Στηθάγχη: συμπτώματα, τύποι και θεραπεία της στηθάγχης σε παιδιά και ενήλικες - Βήχας May\nΗ στηθάγχη (οξεία αμυγδαλίτιδα) είναι μια οξεία μολυσματική ασθένεια με φλεγμονή των αμυγδαλών παλατινών, οι ίδιες με αυτές που πολλοί καλούν αδένες. Οι αμυγδαλές συλλαμβάνουν τα βακτηρίδια και τους ιούς που εισπνέει ένα άτομο, και τα ανοσοποιητικά κύτταρα και τα αντισώματα στις αμυγδαλές τους βοηθούν να σκοτώνουν και να αποτρέπουν την είσοδο στο λαιμό και τις λοιμώξεις των πνευμόνων. Η στηθάγχη είναι κυρίως άρρωστα παιδιά προσχολικής ηλικίας και σχολικής ηλικίας από 3 έως 14 ετών και ενήλικες έως 35-40 ετών. Σε βρέφη και παιδιά ηλικίας μικρότερης των 3 ετών, καθώς και σε άτομα άνω των 50 ετών, η στηθάγχη είναι σπάνια.\nΟι κύριοι λόγοι για την ανάπτυξη της στηθάγχης σε παιδιά ηλικίας από 3 ετών και ενήλικες είναι μικροοργανισμοί - β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α. Ένας συχνός αιτιολογικός παράγοντας της στηθάγχης μπορεί να είναι ο staphylococcus aureus. Σημαντικά λιγότερο συχνά, η αιτία της στηθάγχης είναι οι αδενοϊοί, οι ιοί Coxsackie Α, οι μύκητες Candida και άλλοι μικροοργανισμοί.\nΗ διείσδυση του παράγοντα στο βλεννογόνο του κελύφους αμυγδαλών (βρίσκονται στις πλευρές της εισόδου του λαιμού και είναι σαφώς ορατά, αν κοιτάξουμε μέσα στο ανοικτό στόμα) συμβαίνει σταγονίδια ή διατροφικού διαδρομή (μέσα στο νερό ή / και τα τρόφιμα).\nΣε πολλές περιπτώσεις, τα μικρόβια που βρίσκονται στον φάρυγγα και δεν προκαλούν ασθένεια ενεργοποιούνται υπό την επίδραση κάποιων δυσμενών συνθηκών, για παράδειγμα, με ψύξη ή ξαφνικές διακυμάνσεις της θερμοκρασίας περιβάλλοντος. Ορισμένα παιδιά έχουν αρκετό για να απολαύσουν τα πόδια τους, να πιουν ένα ποτήρι κρύο γάλα ή να φάνε παγωτό, καθώς αμέσως αρρωσταίνουν με στηθάγχη.\nΣε ενήλικες συχνή νόσος στηθάγχη μπορεί να σχετίζεται με πυώδη φλεγμονώδεις διεργασίες σε ρινική κοιλότητα και παραρρινίων κόλπων, στην οποία διαταράσσεται η ρινική αναπνοή, για παράδειγμα, ιγμορίτιδα, και επίσης στο στόμα (σάπιος δόντια). Επίσης να προκαλέσει πόνο στο λαιμό σε ενήλικες μπορεί να συμβάλει σε κακές συνήθειες (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ), άλλες δυσμενείς συνθήκες - εργασία σε επικίνδυνα περιβάλλοντα, ο υποσιτισμός, η ανεπάρκεια βιταμίνης.\nΕπιπλέον, υπάρχει ένας αριθμός των μολυσματικών ασθενειών και του συστήματος, μία από τις εκδηλώσεις ή επιπλοκές που μπορεί να είναι στηθάγχη (στηθάγχη ειδικό): διφθερίτιδα, οστρακιά, μολυσματική μονοπυρήνωση, φυματίωση.\nΣυμπτώματα της στηθάγχης\nΥπάρχουν διάφορες μορφές στηθάγχης, καθένα από τα οποία έχει τα δικά του χαρακτηριστικά: συμπτώματα, σημάδια και μεθόδους θεραπείας. Οι κλινικές εκδηλώσεις της στηθάγχης εξαρτώνται από το βαθμό βλάβης των ιστών και τον τύπο του παθογόνου παράγοντα. Κατανομή τοπικών και γενικών συμπτωμάτων. Στα τοπικά συμπτώματα, κοινά σε όλες τις μορφές της στηθάγχης περιλαμβάνουν δυσφορία ή πόνο στο λαιμό, συνήθως μάλλον απότομη, χειρότερα κατάποση, διόγκωση των λεμφαδένων, η οποία μπορεί να γίνει αισθητό από το κάτω σαγόνι κοντά στο λαιμό. Συχνά συμπτώματα του πονόλαιμου - αίσθημα κακουχίας, αδυναμία, πυρετός στους 39-40 ° C, ρίγη. πιθανό πόνο στους μύες, στις αρθρώσεις, στην περιοχή της καρδιάς.\nΣυμπτώματα της στηθάγχης σε ένα παιδί. Σε νεαρά παιδιά, εκτός από την ερυθρότητα του αμυγδαλών και οπίσθιου φαρυγγικού τοιχώματος, που χαρακτηρίζεται από επίσης συμπτώματα όπως δεν τρώει, πόνος στα αυτιά, ναυτία, κοιλιακό πόνο και, την εμφάνιση του χαλαρά κόπρανα, την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων. Το παιδί φωνάζει, είναι ιδιότροπο, υπάρχουν προβλήματα με τον ύπνο, ένα παιδί ή υποτονική ή με αυξημένη διέγερση. Πολύ συχνά, η στηθάγχη στα παιδιά συνοδεύεται από εκδηλώσεις ωτίτιδας και ρινίτιδας.\nΤα συμπτώματα της στηθάγχης είναι πολύ παρόμοια με το κοινό κρυολόγημα, αλλά η στηθάγχη είναι χειρότερη, ο πονόλαιμος είναι πιο οξύς, η διάρκεια της ασθένειας είναι μεγαλύτερη, συνήθως από 5-7 ημέρες.\nΑνάλογα με τον βαθμό της βλάβης στις αμυγδαλές του παλατιού, διακρίνονται διάφορες μορφές στηθάγχης:\ncatarrhal (ήττα της βλεννώδους μεμβράνης των αμυγδαλών), η ευκολότερη μορφή της στηθάγχης.\nπυώδης βαλβίδα (που περιλαμβάνει τη συσκευή lacunar με σχηματισμό κενών και πύου στα κενά).\nπυώδες θυλάκιο (φλεγμονή λεμφοειδών θυλακίων).\nινώδεις, φλεγμαμικές, ελκωτικές-νεκρωτικές και μικτές μορφές.\nΥπάρχουν διάφοροι τύποι στηθάγχης, οι οποίες χαρακτηρίζονται από διαφορετικούς παράγοντες. Για παράδειγμα, αν ένα παθογόνο πυώδη αμυγδαλίτιδα - στρεπτόκοκκο, ονομάζεται στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα, όταν aureus - σταφυλόκοκκος και ούτω καθεξής.\nΑνάλογα με το εάν μια ή αμφότερες οι αμυγδαλές είναι φλεγμονώδεις, ο πονόλαιμος μπορεί να είναι μονόπλευρος ή / και αμφίπλευρος. Σε πολλές περιπτώσεις, η στηθάγχη συνδυάζεται με φαρυγγίτιδα - μπορεί επίσης να εμπλέκεται η φλεγμονή του οπίσθιου φάρυγγα του τοιχώματος, οι γλωσσικές αμυγδαλές, οι παρυδάτιες ράχες κλπ.\nΗ στηθάγχη είναι μεταδοτική σε άλλους, ειδικά για μικρά παιδιά, έτσι πρέπει να απομονώσετε τον ασθενή και να του δώσετε ξεχωριστά μαχαιροπίρουνα και προϊόντα φροντίδας.\nΗ διάγνωση της στηθάγχης βασίζεται σε κλινικά συμπτώματα της νόσου. Κατά κανόνα, για τη διάγνωση μιας διάγνωσης αρκεί να υπάρχει ιατρική εξέταση του λαιμού, στην οποία καθορίζεται ο βαθμός φλεγμονής των αμυγδαλών και ο τύπος του πονόλαιμου. Στην κλινική ανάλυση της αίματος - ουδετερόφιλης λευκοκυττάρωσης, μέτρια μετατόπιση βλαστών βλαστών αριστερά, αυξημένη ESR. Η παρουσία β-αιμολυτικού στρεπτόκοκκου επιβεβαιώνεται επίσης από τον προσδιορισμό της ASL-O (αντι-στρεπτολυσίνη-Ο).\nΑπαραίτητη βακτηριολογικές επίχρισμα από το λαιμό για τον προσδιορισμό του αιτιολογικού παράγοντα της στηθάγχης, αλλά το πρόβλημα είναι ότι τα αποτελέσματα συχνά πρέπει να περιμένετε 3 έως 5 ημέρες. Και για να μην καθυστερήσει η θεραπεία με αντιβιοτικά (κυρίως στα παιδιά), οι γιατροί ορισμένων κριτηρίων αξιολογεί την πιθανότητα στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις, οπότε αν η θερμοκρασία του σώματος είναι πάνω από 38 ° C, δεν βήχα και καταρροή, αμυγδαλές πρησμένο, έντονο κόκκινο, ή να έχουν μια πλάκα, και περιφερειακό λεμφαδένες, ειδικά κάτω από την κάτω σιαγόνα διευρυμένη και οδυνηρό να ψηλάφηση, η θεραπεία με αντιβιοτικά γίνεται χωρίς να περιμένει για τα αποτελέσματα της καλλιέργειας.\nΣυχνότερα από άλλες μορφές, υπάρχει καταρροϊκή στηθάγχη, η οποία εκδηλώνεται κυρίως ως επιφανειακή αλλοίωση των παλλινών αμυγδαλών. Η καταρροϊκή στηθάγχη ρέει πιο απαλά και μια ανεξάρτητη ασθένεια εμφανίζεται σπάνια. Σε αυτή τη μορφή της στηθάγχης φλεγμονώδους αλλοίωσης περιορίζεται μόνο στο βλεννογόνο των αμυγδαλών και των άκρων των τόξων Palatine - σημειώνονται ερυθρότητα και οίδημα τους. Τα κοινά συμπτώματα είναι μέτρια: Η γενική κατάσταση μπορεί να είναι ικανοποιητική, αλλά ενδέχεται να επιδεινωθεί, η οποία εκδηλώνεται δηλητηρίαση, λήθαργος, κόπωση, αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος σε subfebrile (37-37,5 ° C), στα παιδιά μπορεί να αυξηθεί σε 38,0 ° Γ. Υπάρχει πόνος κατά την κατάποση, την εφίδρωση και την ξηρότητα στο λαιμό. Η γλώσσα είναι συνήθως ξηρή, επικαλυμμένη, υπάρχει μια μικρή αύξηση στους λεμφαδένες. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η καταρροϊκή στηθάγχη προχωράει πιο σοβαρά. Στην παιδική ηλικία, οι περισσότερες κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο έντονες από ό, τι στους ενήλικες.\nΣτην κλινική ανάλυση αίματος ορατού φωτός λευκοκυττάρωση (7-9 χ 10 9 / L) και μια μικρή μετατόπιση μαχαιριά αριστερά ESR - μέχρι 18-20mm / h.\nΗ διάρκεια της νόσου είναι 3-5 ημέρες, και στη συνέχεια, υπάρχουν δύο δυνατότητες: είτε μια φλεγμονή στο λαιμό υποχωρούν, ή στηθάγχη πάει σε μια άλλη, πιο σοβαρή μορφή - η ωοθυλακίων ή lacunary. Παρά το γεγονός ότι καταρροϊκού στηθάγχη από άλλες κλινικές μορφές της νόσου χαρακτηρίζεται από μια σχετικά ήπια φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ακόμα και μετά μπορούν να αναπτύξουν σοβαρές επιπλοκές.\nΗ θυλακοειδής στηθάγχη καλείται επίσης πυώδης και ξεκινά οξεία, με τη θερμοκρασία να αυξάνεται στους 38-39 ° C, αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι subfebrile. Υπάρχει έντονος πόνος στο λαιμό κατά την κατάποση, που δίνει στο αυτί. Μπορεί να υπάρχει αυξημένη σιελόρροια - αυτό οφείλεται σε σοβαρό πονόλαιμο και την αδυναμία να καταπιεί το σάλιο εξαιτίας αυτού. Κάτω από την κάτω γνάθο και από την ινιακή κοιλότητα, μπορούν να ανιχνευθούν διευρυμένοι λεμφαδένες, είναι επώδυνοι στην ψηλάφηση. Εκδηλωμένη δηλητηρίαση, πονοκέφαλος, αδυναμία, πυρετός, ρίγη, μερικές φορές υπάρχει πόνος στο κάτω μέρος της πλάτης και στις αρθρώσεις.\nΣτις κόκκινες και πρησμένες αμυγδαλές σχηματίζονται ωοθυλάκια (βύσματα). Θυλακίδια - σε αυτή δεσπόζει πάνω από την επιφάνεια των αμυγδαλών κιτρινωπό ή υπόλευκο κουκίδες (κόκκους, το μέγεθος ενός κεφαλιού καρφίτσας έως 3 mm), που γεμίζουν με πύον γκρι-κίτρινο χρώμα. Αυτά τα πυώδη θυλάκια σαφώς ορατή όταν παρατηρείται από το λαιμό και σχηματίζεται στην επιφάνεια των αμυγδαλών ζωγραφική «έναστρου ουρανού». Μετά τρεις ή τέσσερις ημέρες μετά την έναρξη της νόσου σωλήνα ανοίγει, μετά την οποία η θερμοκρασία μειώνεται και η κατάσταση βελτιώνεται. Στη θέση των ελκών είναι μικρές πληγές (διαβρώσεις).\nΣε ενήλικες, τα κόπρανα μπορεί να καθυστερήσουν, ταχυκαρδία, μπορεί να εμφανιστεί πόνος στην καρδιά. Στα παιδιά - παραβίαση της όρεξης, ναυτία, έμετος, χαλαρά κόπρανα. Λιποθυμία ατόμων μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα με κακή υγεία και τα παιδιά.\nΑπό την πλευρά του αίματος υπάρχει ουδετερόφιλη λευκοκυττάρωση, μετατόπιση προς τα αριστερά, αύξηση ESR, μπορεί να υπάρχουν ίχνη πρωτεΐνης στα ούρα.\nΤα συμπτώματα παρόμοια μορφή lacunary των συμπτωμάτων στηθάγχης θυλακιώδους αμυγδαλίτιδα: νόσος αρχίζει οξεία υψηλή θερμοκρασία για να 38-39,0 ° C, κεφαλαλγία, διόγκωση των λεμφαδένων, δυσκολία στην κατάποση, πόνος στις αρθρώσεις, αλλά το σχήμα είναι πιο σοβαρή. Η φλεγμονώδης διαδικασία προχωρά όπως ήταν στην επιφάνεια του ιστού αμυγδάλου και η πυώδης εκκένωση εντοπίζεται σε κενά. Η κύρια διαφορά μεταξύ των συμπτωμάτων της θυλακοειδούς και της χαλαρής στηθάγχης είναι ο εντοπισμός μιας πυώδους απόθεσης στις διευρυμένες αμυγδαλές. Στην θυλακιώδη μορφή βυσμάτων πυωδών συμβαίνουν στα θυλάκια αδένες στο βοθριακά - επηρεάζονται αγωγοί αμυγδαλές.\nΗ σκωληνωτή στηθάγχη στα παιδιά παρουσιάζει ιδιαίτερο κίνδυνο, καθώς συχνά συνοδεύεται από ισχυρή φλεγμονή των αμυγδαλών, που μπορεί να περιπλέξει την αναπνοή και μερικές φορές να την εμποδίσει τελείως. Οι κύριες αιτίες αυτής της διαδικασίας είναι η ειδική δομή της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Επίσης, λόγω της υψηλής θερμοκρασίας και της δηλητηρίασης, το παιδί μπορεί να παρουσιάσει κρίσεις. Τα τραχηλικά λεμφαδένια αυξάνονται και βλάπτονται.\nΒρίσκεται συχνά σε μικρά παιδιά. Συχνά καταγράφεται το φθινόπωρο και το χειμώνα. Αρχίζει οξεία, η θερμοκρασία αυξάνεται στους 37,5-38 ° C, αλλά είναι συχνά υποεμφυτευτική. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, παρατηρείται αύξηση και ελαφρά ερυθρότητα των αμυγδαλών, λαμπερά λευκά, χαλαρά επίστρωμα που μοιάζουν με τυρόπηκτα που αφαιρούνται εύκολα. Οι επιδρομές εξαφανίζονται την 5η-7η μέρα. Τα επιχρίσματα των κυττάρων ζυμομυκήτων, το μυκήλιο των μανιταριών της τσίχλας και η βακτηριακή χλωρίδα βρίσκονται σε επιχρίσματα.