Ο ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ; | Ανιχνεύσεις\nΟ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ;\nτου Φώτη Καγγελάρη*\nΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ”: Τα ζητήματα που αντιμετωπίζει μια κοινωνία δεν μπορεί να τα κρύβει κάτω από το χαλί. Διαφορετικά, θα τα βρει μπροστά της πιο επώδυνα. Οι “Ανιχνεύσεις” πήραν θέση στο θέμα που απασχόλησε την επικαιρότητα πριν λίγο καιρό. Σήμερα, ο ψυχοπαθολόγος Φώτης Καγγελάρης, μια σημαντική προσωπικότητα στον χώρο που διακονεί, εμβαθύνει σε ένα θέμα που απασχόλησε και θα απασχολήσει ξανά στο μέλλον την ελληνική κοινωνία. Ο κ. Καγγελάρης τιτλοφορεί το άρθρο του: Ο ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ; Και το αναλύει. Διαβάστε τον.\nΗ ψυχολογική και κοινωνική καταγωγή μιας απόπειρας\nΚλείνουν 200 χρόνια από το σωτήριο έτος της Ελληνικής Επανάστασης.\nΜία από τις επιχειρήσεις που διεξάγονται στη σημερινή δυστοπική εποχή μας είναι η διάλυση του ιδεολογικού μηχανισμού της Αριστεράς, κατ’ επέκταση, αυτού που αποκαλούμε αριστερή ιδεολογία.\nΌσον αφορά την Ελλάδα σήμερα, το φαινόμενο αυτό θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε ως συνέχεια της μεταδικτατορικής περιόδου και της εμφύλιας σύρραξης του ‘46, σε ιδεολογικό επίπεδο.\nΧαρακτηριστική περίπτωση, η «περίπτωση Κουφοντίνα» η οποία συνιστά την ιδεολογική επίδειξη πυγμής του κράτους επί ενός ατόμου που έκανε το λάθος να δώσει ο ίδιος, σύμφωνα με την Δεξιά που ισχυρίζεται ότι εφαρμόζει απαράβατα τους νόμους και τις δημοκρατικές διαδικασίες, την ευκαιρία του θανάτου του, βιολογικά ή/και πολιτικά, ως απεργός πείνας, παρέχοντας έτσι την ευκαιρία για μια ιδεολογική νίκη της παράταξης την οποία μάχεται. Επίδειξη πυγμής σ’ ένα ιδιότυπο μπρα-ντε-φερ: νεκρός πολιτικά/βιολογικά θα σήμαινε για την παράταξη της Δεξιά αφενός κλείσιμο με το παρελθόν του ανοικτού ιδεολογικού λογαριασμού αφετέρου μάθημα για απρόσκοπτη, άνευ ιδεολογικής αντίρρησης, εφαρμογή των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων που καταφθάνουν. Για τους Κηδεμόνες της χώρας θα σήμαινε επίσης εξάλειψη οποιασδήποτε κίνησης εναντίωσης στο πλαίσιο της νέας εν εξελίξει -στρατιωτικά και ιδεολογικά- ερμηνείας του «ελεύθερου» κόσμου ως ομοιογενούς αμαλγάματος προορισμένου στην σιωπηλή καταθλιπτικοχαρούμενη κατανάλωση.