Δεκάδες πύρινα μέτωπα σε περιοχές της Ελλάδας -\nΑρχική » Ροή Ειδήσεων » Δεκάδες πύρινα μέτωπα σε περιοχές της Ελλάδας\nΝέα μέτωπα στην Πάτρα, κοντά στο Πανεπιστήμιο και κοντά σε κατοικημένη περιοχή στα Μέγαρα – Καταγραφή ζημιών και επιφυλακή για αναζωπυρώσεις στη Μάνη – Πάνω από 50 φωτιές σε ένα 12ωρο – Δείτε τον χάρτη επικινδυνότητας για την Τρίτη 4-7-2017.\nΤο τελευταίο διάστημα έχουν ξεσπάσει πυρκαγιές τόσο στα Μέγαρα, κοντά σε κατοικημένη περιοχή, όσο και στην Πάτρα, κοντά στο πανεπιστήμιο, αλλά και στην Κέρκυρα. Μικρότερα μέτωπα υπάρχουν στο Αγρίνιο, στη Μεσσηνία. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 6 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα της Δευτέρας( 3-7-2017), είχαν ξεσπάσει συνολικά πάνω από 50 πυρκαγιές.\nΗ αρμόδια υπηρεσία εξέδωσε δελτίο για την επικινδυνότητα πυρκαγιών ενόψει της Τρίτης (4-7-2017), εστιάζοντας στις περιοχές της Αττικής, της Νότιας Εύβοιας και των Δωδεκανήσων. Στην περιοχή της Μάνης, ο κίνδυνος είναι υπαρκτός, αλλά μειωμένος.\nΠυρκαγιά εκδηλώθηκε, λίγο μετά τις 16:30 (3-7-2017), στην περιοχή Μαγούλα Κάτω Καστριτσίου, κοντά στο πανεπιστήμιο της Πάτρας. Στο σημείο της φωτιάς έσπευσαν αρχικά 20 οχήματα και 10 άνδρες της Πυροσβεστικής, ενώ οι ισχυροί άνεμοι που πνέουν στην περιοχή δυσχεραίνουν το έργο της κατάσβεσης.\nΥπό μερικό έλεγχο έχει τεθεί η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε το μεσημέρι (3-7-2017) σε δασική έκταση στην περιοχή Κομπωτή Ξηρομέρου, στην Αιτωλοακαρνανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν απειλήθηκαν κατοικημένες περιοχές, εκτός από κάποιες αγροικίες και ποιμνιοστάσια, αλλά μετά την επέμβαση των πυροσβεστικών δυνάμενων, αποσοβήθηκε ο κίνδυνος. Πάντως, στην περιοχή εξακολουθούν να επιχειρούν 20 πυροσβέστες με 10 οχήματα και ένα πεζοπόρο τμήμα, προκειμένου να θέσουν υπό πλήρη έλεγχο τη φωτιά και ταυτόχρονα να προλάβουν τυχόν αναζωπυρώσεις.\nΟ λόγος για τη φωτιά που ξέσπασε το πρωί (3-7-2017) στον Άγιο Θωμά μέσα σε χαράδρα και κινητοποίησε την πυροσβεστική υπηρεσίας.\nTags: ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΣΗΜΑΝΗΠΥΡΙΝΑ ΜΕΤΩΝΑΠΥΡΚΑΓΙΑ


Μισαλλοδοξία - Η μνημειώδης βωβή ταινία του D.W. Griffith στο Θέατρο της Στέγης από την Ιώ Βουλγαράκη...\nΜε αφορμή την ομώνυμη ταινία του D.W. Griffith, έρχεται η φαντασμαγωρική θεατρική παράσταση από τις 20 έως και τις 31 Ιανουαρίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση σε σκηνοθεσία Ιώς Βουλγαράκη...\nΗ Στέγη, σταθερή στη στήριξή της στους νέους δημιουργούς, δίνει βήμα στη νέα σκηνοθέτη Ιώ Βουλγαράκη, η οποία καταθέτει τη δική της πρόταση, ορμώμενη από τη Μισαλλοδοξία (Intolerance), τη μνημειώδη, σπονδυλωτή, βωβή ταινία του D.W. Griffith, για την οποία έχει ειπωθεί πως μπορεί κάλλιστα να σταθεί δίπλα στην 5η Συμφωνία του Μπετόβεν και στα αριστουργήματα του Μιχαήλ Άγγελου. «Η συνύπαρξη των ανθρώπων στη Γη μεταφέρεται σαν ένας εμφύλιος διαρκείας» επισημαίνει η Ιώ Βουλγαράκη, δημιουργός θεαμάτων εξαίσιας ατμόσφαιρας, ιλαροτραγικών τόνων και αμείωτου πάθους.\nΈνας δεκαμελής θίασος (Γιώργος Γάλλος, Δημήτρης Γεωργιάδης, Στέλιος Ιακωβίδης, Δέσποινα Κούρτη, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Αργύρης Ξάφης, Σωκράτης Πατσίκας, Εύη Σαουλίδου, Ναταλία Τσαλίκη, Νίκος Χατζόπουλος) και ένα κουαρτέτο, σε πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Αμπαζή, συμπράττουν μαζί της σε αυτό το θέαμα πολιτικής, κοινωνικής και υπαρξιακής αυτογνωσίας που θέτει το ερώτημα: «“Εμείς” ή οι “άλλοι” πάντα. Μα γιατί “πάντα”;». Από 20 έως 31 Ιανουαρίου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης.\nΓια περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ >> http://www.sgt.gr/gre/SPG1345/\nΘυμάστε την θρυλική «Εμμανουέλα»; Επιστρέφει σαν σειρά στην TV! Διαβάστηκε 4'' πριν\n10 τραγούδια για εκατομμυριούχους Διαβάστηκε 8'' πριν\n"For a Few Dollars More" με τον Clint Eastwood που έγινε 90 ετών Διαβάστηκε 9'' πριν\nΣκιτσογράφος της αστυνομίας σχεδιάζει διάσημους χαρακτήρες βιβλίων βάση της περιγραφής τους από τον συγγραφέα... Διαβάστηκε 17'' πριν


Οι Έλληνες της Διασποράς σκίζουν: Παίζουν με τα χρώματά μας και παίζουν πολύ καλή μπάλα… – News of the Greek Diaspora\nΤέσσερις μέρες ήρθαν οι απόδημοί μας κι εφέτος. Η Πολιτεία τούς τίμησε με βραβεία, όπως τους άξιζε κι όπως τους αξίζει. Και ειλικρινά, πέρα από τη βράβευση, η Πολιτεία τούς χάρισε ξανά μια εξαιρετική φιλοξενία όλες αυτές τις μέρες. Όμως ετούτοι εδώ δεν ζητάνε ποτέ τίποτα. Παρά μόνον να ενωθεί η φωνή και το έργο τους με μας που ζούμε στο νησί. Δεν ζητάνε τίποτα άλλο παρά να γίνει διπλά ισχυρή η φωνή:\nPrevious Ν.Παπαδόπουλος: Το Κυπριακό δεν λύνεται με νέες υποχωρήσεις\nNext Πέθανε η Αιγυπτιώτισσα ευεργέτιδα Στέλλα Κυριάζη


Τελετουργική υπηρεσία - ποιος θα βοηθήσει σε δύσκολους καιρούς. - Πίεση 2020\nΣημειώσεις διάλεξης. Μινσκ: A.D. Sakharov International State Ecological University, 2009.\nΘέμα 5. Διαταραχές του κυκλοφορικού\n5.2. Τοπικές διαταραχές του κυκλοφορικού\n5.2.1. Τοπική αρτηριακή συμφόρηση (υπεραιμία localis arteriosa)\nΤοπική αρτηριακή συμφόρηση (αρτηριακή υπεραιμία) - αύξηση της ροής του αρτηριακού αίματος προς ένα όργανο ή ιστό.\nΔιάκριση μεταξύ φυσιολογικής και παθολογικής υπεραιμίας.\nΈνα παράδειγμα φυσιολογικής αρτηριακής υπεραιμίας μπορεί να είναι ντροπή στο πρόσωπο, ροζ-ερυθρές κηλίδες του δέρματος στο σημείο του θερμικού ή μηχανικού ερεθισμού της.\nΜε βάση τον μηχανισμό αιτιολογίας και ανάπτυξης, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι παθολογικής αρτηριακής υπεραιμίας:\nΗ αγγειοευρωτική υπεραιμία παρατηρείται με αγγειοκινητικές διαταραχές που προκαλούνται από ερεθισμό των αγγειοδιασταλτικών νεύρων ή παράλυση των αγγειοσυσταλτικών νεύρων, ερεθισμό των συμπαθητικών γαγγλίων. Ένα παράδειγμα τέτοιων διαταραχών είναι ο οξύς ερυθηματώδης λύκος, όπου περιοχές υπεραιμίας εμφανίζονται με τη μορφή μιας συμμετρίας πεταλούδας ή ερυθρότητας του προσώπου και του επιπεφυκότος σε πολλές οξείες μολύνσεις. Η αγγειονευρωτική υπεραιμία περιλαμβάνει υπεραιμία των άκρων με βλάβη στα αντίστοιχα νευρικά πλέγματα, υπεραιμία του μισού του προσώπου με νευραλγία που σχετίζεται με ερεθισμό του τριδύμου νεύρου κ.λπ..\nΗ αγγειονευρωτική υπεραιμία χαρακτηρίζεται από επιτάχυνση της ροής του αίματος όχι μόνο στην κανονική λειτουργία, αλλά και στο άνοιγμα των εφεδρικών τριχοειδών αγγείων. Το δέρμα και οι βλεννογόνοι μεμβράνες γίνονται κόκκινες, ελαφρώς πρησμένες, ζεστές ή ζεστές στην αφή. Συνήθως αυτή η υπεραιμία περνά γρήγορα και δεν αφήνει υπολείμματα.\nΗ παράπλευρη υπεραιμία εμφανίζεται σε συνθήκες κλεισίματος της κύριας αρτηρίας, για παράδειγμα, αθηροσκληρωτικής πλάκας. Το ρέον αίμα ορμά κατά μήκος των εξασφαλίσεων, που επεκτείνονται. Άλλα πράγματα είναι ίσα, τα ποσοστά κλεισίματος του κύριου αγγείου και το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης έχουν μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη παράπλευρης αρτηριακής υπεραιμίας. Οι στενώσεις και ακόμη και το κλείσιμο μεγάλων αρτηριών, όταν αναπτύσσονται με την πάροδο των ετών, μπορεί να μην συνοδεύονται από τρομερές συνέπειες. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι εξασφαλίσεις στο αρτηριακό σύστημα αναπτύσσονται παράλληλα με την αύξηση της απόφραξης της ροής του αίματος κατά μήκος του κύριου κορμού. Μερικές φορές, για παράδειγμα, με αθηροσκλήρωση, το κλείσιμο και των δύο στεφανιαίων αρτηριών της καρδιάς δεν συνοδεύεται από έντονη καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς η παράπλευρη κυκλοφορία αναπτύσσεται εδώ λόγω μεσοθωρακίων, μεσοπλεύριων, περικαρδιακών και βρογχικών αρτηριών. Η γνώση των ανατομικών δυνατοτήτων παράπλευρης κυκλοφορίας επιτρέπει στους χειρουργούς να εκτελέσουν επιτυχώς επεμβάσεις στην απολίνωση των μηριαίων, λαϊκών και καρωτιδικών αρτηριών χωρίς να αναπτύξουν τρομερές επιπλοκές με τη μορφή νέκρωσης των αντίστοιχων οργάνων.\nΗ μεταναιμική υπεραιμία (υπεραιμία μετά από αναιμία) αναπτύσσεται όταν ο παράγοντας (για παράδειγμα, ένας όγκος, συσσώρευση υγρών στις κοιλότητες) που προκαλεί τοπική αναιμία (ισχαιμία) αφαιρείται γρήγορα. Τα αγγεία προηγουμένως χωρίς αίμα ιστού επεκτείνονται απότομα και ξεχειλίζουν με αίμα. Ο κίνδυνος μιας τέτοιας αρτηριακής υπεραιμίας είναι ότι τα γεμάτα αγγεία, ειδικά στους ηλικιωμένους, μπορούν να σπάσουν και να οδηγήσουν σε αιμορραγία και αιμορραγία. Επιπλέον, λόγω της απότομης ανακατανομής του αίματος, μπορεί να παρατηρηθεί αναιμία άλλων οργάνων, για παράδειγμα, του εγκεφάλου, η οποία στην κλινική συνοδεύεται από την ανάπτυξη λιποθυμίας. Επομένως, οι χειρισμοί όπως η αφαίρεση υγρού από το στήθος και τις κοιλιακές κοιλότητες είναι αργοί.\nΗ κενή υπεραιμία (από lat. Vacuus - κενό) αναπτύσσεται σε συνδυασμό με μείωση της βαρομετρικής πίεσης. Ένα παράδειγμα τέτοιας πληθώρας είναι η υπεραιμία του δέρματος υπό τη δράση ιατρικών κουτιών.\nΗ φλεγμονώδης υπεραιμία είναι ένα από τα σημαντικά κλινικά συμπτώματα οποιασδήποτε φλεγμονής..\nΗ υπεραιμία με βάση την αρτηριοφλεβική παράκαμψη εμφανίζεται σε περιπτώσεις που σχηματίζεται αναστόμωση μεταξύ της αρτηρίας και της φλέβας κατά τη διάρκεια τραύματος και το αρτηριακό αίμα εκτοξεύεται στη φλέβα. Ο κίνδυνος αυτής της υπεραιμίας καθορίζεται από την πιθανότητα ρήξης μιας τέτοιας αναστόμωσης και την ανάπτυξη αιμορραγίας.\nΗ αξία της παθολογικής αρτηριακής υπεραιμίας καθορίζεται κυρίως από τον τύπο της.\nΑρτηριακή πληθώρα, είδη, μορφολογία, σημασία\nΑρτηριακή συμφόρηση (υπεραιμία) - αυξημένη παροχή αίματος στο όργανο, ιστός λόγω αυξημένης ροής αρτηριακού αίματος. Μπορεί να είναι γενική - με αύξηση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος και του τοπικού, που προκύπτει υπό την επίδραση διαφόρων παραγόντων. Παθογένεση: η εισροή είναι μεγαλύτερη από την εκροή. Το αίμα συσσωρεύεται στις αρτηρίες. Η αρτηριακή πληθώρα μπορεί να είναι γενική και τοπική..\nΗ γενική αρτηριακή συμφόρηση σημειώνεται με αύξηση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος (pletor) ή του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων (ερυθραιμία). Η τοπική αρτηριακή συμφόρηση μπορεί να είναι: α) φυσιολογική β) παθολογική.\nα) Φυσιολογικές - επιλογές:\n1) αντανακλαστικό - με συναισθήματα θυμού, ντροπής\n2) το αποτέλεσμα επαρκών δόσεων φυσικών και χημικών παραγόντων 3) λειτουργική υπεραιμία - με αυξημένη λειτουργία των οργάνων\nβ) η παθολογική αρτηριακή υπεραιμία, ανάλογα με τους αιτιοπαθογενετικούς παράγοντες, έχει τις ακόλουθες ποικιλίες:\n3) υπεραιμία μετά από αναιμία\n6) υπεραιμία λόγω αρτηριοφλεβικού συριγγίου.\n1) Αγγειονευρωτική (νευροπαραλυτική) υπεραιμία. Εμφανίζεται με ερεθισμό των αγγειοδιασταλτικών νεύρων και παράλυση των αγγειοσυσταλτικών νεύρων. Εμφανίζεται όταν διαταράσσεται ο νευρισμός οποιουδήποτε μέρους του σώματος (πρόσωπο, άκρα και άλλοι εντοπισμοί) ως αποτέλεσμα βλάβης στους συμπαθητικούς κόμβους. Σημάδια αρτηριακής υπεραιμίας: ερυθρότητα, πρήξιμο, θέρμανση, συνήθως έχουν παροδικό χαρακτήρα.\n2) Παράπλευρη υπεραιμία. σχετίζεται με δυσκολία στην εκροή αίματος μέσω του κύριου αγγείου σε διάφορες καταστάσεις (θρόμβος, εμβολή, δυσπλασία, απολίνωση, αθηροσκληρωτική πλάκα, συμπίεση του όγκου ή υπερπλαστικοί ιστοί). Το αίμα διατρέχει αναστομίες, εξασφαλίσεις για να παρακάμψει ένα εμπόδιο. Υπάρχει μια αντανακλαστική επέκταση των κυκλικών αγγείων, η υπερχείλιση τους με αίμα. Οι ιστοί λαμβάνουν την απαραίτητη ποσότητα θρεπτικών ουσιών εάν η παράλληλη παροχή αίματος είναι αρκετά έντονη. Με ανεπαρκή παροχή αίματος, μπορεί να εμφανιστεί αναιμία και νέκρωση..