\nΗ σχέση μεταξύ της επίπτωσης του πονόλαιμου σε ενήλικες με οστρακιά στα παιδιά έχει καθοριστεί. Στα χρόνια της αύξησης της συχνότητας του οστρακιάς, υπάρχει αυξημένη συχνότητα εμφάνισης πονόλαιμου. Οι φλεγμονώδεις αλλαγές στον φάρυγγα συνήθως αναπτύσσονται πριν από την εμφάνιση του εξανθήματος. Ο αιτιολογικός παράγοντας του οστρακιάς είναι η αιμολυτική ομάδα στρεπτόκοκκου Α. Η μετάδοση της λοίμωξης οφείλεται κυρίως σε αερομεταφερόμενα σταγονίδια, τα πιο ευαίσθητα παιδιά ηλικίας 2 έως 7 ετών.\nΗ ασθένεια ξεκινά με οξεία με αύξηση της θερμοκρασίας, κακουχία, κεφαλαλγία και πόνος στο λαιμό κατά την κατάποση. Με σοβαρή δηλητηρίαση, εμφανίζεται επαναλαμβανόμενος έμετος. Η στηθάγχη με οστρακιά είναι ένα σταθερό και τυπικό σύμπτωμα. Χαρακτηρίζεται από ζωηρή υπεραιμία φαρυγγικό βλεννογόνο ( «φλεγόμενα σαγόνια»), που εκτείνεται προς την σκληρή υπερώα, όπου μερικές φορές υπάρχει μια σαφής συνοριακές ζώνες της φλεγμονής στο φόντο του ουρανού χλωμό βλεννογόνων μεμβρανών. Palatine αμυγδαλές οιδηματώδη, που καλύπτεται με γκριζωπό-βρώμικα επίστρωση, η οποία, σε αντίθεση με ότι στην διφθερίτιδας δεν είναι μιας συνεχούς φύσης και μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα. Οι επιθέσεις μπορεί να επεκταθεί με την αψίδα Palatine, μαλακή υπερώα, τη γλώσσα, το δάπεδο του στόματος.\nΗ διαφορά μεταξύ ιικής και βακτηριακής (πυώδους) στηθάγχης\nΑν η ασθένεια προκαλείται από έναν ιό, συνήθως σε παιδιά με πονόλαιμο ακόλουθα συμπτώματα είναι παρόντα: βήχας, καταρροή, αμυγδαλές είναι κόκκινα, στο πίσω μέρος του λαιμού ορατό βλέννα, επιπεφυκίτιδα παρατηρείται συχνά. Όταν ιογενή στηθάγχη σχετικά με την μαλακή υπερώα, τα υπερώια λαβές, γλώσσας, αμυγδαλών και σπάνια στο οπίσθιο τοίχωμα του φάρυγγα αποκαλύπτει μικρό, το μέγεθος ενός κεφαλιού καρφίτσας φυσαλίδων κοκκινωπό. Μετά από μερικές ημέρες φουσκάλες σκάσει, αφήνοντας ένα επιφανειακό, γρήγορη επούλωση της διάβρωσης ή οπισθοδρόμηση χωρίς προηγούμενη κακοφορμισμένο. Η αιτία ενός ιικού πονόλαιμος είναι η γρίπη, της παραγρίππης, ρινοϊό, κοροναϊό, αδενοϊό.\nΟι αιτιολογικοί παράγοντες του πυώδους πονόλαιμου είναι τα βακτηρίδια: στρεπτόκοκκοι και σταφυλόκοκκοι. Η στρεπτοκοκκική στηθάγχη διαφέρει από τις ιογενείς απουσίες του βήχα και της ρινικής καταρροής. Η κύρια διαφορά από τον ιό είναι η παρουσία λευκού χρώματος στις αμυγδαλές.\nΗ περίοδος επώασης της στηθάγχης, είτε είναι ιογενής είτε βακτηριακή, είναι η ίδια 5-7 ημέρες.\nΟι επιπλοκές είναι πιο συχνές στη στρεπτοκοκκική στηθάγχη και περιλαμβάνουν τοπικά συμβάντα που αναπτύσσονται την 4η-6η ημέρα της νόσου και γενικά, τα οποία συνήθως αναπτύσσονται μετά από 2 έως 3 εβδομάδες:\nτοπικές επιπλοκές - ιγμορίτιδα, μέση ωτίτιδα, τραχηλική λεμφαδενίτιδα,\nΜερικές φορές, ακόμη και με ευχερώς ρέουσα καταρροϊκή στηθάγχη, μπορεί να παρατηρηθεί καρδιακή βλάβη (ρευματισμός της καρδιάς, μυοκαρδίτιδα). Μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως πόνος στην καρδιά, δύσπνοια και αρρυθμία. Αυτές οι επιπλοκές συνήθως εκδηλώνονται στις περισσότερες περιπτώσεις όταν ένα άτομο έχει μεταφέρει την ασθένεια "στα πόδια του". Επομένως, μια εξαιρετικά σημαντική στιγμή στη θεραπεία της στηθάγχης είναι η συμμόρφωση με την ανάπαυση στο κρεβάτι.\nΗ θεραπεία του πονόλαιμου γίνεται συνήθως στο σπίτι, και μόνο σε περίπτωση σοβαρής πορείας της νόσου - σε ένα μολυσματικό νοσοκομείο.\nΗ αρχή της θεραπείας όλων των μορφών στηθάγχης είναι διαφορετική. Για παράδειγμα, η θεραπεία της καταρροϊκής αμυγδαλίτιδας που προκαλείται από έναν ιό είναι να ανακουφίσει τα συμπτώματα της νόσου, αφού ο πονόλαιμος του ιού συνήθως περνά από μόνη της. Σε αυτή την περίπτωση, για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της νόσου συνιστάται: γαργάρες με θαλασσινό νερό, ή ένα διάλυμα furacilin, ένα άφθονο ζεστό ρόφημα. Εάν η αιτία της νόσου είναι ο σπασμός του λαιμού, τότε η θεραπεία του πυώδους πονόλαιμου απαιτεί τη χρήση αντιβιοτικών.\nΧωρίς φαρμακευτική αγωγή. Στις πρώτες μέρες διορίζονται αυστηρή ξεκούραση στο κρεβάτι, και στην επόμενη - ένα σπίτι τρόπο με περιορισμό της σωματικής δραστηριότητας. Αυτό είναι απαραίτητο για την πρόληψη των επιπλοκών.\nΈνα άρρωστο παιδί ή ένας ενήλικας θα πρέπει να έχει ένα ξεχωριστό πιάτο, μια πετσέτα, όσο το δυνατόν περισσότερο για να περιορίσει την επαφή με άλλους. Συνιστάται άφθονο ζεστό ρόφημα (Χυμοί ξινή φρούτα, το τσάι, εκχύλισμα αγριοτριανταφυλλιάς, κομπόστα, μεταλλικό νερό χωρίς αέριο, ζελέ). Των τροφίμων επιτρέπεται κάτι που δεν τραυματίζει τα φλεγμονή των αμυγδαλών, καλύτερα απαλή, μη ερεθιστικό τρόφιμα, κυρίως το γάλα-λαχανικών, πλούσια σε βιταμίνες, όπως λαχανικά, πατάτες πουρέ πουρέ, λαχανικών ή ζωμό κοτόπουλου, πληγούρι, κοτολέτες με ατμό, κ.λπ. Μην δίνετε αιχμηρά, τραχιά, ζεστά ή κρύα τρόφιμα.\nΑντιβιοτικά για στηθάγχη\nΗ θεραπεία του πυώδους πονόλαιμου ξεκινά με το διορισμό αντιβακτηριακών φαρμάκων. Η επιλογή των αντιβακτηριακών φαρμάκων εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νόσου και την απειλή επιπλοκών. Για τη θεραπεία, τα αντιβιοτικά χορηγούνται σε δόσεις ηλικίας. Για διάφορες μορφές βακτηριακής στηθάγχης χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά λαμβάνοντας υπόψη την ευαισθησία του παθογόνου στα αντιβιοτικά. Σε επείγουσες περιπτώσεις, διορίζονται αντιβιοτικά ευρέος φάσματος δράσης (Αμοξικιλλίνη, Flemoxin-Solutab).\nΓια τα μωρά επιλέγουν αντιβιοτικά σειρά πενικιλλίνης, τα οποία παράγονται με τη μορφή σιροπιών με πρόσθετα φρούτων. Σε οξεία στρεπτοκοκκική στηθάγχη, φαινοξυμεθυλοπενικιλλίνη, Ospen. Όταν αλλεργικοί σε πενικιλίνες επιλέγουν κεφαλοσπορίνες ή μακρολίδες (Αζιθρομυκίνη, Sumamed).\nΓια να μειωθεί η θερμοκρασία και να εξαλειφθεί ο πόνος, το παιδί χρησιμοποιεί φάρμακα με βάση την παρακεταμόλη ή την ιβουπροφαίνη. Για μικρά παιδιά, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούνται οι παράγοντες αυτοί υπό μορφή πρωκτικών υπόθετων. Στην περίπτωση αυτή, ο κίνδυνος αλλεργικών αντιδράσεων μειώνεται, επειδή τα σιρόπια και τα δισκία περιέχουν αρωματικά πρόσθετα.\nΒελτίωση συνήθως έρχεται με τη μείωση της δηλητηρίασης, μια βελτίωση στη γενική κατάσταση. Ωστόσο, η θεραπεία με αντιβιοτικά πρέπει να συνεχιστεί για άλλες τρεις έως πέντε ημέρες.\nΠνευματική στηθάγχη σε ένα παιδί είναι μια σοβαρή δοκιμασία για ένα μωρό και τους γονείς του. Η θεραπεία της νόσου πρέπει να είναι έγκαιρη και κατάλληλη για την ηλικία του ασθενούς.\nΣυστημική θεραπεία με αντιβιοτικά πρέπει να συνδυάζονται με τοπική χορήγηση των αντιμικροβιακών φαρμάκων με ένα ευρύ φάσμα δράσης. Σε μεγαλύτερα παιδιά με στηθάγχη μπορεί να χρησιμοποιήσει απορροφήσιμα δισκία και παστίλιες - Faringosept, Stopangin, Strepsils, Grammidin και σπρέι, όπως Geksoral, Ingallipt, Geksasprey, tantum Verde και άλλα. Τα περισσότερα σπρέι και παστίλιες επιτρέπονται για παιδιά μόνο μετά από τρία χρόνια.\nΞεπλύνετε το λαιμό με πονόλαιμο\nΗ συχνή έκπλυση του λαιμού με αντιβακτηριακά διαλύματα, η χρήση αντισηπτικών και αντιφλεγμονωδών εισπνοών, αερολύματα επιταχύνουν τη διαδικασία επούλωσης και μειώνουν τα τοπικά συμπτώματα της νόσου.\nΟ περιβόλι είναι δυνατό για ενήλικες και μεγαλύτερα παιδιά. Για να ξεπλύνετε κατάλληλο ως φαρμακευτικά βότανα (χαμομήλι, ευκάλυπτος, πεντάνευρο, καλέντουλα), φάρμακα - (FRC διάλυμα Miramistin, 1% διάλυμα αλκοόλης chlorophyllipt, Lugol) και ξεπλύνετε λύσεις λαιμό με σόδα, αλάτι και ιώδιο, τα οποία μπορούν να παρασκευαστούν με στο σπίτι. Ξεπλύνετε με βάση το ιώδιο θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε παιδιά, προκειμένου να αποφευχθούν τα συμπτώματα των αλλεργικών αντιδράσεων.\nΜπορείτε επίσης να ξεπλύνετε το λαιμό σας με χυμό τεύτλων, αραιωμένο χυμό λεμονιού, αραιωμένο ξίδι μηλίτη μήλου, ισχυρό τσάι.\nΓια το φάρμακο έφτασε στα βαθιά τμήματα του φάρυγγα, όταν το ξέπλυμα, το κεφάλι πρέπει να πεταχτεί έντονα.\nΗ μεταφερόμενη στηθάγχη, ειδικά με ανεπαρκή θεραπεία, αποτελεί παράγοντα προδιάθεσης για τον σχηματισμό μιας χρόνιας φλεγμονώδους διαδικασίας στις αμυγδαλές. Σχετικά με τη χρόνια αμυγδαλίτιδα ομιλείται σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου η αμυγδαλίτιδα επαναλαμβάνεται περισσότερο από 2 φορές το χρόνο, με τη σειρά της, αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών. Η θεραπεία του πυώδους πονόλαιμου, ειδικά σε ένα παιδί, θα πρέπει να είναι πλήρης και πρέπει να είναι υπό αυστηρό έλεγχο από γιατρό.\nΟξεία αμυγδαλίτιδα ή πονόλαιμο - μία οξεία λοιμώδης νόσος η οποία χαρακτηρίζεται από αλλοιώσεις του αμυγδαλών, πυρετός, δηλητηρίαση, και η αντίδραση των κοντινών λεμφαδένων.\nΗ στηθάγχη είναι μια κοινή ασθένεια στα παιδιά στην κρύα εποχή. Μπορεί να είναι μια ενιαία περίπτωση ή ομαδική ασθένεια των παιδιών σε ομάδες. Η στηθάγχη επηρεάζεται από παιδιά διαφόρων ηλικιών. Κατά το πρώτο έτος της ζωής, η οξεία αμυγδαλίτιδα είναι πολύ σπάνια, αλλά διαφέρει σοβαρά.\nΣε παιδιά ηλικίας άνω των 5 ετών στο 90% των περιπτώσεων, η στηθάγχη είναι βακτηριακή λοίμωξη. Τα πιο συχνά παθογόνα που έχουν είναι ο βήτα-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος. Για κάθε πέμπτο παιδί, η στηθάγχη είναι μια σταφυλοκοκκική ή συνδυασμένη λοίμωξη του στρεπτόκοκκου με σταφυλόκοκκο.\nΗ στηθάγχη σε παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών είναι συχνά ιογενής.\nιούς έρπητα ·\nΙός Epstein-Barr (αιτιολογικός παράγοντας μολυσματικής μονοπυρήνωσης).\nΗ στηθάγχη μπορεί επίσης να προκαλέσει μύκητες, πνευμονόκοκκους, σπειροχαιτίες.\nΗ πηγή της λοίμωξης είναι ένας ασθενής με στηθάγχη (στην οξεία φάση της νόσου ή στο στάδιο της ανάκτησης) ή ένας "υγιής" φορέας βήτα-αιμολυτικού στρεπτόκοκκου. Η μετάδοση της λοίμωξης γίνεται συχνότερα από αερομεταφερόμενα σταγονίδια, αλλά είναι πιθανό να μολυνθεί από το νοικοκυριό επαφής (μέσω πιάτων, παιχνιδιών, πετσετών) ή μολυσμένων τροφίμων.\nΈνας μολυσματικός ασθενής είναι από τις πρώτες ημέρες της ασθένειας. Χωρίς θεραπεία, η μολυσματική περίοδος διαρκεί έως 2 εβδομάδες. Η θεραπεία με αντιβιοτικό για βακτηριακή στηθάγχη μειώνει αυτή την περίοδο σε 2 ημέρες από την έναρξη του φαρμάκου.\nΠαράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της στηθάγχης:\nτη χρήση ψυχρών ποτών.\nπαρουσία φώκιας λοίμωξης στο σώμα (ιγμορίτιδα, τερηδόνα, ωτίτιδα κ.λπ.) ·\nτις προηγούμενες ιογενείς λοιμώξεις.\nΤύποι στηθάγχης στα παιδιά\nπρωτογενής - μια ανεξάρτητη ασθένεια.\nδευτερογενής - εμφανίστηκε με φόντο άλλης νόσου - μολυσματικό (διφθερίτιδα, μολυσματική μονοπυρήνωση, οστρακιά) ή μη μολυσματικό (ασθένεια του αίματος, λευχαιμία).\nΜε τον τύπο του παθογόνου η στηθάγχη είναι βακτηριακή, ιική, μυκητιακή.\nΗ σοβαρότητα της στηθάγχης είναι:\nΗ περίοδος επώασης διαρκεί από αρκετές ώρες έως αρκετές ημέρες. Η αρχή είναι οξεία. Ανεξάρτητα από τον τύπο της στηθάγχης, οι χαρακτηριστικές εκδηλώσεις είναι:\nυψηλό (έως 39 0 C και άνω) πυρετό με ρίγη;\nπόνο στο λαιμό (κατάποση και μετά επίμονη).\nσυμπτώματα δηλητηρίασης: πονοκέφαλος, αδυναμία, έλλειψη όρεξης, δάκρυα και ιδιοτροπίες του παιδιού.\nερυθρότητα και πρήξιμο των αμυγδαλών, καμάρες και μαλακή υπερώα.\nτην αύξηση και την ευαισθησία των υποαξονικών λεμφαδένων.\nΚατά την έκφραση δηλητηρίασης μπορεί να παρατηρηθούν συμπτώματα από το καρδιαγγειακό σύστημα: επιτάχυνση των παλμών, κατάθλιψη της αρτηριακής πίεσης, χαρακτηριστικά μιας υποξίας ενός μυοκαρδίου σε ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα. Τα μεγαλύτερα παιδιά ενδέχεται να παραπονούνται για πόνους στο στήθος.\nΣτην ανάλυση του αίματος σε βακτηριακή στηθάγχη εμφανίζεται αυξημένος αριθμός λευκοκυττάρων και επιταχυνόμενη ESR, στην ανάλυση των ούρων - ένα μόνο ερυθροκύτταρα και πρωτεΐνες.