15 - 9 - 98).\nΟ Χ. Κοσκινάς υπόσχεται "την ανάδειξη του Νομού Θεσσαλονίκης σε Μητροπολιτικό Κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης" (πρόγραμμα - φυλλάδιο).\nΟ πρώτος θέλει ισχυρό νομό, ο δεύτερος ισχυρή νομαρχία. Δεν εξηγούν όμως, τι εννοούν. Μήπως επαναλαμβάνουν, απλώς, την απροσδιόριστου περιεχομένου επαγγελία της κυβέρνησης για ισχυρή Ελλάδα ή θεωρούν αναγκαία την ισχύ του νομού σαν βάση εξόρμησης του ξένου κεφαλαίου στον ευρύτερο χώρο, με προπομπό το ελληνικό; Ο, τι και να έχουν στο νου τους, θα θέλαμε: α) Να τους ρωτήσουμε: Τι έχει να κερδίσει ο νομός, οι εργαζόμενοι, από την ανάδειξή του σε μητρόπολη; Ως τώρα δε βλέπουν ότι η εγκατάσταση επιχειρήσεων του νομού σε χώρες της Βαλκανικής αυξάνει την εδώ ανεργία;\nβ) Να τους επισημάνουμε ότι αυτή η διείσδυση είναι απάτη και ψεύδος. Η Θεσσαλονίκη και ο νομός δεν έχουν την παραγωγική βάση για να "διεισδύσουν". Εκείνοι που διεισδύουν στα Βαλκάνια είναι οι Ελληνες κεφαλαιοκράτες, που με τις ευλογίες της κυβέρνησης μετατράπηκαν σε πολυεθνικό κεφάλαιο. Μιλούμε για τους τομείς των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας, του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, των πολυεθνικών των τροφίμων.\nΤα μεγέθη του κεφαλαίου που κινούνται στη Β. Ελλάδα και στη Θεσσαλονίκη είναι μικρομεσαία σε σχέση με αυτούς τους γίγαντες.\nΓι' αυτό και οι απεγνωσμένες προσπάθειες, οι εκκλήσεις του Συνδέσμου Βιομηχάνων Β. Ελλάδας να υπαχθεί η Θεσσαλονίκη στη Β Ζώνη "του αναπτυξιακού Νόμου", με άλλα λόγια να τους βοηθήσουν να... επιζήσουν επιδοτούμενοι.\nΗ ελεύθερη όμως διακίνηση κεφαλαίων, ανθρώπων και υπηρεσιών που βίαια επιβάλλει η ΕΕ, είναι ο οδοστρωτήρας που σαρώνει ό,τι βρει στο πέρασμά του. Είναι φανερό ότι κανένας δεν μπορεί να ζήσει από μόνος του, όπως και κανένας δεν μπορεί να ζήσει αφημένος στην καλή προαίρεση των πολυεθνικών.\nΓ. Προσπαθούν να εμφανιστούν σαν ακομμάτιστοι και περίπου ανεξάρτητοι:\nΟ ρόλος του νομάρχη δεν πρέπει να είναι ούτε κυβερνητικός ούτε στείρα αντικυβερνητικός", δήλωσε ο Κ. Παπαδόπουλος.\nΟ Χ. Κοσκινάς χαρακτηρίζει τον Κ. Παπαδόπουλο, "διορισμένο κυβερνητικό συνήγορο". Ο ίδιος δηλαδή δεν είναι υποψήφιος της ΝΔ;\nΟ Ζ. Παπαδημητρίου παρουσιάζεται σαν αντίπαλος των "παραδοσιακών - κατεστημένων κομμάτων", χωρίς να υπάρχει ουσιαστική διαφορά της πολιτικής του κόμματός του, του ΔΗΚΚΙ, από τα... παραδοσιακά.\nΟ Μ. Τρεμόπουλος δεν κρύβει ότι είναι υποψήφιος του Συνασπισμού, των οικολόγων κλπ.\nΤι λένε όμως τα γεγονότα και η πράξη;\nΠρώτο,ότι είναι υποψήφιοι νομάρχες με το χρίσμα της ηγεσίας των κομμάτων τους. Δεύτερο,ότι αυτό το χρίσμα το ανανεώνουν και το τιμούν οι υποψήφιοι στην προεκλογική πρακτική. Δύο παραδείγματα:\n"Περισσότερα από 15 δισ. δραχμές θα διατεθούν για την ανάπτυξη της υπαίθρου του νομού Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο των παρεμβάσεων, που σχεδιάζει το υπουργείο Γεωργίας για την πενταετία 1998 - 2003... " (εφημ. "Αγγελιοφόρος", 17 - 9 - 98). Ο υφυπουργός Γεωργίας, Β. Γερανίδης, υπόσχεται πόρους στον Κ. Παπαδόπουλο για να του εξασφαλίσει ψήφους.\nΟ Χ. Κοσκινάς στο πρόγραμμά του αφιερώνει δύο σελίδες στην κομματική ιστορία και δραστηριότητά του (ΟΝΝΕΔ και ΝΔ) και στο έργο που επιτέλεσε σαν υφυπουργός και υπουργός Γεωργίας των κυβερνήσεων της ΝΔ... Δεν είναι όμως διορισμένος συνήγορος της ΝΔ!\nΓιατί όμως δε λένε ανοιχτά ότι είναι υποψήφιοι των κομμάτων τους; Πρώτο για να ξεγελάσουν ψηφοφόρους, σαν δήθεν αφοσιωμένοι στην ΤΑ, ανεξάρτητοι υποψήφιοι. Δεύτερο,για να μη φορτωθούν τις ευθύνες της αντιλαϊκής πολιτικής των κομμάτων τους και χάσουν ψήφους. Τρίτο,για να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο, παρουσιάζοντας την ΤΑ ως θεσμό πέρα και έξω από κυβέρνηση και κόμματα και να στείλουν το μήνυμα: Αφού δεν εκλέγετε βουλευτές και κυβέρνηση, μπορείτε να ψηφίσετε νομάρχες, ανεξάρτητα από το τι ψηφίζετε στις βουλευτικές εκλογές!