Πάτοι και μπαστούνια βάδισης άριστης ποιότητας και νέας τεχνολογίας - Alldaynews.gr\nΠάτοι και μπαστούνια βάδισης άριστης ποιότητας και νέας τεχνολογίας\nΗ ευκολία στη βάδιση σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν από μικρά μέχρι αρκετά σοβαρά ορθοπεδικά προβλήματα είναι πολύ σημαντική αρετή.\nΜερικοί ασθενείς έχουν υποβληθεί σε χειρουργείο και χρειάζονται επιπλέον βοήθεια είτε με μπαστούνια βάδισης ή περιπατητήρες, ακόμα και με πάτους σιλικόνης σε διάφορα σημεία του πέλματος.\nΠλέον τα μπαστούνια βάδισης, δεν είναι τα απλά κοντάρια που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε. Έχουν εξελιχθεί, ώστε να μπορεί μία πολύ μεγάλη μερίδα ατόμων να τα χρησιμοποιήσει, με διαφόρων τύπων προβλήματα.\nROLLATOR ΕΛΑΦΡΟΥ ΤΥΠΟΥ\nΒοήθημα κίνησης με ροδάκια και εργονομικές χειρολαβές! Δεν είναι καροτσάκι, αλλά είναι μία πλήρης υποστήριξη για να αισθάνεστε άνετοι και ασφαλείς σε κάθε βήμα.\nΑν αναρρώνετε από μία εγχείρηση ή αν χρειάζεται να δυναμώσετε τα κάτω άκρα σας λόγω κάποιας πάθησης, είναι σημαντικό να έχετε έναν σύμμαχο στην προσπάθειά σας. Ο περιπατητήρας ROLLATOR διαθέτει αναπαυτικό κάθισμα και φρένο, ενώ μπορεί να ακινητοποιηθεί πλήρως.\nΚλασικό σύστημα βάδισης\nΕπόμενη επιλογή το κλασικό σύστημα βάδισης, για άτομα με περιορισμένη κινητικότητα στα κάτω άκρα. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό και σταθερό.\nΜπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και από άτομα με αδύναμα άκρα, αφού δεν χρειάζεται να σηκωθεί από το έδαφος. Βρείτε το εδώ σε πολύ καλή τιμή.\nΠέλματα σιλικόνης για άνεση στο περπάτημα\nΟι πάτοι παπουτσιών από σιλικόνη είναι πολύ ανθεκτικοί και μαλακοί, ξεκουράζοντας τα πέλματά σας.\nΤο υλικό τους είναι αεριζόμενο και υποαλλεργικό. Συμβάλλει στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος ενώ ενδείκνυται για καθημερινή χρήση. Μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε είτε μετά από εγχείρηση, είτε στην πάθηση μεταταρσιαλγίας αλλά και στους μυϊκούς πόνους.\nΓια να βρείτε περισσότερα ορθοπεδικά είδη για κάθε περιοχή του σώματος και βοηθήματα βάδισης επιλέξτε μέσα από τα επώνυμα και ανθεκτικά είδη του ηλεκτρονικού καταστήματος ang-medicals.gr.\nΑπό την μεγάλη ποικιλία, μπορείτε να νοικιάσετε ή να αγοράσετε διάφορα προϊόντα.\nΒαθιά οδύνη για την οικογένεια του 22χρονου φαντάρου που σκοτώθηκε – Για εγκληματική ενέργεια μιλά η μητέρα του\nΛαμιώτης πήγε να περάσει τον χείμαρρο με το αμάξι του και… τον κατάπιε (εικόνες)


Κώστας Κρομμύδας: "Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω" | Jenny.gr\nΚώστας Κρομμύδας: "Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω"\nΑγαπώ το διάβασμα. Από μικρή ηλικία με θυμάμαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Ακόμη και σήμερα που οι απαιτήσεις είναι αυξημένες, αναζητώ τη συντροφιά ενός καλού βιβλίου. Θα διαβάσω ακόμα και στο κρεβάτι πριν κοιμηθώ αν δεν βρω άλλο χρόνο μέσα στη μέρα. Τώρα το καλοκαίρι, δεν ξεχνώ να βάλω στη βαλίτσα μου τα αγαπημένα μου βιβλία για να με συντροφεύουν στην παραλία, αλλά και τις ώρες ξεκούρασης στο σπίτι. Ένα από αυτά είναι και το καινούριο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα το «Μια Νύχτα Ακόμη».\nΝαι από πολύ μικρός μου άρεσε να γράφω ιστορίες. Στο δημοτικό θυμάμαι στις εκθέσεις παρόλο που είχα πάρα πολλά λάθη, ήμουν πολύ ανορθόγραφος, έγραφα σα να διηγούμαι μια ιστορία... Είχε αρχή μέση και τέλος αυτό που έκανα, άσχετα αν ήταν κόκκινο από τις διορθώσεις. Μετά σταμάτησα για λίγο να γράφω. Αλλά όταν μπήκα στο Εθνικό πια στη δραματική σχολή που είχα αρχίσει να διαβάζω πολλά κείμενα, διάβασα πολύ θέατρο, ξεκίνησα και πάλι να γράφω ποιήματα, μικρές ιστορίες, μονόπρακτα. Θέλω να πω ότι γράφω ....από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω.\nΝαι κάθε χρόνο βγαίνει ένα βιβλίο μου...Καθόλου. Καθόλου ίσα-ίσα μου δίνει τεράστια χαρά και μου δίνει τεράστια χαρά το γεγονός ότι έχω και το χρόνο.... Δηλαδή τι γίνεται. Πέφτουν πράγματα μαζί. Εγώ τώρα έχω τελειώσει το προηγούμενο μου βιβλίο, έχω κάνει σχεδόν δύο μήνες περιοδεία ας πούμε για το επόμενο βιβλίο, για το βιβλίο αυτό που έβγαλα αλλά ταυτόχρονα έχω ξεκινήσει να γράφω και το επόμενο. Δηλαδή στη διάρκεια των ταξιδιών μου τα οποία είναι πολύ εμπνευστικά, όλα αυτά τα πράγματα που βλέπω, τους ανθρώπους που συναντάω με εμπνέουν πολύ για τις επόμενες ιστορίες. Και μάλιστα συγκεκριμένα φέτος από μία παρουσίαση που έκανα στις αρχές ειδικά της περιοδείας μου εμπνεύστηκα το επόμενο βιβλίο. Εμπνεύστηκα πού θα τοποθετήσω την επόμενη ιστορία. Την είχα στο μυαλό μου, αλλά δεν την είχα τοποθετήσει χρονικά και τοπικά και γεωγραφικά κάπου και αυτό μου το έδωσε πολύ ξεκάθαρα το ταξίδι. Όπα εδώ λέω θα το βάλω αυτό.\nΔεν έχω... Δεν είμαι υποχόνδριος, υπό αυτήν την έννοια ότι να μπω στη διαδικασία ότι πρέπει να γίνει αυτό. Όχι, είμαι πολύ ευέλικτος. Μου αρέσει όμως ή το μεγαλύτερο μέρος των βιβλίων μου να το γράφω στο σπίτι μου, στο γραφείο μου... Με τις μουσικές μου, αλλά γενικά δεν έχω πρόβλημα να γράψω...Δηλαδή πέρυσι έγραφα στην Ιταλία ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου μου "Μία νύχτα ακόμη", του οποίου η πλοκή είναι στην Ιταλία, στηνΤοσκάνη και στο Κόμο. Εγώ ήμουν μπροστά στη λίμνη Κόμο και έγραφα για τη λίμνη. Θέλω να πω τυχαίνει μερικές φορές τα μέρη που είμαι να συμβαδίζουν πολύ με τις ιστορίες που γράφω. Κοίταξε είναι η πρώτη χρονιά που ενώ συνήθως πήγαινα 10-15 μέρες σε ένα σπίτι τελείως μόνος μου στον Κάλαμο, φέτος δεν κατάφερα να πάω λόγω πολλών υποχρεώσεων στην Αθήνα. Ήταν η πρώτη χρονιά που δεν πήγα και μου έλειψε λίγο μπορώ να σου πω. Γιατί εκεί απομονώνομαι 15 μέρες και γράφω πολύ ωραία πράγματα. Εντάξει έτυχε τώρα φέτος δεν μπόρεσα. Το αναπλήρωσα στο σπίτι όμως. Το αναπλήρωσα θέλω να πω αλλιώς. Αλλά η μόνη ρουτίνα ας πούμε στο γράψιμο μου είναι αυτή. Αυτές οι 10-15 μέρες στον Κάλαμο σε ένα εξοχικό σπίτι που κάθε χρόνο πάω και γράφω. Αυτό, δεν έχω άλλα κολλήματα. Προτιμών να μην είμαι αγκυλωμένος σε διαδικασίες, γιατί αυτά σε βάζουν σε μία νομίζω συνήθεια, σε μία ρουτίνα που δεν τη θέλω καθόλου. Τη σιχαίνομαι τη ρουτίνα.\nΜπορείς να μου πεις κάποια πράγματα για το νέο σου βιβλίο το "Μία νύχτα ακόμη"\nΚοίταξε το τελευταίο μου βιβλίο είναι πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα. Είναι εκτός από ένα μυθιστόρημα, θεωρώ ότι είναι ένα βιβλίο όπου ο αναγνώστης θα αναζητήσει.... Μάλλον θα αρχίσει να διαχειρίζεται πολύ διαφορετικά τη ζωή του. Ήδη τα πρώτα μηνύματα που λαμβάνω από τους αναγνώστες μου είναι μηνύματα ότι το βιβλίο τους ταρακουνάει. Το οποίο μιλάει για την ιστορία μιας γυναίκας που ουσιαστικά την ημέρα του γάμου της παθαίνει κάτι στην εκκλησία και μετά από δύο μέρες μαθαίνει ότι έχει πολύ λίγους μήνες ζωής. Και εκεί ξεκινάει ένα απίστευτο ταξίδι, ένα ταξίδι ζωής που δεν το είχε κάνει έως εκείνη τη στιγμή, προσπαθώντας να προλάβει βλέποντας το χρόνο να μειώνεται. Και ανακαλύπτει πράγματα τα οποία δεν είχε καν φανταστεί ότι υπάρχουν εκεί έξω και ζει πραγματικά, δηλαδή ζει ουσιαστικά. Έχοντας πάντα την αγωνία του θανάτου να την απειλεί κάνει ένα ταξίδι που ξεκινάει από τη Ρώμη, διανύει όλη την Τοσκάνη... Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου είναι στην Τοσκάνη. Ένα πανέμορφο μέρος το οποίο το έχω επισκεφτεί δύο φορές και μου άρεσε πάρα πολύ.\nΑλλά είμαι πολύ αισιόδοξος για το τώρα, για αυτό που ζούμε τώρα. Είναι λίγο οξύμωρο αυτό και προσπαθώ να κοιτάω το μέλλον, προσπαθώ να προσβλέπω τα πράγματα που θα συμβούν έτσι ώστε να καλυτερέψω τη ζωή μου και αυτό που θα συναντήσω να είναι καλύτερο, αλλά νομίζω ότι αρχίζουμε να χάνουμε τον έλεγχο πια αυτών που έρχονται. Έχει εισβάλει το μηχανικό κομμάτι πολύ στη ζωή των ανθρώπων. Και δυστυχώς θα καθορίζει ακόμη και τα ίδια μας τα συναισθήματα. Όταν σου λέει οι προβλέψεις είναι ότι σε πολλά χρόνια από τώρα θα μπορεί ένας υπολογιστής να γράφει το ιδανικό μυθιστόρημα για σένα και θα το διαβάζεις και θα είσαι στα πατώματα. Ας πούμε θα λες ουάου, τι διάβασα! Και θα το έχει γράψει ένα ρομπότ...Το Facebook, το Instagram ήδη ξέρουν τι μας αρέσει και μας έρχεται η ανάλογη διαφήμιση. Σκέψου το αυτό. Δηλαδή αυτό που συμβαίνει τώρα πριν από 30 χρόνια θα φαινόταν αδιανόητο αν το έλεγες σε κάποιον. Αν σκεφτείς λοιπόν ότι τα επόμενα χρόνια όλα αυτά θα γίνονται πολύ πιο γρήγορα... Δηλαδή οι αλλαγές που χρειάστηκαν να γίνουν τα προηγούμενα τριάντα χρόνια, τώρα θα γίνουν σε πέντε. Και όσο περνάει ο καιρός θα γίνονται σε 2, μετά σε 1, μετά θα γίνονται σε μία εβδομάδα.\nΕίναι ανάλογα ξέρεις... Είναι ανάλογα με την επαφή που έχω με το βιβλίο. Τώρα έχω επαφή με το καινούργιο βιβλίο. Αγαπάω πολύ το καινούργιο βιβλίο. Είναι στιγμές που μπορεί να με φωνάξουν να παρουσιάσω κάποια από τα προηγούμενα. Όταν ξαναθυμάμαι την ιστορία έρχεται αυτό στο προσκήνιο. Είναι σαν να... σαν να αναγεννάται δηλαδή η ιστορία. Τα αγαπάω πάρα πολύ όλα. Εντάξει για πολλούς και διαφορετικούς λόγους αγαπάω ξεχωριστά κάποια γιατί σε όλα μου τα βιβλία υπάρχει και κάτι από εμένα, κάτι από τη ζωή μου.\nΣτο "Μια Νύχτα Ακόμη" τι υπάρχει από εσένα;\nΑυτή τη στιγμή διαβάζω το "21 μαθήματα για τον 21ο αιώνα" του Harari Yuval Noah, το οποίο είναι εξαιρετικό και μιλάει για το πώς θα είναι στο μέλλον η ανθρωπότητα και δυστυχώς σε πολλά από αυτά θα βγει αληθινός. Και ουσιαστικά θα ξεκινήσω να διαβάζω... Έχω ξεκινήσει ήδη να διαβάζω για το επόμενο βιβλίο γιατί κάθε βιβλίο μου διαβάζω πολύ. Δηλαδή για να μπορέσω να γράψω το "Μια Νύχτα Ακόμη" διάβασα πολλά βιβλία αυτοβοήθειας. Το επόμενο βιβλίο επειδή η θεματολογία του -την οποία δεν μπορώ να σου πω ακόμα- είναι κάποια άλλη, αρχίζω και διαβάζω προς αυτή την κατεύθυνση πράγματα για να με βάζουν και στο κλίμα και να παίρνω και έμπνευση. Δηλαδή για το "Μία Νύχτα Ακόμη" διαβάζοντας ιστορίες εμπνεύστηκα πάρα πολλά από τις ιστορίες των ανθρώπων εκεί έξω. Είναι συγκλονιστικό το τι υλικό υπάρχει. Είμαστε πολύ τυχεροί εμείς διότι στο Internet πια μπορείς να εξειδικεύσεις και να αναζητήσεις πράγματα και να σου δώσει τρομερά αποτελέσματα και έμπνευση ταυτόχρονα.\nΝα κάτσει να το γράψει. Γιατί είναι πολλοί που μου λένε "Θέλω να γράψω ένα βιβλίο, τι να κάνω;" Λέω έχεις γράψει; Όχι. Κάτσε γράψτο. Ας ξεκινήσουμε με αυτό. Η συγγραφή είναι μία δουλειά και πρέπει να είσαι επαγγελματίας. Τους προηγούμενους δύο μήνες ήμουν εκτός σπιτιού ουσιαστικά. Ταξίδευα για να παρουσιάσω το βιβλίο μου σε όλη την Ελλάδα. Είναι πολύ δύσκολη δουλειά, δεν είναι εύκολη. Και θέλει να είσαι σε πολλά επίπεδα αν θέλεις πραγματικά να έχεις επιτυχία και να πας καλά και να γράψεις και το επόμενο. Διότι αυτά είναι απλά μαθηματικά. Άμα γράψεις ένα βιβλίο και δεν πουλήσει, άντε να γράψεις και ένα δεύτερο. Αν δεν πουλήσει και το 2ο και έχεις αφιερώσει χρόνο από τη ζωή σου και δεν κάνεις κάτι άλλο, δεν μπορείς να ζήσεις τι θα κάνεις; Κάπως θα πρέπει να ζήσεις, είναι απλά τα πράγματα. Οπότε εκεί θα μπεις στη διαδικασία να δεις τι θα κάνεις.\nΚοίταξε θέλω να γράψω... Θέλω να συνεχίσω να γράφω γιατί μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η διαδικασία. Τη σκέφτομαι λίγο πιο ήρεμη, γιατί έχω πολύ μεγάλη ένταση αυτή τη στιγμή. Νιώθω ότι όσο περνάνε τα χρόνια θέλω να αρχίσω να αποκτώ μία ηρεμία, να περνάω πολύ περισσότερο χρόνο και εκτός Αθηνών σε ένα σπίτι, στο χωριό μου δεν ξέρω πού στη θάλασσα κάπου, όπου... Δεν με νοιάζει. Δε μπορώ αυτή την τρέλα νομίζω για πολύ ακόμα. Είναι τρέλα αυτό που κάνω. Το κάνω γιατί το αντέχω, γιατί μου αρέσει αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να μετριαστεί σιγά σιγά σιγά αυτό. Δεν θα χαθώ τελείως εννοείται, αλλά θα ήθελα να περνάω περισσότερο χρόνο λίγο πιο ήρεμος. Να μεγαλώσει και λίγο η κόρη μου να πάει να σπουδάσει αυτά. Να μην έχω δηλαδή αυτές τις υποχρεώσεις για να μπορέσω και κάνω λίγο καλύτερα τη ζωή μου.


