Διακειμενικές αναγνώσεις της ολοκληρωτικής εξουσίας μέσα από το μυθιστόρημα τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρή - PDF\nΔιακειμενικές αναγνώσεις της ολοκληρωτικής εξουσίας μέσα από το μυθιστόρημα τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρή\nDownload "Διακειμενικές αναγνώσεις της ολοκληρωτικής εξουσίας μέσα από το μυθιστόρημα τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρή"\n1 Διακειμενικές αναγνώσεις της ολοκληρωτικής εξουσίας μέσα από το μυθιστόρημα τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρή Δημήτρης Ε. Κόκκινος Διδάκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Strasbourg II Περίληψη Περίληψη: Τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρή είναι ένα από τα πρώτα και σημαντικότερα κείμενα στο χώρο της ελληνικής παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας που πραγματεύονται το θέμα της ολοκληρωτικής εξουσίας και των αυταρχικών πρακτικών της παράλληλα με τη μοναξιά και την οδύνη που συνοδεύουν κάθε μορφή πολιτικής αντίστασης. Η προαιώνια αυτή διαμάχη αναδεικνύεται στα Γενέθλια με μια αξιοσημείωτη αφηγηματική μέθοδο η οποία χαρακτηρίζεται από ένα διάχυτο πνεύμα διαλογικότητας και διακειμενικότητας. Ένας από τους βασικότερους άξονες που διατρέχουν όλο το κείμενο είναι εκείνος που διακρίνει τον ολοκληρωτικό λόγο από τον αντιστασιακό, δημοκρατικό, ενίοτε «έγκλειστο» λόγο. Ενσωματώνοντας οργανικά μια πλειάδα κειμένων, άλλοτε ως παράθεση κι άλλοτε ως νύξη ή μεταγραφή, η συγγραφέας κατορθώνει να ανασυνθέσει στον μυθιστορηματικό της καμβά, με εξαιρετική αφηγηματική δεινότητα, μια κρίσιμη για την Ελλάδα ιστορική περίοδο με όλα τα ιδεολογικά της διακυβεύματα. Με μια γραφή υβριδική που συνδυάζει το μυθιστόρημα μαθητείας με το ιστορικό και τη μαρτυρία με την αυτοβιογραφία κατορθώνει να μυήσει τους αναγνώστες της στις πιο βαθιές και σκληρές αλήθειες της πολιτικής θεωρίας και πράξης. Μια από τις πιο εικαστικές αναπαραστάσεις του κειμένου που μας άφησε ο εικοστός αιώνας είναι αυτή ενός κομματιού υφάσματος. Βασίζεται στη λατινογενή ετυμολογία της λέξης (text) και ο Ρ. Μπαρτ (1980: ) εμπνεύστηκε από αυτήν για να αποτυπώσει τη δική του εκδοχή της έννοιας της διακειμενικότητας. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 που πρωτοδιατυπώθηκε η έννοια της διακειμενικότητας από την J. Kristeva (1967), έχει συντελέσει στη δημιουργία ενός ιδιαίτερα γόνιμου πεδίου διαλόγου, διερεύνησης και πολεμικής στον τομέα της θεωρίας της λογοτεχνίας. Πολλοί και σημαντικοί μελετητές (Kristeva, Barthes, Riffaterre, Genette, Bloom, ανάμεσα σε άλλους) έχουν αποτυπώσει μέσα από το έργο τους τη δική τους εκδοχή του όρου. Έπειτα από σχεδόν μισό αιώνα έχει διαμορφωθεί μια πλούσια διεθνής βιβλιογραφία σχετική με το αντικείμενο (Bernardelli 1997, Martinez Alfaro 1996) η οποία επιτρέπει στον καθένα να σχηματίσει την προσωπική του άποψη για μια έννοια που υπήρξε τόσο\n2 αμφιλεγόμενη όσο και καθοριστική για την θεωρία και την κριτική της λογοτεχνίας στον 20 ο αιώνα. Το στοιχείο της ύφανσης, της συνάντησης και της σύνθεσης ετερογενών κειμένων αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που αναδεικνύουν τη μυθιστορηματική γραφή των Γενεθλίων της Ζωρζ Σαρή. Ο διακειμενικός τρόπος σύνθεσης ενός κειμένου, που ως ένα βαθμό καθορίζεται από τη συγγραφική πρόθεση, υποβάλλει και μια διακειμενική πρόσληψη, συνειδητή ή ασυνείδητη, από την πλευρά του αναγνώστη (Σιαφλέκης, 1994:24). Στην παρούσα μελέτη θα επιχειρήσουμε μια ανάγνωση του μυθιστορήματος της Ζ. Σαρή μέσα από το πρίσμα της διακειμενικότητας, εστιάζοντας το ενδιαφέρον μας στον τρόπο με τον οποίο εγγράφονται στα Γενέθλια άλλα κείμενα που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την πολιτικά φορτισμένη εποχή της δικτατορίας στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί και το αναφορικό πλαίσιο (contexte) του μυθιστορήματος. Η θεωρία της διακειμενικότητας βασίζεται στην αέναη σχέση σύζευξης και αλληλεπίδρασης που αναπτύσσεται μεταξύ ενός κειμένου και αυτών που προηγήθηκαν, των σύγχρονων του και όσων θα ακολουθήσουν. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιούμε τον όρο διακειμενικότητα με την ευρύτητα του φάσματος που από νωρίς επισήμανε ο Ρ. Μπαρτ (2001:141): «Το κείμενο είναι ένα πλέγμα αναφορών, προερχόμενων από τις χίλιες τόσες εστίες πολιτισμού». Άρα αντιμετωπίζουμε την έννοια «κείμενο» με την ευρύτερη διάσταση που ανέδειξε η σημειολογία και ο δομισμός, εκείνη του σημαίνοντος συστήματος (Still & Worton, 1996:58). Κι αυτό γιατί εάν η έννοια της διακειμενικότητας παρέμενε προσκολλημένη στο κείμενο με τη στενή έννοια του όρου, εκείνη ενός αποσπάσματος γραπτού λόγου, θα περιόριζε τον ορίζοντα των πολύπλοκων νοητικών λειτουργιών που συνοδεύουν τόσο την πράξη της συγγραφής όσο και εκείνη της ανάγνωσης, καθώς όταν γράφει ή διαβάζει κανείς φέρει στη συνείδηση του, περισσότερο ή λιγότερο συνειδητά, εκείνα τα πολιτισμικά δεδομένα των οποίων έχει γίνει κατά καιρούς αποδέκτης και κοινωνός. Άρα η διακειμενικότητα, εκ των πραγμάτων, θα ήταν ένας όρος ανεπαρκής εάν εξοβελίζαμε όλα τα υπόλοιπα πνευματικά ερεθίσματα τα οποία επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη διαδικασία της συγγραφής ή της ανάγνωσης. Στην ίδια διεύρυνση του όρου συγκλίνουν πολλοί θεωρητικοί (Barthes 2001, Still & Worton 1996, Ζερβού 1994:20-21, Καρατσινίδου 2005:109, Σαμαρά 2003:23). Μια άλλη αναγκαία συνθήκη της διακειμενικότητας είναι η ιστορικότητα. Αυτή εκπορεύεται από την ίδια τη σύλληψη της έννοιας. Για να συνομιλούν και να αλληλεπιδρούν τα κείμενα προϋποτίθεται ότι το νέο κείμενο αλληλεπιδρά με τα προγενέστερα του. Επομένως υπάρχει μια σχέση καταγωγής και εξέλιξης που τα συνδέει στο πλαίσιο μιας αμφίδρομης χρονικότητας. Κάθε νέο κείμενο που διαβάζει κάποιος αλλάζει τόσο το βλέμμα του ως αναγνώστη όσο και την ανάμνηση των προηγούμενων κειμένων που έχει διαβάσει. Όλο αυτό το κειμενικό-πολιτισμικό κεφάλαιο που φέρει οργανικά το πνεύμα ενός ανθρώπου συνιστά το διακείμενο. Μέρος αυτού του διακείμενου ανακαλείται και χρησιμοποιείται συνειδητά ή ασυνείδητα όταν διαβάζουμε ή γράφουμε οποιοδήποτε κείμενο.\n3 Κομβικό σημείο για την έννοια της διακειμενικότητας όπως προαναφέραμε είναι η διασταύρωση και, κατ επέκταση, η αλληλεπίδραση, ο διάλογος που αναπτύσσεται μεταξύ των κειμένων. Στην περίπτωση των Γενεθλίων συμβαίνει τόσο η θεματολογία όσο και το μυθιστορηματικό είδος να συσχετίζουν το έργο άμεσα με άλλα κείμενα της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας. Με κεντρικό χωρο-χρονικό άξονα την επταετή δικτατορία στην Ελλάδα έχουν γραφτεί κάποια σημαντικά μυθιστορήματα στο χώρο του παιδικού και νεανικού βιβλίου. Το πρώτο βιβλίο που δημοσιεύθηκε είναι το Οι πελαργοί θα ξανάρθουν της Μαρούλας Κλιάφα, που πρωτοεκδόθηκε το Ακολούθησαν Τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρή το Εν συνεχεία δημοσιεύθηκαν το Μια χαραμάδα φως της Κίρας Σίνου το 1986, τα Χέγια της Ζωρζ Σαρή το 1987 και το Με τα μάτια της καρδιάς της Βούλας Μάστορη το Οι σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στα Γενέθλια και τα μυθιστορήματα που προαναφέραμε, τα οποία υιοθετούν θεματολογικά το ίδιο πλαίσιο αναφοράς, διαμορφώνουν ένα αυτόνομο πεδίο μελέτης το οποίο δεν θα μας απασχολήσει εδώ. Επιλέξαμε να εστιάσουμε την προσοχή μας στη διακειμενική σχέση που αναπτύσσουν τα Γενέθλια με προγενέστερα κείμενα τα οποία βασίζονται στην παραθεματική και υπαινικτική σχέση που ο Genette ορίζει ως διακειμενικότητα (1982:8) και παράλληλα στην σχέση καταγωγής και μετασχηματισμού που ορίζει ως υπερκειμενικότητα (1982:13). Η συγγραφή καθώς και η έκδοση του κειμένου των Γενεθλίων τοποθετείται χρονικά στην ιστορική περίοδο της Μεταπολίτευσης, μια εποχή που οι Έλληνες έκαναν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, τον απολογισμό της επταετούς δικτατορίας και της στάσης που τήρησαν σε αυτή. Ένας προσεκτικός αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι η γραφή του μυθιστορήματος στηρίζεται σε ένα εξαιρετικά πλούσιο, πολιτικά φορτισμένο, διακείμενο που περιλαμβάνει κείμενα που βασίζονται στη σημειολογική διάκριση «Εμείς» vs «Αυτοί». Στο «Εμείς» ανήκουν όλα τα κείμενα τα οποία, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, εξέφραζαν την αντίθεση μιας μερίδας πολιτών στην υπάρχουσα πολιτική κατάσταση, δηλαδή τη στρατοκρατούμενη δικτατορία. Το «Αυτοί» πρεσβεύει τα κείμενα εκείνων οι οποίοι υπηρετούσαν, συνηγορούσαν και εξήραν την πολιτική θεωρία και πράξη της δικτατορίας. Η διάκριση αυτή, μαζί με την πολυφωνία που χαρακτηρίζει τον λόγο των προσώπων στα Γενέθλια, τα καθιστά ένα έργο όπου ισχύει η αρχή της διαλογικότητας, όπως την ανέπτυξε ο Μπαχτίν (1980, 2000) μέσα από το θεωρητικό του έργο. Ας μελετήσουμε όμως από πιο κοντά το λόγο της δεύτερης κατηγορίας. Με το που αρχίζει να ξετυλίγεται το νήμα της μυθιστορηματικής αφήγησης (σ.20), η συγγραφέας παραθέτει ένα απόσπασμα από την περίφημη ραδιοφωνική ανακοίνωση που είχε εκδώσει το δικτατορικό καθεστώς το πρωί της 21 Απριλίου 1967: «Λόγω της δημιουργηθείσης εκρύθμου καταστάσεως από του μεσονυκτίου ο στρατός ανέλαβε την διακυβέρνησιν της Χώρας». Αυτό που κάνει αμέσως αίσθηση είναι η διαφοροποίηση της γλώσσας. Ο αναγνώστης, όπως και οι νεαροί πρωταγωνιστές της αφηγούμενης ιστορίας, συνειδητοποιεί ότι «αυτοί» μιλάνε διαφορετική γλώσσα, άλλη γλώσσα θέλουν να επιβάλλουν: την καθαρεύουσα. Μια γλώσσα που δεν την μιλάμε «εμείς», που δεν μας είναι φυσική. Οι μεγάλοι που πλαισιώνουν το μικρόκοσμο της Άννας, του πρωταγωνιστικού αφηγηματικού προσώπου στο μυθιστόρημα, αρχής γενομένης από\n4 τους γονείς της και, κατ επέκταση, οι φίλοι και οι γνωστοί τους, μιλάνε την δημοτική. Ο εξωδιηγητικός και ετεροδιηγητικός κεντρικός αφηγητής του κειμένου σκέφτεται και μιλάει στη δημοτική. Γεγονός το οποίο συνιστά ένα επιπλέον σημείο που τον εντάσσει στο «εμείς», στο ιδεολογικό-πολιτικό δίπολο που διατρέχει το κείμενο. Το ίδιο ισχύει και για τον υπονοούμενο αναγνώστη (Μυλωνάκου-Σαϊτάκη, 2006:677). Με το πρώτο της παράθεμα λοιπόν, η γλώσσα των «άλλων» ακούγεται παράταιρη, αναχρονιστική, οπισθοδρομική, γελοία, με όλες τις πολιτικές συνδηλώσεις που συνοδεύουν αυτή την αίσθηση. Η συγγραφέας καλλιεργεί το στοιχείο της διαλογικότητας, που χαρακτηρίζει τις φωνές των δυο αντίθετων ιδεολογικών πόλων, με μια σειρά παραθεμάτων τα οποία, καθώς είναι συντεταγμένα στην καθαρεύουσα, έρχονται σε ρήξη με τον καθημερινό φυσικό λόγο των προσώπων του μυθιστορήματος. Η παράθεση του ολοκληρωτικού λόγου στην καθαρεύουσα καλλιεργεί υφολογικά μια ειρωνεία η οποία επιτείνεται όταν συνδυάζεται με το σημασιολογικό περιεχόμενο των παραθεμάτων: «Ησυχία, Τάξις και Ασφάλεια επικρατούν καθ άπασαν την χώραν. Η Επανάστασις επιβληθείσα αναιμάκτως, βαδίζει εις την εκπλήρωσιν των μεγάλων πεπρωμένων της». Όμως για να γίνει αντιληπτή αυτή η ειρωνεία ο αναγνώστης οφείλει να γνωρίζει το ιστορικό πλαίσιο της υπό συζήτηση εποχής και να παραβάλλει στο «ησυχία, τάξις και ασφάλεια» τις συλλήψεις, τις δολοφονίες, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, τις εξορίες ή ακόμα να συσχετίσει την «εκπλήρωσιν των μεγάλων πεπρωμένων της» με την τραγική κατάρρευση της δικτατορίας μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Ένα άλλο παράθεμα του λόγου των «άλλων» έχει επίσης ειρωνικές συνδηλώσεις : «Σήμερον εορτάζομεν διπλήν Ανάστασιν, την Ανάστασιν του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού και την Ανάστασιν του Έθνους, χάρις εις την Εθνοσωτήριον Επανάστασιν». (σ. 51). Ο λόγος έχει εμφανώς σωτηρολογικό χαρακτήρα, στοιχείο το οποίο χαρακτήριζε γενικά το λόγο των δικτατόρων αλλά και το οποίο απαντάται γενικότερα στον πολιτικό λόγο (Μαρωνίτης, 1987:116). Το παραπάνω παράθεμα αποτελεί παράλληλα ένα έμμεσο σχόλιο για τις σχέσεις μεταξύ της πολιτικής και της θρησκευτικής εξουσίας και τους κοινούς συμβολισμούς που μετέρχονται. Η ειρωνεία γίνεται εμφανέστερη όταν εκφράζεται ανοικτά μέσα από τον παρατιθέμενο λόγο της μητέρας της Άννας, της Μαρίας και της φίλης της, της Κατερίνας: «Διότι δεν είμεθα σκανδαλοθηροί. Είμεθα εκκαθαρισταί κόπρου Αυγείου. Θα εκκαθαρίσωμεν, όχι υπό την έννοιαν ότι θα πετάξωμεν λάσπην εις τα μούτρα του οιανδήποτε. Δεν μας πταίει κανείς. Πταίομεν όλοι διότι εφτάσαμεν εις τα χάλια αυτά[ ] Η Κατερίνα και η μαμά γελάνε. Σωπάστε, τις μαλώνει ο μπαμπάς. Μα είναι για γέλια, λέει η μαμά».