\nΟι τοπικές αλλαγές στον λαιμό εξαρτώνται από τον τύπο της στηθάγχης:\nΗ καταρροϊκή στηθάγχη χαρακτηρίζεται από διόγκωση και ερυθρότητα των αμυγδαλών, συμπτώματα δηλητηρίασης και αύξηση των υπογνάθιων λεμφαδένων. Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν αυτές τις εκδηλώσεις ως φαρυγγίτιδα (φλεγμονή του βλεννογόνου), αρνούμενη την ύπαρξη μιας τέτοιας ποικιλίας στηθάγχης.\nΣτυτική δυσλειτουργία: Εκτός από αυτές τις εκδηλώσεις, χαρακτηριστική είναι η πυώδης απόρριψη από τα κενά ή τις νησίδες πύου στην επιφάνεια των λευκοκίτρινων αμυγδαλών, οι οποίες απομακρύνονται καλά με σπάτουλα.\nΗ θυλακοειδής στηθάγχη διαφέρει ως προς το σχηματισμό στο υποβλεννογόνο στρώμα των αμυγδαλών των φλύκταιων έως 1-2 mm σε διάμετρο, κάτι που είναι σαφώς ορατό όταν κοιτάζουμε τον λαιμό ως στρογγυλές πυώδεις κηλίδες. Η εικόνα στο λαιμό συγκρίνεται με τον αστρικό ουρανό.\nΕλκυστική-νεκρωτική (ελκωτική-μεμβρανώδης) αμυγδαλίτιδα: στην επιφάνεια των αμυγδαλών σχηματίζονται περιοχές νέκρωσης βρώμικο γκρι. Μετά το διαχωρισμό του νεκρού ιστού, σχηματίζονται βαθιά έλκη με ανομοιόμορφα άκρα και πυθμένα.\nΜία ποικιλία ελκωτικής-ταινικής στηθάγχης είναι η στηθάγχη του Simanovsky-Plaut-Vincent, η οποία εμφανίζεται σε αποδυναμωμένα παιδιά. Χαρακτηρίζεται από μονόπλευρη ήττα των αμυγδαλών με τον σχηματισμό του έλκους με μια ομαλή πυθμένα με το υπόβαθρο λίγο ερυθρότητα και οίδημα των αμυγδαλών, με ήπια μέθη. Ταυτόχρονα, μπορεί να εμφανιστεί ελκώδης στοματίτιδα.\nΙογενής αμυγδαλίτιδα χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι κατά την έναρξη καταρροϊκού συμπτωμάτων (καταρροή, βήχα, πονόλαιμο και επιπεφυκίτιδα), και στο φόντο τους φαίνεται να υπάρχουν αλλαγές στις αμυγδαλές: ερυθρότητα και οίδημα, χαλαρά λευκές κηλίδες στην επιφάνεια. Το λάσπη ρέει κάτω από το πίσω μέρος του φάρυγγα. Με τον έρπητα πονόλαιμο, μικρές φούσκες μπορεί να εμφανιστούν στον ουρανό και στις αμυγδαλές.\nΣτη διάγνωση του πονόλαιμου:\nανάκριση γονέων και παιδιών ·\nεξέταση του φάρυγγα με γροθιά καθρέφτη.\nΈνα επίχρισμα από το λαιμό και τη μύτη στο ραβδί του Lefler (για να αποκλειστεί η διφθερίτιδα).\nένα φάρυγγα επίχρισμα για βακτηριολογική έρευνα για την απομόνωση του παθογόνου και τον προσδιορισμό της ευαισθησίας του στα αντιβιοτικά.\nΌταν εμφανιστούν συμπτώματα πονόλαιμου, συμβουλευτείτε γιατρό. Ο κίνδυνος αυτοθεραπείας ενός παιδιού είναι η εμφάνιση επιπλοκών ή μια χρόνια διαδικασία με ακατάλληλη θεραπεία. Επιπλέον, είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ανεξάρτητα ο τύπος της στηθάγχης, να αποκλειστεί μια τέτοια επικίνδυνη ασθένεια όπως η διφθερίτιδα.\nΣε σχέση με τη δυσμενή κατάσταση της επίπτωσης της διφθερίτιδας σε ορισμένες περιοχές, όλα τα παιδιά με στηθάγχη αντιμετωπίζονται σε νοσοκομείο. Υποχρεωτική νοσηλεία απαιτείται για τα παιδιά των 3 πρώτων χρόνων της ζωής, τα παιδιά με σοβαρές συνακόλουθες ασθένειες: διαβήτη, νεφροπάθειες, διαταραχές του συστήματος πήξης του αίματος.\nΚατά τη θεραπεία στο σπίτι, συνιστάται η απομόνωση του παιδιού από άλλα παιδιά, προκειμένου να του δοθούν ξεχωριστά πιάτα και είδη υγιεινής. Τη στιγμή του πυρετού, συνταγογραφείται η ανάπαυση στο κρεβάτι. Είναι απαραίτητο να παρέχετε άφθονο ποτό για να μειώσετε τη δηλητηρίαση.\nΗ σύνθετη θεραπεία της στηθάγχης περιλαμβάνει:\n- επιπτώσεις στην παθογόνο - αντιβιοτική θεραπεία ή αντιιικά, αντιμυκητιακά φάρμακα,\nτοπική θεραπεία (γαργαλισμός, άρδευση με σπρέι, λίπανση των αμυγδαλών, απορροφητικά δισκία).\nΗ θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο του παθογόνου παράγοντα. Εάν οι κλινικές εκδηλώσεις δεν επαρκούν για τον προσδιορισμό του τύπου της στηθάγχης, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει συμπτωματική θεραπεία για 2 ημέρες (μέχρι τα αποτελέσματα της βακτηριολογικής ανάλυσης του επιχρίσματος από το λαιμό).\nΣτην περίπτωση του πονόλαιμου, ο γιατρός θα επιλέξει αντιιικά φάρμακα (Viferon, Anaferon, Kipferon, κλπ.). Σε περίπτωση μυκητιασικής λοίμωξης, θα χρησιμοποιηθούν αντιμυκητιακά φάρμακα (Νυστατίνη, Φλουκοναζόλη, κλπ.). Με τη στηθάγχη Simanovsky γίνεται η ίδια αγωγή με τη βακτηριακή στηθάγχη.\nΗ βακτηριακή στηθάγχη οποιασδήποτε σοβαρότητας πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Ιδανικά, το αντιβιοτικό δίδεται λαμβάνοντας υπόψη την ευαισθησία του επιλεγμένου παθογόνου (στρεπτόκοκκος, σταφυλόκοκκος, πνευμονόκοκκος). Με τη στρεπτοκοκκική λοίμωξη, τα φάρμακα επιλογής είναι οι πενικιλίνες ως το πιο αποτελεσματικό και έχουν μικρή επίδραση στην εντερική μικροχλωρίδα.\nΗ πρώτη γραμμή φαρμάκων περιλαμβάνει την Αμοξικιλλίνη, το Αμοξικλάβο, την Αυγμεντίνη, το Ecoclave. Τα παρασκευάσματα παράγονται σε δισκία και σε εναιώρημα (για τα νήπια). Η δόση ενός αντιβιοτικού καθορίζεται από τον παιδίατρο. Στην περίπτωση της ανθεκτικότητας παθογόνου στις πενικιλλίνες ή δυσανεξία από αυτά τα φάρμακα έχουν ανατεθεί παιδί μακρολίδια (Sumamed, Αζιθρομυκίνη, Azitroks, Hemomitsin, Macropen).\nΟι κεφαλοσπορίνες (Cefalexin, Cephurus, Cefixim Suprax, Panzef, κλπ.) Σπάνια χρησιμοποιούνται - ως παραλλαγή της εναλλακτικής θεραπείας με αντιβιοτικά.\nΗ πορεία της θεραπείας με αντιβιοτικά θα πρέπει να διαρκέσει 10 ημέρες για να καταστρέψει πλήρως τους στρεπτόκοκκους και να αποτρέψει τις επιπλοκές. Μόνο το Sumamed μπορεί να ληφθεί με μια πορεία 5 ημερών, επειδή είναι ένα αντιβιοτικό παρατεταμένης δράσης.\nΟ γιατρός θα αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του συνταγογραφούμενου αντιβιοτικού μετά από 3 ημέρες, αξιολογώντας τη γενική κατάσταση, τη θερμοκρασία, τις τοπικές αλλαγές στο λαιμό, αλλά η αφαίρεση του αντιβιοτικού από το παιδί μετά τη βελτίωση της κατάστασης της υγείας και την ομαλοποίηση της θερμοκρασίας είναι αδύνατη.\nΟ γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αντιβιοτικό Bioparox με τοπική δράση με τη μορφή ψεκασμού. Δεν αντικαθιστά το γενικά χρησιμοποιούμενο αντιβιοτικό που έχει ανατεθεί στο παιδί στο εσωτερικό του. Τα σκευάσματα σουλφανιλαμίδης για τη θεραπεία των παιδιών δεν ισχύουν.\nΓια να αποφευχθεί η εμφάνιση αλλεργικής αντίδρασης, χρησιμοποιούνται αντιισταμινικά (Cetrin, Peritol, Zirtek, Fenistil, κλπ.).\nΌσον αφορά το διορισμό των παρασκευασμάτων βιταμινών σε ειδικούς διφορούμενη άποψη. Μερικοί από αυτούς συνιστούν να συνταγογραφήσουν ως θεραπεία αποκατάστασης των συμπλεγμάτων βιταμινών (Alphabet, Centrum, Multitabs). Άλλοι πιστεύουν ότι οι συνθετικές βιταμίνες αυξάνουν την αλλεργική διάθεση του σώματος και επομένως τις βιταμίνες που πρέπει να λαμβάνει το παιδί με τα τρόφιμα. Εάν η απόφαση να πίνουν βιταμίνες σε μορφή φαρμακείο, υποδοχή τους θα πρέπει να αρχίσει μόνο μετά την πλήρη ανάρρωση, διότι κατά την περίοδο του οργανισμού νόσου είναι πιο έντονη εμφανίζει όλες τις σχετικές ουσίες, η απορρόφηση του επιπλέον μέταλλα και βιταμίνες είναι απλά δεν πρόκειται να συμβεί.\nΗ θεραπεία με αντιβιοτικά απαιτεί υποχρεωτική συνταγογράφηση προβιοτικών (Lineks, Bifidumbacterin, Biobakton, Bifiform, κλπ.) Για την πρόληψη της ανάπτυξης δυσβολίας.\nΟ πυρετός στη στηθάγχη διαρκεί μέχρι να εξαφανιστούν οι πυώδεις επιδρομές. Όταν πραγματοποιούν θεραπεία με ένα αποτελεσματικό αντιβιοτικό, συνήθως εξαφανίζονται σε περίπου 3 ημέρες. Πριν από αυτό, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν αντιπυρετικοί παράγοντες σε εναιώρημα ή σε υπόθετα (Paracetamol, Panadol, Nurofen, Efferalgan, Nimesulide, κλπ.).\nΈνα βοηθητικό μέσο θεραπείας του πονόλαιμου επαναλαμβάνεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας με έκπλυση του λαιμού (στα μεγαλύτερα παιδιά) και εφαρμογή ψεκασμών για τα νήπια. Συνιστάται να μην χρησιμοποιείται μονίμως το ίδιο φάρμακο για οποιαδήποτε ασθένεια, αλλά να αλλάζετε.\nΟι ψεκασμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν από παιδιά ηλικίας από 3 ετών και να πλύνουν απαλά το λαιμό, κατευθύνοντας το αεριωθούμενο φάρμακο στο μάγουλο έτσι ώστε να μην προκαλέσουν αντανακλαστικό σπασμό των φωνητικών κορδονιών. Για τα μωρά είναι δυνατό να θεραπεύσετε μια πιπίλα με ένα σπρέι. Χρησιμοποιούν Geksorallspray, Ingalipt, Lugolspray.\nΜπορείτε να αρχίσετε να μαθαίνετε να γαργάρετε με 2 χρονών. Για το ξέπλυμα, μπορείτε να εφαρμόσετε διάλυμα Miramistin 0,01%, υπεροξείδιο του υδρογόνου (για ένα ποτήρι ζεστό νερό 2 κουταλιές της σούπας), Furacilin (2 δισκία ανά ποτήρι νερό).\nΈνα καλό αποτέλεσμα δίνει το ξέπλυμα με φυτικά αφέψημα (αν το παιδί δεν έχει αλλεργίες) - χαμομήλι, φασκόμηλο, καλέντουλα. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν έτοιμα συλλογής αγοραστεί σε ένα φαρμακείο (Rotokan, Ingafitol, Evkarom) διάλυμα sodosolevym (ποτήρι νερό για να αναλάβει ½ h. L. Μαγειρική σόδα και το αλάτι και 5-7 σταγόνες ιώδιο).\nΠερίπου από την ηλικία των 5 ετών, είναι δυνατόν να δοθούν τα δισκία παιδιών για απορρόφηση στο στόμα (Strepsils, Stopangin, Faringosept, Geksoral tabs, κλπ.). Τα παιδιά κάτω των 5 ετών δεν συνιστώνται να τα χρησιμοποιούν, επειδή υπάρχει κίνδυνος ασφυξίας με ξένο σώμα.\nΘα πρέπει να σημειωθεί ότι τα θερμαντικά κομμάτια, οι εισπνοές ατμού με στηθάγχη δεν μπορούν να γίνουν.\nΜην χαμηλώνετε τη θερμοκρασία κάτω από 38.5 0 C, επειδή με τον πυρετό παράγονται πιο ενεργά αντισώματα κατά του παθογόνου. Μόνο εάν η κλίση του παιδιού στην εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων στο περιβάλλον υψηλής θερμοκρασίας θα πρέπει να μειωθεί ήδη στους 38 0 C ή ακόμα και στους 37,5 0 C στα βρέφη.\nΕάν τα φάρμακα δεν έχουν μειώσει τον πυρετό, μπορείτε να εφαρμόσετε τις συμβουλές για τη λαϊκή ιατρική: απογυμνώστε το μωρό, σκουπίστε το σώμα με μια υγρή πετσέτα ή ιστό που έχει υγρανθεί με αραιωμένο νερό βότκα. Είναι απαραίτητο να πίνετε το παιδί με τσάι (με σμέουρα, φραγκοστάφυλα, βακκίνια), χυμούς, μούρες.\nΣυνιστάται τοπική θεραπεία μετά τα γεύματα. Το ξέβγαλμα πρέπει να γίνεται κάθε 3 ώρες. Μέσα σε 30 λεπτά μετά από μια τοπική διαδικασία, μην ταΐζετε και μην πίνετε το μωρό.\nΗ φυσικοθεραπεία στη θεραπεία του λαιμού σωλήνα-χαλαζία, και με την λεμφαδενίτιδα ορίζουν UHF στην περιοχή των διευρυμένων λεμφαδένων.\nΚαθυστερημένη έναρξη ή κακή θεραπεία, η εξασθενημένη ανοσία στο παιδί συμβάλλει στην ανάπτυξη επιπλοκών μετά από στηθάγχη. Εάν έχετε δύσπνοια, αίσθημα παλμών, πρήξιμο και πόνο στις αρθρώσεις, πρήξιμο, αιμορραγίες στο δέρμα, πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό.\nΕπιπλοκές της στηθάγχης μπορεί να είναι:\nυποαξονική λεμφαδενίτιδα με πιθανή ανάπτυξη ενός αποστήματος ή φλέγματος ·\nτο παρακένιο ή το φάρυγγα απόστημα?\nΡευματισμό με την ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων και καρδιακής ανεπάρκειας.\nμυοκαρδίτιδα (φλεγμονή του καρδιακού μυός);\nτη διείσδυση της λοίμωξης στο αίμα και την ανάπτυξη της σήψης, της μηνιγγίτιδας.\nνεφρική βλάβη (σπειραματονεφρίτιδα) και ουροποιητικό σύστημα (πυελονεφρίτιδα).\nμετάβαση της αμυγδαλίτιδας σε χρόνια μορφή.\nΓια να αποφευχθούν οι επιπλοκές πριν από την απόρριψη στο παιδί, η Bicillin-3 χορηγείται μία φορά. Με σκοπό την έγκαιρη διάγνωση επιπλοκών μετά από την πορεία της θεραπείας, συνταγογραφείται συνολική ανάλυση ούρων και αίματος. Αφού υποφέρει από πονόλαιμο, ο παιδίατρος παρακολουθεί το παιδί για ένα μήνα με εβδομαδιαία εξέταση. Για 7-10 ημέρες μετά την ασθένεια το παιδί απελευθερώνεται από σωματική άσκηση (μαθήματα φυσικής αγωγής, μαθήματα σε αθλητικά τμήματα κλπ.), Από εμβολιασμούς και από αντίδραση Mantoux.\nτην ανόρθωση του παιδιού.\nυγιεινή συντήρηση των χώρων.\nκαταστολή των υπερψύξεων.