ΦΑΡΜΑΚΑ - PsychoMed\nby admin | Jun 6, 2021 | Φαρμακολογία\nΑπό αρχαιοτάτων χρόνων ο άνθρωπος χρησιμοποίησε το αλκοόλ, το όπιο, το χασίς και τα παραισθησιογόνα για να επηρεάσει τις ψυχικές του λειτουργίες.\nΣτον Πίνακα παρουσιάζονται οι διάφοροι σταθμοί στην νεότερη ιστορία της ψυχοφαρμακολογίας\n1845 – Χρήση του χασίς για την θεραπεία της σχιζοφρένειας\n1869 – Τα άλατα χλωρίου στην κατάθλιψη\n1875 – Χρήση της κοκαΐνης από τον Freud για θεραπευτικούς σκοπούς\n1892 – Έρευνες με χρήση της παραλδεϋδης, αλκοόλ, αιθέρα και μορφίνης από τον Kraepelin\n1903 – Τα βαρβιτουρικά στην Ψυχιατρική\n1917 – Πρόκληση πυρετού ελονοσίας για την θεραπεία της Σχιζοφρένειας.\n1927 – Πρόκληση κώματος με βαρβιτουρικά και ινσουλίνη για την Σχιζοφρένεια\n1931 – Η ρεζερπίνη εισάγεται στην Ψυχιατρική\n1936 – Πρόσθιες λοβοτομές\n1938 – Πρώτη εφαρμογή της ECT\n1949 – Cade (λίθιο)\n1952 – Delay & Deniker (χλωροπρομαζίνη)\n1955 – Selikoff και Delay, (ιπρονιαζίδη)\n1950-1960 περίοδος των κλινικών μελετών\nπρόοδος στην κατανόηση των νευρικών συνάψεων (1960-1970), των υποδοχέων (1970-1980) και των μετασυναπτικών μηχανισμών (1980-1990)\nΗ πρόοδος της σύγχρονης ψυχοφαρμακολογίας αρχίζει το 1952 με την έρευνα των δράσεων της χλωροπρομαζίνης σε ψυχιατρικούς ασθενείς από τους Delay και Deniker. Βέβαια, ήδη από το 1949 ο Cade στην Αυστραλία είχε ανακαλύψει τις θεραπευτικές ιδιότητες του λιθίου στη μανία, αλλά η γενική αποδοχή του συγκεκριμένου φάρμακου καθυστέρησε αρκετά. Το 1952 περιγράφηκε επίσης, από τους Selikoff και Delay, η αντικαταθλιπτική δράση της ιπρονιαζίδης (που αργότερα ανακαλύφθηκε ότι είναι αναστολέας της ΜΑΟ) και το 1957 ο Kuhn δημοσίευσε τα χαρακτηριστικά της αντικαταθλιπτικής δράσης του τρικυκλικού αντικαταθλιπτικού ιμιπραμίνη. Σε ότι αφορά τα αγχολυτικά, το 1957 ο Οίxon παρουσιάζει τη μεπροβαμάτη και το 1960 ο Sternbach συνέθεσε και μελέτησε τη χλωροδιαζεποξείδη.\nΗ δεκαετία 1950-1960 υπήρξε η περίοδος των κλινικών μελετών. Χαρακτηριστικά, κατά τη δεκαετία αυτή μόνο η χλωροπρομαζίνη δόθηκε σε περισσότερους από 50.000.000 ασθενείς και δημοσιεύτηκαν σε επιστημονικά περιοδικά 10.000 κλινικές μελέτες για τη δράση της. Η κλινική εφαρμογή των ψυχοτρόπων φαρμάκων δημιούργησε το ερέθισμα να ερευνηθεί ο μηχανισμός δράσης τους στον εγκέφαλο και συνέβαλε σε υψηλό βαθμό στην πρόοδο των νευροεπιστημών. Δεν θα ήταν υπερβολή να διατυπωθεί ότι η πρόοδος στην κατανόηση των νευρικών συνάψεων (δεκαετία 1960-1970), των υποδοχέων (δεκαετία 1970-1980) και των μετασυναπτικών ενδονευρωνικών μηχανισμών (δεκαετία 1980-1990) οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μελέτη των ψυχοτρόπων φαρμάκων που με αυτόν τον τρόπο έγιναν «εργαλεία» για την κατανόηση του νευρικού συστήματος. Η πρόοδος των νευροεπιστημών μας επέτρεψε να διατυπώσουμε σχετικές υποθέσεις για την αιτιολογία της κατάθλιψης, της σχιζοφρένειας και του άγχους κ.λπ., το πλεονέκτημα των οποίων είναι η δυνατότητα πειραματικού ελέγχου της ορθότητας ή όχι αυτών. Στην εποχή μας προτείνονται θεραπευτικές προσεγγίσεις, οι οποίες βασίζονται πλέον στις προαναφερθείσες νευροεπιστημονικές θεωρίες που αφορούν την αιτιολογία τους. Ενδεικτικά αναφέρεται η θεραπεία της παρανοειδούς σχιζοφρένειας με χολοκυστοκινίνη (CCK), που σχετίζεται με τη διαπίστωση ότι η CCK αποτελεί τον φυσιολογικό ανταγωνιστή της ντοπαμίνης (Nair et al., 1982).\nΤελευταία και μετά τις σημαντικότατες προόδους που έχει κάνει η Γενετική επιστήμη, το ενδιαφέρον στρέφεται στην γονιδιακή έρευνα. Έχει παρατηρηθεί π.χ. ότι ορισμένα φάρμακα επηρεάζονται από συγκεκριμένο γενετικό προφίλ των ασθενών και αυτό έχει δώσει ώθηση στην έρευνα του συσχετισμού του γενετικού κώδικα με την εμφάνιση ψυχικών νόσων καθώς και με την αποτελεσματικότερη θεραπεία. Οι έρευνες είναι ακόμα σε αρχικά στάδια, αλλά οι προσδοκίες για την ανακάλυψη σχετικών μηχανισμών είναι μεγάλες.\nΗ πρόοδος της Ψυχοφαρμακολογίας επηρέασε και όλες τις άλλες μεθόδους θεραπείας των Ψυχικών διαταραχών. Τα άσυλα με τους χιλιάδες μόνιμους ασθενείς πίσω από κλειδωμένες πόρτες, σε θαλάμους που είχαν χαρακτηριστεί σαν “λάκκοι με οχιές» εξαιτίας της βίας και επιθετικότητας που κυριαρχούσε, έγιναν πλέον παρελθόν. Τα άτομα με Ψυχικές διαταραχές άρχισαν να αντιμετωπίζονται στα Ψυχιατρικά τμήματα γενικών νοσοκομείων και σε κέντρα Ψυχικής υγείας για εξωτερικούς ασθενείς. Η ομαδική, οικογενειακή και ατομική Ψυχοθεραπεία, καθώς και η θεραπεία περιβάλλοντος (milieu therapy) οφείλουν κατά ένα μέρος την εξέλιξή τους στο γεγονός ότι τα Ψυχοτρόπα φάρμακα δεν άλλαξαν μόνο τον τρόπο σκέψης των Ψυχικά ασθενών , αλλά και τον τρόπο που οι θεραπευτές τους κατανοούν τη φύση των Ψυχικών διαταραχών. Τέλος, ευτυχώς σήμερα δεν θεωρείται πλέον ότι η φαρμακοθεραπεία και η Ψυχοθεραπεία συγκρούονται μεταξύ τους.\nΗ ψυχοφαρμακολογία αποτελεί έναν πλήρη οδηγό για τη σωστή χορήγηση των Ψυχοτρόπων φαρμάκων στις διάφορες Ψυχικές διαταραχές. Πρέπει να τονιστεί ότι στη χώρα μας ισχύει το ακόλουθο θεραπευτικό παράδοξο: Πολλά άτομα που θα έπρεπε να τους χορηγούνται για θεραπευτικούς λόγους Ψυχοτρόπα φάρμακα, τα στερούνται (και γι’ αυτό συνήθως ευθύνονται οι λεγόμενες «αντιψυχιατρικές θεωρίες» και κάποιοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας που είναι αναιτίως αντίθετοι με την χορήγηση φαρμάκων), ενώ ίσως ακόμα περισσότερα άτομα λαμβάνουν Ψυχοτρόπα φάρμακα χωρίς να υπάρχουν οι σχετικές θεραπευτικές ενδείξεις ή σε δόσεις πολύ υψηλότερες των ενδεικνυομένων.\nΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ\n1. Πριν από τη χορήγηση ψυχοτρόπων σκευασμάτων έχει μεγάλη σημασία η από μέρους του ιατρού γνώση των παθολογικών καταστάσεων ή των αλληλεπιδράσεων φαρμάκων που θα μπορούσαν (1 ) να ευθύνονται για τα ψυχιατρικά συμπτώματα του ασθενούς (2) να αυξήσουν την τοξικότητα των χορηγούμενων φαρμάκων (π.χ τα διουρητικά ή τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα αυξάνουν τις συγκεντρώσεις του λιθίου). και (3) να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της σχεδιαζόμενης θεραπείας (π.χ. τα αντιεπιληπτικά επιταχύνουν το μεταβολισμό των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών).\n2. Ο ιατρός πρέπει να είναι ενήμερος για ενδεχόμενο αλκοολισμό η χρήση ναρκωτικών, που θα μπορούσαν να περιπλέξουν τη θεραπεία. Γι’ αυτό το λόγο συνιστάται πρώτα η αποτοξίνωση των ασθενών από το οινόπνευμα ή τα ναρκωτικά και μετά η προσπάθεια αντιμετώπισης μιας υποτιθέμενης επιπρόσθετης ψυχιατρικής διαταραχής, που εμφανίσθηκε στη διάρκεια της χρήσης αυτών των ουσιών.\n3. Πριν από τη χορήγηση ψυχοτρόπου σκευάσματος έχει μεγάλη σημασία ο κλινικός να είναι βέβαιος για τη διάγνωση. Αν δεν είναι σίγουρος. θα πρέπει να καθορισθούν με σαφήνεια όλες οι διαγνωστικές υποθέσεις και να διαμορφωθεί ένας συστηματικός τρόπος διευκρίνισης της διάγνωσης. Όταν παραμένουν σοβαρά ερωτηματικά ως προς τη διάγνωση, είναι καλύτερο να παρακολουθείται ο ασθενής χωρίς να παίρνει φάρμακα ή να του χορηγούνται οι ελάχιστες δυνατές δόσεις των λιγότερο τοξικών φαρμάκων, με σκοπό το βραχυπρόθεσμο έλεγχο της συμπεριφοράς του (π.χ. μικρές δόσεις μιας βενζοδιαζεπίνης). Αυτή η μέθοδος έχει ιδιαίτερη σημασία όταν υπάρχουν αμφιβολίες για την αιτιολογία των ψυχωτικών ή κατατονικών καταστάσεων, διότι αυτές είναι δυνατό να οφείλονται σε σωματικά ή ψυχιατρικά νοσήματα ή σε χρήση ναρκωτικών ή να είναι ιατρογενείς.\n4. Πριν από τη χορήγηση οποιουδήποτε ψυχιατρικού σκευάσματος είναι απόλυτα απαραίτητο να ορίζονται συμπτώματα. στόχοι, που μπορούν να παρακολουθούνται στη διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής, για να προσδιορίζεται η επιτυχία της θεραπείας. Εναλλακτικός τρόπος, για περιπτώσεις ασθενών που δεν μπορούν να αναφέρουν οι ίδιοι τα συμπτώματά τους (π.χ. ανοϊκοί ή ψυχωτικοί ασθενείς), είναι η παραγγελία στην οικογένειά τους να βαθμολογεί τη συμπεριφορά τους (πχ. σε ένα απλό ημερήσιο βαθμολόγιο με κλίμακα από το 1 ως το 10). Σε περιπτώσεις ασθενών με χρόνια ασαφώς καθορισμένα συμπτώματα μπορεί να βοηθήσει μια τυποποιημένη βαθμολογική κλίμακα (π.χ. η κλίμακα κατάθλιψης του Beck), που θα χορηγείται σε τακτικά διαστήματα. Η χρήση καθορισμένων συμπτωμάτων-στόχων ή βαθμολογικών κλιμάκων έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία όταν το σκεύασμα χορηγείται ως εμπειρική δοκιμασία σε κάποια ασαφή περίπτωση ή όταν οι ασθενείς δεν είναι σε θέση να αναφέρουν με ακρίβεια τη μεταβολή των συμπτωμάτων τους.\n5. Όταν υπάρχουν αμφιβολίες για τη σωστή διάγνωση ή θεραπεία θα πρέπει να επιζητείται η σύγκληση ιατρικού συμβουλίου. Σε τέτοιες περιπτώσεις η αντίδραση του κλινικού στις συστάσεις του συμβούλου (συμφωνία η διαφωνία) πρέπει να είναι τεκμηριωμένη.\n1. Όταν επιλέγεται κάποιο φάρμακο, πρέπει να εφαρμόζεται μια πλήρης αγωγή με επαρκείς δόσεις και διάρκεια θεραπείας, έτσι ώστε, αν τα συμπτώματα-στόχοι δεν βελτιωθούν, να μην υπάρξει ανάγκη επιστροφής σ’ αυτό το φάρμακο. (Η ανεπαρκής δοσολογία και διάρκεια αγωγής είναι η κυριότερη αιτία αποτυχίας της θεραπείας με αντικαταθλιπτικά σε περιπτώσεις που οι ασθενείς έχουν διαγνωσθεί με βεβαιότητα).\n2. Ο ιατρός πρέπει να είναι ενήμερος για τις παρενέργειες του φαρμάκου και, αν κρίνεται σκόπιμο, να προειδοποιεί τους ασθενείς (π.χ. αν ορισμένα αντικαταθλιπτικά είναι δυνατό να προκαλέσουν ξηροστομία ή θαμπή όραση). Πρέπει επίσης να γνωρίζει με σαφήνεια ποιες τοξικές επιδράσεις επιβάλλουν καθησύχαση του ασθενούς (π.χ. η ξηροστομία), αντιμετώπιση (π.χ. ο παρκινσονισμός από νευροληπτικά) ή διακοπή του φαρμάκου (π.χ. η διάμεση νεφρίτιδα από λίθιο). Όταν απαιτείται, οι ασθενείς πρέπει να εξετάζονται (π.χ. για δυσκαμψία ή στοματική δυσκινησία). Δεν πρέπει επίσης να λησμονείται ότι οι παρενέργειες μερικών ψυχοτρόπων φαρμάκων είναι δυνατό να υποδύονται τα συμπτώματα της αντιμετωπιζόμενης διαταραχής (π.χ. η ακαθισία από νευροληπτικά μπορεί να εκδηλωθεί ως ανησυχία και η ακινησία από νευροληπτικά μπορεί να μη διακρίνεται από την κατατονία που προκαλεί η νόσος).\n3. Τα θεραπευτικά σχήματα πρέπει να διατηρούνται απλά, τόσο για να βελτιώνεται η συμμόρφωση του ασθενούς όσο και για να αποφεύγεται η αθροιστική τοξικότητα. Η συμμόρφωση μπορεί να βελτιωθεί αν η αγωγή και τα θεραπευτικά σχήματα διατηρούνται απλά (π.χ. με χορήγηση του λιθίου 1 ή 2 φορές την ημέρα αντί 3 ή 4), αν αναπτυχθεί διάλογος με τους ασθενείς αναφορικά με το χρόνο της αναμενόμενης βελτίωσης και αν αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα τα παράπονα των ασθενών για παρενέργειες των φαρμάκων. Για να διατηρηθεί η συμμόρφωση ασθενών με ψύχωση, άνοια ή καθυστέρηση, μπορεί να χρειαστεί προσεκτική επίβλεψη τους από την οικογένεια.\n4. Η δοσολογία του σκευάσματος πρέπει να αναπροσαρμόζεται τακτικά, προκειμένου να προσδιορισθεί η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για το συγκεκριμένο στάδιο της νόσου του ασθενούς, διότι συχνά οι δασολογικές απαιτήσεις αλλάζουν στην πορεία του χρόνου. Για παράδειγμα, στη σχιζοφρένεια η δοσολογία του αντιψυχωσικού σκευάσματος που απαιτείται για να αντιμετωπισθούν οι οξείες εξάρσεις είναι, γενικά, υψηλότερη από τη δοσολογία της μακροχρόνιας θεραπείας συντήρησης.\n5. Στους ηλικιωμένους είναι φρόνιμο να χορηγούνται μικρότερες δόσεις. Επίσης οι αλλαγές της δοσολογίας πρέπει να είναι λιγότερο συχνές σ’ αυτούς σε σύγκριση με τους νεότερους ασθενείς, διότι ο χρόνος που απαιτείται για να επιτευχθούν σταθερές συγκεντρώσεις των φαρμάκων συχνά είναι μεγαλύτερες.\nΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ\n1. Πολύ συχνά εξακολουθούν να χορηγούνται για αόριστο χρόνο φάρμακα που δεν έχουν αποτέλεσμα και να συσσωρεύονται στο θεραπευτικό σχήμα πολλά σκευάσματα με αποτέλεσμα ανώφελες δαπάνες και παρενέργειες. Όταν ένα σκεύασμα αποδεικνύεται αναποτελεσματικό μετά από επαρκή χορήγησή του, η διακοπή του έχει ουσιαστική σημασία. Αν, ωστόσο, ο ιατρός δεν έχει παρακολουθήσει τα αντικειμενικά συμπτώματα-στόχους από την αρχή της θεραπείας, είναι δύσκολο να συμπεράνει ότι το σκεύασμα απέτυχε.\n2. Στις περισσότερες κλινικές καταστάσεις τα κριτήρια διακοπής των ψυχοτρόπων φαρμάκων είναι ασαφή ακόμα και μετά από προφανή θεραπευτική επιτυχία. Όταν τα ψυχοτρόπα φάρμακα διακόπτονται, ο καλύτερος τρόπος είναι να μειώνεται με αργό ρυθμό η δοσολογία τους, διότι αυτό μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή της αναζωπύρωσης των συμπτωμάτων και των συμπτωμάτων στέρησης. Λόγω των διαφορετικών θεραπευτικών επιπτώσεων καθεμιάς, έχει μεγάλη σημασία η διάκριση μεταξύ της προσωρινής αναζωπύρωσης των συμπτωμάτων (που συμβαίνει συχνά μετά τη διακοπή βενζοδιαζεπινών βραχείας δράσης), η οποία είναι σύντομη και παροδική, αλλά συχνά πολύ βαριά, της υποτροπής της διαταραχής, η oποία συνίσταται σε βραδεία επάνοδο των αρχικών συμπτωμάτων, και της στέρησης, στην οποία εμφανίζονται νέα συμπτώματα χαρακτηριστικά της στέρησης του συγκεκριμένου φαρμάκου.\nΑΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑ\n1. Προκειμένου να αντιμετωπισθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι περίπλοκες παθήσεις, έχει μεγάλη σημασία η τεκμηρίωση των παρατηρήσεων του ασθενούς (περιλαμβανομένων της βασικής ψυχικής κατάστασης του και των μεταβολών της με τη θεραπεία), της κλινικής αιτιολογίας και των παρενεργειών. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην τεκμηρίωση του κινδύνου αυτοκτονίας ή βίαιης συμπεριφοράς και του κινδύνου σοβαρών παρενεργειών, όπως είναι η όψιμη δυσκινησία. Σημασία έχει επίσης η εξασφάλιση, μετά από την παροχή των σχετικών πληροφοριών, τεκμηριωμένης συγκατάθεσης για τη θεραπεία, περιλαμβανομένων της ικανότητας του ασθενούς και της εκούσιας συμμόρφωσής του. Αν η ικανότητα του ασθενούς να αποφασίζει μόνος του δεν είναι σταθερή ή αμφισβητείται, ο κλινικός πρέπει να παίρνει από αυτόν άδεια συμμετοχής της οικογένειάς του στη λήψη σημαντικών θεραπευτικών αποφάσεων. Αν ο ασθενής είναι σαφώς ανίκανος για λήψη αποφάσεων, πρέπει να χρησιμοποιείται επίσημος νομικός μηχανισμός υποκατάστασης της κρίσης του.\n2. Πολλά από τα φάρμακα έχουν εγκριθεί από τις κατά τόπους κρατικές υπηρεσίες για άλλες ενδείξεις, διαφορετικές από τη θεραπεία των ψυχιατρικών παθήσεων (π.χ. οι β-αναστολείς, τα αντιεπιληπτικά και η κλονιδίνη). Οπωσδήποτε, η απόφαση να χρησιμοποιηθούν θα πρέπει να βασίζεται στην αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητά τους στην κάθε συγκεκριμένη διαταραχή. Συχνά η έγκριση χορήγησης ενός φαρμάκου καθυστερεί και δεν συγχρονίζεται με τις πρακτικές κλινικές ανάγκες.\nΜΕΙΖΟΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΩΝ\nI. Αντιψυχωτικά (γνωστά και ως νευροληπτικά, ονομασία που τους δόθηκε όταν ανακαλύφθηκαν το 1950 διότι προκαλούν νευρολογικές διαταραχές). Δρούν κυρίως στους ντοπαμινικούς υποδοχείς.\nΔιπολική Διαταραχή (στην φάση της Μανίας).\nΩς ισχυρά κατασταλτικά σε μεγάλο άγχος. Στις ανοϊκές διαταραχές.\nΣε διαταραχές προσωπικότητας Cluster I.\nΚακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο.\nΒιολογικές παρενέργειες (ήπατικές, καρδιολογικές, αιματολογικές, δερματολογικές, υπερπρολακτιναιμία κλπ).\nΤα Άτυπα νευροληπτικά (πρώτος αντιπρόσωπος η κλοζαπίνη, ονομάζονται έτσι λόγω της διαφορετικής τους δράσης από τα κλασσικά).\nII. Αντικαταθλιπτικά : Δρουν στους σεροτονεργικούς και τους νοραδρενεργικούς υποδοχείς σε συγκεκριμένες δομές του εγκεφάλου, όπου οι συγκεκριμένοι υποδοχείς υπολειτουργούν με αποτέλεσμα ένδεια των νευροδιαβιβαστών. Παράλληλα με αυτήν την θεωρία έχουν αναπτυχθεί και άλλες είτε συμπληρωματικές, είτε αλληλοσυγκρουόμενες. Τα διάφορα φάρμακα που κυκλοφορούν σήμερα ομαδοποιούνται σε συγκεκριμένες κατηγορίες σύμφωνα με τον χημικό τους τύπο ή σύμφωνα με τον τρόπο δράσης τους.\nΌλες οι μορφές της κατάθλιψης, διπολικές διαταραχές στην φάση κατάθλιψης.\nΑντιμετώπιση χρονίου άγχους.\nΣε διαταραχές πρόσληψης τροφής\nΤρικυκλικά (π.χ. Anafranil, Saroten, Ludiomil, Tolvon, κλπ) Πλέον χρησιμοποιούνται όλο και σπανιότερα λόγω των παρενεργειών τους.\nΑντιχολινεργικές (δυσκοιλιότητα, σιελόρροια, θόλωση όρασης κλπ)\nΔιαταραχές καρδιακού ρυθμού – καρδιοτοξικότητα\nΑναστολείς της ΜΑΟ (Aurorix)\nΠαρενέργειες λίγες κυρίως νευρικότητα και αϋπνία.\nΠαρενέργειες Ελάχιστες κυρίως καταστολή, αύξηση βάρους.\nΕιδικοί αναστολείς επαναπρόσληψης (SSRI, SNRI κλπ).\nΠαρενέργειες ελάχιστες κυρίως γαστεντερικά, διαταραχές όρεξης, σεξουαλική δυσλειτουργία, που εύκολα υποχωρούν με την πάροδο του χρόνου.\nIII. Αγχολυτικά: Κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κυρίως για την αντιμετώπιση του άγχους. Τα περισσότερα ανήκουν στην οικογένεια των βενζοδιαζεπινών και εισήχθησαν στην κλινική χρήση το 1960, αντικαθιστώντας τα βαρβιτουρικά που έως τότε χρησιμοποιούντο για την καταπολέμηση του άγχους.\nΤα αγχολυτικά χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με την ισχύ τους και τον χρόνο δράσης τους:\nΜεγάλης ισχύος – μακράς διάρκειας (κλοναζεπάμη – Rivotril)\nΜεγάλης ισχύος – μικρής διάρκειας (αλπραζολάμη – Xanax)\nΜικρής ισχύος – μακράς διάρκειας (πραζεπάμη – Centac)\nΜικρής ισχύος – μικρής διάρκειας (λοραζεπάμη – Tavor)\nIV. Λίθιο και σταθεροποιητικά διάθεσης: Το λίθιο και τα αντιεπιληπτικά χρησιμοποιούνται κυρίως στην Διπολική διαταραχή για την αντιμετώπιση του μανιακού επεισοδίου, για την βελτίωση της ανεκτικής σε φάρμακα κατάθλιψης και ως ψυχοπροφύλαξη στο μεσοδιάστημα των επεισοδίων.\nV. Αντιπαρκινσονικά: Χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από την χρήση των νευροληπτικά\nby admin | Jan 1, 2021 | Φαρμακολογία, Ψυχιατρική\nΗ Ψυχιατρική είναι μια ιατρική ειδικότητα, που εξασκείται από καταρτισμένους στο αντικείμενο ιατρούς. Είναι η πλέον αμφισβητούμενη ιατρική ειδικότητα, όχι μόνο για τα αποτελέσματα της, αλλά ακόμα και για το αντικείμενο της, το οποίο σε ακραία μορφή αμφισβητείται συχνά με το απλοϊκό επιχείρημα ότι «δεν υφίσταται η έννοια της ψυχικής νόσου». Βεβαίως, η Ψυχιατρική όπως και οι λοιπές ειδικότητες της ιατρικής, είναι μια δυναμικά εξελισσόμενη επιστήμη, που όμως στην πορεία της εξέλιξης της έχει να καταδείξει τόσες θεραπευτικές επιτυχίες όσες και αποτυχίες. Η ασάφεια που επικρατεί γύρω από την ψυχική νόσο, που δεν μπορεί να γίνει κατανοητή ακόμα και από ιατρούς άλλων ειδικοτήτων, η έλλειψη σαφών και αδιαφιλονίκητων αποδείξεων για την φύση και μηχανισμούς εκδήλωσης, ανάπτυξης και συντήρησης των ψυχικών νόσων, καθιστούν το έργο των ψυχιάτρων ακόμα δυσκολότερο να πείσουν τόσο την επιστημονική κοινότητα, όσο βεβαίως και τους ίδιους τους ασθενείς. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα που η Ψυχιατρική είναι η μόνη ιατρική ειδικότητα που αμφισβητήθηκε τόσο πολύ, μέχρι του σημείου ανάπτυξης ολόκληρου Κινήματος στην δεκαετία του 1970, με τίτλο μάλιστα πρόδηλο των προθέσεων των εμπνευστών του «Αντιψυχιατρικού Κινήματος».«Δυστυχώς» (όπως συνήθιζε να λέει ένας δάσκαλος της Ψυχιατρικής στους ασθενείς του), «δεν έχει εφευρεθεί ακόμα η ακτινογραφία Ψυχής, να σου αποδείξω που αυτή έχει σπάσει!…»\nΣυχνά οι ψυχίατροι στην καθημερινή τους πρακτική, έρχονται συν τοις άλλοις αντιμέτωποι και με την δυσπιστία που υπάρχει διαδεδομένη για την χρησιμότητα των ψυχιατρικών φαρμάκων, καθώς και με ποικίλες δοξασίες για την βλαπτικότητα τους. Το μόλις πρώτο ψυχιατρικό φάρμακο η χλωροπρομαζίνη (Largactil) συνετέθη το 1950 και η ανακάλυψη της ήταν τυχαία σε έρευνα που γινόταν για αντιφυματικά φάρμακα. Έκτοτε, πολλά καινούργια φάρμακα ανακαλύφθηκαν, αλλά 60 χρόνια από την πρώτη εκείνη ανακάλυψη, η αμφισβήτηση συνεχίζει να υπάρχει και μάλιστα με ηχηρούς τίτλους όπως «Βιομηχανία Θανάτου».\nΤο παρόν άρθρο σκοπό έχει να αποκαταστήσει μερικές αρνητικές δοξασίες για τα ψυχιατρικά φάρμακα. Από εκεί και πέρα, ο κάθε άνθρωπος είναι αποκλειστικά ο ίδιος υπεύθυνος για την διατήρηση της Υγείας του, συμπεριλαμβανομένης και της ψυχικής. Η άρνηση θεραπείας, είναι δικαίωμα (πλην των περιπτώσεων που διακυβεύεται η σωματική ακεραιότητα του ίδιου ανθρώπου και των γύρω του και που προβλέπεται νομικά η ιατρική υποχρέωση για θεραπευτική παρέμβαση). Το δικαίωμα αυτό δύναται ο άνθρωπος να το εξασκήσει ανά πάσα στιγμή, έχοντας όμως επαρκώς ενημερωθεί ότι αναλαμβάνει και την ευθύνη των συνεπειών αυτής της άρνησης.\nΜύθοι και δοξασίες γύρω από τα ψυχιατρικά φάρμακα:\nΤα ψυχιατρικά φάρμακα χορηγούνται για την θεραπεία των ψυχικών ασθενειών. Δεν υπάρχουν όμως ακριβή, αντικειμενικά κριτήρια για την ψυχιατρική «διάγνωση», ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν ακριβή, αντικειμενικά κριτήρια για να θεωρηθεί αν κάποιος έχει βελτιωθεί ή θεραπευτεί.\nΑκριβή, αντικειμενικά κριτήρια για την ψυχιατρική διάγνωση υπάρχουν, όπως και για όλες τις ασθένειες. Τα κριτήρια διάγνωσης έχουν ταξινομηθεί μαζί με αυτά των υπολοίπων σωματικών ασθενειών στο ICD-10 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και στο DSM-V της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας. Κάθε διάγνωση πρέπει να υπακούει σε συγκεκριμένα κριτήρια και με βάση αυτά προσδιορίζεται συνολικά η θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης και των φαρμάκων). Κριτήρια επίσης καθώς και συγκεκριμένα εργαλεία μέτρησης υπάρχουν και για την αποτίμηση της βελτίωσης ή της αποθεραπείας.\nΟι άνθρωποι που είναι χαρακτηρισμένοι ως πάσχοντες «ψυχικά» έχουν σύνθετα προβλήματα τα οποία δεν μπορούν να επιλυθούν με τα χάπια. Αντίθετα, τα ψυχιατρικά φάρμακα επιδεινώνουν τα προβλήματά τους με θόλωση στη σκέψη, προκαλώντας σωματικές παθήσεις, καθώς και με τη πρόκληση εξάρτησης.\nΠράγματι οι πάσχοντες από ψυχικά προβλήματα έχουν συνήθως σύνθετα προβλήματα, τόσο πριν και κατά την εκδήλωση της ψυχικής διαταραχής, όσο και κυρίως κατά την διάρκεια της θεραπείας, καθώς και μετά από αυτήν. Η Κοινωνία μας εξάλλου, δύσκολα αποδέχεται την έννοια του «ψυχικά ασθενούς», ο Κοινωνικός Αποκλεισμός είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην θεραπευτική αυτών των καταστάσεων, υπάρχει ένας ιδιότυπος ρατσισμός σε κάθε έναν που δηλώνει ότι έχει «ψυχολογικά προβλήματα». Τα ψυχιατρικά φάρμακα δίδονται μόνο όταν και εφόσον υπάρχουν σαφείς επιστημονικά ελεγμένες προϋποθέσεις για την χορήγηση τους, παράλληλα με άλλες θεραπείες με προεξάρχουσα την ψυχοθεραπεία. Ο έλεγχος των παρενεργειών είναι εκ των ων ουκ άνευ, διότι μια μη καλά ανεκτή φαρμακευτική θεραπεία διακόπτεται συνήθως αυτοβούλως από τον ίδιο τον ασθενή, ο ασθενής «χάνεται» και η πιθανότητα να καταστεί η διαταραχή χρόνια μετά από κάποιες υποτροπές, είναι εξαιρετικά μεγάλη.\nΜερικά ψυχιατρικά φάρμακα δεν είναι μόνο ηρεμιστικά, αλλά στην πραγματικότητα επηρεάζουν την νευροδιαβίβαση. Όλα τα ψυχιατρικά φάρμακα επηρεάζουν την νευροδιαβίβαση. Έτσι, στην ουσία νομιμοποιούμε ναρκωτικές ουσίες.\nΗ πραγματικότητα είναι ότι όλα τα ψυχιατρικά φάρμακα επηρεάζουν ελεγχόμενα την νευροδιαβίβαση στον εγκέφαλο, διότι ο εγκέφαλος είναι και η βάση των ψυχικών λειτουργιών. Η συσχέτιση που γίνεται με τις ναρκωτικές ουσίες είναι εντελώς ατυχής! Ο εγκέφαλος επηρεάζεται από πάρα πολλές ουσίες που διέρχονται τον αιματο-εγκεφαλικό φραγμό. Μερικές από αυτές που επίσης καταλαμβάνουν συγκεκριμένες θέσεις στον εγκέφαλο επηρεάζοντας την νευροδιαβίβαση είναι ο καφές, το τσιγάρο, το τσάι, η βαλεριάνα, το απόσταγμα βοτάνων που πωλούνται ως φυσικά προϊόντα, αλλά και ουσίες επίσης βλαπτικές είναι το μονοξείδιο του άνθρακα των σύγχρονων μεγαλουπόλεων και των προϊόντων του πολιτισμού μας, η υψίσυχνη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία των κινητών, η ακτινοβολία των γραμμών υψηλής τάσης ρεύματος και άλλα πολλά.\nΗ κατάθλιψη προκαλείται από μικρή συγκέντρωση σεροτονίνης στον εγκέφαλο, ενώ αντίστοιχα η σχιζοφρένεια προκαλείται από την υπερβολική ποσότητα ντοπαμίνης. Αυτά υποτίθεται ότι διορθώνονται με τα ψυχιατρικά φάρμακα. Όμως τα επίπεδα των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο ανιχνεύονται μόνο σε πειραματόζωα στο εργαστήριο και όχι στον ζώντα άνθρωπο. Τα ψυχιατρικά φάρμακα που συνταγογραφούνται βασίζονται έτσι σε εικασίες για το θεραπευτικό τους αποτέλεσμα ή είναι θέμα πολιτικής και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.\nΑπό μόνη της η θεώρηση αυτή είναι εξαιρετικά απλοϊκή, διότι στις ψυχικές διαταραχές και κυρίως στις ασθένειες όπως η Κατάθλιψη και η Σχοζοφρένεια, υπάρχει ένα εξαιρετικά πολύπλοκο δίκτυο επηρεαζόμενων νευροδιαβιβαστικών συστημάτων, που σε ένα μεγάλο μέρος έχει κωδικοποιηθεί, αλλά όχι ακόμα απόλυτα. Τα σύγχρονα φάρμακα συνήθως επιδρούν σε παραπάνω από ένα σύστημα νευροδιαβιβαστών, σε μια αναλογία που εξασφαλίζει και το θεραπευτικό αποτέλεσμα τους, που όμως για άγνωστους ακόμα επιστημονικά λόγους, εξατομικεύεται σε μεγάλο βαθμό και γι’ αυτό ένα φάρμακο που βοηθά πολύ κάποιον, δεν είναι εξίσου αποτελεσματικό σε κάποιον άλλον.\nΤα Υπνωτικά χάπια βοηθούν τους ανθρώπους να κοιμούνται. Όμως βοηθούν λίγο και το αποτέλεσμα είναι προσωρινό. Μετά από μερικές εβδομάδες, θα σταματήσουν να λειτουργούν αποτελεσματικά. Όταν διακοπούν τα χάπια, ο ύπνος γίνεται πιο δύσκολος από ποτέ. Επιπλέον, τα υπνωτικά χάπια παρεμβαίνουν στην αρχιτεκτονική του ύπνου.\nΌλο αυτό δεν είναι Μύθος, είναι η Πραγματικότητα! Γι’ αυτό οι ψυχίατροι (εν αντιθέσει με άλλες ιατρικές ειδικότητες), είναι εξαιρετικά φειδωλοί στην χορήγηση υπνωτικών (και εν γένει αγχολυτικών) και αν αυτό γίνει, προτείνεται σαφώς περιορισμένη χρονικά χρήση των συγκεκριμένων φαρμάκων. Πρέπει να τονίσουμε ότι συνήθως τα υπνωτικά (και τα αγχολυτικά) είναι μόνο συμπληρωματική, συμπτωματική θεραπεία και όχι αιτιολογική (δεν καταπολεμά δηλαδή την αιτία, αλλά μόνο το σύμπτωμα). Συνήθως χορηγούνται σε τακτική βάση για μικρό χρονικό διάστημα, στην αρχή μιας φαρμακοθεραπείας, που περιλαμβάνει και αιτιολογική θεραπεία (αντικαταθλιπτικά, νευροληπτικά κλπ), καθώς και ψυχοθεραπεία.\nΜας λένε ότι οι Κυβερνήσεις μέσω των αντίστοιχων κρατικών δομών (π.χ. ΕΟΦ) έχει ελέγξει διεξοδικά όλα τα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων και των ψυχιατρικών φαρμάκων, ξέρει τα πάντα γι ‘αυτά, και έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλή πριν από την έγκρισή τους. Αλλά όμως η ίδια η κυβέρνηση δεν έχει εργαστήρια και επιστήμονες να κάνουν αυτή την έρευνα. Στηρίζει τις γνώσεις σχετικά με τα αποτελέσματα της έρευνας στους κατασκευαστές των φαρμάκων.\nΈνα φάρμακο για να βγει στην Αγορά, υφίσταται εργαστηριακή εξέλιξη με συγκεκριμένα και ελεγχόμενα πρωτόκολλα, σε τέσσερεις φάσεις και οκτώ υποφάσεις και όλη αυτή η διαδικασία διαρκεί περίπου 15-20 χρόνια στο πλείστον των περιπτώσεων. Η ανάπτυξη και η αδειοδότηση νέων φαρμάκων είναι εξαιρετικά πολυδάπανη διαδικασία, η πιθανότητα μια νέα ουσία να αποδειχθεί θεραπευτική είναι 1:10.000 (και παραπάνω) και πλέον οι περισσότερες έρευνες γίνονται στα Πανεπιστήμια (χρηματοδοτούμενες έρευνες τόσο από Κυβερνήσεις, όσο και από τις Φαρμακευτικές Εταιρείες). Η πιθανότητα, μετά από αυτήν την μακρά και πολυδάπανη πορεία, ένα φάρμακο να αποσυρθεί μετά την κυκλοφορία του, είναι επίσης μεγάλη, όταν αποδειχθεί ότι οι παρενέργειες στην καθημερινή κλινική πράξη είναι περισσότερες από τα οφέλη, ή υπάρξουν δεδηλωμένες και πιστοποιημένες αναφορές για σημαντικές παρενέργειες.