Η μεγαλοπρέπεια της «ξερής» ομορφιάς - ΤΑ ΝΕΑ\ntanea.gr > Ζωή & Τέχνες > Η μεγαλοπρέπεια της «ξερής» ομορφιάς\nΗ μεγαλοπρέπεια της «ξερής» ομορφιάς\nΤρανή προσωπικότητα στον χώρο του μόντελινγκ, πρόσωπο αγαλματένιο, μια σφυρηλατημένη γυναίκα, με στιβαρές απόψεις και πυγμή. Ηθοποιός με ελάχιστη κινηματογραφική παρουσία επειδή εκείνη το θέλησε. Η Λορίν Χάτον επιστρέφει στη συμπαθητική κομεντί «Κορίτσι για φίλημα» και μέσα από αυτό το σύντομο πέρασμά της αποδεικνύει ότι και στα 75 της δεν έχει χάσει ρανίδα του σεξαπίλ της\nΗ Λορίν Χάτον, σέξι και στα 75, όπως εμφανίζεται στην ταινία «Κορίτσι για φίλημα» όπου πρωταγωνιστεί η Εϊμι Σούμερ (προβάλλεται στις αίθουσες)\nΖουμπουλάκης Γιάννης 14 Ιουνίου 2018 | 23:57\nΠοιος θυμάται τη Λορίν Χάτον; Σίγουρα όσοι έχουν δει το «Επάγγελμα ζιγκολό» και δεν θα πρέπει να είναι λίγοι. Μα και όσοι ξέρουν από μόδα, όπως και την ιστορία της. Που επίσης δεν θα πρέπει να είναι λίγοι, όπως λίγα δεν είναι τα (τουλάχιστον) 25 εξώφυλλα του «Vogue» που έχουν φιλοξενήσει το πρόσωπο της Λορίν Χάτον από τη δεκαετία του 1960 ώς και του 1990. Αλλά στο «Επάγγελμα ζιγκολό», την ταινία που γύρισε ο Πολ Σρέιντερ στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Λορίν Χάτον βρέθηκε στην απόλυτη – και αξεπέραστη – κινηματογραφική στιγμή της. Ηταν εκείνο το αέρινο, αγέλαστο, πανέμορφο πλάσμα που έδωσε στον κυνικό και νάρκισσο ζιγκολό του Ρίτσαρντ Γκιρ να καταλάβει τη σημασία του αληθινού έρωτα. Μα και τι θυσίες απαιτεί ένας έρωτας για να είναι όντως αληθινός. Εκείνος την πίστεψε. Και δεν το μετάνιωσε.\nΗ χημεία ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές της ταινίας «Επάγγελμα ζιγκολό» υπήρξε απρόβλεπτη, μοναδική. Και η Χάτον, στα 37 της τότε – έξι χρόνια μεγαλύτερη από τον Γκιρ – και πρόσωπο προερχόμενο από τον χώρο της μόδας, προσπαθούσε να βρει τη θέση της στον χώρο του κινηματογράφου. Δεν τη βρήκε. Ή δεν θέλησε να τη βρει. Δεν την ξαναείδαμε ποτέ σε μια ταινία ανάλογης επιτυχίας με του «Ζιγκολό». Μικρά περάσματα, ως επί το πλείστον, δεύτεροι ρόλοι σε ταινίες ή τηλεταινίες, μια πρωτότυπη ως ιδέα αλλά χωρίς επιτυχία σειρά τηλεοπτικών συνεντεύξεων που έπαιρνε η ίδια από προσωπικότητες («Lauren Hutton and…»), τίποτα μεγάλο, τίποτα το πραγματικά αξιομνημόνευτο. Αλλά πάντα, μα πάντα το όνομα της Λορίν Χάτον παρέμενε σταθερή αξία. Ενα όνομα με κύρος, μια περσόνα με ενδιαφέρον, μια γυναίκα με πυγμή και φυσικά πηγαία ομορφιά.\nΠέρασμα η Λορίν Χάτον κάνει και στην τελευταία μέχρι σήμερα ταινία της, το «I feel pretty», που προβάλλεται εδώ και λίγο καιρό στις αίθουσες. Είναι μια έξυπνη κομεντί με «μήνυμα»: η ομορφιά προέρχεται από μέσα μας, λέει. Αν αισθανόμαστε όμορφοι, τότε είμαστε όμορφοι. Κι άσε τους άλλους να χτυπιούνται. Κεντρικό πρόσωπο της ταινίας είναι η Ρενέ (η καλή κωμικός Εϊμι Σούμερ), μια στρουμπουλή, ξανθιά τριανταπεντάρα που έχει τεράστιο κόμπλεξ με το παρουσιαστικό της και που όταν σε ένα ατύχημα χτυπά κατά λάθος το κεφάλι της, αρχίζει να «βλέπει» το κακοφτιαγμένο, «στραβοχυμένο» σώμα της σαν να πρόκειται για της Μπριζίτ Μπαρντό στο «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα». Το σώμα της δεν έχει αλλάξει σε τίποτα φυσικά, όμως στο μυαλό της Ρενέ είναι στ" αλήθεια μεταμορφωμένο. Και αυτό θα της δώσει την αυτοπεποίθηση που δεν είχε ποτέ!\nΚαι τι δουλειά έχει σε όλα αυτά η Λορίν Χάτον; θα αναρωτηθείτε. Η Χάτον είναι η Λίλι Λεκλέρ, η ιδρύτρια της εταιρείας καλλυντικών στην οποία η Ρενέ εργάζεται και την οποία διευθύνει πλέον η καλοπροαίρετη αλλά εντελώς φαντασμένη και «στον κόσμο της» κόρη της πρώτης, η Εϊβερι (Μισέλ Γουίλιαμς). Μόνο που η εταιρεία δεν πηγαίνει καλά. Η καμπάνια που έχει ξεκινήσει με μια σειρά λιγότερο δαπανηρών και πιο προσιτών καλλυντικών για πώληση σε καταστήματα λιανικής δεν έχει τις πωλήσεις που περίμεναν. Η πανέξυπνη Λίλι συνειδητοποιεί ότι λόγω του πλούτου και της ομορφιάς της η κόρη της έχει αποσυνδεθεί από τη γραμμή παραγωγής και δεν καταλαβαίνει πώς να την εμπορευτεί. Οπότε στη μέση θα μπει η Ρενέ. Αυτή έχει τη σκέψη της αγοράστριας της διπλανής πόρτας.\nΑν και δεν έχει ειπωθεί επισήμως, μπορεί κανείς να υποψιαστεί το γιατί η Λορίν Χάτον αποφάσισε να παίξει σε αυτή την ταινία. Μπορεί να μην είναι σπουδαία (η αλήθεια είναι ότι βλέπεται πολύ ευχάριστα και ενδείκνυται για καλοκαίρι), όμως στη γενικότερη φιλοσοφία της πρεσβεύει αυτό που η Χάτον δεν έπαψε ποτέ να υποστηρίζει: τον συμβιβασμό του κάθε ανθρώπου με αυτό που είναι.\nΗ Χάτον έχει αφιερώσει ατελείωτες ώρες μιλώντας για το προνόμιο της ομορφιάς που δεν είναι αποκλειστικότητα των νέων ανθρώπων. Μα και η ίδια αυτό ακριβώς δεν αντανακλούσε πάντα; Εχει πει παλαιότερα για τον χρόνο και την ηλικία: «Πρέπει να είμαστε σε θέση να ωριμάζουμε. Οι ρυτίδες μας είναι τα μετάλλιά μας για το πέρασμα της ζωής. Οι ρυτίδες μας είναι αυτά που έχουμε περάσει και ποιοι θέλουμε να είμαστε».\nΠοτέ νυστέρι και ρετούς\nΗ Λορίν Χάτον είχε επίσης δηλώσει ότι ποτέ δεν θα διανοούνταν να μαχαιρώσει το πρόσωπό της γιατί μόλις το έκοβε «δεν θα ήξερα πια πού έχω ώς τώρα βρεθεί». Και πράγματι, όχι μόνο δεν κατέφυγε ποτέ στην πλαστική χειρουργική, πράγμα που παρατηρεί κανείς εύκολα και στην ταινία «I feel pretty», αλλά παλιότερα έθετε ειδικούς όρους στα συμβόλαιά της να μη γίνεται κανένα ρετούς στα πορτρέτα των φωτογραφιών της που δημοσιεύονταν στα περιοδικά μόδας!\nΗ άποψή της για τις ρετουσαρισμένες φωτογραφίες και την «απομάκρυνση» των ρυτίδων είναι ότι το αποτέλεσμα στο πρόσωπο θυμίζει αβγό. «Υπήρξα κάποτε αβγό και δεν θέλω σε καμία περίπτωση να ξαναγίνω» είχε πει παλιά. Και πράγματι, οι λεπτές γραμμούλες που έχει για ρυτίδες γύρω από τα καταγάλανα μάτια και το μεγάλο στόμα της, αν κάτι της προσθέτουν, ακόμα και σήμερα, στα 74 της, αυτό είναι μια γοητεία.\nΠριν από χρόνια, όταν γινόταν 50, η Χάτον έκλεινε ξανά μια μεγάλη συμφωνία με τη Revlon, με την ίδια δηλαδή εταιρεία με την οποία στα 30 της είχε υπογράψει το πρώτο της μεγάλο συμβόλαιο. Για την ακρίβεια, το 1973 είχε υπογράψει για πρώτη φορά συμβόλαιο με τη Revlon και έγινε το πρόσωπό της. Δύο χρόνια αργότερα, το 1975, η Χάτον ανανέωσε το συμβόλαιό της και έγινε εκατομμυριούχος. Ωστόσο, η Revlon την απέλυσε όταν είχε γίνει 40 χρονών, για να την επαναπροσλάβει στα 50!\nΚαμία άλλη πενηντάρα δεν είχε κατορθώσει κάτι παρόμοιο με εταιρεία καλλυντικών εκείνη την εποχή, στα 90s, εκτός από την Κατρίν Ντενέβ για τον οίκο Yves Saint Laurent. «Το πιο ηλικιωμένο μοντέλο» την είχε βαφτίσει μέρος του Τύπου. Αλλά τον ίδιο τίτλο τής είχαν δώσει και στα 40 της. Οπως και στα 30 της!\nΑπό το Playboy στη Revlon\nΗ Λορίν Χάτον γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1943 στην Πολιτεία της Νότιας Καρολίνας, στο Τσάρλσταουν, ως Μαίρη Λόρενς Χάτον. Τελείωσε το λύκειο το 1961 στην Τάμπα της Φλόριντα και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης, για να μεταφερθεί αργότερα στο Τουλέιν, όπου το 1964 πήρε το πτυχίο της. Αμέσως έφυγε για τη Νέα Υόρκη έχοντας περίπου 200 δολάρια στην τσέπη και ένα κενό ανάμεσα στους κοπτήρες της. Δεν την ένοιαζε που δεν είχε δει ξανά στη ζωή της κτίριο ψηλότερο των έξι ορόφων, αλλά στόχος της, τότε, δεν ήταν η Νέα Υόρκη. Ηταν η Αφρική, που όμως θα ακολουθούσε αργότερα. Στο Μανχάταν βρήκε δουλειά ως κουνελάκι στο «Playboy Club». Η διοίκηση της πρότεινε να επιλέξει ένα άλλο όνομα διότι υπήρχαν ήδη αρκετά κουνελάκια που λέγονταν Μαίρη. Η Χάτον κινήθηκε έξυπνα. Μια ηθοποιός που εκείνη την εποχή θαύμαζε ήταν η Λορίν Μπακόλ και το όνομα Λορίν δεν απείχε και τόσο από το μεσαίο της, Λόρενς.\nΗ ομορφιά της δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη και πράγματι το πρακτορείο Φορντ σύντομα την προσέγγισε, πείθοντάς την ότι μια επίσκεψη στον οδοντίατρο κρινόταν απαραίτητη. Η Χάτον ακολούθησε τη συμβουλή και η πρώτη της δουλειά ως φωτομοντέλο για την αμερικανική «Vogue» στην Ιταλία ήταν το επόμενο βήμα της.\nΤότε ήρθε η στιγμή του συμβολαίου της με τη Revlon και σε αυτό ρόλο έπαιξε ο εντοπισμός της από τον διάσημο φωτογράφο Ρίτσαρντ Εϊβεντον. Ωστόσο, όταν αποφασίσεις να κολυμπήσεις στα βαθιά, ανακαλύπτεις ότι τα νερά δεν είναι πάντα καθαρά. Η πρώτη «λάσπη» που η Χάτον δέχτηκε ήταν ότι η δουλειά στη Revlon οφειλόταν στην (ανύπαρκτη) σχέση της με τον ιδιοκτήτη της εταιρείας. Συγχρόνως, είχε γραφεί ότι είχε ερωτική σχέση με τη βρετανίδα ηθοποιό Τζούλι Κρίστι. Η Χάτον δεν «μάσησε». Ποτέ δεν θα «μασούσε». Η αντεπίθεσή της; Εκτός από το ότι αρνήθηκε τα πάντα, πρότεινε στη Revlon στην επόμενη διαφημιστική καμπάνια της εταιρείας να φωτογραφιστεί μαζί με την Κρίστι και τον ιδιοκτήτη της Revlon πάνω σε ένα κρεβάτι! Επίσης δεν απαρνήθηκε ποτέ τα πιστεύω της για χάρη των χρημάτων. Ενα παράδειγμα: αρνήθηκε να κάνει διαφημίσεις για γούνες προερχόμενες από ζώα, πείθοντας ακόμα και τους φωτογράφους να συμφωνήσουν μαζί της.\nΕκείνα τα χρόνια, τα χρόνια της νιότης, η ιδιωτική ζωή της Χάτον βρισκόταν συνέχεια στο μάτι του κυκλώνα ασταμάτητων κουτσομπολιών. Στη δεκαετία του 1980 η σχέση της με τον μουσικό παραγωγό Μάλκομ ΜακΛάρεν απασχόλησε πολύ τον Τύπο, μέχρι τη στιγμή που η σχέση έληξε επειδή, σύμφωνα με την ίδια, εκείνη αγαπούσε τον Γουίλιαμ Φόκνερ κι εκείνος τον Κάρολο Ντίκενς.\nEasy Rider στα 55\nΗ ζωή της δεν σταμάτησε ποτέ να είναι μια περιπέτεια, χωρίς όμως η ίδια να την προβάλλει για να καρπωθεί από αυτήν. Ατελείωτα ταξίδια σε όλες τις ηπείρους, Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Λατινική Αμερική. «Αγαπώ την αίσθηση ότι είναι σαν ένα γυμνό αβγό στην κορυφή του χάλυβα, που αισθάνεσαι ευάλωτος αλλά τόσο ζωντανός» είχε πει παλιότερα για μία από τις μεγάλες αγάπες της, την οδήγηση μοτοσικλέτας (οδηγούσε από τα χρόνια της εφηβείας της). Ωστόσο, η μοίρα έμελλε να της παίξει ένα πολύ άσχημο παιχνίδι όταν στα 55 της, το 2000, συμμετείχε σε ένα σόου μοτοσικλέτας με αναβάτες διασημότητες της σόουμπιζνες, όπως ο βρετανός ηθοποιός Τζέρεμι Αϊρονς και ο Ντένις Χόπερ, σκηνοθέτης – πρωταγωνιστής στον «Ξέγνοιαστο καβαλάρη», την απόλυτη ταινία μοτοσικλέτας.\nΗ μοτοσικλέτα της Χάτον την πρόδωσε σε μια στροφή κοντά στη λίμνη Mεντ, έξω από το Λας Βέγκας. Τινάχθηκε στον αέρα και έπεσε στο έδαφος, όπου το σώμα της στριφογύρισε πολλές φορές. Ενώ ο Αϊρονς την κρατούσε στην αγκαλιά του, η Χάτον δεχόταν τις επιτόπιες πρώτες βοήθειες των γιατρών που ταξίδευαν μαζί με την αποστολή, για να μεταφερθεί αργότερα με ελικόπτερο στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο στο Λας Βέγκας. Η Χάτον υπέστη πολλαπλά κατάγματα στα πόδια με σοβαρά τραύματα, μώλωπες και κακώσεις σε όλο το σώμα. Ευτυχώς δεν είχε χτυπήσει σοβαρά στο κεφάλι, διότι το κράνος που φορούσε την προστάτεψε.\nΜετά το «Επάγγελμα ζιγκολό» και ενώ στη δεκαετία του 1970 είχαν προηγηθεί κάποιες ακόμα εμφανίσεις της στο σινεμά («Αμέρικα 1971» με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, «Παντρολογήματα» του Ρόμπερτ Ολτμαν, «Ο τζογαδόρος» με τον Τζέιμς Κάαν), η κινηματογραφική συνέχεια της Χάτον δεν φάνηκε να είναι τόσο συναρπαστική όσο η ταινία του Πολ Σρέιντερ υποσχόταν. Ομως ήταν δική της απόφαση. Η Χάτον επέστρεψε στο μόντελινγκ γιατί, όπως η ίδια είχε δηλώσει τότε, αισθανόταν πιο υπερήφανη στον χώρο της μόδας απ" όσο στον χώρο του κινηματογράφου.\nΗ φωνή των γυναικών\nΤο ενδιαφέρον με τη Λορίν Χάτον ήταν πάντα και ο πολιτικοποιημένος χαρακτήρας της. Στη δεκαετία του 1990 όταν αποκαλούσε τη χώρα της «στρατιωτικό πραξικόπημα», η φωνή της ακουγόταν σε εκστρατείες που η ίδια πίστευε ότι ήταν προς όφελος της κοινωνίας. Δεν δίστασε να ασκήσει κριτική στις Πρώτες Κυρίες των ΗΠΑ. Να αποκαλέσει τη Νάνσι Ρίγκαν «σκελετό με ρούχα» και την Μπάρμπαρα Μπους «ταινία τρόμου». Της άρεσε όμως η Χίλαρι Κλίντον γιατί «δεν έχει πέος».\nΟι απόψεις της για την ομορφιά δεν ήρθαν αργότερα, όταν είχε πια μεγαλώσει, τις είχε από νέα. Υπέρμαχος των γυναικείων δικαιωμάτων πολύ πριν από τα πρόσφατα κινήματα τύπου #Metoo, η Χάτον έδινε τη φωνή της σε ραδιοφωνικά σποτ που ωθούσαν τους πατεράδες να βοηθούν τις συζύγους τους στην ανατροφή των παιδιών τους. «Οι γυναίκες στην ηλικία μου δικαιούνται να χαρούν το δεύτερο μισό της ζωής τους, δεν έχουν τελειώσει!» έλεγε σε συνεντεύξεις της στη δεκαετία του 1990. Δεν ήταν τόσο φεμινίστρια όσο ρεαλίστρια. Πίστευε και ενδεχομένως να εξακολουθεί να πιστεύει ότι μόνο η ολοκληρωτική υπέρβαση της θρησκείας μπορεί να αλλάξει τη ζωή των γυναικών. «Οσο οι γυναίκες θα θεωρούνται υπεύθυνες για το προπατορικό αμάρτημα, θα παραμένουν πάντα πολίτες δεύτερης κατηγορίας» είχε δηλώσει στην «Independent» εν έτει 1993. «Είναι κακό να νιώθεις σέξι όταν έχεις πια μεγαλώσει; Ολες τις αηδίες περί ηλικίας και έρωτα τις έχουν σκαρφιστεί οι άνδρες. Οι μορφωμένες γυναίκες αποτελούν πια την πλειονότητα».\nΚαι όσο για το μόντελινγκ, μπορεί να επέστρεψε σε αυτό επειδή ένιωθε περισσότερο υπερήφανη σε εκείνο τον χώρο απ" ό,τι στου σινεμά, ποτέ όμως δεν είπε ότι είναι ένας παράδεισος. Χαρακτηριστική είναι η φράση της και πάλι στην «Independent»: «Ως μοντέλο είσαι από τα 16 ώς τα 24 το μεγαλύτερο σύμβολο της θηλυκότητας, αλλά στην ουσία δεν είσαι… τίποτα». Εξάλλου, αν είχε διάρκεια σε αυτόν τον δύσκολο χώρο, οφείλεται στο ότι δεν πάτησε ποτέ την «μπανανόφλουδα», δεν έπεσε ποτέ στην παγίδα. Εκλεινε τις καλύτερες, τις πιο προσοδοφόρες δουλειές και ενώ βρισκόταν στο peak της εξαφανιζόταν για μήνες. Και μετά επέστρεφε και πάλι, για μια νέα δουλειά.\nΕνα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η «εξαφάνισή» της από τον χώρο στα 90s, αμέσως αφότου είχε εκπληρώσει το συμβόλαιό της με τη Revlon για μια φωτογράφιση του ιταλικού «Vogue» μαζί με την Κέιτ Μος. Μόλις η δουλειά τελείωσε, η Χάτον εξαφανίστηκε από προσώπου γης για να ζήσει, όπως μαθεύτηκε αργότερα, για λίγο σε καταυλισμό Ινδιάνων. Γιατί για τη Λορίν Χάτον «ο κόσμος των μοντέλων μπορεί να γίνει ένας μεγάλος καθρέφτης που θαυμάζει όσους τον κοιτάζουν κι εκείνοι να εθίζονται σ" αυτόν τον θαυμασμό, πιο επικίνδυνο και από την ηρωίνη».


ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός 2-0: Γκαρσία: «Καθαρή νίκη, επιβράβευση για τους κόπους μας» (vid) - Fosonline\nΚυριακή, 18 Απριλίου 2021 21:33\nΟ προπονητής του ΠΑΟΚ, Πάμπλο Γκαρσία, χαρακτήρισε δίκαιη την νίκη επί του Ολυμπιακού και αποτέλεσμα που δικαιώνει την δουλειά και προετοιμασία των παικτών του για την αναμέτρηση με τους πρωταθλητές.\nΟ προπονητής του ΠΑΟΚ, Πάμπλο Γκαρσία, ήταν όλο χαμόγελα μετά το τέλος του ματς με τον Ολυμπιακό, ενώ μίλησε και για λίγο στα Ελληνικά πέρα από την συνήθη βοήθεια του μεταφραστή. Ο Ουρουγουανός κόουτς του «δικεφάλου του βορρά» σχολίασε: «Σήμερα αγωνιστήκαμε κόντρα σε μία ομάδα που έχει έναν ξεκάθαρο τρόπο να επιτεθεί. Εμείς κάναμε κάποιες αλλαγές και προσαρμογές. Ήταν μία καθαρή νίκη. Συγχαρητήρια για όλη την ομάδα. Νομίζω ότι το αξίζαμε πολύ για την εμφάνιση αυτή και τη νίκη. Δουλέψαμε πολύ σκληρά αυτή την εβδομάδα. Αυτό μπορώ να πω είναι ότι πρόκειται για μία επιβράβευση. Για εμάς δεν έχει αλλάξει κάτι. Κερδίσαμε έναν αγώνα και συνεχίζουμε τη σκληρή δουλειά για να βελτιωθούμε...\nΓια τον Ζίφκοβιτς: «Όλοι οι παίκτες είναι συγκεντρωμένοι σε αυτό που πρέπει να κάνουν. Ο Ζίφκοβιτς πέτυχε δύο γκολ και δεν έχει θέμα σε ποια πλευρά θα αγωνίζεται. Στην άλλη πλευρά έχουμε τον Ελ Καντουρί και γνωρίζαμε ότι λόγω του Ραμαζανιού είναι λίγο δύσκολο εξαιτίας της διατροφής του να είναι στο 100% σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ο Ολυμπιακός έκανε μία εσωτερική αλλαγή, φέρνοντας έναν γρήγορο ποδοσφαιριστή από εκείνη την πλευρά και θέλαμε να γίνουμε πιο συμπαγείς σε εκείνο το κομμάτι».\nΓια τον μεταγραφικό σχεδιασμό: «Ως ποδοσφαιριστής δεν σκεφτόμουν το μακροπρόθεσμο μέλλον, το ίδιο ισχύει και τώρα που είμαι προπονητής. Δεν είναι η στιγμή να μιλήσουμε τώρα για αυτό. Εννοείται ότι χρειάζεται ένας σωστός σχεδιασμός για να δούμε τι πήγε καλά και τι όχι από την αρχή της σεζόν. Αυτή τη στιγμή παρόλο που μπορώ να πω πολλά, δεν είναι το κατάλληλο τάιμινγκ για να μιλήσουμε».


gay ekfansi: "Ο αδελφός του" μια ταινία του Πατρίς Σερό ("Son frère", un film de Patrice Chéreau)\n"Ο αδελφός του" μια ταινία του Πατρίς Σερό ("Son frère", un film de Patrice Chéreau)\nΜια ταινία πάνω στα σώματα\n(του Πατρίς Σερό)\nΜια ταινία πάνω στα σώματα, την αποδιοργάνωση ενός σώματος, τη μεταμόρφωση των προσώπων. Μια ταινία πάνω στο χώρο που κατέχουν τα σώματα. Μια ταινία για τη σιωπή και τη λογόρροια.\nΕξετάζει το δέρμα, τις ζάρες, τις ρυτίδες, το χνούδι και τις αναπνοές. Μελανιές αιματώματα, ερυθρήματα, ώμοι που ξεγυμνώνονται και ξεπροβάλλουν, πανταλόνια που γλιστρούν, πάπούτσια και κάλτσες που βγαίνουν, τα σημάδια που αφήνουν. Ιώδεις πληγές, εκκρίσεις πύου, λεκέδες στα σεντόνια και τα κρεβάτια.\nΤα κινηματογραφούμε κάτω από διαφορετικές οπτικές γωνίες, από ψηλά ή από χαμηλά. Από κοντά ή από μακριά. Γένια που μεγαλώνουν, πουλόβερ που σηκώνονται ή που πετιούνται κάτω, μια γυναικεία μπλούζα που αποκαλύπτει στήθος, τρίχες του σώματος που ξυρίζουν, τρίχες που ξαναφυτρώνουν, η μπρατέλα ενός σουτιέν που πέφτει, ένας ώμος, μια πλάτη.\nΜια βουβή ταινία με στιγμές συνεχούς ομιλίας. Λόγια μισά, επικαλυπτόμενα. Κάποιος που επαναλαμβάνεται κι ύστερα ξαφνικά σιωπά.\nΜια ταινία πάνω στη σιωπή.\nΜια ασπρόμαυρη ταινία με πολλά χρώματα· των προσώπων, η χλομάδα τους, το χρώμα του δέρματος, το πιο ωραίο των χρωμάτων, αυτό που μας βοηθά να ζούμε και που μας κάνει να ελπίζουμε.\nΈνα σύμπαν όπου δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για τους άλλους, όπου κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει κανέναν, όπου η αρχίατρος ομολογεί στο τέλος την άγνοιά της και ότι δεν μπορεί να βρει λύση. Μια μητέρα που ζει στο δικό της κόσμο, ένας πατέρας απών, εκείνη μιλά πολύ και εκείνος ελάχιστα. Μια ολόκληρη οικογένεια που ο ήρωας έχει σταματήσει να βλέπει και η οποία λειώνει μπροστά του, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που εμφανίζονται περιστασιακά: μια οικογένεια βυθίζεται στην αγωνία. Κανείς δεν κάνει έρωτα, ο πόθος έχει νεκρώσει, τα σώματα είναι ψυχρά και σιωπηλά, τα βλέμματα γίνονται αδιαπέραστα.\nΜια απλή μικρή ταινία, πάνω σε μια μάλλον συνηθισμένη περίπτωση, πάνω σε μια ασθένεια που δεν είναι η χειρότερη, από την οποία ωστόσο κινδυνεύεις από ατύχημα κάθε στιγμή. Ναι, πρέπει να αποδεχτούμε αυτό τον κίνδυνο. Αυτή είναι όλη η ιστορία της ταινίας. Ο Τομά δεν τον αποδέχεται.\nΑλλά στο τέλος όλη μας η συμπάθεια πάει προς τον επιζήσαντα, το μικρότερο αδελφό, ο οποίος πιάστηκε όμηρος, αυτός που σήκωσε το μεγάλο του αδελφό στα μπράτσα, τον αγκάλιασε, του έκανε μασάζ. Και που τον πήρε όμηρο, με τη σειρά του.\nΜια σύντομη ταινία, σε σχήμα ριπής. Όπως ένα θραύσμα. Ή ενδεχομένως μια νεκρή φύση.\nΈνα ή δύο θραύσματα από την παγκόσμια οδύνη.\nΠατρίς Σερό, από το prees book της ταινίας.\nΜια ταινία για τη ζωή\n(της Ιωάννας Παπαγεωργίου)\n[…] Ο αδελφός του είναι μια ταινία για το σώμα. Τις πτυχώσεις, τον ιδρώτα, το χνούδι, τις ελιές, τα σημάδια και τα τραύματά του. Την ανάγκη του για μια αγκαλιά ή έστω ένα χάδι. Και την αποστροφή του για τις βελόνες, τα νυστέρια και τα σωληνάκια που εισχωρούν βίαια, αδιάκριτα, στο εσωτερικό του. Όταν ο Τομά πρωτομπαίνει στο νοσοκομείο, μια νοσοκόμα έρχεται για να του πάρει αίμα. Πολύ αίμα. Πέντε ή έξι φιαλίδια. Ο Τομά δεν αντέχει. Χλομιάζει του πέφτει η πίεση και λιποθυμά. Οι νοσοκόμες τον ξεσκεπάζουν, τον ξαπλώνουν καλύτερα στο κρεβάτι και του σηκώνουν τα πόδια ψηλά προσπαθώντας να τον συνεφέρουν. Μέσα στην αναταραχή η πράσινη νοσοκομειακή ρόμπα που φορά ανεβαίνει άτσαλα μέχρι τη μέση του, αποκαλύπτοντας απροστάτευτα, γυμνά, προσωρινά παραλυμένα τα γεννητικά όργανα και τα πόδια του. Στην αμέσως επόμενη σκηνή, ο Λικ επιστρέφει σπίτι και εξομολογείτε λίγη από την αγωνία για τον αδελφό του στον σύντροφό του. Εκείνος τον υποδέχεται αρχικά γυμνός. Όταν όμως συνειδητοποιεί την ανάγκη του για κουβέντα, φορά μια μπλούζα. Που του φτάνει μέχρι η μέση. Αποκαλύπτοντας άφοβα, γυμνά, προσωρινά χαλαρά, τα γεννητικά όργανα και τα πόδια του. Αργότερα, στο νοσοκομείο, δύο νοσοκόμες έρχονται να ετοιμάσουν τον Τομά για το χειρουργείο. Χαμογελαστές, με γλυκά, καθησυχαστικά λόγια και ευλαβικές, τελετουργικές κινήσεις ξυρίζουν το κορμί του σπιθαμή προς πιθαμή. Στην αμέσως επόμενη σκηνή, ο Λίκ κάνει επιτέλους έρωτα στον σύντροφό του. Μελαγχολικός, βουβός και με νωχελικές κινήσεις. Αθόρυβα, αλλά διαπεραστικά, ο Chéreau επιχειρεί μια σοκαριστική κι όμως λυτρωτική διαπίστωση: το σώμα (και μαζί η ψυχή που περικλείει) δεν είναι ποτέ τόσο αφοπλιστικά ευάλωτο τόσο αποστομωτικά ανοχύρωτο, όσο όταν αγωνίζεται να επιβιώσει ή να φτάσει στον οργασμό. Γι’ αυτό και η ανθρώπινη ουσία δεν μπορεί να κρύβεται μόνο στα πάθη του αθάνατου πνεύματος, όπου συνήθως την αναζητά η κάθε μορφή τέχνης. Ατόφια ψήγματά της, ίσως τα πιο ανεπιτήδευτα, κυλούν στο αίμα, τρέφουν τους ιστούς και δίνουν γεύση στα υγρά του θνητού κορμιού μας.\nΟ αδελφός του είναι μια ταινία για το πρόσωπο. Εκείνο που, όπως λένε, φιλοξενεί τον καθρέφτη της ψυχής: τα μάτια. Εκείνο που πάντα γυμνό, άντυτο νοτίζετε από τα δάκρυα της χαράς ή της λύπης. Η μορφή του είναι η μορφή της ταυτότητάς μας. Τα χαρακτηριστικά του είναι οι εκφράσεις του, η πιο αποτελεσματική πρόκληση να επικοινωνήσουμε, με τα ανοιχτά συναισθήματά μας, χωρίς λόγια ή μετάφραση. Ο Chéreau ακουμπά τα πρόσωπα των ηρώων του και τα αφουγκράζεται. Κάποια στιγμή δύο από αυτά αλλάζουν θέση. Ο Λίκ είναι ο ασθενής και ο Τομά ο υγιής. Σε ένα όνειρο, που πάλλεται στον υπνωτιστικό ρυθμό του Sleep της Marianne Faithfull που τραγουδά «…ash to ash, dust to dust». Η ίδια μελωδία και οι ίδιοι στίχοι ακούγονται μόνο μια φορά ακόμα. Στο τέλος. Όταν το πρόσωπο του Τομά υπάρχει πλέον μόνο στη μνήμη. Ίσως γιατί ο θάνατος είναι τόσο μυστηριώδης, ανεξήγητος, φαινομενικά αχρείαστος, απροσπέλαστος και αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής μας όσο τα όνειρα. Κάποια άλλη στιγμή δύο ακόμη πρόσωπα ενώνονται σε ένα και μοναδικό, ανεπανάληπτο φιλί. Ο Λικ και η σύντροφος του Τομά αγκαλιάζονται σφικτά και φιλιούνται ορμητικά, δίνοντας ο ένας δύναμη στον άλλο. Αυτοί οι κοντινοί άνθρωποι του μελλοθάνατου, που θα μείνουν πίσω, ζωντανοί, αλλαγμένοι, αντιμέτωποι με άγνωστες έως τώρα πτυχές του εαυτού τους τις οποίες μόλις ανακάλυψαν.\nΟ αδελφός του είναι μια ταινία για τη ζωή.\nΙωάννα Παπαγεωργίου, Οκτώβρης 2005, από το βιβλίο Patrice Chéreau, έκδοση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 2005.\n(της Violeta Kovacsics)\n[…] Δύο αδελφοί και μια αρρώστια. Ο αδελφός του είναι μια ταινία εξίσου αποκαλυπτική με τους χαρακτήρες τις. […] Η αρρώστια όχι μόνο συντρίβει τη ζωή του ασθενούς, αλλά διαφοροποιεί και τους πάντες γύρω του. Όσο έρχονται πιο κοντά σκιαγραφείτε η προσωπική ζωή του Λικ: η ζωή του με το φίλο του, τους γονείς του, οι αναμνήσεις του από την παιδική ηλικία με τον αδελφό του. Όσο βαθύτερος γίνεται ο χαρακτήρας τόσο βαθύτερο γίνεται και το βλέμμα του, και τα μάτια του Erc Caravaca σχηματίζουν δεσμό ανάμεσα στους δύο χαρακτήρες. Ο Λικ και ο Τομά παρουσιάζονται εξισωμένοι· παρ’ όλο που ο ένας εκφράζει την υγεία και ο άλλος την αρρώστια και οι δυο κινηματογραφούνται με την ίδια αποφασιστικότητα. Ο ένας είναι δυνατός, ο άλλος αδύναμος, ο ένας είναι ομοφυλόφιλος, ο άλλος ετεροφυλόφιλος· και οι δύο όμως είναι αδέλφια, και οι δύο είναι ο αδελφός του τού τίτλου της ταινίας.\n[…] Στην ταινία Ο αδελφός του δεν υπάρχει ίχνος νοσηρότητας, υπάρχει όμως ένα αργό ξέσπασμα οικειότητας. Οι ζωές προβάλλονται υποκειμενικά, με τον ίδιο ρυθμό που ο Λικ και ο Τομά εδραιώνουν την εμπιστοσύνη τους ο ένας στον άλλο. Ο Λικ κρατά αμυντική στάση όταν ο αδελφός του τον ρωτά για τον φίλο του και προσπαθεί να κρατήσει το φίλο του μακριά από το νοσοκομείο και την αρρώστια του αδελφού του, αποφασισμένος να διατηρήσει τον ιδιωτικό χαρακτήρα της προσωπικής του ζωής. Εντέλει ο Λικ παίρνει την πρωτοβουλία και μιλά στον αδελφό του· δεν γίνονται μεγάλες αποκαλύψεις, απλώς μερικές εκμυστηρεύσεις και κάποιες αναμνήσεις. Όλοι χαρακτήρες λειτουργούν σαν γέφυρες ανάμεσα στον Λικ και τον Τομά. Το φιλί που δίνει ο Λικ στην κοπέλα του Τομά δεν είναι παρά ένας τρόπος για να έρθει πιο κοντά στον αδελφό του. Όσο αυτοί οι δύο έρχονται κοντύτερα, μπαίνουμε και εμείς στις ζωές τους.\nVioleta Kovacsics, Senses of cinema Ιούνιος 2004, μετ. Νάγια Οικονομοπούλου, από το βιβλίο Patrice Chéreau, έκδοση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 2005.\nSon Frère / His Brother (2003) - Movie Trailer: Εδώ\nΑναρτήθηκε από gayekfansi στις 10/08/2011


Ειδήσεις για Μανώλης Λιδάκης - Spoiler και νέα\nΛύγισε ο Μανώλης Λιδάκης on air\nΟ Μανώλης Λιδάκης ήταν καλεσμένος της Νάντιας Κοντογεώργη στο «φλΕΡΤ» και δεν έκρυψε κάποια στιγμή τη συγκίνησή του. Ο τραγουδιστής εξήγησε ότι στο πικ της καριέρας του δεν εγκατέλειψε το τραγούδι όπως λανθασμένα υπονοήθηκε αλλά θέλησε να βρεθεί κοντά στην άρρωστη μητέρα του που τον είχε ανάγκη. «Μπορεί να κάνεις μισή επιτυχιούλα και να νομίζεις ότι είσαι το κέντρο της γης. Μπορεί να κάνεις εκατομμύρια δίσκους και να λες υπήρξαν άλλοι καλύτεροι από μένα. Ζούμε κατά τύχη. Πρέπει να το αποδεχτούμε ότι είμαστε θνητοί, ευάλωτοι. Συναντήθηκα καλλιτεχνικά με ανθρώπους που δεν πίστευα καν ότι θα συναντηθώ. Η Χαρούλα Αλεξίου είναι η δασκάλα μου. Αντέγραψα πράγματα από μια γυναικεία φωνή. Αν θέλεις να μάθεις να τραγουδάς άκου τη Χαρούλα. Εύκολο να σε αγαπήσει κάποιος δεν είναι στον καλλιτεχνικό χώρο. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πάρα πολύ σκληροί. Δεν μπορώ να καταλάβω τη ματαιοδοξία. Πού θα πας; Εμένα με κακομεταχειρίστηκαν πάρα πολύ. Γνώρισα απάνθρωπες συμπεριφορές. Κι επειδή έχουν βγει πολλά με σεξουαλικές παρενοχλήσεις, μου έχουν συμβεί αλλά δεν θέλω να πω. Αυτοί οι άνθρωποι είναι γέροι πια. Κάποτε ήταν ο θεός της ΕΡΤ και πήγα εγώ με ένα δισκάκι κάτω από τη μασχάλη» είπε στη Νάντια Κοντογεώργη. Αναδημοσίευση από το nassosblog.