\nέγκαιρη αποκατάσταση των εστιών μόλυνσης στο σώμα του παιδιού.\nτο διορισμό της πρόληψης των ναρκωτικών (Bicillin-3 ή Bicillin-5) στα αποδυναμωμένα παιδιά.\nΟι γονείς θα πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τη στηθάγχη του παιδιού. Αυτή η φαινομενικά τραγική λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια σε περίπτωση καθυστερημένης ή λανθασμένης θεραπείας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να παρατηρηθεί η διάρκεια της πορείας της αντιβιοτικής θεραπείας.\nΚάθε δέκατο παιδί, που δεν έχει υποβληθεί σε θεραπεία ή έχει υποβληθεί σε λανθασμένη θεραπεία, αναπτύσσει καρδιακή προσβολή που μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία στο μέλλον. Δεν είναι λιγότερο σοβαρές άλλες επιπλοκές της στηθάγχης.\nΑπό την πρώτη ημέρα της ασθένειας, πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν παιδίατρο ή έναν γιατρό ΟΜΚ και στη συνέχεια να εκτελέσετε όλες τις συνταγές και τις συστάσεις του. Η αυτοθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε ανεπανόρθωτες συνέπειες. Μην παραμελείτε την επίβλεψη του γιατρού από το γιατρό μετά τη στηθάγχη!\nΤο πρόγραμμα "Η Σχολή του Γιατρού Komarovsky" περιγράφει λεπτομερώς τα συμπτώματα και τους τρόπους θεραπείας της στηθάγχης στα παιδιά:\nΗ στηθάγχη αναφέρεται σε οξείες μολυσματικές ασθένειες και χαρακτηρίζεται από μια φλεγμονώδη διαδικασία, η οποία βρίσκεται κυρίως στις αμυγδαλές των παλατινών, έτσι με άλλο τρόπο ονομάζεται επίσης οξεία αμυγδαλίτιδα. Τα παθογόνα μπορεί να είναι βακτήρια, ιούς και μύκητες, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις είναι β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος. Η μόλυνση των παιδιών πραγματοποιείται με αερομεταφερόμενη και λιγότερο συχνά από οικιακή επαφή με άρρωστα παιδιά ή ενήλικες. Οι πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση της νόσου είναι τα παιδιά ηλικίας 3 έως 6 ετών που παρακολουθούν ομάδες παιδιών.\nΑνάλογα με τη φύση της φλεγμονής στις παλατινές αμυγδαλές, τα παιδιά μπορούν να διακρίνουν διάφορες μορφές στηθάγχης:\nCatarrhal. Χαρακτηρίζεται από μια σχετικά ελαφριά πορεία, επιφανειακή βλάβη στις αμυγδαλές, ερυθρότητα και οίδημα, και καλύπτονται με διαφανή βλέννα από πάνω.\nLacunar. Εκδηλώνεται με τη μορφή σχηματισμού στα κενά των αμυγδαλών και στην επιφάνεια τους με μια κιτρινωπή λευκή πυώδη εναπόθεση.\nΦυτικά. Συνοδεύεται από αύξηση των μεγεθών παλατινών αμυγδαλών, ο σχηματισμός στην επιφάνεια τους κίτρινων ή λευκών πυώδινων βυσμάτων με διάμετρο έως 3 mm.\nΙνώδες. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση της σε ολόκληρη την επιφάνεια των αμυγδαλών και μερικές φορές πέρα από ινώδη πλάκα υπόλευκο-κίτρινο χρώμα, με τη μορφή των ταινιών, τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα της έμφρακτα ή ωοθυλακίων αμυγδαλίτιδα.\nΈλκητο και μεμβρανώδες. Χαλάρωση συνοδεύεται αμυγδαλές και σχηματίζουν τους γκριζωπό κίτρινο πλάκας, αφήνοντας την επιφάνεια του έλκους με ένα γκρι πυθμένα αναπτύσσει υπό έντονη εξάντληση, ανοσοανεπάρκεια, έλλειψη βιταμινών Β και C.\nΟι συνηθέστερες είναι οι πρώτες τρεις μορφές, με τη χαλαρή και θυλακοειδή στηθάγχη συχνά ως συνέχεια του καταρράχτη.\nΠονόλαιμος σε παιδιά μπορεί να συμβεί ως ανεξάρτητη νόσο (πρωτογενή) ή να είναι συνέπεια ή επιπλοκή άλλων ασθενειών: διφθερίτιδα, οστρακιά, μονοπυρήνωση, λευχαιμία, ακοκκιοκυττάρωση (δευτερεύουσα). Ανάλογα με τον παθογόνο, η στηθάγχη χωρίζεται σε βακτηριακά, ιικά, μυκητιακά.\nΤα πιο κοινά βακτηριακά παθογόνα της στηθάγχης στα παιδιά είναι ο στρεπτόκοκκος και ο σταφυλόκοκκος aureus. Ταυτόχρονα, το μερίδιο των ασθενειών που προκαλούνται από τον στρεπτόκοκκο αντιπροσωπεύει περίπου το 80% όλων των κλινικών περιπτώσεων.\nΑιτιολογικοί παράγοντες του ιικού πονόλαιμος μπορεί να είναι οι ιοί και τον ιό του έρπητα οικογένεια Coxsackie και ECHO (κυτταρομεγαλοϊό, ιό απλού visrus, ιό Epshtenya-Barr), αδενοϊοί, και άλλοι. Η νόσος συνοδεύεται από την εμφάνιση των βλαβών στις αμυγδαλές, μοιάζει με φυσαλίδες με του απλού έρπητα, και ως εκ τούτου, αυτό ονομάζεται ερπητική στηθάγχη.\nΣτη μυκητιακή στηθάγχη υπάρχει συνδυασμός βλάβης στις αμυγδαλές του γένους Candida ή Leptotryx με στρεπτόκοκκους ή σταφυλόκοκκους.\nΗ μόλυνση με πονόλαιμο στα παιδιά εμφανίζεται μετά την επαφή με ένα άρρωστο παιδί ή έναν ενήλικα άτομα από αερομεταφερόμενα σταγονίδια, μέσω των τροφίμων, ποτών, ειδών οικιακής χρήσης (πιάτα, πετσέτες, παιχνίδια). Ένα άρρωστο πρόσωπο είναι μεταδοτικό σε άλλους από τις πρώτες ημέρες της ασθένειας και στην πλήρη ανάκτηση. Συμβάλλετε στην ανάπτυξη και την αναπαραγωγή της παθογόνου μικροχλωρίδας στις αμυγδαλές όταν εισέρχεται στο σώμα του παιδιού, ακολουθώντας τους ακόλουθους παράγοντες:\nχρήση ψυχρών ποτών και προϊόντων ·\nμειωμένη ανοσία σε σχέση με υπάρχουσες ή πρόσφατες ασθένειες ·\nασθένεια του ρινοφάρυγγα, συνοδευόμενη από παραβίαση της ρινικής αναπνοής.\nΣε παιδιά έως 6 μηνών από την ασθένεια δεν παρατηρείται, σε παιδιά ηλικίας από 6 έως 12 μηνών, η εμφάνιση της στηθάγχης είναι δυνατή, αλλά συμβαίνει πολύ σπάνια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ανάπτυξη των αμυγδαλών παλατινών και η διαφοροποίηση των ωοθυλακίων τους αρχίζει μόλις στην ηλικία των έξι μηνών. Συνεπώς, εάν δεν υπάρχουν αμυγδαλές, τότε δεν μπορεί να υπάρξει φλεγμονή.\nΜερικά παιδιά έχουν οι υπερτροφικές αμυγδαλές συχνά φλεγμονή και αποτελούν πηγή χρόνιας λοίμωξης. Αυτή η ασθένεια ονομάζεται χρόνια αμυγδαλίτιδα. Σε αυτήν την περίπτωση, οποιαδήποτε πρόσθετη μόλυνση, το κοινό κρυολόγημα, υποθερμία, στρες προκαλεί επιδείνωση της, συμπτώματα της οποίας είναι παρόμοια με τα συμπτώματα της πονόλαιμο, αλλά ως μια τέτοια πονόλαιμο είναι μια ασθένεια δεν είναι, όπως συμβαίνει καμία μόλυνση. Ακριβώς κάτω από την επίδραση των ευνοϊκών παραγόντων για την ανάπτυξη του πάντα παρούσα στις αμυγδαλές σε μικρές ποσότητες παθογόνων μικροοργανισμών αρχίζει να ενεργά πολλαπλασιάζονται και προκαλούν φλεγμονή.\nΜε στηθάγχη στα παιδιά εμφανίζονται ξαφνικά τα ακόλουθα συμπτώματα:\nαύξηση της θερμοκρασίας στους 38-40 ° C, η οποία είναι πολύ δύσκολη για τα αντιπυρετικά φάρμακα των παραδοσιακών παιδιών.\nαύξηση μεγέθους και ευαισθησίας όταν ψηλαφούν κοντινά λεμφογάγγλια.\nσοβαρός αιχμηρός πόνος στο λαιμό, οδυνηρή δυσκολία στην κατάποση.\nαίσθημα ξηρότητας, εφίδρωση και σφίξιμο στο λαιμό.\nγενική αδυναμία, ναυτία, απώλεια της όρεξης, άρνηση για φαγητό,\nπόνος στις αρθρώσεις, στους μυς και στην καρδιά.\nΗ έντασή τους εξαρτάται από τη συγκεκριμένη μορφή και τη σοβαρότητα της πορείας της νόσου.\nΕάν υποπτεύεστε τη στηθάγχη του μωρού, πρέπει να δείξετε στον γιατρό σας. Η αυτοδιάγνωση και η αυτοθεραπεία σε αυτή την κατάσταση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές. Ο γιατρός πρέπει να συλλέξει αναμνησία, να ακούσει τις καταγγελίες των γονέων, να εξετάσει τον φάρυγγα και το λαιμό, να αξιολογήσει την κατάσταση των αμυγδαλών και να διορίσει πρόσθετες εξετάσεις.\nΓια να προσδιοριστεί η αιτία της ασθένειας κάνει την ανάλυση παιδί γενική αίματος, ούρων και βακτηριακή φάρυγγα σπορά (ες αμυγδαλές και το φαρυγγικό τοίχωμα οπίσθια) με προσδιορισμό της ευαισθησίας της ανίχνευσης των βακτηρίων στα αντιβιοτικά. Όταν παρατηρείται βακτηριακή στηθάγχη σε γενική εξέταση αίματος:\nαυξημένη περιεκτικότητα σε λευκοκύτταρα.\nαύξηση του αριθμού των ουδετερόφιλων αιχμής,\nαύξηση του περιεχομένου ανώριμων μορφών ουδετερόφιλων (μεταμυελοκυττάρων και μυελοκυττάρων).\nυψηλά ποσοστά ESR (μέχρι 40-50 mm / h).\nΣτα ούρα, υπάρχουν ίχνη πρωτεΐνης και ερυθρά αιμοσφαίρια.\nΕάν η ασθένεια προκαλείται από ιογενή λοίμωξη, παρατηρούνται στη γενική εξέταση αίματος οι ακόλουθες αποκλίσεις από τον κανόνα:\nαυξημένο αριθμό λεμφοκυττάρων.\nμείωση του αριθμού των ουδετεροφίλων.\nΜε τη στηθάγχη, είναι σημαντικό να διεξάγεται διαφορική διάγνωση, καθώς τυπικά για τα συμπτώματα της παρατηρούνται επίσης στη διφθερίτιδα και τη λοιμώδη μονοπυρήνωση. Σε αντίθεση με πονόλαιμο σε διφθερίτιδα βλάψουν περαιτέρω την καρδιά, τα νεφρά, το νευρικό σύστημα, και σε λοιμώδης μονοπυρήνωση, μια αύξηση των λεμφαδένων, του ήπατος και του σπλήνα.\nΕάν ένα παιδί είναι ύποπτο ότι έχει πονόλαιμο, οι γονείς πρέπει πρώτα να καλέσουν έναν γιατρό στο σπίτι ή να πάνε σε πολυκλινική για παιδιά. Η θεραπεία αυτής της νόσου μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο σε νοσοκομείο όσο και στο σπίτι, ανάλογα με τη σοβαρότητα της πάθησης του ασθενούς. Τα παιδιά κάτω του ενός έτους συνήθως νοσηλεύονται αμέσως.\nΗ ασθένεια της ιικής αιτιολογίας είναι συνήθως ταχύτερη και ευκολότερη από αυτή που προκαλείται από τον στρεπτόκοκκο ή άλλα βακτήρια. Η βάση της θεραπείας για τη βακτηριακή στηθάγχη είναι τα αντιβιοτικά στη μορφή από του στόματος ή με ένεση. Στην χειρουργική πάθηση, ο λαιμός είναι συμπτωματικός, αλλά επιπλέον, αντιβιοτικά και ανοσορρυθμιστικά φάρμακα μερικές φορές συνταγογραφούνται.\nΗ θεραπεία του πονόλαιμου διεξάγεται με περίπλοκο τρόπο και περιλαμβάνει τα ακόλουθα φάρμακα:\nφάρμακα που κατευθύνονται άμεσα για την καταπολέμηση του παθογόνου (αντιβιοτικά, αντιιικά ή αντιμυκητιακά φάρμακα) ·\nΕπιπλέον των φαρμάκων που συνταγογραφήθηκαν από τον ιατρό, είναι απαραίτητο να δώσει στο παιδί άφθονη ζεστό ποτό (ελαφρύ τσάι, χυμό, μεταλλικό νερό ή κανονικό χωρίς αέριο) για τη μείωση της τοξικότητας, συμπληρώστε απώλεια υγρών σε υψηλές θερμοκρασίες και την πρόληψη της αφυδάτωσης. Στο δωμάτιο όπου βρίσκεται ο ασθενής, πρέπει να κάνετε καθημερινό υγρό καθαρισμό και συχνά να τον αερίζετε.\nΣε δύσκολες καταστάσεις κατά τις πρώτες ημέρες της νόσου, τα παιδιά πρέπει να παραμένουν στο κρεβάτι. Ένα άρρωστο παιδί πρέπει να έχει ένα ξεχωριστό πιάτο, είδη υγιεινής και να το απομονώνει από άλλα παιδιά, προκειμένου να αποφευχθεί η εξάπλωση της λοίμωξης. Καλύτερη ταΐζει το μωρό θερμό υγρό τεμαχισμένο τροφίμων ή ημι-υγρή συνοχή (πουρέδες, σούπες, δημητριακά, σούπες) να τραυματίσει δεν περαιτέρω την βλεννογόνο των αμυγδαλών φλεγμονή. Από αυτή την άποψη, δεν πρέπει να προσφέρουμε στο παιδί οξεία, ξινή, αλμυρή τροφή, ανθρακούχα ποτά, ζεστό τσάι.\nΣυνήθως 3-4 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας της στηθάγχης, η κατάσταση του παιδιού βελτιώνεται σημαντικά, ο πόνος στο λαιμό γίνεται λιγότερο έντονος, η θερμοκρασία δεν αυξάνεται σε υψηλές τιμές. Η πλήρης αποκατάσταση απουσία επιπλοκών εμφανίζεται μέσα σε 7-10 ημέρες.\nΤα αντιβιοτικά είναι το κύριο στοιχείο της θεραπείας του βακτηριακού πονόλαιμου. Και διαπίστωσε ότι αρχίζουν πιο αποτελεσματικά την παραλαβή τους από την δεύτερη ή την τρίτη ημέρα από την έναρξη των τυπικά συμπτώματα στηθάγχης σε παιδιά, καθώς θα επιτρέψει στο σώμα να σχηματίσει μια συγκεκριμένη ανοσία έναντι του παθογόνου στο μέλλον. Ωστόσο, εάν η κατάσταση του παιδιού είναι σοβαρή, τότε η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει αμέσως.\nΣτη στηθάγχη που προκαλείται από στρεπτόκοκκο, χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, τα οποία είναι διαθέσιμα με τη μορφή δισκίων, εναιωρημάτων ή σκόνης για την παρασκευή ενέσιμων διαλυμάτων. Η επιλογή ενός συγκεκριμένου παρασκευάσματος και ο τρόπος χρήσης του είναι το μόνο καθήκον του γιατρού. Τα παιδιά με στηθάγχη μπορούν να συνταγογραφήσουν τα ακόλουθα αντιβιοτικά:\nαμοξικιλίνης από την ομάδα που αποτελείται από πενικιλίνες (flemoksin, αμπικιλλίνη) ή αμοξυκιλλίνη σε συνδυασμό με κλαβουλανικό οξύ (amoxiclav, Augmentin, ekoklav)?\nαζιθρομυκίνη (αθροισμένη, αζιθρομυκίνη, αζιθροξέος, χημειομυκίνη) και μιδεκαμυκίνη (μακροπόνη) από την ομάδα μακρολιδίου.