\nΗ έκβαση της «περίπτωσης Κουφοντίνα» ως επιζώντος της απεργίας, σημειώνει, κατά την Δεξιά, νίκη στην\nπλευρά της Δεξιάς παράταξης αφού ζων σημαίνει νικημένος, υποχωρών, «αγαπάει τη ζωούλα του περισσότερο από τις ιδέες του» και υπό το πρόσχημα ότι πείθεται από τους ανθρώπους που διαδηλώνουν υπέρ του, χαρίζει την ιδεολογική νίκη στη Δεξιά. Η απεργία πείνας έδωσε την δυνατότητα στην Δεξιά μιας κίνησης ρουά-ματ. Νεκρός ή ζωντανός ο βασιλιάς βγαίνει από τη μέση, η νίκη εγγράφεται στην πλευρά της Δεξιάς. Ως νεκρός θα έδειχνε την ανυποχώρητη στάση της Δεξιάς σε αυτό που εκείνη ονομάζει νόμους και δημοκρατικούς θεσμούς. Ως ζων την υποχώρηση της ιδεολογίας που πρέσβευε ο απεργός. Η ήττα πια θα ήταν ολοφάνερη. Γι’ αυτό και δεν υπήρξαν φανερές θριαμβολογίες. Είναι, όμως, έτσι;\nΟ θάνατος του απεργού πείνας αλλά και η γενικότερη επιδίωξη καταστολής είναι εντός του δόγματος της μηδενικής ανοχής, δόγμα που εφαρμόστηκε καταρχήν στα εγκληματολογικά χρονικά, στο Σικάγο.\nΤο δόγμα της μηδενικής ανοχής, είναι αλήθεια ότι, στην Αμερική έπιασε. Στην Τάιμς Σκουέαρ μπορεί απρόσκοπτα πια ένας τουρίστας να περπατήσει. Καμία σχέση με την δεκαετία του ’80. Μόνο που εδώ δεν είναι Αμερική. «Εδώ είναι Βαλκάνια…» με άρωμα κληρονομικών φυλάρχων Παστούν, βαθιάς Ανατολής. Εδώ, οι βαθιές οικογενειακές παραδόσεις, αυτές που δεν άγγιξε ο Μοντερνισμός ούτε φυσικά ο Μεταμοντερνισμός ο οποίος θα μπορούσε να διακωμωδήσει, να ειρωνευτεί και να σχετικοποιήσει, εξακολουθούν να μετατρέπουν τους δεσμούς αίματος των παιδιών προς τους γονείς, σε πολιτικούς δεσμούς και όρκους αίματος της προηγούμενης γενιάς προς την επόμενη. Δεσμοί που ζητούν αίμα, ρεβάνς, σύγκρουση, ναρκισσιστική αποζημίωση. Ποιος αριστερός δεν ονειρεύεται την πολιτική ρεβάνς εξετάζοντας τα λάθη του παρελθόντος και ποιος δεξιός δεν ονειρεύεται την ιδεολογική ρεβάνς μετουσιώνοντας το σοσιαλιστικό όνειρο σε καπιταλιστικό όνειρο;\nΘα λέγαμε ότι, με τον ίδιο τρόπο που η Αριστερά δεν αποδέχθηκε την ήττα παρότι εκ των πραγμάτων αναγνώρισε τη στρατιωτική, με τον ίδιο τρόπο η Δεξιά δεν αποδέχθηκε την ιδεολογική της ήττα και συρρίκνωση.\nΗ Δεξιά σήμερα επιχειρεί μια δεύτερη νίκη στον εμφύλιο που συνεχίζεται μετά την λήξη του το ‘49. Αυτή τη φορά μια ιδεολογική νίκη.\nΓιατί, η Αριστερά με την λήξη του ένοπλου βραχίονα του εμφυλίου ηττήθηκε μεν αλλά κατήγαγε νίκη ιδεολογική η οποία είναι εξίσου σημαντική με τη στρατιωτική νίκη της Δεξιάς, επειδή, ακριβώς, η στρατιωτική νίκη ήταν επακόλουθο μιας πολιτικής ιδεολογίας και φιλοσοφίας και αποσκοπούσε στην επιβολή αυτής τούτης της πολιτικής ιδεολογίας ούτως ώστε, φυσικώ τω τρόπω, να εδραιώσει την κοινωνική πολιτική και την οικονομία της. Ο εμφύλιος και για τις δύο παρατάξεις ήταν το όργανο και το μέσο επιβολής μιας ιδεολογίας που θα εφαρμοζόταν ως