«Το νομοσχέδιο εισάγει το πρόγραμμα ''Νταντάδες της Γειτονιάς'', μια προεκλογική μας δέσμευση για την στήριξη των εργαζόμενων γονέων», σημείωσε ο πρωθυπουργός\n«Οι στόχοι του είναι πολυεπίπεδοι: πρόληψη και αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης. Η προώθηση της αναδοχής και η αποϊδρυματοποίηση των παιδιών που βρίσκονται σε δομές. Η παροχή εφοδίων στα άτομα με αναπηρία με σκοπό την ανεξάρτητη διαβίωσή τους. Η αναβάθμιση της προσχολικής αγωγής. Και τέλος, εισάγει το πρόγραμμα ''Νταντάδες της Γειτονιάς'', μια προεκλογική μας δέσμευση για την στήριξη των εργαζόμενων γονέων», προσέθεσε.


Σε καραντίνα ο Φιλιππίδης στις φυλακές της Τρίπολης - Μετά την απόφαση της προφυλάκισης του - Ειδήσεις, Νέα, Επικαιρότητα - Κρήτη, Ηράκλειο, Χανιά, Ρέθυμνο, Λασίθι, Ελλάδα, Κόσμος\nΑρχική/ΕΙΔΗΣΕΙΣ/FreeTime/Σε καραντίνα ο Φιλιππίδης στις φυλακές της Τρίπολης – Μετά την απόφαση της προφυλάκισης του\n30/07/2021 FreeTime, ΕΛΛΑΔΑ Αφήστε Σχόλιο\nΤην πρώτη του νύχτα στις φυλακές Τρίπολης πέρασε ο Πέτρος Φιλιππίδης, που κρίθηκε προφυλακιστέος, καθώς κατηγορείται για έναν βιασμό και δύο απόπειρες βιασμού.\nΟ γνωστός ηθοποιός, που φέρεται να μην έχει συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχει γίνει, βρίσκεται σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση, ενώ έχει σοκαριστεί από την απόφαση να οδηγηθεί στη φυλακή, καθώς δεν το περίμενε.\nΟ Πέτρος Φιλιππίδης πέρασε την πρώτη νύχτα στην φυλακή μόνος του, βάσει του υγειονομικού πρωτοκόλλου για τον κορονοϊό.\nΣύμφωνα με το πρωτόκολλο, η καραντίνα θα συνεχιστεί για περίπου επτά μέρες και ο Πέτρος Φιλιππίδης θα κρατείται μόνος του.\nΣτη συνέχεια θα μεταφερθεί σε κάποια πτέρυγα όπου θα μοιράζεται το κελί του με άλλους κρατούμενους.\nΟ ηθοποιός φέρεται να είπε σε σωφρονιστικούς υπαλλήλους με τους οποίους είχε ένα σύντομο διάλογο κατά τη μεταγωγή του στις φυλακές της Τρίπολης: «Δεν είμαι καλά γιατί δεν περίμενα ποτέ ότι θα καταλήξω στη φυλακή». Με αυτά τα λόγια φάνηκε και η έκπληξή του για την απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα.\nΕτικέτεςΠΕΤΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ ΦΥΛΑΚΗ


Συνεργασία με Summer Nostos Festival – ΚΠΙΣΝ - Ergonomia\nΣυνεργασία με Summer Nostos Festival – ΚΠΙΣΝ\nΗ Ergonomia συνέβαλε καθοριστικά στην διεξαγωγή με απόλυτη ασφάλεια του Summer Nostos Festival, στους χώρους και τη στέγη του ΚΠΙΣΝ\nΟλοκληρώθηκε και φέτος με επιτυχία το Summer Nostos Festival, από το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Αυτή τη φορά σε online εκδοχή, στο πλαίσιο αποφυγής συγκεντρώσεων για την προστασία του κοινού από την πανδημία. Τα δρώμενα διεξήχθησαν στους χώρους του Κέντρου, μάλιστα δύο από αυτά (η παράσταση «Μετέωρη» και η συναυλία των Melisses) επάνω στην οροφή του, στο ενεργειακό στέγαστρο! Η ασφάλεια αυτών των υλοποιήσεων ήταν μια ιδιαίτερη πρόκληση.\nΗ Ergonomia, Σύμβουλος Ασφάλειας και Υγείας του ΚΠΙΣΝ από την αρχή της λειτουργίας του, ανέλαβε και την επιμέλεια ασφαλούς διεξαγωγής όλων των εκδηλώσεων του Summer Nostos Festival, φροντίζοντας για την ασφάλεια των συντελεστών και του προσωπικού που εργάστηκε για αυτό. Έχοντας φέρει σε πέρας ένα ακόμα εξειδικευμένο και απαιτητικό έργο, αισθάνεται περήφανη και εκφράζει τις ευχαριστίες της στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για τη συνεργασία και την εμπιστοσύνη.


Αρχική » ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΔΟΣΕΩΝ » TRANSELF LD 75W80\nΚωδικός Προϊόντος: 256\nΗμισυνθετικό λιπαντικό με πρόσθετα υψηλών πιέσεων για μηχανικά κιβώτια ταχυτήτων βαρέων οχημάτων. Ειδικά σχεδιασμένο για κιβώτια EATON και ZF. Προσφέρει μεγάλα διαστήματα αλλαγής και οδηγική άνεση στις πιο δύσκολες συνθήκες.\nAPI GL-4 EATON: Long Drain RENAULT TRUCKS: για όλα τα μηχανικά κιβώτια ταχυτήτων όπου επιτρέπεται μεγάλο διάστημα αλλαγής.\nΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ: 20L, 208L


ΑΠΟΕΛ: Η επιστήμη του rotation , Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy\nΑΠΟΕΛ: Η επιστήμη του rotation\nΈνα απ’ τα μεγάλα στοιχήματα του Τόμας Ντολ είναι η διαχείριση του ρόστερ που έχει στα χέρια του\n25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019 - 11:59\nΈνα απ’ τα μεγάλα στοιχήματα του Τόμας Ντολ είναι η διαχείριση του ρόστερ που έχει στα χέρια του. Με 22 σχεδόν ισάξιους ποδοσφαιριστές το ΑΠΟΕΛ είναι η πιο γεμάτη ομάδα του πρωταθλήματος, ενώ η ατομική του ποιότητα προσεγγίζει αυτή της μαγικής χρονιάς του 2012. Πως όμως μπορείς να διαχειριστείς 22 πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές; Είναι εύκολο να συνειδητοποιήσουν πως κάποιες φορές θα μένουν στον πάγκο; Όλοι θέλουν να αγωνίζονται αλλά αυτό δεν γίνεται.\nΤο πρώτο και κύριο σημείο για να μπορέσεις να διαχειριστείς σωστά ένα τέτοιο ρόστερ είναι η ιεραρχία. Πάνω από όλους είναι η ομάδα και το εγώ του καθενός μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Αυτήν υπηρετά ο προπονητής, οι ποδοσφαιριστές και ο κάθε άνθρωπος που δουλεύει εκεί. Δεύτερος στην ιεραρχία είναι προπονητής και μόνο η ομάδα μπαίνει πιο ψηλά από αυτό. Οφείλει να κάνει τα πάντα για να πετύχει τους στόχους της ομάδας και είναι υπόλογος σε αυτήν. Τρίτοι στην ιεραρχία και ουσιαστικά στην τελευταία βαθμίδα έρχονται οι ποδοσφαιριστές. Επιβάλλεται να ακούν και να σέβονται τον προπονητή τους και φυσικά να δίνουν πάντα τον καλύτερο τους εαυτό για το καλό της ομάδας.\nΑυτή η ιεραρχία υπήρχε στο ΑΠΟΕΛ επί καιρό Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ενώ αν φύγουμε απ’ τα στενά πλαίσια της Κύπρου θα δούμε πολλά παραδείγματα. Αυτό είχε η Ίντερ του Μουρίνο, που τότε αν ο Πορτογάλος έλεγε στους παίκτες του πως πρέπει 2-3 να θυσιαστούν ώστε η ομάδα να κατακτήσει το Champions League, θα έπεφτε ξύλο για το ποιος θα θυσιαζόταν πρώτος. Ήταν η Ελλάδα του Ότο Ρεχάγκελ που ο κάθε παίκτης ξεχωριστά ήξερε και σεβόταν την ιεραρχία αυτή, ενώ απόλυτο παράδειγμα ήταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον.\nΑν υπάρχει η ιεραρχία στην ομάδα τότε μπορείς να προχωρήσεις και στο περιβόητο rotation. Αυτή η λέξη που τα τελευταία χρόνια μπήκε για τα καλά στη ζωή μας μιας και οι υποχρεώσεις των ομάδων έχουν αυξηθεί. Το rotation δεν είναι κάτι απλό, αντίθετα είναι μια ολόκληρη επιστήμη που εδώ στην Κύπρο ακόμη προσπαθούμε να την ανακαλύψουμε. Κατά καιρούς είδαμε προπονητές να αλλάζουν όλη τους την ενδεκάδα και να βάζουν μέσα τις δεύτερες τους επιλογές. Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν είναι rotation, αλλά ένα τεράστιο ρίσκο του προπονητή για να αυξήσει την ετοιμότητα κάποιων ποδοσφαιριστών ή για να προφυλάξει άλλους ενόψει του επόμενου αγώνα.\nΓια αυτό και κάτι τέτοιο υπό φυσιολογικές συνθήκες το βλέπουμε μόνο όταν υπάρχουν αγώνες μεταξύ ομάδων που έχουν τεράστια διαφορά δυναμικότητας (αγώνες κυπέλλου με ομάδες από πιο μικρές κατηγορίες), ή σε αγώνα που πρακτικά δεν σημαίνει και πολλά για την μεγάλη ομάδα.\nΕπί της ουσίας rotation σημαίνει ο προπονητής να μοιράζει κατάλληλα τον χρόνο σε όλους τους ποδοσφαιριστές του ρόστερ ξεκουράζοντας κάποιους σε διαφορετικές κάθε φορά θέσεις. Επίσης ανάλογα με τις ανάγκες ενός αγώνα αλλά και της φυσικής κατάστασης των ποδοσφαιριστών το rotation μπορεί να σημαίνει και αλλαγή συστήματος προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος.\nΣτο παιχνίδι του ΑΠΟΕΛ με την ΕΝΠ είδαμε τον Τόμας Ντολ να εφαρμόζει το rotation με σχετική επιτυχία, μιας και στο τέλος η ομάδα πήρε τη νίκη και τους τρεις βαθμούς. Έδωσε φανέλα βασικού στον Άλεφ, τον Εφραίμ, τον Χαλένιους και τον Βιντιγκάλ. Οι τέσσερις αυτοί ποδοσφαιριστές βοήθησαν ως ένα βαθμό, αν και στην πορεία παρασύρθηκαν στην μετριότητα της ομάδας.\nΟ Χαλένιους σκόραρε και έδειξε πως αποτελεί μια αξιόπιστη λύση στην επίθεση, ο Εφραίμ έβγαλε κάποιες στιγμές που μας θύμισαν γιατί αποτελεί ίσως τον πιο ποιοτικό Κύπριο ποδοσφαιριστή του πρωταθλήματος μας, ο Άλεφ είχε μερικές καλές στιγμές αλλά γενικότερα φάνηκε πως δεν έχει ρυθμό, ενώ ο Βιντιγκάλ με τα καλά του και τα κακά του το πάλεψε (θα ασχοληθούμε με την περίπτωση Βιντιγκάλ ξεχωριστά μέσα στην ημέρα).\nΗ εικόνα της ομάδας δεν ικανοποίησε αλλά πρέπει να σημειώσουμε πως αυτό δεν οφείλεται στο rotation. Υπάρχουν άλλοι λόγοι και αιτίες για την εμφάνιση με κυριότερο εξ αυτών την εικόνα της Πέμπτης Εκεί ο Γερμανός έκανε σωστά τη δουλειά του, χωρίς τα μεγάλα ρίσκα και με λογικές κινήσεις. Και αυτό γιατί θα μπορούσε κάλλιστα να ρίξει στο παιχνίδι και τον Σάβιτς που το είχε ανάγκη αλλά δεν το έπραξε καθώς έβαλε μπροστά απ’ τους στόπερ τον Άλεφ.\nΆλλαξε και τρεις ποδοσφαιριστές μπροστά, όμως πρόσθεσε στοιχεία στο παιχνίδι που θεωρητικά βοηθούν σε μια δύσκολη έδρα όπως το «Τάσος Μάρκου». Ο Εφραίμ είναι παίκτης της πρωτοβουλίας που μπορεί να σε κάθε παιχνίδι με μια του ενέργεια να ξεκλειδώσει τις αντίπαλες άμυνες. Ο Χαλένιος δεν έχει τη δύναμη του Πάβλοβιτς, αλλά τρέχει περισσότερο και έχει καλύτερο ξεπέταγμα, ενώ και ο Βιντιγκάλ έχει ως προσόν την ταχύτητα.\nΓενικότερα στον τομέα του rotation ο Γερμανός τα πηγαίνει καλά. Έχει εμπιστοσύνη στους ποδοσφαιριστές του και δεν φοβάται να προχωρήσει σε στοχευμένες αλλαγές τόσο στην ενδεκάδα όσο και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Γι’ αυτό και είδαμε τον Τάμαρι να βγαίνει αλλαγή σε δυο αγώνες και να μην ξεκινά σε άλλο. Γι’ αυτό και μέχρι στιγμής είδαμε να δίνει χρόνο σε 19 ποδοσφαιριστές πάντα με συνοχή.\nΤο rotation θα μας απασχολήσει πολύ στη συνέχεια. Η αλήθεια είναι πως η δουλειά του Ντολ δεν είναι εύκολη καθώς έχει να διαχειριστεί 22 ποδοσφαιριστές που λίγο έως πολύ είναι ισάξιοι. Πάντως αυτό είναι και το κλειδί στη φετινή χρονιά καθώς το ΑΠΟΕΛ είναι η μοναδική ομάδα που πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε τρεις διοργανώσεις.


Νέα Ιωνία – ΒΙΝΤΕΟ: Ιδιοκτήτης εστιατορίου μιλάει για τα μέτρα για τους ανεμβολίαστους πελάτες στην εστίαση - Zonews.gr\nZonews 28/08/2021\tΚανένα σχόλιο\nΤα μέτρα που θα ισχύουν για τους ανεμβολίαστους πελάτες για τον χώρο της εστίασης (φαγητό, ποτό, κ.τ.λ.) σχολιάζει ιδιοκτήτης σχετική επιχείρησης στη Νέα Ιωνία. Το ρεπορτάζ έγινε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1.\nΌπως θα δείτε, ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου δηλώνει την αντίθεσή του στα νέα μέτρα.\nΠρόκειται για μία καινούργια επιχείρηση και η αγωνία του ιδιοκτήτη για την απόκτηση πελατών είναι ιδιαίτερα μεγάλη.\n«Για μένα είναι πολύ δύσκολο γιατί πρόκειται για μία επιχείρηση που άνοιξε πριν από δέκα ημέρες. Θα ξεκινήσουμε να λειτουργούμε κανονικά 1η Σεπτέμβρη, οπότε φανταστείτε ότι τους πελάτες τους ψάχνω έναν έναν. Όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή, μόνο εμβολιασμένοι δηλαδή μέσα και ανεμβολίαστοι όχι, εγώ τι θα πω αν έρθει ένας που δεν έχει το εμβόλιο; Μη μπαίνεις; Θα παίξω δηλαδή το ρόλο της αστυνομίας; Μπορώ να το κάνω αυτό; Όταν έχεις οικογένεια και παιδιά από πίσω σου, δεν γίνεται αυτό είναι δύσκολο», λέει χαρακτηριστικά μιλώντας στην εκπομπή Καλοκαίρι Μαζί.\nΌσο για το αν μπορεί να διαμορφώσει τον εξωτερικό του χώρο, έτσι ώστε να μπορεί να κάθεται κόσμος τον χειμώνα και τις ημέρες που η θερμοκρασία είναι χαμηλή αλλά και το πόσο κοστοβόρο είναι αυτό σημείωσε: «Σαφώς είναι κοστοβόρο. Για να στηθεί ένα μαγαζί θέλει ήδη αρκετά λεφτά».\nΤέλος, ήταν ξεκάθαρος σχετικά με το αν θα κάνει ελέγχους και δεν θα επιτρέπει την είσοδο σε αυτούς που δεν έχουν κάνει το εμβόλιο: «Δεν μπορώ να ρίξω πόρτα στον πελάτη», ενώ στη συνέχεια ρωτήθηκε τις θα κάνει αν έρθει έλεγχος και του επιβληθεί πρόστιμο: «Το αντιλαμβάνομαι. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε και εμείς. Όπως πάει θα το πάμε και θα προσπαθήσουμε να μη γίνει αυτό για εμάς».\nΓια το αν οι εργαζόμενοι είναι εμβολιασμένη σημείωσε: «Οι μισοί είναι εμβολιασμένοι, οι άλλοι θα κάνουν το rapid test. Δεν μπορώ να αναγκάσω κανέναν να εμβολιαστεί αν δεν το θέλει. Το Rapid θα το καλύπτω εγώ αν όλα πάνε καλά. Όμως επειδή είμαι νέα επιχείρηση υπάρχει πιθανότητα να μη μπορώ να το καλύψω. Αν μπορέσω ναι».\n(Πηγή: ANT1, sportime, msn.com )\nTags: covid, εμβόλια, Νέα Ιωνία


