Off The Road, On the Web: Προφίλ επιβατών κινδύνων για την ψυχική υγεία.\nΠαιδάκια που τρώνε\n-Να φάει το κουλούρι/σοκολάτα/πατατάκια του; Θα προσέχουμε δεν θα λερώσει.\nΗ μαμά που το λέει αυτό μάλλον εννοεί "δεν θα λερώσει τα ρούχα του". Εννέα στις δέκα φορές, το πίσω κάθισμα, θα είναι γεμάτο σουσάμι, λιωμένες σοκολάτες, σπασμένα πατατάκια, σακουλάκια από καραμέλες, τσίχλες και λοιπά. Δεν με πειράζει να τα καθαρίσω. Αλλά μη με διαβεβαιώνεις ότι δεν θα αφήσεις τίποτε πίσω σου, και γίνομαι εγώ ρεζίλι για το "βρώμικο" ΤΑΞΙ στους επόμενους επιβάτες.\nΠολλές φορές εξίσου άτσαλα τρώνε και οι ενήλικες. Καμιά φορά και χειρότερα.\nΈνας καυγάς είναι εκ των πραγμάτων δυσάρεστη κατάσταση. Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν συμβαίνει σε απόσταση αναπνοής μεταξύ ανθρώπων που δεν ξέρεις, δεν μπορείς να κάνεις ότι δεν ακούς, δεν σε αφορά για να πάρεις θέση, δεν ξέρεις ποιος έχει δίκιο γιατί δεν ξέρεις όλη την ιστορία έτσι κι αλλιώς. Σας παρακαλώ, μαλώστε όταν κατεβείτε. ΤΑΞΙ είναι, όχι αρένα.\n(και εγώ ΔΕΝ είμαι διαιτητής, ούτε δημοσιογράφος συντονιστής)\nΚατ' αρχήν έχουμε τις γιαγιάδες που έχουν το δάκρυ εύκολο. Ξεκινούν να σου λένε μια ιστορία, και ξαφνικά ανακατεύουν κάτι δυσάρεστο και το δάκρυ τρέχει κορόμηλο. Ευτυχώς, συνήθως επανέρχονται δυο φράσεις μετά και θυμούνται κάτι ευχάριστο και γελάνε. Αν όχι με ένα "Σας παρακαλώ μη κλαίτε και μου ραγίζετε την καρδιά" συνήθως πιάνουν το λεκτικό σωσίβιο που τις ξαναβγάζει στην επιφάνεια.\nΤα "πιτσιρίκια" κλαίνε για την σχέση που τελείωσε πριν λίγο. Για την σχέση που τελειώνει εκείνη την ώρα με SMS στο κινητό τους. Την επόμενη στιγμή θα ψάχνονται να στείλουν SMS αναζητώντας καινούρια σχέση βέβαια, οπότε χαλαρά.\nΌταν όμως πέσεις στον άνθρωπο που του συμβαίνει κάτι πραγματικά τραγικό εκείνη τη στιγμή, εύχεσαι να είχε μπει σε κάποιο άλλο ΤΑΞΙ, με κάποιον αναίσθητο σκληρόπετσο συνάδελφο που δεν θα έδινε σημασία. Η συναισθηματική αποστασιοποίηση κάτι τέτοιες στιγμές σώζει. Όποιον μπορεί να την πετύχει. Εγώ δεν τα καλοκαταφέρνω πάντα οπότε, "σας παρακαλώ, μη κλαίτε και μου ραγίζετε την καρδιά". Και σε αυτές τις περιπτώσεις, το εννοώ.\nΙστορίες με αρρώστιες και θανάτους\nΣτο σπορ τέτοιων ιστοριών επιδίδονται κυρίως γυναίκες κάποιας ηλικίας. Με κάθε αφορμή θα ξεκινήσουν την δική τους λυπητερή ιστορία, για αρρώστιες, φάρμακα, νοσοκομεία, θανάτους. Όλα αυτά είναι μέσα στη ζωή. Το ξέρω. Και έχω τους δικούς μου λόγους να προτιμώ να μην το θυμάμαι με κάθε ευκαιρία. Πλέον, όταν αρχίζουν τέτοια ιστορία διακόπτω ευγενικά λέγοντας " Είναι δυνατόν να μιλήσουμε για οτιδήποτε άλλο εκτός από αρρώστιες και θανάτους; Το θέμα με στεναχωρεί". Και συνήθως σταματάνε. Συνήθως εντελώς, γιατί δεν έχουν τίποτε άλλο να πούνε εκτός από αυτά που μαυρίζουν την καρδιά.\nΤα σαλιαρίσματα στο πίσω κάθισμα είναι σχεδόν ότι χειρότερο μπορεί να συμβαίνει. Το κακό ξεκινάει σχεδόν πάντα ο ένας από τους δύο του ζευγαριού. Συνήθως ο λιγότερο όμορφος ή περισσότερο ανασφαλής, αρχίζει να φιλάει το ταίρι του με έναν ρυθμό περίπου ένα φιλί ανά 10-20 δευτερόλεπτα, προσπαθώντας α) να εκβιάσει την ανταπόκρισή του και β) να επιδείξει το τρόπαιό του στον κόσμο (σ’ εμένα κυρίως αφού εγώ είμαι εκεί, ούτε ένα μέτρο μακριά). Τα φιλιά αυτά είναι συνήθως ηχηρά με έναν αηδιαστικό τρόπο (σαν αυτά που σκάει η αντιπαθητική ιδρωμένη θεία στο κακόμοιρο πιτσιρίκι) και συνοδεύονται από άγαρμπα αγκαλιάσματα και χάδια.\nΜε το ζόρι συγκρατώ ατάκες όπως "αν μείνει έγκυος εδώ μέσα, εγώ δεν γίνομαι νονός να ξέρετε", "μήπως θέλατε να μπείτε σε ξενοδοχείο και μπήκατε στο ταξί;", "να χρεώσω το δωμάτιο με την ώρα ή θα μείνετε όλη τη νύχτα;", "περιμένετε να σβήσω την κάμερα ασφαλείας γιατί σε λίγο θα μεταδίδω τσόντα στο κέντρο".\n(Αν υπάρχει εσωτερική κάμερα ασφαλείας στο ΤΑΞΙ και αν μεταδίδει στο κέντρο, είναι κάτι που θα αφήσω να αιωρείται)\nΤρία ή τέσσερα κορίτσια, ηλικίας από 16 μέχρι 76 ετών εισβάλουν στο ταξί. Σκοπός τους είναι να μιλάνε όλες μαζί ταυτόχρονα (και όταν μιλάει η μία μόνο, οι υπόλοιπες βγάζουν χορωδιακά επιφωνήματα και γέλια). Οι συχνότητες των φωνών τους είναι ψηλά, και οι εντάσεις ψηλότερα. Επίσης, ακόμη και αν τα κορίτσια είναι 76 χρονών, σε αυτές τις φάσεις οι συζητήσεις τους αγγίζουν τα όρια της ακατέργαστης βλακείας. Έλεος! (Δεν έχει έλεος, μόνο το τέλος της διαδρομής).\nΣε ορισμένες περιπτώσεις ασχολούνται και μαζί μου ξαφνικά (Είστε παντρεμένος; Πόσα παιδιά έχετε; Οδηγάτε χρόνια ταξί;) κλπ κλπ. Τον ρόλο συνήθως τον αναλαμβάνει μια τολμηρή, ενώ οι υπόλοιπες ακούνε όλο ενδιαφέρον, γελάνε και στριγκλίζουνε και μαζεύουν υλικό για να με θάψουν αργότερα.\nΜερικές φορές, μετά από 10 λεπτά τσιρίδων, ξαφνικά κάποια πετάει ένα "¨τον ζαλίσαμε τον άνθρωπο σταματήστε". Εγώ συνήθως απαντάω διφορούμενα: "Μπα συνηθισμένος είμαι".\nΜόλις κατέβουν πάντως, συνήθως ή βάζω κάποιο αγαπημένο τραγούδι και το δυναμώνω, ή κλείνω κάθε μουσική και CB για να συνέλθω από το πακέτο.\nΧοντρό καμάκι στις απ' έξω\nΣτη θάλασσα ο καπετάνιος έχει δικαιώματα περίπου Αυτοκράτορα. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα ήθελα να συμβαίνει το ίδιο και με το ταξί. Γιατί όταν καθώς περνάω δίπλα από κορίτσια, οι μαντράχαλοι που μπήκαν για πελάτες ανοίγουν παράθυρα και αρχίζουν χοντράδες, μου έρχεται να ανοίξω τις πόρτες και να τους πετάξω στη θάλασσα. Και βάζω πάγο αμέσως, καθώς συνήθως γυρνάνε γελώντας και περιμένοντας την επιδοκιμασία μου και συναντάνε το Έβερεστ.\n-Σας παρακαλώ μη μιλάτε έτσι όσο βρίσκεστε μέσα σε αυτό το ΤΑΞΙ, θα αναγκαστώ να σας κατεβάσω κάτω ή να φωνάξω την αστυνομία, λέω συνήθως και μου επιστρέφονται μασημένα «συγνώμη» ή «έλα μωρέ τώρα, τι είπαμε;».\nΌχι μακάκα, δεν θα λες εσύ τις χοντροκομμένες βλακείες σου (εκ ‘του ασφαλούς) από το ΤΑΞΙ που οδηγάω εγώ. Δεν είμαι πουριτανός. Απλώς δεν αντέχω τις γλοιωδίες.\nΚραυγές στο κινητό\nΣυνήθως οδηγάω με κλειστά παράθυρα (και κλιματισμό, χειμώνα / καλοκαίρι), εκτός από κάποιες φάσεις που ανοίγω για ανανέωση του αέρα. Αυτό συμβαίνει επειδή προτιμώ να εισπνέω όσο το δυνατόν λιγότερο τη θολούρα που ονομάζεται αέρας μέσα στη κίνηση, και να μην ακούω τον θόρυβο του δρόμου. Από τα αυτοκίνητα μέχρι τα περαστικά στερεοφωνικά. Η μουσική παίζει χαμηλά. Το CB επίσης. Γενικά μέσα στο ΤΑΞΙ επικρατεί σχετική ησυχία. Και ξαφνικά ο επιβάτης (συνήθως η επιβάτιδα) αρχίζει να μιλάει στο κινητό. Να φωνάζει στο κινητό δηλαδή. Τόσο δυνατά που η χρήση του φαίνεται άσκοπη. Κλείστο το ρημάδι, άνοιξε το παράθυρο και συνέχισε με την ίδια ένταση. Θα συνεχίσουν να σε ακούνε. Και αν μιλούσες με καμιά φίλη σου, θα την ακούμε κι εμείς να τσιρίζει.\nΑν το πράγμα τραβήξει πάνω από πέντε λεπτά δυναμώνω το ραδιόφωνο. Και το CB. Συνήθως το πιάνουνε το υπονοούμενο.\nΣαν το μαρτύριο της σταγόνας, το παιχνίδι μερικών με τα κέρματα στο χέρι τους μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό για τα νεύρα. Από τη μία ο ακατάσχετα επαναλαμβανόμενος ήχος του κέρματος πάνω σε κέρμα είναι ενοχλητικός σαν πετραδάκι στο παπούτσι. Από την άλλη εμπεριέχεται ένα υπονοούμενο τύπου "ακούς; έχω λεφτά να σε πληρώσω", από μερικούς. Μπράβο. Βάλτα τώρα στη τσέπη σου γιατί για τον ψυχίατρο και τα φάρμακα που θα χρειαστώ με αυτό που κάνεις, δεν φτάνουνε.\nΔεν με πειράζουν τα πολλά λόγια, όταν έχουν περιεχόμενο. Μερικές φορές όμως ο μονόλογος πάει κάπως έτσι: "Αμάν αυτές οι γυναίκες. Έβλεπα στην τηλεόραση, ξέρετε τι; Χαχα (παύση) Εμ, έχει είκοσι, τριάντα χρόνια; Το εβδομήντα οχτώ πρέπει να ήταν. Έδειχνε λοιπόν η τηλεόραση έναν επιστήμονα. Νομίζω κτηνίατρος, δεν είμαι και σίγουρος. Χμμμ.(παύση). Φυσικός ήτανε; Εκείνα τα χρόνια ξέρεις, η τηλεόραση ήταν πολύ, πολύ, πολύ, πολύ, πολύ καινούριο πράγμα. Ραδιόφωνα μόνο είχαμε κι εκείνα με το ζόρι. Ήταν φτωχά χρόνια. Αλλά περνούσαμε καλά. ¨Είμαστε πιο ήσυχοι. (Παύση). Έλεγε αυτός στην τηλεόραση λοιπόν ότι είναι κακό να βράζουμε φαγητά και να τα βάζουμε στην κατάψυξη, Όχι ότι είχαμε καταψύξεις τότε σαν αυτές τις σημερινές. Ο γιος μου έχει πάρει έναν καταψύκτη ξεχωριστό. Είναι που έχουμε κάτι ζαρζαβατικά στο εξοχικό. Στο χωριό της γυναίκας μου. Όχι ότι της αφήσαν οι γονείς της σπίτι. Μόνοι μας το φτιάξαμε. Έχω κουβαλήσει τούβλα βράδυ εγώ εκεί. Τότε με τα παράνομα. (Παύση). Και πάει η γυναίκα μου και μου βγάζει φαγητά από το ψυγείο και το ζεσταίνει. Και με πιάνει το στομάχι μου. Γι' αυτό σου λέω. Αμάν αυτές οι γυναίκες. Δεν συμφωνείς;"\nΑν συμφωνήσω θα σταματήσετε γιατί μου έχετε διυλίσει τον εγκέφαλο;\nΥ.Γ. (Μη χάνετε τον χρόνο σας με το Υ.Γ. αν δεν ασχολείστε με ασήμαντες λεπτομέρειες)\nΤο παραπάνω γράφτηκε με αφορμή "Σαλιαρίσματα" στο πίσω κάθισμα. Σχεδόν πριν κατέβει το ζευγαράκι, άφησα για λίγο το subtitle workshop, πάντα χρήσιμο στα απίστευτα μποτιλιαρίσματα της Εγνατίας, και σημείωσα το θέμα στο wordpad.Βρήκα καλή ιδέα να προσθέσω και τα υπόλοιπα σπαστικά "εντός" του ΤΑΞΙ μαζεμένα. Προφανώς όχι όλα. Και ελπίζω όχι μόνο τα προφανή.\nPosted by Acro at 2:17 π.μ.\n=P έχω υπάρξει μέλος της αγέλης κοριτσακίων σε ταξί(οκ, δεν νιώθω πεηφανη γι αυτό=ΡΡ).... Το μόνο που έχω να πω είναι ότι οι ερωτήσεις δε γίνονται για να σε θάψουνε μετά, αλλά απλά υπάρχει κέφι να πιάσουνε κουβέντα με όλο τον κόσμο.\nόσο για τα ζευγάρια, πιθανόν να το χουν και βίτσιο... ή να ψάχνουν κάτι.. Σίγουρα θα χεις ακούσει ιστορίες συναδέρφων σου που επωφελήθηκαν από κάτι τέτοιο και πέρασαν όλοι καλά....\nΣάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2008 - 11:05:00 π.μ. EET\nΠόσο δίκιο έχεις. Το αυτοκίνητο είναι εργαλείο που σε μεταφέρει από ένα σημείο σε κάποιο άλλο. Το να τρως μέσα σε αυτό είναι όχι μόνο εκνευριστικό/ενοχλητικό, αλλά κατά τη γνώμη μου και επικίνδυνο. Ειδικότερα για τα ΜΜΜ είναι και αγένεια. Αλλά "τι ζόρι τραβάς εσύ ρε (παλιοσωφεράντζα)"?\nΚαυγάδες, Σαλιαρίσματα, Κραυγές στο κινητό, Χτύπημα κερμάτων\nΗ γενικότερη κατηγορία θα πρέπει να λέγεται "Ίχνος αξιοπρέπειας (ουδέν)". Και πάλι "να κοιτάς τη δουλειά σου (και μένα -ανεξαρτήτως φύλου- που κυκλοφορώ ένα γκομενάκι έξω από τα κυβικά μου).\nΠολύ καλές οι ατάκες σου. Στην περίπτωση που σου πούνε "Μα μου έκλεψε την τσίχλα μου κύριε!", τι απαντάς?\nΓια τις γιαγιάδες θα μιλήσω στην επόμενη παράγραφο.\nΓια τα πιτσιρίκια, ο χαρακτηρισμός αυτός αρκεί. Είναι της ηλικίας. Είτε μεγαλώνουν και σοβαρεύουν είτε μεγαλώνουν και κάνουν τα ίδια.\nΓια τις άλλες περιπτώσεις που αναφέρεις...μακάρι να περάσει γρήγορα και γι'αυτούς και για σένα.\nΜια από τις αγαπημένες -ίσως από τις λίγες- ενασχολήσεις των ηλικιωμένων είναι οι "θύμισες". Το γιατί επιλέγουν να περιγράφουν δακρύβρεχτες ιστορίες, αληθινές ή υπερβολικές, είναι κάτι περίεργο. Πιθανώς να οφείλεται στην ανάγκη τους για προσοχή. Και όσο πιο μακριά βρίσκεται κανείς απο τη (φυσιολογική) "δύση" του βίου του, τόσο πιο δύσκολο να το κατανοήσει, χωρίς βέβαια να χρειάζεται ποτέ να το δικαιολογήσει.\nΠάψτε σας παρακαλώ!!!\nΌπως ακριβώς το είπες: χοντροκομμένοι γλοιώδεις βλάκες. Κρατήστε τα σχόλια για τον εαυτό σας! Με ενοχλεί και μένα πάρα πολύ και όσοι πάνε να ξεφύγουν με φτηνές δικαιολογίες τύπου "μα κοίτα πως τον κουνάει/είναι ντυμένη/τι άλογο ξεκαπίστρωτο/τα θέλει/τις αρέσει" ξεχνάνε ότι τα ρούχα και το φέρεσθαι δεν δίνουν σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση το δικαίωμα της παρενόχλησης.\nΣε μία περίπτωση είχε και την πλάκα του. Περιμένοντας κάποια φορά στη διάβαση δίπλα σε μια πολύ μα πολύ νόστιμη κοπέλα, ένας έξυπνος από το αυτοκίνητο φωνάζει: "ζαχαροπλάστης ήταν ο μπαμπάς σου?". Η απάντηση της κοπέλας ήταν : "ναι, κι έφτιαχνε χαλβάδες σαν και σένα!".\n- Καλημέρα γείτονα!\n- Κουκιά σπέρνω!\nΣάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2008 - 11:35:00 π.μ. EET\nΚΛΑΗΣΠΕΡΑ ΕΙΜΑΙ Η BLOGGER ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΚΟΥΡΣΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΓΙΑ ΜΠΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ www.stmaria.bblogs.gr\nΤρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2008 - 6:52:00 μ.