τρόπος ζωής. Και εδώ η Δεξιά ναι μεν νίκησε στρατιωτικά αλλά ιδεολογικά ηττήθηκε. Η Αριστερά κατέλαβε το προπύργιο της ηθικής, του ουμανισμού, του ονείρου, του ασυμβίβαστου, υλοποίησε\nσυναισθηματικά την σύγχρονη εκδοχή του Ρομαντισμού για το απόλυτο. Έκανε το όραμα και το συναίσθημα αποκλειστικά δική της υπόθεση. Σε αντίθεση με τη Δεξιά η οποία πλάσαρε ως όνειρο το αυτοκίνητο (μέχρι που το κατάφερε. Αλλά, με το τίμημα της απώλειας του ιδεολογικού ελέγχου). Η Αριστερά πέτυχε επίσης τη μεταφορά και ταύτιση του κακοποιημένου, σκληρά, υπέρμετρα και άδικα παιδιού από τον ανάλγητο μεγάλο. Επί πλέον, η ίδια η Δεξιά χάρισε στην Αριστερά ως πορτραίτα αγίων τους αριστερούς της αντιπάλους Βελουχιώτη, Μπελογιάννη, Αμπατιέλο κλπ. Μόνο για την περίπτωση Μπελογιάννη ας θυμηθούμε το πορτρέτο του από τον Πικάσο και την αφύπνιση του φιλελληνικού αντανακλαστικού ανάλογου της σφαγής της Χίου, μόνο που τώρα το αντανακλαστικό είναι αμιγώς αριστερό, όπως, σε μικρότερο βαθμό, συνέβη και με την «περίπτωση Κουφοντίνα». Και στις δύο περιπτώσεις η Δεξιά ήταν ανυποχώρητη. Έτσι, το δίκιο φάνταζε αριστερό, η αδικία δεξιά. Ότι ανάλογο συνέβη στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού με την τότε Σοβιετική Ένωση: στρατιωτική νίκη, ιδεολογική ήττα. Το δίκιο φάνταζε δεξιό, η αδικία αριστερή. Δεν έχει σημασία το ποιοι εργάστηκαν γι’ αυτό.\nΗ Δεξιά δεν μπόρεσε να προσεταιριστεί το όνειρο του ανθρώπου για την υπέρβαση της πραγματικότητας. Προς τούτο, θα έπρεπε να επικαλεστεί την θρησκεία. Αντίθετα, η ώθηση προς την υλικότητα διεύρυνε το χάσμα με το όνειρο, πράγμα το οποίο εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον η Αριστερά πείθοντας, με το επιχείρημα μιας φαντασιακής ποιητικής αδικίας, για την αριστερή αγνότητα του ονείρου. Η Δεξιά αυτό που επιχειρεί τώρα, επειδή ακριβώς δεν τα κατάφερε ιδεολογικά να προσποριστεί το όνειρο, είναι να κλείσει τον δρόμο προς το όνειρο ή μάλλον να το μετουσιώσει σε ύλη προς κατανάλωση και κοινωνική επιτυχία. Ξεχνά η Δεξιά αυτό που ο Σέξπηρ έχει πει τόσο νωρίς: «είμαστε φτιαγμένοι από τα υλικά των ονείρων» και όση ύλη κι αν καταναλώσουμε η ψυχή μας θα ονειρεύεται την υπέρβαση της ύλης. Μόνο που πολιτικά, τα διόδια γι’ αυτή την υπέρβαση κατέχει η Αριστερά.\nΕδώ, να τονίσουμε ότι η ελληνική Δεξιά της εμφυλιακής εποχής δεν είχε καν εμπεδώσει την ευρωπαϊκή καταγωγή και ιστορία της ούτε είχε απαλλαχθεί από το ασιατικό παρελθόν της και όσο και να ήταν υπάκουη στις μοντέρνες εντολές του Κηδεμόνα παρέμενε πρωτόγονη. Η υπακοή δεν της επέτρεψε την εκπαίδευση στην ευρωπαϊκή παιδεία αλλά και στο σχολείο του κόσμου όπου είναι και η φυσική της θέση ως παγκόσμιας και αδιάλειπτης εκπομπής πολιτισμού εκμεταλλευόμενη ταυτόχρονα τη φυσική της θέση. Όχι, βέβαια, ότι έχουν αλλάξει πολλά σήμερα, ίσως μόνο το όνομα Πιουριφόι.