\nΚανένα φάρμακο, ούτε καν η απλή ασπιρίνη, δεν είναι απόλυτα ασφαλές, σε όλη την γκάμα της Ιατρικής. Είναι γνωστό σε όλους πως όλα τα φάρμακα έχουν τις παρενέργειες τους. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων (Food and Drug Administration) των ΗΠΑ περίπου 1,5 εκατομμύριο Αμερικανοί νοσηλεύτηκαν το 1978, εξ αιτίας των παρενεργειών των φαρμάκων που τους χορηγήθηκαν από τους γιατρούς ως «θεραπεία». Υπολογίστηκε επίσης πως το 30% των ασθενών που νοσηλεύονται στα γενικά νοσοκομεία υποφέρουν και παθαίνουν βλάβες από τις παρενέργειες των φαρμακοθεραπειών τους. Οι περισσότερες βλάβες εντοπίζονται στο ήπαρ, στο «εργοστάσιο μεταβολισμού» του ανθρώπινου οργανισμού, καθώς τα πιο πολλά φαρμακευτικά σκευάσματα έχουν ηπατοτοξικές παρενέργειες.\nΟ χρυσούς κανόνας είναι και παραμένει ο Ιπποκρατικός Νόμος της θεραπευτικής, δηλαδή η θεραπεία να είναι το δυνατόν λιγότερο βλαπτική. («ἀσκέειν, περὶ τὰ νουσήματα, δύο, ὠφελέειν, ἢ μὴ βλάπτειν».\nΗ βλαπτικότητα των ψυχιατρικών φαρμάκων έχει γίνει γνωστή εδώ και δεκαετίες, αλλά σε αντίθεση με την περίφημη θαλιδομίδη, οι γιατροί έχουν τη δυνατότητα να συνεχίζουν τη συνταγογράφηση τους, ακόμη και στα πλαίσια της αναγκαστικής θεραπείας. Η θαλιδομίδη προκάλεσε δημόσια κατακραυγή, πιθανώς επειδή αποδεδειγμένα και εντυπωσιακά έβλαψε τα βρέφη που γεννήθηκαν από φυσιολογικές μητέρες. Οι παρενέργειες σε πολλά ψυχιατρικά φάρμακα είναι εξίσου πολλές, αλλά το ευρύ κοινό δεν γνωρίζει γι ‘αυτά, διότι τα περισσότερα θύματα είναι κρυμμένα σε ιδρύματα. Χωρίς την δημόσια κατακραυγή, οι κυβερνήσεις δεν έχουν κίνητρα να δράσουν, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που διακυβεύονται.\nΕλάχιστοι από τους ψυχιατρικούς ασθενείς «είναι κρυμμένοι στα Ψυχιατρεία». Οι περισσότεροι ζουν ανάμεσα μας και αυτό επιτυγχάνεται χάρις στα φάρμακα και τις υπόλοιπες θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζονται. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στις «Αγχώδεις Διαταραχές» και τις απλές Καταθλίψεις, αλλά στις πολύ σοβαρότερες ψυχικές ασθένειες όπως η Σχιζοφρένεια. Αυτό που δυστυχώς δεν μπορεί να κλειστεί δια παντός και ισοβίως στα Ψυχιατρεία, είναι ο Κοινωνικός Αποκλεισμός και οι Προκαταλήψεις της Κοινωνίας!..\nΑναφερόμενοι μόνο στις σωματικές παρενέργειες, ορισμένα ψυχιατρικά φάρμακα, ιδίως τα νευροληπτικά, έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες σε ποσοστά 50% κατά το πρώτο έτος της χρήσης. Μετά από μακροχρόνια χρήση τα ποσοστά αυξάνονται σε σχεδόν 100%. Τα ψυχιατρικά φάρμακα δεν είναι συγκρίσιμα με τα φάρμακα που συνταγογραφούνται για σωματικές αρρώστιες, διότι α) τα περισσότερα φάρμακα λαμβάνονται μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα, ενώ στα ψυχιατρικά φάρμακα η θεραπεία συνεχίζεται επ ‘αόριστον. Β) τα περισσότερα φάρμακα δεν διασχίζουν τον αιματο-εγκεφαλικό φραγμό και δεν επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, ενώ όλα τα ψυχιατρικά φάρμακα το κάνουν. γ) οι ανεπιθύμητες ενέργειες από τα φάρμακα που συνήθως εξαφανίζονται όταν το φάρμακο έχει διακοπεί, ενώ πολλές παρενέργειες από τα ψυχιατρικά φάρμακα είναι μη αναστρέψιμες. Στην πραγματικότητα, κάποιες παρενέργειες από τα ψυχιατρικά φάρμακα εμφανίζονται αφότου το φάρμακο έχει διακοπεί. Οι παρενέργειες των ψυχιατρικών φαρμάκων μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύπλοκες και δύσκολες στην αντιμετώπιση τους, για να μην αναφέρουμε τη ζημιά στην ψυχική λειτουργία.\nΌλη η παράγραφος βρίθει επιστημονικής ανακρίβειας. Οι όποιες αναφορές λαμβάνουν υπόψιν φάρμακα που η χρήση τους έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία 20-25 χρόνια, με την ανακάλυψη καινούργιων φαρμάκων, πολύ ασφαλέστερων, με λιγότερες παρενέργειες και καλύτερη αποτελεσματικότητα, κυρίως λόγω καλύτερης συμμόρφωσης των ασθενών. Υπάρχουν συγκεκριμένα πρωτόκολλα χορήγησης ψυχιατρικών φαρμάκων, ανάλογα με την ψυχική διαταραχή, τον αριθμό των παρελθόντων επεισοδίων αναζωπύρωσης της νόσου, την ηλικία, το φύλο, την συνύπαρξη σωματικών ασθενειών κλπ. κλπ. Οι όποιες παρενέργειες εμφανίζονται, αξιολογούνται προσεκτικά και σχεδόν όλες είναι αναστρέψιμες με την διακοπή του φαρμάκου ή με αντικατάσταση του. Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει ότι οι ψυχικές διαταραχές έχουν ισόβια θεραπεία, πλην συγκεκριμένων καταστάσεων όπως π.χ. η Σχιζοφρένεια. Ακόμα και στις περιπτώσεις που θα χρειαστεί να χορηγηθούν φάρμακα στο υπόλοιπο του Βίου, αυτό γίνεται διότι όπως έχει αποδειχθεί επιστημονικά, κάθε υποτροπή που οφείλεται σε διακοπή φαρμάκου έχει πολλαπλάσιες πιθανότητες να μην ανταποκριθεί εκ νέου στην θεραπεία. Αυτό εξάλλου συμβαίνει και σε άλλες σωματικές καταστάσεις, που η θεραπεία είναι δια Βίου, π.χ. στην Υπέρταση, στο Άσθμα, στον Σακχαρώδη Διαβήτη, στην κατά Πλάκας Σκλήρυνση, στην Parkinson, σε μια σειρά ορμονολογικών, αυτοάνοσων παθήσεων κλπ.\nΌταν ένα ψυχιατρικό φάρμακο προκαλεί παρενέργειες, μπορεί να διακοπεί ή να αντικατασταθεί από ένα άλλο. Όμως όταν διακοπεί το φάρμακο απότομα θα προκαλέσει σοβαρές, συχνά πολύ επικίνδυνες σωματικές όσο και ως συμπεριφορικές αντιδράσεις, που ενδεχομένως θα επιβάλλει αναγκαστικά χορήγηση περισσοτέρων φαρμάκων.\nΈνα ψυχιατρικό φάρμακο θα διακοπεί όταν δεν γίνεται καλά ανεκτό (παρενέργειες) ή δεν είναι αποτελεσματικό στον συγκεκριμένο ασθενή. Η διακοπή και αντικατάσταση του γίνεται πάντα με ελεγχόμενο διασταυρούμενο τρόπο (σταδιακή μείωση του ενός φαρμάκου που θα αποσυρθεί και σταδιακή αύξηση του άλλου φαρμάκου που αντικαθιστά το πρώτο). Κανείς ψυχίατρος δεν θα επιβάλλει απότομη διακοπή φαρμάκων, εκτός αν συντρέχουν πάρα πολύ σοβαροί λόγοι ζωής και θανάτου. Μέχρι στιγμής, κανένα ψυχιατρικό φάρμακο στην προτεινόμενη από την βιβλιογραφία δοσολογία, δεν έχει προκαλέσει θάνατο ασθενούς, ενώ ακόμα και οι αλλεργίες είναι εξαιρετικά σπάνιες (εν αντιθέσει με τα αντιβιοτικά για παράδειγμα). Το γνωστό Κακόηθες Νευροληπτικό Σύνδρομο, που θα μπορούσε να απειλήσει την ζωή του ασθενούς, είναι μια σπάνια κατάσταση μετά από χρόνια λήψη συγκεκριμένου φαρμάκου, που όμως έχει πλέον σχεδόν πλήρως αντικατασταθεί από νεότερα (στην μακροχρόνια χρήση).\nΔυστυχώς, οι γιατροί δεν ενεργούν πάντα προς το συμφέρον των ασθενών τους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην ψυχιατρική, όπου:\nΔεν υπάρχουν αποτελεσματικές ιατρικές θεραπείες.\nΤα ενοχλήματα των ασθενών συχνά δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν.\n– Οι παρενέργειες συνήθως συγχέονται με μια υποτιθέμενη ψυχική ασθένεια.\n– Τα συμφέροντα ενός τρίτου (των φαρμακευτικών εταιρειών) μπορεί να υπερισχύουν των συμφερόντων του ασθενούς.\n– Οι ίδιοι οι γιατροί συχνά εξαπατούνται, διότι η γνώση τους για τα φάρμακα που συνταγογραφούν προέρχεται από τις εκστρατείες marketing των κατασκευαστών.\nΠέρα από την γνωστή Αντιψυχιατρική Θέση, που δεν επιδέχεται άλλης κριτικής, οι απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα συνοψίζονται στα εξής:\n– Η ιατρική είναι μια συνεχώς εξελισσόμενη επιστήμη, που έχει σήμερα πολύ πιο αποτελεσματικές θεραπείες απ’ ότι πριν 20 χρόνια και πολύ λιγότερο αποτελεσματικές από τις θεραπείες που θα εφαρμόζονται μετά από 20 χρόνια.\n– Τα ενοχλήματα των ασθενών λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν, διότι μια αυτόβουλη διακοπή της θεραπείας λόγω παρενεργειών, ελλοχεύει τον κίνδυνο υποτροπής, που συνήθως είναι πολλαπλής σοβαρότητας από το προηγούμενο επεισόδιο. Ο ιατρός που δεν ακούει τον ασθενή του, απλώς δεν κάνει καλά την δουλειά του.\n– Πράγματι το Άγχος μπορεί να υποδύεται σωματικές καταστάσεις και πολλές φορές συγχέονται οι παρενέργειες ενός φαρμάκου, με το άγχος του ασθενούς. Χρέος τόσο του ιατρού, όσο και του ασθενούς είναι να επιμείνουν στην διερεύνηση κάθε αναφερθέντος ενοχλήματος.\n– Ισχύει, για κάποια μερίδα του ιατρικού κόσμου. Αν υπάρχει αυτή η υπόνοια για τον θεράποντα ιατρό (και ψυχίατρο), καλύτερα ο ασθενής να εγκαταλείψει τον ιατρό του σε ανεύρεση άλλου, διότι η αμοιβαία εμπιστοσύνη ιατρού-ασθενούς είναι προϋπόθεση για την επιτυχία μιας συνολικής θεραπείας. Και αυτό ισχύει για όλες τις ιατρικές ειδικότητες.\n– Η αλήθεια είναι ότι τα marketing των φαρμακευτικών εταιρειών παρουσιάζουν τα προϊόντα τους με τα φωτεινότερα χρώματα. Προϊόν πουλούν δεν προσφέρουν αγαθοεργία και οι Νόμοι της Αγοράς είναι αδυσώπητοι. Χρέος πλέον του ιατρού είναι να ενημερώνεται σφαιρικά, να αναζητά πειστικές απαντήσεις στα ερωτήματα του, να διασταυρώνει τις πληροφορίες που καθημερινά δέχεται (και ο όγκος τους είναι τεράστιος), ώστε τελικώς να πράττει κατά ιατρική συνείδηση το έργο του.


ΕΥΡΩΠΗ - Κώστας Καλλίτσης: Όταν Ευρώπη σήμαινε ουμανισμός…\nΌταν Ευρώπη σήμαινε ουμανισμός…\nΚώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή, 15/11/2020\nΗ κοινοβουλευτική συζήτηση σχετικά με την πολιτική αντιμετώπισης της πανδημίας και των συνεπειών της, την Πέμπτη, ήταν μια συζήτηση εν πολλοίς επί της ουσίας – δεν έλειψαν εκτός κλίματος εξυπνάδες κι ατυχείς χαρακτηρισμοί, αλλά κι αυτά είναι αναμενόμενα. Πέρα από τα κατά συνθήκη κλισέ/συνθήματα που απευθύνονται στα «στρατεύματα» προς τόνωση ηθικού, η αντιπολίτευση άσκησε χρήσιμη κριτική και διατύπωσε προτάσεις για το δέον γενέσθαι. Και ο πρωθυπουργός, με τα μέτρα και τις δράσεις που ανακοίνωσε, έδειξε ότι δεν τις περιφρονεί, τις λαμβάνει υπόψη. Τι έλειψε στη συζήτηση; Προβληματισμός και ψηλάφηση εναλλακτικών σεναρίων στην πολιτική που ακολουθεί η χώρα, ως μέλος της Ευρώπης. Ούτε ψήγμα υπήρξε.\nΕίναι γνωστό ότι στην αντιμετώπιση της κρίσης COVID-19 έχουν αναδειχθεί δύο μοντέλα: Ενα είναι το «μοντέλο της Δύσης», με το οποίο επιχειρείται να τηρηθεί μια ευαίσθητη (ενίοτε γίνεται επικίνδυνη…) ισορροπία μεταξύ της προστασίας της ανθρώπινης ζωής και της συνέχισης της οικονομικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με αυτό, στα καθ’ ημάς η αγορά θα επιτραπεί να επαναλειτουργήσει όταν τα νέα κρούσματα μειωθούν σε 300-400 ημερησίως. Υπάρχει και το «μοντέλο της Ανατολής» (Κίνα, Νότια Κορέα, Βιετνάμ, Σιγκαπούρη αλλά και Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία) που υποτάσσει την οικονομία στην προτεραιότητα προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Σύμφωνα με αυτό, τα περιοριστικά μέτρα «παγώνουν» τα πάντα κι αίρονται μόνο όταν τα κρούσματα μηδενίζονται. Στα καθ’ ημάς, το lockdown θα αρθεί όταν τα κρούσματα μηδενιστούν.\nΘα είχε πρακτική σημασία μια τέτοια συζήτηση ή, μήπως, είναι μόνο φιλολογικού χαρακτήρα; Ασφαλώς έχει πρακτική σημασία. Αυτό επιβεβαιώνουν τα επιτυχημένα παραδείγματα χωρών όπως το Βιετνάμ των 100 εκατομμυρίων που δεν θρήνησε ούτε 1 νεκρό, όπως η Ν. Ζηλανδία όπου η πρωθυπουργός των αυστηρότατων lockdown πρόσφατα επανεκλέχθηκε πανηγυρικά, όπως η Ν. Κορέα, όπως η Αυστραλία που κράτησε σε καραντίνα ολόκληρη την πολιτεία της Βικτώριας και τη Μελβούρνη επί 5 μήνες σχεδόν, μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου που μηδενίστηκαν τα κρούσματα, με τα μαγαζιά και τους εργαζομένους να χρηματοδοτούνται από το κράτος για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Σε όλες εκείνες τις χώρες, δεν καταστράφηκε η οικονομία τους. Δόθηκε προτεραιότητα στην ανθρώπινη ζωή, με αλληλεγγύη.\nΜπορεί αυτό να γίνει στην Ευρώπη; Βεβαίως ναι! Η Ε.Ε. είναι νομισματικά κυρίαρχη οντότητα –η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εκδίδει ευρώ, η Κομισιόν μπορεί να δανείζεται σε αυτό (όχι σε κάποιο ξένο νόμισμα) με μηδενικά επιτόκια χάρη στην εγγύηση της ΕΚΤ – ουδείς ανησυχεί αν θα πληρωθεί το χρέος, γιατί το αγοράζει η ΕΚΤ, όπως η FED για τις ΗΠΑ, η Τράπεζα της Αγγλίας για τη Βρετανία κ.λπ. Ετσι, η Κομισιόν μπορεί να επιχορηγεί τα κράτη-μέλη μέχρι να βρεθεί το εμβόλιο, κι αυτά να στηρίζουν τις κοινωνίες, χωρίς να γονατίσουν τα πιο αδύναμα από αυτά και στηθούν στον τοίχο από τις αγορές το 2021-22. Η Ευρώπη θα γράφει ζημίες για λίγους μήνες, μέχρι το εμβόλιο, και θα τις μαζέψει μετά. Αν, πάλι, δεν θελήσει να αναλάβει αυτό το κόστος, δείχνει ότι έχει ξεχάσει τα ουμανιστικά ιδεώδη που, στα νιάτα της, είχε γράψει στις σημαίες της. Οπότε, υπάρχει πρόβλημα…