μ. EET\n@stmaria καλησπέρα και\nΚΑΛΑ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΗ ΦΩΝΑΖΕΙΣ, το ότι δεν άφησα σχόλιο, δεν σημαίνει και ότι δεν πέρασα από εκει. :)\n(και η διεύθυνση του blog σου είναι http://stmaria.pblogs.gr/\nΤρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2008 - 7:09:00 μ.μ. EET\nΜακάρι όλοι οι όδηγοι ταξί να ήταν τόσο επαγγελματίες σαν κ΄εσένα...\nΠάντως έκεινο πού με χαλάει σε άπιστευτο βαθμό είναι όταν "πέφτώ" σε όδηγο που έχει κακή σχέση με το σαπούνι...και κλείστα παραθυρά φυσικά...;)\nΠέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2008 - 10:39:00 π.μ. EET\nelda φτύσε μη ματιάξεις (αλλά όχι πάρα πολύ, έχω κάνει μπάνιο) :)\nΌσον αφορά στις "οσμές" υπάρχει και "άλλη πλευρά", για την οποία σκεφτόμουν να κάνω ξεχωριστό post.\nΠΟΛΥ άσχημα μυρίζουν συνήθως οι ηλικιωμένοι (γερατιά/φάρμακα/απλυσιά). Μακάρι βέβαια να φτάσουμε στα χρόνια τους, και ας μυρίζουμε.\nΑυτό που δεν αντέχεται είναι τα "κορίτσια", συνήθως ανατολικής προέλευσης, που φοράνε κάτι βαριά και ασήκωτα πατσουλιά που μυρίζουν από δύο οικοδομικά τετράγωνα μακριά. Μπαίνουν στο ΤΑΞΙ και φεύγεις. Σε δυο περιπτώσεις, με το που μπήκαν άνοιξα το παράθυρο αυτομάτως.\n"Μην ανοίγετε θα κρυώσω"\n"Ναι αλλά αν δεν ανοίξω θα λιποθυμίσω, μάλλον βάλατε πολύ κολώνια".\n"Σε ζαλίζουν τα αρώματα;"\n"Όχι όλα, αλλά αυτό που φοράτε μου έρχεται κάπως βαρύ πρωί πρωί" (τι να πω;)\n"Κλείσε θα μου χαλάσει το μαλλί".\n"Να κλείσω αλλά έχετε το νου σας μη χάσω τις αισθήσεις μου από το άρωμά σας".\n(δεν το έπιασε, δεν απάντησε)\nΠέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2008 - 3:59:00 μ.μ. EET\nXAXA Eσανς από τριαντάφυλλο σε κάτι ξύλινα μπουκαλάκια(με ζωγραφιές απ΄εξω)τα λεγόμενα και "βουλγάρικά"!!!Σε καταλαβαίνω απόλυτα..\nΣάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008 - 10:15:00 μ.μ. EET


Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας | Grevenamedia.gr - 24 ώρες Τοπικές ειδήσεις Δυτ Μακεδονίας\nΜε ετικέτα: Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας\n10 Δεκ, 2019 grevenamedia1admin Γρεβενά, Δυτ. Μακεδονία, Ειδήσεις, Καστοριά, Κοζάνη, Φλώρινα 0\nΣτη Διεθνή Έκθεση «FOCUS: The locative show 2019» στο Λονδίνο, συμμετείχε με την ιδιότητα του εκθέτη το Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας (ΕΚΟΜΕ), όπου πρόβαλε στο stand P16 το κεντρικό μήνυμα του Εθνικού … Περισσότερα\n1 Αυγ, 2015 Αναστασία Ι. Παπαδοπούλου Γρεβενά, Δυτ. Μακεδονία, Ειδήσεις, Κοζάνη 0\nΑπό την ανάληψη των καθηκόντων μας ως νέα Περιφερειακή Αρχή και ως Αρμοδιότητα της Αντιπεριφέρειας Υγείας – Πρόνοιας και Κοινωνικής Συνοχής, σας ενημερώνουμε πως εξ αρχής το συγκεκριμένο θέμα (Έγγραφο σας με Αρ. Πρωτ. … Περισσότερα\n31 Ιούλ, 2015 Αναστασία Ι. Παπαδοπούλου Γρεβενά, Δυτ. Μακεδονία, Κοζάνη 0\nΗ Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας σας προσκαλεί στη απονομή των βραβείων προς τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ιμέρων, τα προϊόντα του οποίου σημείωσαν σημαντική επιτυχία στον 4ο Διαγωνισμό ελληνικών εξαιρετικά παρθένων ελαιολάδων, που διεξήχθη στο πλαίσιο του … Περισσότερα\n15 Ιούν, 2015 Αναστασία Ι. Παπαδοπούλου Δυτ. Μακεδονία, Καστοριά, Κοζάνη, Φλώρινα 0\nΜετά από πρόσκληση της Περιφέρειας Κορυτσάς και σε συνέχεια των διμερών επαφών για θέματα πολιτικής προστασίας με πρωτοβουλία του εντεταλμένου συμβούλου Ηλία Κάτανα, η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας αποδέχθηκε πρόσκληση για συνάντηση στην Κορυτσά την … Περισσότερα\nΗ Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα ανάληψης δράσης και προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες των αστέγων καθώς και των ατόμων που οι συνθήκες διαβίωσης … Περισσότερα\nΕγκρίθηκε από τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας κο Θεόδωρο Καρυπίδη η δημοπράτηση του έργου της αναβάθμισης και εκσυχρονισμού των υποδομών που φιλοξενούν τα σχολεία του Δήμου Πρεσπών. Το έργο περιλαμβάνει πολλές μικρές και μεγάλες παρεμβάσεις … Περισσότερα\n11 Μαρ, 2015 Αναστασία Ι. Παπαδοπούλου Γρεβενά, Δυτ. Μακεδονία, Ειδήσεις, Καστοριά, Κοζάνη, Φλώρινα 0\nΗ Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σε συνεργασία με τον ΤΟΕΒ Καρπερού – Δήμητρας και το Δήμο Δεσκάτης, σας προσκαλεί στην ενημερωτική εκδήλωση σχετικά με την ανάπτυξη της δενδροκαλλιέργειας στην Π.Ε Γρεβενών. Η εκδήλωση θα … Περισσότερα


Εκκίνηση με «12 κρίσιμες συζητήσεις» για τον διάλογο στην Παιδεία\nΠΑΙΔΕΙΑ 07/01/2016 - 21:35 | Author: Newsroom\n«Δώδεκα κρίσιμες συζητήσεις για την εκπαίδευση» ξεκινούν την Τρίτη 12 Ιανουαρίου στις 19.00 στο Αμφιθέατρο του Ινστιτούτου Παστέρ και θα συνεχίζονται κάθε Τρίτη ως τις 29 Μαρτίου από την Επιτροπή του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, της οποίας ηγείται ο πανεπιστημιακός δάσκαλος κ. Αντώνης Λιάκος.\nΟι συζητήσεις θα γίνονται από τα μέλη της Επιτροπής που έχει συγκροτηθεί για τον διάλογο από το υπουργείο Παιδείας, ενώ θα συμμετέχουν ακόμη πανεπιστημιακοί, εκπαιδευτικοί, γονείς.\nΥπενθυμίζεται ότι ο διάλογος γίνεται:\n– Στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας με πρόεδρο τον καθηγητή κ. Νίκο Θεοτοκά, ο οποίος θα ζητήσει όπως είναι φυσικό την συμμετοχή των κοινωνικών φορών (ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ κ.ά.) και των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών της χώρας (Διδασκαλική Ομοσπονδία, Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης, ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί κ.ά.).\n– Στην Επιτροπή Διαλόγου που θα συγκροτηθεί για αυτό τον σκοπό υπό την προεδρία του καθηγητή κ. Αντώνη Λιάκου.\n– Στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής με προεδρεύοντα τον καθηγητή κ. Γεράσιμο Κουζέλη.\nΗ συζήτηση που θα ξεκινήσει τον διάλογο θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη, με θέμα «Οι σκοποί και οι στόχοι της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης» και ομιλητές τους κκ. Λιάκο, Γαβρόγλου, Θεοτοκά και Κουζέλη.\nΘα γίνουν συζητήσεις με τα εξής θέματα:\nΤρίτη 19.1.2016: Reform Education Now. Έχοντας πρόσφατη την εμπειρία του ελληνικού συστήματος εκπαίδευσης, μια ομάδα νέων θα προτείνει αλλαγές και θα προβάλλει την ανάγκη δόμησης ενός νέου εκπαιδευτικού μοντέλου.\nΤρίτη 26.1.2016: Η κρίση και η επίδραση της στο σχολείο και στις συμπεριφορές των μαθητών.\nΤρίτη 2.2.2016: Παιδεία, Κρίση, Δικαιοσύνη. Ο φιλοσοφικός στοχασμός πάνω στο εκπαιδευτικό πρόβλημα.\nΤρίτη 9.2.2016: Σχολείο-εργαστήρι πολιτισμού. Ειδικές ζώνες εκπαιδευτικής δραστηριότητας στις περιοχές με τις μεγαλύτερες ανάγκες.\nΤρίτη 16.2.2016: Μαθαίνω πώς να μαθαίνω: Από το αναλυτικό πρόγραμμα στις εκπαιδευτικές πρακτικές. Πώς θα αναμορφώσουμε το σχολείο;\nΤρίτη 23.2.2016: Κλασική παιδεία και εκπαίδευση.\nΤρίτη 1.3.2016: Η ανασυγκρότηση του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη λογική ενιαίου χώρου εκπαίδευσης-έρευνας.\nΤρίτη 8.3.2016: Ποιο μέλλον για την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση;\nΤρίτη 15.3.2016: Δεῖ δὲ χρημάτων: Τα οικονομικά της εκπαίδευσης.\nΤρίτη 22.3.2016: Η ψηφιακή τεχνολόγηση της γνώσης και του σχολείου.\nΤρίτη 29.3.2016: Μεταπτυχιακές σπουδές και η ανανέωση του επιστημονικού δυναμικού της χώρας.\nΟι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν πληροφορίες στην ιστοσελίδα https://redunow.wordpress.com/


En Face Βαρβάρα Πάρε με Humor Nights Out\nΌλα ξεκίνησαν εκείνο το, κατά τα άλλα, ήσυχο απόγευμα της Τρίτης στην εκπομπή "Επί του καναπέως". Καλεσμένοι ήταν ο Αντώνης Παπαηλίας και ο Δημήτρης Αϊβαλιώτης.\nΑυτός μπορώ να πω πως ίσως να είναι ο λόγος που η εκπομπή έφυγε από τις γραμμές της.\nΗ Βαρβάρα, είναι μία φίλη που για πρώτη φορά άκουγε την εκπομπη. Θες η πολύ παρέα μαζί μου; Θες ότι ο Αντώνης μετέφερε την τρέλα που τον διακρίνει μέσα από το μικρόφωνο; Δεν ξέρω... Εμένα πάντως το inbox μου γέμισε με μηνύματα όπως: σε ποθώ, πάρε με, μου λείπεις και άλλα τέτοια σεμνά και άσεμνα.\nΑπειλή, πρόκληση και πρόσκληση του Αντώνη Παπαηλία ήταν η Βαρβάρα να πάει στο Kookoo να βρει τους En Face και να τους πει απλά "Είμαι η Βαρβάρα".\nΠήγε... το έκανε... Το αποτέλεσμα;... Ένα μηδενικό...\nΗ Βαρβάρα Νέμπη τραγουδά με τους En Face το "μηδέν" της Ελευθερίας Αρβανιτάκη.


Όλοι οι Ουρολόγοι - Ανδρολόγοι Υπηρεσίες: Αντιμετώπιση κιρσοκήλης με Αξιολογήσεις Ασθενών\nεξειδικευμένοι Ουρολόγοι - Ανδρολόγοι για Αντιμετώπιση κιρσοκήλης\nΚιρσοκήλη : 50€ η επίσκεψη και η διάρκεια εξαρτάται από την εκάστοτε περίπτωση. ΔΕΣ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΣΤΗ\nΠραγματοποιείται χειρουργική αντιμετώπιση κιρσοκήλης με χρήση μικροσκοπίου και τομή στο ύψος της βουβωνικής χώρας και αντιμετωπίζεται η ανδρική υπογονιμότητα και η κιρσοκήλη. H επέμβαση εκτελείται με γενική αναισθησία και συνήθως ο ασθενής μπορεί να φύγει την ίδια ημέρα από την κλινική.\nΚιρσοκήλη : Από 50€ έως 80€ η επίσκεψη και διαρκεί 15 - 30 λεπτά. Συμπεριλαμβάνεται υπερηχογράφημα triplex οσχέου. ΔΕΣ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΣΤΗ\nΠραγματοποιείται μικροχειρουργική αποκατάσταση της κιρσοκήλης και αντιμετωπίζεται η υπογονιμότητα.\nΚιρσοκήλη : 50€ η επίσκεψη και διαρκεί 30 - 45 λεπτά. Περιλαμβάνει υπερηχογράφημα, triplex όρχεων και συνταγογράφηση. ΔΕΣ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΣΤΗ\nΓια τη θεραπεία πραγματοποιείται μικροχειρουργική πλαστική αποκατάσταση κιρσοκήλης με χρήση ειδικού μικροσκοπίου (ο χρυσός κανόνας της αποκατάστασης κιρσοκήλης).\nΕξαιρετικός γιατρός, αναλυτικός, εμπνέει εμπιστοσύνη και σε κάνει να νιώθεις άνετα.\nΔες εδώ περισσότερα για Κιρσοκήλη\nΠαπαδιαμαντοπούλου 86 , Ζωγράφου\nΛεωφόρος Μαραθώνος 27 Πικέρμι , Πικέρμι\nΑντιμετώπιση κιρσοκήλης : Κόστος επίσκεψης. Το τελικό κόστος καθορίζεται ανάλογα το περιστατικό και σε συνεννόηση με τον ιατρό. ΔΕΣ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ\nΔρ. Ζαρακοβίτης Ιωάννης FEBU\nMεγαλη εμπειρια στο αντικειμενο του, ασχολειται πραγματικα με το προβλημα του ασθενους.\nΟ Δρ. Ζαρακοβίτης Ιωάννης FEBU είναι Ουρολόγος - Ανδρολόγος με ιδιωτικό ιατρείο στην περιοχή του Ζωγράφου από το 2001. Είναι αριστούχος Διδάκτωρ και απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών. Ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Ουρολογία στην Β’ Παιδοχειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών "Π. & Α. Κυριακού", τη συνέχισε στην Πανεπιστημιακή Ουρολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών και την ολοκλήρωσε στην Ουρολογική Κλινική του Guy’s Hospital του Λονδίνου. Είναι κάτοχος του Ευρωπαϊκού Διπλώματος Ουρολόγων (FEBU) και του ελληνικού τίτλου ειδικότητας ουρολόγου, τα οποία έλαβε μετά από εξετάσεις, στις οποίες αρίστευσε. Σήμερα, είναι αποκλειστικός συνεργάτης της Βιοκλινικής Αθηνών και του τμήματος εξωσωματικής λιθοτριψίας του "Ερρίκος Ντυνάν" Hospital Center, ενώ κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει διδάξει επί σειρά ετών σε φοιτητές ιατρικής στα Πανεπιστήμια Πατρών και Θεσσαλίας. Ακόμα, διετέλεσε Επιμελητής των Ουρολογικών κλινικών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Θεσσαλίας και του Γενικού Νοσοκομείου Ελευσίνας "Θριάσιο". Στο ιατρείο του, με τη βοήθεια του σύγχρονου εξοπλισμού του, πραγματοποιεί πλήρη εξέταση και απεικόνιση του ουροποιογεννητικού συστήματος, μέτρηση ταχύτητας ροής ούρων, καθετηριασμό ουροδόχου κύστης, διαστολές ουρήθρας και διάνοιξη ουρηθρικών στενωμάτων. Η εξαιρετική θεωρητική κατάρτισή του, η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευσή του στο γνωστικό αντικείμενο της ουρολογίας και το πηγαίο ενδιαφέρον του για τον πάσχοντα άνθρωπο, διασφαλίζουν την παροχή εξατομικευμένων υπηρεσιών σε ένα ευρύ φάσμα ουρολογικών παθήσεων.\nΕυχαριστούμε γιατρέ για όλη την ανθρώπινη συμπεριφορά και κατανόηση.