Μια αλλιώτικη ζωοπανήγυρις | Good Life | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nGOOD LIFE 24.06.2019\nΜαγειρέματα από την περσινή εκδήλωση Wise Food Stories, που είχε ως θέμα την αγελάδα στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης. © Nίκος Κόκκας\n«Ο Δημήτρης Δήμου, γεννημένος στην Αύρα Τρικάλων, κοντά στη Θεόπετρα, ανέλαβε ένα σπουδαίο έργο: αυτό της διάσωσης, της εκτροφής και της αναπαραγωγής παραμελημένων αυτόχθονων φυλών ζώων που κινδύνευαν να εξαφανιστούν. Έτσι, σε μια ιδιωτική έκταση 300 στρεμμάτων και σε κοινόχρηστους βοσκότοπους στη γύρω περιοχή, σε υψόμετρο 300-700 μ. και σε απόσταση 1 χλμ. από την Αύρα και 2 χλμ. από τα Μετέωρα, βόσκουν σήμερα ελεύθερα 250 μικρόσωμα βοοειδή στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης, 150 χοιρομητέρες ελληνικού αυτόχθονου μαύρου χοίρου με γυαλιστερή μαύρη τρίχα, 35 σούπερ κοινωνικά σκυριανά άλογα, 40 άλογα φυλής Θεσσαλίας, 4 ελληνικά βουβάλια, 15 αίγες Καρύστου, 10 ουλοκερατικές κατσίκες και 10 αίγες Αγίου Νικάνορα, 25 ορεσίβια σαρακατσάνικα πρόβατα και 20 λιτοδίαιτα καλαρρύτικα προβατάκια». Διαβάζω το ρεπορτάζ της εκλεκτής συναδέλφου Νικολέτας Μακρυωνίτου, που δημοσιεύτηκε πριν από λίγους μήνες στον «Γαστρονόμο». Λέει ο κ. Δήμου: «Αυτά τα ζώα δεν είναι απλώς εγκλιματισμένα στο περιβάλλον, αλλά είναι ένα με το περιβάλλον, είναι το περιβάλλον, το έχουν διαμορφώσει. Να ξέρετε ότι η αίγα, για παράδειγμα, δεν χαλάει τα δάση, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά τα διαμορφώνει, και μάλιστα επηρέασε καθοριστικά τη μεγάλη βιοποικιλότητα της χλωρίδας. Όπου σταματάμε να βόσκουμε τις εκτάσεις, τότε πάρα πολλά είδη από τη χλωρίδα χάνονται (σ.σ.: πράσινη ερημοποίηση). Οι αυτόχθονες φυλές μπορεί να μην είναι εξίσου παραγωγικές με άλλες ξενικές ράτσες ή με διασταυρώσεις φυλών, αλλά είναι σαφώς πιο ανθεκτικές, καθότι τα ζώα είναι εγκλιματισμένα στον τόπο. Όταν δεν παρεμβαίνουμε και δεν επεμβαίνουμε στην παραγωγή των ζώων, παίρνουμε πολύ καλό αποτέλεσμα. Το πιστεύω και θέλω να πείσω κι άλλους».\nΑπό τους πρώτους που πείστηκαν ήταν τα αδέλφια Βαγγέλης και Σπύρος Λιάκος της ψητουδερί Base Grill στο Περιστέρι. Προμηθεύονται ανελλιπώς κρεατικά του Δήμου για το εστιατόριό τους: σιτεύουν κρέας από αγελάδες της στεπικής φυλής και στον κατάλογό τους το διαθέτουν ως ταρτάρ, ως στέικ, το μεταποιούν και σε λουκάνικα, ενώ από μαύρο χοίρο έχουν εξαιρετικό σαλάμι αέρος και λουκάνικα. Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο εστιατόριο, τα ξαναδοκίμασα και επιβεβαιώθηκε παλαιότερη γευστική εντύπωση από τα προϊόντα του κ. Δήμου, που όλως ευγενώς είχε φέρει ο ίδιος στα γραφεία μας στον «Γαστρονόμο»: έξοχη εξοχική οσμή, μυρωδιά χόρτων, δάσους, καθαρή γεύση, πλούσια, βαθιά, γλυκιά, ναι, γλυκιά, σε παρασύρει να κλείσεις τα μάτια ενώ μασουλάς σε αργή κίνηση, να παρατείνεις την εμπειρία. Πολύτιμη νοστιμιά, υπερβατική, δίνει κίνηση στα γρανάζια της γεύσης και της σκέψης. Μα γιατί δεν τρώμε πιο συστηματικά μαύρο χοίρο; Τον εξαιρετικής ποιότητας και γεύσης ελληνικό μαύρο χοίρο; Γιατί δεν στηρίζουμε προσπάθειες όπως του κ. Δήμου; Των κάμποσων πλέον παραγωγών που παράγουν μαυροχοιρινό κρέας; Το ευ τρώγειν είναι απτή απόδειξη πολιτισμού, το να επιλέγεις ντόπια προϊόντα, και μάλιστα ελληνικού DNA, είναι πολλαπλώς ωφέλιμο, για την υγεία μας, για την υγεία του περιβάλλοντος και της οικονομίας, για τη γεύση μας, έτσι δεν είναι;\nΗ φετινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη στην παλαιότατη αυτόχθονη φυλή μαύρων χοίρων.\nΠροσκεκλημένοι σε γιορτή\nΚάπως έτσι σκέφτηκαν οι αδελφοί Λιάκου και οι συνέταιροί τους και συμμάγειρες στο ελληνικό εστιατόριο Cookoovaya, Κλεομένης Ζουρνατζής και Περικλής Κοσκινάς, και αποφάσισαν να μας γνωρίσουν τον Δήμου και τα μαυροχοιρινά. Εκ νέου ή μάλλον εξαρχής και σε βάθος. Στο άστυ. Στήνοντας ένα πανηγύρι τροφής και φαγητού στο κέντρο της Αθήνας, προς γνώση και απόλαυση. Γιατί τι είναι, φίλοι αναγνώστες, τα λόγια περί την τροφή χωρίς την ωραία περιπέτεια του τρώγειν;\nΕξηγούμαι: το πανηγύρι θα γίνει την Τετάρτη 26 Ιουνίου, στις 19.45, στο Μεταλλουργείο, στο Γκάζι. Ακούει στο όνομα Wise Food Stories. Έτσι έχει βαφτίσει η ομάδα τα γαστρονομικά γεγονότα που δημιουργεί – και θέλει να δημιουργήσει πολλά. Πέρυσι, στον ίδιο χώρο είχαν κάνει ένα παρεμφερές με θέμα τη στεπική αγελάδα Κατερίνης. Φέτος, το θέμα τους είναι, όπως είπαμε, ο μαύρος χοίρος. Μαζί με τον Δήμου θα γνωρίσουμε καθηγητές, παραγωγούς και μάγειρες που θα μας μιλήσουν για την παλαιότατη αυτή ράτσα γουρουνιού, για την ανάγκη να τη διασώσουμε και να τη στηρίξουμε, για τη διατροφική και γευστική της υπεροχή. Το όλον θα ολοκληρωθεί με μια πλουμιστή γευστική δοκιμή. Μοιραία δοκιμή· αν δοκιμάσετε, θα ερωτευτείτε. Περί μαύρου χοίρου ομιλώ.\nΚαι μια καλή κουβέντα που πρέπει να καταγραφεί: είναι πολύτιμη η εργασία των μαγείρων-ιδρυτών του Wise Food Stories. Και φιλόδοξη, με αυτή την ωραία φιλοδοξία της ποιότητας. Ακόμα και ο πλέον κακεντρεχής που θα σκεφτεί ότι το κάνουν για να στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας επάνω τους, δεν μπορεί παρά να παραδεχτεί τελικώς πως ο μπελάς είναι τόσο μεγάλος και ο σκοπός της εκδήλωσης τόσο σημαντικός, που θα ήταν σουρεάλ ένα τέτοιο κίνητρο. Να σημειώσω εδώ πως μιλάμε για μη κερδοσκοπική εκδήλωση, πως το όλον έχει στηθεί εκ των ενόντων, με λίγες ευγενικές χορηγίες και πολλή, πάμπολλη προσωπική εργασία. Πιθανότατα να μπαίνουν μέσα οι Wise Food Story-tellers, δεν ξέρω. Το ενθαρρυντικό είναι πως δίπλα στην πυρηνική ομάδα στέκονται και άλλοι μάγειρες από άλλα εστιατόρια. Έτσι είναι, δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα, όσο περισσότεροι μορφωθούμε τόσο μεγαλύτερο το κέρδος. «Το κάνουμε για τα παιδιά μας», μου είπε σε ανύποπτο χρόνο ο μάγειρας Περικλής Κοσκινάς. Ε, και τα είπε όλα. ■\nΗ εκδήλωση Wise Food Stories – The Tribes «Ο ελληνικός μαύρος χοίρος» θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 26 Ιουνίου, στις 19.45, στο παλαιό Μεταλλουργείο, Πειραιώς 127, στο Γκάζι. Η εκδήλωση είναι ανοιχτή μόνο σε κατόχους προσκλήσεων. Για να εξασφαλίσετε μία από τις λιγοστές δωρεάν προσκλήσεις, μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα στο facebook: www.facebook.com/wisefoodstories ή να καλέσετε στο Τ/210-72.35.005.


Δημοφιλείς - Page 4 of 20 - Οδηγός του Πολίτη\nΠρόσληψη 203 ατόμων στην Υπηρεσία Ασύλου του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Αιτήσεις από 15-06-2017 έως 30-06-2017 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 6Κ/2017 – ΦΕΚ Τεύχος ΑΣΕΠ 17/19.05.2017 Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η 6Κ/2017 Προκήρυξη του ΑΣΕΠ, που αφορά στην πλήρωση με σειρά …\nΝΟΜΟΣ 4474/2017 – ΦΕΚ Τεύχος Α 80/07.06.2017 Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2015/2376 και άλλες διατάξεις ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ́ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (ΕΕ) 2015/2376 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 8ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015 ΓΙΑ …\nΑυξημένα μέτρα Τροχαίας σε όλη την επικράτεια και απαγόρευση κυκλοφορίας φορτηγών ωφέλιμου φορτίου άνω του 1,5 τόνου κατά την περίοδο εορτασμού της Πεντηκοστής και του Αγίου Πνεύματος 01-06-2017: Δελτίο Τύπου Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας σχετικά με …\nΝόμος 4473/2017. Θέματα εκπαίδευσης\nNOMOΣ 4473/2017 – ΦΕΚ Τεύχος Α 78/30.05.2017 Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης ΜΕΡΟΣ Α ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΙ Ε.Κ. Άρθρο 1 Τροποποιήσεις του ν. 3848/2010 ΜΕΡΟΣ Β ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 2 Θέματα …\nΧωροθέτηση σταθμών διοδίων και καθορισμού τελών διοδίων στην Εγνατία Οδό και στους καθέτους άξονες αυτής – Υιοθέτηση συστήματος ηλεκτρονικών διοδίων δορυφορικής τεχνολογίας Τροποποίηση της υπ’ αρ. 6686/2014 απόφασης των Υπουργών Οικονομικών – Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων περί χωροθέτησης σταθμών …


Τιμητική διάκριση ή δημόσιες σχέσεις; - Ορθόδοξος Τύπος\nΜας προβληματίζει ιδιαιτέρως ότι την τελευταία διετία σειρά Προκαθημένων τιμάται από το Αριστοτέλειο. Μήπως επιδιώκεται απλώς προβολή του Πανεπιστημίου; Αλλά και οι Προκαθήμενοι δεν θα έπρεπε να αποδέχονται τις τιμές, όχι μόνο διότι είναι κατώτερες του υψηλού λειτουργήματός τους αλλά και επειδή θα δίδασκαν περισσότερα με την ταπείνωσή τους.\nΠάνω από 1,8 εκ. ευρώ σε ΕΝΦΙΑ θα πληρώσει η Εκκλησία της Ελλάδος το 2018


Ευχαριστήριο για την «Επιστροφή στα Θρανία 2017 στο δήμο Αγίου Νικολάου - Κρήτη πόλεις και χωριά\nΕυχαριστήριο για την «Επιστροφή στα Θρανία 2017 στο δήμο Αγίου Νικολάου\nΚΡΗΤΗ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ 9:28:00 π.μ. 0000 - ΚΡΗΤΗ\nI still have a dream” ήταν το γενικό σύνθημα της φετινής Επιστροφής στα Θρανία, εμπνευσμένο από τα γκράφιτι που φιλοτέχνησαν μαθητές του 2ου Λυκείου Αγίου Νικολάου και κοσμούν τοίχο της πόλης μας. Γιατί όλοι μας, μαθητές και εκπαιδευτικοί, ονειρευόμαστε ένα σχολείο που κάνει τη μάθηση μια γοητευτική περιπέτεια, που αγκαλιάζει όλα τα παιδιά και τους δίνει ίσες ευκαιρίες, ένα σχολείο που ανοίγει δρόμο στον διάλογο, τη δημιουργικότητα, την έμπνευση, τη συνεργασία και την ομαδικότητα. Για αυτό προσπαθούμε ανεξάρτητα από τις όποιες αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα. Την επιστροφή, λοιπόν, σε ένα τέτοιο σχολείο γιορτάσαμε το βράδυ του Σαββάτου 9 Σεπτεμβρίου στη λίμνη Αγίου Νικολάου.\nΌλοι οι μαθητές που συμμετείχαν στην εκδήλωση είναι άξιοι συγχαρητηρίων για την ωριμότητα και συνέπειά τους, την αφοσίωσή τους στην παρουσίαση ενός πολύ καλού αποτελέσματος και την ποιότητα των μουσικών επιλογών τους. Μας έπεισαν ότι τα σχολεία μας ξεκινούν έχοντας πλημμυρίσει «ταλέντα». Για αυτό πρώτα από όλους στον κατάλογο των συγχαρητηρίων και ευχαριστιών θα θέλαμε να αναφέρουμε τα ονόματα των μαθητών (με τη σειρά που εμφανίστηκαν):\nDark Roses : Παναγιώτης Αλεξούδης, Ανδρουλάκη Ηλιάνα, Μάνος Αρναουτάκης, Γιώργος Λαβδάκης, Μαρία Φυτρολάκη\nParanormans: Λάμπης Αποστολάκης, Νίκος Ασκοξυλάκης, Μάνος Μουλομανάκης, Ορέστης Σπυριδάκης\nGolden Headphones: Γιώργος Δασενάκης, Αλέξανδρος Καββουσανός, Γιάννης Καλδίρης, Μαρίνα Πετσαγκουράκη, Γιώργος Φυτρολάκης\nHarmonic Pulse: Νίκος Δαβράδος, Αλεξ. Διαλυνάς, Έλλη Ζερβού, Κουναλάκης Σίμος, Αχιλλέας Μακράκης, Δέσποινα Μαστοράκη, Παπαδόπουλος Κωστής\nΚρητικό συγκρότημα: Βασιλάκης Μανόλης, Νίκος Γιούργος, Γουλιδάκης Γιώργος, Πρινιωτάκης Μανόλης\nΙδιαίτερο χρώμα στην εκδήλωση έδωσαν με το χορευτικό τους οι Ίριδα Σταματίου και Κάλλια Χριστουλάκη, αλλά και οιΔεμέτζος Γιώργος, Κατερίνα Ζαμπετάκη, Κωστής Ζαφειράκης, Καρύδη Δέσποινα, Καρύδη Άννα, Μάρκος Κυριακιδης, Μακράκης Γιάννης, Κατερίνα Μυλωνάκη, Μαρία Τσαγκαράκη και Χάρης Τραυλός, που πλαισίωσαν το κρητικό πρόγραμμα.\nΔροσιά και ζωντάνια στην παρουσίαση της εκδήλωσης έδωσαν με τα σχόλια και τις έξυπνες ατάκες τους οι μαθήτριες Μαριάνθη Ατσαλάκη, Ηρώ Λουκάκη, Βιβή Αρχαυλάκη και Ελένη Βρυγιωνάκη.\nΗ Πολιτιστική Ομάδα Καθηγητών μπόρεσε να δώσει αυτό το βήμα έκφρασης στους μαθητές με την ηθική και υλική υποστήριξη του Πολιτιστικού Αθλητικού Οργανισμού Δήμου Αγίου Νικολάου που είχε τη συνδιοργάνωση για αυτό και τον ευχαριστούμε θερμά. Ευχαριστούμε, επίσης, το Λιμενικό Ταμείο για την παραχώρηση του χώρου της λίμνης, καθώς και τον ηχολήπτη Μάνο Λεμπιδάκη που κάλυψε την εκδήλωση για την άψογη συνεργασία. Αξίζει ακόμη να ευχαριστήσουμε την εφημερίδα «Ανατολή», τους ραδιοφωνικούς σταθμούς 104,4 και LATO 103,3 καθώς και το «Fonien.gr» και «CNA NEWS» για τη συμβολή τους στην προβολή της εκδήλωσης.\nΈνα μεγάλο ευχαριστώ στους γονείς που μας εμπιστεύτηκαν τα ταλέντα των παιδιών τους αλλά και σε όλους εσάς που με την έντονη παρουσία και συμμετοχή σας συμβάλατε στην επιτυχία της εκδήλωσης.\nΕυχή μας: Το καλλιτεχνικό και γεμάτο ζωντάνια κλίμα που μας μετέδωσε η 8η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ να αποτελέσει αφετηρία για μια δημιουργική σχολική χρονιά. ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!