Νίκος Μουρατίδης: Σε περιόδους κρίσης ο κόσμος στρέφεται σε ποιό πνευματικά πράγματα. | e-orfeas.gr. Με άποψη στη μουσική και στο τραγούδι\nΔημοσιεύθηκε: 05.07.2012, 12:25\nΗ συνέντευξη πραγματοποιήθηκε ένα ηλιόλουστο πρωινό, στο γραφείο των εκδόσεων Τετράγωνο. Παρόλο που θυμάμαι από μικρή τον Νίκο Μουρατίδη, όταν ήταν διευθυντής στο περιοδικό Μανίνα, που συντρόφευε όλες τις μικρές κυρίες του παρελθόντος όταν ήθελαν να ονειρευτούν, δεν περίμενα ποτέ ότι θα του έπαιρνα συνέντευξη στο μέλλον. Αλλά όπως έχουμε πει δεκάδες φορές η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις.\nΜε υποδέχτηκε με ένα μεγάλο χαμόγελο στο γραφείο του, ένα γραφείο πλημμυρισμένο στην τέχνη με πολλά βιβλία, πίνακες, cd και μικρά αντικείμενα τέχνης, που αγοράζει σε κάθε ταξίδι του.\nΜε πηγαίο χιούμορ και ειλικρίνεια στο βλέμμα του κύλησε η κουβέντα μας και ξεκινώντας τον ρώτησα τι πιστεύει για την κατάσταση στην χώρα μας, για να μου απαντήσει ότι είναι απογοητευμένος γιατί ο κόσμος ψηφίζει τα ίδια κόμματα ξανά και ξανά, και ότι ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ θα ήταν μια αλλαγή για τον τόπο μας.\nΑλλά εγώ ήθελα να δημιουργήσω ένα ποιό αισιόδοξο και νοσταλγικό κλίμα. Απολαύστε την συνέντευξη λοιπόν.\nΚύριε Μουρατίδη όσον αφορά την μουσική στην Ελλάδα και έχοντας μεγάλη εμπειρία σε αυτόν τον τομέα, πως θα σχολιάζατε την σημερινή κατάσταση;\nΝ.Μ.: Από τη μία κυριαρχεί σε μια μικρή μερίδα της νεολαίας το εύκολο ποπ, και γενικά το ρεπερτόριο που προβάλουν κάποια ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις, αλλά από την άλλη έχει δημιουργηθεί ένα νέο κύμα καλλιτεχνών, όπως ο Μαραβέγιας, η Νατάσα Μποφίλιου, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο Φοίβος Δεληβοριάς, οι Locomondo, ο Λεωνίδας Μπαλάφας, η Μόνικα….. άτομα που είναι καλλιτέχνες. Βλέπουμε λοιπόν ότι από τη μια το εμπόριο και από την άλλη την καλλιτεχνική σκέψη.\nΜέσα σε αυτόν τον κυκεώνα της κονσερβοποιημένης μουσικής, πως θα σας φαινόταν ένας καλλιτέχνης με ρετρό ποπ-ροκ-τζαζ διαθέσεις, που προβάλλει την μουσική του μέσω ίντερνετ, θα είχε απήχηση στον κόσμο;\nΝ.Μ.: Φυσικά. Εγώ είμαι της άποψης ότι ό,τι είναι διαφορετικό πάντα θα ξεχωρίζει και θα διακρίνεται. Τα νέα παιδιά ανεβάζουν τις μουσικές τους στο ίντερνετ, από εκεί τους ανακαλύπτει ο κόσμος, και αυτό είναι πολύ πιο ισχυρό. Μεγάλο πρόσφατο παράδειγμα το «Φίλα με ακόμα» του Μουζουράκη και του Μαραβέγια. Δεν έγινε γνωστό από τα ραδιόφωνα, ο κόσμος το έκανε μέσα από το internet, και μετά άρχιζε να παίζεται στο ραδιόφωνο αφού είχε γίνει ήδη γνωστό. Η όταν μπαίνεις ας πούμε στο youtube και βλέπεις Σταύρος Μιχαλακάκος- που όλοι τον σνόμπαραν, το κομμάτι του «Να με καταστρέψεις γλυκά», έχει 2 εκατ. views, και στην αρχή δεν τον έπαιζε κανένα ραδιόφωνο.\nΗ Μόνικα ας πούμε – στην αρχή που την ακούγαμε στο internet και άρχισα να την υποστηρίζω, όταν την έλεγα στις συνεντεύξεις μου, με ρωτούσαν αν «είναι υπαρκτό πρόσωπο»; Δεν την ήξεραν καν. Και τώρα η Μόνικα κάνει sold-out σε συναυλίες 3.000 ατόμων. Όταν αυτοί που μας προβάλλουν τα περιοδικά οτι είναι στάρ, στην πραγματικότητα δεν βρίσκουν χώρο πια να τραγουδήσουν.\nΠιστεύετε ότι η Ελλάδα θα ξυπνήσει από τον λήθαργο και θα εκτιμήσει πάλι τις τέχνες, μήπως κατά βάθος είμαστε ακόμη ρομαντικοί;\nΝ.Μ.: Ρομαντικοί είμαστε και θέλουμε να παραμείνουμε έτσι. Εγώ θέλω να παραμείνω και λίγο ερασιτέχνης, δεν μπορώ μόνο τα επαγγελματικά.\nΠάντα θέλουμε να ελπίζουμε, και ειδικά σε περιόδους κρίσης ο κόσμος στρέφεται σε ποιό πνευματικά πράγματα. Με ενδιαφέρει ο κόσμος να ασχοληθεί πάλι με την ποίηση, το διάβασμα, την λογοτεχνία, τα εικαστικά, και κάνω ότι μπορώ από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Έχω κάνει και ένα blog που προωθώ μόνο τέτοια πράγματα, καλή μουσική και πολιτιστικά, και ελπίζω ότι ο κόσμος θα ξυπνήσει από τον λήθαργο. Βλέπω όμως ότι κάποιοι εξακολουθούν π.χ να κάνουν σολάριουμ, ή να φωτογραφίζονται με το μπικίνι τους και το καινούργιο τους tattoo…..μα δεν έχουν καταλάβει τίποτα από ότι συμβαίνει;\nΑν γυρίζαμε τον χρόνο πίσω, ποιά συνεργασία θα λέγατε οτι σας στιγμάτισε δυσάρεστα και ποιά ευχάριστα;\nΝ.Μ.: [σκέφτεται] Ψάχνω να βρω την δυσάρεστη αλλά ξέρετε τι; Όταν ξεκίναγα να κάνω μια συνεργασία, την έκανα αφού ήμουν πια σίγουρος ότι μπορούσα να αποδώσω, δηλαδή ήθελα να ερωτευθώ πρώτα το πράγμα. Το έφτιαχνα όλο αυτό στο μυαλό μου, έβρισκα τις διεξόδους μου και το αγαπούσα και έβλεπα ότι μπορώ να δημιουργήσω. Έτσι λοιπόν απέφευγα τις δυσάρεστες συνεργασίες.\nΌσον αφορά την ευχάριστη, νομίζω ότι μεγάλο σχολείο για εμένα ήταν η Μελίνα Μερκούρη. Ήταν σε όλα τα επίπεδα: η προσωπικότητα αυτής της γυναίκας, δραστηριοποίηση της τόσο στην πολιτική όσο και στην τέχνη, γιατί δούλεψα μαζί της – έκανα το γραφείο τύπου της και στο θέατρο και στις εκλογές του ’81. Ήταν υποψήφια στην Β' Πειραιά που ήταν η περιοχή μου, και ήμουν συνέχεια στο πλευρό της. Γίναμε φίλοι και ήμασταν φίλοι ως το τέλος. Το να συναναστρέφομαι μαζί της ,να την ακούω να μιλάει, να κινείται, πως να ελίσσεται, ήταν για μένα μεγάλο σχολείο.\nΤο περίμενα διαισθητικά ότι θα ήταν η Μελίνα.\nΝ.Μ.: Ναι, γιατί ήταν μια γνωριμία που έγινε στα μέσα της δεκαετίας του '70 μόλις είχε γυρίσει από το Παρίσι. Μαζί λοιπόν με την Μελίνα γνώρισα μετά τον Χατζιδάκι και ένα κάρο κόσμο. Όπως βέβαια και όλες μου οι συνεργασίες μου, δεν μπορώ να πω ότι με την Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν πέρασα ωραία, με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, την Ειρήνη Παπά, την Μαρινέλλα….\nΟι εκδόσεις Τετράγωνο ήταν όνειρο ζωής, αλήθεια πως ξεκίνησε η ιδέα;\nΝ.Μ.: Καθόλου όνειρο ζωής.\nΣκέφτηκα εγώ όταν μεγαλώσω τι δουλειά θα κάνω, [γέλια] έλεγα μέσα μου όταν τελειώσει όλο αυτή η ιστορία με τη μουσική και με την τηλεόραση, τι θα κάνω με τι θα ασχολούμαι; Επειδή είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, πρέπει κάτι να κάνω. Και σκέφτηκα χίλια δυο πράγματα..μέχρι και ψιλικατζίδικο, ένα περίεργο ιδιαίτερο ψιλικατζίδικο.\nΜια μέρα λοιπόν μιλώντας με τον Σταμάτη Κραουνάκη, μου είπε ότι έφτιαξε μια δική του δισκογραφική εταιρεία την «Λυχνία», που θα βγάζει τα δικά του cd αλλά και cd νέων καλλιτεχνών.\nΜετά από μερικές ημέρες σκέφτηκα, να κάνω κι εγώ έναν μικρό εκδοτικό οίκο να βγάζω τα βιβλία μου αλλά και μερικούς νέους συγγραφείς; Έτσι έγιναν οι εκδόσεις Τετράγωνο –με σήμα τον κύκλο. Όλο αυτό με παρέσυρε- γιατί είμαι και λαίμαργος- και έβγαλα 45 βιβλία σε 2 χρόνια. Και παιδικά, και ενηλίκων. Είμαι πάρα πολύ περήφανος και χαρούμενος, ειδικά για μερικές εκδόσεις.\nΕίδα ότι έβγαλε η Δέσποινα Στυλιανοπούλου την αυτοβιογραφία της στον εκδοτικό σας οίκο.\nΝ.Μ.: Ναι, και αυτό έγινε τελείως συμπτωματικά. Ήρθε η Δέσποινα Στυλιανοπούλου παραμονή Πρωτοχρονιάς στο X-Factor να δει το σόου με μια φίλη της. Την είδα και είπα στον Σάκη ότι είναι μαζί μας και η κυρία Στυλιανοπούλου η μεγάλη μας κωμικός και μας παρακολουθεί. Την συγκίνησε αυτό και έψαξε να βρει το τηλέφωνο μου, και έτσι λοιπόν βρεθήκαμε δεν την ήξερα. Μου λέει: Γράφω την αυτοβιογραφία μου και έμαθα ότι έχεις εκδοτικό οίκο……. Και έτσι κρατάμε τώρα στα χέρια μας την υπέροχη αυτοβιογραφία της «Ηθοποιός αμέσου δράσεως».\nΗ οποία και σκίζει όπως ξέρω. Είναι η στροφή στον ρομαντισμό που λέγαμε.\nΝ.Μ.: Τα δυο τελευταία βιβλία που έβγαλα, και έχει βάση αυτό που λέτε , η αυτοβιογραφία της Δέσποινας και η «Κυρία με τα μαύρα» - η βιογραφία της Πηνελόπης Δέλτα, σκίζουν. Αυτό σημαίνει οτι ο κόσμος θέλει να πάει λίγο στο παρελθόν, να ταξιδέψει σε άλλες εποχές. Εμένα βέβαια μου αρέσουν πολύ οι βιογραφίες γνωστών ανθρώπων, να δεις πως τα κατάφεραν, τις σκέψεις τους, την εποχή που έγιναν όλα αυτά. Της Δέσποινας λοιπόν με τα χωράφια, το χωριό, την κατοχή, το θέατρο, είναι πολύ ωραία βιογραφία.\nΌπως επίσης και της Πηνελόπης Δέλτα, μεγάλη Ελληνίδα τρομερή γυναίκα. Πολύ μπροστά από την εποχή της, ήταν η πρώτη δημοτικίστρια. Έδωσε όλα τα λεφτά της στους πρόσφυγες τους Έλληνες, πήγε στην Θράκη για να τους βοηθήσει. Και όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα αυτοκτόνησε, συν ο ερωτάς της με τον Ίων Δραγούμη που όταν αυτός πέθανε η Πηνελόπη φόρεσε μαύρα και δεν τα έβγαλε ποτέ. Εξ ου και. «Η κυρία με τα μαύρα».\nΓυρίζοντας τώρα τον χρόνο πίσω, θα ήθελα να μου περιγράψετε μια γεύση και μια εικόνα που θυμάστε με αγάπη από τα παιδικά σας χρόνια.\nΝ.Μ.: Η γεύση που δεν θα ξεχάσω, ήταν ένα καλό Κυριακάτικο μας φαγητό. Λοιπόν έκανε η μητέρα μου ένα μπιφτέκι στον ατμό με φρέσκο βούτυρο. Στον ατμό από κάτω έβραζαν πατάτες που γίνονταν ένας εξαιρετικός πουρές. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου, όπως επίσης και τα ντολμαδάκια με κιμά τα λεγόμενα γιαπράκια, τα οποία έφτιαχνε βάζοντας κάτω στην κατσαρόλα κόκκαλα που έβγαζαν την ουσία τους βράζοντας, γίνονταν υπέροχα.\nΑυτές είναι οι δυο αγαπημένες μου γεύσεις. Βέβαια είχαμε ένα πρόγραμμα στην οικογένεια. Ξέραμε π.χ ότι Τετάρτη θα φάμε λαδερό, Πέμπτη κοτόπουλο, Παρασκευή όσπριο. Τότε οι άνθρωποι είχαν ισορροπία γενικά. Οι γονείς μου ήταν πρόσφυγες ο μπαμπάς μου από τον Πόντο και η μαμά μου από την Μικρά Ασία.\nΤώρα δυστυχώς η διατροφή μας είναι χάλια.\nΌσον αφορά την εικόνα τώρα, ήταν όταν έκανα μια αταξία, για να γλυτώσω το ξύλο κρυβόμουν. Υπήρχε ένα μεγάλο φουντωτό δέντρο στο πεζοδρόμιο μας, μια αγριοπασχαλιά, που εκεί πήγαινα και κρυβόμουν μέχρι να του περάσουν τα νεύρα του πατέρα μου. Ακούστε λοιπόν τώρα ο διάολος. Είχα βάλει και μια σανίδα την είχα καρφώσει και την είχα κάνει σαν σκαμνάκι. Καθόμουν μέσα στο δέντρο λοιπόν, περίμενα να του περάσουν τα νεύρα και μετά εμφανιζόμουν έτρωγα την κατσάδα αλλά δεν έτρωγα ξύλο.\nΘυμάμαι άλλη μια φορά ήμουν πολύ μικρός που πέρασε ένας πλανόδιος με μια αρκούδα από αυτές βέβαια που δυστυχώς τις έβαζαν να χορεύουν και να κάνουν σόου. Εγώ όμως μόλις είδα το όλο θέαμα, εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ που τους πήρα από πίσω και χάθηκα. Το τι έγινε στην γειτονιά χαμός, αστυνομία κ.λ.π. Για καλή μου τύχη με βρήκε ένας γείτονας- σκέφτηκε ο άνθρωπος «τι κάνει αυτό το πιτσιρίκι εδώ χάμω» και με γύρισε πίσω. [γέλια]\nΚλείνοντας, τι σχέδια έχετε για το καλοκαίρι;\nΝ.Μ.: Δεν έχω κανονίσει κάτι, μάλλον σε κάποια φίλη μου στο εξοχικό της.\nARC for Dance IANOS ΑΛΥΣΙΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ IREON MUSIC FESTIVAL 2012 Lyra NIKHΦΟΡΟΣ NV Nuevo Pale Faces Penny The Swingin Cats Red MIles Sackers Vox Voyage Jazz Trio ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΜΠΡΟΥ Αντώνης Βαρδής Ασπασία Θεοφίλου Βασίλης Σταυρακάκης ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Γιάννης Ανδρόνογλου Γιάννης Ζώτος ΔΑΥΙΔ ΝΑΧΜΙΑΣ Δέσποινα Βανδή Δήμητρα Μαστορίδου Διονύσης Καψάλης Ζ Ζαφείρης Μελάς Ηρακλής Οικονόμου Θωμάς Σοπιλίδης ΙΜΑΜ BAILDI Κρατερός Κατσούλης Κύτταρο Λάκης Τεάζης Λουκάτου Λουκία Ρικάκη Λωτοφάγοι ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ Μανώλης Αγγελάκης Μιχάλης Δέλτα Μπάμπης ο φλου Μυστική Συνταγή ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ...ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ Νάϊτ Νίκος Χατζηστεφάνου Παρουσία Περιβόλι τ’ Ουρανού ΡΟΚΚΟΣ Ρουφ Ρυθμός stage Σαχτούρης Σιγανίδης Σκισμένες σελίδες Στάθης Δρογώσης Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση Σταυρός του Νότου Club Σταύρος Μιχαλακάκος Συναυλίες στον Καναδά Τζένη Καρέζη Φαντάσματα Φωνές του Νότου Χρήστος Δάντης μαρκίζα


Rulai Xinling Inn Hangzhou Κίνα - ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ για ξενοδοχεία\nLake District Lingyin Branch Hakuraku Bridge No. 310, Περιφέρεια Γουεστ Λεϊκ – Ξιξι Υδροβιότοπος, Hangzhou, Κίνα, 310000 - Προβολή στο χάρτη\nΠερισσότερες πληροφορίες για το Rulai Xinling Inn\nΧάρη στην ποιοτική διαμονή και την άριστη εξυπηρέτηση του Rulai Xinling Inn, στην επίσκεψή σας σε Hangzhou θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας. Από εδώ, οι επισκέπτες μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση σε όλα όσα η πόλη έχει να προσφέρει. Με την βολική του τοποθεσία, το ξενοδοχείο προσφέρει εύκολη πρόσβαση στους προορισμούς της πόλης που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.\nΣτο Rulai Xinling Inn, πραγματοποιείται κάθε προσπάθεια για να αισθανθούν άνετα οι επισκέπτες. Για να το πετύχει αυτό, το ξενοδοχείο προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες και ανέσεις. Αυτό το ξενοδοχείο προσφέρει πολυάριθμες εγκαταστάσεις για να ικανοποιήσει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς πελάτες του.\nΕπιπλέον, όλα τα δωμάτια διαθέτουν ποικιλία ανέσεων. Πολλά από αυτά παρέχουν ακόμη και κλιματισμός, υπηρεσία αφύπνισης, τηλεόραση, προϊόντα περιποίησης, ντουζιέρα προκειμένου να ευχαριστήσουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Το ξενοδοχείο προσφέρει μερικές μοναδικές ευκαιρίες ψυχαγώγησης όπως οι κήπος. Ανακαλύψτε ένα ευχάριστο μείγμα επαγγελματικών υπηρεσιών και μια μεγάλη ποικιλία ιδιαίτερων χαρακτηριστικών στο Rulai Xinling Inn.\nΝαός Lingyin - 680 m\nΝαός Yue Fei - 2,51 km\nΠαγόδα Lei Feng - 4,43 km\nΛίμνη West Lake - 4,57 km\nΜουσείο Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής - 5,91 km\nHefang Street - 6,62 km\nΜνημείο Λινγκ Γιν - 560 m\nΜουσείο Τσαγιού Κίνας - 1,4 km\nΤουίν Πικς Πίρσινγκ Κλάουντς - 1,47 km\nΒίζιτινγκ Λίνγκφενγκ φορ πλαμ μπλόσσομς - 1,61 km


Sao Carlos: οδηγός μετακίνησης στην πόλη | Uber\nSao Carlos: Κάντε μια διαδρομή. Ταξιδέψτε. Εξερευνήστε.\nΚάντε κράτηση για μια διαδρομή με Uber εκ των προτέρων στην πόλη Sao Carlos\nΟλοκληρώστε τα σχέδιά σας σήμερα, κάνοντας κράτηση για μια διαδρομή με Uber στην πόλη Sao Carlos. Στείλτε αίτημα για διαδρομή έως και 30 ημέρες νωρίτερα, οποιαδήποτε ώρα και οποιαδήποτε ημέρα του χρόνου.\nSao Carlos: επιλέξτε μια διαδρομή\nΠαράδοση γευμάτων από εστιατόρια μέσω Uber Eats στην πόλη Sao Carlos\nΕξερευνήστε κορυφαίες επιλογές από διάφορες κουζίνες με δυνατότητα παράδοσης στην πόλη Sao Carlos και παραγγείλτε φαγητό διαδικτυακά με λίγα μόνο αγγίγματα.\nΠροβολή όλων των εστιατορίων στην πόλη Sao Carlos


Έβγαλε πίκρα ο Λεκάκης\nΈβγαλε... πίκρα σε ανάρτησή του στο Facebook, ο επικεφαλής της παράταξης Θεσσαλονίκη Πρώτη, υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Πέτρος Λεκάκης.\nΌπως έγραψε, "Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ο ίσιος δρόμος είναι επιλογή και ευθύνη #Θεσσαλονίκη_Πρώτη Σας ευχαριστούμε για την αθρόα προσέλευση στα εγκαίνια του εκλογικού μας κέντρου (βλ φωτο) Εμείς δεν θα προδώσουμε την εμπιστοσύνη σας".\nΤα καρφιά ήταν για τις, ως χθες, συνοδοιπόρους του Μαρία Πασχαλίδου και Έλλη Χρυσίδου, που έσπευσαν να συστρατευθούν με την Κατερίνα Νοτοπούλου και τη δική της παράταξη και τους -επίσης ως χθες συνοδοιπόρους του- Χαρ. Μπαρμπουνάκη και Γ. Δημαρέλο που εντάσσονται στην κίνηση "ΠολΗχρωμη Πόλη", του Σπύρου Βούγια. Κι αυτά μια μέρα πριν το Πρωτοδικείο...