\nΚαι κλείνουμε με τα έργα που υπόσχονται:\n- Αν δεν τα εγκρίνει η ΕΕ - όπως ελπίζετε για τα περισσότερα - κι αν δεν ενταχθούν στον κρατικό προϋπολογισμό,τι θα κάνετε κ. κ. υποψήφιοι νομάρχες; Από την κυβέρνηση δεν τολμάτε να ζητήσετε όσα χρωστάει στην ΤΑ. Μήπως, λοιπόν, θα επιβάλλετε φορολογία στους κατοίκους του νομού;\n- Δε λέτε λέξη για τις ιδιωτικοποιήσεις και μπορεί να διερωτηθούν ορισμένοι; Καλά, Δεν ξέρουν αυτοί οι... νομάρχες ότι ΟΣΕ, ΟΥΘ, ΟΑΘ, ΟΛΘ, ΔΕΘ ετοιμάζονται να ιδιωτικοποιηθούν όμως προγραμματίζει η κυβέρνηση; Η μήπως συμφωνούν και αυτοί στο ξεπούλημά τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο;\nΤέλος για τα έργα σε σχέση με την ανάπτυξη:\nΚαλά είναι και τα συγκοινωνιακά σε σχέση με τα τουριστικά και τα πολιτιστικά... αλλά προτεραιότητα πρέπει να έχει η βιομηχανία και η αγροτική οικονομία. Οταν, όμως, η βιομηχανία στο νομό αποδυναμώνεται, η ανεργία θεριεύει, τότε τα έργα που προτείνονται δεν είναι αυτά που χρειάζεται ο νομός, δε συμβάλλουν στην ανάπτυξή του προς όφελος του λαού, αλλά εξυπηρετούν τους ξένους, κυρίως επιχειρηματίες στην ταχεία και άνετη κίνησή τους μέσα στη χώρα και προς την ευρύτερη περιοχή. Γι' αυτό και η ΕΕ δεν εγκρίνει και οι πειθήνιοι υποτακτικοί της - οι ελληνικές κυβερνήσεις - δεν προτείνουν, δεν προγραμματίζουν την ίδρυση βιομηχανικών μονάδων, αλλά έργα παροχής υπηρεσιών. Ο λαός της Θεσσαλονίκης δεν μπορεί να έχει άλλη επιλογή, για την ενίσχυση των αγώνων του, τη διεκδίκηση λύσεων στα προβλήματά του και την υπεράσπιση των συμφερόντων του και μέσα από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, από την υπερψήφιση του ψηφοδελτίου συμπαράταξης της ΝΑΣ, με υποψήφιο νομάρχη τον Μιχάλη Σπυριδάκη.\nΜέλος ΝΕ της ΚΟΘ\nΔΗΜΟΤΙΚΕΣ - ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ\n"Πες μου ποιος σε στηρίζει να σου πω ποιος είσαι"\nΣε κάθε προεκλογική περίοδο που σχετίζεται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση - και περισσότερο από κάθε άλλη φορά σε αυτή που ήδη διανύουμε - το πανελλήνιο παρακολουθεί μια υποκρισία χωρίς αρχή και τέλος: Η συντριπτική πλειοψηφία των υποστηριζομένων υποψήφιων δημάρχων και νομαρχών από το τάδε ή το δείνα αστικό κόμμα, κάνει ό,τι περνά από το χέρι τους και τα επικοινωνιακά τους επιτελεία, για να αποδείξουν ότι... "ουδεμία σχέση έχουν με τα κόμματα που τους στηρίζουν"! Αυτή η φαιδρή προπαγάνδα, η θλιβερή επιχείρηση"απογαλακτισμού" των υποψηφίων από τους πολιτικούς χώρους που τους στεγάζουν, η διαφήμιση του "υπερβατικού" και "ακομμάτιστου" (!) χαρακτήρα της υποψηφιότητας του α ή του β "τοπάρχη", βρίσκει ίσως την πιστότερη αποτύπωσή της στον τρόπο με τον οποίο πολιτεύονται, λίγες μέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, οι υποψήφιοι δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΣΥΝ και του ΔΗΚΚΙ, στην Αθήνα.\nΟύτε να ντρέπονταν, δηλαδή, για τα κόμματά τους... Πράγμα που, σε ορισμένες περιπτώσεις, θα ήταν θετικό αν συνέβαινε, αλλά δε συμβαίνει, καθώς άλλοι είναι οι λόγοι γι' αυτό το παιχνίδι του... "δε σε ξέρω, δε με ξέρεις", που παίζουν, τόσο οι ίδιοι (και οι... ίδιες), όσο και οι πολιτικοί τους φορείς. Και το βασικό παιχνίδι που διεξάγεται, είναι το οφθαλμοφανές: Να απαλειφθεί ως κριτήριο, για το πού θα εμπιστευτεί την ψήφο του ο πολίτης, το εξής: Το ποιο κόμμα, με την πολιτική του, τη στάση του, τις αξίες του, τη συμπεριφορά του, "εγγυάται" την αξιοπιστία και τη φιλολαϊκή κατεύθυνση του εκάστοτε υποψήφιου. Είναι φυσικό, δε, να επιχειρείται μια τέτοιου είδους προεκλογική "αποκομματικοποίηση" από τους αναξιόπιστους, τουλάχιστον, της πολιτικής. Είτε πρόκειται για κομματικούς φορείς είτε πρόκειται για πρόσωπα.\nΑντί άλλης πιστοποίησης των παραπάνω, ας προσέξει και ο τελευταίος δημότης Αθήνας, την αγωνία της συντριπτικής πλειοψηφίας των υποψήφιων στην πρωτεύουσα, με την οποία επιδιώκουν να αυτοεμφανίζονται σαν προϊόντα α-κομματικής παρθενογένεσης:\nΟ κ. Αβραμόπουλος και η ηγεσία της ΝΔ, διαλαλούν ότι ο νυν δήμαρχος έχει αναστείλει, λέει, την όποια κομματική του ιδιότητα. Μάλιστα. Αλήθεια, ο κ. δήμαρχος έχει αναστείλει και την κομματική του συνείδηση, έχει αναστείλει και την πολιτική του αντίληψη όσον αφορά το "πράττειν και το σκέπτεσται", οι οποίες, όσο να 'ναι... σχετίζονται με την πολιτική του ένταξη; Η μόνη αναστολή που, πραγματικά, έχει ο κ. Αβραμόπουλος είναι να χρεωθεί τις αντιλήψεις και την πολιτική του κόμματός του.