Σύγχρονη Τεχνολογία, Καπιταλισμός και Αναρχισμός! | OSarena\nΑρχική >Σύγχρονη Τεχνολογία, Καπιταλισμός και Αναρχισμός!\nΣύγχρονη Τεχνολογία, Καπιταλισμός και Αναρχισμός!\nΥποβλήθηκε από Maria στις Παρ, 07/02/2014 - 21:35.\nΌπως έχει πει ο Καναδός επικοινωνιολόγος Marshall McLuhan:\nO Κοινωνικός Αναρχισμός θα μπορούσε να οριστεί ως η ισότητα στο δικαίωμα του να είσαι διαφορετικός. Υπό αυτήν την έννοια, αναρχία θεωρείται η κοινωνία όπου υφίσταται η πλήρης Ελευθερία και Ισότητα. Γιατί, στην πραγματικότητα, η πρώτη είναι προϋπόθεση της δεύτερης. Δεν μπορούν, δηλαδή, να υπάρξουν ελεύθερες σχέσεις παρά μόνο μεταξύ ίσων. Με άλλα λόγια, είναι η γενικευμένη εναλλακτική λύση ως προς τα ιεραρχικά πρότυπα της κοινωνίας. Ο Μπακούνιν αντιλαμβανόταν την ελευθερία ως κοινωνικό προϊόν:\nΗ κοινωνία απέχει πολύ από το να υποβαθμίζει ... την ελευθερία των ανθρώπων˙ τουναντίον, την γεννά. Η κοινωνία είναι η ρίζα, το δέντρο και η ελευθερία είναι ο καρπός του. Συνακόλουθα, σε κάθε εποχή, ο άνθρωπος πρέπει να αναζητά την ελευθερία του όχι στην αρχή, αλλά στο τέλος της ιστορίας του. Δεν μπορώ να είμαι και να νιώσω ελεύθερος παρά μόνο μπροστά σε άλλους ανθρώπους και σε σχέση με αυτούς. Είμαι αληθινά ελεύθερος μόνον στο μέτρο που είναι εξίσου ελεύθερα όλα τα ανθρώπινα όντα που με περιβάλλουν. Η ελευθερία των άλλων, δεν αποτελεί περιορισμό ή υποβάθμιση της δικής μου. Το ακριβώς αντίθετο˙ είναι αναγκαίος όρος και επιβεβαίωσή της.\nOι αναρχικοί θεωρητικοί περιορίστηκαν στο να προτείνουν την χρησιμότητα κάθε εύχρηστου οργανισμού της παλαιάς κοινωνίας στην κατεύθυνση της δημιουργίας μίας νέας. Διέβλεψαν την γενίκευση των πρακτικών και των τάσεων που ήδη βρίσκονταν σε ισχύ. Το γεγονός ότι η αυτονομία, η αποκέντρωση και η ομοσπονδιοποίηση είναι περισσότερο πρακτικές εναλλαγές στον κρατισμό προϋποθέτει ότι, αυτά τα τεράστια οργανωτικά δίκτυα που εκπληρώνουν τώρα τις κοινωνικές λειτουργίες, είναι προετοιμασμένα να αντικαταστήσουν την παλαιά χρεοκοπημένη υπερσυγκεντρωτική μηχανή.\nΣύγχρονη Τεχνολογία και Αναρχισμός\nΗ διαφωνία τους με τους μαρξιστές ήταν πως οι αναρχικοί υποστήριξαν ότι το κράτος εξαρτά την οικονομία από τους δικούς του σκοπούς και την υποτάσσει στα δικά του κίνητρα. Το οικονομικό σύστημα, που κάποτε αντιμετωπίζονταν ως προϋπόθεση για την υλοποίηση του σοσιαλισμού, χρησιμεύει τώρα για την ενίσχυση της κυριαρχίας της άρχουσας τάξης. Η ίδια η τεχνολογία, που θα μπορούσε πλέον να ανοίξει νέους δρόμους στην ελευθερία, επίκειται και αυτή σε ένοπλα κράτη με τρομερά όπλα ικανά να εξαφανίσουν κάθε ίχνος ζωής του πλανήτη. Μόνο η κοινωνική επανάσταση μπορεί να ξεπεράσει τα εμπόδια για την καθιέρωση της Ελεύθερης κοινωνίας. Ωστόσο, το κίνημα για την απελευθέρωση απειλείται πολύ περισσότερο από την δεινή πολιτική, οικονομική και κοινωνική δύναμη και τις τεχνικές πλύσης εγκεφάλου των κυρίαρχων τάξεων. Καθήκον μας, λοιπόν, είναι να σφυρηλατήσουμε ένα επαναστατικό κίνημα, που να εμπνέεται από τις αναρχικές ιδέες˙ αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος μας. Για να γίνει η επανάσταση θα πρέπει να κεντρίσουμε και να διεγείρουμε το επαναστατικό πνεύμα των ανθρώπων και να τους πείσουμε πως, τελικά, η επανάσταση θα αναμορφώσει τον κόσμο και θα δούμε ένα αύριο που θα ανταποκρίνεται στις φιλοδοξίες μας. Οι επαναστάσεις είναι ενθουσιώδεις αν έχουμε την πεποίθηση ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν τα ιδανικά μας. Ένα μεγάλο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι να καταγράψουμε τον βαθμό στον οποίο η δυνατότητα της απελευθέρωσης του δυναμικού της σύγχρονης τεχνολογίας αποτελεί μια ρεαλιστική, πρακτική εναλλακτική λύση στο μονοπώλιο και στην κατάχρηση της εξουσίας. Με αυτό, δεν υπονοούμε ότι ο αναρχισμός, ως εκ θαύματος, θα θεραπεύσει όλα τα δεινά της κοινωνίας. Ο αναρχισμός είναι ένας οδηγός δράσης του εικοστού αιώνα που βασίζεται σε ρεαλιστικές αντιλήψεις της κοινωνικής ανασυγκρότησης. Ο αναρχισμός δεν είναι μια απλή φαντασίωση. Η θεμελιώδης εποικοδομητική αρχή του, που δεν είναι άλλη από την αμοιβαία βοήθεια, βασίζεται στο αναμφισβήτητο γεγονός ότι η κοινωνία είναι ένα τεράστιο αλληλένδετο δίκτυο συνεταιριστικής εργασίας η ύπαρξη της οποίας εξαρτάται από την εσωτερική της συνοχή. Είναι επιτακτική ανάγκη να χειραφετηθούμε από τα αυταρχικά όργανα που ελέγχουν την κοινωνία των πολιτών και από τον απολυταρχισμό των εταιρειών. Ο Πέτρος Κροπότκιν, που διατύπωσε την κοινωνιολογία του αναρχισμού, έγραψε ότι\nΟ αναρχισμός δεν είναι ουτοπία. Οι αναρχικοί «χτίζουν» τα οράματά τους για το μέλλον της κοινωνίας, παρατηρώντας την ζωή στην παρούσα στιγμή.\nΑν θέλουμε να οικοδομήσουμε μία νέα κοινωνία, ιδού η ευκαιρία.\nΌταν ο Κροπότκιν το 1899, έγραψε το Factories and Workshops (Εργοστάσια και Εργαστήρια) ήθελε να δείξει πόσο καίριας σημασίας είναι τόσο η αποκέντρωση της βιομηχανίας, προκειμένου να επιτευχθεί μια μεγαλύτερη ισορροπία, όσο και η ενοποίηση της αγροτικής και αστικής ζωής. Τότε, βέβαια, οι ιδέες του αυτές απορρίφθηκαν από πολλούς ως πρόωρες για την εποχή. Ωστόσο, σήμερα, δεν αμφισβητείται ότι το πρόβλημα του να διατίθενται τα τεράστια οφέλη της σύγχρονης βιομηχανίας ακόμη και στις πιο μικρές κοινότητες, σε μεγάλο βαθμό, έχει λυθεί με την σύγχρονη τεχνολογία. Ακόμα και αστοί οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι και διαχειριστές όπως ο Peter Drucker, ο John Kenneth Galbraith, ο Gunnar Myrdal, ο Daniel Bell και άλλοι συνηγορούν πλέον στην αναγκαιότητα της αποκέντρωσης. Και αυτό, όχι γιατί ξαφνικά έγιναν αναρχικοί αλλά κυρίως επειδή η τεχνολογία έχει καταστήσει τις αναρχικές μορφές οργάνωσης ως «λειτουργικές ανάγκες»˙ μια πιο αποτελεσματική μηχανορραφία για να εξασφαλίσουν την συνεργασία των μαζών σε μια οικιοθελή υποδούλωση. Ο Peter Drucker γράφει ότι:\nΗ αποκέντρωση έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής στις αμερικανικές επιχειρήσεις. Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και όχι από τους υψηλόβαθμους. Είναι σημαντικό να δοθεί έμφαση στην έννοια της λειτουργικής αποκέντρωσης. Όσον αφορά την ανάδειξη των πολύ καταρτισμένων τεχνικών, μηχανικών, εκπαιδευτικών και λοιπών επιστημόνων, τους οποίους ο Drucker αποκαλεί ως εργαζομένους της γνώσης, επισημαίνει ότι: Πρέπει να τους αφήσουμε να διαχειρίζονται τις δικές τους κοινότητες. (The New Society, σελίδες 256 & 357)\nΟ δε John Kenneth Galbraith, στην σελίδα 111 του The New Industrial State (Το Νέο Βιομηχανικό Κράτος), γράφει:\nΣτις γιγαντιαίες βιομηχανικές επιχειρήσεις, η αυτονομία είναι αναγκαία για να μπορούν να παίρνουν τις μεγάλες (αλλά και τις μικρές) αποφάσεις σε θέματα πολιτικής. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ατομικής και μοριακής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας αποφασίζονται από μία ευρεία κλίμακα επιστημονικών, τεχνικών, οικονομικών και προγραμματικών αποφάσεων. Μόνο μία επιτροπή ή, για ακρίβεια, ένας συνδυασμός από επιτροπές που θα συνεργαστούν μπορούν να συνδυάσουν την γνώση και την εμπειρία που πρέπει να εφαρμοσθεί. Είναι εμφανή τα αποτελέσματα της άρνησης της αυτονομίας και της αδυναμίας της τεχνοδομής (εταιρική κεντρική βιομηχανία, SD) που είχαν ως συνέπεια την ανεπάρκεια των οργανισμών. Όσο πιο μεγάλοι και πιο σύνθετοι είναι οι οργανισμοί, τόσο περισσότερο θα πρέπει να αποκεντρωθούν.\nΟ μηχανικός εμπειρογνώμονας Ρόμπερτ Ο’ Μπράιαν (Life Publications, 1985) εξηγεί πως:\nΕπειδή η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να διοχετευθεί σχεδόν οπουδήποτε, μέσα από τις γραμμές υψηλής τάσης που περνάνε από βουνά, ερήμους και πάσης φύσεως φυσικά εμπόδια, τα εργοστάσια δεν χρειάζεται πλέον να βρίσκονται κοντά στις πηγές ενέργειας. Ως εκ τούτου, μπορούν να «μετακινηθούν» κατά βούληση.\nΤο ακόλουθο απόσπασμα από το Understanding Media του Marshall McLuhan, λέει σχεδόν τα ίδια που ισχυρίστηκε και ο Κροπότκιν στο Factories and Workshops (που αναφέραμε πιο πάνω).\nΗ ηλεκτρική ενέργεια αποκεντρώνεται, κάτι που δίνει την δυνατότητα σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου να γίνει το επίκεντρο. Δεν χρειάζεται πλέον να υπάρχει συσσώρευση πηγών ενέργειας. Αυτό το μοτίβο αποκέντρωσης εμφανίζεται σε διάφορες μορφές, στο σύνολο του τομέα της ηλεκτρικής επανάστασης.\nΟι πόλεις που κάποτε ήταν η καρδιά της βιομηχανίας, τώρα μοιάζουν με εγκαταλελειμμένες πόλεις-φαντάσματα. Οι εγκαταστάσεις χάλυβα, αυτοκινήτων, γεωργικών μηχανημάτων, τα ορυχεία, οι ηλεκτρονικές μονάδες αλλά και άλλες φεύγουν εκτός πόλεων. Και παρόλα αυτά, οι βιομηχανικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να δουλεύουν μια χαρά. Απλά, μετέφεραν τις εγκαταστάσεις τους, δημιουργώντας νέες μονάδες στο εξωτερικό ή ακόμα και εδώ στις ΗΠΑ σε απομακρυσμένες, μη-βιομηχανικές περιοχές. Κατά το παρελθόν, σχεδόν τα πάντα κατασκευάζονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ τώρα γίνονται στο εξωτερικό, ακόμη και σε χώρες του «τρίτου κόσμου» όπως το Μεξικό, η Βραζιλία, η Νιγηρία, η Κορέα, παρότι πολλές από αυτές τις χώρες δεν διαθέτουν τους βασικούς φυσικούς πόρους. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία παρόλο που έχει πολύ λίγους φυσικούς πόρους είναι, ωστόσο, μια πρώτης τάξεως βιομηχανική εξαγωγική δύναμη και ανταγωνίζεται τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και άλλες βιομηχανικές χώρες στην παραγωγή σιδήρου και χάλυβα, στα αυτοκίνητα, στα ηλεκτρικά προϊόντα και σε άλλα αγαθά.\nΞεριζώνοντας την Γραφειοκρατία\nΗ γραφειοκρατία είναι μια μορφή οργάνωσης στην οποία οι αποφάσεις λαμβάνονται στην κορυφή, τηρούνται από τις παρακάτω τάξεις και μεταδίδονται μέσα από μια αλυσίδα διοίκησης, ό,τι δηλαδή γίνεται και στον στρατό. Ένα γραφειοκρατικό καθεστώς δεν είναι μια πραγματική κοινότητα, που να μπορεί να διέπεται από μία σχέση όπου οι αποφάσεις παίρνονται από κοινού και όπου, όπως θα έπρεπε, οι άνθρωποι είναι ίσοι μεταξύ τους. Ένα σημαντικό εμπόδιο για την δημιουργία μιας ελεύθερης κοινωνίας είναι ο απανταχού γραφειοκρατικός μηχανισμός του κράτους και των βιομηχανικών, εμπορικών και χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων που de facto (εκ των πραγμάτων) ασκούν έλεγχο επί των λειτουργιών της κοινωνίας. Αν θέλουμε να περιγράψουμε με μια πρόταση την γραφειοκρατία, θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε πως είναι ένας απόλυτα παρασιτικός θεσμός. Το καταρτισμένο προσωπικό από επιστήμονες, εμπειρογνώμονες της τεχνολογίας, οικονομολόγους και άλλους ακαδημαϊκούς, που δέχθηκαν την γραφειοκρατία ως μια δυσάρεστη αλλά απαραίτητη αναγκαιότητα, τώρα συμφωνούν ότι ο βυζαντινός γραφειοκρατικός μηχανισμός μπορεί πλέον να αποσυναρμολογηθεί χάρη στην σύγχρονη ηλεκτρονική τεχνολογία. Οι απόψεις τους (να είστε σίγουροι, ασυνείδητα) απεικονίζουν την πρακτική σημασία των αναρχικών εναλλακτικών λύσεων που προτείνει ο αναρχισμός έναντι των αυταρχικών μορφών οργάνωσης. Στο σημαντικό του έργο Future Shock (Ο Κλονισμός του Μέλλοντος), ο Alvin Toffler, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:\nΣτην γραφειοκρατία, ως επί το πλείστον, οι άνθρωποι εκτελούν εργασίες ρουτίνας και οι επιχειρήσεις -ειδικά εκεί που τα πάντα είναι αυτοματοποιημένα και μπορούν να λειτουργήσουν μέσω του υπολογιστή- διαθέτουν αυτορυθμιζόμενα μηχανήματα. Όλος αυτός ο αυτοματισμός μπορεί να κλείσει την πληγή της γραφειοκρατίας, εκεί όπου κάποιοι γραφειοκράτες, θεωρώντας πως έχουν την απόλυτη εξουσία, αισθάνονται λες και κρατάνε ένα μαστίγιο υπό την απειλή του οποίου χειρίζονται τους ανθρώπους.\nΟ καθηγητής William H. του Πανεπιστημίου McGill, σε δοκίμιό του, γράφει:\nΈνα αποτελεσματικό μέτρο για την αντιμετώπιση του προβλήματος συντονισμού σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία θα βρεθεί στο νέο καθεστώς που θα σπάσει απότομα την γραφειοκρατική παράδοση.\nΟ δε William A. Faunce, καθηγητής στην Σχολή Βιομηχανικών και Εργασιακών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Michigan State University, προβλέπει ότι:\nΤο γεγονός ότι η επεξεργασία των πληροφοριών κατέστη δυνατή από τους υπολογιστές, θα εξαλείψει την ανάγκη ύπαρξης σύνθετων οργανισμών που είναι ίδιον της γραφειοκρατίας.\nΟ Faunce βλέπει σύγκρουση μεταξύ των επαγγελματιών και των διαχειριστών της γραφειοκρατίας. Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται «προϊσταμένους». Είναι απόλυτα ικανοί να χειρίζονται οι ίδιοι την επιμέλεια και την εργατικότητά τους. Ο ίδιος υποστηρίζει την εργατική αυτοδιαχείριση, όχι επειδή είναι μια ριζοσπαστική ιδέα αλλά, κυρίως, επειδή η αυτο-διαχείριση είναι πιο αποτελεσματική από το τετριμμένο σύστημα της γραφειοκρατίας.