\nΕξαιρέσεις της τότε εποχής, όχι πολιτικά, Π. Κανελλόπουλος, Δ. Τσάτσος οι οποίοι διακατέχονταν βαθιά από την ευρωπαϊκή παιδεία και την ιδεαλιστική φιλοσοφία, κυρίως την καντιανή και την εμπράγματη συνέπεια της ως κοινωνικής έκφρασης. Δεν τάσσομαι υπέρ αυτών των εξαιρέσεων, αλλά, βέβαια προτιμώ να βλέπω τον Π. Κανελλόπουλο να κάνει χειροφίλημα σε μία κυρία στο Ηρώδειο ή να τον φαντάζομαι να γράφει την «Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος» από την κουλτούρα του «χαλογουίν» και της κέτσαπ.\nΤο κράτος εξακολούθησε στις επόμενες δεκαετίες να είναι μπάχαλο – μπαχαλάκηδες δεν είναι μόνο κάποιες\nαυτοπροσδιοριζόμενες ως αριστερές ομάδες αλλά το ίδιο το κράτος που ουδέποτε εννόησε την απόσταση που το χωρίζει από το χεγκελιανό κράτος και τον Νόμο – ασιατικού τύπου, χωρίς να χάνει την ευκαιρία μέχρι το ‘67 να επιδεικνύει την αστυνομική του δύναμη και από το ‘67, τη στρατιωτική. Η λεγόμενη συμφιλίωση που επήλθε μετά το ‘74 ήταν κατ’ ουσία ένα ευρωπαϊκό πρόταγμα για να διευκολυνθεί η είσοδος της χώρας στην Ευρώπη, κάτι ανάλογο με αυτό που επιχειρείται τώρα στην Τουρκία αλλά στη γείτονα χώρα, λόγω των ιδιαζόντων πολιτικών, κοινωνικών και θρησκευτικών συνθηκών, είναι χωρίς αποτέλεσμα. Το τότε ευρωπαϊκό πρόταγμα ήταν ανάλογο του παρόντος αμερικανικού προτάγματος, αν φυσικά πιστέψουμε τα Wikileaks που έφερε στο φως ο Ασάνζ: «διευκόλυνση» της εισόδου της χώρας στο παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι μέσω των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων και απαγορεύσεων. Και οφείλουμε να τα πιστέψουμε αν κρίνουμε από την επιμονή της παράδοσης της κεφαλής του επί πίνακι.\nΑλήθεια, η επιμονή στην εξόντωση, φυσικά μέσω δίκης, φυσικά μέσω νόμιμων μέσων, του Ασάνζ δεν μας θυμίζει την επιμονή στην εξόντωση, φυσικά μέσω νόμιμων ενεργειών του Κουφοντίνα, όπως εξίσου, εφόσον βέβαια δεν είναι δημιούργημα προπαγάνδας, την περίπτωση Ναβάλντι; Φυσικά, δεν θα σκάσουμε αν πεθάνουν έστω και χωρίς δίκη όπως στην περίπτωση των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο ή κάποτε στα Γκούλαγκ. Ο κόσμος θα ξεχνούσε, η ζωή θα συνεχιζόταν. Μόνο στην Ελλάδα ο κόσμος, για λόγους που αξίζει να μελετηθούν επισταμένως, δεν ξέχασε τον εμφύλιο του: ήταν βαθύ το τραύμα; Μετατραυματικό σύνδρομο; Καλλιέργεια για λόγους σκοπιμότητας της μη λήθης; Συνέχεια γράφονται μελέτες και προστίθενται ερμηνείες και νέα στοιχεία πράγμα που δείχνει ακριβώς το χλωρό της υπόθεσης, την διαφυγή του νοήματος και στις δύο παρατάξεις, την μη επούλωση του τραύματος.