\nΗ περίπτωση της κ. Δαμανάκη είναι αντίστοιχη. Εξεδήλωσα μια "ανεξάρτητη" υποψηφιότητα, υποστηρίζει, την οποία κατόπιν αποφάσισαν να στηρίξουν το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ. Δεν κρύβεται, βέβαια, ότι είναι στέλεχος και βουλευτής του ΣΥΝ, αλλά και ότι συνεπαίρνεται από τις πολιτικές θεωρήσεις του πρωθυπουργού, αλλά το βασικό της μέλημα είναι να πείσει ότι κινείται..."υπεράνω" των κομμάτων που τη στηρίζουν. Πολύ λογικό. Τα κόμματα που τη στηρίζουν είναι υπέρ της ευρωλιτότητας, της υπερφορολόγησης των δημοτών, είναι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, υπέρ των καταναγκασμών τύπου "Καποδίστριας", είναι κόμματα που κάθε δεξιά τους πιρουέτα την ντύνουν με "αριστερά" φληναφήματα. Ποιος θα ήθελε, αλήθεια, να θυμίζει στους ψηφοφόρους τη σχέση του με τέτοια κόμματα... Ασε που στην Ελλάδα είναι πολύ διαδεδομένη η παροιμία "πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι".\nΟσο για τον υποστηριζόμενο από το ΔΗΚΚΙ, τον κ. Μπέη, μέχρι τώρα κάνει ό,τι μπορεί για να το ξεχάσουν οι Αθηναίοι. Και το ΔΗΚΚΙ το ίδιο. Πάντως και οι δυο πλευρές, εκείνο που δεν ξεχνούν με τίποτα είναι ότι ζουν για να θυμούνται το "παλιό καλό ΠΑΣΟΚ"... Ταυτόχρονα, θέτουν τα φουσκωμένα με περηφάνια στήθη τους από τα άρθρα 4 και τα σταθεροποιητικά προγράμματα του 1985-'87 (σ.σ. το "παλιό καλό ΠΑΣΟΚ" δηλαδή), ενάντια στο "κακό νέο ΠΑΣΟΚ", που στηρίζει την κ. Δαμανάκη...\nΝα σβήσουμε, λοιπόν, το κριτήριο "ποιο κόμμα στηρίζει ποιον υποψήφιο", πηγαίνοντας προς τις κάλπες; Να ψηφίσουμε αδιαφορώντας για το ποιος πολιτικός χώρος συμφωνεί ή διαφωνεί με τις θέσεις του κάθε υποψήφιου; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Και κάτι παραπάνω: Το πιο κόμμα τάσσεται με τον ά ή το β συνδυασμό στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, καθορίζει και καθρεφτίζει σε τεράστιο βαθμό το είδος των συμφερόντων, τη σταθερότητα, τον κοινωνικό χαρακτήρα, τη συνέπεια του συνδυασμού και της πολιτικής που επαγγέλλεται για το δήμο ή τη νομαρχία. Να το πούμε διαφορετικά: Δεν μπορεί να είναι φιλολαϊκό το πρόγραμμα ενός υποψηφίου που στηρίζεται από ένα κόμμα με αντιλαϊκή πολιτική.\nΠριν φτάσει, επομένως - και ο τελευταίος πολίτης της χώρας, στο πιο απομακρυσμένο χωριό - στην κάλπη, παίρνοντας τα ψηφοδέλτια στα χέρια του, πρέπει να σκεφτεί: Ποιο κόμμα στηρίζει ποιον; Ποιο κόμμα "εγγυάται" για ποιο; Ποιου κόμματος η στάση στην ελληνική κοινωνία συντελεί στην αξιοπιστία ή την αναξιοπιστία του εκάστοτε συνδυασμού;\nΑν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝ, το ΔΗΚΚΙ και οι υποψήφιοί τους έχουν λόγους να θέτουν σε δεύτερη μοίρα τις σχέσεις τους, το ΚΚΕ και οι υποψήφιοι που στηρίζει έχουν λόγους για το ακριβώς αντίθετο. Το ΚΚΕ έχει κάθε λόγο να "βεβαιώνει" ότι ο υποψήφιος που στηρίζει στην κοινότητα, στο δήμο, στη νομαρχία είναι μπροστάρης στον αγώνα των εργαζόμενων, των αγροτών, των ανέργων, των ανθρώπων του πολιτισμού. Οι υποψήφιοι που στηρίζονται από το ΚΚΕ έχουν κάθε λόγο να πιστοποιούν την αξία των διακηρύξεών τους μέσα από την πράξη του κόμματος που τους στηρίζει, του ΚΚΕ. Οσοι φοβούνται την καταδίκη της πολιτικής τους έχουν κάθε λόγο να κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους.\nΤο ΚΚΕ με τη δύναμη του κόμματος που δεν κάνει καμία έκπτωση στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, που δεν έχει βάλει την υπογραφή του σε διατάγματα λιτότητας, που δεν έχει συναινέσει στις ιμπεριαλιστικές θηριωδίες, που δε συνεργεί σε μια Τοπική Αυτοδιοίκηση - φοροεισπράκτορα, που δεν αποδέχεται να αυξάνουν τα δημοτικά τέλη για να πηγαίνουν υπέρ της ΟΝΕ, που δε συμβιβάζεται με τη λογική "πλήρωσε για να έχεις", δεν ντρέπεται καθόλου, ούτε για την πολιτική του, ούτε για τους υποψηφίους που στηρίζει. Γι' αυτό και το λέει καθαρά: Σκεφτείτε ποιο κόμμα στηρίζει ποιον υποψήφιο στις 11 Οκτώβρη.