Λίγα λόγια σχετικά με τη στοχοποίηση του Παραρτήματος στην Πάτρα. | Κατάληψη Παραρτήματος\n← ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ\nΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΤO ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ →\nΛίγα λόγια σχετικά με τη στοχοποίηση του Παραρτήματος στην Πάτρα.\nPosted on January 14, 2013 by pararthma\nΟι μίζεροι επαρχιώτες δημοσιογράφοι της μικρής μας πόλης αναπαράγουν από χτες ένα ρεπορτάζ-καρμπόν, από αυτά που μοιράζει η ασφάλεια και αναφέρεται στις δύο καταλήψεις της πόλης, το Παράρτημα και το Μαραγκοπούλειο.\nΗ αφεντιά τους δεν μπορεί να μείνει έξω από το κρεσέντο αυταρχισμού και χαφιεδισμού που διακρίνει κάθε πιστό υπηρέτη της μνημονιακής εξουσίας. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι το να προσπαθούν να σβήσουν 40 χρόνια ιστορίας και κοινωνικών αγώνων το πράγμα παρατραβάει.\nΤο ξαναλέμε μήπως και το θυμηθούν.\nΤο Παράρτημα αποτελεί σημείο αναφοράς και αγώνων για την τοπική κοινωνία εδώ και 40 χρόνια. Δεν ανήκει σε κανέναν. Ούτε στο δήμαρχο- Καμίνη στη θέση του Καμίνη- ούτε καν σε αυτούς που σήμερα τον χρησιμοποιούν. Ανήκει σε όλους τους αντιστεκόμενους αυτής της πόλης από τον Νοέμβρη του 1973 μέχρι το Δεκέμβριο του 2008, από τα μαθητικά του ‘91 και τη δολοφονία Τεμπονέρα μέχρι τα γεγονότα του ‘85 με τη δολοφονία Καλτεζά. Ανήκει στις δεκάδες χιλιάδες μαθητών, φοιτητών, εργαζόμενων αυτής της πόλης που κατά καιρούς το έχουν νοηματοδοτήσει ως χώρο Αγώνα, Αντίστασης και Αλληλεγγύης και το έχουν κάνει γνωστό μέχρι και στον τελευταίο πατρινό. Εδώ γίνονται δεκάδες εκδηλώσεις κάθε εβδομάδα, εδώ βρήκαν άσυλο οι κατατρεγμένοι -από το «Ξενιο Δια»-μετανάστες το περασμένο φθινόπωρο, από εδώ ξεκινούν οι πορείες και οι διαδηλώσεις των φοιτητών, εδώ συσπειρώθηκε η εξεγερμένη αξιοπρέπεια το 2008..\nΤο «πανεπιστήμιο» για τους παλιότερους, το «Παράρτημα» για τους νεότερους, είναι κοινωνικό άσυλο και όχι πανεπιστημιακό, όπως διακήρυσσαν οι ρουφιανοφυλλάδες το 2008. Γι αυτό και η εκάστοτε εξουσία δεν μπορεί να το αγγίξει. Αυτό το ξέρουν καλά και οι κουτοπόνηροι γραφιάδες των διάφορων κιτρινοσαιτ (dete, thebest κτλ) αλλά πολύ περισσότερο όσοι κατά καιρούς έχουν περάσει από αυτό.\nH απόπειρα μεταφοράς του «πολέμου» από τη μητρόπολη στη περιφέρεια δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Οι μνήμες, οι αγώνες, η τοπικότητα των αντιστάσεων, τα ριζώματα των αγώνων, οι πολλαπλές νοηματοδοτήσεις των χώρων αντίστασης θα αποτελέσουν εμπόδιο στην επιχείρηση Νόμου και Τάξης,\nΥΓ 1 Αν θέλετε να μιλήσουμε για τα 500,000,000 δρχ που σπαταλήθηκαν για να γίνει συνεδριακό, και αυτά που φαγώθηκαν αφήνοντάς το στη τύχη του μπορούμε, έχουμε κρατήσει τα τιμολόγια της ντροπής που βρέθηκαν ανάμεσα σε σκουπίδια…\nΥΓ 2 Αν θέλετε να μιλήσουμε και για τον τυχαίο(;) εμπρησμό του 92 που προηγήθηκε της ανάπλασης …\nΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ\nΒλέπε περισσότερα για το παρόν και την ιστορία του χώρου:


living on a prayer: ~i will lay down my heart~\n~i will lay down my heart~\nδύσκολο πράγμα και η συγχώρεση. δεν το 'χω καθόλου. συγχωρέστε με..\none of those old bad habits...\nστ' αλήθεια, δεν πειράζει να με προδώσεις! κανείς δεν είναι τέλειος!..\nαπλώς φρόντισε να μην το μάθω.\nγιατί για να επιτρέψω κάτι τέτοιο σημαίνει ότι τα επίπεδα άμυνας βρίσκονται ήδη σε επιφανειακό επίπεδο...\nκαι ότι η γαϊδουρινή κατανόηση έχει υπερφορτωθεί ...\nΕδώ και οι υπερήρωες δυσκολεύονται με το θέμα.. Εγώ ποιά είμαι? Μήπως είμαι κάποια??\nεπίσης ΑΣΧΕΤΑ ΑΛΛΑ.......\nεπιτέλους τα έβγαλα από μέσα μου!\nαχ, είναι πολύ διασκεδαστικό να δημιουργείς λεζάντες για αυτή την εικόνα, παιδιά, δοκιμάστε το!!!!!!\nΗ αλήθεια, που λέτε, είναι...\nότι κάποιοι άνθρωποι ξεχνάνε. Προχωράνε εύκολα. Βάζουν Χ. Κάνουν format στον σκληρό δίσκο.\nΠροσωπικά το θεωρώ ασέβεια. Σαν να ακυρώνεις κάποιον, να τον αναιρείς. Όσο και αν σε πονάει, δε γίνεται να σβήνεις καταστάσεις και πρόσωπα που συνέβησαν και υπήρξαν. Οφείλεις να τα αντιμετωπίσεις. Ακόμα και τα αρνητικά συναισθήματα είναι μέρος του εαυτού μας.\nΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΑΛΑΚΙΑ που όποτε ένιωθα κάτι που δε με συνέφερε περνούσα σε φάση άρνησης και ζούσα την κόλαση!\nΞεκινώντας από τον εαυτό σας πάντα, και μετά αφού σας έχετε καταλάβει και συγχωρήσει προχωρήστε και στη συγχώρεση του άλλου.\nΑυτό είναι το σωστό πρωτόκολλο.\nαρκετά με τις αμπελοφιλοσοφίες...............\nδουλεύουμε πρωί αύριο\nελάλησε η Yuna στις 11:24 μ.μ.\nΕτικέτες αγάπη, ελπίδα, κλοτσοσκούφι, μεταξύ μας\nΑθηνά... 6 Σεπτεμβρίου 2013 - 7:29 μ.μ.\nΛυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να συγχωρήσω. Επίσης μια χαρά έχω ακυρώσει ανθρώπους που μου έκανα χοντρά πράγματα. Είχα ακυρώσει έγραψα; Όχι μόνο. Τους έχω εξαφανίσει και από το οπτικό μου πεδίο. Παλαιότερα είχε τύχει μια φορά και είχα δώσει δεύτερη ευκαιρία, αλλά εισέπραξα λίγο χειρότερη συμπεριφορά από την προηγούμενη. Πλέον ουδεμία δεύτερη ευκαιρία. Είμαι μεγάλη σε ηλικία και δεν έχω χρόνο για χάσιμο.\nΗ δίαιτα λέει όχι επιδόρπιο απόψε κι αυτός την χαστουκίζει, με εκφράζει σχεδόν απόλυτα!\nYuna 12 Σεπτεμβρίου 2013 - 10:37 μ.μ.\nΕίναι δύσκολο να συγχωρέσεις. Αλλά να πάρεις την πρωτοβουλία να ακυρώσεις κάποιον, το βρίσκω πολύ δυσκολότερο! Το θαυμάζω κρυφά όταν βλέπω και το κάνουν άλλοι. Εγώ ακυρώνω κάποιον μόνο όταν με έχει ακυρώσει αυτός πρώτα, έτσι για να μη νιώθω και ο μαλάκας της υπόθεσης! χιχι Επίσης, μη χέσ* οτι είσαι μεγάλη στην ηλικία. Δηλαδή όταν θα αποκτήσεις εγγόνια τι θα λες?\nΑθηνά... 10 Σεπτεμβρίου 2013 - 12:12 π.μ.\nΣου παραθέτω τα σχόλια που άφησαν για εσένα σε σχέση με το πρόβλημα του βλογ σου:\nEva 9 Σεπτεμβρίου 2013 - 9:56 π.μ.\nΑν άλλαξε διεύθυνση η φίλη σου (καταχώρησε νέα μέσω papaki.gr) τότε δεν δίνει feed παρα μόνο αν το ξανακαταχωρήσουμε όλοι στα blogroll μας με τη νέα. Διαφορετικά, απλά ας τσεκάρει το feedburner της.\nmarie 9 Σεπτεμβρίου 2013 - 5:36 μ.μ.\nόσο για τη μπλογκοφίλη σου, ας πάει σχεδίαση - ρυθμίσεις - άλλο - ροή ιστολογίου. Εκεί ίσως είναι το πρόβλημα...\nYuna 12 Σεπτεμβρίου 2013 - 10:40 μ.μ.\nτους ευχαριστώ ιδιαιτέρως, αλλά δεν είναι καμία από τις δύο περιπτώσεις.. :(\nspecial thanks to you για το ενδιαφέρον και τη φροντίδα που έδειξες για τον συνάνθρωπο!\nθα σου τα φέρει πίσω η ζωή αυτά που δίνεις ρε Αθηνούλααα\nΑνώνυμος 15 Σεπτεμβρίου 2013 - 3:24 μ.μ.\nΌταν νοιώθω να με πνίγει κάποιος τρώει ντιλιτ!Πιο προχωρημένο έ;;:Ρ:Ρ\nYuna 27 Σεπτεμβρίου 2013 - 10:31 μ.μ.\nΑχ, θα σε μαλώσω σύντροφε!..


Τo ζήτημα του κράτους και ο κίνδυνος πολέμου στην Κύπρο » Σύγχρονη Άποψη\nΤo ζήτημα του κράτους και ο κίνδυνος πολέμου στην Κύπρο\nΟ συσχετισμός δυνάμεων ελληνικού και τουρκικού χώρου ποτέ δεν ήταν καλύτερος. Ποτέ άλλοτε, Αθήνα και Λευκωσία, δεν ήταν τόσο προστατευμένες από αγγλοαμερικανικές πιέσεις. Ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος είναι αδιανόητος. Δυστυχώς όμως, ούτε καν στα 1972-74, δεν ήταν τόσο μεγάλος ο κίνδυνος για το κυπριακό κράτος, το οποίο συνιστά αναγκαίο όρο επιβίωσης των Ελληνοκυπρίων.\nΗ κύρια απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας και την επιβίωση των Ελληνοκυπρίων είναι εσωτερική. Συνίσταται στην απροθυμία ή ανικανότητα των «ελίτ» της πολιτικής ηγεσίας, των δύο κρατών να υπερασπίσουν τον εαυτό τους, στη διαφθορά και εξάρτηση μεγάλου τμήματος ενός (εκβιάσιμου) πολιτικού προσωπικού, στην απουσία εθνικής αριστεράς. Ο πλούτος της κυπριακής και η διαφθορά της Ελλαδικής κοινωνίας επίσης δεν βοηθάει. Στην Ελλάδα, περισσότερο στην Κύπρο, η «κρατική ιδεολογία» μοιάζει υπερβολικά επηρεασμένη από ένα «φραγολεβαντίνικο» σύνδρομο «αδυνάτου» ή έναν ψευτο-«διεθνιστικό» ραγιαδισμό, που ανταποκρίνονται σε άλλες ιστορικές συνθήκες. Η έννοια της κρατικής κυριαρχίας είναι ακατανόητη στο πολιτικό προσωπικό. ’Ενα μικρό παιδί καταλαβαίνει ποιος είναι ιδιοκτήτης και του παραμικρού αντικειμένου.\nΣχεδόν κανείς πολιτικός δεν καταλαβαίνει την έννοια της κυριαρχίας, αντίστοιχο της ιδιοκτησίας πηγαίνοντας από το αστικό στο συνταγματικό δίκαιο, το «ποιος κάνει κουμάντο». Σαν να είμαστε ακόμα απειλούμενες μειονότητες, έμποροι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία!\nΣυζητάμε εξωφρενικά, γελοία σχέδια «λύσης» που δίνουν σε ξένους δικαστές, αξιωματούχους και στρατούς, δικαίωμα τελικής απόφασης και εφαρμογής, κάνοντας το κράτος προτεκτοράτο! Δεν υπάρχει ευρωπαϊκό ή μη κράτος με ξένους στην εσωτερική διάρθρωση, χωρίς στρατό, δικαίωμα αυτοάμυνας! Οι διαβεβαιώσεις Χριστόφια ότι δεν θα ξαναφέρει σχέδιο Ανάν δεν αξίζουν ούτε το μελάνι που είναι γραμμένες, όσο ο Πρόεδρος δεν αποκλείει, όπως έπραξε ο Παπούλιας στην Αθήνα, την ύπαρξη ξένων δικαστών, αξιωματούχων, στρατών στην «επανενωμένη» Κύπρο, όσο δεν εξηγεί το πιο θεμελιώδες απ’ όλα, ποιος θα την κυβερνάει.\nΌλοι οι πόλεμοι στην Ευρώπη μετά το 1945 προέκυψαν από αμφισβήτηση κυριαρχίας, καταστάσεις «θολής» κυριαρχίας. Αν οι Έλληνες στερηθούν την κρατική εξουσία που ασκούν σήμερα, θα ανακαλύψουν μετά τι έγινε. Δεν θα το αντέξουν. Μια εθνοτική σύρραξη, σε πολύ δυσμενείς συνθήκες, θα είναι το πιθανότερο αποτέλεσμα του «πειράματος».\nΟ Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας των βιβλίων «Η Κύπρος σε παγίδα» (Λιβάνης, 2008) και «Η Αρπαγή της Κύπρου» (Λιβάνης, 2004).


apopsis: Ιουλίου 2011\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 1:52 π.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 4:02 π.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 3:25 π.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 4:28 π.μ. 0 σχόλια\nΕυτυχώς ΔΕΝ Ξαναεπτωχεύσαμεν. Αλλά εντός ολίγου θα ξαναπτωχεύσουμε : Ραντεβού το Σεπτέμβρη.\nΣε κάποιες λίγο παλιότερες εποχές π.κ. (προ κλιματισμού) τα χειμερινά σινεμά κλείνανε καλοκαίρι και στη μαρκίζα τους γράφανε «Ραντεβού το Σεπτέμβρη» όπου και ξανανοίγανε. Έτσι κι εδώ θα δοθεί πάλι μάχη για την 6η δόση.\nΓιατί άραγε η Ελλάδα έχει καταντήσει ουσιαστικά σαν τον κακό μαθητή που δεν τον «κόψανε» τώρα, αλλά τον άφησαν μετεξεταστέο και προς πιθανό κόψιμο - χρεοκοπία για τις «εξετάσεις του Σεπτέμβρη» ;\nΓιατί η σημερινή Κυβέρνηση του Πασόκ ΔΕΝ μπορεί να δυσαρεστεί συνέχεια τους κομματικούς πελάτες της.\nΑυτή άλλωστε είναι η μεγαλύτερη (και κοματική) επένδυση που έγινε στην Ελλάδα από το 1981 έως σήμερα !\nΈως τώρα κόψανε στα τυφλά και άδικα μισθούς συντάξεις και δήθεν τα καταφέρανε : Βγάλαμε λιγότερα δεκάδες δις έλλειμμα !\nΓιατί όμως έλλειμμα ;\nΓιατί απλούστατα δεν ακούμπησαν καν την πέτρα του σκανδάλου, τον πυρήνα του σκανδάλου της εσωτερικής αιμορραγίας της πατρίδας μας. Ο συμμορίτικος συνδικαλισμός είναι ΕΔΩ ενωμένος δυνατός.\nΚόψανε 200,300,400 ευρώ από μισθούς και συντάξεις κατά κανόνα τιμίων ανθρώπων. Ταυτόχρονα όμως τα σχιζοφερινκώς παρανοϊκά επιδόματα συνεχίζονται. Εργαζόμενοι σε Δημόσιες επιχειρήσεις έχουν 18 ΔΕΚΑΟΧΤΩ μισθούς και το Πασοκ τους παρακαλά να τους κάνουν 17 ! Τα άδεια τρένα του ΟΣΕ για "σοσιαλιστικούς κοινωνικούς λόγους" μετακινούνται με μηχανοδηγούς αμειβόμενους πάνω κάτω με 7.000 ευρω το μήνα. Το Πασόκ τους παρακαλά να κόψουν κάνα χιλιάρικο αλλά αυτοί επειδή είναι οι "καλύτεροι" και επειδή η εργασία τους είναι το σημαντικότερο και σοβαρότερο προϊόν εργασίας από κάθε άλλο ον στον πλανήτη νιώθουν ότι αδικούνται και θα αντιδράσουν σίγουρα.\nΔεν μιλάμε κυρίες και κύριοι εδώ για τους εργαζόμενους των 1200 ευρώ.\nΜιλάμε για τους "τυφλούς συνταξιούχους" που αν και λαμβάνουν σύνταξη ως τυφλοί, αλλά ταυτόχρονα ασκούν πειρτικά και το επάγγελμα του ταξιτζή, ή για εκείνους αν θέλετε που είναι καλούτσικοι (κρυφοί) ποδοσφαιριστές αλλά ταυτόχρονα αμείβονται και με σύνταξη πλήρους αναπηρίας. Υπάρχουν και σήμερα αυτές οι περιπτώσεις στην Ελλάδα. Υποχρέωση μιας τίμιας κυβέρνησης θα ήταν να αρχίσει να αναδεικνύει και να στηλιτεύει τα φαινόμενα αυτά.\nΜΚΟ παρασιτικές, Πολλές συνδικαλιστικές οργανώσεις, καθαρά κοινοί κλέφτες του ποινικού δικαίου. Μια τσίπα αξιοκρατίας να υπήρχε, προφανής, δεν θα μιλάγαμε σήμερα τουλάχιστον για πρωτογενή ελλείμματα αλλά και ούτε και για οικογένειες που τους περικόψανε μισθούς της πείνας για να συνεχίσουν, ως παράδειγμα και ως ισχυρίζονται οι περίφημοι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ να κάνουνε τα εκπαιδευτικά ταξιδάκια και σεμινάρια με κρατικά χρήματα που τους δοθήκανε για εκπόνηση επιστημονικής μελέτης! Ή… για να συνεχίσουν να εισπράττουν 11 δις για το αυτόνομο ασφαλιστικό ταμείο τους που τους το ενομοθέτησε ο νυν υπουργός Οικονομίας και αντιπρόεδρος των αντιπροέδρων.\nΓιατί τώρα θα ξαναχρεωκοπήσουμε ;\nΓιατί το ανέκδοτο αυτό ακόμα συνεχίζεται. Παράδειγμα ;\n«1)… 6.200 υφιστάμενους στα χαρτιά αγροτικούς συνεταιρισμούς, λιγότεροι από τους 1.000 έχουν κάνει οποιαδήποτε εμπορική πράξη τα τελευταία χρόνια.\n2) … Yπάρχουν επίσης περίπου 120 ενώσεις αγροτικών συνεταιρισμών, από τις οποίες μόνο 20 μπορούν να θεωρηθούν επιχειρήσεις, έχουν κριθεί δηλαδή ικανές να χρηματοδοτηθούν από τις τράπεζες\n3) …ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Κώστας Σκανδαλίδης υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τους συνεταιρισμούς. Σύμφωνα με αυτό, τους «επιδοτεί» με το ποσό των 25 εκατομμυρίων ευρώ για το 2011 από τον κρατικό προϋπολογισμό για να αναλάβουν να συμπληρώσουν τις αιτήσεις των αγροτών, προκειμένου οι τελευταίοι να λάβουν τις κοινοτικές ενισχύσεις. Η πανάκριβη αυτή διαδικασία δεν εφαρμόζεται βέβαια σε καμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπου οι αγρότες λαμβάνουν τις επιδοτήσεις με βάση τα στοιχεία που είναι καταγεγραμμένα από τις αρμόδιες υπηρεσίες, που βέβαια γνωρίζουν ποιος καλλιεργεί τι και πού.»\n(τμήμα από …)\nΟι Ευρωπαίοι τα γνωρίζουν αυτά.\nΤο δράμα όμως είναι πως ΔΕΝ αντιδρά σύσσωμο το Ελληνικό ήθος και λαός ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ γι’ αυτά. Εμπλεκόμενοι ή μη.\nΓιατί έστω και άθελα μας, μας καθιστούν συνένοχους αυτής της απάτης με ένα ξερό Ιστορικά κατάπτυστο σλόγκαν«μαζί τα φάγαμε» ;;;\nΌλοι γράφουν ότι μας την πέσανε οι τοκογλύφοι. Μερικώς έχουν και δίκιο. Υπάρχουν δεν υπάρχουν τοκογλύφοι όμως στον κόσμο τούτο, δεν έχουμε καμία ελπίδα σωτηρίας αν δεν απομονώσουμε τους συμμορίτες και ισχύσει απλώς μια αυτονόητη και προφανής αξιοκρατία.\nΓιατί αυτού του είδους η πελατειακή συμμορίτικη πολιτική μας έφερε στην χρεοκοπία, στα μνημόνια, στον διεθνή εξευτελισμό και συνεχίζουμε ολοταχώς να οδεύουμε στον αφανισμό μας.\nΡαντεβού το Σεπτέμβρη λοιπόν για νέους αγώνες, βασικά βέβαια για τα υπερ-κεκτημένα των συνδικαλιστών μας , με τις πόρσε και τα του Κολωνακίου αγροτικά και για νέα πακέτα μείωσης των χαμηλοσυνταξιούχων για να μην αφανιστεί η Ελλάδα και οι πορσε τους ή… τα προσωπικά δεδομένα των κρυβόμενων πίσω από αυτά των συνταξιούχων βουλευτών μας που διεκδικούνε έξτρα από το κράτος 250 χιλιάρικα αναδρομικά για το θεάρεστο και θεσπέσιο πεπραγμένα τους(sic), τη σημερινή εικόνα της Ελλάδας δηλαδή…\nΒέβαια η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Εδώ όμως η Ελλάδα συνεχίζει να ψοφά –αποθνήσκει (κομψότερα) πριν καν διαπιστώσουμε το βασικό ζήτημα της προβληματικής «υγείας» της.\nΕπειδή βέβαια το βαθύ ΠΑΣΟΚ είναι ΕΔΩ ενωμένο, δυνατό…\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 3:17 π.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 2:49 π.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 1:58 π.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από apopsis στις 1:36 π.μ. 0 σχόλια