(σ.55). Ο λεξιλογικός συμφυρμός (εκκαθαρίσωμεν, μούτρα, ) που χαρακτηρίζει το λόγο των δικτατόρων αναδεικνύει τη γλωσσική σύγχυση, τη φλυαρία και την ανεπάρκεια του, καθώς προσποιείται αλλά δεν μπορεί πραγματικά να υποστηρίξει το λόγιο ύφος που απομιμείται. Ή, για να το πούμε αλλιώς, πίσω από το παραπέτασμα της επιδειξιομανούς και σοβαροφανούς μορφολογικά έκφρασης της γλώσσας του ολοκληρωτικού καθεστώτος, τα νοήματα αποδεικνύονται αίολα κάνοντας το σημασιοδοτικό κενό να αντηχεί εντονότερα ως «κύμβαλον αλαλάζον». Την ίδια\n5 ειρωνεία απέναντι στην εμμονή που παρουσίαζαν οι δικτάτορες σχετικά με το «γράμμα» της γλώσσας εκφράζουν οι νέοι στο μυθιστόρημα μέσα από τα πρόσωπα του Παύλου και του φίλου, του Μάνου, με το σχόλιο: «Ο Παπαδόπουλος αν δε βάλει Ν παντού, νομίζει πως μένει νηστικός. Τι αγράμματος ο αθεόφοβος». (σ. 150) Κάποια χρόνια μετά ο Δ. Μαρωνίτης (1987:115) σε ένα άρθρο με τίτλο «Γλώσσα και εξουσία» θα υποστηρίξει σχετικά: «ο λόγος τους ήταν εξ όρισμού πλαστός: η υποκρισία του γλωσσικού τύπου προειδοποιούσε για την υποκρισία, κατά κανόνα, και του γλωσσικού περιεχομένου». Και η παράθεση του ολοκληρωτικού λόγου μας οδηγεί από την ειρωνεία στο γκροτέσκο: «Το αίμα των Ελλήνων που ηγωνίσθησαν δια την Ελευθερίαν των δεν είχε ακόμα παγώσει επάνω στα βουνά. Μηδέ τα οστά των νεκρών είχον ακόμα απολευκανθεί. Κι αυτά ως ζωντανή μαρτυρία των υποχρεώσεων του καθήκοντος, αλλά και των κινδύνων, απετέλεσαν την δύναμιν της επαναστάσεως». Το ύφος γίνεται τρομακτικότερο όταν συνειδητοποιεί κανείς με πόση ευκολία η ρητορική του ολοκληρωτισμού καπηλεύεται κάθε φορά το ιστορικό παρελθόν ενός λαού, και πόσο πολεμοχαρής, αιμοδιψής και νεκρολάγνα παρουσιάζεται. Όμως ο λόγος του ολοκληρωτισμού κινείται ενίοτε και ανάμεσα στον σαρκασμό και την υποκρισία. Σαρκασμός απέναντι στον αδύναμο, υποκρισία μπροστά στο δυνατότερο. Εξ ου και η σειρά από δηλώσεις σχετικά με τα βασανιστήρια στην Ελλάδα, μέρος από τις οποίες μεταφέρεται: «Βασικά εκείνον που εκάναμεν είναι να πούμε εις όλους ότι ημπορεί να έλθει ο καθένας να ιδή και να γράψη, διότι εάν το είπωμεν ημείς έχουν το δικαίωμα να μην το πιστέψουν». Τον λόγο του ολοκληρωτικού καθεστώτος καταγγέλλει μέσα στο μυθιστόρημα ο καθηγητής Δ. Μαλέρης, ο νονός της Άννας. Όταν οι φίλοι του ανησυχούν για τα πολιτικά τεκταινόμενα, εκείνος ακούγοντας μια ομιλία του δικτάτορα Παπαδόπουλου στο ραδιόφωνο φωνάζει με απόγνωση : «Δεν το αντέχω άλλο, δεν το μπορώ, κλείστε το! [ ] Κι εγώ ο ανόητος, που είχα αρχίσει να ελπίζω πως θα ξεφεύγαμε επιτέλους από τη γλωσσική αναπηρία μας. Σε λίγα χρόνια θα ψάχνουμε με το κερί για Έλληνες που να είναι σε θέση να εκφράζονται ελληνικά». Το συγκεκριμένο απόσπασμα ανακαλεί έντονα στη μνήμη την έγνοια για τη γλώσσα από μέρους του Γ. Σεφέρη, όπως μας τη μεταφέρει ο Ζ. Λορεντζάτος (1994:415) στην πιο κλασσική του μελέτη, «Το χαμένο κέντρο»: «Φοβάμαι [ ] μήπως είμαστε οι τελευταίοι που μιλάμε ελληνικά». Αυτό το αίσθημα της γλωσσικής φθοράς, που είναι επακόλουθη της πνευματικής ένδειας, ο Σεφέρης θα την αποτυπώσει με ένα μικρό ποίημα, γραμμένο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Το ποίημα αυτό, με το χαρακτηριστικό του τίτλο, μεταφέρεται αυτούσιο ως διακειμενικό παράθεμα στα Γενέθλια από τη Ζ. Σαρή. Στο κεφάλαιο «Το ψυγείο που μιλάει», το οποίο περιγράφει πράξεις αντίστασης κατά της χούντας, ο Παύλος πρωτοακούει, από τον φίλο του το Μάνο, ένα ιδιόμορφο ποίημα: «Ελλάς, πυρ, / Ελλήνων, πυρ,/ χριστιανών, πυρ, / τρεις λέξεις νεκρές / Γιατί τις σκοτώσατε; -Τι ναι αυτό; Απόρησε ο Παύλος. Σεφέρης. Ο τίτλος του: Από Βλακεία. Τώρα το γραψε. Σπουδαίο!»\n6 Η εμμονή του καθηγητή με τη γλώσσα σοκάρει τους φίλους του και οδηγεί σε σημείο παρεξήγησης: «Καημένε μου Δημήτρη, εδώ ο κόσμος καίγεται κι εσύ το βιολί σου» Όμως εκείνος επιμένει: «Αυτά τα κοαξ κοάξ των βατράχων είναι η χαριστική βολή[ ] Αυτή τη γλώσσα θα την επιβάλουν στον ελληνικό λαό.[ ] Ήταν που ήταν η παιδεία μας χωλή, για σκέψου τώρα τι θα γίνει μ αυτούς τους αγγράματους που θα καθίσουν στο σβέρκο μας χωρίς να μπορούμε εμείς οι δάσκαλοι ν απαντήσουμε, να υπερασπιστούμε [ ]Άλλωστε ο Λόγος κι η Γραφή στάθηκαν πολλές φορές ο προθάλαμος και η απαραίτητη έξοδος για μια πολιτική πράξη, αλλιώς, αυτή η πράξη μένει κωφάλαλη». Στο παραπάνω απόσπασμα τίθεται με τον αφηγηματικό τρόπο της διαλογικότητας ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ζήτημα: ο Γιάννης προσάπτει στον καθηγητή Δ. Μαλέρη ότι ασχολείται με λεπτομέρειες (η γλώσσα, η αισθητική, η μόρφωση και ότι πρεσβεύουν αυτά), ενώ ο καθηγητής, προασπιζόμενος το λειτούργημα του, εμμένει στη σημασία που έχει τόσο το σημαίνον όσο και το σημαινόμενο του ολοκληρωτικού λόγου. Τονίζει το γεγονός ότι το γράμμα και το πνεύμα της απολυταρχικής εξουσίας είναι αξεδιάλυτα δεμένα και εξίσου καταστροφικά για την παιδεία και το μέλλον της χώρας. Προς επίρρωση της θέσης του καθηγητή έρχεται, χρόνια μετά, η νηφάλια διαπίστωση του Δ. Μαρωνίτη (1987:113) η οποία κρίνει ως μάλλον επιπόλαιη την άποψη που επικρατούσε εκείνα τα χρόνια ότι η γλωσσική συμπεριφορά των συνταγματαρχών συνιστούσε τη λιγότερο οδυνηρή, σχεδόν ευτράπελη όψη της δικτατορίας. Η έγνοια για την γλωσσική αναπηρία που επέβαλε, κυρίως μέσω της λογοκρισίας και της τρομοκρατίας η δικτατορία αποτυπώνεται έντονα και στο κείμενο της Ν. Αναγνωστάκη (1994) στην περίφημη έκδοση «Δεκαοχτώ Κείμενα» του Κέδρου. Ως το σημείο αυτό παρατηρούμε ότι το διακείμενο στα Γενέθλια, από τη μεριά των ανθρώπων που υπηρετούν τον ολοκληρωτισμό, αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από ενδεικτικά επιλεγμένα σπαράγματα πολιτικού λόγου ενώ απουσιάζει ο λογοτεχνικός λόγος. Γεγονός το οποίο μπορεί και να ερμηνευθεί ως μια έμμεση νύξη περί της εκκωφαντικής -υπό το καθεστώς του τρόμου- σιωπής των περισσότερων λογοτεχνών στα χρόνια της δικτατορίας. Η μοναδική παρουσία λογοτεχνικού διακειμένου που να συντάσσεται ιδεολογικά με την μεριά των «άλλων» είναι αυτή από ένα παλαιότερο κείμενο, το ποίημα του Ι. Πολέμη Ο γυρισμός από το σχολείο, το οποίο εντάσσεται στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας που υπηρετούσε το καθεστώς. Το ποίημα ανήκει στα παρωχημένα ηθικοπλαστικά ποιήματα, τα οποία μεταγγίζουν μια άκρως συντηρητική ιδεολογία (το εν λόγω ποίημα σε σχέση με την κοινωνική θέση της γυναίκας και την μόρφωση της) και έναν εξόφθαλμο διδακτισμό (Sidiropoulou, 2000). Και πάλι η παρουσία του κειμένου λειτουργεί ειρωνικά, ιδιαίτερα αν το συσχετίσει κανείς με την ίδια την πρακτική της δασκάλας που το αναιρεί, διδάσκοντας άλλα κείμενα και προσποιούμενη ότι το μελετά με τα παιδιά μόλις εμφανίζεται ο επιθεωρητής, παίζοντας έτσι το πανάρχαιο παιχνίδι της φαινομενικής υποταγής στις επιταγές της εξουσίας, λειτουργώντας όμως στην ουσία υπονομευτικά. Η ειρωνεία γίνεται πιο έντονη όταν αντιπαραβάλει κανείς το εν λόγω κείμενο με το φορτισμένο με πολιτικούς συμβολισμούς Να ζει το Μεσολόγγι του Β. Ρώτα, το οποίο διδάσκει στην πραγματικότητα η δασκάλα.\n7 Παρατηρούμε λοιπόν ότι ο ολοκληρωτικός λόγος επανεγγράφεται στα Γενέθλια κυρίως μεταγραφόμενος ειρωνικά. Η αποσπασματική παράθεση του και η σημειολογική του χασμωδία λειτουργούν αποδομητικά. Η σημερινή, επακόλουθη των γεγονότων, ανάγνωση των λόγων των δικτατόρων δημιουργεί ένα έντονο αίσθημα ειρωνείας, παραλόγου και γελοιότητας απέναντι σε έναν λόγο με πομπώδες ύφος, με σημαίνοντα τόσο εξαμβλωματικά που παραμορφώνουν τα ίδια τους τα σημαινόμενα όπως φαίνεται ανάγλυφα σε μια ανθολογία του λόγου των δικτατόρων που εξέδωσε μετά την πτώση της δικτατορίας ο Β. Βασιλικός (1974). Ωστόσο η πρόσληψη αυτού του λόγου στο ιστορικό παρόν αποτυπώνεται με ενάργεια μέσα από την απόγνωση και την απελπισία του καθηγητή Μαλέρη. Εν κατακλείδι, ο λόγος που στην αρχή προκαλούσε το γέλιο και στη συνέχεια τρομοκρατούσε και απέλπιζε, τώρα πια, απογυμνωμένος από τη λεοντή της εξουσίας, εμφανίζεται και πάλι, στον σημερινό πια αναγνώστη, κοινότοπος, γελοίος και κενός. Ο βασιλιάς αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά γυμνός στα μάτια των παιδιών-αναγνωστών. Στον αντίποδα αυτού του λόγου που υπέστησαν οι Έλληνες, του λόγου που επέβαλλαν με όσα μέσα διέθεταν οι δικτάτορες, υπήρχε ένας άλλος λόγος αντιστασιακού χαρακτήρα. Το διακείμενο αυτό είναι πλούσιο στα Γενέθλια και καλύπτει ένα πολύ ευρύ φάσμα που συμπεριλαμβάνει τραγούδια, ποιήματα, πεζογραφήματα, μαρτυρίες, ομιλίες, αποσπάσματα ραδιοφωνικού λόγου, συνθήματα στους τοίχους κ.α. Τα κείμενα αυτά εκφράζουν στο σύνολο τους μια ολόκληρη περιρρέουσα ατμόσφαιρα που συνδέεται με την αντίσταση κατά της δικτατορίας στην Ελλάδα. Πολλά από αυτά εγγράφονται στα Γενέθλια ως παραθέματα, ως υπαινιγμοί είτε ως υπο-κείμενα (Genette, 1982). Έχουμε προγενέστερα επισημάνει (Κόκκινος, 2010: ) ότι τα Γενέθλια ως είδος μυθιστορηματικό συνιστούν μια υβριδική γραφή η οποία συνδυάζει το μυθιστόρημα μαθητείας, το ιστορικό μυθιστόρημα, τη μαρτυρία και την αυτοβιογραφική γραφή. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό κείμενο με εμφανή ιστορικά και κοινωνικά συμφραζόμενα στο οποίο παρατηρείται σύντηξη δύο διαφορετικών λόγων ενός ιστορικού και ενός μυθιστορηματικού. Η Α. Τζούμα (1991: ) υποστηρίζει ότι η επιλογή μιας ιστορικής περιόδου ως αφηγηματικού πλαισίου συνδυάζεται με μια ιδεολογική θέση και κατά συνέπεια με μια ιδεολογική χρήση αυτής της περιόδου. Η εγκυρότητα της παρατήρησης αυτής επιβεβαιώνεται στην περίπτωση των Γενεθλίων όπου τόσο η επιλογή της ιστορικής περιόδου όσο και η αφηγηματική της περιγραφή φανερώνουν χωρίς περιστροφές την ιδεολογική πρόθεση τόσο της συγγραφέως (intentio auctoris) όσο και του κειμένου (intentio operis) οι οποίες συντάσσονται ξεκάθαρα με το πολίτευμα της δημοκρατίας και αποκηρύσσουν κάθε μορφή ολοκληρωτικής εξουσίας με τις πρακτικές που αυτή συνεπάγεται. Η συνάντηση αυτή της ιστορικής με τη μυθιστορηματική αφήγηση καθιστά το κείμενο ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πεδίο διακειμενικής σύνθεσης και συνάμα πρόσληψης. Ένα πρώτο στοιχείο που δείχνει σε πόσο μεγάλο βαθμό ο μύθος συνομιλεί με την ιστορία, γεγονός που τον καθιστά πνευματικά γόνιμο και διαχρονικό, είναι η διακειμενική χρήση του μύθου της Αντιγόνης. Πώς όμως ενσωματώνει τον κλασικό\n8 αρχαιοελληνικό μύθο ένα νεανικό μυθιστόρημα που γράφεται το 1977; Συσχετίζοντας τον έμμεσα, κατά το πρότυπο της μυθικής μεθόδου, με το αφηγηματικό παρόν το οποίο αναφέρεται στο ιστορικό παρόν της επταετίας Το παλιό κείμενο καθορίζει το νέο. Με την πανάρχαιη εκείνη αντίληψη σύμφωνα με την οποία το παλιό κείμενο κρύβει τις απαντήσεις για τη σημερινή πραγματικότητα (μια αντίληψη που συναντάμε συχνά τόσο στην ανάγνωση των ιστορικών όσο και των θεολογικών κειμένων). Εξάλλου ο αρχαιοελληνικός μύθος αποτελεί ένα κλασικό διακείμενο όχι μονάχα στο χώρο της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας (Νάτσης, 2000:247) αλλά και στο χώρο όλων των τεχνών γενικότερα (Σαμαρά, 2003:25). Το τρίτο κεφάλαιο των Γενεθλίων φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η μικρή Αντιγόνη». Σε αυτό συναντάμε εγκιβωτισμένη μια ψευδοδιήγηση (Καλλίνης, 2005:37) την οποία φέρεται να έχει αφηγηθεί ο Δημήτρης Μαλέρης στην Άννα προτού πάνε στο θέατρο να δούνε την εν λόγω παράσταση του αρχαίου δράματος. Το συγκεκριμένο απόσπασμα λειτουργεί σαν μια αφηγηματική πρόληψη η οποία ενέχει το στοιχείο της τραγικής ειρωνείας. Με αφορμή μια ερώτηση της μικρής Άννας ο καθηγητής-νονός της εκφράζει, ερμηνεύοντας το κείμενο της Αντιγόνης, την ακόλουθη ιδεολογική θέση: «Όταν πιστεύει ένας άνθρωπος σε μια ιδέα πολύ, πρέπει να την υπερασπίζεται, ακόμα και να πεθαίνει γι αυτή». Μερικά κεφάλαια αργότερα ο αναγνώστης παρακολουθεί τον Δημήτρη Μαλέρη να καλείται να υποστηρίξει αυτή τη θέση, να εφαρμόσει στην πράξη αυτά που πρέσβευε, με ανυπολόγιστο προσωπικό τίμημα. Ένα στοιχείο που προοικονομεί το βαρύ τίμημα του αγώνα του ανθρώπου κατά της αυταρχικής εξουσίας κρύβεται στα λόγια του Δ. Μαλέρη: «[ ] κι όταν μεγαλώσεις λιγάκι, θα δεις, από μόνη σου θα καταλάβεις γιατί η Αντιγόνη έπρεπε να πεθάνει» (σ. 37). Η αφήγηση του μύθου της Αντιγόνης αποδίδεται στον νονό της Άννας, τον καθηγητή πανεπιστημίου Δημήτρη Μαλέρη (σ.35-36). Έναν άνθρωπο που εξ επαγγέλματος μελετά, ερμηνεύει και παρουσιάζει κείμενα σε άλλους. Έναν μύστη της διακειμενικότητας. Ο καθηγητής μυεί το παιδί σε έναν από τους πιο κλασσικούς αντιεξουσιαστικούς λογοτεχνικούς μύθους όλων των εποχών και το παιδί νιώθει ότι ταυτίζεται με την ηρωίδα του. Με την Αντιγόνη παραβάλλεται αργότερα η Κατερίνα, ηθοποιός, φίλη της μητέρας της Άννας όταν στέκεται περήφανη απέναντι στην δικαστική και την εκτελεστική εξουσία της δικτατορίας. Και προτάσσει ως υπέρτατο νόμο τον ηθικό νόμο που της υποβάλλει η συνείδηση της σε σχέση με τους νόμους της εκάστοτε εξουσίας: «Μια κοπέλα ορθώνει το μικροκαμωμένο της κορμί μπροστά στη βία και τον τρόμο. Μια Αντιγόνη[ ]». Η συνομιλία με τον αρχαίο μύθο διασταυρώνεται και με το κείμενο Μπουμπουλίνας 18 της Κ. Αρσένη το οποίο αποτελεί μέρος του διακειμένου των Γενεθλίων που εξετάζουμε. Εκεί (σ.26), η αυτοδιηγητική αφηγήτρια αναφέρει: «Ο Γυμνασιάρχης μας έκανε φασιστικά κηρύγματα. Εγώ τότε προτίμησα την Αντιγόνη». Όμως η συγγραφέας αποσιωπά το γεγονός ότι στο μύθο της Αντιγόνης τιμωρείται σκληρά και ο τύραννος (Κρέοντας) για την ύβρη της αλαζονείας του. Αυτό θα το ανακαλύψει ο νεαρός αναγνώστης αν, υποκινημένος από το πνεύμα της διακειμενικής ανάγνωσης, γίνει κάποτε κοινωνός του λόγου του Σοφοκλή. Στην περίπτωση αυτή βλέπουμε πως η εγγραφή ενός κειμένου μέσα σε ένα άλλο λειτουργεί ως σημειολογικός δείκτης που παραπέμπει τον αναγνώστη στην ανάγνωση του άλλου\n9 κειμένου, γεγονός που επισημαίνεται από τον Α. Compagnon (1979:78). Η ίδια νύξη συνδέεται με την αναφορά και την παράθεση αποσπάσματος από το Σαιξπηρικό δράμα Ριχάρδος ο Β, όπου για άλλη μια φορά ο λογοτεχνικός μύθος πραγματεύεται το άδοξο τέλος ενός άφρονα τυραννικού κυβερνήτη (Πλωρίτης 2002: 47, 64, 92 ) Ανάμεσα στα άλλα κείμενα που συνθέτουν το διακείμενο των Γενεθλίων, δύο είναι εκείνα τα οποία ξεχωρίζουν: Η Μαύρη Γαλήνη και το Μπουμπουλίνας 18. Και τα δύο κείμενα αποτελούν υποκείμενα στο υπερκείμενο των Γενεθλίων (Genette, 1982:16-19). Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τη δυναμική των σχέσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στα Γενέθλια και τα εν λόγω κείμενα. Το να κατατάξει κανείς ειδολογικά τη Μαύρη Γαλήνη του Δ. Μαρωνίτη είναι ένα εγχείρημα επισφαλές, δεδομένου του ιδιαίτερου ύφους γραφής το οποίο κινείται ανάμεσα στη μαρτυρία, την αυτοβιογραφία και την συνειρμική γραφή της ροής της συνείδησης. Το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 1973 στο όγδοο και τελευταίο τεύχος του περιοδικού «η Συνέχεια», συντάκτες του οποίου ήταν οι Π. Ζάννας, Α. Κοτζιάς και Δ. Μαρωνίτης. Συμπεριλήφθηκε δυο χρόνια αργότερα στον τόμο Ανεμόσκαλα και Σημαδούρες ανάμεσα σε διάφορα άρθρα που είχε γράψει για τον τύπο. Μέσα στα Γενέθλια η συγγραφέας παραπέμπει έμμεσα τον αναγνώστη στο κείμενο με την ακόλουθη φράση: «Ήθελε να γράψει ένα μυθιστόρημα. Αυτοβιογραφία. Τον τίτλο τον είχε βρει: Ανεμόσκαλα» (σ.85). Η Ζ. Σαρή επιλέγει να χρησιμοποιήσει αφηγηματικό υλικό από τη Μαύρη Γαλήνη στο κεφάλαιο «Το τελευταίο Μάθημα», όπου με χρήση της εσωτερικής εστίασης (ο αφηγητής βλέπει μέσα από τα μάτια του Δ. Μαλέρη) και του ελεύθερου πλάγιου [κι ακόμα του εσωτερικού μονολόγου] μας περιγράφει τις ψυχικές διεργασίες που διαδραματίζονται στον λογοτεχνικό χαρακτήρα έπειτα από την επιλογή του να αντιδράσει ενεργά στο δικτατορικό καθεστώς. Η καταλυτική πράξη του ήρωα αφορά το δημόσιο λόγο του. Από το βήμα που του πρόσφερε η επαγγελματική του ιδιότητα καταγγέλλει το καθεστώς στους φοιτητές του και συνιστά αντίδραση και ανυπακοή. «[ ]Κρατήστε ξύπνιο το μυαλό σας στους σκοτεινούς καιρούς. Μ' αυτό κυρίως θα πολεμήσετε τη βαναυσότητα της εξουσίας. Μην απομονωθείτε. Με το λόγο και την πράξη σας σταθείτε πλάι σε κάποιον, στη μάνα σας, στον αδερφό σας ή στο φίλο σας και προπαντός στα νεότερα παιδιά, που περιμένουν από σας να δουν αν θα τους φράξετε ή θα τους ανοίξετε το δρόμο της ελεύθερης αναπνοής.[ ] Πολεμάτε μόνο τους καπήλους της ελληνοχριστιανικής ηθικολογίας. [ ] Σηκώστε με σεμνότητα το χρέος που σας ανήκει. Φανείτε εις μικρόν γενναίοι...» Στο σημείο αυτό όμως πρέπει να σταθούμε στην παρακειμενική αναφορά (σημείωση τέλους αρ. 5) της συγγραφέως, η οποία συσχετίζει το μυθιστορηματικό χαρακτήρα του Δ. Μαλέρη με αυτόν του Δ. Μαρωνίτη. Εδώ ξεκινάει η διακειμενική σχέση, όπως την έχει ορίσει φορμαλιστικά ο G. Genette (1982), με το έργο του Δ. Μαρωνίτη. Στη μελέτη του ο ίδιος ορίζει ως διακειμενικότητα (intertextualité) τη σχέση συμπαρουσίας μεταξύ δύο ή περισσότερων κειμένων, η οποία μπορεί να είναι, κατά τον ίδιο, σχέση παραθεματική, λογοκλοπής ή υπαινικτική. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε ξεκάθαρα μια παραθεματική σχέση η οποία βασίζεται τόσο στη χρήση των\n10 εισαγωγικών όσο και στην προαναφερθείσα υποσημείωση τέλους. Πέρα όμως από την φορμαλιστική αναγνώριση δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι το συγκεκριμένο χωρίο παραπέμπει άμεσα σε μια σειρά από διαλέξεις ή ακόμα και απολογίες (π.χ. εκείνη του Σ. Καράγιωργα) αντιφρονούντων καθηγητών. Ανάμεσα στα διάφορα κείμενα διδασκαλιών με ανατρεπτικό περιεχόμενο για το καθεστώς (μερικά από τα οποία διαδίδονταν προφορικά, ενώ άλλα δημοσιεύθηκαν αργότερα) έχουν διασωθεί κάποια γνωστότερα εκ των οποίων είναι αυτά του Γ.Α. Μαγκάκη (1977) και του Αριστόβουλου Μάνεση (1980). Τα παραπάνω κείμενα, τα οποία συγγενεύουν όχι μονάχα ως προς την πρόθεση του δημιουργού τους αλλά και ως προς την πνευματική στάση που αναδεικνύουν, δηλαδή την επιλογή της ελεύθερης κρίσης και έκφρασης εις βάρος της επαγγελματικής σταδιοδρομίας και της οικονομικής και κοινωνικής απολαβής, συνιστούν μια ακόμα πτυχή του διακείμενου του αντιστασιακού λόγου που αρθρώθηκε στην Ελλάδα κατά την επταετή δικτατορία. Αφού πράττει το ηθικό χρέος απέναντι στη συνείδηση του και στους μαθητές του, ο Δημήτρης Μαλέρης βγαίνει περίπατο στους δρόμους της πόλης. Τα βήματα του τον οδηγούν στην γειτονιά που έζησε σαν παιδί. Στο σημείο αυτό αρχίζει η αναπόληση και η χρήση της συνειρμικής γραφής. Κατά την τυπολογία, που προαναφέραμε, του Genette μεταξύ των δύο κειμένων υπάρχει μια σχέση μάλλον υπαινικτική καθώς απουσιάζουν τα εισαγωγικά (άρα δεν έχουμε παράθεση) ενώ τα κείμενα δεν μεταφέρονται αυτούσια (άρα δεν έχουμε λογοκλοπή). Για του λόγου το αληθές παραβάλλουμε στη συνέχεια τα τρία χωρία που σχετίζονται μεταξύ τους: Πηδούσε τη μάντρα, από την πίσω μεριά, και πήγαινε κατά κει που έκλαιγαν οι γυναίκες τους δικούς τους. Στεκόταν αμίλητος μπροστά στα μαύρα, άσπρα, γκρίζα κάγκελα. Το χρώμα έδειχνε την ηλικία του πεθαμένου. (Τα Γενέθλια, σ.84) Όταν κουραζόμουνα από το παιχνίδι, πηδούσα τη μάντρα κι ώρες ολόκληρες στεκόμουν αμίλητος πλάι σε γυναίκες που έκλαιγαν δικούς τους, μπροστά σε μαύρα, άσπρα ή γκρίζα κάγκελα. Το χρώμα έδειχνε την ηλικία, πού σπάνια ήταν γραμμένη και στο σταυρό. (Μαύρη γαλήνη, σ.7 ) Βλέπουμε στο παραπάνω απόσπασμα τη μετατροπή του λόγου από την πρωτοπρόσωπη γραφή, με την αφηγηματική τεχνοτροπία της ροής της συνείδησης που χαρακτηρίζει τη Μαύρη Γαλήνη, στο τρίτο πρόσωπο του ελεύθερου πλάγιου που αποδίδει το ίδιο ύφος αφήγησης μέσω ενός τρίτου προσώπου αυτή τη φορά. Την τεχνοτροπία του ελεύθερου πλάγιου τη συναντάμε συχνά στο έργο της Ζ. Σαρή (Κουράκη, 2008). Ανάμεσα σε άλλα κείμενα της, και στα Γενέθλια όπου βοηθάει τον εξωδιηγητικό αφηγητή να αποτυπώσει καλύτερα τον ψυχισμό των χαρακτήρων της ιστορίας με όλες του τις διακυμάνσεις. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που αναδεικνύεται από την επιλογή των χωρίων είναι η επίσκεψη του ήρωα στο νεκροταφείο. Μια επίσκεψη που συσχετιζόμενη με την εμπειρία του εγκλεισμού αποκτά το συμβολισμό μιας καθόδου στον Άδη. Μια προσωπική Νέκυια από την οποία ο ήρωας μπορεί, όπως ο Οδυσσέας, να βγει σοφότερος ή να χαθεί στο\n11 σκοτάδι. Παράξενη σύμπτωση αν σκεφτεί κανείς ότι ο λογοτεχνικός ήρωας είναι καθηγητής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο ενώ το υπαρκτό πρόσωπο που τον ενέπνευσε είναι ο ομηριστής Δ. Μαρωνίτης. Πήρε τον κεντρικό διάδρομο κι είδε αμέσως, τρίτο στη σειρά, αριστερά, το χτιστό «σπιτάκι» του αεροπόρου. Άκουγε τότε τα μεγάλα παιδιά να λένε πως κρατούσαν βαλσαμωμένο ένα νέο αεροπόρο και πως η άσπρη του κάσα ήταν στημένη πάνω σε μαρμάρινο πάγκο. Όταν μεγάλωσε λιγάκι και δεν πολυφοβόταν -έξι εφτά χρονώ- πήγε μοναχός του μια μέρα, κρυφά απ' όλους, να τον δει. Κατέβηκε δυο σκαλιά μέσα στη γη. Είδε μια καγκελόφραχτη πόρτα στη στενή μεριά κι απέναντι τοίχος τυφλός. Ο μαρμάρινος πάγκος δεξιά δίχως νεκρόκασα...(τα Γενέθλια, σ.84-85) Ένα από εκείνα τα χτιστά «σπιτάκια», τρίτο στη σειρά, μπαίνοντας από τη μεγάλη πόρτα. Φημιζόταν πως είχαν βάλει μέσα νέο αεροπόρο που έπεσε με το αεροπλάνο του. Τα άλλα παιδιά έλεγαν πως τον κρατούσαν βαλσαμωμένο κι ότι η άσπρη κάσα ήταν στημένη πάνω σε μαρμάρινο πάγκο. Πήγα πολλές φορές και μόνος μου: δυο σκαλιά κάτω από τη γη, καγκελόφραχτη πόρτα στη στενή μεριά κι ο απέναντι τοίχος τυφλός, ο μαρμάρινος πάγκος δεξιά, δίχως όμως τη νεκρόκασα. (Μαύρη γαλήνη, σ.21) Αυτή η προσωπική Νέκυια του ήρωα συνδυάζεται με την ανάμνηση των γονεϊκών φιγούρων. Μια ανάκληση η οποία προσφέρεται προφανώς για μια φροϋδική ανάγνωση: Για τη μάνα του που είχε ζεστό μελαχρινό δέρμα. Την έβρισκε όμορφη. Τις Κυριακές ήτανε πάντα ντυμένη «κυρία». Κόκκινα χείλια, πουδραρισμένο πρόσωπο. Το καλοκαίρι φορούσε ένα μεταξωτό κλαρωτό φόρεμα. Ο πατέρας του ήταν ξανθός κι αδύνατος. Ο Δημήτρης τον απέφευγε. Γιατί άραγε; Ίσαμε τα δεκάξι του δεν τολμούσε να τον κοιτάξει κατάματα. (Τα Γενέθλια, σ.85) [ ] κλαδωτό μεταξωτό φόρεμα ήτανε καλοκαίρι, μαύρο καπέλο δίχως γύρο, κόκκινα χείλη, πουδραρισμένο πρόσωπο, σώμα όπου ταίριαζε καλά το κρέας με τα κόκαλα. Την έβρισκα ωραία. Την αγαπούσα τη μάνα μου. Ο πατέρας μου ήταν ξανθός κι αδύνατος. Δεν μ' έδειρε ποτέ, αλλά δεν γύρισα να δω το πρόσωπο του, προτού πατήσω τα δεκάξι. Η μάνα μου είχε ζεστό, μελαχρινό δέρμα στα τριάντα της. (Μαύρη Γαλήνη, σ.8) Οι διαφορές ανάμεσα στην διακειμενική ανάλυση και στην προγενέστερη «ανάλυση των πηγών» δεν είναι πάντοτε τόσο ευδιάκριτες όσο θα επιθυμούσαν οι θιασώτες της διακειμενικότητας (Jenny,1976:262). Ωστόσο μια βασική διαφοροποίηση των δυο προσεγγίσεων έγκειται στο εξής σημείο: στην περίπτωση της κλασσικής μεθόδου της μελέτης των πηγών η διαδρομή που ακολουθεί ο ερευνητής οδηγεί από την πηγή προς το νεότερο κείμενο με σκοπό να ερμηνεύσει το νεότερο κείμενο. Η διακειμενική ματιά αναδεικνύει την αμφίδρομη σχέση μεταξύ ενός παλιότερου και ενός νεότερου κειμένου. Και ενδιαφέρεται εξίσου, για να μην πούμε ιδιαιτέρως, για τον τρόπο με τον οποίο το νεότερο κείμενο μετασχηματίζει το παλιότερο στην περίπτωση\n12 που το εγκολπώνει. Ή ακόμα και σε περίπτωση που δεν υπάρχει σχέση συμπερίληψης, πως επηρεάζει το βλέμμα με το οποίο διαβάζει κανείς το παλιότερο κείμενο. Η διακειμενική ματιά εστιάζει το ενδιαφέρον της στον μετασχηματισμό που επιφέρει το νέο κείμενο στο παλιό. Και στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι ανάμεσα στα Γενέθλια και τη Μαύρη Γαλήνη δεν υπάρχει μονάχα σχέση διακειμενικότητας αλλά και υπερκειμενικότητας. Τα προγενέστερα κείμενα λειτουργούν ως υποκείμενα και επηρεάζουν τη δημιουργία του νεότερου κειμένου. Στα Γενέθλια, παρότι δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά, η συγγραφέας αξιοποιεί το προγενέστερο κείμενο προκειμένου να αποδώσει καλύτερα το ψυχικό πορτραίτο των χαρακτήρων της. Δεν αντιγράφει ούτε μιμείται. Αφομοιώνει, στο ευρύτερο γράμμα και πνεύμα της γραφής της, τη Μαύρη Γαλήνη σε τέτοιο βαθμό που δεν γίνεται αντιληπτή παρά μονάχα από ένα επαρκή και υποψιασμένο αναγνώστη. Είναι γεγονός ότι ενώ η Μαύρη Γαλήνη συνιστά ένα κείμενο σιβυλλικό, μια γραφή παραληρηματική, μια αφήγηση αποσπασματική (χαρακτηριστικός μορφολογικός δείκτης η συχνή χρήση της παύλας) και ασυνέχη, η ενσωμάτωση της στο υπερκείμενο των Γενεθλίων την μεταμορφώνει. Η συγγραφέας αξιοποιεί για τη σύνθεση του χαρακτήρα το αφηγηματικό υλικό του πρώτου μέρους της Μαύρης Γαλήνης από όπου και η αναπόληση των παιδικών χρόνων. Η εμπειρία του εγκλεισμού και το αίσθημα της προοικονομείται. Κεντρική έννοια το πηγάδι που στην ιδιόλεκτο των βασανιζομένων αποτύπωνε ένα υπόγειο κελί βασανιστηρίων. Και στα δυο κείμενα η έννοια του πηγαδιού λειτουργεί συμβολικά. Στον Μαρωνίτη συνδέεται με το ασυνείδητο. Με μια λυτρωτική, έστω και προσωρινά στροφή, του βασανιζόμενου ανθρώπου προς τον βαθύτερο, προς τον εσώτερο ψυχικό του κόσμο, εκεί όπου δεν μπορούν να φτάσουν οι φωνές των βασανιστών. Γλιστρούσα μέσα στο πηγάδι και με τα μάτια κλειστά ξανακέρδιζα την όραση μου. [ ]Φανερό πως το πηγάδι είχε ακόμα