\n3) Υπεραιμία μετά την αναιμία (μεταναιμία). Αυτό είναι συνέπεια της ταχείας ανακατανομής του αίματος που συμβαίνει μετά την εξάλειψη της προηγούμενης αναιμίας από μεγάλες μάζες υγρού (η κλασική επιλογή είναι ασκίτης με συσσώρευση υγρών στην κοιλιακή κοιλότητα), τεράστιος όγκος ή όταν εφαρμόζεται σύνδεσμος στο κύριο αγγείο (αγγειακή χειρουργική επέμβαση). Χαρακτηριστικά αυτής της υπεραιμίας. Κατά τη στιγμή της εξάλειψης της αιτίας της αναιμίας, το αίμα εκτοξεύεται γρήγορα στα αγγεία, προκαλώντας την υπερχείλιση, σημαντική επέκταση, υπεραιμία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη του αγγείου στη θέση της υπεραιμίας, αιμορραγίας και αναιμίας άλλων μερών του σώματος. Η αναιμία του εγκεφάλου, στην οποία εμφανίζεται λιποθυμία, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη. Εξ ου και ο κανόνας: η εξαγωγή υγρών από τις κοιλότητες, η απομάκρυνση των μεγάλων όγκων, η απομάκρυνση των συνδέσμων από τα περιορισμένα αγγεία πρέπει να γίνει αργά, σταδιακά, προκειμένου να αποφευχθεί η ανεπιθύμητη ανακατανομή του αίματος.\n4) Υπεραιμία κενών θέσεων. Το κενό σημαίνει κενό. Εμφανίζεται όταν η βαρομετρική πίεση στο σώμα μειώνεται - παρατηρείται μεταξύ των δύτες κατά τη διάρκεια της εργασίας στο caisson και εργάζεται σε μεγάλα βάθη κάτω από το νερό, όταν προκύπτει ο κίνδυνος όταν ο δύτης ανεβαίνει γρήγορα από τα βάθη και την ανάπτυξη της νόσου caisson. Τοπική τοπική υπεραιμία εμφανίζεται κατά την εκτέλεση ιατρικών διαδικασιών (τράπεζες, βεντούζες), στην περιοχή της οποίας αναπτύσσεται υπεραιμία στο δέρμα λόγω της μείωσης της βαρομετρικής πίεσης στην αντίστοιχη περιοχή του δέρματος.\n5) Φλεγμονώδης υπεραιμία. Αναπτύσσεται σε περιοχές φλεγμονής ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε πολλούς βιοενεργοποιητές που προκαλούν την επέκταση των αρτηρίων και υπερχείλιση με το αίμα τους.\n6) Υπεραιμία λόγω αρτηριοφλεβικού συριγγίου. Αναπτύσσεται με το σχηματισμό αναστόμωσης μεταξύ αρτηρίας και φλέβας ως αποτέλεσμα μηχανικού τραυματισμού. Σε αυτήν την περίπτωση, το αίμα εκτοξεύεται από την αρτηρία στη φλέβα.Η αξία της αρτηριακής πληθώρας εξαρτάται από το είδος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι αντισταθμιστικής φύσης, παρέχει αναιμικό ιστό με αίμα κατά μήκος των εξασφαλίσεων. Σε άλλα, είναι ένα συστατικό μιας προστατευτικής-προσαρμοστικής αντίδρασης (φλεγμονή) ή ενός από τα στοιχεία μιας σύνθετης παθολογίας (ασθένεια αποσυμπίεσης). Επιπλοκές της αρτηριακής υπεραιμίας μπορεί να είναι αιμορραγίες ή αιμορραγία (υπεραιμία μετά από αναιμία, παράπλευρη υπεραιμία).\nΑρτηριακή συμφόρηση - αυξημένη παροχή αίματος στο όργανο, ιστός λόγω αυξημένης ροής αρτηριακού αίματος. Μπορεί να έχει γενικό χαρακτήρα, ο οποίος παρατηρείται με αύξηση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος ή του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, σημειώνεται κόκκινο χρώμα του δέρματος και των βλεννογόνων και αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Πιο συχνά, η αρτηριακή υπεραιμία είναι τοπικής φύσης και προκύπτει από διάφορες αιτίες.\nΔιάκριση μεταξύ φυσιολογικής αρτηριακής υπεραιμίας που προκύπτει από τη δράση επαρκών δόσεων φυσικών και χημικών παραγόντων, με ντροπή και θυμό (αντανακλαστική υπεραιμία), με αυξημένη λειτουργία οργάνων (λειτουργική υπεραιμία) και παθολογική αρτηριακή υπεραιμία.\nΜε βάση τα χαρακτηριστικά του μηχανισμού αιτιολογίας και ανάπτυξης, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι παθολογικής αρτηριακής υπεραιμίας: αγγειο-νευρωτικός (νευροπαραλυτικός). εγγύηση; υπεραιμία μετά από αναιμία (μεταναιμία). κενή θέση; φλεγμονώδης υπεραιμία λόγω αρτηριοφλεβικού συριγγίου.\nΗ αγγειοευρωτική (νευροπαραλυτική) υπεραιμία παρατηρείται ως αποτέλεσμα ερεθισμού των αγγειοδιασταλτικών νεύρων ή παράλυσης των αγγειοσυσταλτικών νεύρων. Το δέρμα, οι βλεννογόνοι μεμβράνες γίνονται ερυθρές, ελαφρώς πρησμένες, ζεστές ή ζεστές στην αφή. Αυτός ο τύπος υπεραιμίας μπορεί να εμφανιστεί σε ορισμένα μέρη του σώματος με παραβίαση της ενυδάτωσης, στο δέρμα και στους βλεννογόνους του προσώπου με κάποιες λοιμώξεις, συνοδευόμενη από βλάβη στους κόμβους του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Συνήθως αυτή η υπεραιμία περνά γρήγορα και δεν αφήνει υπολείμματα.\nΗ παράπλευρη υπεραιμία εμφανίζεται λόγω δυσκολίας στη ροή του αίματος μέσω του κύριου αρτηριακού κορμού, που κλείνεται από θρόμβο ή εμβόλιο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το αίμα διατρέχει τα παράπλευρα αγγεία. Ο αυλός του εκτείνεται ανακλαστικά, η ροή του αρτηριακού αίματος εντείνεται και ο ιστός λαμβάνει αυξημένη ποσότητα αίματος.\nΗ υπεραιμία μετά την αναιμία (μετα-αναιμία) αναπτύσσεται στις περιπτώσεις όπου ο παράγοντας που οδηγεί στη συμπίεση της αρτηρίας (όγκος, συσσώρευση υγρών στην κοιλότητα, απολίνωση κ.λπ.) και αναιμία ιστού γρήγορα εξαλείφεται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα αγγεία προηγουμένως χωρίς αίμα ιστού επεκτείνονται απότομα και ξεχειλίζουν με αίμα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε ρήξη και αιμορραγία, αλλά και σε αναιμία άλλων οργάνων, όπως ο εγκέφαλος, λόγω της απότομης αναδιανομής του αίματος. Επομένως, τέτοιοι χειρισμοί όπως η εξαγωγή υγρού από τις κοιλότητες του σώματος, η αφαίρεση μεγάλων όγκων, η αφαίρεση μιας ελαστικής τουρνουά, παράγονται αργά.\nΗ κενή υπεραιμία (από lat. Wasisy-κενό) αναπτύσσεται σε συνδυασμό με μείωση της βαρομετρικής πίεσης. Μπορεί να είναι κοινό, για παράδειγμα, για δύτες και εργαζόμενους σε caisson με γρήγορη άνοδο από την περιοχή υψηλής πίεσης. Η προκύπτουσα υπεραιμία συνδυάζεται με εμβολή αερίων, αγγειακή θρόμβωση και αιμορραγίες.\nΤοπική εμβολιακή υπεραιμία εμφανίζεται στο δέρμα υπό την επήρεια, για παράδειγμα, ιατρικών κουτιών, δημιουργώντας ένα σπάνιο χώρο πάνω από μια συγκεκριμένη περιοχή.\nΦλεγμονώδης υπεραιμία - ένας συνεχής σύντροφος της φλεγμονής (βλέπε. Φλεγμονή).\nΗ υπεραιμία που οφείλεται σε αρτηριοφλεβικό συρίγγιο συμβαίνει όταν, για παράδειγμα, με πληγή πυροβολισμού ή άλλο τραύμα σχηματίζεται αναστόμωση μεταξύ της αρτηρίας και της φλέβας και το αρτηριακό αίμα εκτοξεύεται στη φλέβα.\nΗ αξία της παθολογικής αρτηριακής υπεραιμίας καθορίζεται κυρίως από τον τύπο της. Η παράπλευρη υπεραιμία, για παράδειγμα, είναι ουσιαστικά αντισταθμιστική, παρέχοντας κυκλοφορία αίματος κατά το κλείσιμο του αρτηριακού κορμού. Η φλεγμονώδης υπεραιμία είναι βασικό συστατικό αυτής της προστατευτικής και προσαρμοστικής αντίδρασης. Ωστόσο, η υπεραιμία του εμβολίου γίνεται ένα από τα συστατικά της ασθένειας αποσυμπίεσης.\nΗ κρουαστική πνευμονία είναι μια οξεία λοιμώδης-αλλεργική ασθένεια στην οποία επηρεάζεται ένας ή περισσότεροι λοβοί του πνεύμονα (λοβός, λοβιακή πνευμονία), ινώδες εξίδρωμα (ινώδες, ή κρούστα, πνευμονία) στις κυψελίδες και ινώδεις εναποθέσεις (πλευροπνευμονία) εμφανίζονται στον υπεζωκότα. Όλα τα αναφερόμενα ονόματα της νόσου είναι συνώνυμα και αντικατοπτρίζουν ένα από τα χαρακτηριστικά της νόσου. Η κρουαστική πνευμονία είναι μια ανεξάρτητη ασθένεια. Συνήθως οι ενήλικες είναι άρρωστοι, σπάνια - παιδιά.\nΑιτιολογία και παθογένεση. Ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου είναι πνευμονιόκοκκοι των τύπων I, II, III και IV. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η κρουστική πνευμονία προκαλείται από το Friedlander diplobacillus. Η οξεία εμφάνιση κρουστικής πνευμονίας σε πλήρη υγεία και απουσία επαφής με τους ασθενείς, καθώς και η μεταφορά πνευμονιόκοκκων από υγιή άτομα, επιτρέπει την ανάπτυξή της να σχετίζεται με αυτομόλυνση. Ωστόσο, στην παθογένεση της κρουστικής πνευμονίας, η ευαισθητοποίηση του σώματος από πνευμονιόκοκκους και οι παράγοντες επίλυσης με τη μορφή ψύξης και άλλοι παράγοντες έχουν μεγάλη σημασία. Η κλινική εικόνα της κρουστικής πνευμονίας, η σταδιακή φύση της πορείας της και οι ιδιαιτερότητες των μορφολογικών εκδηλώσεων δείχνουν μια υπερβολική αντίδραση που εμφανίζεται σε μια ήπια και έχει άμεση φύση υπερευαισθησίας.\nΜορφογένεση, παθολογική ανατομία. Σύμφωνα με τις κλασσικές έννοιες που υπάρχουν εδώ και περισσότερα από 100 χρόνια, η κρουστική πνευμονία, η οποία πρέπει να θεωρηθεί παρεγχυματική, περνάει από 4 στάδια της ανάπτυξής της: παλίρροια, κόκκινη ηπατοποίηση, γκρίζα ηπατοποίηση, διάλυση. Όλα τα στάδια διαρκούν 9-11 ημέρες..\nΗ παλίρροια διαρκεί μια μέρα και χαρακτηρίζεται από σοβαρή υπεραιμία και μικροβιακό οίδημα του προσβεβλημένου λοβού. Ένας μεγάλος αριθμός παθογόνων βρίσκεται στο οιδηματώδες υγρό. Υπάρχει μια αύξηση στη διαπερατότητα των τριχοειδών αγγείων, η αρχή της διείσδυσης των ερυθροκυττάρων στον αυλό των κυψελίδων. Ο πνεύμονας είναι κάπως συμπιεσμένος, απότομα γεμάτος αίμα.\nΗ κόκκινη ηπατίτιδα σταδίου εμφανίζεται τη 2η ημέρα της ασθένειας. Στο πλαίσιο του πλήθους και του μικροβιακού οιδήματος, αυξάνεται η διαπέδευση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, η οποία συσσωρεύεται στον αυλό των κυψελίδων. Τα ουδετερόφιλα αναμειγνύονται μαζί τους, τα ινώδη ινώδη πέφτουν μεταξύ των κυττάρων. Στο εξίδρωμα των κυψελών ανιχνεύεται μεγάλος αριθμός πνευμονιόκοκκων, παρατηρείται φαγοκυττάρωση από τα ουδετερόφιλά τους. Τα λεμφικά αγγεία που βρίσκονται στον διάμεσο ιστό του πνεύμονα είναι διασταλμένα, ξεχειλίζουν με λέμφη. Ο πνευμονικός ιστός γίνεται σκούρο κόκκινο, αποκτά την πυκνότητα του ήπατος (κόκκινη ηπατίτιδα του πνεύμονα). Οι περιφερειακοί λεμφαδένες σε σχέση με τον προσβεβλημένο λοβό του πνεύμονα είναι διογκωμένοι, γεμάτοι αίμα.\nΗ γκρι γκρίζα ηπατίτιδα εμφανίζεται την 4η-6η ημέρα της ασθένειας. Στον αυλό των κυψελίδων, συσσωρεύονται ινώδες και ουδετερόφιλα, τα οποία, μαζί με τους μακροφάγους, προκαλούν πνευμονιόκοκκους που αποσυντίθενται φαγοκυτταρόζη. Μπορείτε να δείτε πώς διεισδύουν οι ίνες της ινώδους διαμέσου των μεσοπλευρικών πόρων από τη μία κυψελίδα στην άλλη. Ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων που υποβάλλονται σε αιμόλυση μειώνεται και η ένταση της υπεραιμίας μειώνεται. Υπάρχει μια ινωδολυτική επίδραση των ουδετερόφιλων στο καταβυθισμένο ινώδες, το οποίο, έχοντας αρχίσει στο στάδιο της γκρίζας ηπατοποίησης, ενισχύεται περαιτέρω (Εικ. 183). Το ποσοστό του πνεύμονα στο στάδιο της γκρι κηδεμονίας είναι αυξημένο, πυκνό, βαρύ και υπάρχουν σημαντικές ινώδεις εναποθέσεις στον υπεζωκότα (πλευροπνευμονία). Το τμήμα έχει ανοιχτό γκρι χρώμα (βλέπε Εικ. 183), ένα νεφελώδες υγρό ρέει από την κοκκώδη επιφάνεια. Οι λεμφαδένες της ρίζας του πνεύμονα είναι διογκωμένοι, λευκό-ροζ. Η ιστολογική τους εξέταση αποκαλύπτει μια εικόνα οξείας φλεγμονής.\nΤο στάδιο της επίλυσης ξεκινά την 9-11η ημέρα της νόσου. Το ινώδες εξίδρωμα υπό την επίδραση πρωτεολυτικών ενζύμων ουδετερόφιλων και μακροφάγων υποβάλλεται σε τήξη και απορρόφηση. Ο πνεύμονας καθαρίζεται από ινώδες και πνευμονιόκοκκο: το εξίδρωμα αποβάλλεται από τις λεμφικές παροχετεύσεις του πνεύμονα και με πτύελα. Τα ινώδη αποθέματα στον υπεζωκότα απορροφούν. Το στάδιο της ανάλυσης εκτείνεται μερικές φορές για αρκετές ημέρες μετά την κλινικά εμπύρετη πορεία της νόσου.\nΤο κλασικό σχήμα της πορείας της κρουστικής πνευμονίας μερικές φορές παραβιάζεται [Zinserling V. D., 1939. Leshke, 1931] - η γκρίζα κηδεμονία προηγείται του κόκκινου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εστία της πνευμονίας καταλαμβάνει το κεντρικό τμήμα του λοβού του πνεύμονα (κεντρική πνευμονία), επιπλέον, μπορεί να εμφανιστεί στον ένα ή στον άλλο λοβό (μεταναστευτική πνευμονία).\nΟι κοινές εκδηλώσεις της κρουστικής πνευμονίας περιλαμβάνουν δυστροφικές αλλαγές στα παρεγχυματικά όργανα, την πληθώρα τους, την υπερπλασία του σπλήνα και του μυελού των οστών, την πληθώρα και το εγκεφαλικό οίδημα. Στα αυχενικά συμπαθητικά γάγγλια, υπάρχει έντονη υπεραιμία, διήθηση λευκοκυττάρων γύρω από τα αγγεία και εκφυλιστικές αλλαγές των γαγγλίων κυττάρων [Abrikosov A. I., 1922].\nΕπιπλοκές: Διακρίνονται οι πνευμονικές και εξωπνευμονικές επιπλοκές της κρουστικής πνευμονίας..