\nΗ Βιομηχανία Οργανώνεται Καλύτερα Αναρχικά\nΗ ελευθεριακή αρχή της αυτοδιαχείρισης δεν θα ακυρωθεί από την μεταβαλλόμενη σύνθεση του εργατικού δυναμικού ή από την φύση της ίδιας της εργασίας. Με ή χωρίς την αυτοματοποίηση, η οικονομική δομή της Ελεύθερης κοινωνίας πρέπει να βασίζεται στα άτομα που εμπλέκονται άμεσα στις οικονομικές λειτουργίες. Υπό την αυτοματοποίηση, εκατομμύρια άριστα εκπαιδευμένοι τεχνικοί, μηχανικοί, επιστήμονες, εκπαιδευτικοί και πλήθος επαγγελματικών που είναι ήδη οργανωμένοι σε τοπικές, περιφερειακές, εθνικές και διεθνείς ομοσπονδίες θα διαμοιράζονται Ελεύθερα τις πληροφορίες, βελτιώνοντας έτσι συνεχώς τόσο την ποιότητα όσο και την διαθεσιμότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών, προωθώντας με αυτόν τον τρόπο την ανάπτυξη νέων προϊόντων για τις νέες ανάγκες της σύγχρονης τεχνολογικής εποχής την οποία διανύουμε. Κάθε χρόνο εξήντα εκατομμύρια σελίδες επιστημονικών-τεχνολογικών πληροφοριών παρέχονται και διαμοιράζονται Ελεύθερα σε όλο τον κόσμο! Και αυτές οι εθελοντικές οργανώσεις είναι μη-ιεραρχικές. Πολλοί εργαζόμενοι στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας είναι δυσαρεστημένοι. Αρκετοί παραπονιούνται ότι τίποτα δεν είναι τόσο εξοργιστικό όσο το να μην βλέπουν πουθενά φως για βοήθεια ενώ ταυτόχρονα κάποιοι που δεν ξέρουν τι τους γίνεται και που δεν καταλαβαίνουν καν την γλώσσα της επιστήμης, υπαγορεύουν τις κατευθυντήριες γραμμές της έρευνας και της ανάπτυξης. Εξοργίζονται ακόμα περισσότερο βλέποντας την κατάρτιση και την δημιουργικότητά τους να αξιοποιούνται για το σχεδιασμό και την βελτίωση των ολοένα πιο καταστροφικών όπλων που στοχεύουν στους πολέμους και σε κάθε είδους άλλων αντι-κοινωνικών μέτρων. Συχνά υποχρεώνονται, υπό την δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, να εκτελούν μονότονα καθήκοντα χωρίς να είναι ελεύθεροι να εφαρμόσουν και να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους. Αυτοί οι απογοητευμένοι επαγγελματίες εργαζόμενοι παλεύουν καθημερινά να πλασάρουν τις ιδέες τους στους ανειδίκευτους μεν, κουστουμαρισμένους δε, γραφειοκράτες που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Βέβαια, υπάρχουν και πολλοί που θα είναι δεκτικοί στις ιδέες τους, εάν τους τις παρουσιάσουν έξυπνα και ρεαλιστικά. Ακόμη και οι αστοί ακαδημαϊκοί όπως ο Joseph A. Raffaele (Καθηγητής Οικονομικών στο Drexel Institute of Technology) γράφουν, ακούσια και ασυνείδητα, όπως οι αναρχικοί! Συγκεκριμένα ο Raffaele γράφει: Οδεύουμε προς μία κοινωνία της οποίας η εσωτερικές δυνάμεις αγοράς θα είναι ίσες. Όλοι θα συνεργάζονται επί ίσοις όροις, σβήνοντας έτσι την διαχωριστική γραμμή μεταξύ του ηγέτη και των εργαζομένων. Ο δε Bernard Muller-Thym, σύμβουλος διαχείρισης, τονίζει ότι:\nΣτο χέρι μας είναι να δημιουργήσουμε ένα είδος παραγωγής που θα παραμείνει ζωντανή έχοντας ως εφόδιά της την λογική και τις πληροφορίες, έτσι ώστε να είναι απόλυτα ευέλικτη σε παγκόσμιο επίπεδο.\nΗ πρόοδος της νέας κοινωνίας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσον οι αυτοδιοικούμενες μονάδες της θα είναι σε θέση να επιταχύνουν την επικοινωνία˙ να κατανοήσουν τα προβλήματα του άλλου και έτσι να συντονίζουν όσο το δυνατόν πληρέστερα τις δραστηριότητές τους. Χάρη στην σύγχρονη τεχνολογία των επικοινωνιών, οι προσωπικοί υπολογιστές, τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης και τηλεφώνου, οι δορυφόροι επικοινωνίας καθώς και μια πληθώρα άλλων συσκευών καθιστούν άμεσα διαθέσιμη την επικοινωνία σε όλους. Ακόμα και ασύρματη επικοινωνία με το φεγγάρι μπορούμε να έχουμε! Άλλο παράδειγμα: ένας αυτοκινητιστής που βρίσκεται κάπου απομονωμένος, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης που χρειαστεί βοήθεια, μπορεί να επικοινωνήσει με τους αντιπροσώπους της Ford μέσω του δορυφόρου της Ford Motor Company. Ο Marshall McLuhan καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:\nΗ πρόοδος στην τεχνολογία εκτύπωσης έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου ο κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει ο εκδότης των έργων του.\nΌλο αυτό προστίθεται στην λειτουργική προεπισκόπηση μιας Ελεύθερης κοινωνίας που βασίζεται στην άμεση δημοκρατία και στην ελεύθερη ένωση. Οι αυτοδιοικούμενες μονάδες που θα συνθέτουν την νέα κοινωνία δεν θα είναι μικρά κρατίδια. Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία οι πραγματικοί άρχοντες είναι οι επαγγελματίες πολιτικοί που οργανώνονται σε πολιτικά κόμματα. Στην θεωρία, υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τον λαό. Στην πραγματικότητα μπορούν ανά πάσα στιγμή να αποφανθούν εις βάρος τους, ελεύθεροι να αποφασίζουν για τη μοίρα των εκατομμυρίων. Ο αναρχικός διανοητής Προυντόν, έναν αιώνα πριν, όρισε την κοινοβουλευτική δημοκρατία ως:\nΈναν βασιλιά με εξακόσια κεφάλια.\nΤο δημοκρατικό σύστημα είναι στην πραγματικότητα μια δικτατορία που ανανεώνεται περιοδικά κατά την προεκλογική περίοδο. Η οργάνωση της νέας κοινωνίας δεν θα είναι από «πάνω προς τα κάτω», όπως συμβαίνει στις αυταρχικές κυβερνήσεις ή στις εταιρικές σχέσεις, για τον απλό λόγο ότι δεν θα υπάρχει καμία κορυφή. Σε αυτό το είδος της ελεύθερης, ευέλικτης οργάνωσης, η εξουσία θα ακολουθεί την φυσική ροή. Θα ρέει με τον τρόπο που κυκλοφορεί το αίμα˙ σε όλο το κοινωνικό σώμα, ανανεώνοντας συνεχώς τα κύτταρά του. Η δάδα της αισιοδοξίας, την οποία άναψαν οι φιλελεύθερες δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας, δεν πρέπει να μας παραπλανήσει και να υποτιμήσουμε τις τεράστιες δυνάμεις που μπλοκάρουν τον δρόμο προς την Ελευθερία. Οι δυνάμεις αυτές δεν είναι άλλες από την ολοένα αυξανόμενη τάξη των υψηλόβαθμων του κράτους, των τοπικών, επαρχιακών και εθνικών γραφειοκρατών. Επιστήμονες, μηχανικοί, τεχνικοί και πλήθος ανθρώπων από άλλα επαγγέλματα απολαμβάνουν ένα πολύ καλύτερο βιοτικό επίπεδο από τον μέσο εργαζόμενο. Μια τάξη της οποίας το προνομιακό καθεστώς εξαρτάται από την αποδοχή και την υποστήριξη του αντιδραστικού κοινωνικού συστήματος που ενισχύει αφάνταστα την «δημοκρατική», «ευημερία» και το κράτος του καπιταλισμού με τις ποικίλες «σοσιαλιστικές» εκφάνσεις του. Εκθειάζουν τα περίφημη οφέλη της εξοικονόμησης εργασίας που έχει επιφέρει η τεχνολογική επανάσταση. Αλλά προτιμούν να αγνοούν το γεγονός ότι η ίδια τεχνολογία επιτρέπει τώρα στο κράτος να καθορίσει τι είναι˙ ένα, ουσιαστικά, εθνικοποιημένο πτωχοκομείο, όπου τα εκατομμύρια των τεχνολογικά ανέργων έχουν ξεχαστεί και έχουν πεταχτεί σαν απρόσωπα απόβλητα. Και όλα αυτά, βέβαια, χάρη στην… δημόσια «ευημερία» που θα πρέπει να φαίνεται για να παραμείνουν οι απόκληροι, σιωπηροί και χωρίς να τολμούν να αντιδράσουν. Προτιμούν να αγνοούν επιδεικτικά ότι η δύναμη των ηλεκτρονικών υπολογιστών αυξάνει κατά κόρον την δύναμη του κράτους υποβάλλοντας το άτομο σε στρατιωτική πειθαρχία και εξαλείφει τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες. Όλοι τους επαναλαμβάνουν σαν ηχώ τα συνθήματα της αυτοδιαχείρισης και της ελεύθερης ένωσης αλλά δεν τολμούν να σηκώσουν το μεσαίο δάχτυλο στο κράτος και γίνονται πάλι το ιερό τόξο του κράτους. Δεν δείχνουν το παραμικρό σημάδι ότι αντιλαμβάνονται το προφανές˙ ότι η εξάλειψη της αβύσσου που χωρίζει τους εντολοδόχους από τους εντολείς -και όχι μόνον στο κράτος, αλλά σε κάθε επίπεδο- είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της αυτοδιαχείρισης και της ελεύθερης ένωσης. Η απαλοιφή αυτού του χάσματος μπορεί να γίνει η καρδιά και η ψυχή της Ελεύθερης κοινωνίας.\nΤεχνολογία, Καπιταλισμός και Αναρχισμός\nΚαπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο˙ το μόνο σίγουρο. Εδώ, το είχε πει ως ακόμα και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ:\nΤο βασικό μειονέκτημα του καπιταλισμού: η άνιση κατανομή των αγαθών. Το βασικό πλεονέκτημα του σοσιαλισμού: η ίση κατανομή των στερήσεων.\nΗ τεχνολογία έχει μια προφανή επίδραση στην ατομική ελευθερία, με άλλους τρόπους την βοηθάει και με άλλους πάλι την περιορίζει. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο καπιταλισμός είναι ένα κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στις ανισότητες της εξουσίας, είναι μια αυταπόδεικτη αλήθεια το γεγονός ότι η τεχνολογία θα αντανακλά αυτές τις ανισότητες, δεδομένου ότι δεν αναπτύσσεται σε ένα κοινωνικό κενό. Καμία τεχνολογία δε εξελίσσεται και δεν εξαπλώνεται παρά μόνον εάν υπάρχουν άνθρωποι που επωφελούνται από αυτήν και διαθέτουν επαρκή μέσα για να την διαδώσουν. Σε μια καπιταλιστική κοινωνία, οι τεχνολογίες που είναι χρήσιμες στους πλούσιους και στους ισχυρούς είναι και αυτές που εξαπλώνονται. Προσπαθούν να μετατρέψουν κάθε έναν εργαζόμενο σε… κάτι περιττό. Με τον τρόπο αυτό η καπιταλισμός ελπίζει να στερήσει από τους εργαζομένους την δυνατότητα να έχουν τον έλεγχο της εργασίας τους αλλά και της αμοιβής που λαμβάνουν γι’ αυτήν τους την εργασία. Έτσι, όπως ήταν αναμενόμενο, μέσα σε μια ιεραρχική κοινωνία η τεχνολογία τείνει να επιβάλλει εκ νέου την ιεραρχία και την κυριαρχία. Οι διευθυντές/καπιταλιστές θα επιλέξουν την τεχνολογία που όχι μόνον θα προστατεύει αλλά και θα αυξάνει την εξουσία τους (και τα κέρδη τους βεβαίως-βεβαίως) και που, πάντως, σίγουρα δεν θα τους αποδυναμώνει. Έτσι, ενώ συχνά ισχυρίζονται πως η τεχνολογία είναι «ουδέτερη», αυτό δεν ισχύει και δεν μπορεί, δηλαδή, ποτέ να ισχύσει. Με απλά λόγια, η «πρόοδος» μέσα σε ένα ιεραρχικό σύστημα θα αντικατοπτρίζει τις δομές εξουσίας του συστήματος. Ο David Noble είχε πει πως:\nη τεχνολογία είναι πολιτική.\nθέλοντας να τονίσει πως δεν εξελίσσεται ανεξάρτητα ούτε από τον άνθρωπο και τις κοινωνικές σχέσεις του αλλά ούτε και από τις δομές εξουσίας. Ο δε George Reitzer, στο έργο του System of Economical Contradictions, στην σελίδα 202, τονίζει πως:\nΣτο πλαίσιο ενός ιεραρχικού συστήματος, η τεχνολογική καινοτομία σύντομα οδηγεί σε αυξημένο έλεγχο και στην αντικατάσταση της ανθρώπινης με την μη ανθρώπινη τεχνολογία. Στην πραγματικότητα, η αντικατάσταση της ανθρώπινης με την μη ανθρώπινη τεχνολογία πολύ συχνά υπαγορεύεται από την επιθυμία για μεγαλύτερο έλεγχο, και η οποία φυσικά με την σειρά της υπαγορεύεται από την ανάγκη για μεγιστοποίηση του κέρδους. Η μεγάλη πηγή αβεβαιότητας και αστάθειας, σε οποιοδήποτε σύστημα εξορθολογισμού, είναι οι άνθρωποι που αναζητούν τα μέσα προκειμένου να ασκήσουν αυξανόμενο έλεγχο τόσο στους εργαζόμενους όσο και στους πελάτες τους.\nΓια τον Reitzer, το κύριο χαρακτηριστικό του καπιταλισμού είναι ο «παραλογισμός του ορθολογισμού» και όλη αυτή η διαδικασία ελέγχου έχει ως αποτέλεσμα ένα σύστημα που συνθλίβει την ατομικότητα και την ανθρωπιά των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται γι’ αυτό το σύστημα. Και καθώς οι εταιρείες ανταγωνίζονται μεταξύ τους, μοναδικό στόχο τους έχουν να αντιγράψουν τις πιο «αποτελεσματικές», δηλαδή αυτές που θα μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, τεχνικές παραγωγής που θεσπίστηκαν από τους υπολοίπους προκειμένου να παραμείνουν κερδοφόρες˙ ασχέτως πόσο απάνθρωπες μπορεί να είναι αυτές οι τεχνικές παραγωγής για τους εργαζόμενους. Η σύγχρονη βιομηχανία έχει συσταθεί για να εξασφαλίσει ότι οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουν ποτέ οι «αφέντες» της δουλειάς τους˙ τουναντίον, θα ακολουθούν πειθήνια τις εντολές της διοίκησης. Η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι οι σχέσεις εξουσίας μέσα στην κοινωνία. Όπως τονίζει και ο David Noble, στην σελίδα 63 του έργου του Progress without People (= Πρόοδος χωρίς τον Λαό), αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι:\nη βιωσιμότητα ενός σχεδίου δεν είναι απλώς κάποια τεχνική ή ακόμα και μία οικονομική αξιολόγηση, αλλά είναι πολιτική. Μια τεχνολογία θεωρείται βιώσιμη αν είναι σύμφωνη με τις υπάρχουσες σχέσεις. Αυτή η διαδικασία του ελέγχου και του περιορισμού, είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό του καπιταλισμού.\nΟ Προυντόν στην σελίδα 189 του έργου του System of Economical Contradictions, παραθέτει τα λόγια κάποιου άγγλου βιομηχάνου που είχε αναφέρει ότι: Η ανυπακοή των εργατών μας, μας έδωσε την ιδέα να τους καταστήσουμε περιττούς. Καταβάλλαμε κάθε δυνατή προσπάθεια να αντικαταστήσουμε τις υπηρεσίες των ανθρώπων με τα εργαλεία που είναι πιο υπάκουα˙ και έχουμε επιτύχει τον στόχο μας.