Eίναι εξωφρενικό το γεγονός ότι δεν έχει αντιδράσει μέχρι στιγμής ο ίδιος ο κ. Τσίπρας στις απαράδεκτες δηλώσεις Ζάεφ, που είναι υποτίθεται και υπουργός των Εξωτερικών.\nΤα γεγονότα δυστυχώς δικαίωσαν τις χειρότερες ανησυχίες της ΝΔ. Διότι όταν φτάνει ο κ. Ζάεφ να μιλάει χθες για αναγνώριση «Μακεδονικής» γλώσσας εντός της Ελλάδος και για «Μακεδονία» του Αιγαίου, δρομολογείται στην ουσία η διεκδίκηση ακόμη και «Μακεδονικής» μειονότητας εντός της Ελλάδος. Αυτή είναι μια ανήκουστη εξέλιξη και η σιωπή των κ. Τσίπρα και Καμμένου είναι ασύλληπτη.\nΈστω και τώρα, ας καταλάβουν πόσο επιζήμια είναι η συμφωνία που υπέγραψαν. Να αναγνωρίσουν έστω και τώρα το λάθος τους. Η ΝΔ δε θα ψηφίσει αυτή τη συμφωνία ούτε σε αυτήν, ούτε στην επόμενη βουλή.\nΟι τελευταίες εξελίξεις δυστυχώς δικαιώνουν τον Πρόεδρο της Ν.Δ. κ. Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος είχε ξεκαθαρίσει πως δεν θα διχάσει τους Έλληνες για να ενώσει τους Σκοπιανούς. Σε ό,τι αφορά την οριστική τύχη της συμφωνίας αυτή θα κριθεί το επόμενο διάστημα. Ο κ. Τσίπρας θα φέρει ακέραιη την ευθύνη αν επιτρέψει στα Σκόπια να προχωρήσουν στη Συνταγματική τους αναθεώρηση με τρόπο μάλιστα που είναι ακόμη χειρότερος και από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Το ομολογεί πλέον ακόμη και ο κ. Κοτζιάς ότι η συμφωνία αυτή με τον τρόπο που προωθείται είναι ακόμη πιο επιζήμια και από το κείμενο των Πρεσπών. Αλίμονο αν αυτό που επεδίωκε τόσο χρόνια η Ελλάδα είναι να επιτρέψει στα Σκόπια να εγείρουν αξιώσεις ακόμη και για την δήθεν ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα. Θα τεθούν όλοι προ των ευθυνών τους. Και σε κάθε περίπτωση η Ν.Δ. δεν πρόκειται να υπερψηφίσει αυτήν την επιζήμια συμφωνία είτε στη σημερινή Βουλή, είτε σε όποια επόμενη. Το βάρος της ευθύνης ανήκει στη σημερινή κυβέρνηση και στους φημολογούμενους προθύμους να την στηρίξουν.\nΜία ακόμη εξεταστική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ εξελίσσεται σε μεγάλο φιάσκο. Μετά την εξεταστική για τα δάνεια των Κομμάτων που διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες ή την προανακριτική για την Novartis που έστειλε εκ νέου στη Δικαιοσύνη την υπόθεση, έρχεται να προστεθεί άλλο ένα φιάσκο με την εξεταστική για την υγεία. Καμία από τις δήθεν «αποκαλύψεις» του ΣΥΡΙΖΑ δεν κατέληξαν πουθενα.\nΗ Κυβέρνηση επενδύει σε δύο ολοκληρωτικά δόγματα: το «λέγε-λέγε κάτι θα μείνει» και το δόγμα Ρασπούτιν: άσκησε δίωξη και ας αθωωθούν παραπέρα. Το μόνο που την απασχολεί είναι να συντηρεί ένα νοσηρό πολιτικό κλίμα. Να επενδύει στη λάσπη και τις συκοφαντίες κατά των πολιτικών της αντιπάλων. Να δηλητηριάζει την πολιτική ζωή ελπίζοντας ότι θα διασωθεί μέσα από την πόλωση και το διχασμό.\nΤο μόνο που μένει και αποτελεί ένα σημαντικό αποτέλεσμα των εργασιών της Επιτροπής, είναι η ανάδειξη σημαντικότατων ευθυνών επί συγκεκριμένων υποθέσεων που αφορούν την υγεία κατά τη διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τα έτη 2015-2018, και οι οποίες θα αναζητηθούν και θα αποδοθούν. Ίσως αυτό να εξηγεί την κυβερνητική πρεμούρα να μην τεθεί υπό διερεύνηση η περίοδος στην οποία είναι αυτοί στην κυβέρνηση.\nΕπειδή ακριβώς δεν βρήκαν τίποτα για τη θητεία του κ. Γεωργιάδη και φτάνουν στο σημείο να ζητούν από τη Δικαιοσύνη να προχωρήσει σε έρευνα για την περίοδο που δεν ήταν Υπουργός. Σε ό,τι αφορά την υπόθεση των λεγομένων 23 προσλήψεων αυτή έχει κριθεί επί της ουσίας από την ελληνική Δικαιοσύνη. Έχει ελεγχθεί σε προκαταρκτικό επίπεδο χωρίς να προκύψει τίποτα το μεμπτό. Αν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη, θα μπορούσε ο Εισαγγελέας να καλέσει τον κ. Γεωργιάδη για να δώσει εξηγήσεις και να του ασκήσουν δίωξη, καθώς το διάστημα πέραν της υπουργικής του θητείας δεν καλύπτονταν από το νόμο περί ευθύνης υπουργών του άρθρου 86. Συμπέρασμα: Η ελληνική Δικαιοσύνη ήδη έχει αποφανθεί ότι δεν υπάρχει καμία τέτοια ένδειξη ηθικής αυτουργίας δικής του σε οποιουδήποτε είδους αδίκημα, είτε σε βαθμό πλημμελήματος, είτε σε βαθμό κακουργήματος. Κατά συνέπεια, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αν και όλα αυτά τα γνωρίζουν, επιλέγουν να καταφύγουν σε ωμά ψέματα με μόνο στόχο τη συκοφάντηση του αντιπροέδρου της ΝΔ. Για αυτό και ο κ. Γεωργιάδης θα προσφύγει άμεσα στη Δικαιοσύνη με μηνύσεις και αγωγές εναντίον των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι έχουν διαπράξει το αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας, καθώς η εντολή που έχουν πάρει από τη Βουλή είναι ο έλεγχος μέχρι το 2015. Ενώ ως μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, δεν έχουν καμία αρμοδιότητα να ελέγξουν κανέναν, πέραν της υπουργικής τους θητείας.\nΧωρίς ίχνος ντροπής, ο κ. Τσίπρας έδωσε και χθες από τα Καλάβρυτα ρεσιτάλ υποκρισίας, θεωρώντας προφανώς ότι οι αγροτοκτηνοτρόφοι της χώρας είναι ιθαγενείς για να ξεγελαστούν από τα καθρεφτάκια του.Έφτασε μάλιστα στο σημείο να εξαγγέλλει ενίσχυση 5 ευρώ ανά ζώο στους αιγοπροβατοτρόφους της χώρας εξαιρώντας μάλιστα τους πεδινούς, ως αν αυτοί να μην υπέστησαν μείωση των τιμών στο γάλα. Όμως, ότι και να κάνει ο κ. Τσίπρας όλοι γνωρίζουν ότι είναι ο ιδιος και η Κυβέρνησή του οι διώκτες του πρωτογενούς τομέα και οι πολιτικοί αυτουργοί της πρωτοφανούς κρίσης στην αιγοπροβατοτροφία, που μέρα με τη μέρα καταρρέει. Τα δε επιλεκτικά ψίχουλα έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης για να απαλύνουν την οικονομική καταστροφή που οι ίδιοι έχουν προκαλέσει δεν ξεγελούν κανέναν.\nΟ κ. Τσίπρας αντί λοιπόν να μοιράζει ψύχουλα έπρεπε να απολογηθεί γιατί εξαιτίας της καταστροφικής φορολογικής και ασφαλιστικής, της γιγάντωσης του κόστους παραγωγής, της απομείωσης της εξισωτικής αποζημίωσης από τους κατά προτεραιότητα δικαιούχους, και, κυρίως της παντελούς – πρωτοφανούς στα χρονικά – έλλειψη ελέγχων στην αγορά γάλακτος και κρέατος, οδήγησε τον κλάδο σε αφανισμό. Έπρεπε επίσης, αντί να ειρωνεύεται για την κατάρρευση των τιμών στο αιγοπρόβειο γάλα να απολογηθεί:\n-Για το πάρτι ελληνοποιήσεων και τη μαύρη διακίνηση που οδηγεί τους κτηνοτρόφους σε άρον-άρον σφαγές του ζωικού τους κεφαλαίου.\n-Για τις κομματικές σκοπιμότητες, που εμποδίζουν τη λειτουργία Διεπαγγελματικής Οργάνωσης της Φέτας, μειώνοντας τις άμυνες του κλάδου.\n-Για τα αναγκαία διαχειριστικά σχέδια βόσκησης, που καρκινοβατούν εδώ και 3 χρόνια και για το φιάσκο των δασικών χαρτών, που μειώνουν τις επιλέξιμες εκτάσεις της χώρας στο κρίσιμο μομέντουμ της νέας ΚΑΠ.\n-Για τα 4 σχεδόν χρόνια τώρα που αφήνουν το ελληνικό γιαούρτι ανοχύρωτο στις επιθετικές διεκδικήσεις χωρών, όπως η Τσεχία, και οι περιβόητοι Φάκελοι κατοχύρωσης απορρίπτονται από τους ίδιους τους εποπτευόμενους φορείς τους;\n-Για το θράσος του να κομπορρημονεί για τη δήθεν κατοχύρωση υποχρέωσης πληρωμής εντός 60 ημερών. Ο νόμος τους παραμένει ανενεργός, τη στιγμή που δημιουργεί και αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των ελληνικών και ευρωπαϊκών γαλακτοβιομηχανιών