« Η μετάλλαξη του ΟΧΙ σε ΟΚ\nΑγαπητοί αναγνώστες, Έλληνες μόνο ντροπή μπορώ να αισθάνομαι που υπάρχουν ιστοσελίδες που μέσα στην απελπισία του ελληνισμού διακινούν τέτοια ψέματα! Κύριοι θα δικαστείτε και εσείς για εσχάτη προδοσία με αυτά που λέτε και κάνετε! ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ »\n«Έχουμε συμφωνία προς το συμφέρον του κυπριακού λαού και της ΕΕ» δήλωσε ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Ανστασιάδης αποχωρώντας από το Συμβούλιο. Σύμφωνα με μήνυμα τους στο Twitter, ο κ. Ανστασιάδης συνομίλησε με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος τον συνεχάρη για την κατάληξη των προσπαθείων.\nΣτο δείπνο παρακάθισαν ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι και η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ.\nΟι διαβουλεύσεις μάλιστα του κ. Ανστασιάδη με την τρόικα και τους υψηλόβαθμους κοινοτικούς αξιωματούχους προκάλεσαν μεγάλη δυσαρέσκεια στους υπουργούς Οικονομικών των άλλων χωρών, που κλήθηκαν απλώς να επικυρώσουν τη συμφωνία.\nΩστόσο, σύμφωνα με όσα είπε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών στη γερμανική ραδιοφωνία ARD, αυτοί που ...\nΗ Ρωσία ζήτησε προσοδοφόρα περιουσιακά στοιχεία σε αντάλλαγμα για περισσότερη βοήθεια.


Ηλεκτρικό Αλυσοπρίονο CSE1835 – Agroservice.gr\nΑρχική σελίδα / Ηλεκτρικά Αλυσοπρίονα / Ηλεκτρικό Αλυσοπρίονο CSE1835\n106.00€ Συμπεριλαμβάνεται Φ.Π.Α.\n1800 W, 14″, 3.5 kg.\nΗλεκτρικό Αλυσοπρίονο CSE1835 ποσότητα\nΚωδικός προϊόντος: 967147901 Κατηγορία: Ηλεκτρικά Αλυσοπρίονα Ετικέτες: CSE1835, αλυσοπρίονο, Ηλεκτρικό\nΙδανικό για περιστασιακή χρήση, το μοντέλο CSE1835 είναι ένα ηλεκτρικό αλυσοπρίονο ισχύος 1800 W με μήκος λάμας 14″. Το CSE1835 είναι εξοπλισμένο με χειροκίνητο εντατήρα αλυσίδας. Με βάρος μόνο 3,5 kg αυτό το ηλεκτρικό αλυσοπρίονο διαθέτει επίσης υψηλή ταχύτητα αλυσίδας, φρένο αλυσίδας διπλής ενεργοποίησης, ομαλή εκκίνηση και θυρίδα στάθμης λαδιού αλυσίδας.\n114.01€ Συμπεριλαμβάνεται Φ.Π.Α. Προσθήκη στο καλάθι\nΑλυσοπρίονο βενζίνης Oleo-Mac 3.0 hp GSH510


Karapanagos : ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ!\nΗ ATEbank (πρώην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος) ήταν ο κατεξοχήν χρηματοπιστωτικός φορέας που ασκούσε αποκλειστικά την αγροτική πίστη στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1929 (27 Ιουνίου), με έδρα την Αθήνα, ως «αυτόνομος τραπεζικός οργανισμός κοινωφελούς χαρακτήρος». Τον Ιούλιο του 2012, το υγιές τμήμα της απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς.\nΤο Αρχοντικό Σερπιέρη, κτισμένο το 1880,\nστο οποίο στεγάζεται το κεντρικό κατάστημα της Τράπεζας\nΟι πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες ίδρυσης της τράπεζας\nΗ ίδρυση της ΑΤΕ συνιστά μέρος των προσπαθειών που κατέβαλε το κράτος για να ελέγξει το τραπεζικό σύστημα και να σταθεροποιήσει το εθνικό νόμισμα, αφού το διεθνές νομισματικό σύστημα δεν είχε μείνει ανεπηρέαστο από τον Α΄Παγκόσμιο. Η δραχμή ήταν υποτιμημένη στο 1/10 της προπολεμικής της αξίας. Η σταθεροποίηση του εθνικού νομίσματος προϋπέθετε την σύναψη εξωτερικού προσφυγικού δανείου. Επίσης ο ερχομός των προσφύγων έκανε επιτακτικότερη τη διεύρυνση της αγροτικής πίστης. Η σύσταση μιας ξεχωριστής αγροτικής τράπεζας θα περιόριζε τις τραπεζιτικές διακαιοδοσίες της Ε.Τ.Ε., θα κάλυπτε με μεγαλύτερη άνεση τις πιστοδοτικές ανάγκες των αγροτών και θα ενίσχυε την αγροτική παραγωγή. Δεν έλλειψαν οι αντιδράσεις μέσα στο κοινοβούλιο αλλά και εκτός αυτού από την Ε.Τ.Ε.. Περισσότερο από κάθε άλλον ταυτίστηκε με τη δημιουργία της Γεωργικής Τράπεζας ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με την Κοινωνία των Εθνών το 1927 ο Παπαναστασίου συμμετείχε ως υπουργός Γεωργίας. Εκεί έλαβε την υπόσχεση του Ελληνικού Κρατούς, της Ε.Τ.Ε., και της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων ότι θα συνεργάζονταν για την ίδρυση και τη λειτουργία της Γεωργικής Τράπεζας. Πράγματι, στο πρωτόκολλο της συμφωνίας για την έκδοση δανείου που υπογράφτηκε στις 15 Σεπτεμβρίου του 1927, στη Γενεύη μεταξύ της ελληνικής κυβερνήσεως και της δημοσιονομικής επιτροπής της Κ.Τ.Ε. περιλίφθηκε και η υποχρέωση της ίδρυσης Γεωργικής Τράπεζας. Στις 23 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς επιτεύχθηκε συμφωνία ανάμεσα σε κυβέρνηση και Ε.Τ.Ε. η οποία καθόριζε τις βάσεις για την σύσταση και λειτουργία αυτής της τράπεζας. Στις 3 Φεβρουαρίου παραιτείται ο Παπαναστασίου και η κυβέρνση επιταχύβει τη διαδικασία σύστασης της τράπεζας για να μην θεωρηθεί ότι δεν υποστηρίζει τα αγροτικά συμφέροντα. Στις 23 Φεβρουαρίου 1928 υπογράφηκε νέα σύσμβαση ανάμεσα στο κράτος και την ΕΤΕ για την ίδρυση και λειτουργία της Γεωργικής Τράπεζας χωρίς όμως να προωθηθεί για επικύρωση στη Βουλή επειδή τα κεφάλαια της νέας τράπεζας δεν επαρκούσαν.\nΕπίσης με το αναλογούν στο Δημόσιο ποσό από τη συμμετοχή του στα κέρδη της Εθνικής Τράπεζας σύμφωνα με την από 23 Φεβρουαρίου 1928 σύμβαση Δημοσίου – ΕΤΕ.\nΗ ιστορική διαδρομή της ΑΤΕ θα μπορούσε να διακριθεί σε πέντε περιόδους, α) Προπολεμική (1929-1940), β) Μεταπολεμική (1940-1966) γ) Περίοδος 1967-1981 (περίοδος δικτατορίας και μεταπολίτευσης), δ) Περίοδος 1982-1998 (περίοδος γενικής ανασυγκρότησης) και ε) Περίοδος 1999-2013, που αποτελεί και τη «νέα εποχή» της τράπεζας.\nΔιατελέσαντες διοικητές ΑΤΕ\nΑνδρέας Αποστολίδης (από Αύγουστο 1962 μέχρι Δεκεμβριο 1963)\nΘάνος Βερέμης, «Ο αγώνας για την ίδρυση της Αγροτικής Τράπεζας και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Ένα χρονικό», στο: Γ. Αναστασιάδης, Γ. Κοντογιώργης, Π.Πετρίδης (επίμ.), Αλέξανδρος Παπαναστασίου: θεσμοί,ιδεολογία και πολιτική στον μεσοπόλεμο, εκδ.Πολύτυπο, Αθήνα, 1987, σελ.255-262\nΑΛΕΚΟΣ ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑΣ: ΠΑΙΔΙΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ...!\nΑΠΟ ΑΛΕΚΟΣ ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑΣ Και εκείνο το παλιό ποδήλατο για να θυμίζει ακίνητο στον τοίχο τα ματωμένα γόνατα ...


Ξεδόντιασμα των παρατάξεων με τον νόμο Διαμαντοπούλου | ΤΟ ΠΑΡΟΝ\nΞεδόντιασμα των παρατάξεων με τον νόμο Διαμαντοπούλου\nAugust 29, 2011 στις κατηγορίες ΠΟΛΙΤΙΚΗ,\nΟι οργανώσεις των κομμάτων στα πανεπιστήμια στοχοποιήθηκαν εξαρχής, δεν πέτυχαν στους χειρισμούς που έκαναν και τελικά «ξεδοντιάστηκαν» από τη Βουλή. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, ο πλήρης αποκλεισμός των παρατάξεων και των φοιτητών από τη διοίκηση των ιδρυμάτων είναι η μόνη ριζοσπαστική και καθολική αλλαγή που έφερε ο νέος νόμος, μαζί ίσως με την καθιέρωση του συμβουλίου διοίκησης. Ως κερδισμένοι της διαδικασίας φαίνονται τόσο η Άννα Διαμαντοπούλου και η κυβέρνηση όσο και ο Αντώνης Σαμαράς και η ΝΔ. Από τη μια πλευρά, η υπουργός Παιδείας πέτυχε το «ακατόρθωτο», να νομοθετήσει με ευρεία πλειοψηφία έναν νόμο πλαίσιο για την Παιδεία, γεγονός που της πιστώνεται ήδη και για τις μελλοντικές πολιτικές της φιλοδοξίες. Επιπλέον η κυβέρνηση, παρά τις εκατοντάδες αλλαγές και τα μπρος-πίσω στον ένα χρόνο διαλόγου, φαίνεται ότι κατάφερε να περάσει την πιο πολυδιαφημισμένη της μεταρρύθμιση, υπερβαίνοντας ακόμη και τις εσωτερικές αντιδράσεις και μάλιστα σε ένα θέμα εκτός Μνημονίου. Από την άλλη πλευρά, η ΝΔ απέδειξε ότι μπορεί να συναινεί με την κυβέρνηση όταν το ΠΑΣΟΚ κάνει ουσιαστικές αλλαγές στα προτεινόμενα μέτρα. Επομένως απέκτησε ένα ανυπέρβλητο επιχείρημα για τη σκληρή στάση της στην οικονομία και σε άλλα θέματα, αφού πλέον δεν θα μπορούν να την κατηγορούν για στείρα άρνηση. Επιπλέον ο Αντώνης Σαμαράς επιβεβαίωσε το ηγετικό του προφίλ, αφού πιστώνεται τον συμβιβασμό της κυβέρνησης με τις προτάσεις της ΝΔ. Επίσης ενισχύεται το προφίλ του από το γεγονός ότι επέλεξε και επέβαλε αυτό που θεωρούσε σωστό, παρά τις πιέσεις από βουλευτές και την πολιτική του νεολαία, αγνοώντας την πιθανή έντονη δυσαρέσκειά τους.\nΝέο τοπίο για τις νεολαίες\nκαι τις φοιτητικές παρατάξεις\nΠαρά το ότι δεν ήταν αυτός ο βασικός στόχος, ο νέος νόμος πλαίσιο δημιουργεί ένα νέο τοπίο για τις φοιτητικές παρατάξεις και τις πολιτικές νεολαίες. Η κατάργηση της συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα διοίκησης, απ’ τη μια, και η πλήρης απουσία φοιτητών από τα εκλεκτορικά σώματα, από την άλλη, ξεδοντιάζει πλήρως την όποια εξουσία είχαν οι παρατάξεις εντός των ιδρυμάτων. Πολλοί αναλυτές προδικάζουν ήδη τη δραματική συρρίκνωση της επιρροής τους, την απογύμνωση των νεολαιών από νέα στελέχη και εν συνεχεία τον μαρασμό τους. Επιπλέον, ο όλος χειρισμός κυβέρνησης και ΝΔ την ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου έφερε πλέον απέναντι, ως σχεδόν αντιπάλους, τα κόμματα με τις πολιτικές τους νεολαίες. Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ δεν συγχωρεί στην κυβέρνηση ότι όχι μόνο κατήργησε τη φοιτητική συμμετοχή που το ίδιο το ΠΑΣΟΚ καθιέρωσε αλλά ενέδωσε στις πιέσεις τις Δεξιάς για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Από την άλλη πλευρά, η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ ΝΔΦΚ θεωρούν ότι το κόμμα τους συμβιβάστηκε με την κυβέρνηση θυσιάζοντας τη φοιτητική συμμετοχή, ενώ αφήνουν να διαρρεύσει ότι είχαν αποσπάσει δέσμευση από τη ΝΔ για καταψήφιση του νόμου συνολικά και όχι μόνο των διατάξεων περί φοιτητικής συμμετοχής, όπως τελικά έγινε. Γενικά η μείωση της φοιτητικής συμμετοχής στα όργανα και η κατάργηση των παραταξιακών ψηφοδελτίων αφαιρεί την ενοποιητική δύναμη των παρατάξεων, γεγονός που απασχολεί και τις αριστερές οργανώσεις.\nΤο κλίμα στη γαλάζια νεολαία είναι καυτό, καθώς επικρατεί οργή όχι μόνο διότι υπερψηφίστηκε το νομοσχέδιο, αλλά κυρίως διότι η ΝΔ «πούλησε» τη ΔΑΠ, όπως πιστεύουν. Όπως όλοι παρατηρούν, «οι ΔΑΠίτες είναι στα κεραμίδια». Τα σχόλια των νεαρών γαλάζιων στελεχών προς το κόμμα τους, μάλιστα, είναι πολύ σκληρά. Ενδεικτικά, ο γραμματέας της ΔΑΠ ΑΕΙ, ο γενικός διευθυντής της ΟΝΝΕΔ και ο αναπληρωτής του, ο υπεύθυνος Λεκανοπεδίου, όπως πολλά άλλα μέλη του Εκτελεστικού Γραφείου και του Πολιτικού Συμβουλίου, δηλώνουν ότι η ΝΔ ξέχασε τους αγώνες της ΔΑΠ, ότι οι ίδιοι θα συνεχίσουν, ότι το κόμμα και οι βουλευτές θα τους βρουν μπροστά τους και (με νόημα προς την ηγεσία) ότι θυμούνται τον… πυρσό και τις ομιλίες Καραμανλή! Σε επίπεδο σχολών και τοπικών οργανώσεων της ΔΑΠ ΝΔΦΚ τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα για τη ΝΔ, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι την οργή των γαλάζιων συγκεντρώνει κυρίως η «φιλελεύθερη» και «συναινετική» ομάδα βουλευτών της ΝΔ, η οποία ήταν η αγαπημένη πολλών στελεχών της Μεσογείων. Παρότι στο κόμμα καταλαβαίνουν την πικρία των μικρών, θυμίζουν ότι καταψήφισαν τις διατάξεις του νομοσχεδίου που αφορούν τη συμμετοχή των φοιτητών και δεσμεύθηκαν να την επαναφέρουν ως κυβέρνηση. Επειδή μάλιστα το ύφος αρκετών δημόσιων σχολίων στελεχών της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ εκφεύγει της διαμαρτυρίας, στελέχη της Συγγρού παρακολουθούν από κοντά. Σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες, αν τα νεαρά γαλάζια στελέχη συνεχίσουν τα απαξιωτικά σχόλια προς το κόμμα και την ηγεσία είναι πιθανό να τεθεί έντονα θέμα παραιτήσεων ή ακόμη και διαγραφών (αν ξεφύγει η κατάσταση), τουλάχιστον για τα ηγετικά στελέχη της γαλάζιας νεολαίας.