\nΟ Αναρχισμός και οι Πολιτικές Πεποιθήσεις της Τεχνολογίας\nΟι σύγχρονες αναρχικές πρακτικές εμφανίζουν μία έντονη αμφιθυμία προς την τεχνολογία, με την ενεργό αντίσταση να συνυπάρχει με την εκτεταμένη χρήση και την ανάπτυξη. Η ευρεία αναρχική πολιτική της τεχνολογίας μπορεί να ευθύνεται γι’ αυτές τις διαφορετικές εκφράσεις, μέσα σε ένα συνεκτικό πλαίσιο. Πολλοί σύγχρονοι αναρχικοί πιστεύουν ότι η τεχνολογία δεν είναι εγγενώς καλή ή κακή, αλλά ότι πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης και να εφαρμόζεται με έναν κοινωνικά υπεύθυνο τρόπο έτσι ώστε να εξυπηρετεί καλύτερα εκείνους που την χρησιμοποιούν καθώς και εκείνους στους οποίους επιδρά. Εξετάζοντας, στην αναρχική βιβλιογραφία, τις δύο κυριότερες ανταγωνιστικές προσεγγίσεις για την τεχνολογία, που είναι ο Προμηθεϊκός αντικαπιταλισμός (η προμηθεϊκή διάσταση ενσαρκωμένη στη μορφή του καινοτόμου βιομηχάνου που εφαρμόζει τα πορίσματα της επιστήμης και προωθεί την βιομηχανική ανάπτυξη) και η πρωτογονιστική κριτική του πολιτισμού, διαφαίνονται ο περιορισμοί και των δύο προσεγγίσεων. Ο Langdon Winner αλλά και άλλοι σημαντικοί θεωρητικοί της τεχνολογίας υιοθετούν την ενύπαρξη των κοινωνικών σχέσεων στον τεχνολογικό σχεδιασμό και στην ανάπτυξη. Αυτή η οπτική δίνει στους αναρχικούς το έναυσμα να κρίνουν τις τεχνολογίες, ανάλογα με την προώθηση των ιεραρχικών ή μη ιεραρχικών κοινωνικών πρακτικών τους, οδηγώντας τους σε τρεις επιλογές δράσης: την κίνηση κατάργησης των άδικων νόμων, την συγκρατημένη έγκριση και την ενεργό προώθηση. H κοινωνία είναι ένα πελώριο αλληλοσυνδεόμενο διαδίκτυο συνεργατικής εργασίας και όλοι αυτοί οι βαθιά ριζωμένοι θεσμοί που λειτουργούν τώρα θα συνεχίσουν κατά κάποιο τρόπο να λειτουργούν˙ για τον απλό λόγο ότι η ύπαρξη της ανθρωπότητας εξαρτάται από αυτήν την εσωτερική συνοχή. Aυτό, δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν. Aυτό που χρειάζεται είναι η χειραφέτηση εναντίον των εξουσιαστικών θεσμών πάνω στην κοινωνία καθώς και από τις σχέσεις εξουσίας μέσα στις διάφορες οργανώσεις αυτές καθαυτές. Πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να εμποτιστούμε από επαναστατικό πνεύμα και εμπιστοσύνη στις δημιουργικές ικανότητές μας. Όσο ο καπιταλισμός αδυνατεί να γεμίσει τα στόματα των κατώτερων τάξεων, έστω και υποτυπωδώς, τόσο η αστική δημοκρατία θα αποσύρεται στο παρασκήνιο. Εν τέλει, θα εγκαινιαστεί η εποχή των εντάσεων και των ταραχών. Πόσο δίκιο είχε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι όταν έλεγε:\nΗ αδράνεια εξασθενίζει την δύναμη του νου.\nΌντως˙ όλα τα πράγματα είναι δύσκολα, προτού γίνουν εύκολα. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι τα πράγματα θα διορθωθούν αν αλλάξουν. Είμαι σίγουρη όμως ότι για να διορθωθούν, πρέπει να αλλάξουν. Βλέπετε, στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Μόνο καναπέδες. Το θέμα δεν είναι να βλέπεις πως το ποτάμι είναι βρώμικο˙ το ζήτημα είναι το καθαρίζεις.\ndion (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 09, 2014 20:29 ΜΜ\nΣορρυ κωσταντινε αλλά.\nΑπάντηση άμεση πρακτικη απάντηση για να μην μας κλεβουν τον πλούτο που παράγουμε η αστοι και πεθάνουμε στην πείνα δεν μου δώσατε.\nΧωρίς παρεξήγηση τα λογια που λέτε τα λένε και στην εκκλησία. Αμην\nΑυτεξούσιος (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 07, 2014 22:57 ΜΜ\n@Ουίνστον Τσώρτσιλ: Το βασικό μειονέκτημα του καπιταλισμού: η άνιση κατανομή των αγαθών.\nΤο βασικό πλεονέκτημα του σοσιαλισμού: η ίση κατανομή των στερήσεων.\nΑν και καταλαβαίνω πως το λέει υπάρχουν και αριστερές\nsabodog (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 07, 2014 23:14 ΜΜ\nΕνδιαφέρον κείμενο, ποιός το έχει γράψει ; Επίσης θα μπορούσες να προσθέσεις τις πηγές;\nMaria Φεβ 07, 2014 23:28 ΜΜ\nsabodog, πρόκειται για έρευνα. Όταν δεν βάζουμε πηγή, σημαίνει ότι δεν είναι από κάπου (εννοώ, δεν είναι μετάφραση/μεταφορά κάποιου κειμένου).\nΟι πηγές είναι τα βιβλία/έργα που αναφέρω, κάνοντας παραπομπή και στις συγκεκριμένες σελίδες.\nΑπό εκεί και πέρα είναι άρθρο άποψης (στο οποίο προσπάθησα να συμπεριλάβω όσο το δυνατόν διάφορες οπτικές) που (όπως φαίνεται :P ) το έγραψα εγώ.\nΥΓ: Σ' ευχαριστώ πάντως για το\nHaris Φεβ 10, 2014 11:08 ΠΜ\nΩραίο είναι Μαρία το άρθρο, αλλά υπάρχουν φλέγουσες ερωτήσεις. Και η δική μου κυρίως, επάνω στην αναρχική θεωρία, έχει να κάνει με την έλλειψη ηγεσίας. Παραδείγματος χάρη εσύ ως καθηγήτρια, είναι καθ+ηγήτρια, ηγείται δηλαδή του μαθήματος.\nΚαι μόνον η λέξη φανερώνει αυτό, την ηγεσία. Θα ήθελα να έβλεπα τη σκηνή, αν έλεγες στα παιδιά "Λοιπόν παιδιά, αυτοοργανωθείτε, αυτονομηθείτε, εγώ φεύγω, δεν είναι σωστό να υπάρχει ηγεσία, να σας καταπιέζω κιόλας". Δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρναν μόνοι τους.\nΚαι δεκαπενταμελές να κάνανε, θα βγάζανε πρόεδρο του 15μελούς. Άρα πάλι ηγεσία στη μέση. Στις ορχήστρες, να το δούμε μουσικά, υπάρχει το πρώτο βιολί. Τα υπόλοιπα βιολιά παρακολουθούν το πρώτο βιολί, αλλιώς αποσυντονίζεται η ορχήστρα.\nMaria Φεβ 10, 2014 20:01 ΜΜ\nΧάρη, καταρχάς σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να μιλήσω για το ποιος θεωρώ (τουλάχιστον εγώ) πως είναι ο ρόλος μου ως καθηγήτρια.\nΘα κάνω, όμως, μια μικρή παρένθεση πρώτα και θα μιλήσω για την εννοιολογική σημασία της λέξης.\nΗ λέξη καθηγητής προέρχεται από το καθηγέομαι (κατά + ἡγέομαι) που σημαίνει: οδηγώ, πηγαίνω μπροστά και δείχνω τον δρόμο.\n[Η λέξη κατά σημαίνει: σύμφωνα με την γνώμη κάποιου &\nη λέξη ἡγέομαι, εκτός από ηγούμαι και καθοδηγώ, σημαίνει ΚΑΙ πιστεύω, νομίζω, θεωρώ]\nΠέραν τούτου, η λόγια λέξη ήταν δάσκαλος και η αρχική της σημασία ήταν οδηγός.\nΚαι σε αυτό το σημείο, κλείνω την μικρή :P μου παρένθεση και επανέρχομαι στο τι πιστεύω εγώ.\nΓια μένα, λοιπόν, όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα παιδιά και στόχος μας είναι να τους διεγείρουμε την σκέψη και να αναπτύξουμε τις δεξιότητές τους, είμαστε δάσκαλοι.\n[Ούτε καν το πτυχίο μου γράφει πουθενά καθηγήτρια αγγλικών. Συγκεκριμένα λέει: Απόφοιτος της Σχολής Φιλοσοφικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τμήμα Αγγλικό. Ναι, ξέρω, στην χαρτούρα που συμπληρώνουμε για την υπηρεσία, το Υπουργείο κλπ, κλπ, αναγράφομαι ως καθηγήτρια.]\nΌλοι μας λοιπόν, είμαστε ή τουλάχιστον πρέπει να είμαστε δάσκαλοι, παιδαγωγοί. Γιατί, πάνω από όλα, θα πρέπει να δώσουμε αγωγή στα παιδιά που οι γονείς τους μας τα εμπιστεύονται.\nΤώρα, για να μιλήσουμε επί της ουσίας, εγώ δεν θεωρώ πως ηγούμαι καμίας τάξης και κανενός μαθήματος.\nΚαθοδηγώ, ναι, όσο καλύτερα μπορώ. Αλλά, πίστεψέ με, ΑΚΟΥΩ κιόλας. Αν δεν «ακούσεις» τι σου λένε τα παιδιά -ακόμα και όταν δεν μιλάνε- και συνεχίζεις απτόητος το μάθημά σου έτσι όπως το έχεις σχεδιάσει (lesson plan) πριν πας στο σχολείο, δεν θα έχεις κανένα αποτέλεσμα. Ή μάλλον θα έχεις˙ κάπου 25 παιδιά στο τέλος κάθε ώρας, να έχουν γίνει κουδούνια και να έχουν ξεχάσει τα πάντα πριν καν προλάβουν να φτάσουν σπίτι τους.\nΚαι φυσικά δεν φεύγω από την τάξη και δεν λέω στα παιδιά «κάντε μόνα σας το μάθημα», αφού αυτός είναι ο ρόλος μου˙ να τα καθοδηγώ ώστε να μάθουν κάποια πράγματα τα οποία θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν και εξελίξουν και μόνα τους.\nΕπί του πρακτικού, τώρα, «μου την δίνει» οτιδήποτε «φωνάζει» αρχηγιλίκι.\nΓια παράδειγμα, η έδρα της τάξης για μένα είναι ένα άχρηστο και κακόγουστο ντεκόρ. Δεν είμαι, δεν θέλω να είμαι ο μπαμπούλας που θα τους επιτηρώ μην τυχόν και… (βάζω αποσιωπητικά, γιατί είναι αμέτρητα τα πράγματα που θα μπορούσαν να κάνουν τα χρυσούλια μου). Αν δεν έχω καταφέρει να τους κεντρίσω το ενδιαφέρον με το μάθημα, ώστε να έχω την αμέριστη προσοχή τους, καμία έδρα δεν θα το καταφέρει.\nΠροσωπικά, δεν έχω καθίσει παρά ελάχιστες φορές στην έδρα και αυτό όταν χρειαστεί να γράψω κάτι. Προτιμώ να καθίσω δίπλα τους, στη θέση κάποιου παιδιού που λείπει και αν είναι όλοι παρόντες, παίρνω κάποιο καρεκλάκι και κάθομαι ανάμεσά τους. Μέσα στην τάξη, θα με βρεις κάπου εκεί δίπλα τους˙ να πηγαινοέρχομαι για να εντοπίσω πού έχει κολλήσει ο καθένας (σε κάτι που τους έχω δώσει να κάνουν), να δω αν έχουν πάρει τον σωστό δρόμο για να λύσουν κάποια άσκηση, να προλάβω πριν κάνουν το λάθος, γιατί τότε θα είναι αργά αφού και θα απογοητευθούν αλλά και θα έχουν σπαταλήσει όλη την προσπάθειά τους σε κάτι ανώφελο.\nΌσο μπορώ να εξηγήσω μέσα σε ένα σχόλιο, αυτός θεωρώ πως είναι ο ρόλος μου ως δασκάλα˙ ως καθηγήτρια, αν θες, να καθοδηγώ.\nΞέρεις, όμως πόσες φορές άκουσα την δική τους καθοδήγηση που μας έφερε -από άλλα μονοπάτια- στο ίδιο αποτέλεσμα; Και αν ήταν λάθος το μονοπάτι που είχαν διαλέξει, και πάλι -όλοι μαζί- σαν ομάδα ανταλλάξαμε απόψεις γιατί αυτό και όχι το άλλο. Και τα ίδια τα παιδιά είναι πολύ καλοί κριτές -χωρίς να έχουν ίχνος εγωισμού πάνω τους- αν σε δουν ως βοηθό τους.\nHaris Φεβ 11, 2014 15:38 ΜΜ\nΑπό αυτά που διάβασα μάλλον είσαι υπόδειγμα καθηγήτριας Μαρία, ευχόμουν να ήταν όλοι έτσι τον καιρό που ήμουνα στην δευτεροβάθμια. Υπήρχαν καθηγητές και καθηγητές, και πολλές φορές θυμάμαι σκηνές απείρου κάλλους, βέβαια οι άνθρωποι είχαν να κάνουν με "θηριοτροφείο", εκείνη την εποχή.\nΤο θέμα του άρθρου ήταν πολύ προχωρημένο, διάβασα πολύ ωραία μηνύματα και έμαθα πράγματα που δεν τα ήξερα, όπως από ένα μήνυμα του nihilist, στο θέμα της ισορροπίας της βίας. Ξέρεις αυτό δεν το είχα αντιληφθεί, ότι το φαινόμενο αυτό ήταν κάτι σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία, όταν δηλαδή αυξάνεται το υγρό στο ένα και ανοίξει η στρόφιγγα πάει απότομα στο άλλο, ότι οι απολύσεις η καταπίεση στην εργασία είναι έκφανση της κοινωνικής βίας.\nΈνα άλλο σημείο που επίσης με εντυπωσιάζει είναι η υπομονή όσων γράφουν, να αναπτύξουν ολοκληρωμένα την άποψή τους χωρίς να υπολογίζουν τον χρόνο ή την κούραση.\nΕ, και τέλος για το site τι να πει κανείς; Τεχνικό site που να συνδυάζει την τεχνολογία, με την πολιτική σκέψη και τις καλές τέχνες...αξίζουν συγχαρητήρια για μια ακόμα φορά.\nMaria Φεβ 11, 2014 19:34 ΜΜ\nΣ’ ευχαριστώ πολύ Χάρη για τα καλά σου λόγια μα ειλικρινά δεν πιστεύω πως κάνω κάτι αξιόλογο. Κάνω απλά αυτό που πιστεύω˙ και το κάνω έτσι όπως το νιώθω.\nΚαι μην νομίζεις ότι και σήμερα τα παιδιά δεν είναι «θηριάκια». Ίσως μάλιστα πολύ περισσότερο αφ’ ενός μεν λόγω του ότι πολλές φορές έρχονται κουβαλώντας από το σπίτι όλες αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας και κάπου πρέπει/θέλουν να ξεσπάσουν, αφ’ ετέρου έχουν πολύ περισσότερα ερεθίσματα λόγω της ψηφιακής εποχής την οποία διανύουμε.\nΟύτως ή άλλως όμως, ασχέτου εποχής, το παιδί (και όχι μόνο -πάρε παράδειγμα από εμάς τους ενήλικες-) έχει στο «αίμα» του την αντίδραση. Και πολύ καλά κάνει δηλαδή. Αλίμονο αν έτρωγε αμάσητο ό,τι του δίναμε.\nΤο «κλειδί» είναι να μετατρέψεις αυτό το «θηριοτροφείο» σε περιβάλλον δημιουργικότητας. Να αξιοποιήσεις αυτήν την αντίδραση (αυτό το «όχι» που είναι από τις πρώτες λέξεις ενός μωρού ακόμα) ως κίνητρο για έρευνα και ανάπτυξη δεξιοτήτων.\nΠραγματικά, χαίρομαι κάθε φορά που κάποιο παιδί μου φέρνει «αντίρρηση» σε κάτι και του ζητάω να με/μας (όλη την τάξη˙ μια ομάδα είμαστε και πρέπει να συνεργαστούμε) πείσει με επιχειρήματα.\nΘα σου φέρω ένα απλοϊκό παράδειγμα:\nΚάποια στιγμή μου έτυχε μαθητής που δεν ήθελε να κάνει την άσκηση που τους έβαλα (ας όψεται η ύλη) γιατί… δεν του άρεσε!\nΣυμφώνησα αμέσως μαζί του και, εξηγώντας του ότι σίγουρα πρέπει να κάνουμε κάποια εξάσκηση ώστε να κατανοήσουν το γραμματικό φαινόμενο, του πρότεινα αν θέλει να μας φτιάξει ο ίδιος μια άσκηση για να την κάνουμε. Μέσα σε 5 λεπτά το παιδί «έχτισε», από το μηδέν, μια άσκηση κάτσε καλά. Τύφλα να έχουν οι επίσημοι εκδότες :P !\nΠαρεμπιπτόντως, να σου πω ότι ο συγκεκριμένος δεν ανήκε σε αυτούς που κάποιος θα αποκαλούσε «καλούς» μαθητές.\nΓι’ αυτό και λέω πως δεν υπάρχουν καλοί και καλοί μαθητές (όχι με την έννοια που είθισται να χρησιμοποιείται). Υπάρχουν δάσκαλοι που τους δίνουν (ή όχι) εναύσματα για να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους.\nΤώρα όσον αφορά αυτό που λες:\nΑυτό είναι από τα ωραιότερα πράγματα σε ένα άρθρο. Το γεγονός ότι, από τα σχόλια, ξαναγράφεται ένα καινούριο (του κουτιού όμως ;) ) άρθρο.\nΥΓ: Αυτάαααα… :D\nΥΓ2: Ααααα και για το άλλο που είπες:\nΕ, και τέλος για το site τι να πει κανείς; Τεχνικό site που να συνδυάζει την τεχνολογία, με την πολιτική σκέψη και τις καλές τέχνες…αξίζουν συγχαρητήρια για μια ακόμα φορά.\nΔεν έχουμε παρά να... ροδίσουμε :D .\nsabodog (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 07, 2014 23:21 ΜΜ\nΟ Ουίνστον Τσώρτσιλ πέρα από κάτι τέτοιες εξυπνάδες δεν έλεγε και τίποτε άλλο. Το άσχημο της υπόθεσης είναι ότι άνθρωποι από κοινωνική τάξη με εντελώς διαφορετικά συμφέροντα από αυτά του Τσώρτσιλ και των ομοίων του υοθέτησαν αυτές τι εξυπνάδες.\nΑυτεξούσιος (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 13:21 ΜΜ\n@sabodog Όταν κάποιος πει μια αλήθεια ανήκεις δεν ανήκεις στον ίδιο χώρο πολιτικό,ιδεολογικό,κοινωνικό .....\nπρέπει να την σεβαστείς ακόμα και αν είναι ο τρελός του χωριού.Γνώμη μου βέβαια είναι αυτή.\nHaris Φεβ 09, 2014 05:57 ΠΜ\nΘα συμφωνήσω Αυτεξούσιε, εξάλλου και γι' αυτό τον λόγο βλέπει κανείς οι χώροι της αριστεράς να μην συμφωνούν 100% μεταξύ τους, το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν πολλοί ιδεολογικοί χώροι και ο καθένας να τραβάει την δική του ρότα. Γίνονται προσεγγίσεις, συζητήσεις επί συζητήσεων για να καταλήξουν πως τελικά διαφωνούν.\nΑς μην στενοχωριόμαστε. Στην φύση υπάρχει και απόλυτο και σχετικότητα. Από την μία μια το απόλυτο, ότι σε ένα τρίγωνο το άθροισμα των γωνιών είναι πάντα 180 μοίρες, και από την άλλη το σχετικό ο χρόνος και η ταχύτητα του φωτός.