\nΠνευμονικές επιπλοκές αναπτύσσονται σε σχέση με παραβίαση της ινωδολυτικής λειτουργίας των ουδετερόφιλων. Εάν αυτή η λειτουργία είναι ανεπαρκής, οι μάζες ινώδους στις κυψελίδες υπόκεινται σε οργάνωση, δηλ. Βλαστάνουν με ιστό κοκκοποίησης, ο οποίος, όταν είναι ώριμος, μετατρέπεται σε ώριμο ινώδη συνδετικό ιστό. Αυτή η διαδικασία οργάνωσης ονομάζεται γαρνιτούρα (από lat. Sagpo - meat). Ο πνεύμονας μετατρέπεται σε πυκνό, ευάερο, σαρκώδη ιστό. Με υπερβολική δραστικότητα ουδετερόφιλων, η ανάπτυξη αποστήματος και γάγγραινας του πνεύμονα. Η προσθήκη πύου στην ινώδη πλευρίτιδα οδηγεί σε υπεζωκοτικό εμπύημα.\nΕξωπνευμονικές επιπλοκές παρατηρούνται με γενίκευση της λοίμωξης. Με λεμφογενή γενίκευση, εμφανίζεται πυώδης μεσοαστίτιδα και περικαρδίτιδα, με αιματογενή γενίκευση - περιτονίτιδα, μεταστατικά αποστήματα στον εγκέφαλο, πυώδης μηνιγγίτιδα, οξεία ελκώδης ή πολύποδα-ελκώδης ενδοκαρδίτιδα, συχνότερα της δεξιάς καρδιάς, πυώδης αρθρίτιδα κ.λπ..\nΗ πλευροπνευμονία που προκαλείται από το ραβδί του Friedlander (Friedlender-Derivan pneumonia) έχει κάποιες ιδιαιτερότητες. Το τμήμα του λοβού του πνεύμονα, συνήθως το άνω μέρος, επηρεάζεται συνήθως. Το εξίδρωμα αποτελείται από αποσυντιθέμενα ουδετερόφιλα με ένα μείγμα ινών ινώδους, καθώς και βλέννας, και μοιάζει με ιξώδες βλεννογόνο μάζα. Συχνά στις περιοχές της φλεγμονής εμφανίζονται εστίες νέκρωσης, στη θέση τους σχηματίζονται έλκη.\nΟι σύγχρονες μέθοδοι θεραπείας της κρουστικής πνευμονίας έχουν αλλάξει δραματικά την κλινική και μορφολογική εικόνα της, η οποία μας επιτρέπει να μιλήσουμε για τον επαγόμενο παθομορφισμό αυτής της νόσου. Υπό την επίδραση των αντιβιοτικών, chemoprepa-\nη ρευματική κρουσμένη πνευμονία ακολουθεί αποβολή, ο αριθμός των περιπτώσεων τόσο των πνευμονικών όσο και των εξωπνευμονικών επιπλοκών μειώνεται.\nΟ θάνατος με κρουσμένη πνευμονία συμβαίνει από καρδιακή ανεπάρκεια (ειδικά συχνά σε γήρατα, καθώς και από χρόνιο αλκοολισμό) ή από επιπλοκές (απόστημα εγκεφάλου, μηνιγγίτιδα κ.λπ.).\nΜεταξύ των παθήσεων του θυρεοειδούς, διακρίνεται η βρογχοκήλη (τραύμα), η θυρεοειδίτιδα και οι όγκοι. Αυτές οι ασθένειες μπορεί να συνοδεύονται από υπερθυρεοειδισμό (θυρεοτοξίκωση) ή υποθυρεοειδισμό (μυξίδημα).\nΤο Goiter (struma) είναι μια παθολογική διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα.\nΗ ταξινόμηση της βρογχοκήλης λαμβάνει υπόψη, αφενός, μορφολογικούς χαρακτήρες και, αφετέρου - επιδημιολογία, αιτίες, λειτουργικά και κλινικά χαρακτηριστικά.\nΚαθοδηγούμενα από μορφολογικά σημάδια, διακρίνουν την διάχυτη, οζώδη και διάχυτη-οζώδη (μικτή) βρογχική εμφάνιση, και κολλοειδή και παρεγχυματικά βρογχοειδή ανάλογα με την ιστολογική τους δομή.\nΤο κολλοειδές βρογχοκήλη είναι κατασκευασμένο από διαφορετικά μεγέθη θυλακίων γεμάτα με κολλοειδές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ωοθυλάκια είναι μεγάλα κυστεοειδή, το επιθήλιο ισοπεδώνεται σε αυτά (μακρο-θυλακοειδές κολλοειδές βρογχοκήλη), σε άλλες - μικρά (μικροφολιδικά κολλοειδή βρογχοκήλη), στην τρίτη, μικρά θυλάκια (μακρο-μικροφθαλμικά κολλοειδή βρογχοκήλη) βρίσκονται μαζί με μεγάλα. Στον κολλοειδή βρογχοκήλη, είναι δυνατή η ανάπτυξη του επιθηλίου με τη μορφή θηλών (πολλαπλασιαστής κολλοειδούς βρογχοκήλης). Με τον καιρό, διαταραχές του κυκλοφορικού, εστίες νέκρωσης και ασβεστοποίησης, πολλαπλασιασμός του συνδετικού ιστού, μερικές φορές με το σχηματισμό οστού, εμφανίζονται στον ιστό της βρογχοκήλης. Το βλεννογόνο κολλοειδούς είναι συνήθως οζώδες, πυκνό σε τομή.\nΗ παρεγχυματική βρογχοκήλη χαρακτηρίζεται από πολλαπλασιασμό του επιθηλίου του θυλακίου, το οποίο αναπτύσσεται με τη μορφή στερεών δομών με το σχηματισμό μικρών σχηματισμών που μοιάζουν με θυλάκια χωρίς κολλοειδές ή με πολύ μικρή ποσότητα αυτού. Είναι συχνά διάχυτο, έχει την εμφάνιση ομοιογενούς σαρκώδους ιστού με γκρι-ροζ χρώμα. Πιθανοί συνδυασμοί κολλοειδούς και παρεγχυματικής βρογχοκήλης.\nΑνάλογα με τους επιδημιολόγους και, τους λόγους, τα λειτουργικά και κλινικά χαρακτηριστικά, διακρίνουν την ενδημική βρογχοκήλη, τη σποραδική βρογχοκήλη και τη διάχυτη τοξική (θυρεοτοξική) βρογχοκήλη (νόσος του Bazedov, νόσος του Graves).\nΗ ενδημική βρογχοκήλη αναπτύσσεται σε άτομα που ζουν σε ορισμένες, συνήθως ορεινές περιοχές (ορισμένα μέρη των Ουραλίων, της Σιβηρίας, της Κεντρικής Ασίας, της Ελβετίας και άλλων χωρών της Ευρώπης). Ο λόγος για την ανάπτυξη της βρογχοκήλης είναι η έλλειψη ιωδίου στο πόσιμο νερό. Ο θυρεοειδής αδένας αυξάνεται σημαντικά, έχει τη δομή ενός κολλοειδούς ή παρεγχυματικού βρογχοκήλη. Η λειτουργία του αδένα συνήθως μειώνεται. Εάν η βρογχοκήλη εμφανίζεται στην πρώιμη παιδική ηλικία, τότε υπάρχει μια γενική σωματική και ψυχική ανεπάρκεια - ενδημική κρητινία.\nΗ σποραδική βρογχοκήλη εμφανίζεται στην εφηβεία ή στην ενηλικίωση. Μπορεί να έχει τη δομή ενός διάχυτου, κομβικού ή μικτού κολλοειδούς ή παρεγχυματικού. Η βρογχοκήλη δεν έχει αισθητή γενική επίδραση στο σώμα, ωστόσο, με σημαντική ανάπτυξη, συμπιέζει τα γειτονικά όργανα (οισοφάγος, τραχεία, φάρυγγα), βλάπτει τη λειτουργία τους (ρετροοισοφαγική βρογχοκήλη, οπισθοτραχειακή βρογχοκήλη κ.λπ.). Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συμβεί η λεγόμενη βασίκευση της βρογχοκήλης (μέτριος θηλώδης πολλαπλασιασμός του επιθηλίου των ωοθυλακίων και συσσώρευση λεμφοκυτταρικών διηθήσεων στο στρώμα του αδένα). Η σποραδική βρογχοκήλη γίνεται η βάση της διάχυτης τοξικής βρογχοκήλης.\nΗ διάχυτη τοξική βρογχοκήλη (νόσος του Bazedov, νόσος Graves) είναι η πιο εντυπωσιακή εκδήλωση του συνδρόμου υπερθυρεοειδισμού, επομένως ονομάζεται επίσης θυρεοτοξική βρογχοκήλη. Ο λόγος για την ανάπτυξή του είναι η αυτόματη ανοσοποίηση: τα αυτοαντισώματα διεγείρουν τους υποδοχείς των θυρεοειδικών κυττάρων. Αυτό καθιστά δυνατή την ταξινόμηση της διάχυτης τοξικής βρογχοκήλης ως «ασθενειών υποδοχέα με βάση αντισώματα».\nΤα μορφολογικά χαρακτηριστικά της διάχυτης τοξικής βρογχοκήλης αποκαλύπτονται μόνο με μικροσκοπική εξέταση (Εικ. 240). Αυτά περιλαμβάνουν τη μετατροπή του πρισματικού επιθηλίου των θυλακίων σε κυλινδρικό. πολλαπλασιασμός του επιθηλίου με το σχηματισμό θηλών που διακλαδίζονται μέσα στα θυλάκια. εν κενώ και μεταβολή στις τριχοειδείς ιδιότητες του κολλοειδούς (ελάχιστα αντιλαμβάνεται τις βαφές) σε σχέση με την αραίωση και την εξάντληση του ιωδίου. λεμφοπλασματική διήθηση του στρώματος, ο σχηματισμός λεμφικών θυλακίων με βλαστικά κέντρα.\nΜε τη νόσο του Bazedov, εντοπίζονται ορισμένες σπλαχνικές εκδηλώσεις. Στην καρδιά, το μυοκάρδιο του οποίου υπερτροφίζεται (ειδικά η αριστερή κοιλία), σε σχέση με θυρεοτοξίκωση, ορό οίδημα και λεμφοειδή διήθηση του διάμεσου ιστού, καθώς και ενδοκυτταρικό οίδημα μυϊκών ινών - τοξική θυρεοειδής καρδιά. Στο αποτέλεσμα, αναπτύσσεται διάχυτη διάμεση σκλήρυνση. Σοβαρό οίδημα με σπάνια έκβαση στην ίνωση (τοξική θυρεοειδής ηπατική ίνωση) παρατηρείται επίσης στο ήπαρ. Οι δυστροφικές μεταβολές στα νευρικά κύτταρα, τα περιαγγειακά κυτταρικά διηθήματα εντοπίζονται στα διενσεφαλόνια και τα μυελό oblongata. Συχνά εντοπίζετε αύξηση στον θύμο αδένα, υπερπλασία λεμφοειδούς ιστού και ατροφία του επινεφριδιακού φλοιού.\nΟ θάνατος με διάχυτη τοξική βρογχοκήλη μπορεί να προκύψει από καρδιακή ανεπάρκεια, εξάντληση. Η οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης αφαίρεσης βρογχοκήλης..\nΘυρεοειδίτιδα Αυτή είναι μια ομάδα ασθενειών, μεταξύ των οποίων η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto ή η νόσος του Hashimoto, μια πραγματική αυτοάνοση ασθένεια, είναι πρωταρχικής σημασίας. Η αυτοανοσοποίηση σχετίζεται με την εμφάνιση αυτοαντισωμάτων στο μικροσωμικό αντιγόνο και τα επιφανειακά αντιγόνα των θυρεοκυττάρων, καθώς και με τη θυρεοειδή σφαιρίνη. Η αυτοάνοση διαδικασία, προσδιοριζόμενη από αντιγόνα της περιοχής του ιστοσώματος ΟΚ, οδηγεί σε διάχυτη διήθηση του ιστού αδένα με λεμφοκύτταρα και κύτταρα πλάσματος (βλέπε Εικ. 80), τον σχηματισμό λεμφοειδών θυλακίων σε αυτό. Το παρέγχυμα του αδένα ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε κυρίως ανοσοκυτταρικά κύτταρα πεθαίνει, αντικαθίσταται από συνδετικό ιστό. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, η μορφολογική εικόνα μπορεί να μοιάζει με θυρεοειδίτιδα του Riedel (βρογχοκήλη).\nΗ θυρεοειδίτιδα του Riedel (βρογχοκήλη Riedel) χαρακτηρίζεται από πρωτογενή πολλαπλασιασμό στον αδένα του χονδροειδούς ινώδους συνδετικού ιστού, που οδηγεί σε ατροφία του θυλακικού επιθηλίου (ινώδης βρογχοκήλη). Ο σίδηρος γίνεται πολύ πυκνός ("σίδηρος", "πέτρα" βρογχοκήλη). Ο ινώδης ιστός του θυρεοειδούς μπορεί να εξαπλωθεί στους γύρω ιστούς, μιμείται έναν κακοήθη όγκο.\nΌγκοι του θυρεοειδούς. Οι επιθηλιακοί όγκοι επικρατούν, τόσο καλοήθεις όσο και κακοήθεις (βλ. Όγκοι των ενδοκρινών αδένων).\nΟι όγκοι του θυρεοειδούς είναι ποικίλοι, καθώς καθένα από τα κύτταρα του (Α, Β και Γ) μπορεί να αποτελέσει πηγή ανάπτυξης καλοήθων (αδενώματος) και κακοήθων (καρκίνου) όγκων.\nΟι αδενοσωμιτοειδείς αδένες είναι ποικίλοι. Το ωοθυλακικό αδένωμα αναπτύσσεται από τα κύτταρα Α και Β, οι προσεγγίσεις στη δομή του θυρεοειδούς αδένα, αποτελούνται από μικρά (μικροφολιδικά) και μεγαλύτερα (μακρο-θυλακιώδη) ωοθυλάκια. Το στερεό αδένωμα προέρχεται από κύτταρα C που εκκρίνουν καλσιτονίνη. Τα κύτταρα όγκου είναι μεγάλα, με ένα ελαφρύ οξυφιλικό κυτταρόπλασμα και αναπτύσσονται μεταξύ των θυλακίων που γεμίζουν με κολλοειδή. Σε αυτές τις περιπτώσεις όταν εμφανίζονται κυστικοί σχηματισμοί με διακλαδούμενες θηλώδεις δομές στον όγκο, μιλούν για θηλώδες αδένωμα του θυρεοειδούς αδένα. Η παρουσία θηλωτικών δομών στο αδένωμα είναι ένα δυσμενές σημάδι σε σχέση με την κακοήθεια. "*\nΟ θυρεοειδής αδένας αναπτύσσεται συχνότερα από ένα προηγούμενο αδένωμα. Ιστολογικά, αντιπροσωπεύεται από πολλά είδη.\nΟ καρκίνος των ωοθυλακίων εμφανίζεται με βάση το αδένωμα των ωοθυλακίων. Αντιπροσωπεύεται από άτυπα θυλακιώδη κύτταρα, βλαστημένη κάψουλα και αγγειακό τοίχωμα. Συχνά υπάρχουν αιματογενείς μεταστάσεις στα οστά. Μία από τις παραλλαγές αυτού του όγκου είναι ο πολλαπλασιαστικός τύπος Langhans, στον οποίο δεν υπάρχει έντονος κυτταρικός άτυπος, αλλά εμφανίζεται μια τάση να διεισδύει στην ανάπτυξη και τη μετάσταση. Ο καρκίνος των ωοθυλακίων από τα κύτταρα Α έχει μια σχετικά ευνοϊκή πορεία και πρόγνωση, οι μεταστάσεις εμφανίζονται στα τελευταία στάδια της νόσου. Ο καρκίνος από τα Β κύτταρα είναι αργός, αλλά η πρόγνωσή του είναι λιγότερο ευνοϊκή, καθώς οι μεταστάσεις στους πνεύμονες και τα οστά εμφανίζονται νωρίς.\nΟ καρκίνος των θηλών στη συχνότητα κατατάσσεται πρώτος μεταξύ όλων των κακοηθών όγκων του θυρεοειδούς αδένα. Αποτελείται από διαφορετικά μεγέθη κοιλοτήτων επενδεδυμένα με άτυπο επιθήλιο και γεμάτο με θηλές που προέρχονται από το τοίχωμα της κύστης. σε μέρη, οι θηλές αναπτύσσονται στο τοίχωμα των κοιλοτήτων και στην κάψουλα του όγκου. Μία από τις ποικιλίες του θηλώδους καρκίνου που αναπτύσσεται από κύτταρα Α είναι το μικροκαρκίνωμα σκλήρυνσης ή το μικροκαρκίνωμα της κοιλίας, που ανακαλύφθηκε τυχαία κατά τη διάρκεια μικροσκοπικής εξέτασης.\nΟ στερεός (μυελικός) καρκίνος με στρωματική αμυλοείδωση συνδέεται ιστογενετικά με κύτταρα C, όπως αποδεικνύεται από την παρουσία καλσιτονίνης στον όγκο και την ομοιότητα της υπερδομής των καρκινικών κυττάρων με κύτταρα C. Στο στρώμα του όγκου, ανιχνεύεται αμυλοειδές, το οποίο σχηματίζεται από καρκινικά κύτταρα (AP1Y-αμυλοειδές).\nΟ αδιαφοροποίητος καρκίνος αναπτύσσεται κυρίως σε ηλικιωμένους, πιο συχνά στις γυναίκες. Χτισμένο από φωλιές και τυχαία διατεταγμένα κύτταρα διαφόρων μεγεθών, μερικές φορές πολύ μικρά (καρκίνος μικρών κυττάρων) ή γίγαντα (καρκίνος γιγαντιαίων κυττάρων).\nΣημάδια αρτηριακής αναιμίας\nΜε την αρτηριακή υπεραιμία, αυξάνεται ο παλμός των αρτηριών, αλλάζει η μικροκυκλοφορική κλίνη - επεκτείνονται οι αρτηρίες, ανοίγουν τα τριχοειδή αγγεία, αυξάνεται η ταχύτητα ροής του αίματος σε αυτά, αυξάνεται η αρτηριακή πίεση. Η υπεραιμία είναι σαφώς ορατή στην επιφάνεια του δέρματος (Εικ. 14, α). Με αρτηριακή υπεραιμία, σημειώνονται τα ακόλουθα:\n· Αύξηση του αριθμού και της διαμέτρου των αρτηριακών αγγείων.\nΕρυθρότητα του οργάνου του ιστού ή των τόπων τους.\n· Αύξηση της θερμοκρασίας των ιστών στην περιοχή της υπεραιμίας τους.