\nκεφουροξίμη (tsefurus, Zinnat, aksetin), cefixime (supraks, pantsef) και άλλα αντιβιοτικά από την ομάδα των κεφαλοσπορινών.\nΕίναι πολύ σημαντικό να μην σταματήσετε να παίρνετε αντιβιοτικά μετά την βελτίωση της κατάστασης του παιδιού, αλλά να περάσετε μια πλήρη πορεία θεραπείας, η οποία για τα περισσότερα φάρμακα είναι 7-10 ημέρες. Διαφορετικά, η πιθανότητα του παιδιού να αναπτύξει περαιτέρω σοβαρές επιπλοκές μετά την αύξηση της στηθάγχης, καθώς ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου δεν καταστρέφεται εντελώς και αποκτά αντοχή στη θεραπεία.\nΗ απουσία θεραπευτικού αποτελέσματος μετά από 3 ημέρες μετά τη λήψη του συνταγογραφούμενου αντιβιοτικού αποτελεί ένδειξη για την αντικατάστασή του.\nΓια να αποφευχθεί η δυσβαστορία παράλληλα με τα αντιβιοτικά και για λίγο μετά το τέλος της εισαγωγής τους, το παιδί λαμβάνει προβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν linex, bifidumbacterin, bifiform, lactobacterin.\nΗ τοπική θεραπεία των παιδιών με στηθάγχη έχει αντισηπτική δράση, καθιστά ευκολότερη την κατάποση, τη μείωση της φλεγμονής και του πονόλαιμου, αλλά δεν επηρεάζει το χρόνο της ανάρρωσης. Επιλέξτε ένα φάρμακο γι 'αυτόν σε περίπτωση που ο γιατρός, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του παιδιού και τις αντενδείξεις. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ξέπλυμα του λαιμού, απορρόφηση δισκίων ή παστίλιων, θεραπεία του λαιμού με ψεκασμό. Ακολουθήστε το μετά από τα γεύματα 3-5 φορές την ημέρα. Μην τρώτε και πίνετε για τουλάχιστον 30 λεπτά μετά από μια τοπική θεραπεία στο λαιμό.\nΓια ξεβγάλματα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε:\nδιάλυμα φουρακιλίνης (2 δισκία ανά ποτήρι νερό).\n0,01% διάλυμα μυραμιστίνης.\nδιάλυμα ιωδίου (1 κουταλιά της σούπας ανά ποτήρι νερό).\nδιαλύματα που παρασκευάζονται σύμφωνα με τις οδηγίες από φυτικά (ingafitol, eukar) και εκχυλίσματα (ροτοκάνη, χλωροφύλλη).\nΟι ψεκασμοί για παιδιά άνω των 3 ετών, καθώς σε προγενέστερο παιδιά ηλικίας δεν είναι ακόμη σε θέση να κρατήσουν την αναπνοή τους κατά τη διάρκεια της έγχυσης του φαρμάκου, η οποία είναι γεμάτη με ένα αντανακλαστικό συστολή των μυών του λάρυγγα. Στη θεραπεία του σπρέι λαιμού για την πρόληψη της λαρυγγόσπασμου καλύτερα κατευθύνει το φάρμακο δεν είναι ακριβώς στο λαιμό και στο μάγουλο. Από τα φάρμακα αυτής της ομάδας με στηθάγχη, τα παιδιά συνήθως συνταγογραφούνται από την εισπνοή, τον εξωρικό ψεκασμό, τον ψεκασμό lugol, το πράσινο τάντον, ή το ασεπίπ.\nΑπό τα δισκία για επαναρρόφηση με στηθάγχη ισχύουν pharyngosept, εξωτικά tabs, lysobactum, grammidine, strepsils, stopangin.\nΓια τα πολύ μικρά παιδιά που είναι σε θέση να γαργάρα και διαλύονται δισκία, τοπική θεραπεία μπορεί να συνίσταται στην αφαίρεση της πλάκας με πυώδεις αμυγδαλές χρησιμοποιώντας ταμπόν εμποτισμένο εκπλύσεις που αναφέρονται παραπάνω. Για να εκτελέσετε αυτή τη διαδικασία, η μητέρα πρέπει να βγάλει το βαμβάκι στο δείκτη, να την υγραίνει στο φάρμακο και να σκουπίσει το βλεννώδη λαιμό μαζί του. Σχετικά με το πώς να εκτελέσετε σωστά αυτή τη διαδικασία και αν αξίζει να κάνετε κάτι τέτοιο, είναι προτιμότερο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.\nΓια να μειωθεί η θερμοκρασία που προβλέπεται επιτρέπονται για χρήση για τα παιδιά αντιπυρετικά με τη μορφή σιροπιών βασίζονται σε παρακεταμόλη (efferalgan, Panadol, kalpol) ή ιβουπροφαίνη (Nurofen, ibufen). Δεδομένου ότι η χαρακτηριστική της στηθάγχης υψηλή θερμοκρασία μπορεί να συνοδεύεται από εμετό, είναι προτιμότερο να τα χρησιμοποιήσει στη μορφή ορθού υπόθετα (tsefekon, efferalgan Nurofen).\nΠροκειμένου να αποφευχθούν οι αλλεργικές αντιδράσεις στο πλαίσιο λήψης αντιβιοτικών, πολλοί γιατροί συνταγογραφούν παιδιά στην πολύπλοκη θεραπεία αντιισταμινικών. Συχνά καταναλώνονται με τη μορφή σιροπιών (cetrine, erius, zodak, peritol) ή σταγόνες (fenistil, zirtek).\nΑπό λαϊκές θεραπείες για τη θεραπεία του πονόλαιμου χρησιμοποιείται έκπλυση του λαιμού με εγχύσεις φαρμακευτικών βοτάνων, τα οποία έχουν αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες αποτέλεσμα. Αυτά περιλαμβάνουν το χαμομήλι, το καλέντουλα, το φασκόμηλο, τον ευκάλυπτο, το βαλσαμόχορτο. Επίσης για ξεβγάλματα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα διάλυμα που παρασκευάζεται από ½ κουταλάκι του γλυκού. άλας και σόδα, 200 ml νερού και λίγες σταγόνες ιωδίου.\nΜια αποτελεσματική λαϊκή θεραπεία για πολλές ασθένειες της ανώτερης αναπνευστικής οδού είναι το ζεστό γάλα με την προσθήκη μελιού και βουτύρου. Το ρόφημα αυτό μαλακώνει τον βλεννώδη λαιμό και ανακουφίζει τον πόνο.\nΗ χρήση παραδοσιακών μεθόδων θεραπείας της στηθάγχης για ένα παιδί θα πρέπει να συμφωνείται με έναν γιατρό, καθώς ορισμένες διαδικασίες γι 'αυτή τη νόσο είναι αυστηρά αντενδείκνυται. Πρώτα απ 'όλα, πρόκειται για εισπνοές ατμού και συμπιέσεις για θέρμανση.\nΒίντεο: Παιδίατρος Komarovsky EO σχετικά με τα συμπτώματα και τη θεραπεία της στηθάγχης\nΕλλείψει έγκαιρης σωστής θεραπείας, η στηθάγχη μπορεί να οδηγήσει σε θλιβερές συνέπειες για το παιδί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο στρεπτόκοκκος, ο οποίος στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου, επηρεάζει την καρδιά, τα νεφρά και τις αρθρώσεις. Ως αποτέλεσμα, μετά από μερικούς μήνες ή χρόνια, οι ακόλουθες σοβαρές χρόνιες ασθένειες μπορούν να αναπτυχθούν σε ένα παιδί:\nΕπί του παρόντος, λόγω της χρήσης αντιβιοτικών αποτελεσματικών κατά του στρεπτόκοκκου, τέτοιες επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες. Για την έγκαιρη ανίχνευσή τους μετά από τη μεταφερόμενη στηθάγχη, είναι απαραίτητο να παρακολουθεί ο γιατρός για ένα μήνα και να διεξάγει τις εξετάσεις (ΗΚΓ, γενική ανάλυση αίματος και ούρων).\nΜε στηθάγχη, υπάρχει κίνδυνος τοπικών και τοπικών επιπλοκών που συμβαίνουν αμέσως κατά τη διάρκεια της νόσου. Αυτά περιλαμβάνουν:\nΒίντεο: Επιπλοκές του πονόλαιμου\nΗ πιο αξιόπιστη μέθοδος πρόληψης της στηθάγχης είναι ο αποκλεισμός της επαφής του παιδιού με τα μολυσμένα παιδιά ή ενήλικες, η προσεκτική συμμόρφωση με τους κανόνες προσωπικής υγιεινής. Επιπλέον, οι γονείς θα πρέπει να λάβει εκ των προτέρων για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος των ενεργειών του παιδιού, η οποία περιλαμβάνει ισορροπημένη διατροφή, σκλήρυνση, η τήρηση της ημέρας, να πάρει αρκετό ύπνο, άσκηση, συχνές βόλτες στον καθαρό αέρα.\nΩς ασθένεια, η στηθάγχη είναι γνωστή από την εποχή της αρχαίας ιατρικής. Ο ίδιος ο όρος προέρχεται από τη λατινική λέξη angere - συμπίεση συμπίεση. Πολλές παθολογικές αλλαγές στο στοματοφάρυγγα σχετίζονται με αυτή την ασθένεια. Αν και διαφέρουν ως προς την αιτιολογία, μοιράζονται κοινά συμπτώματα, και πέφτουν κάτω από το όρος - πονόλαιμο.\nΣτηθάγχη - κοινή μολυσματική ασθένεια, η οποία χαρακτηρίζεται από μια οξεία φλεγμονή των συστατικών Λεμφαδενοειδής δακτυλίου φαρυγγική. Τις περισσότερες φορές, αυτή η τοπική εκδήλωση της νόσου σχετίζεται ειδικά με τις αμυγδαλές.\nΠαθογένεια (τι συμβαίνει)\nΗ κύρια εστία της φλεγμονής σχηματίζεται στον λεμφοειδή ιστό του στοματοφάρυγγα, οι αμυγδαλές καταστρέφονται λόγω του λεμφικού ιστού συγγενών με έναν αριθμό αντιγονικών δομών του στρεπτόκοκκου. Οι τοξίνες, οι οποίες είναι προϊόν μικροβιακής δραστηριότητας, εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος προκαλώντας βλάβη στο νευρικό και καρδιαγγειακό σύστημα. Ως εκ τούτου, η στηθάγχη χαρακτηρίζεται όχι μόνο από τοπική βλάβη στους ιστούς του στοματοφάρυγγα, αλλά και από υποβάθμιση της γενικής κατάστασης του ασθενούς.\nΗ περίοδος επώασης της ασθένειας είναι από 10-12 ώρες έως 2-3 ημέρες., Που χαρακτηρίζεται από οξεία εκδήλωση της νόσου, πυρετός, ρίγη, και την εμφάνιση του πόνου κατά την κατάποση. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την αύξηση των περιφερειακών λεμφαδένες και είναι τα κύρια συμπτώματα της στηθάγχης.\nΣύμφωνα με τη γενικώς αποδεκτή ταξινόμηση, η στηθάγχη χωρίζεται σε τρεις τύπους: πρωτεύουσα, δευτεροβάθμια και συγκεκριμένα.\nΗ πρωτογενής αμυγδαλίτιδα περιλαμβάνει συνηθισμένη, απλή ή ασήμαντη στηθάγχη, που είναι οξείες φλεγμονώδεις ασθένειες με σημεία βλάβης μόνο του λεμφαδενοειδούς δακτυλίου του φάρυγγα.\nΔευτερεύον είναι η συμπτωματική στηθάγχη. Αυτές περιλαμβάνουν την ήττα των αμυγδαλών με οστρακιά, διφθερίτιδα, τη λοιμώδη μονοπυρήνωση και άλλες οξείες μολυσματικές ασθένειες. Η δευτερογενής αμυγδαλίτιδα περιλαμβάνει επίσης βλάβες στις ασθένειες του αίματος - λευχαιμία, ακοκκιοκυττάρωση και άλλοι.\nΟ τρίτος τύπος περιλαμβάνει ασθένειες που προκαλούνται από συγκεκριμένες λοιμώξεις - μυκητιακή στηθάγχη, στηθάγχη Simanovsky-Plaut-Vincent.\nΗ πρωτοπαθής στηθάγχη είναι μια από τις πιο συχνές ασθένειες της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Τις περισσότερες φορές, η νόσος επηρεάζει τα παιδιά και τους νέους, κυρίως έως 35 ετών, μπορεί να είναι εποχιακή επιδημία. Οι επιδημίες είναι συχνότερες στις πόλεις, δεδομένου ότι η πηγή της νόσου είναι μολυσμένο άτομο, η μεγάλη πληθυσμιακή πυκνότητα συμβάλλει στην εξάπλωση της νόσου.\nΟ ιός, ο οποίος προκαλεί πρωτογενή στηθάγχη στις περισσότερες περιπτώσεις, ενεργεί β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α. Επίσης, παθογόνα μπορεί να είναι Staphylococcus aureus ή πνευμονόκοκκος. Αλλά στο 85% της νόσου συμβαίνει ακριβώς όταν μολυνθεί με στρεπτόκοκκους. Οι φορείς αυτών των μολύνσεων απελευθερώνουν στο εξωτερικό περιβάλλον έναν αρκετά μεγάλο αριθμό παθογόνων παραγόντων, οι οποίοι μεταδίδονται μέσω αεροπορικών, καθώς και οικιακών, επαφών και διατροφικών οδών. Είναι για τη στρεπτοκοκκική ομάδα ότι ένα άτομο είναι πιο ευαίσθητο, ειδικά στην παιδική ηλικία.\nΔευτερογενής και ειδική στηθάγχη\nΗ δευτερογενής στηθάγχη αναπτύσσεται ως ταυτόχρονη ασθένεια σε άλλες μολυσματικές αλλοιώσεις. Όπως και η πρωτογενής στηθάγχη, είναι μια οξεία φλεγμονή του λεμφικού φάρυγγα δακτυλίου, ή τα επιμέρους στοιχεία του, πιο συχνά αμυγδαλές.\nΗ στηθάγχη συμβαίνει με τέτοιες ασθένειες όπως ιλαρά, οστρακιά, διφθερίτιδα, αδενοϊού και ερπητική μόλυνση, σύφιλη και άλλοι. Στη δευτερεύουσα ομάδα ανήκουν επίσης η ομάδα της στηθάγχης που εμφανίζεται στο ακοκκιοκυττάρωση και λευχαιμία. Τα συμπτώματα της στηθάγχης στη δευτερογενή μορφή και η πορεία της σχεδόν δεν διαφέρουν από την πρωτογενή στηθάγχη, αλλά στο φόντο άλλων νόσων έχουν πιο έντονα συμπτώματα και μια μορφή σοβαρότητας.\nΟι συγκεκριμένοι πονόλαιλοι προκαλούνται όχι από τους στρεπτόκοκκους, αλλά από άλλα παθογόνα. Ανάλογα με αυτό, η κλινική εικόνα και η θεραπεία της αλλαγής της νόσου. Τέτοιες ασθένειες προκύπτουν ως αποτέλεσμα της μείωσης των προστατευτικών λειτουργιών του σώματος, της συχνής χρήσης αντιβιοτικών, της εξάντλησης.\nΜυκητιασική στηθάγχη προκαλείται από το υπόβαθρο άλλων ασθενειών, ιδιαίτερα μετά από παρατεταμένη θεραπεία με αντιβακτηριακά φάρμακα στη χρόνια αμυγδαλίτιδα. Οι αιτιολογικοί παράγοντες της στηθάγχης είναι μύκητες που μοιάζουν με ζύμη του γένους Candida albicans, σε πολλές περιπτώσεις τα παθολογικά κοκκία συνδέονται με αυτά. Πιο συχνά η ασθένεια παρατηρείται σε παιδιά νεαρής ηλικίας.\nΤα συμπτώματα της στηθάγχης μυκητιακής προέλευσης είναι ελάχιστα έντονα. Η γενική κατάσταση του ασθενούς ουσιαστικά δεν υποφέρει, αφού παρατηρείται πολύ ασθενής δηλητηρίαση. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει πυρετός χαμηλού βαθμού και ήπιος πονοκέφαλος, μερικές φορές αίσθηση αδυναμίας. Τα τοπικά συμπτώματα περιορίζονται σε ελαφρά υπεραιμία του λαιμού και μέτριο πόνο στον λαιμό. Αλλά ο πόνος μπορεί να μην είναι καθόλου. Οι ελαφρώς αυξημένοι λεμφαδένες, με ψηλάφηση, δεν είναι σχεδόν επώδυνοι. Αυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται από την παρουσία λευκής ή κίτρινο-λευκής επικάλυψης στις αμυγδαλές, την βλεννογόνο μεμβράνη των μάγουλων και της γλώσσας. Η επιδρομή διανέμεται με τη μορφή κουκκίδων ή νησίδων, απομακρύνεται εύκολα.\nΑγγειοπλαστική ελκωτικής μεμβράνης ή στηθάγχη Simanovsky-Plaut-Vincent αναφέρεται επίσης σε μια συγκεκριμένη στηθάγχη. Οι αιτιώδεις παράγοντες της νόσου είναι η σπειροχαιτιαία Plaut-Vincent της Vincent. πιο συχνά επηρεάζει ασθενείς με ανοσοανεπάρκειες, υποβιταμίνωση, χρόνιες δηλητηριάσεις, εξασθενημένο και εξαντλημένος οργανισμό ο οποίος δεν έχει επαρκή προστατευτική λειτουργία. Αυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται από μονομερή καταστροφή των αμυγδαλών.\nΤην πρώτη ημέρα η ίδια Agnin Simanovsky-Plaut-Vincent εκδηλώνεται από το ότι το προσβεβλημένο αμυγδαλών σχηματίζεται τυρόπηγμα ή μεμβρανώδης επίστρωση, γκριζωπό λευκό ή πρασινωπό βρώμικο χρώμα. Αφού αφαιρεθεί, παραμένει μια αιμορραγική επιφάνεια, η οποία καλύπτεται και πάλι με άνθηση. Μετά από 4-5 ημέρες, αναπτύσσεται έλκος κρατήρα στην πληγείσα περιοχή, η οποία θεραπεύει χωρίς να αφήνει ελαττώματα. Τα έλκη μπορούν να επηρεάσουν τις αψίδες του παλατιού και το μαλακό ουρανίσκο.\nΤα κύρια συμπτώματα της στηθάγχης είναι σχεδόν απόντα. Δεν υπάρχουν συμπτώματα δηλητηρίασης, πυρετός, εκτός από τις τοπικές εκδηλώσεις, υπάρχει μόνο αύξηση της περιφερειακής λεμφαδένες. Μια εργαστηριακή εξέταση αίματος αποκαλύπτει μόνο μια μικρή ουδετερόφιλη λευκοκυττάρωση.\nΤαξινόμηση της στηθάγχης\nΑνάλογα με το βαθμό της βλάβης, η στηθάγχη χωρίζεται σε διάφορα είδη. Ο ορισμός της ασθένειας επίσης εξαρτάται και από τη φύση των τόσο τραυματισμένων αλλοιώσεων catarrhal, ωοθυλακίων, κενό και πυώδης ή νεκρωτική στηθάγχη. Κοινές εκδηλώσεις κατανέμονται επίσης στις ήπιες, μέτριες και σοβαρές μορφές της νόσου. Η φαρυγγισκοπική εικόνα και η σοβαρότητα μερικών από τα συμπτώματα εξαρτώνται από την ταξινόμηση της στηθάγχης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η σοβαρότητα της πορείας της νόσου εξαρτάται από την τάξη.\nΚαταρροϊκή στηθάγχη που χαρακτηρίζεται από επιφανειακή βλάβη στις αμυγδαλές. Με τη φαρυγγοσκόπηση υπάρχει μια φωτεινή διάχυτη υπερμετρία, πρήξιμο των αμυγδαλών. Ο ασθενής έχει πυρετό χαμηλής πυκνότητας (37,0-37,5 ° C), μικρές αλλαγές στο αίμα και κακώς εκφρασμένα σημάδια δηλητηρίασης. Η στηθάγχη της νόσου διαρκεί 1-2 ημέρες, μετά την οποία τα συμπτώματα της στηθάγχης εξαφανίζονται ή η ασθένεια μετατρέπεται σε άλλη μορφή.\nΓαστρεντερική δυσκοιλιότητα που χαρακτηρίζεται από την ήττα των αμυγδαλών στο πεδίο των κενών. Η φάρυγγγοσκόπηση δείχνει έντονο έξαψη, πρήξιμο των αμυγδαλών και διεύρυνση των κενών. Στις αμυγδαλές βρέθηκαν πυώδεις αποθέσεις. Αποτελείται από ινώδη-πυώδη περιεχόμενα των κενών, μπορεί να είναι με τη μορφή μικρών εστιών ή μεμβράνης. Αυτό κιτρινωπή λευκή επικάλυψη απομακρύνεται εύκολα χωρίς να αφήνει ίχνη αιμορραγίας και εντοπίζεται αποκλειστικά στις αμυγδαλές που δεν εκτείνονται πέραν των ορίων τους. Με αυτή τη μορφή, ο καταρροϊκός κόλπος διέρχεται πιο συχνά από τους άλλους.\nΟ θυρεοειδής πονόλαιμος έχει μια έντονη εικόνα του "αστέρι ουρανού" - ημιδιαφάνεια μέσα από την επιθηλιακή κάλυψη, ανασταλμένα θυλάκια. Χαρακτηριστικό αυτής της μορφής είναι η ήττα της ωοθυλακικής συσκευής των αμυγδαλών. Κατά την εξέταση αποκάλυψε μια βαθιά ήττα των αμυγδαλών, που είναι υπερτροφική, πρησμένο, που καλύπτεται με ανοιχτές ωοθυλάκια, τα οποία μοιάζουν με υπόλευκο-κίτρινο μικρότερες οντότητες.\nΕάν ένας ασθενής έχει θυλακοειδή και χαλαρή στηθάγχη, είναι πιο έντονη δηλητηρίαση, η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται στους 39-40 ° C. Επομένως, τα κύρια συμπτώματα της στηθάγχης συμπληρώνονται από γενική αδυναμία, πονοκέφαλο, πόνο στην καρδιά, μύες και αρθρώσεις. Σε εργαστηριακές έρευνες σε μια λευκοκυττάρωση του αίματος αποκαλύπτεται, και στα ίχνη της πρωτεΐνης ούρων, ερυθροκύτταρα.\nΑγγειακή δυσκοιλιότητα διαφέρει από άλλες μορφές της νόσου με πιο σοβαρή πορεία και πιο έντονα συμπτώματα. Με αυτή τη μορφή της νόσου, η φαρυγγειοσκόπηση ανιχνεύει τις πληγείσες περιοχές στις αμυγδαλές, οι οποίες καλύπτονται με άνθηση στο εσωτερικό της βλεννογόνου μεμβράνης. Έχει μια ανώμαλη επιφάνεια με πρασινωπό-κίτρινο ή γκρι χρώμα. Αυτές οι περιοχές γίνονται σκληρές, και μετά την απομάκρυνσή τους η επιφάνεια αιμορραγεί. Μετά την απόρριψη τέτοιων νεκρωτικών περιοχών, παραμένουν βαθιά ελαττώματα στους ιστούς των αμυγδαλών. Συχνά η νέκρωση εξαπλώνεται πάνω από τη γλώσσα, το οπίσθιο τοίχωμα του φάρυγγα και περαιτέρω.\nΤα συμπτώματα της νεκρωτικής μορφής στηθάγχης επιδεινώνουν τη γενική κατάσταση του ασθενούς, είναι επίμονα πυρετός, συχνά επαναλαμβανόμενος έμετος, σύγχυση, υψηλός πυρετός. Οι εργαστηριακές εξετάσεις αίματος δείχνουν έντονη λευκοκυττάρωση, έντονη μετατόπιση του τύπου λευκοκυττάρων προς τα αριστερά και νευροφιλία. Αυτή η μορφή της νόσου οδηγεί συχνότερα σε επιπλοκές.\nΑιτίες, προδιαθέτουν για την ασθένεια, μπορεί να υπάρχουν τοπικές και γενικές υποθερμία, σκονισμένο και ρυπανθεί την ατμόσφαιρα, αυξημένη εγκαταστάσεις ξηρότητα, μειωμένη ανοσία, κλπ Στις περισσότερες περιπτώσεις, στηθάγχη αναπτύσσεται μετά ARVI, που μειώνουν τις προστατευτικές λειτουργίες του επιθηλίου στην αναπνευστική οδό, ανοίγοντας έτσι τη διαδρομή της λοίμωξης.\nΔιάγνωση της στηθάγχης\nΑν υποψιάζεστε α στρεπτοκοκκική στηθάγχη, γίνεται ακριβής διάγνωση σύμφωνα με την κλινική εικόνα, τη φαρυγγειοσκόπηση και τις εργαστηριακές μελέτες. Για την αποσαφήνιση του παθογόνου είναι μια πρόσθετη διάγνωση στηθάγχης, συγκεκριμένα βακτηριολογικές και ορολογικές εργαστηριακές μελέτες της βλέννας σποράς από το στοματοφάρυγγα. Όλα αυτά τα δεδομένα είναι απαραίτητα για τον προσδιορισμό της κατηγορίας της νόσου και του σκοπού της αποτελεσματικής θεραπείας.\nΘεραπεία του πρωκτικού πονόλαιμου\nΗ θεραπεία των πονόλαιων γίνεται σε εξωτερικούς ασθενείς σε ήπια στάδια και σε απλές μορφές της νόσου. Σε περίπτωση σοβαρής ασθένειας, ο ασθενής υποχρεούται να νοσηλεύεται στο μολυσματικό τμήμα. Η συνταγογραφούμενη φαρμακευτική θεραπεία, τοπική θεραπεία, εξοικονόμηση δίαιτα, άφθονο ποτό. Τα κύρια φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία είναι τα αντιβακτηριακά φάρμακα, τα οποία συνταγογραφούνται από την πορεία για 5-7 ημέρες. Η αντιβιοτική θεραπεία περιλαμβάνει φαινοξυμεθυλοπενικιλλίνη ή αμοξικιλλίνη με κλαβουλανικό οξύ, κεφαλοσπορίνες, μακρολίδια, για παράδειγμα, ερυθρομυκίνη και σουλφοναμίδια.\nΗ τοπική θεραπεία του πονόλαιμου γίνεται με ξεπλύματα χρησιμοποιώντας αντισηπτικά διαλύματα, μπορεί να είναι Furacilin, καθώς και φυτικά φαρμακευτικά βότανα που έχουν τις ίδιες ιδιότητες - χαμομήλι, καλέντουλα, βαλσαμόχορτο. Επίσης, άρδευση των αμυγδαλών με τέτοια φάρμακα όπως kametone, inhaliptus, σεβιδίνη. Για τοπική χρήση και χρήση fuzafunzhin, ambazon, Gramicidin και άλλοι. Τα ξέπλυμα είναι αποτελεσματικά για την αφαίρεση των πυώδους επιδρομής, που διακρίνει τον πονόλαιμο στον πονόλαιμο.\nΕίναι πολύ σημαντικό στη θεραπεία να συμμορφώνεται με τα προληπτικά μέτρα, είναι απαραίτητο να απομονώσουμε τον ασθενή, έτσι ώστε να μην αφήσουμε τη μόλυνση να εξαπλωθεί μεταξύ ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με τον ασθενή. Για την πρόληψη της νόσου, συνιστάται η αποδυνάμωση του οργανισμού, η εξάλειψη ερεθιστικών ουσιών όπως η σκόνη, ο καπνός, η υπερβολική ξηρότητα του αέρα. Είναι απαραίτητο εγκαίρως να εξαλειφθούν εστίες μιας χρόνιας λοίμωξης, για παράδειγμα, τερηδόνα, Η παραρρινοκολπίτιδα.\nΌσον αφορά την πρόγνωση της θεραπείας, στη συνέχεια σε καταρροϊκούς τόνους, η πρόγνωση της θεραπείας είναι ευνοϊκή σε όλες τις περιπτώσεις. Ιδιαίτερα γρήγορα η ασθένεια περνάει με την έγκαιρη έναρξη της θεραπείας. Μια ευνοϊκή πρόγνωση για τη θεραπεία της θυλακοειδούς και χαλαρής στηθάγχης. Αλλά μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη χρόνια αμυγδαλίτιδα. Οι βαριές επιπλοκές προκαλούνται από τη μεταφερόμενη νεκρωτική στηθάγχη οποιασδήποτε μορφής πολυπλοκότητας. Οι πιο συχνά αυτές οι επιπλοκές είναι οι ρευματισμοί και σπειραματονεφρίτιδα.\nΘεραπεία της στηθάγχης συγκεκριμένης μορφής\nΜυκητιασική στηθάγχη, πρώτα απ 'όλα, απαιτεί την κατάργηση των αντιβακτηριακών φαρμάκων, τα οποία είχαν συνταγογραφηθεί νωρίτερα. Εκτελέστε μαθήματα θεραπείας νυστατίνη, levorone σε συνδυασμό με το πλύσιμο των αμυγδαλών με τα ίδια φάρμακα. Διορίστηκε αποκατάστασης θεραπεία και βιταμίνες Β και C, C. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη πορεία, είναι συχνές υποτροπές, έτσι ώστε η χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών συνιστάται.\nΗ θεραπεία της στηθάγχης Simanovsky-Plaut-Vincent εκτελείται σε τοπικό επίπεδο. Τα ξεπλύματα συνταγογραφούνται με διαλύματα 0,1% γαλακτική αιθακριδίνη και υπερμαγγανικό κάλιο, μερικές φορές με ασθενές διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου. Οι βλεννογόνοι, επηρεασμένοι από έλκη, λιπάνουν 2% διάλυμα κυανού του μεθυλενίου ή 1% βορικό οξύ. Με παρατεταμένη ροή, συνταγογραφείται κυρίως αντιβακτηριακή θεραπεία πενικιλλίνες.\nΠρώτα απ 'όλα, οι γονείς πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η στηθάγχη είναι μια σοβαρή ασθένεια και τη θεραπεία του σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ασκηθεί στο σπίτι, χωρίς προηγούμενη εξέταση του παιδιού και το διορισμό ενός γιατρού των φαρμάκων. Πριν από την έναρξη της θεραπείας της στηθάγχης στα παιδιά, είναι απαραίτητο να διεξαχθούν διαγνωστικές εξετάσεις, για να περάσουν αρκετές εξετάσεις. Όταν υπάρχει υποψία για στηθάγχη, το παιδί παίρνει μάκτρες από το στόμα και τη μύτη, εκτελούνται ούρα και εξετάσεις αίματος. Είναι σημαντικό να εξαιρεθούν άλλες μολυσματικές ασθένειες.\nΜε τις κατάλληλες μορφές στηθάγχης, το παιδί έχει συνταγογραφηθεί αντιβιοτικά, καθώς η απουσία μιας τέτοιας θεραπείας μπορεί να είναι επικίνδυνη από την άποψη των επακόλουθων επιπλοκών. Έτσι, ο πονόλαιμος μπορεί να προκαλέσει παραβίαση των λειτουργιών της καρδιάς, του ήπατος, των νεφρών. Συχνά, οι γιατροί προδιαθέτουν τα παιδιά να παίρνουν αντιβιοτικά με τη μορφή δισκίων που δεν έχουν δυσάρεστη γεύση και ως εκ τούτου είναι εύκολο για ένα παιδί να δώσει τέτοια φάρμακα.\nΟ γιατρός συνταγογραφεί το διορισμό αντιβιοτικών, καθοδηγούμενο από τη σοβαρότητα της νόσου. Βασικά, η πορεία της θεραπείας της στηθάγχης με αντιβιοτικά διεξάγεται για πέντε έως επτά ημέρες. Εάν η μορφή της νόσου είναι πολύ σοβαρή, τότε η λήψη αντιβιοτικών διαρκεί μερικές φορές περισσότερο. Κατά κανόνα, την τρίτη ημέρα η θερμοκρασία του παιδιού εξομαλύνεται και η γενική ευημερία του ασθενούς βελτιώνεται. Ωστόσο, κατά τη θεραπεία της στηθάγχης στα παιδιά με αντιβιοτικά, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι η χορήγηση τέτοιων φαρμάκων διαταράσσει σημαντικά την μικροχλωρίδα στο σώμα του παιδιού. Κατά συνέπεια, παράλληλα με τα αντιβιοτικά, ο γιατρός, κατά κανόνα, ορίζει τη χορήγηση φαρμάκων που αποκαθιστούν τη χλωρίδα. Για την πρόληψη αλλεργικών αντιδράσεων στη γενική θεραπεία του πονόλαιμου λαμβάνεται επίσης φάρμακα Suprastin, Tavegil και άλλοι.\nΚατά κανόνα, ένα πόνο στο λαιμό σε παιδιά που συνοδεύονται από ρινική καταρροή, έτσι ώστε να ανακουφίσει την κατάσταση του παιδιού που θέλετε να ορίσετε ως σταγόνες μύτη, σπρέι λαιμού άρδευσης.