\nΗ στενοχώρια είναι όταν μπαίνει και ο δογματισμός στην μέση. Όταν σε έναν χώρο μπορεί να συμφωνείς κάπου σε ένα ποσοστό, αλλά περιμένουν να συμφωνείς σε όλα και να ενταχθείς. Ε, και εξακολουθούν να σου λένε ότι μόνο οι δικές μας θέσεις είναι οι σωστές και επιμένουν. Λες κάτι διαφορετικά, α, όχι δεν το λες σωστά, το σωστό είναι μπλα μπλα μπλα.\nΑυτεξουσιος (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 17, 2014 00:13 ΠΜ\nΚαλα τα λες και ξερεις την καραμελα αν εχεις διαφορετικη αποψη φασιστας εισαι φασιστας.Σημεια των καιρων.\nalexandros (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 00:35 ΠΜ\nπαιδιά καλά όλα αυτά τα άρθρα αλλά το osarena δεν είναι το filosofia.gr...... πρέπει να ανεβάζει ποιο συχνά τεχνικά θέματα ...\nΜανος (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 11, 2014 01:11 ΠΜ\nΔηλαδη @alexandros, να τους στερησουμε τον λογο η να παμε με την δικη σου την α-λογικη; Δεν σας καταλαβαινω ειλικρινα ολους εσας. Αν δεν σας αρεσει ρε μαγκες μην το διαβαζετε, δικαιωμα σας. Δεν εχετε ομως κανενα δικαιωμα να κανετε υποδειξεις του τι θα πρεπει να πει καποιος. Αυτα τα εκαναν ο Χιτλερ, ο Μουσολινι, ο Σταλιν, και λοιποι φασιστες.\nΑπο την αλλη μηπως ειναι κατι που δεν βρηκες στο osarena απο τα οσα ηθελες; Αν ναι, μπορεις ειτε να ερθεις να τα γραψεις εσυ, ειτε να πας να διαβασεις αλλες ιστοσελιδες των "φιλησυχων" κυρ-Παντεληδων (που δεν θα βρεις ουτε το 1/100 της εδω θεματολογιας να εχουν). Για βρες μια μερα που η σελιδα αυτη να μην εχει αμεσα τεχνολογικα αρθρα (γινατε ολοι hackers τεχνοφρικια & developers μαλλον.)\nΕιδες και μονος σου πως σε γραψαν απαντες, μα παθαινω παρακρουση πλεον απο τα ζακια της φαιστικης ηθικης στο διαδικτυο και στην ζωη μου.\nΚαι αυτο το περι filosofia.gr που λες και της θεματολογιας του αρθρου αναδεικνυει ποσο κυρ Παντελης εισαι και εσυ. Φιλησυχε αστε.\ndion (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 02:49 ΠΜ\nΩραία τα λες αλλά πως θα εξαφανιστει το κράτος απο την μια στιγμη στην αλλη; πως θα γίνουν όλοι οι άνθρωποι Αναρχικοί για να γίνει επανασταση.ποιος θα καθοδηγεί την επανασταση και την αυτοδιαχείριση; για το καλό του κοινωνικού συνόλου;\nΤι θα κανεις με τα αλλά καπιταλιστικα κρατη που θα πέσουν να σε φάνε αν δεν εχεις κράτος(στρατό,αστυνομία)\nEleftherios (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 11:48 ΠΜ\nΒασικά θα πρέπει να ανοίξεις το "αλεξίπτωτο" φίλε. Και χωρίς παρεξήγηση. Το κράτος δεν είναι = στρατός,αστυνομία. Ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτό. Και μην ξεχνάς ότι ο στρατός και η αστυνομία δεν έχουν στην πραγματικότητα την αρμοδιότητα που τους έχει δοθεί στη σύγχρονη εποχή, δηλαδή "βίαιη καταστολή της ελευθερίας(από όπου κι αν προέρχεται)"...τα υπόλοιπα θα τα πω όταν θα έχω λίγο περισσότερο χρόνο.\ndion (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 12:22 ΜΜ\nΟ στρατός και η αστυνομία λειτουργουν προς όφελος των εξουσίαστων παντα. Σε μια αναρχική κοινωνία (πχ στην Ελλάδα ) χωρίς κράτος πως θα αντιμετωπίσεις την επιθεση εχθρικών αλλων χωρών.\nΑυτοι που θα χάσουν τα εργοστάσια τους τι θα κανουν; Δεν θα αντιδράσουν; δεν θα εχουν συμμαχους; πως θα τους αναγκασεις χωρις οργανα καταστολής;\nΕκτός και γίνει ξαφνικα σε όλο τον πλανήτη, αναρχία, σε μια μερα. οποτε για να γίνει αυτό πρεπει να βρείτε κάποιο μαγικό φίλτρο.\nHaris Φεβ 08, 2014 21:15 ΜΜ\nΠάντως σε μια εγκυκλοπαίδεια θα δει κάποιος ότι "ο κόκκινος στρατός νίκησε τον φασισμό". Τώρα εγκυκλοπαιδικά ας το πάρουμε το πράγμα...διότι και ο Λεονίτ Μπρέζνιεφ στολή φόραγε...\nJohn Φεβ 08, 2014 14:23 ΜΜ\nΒασικά αυτό που ονομάζεις μαγικό φίλτρο εγώ το λέω συνείδηση. Πιο σύντομα απ' όσο νομίζεις, η νέα οξεία αντίφαση του καπιταλισμού, η καταστροφή του Περιβάλλοντος θα φέρει όλο και περισσότερους ανθρώπους προ των ευθυνών τους. Μία απόφαση θα πρέπει να πάρει ο καθένας ή υπομένει αυτό το σύστημα που καταστρέφει τη ζωή στη γη (και τον ίδιο), ή μάχεται εναντίον του. Μόνο αυτή η ευρεία διάχυση της συνειδητοποίησης σε παγκόσμιο επίπεδο μπορεί να αποδώσει καρπούς. Αλλά δεν είναι εύκολο. Ούτως ή άλλως αντίθετα με τις μαλθακές αξίες του σύγχρονου πολιτισμού η ζωή είναι πόλεμος επιβίωσης και μόνο αν ζεις αγωνιζόμενος βιώνεις τη ΖΩΗ.\nΜαρία εξοχο άρθρο. Διαφωνώ σε πολλά, αλλά ωραίο κατ εμέ είνναι αυτό που μου δίνει νέες γνώσεις και σκέψεις ακόμα και αν είναι να ισχυροποιήσω την αρχική μου θέση μέσω της διαλλεκτικής, όχι αυτό που συμφωνώ.\nΣυνεχίστε έτσι κρατήστε ψηλά το επίπεδο.\nMaria Φεβ 08, 2014 14:49 ΜΜ\nΣ' ευχαριστούμε πολύ... διαρρήκτη!!! (Έμπνευση που την είχες όμως όταν διάλεξες το nick σου! Άπαιχτο... :D )\nΌπως και η ατάκα σου βέβαια, που είναι και η αδιαμφισβήτητη αλήθεια:\nΟύτως ή άλλως αντίθετα με τις μαλθακές αξίες του σύγχρονου πολιτισμού η ζωή είναι πόλεμος επιβίωσης και μόνο αν ζεις αγωνιζόμενος βιώνεις τη ΖΩΗ.\ndion (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 15:37 ΜΜ\nΠαιδια αυτα που λετε ειναι ουτοπια.\nΟ Λενιν λεει πως το αστικο κρατος το τσακιζεις και το καινουργιο κρατος του προλεταριου θα μαραθει για να παμε στην κομμουνιστικη κοινωνια(αναρχια).\nΑυτο το κανει η πρωτοπορία του λαου. Δεν γινεται ξαφνικα ολοι οι λαοι μεσα στον καπιταλισμο να αποκτήσουν αναρχικη συνειδηση. Οπως μας εχει διξει και ιστορικη πειρα παρισινή κομμουνα και οκτωβριανη επανασταση.\nΕν κατακλείδι αυτο που λετε μπορει να γινει την δευτερα παρουσια και αυτο που λενε οι κομμουνιστες ειναι ρεαλιστικο μπορεί να γινει χθες.\nnihilist (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 17:12 ΜΜ\nΓια να μην τα μπλέκουμε. Πρώτα απ' όλα ας πούμε τι είναι ο λαός. Ποιος ανήκει στο λαό; Σίγουρα, θα μου πείτε, δεν ανήκουν οι κυβερνώντες πολιτικοί, ή , ίσως και όλοι οι πολιτικοί. Καλώς. Στον λαό ανήκουν οι μπάτσοι και οι καραβανάδες; Ο ΔΙΑΣ της γειτονιάς σου παιδί του λαού δεν είναι; ο ρουπακιάς; Ας μη τους αφαιρούμε χειρουργικά από εκεί που ανήκουν: τους μπάτσους, τους στρατιωτικούς, τους δικαστές, τα αφεντικά κάθε έναν και κάθε μία στη τελική που είναι στυλοβάτης αυτού του συστήματος συνειδητά, και το γουστάρει.\nΑυτό που επιδιώκουν οι αναρχικοί δεν είναι να ξυπνήσει κανένας λαός, ούτε καμιά ολόκληρη κοινωνία. Είναι το να πολώνουν το κοινωνικό κλίμα έτσι ώστε όλοι να πάρουν, τελικά, θέση σε έναν πόλεμο ο οποίος υπάρχει από τις απαρχές του καπιταλισμου (για να μην το πάμε βαθύτερα και μιλήσουμε για ιδιοκτησία). Έτσι κάποιος από ουδέτερος θα ταχθεί σε ένα από τα δύο -όσο πιο αφαιρετικά "δομημένα" στρατόπεδα γίνεται- : Α) Ή αυτό της συντήρησης του υπάρχοντος εξουσιαστικού συστήματος Β) ή αυτού που μάχεται για την καταστροφή του πρώτου έχοντας απλώς κάποιες βασικές αξίες: 1) μάχεται για αυτό χωρίς αρχηγούς 2) μακριά από θεσμούς 3) αδιαμεσολάβητα (δηλαδή ο καθένας παίρνει τη δικιά του ζωή στα χέρια του, και δεν αναθέτει αυτόν τον ρόλο σε κάποιον άλλο) 4) αλληλέγγυα (δηλαδή ο καθένας στοχεύει και στην απελευθέρωση του διπλανού του. η ατομική ελευθερία είναι μισή, όταν ο διπλανός είναι σκλάβος).\nΤο ζήτημα είναι απλό. Το σύμπαν κάποτε θα καταστραφεί, αυτός ο κόσμος δεν θα χρειάζεται τότε κανένα οικονομικοπολιτικό σύστημα, ούτε κανένα μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης. Αγωνιζόμενος όμως με κάθε τρόπο για την ελευθερία... για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση. ΠΡΩΤΟΝ κανεις τις ζωές αυτών που σαδιστικά πατάν πάνω στη δικιά σου, πολύ πιο δύσκολες ΔΕΥΤΕΡΟΝ ίσως η επανάσταση τελικά να γίνει, ίσως η απελευθέρωση να έρθει.\nΑΛΛΑ το να ψάχνουμε το αν σε μια αναρχική κοινωνία θα μπορούμε να πολεμήσουμε με τα εχθρικά καπιταλιστικά κράτη είναι λεπτομέριες που όποιος θέλει απαντήσεις ας διαβάσει βιβλία πολέμου. Ας μάθει τι εστί ασύμμετρη απειλή, ας μάθει τι εστί ανταρτοπόλεμος. Κι ας δει τι έγινε στο Βιετνάμ. (χωρίς να παίρνω απόλυτη θέση υπέρ των βιετκογκ).\nHaris Φεβ 08, 2014 19:50 ΜΜ\nΡε παιδί μου να σου πω πως το βλέπω, υπάρχουν μπάτσοι και μπάτσοι, στρατιωτικοί και στρατιωτικοί.\nΜέσα μου τα διαχωρίζω τα πράγματα. Άλλο δηλαδή αν εγώ ή εσύ πάρουμε ένα πλακάτ και κατέβουμε σε μια διαδήλωση επειδή είμαστε άνεργοι, διεκδικούμε το δίκιο μας, και μας βαράνε, αυτό είναι καταστολή.\nΆλλο όμως εκείνοι οι μπάτσοι και άλλο όταν γίνει ένα έγκλημα και εκεί ψάχνουνε έναν εγκληματία. Άλλο το ποινικό δηλαδή. Θέλω να καταλήξω ότι δεν είναι δυνατόν όλοι οι μπάτσοι να είναι φασίστες. Δηλαδή στην ταινία Σέρπικο (που έκανε τη μουσική ο Θεοδωράκης), ο μπάτσος αυτός (Ο Αλ Πατσίνο) ήταν φασίστας; Δεν ήταν, ήταν ένας άνθρωπος με ιδανικά.\nΘες να πάρεις τους στρατιωτικούς, και πάλι δεν μπορώ να ταυτίσω όλους τους στρατιωτικούς με τους φασίστες. Και ο Τσε στρατιωτικός δεν ήταν; Τέλος πάντων δεν ήθελα να εκφέρω γνώμη, αλλά στο θέμα αυτό η άποψη μου δεν είναι ακραία.\nHaris Φεβ 09, 2014 09:44 ΠΜ\nΈχω αφήσει στο forum στις ταινίες μια ταινία του Φελλίνι το Πρόβα ορχήστρας. Λοιπόν βλέπεις πως ο μαέστρος είναι καταπιεστικός και δεσποτικός. Όμως όσο είναι εκεί απωθεί το χάος. Όταν οι μουσικοί αποφασίζουν να τον αποβάλλουν, και να αυτοργανωθούν, η χαοτική κατάσταση που "περίμενε", τους καταστρέφει. Και μέσα σ' όλα αυτά σκοτώνεται η αρπίστα (απώλειες).\nΣτο τέλος, μετά την κατάρρευση, και μέσα στα ερείπια, επανέρχεται ο μαέστρος.\nΒλέπεις και ο Φελλίνι το είδε καλλιτεχνικά. Πίκρα...αλλά τελικά δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν μόνοι τους.\ndion (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 08, 2014 19:06 ΜΜ\nδεν ειναι ευκολο να συζητήσεις για την ρεαλιστικότητα του αναρχισμού ή οχι μεσα απο chat.\nΠρακτικα και αμεσα πως μπορούμε να περασουμε απο τον καπιταλισμο στον αναρχισμο σημερα πριν παιθανουμε απο την πεινα?\nκαι γιατι ειναι λαθος οι κομμουνιστες που λενε πως πρεπει να γινει πρωτα σοσιαλιστικό κρατος που θα καταπιεζει τους αστους και μετα σιγα σιγα με την ωρίμανση των κομμουνιστικων σχεσεων θα εξαφανιστει το κρατος??\nHaris Φεβ 08, 2014 19:29 ΜΜ\nΝα σου πω εγώ τι ξέρω. Στην ΕΣΣΔ υπήρχαν τα κολχόζ δηλαδή οι συνεταιρισμοί, κοινότητες. Αυτοί είχαν κοινά τρακτέρ και μηχανήματα. Τώρα κάθε κοινότητα εξέλεγε έναν εκπρόσωπο στο τοπικό σοβιέτ. Στη συνέχεια τα τοπικά σοβιέτ εξέλεγαν έναν εκπρόσωπο που πήγαινε στο ανώτατο σοβιέτ. Με τη σειρά του το ανώτατο σοβιέτ εξέλεγε τον γενικό γραμματέα. Υπήρχε δηλαδή μια ιεραρχία. Γι' αυτό είπα και σε ένα άλλο μήνυμα μου ότι και σε linux υπάρχει ο root (που δίνει και το sudo su)\nΣτον αναρχισμό όμως, όπως το αντιλαμβάνομαι, είναι μόνο η αυτοοργάνωση των κοινοτήτων. (Με λίγα λόγια όλοι δίνουμε sudo su).\n(Καλά μη βαράτε, έναν παραλληλισμό έκανα) :-)\nnihilist (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 09, 2014 05:23 ΠΜ\nΓεια σου Χάρη, και ωραίος παραλληλισμός πρώτα και κύρια. Άλλο αναρχισμός -και δη αναρχική οργάνωση- κι άλλο κομουνισμός και η αντίστοιχη ιεραρχική οργάνωση. Απλά διακρίνω δύο φάουλ. Προφανώς υπάρχουν μπάτσοι και μπάτσοι, όπως και στρατιωτικοί και στρατιωτικοί (μου άρεσε που για τους δικαστές δεν είπες κουβέντα, οι τύποι είναι συνειδητά καθάρματα). Απλά κανείς δεν κρίνει κανέναν, οπότε δν μπορώ να κρίνω κανένα μπάτσο σαν οικογενειάρχη. μπορεί να είναι ο καλύτερος πατέρας, ή ο καλύτερος φίλος για την παρέα του. Ούτε μιλάω για πλακάτ και διαδηλώσεις. Καταστολή υπάρχει σε αυτό το σύστημα ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ, η κάμερα στο δρόμο, ο μπάτσος στη γωνία που κάνει εξακριβώσεις, η εργασία έτσι όπως δομεί το σύστημα κ.ο.κ. είναι οι εκφάνσεις της ίδιας καταστολής και της ίδιας βίας, καμία φορά αυτή η βία από τη συνθήκη ισορροπίας στην οποία βρίσκεται, μπορεί να εκτονωθεί και πιο άμεσα, βλ απολύσεις, πνίξημο διαδηλώσεων στα χημικά, εισβολές της αστυνομίας σε σπίτια αναρχικών κλπ. Τοτε -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ- η βία αυτή οφείλει να αντισταθμιστεί. Τότε λοιπόν (εδώ το πρώτο φάουλ -κατ εμέ-) ο μπάτσος και οποιοσδήποτε που θα σταθεί απέναντι, είναι εχθρός της ελευθερίας, είτε ειναι φασίστας (προφανώς τότε) , είτε είναι δημοκράτης (το κοινωνικό αυτό έκτρομα) . Τότε λοιπόν (και εδώ το δεύτερο φάουλ) ή οδεύοντας προς τότε, ίσως κάποιοι να εγκλημάτισαν βάση του κυρίαρχου αστικού κώδικα... η αντιτρομοκρατική υπηρεσία δημιουργήθηκε πάνω στην ανάγκη της πάταξης κάποιου εγκλήματος και της απονομής ασφάλειας. και σε ρωτάω λοιπόν χάρη. και κάθε έναν που διαβάζει αυτό το σχόλιο: Τους έχεις ανάγκη;\nΚΙ άντε τώρα να εξηγήσεις σε κάθε περαστικό που έτυχε να βρεθεί μπροστά σε μια πορεία, πως...οι τράπεζες δεν είναι λαϊκή περιουσία, πως δεν τις έχουμε ανάγκη. Άντε να τους εξηγήσεις πως θα έπρεπε να τους ενδιαφέρει το ότι ο ελληνικός στρατός τα τελευταία χρόνια εκτελεί ασκήσεις πάνω στη διαχείριση εξεγερμένου πλήθους. Άντε να τους μιλήσεις για πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις.\nΆντε να εκφράσεις σε λόγια τις μέρες του Δεκέμβρη του 2008. Άντε να τους πεις για τις φυλακές, για τις απομονώσεις, για τους βασανισμούς.