Δεν πάει άλλο…Οι Έλληνες έχουν φτάσει στα όρια της φορολογικής τους εξάντλησης | HuffPost Greece\n19/09/2018 12:47 EEST | Updated 19/09/2018 12:48 EEST\nΔημήτρης Λούμπας Καθηγητής Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών\nΗ τελευταία έκθεση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ)  για την πορεία των φορολογικών εσόδων το Μάιο δείχνει πως σχεδόν όλες οι κατηγορίες φορολογικών εσόδων βρέθηκαν στο «κόκκινο» σε σύγκριση τόσο με τον αντίστοιχο μήνα του 2017 όσο και με τον μηνιαίο στόχο .\nΣε σχέση δε με το πρώτο πεντάμηνο του 2017, τα έσοδα αυτά είναι 9,84% κάτω. Για τον μήνα Μάιο 2018, τα φορολογικά έσοδα ανέρχονται σε 3.060.425.198 ευρώ, μειωμένα κατά 9,84% (334,08 εκατ. ευρώ) σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017, όπου τα έσοδα ανέρχονταν σε 3.394.501.266,13 ευρώ.\nΌπου με τον όρο φορολογικά έσοδα, εννοούμε τα έσοδα τα οποία έχει το κράτος από τους φόρους. Για παράδειγμα ο φόρος εισοδήματος, το ΦΠΑ, ο φόρος ακινήτων, κλπ, είναι διάφοροι φόροι άμεσοι και έμμεσοι που επιβάλλει το κράτος. Τα χρήματα που θα λάβει από αυτούς, αποτελούν και τα φορολογικά έσοδα του κράτους.\nΣτο ΦΠΑ, βλέπουμε την υστέρηση να αγγίζει τα 300 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον Μάιο του 2017. Η πτώση αυτή στην είσπραξη ΦΠΑ οφείλεται αφενός στο ότι η κατανάλωση μειώνεται συνεχώς τελευταία και αιτία είναι τα χαμηλά εισοδήματα καθώς και η υπερφορολόγηση πολιτών και επιχειρήσεων.\nΤρύπα στα φορολογικά έσοδα έχουν ανοίξει και οι εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών. Πολλοί επαγγελματίες εμφανίζουν μειωμένα εισοδήματα για να καταβάλουν μικρότερες ασφαλιστικές εισφορές. Το αποτέλεσμα όμως είναι να μπαίνουν στα κρατικά ταμεία λιγότερα έσοδα από τον φόρο που παρακρατείται κάθε μήνα στα έσοδά τους.\nΑυτό δείχνει ότι οι Έλληνες δεν αντέχουν άλλο και έχουν φτάσει στα όρια της φορολογικής τους εξάντλησης.\nXρειαζόμαστε λοιπόν μια διαφορετική οικονομική πολιτική από αυτή που εφαρμόζεται αυτή την στιγμή με ατυχή αποτελέσματα. Μια πολιτική που δεν θα στηρίζεται σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς για χρέη της τάξης των 500 ευρώ και άνω και ατελείωτους και άδικους φόρους αλλά που να στηρίζεται στη μείωση των φόρων, στην υλοποίηση επιτέλους διαρθρωτικών αλλαγών ,στην ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και εν τέλει την απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων της οικονομίας.\nΗ μείωση της φορολογίας είναι μονόδρομος για τη χώρα.\nΠέραν αυτού, χρέος μας είναι να δημιουργήσουμε και να ενθαρρύνουμε την δημιουργία μιας Ελληνικής κοινωνίας που επιτρέπει την κοινωνική κινητικότητα.\nΓια παράδειγμα, η μεσαία τάξη, η διαχρονικά ποιο αντιπροσωπευτική της κοινωνίας μας δηλαδή, δεν θα είναι πάντοτε «καταδικασμένη» να είναι η μεσαία τάξη. Συμπιεζομενη προς τα κάτω και αισθανόμενη πως δεν υπάρχει καμία αίσθηση προόδου, δυνατότητας και ευκαιρίας για τους ίδιους, τους λιγότερο προνομιούχους.\nΝα μην επιτρέψουμε δηλαδή στην Ελληνική κοινωνία να υπάρχουν πια κλειστά κοινωνικά συστήματα και κάστες, και η κοινωνική κινητικότητα να γίνει πράξη. Το σύστημα της διαστρωμάτωσης της Ελληνικής κοινωνίας να επιτρέπει Έλληνες πολίτες και κοινωνικές ομάδες που ζουν νόμιμα και δραστηριοποιούνται στην χώρα μας , να μετακινούνται από το ένα επίπεδο της κοινωνικής διαστρωμάτωσης σε ένα άλλο, καλύτερο φυσικά.\nΓιατί οι Έλληνες, μπορούμε και αξίζουμε καλύτερα!!\nPLUS: ΠΟΛΙΤΙΚΗ Φορολογία


Οι 6 κανόνες για να δυναμώσετε την άμυνά σας απέναντι στις ιώσεις – HealthPost.gr\nΑυτό συμβαίνει γιατί, σύμφωνα με τους ειδικούς, το ανοσοποιητικό έχει αναπτυχθεί για να μας βοηθά να περάσουμε την αναπαραγωγική ηλικία. Μόλις αυτή τελειώσει, φθίνει και η ευκολία με την οποία αντιμετωπίζει ο οργανισμός τις λοιμώξεις.\nΠαρότι η εκφύλιση του ανοσοποιητικού συστήματος μοιάζει αναπόφευκτη, το πόσο γρήγορα θα συμβεί αυτή υπόκειται σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχό μας.\nΑκολουθώντας τις παρακάτω συμβουλές, σε όποια ηλικία και αν βρίσκεστε, θα βελτιώσετε το ανοσοποιητικό σας.\nΤα περιττά κιλά εξασθενούν τις φυσικές άμυνες του οργανισμού. Ωστόσο, η απότομη απώλεια βάρους δεν είναι η λύση. Πρόσφατη αμερικανική μελέτη έδειξε ότι πειραματόζωα που υποβλήθηκαν σε αυστηρή δίαιτα είχαν περισσότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν απ’ ό,τι άλλα ζώα που έχαναν βάρος αργά και σταθερά.\nΣύμφωνα με το Βρετανικό Ίδρυμα Διατροφής, ο πλήρης αποκλεισμός ολόκληρων ομάδων τροφίμων, όπως οι υδατάνθρακες (ψωμί, ρύζι, πατάτα, ζυμαρικά, δημητριακά, φρούτα) και τα λίπη, μπορεί να αποδυναμώσει σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα.\nΑρκεί μία νύχτα κακού ύπνου για να ελαττωθεί κατά το ήμισυ η αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, ανακάλυψαν αμερικανοί ερευνητές. Αυτό οφείλεται στη μείωση των επιπέδων των προστατευτικών Τ-κυττάρων και την αύξηση των κυττάρων της φλεγμονής, με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος να αρρωστήσουμε από κάποιον ιό – είτε της γρίπης είτε του κρυολογήματος ή κάποιας ίωσης.\nΠολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι η φυσική δραστηριότητα μπορεί να κάνει τη διαφορά στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης, μισή ώρα αεροβική δραστηριότητα (όπως το περπάτημα με γρήγορο βήμα) την ημέρα, διπλασιάζει την αντίδραση του οργανισμού στο αντιγριπικό εμβόλιο.\nΜελέτες έχουν δείξει ότι το επίμονο στρες εμποδίζει τα ουδετερόφιλα κύτταρα να σκοτώνουν τα βακτήρια, με συνέπεια να καθίσταται ο οργανισμός ευάλωτος σε επικίνδυνες λοιμώξεις.\nΗ διατροφή αποτελεί «κλειδί» για την υγεία του ανοσοποιητικού. Υπάρχουν τρόφιμα που διεγείρουν τις φυσικές άμυνες του οργανισμού. Αυτά είναι ο σελήνιο (στα καρύδια), ο σίδηρος (στο κόκκινο κρέας και τα όσπρια), ο ψευδάργυρος (σε οστρακόδερμα, δημητριακά και γαλακτοκομικά), η βιταμίνη Α (από καρότα, κολοκύθια, πορτοκαλί ή κίτρινες πιπεριές), η βιταμίνη C (από εσπεριδοειδή) και η βιταμίνη Ε (από σπόρους και ελαιόλαδο).\nΗ έλλειψη της «βιταμίνης του ήλιου», της βιταμίνης D, έχει ως συνέπεια την εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Η βιταμίνη D παράγεται κυρίως από το δέρμα, όταν αυτό εκτίθεται στον ήλιο, αλλά μπορεί κανείς να την καταναλώσει τρώγοντας «παχιά» ψάρια και τρόφιμα εμπλουτισμένα με αυτήν. Είκοσι λεπτά την ημέρα στον ήλιο τον χειμώνα, είναι αρκετά για να αποκατασταθούν τα αποθέματα του οργανισμού σε αυτήν.\nΈρευνα: Τα γουρούνια θα σώσουν τους καρδιοπαθείς;\nAλλεργία από το θηλασμό: Ποια είναι τα συμπτώματα;\nBe the first to comment on "Οι 6 κανόνες για να δυναμώσετε την άμυνά σας απέναντι στις ιώσεις"


BASKET Α1: ΚΥΜΗ-ΚΟΛΟΣΣΟΣ 74-64 (ΤΕΛΙΚΟ) | eviabasket\nWritten on Μαρτίου 11th, 2017 by pannikolaou BASKET Α1: ΚΥΜΗ-ΚΟΛΟΣΣΟΣ 74-64 (ΤΕΛΙΚΟ)\nPosted in Uncategorized, Α1, Α1 Μεγάλη νίκη για την Κύμη με 74-64!\nΟ Τσούπκοβιτς με τρίποντο το 71-59 και το σερί της Κύμης στο 19-0!\n0/2 ο Ρέντικ για τον Κολοσσό που έχει 3/14 βολές!\nΟ Καντί με 2/2 βολές το 68-59 στο 3:31 πριν τη λήξη.\nΤρίποντο από τον Καντί για το 66-59 και το σερί στο 14-0!\nΟ Κοστόφ με τρίποντο από τη γωνία τον 63-59 στο 5:45 πριν το τέλος.\nΟ Καντί το 60-59 και τάϊμ-άουτ από τον Λυκογιάννη.\nΤρίποντη βόμβα από τον Τσούπκοβιτς για το 58-59!\nΤρίποντο από τον Καντί για το 55-59.\nΜε τρίποντο του Βασιλόπουλου ο Κολοσσός ξεφεύγει στο 8:45 με 52-59.\nΟ Γουάτσον έχει 0/2 βολές και το 52-54 παραμένει ως το σκορ της γ” περιόδου. Ο Κολοσσός στα τελευταία λεπτά έχει 1/6 βολές!\nΟ Όρτον με 1/2 βολές μειώνει σε 52-54.\nΜε τρίποντο με ταμπλό (!) από την κορυφή ο Σταμάτης το 50-46.\nΜε σερί στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου και διαδοχικούς πόντους από τους Καντί και Τουτζιαράκη η Κύμη που προηγήθηκε ακόμα και με +10 (43-33) κλείνει μπροστά το ημίχρονο με 43-36.\nΟ Καντί με τρίποντο από τη γωνία τη γωνία το 31-30.\nΜε τρίποντο του Τουτζιαράκη στην εκπνοή του πρώτου 10λεπτου η Κύμη ισοφαρίζει σε 23-23.\nΟ Χολ το 20-23 και τάϊμ-άουτ για την Κύμη.\nΝέο τρίποντο από τον Καντί για το 18-15.\nΜε ντράϊβ του Καντί η Κύμη περνάει μπροστά στο σκορ με 15-13.\nΜε τρίποντο του Τσούπκοβιτς η Κύμη μπροστά στο σκορ με 8-5.\nΕντυπωσιακό μπλοκ του Όρτον!\nΜε τρίποντο του Πάλμπλαντ η Κύμη το προβάδισμα στο σκορ με 3-2.\nΟ σημερινός αγώνας της Basketleague για την Κύμη δεν είναι ακριβώς ένας ακόμα αγώνας πρωταθλήματος αλλά κάτι παραπάνω. Είναι ένας τελικός, όπου για την ομάδα του Μπρατσιάκου η νίκη είναι επιτακτική ώστε να καταφέρει να πετύχει το στόχο της που ασφαλώς και είναι η παραμονή στην Α1 κατηγορία.\nΠερίπου 25′ λεπτά πριν την έναρξη του ντέρμπι, ο κόσμος εξακολουθεί να προσέρχεται και όπως φαίνεται το κλειστό σήμερα θα έχει περισσότερο κόσμο από ποτέ άλλοτε σε σύγκριση βέβαια με αντιπάλους αυτού του βεληνεκούς.\nΜείνετε μαζί μας για τη live μετάδοση του πολύ σημαντικού αγώνα.\n« ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Β” ΦΑΣΗ: ΣΥΛΛΑΣ-Γ.Σ.ΑΥΛΙΔΑΣ 94-46\nΑνατροπή παραμονής! (74-64) »


«Όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν το απόγευμα εκείνο στο κελί 13…» - Η μυθιστορηματική απόδραση 27 στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές Βούρλων Πειραιά στις 17 Ιούλη 1955 - Κατιούσα\nΑρχική/Ιστορία/«Όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν το απόγευμα…\n«27 βαρυποινίται και υπόδικοι κομμουνισταί απέδρασαν χθες το απόγευμα από τας φυλακάς Βούρλων της Δραπετσώνας. Διήνοιξαν υπόγειον σήραγγα από του θαλάμου των μέχρι του παραπλεύρως εργοστασίου, από όπου εξήλθον αψόγως ενδεδυμένοι, επεβιβάσθησαν λεωφορείων και εξηφανίσθησαν»…\nΣαν σήμερα, στις 17 του Ιούλη 1955 πραγματοποιείται στις φυλακές Βούρλων Πειραιά η μυθιστορηματική απόδραση 27 αγωνιστών – στελεχών του ΚΚΕ. Ήταν η πρώτη φορά μετά το τέλος του εμφυλίου που οι κομμουνιστές έκαναν μια τόσο δυναμική παρουσία. Η εκπληκτική αυτή απόδραση συντάραξε το πανελλήνιο και απασχόλησε για μέρες τα πρωτοσέλιδα του ξένου τύπου. Οι λεπτομέρειες αυτού του παράτολμου, έξω από κάθε λογική εγχειρήματος, ρουφιόντουσαν από το αναγνωστικό κοινό σαν το πιο συναρπαστικό ανάγνωσμα.\nΑκολουθεί το πλήρες χρονικό της απόδρασης, περιγραφές, φωτογραφίες, σχεδιαγράμματα, πρωτοσέλιδα εφημερίδων, διηγήσεις, από το βιβλίο του Δημήτρη Γκιώνη «Οι μεγάλες αποδράσεις» (εκδ. Τετράδιο, 1976).\n17 Ιουλίου 1955, ημέρα Κυριακή, ώρα 1 απόγευμα, στους λουτήρες του εργοστασίου «Ντεστρέ», που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τις φυλακές Βούρλων – Δραπετσώνας: Ένα μέρος του τοίχου υποχωρεί στη βάση του, κάτω από τα χτυπήματα που δέχεται, κι ένας άντρας πετάγεται από το άνοιγμά του. Βγάζει με ταχύτητα το μαντήλι που καλύπτει το κεφάλι του, τις πυτζάμες που φορά πάνω από το κοστούμι του, τις κάλτσες που έχει πάνω από τα παπούτσια ―όλα γεμάτα χώματα― τινάζεται και φτιάχνεται. Ένας άλλος πίσω του, που βγαίνει με τον ίδιο τρόπο, κάνει ακριβώς τις ίδιες κινήσεις.\nΗ σκηνή επαναλαμβάνεται, σε διάστημα μιας ώρας, 27 φορές. Δεν αποχωρούν όλοι μαζί. Μόλις συμπληρώνονται ομάδες των 4-5 προχωρούν στην έξοδο, διασχίζουν το αδιέξοδο πού βγαίνει στην οδό Κανελλοπούλου, βγαίνουν στο δρόμο (που δεν βλέπει φυσικά στις φυλακές) και σκορπίζονται.\nΈχουν φύγει περισσότεροι από τους μισούς, όταν καταφτάνει ο φύλακας του εργοστασίου ειδοποιημένος από την 16χρονη κόρη του, που τα έχασε βλέποντας τόσους ανθρώπους να βγαίνουν κυριακάτικα από το κλειστό εργοστάσιο.\n— Τι κάνετε εσείς εδώ;\n— Είμαστε αστυνομικοί και ήρθαμε να πλυθούμε!\nΚι όταν η εξήγηση δεν τον πείθει αναλαβαίνει κάποιος την φύλαξή του μέχρι που να φύγουν όλοι, οπότε τον κλείνει στην τουαλέττα, εξασφαλίζοντας και τη δική του φυγή. Όταν ο φύλακας καταφέρνει να βγει, ο τελευταίος δραπέτης έχει κιόλας σαλτάρει στο λεωφορείο της γραμμής Δραπετσώνα – Λιπάσματα, που έχει στάση ακριβώς απέναντι, κι έχει χαθεί.\nΟι σειρήνες των φυλακών θα ηχήσουν μετά μισή ώρα, όταν ο φύλακας με την κόρη του παρουσιαστούν στον αξιωματικό υπηρεσίας και όταν οι υπεύθυνοι των φυλακών πάρουν χαμπάρι πόσοι και πώς δραπέτευσαν.\nΠρωτοσέλιδα οι εφημερίδες την άλλη μέρα αναφέρουν την συνταρακτική είδηση: «27 βαρυποινίται και υπόδικοι κομμουνισταί απέδρασαν χθες το απόγευμα από τας φυλακάς Βούρλων της Δραπετσώνας. Διήνοιξαν υπόγειον σήραγγα από του θαλάμου των μέχρι του παραπλεύρως εργοστασίου, από όπου εξήλθον αψόγως ενδεδυμένοι, επεβιβάσθησαν λεωφορείων και εξηφανίσθησαν» («Τα Νέα»). Και από κάτω εκτενή ρεπορτάζ με φωτογραφίες των δραπετών και του χώρου της απόδρασης.\nΤα ονόματά τους: Ανδρέας Μπαρτζώκας, λογιστής, ετών 28, υπόδικος, Γεώργιος Χατζηπέτρου, υδραυλικός, ετών 33, υπόδικος, Αριστοτέλης Γεωργούλιας, έμπορος, τελειόφοιτος Νομικής, ετών 38, υπόδικος, Βαρδής Βαρδινογιάννης, φοιτητής Νομικής ετών 33, υπόδικος, Χαράλαμπος Καλατζής, έμπορος, ετών 28, υπόδικος, Κώστας Λιναρδάτος, δημοσιογράφος, τελειόφοιτος Νομικής, ετών 33, υπόδικος, Δημήτρης Μυριανθόπουλος, εργάτης, ετών 42, υπόδικος, Γκαστόν Βερναρδής, τελειόφοιτος Ιατρικής, ετών 31, υπόδικος, Μιχάλης Κολοκοτρώνης, αρτεργάτης, ετών 30, υπόδικος, Περικλής Ροδάκης, μεταφραστής, ετών 30, υπόδικος, Βασίλης Δουκάκης, μεταφραστής, ετών 30, υπόδικος, Κώστας Φίλης, καθηγητής Φιλολογίας, ετών 28, υπόδικος, Βασίλης Κάτρης, εργάτης, ετών 30, υπόδικος, Κυριάκος Τσακίρης, φοιτητής Νομικής, ετών 39, υπόδικος, Δημήτριος Πανουσόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος, ετών 26, υπόδικος, Ανδρέας Βελλής, φοιτητής Πολυτεχνείου, ετών 26, υπόδικος, Σταύρος Καρράς, σπουδαστής Πολυτεχνείου, ετών 30, υπόδικος, Σωτήρης Σωτηρόπουλος, κτηματίας, ετών 35, υπόδικος, Σταύρος Σιδέρης, πτηνοτρόφος, ετών 30, υπόδικος, Λεωνίδας Τζεφρώνης, τελειόφοιτος Πολυτεχνείου, ετών 35, υπόδικος, Στυλιανός Πάσιος, σιδηροδρομικός, ετών 31, ισοβίτης, Αλέξης Παπαλεξίου, φοιτητής Ιατρικής, ετών 36, ισοβίτης, Αλέξης Παπούλιας, δικηγόρος, ετών 41, φυλάκιση 15 χρόνια, Γιώργος Γεωργίου, εργάτης, ετών 55, καταδικασμένος δυο φορές σε 10 χρόνια, Παντελής Κιουρτσής, έμπορος, ετών 42, κάθειρξη 15 χρόνια, Αλέξης Λογαράς, γεωπόνος, ετών 29, φυλάκιση 2 χρόνια, Ζήσιμος Κόκλας, δημόσιος υπάλληλος, ετών 40, φυλάκιση 5 μήνες.\nΧτύπημα για την Ασφάλεια\nΗ απόδραση, μεγαλοφυής στο σχεδιασμό και στην εκτέλεσή της, αποτελεί ισχυρό χτύπημα για την Ασφάλεια, η οποία δρα σπασμωδικά. Με δρακόντεια μέτρα που παίρνονται για την σύλληψη των δραπετών σ’ ολόκληρη τη χώρα. Με αυστηρό έλεγχο στα σύνορα. Μ’ ένα άνευ προηγουμένου κύμα συλλήψεων και ερευνών. Με την ένταση των μέτρων ασφαλείας στις διάφορες φυλακές, όπου τότε κρατιόντουσαν πάνω από 5.000 πολιτικοί φυλακισμένοι. Με το αποκορύφωμα της αντικομμουνιστικής υστερίας.\nΕπικεφαλής του καταδιωκτικού έργου, ο υφυπουργός Εσωτερικών Κώστας Καλαντζής και ο διευθυντής Ασφαλείας Θεόδωρος Ρακιντζής.\nΔεν λείπουν και εκείνοι που βρίσκουν την ευκαιρία να ζητήσουν την απαλλαγή της κυβέρνησης Παπάγου από μερικούς ανεπιθύμητους. Με εμπρηστικά δημοσιεύματά της η «Απογευματινή», με διευθυντή τον Σάββα Κωνσταντόπουλο, υποστηρίζει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι η απόδραση θα ήταν αδύνατη χωρίς την υποστήριξη ανθρώπων από την κυβέρνηση.\nΤρεις, μέρες μετά την απόδραση, ο εισαγγελέας απαγορεύει την δημοσίευση οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας. Ο Κωνσταντόπουλος που την παραβιάζει οδηγείται στο δικαστήριο, το οποίο όμως κρίνει ότι είναι αναρμόδιο να τον δικάσει και εκείνος συνεχίζει απτόητος τα δημοσιεύματά του.\nΣτις 22 Ιουλίου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως διάταγμα με το οποίο 26 δραπέτες (ο ένας, ο Σταύρος Σιδέρης, συνελήφθη πριν από την επικήρυξη στο σπίτι που κατάφυγε) , επικηρύσσονται με το νόμο του 1871 «περί ληστοκρατείας», ως «λίαν επικίνδυνοι δια την δημοσίαν ασφάλειαν» με την παρακάτω σειρά και τα αντίστοιχα ποσά:\nα) 30.000 δραχ. για τον φόνο ή σύλληψη και 15.000 για την αποτελεσματική κατάδοση των Λ. Τζεφρώνη, Γ. Γεωργίου, Κ. Τσακίρη, Στ. Καρρά, Π. Κιουρτσή.\nβ) 20.000 δραχ. για τον φόνο ή σύλληψη και 10.000 για την αποτελεσματική κατάδοση των: Γκ. Βερναρδή, Β. Βαρδινογιάννη, Κ. Φίλη, Αρ. Γεωργούλια, Χ. Καλατζή, Κ. Λιναρδάτου, Δ. Μυριανθόπουλου. ‘Αν. Μπαρτζώκα, Α. Παπαπαλεξίου, Στ. Πάσιου, Αλ. Παπούλια.\nγ) 15.000 δραχ. για τον φόνο ή σύλληψη και 7.500 δραχ. για την αποτελεσματική κατάδοση των: Γ. Χατζηπέτρου, Β. Κάτρη, Σ. Σωτηρόπουλου, Π. Ροδάκη, Β. Δουκάκη, Α. Βελλή, Δ. Πανουσόπουλου, Μ. Κολοκοτρώνη.\nδ) 10.000 δρχ. για τον φόνο ή την σύλληψη και 5.000 δραχ. για την αποτελεσματική κατάδοση των: Αλ. Λογαρά, Ζ. Κόκλα.\nΤο ίδιο διάταγμα προβλέπει αυστηρές ποινές για εκείνους που θα περιθάλψουν τους δραπέτες.\nΗ επικήρυξη ωστόσο δεν έφερε άμεσα τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Οι περισσότεροι βέβαια καταζητούμενοι θα συλληφθούν, αλλά πολύ αργότερα. Είναι οι: Μπαρτζώκας, Χατζηπέτρου, Γεωργούλιας, Βαρδινογιάννης, Καλατζής, Μυριανθόπουλος, Κολοκοτρώνης, Ροδάκης, Δουκάκης, Κάτρης, Τσακίρης, Λογαράς, Κόκλας, Σωτηρόπουλος, Παπαλεξίου, Παπούλιας (oι 13 από κατάδοση και 2, οι Γεωργούλιας και ο Κόκλας, τυχαία). Δέκα θα καταφύγουν στο εξωτερικό, οι: Πάσιος, Πανουσόπουλος, Βελλής, Βερναρδής, Λιναρδάτος, Καρράς, Τζεφρώνης, Κιουρτσής, Φίλης. Και ένας, ο Γεωργίου, θα πέσει από σφαίρα στην προσπάθειά του «να εξέλθη παρανόμως των ελληνικών συνόρων», σύμφωνα με την αστυνομική εκδοχή. (Ο Γεωργίου, που ήταν και ο πιο ηλικιωμένος, πρωτοστάτησε και σε μιαν άλλη μεγάλη απόδραση εξορίστων, το 1937 από την Ανάφη).\nΣχεδιάγραμμα της ακτίνας Γ΄ με την πορεία της σήραγγας, του καλλιτέχνη Κυριάκου Τσακίρη, που ήταν και ένας από τους δραπέτες.\nΣτις φυλακές Βούρλων – Δραπετσώνας κρατιόντουσαν την εποχή εκείνη ένας μεγάλος αριθμός πολιτικών και ποινικών κρατουμένων.\nΟι φυλακές εκείνες ήταν μέχρι την γερμανική κατοχή πασίγνωστος οίκος ανοχής. Και υπήρξε εποχή που φιλοξενούσε πάνω από 150 γυναίκες! Ήταν στην πλειοψηφία τους μικρασιάτισσες που είχαν καταφύγει στην Ελλάδα με την καταστροφή και που οι «προστάτες» που τις μάζεψαν τις έριξαν στα Βούρλα. Ο χώρος που κτίστηκαν οι μοντέρνοι για την εποχή εκείνη «ναοί της Αφροδίτης» ανήκε στην οικογένεια του μετέπειτα υπουργού και πρωθυπουργού Πιπινέλη.\nΟι Ιταλοί και Γερμανοί τον μετάτρεψαν σε φυλακές για τους αγωνιστές της Αντίστασης και μετά την αποχώρησή τους τον παράλαβαν οι ελληνικές αρχές για τις δικές τους ανάγκες.\nΟι φυλακές χωριζόντουσαν σε 3 ακτίνες με 24 κελιά η κάθε μια και με 4-6 φυλακισμένους το κάθε κελλί.\nΣτην πρώτη ακτίνα ήταν οι ποινικοί, στη δεύτερη οι τοξικομανείς και στην τρίτη οι «αμετανόητοι κομμουνιστές» — καταδικασμένοι και υπόδικοι. Οι τελευταίοι ήταν συνολικά 132.\nΗ απόδραση άρχισε να συζητιέται τρεις περίπου μήνες πριν. Αρχικά από έναν πυρήνα 5 κρατουμένων, που έγιναν έπειτα 9, 12, για να προστεθούν προς το τέλος εκείνοι που συμπλήρωσαν τον αριθμό 27.\nΟι περισσότεροι κρατούμενοι, νεαρά στελέχη του κινήματος, όπως άλλωστε φαίνεται και από την ηλικία τους, δεν γνωριζόντουσαν μεταξύ τους. Είχαν συλληφθεί τον προηγούμενο χρόνο και είχαν διασπαρεί σε διάφορες φυλακές.\nΑπό την στιγμή που γνωρίστηκαν και συγκροτήθηκε ο αρχικός πυρήνας, άρχισαν να σκέπτονται τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να φέρουν στα Βούρλα στελέχη του κινήματος που κρατιόντουσαν σε άλλες φυλακές, ώστε να δραπετεύσουν μαζί τους. Το πέτυχαν στην περίπτωση του Τζεφρώνη, αλλά απότυχαν στις περιπτώσεις τον Φλωράκη, Λουλέ, Δάλλα. Η Ασφάλεια ανάφερε σαν πρωτοστατήσαντες τους Γεωργίου, Τσακίρη, Τζεφρώνη, Βαρδινογιάννη, Καρρά, Βερναρδή, Φίλη. Οι δικές μου πληροφορίες δεν μου επιτρέπουν να δώσω με βεβαιότητα τα ονόματα του αρχικού πυρήνα. Λογικό όμως είναι να δεχτούμε ότι οπωσδήποτε μέσα στους πρωτοστατήσαντες βρίσκονται εκείνοι που έμεναν στο κελλί που ανοίχτηκε η τρύπα.\n«Δουλέψαμε σαν μια ομάδα συλλογικά με αυστηρό καταμερισμό και με πάρα πολύ αίσθημα επαγρύπνησης και συνωμοτικότητας, λέει πάνω σ’ αυτό ο Τζεφρώνης. Δύσκολο να ξεχωρίσεις ποιος ήταν ο πρώτος και ποιος ο δεύτερος. Ο καθένας δούλευε στο πόστο του. Κανένας δεν είχε την αίσθηση ότι κάνει κάτι ξεχωριστό, ανεξάρτητα από το σύνολο. Το παραμικρό λάθος ενός μπορούσε να σταθεί καταστροφικό για όλους μας».\nΠοιοί λόγοι επέβαλαν την απόδραση;\n«Ο ψυχρός πόλεμος, λέει σήμερα ο Τσακίρης, βρισκόταν στο κατακόρυφο. Οι Αμερικανοί εξεβίαζαν εκτελέσεις, κυρίως γι’ αυτούς που έμπαιναν απ’ έξω. Και υπήρχαν πληροφορίες ότι η κυβέρνηση Παπάγου το είχε αποδεχτεί».\nΚαι ο Σιδέρης:\n«Η απόδραση είχε τον χαρακτήρα της απάντησης σε μια δημαγωγία της αντίδρασης που μέσω των υπηρεσιών Ασφαλείας διακήρυττε την εποχή της σύλληψής μας, ότι κατάφερε το οριστικό χτύπημα και την εξάρθρωση των παράνομων μηχανισμών του Κόμματός μας. Προείχε ακόμη η συνέχιση της προσπάθειάς μας, που ανακόπηκε από τη σύλληψή μας, για τη διεύρυνση και ανασυγκρότηση, όπου δεν υπήρχαν, των οργανώσεων του Κόμματος. Επιπλέον η απόδραση μας μετάθετε τον χρόνο της προετοιμαζόμενης δίκης και απότρεπε τυχόν εκτελέσεις συντρόφων μας που είχαν έρθει από το εξωτερικό».\nΤο Κόμμα, ναι, λένε οι περισσότερες μαρτυρίες, το ήξερε. Δεν δόθηκε εντολή για δραπέτευση. Οι υπόδικοι απλώς έκαναν γνωστή την απόφασή τους να αποδράσουν. Το ίδιο ωστόσο βράδυ της απόδρασης η «Ελεύθερη Ελλάδα», ο παράνομος ραδιοφωνικός σταθμός του Κ.Κ.Ε., έκανε την παρακάτω έκκληση: «Καλούμε τον λαό και όλους τους πατριώτες να προστατεύσουν τους αγωνιστές που κατόρθωσαν να δραπετεύσουν από τις φυλακές της αμερικανοκρατίας. Ελευθερία και γενική αμνηστία στους αγωνιστές».\n«Όλο σχεδόν το βάρος έπεσε σε μας τους ίδιους, λέει ο Τζεφρώνης. Ακόμα και το οικονομικό. Κάναμε ένα ειδικό «ταμείο» για τη δίκη και μαζεύαμε ό,τι μπορούσαμε από τους δικούς μας. Από το ταμείο αυτό πήραμε φεύγοντας 1500 δραχμές ο καθένας. Μερική βοήθεια είχαμε απ’ έξω, σε προσωπικό επίπεδο. Δυο κοπέλες π.χ., αρραβωνιαστικές κρατουμένων, μας έδωσαν πληροφορίες για τους γύρω χώρους και μας προμήθεψαν μερικά είδη απαραίτητα στο εγχείρημά μας (ηλεκτρικές στήλες, λαμπάκια κλπ.) ».\nΟι δραπέτες τήρησαν αυστηρά όλους τους κανόνες της συνωμοτικότητας. βασίστηκαν στην εφευρετικότητά τους και ευνοήθηκαν, όπως γίνεται, σε μια σειρά από συμπτώσεις.\nΤο άνοιγμα της σήραγγας κράτησε ακριβώς τέσσερες μήνες. Αν υπολογίσουμε όμως και τον καιρό της προετοιμασίας η όλη υπόθεση φτάνει τους επτά μήνες.\nΌπως είναι φυσικό εκείνοι που μπήκαν πρώτοι στο σχέδιο ήταν οι υπόδικοι. Είκοσι από τους είκοσι δύο υπόδικους που υπήρχαν στην ακτίνα κατάφεραν τελικά να δραπετεύσουν. Προς το τέλος προστέθηκαν και μερικοί καταδικασμένοι ― κυρίως όσοι ήταν βέβαιο ότι είχαν κάπου να πάνε βγαίνοντας.\nΓνώριζαν ότι με την απόδρασή τους έμπαιναν σε μια περιπέτεια, πράγμα άλλωστε πού επιβεβαιώθηκε με την επικήρυξή τους. Και την αποδέχτηκαν με ενθουσιασμό. Όχι μόνο οι είκοσι υπόδικοι, αλλά και οι υπόλοιποι, μερικοί από τους οποίους ήθελαν λίγους μήνες ν’ απολυθούν ― όπως ο Λογαράς και ο Κόκλας.\nΑπό τη στιγμή που διάλεξαν σαν τρόπο απόδρασης το άνοιγμα της σήραγγας, άρχισε ο σχεδιασμός της πορείας που θα έκαναν κάτω από τη γη. Με στοιχεία που τους έδωσαν οι δυο κοπέλες, αλλά και με δικούς τους υπολογισμούς πάνω από την ταράτσα της φυλακής (όταν ανέβαιναν να πάρουν την μπάλα του βόλλεϋ που έριχναν επίτηδες), σχημάτισαν μια ολοκληρωμένη εικόνα του χώρου και προχώρησαν στο οριστικό σχέδιο. Με τις μαθηματικές γνώσεις που είχαν οι περισσότεροι, δεν ήταν και τόσο δύσκολο.\nΤο έργο θ’ άρχιζε από το γωνιακό κελί 13 της δυτικής πτέρυγας, που βρισκόταν κοντύτερα από κάθε άλλο στον εξωτερικό τοίχο των φυλακών και απέναντι από το εργοστάσιο «Ντεστρέ».\nΈπρεπε στο τσιμεντένιο δάπεδό του να ανοιχτεί μια τρύπα, να σχηματιστεί ένα «πηγαδάκι» βάθους 3 μέτρων, απ’ όπου θ’ άρχιζε μια σήραγγα διαμέτρου 80 εκατοστών και μήκους Ι8—Ι9 μέτρων.\nΗ πορεία τής υπόγειας σήραγγας: αφού θα περνούσε κάτω από τα θεμέλια του τοίχου της φυλακής και του εξωτερικού μαντρότοιχου, θα διάσχιζε την οδό Δογάνη, θα περνούσε τον τοίχο του «Ντεστρέ» και θα κατάληγε στους λουτήρες.\nΣτο κελί 13, που σήκωσε το βασικό βάρος της δουλειάς έμεναν οι Βαρδινογιάννης, Μπαρτζώκας, Μυριανθόπουλος, Σιδέρης και, λίγο αργότερα, ο Κολοκοτρώνης.\nΆμεσοι συνεργάτες το κελί 14 με τους Τσακίρη, Τζεφρώνη, Βερναρδή, Σωτηρόπουλο, Καρρά, Βασιλόπουλο. Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η σύνθεση του 14 άλλαξε αρκετές φορές κι ότι είχε ληφθεί μέριμνα να υπάρχουν σύνδεσμοι σε κάθε κελί.\nΗ τρύπα αποφασίστηκε ν’ ανοίξει κάτω από το κρεβάτι του Μπαρτζώκα, που βρισκόταν δεξιά, δίπλα στην είσοδο του κελιού. Το κρεβάτι εκείνο, όπως όλα τα κρεβάτια της φυλακής, δεν ήταν παρά τρεις μετακινούμενες σανίδες στηριγμένες πάνω σε τρία τσιμεντένια τοιχάκια. Ο χώρος (κάπου 70Χ50 εκατοστά) ανάμεσα στο δεύτερο και στο τρίτο τοιχάκι διαλέχτηκε για το άνοιγμα της τρύπας.\nΤα εργαλεία της δουλειάς, ήταν στη φάση αυτή ένα κοπίδι και ένα τσαγγαράδικο σφυρί, από έκείνα που έπαιρναν από το εργαστήριο της φυλακής για διάφορα μαστορέματα. Αργότερα, όταν προχώρησαν στο σκάψιμο, απόκτησαν ένα πικούνι κι ένα σκεπάρνι.\nΤο πρώτο χτύπημα δώθηκε στις 17 Μαρτίου, ένα απόγευμα που είχε οργανωθεί, ειδικά για την περίσταση, ένας θορυβώδης αγώνας βόλλεϋ, στο εσωτερικό προαύλιο, ακριβώς έξω από τα κελιά, που είχε παρασύρει και τους φύλακες με τις συναρπαστικές φάσεις του.\nΤην ίδια ώρα ένα ραδιόφωνο έπαιζε στην διαπασών, ενώ ο «φαναρτζής» είχε βρεί την ώρα να χτυπάει όσο πιο δυνατά μπορούσε, δουλεύοντας τα «σουβενίρ» που κατασκεύαζε.\nΟ ρόλος του καθενός είχε μελετηθεί όσο γινότανε καλύτερα. Ο πιο σοβαρός, την ημέρα εκείνη, ήταν των δυο που είχαν αναλάβει ν’ ανοίξουν την τρύπα. Έπειτα από πολύ κόπο και αγωνία το τσιμεντένιο δάπεδο (10 εκατοστά πάχος) υποχώρησε. Στην αρχή μια μικρή τρυπίτσα, που όσο πήγαινε και άνοιγε περισσότερο. Την πρώτη εκείνη μέρα δεν προχώρησαν πολύ. Κάλυψαν την τρύπα μ’ ένα κόντρα πλακέ, τράβηξαν την κουβέρτα του κρεβατιού μέχρι κάτω, έτσι που η θέα προς την τρύπα έκλεισε. Τις ημέρες που ακολούθησαν έφτιαξαν στο πλυσταριό της φυλακής μια τσιμεντένια πλάκα ενισχυμένη με σιδερένιες βέργες, από υλικά πού ζήτησαν για βελτιώσεις των φυλακών που μηχανεύτηκαν, και την εφάρμοσαν στη μπούκα του «πηγαδιού» που άρχισε να χάσκει κάτω από το κρεβάτι του Μπαρτζώκα. Το καμουφλάρισμα συμπληρωνόταν με καθημερινό ασβέστωμα —γιά «λόγους καθαριότητος»— σ’ όλες τις γωνιές ώστε το δάπεδο του κελιού να φαίνεται ομοιόμορφο.\nΔυο-τρεις κράταγαν τσίλιες, στο εσωτερικό του κελιού και στο προαύλιο, και ένας, ντυμένος μια παλιοφόρμα, έσκαβε. Πρώτα ένα κάθετο πηγάδι βάθους δυο περίπου μέτρων και μετά η σήραγγα.\nΣτο πόδι του «σκαφτιά» ήταν δεμένος ένας σπάγγος που κρατούσε ο πιο κοντινός τσιλιαδόρος —κατά κανόνα ο Μπαρτζώκας— που καμωνόταν ότι αναπαυόταν ή διάβαζε ξαπλωμένος στο κρεβάτι του. Τρία τραβήγματα του σπάγγου σήμαιναν κίνδυνο. Μόλις γινόταν κάτι τέτοιο ο κρατούμενος που έσκαβε ανέβαινε γρήγορα απάνω ή, ανάλογα με τον κίνδυνο, έμενε κάτω σε ακινησία. Κλεινόταν με ταχύτητα η τρύπα και το κελί ξανάβρισκε τον συνηθισμένο ρυθμό του.\nΓια τις περιπτώσεις πού ήταν αδύνατη η άνοδος του σκαφτιά είχαν κατασκευάσει μια κούκλα και την έχωναν κάτω από τις κουβέρτες, δίνοντας την εντύπωση ότι εκείνος που έλειπε κοιμόταν. Και καθώς οι έφοδοι γινόντουσαν συνήθως με μια ματιά από το παραθυράκι της πόρτας του κελιού, δεν ήταν εύκολο για —τον φύλακα να υποψιαστεί το παιχνίδι που του παιζόταν.\nΔεν μπαινόβγαινε ο καθένας στο κελί 13. Ένας, ο Τζεφρώνης, ήταν ο σύνδεσμος με τούς μυημένους στα υπόλοιπα κελλιά, ενώ ο «Δήμαρχος» της ακτίνας, ο Παπούλιας, που έμενε στο κελί 1, το πρώτο στην είσοδο της ακτίνας, φρόντιζε στις κρίσιμες στιγμές ν’ απασχολεί τον φύλακα, ενώ το βράδυ κουμαντάριζε, κατά τις ανάγκες και του «έργου», τις ομάδες καθαριότητας που, κοντά στ’ άλλα, έπρεπε να εξαφανίσουν το υλικό που έβγαινε από την σήραγγα.\nΤο σκάψιμο δεν ήταν εύκολο. Είχε μπει ένα αρχικό πλάνο για 20 πόντους σκάψιμο την ημέρα, που στην πράξη έβγαινε αδύνατο, και κάποτε χρειάστηκε να προστεθούν νυχτερινές βάρδειες για να προχωρήσει η δουλειά.\nΓιατί δεν είχαν να κάνουν πάντα με μαλακό χώμα. Στην αρχή συνάντησαν ασβεστόλιθους, έπειτα ανάκατα χώματα και πέτρες —μεγάλες και μικρές ή και βράχια. Οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση, έπρεπε να τα παρακάμψουν, πράγμα που δυσκόλευε και μάκραινε το έργο.\nΔεν έλειψαν και τα λάθη. Σε κάποια φάση ξέφυγαν κάπου ενάμισυ μέτρο δεξιώτερα από την πορεία που είχαν διαγράψει. Μια βδομάδα περίπου δουλειά.