\nΚλείνουν 200 χρόνια.\nΣτα επόμενα χρόνια το βάρος της νομιμότητας θα κληθεί να σηκώσει η Δικαστική εξουσία όπως το είδαμε πρόσφατα. Εννοώ τα αυτονόητα και απλά για ένα κράτος δικαίου, για μια ευνομούμενη πολιτεία, έτσι όπως προκύπτουν, στοιχειωδώς, από τον Αριστοτέλη και τα «Ηθικά Νικομάχεια», από τον Χέγκελ και την «Φιλοσοφία Δικαίου», στις μέρες μας από τον Ρωλς και την «Θεωρία της δικαιοσύνης». Τίποτα περισσότερο. Αλλιώς, πως θα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι όταν ξέρουμε ότι και μόνο ένας συμπολίτης μας έχει αδικηθεί; Ας μην ξεχνάμε ότι ο Αριστοτέλης κατατάσσει την Πολιτική στην Ηθική Φιλοσοφία.\nΝα προσέξουμε τη θέση που θα καταλάβει και θα υποστηρίξει η Δικαστική εξουσία γιατί αυτή θα είναι το σημείο και το κλειδί της αντίστασης, εάν υπάρξει, εκτός, φυσικά, του ενδεχόμενου θαύματος της λαϊκής αντίστασης, της αντίστασης που θα προκύψει από το τυχαίο και την πολιτική επιθυμία που θα προκύψει από το λεγόμενο, σήμερα, κοινωνικό περιθώριο (Ζ. Ντελέζ, Φ. Γκουαταρί).\nΗ κρατική εξουσία συνεπικουρούμενη από τα τηλεοπτικά κανάλια σε ρόλο κάμερας κυκλοφορίας επιβάλλουν ήδη μια άτυπη λογοκρισία και αποκλεισμό διαφορετικών φωνών εάν δεν παπαγαλίζουν το αφήγημα της νέας ιδεολογίας. Και αυτό είναι μόνο η αρχή της «χαρούμενης σιωπής» που τείνει να επιβληθεί παγκόσμια. Σε λίγο και εν ονόματι των δημοκρατικών ελευθεριών το κράτος θα είναι αστυνομικό-δημοκρατικό, αντίστοιχο αλλά κομψότερο και προσαρμοσμένο στις παρούσες συνθήκες, με εκείνο της μετεμφυλιακής οκταετίας. Δεν θα υπάρχουν καταφυγές σε «καρφίτσες» και ανάλογα λάθη. Δεν χρειάζεται πια παρακράτος, οι καιροί έχουν αλλάξει. Όλα νόμιμα και φανερά.\nΗ απόλυτη πολιτική λογοκρισία που θα επικρατήσει θα αντισταθμίζεται από ελευθερίες τύπου σεξ, αγορές, αποδοχή έμφυλων ταυτοτήτων, δημόσια έργα, φιέστες κ.λπ. Χαρακτηριστική περίπτωση ο αρσενικός πρωθυπουργός μας όταν απευθυνόταν στους «ομοφυλόφιλους συμπολίτες μας». Όχι ότι δεν κάνει το ίδιο η αντιπολίτευση. Όποιος προλάβει κι αρπάξει από την ανάδυση των νέων πολιτικών υποκειμένων. Επιδιώκοντας, παράλληλα, αυτοενοχοποιούμενους victim blaming πολίτες ή καταθλιπτικούς πολίτες ή με μετατραυματικό σύνδρομο από την γκλομπιά. Στην καλύτερη περίπτωση ένα σύνδρομο Στοκχόλμης, που θα αποδεικνύει την άποψη του Λα Μποεσί ή του Α. Γκράμσι για την