\nΤο πιο κόμμα τάσσεται με τον ά ή το β συνδυασμό στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, καθορίζει και καθρεφτίζει σε τεράστιο βαθμό το είδος των συμφερόντων, τη σταθερότητα, τον κοινωνικό χαρακτήρα, τη συνέπεια του συνδυασμού και της πολιτικής που επαγγέλλεται για το δήμο ή τη νομαρχία. Να το πούμε διαφορετικά: Δεν μπορεί να είναι φιλολαϊκό το πρόγραμμα ενός υποψηφίου που στηρίζεται από ένα κόμμα με αντιλαϊκή πολιτική\n"ΕΑΜ, αντιλαλεί όλη η Ελλάδα μια φωνή"\nΤου Γιώργου Κ. ΤΣΑΠΟΓΑ\n27 του Σεπτέμβρη, σήμερα. Επέτειος τιμής ιστορικής μνήμης και συνέχισης των αγώνων μέσα στις νέες συνθήκες και τα νέα κρίσιμα προβλήματα. Ηταν τότε, 57 χρόνια από σήμερα, όταν με την ενωτική προσπάθεια του ΚΚΕ συγκροτήθηκε το μεγάλο πατριωτικό, αντιφασιστικό μέτωπο. Ηταν τότε, που και αυτός ο κυνικός της πολιτικής, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ αναγκάστηκε να παραδεχτεί: "Πρώτα λέγαμε ότι οι Ελληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα λέμε, ότι οι ήρωες πολεμούν σαν τους Ελληνες".\nΗταν τότε, όταν σε πόλεις, κάμπους και βουνά, ακούστηκε η βροντερή εγερτήρια φωνή του ξεσηκωμού: "ΕΑΜ, ΕΑΜ, ΕΑΜ αντιλαλεί, όλη η Ελλάδα μια φωνή".\nΑυτή τη μέρα δε φτάνει να θυμόμαστε και να συνεχίζουμε την αγωνιστική πορεία, παλιοί και νέοι αγωνιστές και σύντροφοι. Πρέπει στο όνομα της μεγάλης εποποιίας, των ηρωισμών, των θυσιών, αλλά και των λαϊκών κατακτήσεων να τα λέμε έξω από τα δόντια προς τους κάπηλους.\nΓιατί, αυτοί που συνεργάστηκαν με τον τριπρόσωπο κατακτητή, αυτοί που πρόδωσαν, αυτοί που έμειναν αμέτοχοι στους αγώνες και συμμέτοχοι στο μαυραγοριτισμό και τη μετακατοχική τρομοκρατία κράτους και παρακράτους, επέπλευσαν στο βρώμικο αφρό.\nΥπάρχουν και όσοι ποταποί αναρριχήθηκαν σε αξιώματα με ξένες δάφνες, που σκύλευσαν στους τάφους των δικών τους ανθρώπων, που εξαργύρωσαν την όποια συμμετοχή τους με ανταλλάγματα υποταγής και καταισχύνης. Είναι αυτοί που εγκατέλειψαν αρχές και ιδανικά και προσδέθηκαν στην καταστροφική πορεία της νέας τάξης - αταξίας.\n27 του Σεπτέμβρη του 1941: ΚΚΕ - ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΕΠΟΝ - ΕΛΑΝ - ΕΘΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ο μεγάλος αντιφασιστικός ξεσηκωμός. Σήμερα, 57 χρόνια από τότε, τα σύννεφα πυκνώνουν, ο νεοφασισμός, ο ρατσισμός και ο αυταρχισμός σηκώνουν κεφάλι. Οι λαοί γίνονται όμηροι του νέου imperium του κεφαλαίου και των τεχνητών ονειρώξεων του "οβάλ γραφείου".\nΟι λαϊκές κατακτήσεις κατακρεουργούνται, η δημοκρατία και η εθνική ανεξαρτησία συρρικνώνονται στα μέτρα των συμφερόντων των επικυριάρχων.\nΣήμερα η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από τη συνέχιση των αγώνων, καθώς ο κόσμος, κοιλοπονάει τη νέα γέννα, μέσα από ένα μέτωπο αντίστασης των λαϊκών δυνάμεων.\nΗσαΐας Ματιάμπα και Μύρωνας Στρατής στη Μαθητική Σκηνή (ΦΩΤΟ)\nΘυμόμαστε τους καημούς του λαού στο αφιέρωμα για τον Δ. Μητροπάνο (ΦΩΤΟ)\nΜε swing ήχους η Πένυ Μπαλτατζή στο Μαθητικό Στέκι\nΙκαριώτικο ξεφάντωμα με τον Νίκο Φάκαρο (VIDEO - ΦΩΤΟ)\nΣήμα κατατεθέν η έκθεση για την Οκτωβριανή Επανάσταση και το Σοσιαλισμό (ΦΩΤΟ)


Από τον εξισλαμισμό της «παλαιστινιακής υπόθεσης» στην αντισιωνιστική συνωμοσιολογία - The Books' Journal\nΕίστε εδώ:Home/Γνώμες/Από τον εξισλαμισμό της «παλαιστινιακής υπόθεσης» στην αντισιωνιστική συνωμοσιολογία\nJUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 7727\nΑπό τον εξισλαμισμό της «παλαιστινιακής υπόθεσης» στην αντισιωνιστική συνωμοσιολογία\nΤο τέμενος Αλ-Ακσά στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ. Φωτογραφία Αρχείου\nΤο άρθρο που ακολουθεί, δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της εφημερίδας Le Figaro (21/4/2016). Εδώ παρατίθεται ύστερα από σχετική παραχώρηση του Pierre-André Taguieff. Αντικείμενο του σχολιασμού είναι η πρόσφατη απόφαση της Ουνέσκο, σύμφωνα με την οποία το Ισραήλ βεβηλώνει το τέμενος Αλ-Ακσά. Στην ίδια απόφαση δεν αναγνωρίζονται οι θρησκευτικοί δεσμοί που ενώνουν τον εβραϊκό λαό με το «Όρος του Ναού». Με αφορμή αυτό το μείζον συμβολικό γεγονός, και προβαίνοντας σε μία συνοπτική διαφωτιστική αναδρομή στο παρελθόν, ο Πιέρ-Αντρέ Ταγκυέφ διαπιστώνει και επισημαίνει, ακόμα μία φορά, τον εξισλαμισμό της «παλαιστινιακής υπόθεσης», καθώς και της αντισημιτικής συνωμοσιολογίας, της συνωμοσιολογικής εβραιοφοβίας, που εκφράζεται μέσω του «αντισιωνισμού».