\nΤο σκάψιμο γινόταν ένα μέτρο κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, κι εκείνο που πρόσεχαν ήταν να μην ξεφύγουν προς τα πάνω, οπότε υπήρχε ο κίνδυνος (κυρίως όταν έφτασαν στην οδό Δογάνη) να υποχωρήσει το έδαφος από το βάρος των αυτοκινήτων που περνούσαν.\nΤα χώματα και οι πέτρες\nΑπό τα βασικά προβλήματα που αντιμετώπισαν ήταν τι θα έκαναν τα χώματα και τις πέτρες που συσσώρευαν. Και να ποιες λύσεις βρήκαν: Αφού ξεχώριζαν το χώμα από τις πέτρες, κρισάριζαν το πρώτο σε τρύπια κουτιά (πάντα κάτω από τη γη), το έριχναν μέσα σε πάνινες σακκούλες —τις «αντέρες», όπως τις έλεγαν— που είχαν φτιάξει οι ίδιοι, τι πέρναγαν στη μέση τους και τις άδειαζαν στα αποχωρητήρια, απ’ όπου κατέβαιναν στους υπονόμους με τη βοήθεια μπόλικου νερού.\nΤο πράγμα ωστόσο δεν είναι τόσο εύκολο όσο μπορεί να φαίνεται. Τα αποχωρητήρια δεν προσφέρονταν συνέχεια γι’ αυτό τον σκοπό. Σε κάποια φάση οι υπόνομοι βούλωσαν από το πολύ χώμα. Η απόφραξη δεν ήταν οπωσδήποτε δική τους δουλειά. Εκείνοι όμως επέμεναν στη διεύθυνση να την κάνουν οι ίδιοι «για να ’χουν με κάτι ν’ ασχολούνται», όπως έλεγαν. Και το πέτυχαν, χωρίς οι άλλοι να υποψιαστούν τίποτα.\nΈμεναν οι πέτρες και τα χαλίκια. Ένα μέρος από αυτά τα χρησιμοποίησαν για ένα μεγάλο πεζούλι που έφτιαξαν στον χώρο του μπάνιου και μερικά τσιμεντένια πλυσταριά, πάντα με την άδεια της διεύθυνσης. Στην επιφάνεια χρησιμοποιούσαν το υλικό που τους διάθεταν και στο εσωτερικό έριχναν τα δικά τους μπάζα. Ζήτησαν άδεια να κάνουν ένα παρτέρι με άνθη στο εσωτερικό προαύλιο, κόντρα στον εξωτερικό τοίχο και παράλληλα να καλλιεργήσουν γλάστρες, και τούς δόθηκε. Σε πολύ λίγο καιρό η ακτίνα γέμισε με γλάστρες. Έφτασαν κάποτε να είναι 20. Ήταν κυρίως γκαζοτενεκέδες, που και πολύ χώμα έπαιρναν αλλά και χαλίκι.\nΠερίσσευαν οι πανσέδες. Και για όσους ξέρουν από άνθη υπάρχει η εξήγηση: Είναι από τα λίγα άνθη που δεν έχουν ανάγκη από πολύ χώμα. Κοντογέμιζαν τον τενεκέ με χαλίκι, έριχναν ένα στρώμα χώμα, φύτευαν και τους πανσέδες και η γλάστρα ήταν έτοιμη.\nΓια λόγους ασφαλείας στο λεξιλόγιό τους οι λέξεις χώμα, σβωλάκια, χαλίκια, πέτρες είχαν αντικατασταθεί αντίστοιχα με τις λέξεις ζάχαρι, καρύδι, πατάτες!\nΥπολογίζεται ότι ο συνολικός όγκος των χωμάτων, του χαλικιού και της πέτρας που βγήκε από την σήραγγα ξεπερνάει τα 5 φορτηγά αυτοκίνητα!\nΦωτισμός κα αέρας\nΉταν το πρόβλημα του φωτισμού και του αέρα στη σήραγγα. Το πρώτο το έλυσαν χρησιμοποιώντας τα μικρά λαμπάκια και τις μπαταρίες που έπαιρναν νόμιμα για να φωτίσουν τα χειροποίητα καραβάκια, τους φάρους και τα άλλα μικροπράγματα που κατασκεύαζαν.\nΤο δεύτερο, ο αερισμός, παρουσίαζε μεγαλύτερες δυσκολίες. Από ένα σημείο και πέρα η παραμονή αυτού που δούλευε κάτω από τη γη δεν γινόταν να είναι μεγαλύτερη από 10 λεπτά. Την διευκόλυναν με αέρα που κατέβαζαν με τις σαμπρέλλες από τις μπάλλες του βόλλεϋ, με βεντάλιες, με τεχνητούς χειροκίνητους ανεμιστήρες και ό,τι άλλο εφεύρισκαν.\nΌσο για το πρόβλημα των υποστηλώσεων το έλυσαν με σανίδες, που αφαιρούσαν από τα ξυλοκρέβατά τους ή με τα τελάρα των παραθύρων, που λόγω καλοκαιριού — υπήρχαν και σιδερένια κάγκελα — είχαν βγει και στιβαχτεί στο προαύλιο.\nΗ μυστικότητα, η αρτιότητα του σχεδίου και η εγρήγορση, στάθηκαν ασφαλώς οι σημαντικότεροι συντελεστές της επιτυχίας.\nΩστόσο δεν έλειψαν οι κίνδυνοι που τους παραμόνευαν σε κάθε στιγμή.\nΜια μέρα ένας από τους μυημένους πάτησε μια πρόκα κα παρά τον ορρό που του έκαναν, έπεσε σε κώμα και άρχισε να παραμιλάει για το έργο! Τα ’χασαν οι άλλοι. Προσπάθησαν να τον συνεφέρουν, τίποτα. Μπήκε το πρόβλημα να εισηγηθούν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο. Τι θα γινόταν όμως αν συνέχιζε το παραμίλημά του; Ευτυχώς ο πυρετός έπεσε έπειτα από μερικές ώρες και ο κίνδυνος πέρασε.\nΜια άλλη φορά κάποιος απερίσκεπτος σκαφτιάς δεν πρόσεξε ότι οι σόλες των παπουτσιών του ήταν γεμάτες χώμα και βγήκε στο προαύλιο. Καθώς είχαν μόλις καταβρέξει, τα ίχνη από τα λασπωμένα παπούτσια φάνηκαν έντονα πάνω στο τσιμέντο. Το πήραν χαμπάρι από το 14, όταν πια είχαν κλείσει οι πόρτες των κελλιών. Κινήθηκαν αυτόματα. Πριν κάνει τη βόλτα του προς τα εκεί ο φύλακας, άρχισε κάποιος να φωνάζει ότι τον έπιασε το στομάχι του κι έβγαζε ό,τι είχε φάει, ενώ οι άλλοι σφεντόνιζαν από το παραθυράκι του κελιού προς τα έξω ψωμιά, περισσεύματα από φαγητά, γιαούρτια κι ό,τι άλλο είχαν για να καλύψουν τα ίχνη. Μόλις έφτασε τρέχοντας ο φύλακας και άνοιξε την πόρτα όρμησαν έξω μερικοί για να συνεφέρουν τάχα τον αδιάθετο και άλλοι να καθαρίσουν το προαύλιο που είχε γεμίσει από τους… εμετούς.\nΗ πιο επικίνδυνη ωστόσο φάση που πέρασε το εγχείρημα άρχισε κάποια ήσυχη νύχτα του Μάη, όταν το περίπολο που έκανε τον ταχτικό περίπατό του γύρω από τη φυλακή άκουσε υπόκωφα χτυπήματα κάτω από την άσφαλτο της οδού Δογάνη. Ειδοποίησε αμέσως τον υπαρχιφύλακα και κείνος διάταξε τον φύλακα να επιθεωρήσει τα κελιά.\nΑπό το κελί 1 που βλέπει στον εσωτερικό χώρο της φυλακής (βλέπε σχεδιάγραμμα) ένας τσιλιαδόρος πρόσεξε την ασυνήθιστη κίνηση και έδωσε σήμα που δεν άργησε να φτάσει στο 13. Ο νυχτερινός σκαφτιάς ανέβηκε αμέσως απάνω, κλείστηκε η μπούκα και το κελί ξαναβρήκε τον συνηθισμένο ρυθμό του. Έτσι, όταν έπειτα από λίγο πέρασε ο φύλακας κι έριξε μια ματιά, τους βρήκε όλους να κοιμούνται.\nΗ άλλη μέρα άρχισε με συστηματική έρευνα. Η διεύθυνση ήθελε να βεβαιωθεί ότι τίποτα δεν συμβαίνει. Μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό που έκαναν από το σημείο που ακούστηκαν οι υπόγειοι χτύποι, υπόθεσαν, ότι αν προσπαθούσαν ν’ ανοίξουν τρύπα, θα ξεκίναγαν από το κελί 12 που συνόρευε με δυο εξωτερικούς τοίχους.\nΆρχισαν την έρευνά τους από εκεί. Έψαξαν, χτύπησαν τοίχους, δάπεδα. Τίποτα, κανένα ίχνος. Έκαναν το ίδιο και στ’ άλλα κελιά, έφτασαν και στο 13: το ίδιο αποτέλεσμα. Οι υποψήφιοι δραπέτες δούλεψαν καλά. Μετά τη νυχτερινή κίνηση εφάρμοσαν τέλεια την πλάκα κάτω από το κρεβάτι, έκλεισαν τις χαραμάδες με τσιμέντο, ασβέστωσαν τις γωνιές του κελλιού (μια δουλειά που την έκαναν ταχτικά για λόγους, όπως είπαμε καθαριότητας) και περίμεναν.\nΤα έργο αναβλήθηκε για δυο βδομάδες περίπου. Στο διάστημα αυτό έγιναν έξη ακόμα έρευνες και μια εκσκαφή στην οδό Δογάνη που δεν απόδωσε τίποτα.\nΣτη νέα φάση οι υποψήφιοι δραπέτες ήταν πιο προσεκτικοί. Κατάργησαν τις νυχτερινές βάρδιες, ή όταν χρειαζόταν απόφευγαν τούς θορύβους.\nΈνας διαρκής κίνδυνος ήταν οι τοξικομανείς, των οποίων τα κελιά ήταν κολλητά σ’ εκείνα της δυτικής πτέρυγας των πολιτικών. Υπάρχει η υποψία, ότι οι αλλεπάλληλες έρευνες που έγιναν, ξεκίνησαν κι από δικά τους «καρφιά».\nΚοντά σ’ αυτούς τους κινδύνους και πλήθος άλλοι μικρότεροι και καθημερινοί. Δεν έπαυε αίφνης, να υπάρχει ο κίνδυνος μιας ξαφνικής μεταγωγής, που δεν απόφυγε ένας υποψήφιος για απόδραση, δυο μόλις ημέρες πριν από τη φυγή, ενώ μια ξαφνική αρρώστεια ενός άλλου τον έστειλε τρεις μέρες πριν στο νοσοκομείο.\nΥπήρχε ακόμη πάντα ο κίνδυνος —και τον αντιμετώπισαν πολλές φορές— να ζητάει κάποιον η Γραμματεία των φυλακών κι αυτός να βρίσκεται κάτω και να σκάβει. Υπήρχε ο φόβος να πάθει κάποιος κάτι την ώρα που έσκαβε κι άντε να τον ανεβάσεις και τι να του κάνεις… Και υπήρχαν τα απρόοπτα της κάθε στιγμής που αντιμετώπιζαν με θαυμαστή ετοιμότητα.\nΔέκα μέρες πριν από το τέλος έπεσαν πάνω σ’ έναν τσιμεντένιο όγκο. Με πολύ προσοχή άνοιξαν στο ύψος του μια τρύπα. Μια μπόχα ξεπετάχτηκε από κει. Ήταν η υπόγεια δεξαμενή για τα απόβλητα των λουτήρων του εργοστασίου. Το κενό του ήταν τεράστιο και ό,τι χρειάζονταν εκείνη τη στιγμή. Διεύρυναν το άνοιγμά του και έριζαν όσα μπάζα είχαν συσσωρεύσει και συσσώρευαν.\nΣυνεχίζοντας το σκάψιμο αριστερότερα έφτασαν στον τοίχο των λουτήρων. Σε ώρα που το προσωπικό του εργοστασίου είχε φύγει, άνοιξαν μια τρυπίτσα και κατόπτευσαν τον χώρο. Ήταν όπως το είχαν υπολογίσει. Ξανάκλεισαν την τρύπα και σχεδίασαν την τελευταία φάση του εγχειρήματος: Την φυγή. Ήταν Παρασκευή. Διάλεξαν το μεσημέρι της Κυριακής.\nΕτοίμασαν τα ρούχα τους με κάθε άνεση, υπολόγισαν τις κινήσεις τους, σχεδίασαν την σειρά που θα έβγαιναν και περίμεναν την ώρα. Έπρεπε να βγουν αλέρωτοι από την σήραγγα. Οι πυτζάμες πάνω από τα καθαρά ρούχα, οι κάλτσες πάνω από τα παπούτσια και τα κεφαλομάντηλα τους προστάτευαν.\nΣτις 12 άκριβώς, την ώρα που ο ήλιος έκαιγε, οι περισσότεροι φυλακισμένοι γλάρωναν, ο Παπούλιας, πού ήταν από τους τελευταίους που έφυγε, απασχολούσε με καλαμπούρια τον φύλακα, και το εργοστάσιο ήταν κλειστό, η πρώτη τετράδα άρχισε να σέρνεται με την κοιλιά στην φωταγωγημένη με τα λαμπάκια σήραγγα.\nΗ ματιά που ρίχνει ο πρώτος στην τρυπίτσα τους καθηλώνει. Η μικρή κόρη του φύλακα είναι εκεί με μια φίλη της και κουβεντιάζουν.\nΜια φλυαρία που τραβάει κάπου μισή ώρα. Κάποτε, επιτέλους, φεύγουν. Όταν είναι βέβαιο πως έχουν απομακρυνθεί, ρίχνουν με γρήγορα χτυπήματα ένα μέρος του τοίχου, βγαίνουν ένας—ένας έξω και δίνουν σήμα στην επόμενη τετράδα που αδημονεί.\nΔεν ήταν εύκολο το πέρασμα από τη σήραγγα. Χρειαζόταν ευκινησία. Παρά την άσκηση που είχε προηγηθεί, οι δυο εύσωμοι της συντροφιάς (ο Κιουρτσής και ο Ροδάκης) παρά λίγο να σφηνώσουν στα στενά τοιχώματα της σήραγγας.\nΌλοι οι δρόμοι οδηγούσαν το απόγευμα εκείνο στο κελί 13. Εικοσιεπτά άνθρωποι πέρασαν από τη μπούκα που είχε ανοιχτεί στο δάπεδο του κελιού, χωρίς να τους αντιληφβεί κανένας από το προσωπικό της φυλακής.\nΗ κόρη του φύλακα\nΟ πρώτος που μυρίστηκε πως κάτι συμβαίνει, ήταν η κόρη του φύλακα που βγαίνοντας με τη φίλη της από τους λουτήρες, περιφερόταν έξω από το εργοστάσιο.\nΒλέποντας τους πέντε πρώτους να βγαίνουν από το κλειστό εργοστάσιο ξαφνιάστηκε.\n— Τι είστε σεις; ρωτάει.\n— Πήγαμε να κάνουμε μπάνιο, είμαστε αστυνομικοί, της λέει ψύχραιμα ένας από τους δραπέτες, χωρίς να σταματήσουν.\nΣε λίγο, να και η δεύτερη πεντάδα.\n— Εσείς πάλι τι είστε;\n— Δαν σου είπαν οι πρώτοι ότι είμαστε αστυνομικοί και ήρθαμε να κάνουμε μπάνιο;\nΑυτό ήταν κάτι που δεν είχε ξαναγίνει. Βλέποντας να βγαίνει άλλη μια ομάδα, η μικρή έτρεξε στον πατέρα της, στο σπιτάκι που έμεναν, δίπλα στο εργοστάσιο. Του είπε όσα είδε, κείνος με τή σειρά του έτρεξε στο εργοστάσιο για να ιδεί τι συμβαίνει και ακολούθησε η σκηνή που αφηγήθηκα στην αρχή.\nΚλεισμένος στην τουαλέτα, ο τρομοκρατημένος φύλακας, μόλις έφυγε και ο τελευταίος δραπέτης, έβαλε τις φωνές. Τον άκουσε η κόρη του, έτρεξε, τον απελευθέρωσε και οι δυο μαζί, καταλαβαίνοντας πια τι είχε γίνει, έτρεξαν στη φυλακή.\nΧαρακτηριστικό για το πόσο ασύλληπτο έβρισκαν οι φύλακες το γεγονός της απόδρασης είναι η διάθεση με την οποία δέχτηκε ο φρουρός του υπερυψωμένου πυργίσκου στη γωνία του τοίχου τις φωνές του φύλακα του «Ντεστρέ» Ματθαίου Πλευράκη και της κόρης του, ότι έφυγαν οι κρατούμενοι.\n— Άντε παρατάτε με, μεσημεριάτικα!\nΟπότε πατέρας και κόρη έτρεξαν στην κεντρική πύλη, μπήκαν μέσα, ανάφεραν στον αξιωματικό υπηρεσίας όσα είδαν, τον κουβάλησαν ως την τρύπα του εργοστασίου όπου είδε τις πεταμένες πυτζάμες, τις κάλτσες και τα κεφαλομάντηλα των δραπετών και κήρυξε συναγερμό. Αλλά ως που να βρουν, όπως αναφέρθηκε και στην αρχή, ποιοι και από που το ’σκασαν πέρασε χρόνος πολύτιμος που επωφελήθηκαν οι δραπέτες για την απομάκρυνσή τους.\nΟ πρώτος από τους δραπέτες που πιάστηκε, δυο μόλις ημέρες μετά την απόδραση στο σπίτι του ανθρώπου που τον έκρυβε, ήταν ο Σταύρος Σιδέρης. Το ανακοίνωσαν σε έκτακτη έκδοσή τους οι εφημερίδες της 19 Ιουλίου. Την επομένη όμως, που συνέπεσε με την εισαγγελική απαγόρευση, δεν δημοσιεύτηκε τίποτα.\nΟ ίδιος ο Σιδέρης αφηγείται σήμερα:\n«Μ’ έπιασαν στις 6 η ώρα το πρωί ενώ ξυριζόμουν, στο λουτρό του σπιτιού που κρυβόμουν. Ο άνθρωπος που μ’ έκρυβε έλειπε και είναι βέβαιο, ότι αυτός τους έστειλε. Μου ήταν άγνωστος. Του είχαν πει, ότι θα φυλάξει έναν φοιτητή για ένα μήνα. Μόλις όμως δημοσιεύθηκε η είδηση για την απόδραση φαίνεται πως άρχισε να υποψιάζεται. Είχα αποφασίσει να φύγω από εκείνο το σπίτι, είχα κάνει και τις συνεννοήσεις μου και κείνο το πρωί περίμενα τον σύνδεσμο να με παραλάβει. Αρνήθηκα στους αστυνομικούς πως ήμουν αυτός που ζητούσαν. Είχα πλαστή ταυτότητα. Με πήγαν στο Α΄ Παράρτημα Ασφαλείας Πειραιώς και μ’ έφεραν σ’ αντιπαράσταση με τον άνθρωπο που με φιλοξενούσε. Έφαγα ένα κάρο ξύλο. Από τη στιγμή που βεβαιώθηκαν ποιος είμαι, ήθελαν να τα μάθουν όλα και κυρίως: Που πήγαν οι άλλοι. Ποιοι μας βοήθησαν απ’ έξω. Από που άνοιξε η σήραγγα. Για το τελευταίο αυτό ήρθε και μια ομάδα μηχανικών που διαφωνούσαν για το αν άνοιξε η σήραγγα από μέσα προς τα έξω ή το αντίθετο. Και ήθελαν να τους το πω εγώ. Ήρθε και ο Καλαντζής. Δεν έβγαλαν τίποτα».\nΗ Βραδυνή (19 Ιούλη 1955) σατιρίζει την απόδραση των Βούρλων. Ο τότε υπουργός Δημοσίων Έργων Κ. Καραμανλής, αναζητεί τους δραπέτες για να του τελειώσουν τη σήραγγα του σιδηροδρόμου Κηφισιάς.\nΜια από τις πρώτες υποθέσεις που υποστηρίχτηκαν είναι ότι η απόδραση έγινε με μεγάλη βοήθεια από έξω. Και ακόμη, ότι η σήραγγα ανοίχτηκε από το εργοστάσιο προς τις φυλακές.\nΗ αστυνομία όμως απόκλεισε το τελευταίο. Οπότε οι υποψίες έπεσαν στους άλλους κρατούμενους. Αλλά επειδή αυτοί δεν βρέθηκαν διατεθειμένοι να μιλήσουν —είτε γιατί πραγματικά δεν ήξεραν τίποτα είτε γιατί ήξεραν αλλά δεν ήθελαν διευκολύνουν τους διώκτες τους— ξέσπασαν στο προσωπικό της φυλακής.\nΑπό τους πρώτους που τιμωρήθηκαν ήταν ο διευθυντής των φυλακών Παυλίδης και ακολούθησαν oι φύλακες, που κατά την Ασφάλεια έπρεπε οπωσδήποτε να είχαν βοηθήσει στην απόδραση. Δεν είναι γνωστό τι ανακριτικές μέθοδοι ακολούθησαν για να ομολογήσουν εκείνο που δεν ήξεραν.\nΣτις 21 Ιουλίου, ωστόσο, τέσσερες ημέρες μετά την απόδραση, δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες μια λακωνική ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης στην οποία αναφερόταν ότι ένας φύλακας (ο Γ. Βλαχάβας) αποπειράθηκε ν’ αυτοκτονήσει βάζοντας φωτιά στα ρούχα του που πότισε με βενζίνη, ενώ ένας άλλος (ο Β. Κομματάς) έπαθε διανοητική παράκρουση και χρειάστηκε να τον κλείσουν σε νευρολογική κλινική.\nΗ απόδραση κατατάραξε όχι μόνο το πανελλήνιο άλλά έγινε και πρωτοσέλιδο στον ξένο τύπο. Οι λεπτομέρειες του εγχειρήματος ρουφιόντουσαν από το αναγνωστικό κοινό σαν το πιο συναρπαστικό ανάγνωσμα.\nΉταν η πρώτη φορά μετά το τέλος του εμφυλίου που οι κομμουνιστές έκαναν μια τόσο δυναμική παρουσία. Ήταν όμως η εντυπωσιακή αυτή ενέργεια ανάλογη της δύναμης που διέθετε τότε στην Ελλάδα το Κομμουνιστικό Κόμμα;\n«Όχι, υποστηρίζει ένας από τους δραπέτες. Oι οργανώσεις ήταν λίγες και τα χτυπήματα της Ασφάλειας αλλεπάλληλα. Ο σοβαρότερος άλλωστε από τους λόγους που δραπετεύσαμε ήταν ακριβώς η αναδημιουργία των ομάδων που χτυπήθηκαν και χτυπιόντουσαν καθημερινά».\nΗ άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι 10 μέρες μετά την απόδραση πιάστηκε ο γιατρός Μανώλης Σιγανός, στέλεχος του ΚΚΕ ο οποίος, όντας φυλακισμένος, ζήτησε και έλαβε προσωρινή άδεια αποφυλάκισης για λόγους υγείας κι’ εξαφανίστηκε.\nΟ Καλαντζής το παρουσίασε σαν μεγάλη επιτυχία της Ασφάλειας, υποστηρίζοντας, ότι ο γιατρός είχε άμεση σχέση με την απόδραση, χωρίς ωστόσο αυτό ν’ ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι δυο μέρες πριν από τη σύλληψή του η «Απογευματινή» είχε αναγγείλει με πομπώδεις πρωτοσέλιδους τίτλους την εξαφάνιση του Σιγανού και ζητούσε την τιμωρία εκείνων που του έδωσαν την άδεια.\nΤρεις μέρες μετά την σύλληψη του Σιγανού, ανακοινώθηκε μια πιο εντυπωσιακή επιτυχία της Ασφάλειας: η σύλληψη της Ρούλας Ζαχαριάδη, γυναίκας του Γ.Γ. του Κ.Κ.Ε., η οποία, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ήρθε στην Ελλάδα με σκοπό να οργανώσει το παράνομο δίκτυο του Κόμματος.\nΜε την ίδια ανακοίνωση έγινε γνωστό ότι η Ζαχαριάδη είχε συλληφθεί μαζί με τον Σιγανό. Δεν δόθηκε καμιά εξήγηση για την διήμερη καθυστέρηση της ανακοίνωσης της σύλληψής της. Είναι όμως εύκολο να κατανοηθεί, ότι πέρα από την παρουσίαση μιας ακόμη επιτυχίας, η Ασφάλεια, υπολόγιζε και σε άλλες συλλήψεις.\nΥποστηριζόταν τότε από πολλούς, ότι ο Νίκος Ζαχαριάδης είχε μπει κρυφά στην Ελλάδα με σκοπό να εποπτεύσει προσωπικά στην οργάνωση του παράνομου μηχανισμού. Η «Απογευματινή», μάλιστα, το είχε κάνει πρωτοσέλιδο τίτλο στο φύλλο της 4ης Αυγούστου, βεβαιώνοντας ότι είναι αδύνατη η διαφυγή του από την Ελλάδα.\nΥποστηρίζεταί επίσης ότι ο Σιγανός πιάστηκε κατά λάθος από την Ασφάλεια, η οποία πίστευε ότι ο άνθρωπος που κρυβόταν στο ίδιο σπίτι με την Ζαχαριάδη ήταν ο σύζυγός της.\nΥποστηρίζεται, τέλος, ότι η Ασφάλεια έλεγχε απόλυτα την κατάσταση και ήταν σε θέση όποτε ήθελε να χτυπήσει.\nΌπως και να έχει το πράγμα, γεγονός είναι ότι η απόδραση έδωσε την ευκαιρία στους αντικομμουνιστικούς κύκλους να αναζωπυρώσουν το μένος τους με σοβαρές επιπτώσεις στην πολιτική ζωή του τόπου, που δεν έλεγε να ομαλοποιηθεί 6 χρόνια μετά την λήξη του εμφύλιου.\nΚι εδώ αγγίζουμε το μεγάλο θέμα του αν ωφέλησε ή έβλαψε ή απόδραση.\nΗ Απογευματινή (19 Ιούλη 1955) ανακοινώνει σε έκτακτη έκδοσή της την σύλληψη του Σταύρου Σιδέρη.\nΤα κατά και τα υπέρ\nΑς πάρουμε πρώτα αυτά που φαίνονται σαν αρνητικά:\nΜε την ανακοίνωση της απόδρασης άρχισε ένα άγριο ανθρωποκυνηγητό από την μια άκρη της Ελλάδας ως την άλλη.\nΦαινομενικός στόχος η σύλληψη των δραπετών. Η Ασφάλεια όμως βρήκε την ευκαιρία να ξεκαθαρίσει για μια ακόμη φορά τους λογαριασμούς της με τον «ξενοκίνητο κομμουνισμό», με σειρά μαζικών ερευνών, συλλήψεων, φυλακίσεων, εκτοπίσεων — δίπλα στην δρακοντοποίηση των μέτρων για την φρούρηση των άλλων πολιτικών κρατουμένων. Η «Απογευματινή» ρίχνει λάδι στην φωτιά:\n«Δημιουργείται η ανάγκη —γράφει σε άρθρο της λίγες μέρες μετά την απόδραση— όπως αι ασχολούμεναι με τον κομμουνισμόν υπηρεσίαι κινηθούν προς νέας μεθόδους για την εξουδετέρωσιν του κομμουνιστικού κινδύνου».\nΤις αντιδράσεις της Αριστεράς, αλλά και ευρύτερα του δημοκρατικού κόσμου, δίνει με αλλεπάλληλα δημοσιεύματά της η «Αυγή». Στις 23 Ιουλίου δημοσιεύει ερώτηση που κατάθεσαν στη Βουλή έξη βουλευτές των κομμάτων ΦΔΕ, ΕΠΕΚ και Δημοκρατικού σχετικά με τις ομαδικές συλλήψεις και τις παραβιάσεις στοιχειωδών δικονομικών διατάξεων από κρατικά όργανα με αφορμή την απόδραση.\n«Όλαι αυταί αι σπασμωδικαί ενέργειαι, αναφέρεται στην ερώτηση, παρουσιάζουν την κυβέρνησιν κατεχομένην από το πάθος της εφαρμογής αντιποίνων και εφαρμόζουσα την απαράδεκτον αρχήν της συλλογικής ευθύνης».\nΤην άλλη μέρα και τις επόμενες, εκπρόσωποι του πολιτικού και του νομικού κόσμου, μεταξύ των οποίων και ο Α. Σβώλος, στιγματίζουν την επικήρυξη των κρατουμένων που δραπέτευσαν ως ληστών.\nΏσπου στις 31 Ιουλίου η αντικομμουνιστική ψύχωση φτάνει στο αποκορύφωμά της. Η κυβέρνηση, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης Θεοφανόπουλου, αποφασίζει την επαναλειτουργία του στρατόπεδου της Γιούρας και στέλνει αρχικά 200 και μετά όλους τους πολιτικούς κρατούμενους που είχαν ποινές πάνω από 15 χρόνια.\nΣτις 8 Αυγούστου ο Θεοφανόπουλος, σε πείσμα όλου του δημοκρατικού κόσμου που τον επικρίνει, εμφανίζεται σαν απολογητής των Γιούρων, υποστηρίζοντας ότι είναι «υγιεινός τόπος» για κρατούμενους.\nΕίκοσι χρόνια μετά το εγχείρημα οι επιζώντες δραπέτες υποστηρίζουν πως η απόδραση έπρεπε να γίνει.\n«Οι διώξεις, υποστηρίζουν, θα γινόντουσαν έτσι κι αλλιώς. Η απόδραση ήταν το πρόσχημα κι αν δεν ήταν αυτό θα εύρισκαν κάτι άλλο».\nΗ δίκη των υπόδικων που αποδράσανε και που συλληφθήκανε σταδιακά έγινε ομαδικά, μαζί με άλλους κομμουνιστές —συνολικά 42 άτομα— το 1960. Η ποινή, για όσους είχαν έλθει από το εξωτερικό, ισόβια. Ο ψυχρός πόλεμος βρισκόταν πια σε ύφεση και δεν δικαιολογούσε θανατικές εκτελέσεις.\nΑπόδραση των Βούρλων Βούρλα Δημήτρης Γκιώνης Δραπετσώνα ΚΚΕ Κομμουνιστές δραπέτες Ντεστρέ Πειραιάς