\nΣε επίσημο επίπεδο, η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ ΝΔΦΚ δηλώνουν ότι θα τηρήσουν υπεύθυνη στάση, αλλά θα συνεχίσουν τη δουλειά τους στις σχολές και στην κοινωνία. Σύμφωνα με τη Μεσογείων, υπάρχουν θέματα που συμφωνούν (όπως η κατάργηση του ασύλου και η ιδιωτική χρηματοδότηση) τα οποία θα προβάλλουν, αλλά και θέματα που διαφωνούν (η κατάργηση της φοιτητικής συμμετοχής, το συμβούλιο διοίκησης και η κομματικοποίηση της διοίκησης των πανεπιστημίων), στα οποία όχι μόνο θα εκδηλώσουν τη διαφωνία τους, αλλά και θα τα πολεμήσουν. Είναι εμφανές στους παρατηρητές ότι για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια η ΔΑΠ ΝΔΦΚ είναι διατεθειμένη να συμφωνήσει σε κινητοποιήσεις διαφόρων μορφών για να αλλάξει ο νόμος πλαίσιο. Επιπλέον μαθαίνουμε ότι θα προχωρήσουν και σε νομικές κινήσεις προκειμένου να ακυρωθεί και να προσβληθεί δικαστικά ο νέος νόμος. Μάλιστα είναι πολύ πιθανό να προχωρήσουν σε κοινές δράσεις με άλλες παρατάξεις, για πρώτη φορά, για κατάργηση του νόμου και για ισχυρό φοιτητικό κίνημα. Σε κάθε περίπτωση, οι γαλάζιοι δηλώνουν ότι «η ΔΑΠ ΝΔΦΚ έχει πρόταση Παιδείας, αυτή θα προτείνουν στις σχολές και αυτή θα προβάλλουν», ιδιαίτερα μάλιστα επειδή περιέχει συγκεκριμένες προτάσεις για την αναμόρφωση του φοιτητικού κινήματος.\nΤο κλίμα στην ΠΑΣΠ και τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ είναι επίσης εκρηκτικό. Πριν από την ψήφιση του νόμου ο γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ είχε δώσει ένα πλαίσιο διαφωνίας με την κυβέρνηση, με συνέντευξή του, θεωρώντας ότι το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου δεν είναι «μεγάλη μεταρρύθμιση», όπως προβάλλεται, καθώς δεν απαντά στον προσανατολισμό της εκπαίδευσης, δεν ακουμπά το περιεχόμενο των σπουδών, το υποβαθμίζει με τις τριετείς σπουδές και δεν προσφέρει έναν περισσότερο δημοκρατικό τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των ΑΕΙ και ΤΕΙ. Μετά τα όσα μεσολάβησαν την ημέρα της ψηφοφορίας στη Βουλή, δεν υπάρχει απλώς διαφωνία, αλλά κυριαρχεί η κάθετη αντίρρηση και η αγανάκτηση στη μεγάλη πλειοψηφία της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΠ. Μπροστά στα νέα δεδομένα φαίνεται ότι η στάση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και των δύο ΠΑΣΠ είναι πλέον ενιαία. Είχαν δυσκολία να αποδεχτούν την ιδιωτική χρηματοδότηση, ήλπιζαν μέχρι τελευταία στιγμή ότι δεν θα καταργηθεί πλήρως η φοιτητική συμμετοχή, αλλά μετά την ψηφοφορία αγανάκτησαν. Σύμφωνα με τα περισσότερα στελέχη της Ιπποκράτους, ο αποκλεισμός της φοιτητικής συμμετοχής και η κατάργηση του ασύλου, σε συνδυασμό με την ιδιωτική χρηματοδότηση, αποτελούν την πιο σκληρή, δεξιά και νεοφιλελέυθερη επίθεση που έχει δεχτεί ποτέ το ελληνικό πανεπιστήμιο. Είναι μάλιστα ενδεικτικό ότι η ηγεσία της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ ρωτά συνεχώς, ιδιωτικώς και δημοσίως, την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και την κυβέρνηση αν η Πολιτεία εγγυάται ή όχι τη δημόσια χρηματοδότηση των αναγκών των ΑΕΙ και ΤΕΙ, και διοχετεύει ότι το υπουργείο, με ενοχή, σιωπά. Είναι σαφές ότι η ΠΑΣΠ κα η Νεολαία ΠΑΣΟΚ προχωρούν σε κινητοποιήσεις, κάτι που ούτως ή άλλως θα συνέβαινε. Το άσυλο και η φοιτητική συμμετοχή είναι κόκκινες γραμμές και θα διεκδικήσουν την κατάργηση των ρυθμίσεων. Μέσα στο Σαββατοκύριακο έχουν προγραμματιστεί συνεδριάσεις των οργάνων της ΠΑΣΠ (μάλλον διευρυμένες) όπου σίγουρα θα αποφασιστεί δυναμική στάση εν όψει των γενικών συνελεύσεων που έχουν προγραμματιστεί στις περισσότερες σχολές την επόμενη εβδομάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι όσες τοπικές οργανώσεις της ΠΑΣΠ έχουν ήδη συνεδριάσει έχουν καταγγείλει τον νόμο πλαίσιο, ενώ ενδεικτικά η ΠΑΣΠ Πολυτεχνικής ΑΠΘ εξαπέλυσε σκληρή επίθεση προσωπικά στην Άννα Διαμαντοπούλου και με εσωκομματικές αιχμές.\nΑντεπίθεση ΚΝΕ και ΜΑΣ\nΑπό την πλευρά του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών και της ΚΝΕ, η αντίθεση στον νόμο είναι πλήρης, αλλά ο αγώνας είναι διμέτωπος, τόσο απέναντι στην κυβέρνηση όσο και απέναντι στις άλλες παρατάξεις. Νιώθουν δικαιωμένοι για τον δρόμο που επέλεξαν, της ίδρυσης και της λειτουργίας του ΜΑΣ, καθώς θεωρούν ότι οι άλλες φοιτητικές παρατάξεις παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης και των αστικών κομμάτων. Ωστόσο όλοι οι άλλοι κατηγορούν το ΜΑΣ ότι στη στιγμή της πιο σημαντικής κρίσης του φοιτητικού κινήματος επιλέγει να απέχει από την ΕΦΕΕ. Η ΚΝΕ, από την πλευρά της, απαντά ότι ΕΦΕΕ δεν υπάρχει, αλλά αντίθετα το ΜΑΣ συμμετέχει δυναμικά στα ΔΣ των συλλόγων φοιτητών που ήδη γίνονται και θα συμμετέχει στις γενικές συνελεύσεις, ζητώντας δυναμικές κινητοποιήσεις για την κατάργηση του νόμου. Στόχος του ΜΑΣ είναι να αναδειχτεί ξεχωριστός και κυρίαρχος πόλος της αντίδρασης στον νόμο πλαίσιο. Δευτερευόντως στην ΚΝΕ επιθυμούν όσο το δυνατόν περισσότεροι σύλλογοι φοιτητών να υιοθετήσουν το πλαίσιο του ΜΑΣ και να συνταχθούν μαζί του, ώστε, ιδανικά, να ακολουθηθεί στις κινητοποιήσεις το πνεύμα λειτουργίας και δράσης που έχει το ΠΑΜΕ στον συνδικαλιστικό χώρο. Είναι ενδεικτικό ότι η ΚΝΕ επιτέθηκε στην ΟΝΝΕΔ και τις άλλες νεολαίες με αφορμή τη σύγκληση του «απερχόμενου συμβουλίου της ΕΦΕΕ», το οποίο η ίδια δεν αναγνωρίζει.\nΗ Αριστερά στον δρόμο\nΣτις υπόλοιπες αριστερές παρατάξεις τα πράγματα είναι επίσης ξεκάθαρα. Η Νεολαία ΣΥΝ, όπως και το κόμμα της, αντιδρούν πλήρως στον νέο νόμο και θα συμμετέχουν σε όλες τις κινητοποιήσεις. Τα ΕΑΑΚ επίσης θα διεκδικήσουν δυναμικές κινητοποιήσεις, αν και παρατηρείται μια εσωτερική ρήξη όσον αφορά το θέμα της συνεργασίας με άλλες παρατάξεις. Τέλος, σε αντίθεση με όλες τις άλλες αριστερές νεολαίες, βαθιά διχασμένο φαίνεται να είναι το κομμάτι της νεολαίας της Δημοκρατικής Αριστεράς, καθώς αρκετά μέλη και στελέχη επιθυμούσαν το κόμμα να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, που πιστεύουν ότι φέρνει ένα τέλος σε παθογένειες ετών. Ωστόσο η στάση της ηγεσίας και μάλλον της πλειοψηφίας ήταν διαφορετική και υπήρξαν δημόσιες διαφοροποιήσεις. Πάντως γενικά η Αριστερά αναμένεται να πρωτοστατήσει στις κινητοποιήσεις των πανεπιστημίων.\nΔικαιωμένοι δηλώνουν στη Νεολαία του ΛΑΟΣ, καθώς επιθυμούσαν και διεκδικούσαν κατάργηση του ασύλου και των φοιτητικών παρατάξεων για χρόνια. Πιστεύουν ότι οι αγώνες τους δικαιώθηκαν και ευελπιστούν σε μεγαλύτερη δραστηριότητα τα επόμενα χρόνια εντός πανεπιστημίων. Δικαιωμένα δηλώνουν και τα στελέχη της νεολαίας της ΔΗΜΣΥΜ, καθώς πιστεύουν ότι δικαιώθηκαν οι θέσεις που εξέφρασαν τους προηγούμενους μήνες, ακόμη και αν δεν έγιναν γνωστές στους φοιτητές…\nΑπό τη συζήτηση στη Βουλή προέκυψε ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται να φέρει νέο σχέδιο νόμου προς ψήφιση που θα αφορά τους φοιτητικούς συλλόγους και τη λειτουργία τους, τις ΕΦΕΕ – ΕΣΕΕ και το φοιτητικό κίνημα συνολικά. Το ίδιο ζήτησε και η ΝΔ, προσθέτοντας ότι πρέπει να επανεξεταστεί η φοιτητική συμμετοχή στις εκλογές οργάνων των ΑΕΙ. Θυμίζουμε ότι αντίστοιχη συγκεκριμένη πρόταση για το μέλλον του φοιτητικού κινήματος περιλαμβάνεται στην πρόταση Παιδείας της ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Επίσης υπάρχει πρόταση συνολικής αναδιοργάνωσης της αντιπροσώπευσης και της συμμετοχής των νέων από τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ, ενώ παλαιότερα ο Γιώργος Παπανδρέου είχε δεσμευθεί για ένα «νέο συμβόλαιο με τη νέα γενιά». Είναι εμφανές ότι θα υπάρξουν νέες εξελίξεις στο ζήτημα, αναλόγως φυσικά των κινητοποίησεων. Σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες, στο υπουργείο Παιδείας έχουν έτοιμο ένα βασικό προσχέδιο νόμου για το φοιτητικό κίνημα, εξετάζουν το ζήτημα του χρόνου εκδήλωσης της πρωτοβουλίας, ενώ συζητείται και το ενδεχόμενο νομοθέτησης συνολικά για τους νέους, και όχι μόνο για τους φοιτητές, στο πλαίσιο αντίστοιχων άλλων ευρωπαϊκών νομοθετημάτων.\nΗ απειλή ως ευκαιρία\nΑπό πολλά στελέχη όλων των νεολαιών, που έχουν φύγει ηλικιακά από τον χώρο των πανεπιστημίων, ακούμε ότι η νέα κατάσταση που θα δημιουργήσει, νομοτελειακά, ο νόμος Διαμαντοπούλου στις νεολαίες και τις παρατάξεις, μπορεί, εκτός από απειλή, να λειτουργήσει και ως ευκαιρία. Με την εμπειρία τους δηλώνουν ότι η έλλειψη λόγων διαπλοκής με τους καθηγητές θα αφαιρέσει εξουσία από τους φοιτητοπατέρες, θα μειώσει τα πάρτι και τις εκδρομές και θα αυξήσει την πολιτική λειτουργία των οργανώσεων, ακόμη και αν έχουν πλέον μικρότερο μέγεθος. Άλλοι όμως παρατηρούν ότι, προκειμένου οι παρατάξεις να κρατήσουν κόσμο κοντά τους, θα αυξήσουν τις μη πολιτικές εκδηλώσεις. Σε κάθε περίπτωση όλοι συμφωνούν ότι η νέα εποχή μπορεί να ενισχύσει τελικά τον πολιτικό ρόλο των παρατάξεων, αν και όλοι παραδέχονται τόσο τη μείωση της δύναμης όσο και το έλλειμμα ανανέωσης του στελεχιακού δυναμικού των κομμάτων που θα προκύψει.\nΚάποιοι τα έλεγαν νωρίς\nΧωρίς να θέλουμε να ευλογήσουμε τα γένια μας, η στήλη την περασμένη εβδομάδα επέλεξε να προβάλει το ενδεχόμενο συναίνεσης για την Παιδεία ως πιθανό, παρά τη βεβαιότητα σχεδόν όλων των άλλων ότι δεν θα επιτευχθεί. Δεν ξέραμε, φυσικά, ούτε τον τρόπο ούτε το περιεχόμενο, όμως στους ψύχραιμους ήταν εμφανής η πιθανότητα. Επίσης σημειώνουμε ότι εδώ και πολλούς μήνες είχαμε σημειώσει την πρόθεση του υπουργείου να καταργήσει τον φοιτητικό συνδικαλισμό. Μάλιστα όταν παρουσιάστηκε το νομοσχέδιο από την Άννα Διαμαντοπούλου γράψαμε για ταφόπλακα στις παρατάξεις. Τότε πολλοί μας είπαν υπερβολικούς και ότι θα αλλάξουν οι προβλέψεις του νομοσχεδίου. Αυτά τα λίγα αποδεικνύουν ότι καταγράφουμε όλες τις απόψεις, τις τάσεις και τις προθέσεις πριν εκδηλωθούν, για να είστε πάντα ενημερωμένοι…\nΟι οργανώσεις των κομμάτων στα πανεπιστήμια στοχοποιήθηκαν εξαρχής, δεν πέτυχαν στους χειρισμούς που έκαναν…


Industrial Daisies: Κι ας μην ξέρουν να διαβάζουν νότες, τα πουλιά τραγουδούν ακόμη εδώ Μελίνα\nΚι ας μην ξέρουν να διαβάζουν νότες, τα πουλιά τραγουδούν ακόμη εδώ Μελίνα\nΝα σου πω την αλήθεια μου δεν ξέρω πώς να σου τα γράψω όλα αυτά... Έγινε πάλι το μπαμ μέσα μου -αυτό το μπαμ, που δεν χωράει σε όρους λεξικών όπως η “έκρηξη”- κι εγώ μαζεύω τα συντρίμμια που κυλάνε σε φλέβες και συναρμολογούν αυτό το σκόρπιο σώμα σε μνήμες και ερείπια που προβάλλονται στο μέλλον. Τι να σου πω τώρα κι εγώ, σκόρπια μέχρι και η πρώτη μου πρόταση, αναντάμ παπαντάμ που θα έλεγε και η Βαρβάρα. Ήθελα να σου πω για όλα αυτά που περνούν από μπροστά μου και χάνονται, κερδισμένα από την ανημπόρια μου απέναντι στον χρόνο. Να σου πω για όλα αυτά που με τρομάζουν. Όχι τα “δικά” μου, ξέρεις, αυτά που ο καθένας θέλει να νιώθει μόνο δικά του, ιδιοκτησιακά προβλήματα δηλαδή, αλλά για τα άλλα... Αυτά τα άλλα που ποτέ δεν ήταν και τόσο ξένα και ώρες ώρες γίνονται τόσο δικά μου που ψάχνω μια κιμωλία να τραβήξω μία γραμμή και να ανακηρύξω το δικό μου, απρόσβλητο σύνορο.\nΕίναι αυτές οι χώρες που με τρομάζουν. Αυτές που δεν κατακτήθηκαν από κανέναν αλλά μας μεγάλωσαν, μας έθρεψαν και μας παραχώρησαν ευγενικά το δικαίωμα της εκπόρνευσης και εκμετάλλευσής τους. Αυτές που έγιναν το ταψί της πίτας μας, που μας μάντρωσαν σε μία γραμμή του χάρτη και μας χώριζαν πάντα σε ήρωες και δειλούς, εραστές τους και αντίζηλους. Αυτές που έκαναν αιμοκάθαρση με αίμα δικό μας και σάπισαν στις ρυτίδες μας. Είναι αυτές οι πατρίδες που με τρομάζουν. Αυτές που γεννήθηκαν μαζί μας σαν το γονίδιο που δεν μπορείς να τιμωρήσεις στην γωνία γιατί θα χάσεις το σώμα σου, αυτές που πιο συχνά τις βλέπεις να γυαλίζουν στην άκρη του δάχτυλου που σου κουνιέται επιδεικτικά αντί να σε ρωτάνε αν σου αρέσει το καινούριο τους φόρεμα. Αυτές που απαιτούν κορώνες για να σε συνοδεύουν πάντα σε ένα χαρτί, μία γλώσσα, στους δεσμούς που θα σου χαρίσουν απλόχερα με τόσους άγνωστους σαν να είναι πακέτο συνδρομής σε εταιρία που σου χαρίζει και το rooter. Κορώνες χρυσοποίκιλτες ή κορώνες εκκωφαντικές -ανάλογα την εποχή.