γυαλια ηλιου rayban φθηνα γυαλια ηλιου oakley φθηνα μάρκες – Σελίδα 3\n▼Λέγεται ότι η πρώτη παρτίδα παράγει μόνο ζεύγη που υπερβαίνουν το όριο\n△ Κάντε κλικ στην εικόνα για να μεταβείτε απευθείας στην αγορά φρέσκου μόνο Υπάρχουν επίσης κάποια κλασικά μεγάλα ονόματα που έχουν κυκλοφορήσει τη χαμηλότερη τιμή στην ιστορία. .▼Λέγεται ότι η πρώτη παρτίδα παράγει μόνο ζεύγη που υπερβαίνουν το όριο.▼ ΛΕΥΚΟ Φεβρουαρίου : : μμ Απολαύστε έκπτωση η αρχική τιμή των γιουάν είναι τώρα γιουάν.▼Το το οποίο έχει μειωμένη ηλικία και έχει εορταστική ατμόσφαιρα δεν μπορεί να αφήσει να φύγει Η απόκρυψη αναφερθεί καπό καπέλο κολοκύθα καπάκι μαλλί κάτω από το καμπαναριό που κρύβονται στους συγγενείς σωρό άκουσα εύκολο δρόμο να γαμώ γρήγορα mcm μπουτικ\nγυαλια ηλιου 2032\nΈνας τέτοιος κανόνας μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη δικαιοσύνη του σκορ.Μακροπρόθεσμη απώλεια παγίων περιουσιακών στοιχείων .Ένας φοιτητής βρίσκει τον εαυτό του τοποθετείται στην κρεβατοκάμαρα πάνω από .Ένας φίλος ενός σχολικού κτιρίου εγκατέλειψε το ηλεκτρικό εγχειρίδιο επιλογής λόγω του ενοχλητικού μηχανικού ήχου.Ένας φίλος που προβλέπονται κάποια εκπληκτικά ανεπίσημα στοιχεία σε ένα άρθρο με τίτλο «οι διαφυλετικό Ζευγάρια της Ασίας άνδρες και Δυτική γυναίκες πραγματικά ότι Σπάνιες μια Έκθεση πεδίο από το Χονγκ Κονγκ rayban θηκη\nΗ δεύτερη σειρά καθισμάτων μπορεί να μετακινηθεί εμπρός και πίσω και η πλάτη του καθίσματος μπορεί να ρυθμιστεί για να επιτρέψει στον επιβάτη να βρει την πιο άνετη θέση καθίσματος. ένα είδος ατομικό ρολόι ολόκληρη η δομή .Η δημιουργία του είναι ένας συνδυασμός του ίδιου και του εξωτερικού κόσμου Είναι ένας καθρέφτης Όταν ρωτήθηκε αν Αλί σκεφτεί για το πώς το έργο του έπαιξε ένα είδος ρόλο στην ανάπτυξη της κοινωνίας έχει ένα είδος αίσθημα ευθύνης η απάντησή του ήταν απλή όταν οι καλλιτέχνες στη δημιουργία θα υπάρχει κάτι περισσότερο Όταν υπάρχουν περισσότερα ο κόσμος γίνεται όλο και πιο περίπλοκος και ο πιο περίπλοκος κόσμος έχει ισχυρότερη αντίσταση.Η δημιουργία ενός τέτοιου φαινομένου το όνομά του είναι δύσκολο να κατηγορηθεί.Η δημιουργία της ποίησης είναι στην περίπτωσή της η διαδικασία της ανάληψης λέξεων alexander mcqueen no 29\n▼ σχεδιασμός κομμάτι σχεδιασμός κομμάτι ΜΥΣΤΙΚΗ βαριά τριμερούς συνεργασίας η συνεργασία αυτή θα ΜΥΣΤΙΚΗ με την «μπλε και άσπρο» σχεδιασμό πρότυπο μπουκάλι με λευκό ως τα κύρια χρώματα\n△ Κάντε κλικ στην εικόνα για να μεταβείτε απευθείας στην αγορά φρέσκου μόνο Το είναι επίσης κατάλληλο για αγορά ειδικών συλλογών που αξίζει να συλλέξετε. Τμήμα .▼ σχεδιασμός κομμάτι σχεδιασμός κομμάτι ΜΥΣΤΙΚΗ βαριά τριμερούς συνεργασίας η συνεργασία αυτή θα ΜΥΣΤΙΚΗ με την «μπλε και άσπρο» σχεδιασμό πρότυπο μπουκάλι με λευκό ως τα κύρια χρώματα.▼Ο ιδρύθηκε στο Παρίσι το .▼ΘΕΡΜΟΣ κούπαΕπί του παρόντος η τιμή της είναι τσαντεσ mcm 2035\nΈνας τέτοιος αποστάτης σπάζοντας το πνεύμα της αυτο δημιουργήθηκε ώστε η ερμηνεία του από την έναρξη της νέας ρολόγια ειδικά καταλληλότητα κατανόηση.Προπληρωμή.Ένας φίλος της ζήτησε να κάνει μετά την αποφοίτησή του από το Τμήμα Βιολογίας χαμογέλασε και απάντησε :.Ένας υποψήφιος με διδακτορικό στην οικονομία μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή.Ένας φίλος που έχει ανάγκη είναι πράγματι φίλος skroutz\nΗ δεύτερη πρόταση της τρίτης παραγράφου «Στη Μεγάλη Βρετανία κυκλοφορίας κρατά προς τα αριστερά. έννοια πολλές γερμανικές οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν τη συσκευή να εφαρμοστεί σε βιομηχανική παραγωγή πιστεύουμε ότι μέχρι το μπορεί να εξαπλωθεί σε πολλά της καθημερινής ζωής των ανθρώπων Μεσαίο όπως και η δημοτικότητα των ρολογιών της .Η δημιουργία του επωφελήθηκε από την επιστροφή στο αρχέτυπο την κατανόηση του «επόμενου» της θεωρίας της τέχνης της εποχής του όπου προσπάθησε να ξεπεράσει.Η δημιουργία ενός άνετου περιβάλλοντος για τους ιδιοκτήτες και τους πελάτες αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για τους σχεδιαστές.Η δημιουργία της της πλουσιότερος άνθρωπος της Κίνας φωτογραφήθηκε φορώντας ένα ρολόι πάνω από εκατοντάδες κομμάτια είχε επίσης φωτογραφήθηκε φορώντας ένα παρακολουθήσουν σειρά αξίας περίπου rayban 4294


ανάγνωση: Φεβρουαρίου 2016\nΤο Παρίσι εν καιρω ειρήνης, Gilles Martin- Chauffier\nΣήμερα, το Παρίσι είναι όπως ήταν κάποτε η Ρώμη\nστο τέλος της αυτοκρατορίας της.\nΌλοι βλέπουν ποια είναι τα σημεία\nόπου έχει αρχίσει η φθορά της κοινωνίας μας,\nαλλά δεν έχει το θάρρος να αντιμετωπίσει\nΠέρα από το αστυνομικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει το βιβλίο αυτό, σε μεταφέρει στην ατμόσφαιρα του «λούμπεν» Παρισιού των αρχών του 21ου αιώνα. Σαφώς λοιπόν ο τίτλος εμπεριέχει ειρωνεία, γιατί το Παρίσι από τις αρχές του αιώνα μας, σε καιρό «ειρήνης», σπαράσσεται από κοινωνικές αντιθέσεις ιδιαίτερα στα υποβαθμισμένα προάστια της πόλης όπου στριμώχνονται σε άθλιες συνθήκες 5 εκατομμύρια αλλοεθνείς (κυρίως μουσουλμάνοι) από διάφορες χώρες. Όπως γράφει και ο Βρετανός Άντριου Χάσεϊ στο βιβλίο του «Το Παρίσι: μια κρυφή ιστορία»: Το Παρίσι είναι τόσο κοντά και τόσο μακριά. Απέχει λίγα βήματα, αλλά από την άποψη της απασχόλησης, της στέγασης, της επιτυχίας στη ζωή είναι για αυτούς τους νεαρούς τόσο απρόσιτο και τόσο μακρινό όσο η Αμερική. Αυτός είναι ο λόγος που ο Gare du Νord είναι σημείο ανάφλεξης. Η ατμόσφαιρα είναι γενικά τεταμένη αλλά συνήθως σταθερή: ο καθένας ξέρει τη θέση του, από την αστυνομία ως τους ντίλερ των ναρκωτικών. Αλλά όταν τα ΜΑΤ χτυπάνε σκληρά, όπως έκαναν πριν από ακριβώς επτά χρόνια, οι νεαροί βλέπουν άλλη μια επίδειξη αποικιοκρατικής δύναμης. Έτσι, το σύνθημα «Na'al abouk la France!» («Γ*** τη Γαλλία») είναι επίσης μια κραυγή πόνου και οργής. Εκφράζει προγονικά συναισθήματα απώλειας, ντροπής και τρόμου.\nΣε μια τέτοια λοιπόν, «προβληματική» περιοχή του Παρισιού, συγκεκριμένα στο 18ο διαμέρισμα που είναι πολύ κοντά στον Βόρειο σταθμό (Gare du Nord), τοποθετεί ο συγγραφέας του ήρωές του. Τσιμέντο με συστάδες δένδρων, μικροί δημόσιοι κήποι στριμώχνονται στο οσμανικό μοντέλο, εκκλησιές από τούβλο, τζαμιά που προέκυψαν από πρώην γκαράζ. Δεν πρόκειται για συνοικία αλλά για δρόμους. Δεν είναι φαντασίωση πως το 18ο διαμέρισμα έχει κάτι από χωριό. Κτίρια και συγκροτήματα με τεράστια υπόγεια πάρκιγκ όπου διακινούνται ναρκωτικά, όπως το οικοδομικό συγκρότημα Αρτουά- Πικαρντί (το μοναδικό μέρος της περιφέρειας όπου οι Άραβες έμποροι ναρκωτικών ελέγχουν οποιονδήποτε περάσει).\nΚλασικά έχουμε έναν «πεφωτισμένο» αστυνομικό, τον Ερβέ Κερζενεάν (κατάγεται από τη Βρετάνη -μια ιδιαίτερη περιοχή της Γαλλίας- αν και το όνομα του μοιάζει με αρμένικο˙ ξένος κι αυτός μέσα στην ίδια του τη χώρα, όπως επισημαίνεται στο οπισθόφυλλο), που καλείται να ξετυλίξει το κουβάρι των εξελίξεων στο καζάνι που βράζει: Άραβας (Ταρίκ) που επιτίθεται σε Εβραία γίνεται θύμα αντεπίθεσης με βιτριόλι, κι ενώ όλοι πιστεύουν ότι η εβραϊκή κοινότητα εκδικείται, απάγεται έναντι λύτρων ο μικρός αδερφός της κοπέλας. Το στοίχημα για αστυνόμους, δήμαρχους, αντιδήμαρχους καθηγητές κλπ είναι να γυρίσει σώος ο μικρός Νταβίντ (να μην επαναληφθεί δηλ παλιότερο παρόμοιο έγκλημα). Ασφαλώς οι πρώτες υποψίες πέφτουν στον Ταρίκ και στον κύκλο του, και η πρώτη συνεπαγωγή είναι η αιώνια διένεξη Εβραίων και Αράβων. Ο αντισημιτισμός όμως είναι δεδομένος και αποπροσανατολίζει πολλές φορές, ή δίνει έτοιμες και βολικές λύσεις στους αστυνομικούς που ενδιαφέρονται να δείχνουν ότι «κάνουν έργο» (δεν είναι ανάγκη να πιάσουμε εκείνους που του επιτέθηκαν, αρκεί να τσιμπήσουμε δυο τρεις άλλους της ίδιας συνομοταξίας…).\nΟ «δικός μας» όμως αστυνομικός με τη βοήθεια της τολμηρής, πανέξυπνης φιλολόγου Ανν Μαρί (περιττό να πούμε ότι είναι και κομψή και ανάλαφρη και γοητευτική, αλλά… ήταν σίγουρο πως το καινούριο τριαντάφυλλο είχε αγκάθια) ψάχνει πολύ βαθύτερα. Μπαίνει στον κόσμο των πιτσιρικάδων βλέποντας από μια πιο παιδαγωγική, εσωτερική ματιά τον κόσμο τους, γιατί η Ανν Μαρί δεν έβλεπε την κατάσταση στο Παρίσι μονάχα από την οπτική των εφημερίδων, αλλά πρώτα απ όλα από την οπτική γωνία των μαθητών της: (Ανν Μαρί: Έχω συνηθίσει. Όταν γίνονται επιθετικοί, μία είναι η λύση: παίρνεις τα ίδια τους τα λόγια και τα χρησιμοποιείς εναντίον τους/ από τα δέκα τους χρόνια όλα αυτά τα παιδιά έχουν καταλάβει πως τα συναισθήματα ευνοούν τελικά εκείνους που δεν τα έχουν). Άλλωστε, η πρώτη πρώτη σκηνή του βιβλίου διαδραματίζεται στο Λύκειο: σε μια σχολική τάξη που θυμίζει το «Ανάμεσα στους τοίχους» ο αξιωματικός της αστυνομίας (δηλ ο πρωταγωνιστής-αφηγητής Κερζενεάν) και ο υπεύθυνος του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών του Παρισιού προσπαθούν να συμμορφώσουν τους νεαρούς ώστε να υπακούνε στους κανόνες οδικής συμπεριφοράς! Στον σαματά που ακολουθεί και δεν μπορεί να επιβληθεί ούτε ο διευθυντής, ξεχωρίζει ο Άραβας Χασάν Μασράκ, ο αγαπημένος («προστατευόμενος») της Ανν Μαρί, που στη συνέχεια θα παίξει ουσιώδη ρόλο.\nΚαθώς προχωρά η υπόθεση, τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο: μια πυρκαγιά σε Δημοτικό Σχολείο («πολεμική φαντασμαγορία αφγανικής έμπνευσης(!)») αποδεικνύεται ότι ήταν αντιπερισπασμός για το ξάφρισμα έξι (!) φαρμακείων στη σειρά, και δίνει λαβή για ακροδεξιές κορώνες. Το ντου στο οικοδομικό τετράγωνο Αρτουά- Πικαρντί δίνει μια εικόνα για το πώς λειτουργούν τα κυκλώματα ναρκωτικών με πιτσιρικάδες κάτω από τη μύτη όλης της κοινωνίας, αλλά και πώς λειτουργεί και η αστυνομία που δεν ενδιαφέρεται να βάλει το νυστέρι βαθιά στην πληγή αλλά να κάνει θεαματικές κινήσεις.\nΔεν είναι σκόπιμο φυσικά εδώ να γίνει αναφορά στην πλοκή και στη λύση της υπόθεσης, η οποία είναι συναρπαστική όχι μόνο γιατί είναι έξυπνη, αλλά γιατί εμπλέκει όλα τα κοινωνικά στρώματα και ομάδες (μέχρι και οι… Κινέζοι θα παίξουν κάποιο ρόλο!) και με εξαιρετική οξυδέρκεια ο αφηγητής λογίζει συμφέροντα και συμπεριφορές. Η πρωτοτυπία σ αυτό το αστυνομικού χαρακτήρα μυθιστόρημα είναι ότι οι συμπαθέστατοι πρωταγωνιστές, δηλ ο -αφηγητής, έχει σημασία- Ερζενεάν και η Ανν Μαρί είναι μεν ωραίοι και έξυπνοι, πλην όμως όχι τίμιοι! Το στερεότυπο του καλού μπάτσου σπάει περίπου στη μέση του βιβλίου… Ο αστυνομικός «μας» έχει την ευστροφία να καταλάβει τα παιχνίδια που παίζονται και, μόλις αντιλαμβάνεται ότι η Δίωξη έχει παραπλανηθεί και ότι έχει την ευκαιρία να βάλει στο χέρι τον παρά, προσπαθεί να γυρίσει τη μπάλα σε όφελός του (δηλαδή να πάρει τη μερίδα του λέοντος των λύτρων και να μην το πάρει χαμπάρι κανείς!). Γρήγορα επίσης αντιλαμβάνεται ότι εξίσου μπλεγμένη στην απαγωγή, πολύ περισσότερο μάλιστα απ ό, τι είχε αρχικά υποθέσει, είναι η Ανν Μαρί, που φυσικά σκαρώνει δικά της σενάρια, στήνοντας διπλό παιχνίδι στον Κερζενεάν!\nΠέρα όμως από την ελκυστική πλοκή, δύο στοιχεία της γραφής του Σωφιέ νομίζω ότι ξεχωρίζουν: το πρώτο είναι η ψυχογραφική του ικανότητα˙ οι κύριοι χαρακτήρες, όπως και οι σχέσεις μεταξύ τους διαγράφονται ανάγλυφα, ξεκάθαρα- αλλά κυρίως, είναι ενδιαφέροντες. Ο αφηγητής μας , ας πούμε, δεν είναι ένας αγχωτικός μπάτσος που κυνηγά τις ευκαιρίες, μάλλον το αντίθετο. Ήρεμος, αφήνει τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους (σε καμία περίπτωση δεν θα έκανα τη ζωή μου δύσκολη για τον Ταρίκ/η ζωή θα ήταν υπέροχη αν οι βοηθοί μου είχαν την ίδια σοφία με μένα. Κάθε άλλο όμως, όπως είναι αναμενόμενο. Καταφθάνουν γεμάτοι φλόγα και ενθουσιασμό. Μαθαίνουν πως δέχτηκε επίθεση ο φούρνος της γειτονιάς και νομίζεις πως τους χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα) και κάθε τόσο αναστοχάζετται ποιο είναι το νόημα όλων αυτών. Αντίστοιχα ενδιαφέρον έχει και η Ανν Μαρί, αλλά ξεκαρδιστική καρικατούρα είναι ο αστυνομικός Τζέι Αρ (παρατσούκλι λόγω της ακαταμάχητης γοητείας που τον κάνει να αρέσει στις γυναίκες). Ένας αστυνομικός «αποδοτικός», δεν ξεχνάει ένα όνομα, μια ομολογία, ή μία εκμυστήρευση. Θερμόαιμος, κομπιναδόρος, τζογαδόρος, άνθρωπος που προκαλεί δράματα, ή, νιώθει την ανάγκη να κάνει τον έξυπνο και δεν διστάζει να φουσκώνει τα νούμερα ή να τα παρουσιάζει μικρότερα, ανάλογα με τον συνομιλητή του οποίου τη φαντασία θέλει να εξάψει. Φυσικά, δεν έχει κανε΄ναν ενδοιασμό να καταπατήσει τον νόμο, αλλά ο Ερζενεάν τον είχε ανάγκη… (χωρίς την παρουσία του θα ένιωθα άοπλος. Ήταν η αμφεταμίνη μου).