\nHaris Φεβ 09, 2014 07:28 ΠΜ\nΕυχαριστώ για την απάντηση. Όλα αυτά δεν μου δείχνουν παράλογα, εξάλλου πολλά από αυτά τα ζούμε στην καθημερινότητα μας όπως σωστά λες. Την εκμετάλλευση, την απόλυση, την ανεργία, το χάσιμο των ονείρων του καθενός, και πιο πολύ των νέων.\nΑς το εκλάβω τότε ως εξής, ότι ο dion, εγώ ή άλλοι, δεν έχουμε την ευρύτητα πνεύματος που χρειάζεται για να κατανοήσουμε την δομή και την λειτουργία μιας αναρχικής κοινωνίας. Πες ότι έχουμε μια περιορισμένη ευρύτητα σκέψης. Ή δεν έχουμε την τόλμη να προχωρήσουμε πέρα από τον τρόπο σκέψης μας. Δεν μπορούν ίσως όλοι να συλλάβουν την κατάσταση που υπήρχε στην φύση πριν από το Big Bang, ούτε πως είναι μέσα στη μαύρη τρύπα. Μερικοί θέλουν να μένουν στην ασφάλεια της κλασσικής φυσικής, αφήνοντας τα δύσκολα για τους φυσικούς επιπέδου Stephen Hawking.\nΤουλάχιστον προσπαθούμε, θέλοντας όμως να παραμείνουμε μέσα στην "σιγουριά" αυτής της προσπάθειας. Είναι ένα βήμα. Έστω, είμαστε πολιτίκ, αριστεροί, εργαζόμενοι, προλετάριοι και λαικοί. Μπορεί να μην έχουμε "το τσαγανό" να περάσουμε σε μια απέναντι όχθη.\nΠάρτο μουσικά, μπορεί να έχω την δυνατότητα να κατανοήσω την τζαζ, αλλά δεν έχω τις διανοητικές δυνατότητες που απαιτούνται για να κατανοήσω την φρη τζαζ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως την απορρίπτω...\ndion (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 09, 2014 12:27 ΜΜ\nΕγώ δεν πήρα απαντηση . Να το ξαναπω. Οι κομμουνιστές λένε .. Όταν υπάρξει επαναστατική κατασταση (1917 Ρωσσία 1944 Ελλάδα κ.α ) το κομμουνιστικό κομμα θα καθοδηγήσει την εργατική τάξη και τους συμμάχους της και θα πάρει την εξουσία τσακίζοντας το κράτος των αστών και δημιουργοντας το κράτος της εργατικής τάξης.\nΚάθε αντίσταση των βιομηχάνων εφοπλιστών και συμμάχων τους θα κασταλθει με την δικτατορία του προλεταριάτου.\nΤο πρακτικο άμεσο σχεδιο των αναρχικών ποιο είναι;;\nconstantinos Φεβ 09, 2014 14:14 ΜΜ\nΠροφανώς για να κάνεις τέτοια ερώτηση δεν έχεις καταλάβει τι είναι Αναρχία. Το πως η Αναρχία είναι το μόνο κίνημα που εξακολουθεί να έχει πολιτικούς κρατούμενους σε αναρίθμητες φυλακές των «δημοκρατικών» γκουλάγκ σε όλο τον κόσμο, λέει πολλά. Ο αναρχισμός είναι εκείνο το σύνολο των αρχών, των κανόνων και των πρακτικών που βρίσκονται σε άμεση συνάφεια και λογική αλληλεξάρτηση μεταξύ τους και των οποίων το συνδυασμένο αποτέλεσμα είναι η εξάλειψη της αντίθεσης ανάμεσα στην ατομική ελευθερία και την ελευθερία της κοινότητας. Από αυτό το σώμα αρχών, αντλούμε και την μεθοδολογία σύμφωνα με την οποία διαμορφώνουμε και κατευθύνουμε την πολιτική μας δραστηριότητα για να φέρουμε σε πέρας την Αναρχία ως ζώσα κοινωνική πραγματικότητα.\nΗ Αναρχία είναι ο στόχος, ο αναρχισμός σε όλες τις εκφάνσεις του είναι η κοινωνική δύναμη που αγωνίζεται για την πραγμάτωση αυτού του στόχου.\nΜανος (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 09, 2014 21:59 ΜΜ\n@dion η απαντηση ειναι μια χαρα. Η διαφορα ειναι σε αυτο που ειπωθηκε πως δεν κατανοεις την εννοια της αναρχιας και την πραξη αυτης.\nΔεν υπαρχουν αρχηγοι, δεν υπαρχουν εξουσιες κ.α\nΑν περιμενεις να παρεις απαντηση σε ενα chat για την πραξη της αναρχιας, το μονο βεβαιο ειναι πως αυτα που λες ειναι ακριβως τα ιδια με τα οσα λενε οι αστοι που στηριζουν το συστημα.\nΡιξε μια ματια στις διαμοφουμενες καταστασεις απο αναρχικους στο παρον (Βραζιλια, Τουρκια), δες δρασεις του εδω αναρχικου κινηματος και θα καταλαβεις.\nΔεν θα σε σωσουν αλλοι φιλε, αυτο ειναι αστικος μυθος. Αλλοι περιμενουν τον Πουτιν και το ξανθο γενος να τους σωσουν και αλλοι πιστευουν πως ο αναρχισμος θα τους σβησει τα χρεη απο τις τραπεζες.\nΑπο συμμετοχη ομως, τι;\nΣε καταπιζει ο συστημα, το θεωρεις αδικο; Ελα εξω στον δρομο να το τσακισουμε.\nHaris Φεβ 10, 2014 10:44 ΠΜ\nΠάνω κάτω εγώ τα κατάλαβα. Αυτό που είναι πολύ δύσκολο να καταλάβω στην πράξη, όχι θεωρητικά, είναι το πως θα λειτουργήσει αυτή η κοινωνία. Διότι το να υπάρχει κάποιος μπροστάρης είναι αποτυπωμένο στην φύση. Δηλαδή, δεν μπορεί να λειτουργήσει η κυψέλη χωρίς την βασίλισσα μέλισσα.\nΔεν μπορεί να πετάξει το σμήνος των πουλιών χωρίς το πρώτο πουλί. Βέβαια το πρώτο πουλί εναλλάσσεται με άλλο στην πορεία. Αλλά από ότι διάβασα είναι απαραίτητο να υπάρχει διότι κάνει με τα φτερά του ορισμένες δίνες αέρα, χωρίς τις οποίες δεν μπορούνε να προσανατολίζονται τα υπόλοιπα πουλιά. Στα ψάρια το ίδιο, δεν πάει σμήνος χωρίς το πρώτο ψάρι, αλλά και στις αγέλες βλέπεις πρώτο βουβάλι. Ακόμα και οι κοινότητες των ινδιάνων είχαν τον πρώτο ινδιάνο, ή το "Μεγάλο Φτερό" πως τον λέγανε.\nΤο ερώτημα που έθεσε ο dion είναι ερώτημα. Τι γίνεται όταν γειτονικά κράτη σου επιτεθούν. Διότι τα κομμουνιστικά κράτη οργανώθηκαν, εξοπλίστικαν, και αντιμετώπισαν την εξωτερική απειλή. Η ΕΣΣΔ θα μπορούσε να την έβγαζε με ανταρτοπόλεμο; Είναι πολύ δύσκολο να το πιστέψει κανείς.\nΚαι εντάξει βρε παιδί μου, θυμάμαι απο την δεκαετία 80' αυτή την Στουρνάρα την είχανε "πεθάνει" στα μολότωφ. Δηλαδή τα κομπιουτεράδικα; Μα είναι τα κομπιουτεράδικα τα μαγαζιά μέρος του συστήματος; Εσείς το PC σας απο κομπιουτεράδικο δεν το πήρατε;\nΤώρα ίσως είναι και εντελώς χαζές οι ερωτήσεις μου...αλλά σίγουρα θα τις έχουν κι' άλλοι. Ρε παιδιά εντάξει η θεωρία καλή είναι, αλλά και την σκοτεινή ύλη με θεωρία την έχουνε βγάλει. Την ψάχνουνε τόσα χρόνια πρακτικά αλλά δεν την βρίσκουνε.\ndion (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 10, 2014 01:03 ΠΜ\nμερικες καταληψεις σε καποια κτιρια ασημαντα στο συστημα. Καταληψεις σε μεσα παραγωγης ? εργοστασια λιμανια? που ειναι οι αναρχικοι.\nΣε ενα συστημα που το κρατος του ειναι παντοδυναμο, που κανει πλυση εγκεφαλου στον λαο απο την ωρα που θα γεννηθει δεν γινεται να αλλάξεις συνειδήσεις ξαφνικα σε ολο τον πλανητη, οσο σαπιο και καταπιεστικο κι αν ειναι.\nΤο αστικο κρατος τσακίζετε, το καινουργιο κρατος της ταξης μας, μαραίνετε μεχρι την κομμουνιστικη αταξικη κοινωνια\nΔεν θα με σωσει κανεις. Αλλα θελω ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ αρχηγο και δημοκρατικό κομμα για με καθοδηγησει.\nΕσεις οι αναρχικοι πρεπει να παλεψετε με τα κομμουνιστικα κομματα στην ανατροπή και τσακισμα του αστικου κρατος (εχουν το know how βλ 1917). Μετα την επανασταση το συζητάμε αν χρειαζετε δικτατορια του προλεταριατου ή αν γινεται να παμε κατευθείαν σε αταξικη κοινωνια.\nconstantinos Φεβ 10, 2014 21:04 ΜΜ\nΚατ' αρχάς σ' ευχαριστώ που με αποκαλείς αναρχικό, μα δεν θεωρώ πως είμαι. Είναι κάτι πολύ σπουδαίο για να μπορέσω να ονομάσω ετσι τον εαυτό μου, προσπαθώ όμως καθημερινά, μέσα από από τις πράξεις μου στον δρόμο και στο διαδικτυο.\nΌμως, δεν έχεις εντοπίσει την ουσια των καταλήψεων, στα "ασήμαντα κτίρια" που λες, τα οποία όπως είδαμε τα τελευταία δυο χρονια τσακίζει στο σύστημα.\nΌταν κάποιοι σύντροφοι μας που σαπίζουν στις φυλακές χτυπήσαν τράπεζες τους είπατε τρομοκράτες.\nΘα ήθελα να σε παρακαλέσω όμως το εξής: Αν είσαι Αθήνα, πέρνα μια Κυριακή απόγευμα από την Βίλα Ζωγράφου. Αν είσαι γονιός και έχεις παιδιά παρτα μαζί, έχει σπουδαίες και συναρπαστικές παιδικές εκδηλώσεις. Αν είσαι Πάτρα, δυστυχώς μόνο το Προκάτ στο Πανεπιστήμιο μας έμεινε. Πέρνα μια βόλτα, πες πως έρχεσαι από εμάς, αν ντρέπεσαι να πας στο ντούκου. Δες, μίλησε και μετά σχημάτισε κατακριτέα άποψη. Ηλιαχτίδες μέσα στην καταχνιά είναι οι καταλήψεις. Φράγματα αλληλεγγύης και κοινωνικής αντίστασης. Εκεί μέσα πάντα, ακομα και βρεθώ σε μια κατάληψη για πρώτη φορά, άμεσως νοιώθω άνετα, νοιώθω ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ.\nHaris Φεβ 10, 2014 21:42 ΜΜ\nΉ την κατάληψη της ΕΡΤ από τους απολυμένους εργαζόμενους. Ήταν το μεγαλύτερο πολιτιστικό γεγονός που διήρκεσε 6 μήνες. Μέσα σ' αυτό το εξάμηνο ο κόσμος απόλαυσε δωρεάν συναυλίες σχεδόν από όλους τους μουσικούς και τα σχήματα. Μέρα και νύχτα. Τα βράδια έρχονταν ζευγάρια αγκαλιασμένοι, οικογένειες, γίνονταν ομιλίες, συνεντεύξεις, εκδηλώσεις.\nΉταν ένα τρανό παράδειγμα αυτοδιαχείρισης. Σήμερα οι απολυμένοι έχουν φτιάξει πολύ ωραία αυτοδιαχειριζόμενα ραδιόφωνα. Έχουν εκπομπές ομιλίας και κουλτούρας. Πλέον βρίσκονται εξόριστοι στο απέναντι κτίριο και συνεχίζουν την προσπάθεια.\nMaUpMyMi (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 10, 2014 14:51 ΜΜ\nΚανείς δεν απορρίπτει την ηγεσία.Εξάλλου και στο αναρχικό κίνημα υπάρχει ηγεσία.Η ηγεσία είναι μια φυσική κατάσταση,όταν σε μια ομάδα ατόμων,με φυσικό τρόπο ένα ή πολλά άτομα ξεχωρίζουν και ηγούνται αυτής της ομάδας.Άλλος όμως ηγεσία και άλλο καθοδήγηση,εξουσία,ιεραρχία κτλπ...\nΤο γιατί οι αναρχικοί λένε πως είναι λάθος η θεωρία του σοσιαλιστικού κράτους και της δικτατορίας του προλεταριάτου είναι γιατί στον σοσιαλισμό υπάρχει εξουσία,υπάρχει καθοδήγησ,υπάρχει ιεραρχία.Υπάρχει επίσης και καταπίεση,κατά βάση στους αστούς αλλά εν μέρη και στην ατομικότητα του κάθε ατόμου ή σε εργάτες και επαναστάτες οι οποίοι δεν ακολουθούν πιστά της γραμμής της ηγεσίας-καθοδήγησης-κόμματος.\nΕξ άλλου οι αναρχικοί δεν αναγνωρίζουν τις τάξεις που χωρίζουν τους ανθρώπους,όπως τις αναγνωρίζουν οι κομμουνιστές.Λένε ότι είναι ένα κατασκεύασμα τις εκάστοτε ελίτ-εξουσίας (γιατί τάξεις υπήρχαν και πριν τον καπιταλισμό) για να διαχωρίζει τους ανθρώπους.Στην κοινωνία που ονειρεύονται η αναρχικοί θα υπάρχει ισότητα για όλους,εργάτες,μικροαστούς και αστούς.\nΤώρα στο "τι θα γίνει την επόμενη μέρα σε ένα αναρχικό κράτος,πως θα προστατευτεί" κτλπ πραγματικά δεν μπορεί να απαντήσει κανείς αναρχικός.Καταρχάς να διευκρινίσω πως ο όρος που έγραψα "αναρχικό κράτος" είναι λάθος,γιατί η αναρχία δεν αναγνωρίζει κράτη [τα θεωρεί μάλιστα πηγή εκμετάλευσης και όχι μέσο εκμετάλευσης όπως τα θεωρούν οι κομμουνιστές και πιστεύει πως με την κατάλυση του κράτους σπάει και η εκμετάλευση και η σκλαβιά(μία από τις διαφωνίες μου μαζί τους,για αυτό άλλωστε και δεν με ονομάζω αναρχικό,πάντως είμαι πολύ πιο κοντά σε αυτούς παρά στους κομμουνιστές)].\nΗ αναρχία δεν είναι μια κλασσική ιδεολογική-πολιτική-κοινωνική-οικονομική-επιστημονική θεωρία που λέει πως ο κόσμος είναι έτσι και έτσι,αυτά πρέπει να γίνουν για να αλλάξει και πρέπει να γίνουν έτσι,ώστε μετά να γίνει αυτό...\nΗ αναρχία έχει έναν βασικό άξονα,"ο άνθρωπος υπάρχει για να είναι ελεύθερος και ίσος με τους συνανθρώπους του".Σε αυτήν την αναζήτηση για τα 2 παραπάνω,φτιάχτηκαν όλες οι αναρχικές θεωρίες.\nΌσο για το τι κάνουν πρακτικά οι αναρχικοί,και πως μερικές καταλήψεις δεν αλλάζουν κάτι...Το αναρχικό κίνημα στο Ελλάδα,ειδικά τα τελευταία χρόνια,κάνει πολλά περισσότερα από οποιονδήποτε άλλος,δυστυχώς,λέω δυχτυχώς γιατί οι άλλοι πλέον δεν κάνουν σχεδόν τίποτα (σε αντίθεση π.χ. με την δεκαετία του `80 που το αριστερό και το κομμουνιστικό κίνημα έκανε πολλά ενώ αντίθετα οι αναρχικοί λίγα,ήταν "ανώριμοι" ας πούμε).Οι αναρχικοί έχουνε έμπρακτα κάνει πολλά τα τελευταία χρόνια,πορείες για καταστολή-εργασιακά,καταλήψεις σε κτήρια και χρησιμοποίησή τους ως αυτοοργανωμένους χώρους,συνελεύσεις,συζητήσεις,προβολές ταινιών,θεατρικές παραστάσεις,μουσικές συναυλίες,καλέσματα σε γειτονιές,συσσίτια,αντιφασιστικές δράσεις (πορείες,περιπολίες,συζητήσεις,ταινίες,live),στήριξη στους απεργούς και σε καταλήψεις μέσων παραγωγής,κατάληψη σε εργοστάσια και αυτοδιαχείρηση...\nΟι αναρχικοί ιστορικά έχουνε παλέψει με κομμουνιστικά κόμματα για την επανάσταση,έχουνε δεχτεί τον σοσιαλισμό καθώς είχανε μικρότερη δύναμη από τους κομμουνιστές και έχουνε κυνηγηθεί-φυλακιστεί-σκοτωθεί στο σοσιαλιστικό κράτος γιατί εξέφραζαν διαφωνίες (βλέπε Σοβιετική Ένωση).Αντίθετα σε επαναστάσεις που οι αναρχικοί είχαν μεγαλύτερη δύναμη οι κομμουνιστές δεν συμμετείχαν με αποτέλεσμα να αποτύχουν (βλέπε Ισπανία).\nΥ.Γ.1 Σε σημεία που χρησιμοποιώ φράσεις "οι αναρχικοί λένε",σαφώς δεν εκπροσωπώ όλους τους αναρχικούς,καθώς εξ ορισμού οι αναρχικοί (αν-αρχή,χωρίς εξουσία) δεν λένε όλοι τα ίδια,γιατί και η εξουσία του να προσαρμόζεις τις απόψεις σου με βάση σε ποιο χώρο ανήκεις πολιτικά εξουσία είναι και αυτή.Απλώς σε αυτά τα σημεία γράφω κάποια πράγματα που σε όλες τις αναρχικές συλλογικότητες-ομάδες θεωρούνται κοινά,χωρίς να σημαίνει ούτε ότι όντως είναι 100% έτσι ούτε ότι ισχύει για όλα τα άτομα αυτών των συλλογικοτήτων.\nΥ.Γ.2 Θα έγραφα το ίδιο υστερόγραφο και για τους κομμουνιστές,αλλά αυτοί αντίθετα από τους αναρχικούς προσαρμόζουν την άποψή τους με βάση το κόμμα στο οποίο ανήκουν(δεν το γράφω σαν κατηγορία,εξάλλου οι κομμουνιστές δέχονται κάποιες εξουσίες,την εξουσία του κόμματος στον λαό,της εξουσία των εργατών στους αστούς...),οπότε πάνω-κάτω έχουν κοινή άποψη σχεδόν σε όλα.Αν μου ξέφυγε κάπου κάποιο λάθος όμως ζητώ συγνώμη.\nΥ.Γ.3 Δεν θα κατανοήσει κανείς ούτε καν τον κομμουνισμό(που θεωρητικά είναι εύκολος και χειροπιαστός),πόσο μάλλον την αναρχία διαβάζοντας άρθρα και απόψεις στο ίντερνετ.Διάβασε κάποια αναρχικά βιβλία να πάρεις μια γεύση θεωρητικά,κατέβα στον δρόμο,πήγαινε σε κάποια συλλογικότητα,πήγαινε σε κάποιες δράσεις...Έτσι καταλαβαίνεις τι είναι αναρχία και αποκτάς συνείδηση.