νερό (Μαύρη Γαλήνη, σ.31, 45) Η Σαρή όμως χρησιμοποιεί το σύμβολο διαφορετικά. Στο κείμενο της, αντίθετα, το πηγάδι συμβολίζει την πτώση στο έρεβος του εγκλεισμού, το κελί, τον κολασμό, τον ίλιγγο της μοναξιάς, την ψυχική άβυσσο (Μαγκάκης, 1977: ). Τώρα, σ' αυτό το λαγούμι που τον έχουν ριγμένο τόσες μέρες, τόσες νύχτες -πόσες; δεν μπορεί να τις λογαριάσει... [ ]«Εσύ, φοβήθηκες μέσα στο πηγάδι;» «Όχι, γιατί κανένας δε μ' έσπρωξε να πέσω. Εγώ το διάλεξα. Εγώ κατέβηκα με τη θέληση μου» (σ.226, 228). Με αυτόν τον τρόπο το υπερκείμενο των Γενεθλίων συμπληρώνει τα κενά που η γραφή της Μαύρης Γαλήνης φαίνεται να επιδιώκει να αφήσει ανοικτά ως κείμενο. Η Μαύρη Γαλήνη καταλήγει στην ψυχική κατάρρευση του αφηγητή-ήρωα (σ.46). Στα Γενέθλια το αφηγηματικό σχέδιο είναι διαφορετικό: ο χαρακτήρας του Δ. Μαλέρη περνάει πρώτα από την κόλαση του εγκλεισμού και των βασανιστηρίων, η οποία αποτυπώνεται απολύτως ρεαλιστικά σε όλη την κλίμακα των ψυχικών μεταπτώσεων που απορρέουν από μια τέτοια ακραία κατάσταση που οδηγεί στα όρια του θανάτου:\n13 Θεέ μου, φέρε κοντά μου το θάνατο, να τον αγγίξω, να γαντζωθώ πάνω του, να τους ξεφύγω». [...] Ωστόσο στη συνέχεια ο ήρωας καταφέρνει και βγαίνει αλώβητος ηθικά: Θεέ μου, άντεξα, μ ακούς; [ ] «Πατέρα, λες να κέρδισα κι εγώ τη ζωή μου;» «Την κέρδισες, γιε μου». Η επιλογή της διαφορετικής κατάληξης της πλοκής από την Ζ. Σαρή μοιάζει να είναι απόρροια της παιδαγωγικής πρόθεσης που διακρίνει τη γραφή της, η οποία σχετίζεται με το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνεται. Στα Γενέθλια, περνώντας από το επίπεδο της ατομικής συνείδησης και μοίρας σε εκείνο της συλλογικής συνείδησης και δράσης, το ανοικτό τέλος του μυθιστορήματος αφήνει τους νεαρούς ήρωες του ευαισθητοποιημένους και ενεργούς στον αγώνα υπέρ της δημοκρατίας. Η οριακή εμπειρία που μεταγγίζει στα Γενέθλια ο «έγκλειστος λόγος» συμπληρώνεται με την παράθεση ενός αποσπάσματος από το κείμενο-μαρτυρία της Κ. Αρσένη που κυκλοφόρησε με τον τίτλο Μπουμπουλίνας 18. Και αυτό το κείμενο προηγείται της γραφής των Γενεθλίων (πρώτη έκδ. 1975). Εάν η σχέση της Μαύρης Γαλήνης με τα Γενέθλια είναι σχέση μετασχηματισμού και υπερκειμενικότητας, δεν συμβαίνει το ίδιο και με το κείμενο της Κ. Αρσένη. Στην περίπτωση αυτή η Ζ. Σαρή επιλέγει να παραπέμψει τους αναγνώστες της άμεσα στο διακείμενο (σ.185-6) παραθέτοντας ένα απόσπασμα μιας περίπου σελίδας από το βιβλίο της Κ. Αρσένη. Υπάρχει ωστόσο μια βασική διαφορά στον τρόπο που τη Μαύρη Γαλήνη και το Μπουμπουλίνας 18 γονιμοποιούν τη γραφή της Ζ. Σαρή. Και τα δυο κείμενα εκκινούν από παρόμοια διανοητικά και ψυχολογικά ερεθίσματα. Διαφέρουν όμως στο γλωσσικό ύφος. Σε τέτοιο βαθμό που το κείμενο της Κ. Αρσένη, να αποτελεί μαρτυρία πολιτικής και ιστορικής βαρύτητας (τέτοιας που να συνιστά τεκμήριο στο Πανευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου), ενώ το κείμενο του Μαρωνίτη να μεταφέρεται στο θεατρικό σανίδι εν είδει συνειρμικού μονολόγου. Η χρήση του λόγου, με τους όρους που οι ρώσοι στρουκτουραλιστές όρισαν ως ανοικείωση, είναι αυτή η οποία διαχωρίζει το ύφος των κειμένων και αποδίδει μια έντονη λογοτεχνικότητα στο ένα και, παράλληλα, μια έντονη ιστορικότητα στο άλλο. Ανάμεσα στα δυο αυτά βασικά συστατικά της γραφής των Γενεθλίων η Μαύρη Γαλήνη αποτελεί πρώτη ύλη για τη μυθοπλαστική λειτουργία, ενώ το Μπουμπουλίνας 17 για την ιστορική λειτουργία. Εκεί έγκειται και η ειδοποιός διαφορά στην αξιοποίηση των δυο κειμένων. Η Μαύρη Γαλήνη μεταγράφεται αποσπασματικά, ενώ το Μπουμπουλίνας 18 παρατίθεται αποσπασματικά. Το πρώτο κείμενο προσφέρεται για μια φαινομενολογική ανάγνωση ενώ το δεύτερο περισσότερο για μια ιστορική ερμηνευτική. Η Ζ. Σαρή επιλέγει να μεταφέρει σχεδόν αυτούσιο -με δυο σημεία που αποσιωπά, από ότι φαίνεται για λόγους αφηγηματικής οικονομίας- ένα απόσπασμα όπου περιγράφεται με μοναδικό τρόπο το μεγαλείο της ψυχικής αντίστασης απέναντι στη φρίκη των βασανιστηρίων: [ ] Όταν την άλλη μέρα κοιτάξαμε από την τρύπα του δωματίου, είδαμε ένα μάτσο κρέας ματωμένο. Κι όμως η μάχη δόθηκε. Όταν ο Αντρέας μας ξανακοίταξε, με το παραμορφωμένο πρόσωπο του, ανάμεσα στα αίματα και τα γένια, ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΕ. ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΝΙΚΗΣΕΙ. (Τα Γενέθλια, σ.187)\n14 Εδώ ο λόγος παρουσιάζεται περισσότερο αναφορικός, ρεαλιστικός, με πρόθεση καταγγελτική. Η γραφή συγγενεύει και παραπέμπει σε άλλα κείμενα μαρτυρίες της ίδιας περιόδου όπως οι Ανθρωποφύλακες του Π. Κοροβέση ενώ συμπληρώνει το άλλο διακείμενο «έγκλειστου θηλυκού λόγου» που συναντάμε στα Γενέθλια: την περίφημη ανώνυμη επιστολή προς τον Ζαν Πολ Σαρτρ που σύμφωνα με τη σημείωση της Ζώρζ Σαρή (σ.246) δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Temps Modernes n.260 τον Ιανουάριο του 1968 (κείμενο που η συγγραφέας αποδίδει έμμεσα στην Κ. Αρσένη, μέσω του μυθιστορηματικού προσώπου της Κατερίνας). Το κελί μου είναι τόσο στενό που δεν με παίρνει να ξαπλώσω. Διπλώνομαι σαν το σκυλί. Δεν έχει φως, δεν έχει αέρα και το πάτωμα είναι υγρό [ ] Δε θέλω, δεν μπορώ να σου πω, αδερφέ μου, πως, με τι, πόσο με βασάνισαν [ ] Σαρτρ αδερφέ μας Δεν υπογράφω με τ αληθινό μου όνομα, άλλωστε τ όνομα μου δεν έχει σημασία. Είμαι μια Ελληνίδα. (Τα Γενέθλια, σσ ) Έχοντας ολοκληρώσει την ανάγνωση, ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι η ίδια η συγγραφέας με τις παρακειμενικές της σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου υπό τον εύγλωττο τίτλο: «Για την κατατόπιση των παιδιών» παραπέμπει άμεσα στο διακείμενο της, καθώς και στο ευρύτερο αναφορικό πλαίσιο του κειμένου της. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε ξεκάθαρα με μια περίπτωση προβεβλημένης διακειμενικότητας. Μολαταύτα, ακόμη και εάν αγνοήσει κανείς τις συγγραφικές προθέσεις και υποδείξεις, μια εκ του σύνεγγυς ανάγνωση δείχνει ότι τόσο οι προθέσεις του κειμένου όσο και οι αφηγηματικοί δείκτες του στρέφουν τον αναγνώστη προς την ίδια κατεύθυνση. Εκείνη της διαλογικής προσέγγισης του κειμένου που ρίχνει το βάρος της στην αλληλενέργεια που αναπτύσσεται μεταξύ του κειμένου, του διακειμένου, του συγγραφέα, του αναγνώστη και του πλαισίου αναφοράς. Ο υβριδικός χαρακτήρας των Γενεθλίων που συνέχει το μυθιστόρημα μαθητείας, με το ιστορικό μυθιστόρημα, και τη μαρτυρία με την αυτοβιογραφική γραφή ενισχύουν την ορθότητα της επιλογής μιας διαλογικής προσέγγισης του κειμένου. Η διακειμενική ανάγνωση των Γενεθλίων αναδεικνύει έναν πολυφωνικό τρόπο γραφής αλλά και ένα αναγνωστικό πεδίο με μια ιδιαίτερη δυναμική. Η συνομιλία που επιχειρεί η Ζ. Σαρή με μια πλειάδα κειμένων «έγκλειστου» και «αντιστασιακού» λόγου καταφέρνει να γονιμοποιήσει τόσο τη μυθιστορηματική της γραφή με ένταση και ρεαλισμό όσο και να εμπλουτίσει και να αναδείξει τα εν λόγω κείμενα. Με τον τρόπο αυτό η συγγραφέας κατορθώνει να απαθανατίσει ένα σημαντικό μέρος από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τον έμπυρο λόγο μιας δύσκολης εποχής γοητεύοντας και συγκινώντας εις το διηνεκές τους νέους αναγνώστες. Ένα εγχείρημα διόλου εύκολο το οποίο δεν απαιτεί μόνο αρετή και τόλμη αλλά και μεγάλη μαστοριά. Με την πνευματική της εντιμότητα και αρτιότητα η Ζ. Σαρή καθιστά τον κάθε αναγνώστη της κοινωνό ενός λόγου ο οποίος έχοντας σμιλευτεί μέσα στην κάμινο της βασάνου\n15 ενσωματώνει πολλές ακριβοπληρωμένες μα και ξεχασμένες αλήθειες. Ίσως να έρθει κάποτε στη ζωή του η στιγμή που θα τις χρειαστεί και θα ζητήσει να ξεδιψάσει πνευματικά από το ίδιο ποτάμι. Μπορεί ακόμη και να επιχειρήσει να το διαβεί ανάστροφα ακολουθώντας το μυστικό πέρασμα που του υπέδειξε η ίδια η συγγραφέας, και να φτάσει μέχρι τις πιο σκοτεινές πηγές του. Εκεί θα συνειδητοποιήσει ότι ο δρόμος του πνεύματος, συνήθως μοναχικός και δύσβατος, σημαδεύεται αναπόφευκτα από τις επιταγές του χρέους και της ευθύνης του ανθρώπου απέναντι στον Άνθρωπο. Βιβλιογραφία: Barthes, Roland (2001). Εικόνα Μουσική Κείμενο, Αθήνα, Πλέθρον. Bemardelli, Andrea (1997). «Introduction: The Concept of Intertextuality Thirty Years On: » in VERSUS 77-8: 3-16, Cohn, Dorrit (2001). Διαφανή πρόσωπα. Αφηγηματικοί τρόποι για την παρουσίαση της συνείδησης στη μυθοπλασία (μτφ. Δ. Μπεχλικούδη), Αθήνα, Παπαζήση. Compagnon, Antoine (1979). La seconde main: ou le travail de la citation, Paris, Seuil. Delcroix, Maurice & Hallyn, Fernand (1997). Εισαγωγή στις σπουδές της λογοτεχνίας (μτφ. Ι.Ν. Βασιλαράκης), Αθήνα, Gutenberg. Genette, Gérard (1982). Palimsestes: La littérature au second degré, Paris, Seuil. José García-Romeu, «Dictature, témoignage, histoire : paroles de victimes et de bourreaux dans les littératures argentine et chilienne ( )», in Cahiers de Narratologie, N 15, mis en ligne le 14 décembre 2008, URL: Kristeva, Julia (1967). «Bakhtine, le mot, le dialogue et le roman», in Critique n.239. Martinez, Alfaro Maria Jesus (1996). «Intertextuality: origins and the development of the concept», in Atlantis XVIII (1-2). Piégay-Gros, Nathalie (1996). Introduction à l Intertextualité, Paris, Dunod. Rabau, Sophie (2002). L intertextualité, Paris, Flammarion. Sidiropoulou, Christina (2000). La représentation de la famille, de la patrie, et de la religion dans la poésie grecque pour enfants de l après-guerre , Thèse de Doctorat, Etudes Grecques, Strasbourg II. Still, Judith & Worton, Michael (1996). «Εισαγωγή στη διακειμενικότητα» (μτφ. Π. Καραβία, Κ. Τσακοπούλου), στο η Άλως, τ. 3-4, σ Αναγνωστάκης, Μανώλης & Αργυρίου, Αλέξανδρος (1994). Δεκαοχτώ κείμενα, Αθήνα, Κέδρος. Αρσένη, Κίτυ (1975). Μπουμπουλίνας 18, Αθήνα, Θεμέλιο. Βασιλικός, Βασίλης (1974). Υποθήκες Παπαδόπουλου Παττακού, Αθήνα, Πλειάς. Ζάννας, Παύλος (2000), Ημερολόγιο φυλακής, Αθήνα, Ερμής. Ζερβού, Αλεξάνδρα (1994), «Παιδική λογοτεχνία και διακειμενικότητα», στο Επιθεώρηση παιδικής λογοτεχνίας, τ. 9, Αθήνα, Βιβλιογωνία. Καλλίνης, Γιώργος (2005). Εγχειρίδιο αφηγηματολογίας, Αθήνα, Μεταίχμιο.\n16 Καρατσινίδου, Χρυσή (2005). Η αναγέννηση του νοήματος: ο Μιχαήλ Μπαχτίν και η σύγχρονη πολιτισμική θεωρία, Αθήνα, Ίνδικτος. Κλιάφα, Μαρούλα (2002). Οι πελαργοί θα ξανάρθουν, Αθήνα, Κέδρος. Κόκκινος, Δημήτρης (2010). «Το παιδικό και νεανικό μυθιστόρημα ως μέσο πολιτικής διάπλασης και ευαισθητοποίησης απέναντι στη θεωρία και την πράξη της ολοκληρωτικής εξουσίας: Τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρή» στο Εξουσία και δύναμη στην παιδική και νεανική λογοτεχνία, Αθήνα, Πατάκης. Κοροβέσης, Περικλής (1983). Ανθρωποφύλακες, Αθήνα, Κάλβος. Κουράκη, Χρύσα (2008). Αφήγηση και λογοτεχνικοί χαρακτήρες. Τα μυθοπλαστικά πρόσωπα στο πεζογραφικό έργο της Ζωρζ Σαρή, Αθήνα, Πατάκης. Μαγκάκης, Γεώργιος-Αλέξανδρος (1977). Λόγος Πράξη , Αθήνα, Παπαζήση. Μάνεσης, Αριστόβουλος (1980), Συνταγματική θεωρία και πράξη, τ.1, Θεσσαλονίκη. Μαρωνίτης, Δημήτρης (1987). «Γλώσσα και Εξουσία», στο Μέτρια και Μικρά, Αθήνα, Κέδρος, σσ Μαρωνίτης, Δημήτρης (2007). Μαύρη Γαλήνη, Αθήνα, Το Ροδακιό. Μάστορη, Βούλα (2007). Κάτω απ την καρδιά της, Αθήνα, Πατάκης. Μπαρτ, Ρολάν (1983). Ο βαθμός μηδέν της γραφής Νέα κριτικά Δοκίμια, Αθήνα, Ράππα. Μπαρτ, Ρολαντ (1980). Η απόλαυση του κειμένου, Αθήνα, Ράππα. Μπαχτιν, Μιχαήλ (1980). Προβλήματα λογοτεχνίας και αισθητικής, Αθήνα, Πλέθρον. Μπαχτιν, Μιχαηλ (2000). Ζητήματα της ποιητικής του Ντοστογιέφσκι, Αθήνα, Πόλις. Μυλωνάκου Σαιτάκη, Γιούλα (2006). Προσεγγίσεις στη θεωρία της λογοτεχνίας, Αθήνα, Φυτράκη. Ναυρίδης, Κλήμης (επιμ.) (2002). Εξουσία, βία, πόνος, τ. Α, Αθήνα, Καστανιώτης. Νάτσης, Κωνσταντίνος (2000). «Ο τελευταίος βασιλιάς της Ατλαντίδας: διακειμενική ανάγνωση του έργου της Κίρας Σίνου» στο Διαδρομές, τ. 60, σσ Πλωρίτης, Μάριος (2002), Ο πολιτικός Σαίξπηρ: η τραγωδία της εξουσίας, Αθήνα, Καστανιώτης. Ροδάκης, Περικλής (επιμ.) (1976). Οι δίκες των βασανιστών της επταετίας, τ. Α, Αθήνα, Εκδόσεις Δημοκρατικοί Καιροί, σ Σαμαρά, Ζωή (2003). Ο κατοπτρισμός του αλλού κειμένου, Θεσσαλονίκη, University Studio Press. Σαρή, Ζωρζ (1993 5η ). Τα γενέθλια, Αθήνα, Πατάκης. Σαρή, Ζωρζ ( η ). Τα χέγια, Πατάκη, Αθήνα. Σιαφλέκης, Ζήσιμος (1994). Η εύθραυστη αλήθεια. Εισαγωγή στη θεωρία του λογοτεχνικού μύθου, Αθήνα, Gutenberg. Σίνου, Κίρα (2002). Μια χαραμάδα φως, Αθήνα, Κέδρος. Τζούμα, Άννα (1991). Η διπλή ανάγνωση του κειμένου, Αθήνα, Επικαιρότητα. Τζούμα, Άννα (1997). Εισαγωγή στην αφηγηματολογία, Αθήνα, Συμμετρία. Τοντόροφ, Τσβετάν (1989). Ποιητική, Αθήνα, Γνώση.


Αναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 3:57 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 9:51 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 9:09 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 9:20 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 9:54 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 10:07 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 9:02 π.μ. 2 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 2:49 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 10:02 π.μ. 3 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στις 11:55 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


Ο.Φ.ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ 1970: ΟΦΙ - ΕΡΜΗΣ ΖΩΝΙΑΝΩΝ 2-1. Ψυχή Βαθιά.\nΗταν το συγκλονιστικότερο παιγνίδι που ζήσαμε φέτος , και έως τώρα βέβαια , στο Βουζουνεράκειο. Ο Ερμής Ζωνιανών έπαιξε ίσως το καλύτερο φετινό του παιγνίδι. Και στο ημίχρονο κέρδιζε 1-0. Ηθελε "Ψυχή Βαθιά" πραγματικά για να γυρίσεις το παιγνίδι αυτό. Μιά Ψυχή που την είχαν και οι παίκτες του ΟΦΙ και οι Φίλοι του ΟΦΙ που κατέκλυσαν για μιά ακόμα φορά φέτος το Βουζουνεράκειο , αλλά βέβαια και οι Κουρήτες που δεν σταμάτησαν δευτερόλεπτο να φωνάζουν και να τραγουδούν.\nΕίναι ένας πραγματικός Γολγοθάς αυτός ο φετινός 8ος όμιλος της Γ Εθνικής. Υπολογίζαμε ότι με νίκη σήμερα του ΟΦΙ θα ξεκαθάριζε σε μεγάλο βαθμό η υπόθεση παραμονή , όμως ήρθαν μη αναμενόμενα αποτελέσματα από τις ομάδες που ακολουθούν. Ετσι ο ΟΦΙ μετά την σημερινή αγωνιστική απλά συνεχίζει να είναι τέσσερις βαθμούς πάνω από την ζώνη υποβιβασμού , τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος . Με ένα δύσκολο πρόγραμμα να ακολουθεί: AIΓΑΛΕΩ εκτός , ΚΗΦΙΣΙΑ εντός , ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΣ εκτός. Ολοι καταλαβαίνουμε τι θα σήμαινε μια σημερινή γκέλα.\nΟ ΟΦΙ σήμερα , στο δεύτερο ημίχρονο , ήταν ΟΦΙ. Με όλα εναντίον του , με το σκορ , με την διατησία για μιά ακόμα φορά , με το τεράστιο άγχος να λυγίζει τα πόδια αφού όλοι ήξεραν τι θα σήμαινε μια ήττα σήμερα, κόντρα σε όλα αυτά λοιπόν , ο ΟΦΙ τον γύρισε τον αγώνα. Εβαλε δύο παλληκαρίσια γκολ με τους Παπαδόπουλο και Μπλέντι , διατήρησε αμείωτες τις πιθανότητες παραμονής του.\nΣτο πρώτο ημίχρονο , είναι αλήθεια ότι οι παίκτες του ΟΦΙ ήταν ιδιαίτερα αγχωμένοι , και δεχόμενοι γκολ πολύ νωρίς έδειχναν ανήμποροι να αντιδράσουν. Ηταν τεράστια η πίεση και των χιλίων φιλάθλων του ΟΦΙ αλλά και της βαθμολογικής κατάστασης. Από την άλλη οι παίκτες του Ερμή τα έδιναν όλα. Ηλπιζαν λέει σε σωτηρία αν κέρδιζαν. Τελος πάντων , διακαίωμα να πιστεύουν ότι θέλουν. Αλλωστε και μόνο για την φανέλα καλά έκαναν και τα έδωσαν όλα.\nΣτο δεύτερο ημίχρονο μίλησε το Βουζουνεράκειο. Ηταν ένα Βουζουνεράκειο καμίνι , που έδωσε την απαιτούμενη ώθηση στους παίκτες του ΟΦΙ. Οταν μπήκε στις αρχές του ημιχρόνου το γκολ της ισοφάρισης με απ ευθείας φάουλ του Παπαδόπουλου κανείς δεν αμφέβαλε για την συνέχεια. Συνέχιζε να πιέσει ο ΟΦΙ σε ένα φλεγόμενο Βουζουνεράκειο και το 2-1 ήρθε με πλασέ του Μπλέντι. Από εκεί και μετά , με τους παίκτες του Ερμή να τα έχουν χαμένα , νομίζουμε τους δόθηκε χώρος. Εγιναν απειλητικοί , και στο 85' , για πρώτη φορά ίσως φέτος , η τύχη χαμογέλασε τον ΟΦΙ αφού το κάθετο δοκάρι μας έσωσε από σίγουρο γκολ.\nΜπράβο σε όλους , αγώνα-αγώνα στις επόμενες τρεις αγωνιστικές , θα καταφέρουμε την παραμονή.\nΟΦ Ιεράπετρας(Γ. Μάγγος): Πρίφτης, Τσανάι, Καραγιάννης, Πιθαρούλης, Τζελέπης, Μπιταξής, Μπλέντι, Ουζουνογλου, Ντιατά, Παπαδόπουλος, Κορέτα\nΕρμής Ζωνιανών (Δ. Βολονάκης): Ανδρεαδάκης (36' λτ. Λιακόπουλος), Κορτσινίδης, Ρουμπάκης, Χατζηβασίλης, Ραπτάκης, Γιακουμάκης, Σκουτέλης, Σταθόγλου, Ηλιόπουλος, Πλουσής


ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Λιοντάρι τρώει.... κολοκύθα;;; - Funny-Περίεργα - Athens magazine\nΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Λιοντάρι τρώει.... κολοκύθα;;;\nΈνα αρσενικό λευκό λιοντάρι τρώει μία κολοκύθα γεμισμένη με κοτόπουλο στο ζωολογικό κήπο «Ouwehands Dierenpark» της Ολλανδίας. Σίγουρα, αυτή η εικόνα κάνει τον βασιλιά των ζώων να φαίνεται περισσότερος γλυκός παρά επικίνδυνος...\nΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΝΕΑ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ


Πράσινες ταλιατέλες µε γαλοπούλα! - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική / Συνταγές / Κυρίως / Πράσινες ταλιατέλες µε γαλοπούλα!\nΠράσινες ταλιατέλες µε γαλοπούλα!\n3. Αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά και περιχύνουμε με την κρέμα γάλακτος light. Ανακατεύουμε και ξαναβάζουμε το φαγητό στη φωτιά. Αλατοπιπερώνουμε, πασπαλίζουμε με μοσχοκάρυδο και σιγοβράζουμε για 5΄.


Για αυτόν τον λόγο άλλωστε είχε μεγαλύτερη ευχέρεια στη Γαλλική που είχε γίνει η πρώτη του γλώσσα. Το 1935 επέστρεψε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και γράφτηκε στο «Berkshire High Commercial School», που υπήρχε τότε στην Αθήνα, για να σπουδάσει εμπορικές επιστήμες και ν' ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του. Αφού πήρε το πτυχίο του και εκπλήρωσε την, παρατεταμένη λόγω πολέμου, στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα σε μια αντιπροσωπεία. Αναζητώντας συνεχώς κάτι διαφορετικό, συνέχισε να αλλάζει δουλειές «σαν τα ξυραφάκια του» όπως έλεγε και ο ίδιος, μέχρι που ανακάλυψε την αγάπη και την κλίση του προς το θέατρο.\nΗ πρώτη από τις πολλές κινηματογραφικές συμμετοχές του Ηλιόπουλου θα γίνει το 1948 με την ταινία «Εκατό χιλιάδες λίρες». Το κινηματογραφικό κοινό πολύ γρήγορα τον αγκάλιασε και η αναγνωρισιμότητά του του επέτρεψε να ηγηθεί από το 1953 και θεατρικού θιάσου (με επιχειρηματία τον Χέλμη) στοΘέατρο Κοτοπούλη-Ρεξ, όπου παρουσίασε την κωμωδία: «Θανασάκης ο πολιτευόμενος», με πρωταγωνίστρια την Άννα Συνοδινού.\nΠαράλληλα με τις θιασαρχικές του δραστηριότητες, ο Ντίνος Ηλιόπουλος έπαιξε με το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο, έργα του κλασσικού ρεπερτορίου. Επίσης συνεργάστηκε με τον Αλέξη Σολομό στο «Προσκήνιο». Το 1972, συμπρωταγωνίστησε με την Έλλη Λαμπέτη, στομιούζικαλ «Γλυκιά Ίρμα» (Είχε προ υπάρξει κι’ άλλη συνεργασία με το θίασο Λαμπέτη - Χόρν, με το έργο: «Ένα ζευγάρι παπούτσια»).\nΤο 1974 έκανε μια περιοδεία σε 60 πόλεις των ΗΠΑ και του Καναδά, με τα έργα: «Ζητείται ψεύτης», του Δημήτρη Ψαθά και τις «Θεσμοφοριάζουσες», τουΑριστοφάνη. Η περιοδεία κρατάει ενάμιση χρόνο, πρωτοφανές διάστημα για ελληνικό θίασο.\n«Κυρία, σας αγαπώ» του Στάθη Σπηλιωτόπουλου\n"Περιπέτεια στη Ριβιέρα" του Ζαν Ραμό\n"Η θυσία" του Π. Κλοντέ\n"Η μικρή μας Πόλη" του Θόρντον Γουάιλντερ\n"ο Άνθρωπος του Διαβόλου" του Μπέρναρ Σο\n"Μις Μπα" του Ρούντολφ Μπεζιέ\n"Βαριετέ" των Ρόμπερτ Σέργουντ- Ζακ Ντεβάλ\n«Ο άνθρωπος και τα όπλα» του Μπερναρ Σο\n"Τρικυμία" του Σέξπιρ\n"Δον Κάρλος" του Φρειδερίκου Σίλλερ\n"Οι Γερμανοί ξανάρχονται" των Αλ. Σακελλάριου-Χρ. Γιαννακόπουλου\n«Του φτωχού τ΄ αρνί» Στ. Τσβάϊχ\n"Ποπολάρος" του Γρηγορίου Ξενόπουλου\n"Μαφις Φάϊντα" των Γιάννη Χαλκέα- Μικέ Ανατολέα\n"Η Νύχτα της 16ης Ιανουαρίου" της Έιν Ράντ\n"Η πιο χαρούμενη ώρα σου" του Γουίλιαμ Σαρογιάν\n"Η Ιωάννα της Λωραίνης" του Μ. Άντερσον\n"Η ροζ αμαρτία"\n"Σατανάς (θεατρικό)" του Θ. Συνοδινού\n"Πυγμαλίων" του Μπέρναρ Σω\n"Ρεβέκα" της Δάφνης Ντι Μοριέ\n«Άνθρωποι , άνθρωποι»\n"Κάρμεν η Χιτάνα" του Προσπέρ Μεριμέ\n"Κουαρτέτο" των Χαιρόπουλου - Γιαννουκάκη – Ριτσιάρδη\n"Καραγκιόζης (θεατρικό έργο)" του Θ.Ν. Συνοδινού\n"Κατεβείτε σας ζητούν" του Ζαν Ντε Λετράζ\n"Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά" του Δημήτρη Γιαννουκάκη\nΚολασμένος Παράδεισος του Θεόφραστου Σακελλαρίδη\n"Η Μασκώτ" του Ε. Οντράν\n"Το παιχνίδι της Ντάμας" του Ραούλ Πραξί\n«Η κωμωδία του ανθρώπου που παντρεύτηκε μια μουγκή» του Ανατόλ Φράνς\n«Λίλιομ» του Φ. Μόλναρ\n«Τα παιδιά του Ενδουάρδου» του Μάρι Ζιλμπέρ Σαβαζόν\n"Η μεγάλη παρένθεση" των Αλ. Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου\n"Απόδημος ελληνισμός" των Αλ. Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου\n«Η Άννα των χιλίων ημερών» του Μάξγουελ Άντερσον\n«Η δασκαλίτσα» του Ντάριο Νικοντέμι\n«Τον αγαπούσα πολύ» του Ζαν Γκιττόν\n«Θανασάκης ο πολιτευόμενος» των Αλ. Σακελλάριου - Χρ. Γιαννακόπουλου\n"Τράβα το κορδόνι" του Ραούλ Πράξι\n«Ζητείται Ψεύτης » του Δημήτρη Ψαθά\n«Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» των Σακελλάριου- Χρ.Γιαννακόπουλου\n"Μικροί Φαρισαίοι" του Δημ. Ψαθά\n"Γάντι και Σαρδέλα" του Νίκου Τσιφόρου\n"Ερωτική Τρικυμία" Του Μάριο Ντέβελις\n"Ανεργία Μηδέν" των Ασημακόπουλου - Σπυρόπουλου - Παπαδούκα\n"Παλληκαράκια της παντρειάς" των Ηλία Μπακόπουλου και Πολύβιου Βασιλειάδη\n«Τα άγρια και τα ήρεμα» του Γιώργου Ρούσσου\n«Μια τσουκνίδα στις βιολέτες» του Χρ. Γιαννακόπουλου\n«Ντούο Σεμπαστιάν» των Χ. Λίντσεϊ και Ρ. Κρούζ\n«Κόσμος και κοσμάκης» του Εντουάρτο Σκαρπέτα\n"Ένα ζευγάρι παπούτσια"\n«Φωνάζει ο κλέφτης» του Δημ. Ψαθά\n"Ανθισμένη Αμυγδαλιά" του Δημ. Γιαννουκάκη και μουσική: Μάν. Χατζιδάκις\n"Ζητείται Ψεύτης" του Δημ. Ψαθά\n"Χρυσή Αράχνη" του Στ. Φωτιάδη\n"Η κυρία του κυρίου" των Τσιφόρου – Βασιλειάδη\n"Η Κυρία του Κυρίου"\n"Παλάτια στην Άμμο"\nΠεριοδεία Ελλάδα - Κύπρο\n«Το έξυπνο πουλί» των Ν. Τσιφόρου - Π. Βασιλειάδη\n"Εξοχικόν Κέντρον ο Έρως" του Δημ. Ψαθά\n"Τα κοκκόρια των δώδεκα" των Τσιφόρου – Βασιλειάδη\n"Οι γλάροι και οι κότες" των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου\n"Μικροί Φαρισαίοι" του Δ. Ψαθά\n"Παράθυρο στον Ουρανό" του Χρ. Γιαννακόπουλου\n"Γιάννης Τζόνι και Ιβάν" του Ντίνου Ηλιόπουλου\n"Ψύλλοι στ' αυτιά" του Ζορζ Φεϊντό\n"Ο Βαγγέλης ο τεμπέλης" του Βασίλη Χριστοδούλου\n"Άμα η γυναίκα θέλει" των Ετιέν Ρέϊ- Άλφρεντ Σαβουάρ\n"Ένα άσπρο, ένα μαύρο" του Μαρσέλ Ασσάρ\n"Η Λέσχη των τρελών" του Βαλεντίν Κατάγιεφ\n"Ένας κύριος με κολάρο" του Ντίνου Ηλιόπουλου\n"Ένας σάτυρος χωρίς λυκόσκυλο" των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου\n"Ο κόσμος είναι πονηρός" των Λάκη Μιχαηλίδη - Ναπ. Ελευθερίου\n"12 Φεγγάρια με το αποψινό" του Δημ. Βλάχου\n"Τα παιδιά των αγκαθιών" του Ντίνου Ηλιόπουλου\n«Γλυκιά Ίρμα» του Μπρεφό\n"Από την Αθήνα με αγάπη" των Ασημ. Γιαλαμά - Κώστα Πρετεντέρη\n«Καμπαρέ» του Ζόε Μάστεροφ\n«Καίσαρ και Ναπολέων» του Μαρσέλ Πανιόλ\n«Χαρίλαος ο Β΄ και τελευταίος» του Αλ. Σακελλάριου\n"Έλαια, Σπορέλαια, Πετρέλαια" του Μίμη Τραϊφόρου\n"Τον λένε Κώστα" του Τραϊφόρου\n«Το δικαστήριο των γυναικών»\n"Ο Αριστοφάνης συναντά τον Ζορμπά"\nΠεριοδεία σε 60 πόλεις των ΗΠΑ και Καναδά\n"Παράνομος κυκλοφορία" των Αλ. Σακελλάριου - Χρ. Γιανακόπουλου\n"Τι θ' ακούσουμε ακόμα" των Γ. Λαζαρίδη- Ν. Αθερινού\n"Πολύ ωραίο στιλ Βεβαίως βεβαίως!!"\n«Φροντιστήριο γυναικών» του Γκόρντον Τόμας\n"Ο Φίλος μου το φάντασμα" του Αλ. Σακελλάριου\n«Αμφιτρύων» του Πλαύτου\n"Ένας Ρωμαίος χωρίς Ιουλιέτα" του Ντίνου Δημόπουλου\n"Θεσμοφοριάζουσες" του Αριστοφάνη\n"Μερικοί το προτιμούν καυτό" του Πίτερ Στόουν\n"Γλυκιά Ίρμα" του Μπρεφόρ Μονό\n"Μια νύχτα άνω κάτω" του Άλαν Αινκμπορν\n"Η εύθυμη χήρα"\n"Η γυναίκα μου η ΕΟΚ" του Ναπολέοντα Ελευθερίου\n"Μάκβεθ" του Σέξπιρ\n"Συζυγικές σκηνές" του Ζορζ Φεϊντό (Η μακαρίτισσα μητέρα της κυρίας και " το Καθάρσιο του μπέμπη)\n«Ο πρασινοφρουρός» του Αλ. Σακελλάριου\n"Μπρος ΠΑΣΟΚ και πίσω ρέμα" των Ναπ. Ελευθερίου- Γιώργου Οικονομίδη\n"Έλληνες είμαστε ρέ!!!" του Γιώργου Κωνσταντίνου\n"Η γυναίκα μου η ΕΟΚ" του Ν. Ελευθερίου\n"Βασικά την πατήσαμε" του Γιώργου Λαζαρίδη\n"Το σώσε" του Μάικλ Φρεν\n"Εισαγόμενος είσαι;" του Νίκου Αθερινού\n"Ουρανοκατέβατη" του Νίκου Αθερινού\n"Θα μου ρίξετε παρακαλώ;" των Ν. Αθερινού- Διον. Τζεφρώνη\n"Ο επιμένων Πασοκολητά" του Νίκου Καμπάνη - Βύρωνα Μακρίδη\n«Τούτσι» και «Η γλυκιά του Ούτσι» της Μαρίας και Ελένης Παξινού\n"Μας τελείωσε" Καμπάνη- Δημ. Ρίζου\n"Αντρέα μας τελείωσες" των Καμπάνη- Ρέππα\n"Πως την λεν την βαζελίνη τουρκικά" Της Σοφίας Φιλιππίδου και Χάρη Ρώμα\n«Οι τελευταίοι Πασοκράτορες» του Γιώργου Κωνσταντίνου\n«Κλέψαν τα δις….την κάλπη να δεις»\n«Μια Κυριακή στη Νέα Υόρκη» του Νόρμαν Κράσνα\n«Τούβλα- Λόττο και μπουρλότο»\n«Ταπί και ψύχραιμοι»\n«Ελλάς να κλαίς και να γελάς»\n«Δώσε τούρτα στο λαό»\n«Λα μάμα» του Αντρέ Ρουσσέν\n«Δεν θα τα πάρεις μαζί σου» των: Μος Χαρτ και Τζωρτζ Κάουφμαν\n«Καραγκιόζης Ντρίμ» σατυρική κωμωδία του Γ. Κακουλίδη\n«Νταϊάνα, η πριγκίπισσα του λαού» του Μάκη Αντωνόπουλου\nΟικογένεια Παπαδοπούλου (1961) ... Μηνάς Καρασπαρίδης\n"Ο Ντίνος στη χώρα των θαυμάτων" Πισσάνος TV για την ΥΕΝΕΔ\nΚαι σε τηλεοπτικές σειρές σαν γκεστ σταρ\n↑ 1,0 1,1 1,2 "Το μεγαλύτερο παράσημο, η αγάπη του κόσμου"Ριζοσπάστης 10/06/2001, ανάκτηση 18/10/2007\n↑ "Τελευταίο αντίο στον Ντίνο Ηλιόπουλο"in.gr 06/06/2001, ανάκτηση 19/10/2007\n↑ "Μετάλλιο στον Ντ. Ηλιόπουλο"Ριζοσπάστης 09/06/1999, ανάκτηση 19/10/2007\n↑ "Για τον Ντίνο Ηλιόπουλο"Ριζοσπάστης 13/01/2000, ανάκτηση 19/10/2007\n↑ "Ένας κλόουν δραπέτευσε απ' το φεγγάρι"Τα Νέα 24/07/1998, ανάκτηση 19/10/2007\n↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα pol.\n↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Κενό πεδίο υποδηλώνει ότι το έργο ανέβηκε μόνο για μία σεζόν\n"Μέγιστος, μιας γενιάς μεγίστων θεατρίνων"Ριζοσπάστης 06/10/2001, ανάκτηση 19/10/2007\n"Η σεμνότης είναι ειδικότης του καταστήματος"Κίττυ Ξενάκη, Τα Νέα Online, αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία του Ντίνου Ηλιόπουλου, 22/03/1999, ανάκτηση 19/10/2007\n"Μάθημα σεμνότητας και ανθρωπιάς"Τα Νέα Online 05/05/1999, ανάκτηση 19/10/2007\nΝτοκιμαντέρ: Ντίνος Ηλιόπουλος - Γιάννης Γκιωνάκης(προβολή) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)\nΣτη συλλογή της βιβλιοθήκης θα βρείτε την αυτοβιογραφία του:


Αρχάριοι δρομείς και πως θα εκτοξεύσουν την αντοχή τους - Running Magazine\nΑρχική All About Run - Τα πάντα για το τρέξιμο Αρχάριοι δρομείς και πως θα εκτοξεύσουν την αντοχή τους\nΑν είσαι νέος δρομέας και θέλεις να τρέξεις πιο γρήγορα, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να βελτιώσεις τους χρόνους σου;\nΠαραδόξως, οι αρχάριοι δεν πρέπει να εστιάζουν σε δύσκολες προπονήσεις ή πιο γρήγορους ρυθμούς κατά την διάρκεια εύκολων προπονήσεων τρεξίματος.\nΑυτές οι στρατηγικές προπόνησης έχουν τον χρόνο τους, αλλά οι νέοι δρομείς περιορίζονται από 2 παράγοντες:\n1. Η αντοχή είναι χαμηλή από την στιγμή που δεν τρέχουν για πολύ καιρό\n2. Ο κίνδυνος τραυματισμού είναι υψηλός.\nΆρα, αν είσαι αρχάριος, για να βελτιωθείς πρέπει να μεγιστοποιήσεις την αντοχή σου ενώ παράλληλα πρέπει να ελαχιστοποιήσεις την πιθανότητα τραυματισμού, 2 στόχοι που είναι πολλές φορές αντίθετοι.\nΕξάλλου, ο καλύτερος τρόπος για να αυξήσεις την αντοχή σου είναι να αυξήσεις τον χιλιομετρικό όγκο τρεξίματος. Αλλά η περίοδος αυτής της αύξησης αποτελεί την πιο συνηθισμένη περίοδο τραυματισμών.\nΣυνεπώς είναι κρίσιμο να αυξήσεις την αντοχή σου με ένα ασφαλή και ακίνδυνο τρόπο. Δυο στρατηγικές μπορούν να εφαρμοστούν από αρχάριους δρομείς ώστε να αυξήσουν την αντοχή τους και να ελαχιστοποιήσουν τους κινδύνους τραυματισμού ώστε να συνεχίσουν να βελτιώνονται.\n1. Προπόνησε την καρδιά σου χωρίς να καταστρέψεις τα πόδια σου\nΤο τρέξιμο είναι άθλημα επαφής και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι αυτό. Πρόκειται για τα πόδια σου εναντίον του εδάφους και τις δυνάμεις πρόσκρουσης που προκαλούν βλάβες στις μυικές ομάδες και στους συνδετικούς ιστούς. Κάποιες βλάβες είναι “καλές βλάβες” γιατί αυτές είναι που προτρέπουν το σώμα σου να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και απαιτήσεις της προπόνησης και να γίνει πιο δυνατό. Αλλά μεγάλες βλάβες χωρίς ικανή μυική αποκατάσταση μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμούς.\nΟ κίνδυνος μπορεί σχεδόν να εξαλειφθεί με εναλλακτική αεροβική προπόνηση. Πρόκειται για προπόνηση cross training. Υπάρχουν δύο είδη άσκησης που μπορούν να σου προσφέρουν πολλά από τα οφέλη, όσον αφορά την αεροβική σου ικανότητα, που σου προσφέρει το τρέξιμο, χωρίς τις επιβλαβείς δυνάμεις πρόσκρουσης που αναπτύσσονται με την επαφή των ποδιών σου με το έδαφος. Πρόκειται για το τρέξιμο στο νερό και η ποδηλασία.\nΤρέξιμο στο νερό μπορείς να κάνεις φορώντας μια ζώνη που επιπλέει και να μιμηθείς την κίνηση του τρεξίματος σε μια πισίνα ή στην θάλασσα. Διατήρησε μια όρθια στάση σώματος και ένα γρήγορο ρυθμό, πάνω από 180 βήματα το λεπτό, για να είσαι σίγουρος πως τρέχεις με τον σωστό τρόπο.\nΗ ποδηλασία, είναι προτιμότερο ποδηλασία στον δρόμο για να περιορίσεις τον κίνδυνο ατυχήματος σε κάποιο μονοπάτι ή στο χώμα, είναι ένας άλλος τρόπος εναλλακτικής προπόνησης. Διατήρησε ένα ρυθμό πάνω από 90 rpm και βρες μια ιδανική διαδρομή που δεν έχει πολλά σταματήματα και φανάρια.\nΕνώ δεν πρέπει να περιμένεις πως το cross training μπορεί να αντικαταστήσει το τρέξιμο, ωστόσο μπορεί να ενισχύσει τις προπονητικές προσπάθειες σου και να αυξήσει την αντοχή σου με πολύ μικρό κίνδυνο τραυματισμού.\n2. Τρέξε με σταθερό ρυθμό μειώνοντας τον κίνδυνο τραυματισμού\nΑκόμα και αν ο υψηλός εβδομαδιαίος χιλιομετρικός όγκος μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς σε νέους δρομείς, υπάρχουν τρόποι να μετριάσεις τον κίνδυνο, ώστε να εξασφαλίσεις πως βελτιώνεις την φυσική κατάσταση σου ενώ παραμένεις υγιής.\nΠρώτον, σιγουρέψου πως αυξάνεις τον χιλιομετρικό όγκο με ένα συντηρητικό ρυθμό. Μπορεί να έχεις ακούσει για τον κανόνα 10% αλλά αν είσαι νέος δρομέας θα πρέπει να περιορίσεις την χιλιομετρική αύξηση σε 3 με 7 km κάθε δεύτερη εβδομάδα.\nΑυτό σημαίνει πόσες κάποιες εβδομάδες ο χιλιομετρικός όγκος δεν θα αυξάνεται καθόλου, και δεν πειράζει καθόλου. Το σώμα σου χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί στα νέα προπονητικά δεδομένα και τις αυξημένες πιέσεις.\nΑκόμα και αν κάνεις μικρά και σταδιακά βήματα στην αύξηση της απόστασης, μπορείς πάλι να τραυματιστείς αν τρέχεις αυτά τα χιλιόμετρα πολύ γρήγορα ή χωρίς δυνάμεις. Είναι κρίσιμο να χτίσεις μια “ασπίδα” που να σε προστατεύει από τραυματισμούς που οφείλονται στην υπερπροπόνηση, και αυτό θα το πετύχεις μόνο με δυνατές προπονήσεις δύναμης.\nΣτόχευσε σε 10-20 λεπτά προπόνησης με το βάρος του σώματος μετά από κάθε προπόνηση τρεξίματος. Μπορείς να συμπληρώσεις αυτού του είδους την προπόνηση με 30-60 λεπτά προπόνησης σε γυμναστήριο που εστιάζει στα βασικά:\nΑυτές οι ασκήσεις είναι κλασικές, και για ένα καλό λόγο. Είναι συνδυαστικές, πολυαρθρικές ασκήσεις που προπονούν κινήσεις και όχι μυικές ομάδες. Θα βοηθήσουν όλους τους αρχάριους δρομείς να κινηθούν πιο αποτελεσματικά και να αναπτύξουν την απαραίτητη δύναμη για να μπορέσουν να διαχειριστούν την δυσκολία των πολλών χιλιομέτρων.\nΟι περισσότεροι νέοι δρομείς δεν κάνουν αρκετή προπόνηση δύναμης και τα αποτελέσματα συχνά είναι τραυματισμοί και χρόνιοι πόνοι που εκτροχιάζουν την συνεπή προπόνηση για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι αυτή η συνέπεια, αυτό που αποκαλούμε “μυστική συνταγή” για το επιτυχημένο τρέξιμο, που αναπτύσσει μακροπρόθεσμα τερατώδη αντοχή.\nΠροσθέτοντας μια “υγιής” ποσότητα αεροβικής προπόνησης τύπου cross training και προπόνηση δύναμης, θα μπορείς όχι μόνο να αυξήσεις δραματικά την αντοχή σου σε μικρό χρονικό διάστημα, αλλά και να μπορέσεις να χτίσεις σταδιακά και αντοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα, με την συνεπή και χωρίς τραυματισμούς προπόνηση.\nΠροηγούμενο άρθροΔωρεάν Εκπτωτικός Κωδικός για Δρομείς από το Ηλ. Φαρμακείο Arnica με εκπτώσεις έως και 40%\nΕπόμενο άρθροH ‘αόρατη’ φυλή Ινδιάνων που τρέχει μαραθώνιους σε ρυθμούς σπριντ!


Ανδρέας Εμπειρίκος : CaptainBook.gr - Το πιο ενημερωμένο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο.\n[...] Ο Παρμενίων Μπώλος κάνει κάτι απλό: δείχνει πως η ποίηση του Εμπειρίκου είναι φωτογραφική. Ο ποιητής βλέπει πιο πέρα απ΄ ότι βλέπει η κοινή όραση και φωτογραφίζει όχι με το φακό του ματιού αλλά με το φακό του νου. Σε προκαλεί "Σκέψου κι εσύ", "βλέπε κι εσύ". Ο υπερρεαλισμός τόσο στην ποίηση, όσο και στην ζωγραφική, κι αν τίποτα άλλο δεν πρόσφερε -, το γεγονός ότι μας δίδαξε να βλέπουμε πιο διεισδυτικά, πιο στοχαστικά, να διαβάζουμε όχι μόνο με τα μάτια αλλά και με το νου σε συνεχή εγρήγορση, είναι κάτι σημαντικό. Προσωπικά μου αρκεί.\nΗ εργασία του Παρμ. Μπώλου είναι βέβαια επιστημονική αλλά χωρίς αλχημιστικούς αποκρυφισμούς που είναι του συρμού. Είναι μια εργασία παιδαγωγική που θέλει να φέρει τον αναγνώστη σε μια "γείωση" με το μελετημένο έργο. Η ποίηση του Εμπειρίκου δεν είναι αποκρυφιστική. Είναι ποίηση ρεαλιστική. Μόνο που ο ρεαλισμός εδώ είναι κάπως αλλιώτικος απ΄ ότι μας είχε δοθεί ποιητικά τον παλαιότερο καιρό. [...]\nΔέσιμο: Μαλακό εξώφυλλοΤόπος έκδοσης: Αθήνα Ταξινόμιση DDC: 889.09 (Νεοελληνική λογοτεχνία - Ερμηνεία και κριτική), 889.1 (Νεοελληνική ποίηση - Ερμηνεία και κριτική), 928 (Εμπειρίκος, Ανδρέας, 1901-1975)\nISBN: 978-960-336-334-7\tISBN (10ψήφιο): 960-336-334-0 Βάρος: 0.142 κιλά


Ελληνικός Όμιλος Αϊκίντο - Σύντομο Ιστορικό του Συλλόγου\nΣύντομο Ιστορικό του Ελληνικού Ομίλου Αϊκίντο\nΟ Ελληνικός Όμιλος Αικίντο (Ε.Ο.Α) ιδρύθηκε το 1997 στην Αθήνα από είκοσι μέλη-φίλους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Μπάμπης Κεράνης, έχοντας το Fukushinkan Dojo ως βάση του Ομίλου. Η κίνηση αυτή, όπως αποδείχθηκε, ήταν μία ιστορική στιγμή για το Ελληνικό Αϊκίντο καθώς οι περισσότεροι απο τους δασκάλους αλλά και από όσους ασκούνται στο Αϊκίντο υπήρξαν είτε μέλη του Ε.Ο.Α, είτε πήραν τα διπλώματά τους απο τον Ε.Ο.Α ή απλά εκπαιδεύτηκαν στο Fukushinkan Dojo.\nΟ Μπάμπης Κεράνης εξελέγη Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Ομίλου Αϊκίντο.\nΟ Ελληνικός Όμιλος Αϊκίντο ανεξαρτητοποιήθηκε από τoν Διεθνή Όμιλο Αϊκίντο (Aikido Association International), διατηρώντας μία ισχυρή συνεργασία με πολλά ελληνικά dojos.\nΤον Ιανουάριο του 2000 ο Ελληνικός Όμιλος Αϊκίντο έγινε αποδεκτός ως συνεργαζόμενο μέλος του United Kingdom Aikikai (U.K.A) χάρη στον William Smith Sensei, 6o Dan Aikikai, Shihan του United Kingdom Aikikai (U.K.A). Μέσω αυτής της κίνησης ο Ε.Ο.Α συνδέθηκε άμεσα με το Aikikai Hombu Dojo στο Tόκιο της Ιαπωνίας .Υπό την καθοδήγηση του William Smith MBE Sensei, ο Μπάμπης Κεράνης ως Πρόεδρος του Ε.Ο.Α συνέβαλε στην προετοιμασία και υποβολή της αίτησης για την επίσημη απ'ευθείας αναγνώριση του Ε.Ο.Α από το Aikikai Hombu Dojo, Τόκιο. Για το σκοπό αυτό, ο William Smith MBE Sensei σύστησε επίσημα τον Μπάμπη Κεράνη στον Shigeru Sugawara Shihan, 7o Dan, Aikikai Hombu Dojo και στον Yokimitsu Kobayashi Shihan, 7o Dan Aikikai Hombu Dojo, στα Summer Schools του United Kingdom Aikikai (U.K.A) το 2004 και 2005 αντίστοιχα.\nΤον Απρίλιο του 2006 ο Ελληνικός Όμιλος Αικίντο έλαβε την τυπική πιστοποίηση από το Aikikai Foundation, Aikido World HQ Tokyo Japan, ως επίσημα αναγνωρισμένη οργάνωση Αικίντο στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι ο ΕΟΑ μπορεί να διεξαγάγει αυτόνομα εξετάσεις Κίου και Νταν και να απονέμει πτυχία Νταν απ'ευθείας από το Aikikai Hombu Dojo.\nΤον Μάιο του 2006 ο William Smith MBE Sensei όρισε τον Μπάμπη Κεράνη ως την επίσημη επαφή μεταξύ του Ελληνικού Ομίλου Αϊκίντο και του United Kingdom Aikikai.\nΟ Μπάμπης Κεράνης προήχθη στο βαθμό του Godan (5o Dan), από τον Αϊκίντο Doshu Moriteru Ueshiba, Aikikai Hombu Dojo Τόκιο, Ιαπωνίας.\nΤο Διοικητικό Συμβούλιο ζήτησε από τον Μπάμπη Κεράνη πέραν των υπηρεσιών που προσέφερε ως Πρόεδρος να τις επεκτείνει και στον τομέα της τεχνικής επίβλεψης και να συνεισφέρει στην επιβίωση του Ομίλου, λόγω των δυσκολιών και των εσωτερικών ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάσθηκαν από την γενικότερη οικονομική κρίση. Αποδεχόμενος την πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου, συνεργαζόμενος με το Aikikai Foundation, Aikido World Headquarters, άλλες οργανώσεις Αϊκίντο και οργανώσεις άλλων πολεμικών τεχνών στη Ελλάδα και στο εξωτερικό και προσκαλώντας προς αρωγή φίλους δασκάλους, κατάφερε να επιβιώσει ο Όμιλος. Κάτω από την καθοδήγηση και τις συνεχείς προσπάθειές του ο Ελληνικός Όμιλος Αϊκίντο έχει γίνει ευρύτερα γνωστός σε χώρες όπως η Σερβία, η Σιγκαπούρη, η Μεγάλη Βρετανία, η Κύπρος, το Βέλγιο, ο Καναδάς κ.ά.