\nΓια να καταλάβουμε με ποιον τρόπο κατασκευάσθηκε, στην διάρκεια της μετα-ναζιστικής περιόδου, μία νέα αντιεβραϊκή μορφολογία μέσα σε μία Ευρώπη που κηρύσσει τον απροϋπόθετο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πρέπει να προβούμε σε κάποιες ιστορικές και γεωγραφικές αναδρομές, με δυο λόγια να εξέλθουμε ταυτοχρόνως από την ευρωπαϊκή ιστορία και την πιο πρόσφατη επικαιρότητα. Σε αυτήν την αναζήτηση, το κόκκινο νήμα αποτελείται από τον αυξανόμενο εξισλαμισμό της εβραιοφοβίας, διαμέσου τής ολοένα αύξουσας θέσης που καταλαμβάνεται από την «παλαιστινιακή υπόθεση», μέσα στο νέο αντιεβραϊκό φαντασιακό, που στο εξής γίνεται αντικείμενο συμμερισμού από μουσουλμάνους και μη-μουσουλμάνους. Έτσι, η «παλαιστινιακή υπόθεση» μεταμορφώθηκε σε αραβο-μουσουλμανική υπόθεση, ως μία επιστροφή στις απαρχές της (τις δεκαετίες 1920 και 1930), ωστόσο διαθέτει ένα εμμονικό σημείο που κατασκευάσθηκε ως απωθητικός μύθος: τον «σιωνισμό», διαβολοποιημένη οντότητα που ανάγεται σε οικουμενικό εχθρό («ο παγκόσμιος σιωνισμός»), και το Ισραήλ, το κράτος που κρίνεται απολύτως παράνομο και πρέπει να καταστραφεί. Ο επανεξισλαμισμός της «παλαιστινιακής υπόθεσης», στην συγκυρία μιας δυναμικής ανόδου του ισλαμισμού στον κόσμο από την δεκαετία του 1990, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή της νέας παγκοσμιοποιημένης εβραιοφοβίας.\nΣε αυτό το πλαίσιο, παλιές αντιεβραϊκές κατηγορίες, μεταφερόμενες από την μουσουλμανική παράδοση, επανενεργοποιήθηκαν και τέθηκαν σε πρώτο πλάνο.Όπως συμβαίνει με το διάσημο χαντίθ του βράχου και του δένδρου, που το βρίσκουμε να παρατίθεται στον Χάρτη της Χαμάς:\nΈτσι, έστω και αν τα επεισόδια διακρίνονται τα μεν από τα δε, έχοντας ραγίσει η συνέχιση της τζιχάντ λόγω των εμποδίων που έχουν τοποθετήσει εκείνοι που προέρχονται από την μορφολογία του σιωνισμού, το Κίνημα της Ισλαμικής Αντίστασης [Χαμάς] προσδοκά την εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού, όσος χρόνος και αν χρειασθεί. Ο Απόστολος του Θεού —ο Θεός να Του δίνει ευλογία και ειρήνη— είπε: «Η Ώρα της Κρίσης δεν θα έρθει πριν οι μουσουλμάνοι πολεμήσουν τους Εβραίους (δηλαδή οι μουσουλμάνοι να τους σκοτώσουν), πριν οι Εβραίοι κρυφτούν πίσω από τις πέτρες και τα δέντρα και οι πέτρες και τα δέντρα φωνάξουν: ‘Μουσουλμάνε, υπηρέτη του Θεού! ΄Ενας Εβραίος κρύβεται πίσω μου, έλα και σκότωσέ τον’. Μόνο ένα δέντρο θα είναι η εξαίρεση, το gharqad [είδος κωνοφόρου] που είναι δέντρο των Εβραίων» (χαντίθ που αναφέρεται από τους αλ-Μπουκχαρί και Μουσλίμ.\nΣτην «αντισιωνιστική» προπαγάνδα ανακυκλώνονται και οι κατηγορίες του φόνου των προφητών, της πλαστογράφησης των ιερών βιβλίων, της εβραϊκής κλίσης προς το ψέμα και στην διασπορά της διαφθοράς και του εμφυλίου πολέμου. Από εδώ απορρέουν και τα αρνητικά στερεότυπα που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης στο διηνεκές: οι Εβραίοι είναι δόλιοι και προδότες (αναφορικά με τις διαφορές μεταξύ του Προφήτη και των Εβραίων της Μεδίνας), άπληστοι και βάναυσοι, εχθροί του Θεού και της ανθρωπότητας, διεφθαρμένοι και διαφθορείς.\nΔεν πρέπει ωστόσο να ξεχνάμε το φαινόμενο της πολιτισμικής μεταφοράς των ευρωπαϊκών αντιεβραϊκών θεμάτων στο εσωτερικό του αραβο-μουσουλμανικού κόσμου, το οποίο, εκκινώντας από το τέλος του 19ου αιώνα, έλαβε μεγάλη έκταση στην Μέση-Ανατολή με την ευκαιρία του αγώνα που ξεκίνησαν οι Άραβες κατά του σιωνισμού την επομένη της Διακήρυξης Μπαλφούρ, στις 2 Νοεμβρίου 1917. Η αραβο-μουσουλμανική άρνηση της δημιουργίας μιας «εβραϊκής εθνικής εστίας» στην Παλαιστίνη ήταν άμεση, και ιδεολογικοποιήθηκε με την προσφυγή σε στερεότυπα και θέματα κατηγορίας δανεισμένα από το ευρωπαϊκό αντισημιτικό σώμα. Πρόκειται για την περίπτωση του θρύλου του «τελετουργικού φόνου», του μύθου της «παγκόσμιας εβραϊκής συνωμοσίας» ή της πιο πρόσφατης κατηγορίας περί «ρατσισμού», η οποία τροφοδοτεί από την δεκαετία του 1970 την «ναζιστικοποίηση» του Ισραήλ και του σιωνισμού. Λόγω αυτών των συμβολικών επενδύσεων, το συνηθισμένο μοντέλο της ισραηλο-παλαιστινιακής σύγκρουσης, ως μοντέλο αυστηρά πολιτικό και εδαφικό, αποδεικνύεται απατηλό. Η σύγκρουση δεν ανάγεται στην απλή αντιπαράθεση δύο ανταγωνιστικών εθνικισμών, που προϋποθέτουν συγκρούσεις νομιμότητας περισσότερο ή λιγότερο υπερβάσιμες. Είτε το θέλουμε είτε όχι, αυτή τείνει να προσλάβει τη φιγούρα μιας εβραιο-μουσουλμανικής σύγκρουσης.