\nHaris Φεβ 10, 2014 16:10 ΜΜ\nΗ απάντηση σου είναι ολοκληρωμένη, και προσωπικά με καλύπτει σε πολλά. Ελπίζω και άλλους. Ευχαριστώ, και για τον χρόνο που αφιέρωσες για την ανάλυση αυτή.\nantonis (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 12, 2014 17:09 ΜΜ\nΜαρία προκαταβολικά συγγνώμη για την αδιακρισία της ερώτησης μου...Είσαι καθηγήτρια στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα?\nconstantinos Φεβ 12, 2014 17:30 ΜΜ\nΔε μπορώ να καταλάβω που αποσκοπεί αυτή η ερώτηση/προσωπικό δεδομένο που ζητάς να μάθεις και τον σκοπό, όπως και την όποια σύνδεσή του με το άρθρο.\nantonis (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 12, 2014 22:46 ΜΜ\nΔεν θεωρώ ότι είναι προσωπικό δεδομένο καθώς δεν ζητώ λεπτομέρειες και δεν με ενδιαφέρουν..Εγώ εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα και θεωρώ πως το που εργάζεται κάποιος δείχνει τη νοοτροπία του και το πόσο συνεπής είναι με τα λεγόμενα και με την ιδεολογία του.Αν για παράδειγμα η κυρία Μαρία εργάζεται στο δημόσιο δείχνει τρόπο σκέψης..ποιος είναι αυτός; Μα να βολευτούμε όλοι στο δημόσιο! Και διευκρινίζω πως αυτό ισχύει ακόμα και αν κάποιος έχει διοριστεί αξιοκρατικά εκεί. Πως θα σου φαινόταν αν σου έλεγα πως είμαι αθεος αλλά εχω κάνει θρησκευτικό γάμο και βάφτισα το παιδί μου στην εκκλησία? Αυτό από μόνο του είναι μια αντίφαση και θα έδειχνε το ότι μάλλον είμαι ανισόρροπος καθώς η ιδεολογία μου δεν συμβαδίζει με τις πράξεις μου..Δεν έχω σκοπό να κρίνω κανέναν φυσικά απλά θέλω να αναδείξω μια κατά τη γνώμη μου μάστιγα της σύγχρονης επόχης η οποία δεν είναι άλλη από τον αντιφατικό τρόπο ζωής που δικρίνει τους πολλούς...Με λίγα λόγια δεν μπορεί κάποιος να είναι κομμουνιστής, να έχει iphone και να οδηγεί bmw ούτε κάποιος ναζιστής και να έχει μαύρη σύζυγο!\nHaris Φεβ 16, 2014 22:26 ΜΜ\nΘα διαφωνήσω Αντώνη. Πιστεύω ότι η νοοτροπία είναι προσωπική του καθενός μας και διαμορφώθηκε στην πορεία της ζωής μας. Το θέμα είναι οι προσωπικές αντιστάσεις, διότι υπάρχουν συνάδελφοι που προσπαθούν να σε χαλάσουν, για να μην τονίζεται ο δικός τους χαλασμός.\nΚαι στον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα υπάρχουν υπέρ και κατά. Μην ξεχνάς ότι στον δημόσιο, μια υπηρεσία πρέπει να λειτουργεί, πες ένα νοσοκομείο, ή μια εφορία. Για να λειτουργήσει σίγουρα κάποιοι δουλεύουν πολύ. Αν μερικοί δεν δουλεύουν, τα φορτώνονται οι άλλοι, οι οποίοι και αυτοθυσιάζονται. Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που όχι μόνο την βγάζουν με τον μισθάκο, βγάζουν παραπάνω δουλειά, και μην σου πω φέρνουν και αναλώσιμα απο την τσέπη τους όταν δεν υπάρχουν.\nΑναλογίσου τις ουρές, και την υπομονή που έχουν ορισμένοι που έχουν χάσει και την υγεία τους στις δημόσιες, χωρίς εξειδίκευση μπαίνουν σε βαθιά νερά, αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε υλικό άψυχο και έμψυχο, βρίσκονται αντιμέτωποι με την γραφειοκρατία, και σημείωσε ότι δεν υπάρχει και εξέλιξη. Στον ιδιωτικό, επίσης υπάρχουν λουφατζήδες, αυτό δεν είναι προνόμιο του δημοσίου.\nΥπάρχει η μαύρη εργασία, καταπάτηση ωραρίων και υπέρβαση καθηκόντων. Ο ιδιωτικός δεν λειτούργησε ποτέ εδώ σωστά, είμαι σίγουρος. Γι' αυτό τον απέφευγε ο κόσμος, ήξερε από πριν την διάθεση για εκμετάλλευση.\nHaris Φεβ 17, 2014 16:51 ΜΜ\nΕγώ ξυνόμουν να απαντήσω γιατί ήταν σημαντικό το θέμα που έθεσες, και με το iphone δηλαδή "πως εσύ που είσαι ΚΚ έχεις iphone", εντάξει ρε συ Αντώνη, δούλεψε το παιδί μεροκάματα και το αγόρασε... Εγώ πήρα μια CPU Phenom II X 4, ε δούλεψα και την πήρα. Ορίστε, δεν πήρα Intel, κράτησα την αντίστασή μου... Τώρα εγώ φταίω που δεν βγάλανε οι ρώσοι επεξεργαστή; Ας βγάζανε.\nΜανος (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 12, 2014 23:33 ΜΜ\n@antonis, εισαι ενας φιλελες δηλαδη. Προφανως θα σπουδασες και σε ιδιωτικα σχολεια-πανεπιστημια και το ιδιο θα κανουν και τα παιδια σου, οπως αντιλαμβανομαι με τα οσα λες.\nΔεν θα σταθω στους παραλληλισμους που κανεις, καθως ειναι αστειοι και ακυροι. Ουτε θα μπω στην λογικη να σου αναφερω αλλα σχετικα παραδειγματα. Θα σου θυμισω ομως πως το 70 με 75% της πανεπιστημιακης μορφωσης ειναι στο δημοασιο. ΕΙλικρινα ελπιζω και εγω να απολυθουν ολοι, ωστε ολοι ερσεις τα golden-boys να αναγκαστειτε να μοιραστειτε τον μισθο σας μαζι τους, καθως το μονο βεβαιο ειναι πως οι περισσοτεροι απο αυτους δεν προκειται αν μεινουν ανεργοι.\nΤο ερωτημα μου ομως εινια, το τι θες να αποδειξεις; Σε εξαπατησε καπου η Μαρια; Σου μιλαει πιο πανω για την ιδεολογια της; Που;\nΕιμαι καθημερινος αναγνωστης εδω και εχω δει 3-4 με τετοια "επιχειρηματα" να προσπαθουν να αποδειξουν τι;\nΠως σας εξαπαταει η σελιδα, οι συντακτες και αλλα τετοια;\nΜε ποιον τροπο; Σου πουλαει κατι; Σε αναγκαζει σε κατι;\nΠου θες να καταληξεις με ολα αυτα, δεν εχω καταλαβει.\nΔεν θα μπω ουτε καν στην διαδικασια να σου εξηγησω περι παλης των ταξεων, επαναστατημενων μαζων και αλλα τετοια. Οτι και να εξηγησεις απο αυτα σε εναν φιλελε και στην προκειμενη σε εναν με πονηρες βλεψεις, ειναι ασκοπο.\nΟμως που στα κομματια θες να καταληξεις;\nHaris Φεβ 16, 2014 22:34 ΜΜ\nΦιλέλες; Αυτή είναι καινούργια λέξη. Θα την προσθέσω στο λεξικό :-) Και εσύ όμως Μάνο είσαι απόλυτος σε αυτό, διότι δεν πάνε μόνο τα πλουσιόπαιδα στην ιδιωτική εκπαίδευση. Πάνε και εργαζόμενοι χαμηλόμισθοι που τα δίνουν από το μισθό τους και κόβουν από άλλα για να τα πληρώνουν. Σε μερικά από αυτά δίνει μέρος ο ΟΑΕΔ. Στην ελληνοαμερικάνικη έχει το Red Hat Linux που είναι φοβερό course...θα έκανα κρα για να το παρακολουθήσω, αλλά λόγω ανεργίας αδύνατον. Πάντως οι πιο πολλοί μαθητές είναι μισθοσυντήρητοι σε όλα αυτά τα ΙΕΚ.\nHaris Φεβ 16, 2014 22:46 ΜΜ\n(και για να μην μου πεις για ελληνοαμερικανική, θα σου θυμίσω την πολύ σωστή απάντηση της Αλέκας, τη στιγμή λέει που δεν έχει γίνει λαϊκή κυριαρχία και όλα αυτά δεν προσφέρονται δωρεάν και λαϊκά, δεν υπάρχει άλλη λύση...) Θέλω να σου πω, όταν γίνει λαϊκή σχολή Linux και εγώ σ' αυτήν θα πάω... Χαζός είμαι να πληρώνω, και μάλιστα απ το μισθό, κάτι που η πολιτεία οφείλει να διδάξει δωρεάν :-)\nantonis (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 12, 2014 23:52 ΜΜ\nΚαταρχήν σε δημόσιο σχολείο πήγαινα και σπούδασα πληροφορική στο ΤΕΙ Αθήνας. Τώρα τα περι golden boy δεν θα τα σχολιάσω, απλά θα σου πω πως τον βασικό μισθό παίρνω και χωρίς να πληρώνομαι τις υπερωρίες...Φυσικά και δεν με εξαπάτησε κανείς και δεν έχω κάτι τέτοιο στο μυαλό μου..Αν διαβάσεις προσεχτικά όσα λέω θα καταλάβεις τι θέλω να πω..Νομίζω πως είναι επιπόλαιη η κριτική σου για μένα..Το μόνο που επιδίωξα είναι ένα διάλογο και πήρα αφορμή από αυτό το άρθρο..Κι επειδή την "αναρχία" την έχω φάει με το κουτάλι στα νιάτα μου και είδα από μέσα καταστάσεις που εσένα ούτε μπορούν να σου περάσουν απο το μυαλό, κι επειδή τον κουμουνισμό μου τον έχουν εξηγήσει φίλοι μου Ρώσοι που τον έζησαν στην πράξη κι όχι στην θεωρία και στα βιβλία, κι επειδή τον καπιταλισμό τον παιρνω και θα τον παίρνω "από πίσω" για πολλά χρόνια το μόνο που έχω να σου πω είναι να προσπάθησεις να βάλεις μια τάξη στο μυαλό σου γιατί αυτά που αναφέρεις είναι ασύνδετα πράγματα και καταστάσεις...Το ότι κάποιος προσπαθεί να ζήσει μια ζωή που εσύ πίστεψεμε δεν μπορείς να αντέξεις ούτε 1 μήνα μέσα σε αυτή τη σαπίλα που επικρατεί κοιτα να τον επαινείς κι όχι να τον απαξιώνεις..Σε κάθε περίπτωση αν ακόμα έχεις απορίες και συνεχίζεις να προσβάλεις με χαρακτηρισμούς θεωρώ πιο ανδρείο να βρεθούμε όπου θέλεις και να κάνουμε από κοντά την ωραία μας συζήτηση...\nΜανος (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 13, 2014 00:10 ΠΜ\nΑπο τα λεγομενα σου εκρινα, δεν μπορω να καταλαβω που ειδες επιθεση και αλλα τετοια. Εσυ λες, πως οποιος ετυχε και ειναι ενας επιταγμενος εκπαιδευτικος των 700 ευρω ειναι βολεμενος και παροτρυνει ολους σε αυτο.\nΕσυ κρινεις αδελφε, και αυτα τα:\n"την “αναρχία” την έχω φάει με το κουτάλι στα νιάτα μου και είδα από μέσα καταστάσεις που εσένα ούτε μπορούν να σου περάσουν απο το μυαλό, κι επειδή τον κουμουνισμό μου τον έχουν εξηγήσει φίλοι μου Ρώσοι που τον έζησαν στην πράξη κι όχι στην θεωρία και στα βιβλία"\nκαταλαβαινει φυσικα πως δεν λενε κατι νεο.\nΜα μονο και μονο το οτι λες ειναι απολιτικ και χωρις ιχνος φερεγγυοτητας. Μπερδευεις τον κομμουνισμο και τον σταλινισμο και προφανως αδυνατεις να καταλαβεις την διαφορα (μονος τα λες). Και πανω απ' ολα προφανως δεν γνωριζεις την αποσταση του κομμουνισμου απο τον αναρχισμο.\nΤο πως ζω εγω και ο καθενας, ουτε αυτο ξερεις και οπως ξαναβλεπεις, εσυ κρινεις. Ουτε σου αναφερε κανεις εδω πρoσωπικες μαχες, επιτευγματα και προσκλησεις σε επανασταση.\nΕξακολουθω ομως να μην καταλαβαινω που θες να καταληξεις με τα οσα λες:\nΟσοι εχουν μια δουλεια ειναι καταπτυστοι;\nΕπαναστημενοι πρεπει να ειναι οι αστεγοι και οι εξαθλιωμενοι μονο;\nΘα σε ικανοποιουσε δηλαδη μια τετοια κοινωνια; Αν ναι, μην ανησυχεις, την ζουμε ηδη.\nHaris Φεβ 16, 2014 23:06 ΜΜ\nΣ' αυτούς τους ρώσους όμως Αντώνη μπορεί να μην άρεσε, σε άλλους όμως που γνώρισα και μίλησα, άρεσε η εκεί κατάσταση. Εξαρτάται τι θες στη ζωή σου, αν το δούμε ρεαλιστικά δεν είχαν να πληρώνουν στεγαστικό, είχαν σπίτι, δουλειά, σύνταξη στα 55, ελεύθερο χρόνο, γάμος δωρεάν, τη στιγμή που εδώ σκέφτεται κάποιος ακόμα και τα έξοδα γάμου.\nΠιστεύω και ότι η τεχνολογία δεν θα τους έλειπε, από ότι έχω διαβάσει μάλιστα είχαν στα σκαριά πολύ δυνατό σοβιετικό επεξεργαστή, ανάλογο αν θυμάμαι καλά του Power PC. Απλώς με τις εξελίξεις το project εγκαταλείφθηκε.\nantonis (χωρίς επαλήθευση) Φεβ 13, 2014 00:23 ΠΜ\nΑυτό που θέλω να τονίσω είναι πως επειδή επανάσταση χωρίς πόλεμο δεν γίνεται κι επειδή πόλεμο οι νεοφλώροι επαναστάτες δεν θα κάνουν ποτέ η μόνη ουσιώδης επανάσταση στις μέρες μας είναι ο τρόπος ζωής του καθενός. Εκεί είναι η αντίσταση..Ακόμα και το που εργάζεσαι είναι επιλογή..το ίδιο είναι να εργαζεται κάποιος στην microsoft και το ίδιο είναι να εργάζεται για το ελεύθερο λογισμικό? Δεν λέω ότι αυτό είναι εύκολο..Ίσως είναι παρα πολύ δύσκολο αλλά εκεί έιναι το κλειδί! Φτιάξε τη ζωή σου με τέτοιο τρόπο που να απορρίπτει σε μεγάλο βαθμό την αδικία και την καταπίεση..Σχετικά με το δημόσιο λοιπόν μάθε ότι είναι μία από τις σημαντικές αιτίες που καταστράφηκε αυτή η χώρα..Πέρα από τη νοοτροπία του να εργάζεται κάποιος στο δημόσιο, με ότι συνεπάγεται αυτό, είναι και κάτι το οποίο δεν παράγει έργο!\nΤώρα σχετικά με τον κομμουνισμό έχω πολλά παραδείγματα πέραν του Στάλιν να σου παραθέσω αλλά δεν χρειάζεται να πλατιάσουμε..Κομμουνισμός και φασισμός στα μάτια μου είναι το ίδιο πράγμα..Αυτό δίδασκει η ιστορία!\nconstantinos Φεβ 13, 2014 13:51 ΜΜ\nΚαι σαν ποιους ορίζεις: "νεοφλώροι επαναστάτες";\nΔηλαδή εσύ περιμένεις κάποιους άλλους να πάνε μπροστά και να γκρεμίσουν σύστημα και αφεντικά, για εσένα, μα χωρίς εσένα;\nΑυτοί που χτυπάνε τις τράπεζες, την ρίζα του κακού, που τους κατατασσεις; Αυτοί που μάχονται στον δρόμο, τι είναι; Τραμπούκοι, αναρχικοί, κωλόπαιδα που διασάλευσαν την ησυχία του καθώς πρέπει εντίμου αστού;\nΤους ανθρώπους τους κρίνεις όπως λες πιο πάνω, από την ορθογραφία τους και όχι από την αστική ανορθογραφία της ζωής μας;\nΟι υπάλληλοι, οι άνθρωποι, φταίνε για το χάλι του δημοσίου, ή οι εξουσιαστές που πότε δεν το ήθελαν αποτελεσματικό, ούτως ώστε να οργιάζουν οι ημέτεροι ιδιώτες; Οι συνάνθρωποι σου είναι το πρόβλημα δηλαδή; Είναι δυνατό να τσουβαλιάζεις ετσι τα πάντα πως όποιος εργάζεται σε έναν συγκεκριμενο χώρο είναι άχρηστος και τεμπέλης που εξ' αιτίας του βούλιαξε η χώρα;\nΑπέχεις πολύ από αυτό που ονομάζεται αλληλεγγύη, κοινωνική συνοχή και είναι καποια εκ' των οποίων πρεσβεύουν οι αναρχικοί και ο αναρχισμός.\nΞεχνάς πως ιστορικά, μέρος της επαναστατημένης μάζας προέρχεται από εύπορες οικογένειες, από ανθρώπους που γνωρίσαν το σύστημα και δεν το άντεξαν. Εμένα πάντως, αν ήμουν ένας "έντιμος κυρ-Παντελής", αυτό θα ήταν που θα με ανησυχούσε περισσότερο απ' όλα.


Αεροπορικά από Γκαζιπάσα - Αλάνυα για Στοκχόλμη Αρλάντα από 240 € | Skyscanner\nΑεροπορικά από Γκαζιπάσα - Αλάνυα για Στοκχόλμη Αρλάντα\nΣτοιχεία πτήσης Γκαζιπάσα - Αλάνυα για Στοκχόλμη Αρλάντα\nΠοια είναι η καλύτερη τιμή για μετ' επιστροφής πτήση από Γκαζιπάσα - Αλάνυα προς Στοκχόλμη Αρλάντα;\nΗ καλύτερη τιμή που βρήκαμε στην Skyscanner για αεροπορικό εισιτήριο από Γκαζιπάσα - Αλάνυα προς Στοκχόλμη Αρλάντα είναι 239 €. Βρήκαμε αυτή την τιμή συγκεντρώνοντας διαφορετικούς μεταφορείς και είναι η φθηνότερη τιμή για ολόκληρο το μήνα.\nΠοια είναι η διάρκεια της πτήσης από Γκαζιπάσα - Αλάνυα προς Στοκχόλμη Αρλάντα;\n5ώρες 35λεπτά είναι η μέση διάρκεια πτήσης από Γκαζιπάσα - Αλάνυα προς Στοκχόλμη Αρλάντα.\nΠόσες αεροπορικές εταιρείες πραγματοποιούν απευθείας πτήσεις από Γκαζιπάσα - Αλάνυα προς Στοκχόλμη Αρλάντα;\nΔεν υπάρχουν αεροπορικές εταιρείες που να πραγματοποιούν πτήσεις απευθείας από Γκαζιπάσα - Αλάνυα προς Στοκχόλμη Αρλάντα.