Χαμένη στον καπνό ενός τσιγάρου: 2013\nΗ χρονιά ξεκίνησε μ'ένα χωρισμό. Η σκιά που επέφερε σ'αυτόν και στους γύρω μου, όμως, δεν έδειχνε να αγγίζει εξίσου κι εμένα. Ένιωθα ελεύθερη.\nΗ αίσθηση του καινούριου δεν άργησε να έρθει. Του εντελώς καινούριου. Έγινα Λολίτα για ένα μεσημέρι. Ένα ηλιόλουστο πρωινό του Ιανουαρίου, όπου πραγματοποίησα ό,τι ευσεβή πόθο είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Τακτοποιημένο σαλόνι και χαλαρωτική μουσική από ένα ξεχασμένο λάπτοπ, ευήλιο δωμάτιο με μαλακό στρώμα και ανοιχτά χρώματα στους τοίχους, ντουζ γεμάτο υδρατμούς και μια προτομή κάποιου αρχαίου.\nΠάει κι αυτό όμως. Γρήγορα, βιαστικά. Ναι, βιαστικά.\nΚι ύστερα... Ύστερα κλάματα. Όχι για την απώλεια του καινούριου -που πλέον ήταν παλιό- μα για τις βαριές κουβέντες που ο τότε εαυτός μου άκουγε απ'το στόμα ενός άλλου... και εκλάμβανε ως σωστές. Η φωνή του ήταν μονόδρομος για μένα. Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει. "Ό,τι πει αυτός...". Ένα πλάσμα με μυαλό μετατράπηκε σε φερέφωνο, σε άβουλη μαριονέτα... Χάσιμο χρόνου, παρ'όλα αυτά; Όχι.\nΕξάρχεια. Εξάρχεια. Εξάρχεια. "Ελεύθερος Τύπος".\nΟ κόσμος της αποκτά σάρκα και οστά μπροστά μου.\nΑντιφασιστική συναυλία. Χάσιμο. Η άσχημη μεριά του χάους -του μυαλού της, και της Αθήνας. Δυο πράσινα μάτια και ένα handmade φουλάρι όμως σώζουν την κατάσταση.\nΞαφνικά αγαπώ τ'αρχαία (θέλω δε θέλω).\nΧορός στο Πανεπιστήμιο -βρισκόμουν στον ίδιο χώρο με τα άτομα της μελλοντικής μου ευτυχίας, μόνο που δεν το ήξερα, δεν τους ήξερα, δεν ήξερα.\nΑλλαγή. Από... από... από μένα;\nΧάος (κι αλλο χαος).\nΚαι... Το Ξεκλειδωμα. Το μοναδικο, το ένα. Το Ξεκλειδωμα... Και μετά μπέρδεμα. "Τετράγωνες σκέψεις". Τίποτα δεν αλλάζει, τα πάντα τρέχουν όμως.\nΗ λίμνη έγινε έρωτας. Πάθος. Καύλα. Ανάγκη. Αγάπη. Τρέλα. Ματιές. Τούμπαλιν...\nΓόπες και ακτινίδια... α και ανασφάλειες. Και ταραχή.\nΣημειώματα και μηνύματα για καλημέρα -τι άλλο ζητάω, επιτελους;\nΕ Κ Ε Ι Ν Η ελαβε το μηνυμα. ΤΟ ΕΛΑΒΕ. Ξερει! Ξερει οεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε\nΚλαμα. Πονος στο στηθος. Αρρωστια. Ξεσπασματα. Θυμος. Κτητικοτητα. Παρανοια. "ΜΟΥ"\nΟ Ζορζ. Τι περιμενα απ'αυτον, αραγε; Ιδεα δεν ειχα. Ηταν όμορφος ομως, πολυ ομορφος. Και;\nΗ αρχη του Μη Ημερολογιου. Ηλιος...\nΑγγελακας. Μιρκι. Ζορζ. Χτυπηματα... Αιωνια καλοπεραση. Ηλιθιες ατακες. Βλαμμενη αμηχανια. Χορος. Και πρωινη ξεκουραση πανω στο στηθος του.\nΚαι... Παρελθον. Τιποτα δεν ειναι οπως το χειμωνα, δυστυχως.\nΓΑΜΙΟΛΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΚΑΣΤΕ ΠΙΑ!\nΤο κυνηγι της τυχης και του ρομαντισμου ξεκιναει... ΑΠΟ ΤΩΡΑ!\nΜεσημερια ολο ηλιο. Τι υπεροχα χειλη που εχει...\nΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΜΟΥ;\nμπουκοφσκυ, γαμιεσαι ρε.\nΝοιωθουμε ζευγαρι... Ζευγαρι!\nΕξετασεις. ΑΓΧΟΣ αγχος α γ χ ο ς.\nΤα πρασινα ματια επιστρεφουν για να διαλυσουν την κατασταση. Ψυχεδελεια και χυμος πορτοκαλι.\nΠρωτο Πληγμα Μισους. Ναι.\nΚαι υστερα... Φιλια Με Εκεινη Που Ξερει. Στοργη.\nΕΡΤ. Αλληλεγγυη. Ωρες πανω στα γρασιδια. Χαχ.\nΤο κενο μου καλοκαιρι ξεκιναει. Παμε!\nΤρεις μηνες συναυλιων και συνανστροφων πολλες φορες διχως νοημα. Γελαω και κλαιω μαζι.\nΧωριζω. ΠΕΤΑΩ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ.\nΜπαινω. Λατρευω τη βροχη.\nΕρωτευομαι τα δαχτυλα του. Τις μπουκλες τους. Τον ΝτεΝιρο του.\nΕμετοι. Εξομολογησεις. Το χρονικο μιας αγριας θλιψης. Αουτς.\nΚαι μετα... τελος. Απλα τελος. Κλεινω τα ματια και τον σκεφτομαι, μα αυτο ηταν. Τελος.\nΚαι υστερα, σειρα εχει ο ρεμπετης. Ο ρομαντικος ρεμπετης. Που τον λατρευω γιατι μου δινει κατι που ψαχνω και χρειαζομαι, παίρνοντας μου το πισω την ιδια στιγμη. Με μισω, τον μισω. Δεν ξερω!\nΟμως... ειναι αυτη εκει. Παντα ειναι εκει, και παντα ειμαι δω. Και την αγαπω, γιατι ειναι αυτη. Και ας μενει εκει. Και ας μενω εδω.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 8:10 μ.μ. 3 σχόλια:\nΕτικέτες ανασκοπηση 2013\nΚαι κάπως έτσι, ένας κύκλος άνοιξε. Ένας πολλά υποσχόμενος, πολύχρωμος κύκλος.\nΤώρα όλα βγάζουν νόημα, θαρρώ! Η απομάκρυνσή της από εμένα, η απομάκρυνσή μου από αυτόν, το γενικό χάσιμο, ο γκρίζος ήλιος... Όλα κομμάτια του ίδιου, καινούριου παζλ.\nΤόσα άσχημα συνεργάστηκαν για τη δημιουργία ενός και μόνο καλού. Το αξίζω πιστεύω. Αξίζω ν' αγγίξω όλα όσα ποτέ ονειρεύτηκα.\nΓιατί, ο περασμένος χειμώνας ήταν ο δυσκολότερος μέχρι σήμερα και το καλοκαίρι δε με ξεκούρασε. Άρα ναι, το αξίζω.\nΤο παζλ αυτό μου ανήκει. Και θα το αφήσω να εξελιχθεί διαφορετικά απ'οτιδήποτε άλλο.\nΉρθαν οι βροχές να με ξεπλύνουν...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 12:02 π.μ. 2 σχόλια:\n"Καληνύχτα όμορφη πιτσιρίκα".\nΔείχνεις ενδιαφέρον. Όχι ερωτικό -δεν το ζητάω, εξάλλου, πλέον. Έχει πλάκα όμως... Δείχνεις ενδιαφέρον!\nΣε τέσσερις μέρες κλείνει ένας χρόνος απ'την πρώτη μας συνάντηση. Μόνο που φέτος, δε θα φιλιόμαστε σε κάποια πανκ συναυλία. Εσύ είσαι στην άλλη άκρη της Ευρώπης κάνοντας αυτό που αγαπάς, και 'γω βρίσκω τον, χαμένο στην εφηβεία, εαυτό μου.\nΚακό τάιμινγκ έχουμε, ρε αγόρι.\nΈστω κι έτσι, καλό μήνα!\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 6:59 μ.μ. 4 σχόλια:\nΔεν είναι το καλοκαίρι για 'μας, αγάπη μου.\nΣε 'μας ανήκει ο χειμώνας. Εκείνες οι βροχές του Ιανουαρίου και το κρυφτό μας.\nΤα παγκάκια είναι βρεγμένα για να μπορούμε να καθόμαστε εμείς, και το χώμα λασπώνει για να καθυστερεί τη φυγή μας.\nΌχι άλλα καλοκαίρια μεταξύ μας...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 5:43 μ.μ. 4 σχόλια:\nΈνας ρομαντικός ψυχό\nΕγώ πάντα να κλείνω το τηλέφωνο μ' ένα τρυφερό "φιλάκια", κι εκείνος μ'ένα βιαστικό "φιλιά". Όσο διαφορετικές μεταξύ τους κι αν ήταν οι συζητήσεις μας, πάντα το ίδιο τέλος...\nΤα θέματα συζήτησής μας κυμαίνονταν απ'τον έρωτα ως τον αντιφασισμό. Αν και πάντα καταλήγαμε σε κάποιο ποίημα της Γώγου, ή δικούς του στίχους.\nΌσο κι αν λάτρευα τις αποχρώσεις της φωνής του, τίποτα βεβαίως δεν συγκρινόταν με το χαμόγελό του. Τόσο παιδικό... Με χείλη έτοιμα να ξεστομίσουν λόγια τόσο μεγάλα και σπουδαία... Λόγια παιδικά. Λόγια που έρχονταν σε αντίθεση με την αθωότητα των ματιών του.\nΑκόμα πιο όμορφος, όμως, έδειχνε με το καρό φουλάρι του δεμένο πάνω απ' τη μύτη, με το οποίο κάλυπτε το πρόσωπό του όταν έπρεπε. Μ'αυτό το φουλάρι ήταν που ένοιωσα το πρώτο σκίρτημα γι' αυτόν. Γιατί απομόνωνε τα μάτια του και τους προσέδιδε την ενήλικη ωριμότητα που τους έλειπαν. Και γιατί γινόταν αυτός ο άλλος που ποτέ δεν είχα ξανασυναντήσει.\nΌταν τον έπαιρνα τηλέφωνο, πάντα σιωπή. Εμένα περίμενε να πω πρώτη το "γεια". Και το έκανα συχνά κρυφογελώντας...\nΖούσε την άναρχη εφηβεία του, και 'γω τον έρωτά μου μαζί του.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 8:18 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο παιδί που δεν ήθελε να πεθάνει\nΜπορούσα να τον ακούσω να αγκομαχάει. Ένιωθα τα δάκρυά του να καίνε. Με καψάλιζαν.\nΉθελε αίμα στα χέρια του. Εκδίκηση.\nΤο ήξερα αυτό το πάθος. Αναγνώριζα αυτή τη φλόγα. Αυτή την τόσο μεγάλη φλόγα, που καταφέρνει να σε τυφλώνει.\nΚαι 'γω να δακρύζω, και να μη μπορώ να σκεφτώ πιο ρομαντικό άνθρωπο απ' αυτόν...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 1:53 μ.μ. 1 σχόλιο:\nΝα μπορώ να κινούμαι στην πολύβουη πόλη με ηρεμία μυαλού, λες και βρίσκομαι στ' ανοιχτά του πελάγου. Να μην με παίρνει ο ύπνος στο μετρό καθώς προσπαθώ ν' αποτοξινωθώ απ' τις δυσκολίες της μέρας. Να κοιτάω το μπαμπά μου και να μην έχω τύψεις.\nΑυτά είναι τα όνειρά μου γι' απόψε.\nΥΓ.: ΞΕΦΥΓΑ, το καινούριο μου ιστολόγιο. Περάστε μια βόλτα :)\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 1:58 μ.μ. 2 σχόλια:\nτο παραλήρημα της τρίτης\nκαι ξερω πως δεν μπορει κανεις να βοηθησει.\nκι αν βγω εξω και φωναξω "ποναει, γαμω το χριστο μου, ποναει" παλι δεν θ'αλλαξει κατι.\nτι νοημα εχουν τα λογια, οι μαντεψιες, οι συμβουλες; να σου πω εγω. κανενα.\nκανενα απολυτως νοημα.\nγιατι οταν γινεσαι μαργιονετα, τιποτα δεν εξαρταται απο σενα.\nποναει ποναει ποναει\nκαι δεν εχω ιδεα γιατι το γραφω εδω. δεν θα καταφερω κατι.\nχμμ... ισως το να εκθετω το βασανο μου σε δεκαδες ματια βοηθησει ε;\nναι ισως δεν ξερω\nκαι παλι ομως, ποναει.\nκαιρο εχω να γραψω ετσι. αυθορμητα. χωρις να με νοιαζει.\nε να λοιπον ετσι γραφω κανονικα.\nματωνουν τα χερια μου, τρεμει το στηθος μου.\nδεν καταλαβαινετε! δεν σας ζηταω να το κανετε\nαπλως αποδεχθειτε το ταλαντευμα της ψυχης μου.\nη ζωη ειναι ομορφη. γιατι εχει τα πανω και τα κατω της.\nτωρα ομως που περναω τα "κατω", δεν μου φαινεται ωραια.\nσφαιρικη αντιληψη και μαλακιες...\nεγω ξερω τι θελω. πρωτη φορα στα χρονικα.\nτι αστεια που γινομαι. ειμαι ενα γελοιο κοριτσακι\nκοριτσακι ειμαι. ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ. ενα κοριτσακι.\n(κοριτσακι... αυτο που παντα ηθελα ν'αποφυγω)\nκαιγομαι και δεν κανω τιποτα γι'αυτο\nθελω να κανω εμετο αλλα δε θα κανω\nειμαι αδυναμη και παριστανω τη δυνατη\nανατρεχω στο παρελθον. μου λειπει. το καταριεμαι. μου λειπει. αλλα δεν θελω να γυρισω.\nειμαι καλα εδω που ειμαι.\nδεν ειμαι καλα εδω που ειμαι.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 3:10 μ.μ. 4 σχόλια:\nΜου μιλά για ποτάμια. Όνειρα. Κλάματα και ζεστές αγκαλιές.\nΜου μιλά για μάσκες. Αειθαλείς ύπνους, ανολοκλήρωτες μέρες...\nΕίχε ανοιχτόχρωμα μάτια. Ίσως λίγο θλιμμένα.\nΌχι αυτόν. Εμένα φοβάμαι. Και την τύχη.\nΚορόιδευα το δράμα. Μα δες με τώρα! Είμαι έτοιμη να βουτήξω μέσα του.\nΚαι για όλα φταίει ένας άγνωστος...\nΈνας όμορφος νεαρός που τυχαία έπεσα πάνω του, μια νύχτα φόβου στα Εξάρχεια.\nΜ' εγκλωβίζει στην τέλεια χρήση του λόγου του.\nΑγκιστρώνομαι πάνω στο χαμόγελο που μόνο μια φορά είδα.\nΚαι, διάολε, δεν ξέρω τίποτα γι' αυτόν.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 11:30 μ.μ. 13 σχόλια:\nΤι να εγγυμονούν τα σύννεφα που τώρα βλέπω ύστερα από μήνες ήλιου, ζέστης και ιδρώτα; Τι είδους υγρασία θα μας γεμίσουν;\nΞεπλένει η βροχή... Σε κάνει ν' αποζητάς το καινούριο, το καθάριο. Το νέο...\nΚαι τα σύννεφα... Ω! Τι τρομεροί οιωνοί μυστηρίου! Λες και σ' εκπλιπαρούν να χαρείς τις γυάλινες στάλες που κουβαλούν, μαζί τους...\nΜέσα σε κάθε σταγόνα, βλέπεις τον εαυτό σου. Τα πάθη σου. Τις αμαρτίες. Το ανεκπλήρωτο που σε στοιχειώνει. Ίσως βλέπεις και ψήγματα ευτυχίας... Ίσως λέω, ίσως...\nΒλέπεις, βλέπεις, βλέπεις...\nΜα τελικά, τίποτα δε βλέπεις.\nΗ βροχή είναι ο αγγελιαφόρος με τα πιο θολά, μπερδεμένα λόγια...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 8:58 μ.μ. 7 σχόλια:\nΕτικέτες βροχή, ξεπλυμα\nΈνοιωθα το πόδι μου ν' αχρηστεύεται σιγά σιγά. Και οι αρβύλες δεν βοηθούσαν στο να γιατρευτεί η πληγή... Μα δεν μπορούσα να κάνω κάτι, ήμουν ήδη στην αποβάθρα και περίμενα το μετρό. Κι ήταν και αυτές οι κυρίες που με κοιτούσαν με περίεργο μάτι...\nΣτο τρένο χάλασε το ένα μου ακουστικό. "Τέλεια...". Κόσμος μπαινόβγαινε.\nΣηκώθηκα για να κάτσει ένας παππούς. Το βλέμμα μου διασταυρώθηκε με δυο γαλανά μάτια. Μέγαρο Μουσικής, Ευαγγελισμός...\nΣυνεχίσαμε να κοιταζόμαστε.\nΑυτό ήταν, κατεβήκαμε κι οι δύο. Μπερδεύτηκα και πήγα προς Ελληνικό. Τον έχασα.\nΠλατεία Συντάγματος, δειλινό. Σκεϊτάδες, μετανάστες, Αθήνα.\nΞεκίνησα να κατεβαίνω την Ελευθερίου Βενιζέλου. Σκοτείνιαζε. Περίεργα βλέμματα, πιωμένοι παππούδες, ξινές γυναίκες με ψώνια στα χέρια, ξυπόλυτοι μετανάστες... Αθήνα. Είχα αρχίσει να φοβάμαι (φόβοι - κατάλοιπα των μικροαστικών προκαταλήψεων). Τάχυνα το βήμα μου. Κι άλλα βλέμματα πάνω μου... Σχεδόν έτρεχα, λαχανιασμένη πλέον. Και το πόδι μου να με πεθαίνει...\nΈστριψα στη Θεμιστοκλέους. Σκοτάδι. Οι αισθήσεις μου σε επιφυλακή. Ξάφνου, μπροστά μου είδα μια αντρική κοτσίδα. "Αδύνατον..." ψέλλισα. Τον πλησίασα. Μόλις αντίκρισα τα μάτια του, μόνο που δεν τον φίλησα. Γέλασε. "Ήθελα να σου μιλήσω στο μετρό..." μου είπε. Του είπα πως πήγαινα πλατεία Εξαρχείων. Περπατήσαμε μαζί ως εκεί.\n"Από πού βγαίνει το Φένια;"\n"Φωτεινή, απόψε φώτισες τον κόσμο μου"\nΟ σχεδόν άγνωστος αυτός Μιχάλης, μου 'χε φτιάξει το κέφι και είχε διώξει μακριά κάθε ανησυχία. Φτάσαμε πλατεία. Αποχαιρετηθήκαμε ανταλλάζοντας κινητά.\nΣτην πλατεία με περίμενε ένας φίλος. Μέσα από σκοτεινά σοκάκια, φτάσαμε σπίτι του. Άφησα τα πράγματά μου, προσπάθησα να φτιάξω την πληγή στο πόδι μου -η οποία στο εντωμεταξύ είχε χειροτερέψει- και φύγαμε για τη συναυλία.\n"7 sins" το μαγαζί. Οι επτά αμαρτίες...\nΠανκ και μπουνιές: ο πιο αρμονικός χορός. Βγαίνοντας, δεν ένιωθα το πόδι μου. Μα γελούσα...\nΑράξαμε έξω. Καπνός, κίτρινος φωτισμός, συζητήσεις ερχόμενες απ' την παρέα μου.\nΠήγαμε για φαγητό. Πεινούσαμε απίστευτα. Μετά από αρκετό περπάτημα, φτάσαμε στον παράδεισο των μπέργκερ. Ύστερα από τσιγάρα και ιδρώτα, η πείνα ήταν επόμενη. Κάτσαμε στην πλατεία Κολοκοτρώνη. Αθήνα...\nΈνα παιδί μας μίλησε για μια εφαρμογή στο κινητό, σαν κρυμμένο θησαυρό ένα πράμα. "Υπάρχουν κρυμμένα κουτιά σ' όλο τον κόσμο, με διάφορα αντικείμενα μέσα. Η εφαρμογή σου λέει πιο κουτί είναι πιο κοντά σε σένα, και σου δίνει στοιχεία και γρίφους και να το βρεις".\nΗ ώρα τρεις. Η Ερμού άδεια. Το κουτάκι μας ήταν στο Μοναστηράκι. Η πλατεία έρημη... Τι ομορφιά!\nΔεν το βρήκαμε ποτέ.\nΚατά τις τέσσερις γυρίσαμε Εξάρχεια. Μπήκαμε σπίτι αθόρυβα, αλλάξαμε και κάτσαμε στον υπολογιστή. Πολλά και τίποτα συνέβησαν ως την αυγή.\nΤο μεσημέρι ξύπνησα στον καναπέ του υπνοδωματίου μόνη, με τους φακούς επαφής στα μάτια και το κινητό στην παλάμη.\nΔεν ήθελα να σηκωθώ -θα έπρεπε να αφήσω πίσω μια όμορφη μέρα και μια απίστευτη νύχτα, για να αντιμετωπίσω τις επιπτώσεις του παρόντος.\nΜα κάτω με περίμενε ζεστός καφές, και το τρένο στη Βικτώρια...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 2:07 μ.μ. 10 σχόλια:\nΟρκίζομαι πως γύρισα πίσω στο σώμα μου. Νοιώθω το αίμα να ρέει στα ακροδάκτυλά μου, μπορώ και συλλαβίζω κουβέντες δικές μου. Επιτέλους!!! Ω, επιτέλους...\nΕίμαι δική μου: πιο φρέσκια από ποτέ, πιο αποφασισμένη από ποτέ, πιο χαρούμενη από ποτέ...\nΔεν ξέρω αν με γιάτρεψε το αεράκι, ο Νίκος ή ο Δεληβοριάς, όμως είμαι θεραπευμένη.\nΑπόψε ο ουρανός ήταν κόκκινος.\nΜε καλωσόριζε, είμαι σίγουρη...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 7:40 μ.μ. 11 σχόλια:\nΚοιτάω πίσω στο χειμώνα, και όλα είναι γκρίζα. Πονεμένα, ίσως.\nΚουκούλες για να με προστατεύσουν απ' το κρύο, κίτρινος αστικός φωτισμός να με κουράζει καθώς γυρνάω αργά απ'το φροντιστήριο, μουσκεμένα παπούτσια...\nΜε θυμάμαι να διαβάζω γυμνή, ενώ έξω ακούγονταν κεραυνοί/ Την οικογένειά μου γύρω από το τζάκι να συζητάει... Μεσημέρια όλο βιάση με μισό πιάτο φαΐ και αυτό γεμάτο άγχος να προλάβω. Να προλάβω... Να προλάβω...\nΤσακωμοί έως κλαμάτων με καθηγητές, και άκυρα ξεσπάσματα συνειδητοποίησης της σαπίλας του συστήματος. Αρχαίες κλίσεις, παραγοντοποίηση, ισπανικά... Όλα ένα κουβάρι. Και όλοι να περιμένουν κάτι από μένα! Ένα όμορφο κείμενο, έναν καλό βαθμό, συνέπεια, διάβασμα, σωστή διαγωγή, αποφάσεις...\nΚι όμως, να συνεχίζω να λέω πόσο όμορφη είναι η ζωή και πόσο γλυκός ο δρόμος...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 7:07 μ.μ. 11 σχόλια:\nΤη στιγμή που θα περάσω Ψυχολογία στη μαγεμένη πόλη της Ελλάδας (μία είναι), θα ξεκινήσω να ζω.\nΘα πάω με το μπαμπά να βρούμε διαμέρισμα. Ένα μικρούλι, πολύ μικρούλι... Με μπάνιο που θα 'χει παλιά υδραυλικά κι ένα μικρό παραθυράκι πάνω απ'τη λεκάνη. Και θα μυρίζει πάντα λεβάντα...\nΗ κουζίνα θα 'ναι απ'τις παλιές. Και θα 'χει ράφια ως την οροφή, που σιγά σιγά θα γεμίζουν τσάγια και μπαχαρικά. Θα 'χω κι ένα μικρό ψυγείο, γεμάτο χυμούς, σοκολάτες και μπύρες.\nΣαλόνι δε θα χρειάζομαι. Μόνο ένα δωμάτιο που θα μπει το στρώμα μου με ριχτές κουβέρτες από πάνω. Θα 'χει κι ένα μικρό τραπεζάκι, και μαξιλάρια γύρω του. Αυτό το δωμάτιο θα 'ναι κόκκινο (το θερμό κόκκινο, όχι το τρομαχτικό) και ο τοίχος θα 'ναι καλυμμένος με φωτογραφίες. Και θα μυρίζει καφέ...\nΦυσικά, θα 'χω βιβλιοθήκη (το μόνο μεγάλο έπιπλο του σπιτιού), που σιγά σιγά θα γεμίζει βιβλία και σελίδες κειμένων...\nΤις πρώτες μέρες θα σεργιανώ τις γειτονιές και θα χάνομαι, ώσπου να σουρουπώσει. Θα μάθω απ' έξω τα χρώματα του βορινού αυτού ηλιοβασιλέματος και θα τ' απαριθμώ κάθε πρωί στο μπαμπά... Και το σεργιάνι δεν θα σταματήσει μέχρι να νιώσω την πόλη δική μου.\nΚαι θα βρω και μια δουλειά, να 'μαι ανεξάρτητη βρε αδερφέ. Οτιδήποτε. Οτιδήποτε θα μπορέσει να στηρίξει τα όνειρά μου.\n...Σαν ξεκινήσει η σχολή, θα προσπαθήσω να δω με καλό μάτι το σύστημά τους. Ξέρω πως δεν θα τα καταφέρω τελικά, μα η αισιοδοξία είναι ο μισός αγώνας λένε! Θα χαμογελώ στους πάντες, μεγάλους και μικρούς, μπας και τους φτιάξω τη μέρα...\nΚαι κάπου κάπου, θα μ' επισκέπτεται κι εκείνος, με χιονισμένο παλτό απ' το γερμανικό χιόνι. Θα γελάμε, θα χαιρόμαστε που πραγματοποιήσαμε τ' όνειρό μας. Θα του βάζω Αγγελάκα, κι εκείνος ψευτοεκνευρισμένος θα το αλλάζει σε Ψυχοδράμα. Και θα με παίρνει αγκαλιά και θα με ξαπλώνει στο στρώμα, λέγοντας πάλι κάποιο ανεπιτυχές αστείο, ενώ παράλληλα θα με γδύνει για να 'χει δικαιολογία να με ζεστάνει μετά. Και το πρωί, θα με μπουκώνει με κρουασάν, θ' ανοίγει το παράθυρο και 'γω θα λέω ψιθυριστά πόσο πιο όμορφος είναι απ' τον ήλιο...\nγραμμένο ένα θυμωμένο βράδυ του σεπτέμβρη\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 6:24 μ.μ. 4 σχόλια:\nΕτικέτες θεσσαλονίκη, όνειρα\nΜου είπε να του τηλεφωνήσω. Έκπληξη.\nΚάπως έτσι ξεκίνησε πραγματικά η βραδιά μου...\nΗ επιβεβαίωση της ευτυχίας του και η ανάγκη μου να είναι καλά, μας οδήγησαν σε συζητήσεις ωρών. Ξάφνου, σαν όλο μου το καλοκαίρι να απέκτησε νόημα. Λες και κάθε του τότε κίνηση, μέσω της οποίας νόμιζα πως ήθελε να με πληγώσει, υπονόμευε πως τελικά ακόμα μ' αγαπάει. Άρχισα να του λέω πως μου λείπει. Πως θέλω να κοιμηθούμε μαζί. Πως ζήλευα. Κι όλα έβγαιναν τόσο αβίαστα από μέσα μου. Λες και, αυτή η κουβέντα ήταν προβαρισμένη άπειρες φορές...\nΈκλεισα με το πιο καθαρό σ'αγαπώ που θα μπορούσα ποτέ να έχω πει.\nΤσούζουν τα μάτια μου.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 9:28 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n-Τι θες να 'χει μέσα; με ρώτησες.\n-Μια κουζίνα. Και μια αίθουσα για προβολές ταινιών... Α, κι έναν κηπάκο! Να φυτεύουμε όλοι... Και μια βιβλιοθήκη να 'χει..., απάντησα μετά από σκέψη, ενώ η εικόνα ήδη σχηματιζόταν στο μυαλό μου.\n-Θα 'χουμε αίθουσα για προβολές και συζητήσεις, και πολιτικό καφενείο. ...Τον κηπάκο τι τον θες; Ολόκληρο πευκοδάσος θα 'χουμε! Μπορώ να μας φανταστώ να καθόμαστε στο σαλόνι και να συζητάμε, να ερχόμαστε πιο κοντά με τους συντρόφους... Εγώ πάντα θα κάθομαι στον καναπέ!\n-Και 'γω σε κάτι μαξιλαράκια, δίπλα στον καναπέ...\n-Θα κάθεσαι δίπλα μου, θα 'ναι μεγάλος ο καναπές. Και θα 'χουμε κι ένα πουφ, για τις όμορφες νύχτες.\nΑυτή θα 'ναι η κατάληψή μας.\nΑυτός θα 'ναι ο έρωτάς μας.\nΕίπαν κάποτε δύο ρομαντικά παιδιά, ένα βράδυ που το καλοκαίρι δεν έλεγε να τελειώσει...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 10:49 μ.μ. 3 σχόλια:\nΚαθώς πετούσε το μπουκάλι, τα μάτια του έλαμπαν. Ήξερα πως τον ερωτευόμουν καθώς κοιταζόμασταν ενώ φωνάζαμε συνθήματα. Και όσο περισσότερο τσακωνόταν με τους γύρω μας, τόσο πιο πολύ τον λάτρευα, ακόμα και αν τον παρακαλούσα να ηρεμήσει.\n"Κινηματικός έρωτας!" σκεφτόμουν συνέχεια.\nΚαι με μισούσα που δεν τον είχα ανακαλύψει πιο πριν.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 6:34 μ.μ. 4 σχόλια:\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 6:57 μ.μ. 2 σχόλια:\nΣτέκομαι στο ίδιο σημείο που στεκόμουν πριν εννέα μήνες.\nΗ θάλασσα είναι εδώ, τα χόρτα και οι πέτρες το ίδιο. Ακόμα και ο ουρανός παρέμεινε αναλλοίωτος...\nΜόνο εμείς αλλάξαμε.\nΓδυθήκαμε, και φύγαμε. Χαθήκαμε για πάντα.\nΠώς, όμως, τολμάω και μας προσδιορίζω σαν κάτι κοινό, ενιαίο; "Εμείς", χα! Δεν προλάβαμε να διεκδικήσουμε τον τίτλο της ένωσης. Και όμως, συνεχίζω να γράφω σε α' πληθυντικό...\nΔεν πειράζει, νομίζω. Τι σημασία έχει, εξάλλου;\nΤο ξέρεις πως είσαι εδώ, έτσι; Εγώ σε κρατάω. Και δε ζητάω συγγνώμη.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 8:35 μ.μ. 7 σχόλια:\nΕίχε τα πιο καθάρια, ζεστά μάτια.\nΤη στιγμή που τον κοίταξα, πίστεψα στον έρωτα με την πρώτη ματιά -αν και φυσικά, δεν ήταν. Ήταν κάτι άλλο, μια στιγμιαία ένωση, ένα χαροπάλεμα ψυχών.\nΑφήσαμε την επόμενη συνάντησή μας στην τύχη. Και την επόμενη αυτής στη συνέχεια... Δυο φορές η τύχη (ή η υπερβολική θέλησή μου) με οδήγησαν σ'εκείνον. Απόψε είναι η τρίτη αναμέτρησή μου με τη ροή.\nΕύχομαι, ελπίζω, μα δεν ξέρω. Είπε πως είναι σίγουρος πως θα με ξαναδεί. Και βασίζομαι σ'αυτό.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 10:22 μ.μ. 13 σχόλια:\nΦαντάσου μια κοινωνία χωρίς χρήματα, διαθήκες, πορτοφόλια.\nΦαντάσου έναν κόσμο χωρίς σύνορα και κυβερνήσεις, όπου όλοι θα δρουν με βάση το κοινό καλό. Όλοι θα προσφέρουν κάτι διαφορετικό -ότι μπορεί ο καθένας. Και οι πάντες θα μπορούν να δημιουργήσουν, και να ερωτευτούν με ελευθερία.\nΛάθη δεν θα υπάρχουν, αφού δεν θα υπάρχουν και σωστά.\nΤα παιδιά θα διδάσκονται την τέχνη και θα ανακαλύπτουν τη ζωή βιωματικά, θα μορφώνονται ουσιαστικά. Αδικήματα δεν θα υπάρχουν.\nΌλα προσεγγίσημα και προσβάσιμα.\nΌλα όμορφα, εξαιρετικά, ηλιόλουστα...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 8:21 μ.μ. 5 σχόλια:\nΕτικέτες αναρχια, αναρχισμος\nσ'ένα βραδυ ολοένα και πιο ψεύτικο\nΟι άνθρωποι περνούν και χάνονται.\nΛες "για πάντα" και το εννοείς, μα ποιος σ' ακούει;\nΟι δείκτες γυρνούν πίσω μπρος, γελούν ειρωνικά -μόνο αυτοί είναι αθάνατοι εξάλλου...\nΚ' έπειτα φεύγουν. Φεύγεις. Και το μέρος που αφήνετε, πια δεν έχει καμία αξία στην καθημερινότητά σας. "Για τους επόμενους..." σκεύτεσαι, και ρίχνεις μαύρη πέτρα. Χάνεσαι.\nΥπάρχει κάποιο μέρος που ζουν κούφια λόγια, ξεχασμένες υποσχέσεις και άτονες αναμνήσεις;\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 9:19 μ.μ. 6 σχόλια:\nΝα ερωτεύεσαι άνοιξη\nΔεν είναι μαγικό το φως;\nΣε πλημμυρίζει και σε γεμίζει ομορφιά και χαμόγελα -χωρίς σπασμένα δόντια.\nΚαι είναι και αυτός, που μοσχοβολάει η ψυχή του και έχει στο κεφάλι πολύχρωμα γρανάζια που βουίζουν, και εγώ τον ερωτεύομαι κάθε μέρα χωρίς να νοιώθω πόνο ή θλίψη. Τον λατρεύω. Πιο πολύ, πιο πολύ, πιο πολύ.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 4:35 μ.μ. 5 σχόλια:\n"Διάβασα το διήγημα. Είναι εξαιρετικό. Δεν θα του κάνουμε καμία αλλαγή".\nΜετά από τρία χρόνια, άκουσα την πολυπόθητη φράση.\nΔεν έχει σημασία αν, τελικά, θα κερδίσω. Η ικανοποίηση που πήρα από τα μάτια και τα λόγια του, ήταν αναντικατάστατη.\nΉταν ο άνθρωπος που με ώθησε να ξανασχοληθώ με τη συγγραφή, που μου έκανε τις πρώτες επισημάνσεις, που με στήριξε σε νίκες αλλά και κατραπακιές.\nΤελειώνει η χρονιά. Κλείνει ο κύκλος.\nΌλα δείχνουν να τείνουν να γίνουν αναμνήσεις.\nΤέλειωσε η ύλη στ' αρχαία. Το αρχαίο κείμενο φτάνει στην κορύφωσή του. Στα μαθηματικά κάνουμε πλέον μοναχά επαναλήψεις...\nΟι καθηγητές χαμογελάνε πιο πολύ, λες και ξέρουν πως θα μας λείψουν.\nΟ κάθε τοίχος έχει από χιλιάδες ιστορίες να διηγηθεί. Κάθε θρανίο, κάθε γόπα, κάθε πετραδάκι, είναι απομεινάρι στιγμής.\nΜοναχά εμείς φεύγουμε...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 2:52 μ.μ. 2 σχόλια:\nΊσως φταίει που έφυγε αυτή. Ίσως φταίει που δεν είναι Εκείνος εδώ. Ίσως φταίει που δεν είμαι εγώ εκεί. Τι φταίει;\nΤι με νοιάζει τι φταίει; Μια μελαγχολία τυλίγει τις ηλιόλουστες μέρες μου εδώ. Τι φταίει; Πολλά γίνονται, χωρίς καν να κουνιέται φύλλο. Σιωπή στη φασαρία. Αντιστίξεις που δεν ξέρω αν πλέον προκαλούν δέος... Μα, η μαγεία είναι ακόμα εδώ. Αναπνέω μολυσμένο αέρα, μα δεν στεναχωριέμαι. Όπου υπάρχει ευτυχία, υπάρχει και λύπη αντίστοιχα -για ποικιλία βρε αδερφέ.\nΚαι οι αναμνήσεις; Κούφιος αέρας, ξεσκισμένα πρόσωπα, δάκρυα και χαμόγελα δίχως ουσία. Αυτό είναι οι αναμνήσεις!\nΔεν ξέρω για τι γράφω, ούτε αν με διαβάζει κάποιος. Τι ειρωνεία όμως ε... Αυτοί που πρέπει να με διαβάζουν, αγνοούν την ύπαρξη του παρόντος ιστολογίου.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 5:57 μ.μ. 8 σχόλια:\nΈνα Τόξο στο Αιγαίο\nΤο σχήμα και το χρώμα των ματιών του, ήταν ίδια με Εκείνου. Βαθύ γαλάζιο, να χάνεσαι μέσα τους, να μη θες να πάρεις τα βλέφαρά σου από πάνω τους.\nΚαι ο χώρος, η ενέργεια, ήταν ίδια με εκείνου του καλοκαιριού. Με πονούσε η καρδιά μου... Τόσες πολλές ομοιότητες, και Εκείνος πουθενά. Ευχόμουν ο χωροχρόνος να εξαφανιζόταν, το παρόν με το παρελθόν να γίνονταν ένα, έτσι ώστε να ξαναζούσα τις όμορφες στιγμές αυτές.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 5:14 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜε περίμενε στην αποβάθρα του μετρό. Έδειχνε πανέμορφη... Μαύρο φόρεμα, μαύρα all star και κόκκινα χείλη.\nΠεράσαμε την ώρα μας μιλώντας με έναν διόλου αστείο τύπο, ο οποίος κατέβηκε μόλις μια στάση πριν από εμάς. Φτάνοντας στο Fuzz, τον είδαμε. Πήραμε τα εισιτήρια μας (εκείνη είχε πρόσκληση), και μπήκαμε μέσα. Πολλοί είχαν αρχίσει να πιάνουν θέσεις μπροστά από τη σκηνή ήδη... Προτιμήσαμε το πάνω μέρος του μαγαζιού, όμως σύντομα φύγαμε για να πάρουμε μπύρες.\nΓυρνώντας, την είδα. Τα κόκκινα μαλλιά της πιασμένα πάνω, φορούσε πορτοκαλί παντελόνι και άσπρο αμάνικο. Χαζογελούσε με έναν άγνωστο τύπο με μοϊκάνα. Ένοιωσα πόνο. Με χαιρέτησε αδιάφορα, το ίδιο και εγώ. Το βλέμμα της έδειχνε αδιαφορία. Ή μήπως θυμό; Δύσκολο να ξεχωρίσω...\nΈνα κρουασάν και μία μπύρα αργότερα, μπήκαμε μέσα. Κάτσαμε στη γωνία, λιγάκι απομακρυσμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, περιμένοντας υπομονετικά να ξεκινήσει η συναυλία. Σκοτάδι...\nΠαίξαμε δυο τρία αστεία παιχνίδια, τα οποία έσπασαν τον πάγο. Ήμουν καλά.\nΚατά τις δέκα, ξεκίνησε. Είχαμε σηκωθεί όρθιοι, αυτή και εγώ χορεύαμε, τραγουδούσαμε. Εκείνος, ήρεμος, λουφαγμένος στη γωνία του.\nΕίχα τρελαθεί. Κοπανιόμουν σαν τρελή, σε στίχους τόσο οικείους, μα και τόσο άγνωστους, σε μουσικές παραλλαγμένες...\nΕκείνος έφυγε. Τον κοίταξα στα μάτια, όσο το σκοτάδι και ο καπνός μου επέτρεπαν, και τον φίλησα στο μάγουλο. Η άκρη του χειλιού μου ξέφυγε, πήγε πιο κοντά στο στόμα του -όχι επίτηδες. Μα, έφυγε.\nΜετά από λίγο, πήγαμε κάτω. Γίναμε ένα με τον υπόλοιπο κόσμο. Σώμα ενιαίο, που βρωντοφώναζε στίχους, χόρευε, ποδοπατιόταν. Ούρλιαζε. Ωρυόταν.\n"Χωρίς κανόνα", "Μια όμορφη μελαχρινή", "Ακούω την αγάπη", "Σιγά μην κλάψω" και άλλα πολλά. Χοροπηδούσα. Η εναλλαγή φωτός - σκοταδιού ήταν υπέροχη. Όλοι δίπλα μου φάνταζαν τρελοί και όμορφοι. Μια κοπέλα πίσω μου τραγουδούσε το "Ω δεσποινίς Ουτοπία" μεθυσμένη.\nΚαι τέλειωσε. Όπως άρχισε... Γρήγορα, χωρίς πολλά πολλά. Αμέσως. Πριν καταλάβω πως έπρεπε να φύγω, ήμουν ήδη έξω.\nΤο μετρό ήταν γεμάτο τακούνια και ψεύτικα χαμόγελα. Αλήθεια, είναι πιο όμορφο το βράδυ... Το ίδιο και οι τοίχοι του.\nΦτάνοντας σπίτι της, τον πήρα τηλέφωνο. Μου είπε πως ακουγόμουν λίγο παραπάνω από μεθυσμένη.\nΚαι ύστερα, πέρασα το πιο ήρεμο βράδυ του κόσμου.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 6:21 μ.μ. 4 σχόλια:\nΝα φοράω πυτζάμες νοσοκομείου και εσύ κοστούμι, γραβάτα και σκαρπίνια.\nΝα μην σε αναγνωρίζω... Να μου δώσεις να βάλω ένα κόκκινο φόρεμα και εγώ να τ' αρνηθώ, σκίζοντας αμέσως το κοστούμι και τα μάτια σου. Μόνο και μόνο για να μην βλέπεις τη χυδαιότητα μου, το σώμα μου βιασμένο με αιτία τον ενθουσιασμό.\nΤο δωμάτιό σου μυρίζει τσιγάρο και μαυρίλα, ενώ εσύ δεν κάπνισες ποτέ. Τ'ακούς; Εγώ σου χτυπώ την πόρτα\nΝύχτα, καλοκαίρι. Αρνήσου να πας μαζί του στην συναυλία, σε παρακαλώ...\nΑρνήσου το, ειδάλλως θα με γνωρίσεις.\nΜη μου δώσεις το κινητό σου. Μη μου μιλήσεις για το bdsm.\nΜη μου πεις για το πώς τέλειωσε η σχέση σου, σε παρακαλώ. Να... Τώρα σε συμπονώ!\nΣταμάτα! Μην έρθεις να με βρεις στο Μοναστηράκι. Αχ... Κοίτα τι έκανες! Νοιάστηκες...\nΜη με δέχεσαι σπίτι σου πριν το φροντιστήριο, σε ικετεύω!\nΌχι, ΜΗ με φιλήσεις.\nΓιατί μου επέτρεψες να σε φιλήσω και εγώ;\nΚρίμα που τα 'κανες όλα αυτα. Και δες πως είμαστε τώρα: ευτυχισμένοι.\nΑλλά ξέρω πως θα σε χάσω, πως θα χαθούμε. Οι σχέσεις πάντα τελειώνουν. Και εφόσον μπαίνεις σε τέτοια διαδικασία, αρχίζεις και εσύ να διαγράφεις κύκλο.\nΤα λέμε στο τέρμα...\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 3:35 μ.μ. 2 σχόλια:\nμια (διόλου) φανταστική ιστορία\nΦοβάμαι τη γυναίκα του φι\nΌχι γιατί είναι του φι\nΟύτε γιατί είναι σπάνια\nΤη φοβάμαι για το μυαλό της\nτις σκέψεις της\nτις γνώσεις της\nτον έρωτα που κάνει\nΚαι ας μην την ξέρω\nΚαι ας μην υπάρχει\nΚαι ας έχει μάτια άσπρα\nκαι κούφια πέταλα για ψυχή\n-εγώ τη φοβάμαι\nΤη φοβάμαι που κέρδισε\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 11:49 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟι σκέψεις του ρέουν μέσα μου\nΤο άνοιγμα των χειλιών του\nκαι το πετάρισμα που κάνουν τα μάτια του\nπου έχω ξεχάσει πώς είναι\nεπειδή λείπει μια βδομάδα,\nείναι συνήθεις απλές\nμα και μοιραίες.\nΓιατί όποτε τις κάνει, εγώ βουτάω στο χάος\nΔεν πονάει. Συνήθως τουλάχιστον.\nΖωγραφίζει χαμόγελα στο πρόσωπό μου\nμε πινέλα πρωτόγνωρα\nόσο και παιδικά.\nΕίναι και στιγμές όμως\nπου με περιλούζει με κάλτσες\nβρωμόνερα και πόνο.\nΣυνήθως χωρίς να το θέλει\nΓιατί αυτού δεν του πατάνε τις πρώην τρένα\nΑν και αγαπάει τα καράβια\nΚαι τις ναυτίες που προκαλούν\nΤΣΟΥΦ ΤΣΟΥΦ φωνάζουν τα τρένα τότε\nζηλεύοντας που το ύδωρ τους κλεύει τη δόξα.\nΜα ξεχνάνε πως,\nδεν έχει να κάνει με δόξα\nούτε με κυκλωμένα άλφα\nΜε βία έχει να κάνει\nΚαι έρωτα -πολύ έρωτα\nΚαι αγάπη -πολλή αγάπη\nΊσως και με ζώνες.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 11:09 μ.μ. 4 σχόλια:\nΈχω έναν καθηγητή που διδάσκει και λάμπουν τα μάτια του.\nΞέρει για ποιο πράγμα μιλάει, ξέρει τι θα ρωτήσεις πριν το κάνεις.\nΜα πιότερο, λατρεύει αυτό που κάνει. Το ακούω στη φωνή του, φαίνεται στα μάτια του.\nΘέλει να μας μάθει ζωή, να μας προσφέρει τροφή για σκέψη. Και αλήθεια, τα μάτια του λάμπουν...\nΕίναι θαύμα να δουλεύεις με έναν τέτοιο άνθρωπο. Με έκανε να πιστέψω στην εκπαίδευση, μου έδειξε πώς αλλιώς μπορεί να είναι ο εκπαιδευτικός.\nΜας δίνεται. Κάθε μέρα γυμνώνει τις γνώσεις του και την ψυχή του, παραθέτοντάς τες στα άμαθά μας χέρια. Μαγεία σου λέω.\nΘέλω λοιπόν και εγώ, εκ μέρους πολλών μαθητών, να πω:\nΚουράγιο. Σας αγαπάμε. Συνεχίστε να εκφράζεστε, να εμπνέετε. Είμαστε εδώ.\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 5:28 μ.μ. 6 σχόλια:\nΜυρίζει καλοκαίρι ξέρεις.\nΈφτυσα αίμα φέτος -φροντιστήρια, μαθήματα, φωνές, νέοι φίλοι. Τόσα πολλά! Σαν κάποιος να με εκδικούνταν που πέρασα ένα αξέχαστο καλοκαίρι...\nΔεν μετανιώνω, ούτε ζητάω τίποτα πίσω.΄Έμαθα επιτέλους την υπομονή και το κουράγιο, στοιχεία που δεν μπορώ να πω πως διέθετα. Και μυρίζει καλοκαίρι... Δεν είναι υπέροχο αυτό;\nΉλιος γαμώ το. Ήλιος.\nΆλλαξε και η ώρα, ποιος τη χάρη μας...\nΘέλω φέτος να είναι ακόμα πιο γεμάτο από το περσινό.\nΓίνεται; Φυσικά. Θα το κάνω... Πιο πολλές συναυλίες. Πιο πολύς χορός, πιο πολλή μπύρα και ρετσίνα. Περισσότερη ώρα με 'μένα. Βιβλία βιβλία ΒΙΒΛΙΑ. Και παραλίες... Γεμάτα λεωφορεία και γέλια. Μαγιό... Παραπάνω Κρήτη επίσης. Πάρτυ και κρέπες με τα παιδιά. Ναι. Αυτό. Και ότι άλλο προκύψει...\nΗ "to Do list" είναι έτοιμη. Και την παραθέτω (για να μην ξεχαστεί σε κάνα συρτάρι).\nνα κερδίσω το διαγωνισμό\nνα πάρω την canon/nikon (όποια κάτσε τελικά)\nνα φτιάξω ένα λεύκωμα με αφιερώσεις καθηγητών\nνα μάθω κ άλλα τραγούδια στην κιθάρα\nνα τελειώσω το "Ο Κόσμος της Σοφίας"\nνα γράψω ένα διήγημα για 'μένα., όχι για διαγωνισμό\nνα δω την Κορίνα\nνα βάψω το μαλλί μου κόκκινο\nνα πάω στους Kill the Cat\nνα πάω στα Μεθυσμένα Ξωτικά\nνα πάω επιτέλους για βάψιμο\nΔημιούργησε επική ποίηση η Rockmantic στις 11:36 μ.μ. 6 σχόλια:


Ο Frank Cho ρίχνει χυλόπιτα στην Wonder Woman. – THE BAT COUNTRY PRESS : TOO WEIRD TO LIVE, TO GEEK TO DIE !\nΟ Frank Cho ένας από τους αγαπημένους σχεδιαστές των απανταχού ‘ματάκηδων’ αναγνωστών comics κάνει το αδιανόητο : Ρίχνει χυλόπιτα στην Wonder Woman !\nΟ Cho ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει να σχεδιάζει εξώφυλλα για την DC. Η εταιρεία είχε προσλάβει τον εξαιρετικά ταλαντούχο σχεδιαστή για να ζωγραφίζει τα variant covers του Wonder Woman Rebirth τίτλου της. Η αρχική συμφωνία προέβλεπε από τον Cho να σχεδιάσει 24 εναλλακτικά εξώφυλλα για τον τίτλο που εκδίδεται δυο φορές τον μήνα. Τελικά όπως δείχνουν τα πράγματα η συνεργασία τους διακόπτεται μόλις στα 6 εξώφυλλα. Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη βασική αιτία για την αποχώρηση του είναι ο … πουριτανός Greg Rucka.\nΟ Cho σε πρόσφατη δήλωση του στο Bleeding Cool κατηγόρησε τον συγγραφέα του τίτλου για στυγνή λογοκρισία. ‘Όλοι λατρεύουν τα Wonder Woman εξώφυλλα μου και επιθυμούν την παραμονή μου στον τίτλο. Ο μοναδικός που έχει θέμα με την δουλειά μου είναι ο Greg Rucka. Προσπαθεί να αλλάξει και να λογοκρίνει το έργο μου από την πρώτη μέρα της ‘συνεργασίας’ μας’ . Αφορμή για το σχίσμα μεταξύ των δυο δημιουργών αποτέλεσε το τρίτο εξώφυλλο της σειράς το οποίο ο Rucka χαρακτήρισε ως ‘χυδαίο’. Ο Cho δεν δίστασε να το πάει και ένα βήμα παραπέρα και κατηγόρησε τον νοβελίστα ότι ‘διατηρεί μια περίεργη πολιτική ατζέντα εναντίον μου’. Πάντως η αλήθεια είναι ότι τα εξώφυλλα του ταλαντούχου σχεδιαστή μέχρι στιγμής είναι μια χαρά και μάλλον ο Rucka τον παρεξήγησε. Ίσως να τον προϊδέασε αρνητικά το αμφιλεγόμενο παρελθόν του Cho όπου επηρεασμένος από τον Απόλυτο μπανιστιρτζή Milo Manara κάπου το … τερμάτισε με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί από πολλούς (σίγουρα ΟΧΙ από εμάς!) ως σεξιστής. Σου ετοιμάσαμε και ένα μικρό slide show για να σχηματίσεις και εσύ την δική σου γνώμη !\nΠάντως κακά τα ψέματα ο τύπος όταν το παίρνει στα σοβαρά δημιουργεί Αριστουργήματα. Απλά τσέκαρε το παρακάτω εξώφυλλο του για τον Spidey !\nΤο The Bat Country Press με όλη του την καρδιά εύχεται στον Frank Cho να συνεχίσει να εκφράζεται ελεύθερα και δημιουργικά με οτιδήποτε και αν ασχοληθεί στο μέλλον και προτείνει στην DC για αντικαταστάτη του τον ‘μέντορα’ του Milo Manara που, με βάση την δουλεία που έκανε στην Spider-Woman, πιστεύουμε θα αποδώσει την Diana όπως πραγματικά της μας αξίζει.\nDC,DC Rebirth,Frank Cho,Greg Rucka,Milo Manara,Spider-Man,Spider-Woman,Wonder Woman