\n· Αύξηση του όγκου και της έντασης (turgor) ενός οργάνου ή ιστού λόγω της αύξησης της παροχής αίματος.\n· Αύξηση του σχηματισμού λέμφων και εκροή λεμφών, η οποία προκαλείται από την αύξηση της πίεσης διάχυσης στα αγγεία μικροκυκλοφορίας.\nΗ φλεβική συμφόρηση (υπεραιμία) προκαλείται από δυσκολία στην εκροή αίματος μέσω των φλεβών με την κανονική ροή μέσω των αρτηριών, η οποία οδηγεί σε αύξηση της παροχής αίματος στο όργανο ή τον ιστό. Η αιτία της φλεβικής συμφόρησης είναι η απόφραξη της εκροής\nαίμα ως αποτέλεσμα του κλεισίματος του αυλού της φλέβας με θρόμβο ή εμβόλιο. με συμπίεση των φλεβών από όγκο, ουλή, αιμορραγία, με συγγενή υποανάπτυξη του ελαστικού σκελετού των τοιχωμάτων των φλεβών ή της συσκευής των βαλβίδων τους, καθώς και με την ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας.\nΣημάδια φλεβικής συμφόρησης:\nΚυάνωση, t. ε. κυανοτική σκιά των βλεννογόνων, του δέρματος, των νυχιών και των οργάνων λόγω της αύξησης της ποσότητας του φλεβικού αίματος, φτωχή σε οξυγόνο ·\n· Μείωση της θερμοκρασίας των ιστών λόγω μείωσης του μεταβολικού τους ρυθμού.\n· Οίδημα ιστών που αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα υποξίας (λιμοκτονία οξυγόνου) των ιστών των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων του μικροαγγειακού συστήματος, αυξάνει τη διαπερατότητά τους και απελευθερώνει πλάσμα στον περιβάλλοντα ιστό.\n· Αύξηση του όγκου των οργάνων και των ιστών λόγω της συσσώρευσης φλεβικού αίματος και οιδήματος σε αυτά.\nΗ τοπική φλεβική πληθώρα είναι σημαντική στην παθολογία κυρίως σε σχέση με την ανάπτυξη οξέος οιδήματος ιστών σε μια συγκεκριμένη περιοχή του σώματος, καθώς και με την πιθανότητα εμφράγματος του σπλήνα με θρόμβωση σπληνικής φλέβας. Σε χρόνια τοπική φλεβική (συμφορητική) αναιμία, ενεργοποιείται ο σχηματισμός ινοβλαστών κολλαγόνου στο όργανο και ο συνδετικός ιστός αναπτύσσεται στο στρώμα - το όργανο αναπτύσσεται.\nΗ γενική φλεβική συμφόρηση έχει μεγάλη σημασία στην παθολογία, εμφανίζεται με διάφορες ασθένειες και μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες.\nΗ οξεία γενική φλεβική συμφόρηση αναπτύσσεται συχνότερα σε οξεία καρδιακή ανεπάρκεια (οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, οξεία μυοκαρδίτιδα), καθώς και σε ατμόσφαιρα με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο (για παράδειγμα, όταν η καμπίνα του αεροσκάφους είναι υπό πίεση, υψηλή στα βουνά, με ανεπαρκή παροχή οξυγόνου από το σκάφος κατά τη διάρκεια υποβρύχιας λειτουργίας κ.λπ.. Π.). Ταυτόχρονα, η υποξία και η οξέωση (οξίνιση) αυξάνονται γρήγορα στους ιστούς. Η αγγειακή διαπερατότητα αυξάνεται, εμφανίζεται οίδημα και εξελίσσεται, συχνά συνοδεύεται από περιαγγειακές αιμορραγίες.\nΗ χρόνια ολική φλεβική συμφόρηση αναπτύσσεται συνήθως σε χρόνιες καρδιακές παθήσεις με αποτέλεσμα χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (χρόνια στεφανιαία νόσο, καρδιακές ανωμαλίες, καρδιομυοπάθεια). Εκτός από όλες τις αλλαγές που χαρακτηρίζουν την οξεία φλεβική υπεραιμία, με χρόνια φλεβική πληθώρα, αναπτύσσεται σταδιακά η ατροφία του παρεγχύματος του οργάνου και το στρώμα τους, με αποτέλεσμα τη συμπίεση (επαγωγή) οργάνων και ιστών. Επιπρόσθετα, το χρόνιο οίδημα και ο πλασμορραγία προκαλούν υπερφόρτωση του λεμφικού συστήματος και ανάπτυξη της ανεπάρκεάς του. Σχηματίζεται τριχοειδής ανεπάρκεια, η οποία χαρακτηρίζεται από:\n· Ohm των μικροαγγείων, μείωση των κενών τους και μείωση του αριθμού των τριχοειδών αγγείων, η οποία οδηγεί σε μείωση της ροής του αίματος μέσω των τριχοειδών αγγείων, μεταβολισμός των τριχοειδών αγγείων και αύξηση της πείνας οξυγόνου.\n· Η μετατροπή των αληθινών τριχοειδών σε χωρητική (εναπόθεση), στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι διατεταγμένα όχι σε μία αλλά σε αρκετές σειρές, τα τριχοειδή επεκτείνονται απότομα και μετατρέπονται σε φλεβίδια, τα τοιχώματά τους χάνουν τον τόνο τους, γεγονός που οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη επέκταση των τριχοειδών αγγείων και φλεβική υπεραιμία. Σε αυτήν την περίπτωση, ο αριθμός των αληθινών τριχοειδών μειώνεται, το αρτηριακό αίμα εισέρχεται στο φλεβικό σύστημα μέσω των εξασφαλίσεων (αγγεία παράκαμψης), το οποίο συμβάλλει στην ανάπτυξη υποξικών και μεταβολικών αλλαγών στους ιστούς.\nΧαρακτηριστικές αλλαγές στα όργανα και τους ιστούς που αναπτύσσονται σε χρόνια γενική φλεβική συμφόρηση.\n· Στο δέρμα και στον υποδόριο ιστό, ειδικά στα κάτω άκρα, υπάρχει επέκταση των φλεβικών αγγείων, πρήξιμο του δέρματος και του υποδόριου ιστού (anasarca), ατροφία του δέρματος, λεμφική στάση στα λεμφικά αγγεία (λεμφοστάση). Στο πλαίσιο της χρόνιας φλεβικής πληθώρας, συχνά αναπτύσσονται τροφικά έλκη των ποδιών και των ποδιών (Εικ. 14, β).\n· Στους πνεύμονες, η παρατεταμένη φλεβική συμφόρηση έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω του γεγονότος ότι αναπτύσσεται σε χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (βλ. Κεφάλαιο 13). Επιπλέον, στις πνευμονικές φλέβες που ρέουν στον αριστερό κόλπο, αναπτύσσεται στάση αίματος, η οποία συμβάλλει στην προοδευτική υποξία. Ταυτόχρονα, η διαπερατότητα των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων αυξάνεται και, πρώτα, το πλάσμα του αίματος και, στη συνέχεια, τα ερυθρά αιμοσφαίρια, αφήνουν τα φλεβίδια και τα τριχοειδή αγγεία στον περιβάλλοντα ιστό. Οι τελευταίοι συλλαμβάνονται από μακροφάγους, στους οποίους η αιμοσφαιρίνη μετατρέπεται σε αιμοσιδρίνη και φερριτίνη, και οι μακροφάγοι ονομάζονται σιδεροφάγοι. Μερικοί μακροφάγοι κυψελίδων φορτωμένων με αιμοσιδερίνη εισέρχονται στους βρόγχους και εκκρίνονται μαζί με πτύελα. Στα πτύελα ονομάζονται "κύτταρα καρδιακών παθήσεων". Μέρος του siderophages διασπάται στο στρώμα των πνευμόνων, το οποίο διευκολύνεται από την αυξανόμενη ανεπάρκεια των λεμφικών αγγείων που είναι υπερφορτωμένα με οιδηματώδες υγρό, siderophages και αιμοσιδερίνη. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση αναπτύσσεται σταδιακά. Η προοδευτική υποξία και η λεμφική συμφόρηση είναι ερεθίσματα για την ενεργοποίηση του συστήματος ινοβλαστών στον πνευμονικό ιστό και τον εντατικό σχηματισμό κολλαγόνου τους. Η σκλήρυνση των πνευμόνων μεγαλώνει, γίνεται πυκνή, αναπτύσσεται η επαγωγή τους (από lat. Durum - πυκνή). Ταυτόχρονα, η αιμοσιδρίνη, η οποία σχηματίζει συστάδες στο στρώμα και στις κυψελίδες και χαρακτηρίζει την τοπική αιμοσιδήρωση, δίνει στους πνεύμονες ένα καφέ χρώμα και αναπτύσσει καφέ επαγωγή των πνευμόνων - μια μη αναστρέψιμη κατάσταση που επιδεινώνει σημαντικά την πορεία της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας και τη γενική κατάσταση του ασθενούς (Εικ. 15).\nΣύκο. 15. Χρόνια φλεβική συμφόρηση των πνευμόνων (καφέ επαγωγή των πνευμόνων). Τα αγγεία του μεσο-κυψελιδικού διαφράγματος διαστέλλονται (α). siderophages (b) στο στρώμα του πνεύμονα και στον αυλό των κυψελίδων. μέρος των κυψελίδων είναι γεμάτο με οιδώδες υγρό (γ). μεσο-κυψελιδικό πάχος και σκληρωτικό (g).\n· Στην ηπατική χρόνια φλεβική, συνήθως είναι επίσης αποτέλεσμα χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας και αποσυμπίεσης της καρδιάς. Σε αυτήν την περίπτωση, η στασιμότητα του αίματος εμφανίζεται πρώτα στην κατώτερη φλέβα, στη συνέχεια στις φλέβες του ήπατος και στις κεντρικές φλέβες των ηπατικών λοβών. Οι κεντρικές φλέβες επεκτείνονται, το πλάσμα του αίματος και τα ερυθρά αιμοσφαίρια εξέρχονται από τα τοιχώματά τους και τα ηπατοκύτταρα ατροφούν στο κέντρο των λοβών. Στην περιφέρεια του λοβού, τα ηπατοκύτταρα υφίστανται λιπώδη εκφυλισμό και ο ηπατικός ιστός στην τομή γίνεται στίγματα, μοιάζει με μοσχοκάρυδο - σε κίτρινο-καφέ φόντο, είναι εμφανείς οι κόκκινες κουκίδες στα κέντρα των λοβών. Αυτή η εικόνα ονομάζεται "clary liver" (Εικ. 16).\n· Ο σπλήνας κατά τη διάρκεια της φλεβικής συμφόρησης αυξάνει το μέγεθος (συμφορητική σπληνομεγαλία), γίνεται κυανωτικός και πυκνός (κυανοτική επαγωγή του σπλήνα), δεν παράγει ξύσιμο χαρτοπολτού στο τμήμα, τα θυλάκια του είναι ατροφικά και ο κόκκινος πολτός σκληρώνεται.\nΗ αρτηριακή αναιμία, ή η ισχαιμία, είναι η μείωση της παροχής αίματος σε ένα όργανο ή ιστό λόγω είτε της μείωσης της ροής αίματος προς αυτές μέσω των αρτηριών, είτε μιας σημαντικής αύξησης της ζήτησης ιστού για οξυγόνο και μεταβολικά υποστρώματα, η οποία οδηγεί σε αναντιστοιχία μεταξύ των αναγκών του ιστού για παροχή αίματος και ικανότητας ροής αίματος. Ανάλογα με τις αιτίες και τους μηχανισμούς ανάπτυξης ισχαιμίας, διακρίνονται πέντε τύποι αρτηριακής αναιμίας: αγγειοσπαστική, αποφρακτική. συμπίεση, ως αποτέλεσμα της οξείας αναδιανομής του αίματος και της δυσλειτουργίας.\nΣύκο. 16. Χρόνια φλεβική συμφόρηση του ήπατος (clary ήπαρ). Στο κέντρο των λοβών, οι κεντρικές φλέβες και τα ημιτονοειδή διαστολίζονται έντονα, γεμάτα αίμα (a), τα ηπατικά κύτταρα είναι ατροφικά (b) και καταστρέφονται στην περιοχή της αιμορραγίας (c). Κατά μήκος της περιφέρειας των λοβών, διατηρούνται οι ηπατικές ακτίνες (g), επεκτείνονται οι περιισινοειδείς χώροι (ε).\nΗ αγγειοασπαστική αναιμία προκαλείται από αρτηριακό σπασμό λόγω της αύξησης της περιεκτικότητας των αγγειακών σπασμών σε ιστούς (για παράδειγμα, αγγειοτενσίνη, αγγειοπιεσίνη, κατεχολαμίνες κ.λπ.) ή αύξηση της ευαισθησίας των τοιχωμάτων των αρτηρίων σε αυτά (με αύξηση της περιεκτικότητας σε ιόντα ασβεστίου ή νατρίου σε αυτούς) και επίσης με την επικράτηση των συμπαθητικών-επινεφριδίων επιδράσεων έναντι των παρασυμπαθητικών (στρες, στηθάγχη, κολπικός σκωληκοειδής).\nΗ αποφρακτική αναιμία αναπτύσσεται με πλήρες ή μερικό κλείσιμο του αυλού της αρτηρίας με θρόμβο, εμβόλιο (σε οξεία αναιμία) ή αθηροσκληρωτική πλάκα (σε περίπτωση χρόνιας ισχαιμίας).\nΗ αναιμία συμπίεσης εμφανίζεται με οξεία ή χρόνια συμπίεση του αγγείου από το εξωτερικό - αιμοστατικό, όγκο, οίδημα, κ.λπ..\nΗ αναιμία ως αποτέλεσμα της οξείας αναδιανομής του αίματος παρατηρείται με ταχεία εισροή αίματος σε προηγουμένως ισχαιμικούς ιστούς. Για παράδειγμα, με την ταχεία απομάκρυνση του ασκητικού υγρού, που συμπίεσε τα αγγεία της κοιλιακής κοιλότητας, το αίμα ορμά σε αυτήν την περιοχή και εμφανίζεται εγκεφαλική ισχαιμία.\nΗ δυσλειτουργική αναιμία είναι το αποτέλεσμα μιας σημαντικής αύξησης της κατανάλωσης οξυγόνου των ιστών και των μεταβολικών υποστρωμάτων με απότομη ένταση της λειτουργίας των οργάνων, για παράδειγμα, ισχαιμία του μυοκαρδίου με ξαφνικό έντονο φορτίο στην καρδιά (τρέξιμο, άρση βαρών, σκληρή σωματική εργασία), ισχαιμία των μυών των ποδιών σε ηλικιωμένους με γρήγορο περπάτημα κ.λπ. ιδ. Συνήθως, αυτός ο τύπος ισχαιμίας εμφανίζεται όταν ο αυλός της αρτηριακής παροχής στενεύει με αθηροσκληρωτική πλάκα.\nΓενικά χαρακτηριστικά των διεργασιών κυκλοφορίας. Παθομορφολογία πληθώρας, στάση, αιμορραγία, πλασμωρραγία.\nΤο κυκλοφορικό σύστημα και τα λεμφικά αγγεία εξασφαλίζουν την παροχή θρεπτικών ουσιών στους ιστούς και την απομάκρυνση των επιβλαβών μεταβολιτών.\nΗ παραβίαση της δραστηριότητάς τους είναι ένας από τους επτά αιτιολογικούς παράγοντες βλάβης..\nΔιακρίνονται 2 τύποι κυκλοφορίας αίματος-\n1) το κεντρικό, το οποίο πραγματοποιείται από την καρδιά, το αίμα και τα λεμφικά αγγεία.\n2) περιφερειακό, το οποίο πραγματοποιεί το μικροαγγειακό σύστημα.\nΤα συστατικά στοιχεία του μικροαγγειακού συστήματος.\n6) αναστολές μεταξύ αρτηρίων και φλεβών\n7) λεμφικά τριχοειδή αγγεία\n8) νευρικά στοιχεία.\nΟλόκληρο το κυκλοφορικό και λεμφικό σύστημα λειτουργεί με βάση την αρχή της ολοκλήρωσης. Αυτό σημαίνει ότι οι αλλαγές σε ένα μέρος του συνεπάγονται αλλαγές σε άλλα στοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι η παθολογία του κυκλοφορικού και λεμφικού συστήματος επηρεάζει ταυτόχρονα όλα τα συστατικά του..\nΣύμφωνα με την παθογένεση, η παθολογία του καρδιαγγειακού συστήματος μπορεί να αποκτηθεί και να είναι συγγενής.\nΗ επίκτητη παθολογία εκδηλώνεται είτε με την καταστροφή ορισμένων συστατικών του συστήματος είτε από παραβίαση της νευρικής ρύθμισης.