\nΌπως το έδειξε ένας ορισμένος αριθμός ιστορικών μελετών, η πρώτη στιγμή της διαδικασίας μετασχηματισμού του παλιού ευρωπαϊκού αντισημιτισμού σε αντισιωνιστική εβραιοφοβία εφοδιασμένη με πολιτικό νόημα τοποθετείται στον Μεσοπόλεμο, και πιο ειδικά στην διάρκεια της δεκαετίας του 1930, όταν η ευρωπαϊκο-χριστιανική αντιεβραϊκή θεματική έρχεται να συντεθεί με τον μουσουλμανικό θεολογικο-θρησκευτικό αντιεβραϊσμό. Τότε είναι που οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, καθοδηγούμενοι από τον Χασάν αλ-Μπάνα, τον «Μεγάλο Μουφτή» της Ιερουσαλήμ και πολλούς άλλους άραβες ηγέτες, όπως τον Ιρακινό Ρασίντ Αλί αλ-Γκαϊλανί, έρχονται σε επαφή με τους ναζί, πριν συνάψουν ορισμένες συμμαχίες που θα αποκαλυφθούν πλήρως στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.\nΗ εισαγωγή της ευρωπαϊκής αντισημιτικής θεματικής στον αραβο-μουσουλμανικό κόσμο, επισφραγισμένης κυρίως με την πρώτη διάδοση των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών και της συνωμοσιολογικής της διάστασης στη Μέση Ανατολή, έλαβε πολιτική σημασία από τις αρχές της δεκαετίας του 1920, όταν οι ιδεολόγοι του παναραβισμού και του πανισλαμισμού συνέδεσαν το παλαιστινιακό ζήτημα με την αδιαίρετη κατ’ αυτούς «εβραϊκή» και «σιωνιστική» απειλή για τους ιερούς Τόπους του Ισλάμ. Η έμμονη ιδέα των αράβων μουσουλμάνων περιστρέφεται τότε γύρω από την μεταμόρφωση του τεμένους Αλ-Ακσά σε συναγωγή, φήμη η οποία, από τις αρχές της δεκαετίας του 1920 και υπό διάφορες διατυπώσεις, δεν έπαψε να προκαλεί βίαιες εκδηλώσεις, πογκρόμ ή αιματηρές συμπλοκές. Αυτή η ψευδής κατηγορία που φέρεται από το σύνθημα το «Αλ-Ακσά σε κίνδυνο», που εξαπολύθηκε και έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον «Μεγάλο Μουφτή» της Ιερουσαλήμ, ήταν στην αφετηρία της δεύτερης Ιντιφάντα, πριν να επανέλθει το Φθινόπωρο του 2015 προκειμένου να δικαιολογήσει ένα νέο κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων κατά των Ισραηλινών. Στην καταγγελία της «κατοχής» της Ιερουσαλήμ («αλ-Κούντς» ή «αλ-Κοντς»), όπου βρίσκεται ο τρίτος ιερός Τόπος του Ισλάμ, προστίθεται αυτή της «εβραιοποίησης» της υποτιθέμενης μουσουλμανικής πόλης. Στο εξής, η επικαιροποιημένη και κινητοποιητική παραλλαγή του ισλαμιστικού συνθήματος «Με το αίμα θα ξαναπάρουμε το Αλ-Ακσά» συμβαδίζει με την κραυγή «Αλλαχού ακμπάρ». Ο εξισλαμισμός της «παλαιστινιακής υπόθεσης» άγγιξε ένα σημείο μη-επιστροφής. Ο πολλαπλασιασμός των παλαιστινιακών επιθέσεων κατά των Ισραηλινών μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι μία τρίτη Ιντιφάντα είναι επί θύραις. Σε αυτό το πλαίσιο, πολλοί παλαιστίνιοι ηγέτες ωθούν προς μία ριζοσπαστικοποίηση της αρχόμενης Ιντιφάντα. Στις αρχές Μαρτίου του 2016, ο Αμπού Αχμάντ Φουάντ, αναπληρωτής γενικός γραμματέας του FPLP, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την ιρανική βοήθεια στις οικογένειες των Παλαιστινίων που είναι «υποψήφιοι μάρτυρες»:\nΑυτές οι ικανότητες και αυτή η βοήθεια θα προκαλέσουν μία κλιμάκωση της Ιντιφάντα. Ναι. Αυτό θέλουμε. […] Ο υποψήφιος μάρτυρας πρέπει να ξέρει ότι θα φροντίσουμε την οικογένειά του. […] Αυτή η στήριξη θα βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να συνεχίσουν τη μάχη και τις θυσίες.\nΗ συμβολική ισλαμο-αραβική προσάρτηση του Τείχους του Ναού αντιπροσωπεύει την τελευταία επιτυχημένη παλαιστινιακή εργαλειοποίηση του ζητήματος της Ιερουσαλήμ. Η διευθυντική επιτροπή της Ουνέσκο, που συνεδρίασε στο Παρίσι, υιοθέτησε στις 12 Απριλίου 2016 μία απόφαση, που προτάθηκε από την Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κανένας θρησκευτικός δεσμός μεταξύ του εβραϊκού λαού και του Όρους του Ναού καθώς και του δυτικού Τείχους (το Τείχος των Δακρύων). Η απόφαση αναφέρεται στο Όρος του Ναού ως τοποθεσία αποκλειστικά μουσουλμανική, γνωστή υπό το όνομα «η πλατεία των Τεμενών». Το κείμενο, που παρουσιάσθηκε από κοινού από την Αλγερία, την Αίγυπτο, τον Λίβανο, το Μαρόκο, το βασίλειο του Ομάν, το Κατάρ και το Σουδάν, κατηγορεί το εβραϊκό κράτος ότι βεβηλώνει το τέμενος Αλ-Ακσά και ότι σκάβει «ψεύτικους εβραϊκούς τάφους» στα μουσουλμανικά κοιμητήρια της Ιερουσαλήμ. Η Γαλλία, μαζί με την Ισπανία, την Σλοβενία, την Σουηδία και την Ρωσία, ψήφισαν υπέρ αυτού του χονδροειδούς προπαγανδιστικού κειμένου. Το οποίο εξαπολύει εκ νέου την πολύ γνωστή συνθηματολογική κατηγορία: αυτή της «εβραιοποίησης» και της «ισραηλοποίησης» της Ιερουσαλήμ, που είναι προνομιακό θέμα της νέας «αντισιωνιστικής» προπαγάνδας. Η κατηγορία διατυπώθηκε ως εξής στις 31 Μαρτίου 2016 από έναν δημοσιογράφο μαχητικό υποστηρικτή της «παλαιστινιακής υπόθεσης», τον Μοχάμεντ Σαλμάουι:\nΤι κάνει η Ουνέσκο για τις επιθέσεις στην αρχιτεκτονική και θρησκευτική κληρονομιά της ιερής πόλης της Ιερουσαλήμ; Η εβραιοποίηση και η ισραηλοποίηση του ό,τι είναι αραβικό και μουσουλμανικό εξοργίζει την παγκόσμια κοινή γνώμη γενικά. Εξ άλλου, πολλές είναι οι δηλώσεις που έγιναν εκ μέρους φορέων που είναι γνωστοί για την τυφλή τους πρόσδεση στο Ισραήλ, εκφράζοντας την απόρριψή τους για τις ισραηλινές επιθέσεις στους ιερούς τόπους στην Ιερουσαλήμ, πέραν του ιερού του Αβραάμ (ο Τάφος των Πατριαρχών).\nΣτις 21 Οκτωβρίου 2015, η Ουνέσκο είχε καταχωρίσει τον Τάφο των Πατριαρχών και τον Τάφο της Ραχήλ, δύο ιερούς εβραϊκούς τόπους στο Ισραήλ, ως μουσουλμανικές τοποθεσίες για το παλαιστινιακό κράτος.\nΑυτή η επίμονη φήμη περί μιας εβραϊκής συνωμοσίας με στόχο να καταστραφεί ένας από τους ιερούς τόπους του ισλάμ εξηγεί την κεντρικότητα και την επάνοδο του ζητήματος της Ιερουσαλήμ στην πολιτικο-θρησκευτική σύγκρουση που αντιπαραθέτει Εβραίους και μουσουλμάνους Παλαιστίνιους. Για την παλαιστινιακή προπαγάνδα και τις ισλαμιστικές παραλλαγές της, παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι προκαλεί μηχανικά την συμπάθεια και την αλληλεγγύη όλων των μουσουλμάνων, είτε είναι σουνίτες, είτε είναι σιίτες, και τους οδηγεί να στρατεύονται «στον δρόμο της τζιχάντ» για την υπεράσπιση του Αλ-Ακσά. Οι ριζοσπάστες ισλαμιστές έχουν ενσωματώσει εδώ και καιρό αυτό το θέμα κατηγορίας στον προπαγανδιστικό τους λόγο για να τροφοδοτούν έναν ριζοσπαστικό και δαιμονολογικό, ισχυρά κινητοποιητικό, αντισιωνισμό. Στην κινητοποίηση των ισλαμιστών και των συμπαθούντων τους (από τους παθητικούς ως τους συνενόχους τους) προστίθεται η κινητοποίηση διαφόρων πολιτικών κύκλων, από τις ριζοσπαστικές αριστερές μέχρι την πλειοψηφία των νεοφασιστικών ή νεοναζιστικών ομάδων, υπέρ της «παλαιστινιακής υπόθεσης», στην βάση δαιμονοποίησης του «σιωνισμού» και του Ισραήλ.\nΟ εξισλαμισμός της «παλαιστινιακής υπόθεσης» είναι σε διαρκή επιτάχυνση από τότε που δημιουργήθηκε η Χαμάς, τον Δεκέμβριο του 1987, που της προσέδωσε οργανωτική μορφή. Χρειάζεται, άραγε, να θυμίσουμε το άρθρο 13 του Χάρτη της Χαμάς, που δημοσιεύθηκε στις 18 Αυγούστου του 1988: «Μόνο με την τζιχάντ θα υπάρξει λύση στην παλαιστινιακή υπόθεση». Αυτός ο τζιχαντιστικός εξισλαμισμός έχει αποτέλεσμα να μετατρέπει μία πολιτική και εδαφική σύγκρουση σε έναν ατελεύτητο πόλεμο, τροφοδοτούμενο από εθνοτικο-θρησκευτικά πάθη που απαγορεύουν την αναζήτηση του συμβιβασμού, ο οποίος, μόνος αυτός, μπορεί να εγγυηθεί μία βιώσιμη ειρήνη μεταξύ Εβραίων και Παλαιστινίων (και γενικότερα των Αραβο-μουσουλμανικών κρατών).\nΜετά από δεκαετίες τριτοκοσμικών, αντι-ισραηλινών και αμερικανόφοβων ονειρώξεων, οι Γάλλοι διανοούμενοι ήρθαν αντιμέτωποι με την σκληρή ιστορική πραγματικότητα μέσα από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, τις σφαγές που έγιναν στο όνομα του ισλάμ στην Συρία και το Ιράκ ή τις επιθέσεις στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2015 και τον Νοέμβριο του ιδίου έτους. Αυτή η απότομη αφύπνιση οδήγησε κάποιους από αυτούς να αρνηθούν, να ελαχιστοποιήσουν ή να σχετικοποιήσουν τα γεγονότα που δεν εγγράφονται στον δικό τους ορίζοντα προσδοκιών. Από εδώ απορρέει η συνωμοσιολογική εκτροπή. Αν το θέαμα του κόσμου δεν απεικονίζει τον πίνακα που έχουμε γι αυτόν, αν του αντιτίθεται, τότε μεγάλος είναι ο πειρασμός της προσφυγής στις «θεωρίες της συνωμοσίας», οι οποίες παρουσιάζουν το πλεονέκτημα ότι μοιάζουν να εξηγούν ό,τι δεν μπορούμε να εξηγήσουμε και συντηρούν έτσι τα ιδεολογικά δόγματα και την φαινομενική τους συνοχή. Οι αρνητές των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου έδειξαν τον δρόμο.