\nΗ ψυχογραφική δεινότητα του συγγραφέα φαίνεται και στη σκιαγράφηση δευτερευόντων χαρακτήρων, περαστικών προσώπων, όπως της τρελόγκας χίπισσας Μελίνας Μερκέρ (απολαυστικός ο τρόπος με τον οποίο ο Κερζενεάν αναφέρεται στο όνειρο της Μελίνας να δημιουργήσει «δεσμούς» ανάμεσα στις κοινότητες ιδρύοντας ένα «Λαϊκό Πανεπιστήμιο» (ήθελε να καταπολεμήσει το εμπόριο ναρκωτικών διδάσκοντας μαθηματικά! Νόμιζα πως μας έκανε πλάκα!) ή του αρχιφύλακα Κεριλί από τη Βρέστη, που ήξερε το Αρτουά- Πικαρντί σαν την τσέπη του.\nΤέλος, αυτό που απολαμβάνει έμμεσα ο αναγνώστης είναι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα του «ειρηνικού Παρισιού» της εποχής μας˙ οι πλάγιοι δρόμοι του υπόκοσμου, όπου πίσω από αθώες βιτρίνες και κοιμισμένους άστεγους κινούνται πιτσιρίκια κουβαλώντας το «πράμα» μέσα στα βιβλία τους, χωρίς να γνωρίζουν το αφεντικό τους˙ οι απειλές ενάντια στις οικογένειες των εναγόντων, μια συνήθης πρακτική ειδικά όταν πρόκειται για Εβραίους˙ η αυξανόμενη ισλαμοφοβία και η εβραιοφοβία, η διαμάχη Εβραίων και Αράβων, η ατμόσφαιρα θρησκευτικού πολέμου˙ η παραμόρφωση της αλήθειας από τα μέσα ενημέρωσης˙ οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στους έμπορους χασίς˙ η αργή μεταστροφή των μεταναστών δεύτερης γενιάς που νιώθουν ότι απειλούνται, και δεν πιστεύουν πια ότι\nστη Γαλλία θα συνέχιζε να υπάρχει η κοινωνία την οποία ονειρευόταν για τους δικούς τους.\n Οξυδερκής ιστορικός των πολιτισμών και πρύτανης του Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου στο Παρίσι ULIP, τονίζει ότι ανάμεσα στην ευημερία των αστικών κέντρων και στην απελπισία των μπανλιέ (προαστίων) σιγοκαίει η «γαλλική ιντιφάντα». «Οι εξεγερμένοι στον σιδηροδρομικό σταθμό ή στα προάστια των μεγάλων γαλλικών πόλεων περιγράφουν συχνά τους εαυτούς τους ως στρατιώτες σε έναν "μακροχρόνιο πόλεμο" κατά της Γαλλίας και της Ευρώπης. Η λεγόμενη "γαλλική ιντιφάντα", το αντάρτικο με την αστυνομία στις παρυφές και στην καρδιά των γαλλικών πόλεων, είναι μόνο η πιο πρόσφατη και πιο δραματική μορφή της εμπλοκής με τον εχθρό», προσθέτει. Άλλωστε, όπως όλοι ξέρουμε, «τον Νοέμβριο του 2005, 18 μήνες πριν από την εξέγερση στον Gare du Nord, τα μπανλιέ του Παρισιού τυλίχθηκαν στις φλόγες της βίας, που για μια θεαματική στιγμή απείλησε να ρίξει τη γαλλική κυβέρνηση. Καταλύτης ήταν μια σειρά συγκρούσεις μεταξύ νεαρών μεταναστών και της αστυνομίας στο παρισινό υποβαθμισμένο προάστιο του Κλισύ σου Μπουά. Καθώς κλιμακώνονταν οι μάχες μεταξύ της αστυνομίας και των μπανλιεζάρ εκεί ξέσπασαν ταραχές σε μεγάλες πόλεις σε όλη τη Γαλλία. Τότε ήταν που ο όρος «γαλλική ιντιφάντα» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τα ΜΜΕ και από τους ίδιους τους εξεγερμένους».\n Ο Βοναπάρτης έφερε τον αρχτιτέκτονα Haussmann για να αναλάβει τα δημόσια έργα το 1853.\nΟ Haussmann κατάλαβε ξεκάθαρα ότι η αποστολή του ήταν να βοηθήσει στη λύση των προβλημάτων του πλεονάζοντος κεφαλαίου και της ανεργίας μέσω της οδού της αστικοποίησης. Η αναδόμηση του Παρισιού απορρόφησε τεράστιες ποσότητες εργασίας και κεφαλαίου με τα δεδομένα της εποχής και, μαζί με την αυταρχική καταστολή των φιλοδοξιών της Παρισινής εργατικής δύναμης, ήταν πρωταρχικό μέσο κοινωνικής σταθεροποίησης. Ο Haussmann στηρίχτηκε στα ουτοπικά σχέδια (των Φουριεριστών και των Σαιν-Σιμονιστών) για την αναμόρφωση του Παρισιού αλλά με μία μεγάλη διαφορά. Μετασχημάτισε την κλίμακα στην οποία αυτοί φανταζόντουσαν την αστική διαδικασία. Όταν ο αρχιτέκτονας Hittford έδειξε στον Haussmann τα σχέδια για μια νέα λεωφόρο, αυτός του τα πέταξε πίσω και του είπε «δεν είναι αρκετά φαρδιά… την έχεις 40 μέτρα κι εγώ τη θέλω 120». Ο Haussmann σκεφτόταν την πόλη σε μεγαλύτερη κλίμακα, με προάστια προσαρτημένα σε αυτή, ξανασχεδίασε μάλλον ολόκληρες γειτονιές (όπως τη Les Halles) αντί για μικρά κομμάτια του αστικού ιστού. Άλλαξε την πόλη χοντρικά παρά λιανικά. Για να το κάνει αυτό χρειαζόταν οικονομικούς θεσμούς και πιστωτικά εργαλεία που κτίστηκαν πάνω στις γραμμές των Σαινσιμονιστών (leasing εξοπλισμού και leasing ακινήτων). Αυτό που έκανε στην πραγματικότητα ήταν να λύσει το πρόβλημα της διάθεσης του πλεονάζοντος κεφαλαίου μέσω βελτιώσεων των αστικών υποδομών με τη χρήση μακροπρόθεσμων δανείων, εκκινώντας ένα σύστημα που έμοιαζε με το κεϋνσιανό. (David Harvey, Το δικαίωμα στην πόλη, https://kompreser.espivblogs.net/2011/04/02/dikaioma-stin-poli-david-harvey/)\nΠριν εκείνη με γνωρίσει, Τζούλιαν Μπαρνς\nΤι αλλόκοτους τρόπους έχει το παρελθόν\nνα προλαβαίνει το παρόν και να το επηρεάζει…\nΣτο βιβλίο αυτό ο γνωστός αγαπημένος συγγραφέας ξεδιπλώνει την ψυχοσύνθεση ενός βαλτωμένου παντρεμένου αστού, που βασανίζεται από ένα παράδοξο είδος ζήλειας: ζηλεύει την ερωμένη του, όχι όμως τις τρέχουσες -υποτιθέμενες- ερωτικές περιπέτειες, αλλά τις ενδεχόμενες σχέσεις που εκείνη ίσως είχε στο παρελθόν(!). Επειδή η ζήλεια, ως γνωστόν, εμπεριέχει το ακαταλόγιστο, κι επειδή, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι αυτοτροφοδοτούμενη και ανεξέλεγκτη, ο αναγνώστης σηκώνει… ψηλά τα χέρια, και καθώς διαβάζει το βιβλίο αναρωτιέται σε ποιο σημείο παραλογισμού θα φτάσει ο ήρωας.\nΟ Γκράχαμ είναι 38χρονών (στα τριάντα οχτώ του αισθανόταν λιγάκι σαν συνταξιούχος), τα δεκαπέντε απ αυτά παντρεμένος, με σταθερή δουλειά (ιστορικός), και με μια κόρη για την οποία ένιωθε μεν στοργή, αλλά διαπίστωνε με έκπληξη ότι δεν του είχε διεγείρει ποτέ πολύ βαθιά συναισθήματα. «Political correct» σε γενικές γραμμές (συμβατικός, σταθερός στη δουλειά του, ποτέ άπιστος, πάντα ειλικρινής) αλλά μέσα στη συζυγική σχέση νιώθει σαν προσκοπάκι για τα θελήματα. Είναι μοναδική η περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα στην παρουσίαση της γυναίκας του Μπάρμπαρα, μιας κλασικά υστερικής νοικοκυράς, που μονίμως γκρινιάζει και κατηγορεί τον Γκράχαμ, ακόμα και πριν την γνωριμία του με την Ανν: οι συζητήσεις (ή μάλλον οι μονόπλευρες επιπλήξεις) δεν ξεκινούσαν ποτέ από μιαν αρχή, αλλά έσκαγαν στη μέση, ενώ οι κατηγορίες που έπρεπε (ο Γκράχαμ) να αντιμετωπίσει ήταν ένα χειροποίητο πλέγμα υποθέσεων, ισχυρισμών, φαντασιοπληξιών και κακεντρέχειας. Ακόμα χειρότερη ήταν η συναισθηματική επικάλυψη των επιχειρημάτων κλπ κλπ. Γαργαλιστικά τα σχετικά δείγματα δυσπιστίας, χειραγώγησης, άσκησης εξουσίας από μέρους της Μπάρμπαρα. Χαρακτηριστική παρατήρηση, ότι όταν Μπάρμπαρα είχε… περίοδο, έπρεπε να κάνει τον Γκράχαμ να αισθάνεται όσο πιο ένοχος γινόταν (!)).\nΗ αντίθεση ανάμεσα στη σπαστικιά σύζυγο και στη νεαρή ηθοποιό που ερωτεύεται ο Γκράχαμ αποδίδεται με τέτοια παραστατικότητα, που αμέσως ταυτιζόμαστε. Όταν γνωρίστηκε με την Ανν άρχισε να νιώθει σαν να αποκαταστάθηκε κάποια κομμένη από χρόνια γραμμή επικοινωνίας με τον εαυτό του. Ένιωσε ξανά ικανός για τρέλες και ιδεαλισμό. Αυτό που χαρακτηρίζει τη σχέση από την αρχή είναι η ευθύτητα (κι απ τις δυο μεριές) και ο αυθορμητισμός (ο Γκράχαμ έγειρε προς το μέρος της και από νευρικότητα δεν χώρισε με τελεία τις δυο προτάσεις που ξεστόμισε: «Θέλεις να φάμε μαζί είμαι παντρεμένος»). Η Ανν είναι ντόμπρα, χωρίς ντροπές ή υπεκφυγές, χωρίς απαιτήσεις ή γκρίνιες. Αν τη ρωτούσε για κάποιον προηγούμενο εραστή της δεν χρησιμοποιούσε την ατάκα «Δεν σου πέφτει λόγος», όπως θα μπορούσε να κάνει, και με το δίκιο της. Του το έλεγε και τελείωνε. Δέχεται με χαμόγελο τις προτάσεις του Γκράχαμ χωρίς «ίσως» και «μπορεί»- εδώ δεν υπήρχαν εκείνες οι εικασίες περί κινήτρων που είχε μονίμως ο γάμος με την Μπάρμπαρα. Όλα εκείνα τα «Αποκλείεται να το εννοούσες αυτό, Γκράχαμ, έτσι δεν είναι;» κλπ κλπ… Τέλος, η μεγαλύτερη έλξη οφειλόταν στην αποκατάσταση των γραμμών επικοινωνίας με το σώμα του. Η σεξουαλική σχέση κολυμπά μέσα σε μια πρωτόγονη ελευθερία και άνεση.\nΤο πρώτο κομβικό σημείο είναι όταν ο Γκράχαμ αποφασίζει να το πει στη Μπάρμπαρα, δηλαδή να χωρίσει. Η σχετική σκηνή αποδίδεται με απίστευτη θεατρικότητα, όπου ενδιαφέρον έχει η προσπάθεια της Μπάρμπαρα να εμπλέξει τις ενοχές του Γκράχαμ με το παιδί τους, την Άλις. Οι απαράδεκτα ζηλότυπες κα μικροπρεπείς αντιδράσεις συνεχίζονται ακόμα κι όταν το μέχρι τώρα παράνομο ζευγάρι αποφασίζει να παντρευτεί.\nΟ Γκράχαμ όμως αισθάνεται τόσο ευτυχισμένος, η σαγήνη του έρωτα μεγαλώνει τόσο που τα πράγματα φάνταζαν παραδόξως και πιο στέρεα και πιο επισφαλή. Του λείπει όλο και περισσότερο η Ανν, όχι μόνο σεξουαλικά αλλά και ψυχικά˙ το πάθος του σιγά σιγά γίνεται εμμονή, γίνεται απελπισμένο και καταπιεστικό. Το ότι ένιωθε καταρρακωμένος που δεν μπορούσε να είναι εκείνη αρχίζει και φαίνεται ανησυχητικό. Βλέπει δυο και τρεις φορές τις φτηνιάρικες ταινίες όπου έπαιζε η Ανν, στοιχηματίζοντας ότι η Ανν έχει κοιμηθεί μαζί με τους συμρωταγωνιστές της στο… παρελθόν και τελικά φαίνεται να ενστερνίζεται την άποψη της Μπάρμπαρα, ότι η Ανν είναι «πόρνη της οθόνης». Αλλά η αρρώστια προχωρά βέβαια πολύ επικίνδυνα: Κλαίει… όταν μαραίνονται τα φυτά που εκείνη φρόντιζε, ψάχνει να βρει χώρα για το ταξίδι τους ένα μέρος όπου εκείνη δεν έχει πάει, άρα δεν… έχει πηδηχτεί, ψάχνει σημάδια στα βιβλία που άλλοι της είχαν χαρίσει (στο παρελθόν πάντα) κλπ κλπ.\nΑντίβαρο σ αυτήν την psycho κατάσταση είναι όχι μόνο η Ανν, που αντιμετωπίζει με νηφαλιότητα και ευθύτητα τις αναδρομικές ζήλειες του άντρα της, αλλά και ο, κοινός-φίλος-γνωστός-εκκεντρικός-μυθιστοριογράφος και γυναικάς, Τζακ Λάπτον. Ο Τζακ λειτουργεί σαν ψυχοθεραπευτής εκμαιεύοντας τα συναισθήματα του Γκράχαμ που σωματοποιούνται σαν ταραχή, τρεμούλα, αυπνία και μετασχηματίζονται σε επιθετικότητα. Οι συμβουλές του Τζακ είναι απολαυστικές (να πηδήξει άλλην, να αυνανίζεται, να την αγαπά λιγότερο), αποκαλεί τον Γκράχαμ ενοχική γιαγιάκα, ενώ η φιλοσοφία του είναι το δημιουργικό χάος, η σέξι αναρχία, και ότι όλα αυτά είναι στη φύση του θηρίου, δηλαδή στη φύση του γάμου (ένα σφάλμα στο σχεδιασμό (!)).\nΗ μεμψιμοιρία και η θλίψη, η εμμονή και η επιθετικότητα αποκορυφώνονται μέχρι που ο Γκράχαμ γίνεται ανυπόφορος και απόμακρος ακόμα κι απ τον Τζακ (το σακούλι του θεραπευτή είχε αδειάσει). Φαίνεται ότι ο βαθύτερος πυρήνας της ζήλειας είναι η προδοσία, και ανατρέχει στα παιδικά χρονια, τα χρόνια πριν εμφανιστεί η προδοσία, τότε που τα μόνα που υπήρχαν ήταν η τυραννία και η δουλικότητα. Τα ερωτήματα που βασανίζουν τον ήρωα (μήπως ήταν ζήτημα αιφνίδιας χημικής αντίδρασης; Ή του δόθηκε εκ γενετής; Αν έπρεπε να υπάρχει η ζήλεια γιατί να λειτουργεί αναδρομικά; Τόσοι άνθρωποι υπήρχαν, σ αυτόν έπρεπε να συμβεί; Γιατί να μην μπορείς να αναιρέσεις τη γνώση και να επαναφέρεις το παρελθόν;) δείχνουν μια ύστατη προσπάθεια λογικής επεξεργασίας του ανεξέλεγκτου πάθους, πριν την τραγική «λύση» που δίνει ο συγγραφέας προκρίνοντας τον μηχανισμό της αυτοεκπληρούμενης προφητείας.\n…γιατί οι άνθρωποι στις περισσότερες μικρές πόλεις της δυτικής Αφρικής ήταν περιστέρια:\nΠαθητικά πλάσματα που βοσκούσαν τεμπέλικα εδώ κι εκεί στις αγορές και στις παιδικές χαρές,\nσουλατσάροντας, θαρρείς και περίμεναν μια φήμη ή κάποια είδηση,\nκαι πύκνωναν οπουδήποτε έπεφτε στο έδαφος μια χούφτα στάρι.\nΟι πάντες σε ήξεραν˙ ήξερες τους πάντες.\nΌλοι ήταν αδερφοί σου˙ ήσουν αδερφός τους.\nΑπροσδόκητα ελκυστικό και βαθύ αποδείχτηκε το μυθιστόρημα αυτό του ταλαντούχου Νιγηριανού συγγραφέα, που το αγόρασα με την εντύπωση -λόγω του τίτλου- ότι θα αφορά μια ηθογραφικού τύπου περιγραφή της σύγχρονης ζωής στη Νιγηρία, κάτι έτσι κι αλλιώς ενδιαφέρον. Πέρα όμως από την επαφή με μια διαφορετική από τη δυτική κουλτούρα – πέρα από μια άλλη θεώρηση του κόσμου δηλαδή που την αντιλαμβάνεσαι σε κάθε γραμμή του βιβλίου, η συναρπαστική πλοκή αλλεπάλληλων τραγικών γεγονότων, η ταυτόχρονη συναισθηματική συμμετοχή του αφηγητή και παράλληλα η αβίαστη και διεισδυτική έκφραση ξεπέρασε κάθε προσδοκία.