Νταϊάνα Ρος: Σταματήστε να κατηγορείτε τον Μάικλ Τζάκσον «στο όνομα της αγάπης»! (photos) | Pasmina.gr\nΣε μια συναισθηματικά φορτισμένη δημοσίευσή της στο Twitter η Νταϊάνα Ρος, απηύθυνε έκκληση στους επικριτές του Μάικλ Τζάκσον «να σταματήσουν στο όνομα της αγάπης».\nΗ Ρος που υπήρξε πολύ φίλη του Μάικλ Τζάκσον έγραψε στο Twitter: «Αυτό έχω στην καρδιά μου. Πιστεύω ότι ο Μάικλ Τζάκσον ήταν και είναι μια απίστευτη δύναμη για μένα και για πολλούς άλλους».\nΠαράλληλα κάλεσε τους πάντες να σταματήσουν την κριτική κατά του Τζάκσον «στο όνομα της αγάπης».\nΗ Ρος είναι η δεύτερη τραγουδίστρια που εκφράζει τη στήριξη της στον «βασιλιά της ποπ» μετά τη Μπάρμπρα Στρέιζαντ, αν και η 76χρονη Στρέιζαντ προκάλεσε σάλο με τον τρόπο με τον οποίο εκφράστηκε καθώς, μεταξύ άλλων, είπε «δεν τους σκότωσε κιόλας!» και τελικά υποχρεώθηκε να ζητήσει συγγνώμη από τα θύματα του Τζάκσον.\n«Λυπάμαι ειλικρινά για όποιον πόνο ή παρεξήγηση δημιούργησα μη επιλέγοντας προσεκτικότερα τα λόγια μου για τον Μάικλ Τζάκσον και τα θύματά του, γιατί αυτά τα λόγια δεν αντανακλούν τα αληθινά μου αισθήματα. Δεν ήθελα κατά κανέναν τρόπο να παραβλέψω το τραύμα που βίωσαν αυτά τα παιδιά. Όπως όλοι όσοι έχουν επιβιώσει από σεξουαλική κακοποίηση, θα συνεχίσουν να κουβαλούν (σ.σ. το τραύμα) για όλο το υπόλοιπο της ζωής τους. Νιώθω βαθιά μεταμέλεια και ελπίζω ο Τζέιμς και ο Γουέιντ να γνωρίζουν ότι τους σέβομαι και τους θαυμάζω που είπαν την αλήθεια τους».\nΤις προηγούμενες ημέρες έκανε, επίσης, την εμφάνισή του σε λεωφορεία στο Λονδίνο μια καμπάνια υπέρ της αθωότητας του Τζάκσον, η οποία, ωστόσο, αποσύρθηκε για λόγους «δημοσίου συμφέροντος».\nΜάικλ ΤζάκσονΝταϊάνα ΡοςΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ\nΑπό το τηλεοπτικό πλατό του «Μy Style Rocks» στον πολιτικό στίβο. Τη γνωρίσαμε μέσα από το My Style Rocks και\nΗ ίδια βρίσκεται στο νοσοκομείο.\nΤάμτα: Μιλάει για τη σχέση με τον Κασιδόκωστα, τον γάμο και την κόρη της (ΦΩΤΟ)\nΗ Τάμπτα μιλάει ανοιχτά για όλα.