\nΓια μία από αυτές τις πατρίδες, ναι, για αυτήν την πόρνη της αδερφής της, της λέξης “σπίτι”, ο Μίκης -τον ήξερες- βγάζει κορώνες. Για τους άλλους δεν θα σου πω, θα αηδιάσεις. Και ο Μίκης, ναι, αυτός που ήξερες, με κάνει να μειδιώ. Όταν σκέφτομαι πως είναι ένα χαλάκι μπάνιου, με όλα τα χρώματα, υπεραπορροφητικό, με όλα αυτά τα ξέφτια να το κάνουν να φαίνεται απαραίτητο και διαρκώς σε χρήση. Ένα χαλάκι μπάνιου -από αυτά που όλοι σκουπίζουν τα πόδια τους αφού καθαριστούν, ένα χαλάκι που από λάθος αντίδραση στον εγκέφαλο συνδέεται με την καθαριότητα και, όμως, το ίδιο ζέχνει στην βρώμα του. Ξέρεις, νομίζω ότι είμαι ακραία σε κάποια πράγματα. Με χτυπούσε συνέχεια σαν σκέψη προχθές που μοιραζόμουν με έναν φίλο. Ίσως όχι ακραία. Απόλυτη. Του όλα ή τίποτα τύπος που λένε. Σε όσα έχουν σημασία τουλάχιστον. Δεν θέλω την μέση, δεν θέλω τεταρτημόρια. Στα ευθύγραμμα τμήματα που καταλαβαίνω θέλω ένα από τα δύο σημεία δικό μου. Αλλιώς δεν θέλω το τμήμα αυτό. Είναι για αυτό που ό,τι είναι στο ενδιάμεσο με ενοχλεί. Αλλά πιο πολύ με ενοχλεί ό,τι θέλει όλο το ευθύγραμμο τμήμα για την πάρτη του -και ανάλογα από πιο σημείο το βλέπεις να νομίζεις ότι έχει μόνο αυτό.\nΣιγά μην καταλαβαίνεις τι σου λέω τώρα, δεν ξέρω, είναι αργά, τα εικοσιτετράωρα κυλούν αβασάνιστα με μικρά breaks για ύπνο -αυτόν τον εκχυδαϊσμένο ύπνο της βιαστικής μας ζωής. Σου έλεγα για τον Μίκη, ναι. Αυτό το χαλάκι μπάνιου που πιο πολύ με κάνει να ντρέπομαι για εμάς, αυτούς (δεν ξέρω ποιοι είναι ακριβώς). Που περιμένουν τον Μίκη να τους συσπειρώσει, να τους εμπνεύσει, να τους δείξει τον δρόμο να βγουν από τη σπηλιά -ο νεοΠλατωνιστής! Για εμάς ντρέπομαι που προσκυνάμε ό,τι και αυτούς που προσκυνάμε, που μία ταμπέλα είναι αρκετή για να πιστέψουμε ότι το μαγαζί όντως πουλάει διαμάντια κι όχι χάντρες. Δεν θα σου πω άλλα για τον Μίκη, δεν είναι ο Μίκης το θέμα... Ούτε το διακύβευμα είναι τα σύνορα της πατρίδας που ταξίδεψε λαθραία στα γονίδιά μας. Ούτε τα Σκόπια, ή ΠΓΔΜ ή όπως αλλιώς αποκαλούν την δική τους πόρνη κάποιοι άλλοι. Το θέμα είναι πως κανείς δεν μιλά για το θέμα. Πως η πόρνη που θεωρούν ότι τους ανήκει, δικαιωματικά και εκ γενετής, αρνείται να τους γαμήσει όπως θέλουν, αρνείται να τους γλείψει και να τους κάνει τα χατήρια. Κι έτσι βγαίνουν τα σύνδρομα του νταβατζή. Η πόρνη είναι δική του να την χτυπά, να την πηδά, να την εκμεταλλεύεται -αν του την πειράξει, όμως, κάποιος, ο “άλλος”, θα τον στείλει στο χαντάκι με την πρώτη ευκαιρία. Δεν θα σκεφτεί ότι πρώτος αυτός παραμέλησε την πόρνη του, την έκανε να τον βαρεθεί, την κακοποίησε -ούτε καν ότι αυτή, ως πόρνη φτηνή και πουλημένη, τον παραμέλησε, δεν κατάφερε να του προσφέρει ούτε μια τόση δα σταγόνα ηδονής. Και το δράμα κορυφώθηκε όταν αυτός κατάλαβε ότι δεν ήταν ικανή ούτε τις παντόφλες να του φέρει.\nΆστα να πάνε σου λέω, νιώθω υβρίδιο, νιώθω ότι κάτι λείπει. Δεν είναι πατρίδα μου αυτή, οι πόρνες είναι για αυτούς που όλα τα ευτελίζουν ή για να έρχονται στα ίσα τους παραστρατημένοι κρατικοί προϋπολογισμοί. Δικές μου πατρίδες είναι άλλα. Εσύ θα με καταλάβεις, το ξέρω. Είναι η γλώσσα που μου μιλάει πρώτη όταν ονειρεύομαι, είναι η τέχνη που δεν έχει όνομα νταβατζή αλλά αμέτρητους παραλήπτες, είναι οι άνθρωποι που κάνουν τα μαγικά τους και επικοινωνούν με χίλιους τρόπους, είναι εκείνα τα ρίγη μπροστά στην τόση ομορφιά και τον τόσο θάνατο. Και μετά έπεσα πάνω στον Μάνο. Όχι τον δικό σου -ή μήπως εσύ ήσουν πιο δική του; Στον άλλο, τον Λοϊζο. Που κάποιος τον ρώτησε πώς και αποφάσισε αίφνης να στραφεί στο ερωτικό τραγούδι. Κι εκείνος του απάντησε πως δεν ήταν ξαφνικό -σαν τον ντουβρουτζά, δηλαδή- αλλά όντως αποφάσισε συνειδητά να στραφεί σε αυτό εντονότερα. Γιατί, είπε, ο κόσμος αρκετά ανέχτηκε το πολιτικό τραγούδι. Του προσφέρθηκε σε μεγάλες ποσότητες, φτάνει πια.\nΑς μιλήσουμε για αγάπη, είπε ο Μάνος. Και, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, σου γράφω αυτά και ακούω το “Εφτά τραγούδια θα σου πω”. Όχι, μην βιαστείς να με κρίνεις, δεν θα πιστέψεις πόσο διαφορετικά είναι αυτά που ακούω. Αλλά, να, ακούω αυτό και μετά φτάνουν στα αυτιά μου άλλες κορώνες... Κορώνες που πασπαλίζονται με γαρύφαλλα από αυλικούς σε χώρους που τα μικρόφωνα μοιάζουν πάντα με φαλλό, κορώνες που στηρίζονται σε κεφάλια που κρύβουν “μυστικούς συνδυασμούς” και τρώνε από το τραπέζι μου αφήνοντάς μου τα ψίχουλα... Όλοι μιλάνε για έρωτα στα τραγούδια τους, μ' ακούς; Τον βάζουν στο μικροσκόπιο, τον μελετούν, έπειτα τον τεμαχίζουν στις μικρές στιγμές του και πιάνουν να μιλάνε για τον έρωτα στη φάση της πρώτης ματιάς, της δεύτερης, έπειτα για τη φάση του στόματος, τη φάση του κρεβατιού... Και τον πάνε, τον ξεπροβοδίζουνε μέχρι τον θάνατό του και την γέννηση ενός άλλου. Μιλούν για έναν έρωτα εύκολο, εξευτελιστικά προσιτό στον καθένα να πιάσει και να γράψει για αυτόν σαν να γεννηθήκανε μαζί, από την ίδια μήτρα. Ο έρωτάς τους πωλείται στα ράφια των σούπερ μάρκετς, έχει ταινία γνησιότητας, εγγύηση ποιότητας από τον καλύτερο συνθέτη της αντιγραφής, πασαπόρτι του τον αναστεναγμό και η ταυτότητά του δεν αναφέρει τίποτε για ύψος.\nΚαι σκεφτόμουν, και με έτρωγε, να σου πω ότι αν ο Μάνος ζούσε θα είχε την διορατικότητα σήμερα να πει το αντίστροφο από αυτό που είχε πει τότε. Για τα πολιτικά τραγούδια που θα μας ξεδιψούσαν. Όχι τίποτε άλλο, αλλά τα πολιτικά του Μίκη τό σκασαν από καιρό. Έχει μείνει το αποτύπωμά τους και η ηχώ τους -γιατί τέτοια κοινωνία είμαστε πια, του θαμπού αποτυπώματος και της ηχούς, όχι της κίνησης του χεριού και της δημιουργίας μελωδιών- να θυμίζουν ότι κάποτε υπήρξε και το ίδιο το κάποτε. Μια χαρά ακούγονται και τώρα, αλλά να, όσο να 'ναι με χαλάει να ακούω αυτά και στο μυαλό μου να έχω τον Μίκη του τώρα, του κάποτε, του ποτέ ξανά. Θέλει τον έρωτά του το πολιτικό τραγούδι, εσύ πιστεύω, μέσα σε λίγους, αυτό θα το ξέρεις. Αν ήσουν εδώ θα μου το έλεγες πρώτη, θα έπαιρνες την κιθάρα μου και θα μου τραγουδούσες την πιο ερωτική πολιτική μπαλάντα που φτιάχτηκε ποτέ.\nΚαι μέσα σε όλα αυτά, το μυαλό μου είναι κολλημένο στον Σπίθα. Αυτόν, τον πιο αριστοκράτη βλάχο της βρώμικης γωνιάς του δρόμου. Που την σακαράκα του την λέει βίλλα, και κοιμάται σε αυτήν τρέμοντας σύγκορμος από συγκίνηση κάθε που η βροχή μαστιγώνει τη λαμαρίνα της. Αυτόν που η μαγκιά του δεν του επέτρεψε ποτέ να συγκρίνει την βίλλα του με τις μερσεντές που παρκάρουν δίπλα του, παρά νιώθει πως το πιο εύκολο είναι να βάλεις τρικλοποδιά στα μερσεντικά. Γιατί αυτοί που τον προσπερνούν σε αυτά έχουν το κεφάλι στραμμένο ψηλά και δεν κοιτούν ποτέ χάμω, εκεί που στήνονται τα καλύτερα παιχνίδια κλωτσοπατινάδας. Ναι, ο Σπίθας είναι μια πατρίδα μου, μια πατρίδα λυτρωτική, τέτοια που δεν μου χαρίζεται και δεν με αδικεί -ό,τι κι αν γίνει.\nΚι όλα αυτά στα λέω σήμερα, έτσι, αναντάμ παπαντάμ τελικά. Δεν σε σκέφτηκα μόνο σήμερα, για κάποιον περίεργο λόγο είσαι πάντα εδώ. Είναι αυτή η αύρα που σε περιβάλλει. Όταν κοιτάς, όταν τραγουδάς, όταν αναστενάζεις, όταν τραντάζεσαι από τα γέλια, όταν περπατάς μέσα σε αυτήν την cigarette φούστα σου φορώντας από πάνω την φανέλα του Ολυμπιακού και μια φαρδιά ζώνη, όταν ρωτάς με νάζι τόσο αυθάδικο που κανείς δεν θα σκεφτεί ότι έχει άλλη επιλογή, όταν απλώνεις τα χέρια σου πάνω σε έναν αέρινο σταυρό και χορεύεις... Είναι όλα αυτά. Και άλλα. Τόσα πολλά που κάποιος θα έπρεπε να έχει γεννηθεί και να ζει μέσα σου για να τα παρατηρεί όλα. Και μετά, έτσι εύκολα που το κάνουν οι αποχωρισμοί, σε έστεψαν με την δική τους κορώνα. Της τελευταίας ελληνίδας θεάς. Τι τα θες αδερφάκι μου, από τίτλους να φαν' κι οι κότες. Αν δεν ήσουν θεά θα ήσουν Η σταρ ή τα ωραιότερα μάτια ή αυθεντική ή η ασυμβίβαστη. Τίτλοι, τίτλοι που στοιβάζονται σε εύκολες κόλλες και μνήμες υπολογιστών και απονέμονται με κλήρωση μετά από κάθε φανταχτερή κηδεία.\nΕγώ, όμως, πάνω από όλα σήμερα ήθελα να σου πω ότι όντως ήσουν από θεϊκή σκόνη φτιαγμένη. Θα μου πεις τι σημασία έχει που το λέω εγώ και σιγά τα λάχανα μωρέ παιδάκι μου, αλλά για εμένα έχει. Για εμένα που μισώ ακόμη και την ακουστική της λέξης “πρότυπο”, που νιώθω πως οι άνθρωποι που γίνονται πρότυπα είναι άνθρωποι φτιαγμένοι από τους κατακερματισμένους και κλεμμένους εαυτούς άλλων. Για εμένα ήσουν από θεϊκή σκόνη φτιαγμένη. Δεν με νοιάζει αν ήσουν η “τελευταία” (που, μεταξύ μας, εύχομαι όχι) ελληνίδα θεά. Με νοιάζει ότι ήσουν. Έτσι. Τόσο απλά. Και τόσο απόλυτα. Χωρίς αντίλογο, χωρίς μετριασμούς του θριάμβου, χωρίς τίποτε από αυτά τα χαρακτηριστικά του ελιτίστικου αντιλόγου. Αυτό ήθελα να σου πω πάνω από όλα σήμερα, Μελίνα.\nPosted by industrialdaisies at 05:19\nΠρωινή έκπληξη το κείμενό σου.\nΗ Μελίνα έλαμπε. Και άπλωνε το φως της παντού σε αυτό τον τοπο.\nΚαι αυτό σου το κείμενο είναι μια δυνατή αχτίνα φωτός από αυτή την λάμψη.\nΜια ελπίδα ότι υπάρχει και κάτι ακόμη μακρυα από τους Έλληνες του προηγούμενου ποστ σου.\n6 March 2008 at 09:08\nΠατρίδα είναι το μέρος που γυρίζουν τα ζώα για να πεθάνουν...πλέον αυτό και μόνο.\nΠατρίδα ίσως είναι και το χωριό που μεγάλωσες, οι άνθρωποι που αγάπησες...\nΑν το καταννοούσαμε αυτό, πόση ευτυχία θα υπήρχε στον κόσμο...\n6 March 2008 at 14:38\nτο σκιτσάκι της Μαφαλντα "πατριωτισμός και συνήθεια" το θυμάσαι? "εμείς αγαπάμε την πατρίδα μας, επειδή γεννηθήκαμε εδώ?"...\nΓια τη Μελίνα δε λέω, γιατί μάλλον θα είμαι μειοψηφία.\nΔεν θα σταθώ στην ουσία του κειμένου, αλλά στη σύνταξη, τις παραπλευρες ιδέες, τον τρόπο ανάπτυξης τους, το ιδιαίτερο της γραφής σου. Για αυτα το διάβασα, όχι για τη Μελίνα. Θα το διάβαζα κι αν αναφερόταν στη Σπεραντζα Βρανα.\nΠοσο λειπει εκεινη η αυρα της θεε μου!\nΉταν 1994, σαν χτες, πια. Σαν να μην έφυγε ποτέ...\n7 March 2008 at 00:45\nΡε μαργαριτουλι, μου βγηκε η γλώσσα να το διαβασω όλο! Είσαι χείμαρρος βρε παιδί μου. Συγγνωμη αν γίνω βεβηλη με το "ειδωλο", αλλα 3 πράγματα μου εκανα εντύπωση στη Μελίνα: πρωτον η έμφυτη κομψότητά της, το στυλ της, το οτι η στενη της φίλη Μανουελα Παυλίδου, καταφερε να γίνει η πιστοτερη συνεργατης της επειδη της εξέφρασε τον παθιασμένο ενθουσιασμο της κι αυτη συγκινήθηκε και την "ανταμειψε" και η δήλωσή της ,οτι δεν είχε διαβασει ποτέ κανένα βιβλίο ολόκληρο... Συγγνωμη μαργαριτουλι μου αλλα πρεπει να θυμομαστε πως και οι "μύθοι" είναι ανθρωπινα κατασκευάσματα. Φιλι κι ελπίζω οτι δεν σε στενοχώρησα.\n7 March 2008 at 09:44\nΚαι τι πρόβλημα καλέ υπάρχει που δεν τα κατάφερνε η γυναίκα να διαβάσει βιβλίο ολόκληρο?????\n11 March 2008 at 00:18\nΗ Μελίνα ήταν ανεξάρτητο πνεύμα. Κι αυτό οι πιο πολλοί άντρες στην Ελλάδα δεν το συγχωρούν γιατί θέλουν την γυναίκα δούλα και κυρά στο σπίτι.Έτσι η Μελίνα χαρακτηρίστηκε ως χαμηλών ηθών από κάποιους αρσενικούς και μερικές γυναίκες που πρασινίζουν από ζήλια όταν συγκρίνουν τον εαυτό τους με μια διάσημη και λαμπερή παρουσία.\nΌσο για το διάβασμα προσωπικά προσπαθώ να διαβάσω ολόκληρο ένα βιβλίο αλλά τελευταία σταματάω στην σελίδα 123!\nΤα φιλιά μου Μαραγαριτάκι, έγραψες πάλι!\n11 March 2008 at 13:58\nΜαργαριτουλα , παντα καταφέρνεις και συγκινείς με το κειμενο σου και το ξέρεις. Εχει ορμή, λογική συνέχεια και το ανάλογο πάθος...\nΤην Κυριακή ησουν στο Εθνος! Το είδες, μηπως ;\n13 March 2008 at 09:41\nΥπέροχο κορίτσι μου εσύ!!!! Φιλιά πολλά γλυκά άπειρα!! :)))))))))))\n14 March 2008 at 10:15\n18 March 2008 at 09:25\n18 March 2008 at 16:40\nΚι ας μην ξέρουν να διαβάζουν νότες, τα πουλιά τρα...