\nΒρισκόμαστε στο Ακούρε, μια μικρή «πόλη» -εντός εισαγωγικών, όπως επισημαίνει ο συγγραφέας σε συνέντευξή του. Οι «ψαράδες» είναι τέσσερα αδέρφια, αγόρια, από 9 έως 15 ετών και αφηγητής είναι ο μικρότερος, ο Μπεν, που αφηγείται τα γεγονότα εκ των υστέρων. Τα τέσσερα αυτά μεγαλύτερα παιδιά της οκταμελούς οικογένειας επωφελούνται της απουσίας του πατέρα και το σκάνε απ το σχολείο για να ψαρέψουν στο απαγορευμένο ποτάμι. Το ψάρεμα γίνεται πάθος, αν και ο μεγαλύτερος, ο Ικένα, έχει τις επιφυλάξεις του. Τα τέσσερα αγόρια ανακαλύπτουν μαζί τον κόσμο κι αποκτούν κοινά βιώματα, κοινές συγκινήσεις και αναμνήσεις. Ο συγγραφέας-αφηγητής με πολλή μαεστρία ανακαλεί και εγκιβωτίζει στην αφήγηση σκανταλιές, κοινές εμπειρίες, όνειρα και επεισόδια αλληλοϋποστήριξης και συνωμοσίας, που καταδεικνύουν τους ισχυρούς δεσμούς των τεσσάρων.\nΤα πρώτα σύννεφα έρχονται όταν ο πατέρας τιμωρεί πολύ σκληρά την ανυπακοή των αυτόκλητων «ψαράδων», ιδιαίτερα τους δυο μεγαλύτερους. Ο Ικένα, που μέχρι τώρα σαν μεγαλύτερος ήταν ο μπροστάρης που ξεχυνόταν στον κόσμο πριν από μας και άνοιγε όλες τις πόρτες, αρχίζει να απομακρύνεται˙ αρχικά απ τους δυο μικρούς (μετέβαλε το σχήμα της ζωής μας και ανήγγειλε τη μετάβαση σε μια εποχή που η οργή μαινόταν και τα κενά εκρήγνυντο), αλλά σύντομα αποτραβιέται όλο και πιο μακριά ακόμα κι απ΄ τον μόλις έναν χρόνο μικρότερό του αδερφό (ο Μπότζα έπεσε σαν έκπτωτος άγγελος και προσγειώθηκε εκεί όπου ο Ομπέμπε κι εγώ είχαμε από καιρό φυλακιστεί)˙ αμφισβητεί τη μάνα, γίνεται ατίθασος και ασυνήθιστα επιθετικός απέναντι στα αδέρφια του, βεβηλώνει τα ιερά τους σημάδια.\nΔεν είναι όμως η άδικη τιμωρία η μοναδική αιτία της μεταστροφής (αυτό που κατέτρωγε τον Ικένα έμοιαζε με ακαταπόνητο εχθρό που κρυβόταν μέσα του). Καταλυτικό ρόλο σ αυτή την «κατακλυσμιαία» μεταμόρφωση, έπαιξαν τα λόγια του τρελού του χωριού, του Αμπούλου, ότι ο Ικένα θα πεθάνει από τα χέρια «κάποιου ψαρά». Ο μικρός Μπεν δεν έχει βέβαια αντιληφθεί την αιτία αυτής της συμπεριφοράς, ίσως και κανείς από τα αδέρφια, παρά μόνο όταν εξομολογούνται το επεισόδιο στην πανικόβλητη μάνα, που από ένστικτο πιέζει τα παιδιά να μάθει τι έχει συμβεί (τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας κατάφερναν να τρυπώνουν στο μυαλό μας. Ήξεραν να χώνονται τόσο βαθιά στην ψυχή μας όταν ήθελαν να αποκαλύψουν κάτι, που δυσκολευόμασταν καμιά φορά να πιστέψουμε ότι δεν γνώριζαν ήδη την απάντηση σε αυτό που ρωτούσαν και ότι δεν επιδίωκαν απλώς να το επιβεβαιώσουν). Εφόσον ο αφηγητής είναι ο Μπεν, με τον ίδιο τρόπο, σταδιακά και επώδυνα, που αποκαλύπτεται η αλήθεια στον Μπεν, αποκαλύπτεται και στον αναγνώστη.\nΑυτός είναι ο βασικός ιστός, ο καμβάς, η «δέση». Από κει και πέρα τα γεγονότα εξελίσσονται καταιγιστικά, αναπόφευκτα, τραγικά. Γιατί τη μία, πρώτη τραγωδία του πρώτου θανάτου, ακολουθεί σαν ειμαρμένη ο δεύτερος, ενώ στη συνέχεια γεννιέται η αρχέγονη ανάγκη της αποκατάστασης δικαίου, της «εκδίκησης», που συνοδεύεται από τις συνέπειες του νόμου. Κι ο συγγραφέας έχει μοναδική τέχνη να παρουσιάζει με φυσιολογικό, αβίαστο τρόπο το αναπόδραστο.\nΟ τρελός Αμπούλου, βασικός ήρωας\nΒασικός καταλύτης όλης αυτής της δραματικής εξέλιξης είναι ο τρελός του χωριού, ο Αμπούλου. Μια μορφή θρυλική, σχεδόν υπεράνθρωπη (ο Αμπούλου ήταν ένας Λεβιάθαν. Μια ακατάβλητη φάλαινα που δύσκολα θα σκοτωνόταν από ένα τσούρμο γενναίους ναυτικούς. Δεν θα πέθαινε τόσο εύκολα όσο άλλοι άνθρωποι με σάρκα και οστά). Ένας άνθρωπος με χίλιες δυο παράξενες ιστορίες στο ενεργητικό του, που τρέφεται συνέχεια με βρωμιές από σκουπίδια, περπατά πάνω σε γυαλιά, αυνανίζεται δημόσια κλπ. Και έχει το τρομακτικό χάρισμα να βλέπει οράματα, να προφητεύει. Μια σειρά επιβεβαιώσεων των φοβερών του ρήσεων τον καθιερώνει ως προφήτη. Ο κόσμος άρχισε να θεωρεί τα δεινά των οραμάτων του αναπόδραστα και πίστεψε ότι ήταν ο μάντης του γραφέα της μοίρας. (…) Με το πλήρωμα του χρόνου, ο τρελός έγινε απειλή, φόβος και τρόμος για την πόλη.\nΕίναι σκόπιμο να παραθέσω εδώ όσα λέει ο ίδιος ο Ομπιόμα για τους τρελούς στα χωριά της Δυτικής Αφρικής: «Απ’ άκρη σ’ άκρη της ∆υτικής Αφρικής, άνθρωποι ρημαγμένοι όπως αυτός περιφέρονται ελεύθερα στους δρόμους, και τρέφονται σαν αδέσποτα σκυλιά. Πολλοί χτυπιούνται από αυτοκίνητα, όπως τα ζώα, και πεθαίνουν στον δρόμο σαν αυτά. Η ιστορία του Αμπούλου, αν τα καταφέρει, θα μου προσφέρει την πλατφόρμα ώστε να ξεκινήσω μια δημόσια εκστρατεία με σκοπό οι άνθρωποι αυτοί να φύγουν από τους δρόμους και να στεγαστούν σε μέρη όπου θα έχουν τη φροντίδα που δικαιούνται. (…)Επιδίωξα να χρησιμοποιήσω τον Αμπούλου ως μια μεταφορά για την οντότητα εκείνη που διεισδύει στη ζωή των άλλων, δημιουργώντας χάος με τα λόγια της και μόνο, και προκαλώντας πόνο στους ανθρώπους».\nΟ αναγνώστης έχει αρχικά την εντύπωση ότι ο Ομπιόμα, μεταφέροντας την ντόπια παράδοση, θα αρκεστεί στο να εκφράσει την διορατικότητα που έχουν οι ξεχωριστοί, περιθωριακοί και ίσως- ίσως ζωωδώς ενστικτώδεις άνθρωποι (δεν είναι άλλωστε τυχαίο που ο Αμπούλου πριν περιπέσει στην τρέλα είχε κι αυτός έναν αδερφό που υπεραγαπούσε). Μια εκδοχή ελαφρώς απογοητευτική λόγω του μεταφυσικού, αποδεκτού πάντως λόγω πολιτισμικών διαφορών, στοιχείου. Όμως ο συγγραφέας προχωρά παραπέρα: Τα λόγια του Αμπούλου έχουν δύναμη όχι -μόνο;- επειδή είναι προφήτης, αλλά επειδή λειτουργούν τρομοκρατικά, σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία: ο φόβος που φωλιάζει πια στην ψυχή του Ικένα, αυτός ο ίδιος ο φόβος είναι που γεννά σπασμωδικές αντιδράσεις και με τη σειρά τους αυτές γεννούν το μίσος στα αδέρφια του, και περισσότερο στον κοντινό του, τον Μπότζα (η προφητεία, σαν οργισμένο θηρίο, μαινόταν και κατέστρεφε το μυαλό του με την αγριότητα της τρέλας, κατεβάζοντας ζωγραφιές, γκρεμίζοντας τοίχους, αδειάζοντας ντουλάπια, αναποδογυρίζοντας τραπέζια). Η πίστη ή ο φόβος είναι αυτό που δίνει μερικές φορές υπόσταση στα πράγματα, που κινεί την «ιστορία».\nΤο δεύτερο κομβικό σημείο του βιβλίου πιστεύω είναι η ώθηση των δυο μικρότερων αδερφών, του Ομπέμπε και του Μπεν σε μια επιταχυνόμενη ωρίμανση: όταν περνάει το πρώτο σοκ γρήγορα αντιλαμβάνονται με καθοδηγητή τον μεγαλύτερο βέβαια, τι λογής δύναμη είχαν τα τρομακτικά λόγια του Αμπούλου. Όταν πια το κακό έχει προχωρήσει, δεν ενοχοποιούν τους μεγαλύτερους αδερφούς τους, η αγάπη τους δοκιμάζεται για πολύ λίγο γιατί είναι πολύ στέρεη. Κατανοούν το δηλητήριο που έχει ταξιδέψει βαθιά μέσα στον Ικένα, κατανοούν και την εκδίκηση του Μπότζα που νιώθει βαθιά πληγωμένος. Η άμεσή τους αντίδραση είναι η αρχετυπική, πέρα από το νόμο ανάγκη να «πάρουν το αίμα τους πίσω», και όλη τους η ζωή οργανώνεται γύρω απ αυτό το πεπρωμένο που τους έστησε η μοίρα.\nΟ συγγραφέας με πολύ ευφυή τρόπο αφηγείται τα γεγονότα από την πλευρά του μικρότερου αδερφού, του Μπεν. Του πιο ευάλωτου, του πιο αθώου, του πιο συναισθηματικού. Με εκπληκτική μαεστρία περιγράφονται τα επεισόδια, υφαίνονται οι συναισθηματικές συγκρούσεις, η αγωνία αλλά και η ορθολογική επεξεργασία των καταιγιστικών γεγονότων. Χωρίς να είμαι υπέρμαχος των «καλολογικών στοιχείων», κρύβουν απίστευτη ζωντάνια οι μεταφορές και οι παρομοιώσεις του Ομπιόμα, αναπαράγοντας ταυτόχρονα εικόνες από μια ζωή/κουλτούρα τόσο διαφορετική από τη δική μας. Ενδεικτικά: το πάθος που είχαμε αναπτύξει για το ψάρεμα ήτανε πια σαν υγρό που έχει παγώσει μέσα σ ένα μπουκάλι και δύσκολα ξεπαγώνει/κατάπιε τα υπόλοιπα λόγια του σαν βόας/κι άλλες λέξεις κρέμονταν καυτές απ τα χείλη του μα δεν τις ξεστόμισε/ θυμάμαι με αστραφτερή κατοπτρική μνήμη/ένας ανεμοστρόβιλος φόβου με κατάπιε κ.α. Με ποιητικά σχεδόν εκφραστική δύναμη οι μεταφορές αυτές αποδίδουν λεπτές αποχρώσεις συναισθημάτων όπως τον φόβο θανάτου που φώλιασε στην ψυχή του Ικένα (ο Ικένα απ τη μια μέρα στην άλλη είχε γίνει ταξιδιώτης, ένας παράξενος ταξιδιώτης που αρμένιζε έξω από το ίδιο του το κορμί, αφήνοντας τον υπόλοιπο εαυτό του να κείται αδειανός σαν τα δίδυμα κελύφη των φιστικιών καπακωμένα μαζί όταν το περιεχόμενό τους έχει αφαιρεθεί) ή τον φόβο του αφηγητή όταν ο Ομπέμε του ανακοίνωσε την απόφασή του: κάθισα εκεί, παγωμένος από τη δύναμη των λέξεών του, ανήμπορος να πω το παραμικρό/ψέλλισα το λεκτικό προπέτασμα καπνού: «Ας το κάνουμε γρήγορα». Ακόμα, συνταρακτική η απλότητα με την οποία περιγράφει τον σπαραγμό της μάνας: ο χώρος της μητέρας στο δωμάτιο της ύπαρξης σταδιακά συρρικνωνόταν με το πέρασμα των ημερών.\nΗ ευαισθησία του συγγραφέα όσο αφορά τη γλώσσα φαίνεται κι από τις ουσιαστικές αναφορές που κάνει στις γλωσσικές επιλογές των Νιγηριανών, που ανακατεύουν αγγλικά (υπάρχουν έννοιες που δεν αποδίδονται στις γλώσσες των ντόπιων, ίγκμπο και γιορούμπα, παροιμίες και ρητά στις παραδοσιακές γλώσσες, απόλυτα συνυφασμένες με την πλοκή. Απίστευτη εικόνα το συγκινητικό τραγούδι του Ντέιβιντ (του μικρότερου γιου) στο μνημόσυνο των δύο μεγαλύτερων, ένα θαυμαστό δημιούργημα δοσμένο με ουρανικά μουρμουρητά και λαθεμένη προφορά, κουτσουρεμένες λέξεις, αναποδογυρισμένους συσχετισμούς και στραγγαλισμένα νοήματα.\nΚαι η δομή όπως χαρακτηρίζεται από ένα εύρημα πολύ αβανταδόρικο: κάθε κεφάλαιο (σχεδόν) εστιάζει σ ένα από τα πρόσωπα, καμιά φορά αφιερώνονται και δύο κεφάλαια˙ κάθε πρόσωπο είναι κι ένα ζώο, ένα στοιχείο της φύσης (τι πιο φυσικό ένα παιδί να βρίσκει αναλογίες με βάση τις παραστάσεις του από τη φύση;). Ο Ικένα είναι πύθωνας, ή μάλλον μετατράπηκε μετά το μαστίγωμα. Έγινε κάποιος άλλος, ένα ασταθές και ευερέθιστο άτομο σε αδιάκοπη αναζήτηση λείας. Είναι όμως και σπουργίτι, ένα εύθραυστο πλάσμα που δεν σχεδίασε τη δική του μοίρα. Ο πατέρας είναι αητός, ο γενναίος, ο δυνατός, ο αρχιστράτηγος, ο διοικητής των δυνάμεων της σωματικής πειθαρχίας, ο πνευματικός άνθρωπος. Ο Ομπέμπε είναι λαγωνικό, ένα μυαλό ανήσυχο, που ήταν πάντα δοσμένο στην αναζήτηση της γνώσης. Η τέχνη του συγγραφέα έγκειται στο ότι όταν ο αφηγητής ξεκινάει μ αυτόν τον τρόπο το κεφάλαιό του, ΗΔΗ ο αναγνώστης έχει διαμορφώσει την γνώριμη εικόνα, και η διαπίστωση είναι σαν αποκάλυψη. Όταν, π.χ., προς το τέλος του βιβλίου λέει ότι δυο μικρότερα αδέρφια του είναι ερωδιοί (τα ολόλευκα πουλιά που εμφανίζονται ανά σμήνη μετά την καταιγίδα, με τα φτερά τους ακηλίδωτα, με τη ζωή τους ανέπαφη), ο αναγνώστης έχει ήδη όλα τα στοιχεία για να το νιώσει αυτό.\nΟ συγγραφέας, σε κείμενό του που δημοσίευσε το blog της συγγραφέα Amanda Curtin, εκμυστηρεύεται ότι μια από τις επιδιώξεις του στο βιβλίο αυτό ήταν να σχολιάσει την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη Νιγηρία: Η Νιγηρία, τουλάχιστον για μένα, είναι μια παρανοϊκή ιδέα την οποία συνέλαβε ένας τρελός και την οποία πίστεψαν οι λογικοί — εδώ, τον ρόλο του τρελού προφήτη αναλαμβάνουν οι Βρετανοί, και δέκτες του μηνύματος είναι οι λαοί της Νιγηρίας (τρεις μείζονες φυλές, δίχως το παραμικρό κοινό στοιχείο, συγκατοικούν προκειμένου να σχηματιστεί ένα «έθνος»). Σύμφωνα μ αυτήν την οπτική, ο προφητικός «λόγος» του Αμπούλου που διαλύει τις σχέσεις των αδερφών αντιστοιχεί στην Βρετανική εξουσία που διαλύει τις σχέσεις των λαών, που δεν μπορούσαν να συνυπάρξουν σαν έθνος.\nΜου φάνηκε λίγο τραβηγμένη αυτή η θεώρηση, ωστόσο οι αναφορές στις ιστορικές εκλογές του 1993, στο ίνδαλμα των αδερφών Moshood Abiola (τον περίφημο ΜΚΟ) -μέσα πάντα από το πρίσμα των παιδιών- και στον μετέπειτα δικτάτορα Αμπάτσα με παρακίνησε να αναζητήσω την ιστορία της Νιγηρίας (μιας πολύπαθης χώρας όπου ζουν 173 εκ. άνθρωποι!), που είναι πράγματι τόσο παρανοϊκή, όσο θέλει να περάσει ο συγγραφέας, μέσα από την εμβληματική φιγούρα του Αμπούλου.\n Τσιγκόζι Ομπιόμα: μια πολίχνη (πόλη, στην πραγματικότητα, αν και ανατριχιάζω όταν την αποκαλώ έτσι, έχοντας πλέον δει πολλές πραγματικές «πόλεις») της οποίας την ύπαρξη θα ήταν σχεδόν αδύνατον να γνωρίζει κανείς έστω κι αν ήταν εξοικειωμένος με τη Νιγηρία\nΆεροπλαστ, Άντζελα Δημητρακάκη\nΔεν θα έλεγα ότι με ενθουσίασε το βιβλίο αυτό, παρόλο που εμπιστεύομαι την κρίση της φίλτατης μπλόγκερ Βιβής Γ. Ωστόσο, το τελείωσα, πράγμα που δεν το συνηθίζω όταν ένα βιβλίο δεν με «τραβάει» με κάποιον τρόπο. Το γράψιμο της Δημητρακάκη είναι έξυπνο, μεστό, περιεκτικό, φευγάτο˙ κανένα πρόβλημα με το ύφος, που χαρακτηρίζεται από χειροπιαστές, φυγόκεντρες και εύστοχες πινελιές. Αλλά (ντρέπομαι για τα ταπεινά μου κριτήρια), δεν… συμπάθησα τους ήρωες…! Λυπάμαι που δεν είμαι αρκετά φιλόλογος για να το παρακάμψω!