\nΗ συγγενής παθολογία προκαλείται από δυσπλασίες της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων - αρτηρίες, φλέβες, λεμφικοί αγωγοί, μικροαγγείωση.\nΣε περίπτωση καρδιακής βλάβης, υπάρχει γενική ή εκτεταμένη παραβίαση του καρδιαγγειακού συστήματος.\nΗ βλάβη σε άλλα μέρη του κυκλοφορικού και λεμφικού συστήματος οδηγεί σε τοπικές διαταραχές, η κλινική σημασία των οποίων εξαρτάται από τον εντοπισμό της διαδικασίας.\nΣτις διεργασίες του κυκλοφορικού, εμφανίζεται συνήθως ένας συνδυασμός γενικών και τοπικών διαταραχών, ο οποίος συνήθως καθορίζει την έκβαση της νόσου.\nΤύποι διαταραχών κυκλοφορίας:\n9) μειωμένη κυκλοφορία των λεμφών και περιεκτικότητα σε υγρά ιστών\nΜπορούν να είναι τοπικής και γενικής φύσης και συχνά διασταυρώνονται μεταξύ τους..\nΗ συχνότητα της διαδικασίας καθορίζεται επίσης από παράγοντες όπως η ωριμότητα της ρυθμιστικής συσκευής. Σε νεαρή ηλικία, με ανεπαρκή ωριμότητα του καρδιαγγειακού συστήματος, η παθολογία εκδηλώνεται συχνά μέσω παραβίασης της πλήρωσης αίματος και λεμφικών αγγείων. Σε ενήλικες, επικρατεί θρόμβωση και εμβολή.\nΗ αναιμία (υπεραιμία) εμφανίζεται ως αποτέλεσμα μιας ανισορροπίας μεταξύ της εισροής και της εκροής του αίματος.\nΥπάρχουν 2 τύποι πλήθους:\n1. Αρτηριακή συμφόρηση\nΠαθογένεση: η εισροή είναι μεγαλύτερη από την εκροή. Το αίμα συσσωρεύεται στις αρτηρίες.\nΗ αρτηριακή συμφόρηση μπορεί να είναι γενική και τοπική.\nΗ συνολική αρτηριακή συμφόρηση σημειώνεται με αύξηση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος (πλ.) Ή του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων (ερυθραιμία).\nΗ τοπική αρτηριακή συμφόρηση μπορεί να είναι-\n2) την επίδραση επαρκών δόσεων φυσικών και χημικών παραγόντων\n3) λειτουργική υπεραιμία - με αύξηση της λειτουργίας των οργάνων\nβ) παθολογική αρτηριακή υπεραιμία\nΑνάλογα με τους αιτιοπαθογενετικούς παράγοντες, έχει τις ακόλουθες ποικιλίες:\n1) Αγγειονευρωτική (νευροπαραλυτική) υπεραιμία\nΕμφανίζεται με ερεθισμό των αγγειοδιασταλτικών νεύρων και παράλυση των αγγειοσυσταλτικών νεύρων. Εμφανίζεται όταν διαταράσσεται ο νευρισμός οποιουδήποτε μέρους του σώματος (πρόσωπο, άκρα και άλλοι εντοπισμοί) ως αποτέλεσμα βλάβης στους συμπαθητικούς κόμβους.\nΣημάδια αρτηριακής υπεραιμίας: ερυθρότητα, πρήξιμο, θέρμανση, είναι συνήθως παροδική.\nΗ παράπλευρη υπεραιμία σχετίζεται με δυσκολία στην εκροή του αίματος μέσω του κύριου αγγείου σε διάφορες καταστάσεις (θρόμβος, εμβολή, δυσπλασία, απολίνωση, αθηροσκληρωτική πλάκα, συμπίεση από έναν όγκο ή υπερπλαστικό ιστό). Το αίμα διατρέχει αναστομίες, εξασφαλίσεις για να παρακάμψει ένα εμπόδιο. Υπάρχει μια αντανακλαστική επέκταση των κυκλικών αγγείων, η υπερχείλιση τους με αίμα. Οι ιστοί λαμβάνουν την απαραίτητη ποσότητα θρεπτικών ουσιών εάν η παράλληλη παροχή αίματος είναι αρκετά έντονη. Με ανεπαρκή παροχή αίματος, μπορεί να εμφανιστεί αναιμία και νέκρωση..\n3 Υπεραιμία μετά από αναιμία (μεταναιμία)\nΑυτό είναι συνέπεια της ταχείας ανακατανομής του αίματος που συμβαίνει μετά την εξάλειψη της προηγούμενης αναιμίας από μεγάλες μάζες υγρού (η κλασική εκδοχή είναι ασκίτης με συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή κοιλότητα), τεράστιος όγκος ή όταν εφαρμόζεται σύνδεσμος στο κύριο αγγείο (αγγειακή χειρουργική).\nΧαρακτηριστικά αυτής της υπεραιμίας. Τη στιγμή της εξάλειψης της αιτίας της αναιμίας, το αίμα ορμά γρήγορα στα αγγεία, προκαλώντας την υπερχείλιση, σημαντική επέκταση, υπεραιμία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη του αγγείου στο σημείο της υπεραιμίας, αιμορραγίας και αναιμίας άλλων μερών του σώματος.\nΗ αναιμία του εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, στην οποία εμφανίζεται λιποθυμία. Εξ ου και ο κανόνας: η εξαγωγή υγρών από τις κοιλότητες, η απομάκρυνση των μεγάλων όγκων, η απομάκρυνση των συνδέσμων από τα περιορισμένα αγγεία πρέπει να γίνει αργά, σταδιακά, προκειμένου να αποφευχθεί η ανεπιθύμητη ανακατανομή του αίματος.\n4 Υπεραιμία κενών\nΤο κενό σημαίνει κενό. Εμφανίζεται όταν η βαρομετρική πίεση στο σώμα μειώνεται.-\nπαρατηρείται από δύτες κατά τη διάρκεια της δουλειάς του Caisson και εργάζεται σε μεγάλα βάθη κάτω από το νερό, όταν ο κίνδυνος προκύπτει όταν ο δύτης ανεβαίνει γρήγορα από τα βάθη και την ανάπτυξη της νόσου caisson.\nΗ τοπική εμβολιακή υπεραιμία εμφανίζεται κατά την εκτέλεση ιατρικών διαδικασιών (τράπεζες, βεντούζες), στην περιοχή της οποίας αναπτύσσεται υπεραιμία στο δέρμα λόγω της μείωσης της βαρομετρικής πίεσης στην αντίστοιχη περιοχή του δέρματος.\n5) Φλεγμονώδης υπεραιμία.\nΑναπτύσσεται σε περιοχές φλεγμονής ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε πολλούς βιοενεργοποιητές που προκαλούν την επέκταση των αρτηρίων και υπερχείλιση με το αίμα τους.\nΑναπτύσσεται με το σχηματισμό αναστόμωσης μεταξύ αρτηρίας και φλέβας ως αποτέλεσμα μηχανικού τραυματισμού. Σε αυτήν την περίπτωση, το αίμα ξεχειλίζει από την αρτηρία σε φλέβα.\nΗ αξία της αρτηριακής πληθώρας εξαρτάται από το είδος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι αντισταθμιστικής φύσης, παρέχει αναιμικό ιστό με αίμα κατά μήκος των εξασφαλίσεων. Σε άλλα, είναι ένα συστατικό μιας προστατευτικής-προσαρμοστικής αντίδρασης (φλεγμονή) ή ενός από τα στοιχεία μιας σύνθετης παθολογίας (ασθένεια αποσυμπίεσης).\nΕπιπλοκές της αρτηριακής υπεραιμίας μπορεί να είναι αιμορραγίες ή αιμορραγία (υπεραιμία μετά από αναιμία, παράπλευρη υπεραιμία).\n2. Φλεβική συμφόρηση\nΑναπτύσσεται σε συνθήκες κανονικής εισροής και μείωση της εκροής.\nΛόγοι: γενικοί και τοπικοί.\n1) Γενική φλεβική συμφόρηση\nΕμφανίζεται σε οξεία ή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια.\nΗ οξεία καρδιακή ανεπάρκεια (έμφραγμα του μυοκαρδίου, μυοκαρδίτιδα) οδηγεί σε οξεία φλεβική συμφόρηση. Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (καρδιοσκλήρωση, καρδιομυοπάθειες, δυσπλασίες) οδηγεί σε γενική χρόνια φλεβική συμφόρηση.\nΗ οξεία γενική φλεβική συμφόρηση οδηγεί σε υποξική βλάβη στα ιστο-αιματολογικά εμπόδια, ως αποτέλεσμα των οποίων αναπτύσσονται-\n- πλασμωρραγία με αυξημένη διαπερατότητα τριχοειδών και εμποτισμό ιστού πλάσματος.\n- στάση στο μικροαγγειακό σύστημα\n- βλάβη στα κύτταρα και στους ενδοκυτταρικούς ιστούς.\nΗ οξεία φλεβική συμφόρηση των πνευμόνων οδηγεί σε θανατηφόρο οίδημα.\nΗ χρόνια ολική φλεβική συμφόρηση οδηγεί σε παρατεταμένη υποξία ιστών και βλάβη στους ιστούς. Στο σώμα αναπτύσσεται:\n1 πλασμωρραγία, οίδημα, αιμορραγία, δυστροφία, νέκρωση\n2 ατροφικές και σκληροτικές διεργασίες.\nΗ σκλήρυνση (πολλαπλασιασμός του συνδετικού ιστού) αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης υποξίας, η οποία διεγείρει τη σύνθεση του τροποκολλαγόνου από ινοβλάστες. Ο υπερβολικός αναπτυσσόμενος συνδετικός ιστός αντικαθιστά τα παρεγχυματικά στοιχεία που πεθαίνουν και οδηγεί σε συμπίεση (επαγωγή) οργάνων.\nΣκληρωτικές διεργασίες μπορεί να εμφανιστούν κοντά στον ινοβλάστη και σε απόσταση (ίνωση απόστασης, σκλήρυνση) σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η συγκέντρωση μορίων tropocollagen λαμβάνει χώρα σε απόσταση από τη θέση σύνθεσης.\nΗ παθομορφολογία των οργάνων σε χρόνια φλεβική συμφόρηση έχει τα δικά της χαρακτηριστικά ανάλογα με την τοποθεσία.\n- Δέρμα - κυάνωση (κυάνωση), διόγκωση φλεβών και λεμφικών αγγείων, πρήξιμο του δέρματος και του υποδόριου λίπους, ίνωση (πυκνότητα), συχνή εμφάνιση τροφικών ελκών, φλεγμονώδεις διαδικασίες. Το δέρμα είναι κρύο στην αφή. Τα τροφικά έλκη συχνά περιπλέκονται από μαζική αιμορραγία.\n- Το συκώτι με φλεβική πληθώρα διευρύνεται σε μέγεθος, οι άκρες του είναι στρογγυλεμένες. Η επιφάνεια της περικοπής είναι στίγματα - στο φόντο του γκρι-κίτρινου χρώματος, καθορίζονται σκούρες κόκκινες διακεκομμένες περιοχές. Αυτή η εικόνα μοιάζει με την εμφάνιση ενός μοσχοκάρυδου σε μια ενότητα. Επομένως, το ήπαρ με αυτή την παθολογία λαμβάνει ένα εικονιστικό όνομα - μοσχάτο συκώτι. Κάτω από ένα μικροσκόπιο με συκώτι μοσχοκάρυδου, παρατηρείται πληθώρα και δυστροφικών διεργασιών στο κέντρο των λοβών, ενώ δεν υπάρχει πληθώρα και δυστροφία στην περιφέρεια των λοβών. Επιπλέον, μαζί με την ίνωση και το θάνατο των ηπατοκυττάρων, υπάρχουν διαδικασίες αυξημένης αναγέννησης των ηπατοκυττάρων με την εμφάνιση αναγεννημένων κόμβων με σοβαρή παραμόρφωση του οργάνου. Αυτή είναι μια αντισταθμιστική - προσαρμοστική διαδικασία, αλλά είναι ατελής και δεν μπορεί να αποκαταστήσει πλήρως τη δομή και τη λειτουργία του ήπατος..\n- Στους πνεύμονες με χρόνια φλεβική συμφόρηση, αναπτύσσονται δύο διεργασίες-\nαιμοσιδήρωση (αποτέλεσμα αιμορραγίας) + ίνωση.\nΈνας παθολογικά αλλοιωμένος πνεύμονας ονομάζεται καφέ επαγωγή των πνευμόνων (βλ. Τομή μικτών δυστροφιών, αιμοσιδήρωση).\nΟι αιτίες της επαγωγής καφέ των πνευμόνων είναι διαφορετικές. Αλλά η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια στο αριστερό μέρος της καρδιάς με βλάβη στα μυοκαρδιοκύτταρα (καρδιακή προσβολή) είναι ιδιαίτερα συχνή. Παθομορφολογική δυναμική των αλλαγών στους πνεύμονες:\n- στάση αίματος\n- Στα νεφρά με χρόνια φλεβική συμφόρηση, αναπτύσσεται κυανωτική επαγωγή. Τα νεφρά διογκώνονται, κυανωτικά. Σε μια ενότητα ορίζεται η εκφρασμένη πληθώρα ενός εγκεφαλικού στρώματος. Η χρόνια φλεβική συμφόρηση προκαλεί την ανάπτυξη μιας τυπικής παθογενετικής αλυσίδας: υποξία - δυστροφία και νέκρωση του επιμηκυμένου σπειροειδούς σωληναρίου - λεμφοστάση - νεφροσκλήρωση. Ωστόσο, η νεφροσκλήρωση δεν οδηγεί σε νεφρική ανεπάρκεια, καθώς δεν είναι τόσο βαθιά ώστε να αποκλείει πλήρως τη λειτουργία του οργάνου.\n- Ένα σχήμα κυανωτικής επαγωγής αναπτύσσεται επίσης στον σπλήνα. Το όργανο είναι διογκωμένο, πυκνό, κυανοτικό κόκκινο, τα θυλάκια ατροφούνται, παρατηρείται υπερανάπτυξη ινώδους ιστού στον πολτό.\n2 Τοπική φλεβική πληθώρα\nΕμφανίζεται κατά παράβαση της εκροής αίματος μέσω φλέβας\n- φλεβική συμφόρηση των κάτω άκρων με θρομβοφλεβίτιδα.\n- φλεβική συμφόρηση του γαστρεντερικού σωλήνα με θρόμβωση πυλαίας φλέβας.\n- πήξη του ήπατος με θρόμβωση ηπατικής φλέβας - κίρρωση Chiari - Badda;\n- κυανοτική επαγωγή νεφρών λόγω θρόμβωσης νεφρικής φλέβας σε νεφρική αμυλοείδωση.\nΗ τοπική φλεβική συμφόρηση μπορεί να συμβεί με την ανάπτυξη εξασφαλίσεων με δυσκολία ή διακοπή της ροής του αίματος κατά μήκος της κύριας φλέβας. Αυτό σημειώνεται μετά την απολίνωση της κατώτερης φλέβας και με κίρρωση. Επιπλέον, λόγω της ανάπτυξης ινώδους ιστού στο συκώτι, το αίμα δεν μπορεί να περάσει πλήρως από την πύλη φλέβα στην ηπατική φλέβα και στη συνέχεια στην κατώτερη φλέβα, να σταματήσει στην πύλη φλέβα και στη συνέχεια να απορρίπτεται κατά μήκος των εξασφαλίσεων στη φλέβα.\nΤρεις τύποι εξασφαλίσεων παίζουν ειδικό ρόλο σε αυτό.-\n1 οισοφάγος - μέσω αυτού το αίμα περνά στην ανώτερη φλέβα.\n2 ομφαλική - μέσω αυτού, το αίμα περνά τόσο στην ανώτερη όσο και στην κατώτερη φλέβα\n3 αιμορροϊδικό - διαμέσου αυτού υπάρχει εκκένωση αίματος στην κατώτερη φλέβα.\nΔυστυχώς, οι υπερπληρωμένες φλεβικές εξασφαλίσεις μπορεί να εκραγούν σε κάποιο σημείο και να προκαλέσουν θανατηφόρα αιμορραγία. Ειδικά συχνά αυτό συμβαίνει με οισοφαγική αναστόμωση..\nΜε χρόνια φλεβική συμφόρηση στο φόντο των σκληρωτικών, δυστροφικές αλλαγές, ανεπάρκεια του μικροαγγειακού συστήματος, συχνά εμφανίζεται νέκρωση ιστού. Παίρνει ένα ειδικό όνομα - φλεβική (συμφορητική) καρδιακή προσβολή..\nΗ αναιμία ισχαιμία είναι μια μείωση της ροής του αίματος στους ιστούς και τα όργανα. Το όργανο με αναιμία έχει μια χαρακτηριστική εμφάνιση - είναι μειωμένο σε μέγεθος, χλωμό, λείο, ζαρωμένο. Η θερμοκρασία του πέφτει.\nΟ κύριος επιβλαβής παράγοντας στην ισχαιμία είναι η υποξία (ανοξία) - μείωση ή απουσία οξυγόνου. Αυτός ο παράγοντας προκαλεί δυστροφία και νέκρωση ιστών και οργάνων..\nΔιάκριση μεταξύ οξείας και χρόνιας ισχαιμίας.