Η σημερινή κλήρωση του Τζόκερ, Πέμπτη 28/2 - OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!! Η σημερινή κλήρωση του Τζόκερ, Πέμπτη 28/2 | OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!\nΗ σημερινή κλήρωση του Τζόκερ, Πέμπτη 28/2\nΕνα ακόμη τζακ ποτ σημειώθηκε στην κλήρωση του Τζόκερ την Πέμπτη το βράδυ.\nΜε αποτέλεσμα το ποσό που θα μοιράσει το Τζόκερ στην ερχόμενη κλήρωση της Πέμπτης να αυξάνεται ακόμα περισσότερο. Ετσι, την Πέμπτη θα μοιράσει 3,5 εκατ.ευρώ η πρώτη κατηγορία.\nΟι πέντε νικητές της δεύτερης κατηγορίας παίρνουν από 35.347 ευρώ έκαστος.\nΥπενθυμίζεται ότι τυχεροί αριθμοί που έβγαλε η κληρωτίδα της αποψινής κλήρωσης είναι οι: 10, 14 25, 36, 34 και Τζόκερ ο αριθμός 10.\nOΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!: Η σημερινή κλήρωση του Τζόκερ, Πέμπτη 28/2


Το πικρό «αντίο» του Αντι Μάρεϊ | Protagon.gr\nΑποχωρώντας από το Γουίμπλεντον το 2017 μετά από μια οδυνηρή ήττα στα προημιτελικά. Οι τραυματισμοί δεν του επέτρεπαν καν να χαρεί το παιχνίδι | REUTERS/Andrew Couldridge/File Photo\nΟι πόνοι τον νίκησαν. Ο Αντι Μάρεϊ αποσύρεται από το τένις. Φεύγει με τη ρετσινιά του «loser». Κι όμως, είναι ένας από τους μεγαλύτερους μαχητές των courts. Κανένας άλλος τενίστας με ανθρώπινη διάσταση δεν έχει να επιδείξει τόσα κατορθώματα, στην εποχή του Φέντερερ, του Τζόκοβιτς και του Ναδάλ\nSportscaster 11 Ιανουαρίου 2019, 12:56\nΑποχωρώντας από το Γουίμπλεντον το 2017 μετά από μια οδυνηρή ήττα στα προημιτελικά. Οι τραυματισμοί δεν του επέτρεπαν καν να χαρεί το παιχνίδι\n| REUTERS/Andrew Couldridge/File Photo\nΗ είδηση έπεσε σαν βόμβα: ο Αντι Μάρεϊ αποσύρεται από το επαγγελματικό τένις. Το ανακοίνωσε ο ίδιος, τα ξημερώματα της Παρασκευής, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε εν όψει του Αυστραλιανού Οπεν στη Μελβούρνη. Το τουρνουά αυτό ενδέχεται να είναι το τελευταίο του, λίγους μήνες προτού κλείσει τα 32 (15 Μαΐου).\n«Οι πόνοι στο ισχίο δεν με αφήνουν να απολαύσω την προπόνηση, να απολαύσω τον αγώνα. Σκοπεύω να βάλω τέλος στην καριέρα μου στο εφετινό Ουΐμπλεντον, όμως πραγματικά δεν γνωρίζω εάν θα μπορώ να παίζω μέχρι τότε. Δεν νιώθω καλά. Παλεύω με τους δαίμονές μου, με τον πόνο, δεν ξέρω εάν θα είμαι σε θέση να αγωνιστώ τους επόμενους τέσσερις πέντε μήνες», είπε με δάκρυα στα μάτια ο σκωτσέζος πρωταθλητής, πρώην Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης.\nΠάνε δυο χρόνια τώρα, που ταλαιπωρείται αφάνταστα. Εχει υποβληθεί σε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις, έχει ακολουθήσει μακροχρόνιες και επίπονες θεραπείες, όμως βελτίωση δεν είδε. Η τελευταία του ελπίδα διαψεύστηκε κι αυτή. Απουσίασε από τα courts επί έναν ολόκληρο χρόνο και επέστρεψε την περασμένη Ανοιξη (2018) έπειτα από ένα, ακόμη, χειρουργείο. Στις αναρτήσεις του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ήταν πολύ αισιόδοξος και δήλωνε έτοιμος να βρεθεί, πάλι, σε υψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο. Αλλά, πολύ σύντομα, οι πόνοι επανήλθαν.\nO Μάρεϊ κλαίγοντας ανακοινώνει το τέλος σε συνέντευξη Τύπου (AAP Image/Daniel Pockett/via REUTERS)\nΟλη του η καριέρα ήταν γεμάτη από μικρές ή μεγάλες ατυχίες. Πολλές φορές έπεσε θύμα εκπλήξεων που έκαναν κρότο. Εχασε ματς, στα οποία ήταν το ακλόνητο φαβορί. Αγγιξε θριάμβους, που την τελευταία στιγμή ξεγλύστρησαν μέσα από τα χέρια. Οι φοβερές διακυμάνσεις στην απόδοσή του και η εύθραυστη ψυχολογία του έδωσαν το δικαίωμα, σε όσους δεν τον συμπαθούσαν, να του κολλήσουν τη ρετσινιά του «loser». Αλλά, στην πραγματικότητα, ο Μάρεϊ είναι ένας από τους μεγαλύτερους μαχητές που πέρασαν από τα courts. Κανένας άλλος τενίστας με ανθρώπινη διάσταση δεν έχει να επιδείξει τόσα κατορθώματα, όσα εκείνος, στην εποχή του Φέντερερ, του Τζόκοβιτς και του Ναδάλ. Αυτή ήταν και η πιο μεγάλη του ατυχία: το ότι συνυπήρξε με τρεις από τις κορυφαίες ρακέτες όλων των εποχών.\nΚατέκτησε, μεταξύ άλλων, δυο χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες (2012 στο Λονδίνο και 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο), τρία Grand Slams (Αμερινανικό Οπεν το 2012 και Γουΐμπλεντον το 2013 και το 2016) και 14 ΑΤP Masters. Αν και δεν διαθέτει το ταλέντο των «ιερών τεράτων», που μοιράζονται τον θρόνο του αθλήματος εδώ και πολλά χρόνια, έφτασε κι εκείνος στο Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης (2016). Αλλά, παρά τις επιτυχίες του, την εργατικότητα και τη σεμνότητα, ή τη φιλανθρωπική του δράση, παρέμεινε ελάχιστα δημοφιλής στον κόσμο του τένις. Είναι και η παρουσία του, το προφίλ του, που δεν συγκινεί το ευρύ κοινό…\nΘριαμβευτής στο Γουίμπλεντον το 2016 (Reuters)\nΜόνο στη Βρετανία αναγνωρίστηκε η τεράστια προσπάθεια που κατέβαλε, για να γίνει αυτό που είναι σήμερα: μέλος των λεγόμενων «Big-4» του σύγχρονου τένις. Τον Σεπτέμβριο του 2012 το Νησί ξενύχτησε για χάρη του, για να τον καμαρώσει στον τελικό του US Open. Ο Μάρεϊ νίκησε τον Νόβακ Τζόκοβιτς, στον πιο συγκλονιστικό τελικό που έγινε ποτέ στο «Αρθουρ Ας» (διήρκεσε σχεδόν πέντε ώρες!). Στο γήπεδο βρίσκονταν, για να του συμπαρασταθούν, ο… Τζέιμς Μποντ (Σον Κόνερι) και ο Ζαν-Λικ Πικάρντ του Star Trek (Πάτρικ Στιούαρτ). Ηταν το παρθενικό του Grand Slam.\nΤο 2016 έγινε ο πρώτος Βρετανός μετά τον Φρεντ Πέρι, που κατέκτησε το τρόπαιο του Ουΐμπλεντον για δεύτερη φορά. Ηταν η χρονιά του – ενώ το πρόβλημα με το ισχίο του είχε, ήδη, κάνει την εμφάνισή του. Εκτός από το αγγλικό τουρνουά κέρδισε το δεύτερο Ολυμπιακό του μετάλλιο, τον τίτλο της αθλητικής προσωπικότητας της χρονιάς (από το BBC) και τιμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ με τον τίτλο του Ιππότη.\nΤο όνομά του πρωτοκυκλοφόρησε ευρέως στον κόσμο του τένις το 2011, αλλά για… λάθος λόγο. Στο Ουΐμπλεντον είχε γίνει μεγάλο «σούσουρο» γύρω από τον… γεροντοέρωτα της μητέρας του, Τζουντ Μάρεϊ, για τον ισπανό τενίστα, Φελισιάνο Λόπεζ. Ο Αντι ντράπηκε τόσο πολύ, που σκέφτηκε να παρατήσει το τένις. Ευτυχώς, τον συγκράτησε ο προπονητής του. Για να ακολουθήσουν όσα ακολούθησαν: 45 τίτλοι στο μονό, 41 εβδομάδες στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης, 29 νίκες (στο σύνολο) απέναντι στον Φέντερερ, τον Ναδάλ και τον Τζόκοβιτς, και 61 εκατομμύρια δολάρια από έπαθλα.


Έξοδα του να μένεις μόνος - Σελίδα 36 - Μπλα Μπλα - Insomnia.gr\n19 λεπτά πριν, conkal είπε\nΝαι, οι περισσοτεροι αν οχι ολοι οσοι ξερω. Απορω σε τι κοσμο ζεις που ντρεπεται ο αλλος να σου πει πως δε βγαινει αμα δε δεχθει βοηθεια..\nΛες και δεν ειναι πραγματικοτητα για πολλους εκει εξω\nΕμάς δεν μας δίνουν φραγκο πάντως.\nΌσοι τα παίρνετε είστε τυχεροί.\nΜιλαω για το αναποδο σεναριο : να παιρνουν πολλα και να αποφευγουν να το αναφερουν για να μην νιωσεις εσυ ασχημα ή να λενε οτι ναναι. ή για κοσμο που ναι μεν λαμβανει οικογενειακα βοηθεια , την οποια ομως δεν προσμετρα οταν σου λεει "εγω την παλευω με Χ ευρω μια χαρα" και παιρνει αλλο ενα 50% εξτρα απο τους γονεις\n6 λεπτά πριν, conkal είπε\nΥπαρχουν ναι παπατζηδες ξέρω φίλε.\nΟ Θεός βλέπει τα πάντα μην ανησυχείς.\nΚαι παλι, μιλας συγκριτικα για τα "λιγα"! Δες ποσες φορες, η οικογενεια στην ουσια, στηριξε: τα "αυτονομα"\nπρωτα επιχειρηματικα βηματα του παιδιου τους! Απο μικροαστες οικογενειες της ταξης των 20-40.000ευ\n-που αν δεν τα εχεις καβατζα, να δεις τι πιθανοτητες...αποτυχιας εχεις, και οχι επιτυχιας!- ως ξερωγω τον\nΧατζηιωαννου 😇 Τσεκαρε ακομη: σε ποσα ζευγαρια το οροφοδιαμερισμα - μεζονετα - youknowwhatimean\nπου ξεκινησαν τον εγγαμο τους βιο οσο θυμαμαι στα τελευταια +25 χρονια τους το εδωσαν τα πεθερικα! 💀\nΓυρνοντας στην πεζη -και αρκετα ζορικη!- κανονικοτητα: των εξοδων του να μενεις μονος, καπως ετσι\nο,τι σας δινουν -εκτος απο ξυλο, χοχοωχχ!- με καλη διαθεση για βοηθεια, παρτε το δεν ειναι <ντροπη> 🙂\nΕυκαιρια επισης να κοψετε το τσιγαρο εννοειται, και να γνωρισετε...τη γειτονισσα! (για να της ζητησετε τον κωδικο του wifi 😉\nΕπεξ/σία 27 Ιουλίου από TheDevilMayCare\nΤελικά ελάχιστοι ζουν σχετικά οκ και βάζουν και κάτι στην άκρη.\nΑς πούμε ότι φτάνουν σε κάποιον τα 800 για να ζήσει μόνος.... Τον βλέπω και μόνο γενικά και για πάντα, αυτή είναι η διαφορά.\nΤσικακι με 800 δεν σε πλησιάζει ούτε για να σε μυρίσει..\n1500+ το σκέφτεται, αλλά μόνο αν έχεις δικό σου σπίτι +εξοχικό +κάνα καλό suv.\nΜετά βέβαια υπάρχει και η επιλογή της άσχημης ολίγον τι γεμάτουλας (120+++) με φράγκα πολλά άλλα δεν ξέρω τι προτιμάς...\nΆφραγκος με το πουλ.... Στο χέρι η...\nΛεφτά με το πουλ....σε κατάθλιψη;;;;;\nΚάτσε και σκέψου και έπειτα βλέπουμε.\nΆκρη μόνος αν έχεις σπίτι δικό σου και αυτό μη νομίζεις... Κάνα 150 το μήνα θα βάζεις άκρη με τα χίλια ζόρια.\nΑν είναι δίμετρη ρωσίδα μοντέλο - golddigger μπορεί να ισχύει αυτό που λες.\nΚατά τ'άλλα αν κανείς έχει αυτές τις απόψεις για τις γυναίκες, μάλλον δεν θα τον πλησιάσουν ούτε και 3000 χιλιάρικα να καθαρίζει ! Αν τρολλάρεις τώρα οκ πάσο!\nΥΓ: Το πουλί δεν είναι κακή λέξη!\nΑν το ενοίκιο σου δεν υπερβαίνει το 35-40% του μισθού σου, μπορείς να μένεις μόνος σου. Αυτό ισχύει σε όλες τις χώρες όχι μόνο στην Ελλάδα. Συνήθως ο βασικός μισθός δεν μπορεί να το καλύψει αυτό, ειδικά στα αστικά κέντρα. Μπορεί να καλύψει το μισό (ή και λιγότερο) από αυτο το ποσοστό για αυτό και σε όλο το πλανήτη εκτός της Ελλάδας (αν και αρχίζει να γίνεται σε μεγάλο βαθμο) ο κόσμος συγκατοικεί. Μπορεί με 1 μπορεί με 2 άτομα μέχρι να γεννηθούν οι συνθήκες να το καλύψει. Αν ανήκεις στους τυχερούς που έχουν ήδη σπίτι από την οικογένεια, βρίσκεσαι σε καλύτερη θέση και μπορείς να συντηρήσεις 100% τον εαυτό σου με λιγότερα χρήματα και ή να κάνεις λίγο καλύτερη ζωή ή να αποταμιεύσεις. Αυτά για τους 100% αυτοσυντήρητους. Αν βοηθάνε συγγενείς/οικογένειες κτλ, αρχίζει και αλλάζει το σκηνικό και καλυτερεόυν τα πράγματα.\nΌσο για τους πληροφορικούς όπως σωστά ανέφερε ο @conkal, ούτε παίρναμε ούτε θα παίρνουμε βασικό μισθό ούτε στην Ελλάδα ούτε πουθενά στον πλανήτη. Είναι επάγγελμα ειδίκευσης, άρα μαλλον είναι λογικό να μην αμοίβεται βασικό μισθό. Ισχύει το ίδιο για χρηματιστές, δικηγόρους, γιατρούς και άλλες ειδικότητες (αλλά αυτές είναι οι πιο κλασσικές). Στην Ελλάδα οι πληροφορικοί είναι κακοπληρωμένοι κατά ένα παράγοντα x2 στις χαμηλές θέσεις που φτάνει εύκολα το x3 όσο ανεβαίνεις (και x4 μερικές φορές ...). Αυτό σε συνδυασμό με το οτι το επάγγελμα είναι 100% αγγλόφωνο σε κάθε χώρα, άρα πρακτικά παντού δουλεύουμε με τον ίδιο τρόπο πρακτικά, έχει οδηγήσει στο να φεύγουν (φεύγουμε μαζί με εμένα προσωπικά) μαζικά από την χώρα και υπάρχει σοβαρή έλλειψη. Επίσης όσοι μένουν σε θέση μέχρι senior βλεπουν ότι η μισθολογική ψαλίδα ανοίγει τρομέρα σε σχέση με συναδέλφους τους σε άλλες χώρες (ακόμα και της ίδιας εταιρίας) και αυτό αποτελεί κίνητρο να φύγουν επίσης.\nΕπεξ/σία 27 Ιουλίου από gthe\nΤηλέφωνο με ιντερνετ 25\nΚοινόχρηστα 15-50 (το χειμώνα είινα ακριβά λόγω θέρμανσης)\nΣυνολο: 500-710 μήνα\nΠΡΟΤΑΣΗ: Βρες συγκάτοικο και όλα θα γίνουν δια δυο. ΣΥΜΦΕΡΕΙ!\nζητω συγνωμη εκ των προτέρων για το O.T αλλα επειδη τέθηκε το θεμα των μισθων...δεν εχω αλλαξει σχεδόν ποτέ δουλειά,βρίσκομαι στην ίδια εταιρεία 17 χρόνια..δουλευω σε μηχανουργείο (δουλεια η οποία απαιτεί γνωσεις τορνου φρεζας )..πρεπει να ειμαι ικανοποιημενος που παιρνω 1000 euro το μηνα??πρεπει να κοιταξω για κατι αλλο??(με ότι αυτό συνεπάγεται)\n17 χρόνια και την με δύο παιδιά στην ίδια δουλειά... Ξεκίνησα με 510,με ανέβασαν στα 1250 κ από το 2012 (Σαμαράς) έπεσε στα 850 με το ζόρι.\nΚάτσε εκεί και μη μιλάς κάνε και καμιά υπερωρία δώρο.\nΠροσωπικά αντί για 20 ευρώ ίντερνετ δίνω γύρω στα 10 με καρτοκινητο, όχι με σταθερό. Βέβαια υπολογίζω προσεκτικά gb και λεπτά ομιλίας. Αν κάνεις μικρή χρήση, γλυτώνεις 120€ το χρόνο κερατιατικα.\n42 λεπτά πριν, xa76 είπε


Αρχική σελίδα / Π.Ο.Α.Σ.Α. / Επίσημες Συναντήσεις / Συνάντηση με Διευθυντή Γραφείου ΥΔΤ & ΠΠ 17-7-2014\nΜε πρωτοβουλία του Δ.Σ. της ΠΟΑΑΣΑ και υπό το φως της τρέχουσας επικαιρότητας των θεμάτων που απασχολούν τα μέλη μας (πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, ΜΤΣ, ΤΕΑΠΑΣΑ κ.α.), ζητήθηκε η πραγματοποίηση συνάντησης με τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, κ. Βασίλη Κικίλια, η οποία πραγματοποιήθηκε σήμερα, 17/7/2014, στο κτίριο του Υπουργείου.\nΛόγω έκτακτων υποχρεώσεων, ο κ. Υπουργός δεν παραβρέθηκε, τελικά, στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε με τον Διευθυντή του Γραφείου του, κ. Δημόπουλο.\n1) ʼμεση δέσμευση της Κυβέρνησης, όσον αφορά την αποκατάσταση των μισθών και των συντάξεων, μετά την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ και με την προϋπόθεση διατήρησης των όρων του ισχύοντος μισθολογίου. Θέση της ΠΟΑΑΣΑ είναι να δρομολογηθεί εντός του 2014 η επιστροφή των αναδρομικών και η αποκατάσταση των συντάξεων, με νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.\n2) Διατήρηση του καθεστώτος εποπτείας του ΤΕΑΠΑΣΑ από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και άμεση δέσμευση του κ. Υπουργού ότι θα αντιταχθεί σε ενδεχόμενο σχεδιασμό υπαγωγής του στο ενιαίο Ταμείο Μισθωτών που επεξεργάζεται το Υπουργείο Εργασίας, στο πλαίσιο των συζητούμενων με την Τρόικα μνημονιακών προβλέψεων. Συναφώς, εκφράσθηκε η πάγια θέση της Ομοσπονδίας μας για την αυτόνομη λειτουργία του ΤΕΑΠΑΣΑ, ή, διαζευτικά, για την ενσωμάτωσή του σε ένα νέο ενιαίο Ταμείο Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, το οποίο θα συμπεριλάβει όλα τα Μετοχικά και Επικουρικά Ταμεία των ενστόλων Σωμάτων. Επ’ αυτού, ζητήθηκε η σαφής δέσμευση του κ. Υπουργού, με δήλωσή του, αντίστοιχη με αυτή, την οποία έκανε ο Υφυπουργός Εθνικής ʼμυνας, κ. Λαμπρόπουλος, ο οποίος απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο για τα Μετοχικά Ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων.\n3) Εξασφάλιση της βιωσιμότητας και λειτουργικότητας του ΜΤΣ. Επ’ αυτού, ο Α’ Αντιπρόεδρος, κ. Αναγνώστου προέβη σε μια διεξοδική ενημέρωση, αναφορικά με τα σύνθετα προβλήματα του ΜΤΣ, την ανάγκη προάσπισης των μετοχικών δικαιωμάτων των προερχομένων από την τ. Χωροφυλακή και την Ελληνική Αστυνομία μετόχων και μερισματούχων (στη βάση μιας ισότιμης αντιμετώπισης με τα αντίστοιχα στελέχη του Στρατού) και για το πάγιο αίτημα της Ομοσπονδίας μας για αναλογική εκπροσώπηση της Ελληνικής Αστυνομίας στα διοικητικά όργανα του Ταμείου. Στο πλαίσιο αυτό, ζητήθηκε η συμβολή του ίδιου του κ. Υπουργού για την ταχεία υπερψήφιση δύο σχετικών τροπολογιών που έχουν κατατεθεί στη Βουλή, αναφορικά με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου που οφείλει το ΜΤΣ προς το Υπουργείο Οικονομικών και τη μείωση του αποθεματικού του Ταμείου από 32 εκ. € σε 20 εκ. €. Οι εν λόγω νομοθετικές ρυθμίσεις θα εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του Ταμείου και θα βελτιώσουν σημαντικά τη ρευστότητά του.\n4) Ενεργοποίηση του σχεδιασμού σύστασης και λειτουργίας του Πολιτιστικού Κέντρου Ελληνικής Αστυνομίας (ΠΟΚΕΑ), το οποίο θα έχει προφανή θετική επίδραση στη δημιουργία της δημόσιας εικόνας της Αστυνομίας, αλλά και στο κύρος των εν ενεργεία και απόστρατων στελεχών της.\n5) Συμμετοχή εκπροσώπων της Ομοσπονδίας στο πρόσφατα συσταθέν άτυπο συμβουλευτικό όργανο που ενεργοποίησε ο νέος Υπουργός με τη συμμετοχή τέως Αρχηγών και Υπαρχηγών του Σώματος. Επ΄ αυτού, ο Διευθυντής του Γραφείου του Υπουργού, κ. Δημόπουλος, ζήτησε πίστωση χρόνου ώστε να μελετηθεί η πρωτοβουλία αυτή, υπό την παρούσα μορφή, πριν εξετασθεί η τυχόν διεύρυνση του αριθμού των συμμετεχόντων στο όργανο.\nΕν κατακλείδι, ο κ. Δημόπουλος, υποσχέθηκε ότι θα μεταφέρει τις θέσεις της Ομοσπονδίας στον κ. Υπουργό, αποφεύγοντας να δεσμευθεί ο ίδιος επί των θεμάτων που συζητήθηκαν. Επί πλέον υποσχέθηκε ότι θα προγραμματισθεί, σύντομα, μια νέα συνάντηση, με τη συμμετοχή του Υπουργού.