\nΠρόκειται για τη σύγκλιση πέντε διαφορετικών ανθρώπων που συμπλέκονται μεταξύ τους με ποικίλους τρόπους και αποτελούν εντέλει μια «παρέα», ο καθένας απ αυτούς μια ιδιαίτερη, αποκλίνουσα από τη νόρμα, περίπτωση. Στο αφηγηματικό παρόν βρίσκονται στο ίδιο τρένο για το Πορτ Μπόου, ένα καταλανικό χωριό καθόλου τυχαία επιλεγμένο, μιας και κει άφησε την τελευταία του πνοή (αυτοκτόνησε ή δολοφονήθηκε; ) ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, που απ ό, τι φαίνεται συντροφεύει πνευματικά τους ήρωες. Το σκηνικό στήνεται περίτεχνα στις πρώτες σελίδες, σκιαγραφώντας τις σχέσεις των προσώπων μεταξύ τους και τα βασικά χαρακτηριστικά˙ όλοι παίρνουν καταθλιπτικά˙ η Αντιγόνη έχει εγκαταλείψει σύζυγο και παιδί, είχε σχέση με τον Ικέρ (ήμασταν ενθουσιώδεις παίκτες του Παιχνιδιού της Αυτοταπείνωσης), της έχει αδυναμία η Μέλανι, αντιπαθεί τον Μαρτί, ποθεί τον 55χρονο Κάι, καπετάνιο της «Πραγματικότητας». Η αφήγηση μεταφέρεται σαν τη σκυτάλη από τον έναν στον άλλον, με τη σειρά, κάθε φορά με κάποιο συγγραφικό τέχνασμα, (άλλος γράφει ημερολόγιο, άλλος γράφει την αυτοβιογραφία του κλπ)\nΠρώτη η συγγραφέας Αντιγόνη, που έχει μάλλον τον κυρίαρχο ρόλο σε όλων τις ιστορίες. Ήταν κι αυτή που μ εκνεύρισε περισσότερο. Για την ακρίβεια με απώθησε η εγωπάθεια και ο ναρκισσισμός της, ενώ η συγγραφέας την αναβιβάζει σε «μοιραία» γυναίκα, που όλοι (οι άλλοι ήρωες) την έχουν σαν σημείο αναφοράς (Μέλανι: Ο ρόλος της δεν είναι να συνειδητοποιεί την επιρροή της στο περιβάλλον αλλά να την προκαλεί). Η τόλμη της εξαντλείται στο ότι το βαλε στα πόδια ξεφεύγοντας από τη στείρα οικογενειακή ζωή, μια ζωή που σκιαγραφείται με πολύ χοντροκομμένες γραμμές σε ένα κεφάλαιο λίγων -πυκνών- σελίδων. Δεν με ενόχλησε φυσικά ότι εγκατέλειψε τον Φινλανδό άντρα της και τον μικρό της γιο, αλλά ότι αυτομαστιγώνεται/αυτοδικαιώνεται αυτάρεσκα, πιστεύοντας ότι έκανε τη μεγάλη επανάσταση ενάντια στην αστική ζωή (θεμιτό μέχρι στιγμής), χωρίς μάλιστα να εμβαθύνει καθόλου στο τι και στο πώς, χωρίς πραγματική εσωτερική σύγκρουση. Η απόλυτη άρνηση χωρίς περιεχόμενο (ό, τι και να συνέβαινε, δεν ήθελα να θεραπευτώ). Χωρίς -επίσης- συναισθήματα, ή να το πω αλλιώς, ενσυναίσθηση. Ίσως εγώ δεν μπορώ να συγχωρέσω την εξαπάτηση/εγκατάλειψη ενός παιδιού, ακόμα κι από αίσθηση ειλικρίνειας προς τη ζωή της. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς το σχέδιο της νέας σου ζωής δεν περιλαμβάνει το άτομο που αγαπάς και χάριν του οποίου υποφέρεις. Βέβαια, άτεχνες αναφορές δείχνουν ότι δεν υπήρχε ουσιαστική επαφή με τον άνδρα της -ο οποίος παρουσιάζεται πολύ απόμακρος, ενώ η γραφή (σ αυτό το συγκεκριμένο πεδίο) προσπαθεί να αυτοσαρκάσει αλλά ουσιαστικά γκρινιάζει (ο Στέφαν είναι καλύτερα να μεγαλώσει με τον πατέρα του. Μόνο μαζί του, χωρίς φωνές και τους συναισθηματισμούς της μετανάστριας μάνας). Η ερμηνεία που δίνεται πολύ επιφανειακά είναι ότι δεν θεωρεί τον εαυτό της άξιο για το ρόλο της μητέρας. Εμένα μου δίνει την εντύπωση ότι απλούστατα βαρέθηκε να παίζει με το παιχνιδάκι της (χαρακτηριστική διαπίστωση: είχα ελπίσει ότι η γέννηση του Στέφαν θα επέφερε μια αναδιάρθρωση του ψυχισμού μου που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ). Η κυνική επιστολή που δέχτηκε εκ των υστέρων από τον άντρα της ήταν βέβαια πολύ σκληρή, κι έδειχνε πολλά για τη σχέση του ζευγαριού, αλλά για μένα ήταν… απόλυτα δικαιολογημένη.\nΗ συγγραφική αδυναμία πιστεύω ότι εντοπίζεται στο ότι φαίνεται ότι η συγγραφέας ξεκίνησε την ιστορία στο μυαλό της από την απόδραση της Αντιγόνης, γενικά και αόριστα. Τίποτα δεν μας δείχνει τους δεσμούς που η ηρωίδα είχε εκεί, στο Ελσίνκι, τα όνειρα/αγάπη/συναισθήματα που την οδήγησαν εκεί για να καταλάβουμε και την ανάγκη φυγής, γιατί απλούστατα η ζωή της εκεί δεν είχε σάρκα και οστά. Έτσι η φυγή γίνεται μια ιδέα, ένα γράμμα κενό. Ο Ελίας, ο άντρας της, η πιθανότερη αιτία του σκασιαρχείου, παρουσιάζεται σχηματοποιημένα, ένα κτήνος. Ο πόνος της φαίνεται κούφιος (τίποτε δεν αποδείκνυε με τον πιο αξιοθρήνητο τρόπο ότι τώρα που είχα δημιουργήσει το μοναδικό γεγονός στη ζωή μου -την εγκατάλειψη του Στέφαν, ό, τι απέμενε δεν ήταν επιλογές αλλά βεβιασμένες κινήσεις σ ένα ισοπεδωμένο πλατό)˙ οι τύψεις της είναι βαρετές, κενές, αυτάρεσκες, χωρίς περιεχόμενο (ήμουν η χειρότερη οργανώτρια που μπορούσε να έχει μια ζωή, και η ζωή ήταν η δική μου). Το ότι αυτοαποκαλείται τέρας δεν αναιρεί τον τρομακτικό εγωισμό ενός ανθρώπου που δεν έχει μάθει να συγχωρεί.\nΗ αντιπάθειά μου στην ηρωίδα μ έκανε να ταυτιστώ με τη… μητέρα της (έχεις κάνει παντιέρα την απόρριψη), παρόλο που τα λόγια της μητέρας εμπεριέχουν τη γνώριμη «μαμαδίστικη» υστερία (ομολογώ ότι η σκηνή σύγκρουσης στο νοσοκομείο ήταν πολύ χαρακτηριστική). Μ έκανε να θυμώνω η σκέψη της ηρωίδας «Χριστέ μου, σκέφτομαι, νομίζει ότι είμαστε ακόμη οικογένεια», όταν η γιαγιά προσπαθεί να βάλει ακόμη μέσα στη ζωή της τον εγγονό της (τι πιο ανθρώπινο;). Να μ εκνευρίζει η ξερολίστικη στάση που κρατά απέναντι στη σχέση μάνας και πατέρα (σίγουρα δεν είναι και ο πιο αντικειμενικός κριτής!), ο αφορισμός δεν αντέχω να έχω μητέρα, που δείχνει μια ψυχή που δεν θέλει να κατανοεί. Και για να δώσω τέλος στους λόγους που επεξηγούν την αντιπάθειά μου, τι περιμένει κανείς από ένα άτομο που παίρνει βίντεο τον φίλο που πεθαίνει;;;;\nΠολύ πιο συμπαθής (ο πιο συμπαθής για την ακρίβεια) είναι ο δεύτερος αφηγητής που φέρεται να γράφει ημερολόγιο κατά σύσταση του ψυχοθεραπευτή του, ο Ικέρ, κι ας «αποδομείται» στο τέλος ως μυθομανής, αναξιόπιστος κλπ. Κι αυτός με περίπλοκες συναισθηματικές σχέσεις, που φυσικά τον ωθούν κι αυτόν πολύ μακριά από τη νόρμα (σεξουαλικές σχέσεις με την αντιπαθέστατη αδερφή Ινές που πάσχει από καρκίνο αλλά έχει κι ένα παιδί μισοεγκαταλειμμένο, μυστηριώδης αδερφός Χόρχε, ερωτική σχέση με τον Ντιέγο που δέχεται επίθεση και πεθαίνει στην Αθήνα κ.α.). Η περιγραφή της αρχής της σχέσης με την Αντιγόνη ομολογώ ότι κερδίζει τον αναγνώστη, έχει μια φυσικότητα, καίριους και ουσιαστικούς διαλόγους˙ μπορείς να κατανοήσεις τι βρίσκει ο ένας στον άλλον, ποια είναι τα σημεία έλξης (όταν πρωτοήρθε να ζήσει μαζί μου έδειχνε να είναι ο τέλειος άνθρωπος, κάποιος που δεν περιμένει τίποτα από κανέναν). Η επικοινωνία μεταξύ τους είναι αβίαστη, με φιλοσοφικές ενίοτε διαστάσεις (θεέ μου, δεν ήξερα ότι είσαι οπαδός του μύθου της ελεύθερης βούλησης- ούτε εγώ ήξερα ότι έχεις χάψει όλη αυτή τη μεταμοντέρνα βλακεία που λέει ότι είσαι έρμαιο των καταστάσεων). Συζητούν τι είναι «συμβάν», πότε μια απόφαση ίναι σημαντική. Βέβαια, η προβληματική σχέση με την άρρωστη Ινές περιπλέκει την κατάσταση, αλλά κυρίως ο θάνατος του κοινού φίλου Ντιέγο είναι η αφορμή για να δώσει τέλος στη σχέση η ανικανοποίητη Αντιγόνη (δεν μπορώ να τελειώσω εδώ το μυθιστόρημα/ με δυσκολία αναπνέω/είχα πει ότι καλύτερα να ζούσαμε με κάποια απόσταση μεταξύ μας). Τον Ικέρ τον συμπάθησα ακόμηαπό τον τρόπο που πενθεί τον Ντιέγο (δεν θα προσπαθήσω να βελτιωθώ. Δεν το χω σκοπό να χαίρομαι την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία ούτε να αντιληφθώ απ τη μια στιγμή στην άλλη την ουσία των πραγμάτων. Δεν θα αφαιρέσω τίποτε από το έρεβος κάνοντάς σε δίδαγμα. Δεν μ ενδιαφέρει να λιγοστέψει ο φόβος. Θέλω να συνεχίσω να πετάγομαι στον ύπνο μου νομίζοντας ότι ένα μελανό δίχτυ ξεκινάει από τη μια γωνιά του ταβανιού και ξετυλίγεται προς το μέρος μου).\nΟι άλλοι τρεις της «παρέας» μπαίνουν σχεδόν ταυτόχρονα στη ζωή της Αντιγόνης, όταν εκείνη αποφασίζει να ζήσει σε μια εναλλακτική κοινότητα, «κοινότητα του φωτός», ή «πρότζεκτ». Παρόλο που ομολογεί ότι δεν της ταιριάζει η κατάσταση της δήθεν αυτοδιάθεσης κι ότι αντιπάθησε τον ιδρυτή της κοινότητας, τον Μαρτί, η Αντιγόνη προσχωρεί σ αυτήν, λέγοντας ότι δεν έχει άλλη επιλογή.\nΈτσι, στο τρίτο μέρος όπου αφηγείται ο Μαρτί, έχουμε κιόλας μια ιδέα για το ποιος είναι. Είναι όντως αντιπαθής και πιστεύω ότι έτσι θέλει και η συγγραφέα να τον παρουσιάσει˙ αποφασίζει να γράψει την αυτοβιογραφία του σε γ ενικό, κάτι που ταιριάζει με τον αποστεγνωμένο του ψυχισμό. Έχει σπουδάσει ψυχολογία και έχει επιδοθεί μ έναν παράδοξο τρόπο στην αναζήτηση ταυτότητας (τίποτα δεν μένει να γίνει εκτός από το να αναστοχαστεί κανείς επί των όσων έχουν ήδη συμβεί) αλλά ομολογώ ότι πέρασα.. αδιάβαστες τις σελίδες με αποσπάσματα από την στριφνή εργασία του με θέμα το ρόλο του ψέματος στη διαμόρφωση της προσωπικότητας, τις διαπροσωπικές σχέσεις και τον πολιτισμό, ένα θέμα που προφανώς τον αφορούσε και προσωπικά.\nΦτιάχνοντας το παζλ της προσωπικότητάς του βλέπουμε σιγά σιγά ότι ο εγωκεντρισμός του έφτασε στο σημείο να αδιαφορήσει για τη ζωή ή τον θάνατο της μοναδικής Μπέρνι (δεν την γνωρίζουμε στο βιβλίο), να αγνοήσει το γεγονός ότι εκείνος είναι υπαίτιος της ατεκνίας στη σχέση του με τη Μέλανι, στην οποία δίνει κούφιες υποσχέσεις (άρχισε να υποπτεύεται ότι την είχε ερωτευτεί γι αυτόν ακριβώς τον λόγο: για να επαναλάβει, χωρίς ερωτηματικά και αμφισβητήσεις, το οικείο μοτίβο καταστροφής των παιδικών του χρόνων). Ανοργασμικός, ανταγωνιστικός, ανεύθυνος, εντέλει και ανέντιμος εφόσον οι διαδικασίες χρηματοδότησης της κοινότητας είναι αδιαφανείς, δεν φαίνεται να ξεφεύγει από το καπιταλιστικό μοντέλο. Πιστεύω ότι η γνώμη της Αντιγόνης για τον Μαρτί απηχεί και την εικόνα που θέλει να δώσει η συγγραφέας (και το καταφέρνει): ένας αυταρχικός μαλάκας που δεν καταλαβαίνει ούτε τι θα πει αγάπη ούτε εναλλακτικός τρόπος ζωής. Φεύγοντας -κι αυτός- αιφνίδια απ το κοινόβιό του, αφήνει ένα τεράστιο κενό στην ευάλωτη Μέλανι.\nΗ Μέλανι είναι αυθεντική, ερωτευμένη και… αλαφροίσκιωτη. Το μοτίβο με τους αγγέλους εμφανίζεται κάθε τόσο ελαφρώς ξεκάρφωτο, αλλά παρουσιάζεται ανοιχτή στον αόρατο κόσμο. Είναι όντως πιο διεισδυτική και πιο συναισθηματική απ τους άλλους. Καθ υπόδειξη της Αντιγόνης, με την οποία διασταυρώνονται οι δρόμοι τους αμέσως μετά τον χωρισμό με τον Μαρτί, απευθύνει στον Μαρτί επιστολές, μέχρι να σταματήσει να είναι οργισμένη. Βλέπουμε πώς γνωρίζεται σιγά σιγά με την Αντιγόνη, πώς και γιατί της έχει αδυναμία, κι έχει δίκιο ο Κάι όταν λέει γι αυτήν ότι ο τρόπος που είχε να συνδέεται με τους άλλους ήταν η εξάρτηση. Θα έλεγα ότι πάντα υπήρξε εξαρτημένη από την ανάγκη της να είναι εξαρτημένη. Άλλωστε, μέσα από τα μάτια της Μέλανι η Αντιγόνη φαίνεται λίγο πιο ξεκάθαρη, πιο ανθρώπινη (με το πρώτο ουίσκι άρχισε να ακτινοβολεί ατόφια μαγνητική ενέργεια (…). Κατάλαβα ότι η ενέργεια αυτή ήταν διαφορετική από την ενέργεια που με είχε κρατήσει ζωντανή τις προηγούμενες μέρες στο πρότζεκτ. Άλλη η ενέργεια του μηχανισμού επιβίωσης, άλλη η ενέργεια της τρέλα για τη ζωή.(…) Προς το παρόν έχω την Αντιγόνη να μου θυμίζει με τον τρόπο της ότι είναι αλήθεια, υπάρχει αυτή η ενέργεια, έστωκι αν εγώ σπατάλησα τη δικιά μου…)\nΤέλος, τελευταίος «μάρτυρας» είναι ο Κάι, ο άνθρωπος που όχι μόνο έκανε το γύο του κόσμου αλλά που βοηθούσε κι άλλους να τον κάνουν, ο επικεφαλής της κιβωτού για ευγενή πλάσματα που επιθυμούσαν να γνωρίσουν αντί να κατακτήσουν. Γράφει τη μαρτυρία του, όπως ο ίδιος την αποκαλεί, ένα χρόνο μετά την τελευταία πράξη του έργου: οι πέντε πρωταγωνιστές ξανασυναντιούνται στο Πορτ Μπόου κατόπιν επιθυμίας της Αντιγόνης, σ ένα σουρεαλιστικό σκηνικό όπου διαβάζει ο καθένας ένα απόσπασμα βιβλίου στον… Μπένγιαμιν. Ήδη η συνάντηση είναι εκβιασμένη τεχνικά (γιατί ο Μαρτί έχει φύγει κι ο Ικέρ δεν γνωρίζει τους άλλους), αλλά προφανώς η συγγραφέας σκέφτηκε αυτόν τον ολίγον παράδοξο τρόπο για να «κλείσει» τις ιστορίες. Για να δείξει και τα σημεία που ενώνουν και τα σημεία που χωρίζουν τους ήρωες (Κάι: κρίνω πως και οι πέντε μας είχαμε φτάσει στο σημείο της ζωής μας που όχι μόνο δεν είχαμε απαντήσεις αλλά ούτε καν ερωτήσεις δεν ήμασταν σε θέση να διατυπώσουμε).\nΟ Κάι απομυθοποιεί την Αντιγόνη (όπως κάθε σχεδόν συζήτηση μαζί της, ξεκινούσε από κάτι γενικό και κατέληγε σε μια ύπουλη διακήρυξη του ηρωισμού της -πόσο συμφωνώ!), ενώ το ίδιο το βιβλίο αντίθετα τη μυθοποιεί, εστιάζοντας στην άπιαστη ιδιοσυγκρασία της, στο μυστήριο της ζωής της και της εξαφάνισής της. Οι δυο τελευταίες σελίδες του βιβλίου αποδίδουν εύστοχα και συνοπτικά τη συνέχεια του ταξιδιού της ζωής, για καθένα από τους πέντε φίλους.\nΤο Παρίσι εν καιρω ειρήνης, Gilles Martin- Chauffi...