\nΣτην οξεία ισχαιμία, εμφανίζεται οξεία υποξία. Προκαλεί ιδιαίτερα έντονη ζημιά στις κατασκευές. Με χρόνια ισχαιμία, παρατηρείται χρόνια υποξία. Με αυτό, οι διαδικασίες βλάβης είναι λιγότερο έντονες και αναπτύσσονται σε αργή κίνηση. Παρατηρείται μια τυπική παθομορφολογική αλυσίδα αλλαγών: ενεργοποίηση της λειτουργίας των ινοβλαστών - ίνωση και ατροφία του παρεγχύματος.\nΥπάρχουν 4 τύποι ισχαιμίας:\n4 ως αποτέλεσμα της ανακατανομής του αίματος (αναδιανομή).\n1) Αγγειοσπαστικός - (αντανακλαστικό) προκύπτει υπό την επίδραση τέτοιων ερεθισμάτων όπως πόνος, συναισθήματα, ορμόνες (αδρεναλίνη, βιογενείς αμίνες).\nΥπό την επιρροή τους, εμφανίζεται ένας σπασμός αρτηριών, αρτηρίων και αναιμίας των αντίστοιχων θέσεων ιστού. Συνήθως αυτός ο τύπος ισχαιμίας είναι παροδικός στη φύση και δεν προκαλεί σοβαρή βλάβη..\n2) Αποφρακτική - λαμβάνει χώρα στις\n- φραγμένες αρτηρίες\n- κάθαρση συνδετικού ιστού\n- επικάλυψη του αυλού με οίδημα οίδημα με φλεγμονή\n- αθηροσκληρωτική εξάλειψη της πλάκας.\nΑυτός ο τύπος αναιμίας είναι συχνά μακρύς και βαθύς. Ενώνει τον αγγειοσπασμό των αρτηριών, γεγονός που περιπλέκει τη διαδικασία. Επομένως, πολύ συχνά καταλήγει σε θάνατο ιστών - νέκρωση, καρδιακή προσβολή.\nΑιτίες: συμπίεση των αρτηριών από όγκο, συλλογή, αιμορραγία, απολίνωση, επίδεσμος πίεσης, γύψος.\nΤο αποτέλεσμα εξαρτάται από τη διάρκεια και το βάθος της ισχαιμίας. Για παράδειγμα, το κλείσιμο του αυλού της μηριαίας αρτηρίας με χρήση αιμοστατικού για να σταματήσει η αιμορραγία εντός μίας ώρας μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμες αλλαγές στους ιστούς. Επομένως, σας συνιστούμε να χαλαρώνετε το τουρνικέ κάθε 15 έως 20 λεπτά έτσι ώστε οι ιστοί να λαμβάνουν αίμα..\n4) Ισχαιμία με ανακατανομή του αίματος\nΈνα εντυπωσιακό παράδειγμα αυτής της παθολογίας είναι η εγκεφαλική ισχαιμία με ταχεία απομάκρυνση υγρού από την κοιλιακή κοιλότητα με ασκίτη. Η ισχαιμία του εγκεφάλου μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στα νευρικά κύτταρα..\nΣταμάτα. Διακοπή ροής αίματος στα αγγεία του μικροαγγείου - στα τριχοειδή αγγεία.\nΗ στάση αναπτύσσεται όταν αλλάζουν οι ρεολογικές ιδιότητες του αίματος (η ικανότητα του αίματος βρίσκεται σε υγρή κατάσταση που επιτρέπει στο αίμα να διέρχεται από τα τριχοειδή αγγεία). Αυτή η ικανότητα καθορίζεται από την ιδιότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων σε εναιώρημα..\nΣε παραβίαση αυτής της ιδιότητας, τα ερυθρά αιμοσφαίρια αρχίζουν να σχηματίζουν συσσωματώματα, φράζοντας τα κενά των τριχοειδών αγγείων, γεγονός που οδηγεί σε στάση αίματος.\n1 υψηλή και χαμηλή θερμοκρασία\n2 χημικοί παράγοντες - οξέα, αλκάλια\n3 λοιμώξεις - ελονοσία, τύφος\n4 ασθένειες του καρδιαγγειακού συστήματος - ελαττώματα, στεφανιαία νόσος, η οποία οδηγεί σε σοβαρές κυκλοφορικές καταστάσεις\n5 τραυματικοί και φλεγμονώδεις τραυματισμοί της περιφερικής νευρικής νευρώσεως.\nΗ παρατεταμένη και βαθιά στάση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη των ιστών λόγω υποξίας.\nΙV Αιμορραγία και αιμορραγία\nΑιμορραγία. Η έξοδος αίματος πέρα από το αγγειακό κρεβάτι.\n- εξωτερική - απελευθέρωση αίματος στο περιβάλλον\n- εσωτερική - έξοδος αίματος στην κοιλότητα του σώματος.\nΑιμορραγία - έξοδος αίματος στον ιστό.\nΟι αιτίες παραβίασης της ακεραιότητας του αγγειακού τοιχώματος και που οδηγούν σε αιμορραγία και αιμορραγία, σύμφωνα με τον μηχανισμό δράσης, χωρίζονται σε\n- ρήξη του τοιχώματος του αγγείου\n- διάβρωση του αγγείου\nΗ ρήξη του τοιχώματος του αγγείου μπορεί να οφείλεται σε τραυματισμό, τραύμα, παθολογία με μείωση των ιδιοτήτων αντοχής του (φυματίωση, σύφιλη, αθηροσκλήρωση).\nΗ διάβρωση του τοιχώματος του αγγείου μπορεί να προκαλέσει πυώδη φλεγμονή, πρήξιμο, ελκώδης διαδικασία (έλκος στομάχου) κύηση του σωλήνα (δράση πρωτεολυτικών δεκαδικών ενζύμων, χοριακές βίλες).\nΑυξημένη διαπερατότητα (διαπέδεση, εξ ου και ο όρος: διαβητική αιμορραγία) - μπορεί να συσχετιστεί με αγγειονύρωση, υποξία ιστού, ρευματικές παθήσεις, συστηματική αγγειίτιδα, λοιμώξεις, ασθένειες του αίματος, τις επιδράσεις των αντιπηκτικών, ανεπάρκειες βιταμινών. Αυτές είναι εκδηλώσεις αιμορραγικού συνδρόμου.\nΗ ορολογία των διαφόρων επιλογών αιμορραγίας:\nΗ αιμορραγία της κοιλότητας υποδεικνύεται από τη λέξη hemo + όνομα κοιλότητας:\n- αιματοκέλη (μεμβράνη των όρχεων)\n- Καρδιακό ταμπόν: η έξοδος αίματος στην περικαρδιακή κοιλότητα όταν σπάει μια καρδιά\n-αιματοποίηση - από τους πνεύμονες\n-αιματοποίηση - από το στομάχι\n-melena - από τα έντερα\n- επίσταξη - από τη μύτη\nmetrorrhagia - από τη μήτρα\n- αιμάτωμα: η συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων αίματος σε ιστούς με παραβίαση της ακεραιότητάς τους\n- μώλωπες: επίπεδες αιμορραγίες\n- petechiae: αιμορραγίες μικρής κλίμακας\n1) απορρόφηση αίματος 2) σχηματισμός κύστης (κοιλότητα)\n3) βλάστηση του συνδετικού ιστού (οργάνωση)\nΗ έξοδος του πλάσματος πέρα από την αγγειακή κλίνη και ο εμποτισμός του περιβάλλοντος ιστού. Εμποτισμός στο πλάσμα.\nΤόπος δράσης - μικροαγγείωση, τριχοειδή αγγεία.\nΚανονικά, αυτή η διαδικασία συμβαίνει συνεχώς, αλλά σε περιορισμένες ποσότητες προκειμένου να εξασφαλιστεί η παροχή θρεπτικών ουσιών στους ιστούς και να απομακρυνθούν οι επιβλαβείς μεταβολίτες από αυτούς..\nΣτην παθολογία, η πλασμωργία εκδηλώνεται στην έξοδο μεγάλης ποσότητας πλάσματος από τα αγγεία και στη μετάβασή του σε ιστούς λόγω της αύξησης της διαπερατότητας των τοιχωμάτων του μικροαγγειακού συστήματος.\nΗ πλασμωργία προκαλεί παραβίαση του μεταβολισμού των τριχοειδών αγγείων και, ως αποτέλεσμα, βλάβη των ιστών λόγω παραβίασης του τροφικού τους.\nΜείωση της αιμοσφαιρίνης μπορεί να συμβεί τόσο φυσιολογικά όσο και ως αποτέλεσμα της νόσου.\nΜερικές φορές έχουμε ένα τεράστιο ποτό, και αύριο - για να δουλέψουμε ή, τι είναι ακόμη "καλύτερο" - πίσω από το τιμόνι. Σε τέτοιες στιγμές, ο καθένας σκέφτεται πόσο μπορείτε να πιείτε για να είστε σαν "αγγούρι" την επόμενη μέρα και μετά από πόσο καιρό το αλκοόλ φεύγει από το σώμα μας.\nΜεγάλοι και μικροί κύκλοι κυκλοφορίας του αίματος\nΟι ασθένειες του καρδιαγγειακού συστήματος βρίσκονται στην πρώτη θέση παγκοσμίως στη συχνότητα των θανατηφόρων καταστάσεων, αφήνοντας πίσω τους επείγουσες νευρολογικές καταστάσεις και ακόμη και τον καρκίνο.\nΠώς να αφαιρέσετε τους κώνους αιμορροΐδας: συμπτώματα και θεραπεία εξωτερικών και εσωτερικών κόμβων\nΑιμαγγείωμα στα νεογέννητα: αιτίες και μέθοδοι θεραπείας


Ανέμελα Χρόνια: Ιανουαρίου 2009\nΕβδομάδα 6-10 μέχρι 12-10\nΤην Δευτέρα πήρα 10 προσκλήσεις για να πουλήσω για το πάρτυ του Λυκείου μας που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στην Black Out. Την Τρίτη πούλησα τις 6 από τις δέκα προσκλήσεις. Την Τετάρτη την τελευταία ώρα που είχαμε ιστορία, δεν κάναμε. Την Πέμπτη η Γιώτα μου έφερε την κασσέττα μου με τον Μάικλ Νάϊτ και το Λεύκωμα Νο2 που το έδωσα αμέσως στην Μαρία την ξαδέρφη μου. Την Παρασκευή το λεύκωμα το έδωσα στην Βενέτα ενώ μου έφεραν πίσω και τις προσκλήσεις απ'το πάρτυ γιατί λένε είναι ακριβή η τιμή (400 δρχ.). Τι να κάνουμε παιδιά, μην τα θέλουμε και όλα δικά μας, πως θα πάμε κι εμείς πενταήμερη που περιμένουμε, χωρίς να μαζέψουμε λεφτά ε;\nΤην Κυριακή ήρθε ο πατέρας μου από την Άμφισσα και την Δευτέρα έφυγε. Την Πέμπτη η μάνα μου βρήκε τα περιοδικά (ΠΟΠ Rock, ΠΟΠ ΚΟΡΝ, Σούπερ, Εικόνες) και τα έκρυψε λέγοντας πως θα τα δείξει στον μπαμπά. Αν και βέβαια έχει την ιδέα πως εγώ δεν θα τα βρω. Καθ'ότι εγώ πολυ ψαχουλεύτρα, τα βρήκα. Τα είχε βάλει πίσω απ'την πολυθρόνα του σαλονιού δίπλα στο σερβάν... Μα ποιά είμαι επιτέλους; Τελικά δεν τα έδειξε!\nΤην Τρίτη πήρα τηλέφωνο τον Γιώργο, τον Πάρη και τον Τόλη για να τους πουλήσω προσκλήσεις και οι τρεις δεν δέχτηκαν. Ο πρώτος είπε ότι θα πάει (την Παρασκευή) στην Αθήνα, ο δεύτερος είναι άρρωστος, ενώ ο τρίτος θα πάει στην Βέροια να γίνει νονός! Την Παρασκευή πήρα τηλέφωνο τον Σπύρο (περίπου γνωστό της Γιώτας) μαθαίνοντας πολλά πράγματα για τα γούστα του και επίσης τον κάλεσα στο πάρτυ μας. Του παρουσιάστηκα σαν την Γιώτα, φυσικά με τ'όνομά μου αφού αυτό είχε χρησιμοποιήσει η Γιώτα για να μην αποκαλυφθεί την πρώτη μέρα της γνωριμίας του. Την ίδια μέρα τηλεφώνησα και στην Γιώτα για να την ενημερώσω.\nΤην Δευτέρα έδωσα στην Γιώτα την κασσέττα της Super Stars-Super Hits. Γρήγορο πιστόλι η δικιά σου! Όχι παίζουμε. Μου δίνεις κασσέττα σου; Θα την ακούσω αμέσως θα κάνω μια κρίσω στις επιλογές σου και θα την πάρεις στο τσάκα-τσάκα!!! Όχι δηλαδή σου δίνουνε κασσέττα, όπως στην Γιώτα και την φέρνεις μετά από μια εβδομάδα. Πες πως την θέλεις για ένα πάρτυ πως θες να μαγνητοφωνήσεις ένα τραγούδι, αλλά όχι να λες θα την μαγνητοφωνίσω θα στη φέρω τότε και τότε δεν έχει.\nΝα και το πρώτο πάρτυ της σχολικής περιόδου. Ακόμη δεν πρόλαβαν οι καθηγητές μας τότε να μπουν στις αίθουσες να μας γνωρίσουν -αν ήταν νέοι- και να μας παραδώσουν τα πρώτα μαθήματα, εμείς διοργανώναμε ήδη το πρώτο πάρτυ για την πολυπόθητη πενταήμερη. Κι αμέσως ξεκινούσε μια μικρή περιοδεία για να πουλήσουμε τις προσκλήσεις. Άλλοι ήθελαν, άλλοι δεν ήθελαν. Παρασκευή κιόλας και η άλλη μέρα ήταν εργάσιμη! Εμείς αυτό δεν το καταλαβαίναμε τότε.\nΤο όνομα David Hasselhoff μας ήταν λίγο ακατανόητο κι έτσι μας βόλευε πολύ να αποκαλούμε τον ηθοποιό με το όνομα του ρόλου του "Michael Knight" που τότε μάλιστα ήταν η αρχή που εκτός από ηθόποιο τον μαθαίναμε κι ως τραγουδιστή! Με το "Do You Love Me" στην κασσέττα που είχα δανείσει στην Γιώτα! Λεύκωμα! Πόσες και πόσες εκείνα τα χρόνια δεν φτιάχναμε λευκώματα αναμνήσεων με ερωτήσεις κι απαντήσεις από φίλους και γνωστούς που συμμετείχαν. Το πρώτο μου λεύκωμε είχε γίνει πατσαβούρα το οποίο όταν το κοιτάζω σήμερα διαπιστώνω ότι είχα ξοδέψει αρκετό ζελοτέϊπ για να κρατάω τις σκισμένες σελίδες του στην θέση τους. Τότε μάλιστα αναγκάστηκα να δημιουργήσω το "Λεύκωμα Νο2". Κι αυτό ταξίδευε από χέρι σε χέρι και μάλιστα ήταν αρκετοί αυτοί που σημείωναν και που δεν ποτέ δεν γνώρισα!\nΟ πατέρας μου συνέχιζε να πηγαινοέρχεται! Ερχόταν κυρίως για να προμηθευτεί φαγητά μιας και δεν ήταν φίλος της μαγειρικής. Θυμάμαι την μάνα μου μόνιμως στην κουζίνα κάθε Σαββάτο και να μαγειρεύει τα φαγητά μιας βδομάδας ολόκληρης για τον πατέρα μου.\nΠεριοδικά! Αγόραζα συνήθως μουσικά περιοδικά κι όσα ήταν τύπου life style τα αγόραζα κυρίως για κάποιο δώρο. Η βιβλιοθήκη μου δεν χωρούσε από αυτά. Η μάνα μου γενικώς δεν άφηνε να περάσει τίποτε απαρατήρητο. Όσο κι αν προσπαθούσα να κρύψω ότι μπορούσα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην τα βρει. Επιπλέον είχα και τον φόβο της. Ή θα έπεφτε το ξύλο της αρκουδας για τιμωρία με απειλή να τα πει στον μπαμπά οπότε έπεφτε και το ξύλο της αγέλης από αρκούδες ή θα ξεχνούσα το χαρτζιλίκι για το σχολείο κι εγώ δεν ξέρω μέχρι πότε! Για κάνα 2μηνο συμμορφωνόμουν μέχρι να μου "γυαλίσει" το επόμενο δώρο σε περιοδικό!\nΟ Σπύρος ήταν μια γνωριμία της Γιώτας. Αφού με τον Δημοσθένη δεν βάδιζε το πράγμα όπως ήθελε εκείνη ενθουσιάστηκε με τον Σπύρο που εργαζόταν σερβιτόρος σε ένα καφέ λίγο πιο κάτω απ'το σχολείο μας και ήταν και σπουδαστής του ΤΕΙ που βρισκόταν 2 τετράγωνα παρακάτω απ'το σχολείο μας. Αν θυμάμαι καλά στο τμήμα ηλεκτρολογίας πρέπει να σπούδαζε ο Σπύρος. Από την Καρδίτσα καταγόταν. Ήταν ψηλός, ξανθός και είχε μια περίεργη ομορφιά. Δεν μπορούσες να την εντοπίσεις. Ίσως να ήταν ο τύπος του τέτοιος που εξωτερίκευε αυτό το μυστήριο του παρουσιαστικού του. Μου είχε πάρει τ'αυτιά η Γιώτα για τον Σπύρο και είπα να την βοηθήσω να μάθω γι'αυτόν κάνοντας του ένα τηλεφώνημα. Τα αποτελέσματα το οποίου τα ανακοίνωσα στην Γιώτα η οποία όλο χαρά αποφάσισε πια να τον βάλει στόχο! Τι έμαθα απ'τον Σπύρο που χαροποίησε την Γιώτα; Μεταξύ άλλων και το κυριότερο βεβαίως, ότι δεν είχε κάποια σχέση και ήταν μόνος!\nΑυτό που με διέκρινε και με διακρίνει μέχρι τώρα είναι η συνέπεια. Δεν μου αρέσει να δανείζομαι πράγματα και να μην τα επιστρέφω στην ώρα τους και που στην περίπτωση καθυστέρησης οφείλω να ενημερώσω εγκαίρως ώστε κι εγώ να αισθάνομαι καλά με την συνειδησή μου αλλά και να γνωρίζει ο άλλος ότι δεν είμαι επιπόλαιη και ξεχασιάρα. Η Γιώτα ήταν ότι δεν ήμουν εγώ. Ίσως αυτή η αντίθεση μεταξύ μας να έδενε και να κολλούσαμε σαν φίλες τότε.\nΑναρτήθηκε από SummerDream στις 12:52 π.μ. 8 σχόλια:


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Hokkaido Seabird Center\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Hokkaido Seabird Center, Haboro-cho\n1 Kita-6jo, Haboro-cho, Tomamae-gun 078-4116, Χοκάιντο\nHokkaido Seabird Center: Διαβάστε κριτικές\nΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Hokkaido Seabird Center\nΠαροχές Δωρεάν WiFi Δωρεάν στάθμευση Εστιατόριο Σπα Ίντερνετ Αίθουσες συσκέψεων Κλιματισμός Μπαρ/Lounge Ξενοδοχείο μη καπνιστών ΣουίτεςΌλα\nΣτυλ Οικονομικό Μεσαίας κατηγορίας Επαγγελματικός σκοπός Ρομαντικό Όνσεν Ριοκάν Ξενοδοχείο με θερμές πηγέςΌλα\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Hokkaido Seabird Center\n0,3 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n57,4 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n59,7 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n64,3 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n0,5 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n0,6 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n7,1 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n23,8 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n23,9 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n31,5 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n47,4 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n47,6 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n53,4 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n55,9 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n58,8 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n59,9 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n69,5 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n69,6 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n71,3 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n73,3 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n74,2 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n75,4 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n76,7 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n79,2 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n79,3 χλμ. από Hokkaido Seabird Center\n79,6 χλμ. από Hokkaido Seabird Center


Περί διατροφής των Αρχαίων Ελλήνων - athinapoli.gr\nHome / Unlabelled / Περί διατροφής των Αρχαίων Ελλήνων\nΗ αρχέγονη ανάγκη για διατροφή είχε μετατραπεί σε κεντρικό γεγονός με κοινωνικές και άλλες προεκτάσεις στην Αρχαίο Ελλάδα.\nΤο ελαιόλαδο, το λαχανικό, τα φρούτα, τα καρυκεύματα, τα όσπρια και τα δημητριακό, τα κρέατα και βέβαια το ψάρι και το κρασί, όπως σήμερα και τότε αποτελούσαν τα κυρίαρχα συστατικά της γαστρονομίας.\nΤα όσπρια και τα δημητριακά, αποτελούσαν διατροφική βάση για την πλειοψηφία των Ελλήνων οπό την αρχαιότητα. Τα κουκιά, τα λούπινα, τα μπιζέλια, τα ρεβίθια και τα φασόλια είναι μερικά από τα όσπρια που προτιμούσαν οι αρχαίοι Έλληνες.\nΤα δημητριακά χρησίμευαν κυρίως στην παρασκευή διαφόρων τύπων ψωμιού, έτσι παρασκεύαζαν ψωμί από κριθάρι, σιτάρι, κεχρί κ.ά.\nΟ Τριπτόλεμος ξεκινά από την Αττική για να διδάξει σε όλη τη γη την καλλιέργεια του σιταριού. Η Δήμητρα του προσφέρει το ποτό του αποχωρισμού.\nΤα λαχανικά και τα φρούτα ήταν ανέκαθεν πρώτα στις επιλογές των Ελλήνων. Άλλωστε, και στην Αρχαία Ελλάδα, υπήρχαν μερικοί όπως οι οπαδοί του Πυθαγόρα που ήταν φυτοφάγοι.\nΦυσικά τα λαχανικό και τα φρούτα εκείνης της εποχής δεν ήταν ίδια με τα σημερινά αφού δεν υπήρχαν ντομάτες, πατάτες, πιπεριές, καλαμπόκι, πορτοκάλια, μανταρίνια, μπανάνες, κ.α.\nΤο υγρό στοιχείο τροφοδοτούσε ανέκαθεν με την ποικιλία και την αφθονία του τους κατοίκους της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας.\nΗ άμεση γειτνίαση μεγάλου τμήματος της πατρίδας μας προς τη θάλασσα, τα καθαρά και όχι ιδιαίτερα βαθιά νερά και τα πολυάριθμα είδη ψαριών, μαλακίων και οστρακοειδών, που - κατά τους αρχαίους τουλάχιστον χρόνους - υπήρχαν σε πλούσιες ποσότητες, καθιστούν ευνόητη την αγάπη των Ελλήνων για τα θαλασσινά.\nΟι αρχαίες γραπτές πηγές σώζουν πλήθος πληροφοριών σχετικά με τα είδη των θαλασσινών που καταναλώνονταν, καθώς και τους τρόπους αλίευσης και μαγειρεύματός τους.\nΥπήρχαν μάλιστα και ειδικά συγγράμματα επί του θέματος, π.χ. Αριστοτέλους Περί ιχθύων, Αρχίππου Ιχθύς, Δωρίωνος Περί ιχθύων, Νουμηνίου Αλιευτικός, Ευθυδήμου Περί παστών, Αντιφάνους Αλιευομένη.\nΌπως προκύπτει από τις πληροφορίες των γραπτών πηγών, των απεικονίσεων, κυρίως στην αγγειογραφία, και των αρχαιολογικών ευρημάτων, οι αρχαίες μέθοδοι και τα σύνεργα της αλιείας παραμένουν σχεδόν αμετάβλητα από την πρώιμη αρχαιότητα έως σήμερα.\nΑν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη, σίγουρα θα τους τρομάζαμε με τον πλούτο και την ποικιλία των εδεσμάτων που θα τους προσφέραμε.\nΕξαιτίας του ότι δεκάδες από τις σημερινές τροφές ήταν εντελώς άγνωστες στους αρχαίους Έλληνες, όπως η πατάτα λ.χ. από τα βασικότερα είδη της σημερινής διατροφής έγινε γνωστή στους Ευρωπαίους το 1530 και οι Έλληνες γεύτηκαν τη νοστιμιά της 300 χρόνια αργότερα, το 1832.\nΆγνωστα επίσης ήταν στους προγόνους μας και γενικά στους Μεσογειακούς λαούς, το ρύζι, η ζάχαρη, το καλαμπόκι, ο καφές, οι ντομάτες και τα ζαρζαβατικά (μελιτζάνες, πιπεριές, μπάμιες) τα πορτοκάλια και τα λεμόνια, το κακάο και διάφορα μπαχαρικά, τα ποικίλα ποτά, ακόμη και το ούζο -αφού φαίνεται να αγνοούσαν τον τρόπο της απόσταξης- τα ζυμαρικά (1), και ένα πλήθος από διάφορα αγαθά, που κατακλύζουν σήμερα τις αγορές μας.\nΑλλά, παρ’ όλες τις ελλείψεις τόσων βασικών αγαθών, οι αρχαίοι Έλληνες ήταν καλοφαγάδες. Στα συμπόσιά τους τα τραπέζια ήταν βαρυφορτωμένα και το κρασί έρεε άφθονο.\nΟι αρχαίοι Αθηναίοι όμως δύσκολα θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τις «φυτοφαγικές» οδηγίες του Πλάτωνα αφού τα λαχανικά είχαν γίνει για τους Αθηναίους από τα σπάνια αγαθά.\nΠολλά σπίτια όμως, κυρίως στα περίχωρα φρόντιζαν να έχουν χωράφια, κήπους, στους οποίους καλλιεργούσαν σκόρδα, κρεμμύδια, κουκιά, φασόλια, μπιζέλια, λούπινα, βολβούς, μαρούλια, αρακά, αγκινάρες, βλίτα, ρεβίθια και φακές.\nΤα μανιτάρια, τα μάραθα, τα σπαράγγια και διάφορα άλλα χορταρικά, τ’ αναζητούσαν στις ακροποταμιές, στα χωράφια και στις άκρες των δρόμων. Φαγώσιμες ήταν ακόμη και οι τρυφερές τσουκνίδες.\nΤα κολοκυνθοειδή ήταν περισσότερο γνωστά στην Αίγυπτο, όπως τα πεπόνια (πέπων) και τ’ αγγούρια (σικυός). Μάλιστα υπήρχαν τριών ειδών αγγούρια, τα οποία είναι το λακωνικόν, ο σκυταλίας και το βοιωτικόν.\nΑπ’ αυτά καλύτερα είναι τα λακωνικά όταν ποτίζονται, ενώ τ’ άλλα δεν πρέπει να ποτίζονται. Επίσης, τα αγγούρια έβγαιναν πιο δροσερά αν, πριν φυτευτούν οι σπόροι, μείνουν για λίγο μέσα στο γάλα ή σε διαλυμένο στο νερό μέλι.\nΑκόμη και οι βασιλιάδες το λαχταρούσαν. Συγκεκριμένα ο Άτταλος ο Γ΄, ο φιλότεχνος βασιλιάς της Περγάμου, που κληροδότησε το βασίλειό του στη Ρώμη (το 133 π.Χ.), εύρισκε ευχαρίστηση στο λαχανόκηπό του, όπου, εκτός των άλλων, καλλιεργούσε νοσκύαμο, ελλέβορο και κώνειο.\nΚάποιοι υποστηρίζουν πως καλλιεργούσε αυτά τα φυτά γιατί έκανε έρευνες για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες. Άλλοι όμως παρατηρούν ότι αυτό που ενδιέφερε περισσότερο το φιλότεχνο βασιλιά ήταν η δραστικότητα τους ως δηλητηρίων, που, όπως λεγόταν φρόντιζε να στέλνει στους «φίλους» του.\nΟι αρχαίοι Έλληνες φαίνεται να αγαπούσαν τα λαχανικά και γι’ αυτό να λαχταρούσαν να έχουν στο σπίτι τους ένα λαχανόκηπο.\nΒέβαια, αν θεωρήσουμε πως είναι αληθές αυτό που παρατήρησαν κάποιοι για το λαχανόκηπο του Αττάλου (πως, δηλαδή ενδιαφερόταν για τη δραστικότητα των φυτών), θα καταλάβουμε πως οι αρχαίοι δε λαχταρούσαν να έχουν στο σπίτι τους όλοι ένα λαχανόκηπο για τον ίδιο λόγο.\nΚάποιοι, -οι περισσότεροι- τους χρειάζονται για να τραφούν από αυτούς και να ζήσουν και άλλοι για να σκοτώσουν.\nΟι Έλληνες φαίνεται να έδειχναν ιδιαίτερη προτίμηση στα αρτύματα και στα διάφορα καρυκεύματα, που έδιναν πικάντικες γεύσεις στα φαγητά τους.\nΈτσι ένα σπίτι της Αθήνας φρόντιζε, να έχει πάντα στα ράφια του, αλάτι (άλας), ρίγανη (ορίγανο), ξύδι (όξος), θυμάρι (θύμον), σουσάμι (σύσαμο), σταφίδες, κάππαρη, αυγά, αλίπαστα, κάρδαμο, συκόφυλλα, κύμινο, ελιές, σίλφιο, πετιμέζι, σκόρδα και διάφορα άλλα.\nΤα σταφύλια τα έβαζαν σε μέρος που να τα βλέπει καλά ο ήλιος, για να φύγει το νερό που είχαν μέσα τους. Ύστερα τα πατούσαν, πάλι με χορούς και τραγούδια, κι άφηναν το μούστο να βράσει πέντε μέρες, μέσα σ’ ένα μεγάλο πιθάρι, τοποθετημένο σε σκιερό μέρος.\nΚατόπιν μάζευαν το γλυκό υγρό απ’ τον αφρό, που ήταν γεμάτο ζάχαρη, κι αποθήκευαν το μούστο σε πιθάρια που, πολλές φορές, τα έβαζαν μέσα στη γη. Τα σκέπαζαν και περίμεναν να μπει για καλά ο χειμώνας, για να τ’ ανοίξουν.\nΑρκετοί πάντως είχαν την υπομονή να περιμένουν μέχρι την άνοιξη, οπότε το κρασί ψηνόταν καλύτερα. Ο τρύγος ήταν ένα από τ’ αγαπημένα θέματα για πολλούς αρχαίους. Αρκετοί συγγραφείς έχουν αφιερώσει στίχους και σ’ αυτόν.\nΤο χιώτικο κρασί, παράδειγμα, που τ’ ονόμαζαν «αριούσιο», ήταν από τα ακριβότερα κρασιά στο εμπόριο και είχε μεγάλη φήμη. Όπως και το κρασί της Λέσβου που θεωρείται πολύ καλό.\nΚαλά κρασιά ήταν ακόμη, τα κρασιά της Μυτιλήνης που οι Μυτιληναίοι τους έδιναν γλυκιά γεύση και τα ονόμαζαν πρόδρομα (τα πρώιμα) και πρότροπα (από απάτητα σταφύλια).\nΠασίγνωστα ήταν ακόμη τα κρασιά της Μένδης (παραλία πόλης της δυτικής ακτής της χερσονήσου Παλλήνης) όπου ράντιζαν τα σταφύλια, πάνω στα κλήματα, με το ελατήριο ή καθάρσιο (χυμός από άγρια αγγούρια) για να βγει μαλακό το κρασί.\nΝέο όνομα - Παλαιό όνομα\nκολιός κολιός λ\nΠερί διατροφής των Αρχαίων Ελλήνων Reviewed by Τάσος Γεωργίου on 7:00 μ.μ. Rating: 5


Αμετάβλητα τα επιτόκια στις καταθέσεις το Δεκέμβριο του 2017\n01/02/2018 - Τραπεζικά επιτόκια καταθέσεων και δανείων: Δεκέμβριος 2017\nΕιδικότερα, το μέσο επιτόκιο των καταναλωτικών δανείων χωρίς καθορισμένη διάρκεια (κατηγορία που περιλαμβάνει τα δάνεια μέσω πιστωτικών καρτών, τα ανοικτά δάνεια και τις υπεραναλήψεις από τρεχούμενους λογαριασμούς) αυξήθηκε κατά 5 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 14,56%. Το μέσο επιτόκιο των καταναλωτικών δανείων συγκεκριμένης διάρκειας με κυμαινόμενο επιτόκιο (1) μειώθηκε κατά 94 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 7,64%.\nTο μέσο επιτόκιο των επιχειρηματικών δανείων χωρίς καθορισμένη διάρκεια παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο στο 5,35%. Το αντίστοιχο επιτόκιο των επαγγελματικών δανείων παρέμεινε επίσης σχεδόν αμετάβλητο στο 6,99%. Το μέσο επιτόκιο των επιχειρηματικών δανείων συγκεκριμένης διάρκειας και κυμαινόμενου επιτοκίου αυξήθηκε κατά 18 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 4,41%. Αναλυτικότερα, το μέσο επιτόκιο για δάνεια μέχρι και 250.000 ευρώ μειώθηκε κατά 9 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 5,17%, για δάνεια άνω των 250.000 μέχρι και 1 εκατ. ευρώ αυξήθηκε κατά 4 μονάδες βάσης στο 4,53%, ενώ για δάνεια άνω του 1 εκατ. ευρώ αυξήθηκε κατά 20 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 4,36%. Τέλος, το μέσο επιτόκιο των στεγαστικών δανείων με κυμαινόμενο επιτόκιο (1) αυξήθηκε κατά 32 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 2,99%.\nΕιδικότερα, το μέσο επιτόκιο στα υφιστάμενα υπόλοιπα των καταθέσεων από νοικοκυριά με συμφωνημένη διάρκεια έως 2 έτη παρέμεινε αμετάβλητο στο 0,62%. Το μέσο επιτόκιο στα υφιστάμενα υπόλοιπα των καταθέσεων από επιχειρήσεις με συμφωνημένη διάρκεια έως 2 έτη αυξήθηκε κατά 5 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 0,87%. Το μέσο επιτόκιο στα υφιστάμενα υπόλοιπα των στεγαστικών δανείων με διάρκεια άνω των 5 ετών παρέμεινε αμετάβλητο στο 2,35%. Το μέσο επιτόκιο στα υφιστάμενα υπόλοιπα των καταναλωτικών δανείων (2) με διάρκεια άνω των 5 ετών μειώθηκε κατά 5 μονάδες βάσης στο 5,95%. Το αντίστοιχο επιτόκιο των επιχειρηματικών δανείων παρέμεινε αμετάβλητο στο 3,73%. Το επιτόκιο των επαγγελματικών δανείων με διάρκεια άνω των 5 ετών παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο στο 4,86%.\nΣημείωση: Το επόμενο Δελτίο Τύπου για τα «Τραπεζικά επιτόκια καταθέσεων και δανείων» με στοιχεία Ιανουαρίου 2018 θα δημοσιευτεί στις 5 Μαρτίου 2018.\nΕτικέτες για αναζήτηση δάνεια καταθέσεις ΤτΕ νοικοκυριά


ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ: Άδειες πλατείες: Το σκηνικό στο οποίο χτίζει ο ΣΥΡΙΖΑ τη μεγάλη βρωμιά\nΆδειες πλατείες: Το σκηνικό στο οποίο χτίζει ο ΣΥΡΙΖΑ τη μεγάλη βρωμιά\nΕίχε φανεί υπερβολικός, έως και προβοκατόρικος, ο τίτλος της γερμανικής Die Zeit, τον Ιανουάριο του '16, που χαρακτήριζε τον έλληνα πρωθυπουργό ως τον «ανώτατο των τροϊκανών». Ουδείς άλλος πρωθυπουργός, ούτε καν υπηρεσιακός… αξιώθηκε τέτοιο τίτλο...\nΩστόσο η ευθυκρισία των δημοσιογράφων της εφημερίδας δικαιώθηκε χθες με τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον ΑNT1! Ο «μεταμορφισμός» του κ. Τσίπρα ήταν η ταχύτατη μετάβαση στο άλλο άκρο - και βέβαια η μνημονιακή ανάνηψή του από...\nτην εποχή των ηρωικών διακηρύξεων, έγινε η χαρά των social media.\nΟι πλέον εμβληματικές του φράσεις αφορούσαν στην «go back madam Merkel», η οποία τελικά, κατά τον κ. Τσίπρα, είναι μια ανοιχτόμυαλη πολιτικός η οποία έχει αίσθημα ευθύνης, ενώ ο μισητός κ. Schaeuble είναι ένας σοβαρός και σεβαστός πολιτικός!\nΦυσικά δεν γίνονται πρώτη φορά αυτά. Γέμει η ιστορία από παρόμοιες περιπτώσεις. Ο Antonio Gramsci χρησιμοποίησε τον όρο «Μεταμορφισμός» για να τις περιγράψει, από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Αφορά στη μετατόπιση προσώπων, ομάδων, κομμάτων, από αριστερές, ριζοσπαστικές («προοδευτικές» στη γλώσσα τους) θέσεις, σε συντηρητικές και μετριοπαθείς, και στην ενσωμάτωσή τους στην καθεστηκυία λογική άσκησης της εξουσίας, έναντι της οποίας έστεκαν ως ορκισμένοι εχθροί, αποφασισμένοι να την ανατρέψουν.\nΕκ του αποτελέσματος, φαίνεται ότι κάπως έτσι αλλά σχεδιασμένη ήταν η στόχευση του πρωθυπουργού και της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ: Μια πορεία προς την κατάκτηση της εξουσίας, για την απόλαυσή της ως αυτοσκοπό, διανθισμένη με αριστερές και αριστερίστικες κορώνες, με εμβόλιμα εθνικολαϊκά συνθήματα (αυτοί, οι κατεξοχήν ιδεολόγοι εθνομηδενιστές), με βία, όχι μόνο λεκτική, κατά των προδοτών.\nΈνας πρωθυπουργός δίνει συνέντευξη όταν έχει κάτι να αναγγείλει, ή όταν οι συνθήκες είναι τόσο δυσμενείς ώστε ζητάει την κατανόηση του λαού και της αντιπολίτευσης προκειμένου να ανταπεξέλθει η χώρα επιτυχώς τις συμπληγάδες. Είναι απορίας άξιον γιατί εδόθη η χθεσινή, αφού δεν συνέτρεχαν οι ανωτέρω λόγοι. Οι συμπληγάδες είναι δικές του και της κυβέρνησής του και όλη η συνέντευξη ήταν άνευ λόγου - εκτός αν λόγος ήταν να προετοιμάσει τους ψηφοφόρους του για τη μεγάλη υποταγή που έρχεται, ενόψει κλεισίματος της αξιολόγησης.\nΗ όλη συνέντευξη ήταν μια αντιστροφή των πραγμάτων. Όπως το επικό ότι ο κόσμος δείχνει ανοχή στην κυβέρνησή του, και ως απόδειξη έφερε ότι δεν γεμίζουν οι πλατείες, όπως στην εποχή των αγανακτισμένων. Φυσικά δεν ανέφερε ποιος τους κατέβαζε τότε. Θα ήταν «εκρηκτική αυτενέργεια» του λαού, που θα έλεγε και μια πρώην συντρόφισσά του (σ.σ. βέβαια καλά τους τα λέει! Η ΝΔ είναι ξένη προς τέτοιες νοοτροπίες, δεν χρειάστηκε ποτέ να βγει στο δρόμο, άρα δεν ξέρει πώς, γιατί και... αν πρέπει, το τμήμα του ΠΑΣΟΚ που έχει πείρα πολιτικού πεζοδρομίου, έχει κυρίως μετακομίσει στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ οι πορείες του ΚΚΕ είναι συντεταγμένες, οριοθετημένες και ελεγχόμενες).\nΈτσι οι πλατείες μένουν άδειες, δίχως να εκπέμπουν πάθος, αιτήματα, αγανάκτηση. Γίνονται το σκηνικό επί του οποίου η κυβέρνηση διάγει ανέμελα, ισχυρίζεται τα αδιανόητα, διαψεύδει καταιγιστικά τις δικές της διαβεβαιώσεις και ωθεί όλα να βαίνουν καλώς γι' αυτή – και επιτυχώς εναντίον μας.\nΕίναι άνευ σχολιασμού τα επιμέρους στοιχεία της συνέντευξης, ενώ ολίγον ακατανόητο ήταν αυτό που υποστήριξε, ότι μας ζητούσαν 42 φορές περισσότερα μέτρα από όσα χρειάζονταν! Αν τα μέτρα που θα νομοθετήσει είναι 3,6 δισ., συνάγεται, κατά την πρωθυπουργική ρήση, ότι μας ζητούσαν μέτρα ύψους... 151 δισ.! Εν κατακλείδι: Το έχουμε γράψει και στο παρελθόν. Η αχίλλειος πτέρνα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο δρόμος.\nΕίναι το δικό του πεδίο, το δικό του μέτρο σύγκρισης της βιωσιμότητάς του και το μόνο από το οποίο μπορεί να νιώσει ευάλωτος και αποσταθεροποιημένος. Ας θυμηθούμε τις λυσσασμένες αντιδράσεις στελεχών του τον καιρό των «παραιτηθείτε», της μικρής διαδήλωσης που ξεκίνησε από μια παρέα διαδικτυακών φίλων στο facebook και τάραξε τον ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι και η τότε κυβερνητική εκπρόσωπος Όλγα Γεροβασίλη είχε μιλήσει για ύποπτο αίτημα που κινείται εχθρικά προς τη χώρα, ενώ ο αριστερός Νίκος Φίλης το είχε τοποθετήσει στα όρια της συνταγματικής ανοχής!


Το νερό αποτελεί προϋπόθεση για την ανθρώπινη ύπαρξη και για τη βιωσιμότητα του πλανήτη μας. Είναι συνυφασμένο με σχεδόν όλα τα ανθρώπινα, από την κλιματική αλλαγή και την παγκόσμια οικονομία μέχρι τα θέματα φύλου και τα ανθρώπινα δικαιώματα.\nΗ Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό καθιερώθηκε επισήμως στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο Ντε Τζανέιρο στις 22 Δεκεμβρίου 1992. Ως Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό ορίστηκε η 22α Μαρτίου. Το 2019, η Ημέρα είναι εστιασμένη στην πρόσβαση σε καθαρό νερό για όλους χωρίς διακρίσεις.\n«Νερό για όλους χωρίς διακρίσεις;» θα επαναλάβει σιωπηρά και διερωτώμενος κάποιος που πιστεύει πως η άμεση πρόσβαση σε καθαρό νερό είναι κάτι αυτονόητο για όλους. Κι όμως, η θεώρηση αυτή απέχει μακράν από την πραγματικότητα.\nΕυτυχώς στην Ελλάδα η ΕΥΔΑΠ…έβαλε το νερό στ’ αυλάκι\nΔιανομή νερού σε γειτονιά της Αθήνας, 1933\nΓια να εξασφαλίσει την πρόσβαση σε άριστη ποιότητα πόσιμου νερού, η ΕΥΔΑΠ πραγματοποιεί ελέγχους 365 ημέρες τον χρόνο, μέσω της λήψης δειγμάτων από τις λεκάνες απορροής, τα φράγματα, τους ταμιευτήρες και τα υδραγωγεία, μέχρι και το πιο απομακρυσμένο σημείο του δικτύου. Τα δείγματα μεταφέρονται με ειδικά δοχεία στα πιστοποιημένα εργαστήρια της ΕΥΔΑΠ στα οποία πραγματοποιούνται διεξοδικοί έλεγχοι, στοχεύοντας στην εξασφάλιση άριστης ποιότητας του νερού που φτάνει στις βρύσες μας.\nΤο νερό είναι ζωή. Το νερό έχει προτεραιότητα. Πάνω απ’ όλα, δεν πρέπει να μείνει κανένας χωρίς πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Η ΕΥΔΑΠ (μέχρι τώρα) το υπόσχεται και το πραγματοποιεί.\nΑν και είναι δεδομένο ότι το νερό αποτελεί βασικό, απαραίτητο αγαθό επιβίωσης για τον άνθρωπο κι αναφαίρετο δικαίωμά του, όμως παρά την σπουδαιότητά του, σε έναν κόσμο όπου ρέει αδιάκριτα η ανισότητα και η ανελευθερία, το δικαίωμα γίνεται προνόμιο και πολύ κόσμος, είτε διψάει είτε μολύνεται από το νερό, ενώ για την πρόσβαση σε αυτό γίνονται ακόμη και πόλεμοι.\nΣύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, σχεδόν 2,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο στερούνται πρόσβασης σε ασφαλές νερό στην κατοικία τους. Επιπρόσθετα, περίπου τα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού αντιμετωπίζουν σημαντική έλλειψη νερού για τουλάχιστον ένα μήνα τον χρόνο.\nΣε πολλές χώρες, γυναίκες και κορίτσια περνούν έως και 6 ώρες κάθε μέρα περπατώντας για να πάρουν νερό για τις οικογένειές τους.\nΟι ασθένειες που οφείλονται στο νερό σκοτώνουν περισσότερα παιδιά κάτω των πέντε ετών από την ελονοσία, την ιλαρά και το HIV / AIDS – σε συνδυασμό. Το ακάθαρτο νερό και η κακή υγιεινή αποτελούν κύρια αιτία της παιδικής θνησιμότητας. Η διάρροια παιδικής ηλικίας συνδέεται στενά με την ανεπαρκή παροχή ύδατος, την ανεπαρκή αποχέτευση, το μολυσμένο νερό με παράγοντες μεταδοτικής νόσου και τις κακές πρακτικές υγιεινής. Η διάρροια εκτιμάται ότι προκαλεί 1,5 εκατομμύρια θανάτους παιδιών ετησίως, κυρίως σε παιδιά κάτω των πέντε ετών που ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες.\nΣτις αναπτυσσόμενες χώρες, το 80% των ασθενειών συνδέονται με κακές συνθήκες ύδρευσης και αποχέτευσης και 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε τουαλέτα.\nΗ λειψυδρία, οι πλημμύρες και η έλλειψη κατάλληλης διαχείρισης των λυμάτων συνεχίζουν να εμποδίζουν την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.\nΗ ετήσια έκθεση του ΟΗΕ\nΗ ανεπαρκής πρόσβαση σε πόσιμο νερό ποιότητας και η έλλειψη υπηρεσιών καθαρισμού των χρησιμοποιημένων υδάτων κοστίζουν ακριβά σε ανθρώπινες ζωές, με 780.000 θανάτους ετησίωςεξαιτίας της δυσεντερίας και της χολέρας, πολύ περισσότερους από τα θύματα συγκρούσεων, σεισμών και επιδημιών, τονίζει η έκθεση.\nΟι Νύφες του…νερού\nΜεγαλώνοντας στην Ινδία, ο αναγνωρισμένος σκηνοθέτης ταινιών Shekhar Kapur βίωσε την τραγική αντίθεση μεταξύ εκείνων που αγωνίζονται να βρουν μια καθαρή πηγή νερού, την ίδια ώρα που οι πλουσιότερες οικίες έχουν ατελείωτες προμήθειες στη βρύση.\nΣυνεργαζόμενος με τη WaterAid, ο Shekhar διηγείται την ιστορία δύο έφηβων κοριτσιών, της Saraswati και της Paras στη Βόρεια Ινδία, που περπατούν 8 ώρες την ημέρα για να συλλέξουν νερό. Η ιστορία, βασίζεται στα αληθινά, αλληλένδετα ζητήματα της φτώχειας, της έλλειψης πρόσβασης στο νερό και του γάμου των παιδιών.\nΗ Ινδία έχει 163 εκατομμύρια ανθρώπους – και περίπου 81 εκατομμύρια γυναίκες – που ζουν χωρίς καθαρό νερό κοντά στο σπίτι τους, καθιστώντας τη χώρα με τον υψηλότερο πληθυσμό χωρίς αυτόν τον βασικό πόρο.\nΗ παγκόσμια κρίση των υδάτων επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες και τα κορίτσια. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής τους, αναλαμβάνουν το βάρος να περπατούν μεγάλες αποστάσεις για να συλλέγουν νερό. Αυτό συχνά τις αναγκάζει να εγκαταλείψουν το σχολείο από νεαρή ηλικία, χάνοντας την εκπαίδευσή τους και – σε ορισμένες περιπτώσεις – καθιστώντας τες ευάλωτες στον παιδικό γάμο.\nΤο φετινό λοιπόν θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας για το Νερό, «Το νερό για όλους», επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση της κρίσης των υδάτων καθώς επηρεάζει τις περιθωριοποιημένες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, των παιδιών, των προσφύγων, των αυτόχθονων πληθυσμών, των ατόμων με ειδικές ανάγκες και πολλών άλλων.\nΠροκλήσεις που σχετίζονται με το νερό\n2.1 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες διαχείρισης πόσιμου νερού με ασφάλεια. (ΠΟΥ / UNICEF 2017)\n4,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν διαθέτουν ασφαλείς υπηρεσίες υγιεινής. (ΠΟΥ / UNICEF 2017)\n340.000 παιδιά κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από διαρροϊκές ασθένειες. (ΠΟΥ / UNICEF 2015)\nΗ έλλειψη νερού επηρεάζει ήδη τέσσερις στους 10 ανθρώπους. (Ο ΟΠΟΙΟΣ)\nΤο 90% όλων των φυσικών καταστροφών σχετίζονται με το νερό. (UNISDR)\nΤο 80% των λυμάτων επιστρέφει στο οικοσύστημα χωρίς να υποστεί επεξεργασία (UNESCO, 2017).\nΠερίπου τα δύο τρίτα των διασυνοριακών ποταμών του κόσμου δεν διαθέτουν ένα πλαίσιο συνεργασίας. (SIWI)\nΗ γεωργία αντιπροσωπεύει το 70% της παγκόσμιας απόσυρσης νερού. (FAO)\nΠερίπου το 75% όλων των αποσύρσεων βιομηχανικών υδάτων χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ενέργειας. (UNESCO, 2014).\n(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/nero-gia-oloys-katholoy-aytonoito )\nPosted on 22/03/2019 by Posted in Ανατολικά, Αρχική, ΕλλάδαTagged αυτονόητο, για όλους, καθόλου, ΝΕΡΟ\nPrevious Previous post: Κρήτη: Μεγάλη έκρηξη και φωτιά στα Λινοπεράματα- Μπλακ άουτ σε όλο το νησί\nNext Next post: Έ.Αχτσιόγλου: Με παρέμβαση μας οι μετανάστες εργάτες γης της Μανωλάδας μπορούν να λάβουν άδεια διαμονής