αποδοχή από το πολιτικό υποκείμενο των αλυσίδων του, για την συναίνεση του στην εξαγορά της επιθυμίας του, όπως είχα υποστηρίξει σ’ ένα παλαιότερο κείμενο μου «Δημοκρατικός Φασισμός: η συναίνεση στην εξαγορά της επιθυμίας», Ανιχνεύσεις (2018). Στον τόπο μας, για ιστορικούς λόγους, κυρίως λόγω ανατολίτικων καταβολών, η βιοπολιτική-βιοηθική (Μ. Φουκώ, Ζ. Ντελέζ, Τ. Αγκάμπεν-πειθαρχία σώματος) και η ψυχοπολιτική (Μ. Τ. Χαν-πειθαρχία ψυχισμού ως τρόπου αυτοεκμετάλλευσης) υστερούν, με συνέπεια η εξουσία με το παραμικρό να κάνει χρήση ανατολίτικων μεθόδων σωματικής βίας. Έτσι, με τον ίδιο τρόπο που ο Καίσαρας πρότασσε στην πομπή του τους ραβδούχους με τις ράβδους/fasces, με τον ίδιο τρόπο σήμερα το κράτος πομπεύεται προτάσσοντας τους ραβδούχους με τα γκλομπ/fasces.\nΌχι, δεν θ’ ακουστεί η γνωστή κραυγή: «Ave Caesar, moritouri te salutαnt./ Χαίρε Καίσαρ, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν». Θα εννοείται.\nΑυτά που ζούμε σήμερα ως καταστολή είναι μόνο η αρχή. Αυτές οι επί μέρους καταστολές δεν είναι μεμονωμένα επεισόδια αλλά μέρος του ευρύτερου σχεδίου να πάψουν να υπάρχουν οι ατίθασες φωνές αφού έχουν καταρχήν απαξιωθεί και ευτελιστεί κοινωνικά και πολιτικά έτσι που να μην στοιχίζει σε κανένα η καταστολή τους ή να περνάει στα ψιλά της κατ’ όνομα πλουραλιστικής ενημέρωσης.\nΑλλά, γιατί να πάψουν;\nΔεν λειτουργούσαν και ως άλλοθι δημοκρατικών θεσμών; Ως άλλοθι αποδοχής του πλαστού «όλοι μαζί»;\nΟφείλουν να πάψουν γιατί δηλητηριάζουν τον κόσμο με ιδέες οι οποίες δεν επιτρέπουν στον μηχανισμό της Δεξιάς να δράσει για απόλυτη υπακοή και εξουσία. Δηλαδή, για να επιτρέψουν την καταστολή της ζωής εν όψη οικονομικών σχεδίων τα οποία δεν θα μπορούν να ανεχθούν την ελάχιστη κριτική.\nΔεν είναι ότι υπάρχει φόβος για την Αριστερά όπως την κάνανε κι όπως, αν υπάρχει ( υπάρχει Αριστερά; Ενώ μου είναι πολύ εύκολό να μιλήσω για τη Δεξιά μου είναι το ίδιο δύσκολο να πω το πως προσδιορίζεται, όχι ιδεολογικά, η Αριστερά, πολιτικά, σήμερα) έκανε η ίδια τον εαυτό της. Αλλά, δεν πρέπει να ακουστεί η ελάχιστη φωνή εναντίωσης που θα τάρασσε την επέλαση του νέου κόσμου.\nΕξάλλου, η στρατιωτική νίκη της Δεξιάς ήταν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και πολιτική, φαίνεται από τις εκλογικές αναμετρήσεις οι οποίες ακολούθησαν τον ανάλογο δρόμο της ευρωπαϊκής πολιτικής με συνέπεια την εξαφάνιση της αριστερής παράταξης. Όπως σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν υπάρχουν πια τα ποσοστά του Μπερλιγκουέρ και του Μαρσέ έτσι και σε ελληνικό επίπεδο δεν υπάρχει καν εκείνο το πρώτο μεταπολιτευτικό εκλογικό ποσοστό του ΚΚΕ. Δεν υπάρχει το επιχείρημα του 24,42% και των 79 εδρών της ΕΔΑ ως «κινδύνου παρεκτροπής» όπως πλασαρίστηκε το ‘67 για να καλυφθούν οι ανακατατάξεις στην γεωγραφική σκακιέρα της εποχής.