Μπαταξήδες | Αυγή\nΜήπως αισθάνονται ντροπή, όπως ο κάθε νομοταγής πολίτης που χρωστάει; Μάλλον όχι\nΗ γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται... Ισχύει άραγε αυτό για τη Ν.Δ. και τα οικονομικά της; Με ευκολία καθένας μπορεί να απαντήσει άφοβα όχι, αν λάβει υπόψη όσα έχουν συμβεί τελευταία εικοσιτετράωρα και την περίεργη συμπεριφορά του κυβερνώντος κόμματος.\nΠροφανώς κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας και πρέπει να κρυφτεί. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί αυτή η στρουθοκαμηλική λογική των αρίστων που πιστεύουν πως ό,τι δεν δημοσιοποιείται... δεν υπάρχει. Όμως το χρέος των 342 εκατ. του κυβερνητικού κόμματος δεν μπορεί να κρυφτεί... Υπάρχει και πρέπει να διευθετηθεί, διαφορετικά αυτός που χρωστάει μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον... μπαταξής.\nΟι δικολαβίστικες ακροβασίες του προέδρου της Βουλής υπό τις εντολές του πρωθυπουργού την Παρασκευή να μην θιχτεί το θέμα από τον Αλ. Τσίπρα αποτυπώνουν ανάγλυφα τον φόβο και τον πανικό στη Ν.Δ. Εκτέθηκαν άπαντες στη μητσοτακική πολυκατοικία και πριν απ’ όλους ο αρχηγός, που θέλουν να τον προστατέψουν γιατί επί των ημερών του προστέθηκαν άλλα 118 εκατ., ενώ υποσχόταν ακριβώς το αντίθετο πριν αναλάβει: εξορθολογισμό των οικονομικών.\nΔεν δίστασαν να ευτελίσουν το θεσμό και να μετατρέψουν σε δεξιό κομματάρχη τον πρόεδρο της Βουλής προκειμένου να φιμώσουν τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θέλουν να πνίξουν και αυτή τη συζήτηση, όπως και όλα όσα τους εκθέτουν και αποδεικνύουν την ανικανότητά τους. Πώς μπορεί να κρυφτεί άραγε το γεγονός ότι έχουμε ένα χρεοκοπημένο κόμμα;\nΚαι δεν είναι μόνο αυτό. Αλλά οι οφειλές των 342 εκατ. ευρώ φέρνουν στην επιφάνεια και τις σχέσεις που έχει το σύστημα Ν.Δ. - Κυριάκου Μητσοτάκη με τράπεζες και επιχειρηματίες. Υπάρχει πιθανότητα να αποπληρωθεί ποτέ αυτό το ποσό; Καταβάλλοντας τη μισή κρατική επιχορήγηση, περίπου 3,75 εκατ. τον χρόνο, μάλλον θα χρειαστούν πολλές δεκαετίες.\nΒέβαια, απ’ ό,τι φαίνεται, οι τράπεζες δεν διεκδικούν τα οφειλόμενα με την ίδια ζέση που τα απαιτούν από τους απλούς πολίτες. Όπως και ο περίγυρος Μητσοτάκη δεν ανησυχεί που οι τόκοι κάθε χρόνο εκτοξεύονται. Αδιαφορεί για τους νόμους και δεν αισθάνεται να απειλείται...\nΜήπως αισθάνονται ντροπή, όπως ο κάθε νομοταγής πολίτης που χρωστάει; Μάλλον όχι. Μήπως έχουν συνέπειες που είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές; Δεν φαίνεται να τους αγχώνει. Επίσης δεν τους ανησυχεί το ότι δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρώσουν τα δάνεια που πήραν από τις τράπεζες, που όμως είναι έτοιμες να πάρουν το σπίτι οποιουδήποτε πολίτη χρωστάει. Μάλλον δεν απασχολεί τον Κ. Μητσοτάκη και τα στελέχη του ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Θα είχε φροντίσει να ρυθμιστεί, τόσο ο ίδιος όσο και οι προηγούμενοι πρόεδροι του κόμματος του.\nΠερισσότερο επιβεβαιώνουν την καθεστωτική - ιδιοκτησιακή λογική τους και την αδιαφορία τους για τους ταπεινούς θνητούς αυτής της χώρας. Όπως νοικοκύρεψαν τα οικονομικά τους θα νοικοκυρέψουν και τη χώρα. Θα νομοθετούν υπέρ των χορηγών τους και θα εξυπηρετούν γραμμάτια προς αυτούς που τους έφεραν στην κυβέρνηση.\nΚυβέρνηση Μητσοτάκη / Πλασματική η εικόνα ανάκαμψης που δίνει


ΚΕΙΜΕΝΟ: Μηνάς Ιορδάνογλου & Σοφοκλής Κοσκινάς\nΗ πάλαι ποτέ κρατικής ιδιοκτησίας Breda, κατασκεύαζε από ραπτομηχανές έως και βαγόνια τρένων. Η κατασκευή όπλων για το κυνήγι, αποτελούσε ένα μικρό τμήμα του τομέα παραγωγής όπλων, το οποίο κατά κύριο λόγο κατασκεύαζε οπλικά συστήματα για στρατιωτική χρήση.\nΜε την πάροδο του χρόνου, οι κρατικές μονάδες παραγωγής πέρασαν στα χέρια ιδιωτών και μάλιστα όχι σε ενιαία μορφή.\nΚάτι αντίστοιχο έγινε και σε άλλα κράτη, όπως για παράδειγμα στην Γαλλία με την κρατική Manufrance. Η Beretta αρχικά ανέλαβε την παραγωγή κυνηγετικών όπλων Breda, αλλά στην συνέχεια η ιστορική φίρμα πέρασε σε άλλα χέρια και σήμερα ανήκει στην οικογένεια Marocchi. Όλα αυτά τα χρόνια, αν εξαιρέσουμε μία μικρή χρονική περίοδο, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η παραγωγή των όπλων Breda, ακολουθούσε πιστά την παράδοση στην ποιότητα.\nΗ Marocchi πλέον ως ιδιοκτήτρια της Breda, διαθέτει τη γνώση αλλά έχει και τις τεχνικές προδιαγραφές, ώστε να διατηρήσει το κύρος και την παράδοση στην ποιότητα κατασκευής των όπλων Breda. Αυτό άλλωστε έγινε άμεσα αντιληπτό, από το πρώτο κιόλας όπλο που βγήκε από την γραμμή παραγωγής της. Η σειρά 930i, χαίρει μεγάλης εκτίμησης των κυνηγών και σκοπευτών σε παγκόσμιο επίπεδο.\nTo Breda Titano Bronze, είναι το όπλο που δεν υπάρχει περίπτωση να το δει κάποιος στα ράφια ενός κυνηγετικού καταστήματος και να μην το θαυμάσει. Οι χρωματικοί συνδυασμοί, τα ξύλα, τα φινιρίσματα και η προσοχή στην λεπτομέρεια, λειτουργούν σαν «μαγνήτες» για τα μάτια.\nΛειτουργεί με αδράνεια και όπως όλα τα όπλα αδράνειας, αποτελείται από λίγα μηχανικά εξαρτήματα. Το κλείστρο κλειδώνει στην κάννη με περιστροφική κεφαλή. Το ελατήριο για την επιστροφή του κλείστρου στη θέση κλειδώματος, βρίσκεται στο πίσω μέρος μέσα στο κοντάκι. Για το λόγο αυτό, στο πίσω μέρος του κλείστρου υπάρχει διχαλωτή μπιέλα γνωστή σαν «ουρά».\nΠολύ σημαντική εφαρμογή, που αυξάνει όμως το κόστος στην παραγωγή, είναι το αφαιρούμενο καπάκι της βάσης, το οποίο κατασκευάζεται από αλουμίνιο και έχει τελικό φινίρισμα με μαύρο χρώμιο. Η ύπαρξή του καθιστά ευκολότερο τον καθαρισμό του όπλου. Όταν αφαιρεθεί, υπάρχει άμεση πρόσβαση στο εσωτερικό της βάσης και στον μηχανισμό σκανδάλης, για καθαρισμό και λίπανση.\nΗ βάση είναι και αυτή κατασκευασμένη από ειδικό τύπο αλουμινίου (σειρά 7000) και το τελικό της φινίρισμα είναι με κεραμική βαφή. Η τεχνική εφαρμογή αυτή, προσφέρει μεγαλύτερη αντοχή στη διάβρωση και τα χτυπήματα συγκριτικά με την επιμετάλλωση (Επιχρωμίωση).\nΤο χρώμα της βάσης είναι σε απόχρωση παλαιωμένου ορείχαλκου και από εκεί προκύπτει και η λέξη Bronze. Το ίδιο χρώμα έχει και η σκανδαλοθήκη που συγκρατείται στη βάση με έναν πίρο. Η σκανδαλοθήκη είναι κατασκευασμένη από συμπαγές αλουμίνιο για μεγαλύτερη αντοχή και ακρίβεια.\nΕίναι πολύ αποτελεσματικές και προσφέρουν πολύ καλή αίσθηση στο κράτημα. Η πάπια είναι πολύ λεπτή. Η λαβή στο κοντάκι είναι full πιστολέ. Στο επάνω μέρος του κοντακίου (χτένι) στο σημείο που ακουμπά το ζυγωματικό, έχει τοποθετηθεί ελαστικό ένθετο, που συντελεί στο να μειώνει την ανάκρουση.\nΤο πέλμα είναι καλοσχεδιασμένο, κατασκευασμένο από την ιταλική εταιρία Cervellati, δεν κολλάει στα ρούχα κατά την διαδικασία επώμισης και συντελεί ουσιαστικά στη μείωση του λακτίσματος. Το φινίρισμα στα ξύλινα μέρη, έχει γίνει με λινέλαιο.\nΤο σλόγκαν «πέντε όπλα σε ένα» χρησιμοποιούσε η Breda τη δεκαετία του ’50, όταν πρώτη εφάρμοσε στην Ευρώπη το σύστημα των εναλλασσόμενων συσφίξεων (τσοκ). Σήμερα, συνεχίζει την παράδοση με τις νέες τάσεις και μεθόδους, συνοδεύοντας τα όπλα της με 5 τσοκ, τα οποία βιδώνουν στο εσωτερικό της κάννης και έχουν μήκος 7 εκατοστά. Στα τσοκ αναγράφεται με ηλεκτρονική χάραξη (λέιζερ) ποια είναι κατάλληλα για να χρησιμοποιηθούν με ατσάλινα σκάγια και ποια όχι, καθώς και ο βαθμός σύσφιξης.\nΟι σφραγίδες δοκιμής από την ιταλική Τράπεζα, πιστοποιούν δοκιμή στα 1370 bar και καταλληλότητα χρήσης και ατσάλινων σκαγιών.\nΟ κώνος συναρμογής έχει μήκος 3,7 εκατοστά. Το μήκος της θαλάμης είναι 76 χιλιοστά. Οι διαθέσιμοι σε διάμετρο αυλοί, είναι στα 18,4 και 18,5 χιλιοστά και η κάννη είναι εσωτερικά χρωμιωμένη. Κάννες υπάρχουν διαθέσιμες σε μήκη 61, 66 και 71 εκατοστά.\nΕξωτερικά το φινίρισμα της κάννης είναι υποδειγματικό. Η ρίγα σκόπευσης είναι εξαεριζόμενη με στηρίγματα για να βοηθά στη γρηγορότερη ψύξη της κάννης και το πάχος της είναι 7 χιλιοστά. Η ακίδα σκόπευσης είναι από οπτική ίνα. Το Titano είναι προσεγμένο και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Εκτός από όμορφο, έχει και πολύ καλά εργονομικά χαρακτηριστικά, που βοηθούν στον ευκολότερο χειρισμό του.