History – Ameliko\nΗ Ιστορία του Ζαγορίου.\nΤο Ζαγόρι είναι μια περιοχή και ένας δήμος στα βουνά της Πίνδου στην Ήπειρο, στη βορειοδυτική Ελλάδα. Η έδρα του δήμου είναι το χωριό Ασπρνένοι.  Έχει έκταση περίπου 1.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιλαμβάνει 46 χωριά γνωστά ως χωριά Ζαγορίου (ή Ζαγοροχώρια ή Ζαγοροχώρια) και έχει σχήμα αναποδογυρισμένου ισόπλευρου τριγώνου. Τα Ιωάννινα, η επαρχιακή πρωτεύουσα, βρίσκονται στο νότιο σημείο του τριγώνου, ενώ η νοτιοδυτική πλευρά σχηματίζεται από το όρος Μιτσικέλι (1.810 μ.). Ο βόρειος ορίζοντας του ποταμού Αώου που εκτείνεται βόρεια του όρους Τυμπέ, ενώ η νοτιοανατολική πλευρά εκτείνεται κατά μήκος του ποταμού Βάρδα στο όρος Μαυροβούνι (2.100 μ.) Κοντά στο Μέτσοβο. Ο δήμος έχει έκταση 989.796 km2.  Ο πληθυσμός της περιοχής είναι περίπου 3.700, που δίνει πυκνότητα πληθυσμού 4 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, πολύ αραιή σε σύγκριση με κατά μέσο όρο 73,8 για την Ελλάδα ως σύνολο.\nΤο Ζαγόρι είναι ένας χώρος μεγάλης φυσικής ομορφιάς, με εντυπωσιακή γεωλογία και δύο Εθνικούς Δρυμούς, έναν από τους οποίους είναι ο ποταμός Άωος και το φαράγγι του Βίκου, ο άλλος γύρω από τη Βάλια Κάλντα, ανατολικά του επιβλητικού χιονισμένου βουνού Τυμπέ. Τα 46 περίπου χωριά του Ζαγορίου ήταν διασυνδεδεμένα με ορεινούς δρόμους και παραδοσιακές τοξωτές πέτρινες γέφυρες μέχρι να ανοίξουν σύγχρονοι δρόμοι τη δεκαετία του 1950. Οι πέτρινες τοξωτές γέφυρες χτίστηκαν με ευεργεσίες από ομογενείς εμπόρους τον 18ο αιώνα και αντικατέστησαν παλαιότερες ξύλινες γέφυρες.\nΤα σπίτια μέχρι τον 18ο αιώνα ήταν απλές ορθογώνιες κατοικίες, συχνά μόνο με ισόγειο και με βοηθητικές περιοχές στο υπόγειο που χρησιμοποιούνται ως στάβλοι. Πράγματι, αυτό φαίνεται να είναι το στυλ κατασκευής των κατοικιών στον ανασκαφθέντα χώρο της Μολόσσας κοντά στη Βίτσα. Τα σπίτια είναι χτισμένα από τοπική πέτρα και έχουν στέγη από πέτρινα πλακάκια (ασβεστολιθικά ή ψαμμίτες) που συγκρατούνται χωρίς τσιμέντο, μόνο από το βάρος των πλακιδίων πάνω από αυτά. Η πέτρινη οροφή συνεπώς απαιτεί συνεχή συντήρηση, που υπόκειται σε μεγάλες χιονοπτώσεις κατά τους χειμερινούς μήνες.\nΑυτός ο παλαιότερος τύπος αναπτύχθηκε κατά τους 18-19 αιώνα σε πιο περίπλοκα στυλ μέχρι τα πολυώροφα αρχοντικά των πλουσιότερων οικογενειών του τέλους του 18ου αιώνα. Πολλά σπίτια βρίσκονται μπροστά σε μια αυλή με αυλόπορτες ή κήπο. Η πύλη της αυλής είναι ένα κτίριο από μόνο του, καλύπτεται από μια πέτρινη οροφή και συνδέει το σπίτι με το υπόλοιπο χωριό. Εκτός από το σπίτι, υπάρχουν βοηθητικά κτίρια, συνήθως ένα "mageirio" (κουζίνα), μια εξωτερική τουαλέτα στην πιο μακρινή γωνιά της κουζίνας και στάβλους. Η κύρια κατοικία είναι χτισμένη με τοίχους έως ένα μέτρο πάχους που μπορεί να έχουν ένα εσωτερικό διαμέρισμα άμμου για μόνωση ενάντια στο κρύο. Η είσοδος του σπιτιού ανοίγει στο φουαγιέ που ονομάζεται "hagiati" και οδηγεί σε παρακείμενα δωμάτια που ονομάζονται "ondas" ή "mantzato". Η αγκαλιά ήταν αρχικά και μερικές φορές εξακολουθεί να είναι μια μερικώς ανοικτή περιοχή μπροστά από το σπίτι. Το όνομα προέρχεται πιθανώς από την περσική λέξη Hayāt, ένα στυλ περσικού κήπου με περίπτερα ή άλλα κτίρια. Το μαντζάτο είναι το κύριο δωμάτιο για τους χειμερινούς μήνες με τζάκι, τραπέζι και χώρους καθισμάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κρεβάτια, που ονομάζονται "βασιές". Απέναντι από το τζάκι υπάρχει ένα ντουλάπι με τείχη που ονομάζεται "μεσάντρα". Ως βοήθημα για τη λειτουργία του, το μαντζάτο έχει συχνά μια θέση στο νότο του σπιτιού.\nΜια συνήθως ξύλινη σκάλα οδηγεί από το hagiati στην προσγείωση του επάνω ορόφου που ονομάζεται "krevatta". Αυτός είναι ένας χώρος ανάμεσα στα υπνοδωμάτια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το krevatta ανοίγει σε ένα μικρό μπαλκόνι που καλύπτεται από ξύλινη οροφή. Το "Glavané" είναι μια μικρή είσοδος στη σοφίτα. Στο υπόγειο του σπιτιού υπάρχουν κελάρια και άλλες περιοχές αποθήκευσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόσθετα τέταρτα για τα ζώα.\nΛίγα από τα παλιά αρχοντικά επιβιώνουν, τα περισσότερα έχουν πέσει θύμα ερείπισης. Σε εκείνους που επιβιώνουν, το δωμάτιο ondas είναι το πιο ευρύχωρο, έχει ένα μεγάλο τζάκι και μπορεί να έχει φυτικές τοιχογραφίες. Χρησιμοποιήθηκε για την υποδοχή των επισκεπτών.\nCopyright © 2021 Ameliko by TripHolic


Απλές συνήθειες που θα σας βοηθήσουν να μεγαλώσετε παιδιά με αξίες, όραμα, ευγένεια και προσαρμοστικότητα - Childit - Τα πάντα για το παιδί\nΕιδικά σε μια εποχή με μεγάλο βαθμό δυσκολίας\nΜε την ανατροφή ενός παιδιού δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος ότι κάνεις τα πάντα σωστά. Συνεχώς έχεις δεύτερες σκέψεις, πολλή αγωνία, άγχος και μεγάλη ανασφάλεια. Προσπαθώντας να κάνουμε αυτή την προσπάθεια λίγο πιο εύκολη ακολουθούν δέκα συνήθειες που θα σας βοηθήσουν να έχετε λιγότερο στρες.\nΗ σχέση που έχουμε με τα παιδιά μας είναι η μεγαλύτερη επιρροή σε αυτά. Η σχέση μας αποτελεί παράδειγμα για το πώς οι σχέσεις πρέπει να είναι καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Εάν έχουμε μια υγιή σχέση βασισμένη στον σεβασμό, την ενσυναίσθηση και τη συμπόνια, έχουμε θέσει ένα δυνατό και σωστό πρότυπο. Θα μεγαλώσουν για να περιμένουν ότι έτσι μοιάζει μια σχέση και πιθανότατα δεν θα τακτοποιούνται σε κάτι λιγότερο. Εάν, ωστόσο, η σχέση μας βασίζεται σε έλεγχο, εξαναγκασμό και χειραγώγηση, τότε βλέπετε πού οδηγούνται με αυτό.\nΕκτός από αυτό, η επιρροή μας προέρχεται από μια καλή σχέση. Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να ακούσουν και να συνεργαστούν με έναν ενήλικα με τον οποίο συνδέονται. Με άλλα λόγια, αν οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη και ανοιχτή επικοινωνία όταν είναι μικρά, θα έρθουν σε εμάς όταν δεν θα είναι τόσο μικρά. Η προσκόλλησή μας βοηθάει στην υγεία των εγκεφάλων και οι απαντήσεις μας καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνονται σε εμάς (είναι καθρέφτες).\nΌταν κοιτάζετε το παιδί σας, ποιον βλέπετε; Βλέπετε τα θετικά ή τα αρνητικά; Ο τρόπος σκέψης σας επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο τα αντιμετωπίζετε. Οι σκέψεις σας επηρεάζουν επίσης τον τρόπο που αισθάνεστε συναισθηματικά και σωματικά όλη την ημέρα. Η σκέψη «Είναι στην τρομερή ηλικία τωβ δύο» θα σας κάνει να ψάξετε για τρομερά πράγματα, να επικεντρωθείτε σε αυτά και επομένως να προσπαθήσετε να τα διορθώσετε … συνεχώς.\nΠροσπαθήστε να μετατρέψετε αυτές τις αρνητικές σκέψεις σε θετικές σκέψεις, όπως, «Είναι περίεργο και διασκεδαστικό!» Προσπαθήστε να αρχίσετε να βλέπετε την κακή συμπεριφορά ως ένδειξη ότι ζητά βοήθεια και όχι κάτι που πρέπει να αναχαιτιστεί αμέσως. Δεν απαιτείται διόρθωση όσο συχνά νομίζετε.\nΠαρακολουθήστε επίσης τον τόνο και τη γλώσσα σας. Να προσέχετε τη γλώσσα που χρησιμοποιείτε για να περιγράψετε τα παιδιά σας. Θα έρθουν να δουν τον εαυτό τους μέσα από αυτό το φίλτρο που σχεδιάζετε. Προσέξτε να μην τοποθετείτε ετικέτες όπως «άτακτος» ή «αδέξιος”» στο παιδί σας. Θα έρθουν να δουν τον εαυτό τους με τον τρόπο που τους βλέπετε.\nΤα παιδιά σας παρακολουθούν και μαθαίνουν. Ο τρόπος που εσείς και ο σύντροφός σας αντιμετωπίζετε ο ένας τον άλλον θέτει ένα πρότυπο. Ευτυχείς γονείς κάνουν χαρούμενα παιδιά. Το θεμέλιο μιας ευτυχισμένης οικογένειας είναι μια ισχυρή, ερωτική σχέση μεταξύ των δυο σας. Το μοναδικό, το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε για τα παιδιά σας είναι να κάνετε ό,τι είναι δυνατόν για να έχετε την καλύτερη δυνατή σχέση με τον σύζυγό σας. Εάν βλέπουν τους δυο σας να ταιριάζουν και να υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον, θα σας αντικατοπτρίζουν και πιθανότατα θα συναντηθούν ο ένας με τον άλλο και τους φίλους τους. Κάθε μορφή ενέργειας που βάζετε στη σχέση σας θα επανέλθει δέκα φορές στα παιδιά σας.\nΗ ατμόσφαιρα του σπιτιού σας\nΌλα τα παραπάνω αναφέρονται μαζί για να δημιουργήσουν την ατμόσφαιρα στο σπίτι σας. Εάν έχετε ερωτικές και συνδεδεμένες σχέσεις, πιθανότατα θα έχετε μια ζεστή ατμόσφαιρα στο σπίτι σας. Εάν υπάρχει διαφωνία μεταξύ εσάς και του συζύγου σας, ή εσάς και του παιδιού σας, ή του παιδιού σας και του άλλου παιδιού σας, τότε η συνολική ατμόσφαιρα θα είναι επιβαρυμένη και αρνητική.\nΘέλετε το σπίτι σας να είναι ένα καταφύγιο, ένα ασφαλές, ζεστό, φιλόξενο και αγαπημένο μέρος για όλα τα μέλη της οικογένειας. Ο καλύτερος τρόπος για να κρατήσετε τα παιδιά στο σπίτι είναι να κάνετε την ατμόσφαιρα του σπιτιού ευχάριστη – και να αφήσετε τον αέρα από τα ελαστικά.” Δεν χρειάζεται να αφήσετε τον αέρα μέχρι να είναι ευχάριστη και φιλική.\nΠώς αντιμετωπίζετε τον ταμεία της τράπεζας, τον υπάλληλο ενός καταστήματος, τον κούριερ; Τι γίνεται με τους γονείς και τους πεθερούς σας; Παρακολουθούν το παράδειγμά σας. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν είπε κάποτε, «Το να δίνεις ένα παράδειγμα δεν είναι το βασικό μέσο για να επηρεάσεις ένα άλλο, είναι το μόνο μέσο».\nΣυμμετέχετε στην κοινότητά σας; Εκτός από το παράδειγμα, υπάρχουν πολύτιμα μαθήματα που πρέπει να αντληθούν από τον εθελοντισμό, τη στήριξη ενός τοπικού σκοπού, τη συμμετοχή στην εκκλησία ή τη δωρεά αντικειμένων. Βλέποντας μια μεγαλύτερη εικόνα, πώς οι πράξεις τους μπορούν να επηρεάσουν πολλές ζωές, θα τους δώσει μια αίσθηση ευθύνης και θα ενισχύσει τις καλές αξίες.\nΕίτε επιλέξετε ιδιωτικό σχολείο, δημόσιο σχολείο, η επιλογή σας θα έχει αντίκτυπο στο παιδί σας. Επιλέξτε με προσοχή. Οι συνομηλίκοι έχουν μεγάλη επιρροή στα παιδιά, αλλά αν η σχέση μας είναι εκεί που πρέπει να είναι, η επιρροή μας θα εξακολουθεί να είναι ισχυρότερη.\nΠρέπει να σας φροντίζετε ώστε να μπορείτε να τους φροντίσετε. Εάν οι δυνάμεις κι οι αντοχές αναπληρώνονται από την ξεκούραση και την αυτοφροντίδα, είστε πιο υπομονετικοί, πιο συμπαθητικοί και έχετε περισσότερη ενέργεια. Όχι μόνο αυτό, αλλά ένα παιδί που βλέπει τους γονείς του να σέβονται τον εαυτό τους μαθαίνει να έχει αυτοσεβασμό. Βάλτε τον εαυτό σας πίσω στη λίστα σας.\nΜέσα. Τηλεόραση. Βιντεοπαιχνίδια. Social media\nΣτέλνουν πάντα μηνύματα στα παιδιά σας. Μερικές φορές τα παιδιά μπορούν να πουν κάτι εκτός του χαρακτήρα τους που να καταλάβετε ότι προέρχεται απευθείας από χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων. Μιλήστε για τις διαφορές μεταξύ της απεικόνισης των παιδικών προγραμμάτων και του πραγματικού κόσμου. Ελέγξτε τι βλέπουν και αν τα παιχνίδια που παίζουν είναι για την ηλικία τους και τον ψυχισμό τους. Καθυστερήστε όσο γίνεται από τα social media.\nΗ επαρκής διατροφή, ο ύπνος και η άσκηση δεν είναι μόνο απαραίτητα για την ευημερία του παιδιού σας, αλλά επηρεάζουν επίσης τη συμπεριφορά. Τέλος, η άσκηση βοηθά τα παιδιά να μάθουν να εστιάζουν την προσοχή τους, να περιορίζουν την έκρηξη του θυμού και να βελτιώνουν τις κινητικές δεξιότητες.