\nΑς θυμηθούμε, εξάλλου, σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Σαντάμ δικός τους ήταν. Μέχρι πριν την ανόητη ( ή την υποδειχθείσα;) εισβολή στο Κουβέιτ συνομιλούσε με την Αμερικανίδα πρέσβη. Αλλά, δεν βόλευε πια ο ελάχιστος πατριωτισμός του επί του οποίου ήταν στηριγμένος πολιτικά. Γιατί το θέμα δεν είναι μόνο να μην εναντιώνεται κάποιος αλλά και να μην είναι εμπόδιο πολιτικά.\nΚαι, μήπως ο Καντάφι δεν ήταν δικός τους μετά το άνοιγμα που τον ξεγέλασαν να κάνει;\nΩστόσο, ούτε αυτός ούτε ο Σαντάμ άφησαν κενό απουσίας στη συνείδηση του Δυτικού Κόσμου γιατί ήδη είχαν\nεξοστρακιστεί μέσω της προπαγάνδας των ΜΜΕ ότι είναι επιζήμιοι τύραννοι ενάντια στην ελευθερία που προασπίζεται ο Δυτικός Κόσμος. Αλήθεια, πως και δεν έχουμε μάθει ακόμα πως χάθηκε ο Ο. Πάλμε;\nΜήπως, το πραξικόπημα τώρα στη Βιρμανία δεν έγινε από δικούς τους; Αλλά και ποιος είπε στους πραξικοπηματίες ότι τους θέλουν επειδή είναι απλά δεξιά, έτσι δυσκίνητοι που είναι πολιτικά, έχοντας αντανακλαστικά, σημαντικό μέρος του λαού εναντίον τους, από παλαιότερο πραξικόπημα συν την φυλάκιση της ηγέτιδας της αντιπολίτευσης; Οι παρεμβάσεις των δυτικών κυβερνήσεων δεν λένε παρά «αφού δεν τα καταφέρνεις, τι επιμένεις; Κάνε στην άκρη». Επί πλέον, είναι μια ευκαιρία για επίδειξη δημοκρατικότητας εκ μέρους της Δύσης, πράγμα βέβαια που δεν συνέβαινε όταν αντίστοιχες καταστάσεις υπήρξαν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Εύγλωττο παράδειγμα η υποστήριξη και φιλοξενία της Θάτσερ στον Πινοσέτ, ομόαιμα τέκνα και οι δύο του Φρίντμαν. Ακόμα, οφείλουμε να συσχετίσουμε την αντίδραση της Δύσης στο αυξημένο ενδιαφέρον της Ρωσίας (16% των οπλικών συστημάτων είναι ρωσικά με περαιτέρω προοπτική όπως μαρτυρά η επίσκεψη του Ρώσου υπουργού άμυνας στην Γιαγκόν, τη μέρα της μεγάλης σφαγής), αλλά και στην διείσδυση κινεζικών, κυρίως, αλλά και ινδικών κεφαλαίων στην βιρμανική αγορά. Γι’ αυτό και δεν υπήρξαν διαμαρτυρίες εκ μέρους τους για την σφαγή που συμβαίνει στη γειτονιά τους.\nΣτην ειδικότερη αναδιοργάνωση του κόσμου που αφορά την περιοχή μας, η Τουρκία καλείται να παίξει, με την έγκριση και καθοδήγηση φυσικά του Κηδεμόνα ενεργό ρόλο παρέμβασης σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου και εκμεταλλευόμενη την ευκαιρία κάνει τη φωνή της ν’ ακουστεί ενώ παράλληλα και μέσω αυτής δηλώνει παρουσία ο Κηδεμόνας μέχρι τους Ουϊγούρους της Κίνας ενώ η ίδια η Τουρκία μέσω Τουρκμενιστάν (Ερντογκάν: «όπου υπάρχουν Τούρκοι εμείς είμαστε παρόντες») δηλώνει παρουσία στη Θράκη.