Το πρώτο πειραματικό "τηλεκατευθυνόμενο" σύστημα ανοσοθεραπείας του...\nDow Jones 25.306,92 +0,47%\nΠαρασκευή, 26-Ιαν-2018 13:49\nΤο πρώτο πειραματικό "τηλεκατευθυνόμενο" σύστημα ανοσοθεραπείας του καρκίνου\nΕπιστήμονες στις ΗΠΑ ανέπτυξαν το πρώτο μη επεμβατικό σύστημα εξ αποστάσεως αντικαρκινικής θεραπείας. Πρόκειται για ένα πειραματικό σύστημα που χρησιμοποιεί υπερήχους για να ελέγξει από μακριά τις γενετικές διαδικασίες μέσα στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, ώστε αυτά να μπορούν στη συνέχεια να αναγνωρίζουν καλύτερα και να καταστρέφουν πιο αποτελεσματικά τα καρκινικά κύτταρα.\nΝέα δεδομένα για την προέλευση της ηπατίτιδας Β\nΒοηθά το καρπούζι στο καλό σεξ;\nΣύμφωνα με έρευνα της Eurostat.\nΟι άνδρες που φοράνε μπόξερ έχουν μεγαλύτερη ποσότητα και ποιότητα σπερματοζωαρίων.\nΌσοι κοιμούνται 8 έως 10 ώρες κινδυνεύουν να πεθάνουν πιο γρήγορα από όσους δεν ξεπερνούν τις 7.\nΝέα μελέτη του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ έδειξε πως φύλο δεν έχουν μόνο τα μωρά, αλλά και ο πλακούντας.\nΤο 75-80% των ατόμων που μολύνονται δεν εκδηλώνουν καθόλου συμπτώματα.\nΤι έδειξε νέα μελέτη για την παγκόσμια εξάπλωση του ιού.\nΈνα συστατικό που περιέχεται στο καρπούζι μπορεί να αυξήσει τη ροή του αίματος.\nΑντί για ζάχαρη, τι;\nΜερικές φυσικές επιλογές για να την αντικαταστήσεις.\n"Να σταματήσουμε να σπαταλάμε ενέργεια" προτρέπει ο σύμβουλος του WWF για την κλιματική αλλαγή.\nΠλούσιο σε βιταμίνες και με πολλά ενυδατικά στοιχεία, αποτελεί μια από τις καλύτερες και πιο δροσιστικές επιλογές.\nΜόλις ξυπνήσουμε ή αφού τελειώσουμε τη δουλειά; Και έχει διαφορά αν σηκώνουμε βάρη;\nΜε μικρές αλλαγές στην καθημερινή διατροφή και σωστές επιλογές γευμάτων και σνακ.\nΠως θα τρώτε καλά και σωστά και στο γραφείο\nΕννιά συμβουλές και ένας χρυσός κανόνας για να τα καταφέρετε.\nΚαμπανάκι από τους καύσωνες για την κλιματική αλλαγή\nΟ καύσωνας στην Ευρώπη αποτελεί νέα "ένδειξη" της υπερθέρμανσης του πλανήτη.\nΨωριασική αρθρίτιδα: Νέα δεδομένα για τις βλάβες των αρθρώσεων\nΗ Νovartis λαμβάνει έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. για τη συμπερίληψη νέων στοιχείων.


Πίσω στους major προημιτελικούς ο "Matador"!\nΔευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017 15:41\tTennisnews Team\nO Rafael Nadal κέρδισε τον Gael Monfils με 3-1 σετ και πήρε το τελευταίο εισιτήριο για τους προημιτελικούς του Australian Open. Θα είναι ο πρώτος προημιτελικός σε Grand Slam για τον "Matador" μετά από 19 μήνες, από το Roland Garros του 2015!\nΑν και ανησύχησε λίγο στα δύο τελευταία σετ, ο Rafael Nadal απέφυγε τις μεγαλύτερες περιπέτειες και "έκλεισε" στα 4 σετ τον αγώνα του με τον Gael Monfils, επικρατώντας του Γάλλου με 6-3, 6-3, 4-6, 6-4.\nΟ σπουδαίος Ισπανός τενίστας, πρωταθλητής στο Australian Open το 2009, προκρίθηκε για 9η φορά στην καριέρα του στα προημιτελικά της Μελβούρνης, ενώ επέστρεψε στους μεγάλους προημιτελικούς από το καλοκαίρι του 2015, όταν είχε φτάσει μέχρι τους "8" του Roland Garros. Έκτοτε, είτε λόγω τραυματισμών, είτε λόγω πρόωρων αποκλεισμών, δεν είχε φτάσει σε κανένα άλλο Slam μέχρι τους "8" καλύτερους.\nΣυνολικά, ο Rafa θα αγωνιστεί για 31η φορά στην καριέρα του σε προημιτελικό Grand Slam διοργάνωσης. Βρίσκεται στην 6η θέση της σχετικής κατάταξης στην ιστορία της open era, πίσω από τους Roger Federer (49), Jimmy Connors (41), Novak Djokovic (37), Andre Agassi (36) και Ivan Lendl (34).\nΘα διεκδικήσει ένα εισιτήριο για την ημιτελική φάση της Μελβούρνης, απέναντι στον Milos Raonic. Θυμίζουμε πως φέτος έχει συναντηθεί ήδη δυο φορές με τον Καναδό. Τον είχε κερδίσει στο Άμπου Ντάμπι - σε αγώνα που δεν είχε βαθμολογικό ενδιαφέρον - για το Mubadala World Tennis Championships, ενώ ο Raonic είχε κερδίσει τον Ισπανό μια εβδομάδα αργότερα, στο Μπρίσμπεϊν.\nΟ Nadal χρειάστηκε να επιστρέψει από το 0-30 και να σβήσει break point στο πρώτο game της σημερινής του αναμέτρησης, αλλά κράτησε το σερβίς του και κέρδισε τους 10 από τους 12 επόμενους πόντους, για να προηγηθεί με 3-0 στο πρώτο σετ. Ο Ισπανός ήταν πολύ καλύτερος σε αυτό το κομμάτι του αγώνα και έχασε ένα set point στο 9ο game (3-5, 30-40), πριν τελικά κλείσει το σετ στο δικό του σερβίς.\nΣτο 2ο σετ ο Nadal προηγήθηκε ξανά πολύ νωρίς με break, κάνοντας το 2-0, αλλά ο Monfils αυτή τη φορά κατάφερε να απαντήσει. Ο 30χρονος Γάλλος επέστρεψε από το 1-3 και ισοφάρισε σε 3-3 χάρη στο πρώτο του break στην αναμέτρηση, ωστόσο η ανταπόκριση του Nadal δε θα μπορούσε να είναι καλύτερη, αφού πήρε τους 12 από τους 15 επόμενους πόντους και με δύο συνεχόμενα break έφερε στο μέρος του και το 2ο σετ.\nΟ Ισπανός έκλεισε με break το 2ο σετ και αυτό του έδωσε τη δυνατότητα να έχει συνεχώς το προβάδισμα στο 3ο και να μεταφέρει ακόμα περισσότερη πίεση στον αντίπαλό του. Παρόλα αυτά, ο Monfils συνέχισε να κερδίζει μέτρα και να γίνεται όλο και πιο απειλητικός, με τον Rafa να έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης σε αυτό.\nΟ κάτοχος 14 Grand Slam τίτλων έκανε ένα πολύ κακό game προς το τέλος του σετ. Μπορεί να είχε αρκετά καλά ποσοστά από το σερβίς μέχρι εκείνο το σημείο, στο 9ο game όμως ο Nadal έκανε 4 αβίαστα λάθη στη σειρά - ένα double fault και τρία άστοχα forehand - με αποτέλεσμα να βάλει ξανά τον Monfils στο ματς.\nΟ Γάλλος προηγήηθηκε με 5-4 και μετά από ένα περιπετειώδες 10o game, σέρβιρε επιτυχημένα για το 6-4. Στο 10ο game ο Monfils έδειξε χαρακτήρα, καθώς χρειάστηκε να επιστρέψει από το 0-40 και να σώσει συνολικά 4 break back points, πριν αξιοποιήσει το δεύτερο set point του και γράψει το 6-4.\nΟ Monfils μπήκε για τα καλά στο παιχνίδι της πρόκρισης, όταν έκανε ένα ακόμη break στα μέσα του 4ου σετ, για να προηγηθεί με 3-2. Στη συνέχεια κράτησε εύκολα το σερβίς του για το 4-2 και λίγο αργότερα έφτασε κοντά στο 5-3, καθώς προηγήθηκε με 4-3, 30-0.\nΟ Nadal ωστόσο βρέθηκε σε break point, χάρη σε τρία διαδοχικά λάθη του Γάλλου, και δεν το άφησε να περάσει ανεκμετάλλευτό, παίζοντας ένα ωραίο ράλι και τελειώνοντας τον 4ο συνεχόμενο πόντο του με έναν backhand winner. Ο "Μatador" έκανε το 4-4 και κράτησε το σερβίς του για το 5-4, πλησιάζοντας για πρώτη φορά τόσο κοντά στην πρόκριση.\nΟ 30χρονος αριστερόχειρας εκμεταλλεύτηκε το momentum που είχε από το break, αλλά και το γεγονός πως ο αντίπαλός του συνέχισε να κάνει λάθη στο επόμενο service game του, με αποτέλεσμα να κάνει νέο break και να αποφύγει περισσότερες περιπέτειες, κλείνοντας στο 10ο game την υπόθεση πρόκριση.\nΟ Γάλλος έσβησε το πρώτο match point του Rafa με ένα πολύ ωραίο forehand, αλλά με διπλό λάθος "χάρισε" δεύτερο match point στον Ισπανό. Σε αυτό έκανε κι άλλο αβίαστο λάθος, αυτή τη φορά με το backhand του, και το ματς ολοκληρώθηκε άδοξα γι' αυτόν, μετά από 2 ώρες και 55 λεπτά.\nΉταν η 13η νίκη του Nadal σε 15 μεταξύ τους αναμετρήσεις. Ο Ισπανός κυριαρχεί στις συναντήσεις του με τον συνομήλικό του τενίστα από τη Γαλλία, έχοντας κερδίσει τα 5 τελευταία παιχνίδια.


Η ιστορία πίσω από την καθιέρωση του καφέ! - Theespressonist\nΗ ιστορία πίσω από την καθιέρωση του καφέ!\nΓια περισσότερα από 600 χρόνια, ο καφές πραγματοποιεί καθημερινά ένα ταξίδι από την τροπική Αφρική, αλλά και τη Λατινική Αμερική, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μέχρι και σήμερα ο καφές είχε πολλές χρήσεις. Από την προετοιμασία γλυκών και ποτών, μέχρι και τη χρήση ως φάρμακο ή και νόμισμα.\nΣύμφωνα με τα ιστορικά αρχεία, ο καφές προέρχεται από την Αιθιοπία και η ανακάλυψή του στην Αφρική έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Γύρω στο 700 μ.Χ., ένα κοπάδι κατσικιών άρχισε να συμπεριφέρεται περίεργα, σχεδόν σαν να χόρευαν. Ο ιδιοκτήτης τους, ο Kaldi, ανακάλυψε ότι έτρωγαν ένα είδος κόκκινου φασολιού και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτή ήταν η αιτία της συμπεριφοράς τους. Ο Kaldi αποφάσισε να μοιραστεί τα ευρήματά του με έναν μοναχό που χρειαζόταν κάτι που θα τον βοηθούσε να μείνει ξύπνιος όλη τη νύχτα για να προσεύχεται. Από την άλλη πλευρά, μια άλλη ιστορία υποστηρίζει ότι ο μοναχός αρνήθηκε την πρόταση του Kaldi και πέταξε τα φασόλια στη φωτιά και το ευχάριστο άρωμα που αναδυόταν από αυτά ήταν απλά υπέροχο.\nΞαφνικά, ο καφές έφτασε μέσω του βορρά στην Υεμένη τον 15ο αιώνα, όπου οι κόκκοι τότε είχαν την ονομασία “Mocha”. Λίγο αργότερα, έγιναν γνωστοί στην Αίγυπτο, την Περσία και την Τουρκία ως “κρασί της Αραβίας” και άρχισαν να ανοίγουν παντού καφετέριες με το όνομα “Σχολές των Σοφών”.\nΤο 1560 ο καφές έφτασε στην Ευρώπη και έγινε γρήγορα δημοφιλής. Ο Πάπας Κλήμης ο 8ος στην αρχή αρνήθηκε να τον αποδεχθεί, ωστόσο στην πορεία τον ανακήρυξε ως χριστιανικό αφέψημα. Στη συνέχεια, καθώς η δεκαετία του 1600 κυλούσε και τα καφενεία ξεφύτρωναν σε όλη την Ευρώπη, οι κόκκοι ακολούθησαν το κύμα του αποικισμού και βρέθηκαν εν τέλει και στην Αμερική.\nΤέλος, μετά από πολύ καιρό το 2014, ο “Διεθνής Οργανισμός Καφέ” κήρυξε την 1η Οκτωβρίου, ως Παγκόσμια Ημέρα Καφέ. Η ημέρα αυτή μέχρι και σήμερα λειτουργεί ως αφορμή εορτασμού του καφέ, αλλά και ως μέρα ευαισθητοποιήσης σχετικά με τις συνθήκες εργασίας των καλλιεργητών καφέ.\n« Snacking: Τι «συνδυασμούς» να κάνεις το φθινόπωρο!\nΖεστός VS κρύος καφές: Τελικά έχουν διαφορετική γεύση; »


"Μαύρη Τρύπα" στα Ταμεία φέρνει νέα μέτρα • Ιατρικά Νέα\nHome / Ειδήσεις / “Μαύρη Τρύπα” στα Ταμεία φέρνει νέα μέτρα\n“Μαύρη Τρύπα” στα Ταμεία φέρνει νέα μέτρα\nΟι περικοπές σε ΕΚΑΣ και επικουρικές δεν αρκούν\nΑντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα των αριθμών θα βρεθεί πολύ σύντομα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, αλλά και το «συναρμόδιο» (λόγω αριθμών) υπουργείο Οικονομικών, καθώς τα μέτωπα ανοίγουν το ένα μετά το άλλο. Αρχές Σεπτεμβρίου ολοκληρώνεται ο κύκλος των περικοπών στις επικουρικές συντάξεις.\nΠέρα από το νέο κύμα δυσαρέσκειας -και μάλιστα πολύ μεγάλης, δεδομένου ότι οι περικοπές θα ξεπεράσουν σε ορισμένες περιπτώσεις το 40%-, θα φανεί στην πράξη πλέον αν από αυτές θα εξοικονομηθεί το ποσό των 350 εκατ. ευρώ που έχει προϋπολογιστεί ή θα προκληθεί δημοσιονομικό κενό, το οποίο μάλιστα θα πρέπει να καλυφθεί με συνοπτικές διαδικασίες. Κατά τη φθινοπωρινή διαπραγμάτευση, η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει έτοιμη την απάντηση στο ερώτημα «πώς θα χρηματοδοτηθεί η θέσπιση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος από το 2017;», καθώς καραδοκεί νέα περικοπή κοινωνικών επιδομάτων που δίνονται σήμερα.\nΟλοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις λαμβάνει η «τρύπα» στον ΕΟΠΥΥ, ο οποίος έχει λαμβάνειν περίπου 2,3 δισ. ευρώ. Από αυτά, περίπου τα 1,7 δισ. ευρώ είναι χρήματα που έχουν παρακρατηθεί από τα δύο μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας, ΙΚΑ και ΟΑΕΕ, και κανονικά θα έπρεπε να έχουν ήδη αποδοθεί στον Ενιαίο Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας.\nΣε βραδυφλεγή βόμβα μετατρέπεται και η απόφαση να παγώσει -με αφορμή την αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των κύριων και των επικουρικών συντάξεων- κάθε καταβολή καινούργιας σύνταξης πέραν μερικών «προσωρινών». Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η αναμονή για έκδοση σύνταξης έχει προσεγγίσει την τριετία και για να συμμαζευτεί η κατάσταση έστω και κατά ένα έτος απαιτούνται περισσότερα από 1,6 δισ. ευρώ. Οσοι παρακολουθούν από κοντά τους αριθμούς του Ασφαλιστικού γνωρίζουν ότι η ώρα που η κυβέρνηση θα βρεθεί και πάλι αντιμέτωπη με τους θεσμούς δεν απέχει. Παρά τις περικοπές που έγιναν -σε ΕΚΑΣ, επικουρικές, μερίσματα, εφάπαξ, κύριες συντάξεις κ.λπ.- οι «τρύπες» που πρέπει να καλυφθούν παραμένουν πολύ μεγάλες. Ενα προς ένα, τα μέτωπα έχουν ως εξής: ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ. Το μέτωπο της κοινωνικής πολιτικής είναι πολύ μεγάλο και πολύ δαπανηρό για την κυβέρνηση. Μόνο και μόνο για να προσφέρει στους δικαιούχους του ΕΚΑΣ ένα μικρό αντάλλαγμα για τη ζημιά που τους έκανε περικόπτοντας το επίδομά τους (ακόμη και κατά 100%), αναγκάστηκε να διαθέσει 50 εκατ. ευρώ. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι έχει εξασφαλίσει τη συγκατάθεση των δανειστών για τη διάθεση αυτού του ποσού, το οποίο όμως καλύπτει τις παροχές που εγκρίθηκαν (δωρεάν φάρμακα και διατήρηση του επιδόματος για έναν εκ των δύο παντρεμένων δικαιούχων μέχρι το τέλος του 2016). Για να διαθέσει αυτό το ποσό, η κυβέρνηση επικαλέστηκε την υπέρβαση που παρατηρήθηκε το 2015 όσον αφορά στον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος (κλείσαμε με 0,7% έναντι στόχου -0,25%). Για το 2017, λεφτά… δεν υπάρχουν, εκτός και αν υπάρξει και φέτος υπέρβαση στον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος.\nΕτσι, τη χρονιά που η περικοπή του ΕΚΑΣ θα εκτοξεύεται στα 580 εκατ. ευρώ (από μόλις 200-250 εκατ. ευρώ φέτος) η κυβέρνηση θα ψάχνει πόρους για να μετριάσει τις κοινωνικές αντιδράσεις. Και όχι μόνον αυτό: μνημονιακή απαίτηση είναι να θεσπιστεί το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα σε πανελλαδική βάση. Στην πλήρη του ανάπτυξη, το μέτρο κοστίζει 900 εκατ. ευρώ. Το Μνημόνιο προβλέπει ότι η χορήγηση του ελάχιστου εισοδήματος -στην καλύτερη περίπτωση, θα φτάνει στα 200-230 ευρώ τον μήνα- θα πρέπει να γίνει με ανακατανομή των πόρων που διατίθενται και σήμερα για την κοινωνική πολιτική. Αυτό σημαίνει απλά ότι, για να θεσπιστεί το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, θα πρέπει να καταργηθούν άλλα επιδόματα που δίνονται σήμερα.\nΣταμάτησαν να βγάζουν νέες συντάξεις\nΜε βασικό επιχείρημα ότι πρέπει να γίνει ο νέος υπολογισμός όλων των επικουρικών συντάξεων, το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης έχει σταματήσει να χορηγεί νέες συντάξεις από τις αρχές του χρόνου, ενώ το «πάγωμα» της διαδικασίας θα ισχύσει τουλάχιστον μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου. Σε στάση έκδοσης νέων συντάξεων έχουν προχωρήσει και τα μεγάλα ταμεία κύριας ασφάλισης. Στελέχη της αγοράς εκτιμούν ότι το συνολικό κόστος των συντάξεων που πρέπει να αποδοθούν στους δικαιούχους ανέρχεται στα 4,8 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 3% του ΑΕΠ. Χρειάζονται περίπου 1,6 δισ. ευρώ μόνο και μόνο για να περιοριστεί η περίοδος αναμονής για την απονομή των συντάξεων κατά έναν χρόνο. Τέτοιοι διαθέσιμοι πόροι δεν υπάρχουν. Η κυβέρνηση θα αφήσει άλυτο το πρόβλημα, ελπίζοντας ότι η λίστα αναμονής θα περιοριστεί από μόνη της λόγω των αλλαγών στα όρια ηλικίας και της κατάργησης των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων.\nΕξαρχής, η λογική της κυβέρνησης ήταν η περικοπή των επικουρικών συντάξεων να ισχύσει για όσο το δυνατόν λιγότερους. Ετσι, υιοθετήθηκε ως λύση η εφαρμογή νέου συντελεστή αναπλήρωσης μόνο για τις επικουρικές συντάξεις που αποδίδονται σε έχοντες εισόδημα άνω των 1.300 ευρώ συνολικά. Οπως φάνηκε και από τις επικουρικές που αποδόθηκαν στις αρχές Αυγούστου, οι περικοπές που προέκυψαν μέχρι τώρα ήταν από οριακές (σ.σ.: Χιλιάδες συνταξιούχοι, ειδικά του ΤΕΑΔΥ, υπέστησαν περικοπές ακόμη και κάτω από 5%) έως και ανύπαρκτες. Ο αριθμός αυτών που θα χάσουν το 30% ή και το 40% της επικουρικής τους σύνταξης θα είναι μικρός, γεγονός καταρχήν θετικό για τους συνταξιούχους. Το ερώτημα είναι αν θα συγκεντρωθεί το ποσό των 350 εκατ. ευρώ που πρέπει να εξοικονομηθεί από την περικοπή των επικουρικών ή όχι.\nΠροηγούμενο Στα πόσα λεπτά καιγόμαστε… από τον ήλιο\nΕπόμενο Αλμύρα η αλμυρή, χόρτα της θάλασσας. Ποιά η διατροφική τους αξία και πώς τρώγονται;


Πώς μπορώ να κάνω μια πληρωμή μέσω διαδικτύου για το δικό μου δάνειο της Τράπεζας της Αυστραλίας; - 2019 | Τα βασικά\nΚύριος /Τα βασικά /Πώς μπορώ να κάνω μια πληρωμή μέσω διαδικτύου για το δικό μου δάνειο της Τράπεζας της Αυστραλίας;\nΔημιουργήστε έναν ηλεκτρονικό λογαριασμό\nΠληρώστε νομοσχέδιο αυτόματου δανείου\nΗ Τράπεζα των ΗΠΑ, χρηματοπιστωτικό ίδρυμα με καταστήματα σε 28 κράτη, προσφέρει δάνεια αυτοκινήτου μαζί με προσωπικές τραπεζικές εργασίες, επενδυτικές επιλογές και υποθήκες. Μπορείτε να κάνετε τις πληρωμές δανείων αυτοκινήτων της Τράπεζας της Αυστραλίας ηλεκτρονικά μέσω της πληρωμής λογαριασμού στο διαδίκτυο.\nΠρέπει να δημιουργηθεί ένας λογαριασμός στον ιστότοπο της Τράπεζας των Η.Π.Α. για να πληρώσει το δάνειο αυτοκινήτου σας μέσω της αμοιβής των ηλεκτρονικών λογαριασμών Για να γίνει αυτό, θα χρειαστείτε τον αριθμό του λογαριασμού σας για αυτόματη πίστωση, τον αριθμό κοινωνικής ασφάλισης και προσωπικές πληροφορίες, όπως τη διεύθυνση, το email και τον αριθμό τηλεφώνου σας.\nΜεταβείτε στον ιστότοπο ηλεκτρονικής τραπεζικής της τράπεζας των ΗΠΑ και επιλέξτε ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ.\nΚαταχωρίστε τον αριθμό του λογαριασμού αυτόματου δανείου και τα τελευταία τέσσερα ψηφία του αριθμού σας κοινωνικής ασφάλισης.\nΕπιλέγω Να συνεχίσει.\nΠληκτρολογήστε τα στοιχεία επικοινωνίας σας.\nΔημιουργήστε ένα όνομα χρήστη και έναν κωδικό πρόσβασης.\nΠηγαίνετε στον ιστότοπο του αμερικανικού τραπεζικού δανείου και κάντε κλικ στο Σύνδεση στην επάνω δεξιά γωνία της οθόνης.\nΕπιλέξτε μέθοδο πληρωμής. Μπορείτε να πληρώσετε από έναν λογαριασμό τραπεζικής τράπεζας των ΗΠΑ ή από έναν λογαριασμό σε διαφορετική τράπεζα. Θα χρειαστείτε το τη δρομολόγηση και τον αριθμό λογαριασμού αν πληρώνετε από τραπεζικό λογαριασμό έξω από την τράπεζα των ΗΠΑ. Οι πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες γίνονται επίσης αποδεκτές.\nΕλέγξτε τη συναλλαγή σας για να βεβαιωθείτε ότι είναι σωστή και, στη συνέχεια, κάντε κλικ στο κουμπί OK υποβάλλουν.\nΚαταγράψτε τον κωδικό επιβεβαίωσης.\nnone: οικονομία, πληρωμή, μέσω, δικό, δάνειο, τράπεζας, τα βασικά |\nΗ ημερομηνία σε μια προσωπική ή επαγγελματική επιταγή μπορεί να υπαγορεύσει την τελευταία ευκαιρία που ο δικαιούχος πρέπει να καταθέσει ή να το τακτοποιήσει. Οι τράπεζες δεν υποχρεούνται σε ταμειακές επιταγές πέραν των έξι μηνών μετά...


Aristera sti Mitilini: ΤΑ ΘΕΛΩ... ΤΑ ΜΠΟΡΩ ΜΑΣ (Μ. Δούκα)\nΘα μπορούσα να το γράφω σαν μήνυμα από την 28η Οκτωβρίου που γιορτάσαμε πρόσφατα. Ή σαν δίδαγμα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ή σαν αφιέρωμα στα 90α γενέθλια του κόμματος και τα 40χρονα της ΚΝΕ. Ή σαν συμβολή στον προσυνεδριακό διάλογο για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Ή σαν σκέψεις που κάνω έτσι.\nΧύμα. Χωρίς αρχή και τέλος. Χωρίς λόγο. Σκέψεις που με οδηγούν στο ερώτημα:\n"Στη ζωή και στη δράση του καθενός μας, το κύριο είναι το «ΘΕΛΩ» ή το «ΜΠΟΡΩ»;"\nΜΠΟΡΩ: Μια λέξη που από μόνη της αποτελεί σκόντο στην επιθυμία. Βαρίδι του ονείρου.\nΘΕΛΩ: Μια λέξη που πιέζει τα «μπορώ» για να πάνε πιο μακριά.\nΜΠΟΡΩ: Ποιος το καθορίζει; Πάντα κάποιες δεδομένες συνθήκες. Πάντα κάποια εξουσία. Κι αν μιλάμε για πολιτικά «μπορώ», τα καθορίζουν πάντα οι δεσμοί, οι προκαταλήψεις κι οι συνθήκες που έχουν διαμορφώσει οι καπιταλιστικές εξουσίες. Η δράση των άλλων πολιτικών δυνάμεων. Των αντιπάλων μας. Ακόμα κι ο αντικομμουνισμός έχει ρόλο στο να καθορίζει μέσα στο μυαλό μας το «τι μπορούμε».\nΘΕΛΩ: Είναι η ανάγκη του λαού, της ιστορίας, της φύσης.\nΜΠΟΡΩ: Το πλαίσιο μέσα στο οποίο το σύστημα μας επιτρέπει να δρούμε και να υπάρχουμε. Το πλαίσιο που τα όριά του θεωρούνται από το σύστημα αδιαπραγμάτευτα και απαραβίαστα.\nΘΕΛΩ: «Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται, παρά μόνο στο δίκιο» (Γιάννης Ρίτσος).\nΜΠΟΡΩ: Οι περιορισμοί, τα «δεδομένα», η αντίληψη ότι «όπως τα βρήκαμε πρέπει να τα αφήσουμε». Η στατική αντίληψη για τον κόσμο και τη ζωή. Ο αντιδιαλεκτικός τρόπος σκέψης. Η στέρηση της κίνησης και της αλλαγής από την αντίληψή μας για τον κόσμο.\nΘΕΛΩ: Η συνείδηση της αναγκαιότητας. Η ελευθερία του καθενός μας. Η διαμόρφωση των ορίων του «μπορώ» μέσα από τη δική μας δράση.\nΜΠΟΡΩ: Η εξοικείωση με τις αδυναμίες μας. Με τις αδυναμίες μας προσωπικές και συλλογικές. Η συνήθεια. Η ρουτίνα. Η αποδοχή της όποιας μιζέριας. Η ηττοπάθεια.\nΘΕΛΩ: Η ασύχαστη πάλη ενάντια στον εαυτό μας. Ενάντια στα καθιερωμένα. Ο πόλεμος μέσα μας και παντού. «Δεν είναι μόνο ο κομμουνισμός στη γη, στα κάθιδρα εργοστάσια εκείνα. Είναι και μες στο σπίτι, στο τραπεζάκι εμπρός, στις σχέσεις, στη φαμίλια, στην καθημερινή ρουτίνα». (Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι).\nΜΠΟΡΩ: Αυτό που μας άφησαν να νομίζουμε ότι θέλουμε. Αυτό που μας επιτρέπουν να κάνουμε. Η επανάσταση ποτέ δεν ήταν νόμιμη. Και ποτέ δε θα είναι.\nΘΕΛΩ: Το όριο της δράσης μας. Το βάθος του χρόνου και της Ιστορίας. Αυτό που είμαστε ικανοί να κάνουμε, δεν είναι αυτό που εμείς νομίζουμε ότι μπορούμε. Είναι εκείνο που οι άλλοι φοβούνται ότι είμαστε ικανοί να φτάσουμε. Είναι αυτό που έχουμε ανάγκη. Αυτό που αν το θελήσουμε μπορούμε.\nΜΠΟΡΩ: Είναι η νομιμότητα.\nΘΕΛΩ: Είναι να σπρώχνεις τα όρια της νομιμότητας ολοένα και πιο αριστερά. Να πας τη ζωή πιο πέρα. Να νοιώθεις τη δική σου συμβολή στην ιστορία. Ο λόγος για να είσαι κομμουνιστής.\nΜΠΟΡΩ: Η αρχή του «ρεαλισμού». Της «λογικής του εφικτού». «Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Φράση κλισέ όλων των αστών πολιτικών. Η αρχή του ρεφορμισμού και της σοσιαλδημοκρατίας.\nΘΕΛΩ: «Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα». «Διεκδικούμε το αδύνατο». Απόφαση όλων μας. Πράξη όλων μας.\nΜΠΟΡΩ: Η ανώτερη αξία του οπορτουνισμού. Ο λόγος που «οι άνθρωποι καλοί και άξιοι να αγαπηθούν όσο και εγώ αγαπώ εσένα» (Ναζίμ Χικμέτ), καταλήγουν στη λάσπη της διαχείρισης του ληστρικού συστήματος της εκμετάλλευσης.\nΘΕΛΩ: Το χαμόγελο του κομμουνιστή μπροστά στο απόσπασμα. Η ιστορική αισιοδοξία του μαρξιστή. Η τελευταία ομιλία του Μπελογιάννη.\nΜΠΟΡΩ: Ακόμα και για να αποδειχθεί αν μπορείς η δε μπορείς, πρέπει να δοκιμάσεις με πάθος να εφαρμόσεις αυτά που θέλεις. Πρέπει να φας τα μούτρα σου πρώτα για να πεις «δε μπορώ». Ή για να πεις «αυτά μπορώ κι αυτά κάνω».\nΘΕΛΩ: Το κριτήριο της γνώμης σου. Ακόμα και την ώρα που τρως ήττα, να λες «Κάτι έφταιξε. Να το βρω. Για να ξαναδοκιμάσω με καλύτερη προετοιμασία».\nΜΠΟΡΩ: Τέλμα. Υποταγή στο σήμερα.\nΘΕΛΩ: Ένα βήμα μπρος. Το «ήμισυ του παντός».\nΜΠΟΡΩ: Άμυνα δειλού. Ή του όχι αποφασισμένου.\nΘΕΛΩ: Η επίθεση του δίκιου. Η εκδίκηση του ονείρου.\nΜΠΟΡΩ: Ο Σπάρτακος δε μπορούσε. Μόνο ήθελε.\nΘΕΛΩ: Το 1917 στη Ρωσία δεν ήξεραν αν μπορούν. Δοκίμαζαν για δεύτερη φορά. Μπόρεσαν γιατί ήθελαν. Δεν ήθελαν όσα μπορούσαν.\nΜΠΟΡΩ: Το 1821 δεν ήθελαν να μπορούν.\nΘΕΛΩ: Μπορούσαν όμως να θέλουν.\nΜΠΟΡΩ: Το 1940 δε σκέφτηκαν αν μπορούν.\nΘΕΛΩ: Είχαν την ανάγκη να θέλουν.\nΜΠΟΡΩ: Όταν έπεσε ο Γράμμος και το Βίτσι, τι μπορούσαν πια οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Λέσβου; Όμως πήραν την απόφαση να θέλουν.\nΘΕΛΩ: Όλοι αυτοί, προκειμένου να σταματήσουν να θέλουν, προτίμησαν να μπορέσουν το θάνατο. Έτσι ήθελαν να ζουν. Και να μας μιλούν τώρα με το παράδειγμά τους.\nΜΠΟΡΩ: Αν σε πάρουν είδηση ότι είσαι του μπορώ, αρχίζουν να σε πιέζουν για να κατεβάσεις κι άλλο τα όρια που λες ότι μπορείς. Δηλαδή τα θέλω σου.\nΘΕΛΩ: Δε μιλάω για αποκοτιές. Μιλώ για αποφασιστικότητα.\nΜΠΟΡΩ: Μπορούσε ένας τυφλός να γράψει βιβλίο στις αρχές του 1900; Ο Νικολάι Οστρόφσκι ήταν τυφλός. Δε μπορούσε να γράψει μυθιστορήματα.\nΘΕΛΩ: Ήθελε όμως να γράψει το «Πως δενότανε τ΄ατσάλι». Και το΄γραψε.\nΜΠΟΡΩ: Μπορεί ένας συνθέτης να γράψει συμφωνίες χωρίς μουσικά όργανα; Ο Μίκης το 1947 στην εξορία στην Ικαρία, δεν είχε μαζί του μουσικά όργανα για να γράψει συμφωνική μουσική. Δε μπορούσε να γράψει χωρίς όργανα και πεντάγραμμα.\nΘΕΛΩ: Ήθελε όμως να γράψει τη συμφωνία για το χαμένο του σύντροφο. Αυτή που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες (ύστερα από 60 χρόνια) στον Περισσό, σαν αφιέρωμα στα 90χρονα του ΚΚΕ.\nΜΠΟΡΩ: Μακάρι να μπορείς αυτά που θέλεις. Γιατί αλλιώς είσαι καταδικασμένος να πιστεύεις ότι θέλεις αυτά που σου επιτρέπουν άλλοι να νομίζεις ότι μπορείς.\nΘΕΛΩ: Θέλω να μπορέσεις αυτά που θέλεις. Γιατί ταιριάζει και με το δικό μου θέλω. Φοβάμαι μήπως γίνεις οπαδός του μπορώ. Γιατί θα είναι καταστροφή για τα δικά μου θέλω.\nΜΠΟΡΩ: Όχι ρε! Δεν είμαι «ρεαλιστής». Ρεαλιστής είσαι και φαίνεσαι.\nΥ.Γ. Λέτε να είμαι …ανυπόμονος; Τον καιρό της ανταρσίας των «θέλω σας», κολλήστε μου αν θέλετε αυτό το παρατσούκλι. Λίγο με νοιάζει.\n* Ο Μάνος Κ. Δούκας είναι μαθηματικός, μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, της Ελεγκτικής Επιτροπής ΟΛΜΕ και μέλος του Π.Α.ΜΕ Εκπαιδευτικών.\nΑναρτήθηκε από Aristera sti Mitilini στις 5:15 μ.μ.


Πρόκειται για ένα σετ με δύο ανοξείδωτα φαγητοδοχεία από την εταιρεία Affenzahn.\nΚωδικός Προϊόντος: AFFENZAHN AFZ-LBX001\nΤα φαγητοδοχεία της Affenzahn είναι κατασκευασμένα από ανθεκτικό ανοξείδωτο ατσάλι και κλείνουν πανεύκολα με καπάκι από μη τοξική σιλικόνη. Είναι απαλλαγμένα από πλαστικό και τοξίνες και δεν μεταφέρονται στο φαγητό μυρωδιές και γεύσεις από το ατσάλι. Επιπλέον, το υλικό κατασκευής των φαγητοδοχείων Affenzahn είναι 100% χωρίς BPA. Διαθέτουν αεροστεγές καπάκι σιλικόνης και είναι ασφαλή για πλύσιμο στο πλυντήριο πιάτων, αλλά συνιστάται το πλύσιμο στο χέρι. Το σετ αποτελείται από δύο φαγητοδοχεία σε δύο διαφορετικά μεγέθη. Διαστάσεις: μεγάλο φαγητοδοχείο: 16,5 x 12 x 6 εκ.\nΣετ Ανοξείδωτα Φαγητοδοχεία Κουκουβάγια Affenzahn AFZ-LBX006