\nΟι σημερινοί συνωμοσιολόγοι εφαρμόζουν τα ίδια ερμηνευτικά σχήματα στα γεγονότα που ενοχλούν ή αντιτίθενται στην κοσμοαντίληψή τους. Για παράδειγμα, αποδίδουν την εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) σε μία τεράστια «σιωνιστική» συνωμοσία που αποσκοπεί στο να αποδυναμώσει τα αραβικά κράτη και να θέσει σε δυσκολία το Ιράν. Ή υποστηρίζουν ότι οι φονικές επιθέσεις του Ιανουαρίου και του Νοεμβρίου 2015 είναι το αποτέλεσμα μηχανορραφιών των μυστικών υπηρεσιών, στις οποίες η Μοσσάντ κατέχει περίοπτη θέση. Στις νέες συνωμοσιολογικές αφηγήσεις, τα συμφέροντα που αποδίδονται στους «σιωνιστές» λειτουργούν όπως τα «ταξικά συμφέροντα» στην μαρξιστική βουλγκάτα, ή τα «φυλετικά συμφέροντα» στα κλασικά ρατσιστικά δόγματα. Με τον τρόπο αυτό, οι «αντισιωνιστές» που επικαλούνται τον αντιρατσισμό επανεπινοούν έναν καθαρά ρατσιστικό τρόπο κατηγορίας.\nμετάφραση-επιμέλεια: Ανδρέας Πανταζόπουλος\nΠού πας και πού μας πας, Αλέξη;\tΤρεις λόγοι για τους οποίους οι προσωρινές άδειες εργασίας για τους πρόσφυγες είναι θετική εξέλιξη


Προσκλήσεις προγραμμάτων – AgroPress\nΠρογράμματα κατάρτισης στον Πειραματικό Αγρό στην Αλίαρτο στο πλαίσιο του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά» O Δήμος Θηβαίων ενημερώνει κάθε ενδιαφερόμενο δημότη του ότι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΓΠΑ) υλοποιεί στο πλαίσιο του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά» δωρεάν προγράμματα κατάρτισης στον Πειραματικό Αγρό (Experimental Farm) στην Αλίαρτο Βοιωτίας. Τα προγράμματα […]\nPosted in: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Προσκλήσεις προγραμμάτωνTagged: «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά», Δήμος Θηβαίων, πρόγραμμαkaterina\t 01/14/2020\nΗ Γενική Γραμματεία Αγροτικής Πολιτικής και Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων ανακοινώνει ότι ξεκίνησε η καταβολή της πρώτης δόσης της ενίσχυσης ύψους 9.800 ευρώ (70% του συνολικού ποσού στήριξης) στους δικαιούχους του υπομέτρου 6.3 «Ανάπτυξη μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων» του ΠΑΑ 2014-2020, στις περιφέρειες Πελοποννήσου, Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας, Κεντρικής Μακεδονίας, Κρήτης και Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης. Στις αμέσως προσεχείς […]\nPosted in: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Μικρών ΠαραγωγώνTagged: Μικρών ΠαραγωγώνAgroPress\t 12/16/2019\n1η Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος Έργων Ιδιωτικού Χαρακτήρα LEADER/CLLD – Αχαΐα\nΣτο πλαίσιο του Τοπικού Προγράμματος «Τοπική Ανάπτυξη με Πρωτοβουλία Τοπικών Κοινοτήτων (ΤΑΠΤοΚ) LEADER/CLLD», του Μέτρου 19 – Υπομέτρου 19.2 του ΠΑΑ 2014-2020, η Ομάδα Τοπικής Δράσης (ΟΤΔ) ΑΧΑΪΑ Α.Ε.- ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΤΑ (ΑΧΑΪΑ – ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Α.Ε.) καλεί τους ενδιαφερόμενους (υποψήφιους δικαιούχους) να υποβάλλουν τις προτάσεις τους για παρεμβάσεις ιδιωτικού χαρακτήρα. Η συγχρηματοδοτούμενη συνολική δημόσια δαπάνη […]\nPosted in: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Προσκλήσεις προγραμμάτωνTagged: Leader Δυτικής ΕλλάδαςAgroPress\t 05/03/2019\nΑνακοινώθηκε ο B’ Κύκλος της Δράσης «ΕΡΕΥΝΩ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ – ΚΑΙΝΟΤΟΜΩ» και η αύξηση του συνολικού προϋπολογισμού της ενιαίας Δράσης στα 542.535.722 ευρώ, με την Πέμπτη (5η) τροποποίηση της σχετικής Πρόσκλησης. Ο προϋπολογισμός του B’ Κύκλου ανέρχεται στα 200.000.000 ευρώ. Βασικός στόχος της Ενιαίας Δράσης «Ερευνώ – Δημιουργώ – Καινοτομώ» είναι η σύνδεση της έρευνας και της […]\nPosted in: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Προσκλήσεις προγραμμάτωνTagged: καινοτομίαAgroPress\t 04/03/2019\nΑλλαγές στις προθεσμίες, τον τρόπο και τον τόπο υποβολής υποψηφιότητας για το υπομέτρο 6.3 – «Ανάπτυξη μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων»\nΗ Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους ότι, με απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, τροποποιείται η 1η Πρόσκληση για την υποβολή αιτήσεων στήριξης – φακέλων υποψηφιότητας προς ένταξη στο Υπομέτρο 6.3 «Ανάπτυξη μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων» του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) της Ελλάδας 2014 – 2020, ως προς τις προθεσμίες και τον τρόπο και τόπο […]\nPosted in: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Μικρών ΠαραγωγώνTagged: Μικρών ΠαραγωγώνAgroPress\t 03/07/2019