Πέμπτη, 28 Μάιος 2020 13:11\nΌλα δείχνουν ότι για μία ακόμα φορά την νύφη θα πληρώσει η αγορά ακινήτων. Τα σενάρια που επεξεργάζονται οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών στα πλαίσια της σύνταξης του νέου προϋπολογισμού ουσιαστικά επαναφέρουν ένα φορολογικό περιβάλλον το οποίο θα αποτρέπει τα μεσαία εισοδήματα από επενδύσεις σε αγορά ακινήτων. Η επιβολή των τεκμηρίων διαβίωσης σε συνδυασμό με την αυστηροποίηση της εφαρμογής του «πόθεν έσχες» και την αύξηση της φορολογίας σε κληρονομιές και γονικές παροχές καθιστά τις αγορές ακινήτων από φυσικά πρόσωπα ουσιαστικά απαγορευτικές είτε λόγω του κόστους κτήσης είτε της απόκτησης της τεχνογνωσίας περιορισμού της φορολογικής επιβάρυνσης. Φυσικά υπάρχει το παράθυρο της κτήσης μέσω νομικών προσώπων αλλά για μικρούς και μεσαίους επενδυτές φαντάζει ως κίνηση η οποία εντάσσεται στα πλαίσια ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Από την άλλη πλευρά και η επαναφορά του ΦΜΑΠ για μεγάλης αξίας ακίνητη περιουσία είναι άλλο ένα πλήγμα για τους ιδιώτες εκείνους που εμπιστεύονται τα ακίνητα από τις καταθέσεις στην τράπεζα ή τις μετοχές. Πληροφορίες μάλιστα φέρουν την επιβάρυνση από τον ΦΜΑΠ να είναι πενταπλάσια από εκείνη που ίσχυε πριν την κατάργηση του φόρου. Με απλά λόγια , η νέα Κυβέρνηση , θεωρεί την ακίνητη περιουσία ως την μεγαλύτερη πηγή άντλησης φορολογικών εσόδων και για τον λόγο αυτό οδηγείται στη λύση της υπερφορολόγησης της . Το ζητούμενο είναι η αιτία που ακολουθεί αυτές τις επιλογές. Η εύλογη απάντηση είναι ότι χρειάζεται έσοδα. Η πιο πολύπλοκη είναι ότι θεωρεί την επένδυση σε ακίνητη περιουσία ως προνόμιο των εταιριών . Όποια και από τις δύο εκδοχές και αν ισχύει πρέπει να το κάνει καθαρό στους πολίτες και στις αγορές .\nΕρωτήματα αναπάντητα για τον γράφοντα


Portal Marrocos (Κουαρζαζάτε, Μαρόκο) - Κριτικές\nPortal Marrocos: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Portal Marrocos\nPortal Marrocos, Κουαρζαζάτε - Κριτικές\nΝο 7 από 107 Περιηγήσεις - Κουαρζαζάτε\nΉταν μια μεγάλη εμπειρία με την πύλη Marrocos. Πολύ εμπιστοσύνη και ευχάριστο με την εργασία. Έχουν προσαρμόσει το δρομολόγιο στις ανάγκες μας, και αυτό ήταν υπέροχο. Όλα τα ξενοδοχεία ήταν απίστευτα και οι οδηγοί μίλησαν τη γλώσσα μας. Omar ως ένας εξαιρετικός οδηγός!\nΜπαχαρικά στο Μαρόκο\nΤα μπαχαρικά είναι το μυστικό της μαροκινής κουζίνας, και αν μερικοί πηγαίνουν με τα ψάρια, άλλοι πηγαίνουν με το κρέας. Το μείγμα μπαχαρικών, που χρησιμοποιείται με σύνεση, Δεν υπάρχει έλλειψη αγορών στο Μαρακές - από έπιπλα σε ρούχα, χαλιά έως είδη οικιακής χρήσης - σε...σπηλαιώδη νοικοκυριά στην πόλη. Αλλά ίσως το πιο ελκυστικό τμήμα είναι η αγορά μπαχαρικών στο Souk Kassabine. Οι σκηνές με καθαρές κωνικές στοίβες του κύμινο και της πάπρικας, του κουρκούμη και της ξιφίας, κάθονται στον ώμο σε έναν μικρό και ήσυχο πλατύ. Και υπάρχει μια μικρή καφετέρια όπου μπορείτε να αφιερώσετε χρόνο μακριά από την αδίστακτη φασαρία. Τα μπαχαρικά είναι το μυστικό της μαροκινής κουζίνας, και αν μερικοί πηγαίνουν με τα ψάρια, άλλοι πηγαίνουν με το κρέας. Το μείγμα μπαχαρικών, που χρησιμοποιούνται με σύνεση Το κύμινο, το κύμινο, το μαύρο πιπέρι, το κάρδαμο, το κουρκούμα, το μαρόκο curry, το harissa και το ras el hanout (ένα μείγμα έντεκα μπαχαρικών και όχι άλλο, με διαβεβαιώνει ότι ο Rachid εκτιμάται πολύ στη Βόρεια Αφρική για καρύκευμα κρέατος, . . . θα συνεχίσει να αρωματίζει μερικές από τις συνταγές στο σπίτι. Δεν θα μπορούσα παρά να αγοράσω φλοιό κανέλας (είναι χονδροειδή κομμάτια από τον εξωτερικό φλοιό της κανέλας) και νερό από άνθη πορτοκαλιού και τριαντάφυλλα, έτσι ώστε τα γλυκά μου να αρέσουν στο άρωμα και τη λιχουδιά.Περισσότερα\nΒραζιλιάνους στην Marrocos\nΕίναι εξαιρετικός! Πολύ αξιόπιστη, ευγενικό και εξυπηρετικό! Αυτοί έκαναν ό,τι ήταν πάντα μαζί! Αυτοί acompained και να μας βοηθήσει όλους! Ευχαριστώ πολύ! Adriana Azevedo\nΟ/η Portmviagens, Proprietário του Portal Marrocos, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2015\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Portal Marrocos και από προηγούμενους επισκέπτες.


20 από τα πιο παράξενα δωμάτια του κόσμου [φωτογραφίες] - Συλλογές\nPelirocco Hotel, Μπράιτον, Αγγλία\nMadonna Inn Resort and Spa, San Luis Obispo, Καλιφόρνια\nΘα μπορούσατε να κοιμηθείτε σε διαφορετικό δωμάτιο σε αυτό το ξενοδοχείο για 110 διανυκτερεύσεις και να μην έχετε ποτέ την ίδια εμπειρία. Το Caveman Room είναι ένα δωμάτιο από μασίφ βράχο. Η ξενοδοχειακή βιβλιογραφία υπόσχεται ότι «ένας καταρράκτης χύνεται από τα γενικά στο πέτρινο ντους και το νερό ρέει από τα βράχια σε μια πέτρινη νεροχύτη στο μπάνιο σε στιλ σπηλαίου».\nHang Nga Guesthouse, Dalat, Βιετνάμ\nΑυτός ο παράξενος ξενώνας ονομάστηκε "The Crazy House" κατά τη διάρκεια της κατασκευής του και είναι η δημιουργία του βιετναμέζικου αρχιτέκτονα Dang Viet Nga. Η πιο συνηθισμένη περιγραφή είναι «Ο Γκαουντί συναντά τη Ντίσνεϋλαντ», με περισσότερο από λίγο Νταλί να μπαίνει. Το Bear Room έχει μόνο ένα μικρό προβάδισμα πάνω από το Καγκουρό Δωμάτιο για περίεργη.\nPropeller Island Hotel, Βερολίνο, Γερμανία\nΚάθε δωμάτιο εδώ είναι πιο τρελό από το επόμενο. Ένα κρεβάτι κρεμασμένο 1,6 μέτρα από το έδαφος με σχοινιά; Σουίτα με κλουβί; Ένα δωμάτιο με δύο φέρετρα; Ή τι γίνεται με ένα δωμάτιο με καθρέφτες για να σας δώσει την εντύπωση ότι ζείτε μέσα σε ένα καλειδοσκόπιο;\nΦωτογραφία: Propeller Island City Lodge Gesamtkunstwerk Hotel Berlin\nTreehotel, Boden, Σουηδία\nΤο δωμάτιο Cube προσελκύει όλη την προσοχή του Τύπου (είναι δύσκολο να μην εκτυπώσετε μια φωτογραφία από ένα δωμάτιο με κύβο με καθρέφτη), αλλά μας εκπλήσσει περισσότερο το δωμάτιο UFO, το οποίο είναι κρεμασμένο στα δέντρα και μοιάζει σαν να πρόκειται να προσγειωθεί.\nHotel Kaklasutten, Saariselka, Φινλανδία\nΣχεδιασμένα για να θαυμάσουν τα Βόρεια Φώτα, αυτά τα γυάλινα ιγκλού θα σας κρατήσουν ζεστά ακόμη και στις βαθύτερες χειμερινές νύχτες. Το ξενοδοχείο διαθέτει επίσης καμπίνες και παραδοσιακά ιγκλού χιονιού, αλλά τα χρήματά μας είναι να είμαστε σε θέση να κοιτάζουμε τον ουρανό όταν οι νύχτες είναι μεγαλύτερες.\nΦωτογραφία: Hotel & Igloo Village Kakslauttanen\nAdonis Love Hotel, Οζάκα, Ιαπωνία\nΈνα ολόκληρο βιβλίο τραπεζιού καφέ μπορεί να εκδοθεί στα ξενοδοχεία της Ιαπωνίας. Το Hello Kitty Bondage Room στο Adonis στην Οζάκα μας αναρωτιέται πόσο διέγερσε αυτό το μουνί θα μπορούσε να πάρει κάποιον.\nHotel Costa Verde, Manuel Antonio, Κόστα Ρίκα\nΑυτό το ξενοδοχείο στη δυτική ακτή της Κόστα Ρίκα διαθέτει Boeing 727 "fuselage home". Το σιντριβάνι διαθέτει βεράντα με θέα στον ωκεανό, ιδιωτική είσοδο πάνω σε βράχο ποταμού, σπειροειδή σκάλα και θέα 360 μοιρών στους γύρω κήπους.\nV8 Hotel, Στουτγκάρδη, Γερμανία\nΕίναι αδύνατο να φωτογραφίσετε κάποιο δωμάτιο εδώ και να μην κάνετε την εικόνα να γίνει κακή. Κάθε δωμάτιο με εμμονή στο αυτοκίνητο γίνεται με μεγάλη λεπτομέρεια και περίεργο. Θα δυσκολευτείτε να βρείτε ένα άλλο δωμάτιο ξενοδοχείου στον κόσμο που μοιάζει με το εσωτερικό ενός πλυντηρίου αυτοκινήτων.\nΦωτογραφία: V8 Hotel\nFree Spirit Spheres, Νήσος Βανκούβερ, Καναδάς\nΤο Free Spirit προσφέρει τρεις σφαίρες ύπνου, όλες κρέμονται κοντά στον κόλπο Qualicam στο νησί του Βανκούβερ. Κάθε σφαίρα είναι ενσύρματο για τροφοδοσία και συνοδεύεται από ηχεία για το iPod σας, αν θέλετε να βάλετε κάτι αγαπημένο dovey και να ζεσταθείτε στα δέντρα. Μην λικνίζετε πολύ σκληρά, γιατί «όταν ένα άλλο σώμα μέσα σε μια σφαίρα αλλάζει το βάρος του, η κίνηση είναι απότομη. Αυτό συμβαίνει επειδή η μάζα της σφαίρας είναι χαμηλή. "\nΦωτογραφία: Δωρεάν Spirit Sphere\nMagic Mountain Hotel, Huilo-Huilo, Χιλή\nΤα δωμάτια αυτού του ξενοδοχείου είναι χτισμένα σε ένα τεχνητό βουνό, το οποίο συμπληρώνεται από έναν καταρράκτη που φυσά σαν ηφαίστειο. Θα πρέπει να διασχίσετε μια γέφυρα μαϊμού για να φτάσετε στη δομή.\nΦωτογραφία: Montaña Mágica Lodge | Χούιλο Χούιλο\nΜια ομάδα συζύγων που ασκεί αλυσοπρίονο έκανε ένα σωρό χρήματα πουλώντας μικρά ξύλινα σκυλιά στο QVC. Πώς να επενδύσετε τη μεταφορά; Κάνοντας ένα μεγάλο ξύλινο σκυλί που διπλασιάζεται ως πανδοχείο. Αυτή τη στιγμή είναι # 1 από 2 πανδοχεία σε Cottonwood, ID στο TripAdvisor.\nAu Vieux Panier, Μασσαλία, Γαλλία\nΑυτό το «συγκεκριμένο ξενοδοχείο» εξελίσσεται συνεχώς. Καλεί τους καλλιτέχνες να ενημερώσουν τα δωμάτια, ώστε να αλλάξουν σε νέες εποχές τέχνης. Τα τρέχοντα θέματα περιλαμβάνουν το Mass Confusion, το Panic Room, το Fusion και το Land of the Moon.\nΦωτογραφία: Au Vieux Panier\nTree House Lodge, Punta Uva, Κόστα Ρίκα\nΤο μπάνιο στο Beach Suite είναι σίγουρα περίεργο. Σχεδιασμένο για να αισθάνεται σαν ένα εξωγήινο σκάφος στο εσωτερικό, είναι εξίσου περίεργο από το εξωτερικό, κοιτάζοντας τον χρωματιστό γυάλινο θόλο του.\nΦωτογραφία: Tree House Lodge\nHotel de Glace, Κεμπέκ Σίτι, Καναδάς\nΗ βραδιά σας στο Hotel de Glace περιλαμβάνει έναν υπνόσακο Nordic. Εάν η ιδέα είναι λίγο υπερβολική, μην ανησυχείτε. Η κράτησή σας περιλαμβάνει επίσης ένα κρεβάτι στο Four Points Sheraton.\nΦωτογραφία: Hotel de Glace - Ice Hotel του Κεμπέκ\nDesert Cave Hotel, Coober Pedy, Νότια Αυστραλία\nΤο ξενοδοχείο δεν είναι μόνο υπόγειο, αλλά και πολλά από τα σπίτια του. Βρίσκεται στην έρημο του Outback, το να μένεις κάτω από το έδαφος είναι ένας από τους μοναδικούς τρόπους για να νικήσεις την καύση.\nΦωτογραφία: Coober Pedy Travel\nKarostas Cietums, Liepāja, Λετονία\nΠεράστε τη νύχτα σε μια φυλακή που είναι εξίσου διαβόητη με τον Αλκατράζ. Κατά την είσοδο, θα σας αφαιρεθούν τα υπάρχοντά σας, θα χειροπέδες και θα εμφανιστούν στο κελί σας. Αυτό που φαίνεται εδώ είναι φανταχτερό - άλλα είναι απλά ξύλινες κουκέτες. Θα σας σερβίρονται φαγητό φυλακής και θα τους φωνάζετε από φρουρούς. Μπόνους: Είναι στοιχειωμένο. Διπλό μπόνους: Υπάρχουν εκπτώσεις για παιδιά σχολικής ηλικίας.\nΞενοδοχείο Marmara Antalya, Αντάλια, Τουρκία\nΤα 24 δωμάτια στο "Revolving Loft" αυτού του ξενοδοχείου κάνουν βρόχο 360 μοιρών κατά τη διάρκεια μιας ημέρας.\nΦωτογραφία: Το Marmara Antalya\nΈνα ξενοδοχείο ακριβώς έξω από το σέικερ, το Palacio de Sal είναι εντελώς κατασκευασμένο από αλάτι. Τα αλατισμένα ταβάνια του δίνουν στα δωμάτια μια ατμόσφαιρα σαν λατομείο.\nΦωτογραφία: Palacio de Sal - Uyuni - Βολιβία\nLa Balade des Gnomes, Durbuy, Βέλγιο\nΚαθένα από τα 10 δωμάτια σε αυτήν τη μετατροπή αγροικίας χρησιμεύει ως άγρια ερμηνεία κάποιου είδους κλασικής ιστορίας. Θα πρέπει να ανοίξετε την γέφυρα για να μπείτε στη σουίτα The Trojan Horse.\nΦωτογραφία: Διαχείριση εκδηλώσεων Veritas\nΔες το βίντεο: Top 10 Γυναίκες Που Δε Θα Πιστεύετε Ότι Υπάρχουν Στην Πραγματικότητα Η Ζωντανή Barbie Top 10\nσε επισκέφτηκε η εξαιρετική ιδέα\nΤι λέξη είναι μέση;\nΑπολύτως συμφωνεί μαζί σας. Σε αυτό είναι μια καλή ιδέα, συμφωνεί μαζί σας.\nΥπάρχει κάτι σε αυτό. Ευχαριστώ για την εξήγηση. Δεν το ήξερα.\nCopyright © jorgemolder.com | 20 από τα πιο παράξενα δωμάτια του κόσμου [φωτογραφίες]...