Αλλαγή ή εναλλαγή στον Δήμο της Αθήνας; — Ανοιχτή Πόλη\nΒρίσκεστε εδώ: Αρχική Σελίδα → άρθρα → Αλλαγή ή εναλλαγή στον Δήμο της Αθήνας;\nΑλλαγή ή εναλλαγή στον Δήμο της Αθήνας;\n— Δημοσιεύτηκε 22/11/2010\nΣτις εκλογές στον Δήμο της Αθήνας ηττήθηκε η πολιτική Κακλαμάνη από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας το 35% και χάνοντας πάνω από 10 ποσοστιαίες μονάδες από το 2006. Ο κ. Κακλαμάνης πήγε στον πρώτο γύρο με ατζέντα μουτζουρωμένη και φτερούγες τσακισμένες. Τα κινήματα πολιτών και η "Ανοιχτή Πόλη" τον πήγαιναν από φιάσκο σε φιάσκο σε όλη του τη θητεία. Στην τσιμεντοποίηση στον Βοτανικό, στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων, στο άλσος Παγκρατίου, στη βίλα Δρακοπούλου, στο Φιλοπάππου, στην υπογειοποίηση του προαστιακού, στα σχέδιά του για πολεοδομικές ρυθμίσεις στην Ακαδημία Πλάτωνος, στην παραχώρηση δημόσιου χώρου σε επιχειρηματικά συμφέροντα.\nΑποκαλύψαμε τη συνολική του διαχείριση στους οργανισμούς, στις Ανώνυμες Εταιρείες, στα οικονομικά του Δήμου. Είχαμε συνεχή και ουσιαστική παρουσία μέσα στο Δημοτικό, στα Διαμερισματικού και τα Διοικητικά Συμβούλια. Αποκαλύψαμε την υπεροψία, την απαξίωση και την αλαζονική συμπεριφορά του δημάρχου προς τον “περιφερόμενο θίασο” των πολιτών. Η κυβερνητική επιλογή Καμίνη δεν απέφερε ούτε ένα ποσοστό παραπάνω στο ΠΑΣΟΚ σε σχέση με τον Σκανδαλίδη. Η εκλογή του στον δεύτερο γύρω ήταν φυσική κατάληξη της διαρκούς ήττας της πολιτικής Κακλαμάνη, η οποία κινητοποίησε τον απλό κόσμο της Αθήνας, που θέλησε να τον αποτινάξει από την πλάτη του.\nΤο αποτέλεσμα της "Ανοιχτής Πόλης" την αδικεί. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να κερδίσουμε αυτή τη δυσαρέσκεια και να κεφαλαιοποιήσουμε τη δική μας συμβολή. Βρεθήκαμε εγκλωβισμένοι σε μια πολιτική συγκυρία πολυδιάσπασης του χώρου, με αποκλίνουσες και αντιπαραθετικές τακτικές. Καταφέραμε μόνο μερικώς να επουλώσουμε τις πληγές της πολυδιάσπασης του χώρου μας και όχι τις πληγές που άνοιξε στην πόλη και τον κόσμο της η διοίκηση Κακλαμάνη και η κυβερνητική πολιτική. Δεν μπορέσαμε να διεισδύσουμε σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, όπως είχαμε καταφέρει στο παρελθόν.\nΗ επόμενη μέρα μάς βρίσκει να συνεχίζουμε, στη δική μας αντίληψη για τον θεσμό, για τα προβλήματα της πόλης, με διεκδικήσεις , με πρωτοβουλίες , με δράσεις, μαζί με τα κινήματα και τους πολίτες αυτής της πόλης. Στην εποχή της κρίσης θα επιμείνουμε στη διεκδίκηση και την αλληλεγγύη. Θα συνεγείρουμε συνειδήσεις για συμμετοχή και δημιουργία. Υπάρχει σχέδιο, προτάσεις και λύσεις για την πόλη.\nΗ προεκλογική κριτική μας απέναντι στον Καμίνη παραμένει. Για την Αθήνα επιμένουμε ότι χρειάζεται εναλλακτική πολιτική. Στο χέρι της νέας διοίκησης είναι να ανταποκριθεί στις ανάγκες μιας τέτοιας πολιτικής. Η παράταξη ‘‘Δικαίωμα στη πόλη’’ θα κριθεί τελικά από τη βούλησή της να εφαρμόσει μια τέτοια πολιτική, αποδεικνύοντας έμπρακτα την ανεξάρτητη, μη κομματική, αριστερή, ανανεωτική και οικολογική συγκρότησή της. Η ίδια είναι αναγκασμένη να μετρηθεί στο πλαίσιο των δημοκρατικών λειτουργιών και πολιτικών πρωτοβουλιών, που θα πρέπει να ενσωματώνει κινήματα και ενεργούς πολίτες για λύσεις στην πόλη. Θα κριθεί σε πρακτικές ρατσισμού και κοινωνικού αποκλεισμού, αν θα συγκρουσθεί και θα ενεργοποιήσει κάθε δημοκρατικό πολίτη απέναντι στην καταπάτηση δημοκρατικών δικαιωμάτων, ενάντια σε κάθε έκφραση ρατσιστικής και φασιστικής συμπεριφοράς. Θα κριθεί, τέλος, από την αναμέτρηση με τον ίδιο τον "Καλλικράτη" και τις επιταγές του.\nΜε λίγα λόγια, τον Καμίνη θα τον κρίνουμε με βάση το πρόγραμμα, τις θέσεις και τις κατακτήσεις μας. Κάποιος μπορεί να μας καταλογίσει πρόωρη, κακόβουλη και εμπαθή κριτική λαθεύει. Δεν κατεχόμαστε από το άγχος μιας άκρατης και ισοπεδωτικής αντιπολίτευσης. Γνωρίζουμε τον δήμο ίσως καλύτερα από τον καθένα, γνωρίζουμε τις δυσκολίες σε έναν οργανισμό γραφειοκρατικό και απαξιωμένο, που τον διακυβέρνησε για έξι τετραετίες η δεξιά. Γνωρίζουμε τον χρόνο προσαρμογής και διοίκησης στο σύνολο του οργανισμού, γνωρίζουμε την αναγκαία πίστωση χρόνου.\nΕπιβάλλεται όμως να καταθέσουμε τη δική μας αντίληψη και στάση γι' αυτή την τετραετία. Παρ' ότι ασκήσαμε προεκλογικά κριτική στον Καμίνη, μας ενδιαφέρει να μην υπάρξει απογοήτευση, οπισθοδρόμηση και ενδεχόμενη επαναφορά στην προτεραία. Ο έλεγχος, η κριτική, η συμβολή μας θα στοχεύει στην εμβάθυνση της αριστερής οικολογικής και κινηματικής πολιτικής στον δήμο. Εν ολίγοις διλήμματα δεν έχουμε εμείς, αλλά η νέα διοίκηση. Εμείς ξέρουμε τι θέλουμε, ξέρουμε να το διεκδικούμε, ξέρουμε να το κερδίζουμε. Πολιτικές που θα κινούνται σε κυβερνητικά πλαίσια, που θα ενσωματώνουν πολιτικές ιδιωτικοποίησης, πολιτικές διαχείρισης και μπαλώματος του δήμου, μιας δικομματικής εναλλαγής επί της ουσίας, θα βρεθούν στο πολιτικό μας στόχαστρο.\nΗ "Ανοιχτή Πόλη" θα πορευτεί με γνώμονα την μέχρι σήμερα πολιτικές τις επιλογές, αυτές που υπερασπίστηκε την προηγούμενη τετραετία, και με ένα πρόγραμμα άμεσης ανάγκης. Όλοι γνωρίζουμε ότι θα υπάρξει όξυνση των προβλημάτων και των αντιθέσεων στην αυτοδιοίκηση το επόμενο διάστημα. Κύρια επιδίωξη, να συνεχίσουμε τον κινηματικό προσανατολισμό της παράταξης, ενισχύοντας όχι μόνο κάθε πρωτοβουλία και διεκδίκηση των πολιτών, αλλά και την ανάγκη νέων λαϊκών μορφών αυτοδιοίκησης, ακυρώνοντας τον "Καλλικράτη" και αναδεικνύοντας τις κοινωνικές αντιστάσεις και τις πολιτικές διεργασίες συνεύρεσης και συνεργασιών σε έναν πολιτικό χάρτη που αλλάζει.\n*μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, μέλος της γραμματείας της "Ανοιχτής Πόλης"\nσυγγραφέας / πηγή: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΚΟΥΤΑΣ*/Αυγή της Κυριακής http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=582909


Αυτοψία: Πόσο εύκολο είναι να ξεκινήσει μία φωτιά μέσα στην Αττική ~ Boom24.gr\n1:48:00 μ.μ. boom24.gr διάφορα No comments\nΣτην Αθήνα και συγκεκριμένα στον Υμηττό αυτό έγινε πραγματικότητα καθώς λίγο μετά τις 4 τα ξημερώματα της Δευτέρας 12 Αυγούστου ξέσπασε φωτιά και οι κάτοικοι της πρωτεύουσας ξύπνησαν με το φόβο μιας επικείμενης νέας μεγάλης πυρκαγιάς αντίστοιχης του περσινού καλοκαιριού.\nΕυτυχώς οι δυνάμεις της πυροσβεστικής ήταν εκεί και δίνοντας μάχη με τις φλόγες κατάφεραν λίγο μετά το ξημέρωμα να σταματήσουν την καταστροφική της πορεία.\nΣταθήκαμε τυχεροί, αυτή τη φορά. Γιατί σύμφωνα με την αυτοψία που έκανε στις περιοχές του Διονύσου, της Εκάλης και της Κηφισιάς, μία σπίθα αρκεί για να ξεκινήσει ένας νέος εφιάλτης πυρκαγιάς μέσα στον αστικό ιστό.\nΟι καταγγελίες και τα ρεπορτάζ που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα για παρατημένους σωρούς από ξερά χόρτα και κλαδιά στις άκρες των δρόμων στις περιοχές αυτές, μας οδήγησαν στο να κάνουμε τη δική μας αυτοψία.\nΚινηθήκαμε στα στενά του Διονύσου, κατεβήκαμε Λ. Διονύσου, περάσαμε στην Λ. Θησέως και καταλήξαμε στα στενά της Κηφισιάς.\nΣτιγμιότυπο από τον Διόνυσο\nΔυστυχώς οι καταγγελίες των αναγνωστών επιβεβαιώθηκαν απόλυτα. Όπου και αν κινηθήκαμε σε μεγάλους δρόμους και στενά, εντοπίσαμε δεκάδες σημεία από γεμάτες τσάντες και σωρούς με ξεραμένα κλαδιά, χόρτα και πευκοβελόνες.\nΕίδαμε κολόνες ηλεκτροδότησης να πνίγονται ανάμεσα στα κλαδιά των δέντρων και σκουπίδια με εύφλεκτα υλικά να ανακατεύονται με το ξεραμένο υλικό περιμένοντας την στιγμή που ένα τσιγάρο θα ανάψει τη φωτιά στο επικίνδυνο μείγμα.\nΚαι ασφαλώς οι σωροί αυτοί δεν είναι κάτι που εμφανίζονται σε αυτά τα σημεία από τη μία μέρα στην άλλη. Είναι φανερό πως έχει περάσει αρκετά μεγάλο διάστημα κατά το οποίο σταδιακά η μία σακούλα έγιναν δύο και καταλήξαμε στο να μοιάζουν αρκετά σημεία με χωματερές.\nΠαρόλα αυτά φτάνοντας στο δήμο Κηφισιάς εντοπίσαμε τουλάχιστον δύο συνεργεία του δήμου, φορτηγά μαζί με σκαπτικά μηχανήματα που προσπαθούσαν να μαζέψουν τους όγκους των ξεραμένων υλικών που έχουν μαζευτεί στις άκρες και τις γωνίες των δρόμων.\nΗ εικόνα στην Κηφισιά\nΤο ερώτημα είναι γιατί υπάρχει αυτή η κατάσταση μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού με τον καύσωνα και τους ανέμους να δημιουργούν τεράστιο κίνδυνο για το ξέσπασμα φωτιάς και γιατί οι δήμοι αδυνατούν να τακτοποιήσουν το θέμα.\nΣύμφωνα με όσα μας είπαν από το δήμο Κηφισιάς, οι αρμόδιοι κάνουν ό,τι μπορούν με συστηματική αποκομιδή των κλαδιών και λοιπών υλικών όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχουν εκπονήσει γίνονται δρομολόγια την ημέρα από συνεργεία του δήμου ενώ τα συνολικά δρομολόγια κάθε μήνα φτάνουν τα 1000.\nΟι κάτοικοι έχουν ενημερωθεί για το πότε και από ποιο σημείο θα περάσουν τα συνεργεία για να μαζέψουν τα ξερά υλικά ενώ ειδικά για φέτος έχουν προσθέσει και ιδιωτικό φορέα για να ενισχύσει το έργο.\nΠαρόλα αυτά όπως παραδέχονται, η μεγάλη έκταση του δήμου και ο μεγάλος όγκος υλικού που βγαίνει από κήπους, το κάνει αρκετά δύσκολο.\nΕπισημαίνουν παράλληλα πως χρειάζεται μεγαλύτερη συνεργασία ανάμεσα στους δημότες και το δήμο προκειμένου να υπάρχει καλύτερη συνεννόηση στο πότε πρέπει να βγάζουν στους δρόμους τα ξερά χόρτα και κλαδιά από τους κήπους τους για να τα μαζεύει άμεσα το συνεργείο του δήμου ενώ γενικότερα τονίζεται η ανάγκη οι πολίτες να αποκτήσουν μεγαλύτερη οικολογική συνείδηση.\nΠώς είναι η κατάσταση στην Εκάλη\nΑπό την αυτοψία που κάναμε σαφώς προκύπτουν και ευθύνες των πολιτών καθώς συστηματικά και κόντρα στους νόμους αλλά και στη εντονότατη σήμανση που απαγορεύει την απόθεση κλαδιών και άλλων υλικών σε συγκεκριμένα σημεία, διαπιστώθηκε πως κάνουν ακριβώς αυτό όπως μαρτυρούν και οι σχετικές φωτογραφίες.\nΑς ελπίσουμε μόνο όλη αυτή η κατάσταση να μην οδηγήσει στη γέννηση μιας ακόμα καταστρεπτικής πυρκαγιάς.\nΑκολουθεί πλούσιο φωτορεπορτάζ από τα βόρεια προάστια\nΦωτορεπορτάζ από τον Διόνυσο\nΦωτορεπορτάζ από την Εκάλη\nΑποκαλυπτικό φωτορεπορτάζ του newsbeast'.gr σε Διόνυσο, Εκάλη και Κηφισιά


Posted by Nucleus | On 20 January,2017 | In Από τον Τύπο, Άρθρα-Θέσεις, Τοπικά\nΜαίρη Κανελλοπούλου, νοσηλεύτρια Κέντρου Στήριξης\nΤάσος Γιακουμής, γιατρός, επιμελητής Π.Ι. Σαγεΐκων\nΑπό τον Ιούνιο έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια καταγραφής της εμβολιαστικής κάλυψης των παιδιών ΡΟΜΑ των Σαγεΐκων. Το Κέντρο Στήριξης ΡΟΜΑ και Ευπαθών Ομάδων Σαγεΐκων (πρώην Ιατροκοινωνικό Κέντρο Μόβρης-ΙΑΚ), το Περιφερικό Ιατρείο Σαγεΐκων – Π.Ι. και το Κέντρο Υγείας Κ. Αχαΐας – ΚΥΚΑ με την καθοδήγηση της Διευθύντριας, της παιδιάτρου κας Μαρίας Δελή, ξεκίνησαν μια προσπάθεια καταγραφής των εμβολιαστικών ελλείψεων των παιδιών ΡΟΜΑ του χωριού.\nΑπό τον Ιούλιο του 2016, την καταγραφή ακολούθησε η έμπρακτη προσπάθεια εμβολιασμού του ευαίσθητου αυτού πληθυσμού. Τα τελευταία χρόνια, με τις συνεχείς ελλείψεις εμβολίων στα νοσοκομεία λόγω των περικοπών ελέω μνημονίων, την απώλεια της προνοιακής κάλυψης αρκετών ΡΟΜΑ και τη δυσκολία που έχει η σύνδεση με αυτό το κομμάτι συμπολιτών μας – για πολλούς και λόγους – πολλά παιδιά είχαν μεγάλες ελλείψεις στην εμβολιαστική τους κάλυψη. Αν συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση, το αντισωματικό τείχος για τις βασικές νόσους που καλύπτονται από το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών (τέτανος, διφθερίτιδα, πολιομυελίτιδα, ηπατίτιδα Β, ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα κ.ά.) θα είχε καταρρεύσει. Αυτό θα οδηγούσε σε αύξηση της πιθανότητας ύπαρξης επιδημιών σε αυτό τον -σχετικά- κλειστό πληθυσμό, πράγμα που θα οδηγούσε σε σποραδικά κρούσματα των παραπάνω παθήσεων.\nΕίχαμε να αντιμετωπίσουμε την ανάγκη προμήθειας επαρκών ποσοτήτων εμβολίων για τις βασικές νόσους. Αυτή καλύφθηκε εν μέρει με τη συνταγογράφιση μέσω των ΑΜΚΑ των παιδιών, αλλά πάλι δεν ήταν αρκετό. Ανακαλύπταμε αδήλωτα παιδιά που δεν είχαν καν ΑΜΚΑ ή παιδιά που οι οικογένειές τους είχαν χάσει τα βιβλιάρια εμβολιασμών. Στο Κέντρο Στήριξης έχει γίνει αρκετή δουλειά – από χρόνια – σε σχέση με την αρχειοθέτηση των εμβολιασμών των παιδιών καθώς αυτό διενεργούσε τους εμβολιασμούς από το 2006 ως το 2011-12.\nΑντίστοιχα, από το 2003 ως το 2006 που ανέλαβε το ΙΑΚ, την ευθύνη είχε το ΠΙ Σαγεΐκων. Έχουν συνταχθεί εκ νέου καρτέλες με τα εμβόλια του κάθε παιδιού ξεχωριστά που ενημερώνονται ανελλιπώς, έτσι δε μας επηρέασε η απώλεια των βιβλιαρίων ιδιαίτερα. Σε αυτή τη διαδικασία βοήθησε το Κοινωνικό Ιατρείο Πάτρας, με χρήματα που είχαν σταλεί από Γάλλους Αλληλέγγυους στον Ελληνικό λαό για τις υγειονομικές ανάγκες των ανασφαλίστων. Με τα χρήματα αυτά και τη μεσολάβηση και βοήθεια του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας, αγοράστηκαν εμβόλια για τα παιδιά που δεν είχαν ΑΜΚΑ. Η Διεύθυνση Υγείας της Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας χορήγησε κι αυτή αριθμό εμβολίων και συνεχίζουμε να καλύπτουμε σταδιακά τη δαπάνη μέσω της συνταγογράφισης. Από τον Ιούλιο και κάθε μήνα, σε συγκεκριμένη μέρα, στο χώρο του ΠΙ διενεργούνται εμβολιασμοί παιδιών ΡΟΜΑ.\nΤο Δεκέμβριο, σε συνεργασία με το Δημοτικό Σχολείο Σαγεΐκων και μετά από σχετική άδεια της σχολικής επιτροπής, διενεργήθηκαν εμβολιασμοί στο χώρο του σχολείου. Μέχρι τώρα, έχουν καταναλωθεί πάνω από 300 εμβόλια και ο αγώνας επαναδημιουργίας του αντισωματικού τείχους συνεχίζεται με τις επαναληπτικές δόσεις των εμβολίων, με πρόγραμμα κάθε μήνα. Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια να καλυφθούν οι εμβολιαστικές ανάγκες αυτών των παιδιών με κάθε τρόπο. Είναι χρέος της κοινωνίας να στηρίζει τους αδύναμους. Είναι δείγμα πολιτισμού μπροστά στον «αγριανθρωπισμό» της εποχής μας.\nΑναρτήθηκε από Politeia Magazine\nTags:Δικαιώματα ασθενών, Κοινωνία, Υγεία