Βιοαποικοδομήσιμα προϊόντα και τουρισμός | Eco-Care\nΒιοαποικοδομήσιμα προϊόντα και τουρισμός\nΒιοαποικοδομήσιμα προϊόντα → Η καθοριστική λύση για τα πλαστικά μιας χρήσης και στην εστίαση.\nΣτροφή των τουριστικών επιχειρήσεων σε μία καθημερινότητα χωρίς πλαστικό. Μία πολύ καλή λύση σε αυτή την κατεύθυνση είναι τα βιοδιασπώμενα προϊόντα από ζαχαροκάλαμο.\nΑναβάθμιση στην αειφορία με βιοαποικοδομήσιμα προϊόντα\nΜε την κατάργηση των πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης αλλά και με τη σημερινή ανάγκη να προσαρμοστούμε στην κλιματική αλλαγή, όλα τα ξενοδοχεία και οι επιχειρήσεις στο τουριστικό κλάδο, χρειάστηκε να εισάγουν μία νέα γκάμα προϊόντων, πιο φιλική προς το περιβάλλον με βιοαποικοδομήσιμα προϊόντα (μαχαιροπίρουνα, πιάτα, πακέτα delivery, καλαμάκια, ποτήρια κλπ.).\nΤουριστικός κλάδος turned green 🍃\nΟφέλη “πράσινων” τουριστικών επιχειρήσεων\nΔιαφημίζονται ως τουριστικό κατάλυμα, το οποίο νοιάζεται για το περιβάλλον (ενισχυμένο μάρκετινγκ).\nΔημιουργείται μία πιο ευχάριστη εμπειρία για τον καταναλωτή, μειώνοντας επίσης τις ενοχές από τη συνεχή χρήση του πλαστικού.\nΑποφεύγουμε τα πρόστιμα που θα δοθούν σε εταιρίες που δεν έχουν συμβιβαστεί στη νέα νομοθεσία.\nΗ πρωτοβουλία κατάργησης πλαστικού μίας χρήσης είναι απαραίτητη για την επιβίωση κάθε τουριστικής επιχείρησης πλέον, ειδικά όταν οι ξένοι επισκέπτες περιμένουν και απαιτούν αυτή την εξέλιξη. Ήδη πολλά μεγάλα ξενοδοχεία εφαρμόζουν την φιλοσοφία του Zero Waste (μηδενικά απόβλητα).\nΣτην Eco Care, διαθέτουμε μια μεγάλη γκάμα βιοδιασπώμενων προϊόντων μιας χρήσης και ειδών εστίασης ώστε να καλύψουμε τις ανάγκες χώρων μαζικής εστίασης, ξενοδοχείων, catering, delivery, take-away κλπ.