\nΕίναι πολύ σημαντικό να παρέχετε σε ένα παιδί που έχει στηθάγχη, μια μεγάλη ποσότητα ποτού. Σε αυτή την περίπτωση είναι επιθυμητό το μωρό να πιει ζεστό και ξινό χυμούς, κομπόστες, αφέψημα. Σε αυτή την περίπτωση, ιδανικά κατάλληλα φρούτα βατόμουρου και βακκίνιων, αφέψημα ζιζανιοκτόνου, σκύλα, συμπότες μαύρης σταφίδας. Δεν είναι λιγότερο χρήσιμοι και φρέσκοι χυμοί από λαχανικά και φρούτα, επειδή με τη στηθάγχη το σώμα χρειάζεται αναπλήρωση του αποθέματος βιταμινών. Αλλά το πιο κατάλληλο ποτό για πονόλαιμο είναι ένας πικρός, λεπτός πολτός από διαφορετικά μούρα. Το παιδί θα είναι χρήσιμο και ζεστό γάλα με την προσθήκη σόδας, πετρελαίου και μεταλλικού νερού, φυσικών ζωμών ψαριών, ακρωτηρίων, λαχανικών. Με την ευκαιρία, από τα τρόφιμα στην οξεία περίοδο της ασθένειας, τα παιδιά, κατά κανόνα, αρνούνται καθόλου ή τρώνε πολύ λίγο. Οι γιατροί δεν συμβουλεύονται να αναγκάσουν τα παιδιά να τρώνε αυτή τη στιγμή - είναι καλύτερο να πίνετε άφθονο.\nΕπιπλέον, στις πρώτες, πιο δύσκολες ημέρες θεραπείας της στηθάγχης στα παιδιά, είναι επιθυμητό να δοθεί σε ένα παιδί η ευκαιρία να συμμορφωθεί με την ανάπαυση στο κρεβάτι. Είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί αυτό εάν το παιδί μεγαλώσει ενεργά. Παρ 'όλα αυτά, παίζοντας μαζί του στο κρεβάτι και διαβάζοντας βιβλία σε αυτόν, οι γονείς θα είναι σε θέση να επιτύχουν το επιθυμητό και να επιταχύνουν τη διαδικασία ανάκαμψης.\nΘεραπεία των πονόλαιμων λαϊκές θεραπείες\nΥπάρχουν επίσης πολλές μέθοδοι θεραπείας στηθάγχης με λαϊκές θεραπείες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόσθετοι τρόποι για να απαλλαγείτε από μια δυσάρεστη ασθένεια. Για τη θεραπεία της στηθάγχης στα παιδιά, μπορείτε να υποβάλετε αίτηση πρόπολη, η οποία είναι πολύ αποτελεσματική ακόμη και για τη θεραπεία του πυώδους πονόλαιμου. Η πρόπολη μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους.\nΈτσι, είναι εντάξει. βάμμα πρόπολης, επιτρέποντας τη χρήση της πρόπολης σε υγρή μορφή. Σε αυτή την περίπτωση, χρησιμοποιώντας το βάμμα, μπορείτε να λιπάνετε τα επηρεαζόμενα μέρη του λαιμού. Πιθανώς, μια τέτοια διαδικασία δεν θα είναι ευχάριστη για το παιδί, αφού όλη η πρόπολη μπορεί να καεί λίγο. Ωστόσο, μια τέτοια θεραπεία της στηθάγχης στο σπίτι θα είναι πολύ αποτελεσματική και θα βοηθήσει γρήγορα να απαλλαγούμε από πονόλαιμο. Για να κάνετε ένα βάμμα πρόπολης, ανακατέψτε με 100 g αλκοόλης περίπου 20 g πρόπολης, το οποίο πρώτα πρέπει να συνθλίβεται καλά. Για την ποιοτική άλεση του προϊόντος, μπορεί να καταψυχθεί εκ των προτέρων και να σπαστεί με ένα σφυρί με αυτόν τον τρόπο. Το βάμμα προετοιμάζεται για δύο εβδομάδες, ενώ πρέπει να φυλάσσεται σε σκοτεινό μέρος.\nΈνας άλλος τρόπος αντιμετώπισης της στηθάγχης με την πρόπολη είναι η συνηθισμένη μάσηση της θεραπείας. Μετά το φαγητό, πρέπει να μασάτε πρόπολη (αρκετό για να πάρει περίπου 2 γραμμάρια). Η διαδικασία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα και εάν η πρόπολη είναι καλή και πραγματική, τότε θα καεί λίγο στο στόμα. Εάν δεν υπάρχει τέτοια αίσθηση, τότε η επίδραση της θεραπείας δεν θα είναι.\nΓια τη θεραπεία του πονόλαιμου στο σπίτι, η θεραπεία με λεμόνι είναι επίσης κατάλληλη. Για αυτό, παρασκευάζεται χυμός από τρία μεγάλα λεμόνια. Θα πρέπει να πίνετε κάθε βράδυ ένα ποτήρι φρέσκο χυμό για τρεις ημέρες. Αυτό το εργαλείο συμβάλλει στην επιτάχυνση της διαδικασίας επούλωσης.\nΣυχνά για τη θεραπεία της στηθάγχης στα παιδιά το κοινό ιώδιο. Με τη βοήθεια του ιωδίου είναι δυνατόν να παρέχεται αποτελεσματική θεραπεία του πυώδους πονόλαιμου, της χρόνιας μορφής της νόσου. Για να το κάνετε αυτό, χρησιμοποιώντας ένα βαμβακερό μάκτρο πρέπει απλά να το κάνετε φλεγμονή αμυγδαλές ιώδιο.\nΕισπνοή - Ένα άλλο συχνά χρησιμοποιούμενο φάρμακο για τη θεραπεία της στηθάγχης στα παιδιά. Για αυτή τη διαδικασία κατάλληλη μπολ, γεμάτο με ένα υγρό για εισπνοή, και μια πετσέτα, η οποία είναι αναγκαία για την κάλυψη για λίγο το κεφάλι του μωρού κεκλιμένη πάνω από την λεκάνη. Κατά την εισπνοή κατά την εισπνοή, είναι απαραίτητο να κρατήσετε την αναπνοή σας για λίγα δευτερόλεπτα. Για εισπνοή, το χαμομήλι, το ζωμό φασκόμηλου θα το κάνει. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε μερικές σταγόνες πρόπολης στο ζεστό νερό. Είναι σημαντικό το υγρό εισπνοής να είναι ζεστό. Μετά από μερικές συνεδρίες το παιδί θα αισθανθεί καλύτερα.\nΈνα άλλο λαϊκό φάρμακο για τη θεραπεία του πονόλαιμου με στηθάγχη είναι μια έγχυση ελεκαμπάνης. Για να προετοιμάσετε αυτή την έγχυση είναι απαραίτητο να πάρετε 50 γραμμάρια ρίζες elecampane, ρίξτε μισό λίτρο βότκας και επιμείνετε για τρεις ημέρες. Το πεδίο του πώς είναι έτοιμο η έγχυση, το πάτωμα ενός κουταλιού τσαγιού χύνεται στο λαιμό έτσι ώστε το υγρό να καλύπτει και τους δύο αδένες. Μπορείτε να βήξετε λίγο, έτσι ώστε η έγχυση να απορροφηθεί. Είναι πολύ επιθυμητό να μην μιλάμε μετά τη διαδικασία. Οι ενέργειες αυτές πρέπει να επαναλαμβάνονται πολλές φορές την ημέρα.\nΦρέσκο χυμό από κρεμμύδια σε πονόλαιμο πάρτε ένα κουταλάκι του γλυκού πολλές φορές την ημέρα. Μπορείτε επίσης να φτιάξετε ένα μούστος από κρεμμύδια, μέλι και μήλα και να το πάρετε 3 κουταλάκια του γλυκού πολλές φορές την ημέρα.\nΘεραπεία του πονόλαιμου με έκπλυση στο λαιμό\nΕπιπλέον, με πονόλαιμο, τακτικά ξεπλύματα του λαιμού υποδεικνύονται με μια ποικιλία μέσων. Πιστεύεται ότι η διαδικασία γαργάρες είναι διαθέσιμη για το παιδί μετά την ηλικία των δύο ετών. Φυσικά, για να διδάξει το μωρό για να κάνετε γαργάρες, να εφαρμόσει κάποια κόλπα, για παράδειγμα, κάνετε γαργάρες με αυτόν, για να μετατρέψει τη διαδικασία σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι, κ.λπ. Είναι επίσης σημαντικό στη διαδικασία να επαινούν απαραιτήτως το παιδί για την επιτυχή εκπλήρωση αυτής της δράσης.\nΤο ξέπλυμα του λαιμού με πονόλαιμο μπορεί να πραγματοποιηθεί όσο συχνά είναι διαθέσιμο στο παιδί. Οι πιο κοινές λύσεις για γαργάρες, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία μιας πονόλαιμο στο σπίτι, αφεψήματα βοτάνων (κοστούμια φασκόμηλο, ευκάλυπτο, χαμομήλι), δεν είναι ισχυρή λύση υπερμαγγανικό κάλιο, υπεροξείδιο του υδρογόνου, Furacilin. Επιπλέον, συνιστάται να χρησιμοποιήσετε ένα δέρμα αφέψημα κρεμμύδι (τρία κουταλάκια του γλυκού ανά μισό λίτρο νερού), εκχύλισμα σκόρδου (100 g θρυμματισμένου Τύπου σκόρδο πέντε ώρες με 100 ml νερού σε θερμοκρασία δωματίου) για γαργάρες. Χυμό τεύτλων είναι επίσης κατάλληλο για γαργάρες παιδί, πρέπει να τρίβουμε τα παντζάρια σε ένα τρίφτη και πιέστε το χυμό, με την οποία προστίθεται μια κουταλιά της σούπας ξίδι. Επιπλέον, ένα εξαιρετικό μέσο για το ξέπλυμα του λαιμού είναι ο χυμός ή η έγχυση πλαντάν, Juicy Kalanchoe, αραιωμένο στο μισό με νερό. Παιδιά ακριβώς όπως γαργαλικό με ζεστό νερό και μέλι. Επιπλέον, όλες αυτές οι λύσεις και οι ζωμοί δεν είναι επικίνδυνες εάν το παιδί χάνει κατά λάθος λίγο\nΘεραπεία του πονόλαιμου με κομπρέσες\nΣυμπιέζει βοηθήστε όχι μόνο να ανακουφίσει την κατάσταση, αλλά και για να απαλλαγούμε αποτελεσματικά από τον πόνο, γρήγορα ξεπεραστούν άλλα συμπτώματα του πονόλαιμο. Υπάρχουν πολλές λαϊκές συνταγές για την παρασκευή κομματιών. Έτσι, με σοβαρό πόνο στο λαιμό, συνιστάται να κάνετε μια συμπίεση κροτίδων και σκόρδου. Τα παξιμάδια πρέπει να χυθούν με βραστό νερό και να προστεθεί η θρυμματισμένη κεφαλή σκόρδου. Αφού τα παξιμάδια εμποτιστούν με νερό, η μάζα μεταφέρεται στο κρέας, το οποίο προηγουμένως έχει αποστειρώσει το νερό. Η γεμάτη αποθήκη εφαρμόζεται στον λαιμό και συγκρατείται μέχρι να περάσει ο πόνος. Μετά από αρκετές τέτοιες συμπιέσεις, η στηθάγχη υποχωρεί εντελώς.\nΕπίσης για τη συμπίεση συνιστάται η χρήση τέφρας από τη σόμπα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την προηγούμενη συνταγή, αντικαθιστώντας με τα μπισκότα τέφρας. Τέτοιες συμπιέσεις ανακουφίζουν τον πόνο πολύ γρήγορα.\nΣτο λαιμό του παιδιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν φύλλα λάχανων, τα οποία πρέπει να αλλάξουν σε νέα φύλλα μια φορά κάθε δύο ώρες. Στην κορυφή του λαιμού πρέπει να δέσετε ένα μάλλινο μαντήλι. Για να ενισχυθεί η επίδραση, ένα κουκούλι εφαρμόζεται στο λαιμό από τα φύλλα λάχανο.\nΣτηθάγχη Είναι μια οξεία μολυσματική ασθένεια, στην οποία το παιδί πάσχει από τις αμυγδαλές του φάρυγγα. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες αυτής της ασθένειας: πονόλαιμος κάθαρση, ωοθυλακίων, κενό, μύκητες, διφθερίτιδα.\nΠότε καταρροϊκή στηθάγχη ο ασθενής έχει σχετικά χαμηλή θερμοκρασία, το παιδί αισθάνεται άρρωστο και υποτονικό, παραπονιέται για ένα αίσθημα πόνου κατά την κατάποση. Με καταρροϊκή στηθάγχη, σημειώνεται μια μικρή φλεγμονώδης διαδικασία και, κατά συνέπεια, η τρυφερότητα των λεμφογαγγλίων. Κατά κανόνα, για τη θεραπεία της καταρροϊκής μορφής στηθάγχης, δεν χρησιμοποιείται η χρήση αντιβιοτικών.\nΠότε στηθάγχη του ωοθυλακίου και κενό υπάρχει πόνος, καθώς και δυσκολίες στην κατάποση. Επιπλέον, το παιδί θα υποφέρει από ρίγη, το κεφάλι του πονάει και η θερμοκρασία αυξάνεται σημαντικά. Οι λεμφαδένες αυξάνουν, υπάρχει μια αίσθηση γενικής αδυναμίας, έχει συμπτώματα δηλητηρίασης, πόνο στην πλάτη και στις αρθρώσεις.\nΕάν το παιδί είναι άρρωστο ο θυρεοειδής πονόλαιμος, τότε οι αμυγδαλές αμέσως κοκκινίζουν και αυξάνουν, δείχνουν στρογγυλά σημεία κιτρινωπού-λευκού χρώματος. Λευκή επικάλυψη συμβαίνει όταν η κενή μορφή της ασθένειας. Με αυτές τις δύο μορφές στηθάγχης, ένα παιδί πρέπει να συνταγογραφήσει μια λήψη αντιβιοτικά. Με το σωστό σχήμα θεραπείας με τέτοια φάρμακα, η φλεγμονή μειώνεται μετά από μερικές ημέρες. Τέτοιες μορφές πονόλαιμου πρέπει να αντιμετωπίζονται με τήρηση της ανάπαυσης στο κρεβάτι, διαφορετικά ο κίνδυνος επιπλοκών αυξάνεται.\nΜυκητιασική στηθάγχη συμβαίνει λόγω της δράσης του αιτιολογικού παράγοντα - ενός μύκητα που μοιάζει με ζύμη. Αυτή η μορφή της ασθένειας συχνά αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα πολύ μακράς και λανθασμένης θεραπείας με αντιβιοτικά. Όλα τα συμπτώματα της νόσου είναι παρόμοια με εκείνα της χαλαρής μορφής στηθάγχης.\nΈνας άλλος τύπος ασθένειας - διφθερίτιδα στηθάγχη, που θεωρείται η πιο επικίνδυνη μορφή της νόσου. Σε αυτή την περίπτωση, ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου - διφθεριτικό βακίλλιο. Το άρρωστο παιδί εκδηλώνεται επιθέσεις άσθματος, Συνεπώς, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς από ειδικούς.\nΚατά τον διορισμό μιας θεραπευτικής αγωγής για στηθάγχη, ο γιατρός πρέπει να λάβει υπόψη του τι ακριβώς μορφή λαμβάνει και διορθώνει το σύμπλεγμα της θεραπείας.\nΟι επιπλοκές του πονόλαιμου μπορεί να είναι νωρίς ή αργά. Στην πρώτη περίπτωση, αυτές είναι ασθένειες που προκύπτουν κατά τη διάρκεια ασθένειας, προκαλούνται από την εξάπλωση φλεγμονής στα κοντινά όργανα. Τέτοιες επιπλοκές είναι η περιτοσυλλίτιδα, η παραρρινοκολπίτιδα, η ωτίτιδα, το παραδονζυλικό απόστημα, κλπ. Οι καθυστερημένες επιπλοκές της στηθάγχης είναι ασθένειες που εμφανίζονται μετά από 3-4 εβδομάδες, έχουν μολυσματική και αλλεργική προέλευση - είναι αρθρικές ρευματικός πυρετός, ρευματική καρδίτιδα, poststreptococcal σπειραματονεφρίτιδα.\nΠροηγούμενο ΆρθροΠώς να χειριστείτε αγγειοκινητική ρινίτιδα\nΕπόμενο ΆρθροΑιτίες ανάπτυξης νευροβεργικής ρινίτιδας\nΑκτίνες Χ υγιείς και καθαρούς πνεύμονες - που πρέπει και δεν πρέπει να είναι πάνω τους\nΣαρκοείδωση: Πρόγνωση για τη ζωή\nΠοια αποχρεμπτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά την εγκυμοσύνη;\nΥπάρχουν πολλές ασθένειες που συνοδεύουν έναν ξηρό, βιαστικό βήχα, ο οποίος δίνει στον ασθενή πολλές δυσάρεστες αισθήσεις. Για τη θεραπεία του, χρησιμοποιούνται διάφορα σύγχρονα φάρμακα και λαϊκές θεραπείες.