Στη δεύτερη μέρα του διασυλλογικού πρωταθλήματος Ανδρών πήραν μέρος από τον σύλλογο ο Μπουντούλης Χρήστος και Καρούντζος Παναγιώτης στα 5000μ κατακτώντας την πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα , με χρόνο 15'42'' και 16'19'' .\nΑγωνίστηκε και ο πρωταθλητής μας στο δέκαθλο , Ρανσόν Αλέξιος στον ακοντισμό και στο μήκος με επιδόσεις 38.31 μέτρα (9ος) και 5.97 μέτρα (9ος) .\nΜε την συμμετοχή του Μπουντούλη Χρήστου και του Καρούτζου Παναγιώτη έγινε το πανελλήνιο πρωτάθλημα 10000 μέτρων στο στάδιο των Μεγάρων. Δυστυχώς ο Μπουντούλης Χρήστος δεν βρέθηκε σε καλή μέρα και σταμάτησε τον αγώνα .\nΟ Καρούντζος Παναγιώτης με νέο ατομικό ρεκόρ 33'32''96 βγήκε 25ος . Επόμενο ραντεβού για τους δύο αθλητές μας το πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών το καλοκαίρι , στο αγώνισμα των 5000 μέτρων\nΣτο ''Κύπελλο ΑΦΑΙΑ'' οι αθλητές του συλλόγου μας πραγματοποίησαν πολύ καλή εμφάνιση . Ο Γιαννούλης Γιώργος κέρδισε τον αγώνα των 15000 μέτρων κάνοντας πολύ καλό χρόνο και ο Φωτάκης Ανδρέας ήρθε πρώτος στα 5000μ με τρίτο τον Ζησιμάτο Γιώργο τον δεκατετράχρονο αθλητή μας που είναι σε πολύ καλή κατάσταση . Η Θεοδωράκη Φαίη κατέκτησε την πρώτη θέση με τρίτη την Χαρά Στάμου που έδειξε σε πολύ καλή φόρμα .\nΟι μικροί μας αθλητές στον παιδικό αγώνα ήταν πολύ αγωνιστικοί κάτι που χαροποίησε τους προπονητές τους.\nΓια περισσότερες πληροφορίες και για τα αποτελέσματα μπείτε στην παρακάτω διεύθυνση\nΜε 70 άτομα και με πολλές επιτυχίες ο ΟΑΚ Αίγινας στον Γαλατά\nΜε μεγάλη επιτυχία έγινε η αθλητική εκδρομή του ΟΑΚ Αίγινας στον Γαλατά . Με πάνω από 70 άτομα συμμετείχε ο σύλλογος στους Παντροιζηνιακούς αγώνες , όλοι διασκέδασαν και στη συνέχεια πήγαμε στον Πόρο για βόλτα και ξεκούραση. Οι αθλητές μας σάρωσαν τα μετάλλια και όλοι έτρεξαν με δύναμη και ψυχή .\nΣτα 23 χιλιόμετρα την πρώτη θέση πήρε ο Γιαννούλης Γεώργιος μετά από πολύ καλή εμφάνιση , στο ίδιο αγώνισμα στις γυναίκες επικράτησε η Τζίμα Βασιλική .\nΣτα 10000 μέτρα ο προπονητής του συλλόγου μας Ζαμπέλης Βασίλης κέρδισε τον αγώνα όπως και ο άλλος προπονητής του ΟΑΚ Αίγινας Φωτάκης Ανδρέας κέρδισε τον αγώνα των 3000 μέτρων . Η Λάλιζα Χαρά ήρθε στην δεύτερη θέση στα 10000 μέτρα .\nΣτα 3000 μέτρα στις κατηγορίες τους Ο Ρανσόν Αλέξιος πήρε την πρώτη θέση όπως και η Γιαννούλη Κορίνα . Την δεύτερη θέση πήραν η Τσοκάντα Ειρήνη , Τζίμας Πάνος , Κοσμάς Βαγγέλης και ο Παύλος Άρης . Ο Γιαννούλης Ιάκωβος , η Χρυσοχόου Ευγενία και ο Κωτάκης Στέφανος πήραν την τρίτη θέση .\nΣτα 1000 μέτρα οι μικροί αθλητές μας πήγαν εξαιρετικά όλοι . Η Σταθάκη Νεκταρία πήρε την πρώτη θέση στα κορίτσια με τον Ζαμπέλη Γιώργο να βγαίνει πρώτος και αυτός στην κατηγορία του και ο Τζίμας Αντώνης δεύτερος. . Ο Ζαμπέλης Αντώνης έπεσε στο νήμα με ένα άλλο παιδί και βγήκε δεύτερος και ο Βογιατζόπουλος Δημήτρης στην ίδια κατηγορία πήρε την έκτη θέση τρέχοντας εξαιρετικά . Αγωνίστηκαν και οι παρακάτω αθλητές μας :\nΑνδρεάδης Παύλος , Γιαννούλη Ελένη , Ελκχοντάρι Ιωσήφ , Γιαννούλη Ελένη , Ζησιμάτος Γιώργος ( τέταρτος ) , Ιωάννου Θάνος , Κυπριώτη Μαρία , Κυπριώτης Ιάσωνας , Λυκούδη Ανθή , Μυλωνόπουλος Γιάννης , Ροδάκης Νάσος , Τσαιλάς Παναγιώτης , Χαλδαίος Νίκος , Χαλδαίου Σύλβια , Χριστόπουλος Βασίλειος , Λυκούρη Δέσποινα και Μαρίνη Μάγδα .\nΚαλαμάκης Άγγελος , Μυλωνόπουλος Παναγιώτης , Λυκούρη Δέσποινα , Τσαιλάς Κωστής , Τσίρος Χρήστος , Αποστολοπούλου Αλεξάνδρα\nΟι προπονητές του συλλόγου μας έμειναν πολύ ευχαριστημένοι από την προσπάθεια όλων των αθλητών και έδωσαν συγχαρητήρια σε όλους .\nΣτην παρακάτω διεύθυνση θα δείτε τα αποτελέσματα όλων των αγώνων .


Κορωνοϊός: Μην περιμένετε ότι θα εξαφανιστεί το καλοκαίρι λέει καθηγητής Παθολογίας Λοιμώξεων στον ΘΕΜΑ 104,6\nΚορωνοϊός Καλοκαίρι Κρούσματα κορωνοϊού\nΚορωνοϊός: «Αν δούμε ότι έχουμε δύσπνοια, πυρετό που επιμένει για 5-6 ημέρες πάνω από 38 πρέπει να επικοινωνούμε με τον γιατρό. Καθημερινά πρέπει να έχουμε επικοινωνία με τον γιατρό γιατί κάποια συμπτώματα μπορεί να μην τα αξιολογήσουμε όπως πρέπει» λέει ο κ. Δαΐκος\nΤην άποψη ότι ο κορωνοϊός δεν θα εξαφανιστεί το καλοκαίρι διατύπωσε στον ΘΕΜΑ 104,6 ο ομοτιμος καθηγητής παθολογίας λοιμώξεων του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της επιτροπής ειδικών του υπ. Υγείας, Γιώργος Δαΐκος.\n«Να μην περιμένουμε ότι το καλοκαίρι θα εξαφανιστεί πλήρως. Δεν νομίζω ότι θα εξαφανιστεί το καλοκαίρι» είπε ο κ. Δαΐκος.\nΕρωτηθείς για το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρονται όσοι μένουν στο σπίτι και έχουν συμπτώματα κορωνοϊού ο κ. Δαΐκος εξήγησε ότι «τα συμπτώματα θυμίζουν αυτά της γρίπης αλλά ορισμένα συμπτώματα πρέπει να μας ανησυχούν. Αν δούμε ότι αναπνέουμε πιο συχνά ότι δηλαδή έχουμε δύσπνοια, αν έχουμε πυρετό που επιμένει για 5-6 ημέρες πάνω από 38 και συνεχίζεται πρέπει να επικοινωνούμε με τον γιατρό. Καθημερινά πρέπει να έχουμε επικοινωνία με τον γιατρό γιατί κάποια συμπτώματα μπορεί να μην τα αξιολογήσουμε όπως πρέπει».\nΣύμφωνα με τον κ. Δαΐκο «οι κορωνοϊοί γενικά έχουν εποχικότητα. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε ακόμα την πορεία του συγκεκριμένου. Εξαρτάται από το αν θα αλλάξει, αν θα εγκατασταθεί στο ανθρώπινο είδος, αν θα συνεχίσουμε τη συμπεριφορά αυτή».\nΌσον αφορά τα «όπλα» απέναντι στον κορωνοϊό ο κ. Δαΐκος εξήγησε ότι «τα αντιιϊκά φάρμακα βοηθάνε αλλά δεν αποτελεί πανάκεια. Τις ελπίδες μας τις στηρίζουμε στο εμβόλιο αλλά δεν θα το έχουμε νωρίτερα από ένα χρόνο από σήμερα».\nΜιλώντας, τέλος, για την ροή των κρουσμάτων κορωνοϊού το μέλος της επιτροπής του υπουργείου Υγείας είπε «όπως βλέπετε δεν έχουμε κάποιο ανησυχητικό ρυθμό αύξησης των κρουσμάτων. Φαίνεται ότι τα μέτρα αποδίδουν και ελπίζουμε ότι θα συνεχιστεί έτσι αν εμείς υπακουούμε στα μέτρα και τα εφαρμόζουμε. Αυτό που παρατηρούμε κι εμείς, όπως έχει γίνει και σε άλλες χώρες με πολλαπλασίο αριθμό κρουσμάτω, τα πιο ηλικιωμένα άτομα, άτομα που έχουν υποκείμενα νοσήματα είναι πιο ευάλωτα και έχουν το πιο δυσμενές τέλος».\nΑνησυχία για τα επίμονα συμπτώματα του Μπόρις Τζόνσον - Το μήνυμα Τραμπ στον «φίλο» του που νοσηλεύεται\nEuropa League Live, Ολυμπιακός-Αντβέρπ: 1-1 (Β' ημίχρονο) - Δείτε τα γκολ\nΡις Γουίδερσπουν για Τζένιφερ Άνιστον: «Όταν κάνουμε τις σκηνές διαμάχης, είναι δύσκολο να μην γελάσουμε»\nΠρεμιέρα για το myaade.gov.gr - Πώς λειτουργεί ο «διάδοχος» του TAXISNET\nΕπίθεση με βιτριόλι: Συγκινημένη η Ιωάννα από τη στήριξη του κόσμου - «Πρόσεχέ με» έλεγε στον δικηγόρο της


Πώς μοιάζει η αγάπη μετά από 10 χρόνια γάμου; - Mothersblog.gr\nΑγάπη. Μία τόσο μικρή λέξη με τεράστια σημασία. Άραγε είναι παντοτινή;\nΟ αρθρογράφος της Huffington Post, Tony Posnanski, λέει με έναν δικό του τρόπο, πώς μοιάζει η αγάπη μετά από 10 χρόνια γάμου. Η ιστορία του δείχνει την έννοια της πραγματικής αγάπης.\n«Ο μπαμπάς μου δεν είναι το πιο ρομαντικό άτομο στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, δεν νομίζω ότι έχει κάνει ποτέ κάτι ρομαντικό για τη μαμά μου. Δεν τον έχω δει ποτέ να αγοράσει στη μαμά μου λουλούδια ή να την πάρει και να φύγουν σε ταξίδι. Έχω δει όμως με τα ίδια μου τα μάτια να διαφωνούν για την πολιτική και να πηγαίνουν μαζί στο σούπερ μάρκετ.\nΌταν ήμουν περίπου 11 χρονών, η μαμά μου έπαθε τροφική δηλητηρίαση. Δεν αισθανόταν καλά κι έτσι πήρε άδεια από την εργασία της. Το ίδιο μάλιστα έκανε κι ο πατέρας μου. Θυμάμαι όταν γύρισα από το σχολείο εκείνη την ημέρα, άκουσα θορύβους από το μπάνιο.\nΈτρεξα αμέσως προς τα εκεί κι είδα τη μαμά μου σκυμμένη πάνω από τον εμετό στην τουαλέτα. Είδα επίσης τον πατέρα μου από πάνω της, να της κρατάει τα μαλλιά πίσω. Είπα κάτι αυθόρμητα, που μόνο ένα παιδί 11 χρονών θα μπορούσε να ξεστομίσει.\nΟ μπαμπάς μου απάντησε,\n«Αυτό είναι αγάπη»\nΟ μπαμπάς μου θα έκανε τα πάντα για τη μαμά μου. Αν εκείνη ήθελε λουλούδια θα της έπαιρνε. Αν ήθελε να πάει ένα ταξίδι, εκείνος θα της πρότεινε δεκάδες προορισμούς. Κάθε φορά που χρειαζόταν ή επιθυμούσε κάτι, ήταν πάντα εκεί για εκείνη. Είναι ρομαντικός; Λοιπόν, όχι και τόσο. Αγαπάει τη μαμά μου; Απολύτως.\nΣτο δεύτερο ραντεβού μας, της αγόρασα ένα αρκουδάκι και κάποιες καραμέλες. Ήθελα πάλι να την εντυπωσιάσω. Ήταν ρομαντικό; Τόσο όσο θα μπορούσε να είναι. Πήγαμε στο κέντρο της πόλης Charlotte, και στη συνέχεια περπατήσαμε γύρω γύρω. Κρατιόμασταν χεράκι χεράκι και φιληθήκαμε εκεί για πρώτη φορά.\nΣτο τρίτο ραντεβού μας θα πηγαίναμε σε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο. Την ώρα που ήμασταν στο αμάξι, η γυναίκα μου δεν αισθανόταν καλά. Ούρλιαζε και μου είπε να σταματήσουμε αμέσως. Βγήκε από το αυτοκίνητο τρέχοντας.\nΈτρεξα πίσω της κι εκείνη έκανε εμετό. Της κρατούσα τα μαλλιά αλλά με έδιωχνε φωνάζοντας να πάω πίσω στο αυτοκίνητο. Πήγαμε στο νοσοκομείο εκείνο το βράδυ. Έμεινα μαζί της όλη την ώρα. Πήρα την επόμενη μέρα άδεια από τη δουλειά μου για να βεβαιωθώ ότι ήταν εντάξει.\nΟ γάμος δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κανείς δεν είπε ποτέ ότι ήταν. Υπάρχουν ζητήματα τα οποία προκύπτουν και δεν λύνονται από το τηλέφωνο. Υπάρχουν καυγάδες οι οποίοι κάποιες φορές γίνονται για σοβαρό λόγο και κάποιες άλλες για ασήμαντο.\nΕμείς γιορτάσαμε τη δέκατη επέτειό μας στις 10 Ιανουαρίου. Έχουμε περάσει πολλά. Έχουμε ζήσει σε διάφορες πόλεις και έχουμε κάνει πολλές δουλειές. Είχαμε οικονομικά θέματα αλλά και πολλές άσχημες στιγμές. Ήμουν δίπλα της στις κακές της φάσεις κι εκείνη δίπλα μου στις δικές μου.\nΕίχαμε τη χαρά και την ευτυχία να κάνουμε δύο όμορφα παιδιά, μέσω των οποίων γνωρίσαμε καλύτερα ο ένας τον άλλον. Ο γάμος είναι δύσκολο πράγμα, μέχρι να καθίσετε πραγματικά και να σκεφτείτε ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε αυτήν την απόφαση.\nΑπόψε θα πάμε το βράδυ για φαγητό. Τίποτα το ρομαντικό. Θα καταλήξω να της αγοράσω λουλούδια, γιατί ξέρω ότι το θέλει παρά το γεγονός ότι μου λέει όχι. Εκείνη θα αγοράσει ένα κόσμημα και θα το βάλει. Εγώ δεν πάω να της αγοράσω κοσμήματα.\n«Αγόρασα το κολιέ με την ανοιχτή καρδιά, λόγω της αγάπης μου για σένα».\n«Ωωω. Έχεις ακόμη την απόδειξη;»\nΕγώ αγαπώ τη γυναίκα μου και την οικογένειά μου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είμαι βέβαιος ότι ο γάμος μας θα διαρκέσει για τα επόμενα χρόνια».


Η Nokia έκανε την επίσημη πρεμιέρα της ξανά (με Android και 3310 αυτή τη φορά) και είδαμε και στη χώρα μας τα νέα κινητά σε πρώτη παρουσίαση. Κανένα από αυτά όμως προς το παρόν δεν είναι... high-end. Περιμένουμε κάποια ναυαρχίδα από την εταιρεία στην εποχή της HMD Global; Η απάντηση είναι ναι και το προωθητικό video που διέρρευσε ο γνωστός Evan Blass (και θα δούμε στο τέλος του θέματος) το αποδεικνύει.\nΔείχνει επερχόμενα high-end μοντέλα από την εταιρεία με κυρτές οθόνες και capacitive touch buttons στις πλευρές του home button που λέγεται ότι θα μπορούσε να φιλοξενήσει έναν αισθητήρα δακτυλικών αποτυπωμάτων.\nΈνα από τα smartphones σε μπλε χρώμα έχει επίσης διπλή διάταξη κάμερας στο πίσω μέρος και η πλάτη του φαίνεται να είναι κατασκευασμένη από γυαλί ή κάποιου είδους ανακλαστική επιφάνεια, σύμφωνα με την εικόνα. Η άλλη συσκευή έχει μία μόνο κάμερα και φαίνεται να έχει ματ φινίρισμα. Τα τηλέφωνα έχουν επίσης μεταλλικό σκελετό και πιθανότατα θα έρθουν με unibody σχεδιασμό παρόμοιο με άλλα πρόσφατα smartphones της Nokia.\nΔε γνωρίζουμε ακόμη τις ονομασίες τους, όμως το μοντέλο με τις διπλές κάμερες θα μπορούσε να είναι το Nokia 9 και το άλλο το Nokia 7 ή το Nokia 8. Σίγουρα θα μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτά τα smartphones σύντομα.\nNokia,Nokia 8,Nokia 9


Deutsche Welle - Σελ.8\nΓΕΝΙΚΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ: 16:29 811,69 -9,11 -81,34 Τζίρος: 149,42 εκ€\nΣτο Λονδίνο βρίσκεται από χθες το βράδυ ο αμερικανός υπ. Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο για συνομιλίες με την βρετανική κυβέρνηση και μοναδική θεματική, την συνεργασία Βρετανίας-Κίνας στον τομέα των...\nΚαι μετά τη Διάσκεψη δεν διαφαίνονται προοπτικές ειρήνευσης στη χώρα. Το εμπάργκο όπλων παραβιάζεται, ενώ βασικές αιτίες της διένεξης δεν συζητήθηκαν. Όπως το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης. Η Ευρώπη δεν...