Οκτώ ζώα από την προϊστορία ως το παγωμένο τέλος | Nobile GR\nΠΙΝΑΚΕΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ '21 - Μέρος Γ\nΕδώ είναι 8 από τα πιο διάσημα προϊστορικά ζώα που βρέθηκαν κατεψυγμένα στα παγωμένα βάθη διαφορετικών περιοχών του κόσμου!\nΑυτά τα κατεψυγμένα προϊστορικά ζώα έχουν διατηρηθεί πολύ καλά και είναι τώρα διάσημα σε όλο τον κόσμο.\n1- Τριχωτός ρινόκερος μωρό που ονομάζεται Sasha\nΤο διατηρημένο σώμα του φτερού ρινόκερου Sasha. Α: Ακαδημία Επιστημών Yakutian\nΣτοργικά ονομάστηκε Sasha από τον ανιχνευτή του, αυτός ο γούνινος ρινόκερος ήταν το πρώτο νεαρό μέλος του είδους του που βρέθηκε ποτέ. Δεν είναι σαφές εάν ήταν αρσενικό ή θηλυκό, αλλά το μέγεθος του κέρατος δείχνει ότι απογαλακτίστηκε κατά τη στιγμή του θανάτου. Πριν πεθάνει κυκλοφορούσε στη μαμούθ στέπα, μια ξηρά και κρύα περιοχή που εκτείνεται από την Ισπανία έως τη Σιβηρία.\n2- Lion ή Lynx\nΕνα μυστηριώδες μουμιοποιημένο γατάκι\nΤο 2017, επιστήμονες βρήκαν μια συντριμμένη και μουμιοποιημένη γάτα στην Ανατολική Σιβηρία. Θα μπορούσε να είναι ένα λυγξ ή ένα σπήλαιο λιονταριού. Παρόλο που το κρησφύγετό του είναι σε καλή κατάσταση, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το είδος του γιατί δεν ξέρουμε ακριβώς πώς μοιάζει ένα λιοντάρι σπηλαίου\nΗ Λιούμπα είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα και κατεψυγμένα μωρά μαμούθ. Α: Μουσείο Παλαιοντολογίας Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν\nΟι ταξιδιώτες ανακάλυψαν δύο τεράστια μωρά που χρονολογούνται πριν από περίπου 40.000 χρόνια σε δύο διαφορετικές περιοχές της Σιβηρίας. Χρησιμοποιώντας αξονικές τομογραφίες, οι ερευνητές εξέτασαν προσεκτικά τα δείγματα και αποκάλυψαν ότι και τα δύο μαμούθ μωρού είχαν πνιγεί σε λάσπη. Τα μωρά μανούθ έμοιαζαν πολύ παχιά και υγιή πριν πεθάνουν.\n4- Αρχαίος βίσωνας\nΗ σχεδόν τέλεια διατηρημένη μούμια βισώνων βρέθηκε στην όχθη μιας λίμνης στη Βόρεια Σιβηρία. Α: Δρ. Τζενάντι Μποέσκοροφ\nΤο πιο πλήρες δείγμα στέπας βίσωνων που βρέθηκε ποτέ είναι 9.000 ετών. Τα αιμοφόρα αγγεία του βίσωνα, η καρδιά, ο εγκέφαλος και το πεπτικό σύστημα είναι σχεδόν ολοκληρωμένα. Αν και ορισμένα από τα όργανά του έχουν συρρικνωθεί με την πάροδο του χρόνου, τα ευρήματα είναι αξιοσημείωτα.\n5- Παγωμένο άλογο\nΔιατηρημένη στον πάγο για χιλιάδες χρόνια, αυτή η μούμια της Σιβηρίας είναι το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο άλογο που έχει βρεθεί ποτέ. Α: Michil Yakovlev / SVFU / The Siberian Times\nΕνα άλογο δύο μηνών που πέθανε πριν από 30.000-40.000 χρόνια είχε βυθιστεί βαθιά στον κρατήρα της Σιβηρίας, περίπου 100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια. Το νεαρό άλογο είχε ύψος σχεδόν 1 μέτρου στη ζωή, με μικροσκοπικές τρίχες στα ρουθούνια του παιδικού αλόγου, καθώς και οι οπλές του ήταν ακόμα άθικτες.\n6- Κουτάβι λύκων\nΟ μουμιοποιημένος λύκος έχει επιβιώσει σε πολύ καλή κατάσταση. Α: Κυβέρνηση του Γιούκον\nΕνας λύκος που πιστεύεται ότι είχε ζήσει πριν από περίπου 57.000 χρόνια και βρέθηκε τέλεια διατηρημένο στο παγωμένο έδαφος του Καναδά, παρείχε στους ερευνητές πληθώρα πληροφοριών σχετικά με τη ζωή του και την οικολογία του είδους. Η γούνα, τα όργανα και τα οστά της μούμιας διατηρήθηκαν καλά. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το κουτάβι ήταν θηλυκό και ζύγιζε μόλις 700 γραμμάρια. Υπολογίζουν ότι ήταν επτά εβδομάδων όταν πέθανε, την ίδια εποχή οι περισσότεροι σύγχρονοι λύκοι γίνονται ανεξάρτητοι από τη μητέρα τους. Το παιδί ονομάστηκε Zhùr, που σημαίνει «λύκος» στην τοπική γλώσσα Hän.\n7- Εντονο lark\nΑυτό το είδος ηλικίας 46.000 ετών περιγράφηκε ως ο «λαρδί».\nΟι άνθρωποι που βρήκαν για πρώτη φορά αυτό το πουλί στο παγωμένο έδαφος στη Σιβηρία ίσως πίστευαν ότι το πλάσμα είχε πεθάνει μόλις την προηγούμενη μέρα. Αλλά αργότερα η διαδικασία ραδιοχρονολόγησης με άνθρακα-14 και η γενετική ανάλυση αποκάλυψαν ότι το κατεψυγμένο δείγμα ήταν στην πραγματικότητα ένα λαρδί με αυτιά 46.000 ετών. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το εύρημα υπονοεί ότι οι κλιματικές αλλαγές στο τέλος της τελευταίας εποχής του πάγου οδήγησαν στη δημιουργία νέων υποειδών. Αυτό δείχνει ότι το κατεψυγμένο πτώμα πουλιών μπορεί να είναι ο πρόγονος δύο από τα σημερινά είδη lark, συμπεριλαμβανομένου ενός που βρέθηκε στη βόρεια Ρωσία και ενός άλλου στη στέπα της Μογγολίας.\nΜια τέλεια συντηρημένη, εξαφανισμένη αρκούδα που δείχνει τα δόντια της μετά από 39.000 χρόνια. Α: NEFU\nΣτο νησί της Αρκτικής έχουν βρεθεί μια πλήρως συντηρημένη ενήλικη και μια αρκούδα μωρό, την οποία οι επιστήμονες του DNA ελπίζουν να εξαγάγουν. Ολα τα εσωτερικά όργανα της εν λόγω σπηλιάς, συμπεριλαμβανομένης της μύτης, βρέθηκαν άθικτα και πλήρως διατηρημένα. Η αρκούδα της σπηλιάς (Ursus spelaeus) είναι προϊστορικό είδος ή υποείδος που έζησε στην Ευρασία κατά τη Μέση και Υστερη Πλειστόκαινο και εξαφανίστηκε πριν από περίπου 15.000 χρόνια. Σύμφωνα με τις αρχικές υποδείξεις, αυτή η αρκούδα μπορεί να έχει ζήσει κατά τη διασυνοριακή περίοδο του Karginsky (αυτή είναι η περίοδος μεταξύ 22.000 και 39.500 ετών πριν).


Economist: Διευθετήστε μια και καλή το χρέος της Ελλάδας - Κυβέρνηση.gr\nΠλακιωτάκης από λιμάνι Πειραιά: Προτεραιότητά μας η προστασία της υγείας πληρωμάτων…\nΚΚΕ για Ελληνο-Αιγυπτιακή συμφωνία: Τυμπανοκρουσίες κυβέρνησης χωρίς ενημέρωση του λαού\nΑρχική ΒΟΥΛΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Economist: Διευθετήστε μια και καλή το χρέος της Ελλάδας\nEconomist: Διευθετήστε μια και καλή το χρέος της Ελλάδας\nMε ένα αιχμηρό editorial o Economist καλεί την Ευρώπη να διευθετήσει το χρέος της Ελλάδας μια και καλή και ζητώντας από τους Ευρωπαίους δανειστές να εγκαταλείψουν τις ψηφοθηρικές πολιτικές της τελευταίας δεκαετίας – όπως αυτές αντανακλώνται στην μεταμνημονιακή συμφωνία της Ελλάδας με τους δανειστές της.\n«Η συμφωνία ήταν σχεδιασμένη να δείχνει σκληρή ώστε να ικανοποιήσει τους ψηφοφόρους στη Βόρεια Ευρώπη που σιχαίνονται την ιδέα να ξελασπώνουν τους Νότιους αλλά οι ειδικοί συμφωνούν ότι είναι ακραία μη ρεαλιστική», γράφει η οικονομική επιθεώρηση. «Εχει έρθει η ώρα να σταματήσει η υποκρισία και να γίνει η διευθέτηση των οικονομικών της Ελλάδας μια και καλή».\nΟ Economist αναφέρει πως είναι κοινό μυστικό ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι της Ελλάδας είναι για το θεαθήναι: «Μόνο μια χούφτα από χώρες έχουν καταφέρει τέτοιο άθλο και οι περισότερες ήταν πλούσιες σε φυσικούς πόρους και ευημερούσες. Το να αναμένει κανείς από την Ελλάδα να δεσμευτεί σε έναν τέτοιο δημοσιονομικό μαζοχισμό για τέσσερις δεκαετίες δεν είναι λογικό. Όπως επισημαίνει και το IMF τελικά θα χρειαστεί ελάφρυνση χρέους. Και καθώς η οικονομία παραμένει πιεσμένη το επιχείρημα για δημοσιονομική χαλάρωση τώρα, είναι ισχυρό. Οι τιμωρητικοί όροι της συμφωνίας του 2018 αντανακλούν έλλειψη εμπιστοσύνης».\nΟ Economist εκτιμά ότι πρέπει να γυρίσει η σελίδα στο θέμα εμπιστοσύνης και προτείνει τρόπους αντιμετώπισης: «Όταν οι Έλληνες ψήφισαν τον Ιούνιο τον κ. Μητσοτάκη που υποσχέθηκε μια μεταρρυθμιστική πλατφόρμα γύρισαν την πλάτη τους στον λαϊκισμό. Οι πιστωτές θα πρέπει να το πάρουν ως δείγμα καλής πίστης, θα πρέπει επίσης να θέσουν έναν νέο στόχο- ότι σε αντάλλαγμα για περισσότερες μεταρρυθμίσεις η Ελλάδα θα μπορεί να πάρει μια διαγραφή χρέους αρκετά μεγάλη που θα της επιτρέπει να εξυπηρετεί τα χρέη της χωρίς να χρειάζεται πρωτογενές πλεόνασμα»\nΠάντως η επιθεώρηση επισημαίνει ότι και η Αθήνα δεν έχει χρόνο για χάσιμο: «Ο κ. Μητσοτάκης έχει καθυστερήσει να τιμήσει την υποχρέωσή του για μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να σηκώσει τα μανίκια. Έχει κερδίσει τη λαϊκή στήριξη και έχει εντυπωσιάσει τις αγορές. Το σπρεντ των ομολόγων με τα γερμανικά έχει μειωθεί στο μισό φέτος. Πρέπει να πείσει τους Βορείους ότι η Ελλάδα έχει κερδίσει με το σπαθί της την ευελιξία. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που κρατούν πίσω την οικονιμία. Για 10 χρόνια κυβερνήσεις και πιστωτές απλώς «κλωτσούσαν την μπάλα παρακάτω». Οι Έλληνες αξίζουν καλύτερα».\nΠροηγούμενο άρθροΚΙΝΑΛ: Ο Μητσοτάκης να καταδικάσει τις ακραίες φωνές στο κόμμα του\nΕπόμενο άρθροΧατζηδάκης: Στην κορυφή της ατζέντας μας, η πλήρης απολιγνιτοποίηση της χώρας\nΠλακιωτάκης από λιμάνι Πειραιά: Προτεραιότητά μας η προστασία της υγείας πληρωμάτων και επιβατών\nΤουρκία για Ελληνο-Αιγυπτιακή ΑΟΖ: Η συμφωνία για εμάς είναι ανύπαρκτη\nΔείτε τον χάρτη της ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου\nΠλακιωτάκης από λιμάνι Πειραιά: Προτεραιότητά μας η προστασία της υγείας πληρωμάτων...\nΜια «ωραία ατμόσφαιρα» στο ΣΥΡΙΖΑ – Συνεδριάζει η ΠΓ\nΠυρά ΣΥΡΙΖΑ κατά της κυβέρνησης για το κλείσιμο των εκκλησιών\nNATO: Αποχώρησε η ελληνική αντιπροσωπεία\nΚατατέθηκε η τροπολογία για τη στήριξη ανέργων και ελεύθερων επαγγελματιών\nΟ Μητσοτάκης «πούλησε» Ελλάδα στο φόρουμ του Νταβός\nΕπίσκεψη της ηγεσίας του υπουργείου μεταφορών στις εγκαταστάσεις της ΣΤΑΣΥ (Σύνταγμα...\nΕπιτελικό κράτος με λιγότερο κομματισμό στο Δημόσιο


Με φόντο το έπαθλο των 500 € ξεκινά στην SpeedPark το The Big Final | Kartnews.gr Racing Karting Hellas\nΜε φόντο το έπαθλο των 500 € ξεκινά στην SpeedPark το The Big Final\nΜε φόντο το έπαθλο των 500€ ξεκινά το SPEEDPARK LAP TIME TRACK DAY - THE BIG FINAL powered by SKAG το Σάββατο 20/12 στον Ασπρόπυργο.\nΤο χρηματικό έπαθλο αφορά τον οδηγό που θα καταφέρει να σπάσει το φράγμα των 40sec.\nΜε δεδομένο το γεγονός ότι τα ελαστικά είναι ελεύθερα αρκετοί πιλότοι θα προσπαθήσουν πραγματικά να απογειωθούν το Σάββατο στον Ασπρόπυργο.\nΉδη οι συμμετοχές είναι περισσότερες από 30 ενώ είναι πολύ πιθανό να αγγίξουν τις 40.\nΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ\n09:00πμ Άνοιγμα πίστας.-Προσέλευση ομάδων.\n09:30πμ-10:45πμ Εγγραφή & ενημέρωση οδηγών.\n10:50-11:-00πμ 1o ελεύθερο σκέλος κατηγορίας Mini & Micro Rotax.\n11:00-11:10πμ 1o ελεύθερο σκέλος κατηγορίας Clubsport.\n11:10-11:20πμ 1o ελεύθερο σκέλος κατηγορίας Professional.\n11:20-11:30πμ 2o ελεύθερο σκέλος κατηγορίας Mini & Micro Rotax.\n11:30-11:40πμ 2o ελεύθερο σκέλος κατηγορίας Clubsport.\n11:40-11:50πμ 2o ελεύθερο σκέλος κατηγορίας Professional.\nΔιαδικασία 3 σκέλων χρονομέτρησης.\n12:00-12:10 1ο χρονομετρημένο σκέλος Mini & Micro Rotax.\n12:10-12:20 1ο χρονομετρημένο σκέλος Clubsport A.\n12:20-12:30 1o χρονομετρημένο σκέλος Clubsport B.\n12:30-12:40 1ο χρονομετρημένο σκέλος Professional A.\n12:40-12:50 1ο χρονομετρημένο σκέλος Professional B\n13:00-13:10 2ο χρονομετρημένο σκέλος Mini & Micro Rotax.\n13:10-13:20 2ο χρονομετρημένο σκέλος Clubsport A.\n13:20-13:30 2o χρονομετρημένο σκέλος Clubsport B.\n13:30-13:40 2ο χρονομετρημένο σκέλος Professional A.\n13:40-13:50 2ο χρονομετρημένο σκέλος Professional B.\n14:00-14:15 3ο χρονομετρημένο σκέλος Mini & Micro Rotax.\n14:15-14:30 3ο χρονομετρημένο σκέλος Clubsport A.\n14:30-14:45 3o χρονομετρημένο σκέλος Clubsport B.\n14:45-15:00 3ο χρονομετρημένο σκέλος Professional A.\n15:00-15:15 3ο χρονομετρημένο σκέλος Professional B.\n15:30 – ΈΚΘΕΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ – ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΑ ΔΩΡΑ.\nΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΟΔΗΓΩΝ / DRIVERS ENTRIES\n1. Lazer - ART/Rotax Max\n2. Bill Salakos - ART/Rotax Junior\n3. Chris Bisbikos -.ART/DD2\n4. Panagiotis Speggos - CRG/DD2\n5. Andreas Tziotis - FK/DD2\n6. Christopher Gratsias - FK/DD2\n7. Stylianos Petrisis - Birel/Rotax Micro\n8. Thodoris Nomikos - Tonykart/Rotax Micro\n9. Dimitris Tsevas - CRG/Rotax Max\n10. Maria Petropoulou - ART/Rotax Junior\n11. Σαραντος Πετροπουλος - ART/Rotax Junior\n12. Giorgos Kokkinidis - FK/KZ\n13. Alexandros Gouliwnis - PCR/Rotax Max\n14. Swtiris Athanasopoulos - FA/Rotax Junior\n14. Thomas Fotis - Tony/Rotax Max\n15. Dimitrios Kapellakis-Malliaras - Birel/Rotax Max\n16. Pappas Takis - FA/Rotax Max\n17. Giorgos Karudas - Birel/BMB\n18. Stratos Galanopoulos - FA/Rotax Max\n19. George Kalifatidis - ART/Micro Rotax\n20. Panagiotis Kartistas - First/ KF\n21. Alex Kindiroglou - Tonykart/DD2\n22. Chris Asimakopoulos - Maranello/KZ\n23. Miltos Dodis - PCR/DD2\n24. DJ Liveris - Tonykart/Rotax Junior\n25. Giannos Liveris - Tonykart/Rotax Max\n26. Euripides Hatzistefanis - FK/DD2\n27. Alex Switch - Zanardi/DD2\n28. Fotis Georgilas - FA/DD2\n29. Theofanis Michas - RK/KZ 125\n30. Giorgos Boukalis -.Birel/DD2\n31. Akis Boukalis -.Birel/TM KZ\n32. Michael Georgiadis - ART/DD2\n33. Bill Koukouletas - Maranello/KZ\n34. Aggelos Malandrinos - Tonykart/Rotax Max