Το... κληρονομικό χάρισμα είχε η κυβέρνηση και δεν κύρωσε τα μνημόνια με τα Σκόπια!\nΤο… κληρονομικό χάρισμα είχε η κυβέρνηση και δεν κύρωσε τα μνημόνια με τα Σκόπια!\n8-11-2021 • 21:32\nΕυλογεί τα γένια της, ότι δηλαδή ορθώς καθυστέρησε την κύρωση των μνημονίων συνεργασίας\nΌπως έχουμε γράψει πολλές φορές, η εθνικά απαράδεκτη Συμφωνία των Πρεσπών έχει καταπέσει εδώ και καιρό, μιας και οι γείτονες εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το «Μακεδονία» για το κρατίδιό τους. Μόνη σταθερή στην τήρηση παραμένει η ελληνική κυβέρνηση. Η οποία δεν έφερνε προς κύρωση τα μνημόνια για να μην γίνει στη βουλή της κολάσεως, από τις αντιδράσεις των κυβερνητικών βουλευτών.\nΟι εξελίξεις στα Σκόπια αποτέλεσαν πρώτης τάξεως ευκαιρία για την κυβέρνηση προκειμένου να μας αποδείξει ότι έχει το… κληρονομικό χάρισμα! «Η επιλογή μας να μη βιαστούμε να κυρώσουμε τα μνημόνια αποδεικνύεται σωστή, δεδομένου ότι τα μνημόνια συνιστούν ένα μηχανισμό ελέγχου ορθής εφαρμογής της Συμφωνίας των Πρεσπών», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου.\nΤουτέστιν η κυβέρνηση ευλογεί τα γένια της, ότι δηλαδή ορθώς καθυστέρησε την κύρωση των μνημονίων συνεργασίας με τα Σκόπια, απόρροια της επονείδιστης Συμφωνίας. Τώρα το ποιος την πιστεύει…


Σχολική εκδήλωση για τα 100 χρόνια από τον Μικρασιατικό Ξεριζωμό 1920-2022 - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE\nΠαρασκευή, 20 Μαΐου 2022 14:39\nΑρχική » ΝΕΑ » Σχολική εκδήλωση για τα 100 χρόνια από τον Μικρασιατικό Ξεριζωμό 1920-2022\nΜέσα από επιλεγμένα κείμενα και μαρτυρίες παρουσιάστηκε σύντομα, αλλά ουσιαστικά το χρονικό της καταστροφής, του ξεριζωμού, της ένταξης των εκπατρισμένων προσφύγων στη νέα τους πατρίδα και της δημιουργικής προσφοράς τους στην ελληνική κοινωνία. Παράλληλα, με τους μελωδικούς ήχους της μαθητικής ορχήστρας και της πολυπληθούς χορωδίας, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της εκλεκτής καθηγήτριας Μουσικής κ. Μαρίας Παπαγεωργίου και του συζύγου και συνεργάτη αυτής, επίσης καθηγητή Μουσικής, κ. Παναγιώτη Σπηλιόπουλου, το κοινό μεταφέρθηκε νοερά στο κλίμα της εποχής, βιώνοντας στιγμές ιδιαίτερης συγκίνησης.\nΤην εν λόγω εκδήλωση, η οποία στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, παρακολούθησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος, ο Σεβασμιώτατος Γέροντας από Καλαβρύτων & Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, πλειάδα κληρικών, εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και πλήθος πολιτών.\nΜετά το πέρας της εκδήλωσης ο Σεβασμιώτατος, εμφανώς συγκινημένος, συνεχάρη και ευχαρίστησε ολόθερμα όλους τους συντελεστές της εμπνευσμένης αυτής παράστασης, προϊόντος συνεργασίας τριών Σχολείων, τους διευθυντές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των ευχαριστιών και των επαίνων επεφύλαξε στους μαθητές και τις μαθήτριες, που αποτελούν «τη γλυκιά ελπίδα και το μέλλον του τόπου μας». Όλως ιδιαιτέρως αναφέρθηκε, επίσης, στο πρόσωπο της κ. Μαρίας Παπαγεωργίου, της ψυχής της εκδήλωσης, τόσο για την έμπνευση, όσο και για την όλη διοργάνωση αυτής της διασχολικής πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας.\nΚατακλείοντας ο Σεβασμιώτατος επισήμανε το «Χρέος της Μνήμης» για τις «Αλησμόνητες», όπως είπε, και όχι χαμένες Πατρίδες και «του αναστοχασμού μέσα από την ιστορία και τα διδάγματά της, ως αναγκαίας συνθήκης για ένα καλύτερο μέλλον. Τέλος, τόνισε τη «μεγάλη σημασία της ενότητας, ως πηγής δύναμης, αναδημιουργίας, προόδου και ελπίδας για το μέλλον». «Αυτή, άλλωστε», υπογράμμισε, «χαρακτήριζε και τους πρόσφυγες, οι οποίοι αντλούσαν πίστη και δύναμη από τη σχέση τους με τον Θεό και τους Αγίους της Εκκλησίας μας και έχοντας κατά τον ξεριζωμό τους από τη Μικρά Ασία ως μοναδική περιουσία τα ελάχιστα πράγματά τους, τις εικόνες του Χριστού μας, τα ιερά Λείψανα των Αγίων της Εκκλησίας μας και τα άγια Δισκοπότηρα, κατάφεραν να ορθοποδήσουν και να μεγαλουργήσουν στην ελεύθερη Ελλάδα μας».\nΑρχιερατική Αγρυπνία υπέρ ενίσχυσης των μαθητών στα ΦηράΗ Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νικολάου στα Αντικύθηρα


Τι πρέπει να τρώω όταν πηγαίνω γυμναστήριο; - Ygeiaonline.gr\nΤι πρέπει να τρώω όταν πηγαίνω γυμναστήριο;\nΗ Γεωργία Καπώλη, Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, MSc, Αντιπρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας, Επιστημονική Διευθύντρια Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Νεμέας Κορινθίας, εξηγεί στο Υγείαonline.gr, τι πρέπει να προσέχουμε στη διατροφή μας όταν πηγαίνουμε στο γυμναστήριο.\nΗ φυσική δραστηριότητα βοηθά τόσο στη μυϊκή ενδυνάμωση του οργανισμού όσο και στη βελτίωση της ικανότητας ευλυγισίας του ατόμου. Τα πλεονεκτήματα της γυμναστικής είναι αντίστοιχα τα εξής:\n1. Μείωση της πιθανότητας καρδιαγγειακών παθήσεων και υπέρτασης\n2. Μείωση χοληστερόλης και σωματικού λίπους\n3. Ενδυνάμωση των οστών και σταθερότητα των συνδέσμων\n4. Αύξηση μυϊκού και συνδετικού ιστού\n2. Χρόνος κατανάλωσης τροφής πριν και μετά την περίοδο της άσκησης\n3. Πρόσληψη υγρών και ενέργειας κατά τη διάρκεια της άσκησης\nΗ διαρκής ενυδάτωση του οργανισμού κρίνεται αναγκαία καθ όλη τη διάρκεια της άσκησης και βοηθά στην καθυστερημένη εμφάνιση του αισθήματος της κόπωσης. Συγκεκριμένα, συνίσταται η κατανάλωση 120-250ml υγρών 15 λεπτά πριν τα αερόβια προγράμματα, 150-350ml κάθε 15-20 λεπτά άσκησης, ενώ μετά την άσκηση απαιτούνται 450-675ml υγρών για κάθε 0.5kg απώλειας σωματικού βάρους. Όσον αφορά την καταναλωθείσα ποσότητα των υδατανθράκων αυτή προσδιορίζεται στα 200-300γρ, 3 ώρες πριν τα αερόβια προγράμματα και μισή ώρα μετά. Έτσι, επιτυγχάνεται η διατήρηση της γλυκόζης αίματος και αναπληρώνονται οι ηπατικές και μυϊκές αποθήκες γλυκογόνου εξασφαλίζοντας την παραγωγή ενέργειας και καθυστερώντας την κόπωση. ΤΙΡ: Καταναλώνετε τρόφιμα, τα οποία προάγουν την πνευματική και σωματική σας υγεία, όπως μη επεξεργασμένα τρόφιμα και μην αγνοείτε την κατανάλωση νερού και υγρών κατά τη διάρκεια της άσκησης. Δείτε και αποθηκεύστε το διαιτολόγιο ΕΔΩ. Γεωργία Καπώλη\nΚλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, ΜSc\nΕπιστημονική Διευθύντρια Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου\n«ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ» - ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Νεμέας Κορινθίας


Συμπληρώματα για Απώλεια Βάρους: Είναι Αποτελεσματικά Ή Όχι? - Συμπλήρωμα απώλειας βάρους χωρίς καφεΐνη\nLamberts Pure Green Coffee Extract, 60tabs - cubafestla.com\nPure Green Coffee Extract - Συμπληρώματα Διατροφής\nLamberts Pure Green Coffee Extract Εκχύλισμα Πράσινου Καφέ χωρίς Καφεϊνη για απώλεια βάρους Το προϊόν αυτό έχει σχεδιαστεί για άτομα που ακολουθούν μια δίαιτα συγκεκριμένων θερμίδων για την απώλεια βάρους. Η φιλοσοφία της εταιρείας δεν είναι η παροχή συμπληρωμάτων διατροφής που υπόσχονται θεαματικά αποτελέσματα όσον αφορά στην απώλεια βάρους.\nΗ εγκυρότητα όμως των αναφορών που συνοδεύουν την ικανότητα του πράσινου καφέ να επιδρά στη ρύθμιση του σωματικού βάρους οδήγησε την Lamberts στο να το συμπεριλάβει στην γκάμα των προϊόντων της. Το εκχύλισμα που χρησιμοποιούμε είναι χωρίς καφεΐνη και παρέχει υψηλά επίπεδα μιας ομάδας δραστικών συστατικών που ονομάζονται chlorogenic acids.\nTo ισχυρότερο συστατικό των chlorogenic acids είναι το 5-caffeoylquinic acid.\nΕκτός των ιδιοτήτων τους να τροποποιούν τον μεταβολισμό, τα συστατικά αυτά αποτελούν επίσης ισχυρά αντιοξειδωτικά, συμβάλλοντας στην εξουδετέρωση των ελευθέρων ριζών. Συμπλήρωμα απώλειας βάρους χωρίς καφεΐνη διαδικασία του ψησίματος αλλάζει τη χημική δομή του σπόρου του καφέ και αυτός είναι ο λόγος που χρησιμοποιούμε άψητους σπόρους καφέ για το δικό εκχύλισμά μας.\nΕίναι χωρίς καφεΐνη και δεν προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες. Δρα επίσης ως ισχυρό αντιοξειδωτικό.\nΚατάλληλο για χορτοφάγους Χρόνος αφομοίωσης: Λιγότερο από 1ώρα Δοσολογία: 2 ταμπλέτες ημερησίως Φύλαξη: Να φυλάσσεται σε δροσερό και ξηρό περιβάλλον και να προφυλάσσεται από το φως. Αλλεργίες: Καμία Προφυλάξεις: Δεν πρέπει να λαμβάνεται από έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες. Ελλάδα Κόστος Μεταφορικών.


Ελληνικά καλλυντικά απο 100% έκκριμα σαλιγκάριου - Morfeas Hellas\nHome Προϊόντα Ελληνικά καλλυντικά απο 100% έκκριμα σαλιγκάριου\nΚΡΕΜΑ ΗΜΕΡΑΣ ΜΕ 100% ΕΚΚΡΙΜΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΟΥ 40ml\nΜε φυσικό Έκκριμα Σαλιγκαριού, Υαλουρονικό οξύ, Κολλαγόνο, Βιταμίνη Ε και Αιθέριο Έλαιο Λεβάντας.\nΚΡΕΜΑ ΝΥΚΤΟΣ ΜΕ 100% ΕΚΚΡΙΜΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΟΥ 40ml\nΜε φυσικό Έκκριμα Σαλιγκαριού. Κολλαγόνο, Βιταμίνη Α Βιταμίνη C και Αιθέριο Έλαιο Λεμονιού.\nΤο φυσικό έκκριμα σαλιγκαριού προσφέρει εξαιρετική ενυδάτωση και δίνει λάμψη στην επιδερμίδα. Ανανεώνει, επουλώνει και αναπλάθει το δέρμα χάρη στη μοναδική σύστασή του. Το κολλαγόνο συσφίγγει και ενυδατώνει το δέρμα επιβραδύνοντας τη γήρανσή του. Η βιταμίνη Α ενεργοποιεί την παραγωγή ελαστίνης και κολλαγόνου, λειαίνει και μειώνει την εμφάνιση λεπτών ρυτίδων, επιβραδύνει τη γήρανση του δέρματος, μειώνει την παραγωγή σμήγματος και καταπολεμά την ακμή και χαρίζει καθαρό και ομοιόμορφο χρωματικό τόνο στο δέρμα. Η βιταμίνη C, δίνει λάμψη και φωτίζει την επιδερμίδα, ενεργοποιεί τη σύνθεση κολλαγόνου (Ι), μειώνει τις δυσχρωμίες και καταπολεμά την ακμή, βελτιώνει την ελαστικότητα του δέρματος, και προσφέρει ισχυρή αντιοξειδωτική προστασία. Το αιθέριο έλαιο λεμόνι απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα του δέρματος και αναζωογονεί το θαμπό δέρμα. Δρα κατά της λιπαρότητας και της ακμής και είναι αντισηπτικό. Η κρέμα νυκτός λόγω της σύνθεσής της προτείνεται και για δράση κατά της ακμής.\nΚΡΕΜΑ ΜΑΤΙΩΝ ΜΕ 100% ΕΚΚΡΙΜΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΟΥ\nΜε φυσικό Έκκριμα Σαλιγκαριού και Βιταμίνη C.\nΗ σύνθεση της κρέμας εξυπηρετεί την περιποίηση της περιοχής γύρω από τον οφθαλμό. Προσφέρει ενυδάτωση και σύσφιξη. Μειώνει τις λεπτές γραμμές, κάνει ομοιόμορφη κατανομή μελανίνης και αναδεικνύει τη φωτεινότητα που όλοι θέλουμε γύρω από τα μάτια μας.\nΟΡΟΣ ΜΕ 100% ΕΚΚΡΙΜΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΟΥ & ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΣΑΦΡΑΝ\nΟρός με φυσικό έκκριμα σαλιγκαριού υαλουρονικό οξύ, βιταμίνη Ε, τριαντάφυλλο και κρόκο Κοζάνης «σαφράν» βιολ. καλλιέργειας.\nΜια μοναδική σύνθεση με μικροκρύσταλλους για έξτρα λάμψη. Είναι τονωτικός, ενυδατώνει και κάνει σύσφιξη. Χαρίζει πολύ ιδιαίτερη αίσθηση ζωντάνιας και ομορφιάς. Με τον ορό μας σας προσφέρουμε τις καλύτερες ευεργετικές ουσίες για το δέρμα σας μέσα από ένα μοναδικό συνδυασμό ¨ιδιαίτερων¨ φυσικών ουσιών.


ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ/ΑΝΑΠΤΥΞΗ - Κώστας Καλλίτσης: Το ζητούμενο δεν είναι «λεφτά σε ό,τι κινείται»\nΤο ζητούμενο δεν είναι «λεφτά σε ό,τι κινείται»\nΚώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 18/10/2020\nΗ οικονομική κατάσταση είναι χειρότερη από όσο δείχνουν οι στατιστικές. Η ανεργία εκτιμάται ότι είναι τουλάχιστον 5 μονάδες πάνω από το επίσημο 16,8%, διότι δεν προσμετρείται η κρυφή ανεργία, καθώς πολλοί άνεργοι δηλώνουν ότι, τώρα πια, δεν ψάχνουν για δουλειά (είτε γιατί έχουν απελπιστεί είτε γιατί επιβιώνουν με τα προσωρινά επιδόματα). Κι είναι πολύ μεγαλύτερη αν συνυπολογιστεί η υποαπασχόληση. Κι οι επενδύσεις είναι μικρότερες από όσες εμφανίζονται. Αρκετές τρέχουσες δαπάνες χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ κι έτσι καταγράφονται ως επενδύσεις ενώ είναι δαπάνες για επιδόματα και κοινωνικές δράσεις. Οταν λήξουν τα έκτακτα προγράμματα, θα φανεί η πραγματικότητα. Θα είναι πολύ δύσκολη.\nΑνάλογη η κατάσταση σε όλο τον κόσμο. Στην Ευρωζώνη, η ανεργία είναι 8,1%, αλλά η κρυφή ανεργία εκτιμάται ότι είναι επιπλέον 4,5 έως 10 μονάδες. Προχθές, η γερμανική Bundesbank, στην έκθεση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, προέβλεψε έκρηξη πτωχεύσεων εταιρειών όταν λήξουν τα κρατικά προγράμματα στήριξης, αρχής γενομένης με 6.000 πτωχεύσεις το α΄ τρίμηνο του 2021, και προεξόφλησε ότι οι πτωχεύσεις θα είναι πολύ περισσότερες από τις 19.000 ετησίως, που σημειώθηκαν το 2019 και το 2018. Κι όπως έχει δηλώσει η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κρ. Γκεοργκίεβα, η ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας θα είναι «μακρά, ανισομερής, αβέβαιη και επιρρεπής σε παλινδρομήσεις». Αυτά ισχύουν και για την Ελλάδα.\nΤι πρέπει να γίνει; Μήπως να αρχίσει ο Χρ. Σταϊκούρας να μοιράζει περισσότερα λεφτά σε οτιδήποτε κινείται στην επικράτεια, προκειμένου να ενισχυθεί η ζήτηση και με τη σειρά της να τονώσει –υποτίθεται– την οικονομία και δη εμπροσθοβαρώς; Ισχυρίζομαι όχι. Το φάρμακο δεν είναι η ενίσχυση των εισοδημάτων γενικώς. Κι ευτυχώς, η διαχείριση Σταϊκούρα έχει τη σύνεση να προσπαθεί να λαμβάνει υπόψη την επόμενη μέρα – στο νέο ραντεβού με τις αγορές.\nΜέσα στον Οκτώβριο θα δοθούν 3 δισ. ευρώ, 1,4 δισ. ως επιστροφές σε συνταξιούχους και 1,5 δισ. σε μαγαζιά και μικροεπιχειρήσεις ως επιστρεπτέα προκαταβολή (που είναι βέβαιο ότι σε μεγάλο μέρος της δεν θα είναι επιστρεπτέα…), η οποία μαζί με 2 δισ. που δόθηκαν και 0,5 που θα δοθούν τον Δεκέμβριο θα φτάσει στα 4 δισ. ευρώ. Εξάλλου, μέσα στην κρίση της COVID-19 δεν μειώθηκε το εισόδημα των 2,4 εκατ. συνταξιούχων (αντιθέτως, αυξήθηκε για 1 εκατ. εξ αυτών), των 880.000 δημοσίων υπαλλήλων, των χιλιάδων εργαζομένων σε τράπεζες, σούπερ μάρκετ κ.λπ. Η κατανάλωση συγκρατείται όχι λόγω νέας ακραίας λιτότητας, αλλά λόγω μεγάλης αβεβαιότητας για το αύριο.\nΤο ζητούμενο είναι η στήριξη εκείνων των νοικοκυριών που είναι, πραγματικά, θύματα της κρίσης και όσων υποχρεωθούν να αναζητήσουν νέες θέσεις εργασίας στη διάρκεια της μακράς πορείας παραγωγικής ανασυγκρότησης που πυροδοτεί η κρίση – όχι όλων όσοι διεκδικούν περισσότερα λεφτά με αφορμή την κρίση. Στήριξη που δεν μπορεί να είναι μόνο (ούτε κύρια…) στενά εισοδηματικού χαρακτήρα αλλά πρέπει να την προσφέρει ένα νέο, ανασυγκροτημένο, σύγχρονο, δίκαιο και ισχυρό κοινωνικό κράτος. Εκεί είναι που η Ελλάδα διαφέρει. Εκεί μακράν υστερούμε από την υπόλοιπη Ευρώπη. Εκεί χρειάζονται τολμηρές μεταρρυθμίσεις. Που δεν γίνονται. Οχι γιατί δεν τις θέλει ο πρωθυπουργός. Συχνά, γιατί δεν μπορούν οι υπουργοί του.


Έρχεται το νέο ηλεκτρικό crossover της Volvo - volvo\nΗ Volvo παρουσίασε το νέο C40 Recharge, το οποίο βλέπουμε και και τις σχετικές φωτογραφίες, και πλέον προσανατολίζεται για επόμενες κινήσεις της. Τα B-SUV και οι αυξανόμενη τάση τους είναι ο χώρος που θα δράσει στο μέλλον με την σκανδιναβική ομάδα να ετοιμάζεται να προσθέσει τον δικό της «παίκτη» στην συγκεκριμένη κατηγορία. Επειδή, μάλιστα, είναι αρκετά πρώιμο το στάδιο κατασκευής του δεν έχουν κυκλοφορήσει αρκετές πληροφορίες, ούτε καν το όνομα που θα πάρει (XC20 ή XC30). Σε κάθε περίπτωση, το συγκεκριμένο αυτοκίνητο θα κληθεί να ανταγωνιστεί κορυφαία SUV πόλης αντιπαραβάλλοντας την premium κατεύθυνση και ύφος που θα χαρακτηρίζει την σουηδική μάρκα.\nΜέχρι στιγμής γνωρίζουμε πως θα πρόκειται για ένα αμιγώς ηλεκτρικό μοντέλο από την στιγμή που η Volvo θα έχει αποκλειστικά ηλεκτρική γκάμα από το 2030 και μετά. Όπως τόνισε πρόσφατα ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας το crossover θα βασίζεται στην πλατφόρμα της Geely, κατά πάσα πιθανότητα με την κίνηση στους μπροστά τροχούς μέσω ενός ηλεκτροκινητήρα. «Νομίζω ότι είναι πολύ πρακτικό και έξυπνο να μοιραστούμε αυτήν την πλατφόρμα, ώστε να μπορούμε να έχουμε μειωμένα κόστη για ένα μικρότερο αυτοκίνητο που είναι πολύ ανταγωνιστικό» τόνισε ο Håkan Samuelsson.\nΕκτός των παραπάνω έδωσε και μία γενική εικόνα για τα χαρακτηριστικά πάνω στα οποία θα επενδύσει η Volvo. Για την ακρίβεια απέκλεισε το ενδεχόμενο να είναι ένα μοντέλο με τεράστιες off-road δυνατότητες και μεγάλη απόσταση από το έδαφος, καθώς δήλωσε ότι «δεν είναι σημαντικές αυτές οι προτεραιότητες την δεδομένη στιγμή». Στόχος της Volvo είναι το XC20 ή XC30 να κυκλοφορήσει μέσα στο 2023.