\nΤο τράβηγμα του αυτιού του Ερντογκάν από τον Κηδεμόνα κάποιες φορές, είναι για τα μάτια ή από λάθος εφαρμογή της γραμμής που έχει παραλάβει η Τουρκία για να φανεί ότι δρα αυτοβούλως. Αυτό δεν εμποδίζει τον Κηδεμόνα να υπονομεύει τον Ερντογκάν γιατί πια δεν είναι αρκετά ευέλικτος, έχει φθαρεί, δεν μπορεί ως πολιτικό μαμούθ να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, το πολιτικό του όραμα αδυνατεί να προσαρμοστεί στη σύγχρονη κατάσταση του διεθνισμού της παγκοσμιοποίησης. Χρειάζεται ένας πολιτικός τύπου Μπολσονάρο ή Όρμπαν. Χρειάζεται ένας νέος ηγέτης στη περιοχή, πράγμα το οποίο επιδιώχθηκε με την απόπειρα του 2016. Μέχρι τότε, όπου μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες στον Κηδεμόνα, καλοδεχούμενος. Ταυτόχρονα επιτρέπει στο διάδοχο να έχει καθαρά χέρια και να διαχειριστεί, χωρίς πολιτική ενοχή την έτοιμη κατάσταση που θα παραλάβει.\nΣτα καθ’ ημάς, τα ανωτέρω αποδίδει πλήρως η επταετής χουντική λαίλαπα όταν συλλαμβάνει όχι μόνο τους αριστερούς πολιτικούς αλλά και τους δεξιούς και εκείνους που βρίσκονταν στο λεγόμενο φάσμα του κέντρου.\nΣτις ιδιάζουσες συνθήκες της Ελλάδας η Δεξιά έχει πέσει στην παγίδα του να αναζωπυρώσει το εμφυλιακό-μετεμφυλιακό κράτος λέγοντας με τον τρόπο της παντού, ότι ο εμφύλιος δεν έχει σταματήσει και ότι διεκδικεί εκ νέου τη νίκη και την εξαφάνιση ή το πάγωμα του αριστερού κινήματος.\nΗ εντολή, σύμφωνα και με τα όσα ήλθαν στην επιφάνεια από τα Wikileaks, είναι να πάψει να υπάρχει αντίσταση, πανεπιστημιακό άσυλο, διαδηλώσεις… Προς τούτο, Κηδεμόνες και Κυβέρνηση ενσπείρουν στο κοινωνικό σύνολο αφανείς και υπεράνω υποψίας ιδεολογικούς εντεταλμένους των οποίων αποστολή είναι όχι η ανοικτή και αφελής προπαγάνδα τύπου δεκάρικου από γυμνασιάρχη για την 25η Μαρτίου ή Γεωργαλά όπως συνέβαινε κάποτε, αλλά η διακριτική προβολή των επιτευγμάτων και της προσωπικότητας του εντεταλμένου κονδυλοφόρου ή πνευματικού ή κοινωνικού παράγοντα, ο οποίος, κάποια στιγμή ακούγεται ότι ανήκει στη Δεξιά παράταξη ή κάτω από ένα «ουδέτερο» πολιτικό σχήμα. Μπορεί, ωστόσο, και να μην ακουστεί καθόλου κάτι τέτοιο, να μην τον πάρει το «ποτάμι», αρκεί ο χώρος να είναι κατειλημμένος και να κυριαρχείται, αφανώς, από την παράταξη. Φυσικά, η καλοπροαίρετη και αποπροσανατολιστική δήθεν κριτική, δήθεν ασυμφωνία είναι ευπρόσδεκτη.\nΠολιτικοί της Δεξιάς μάχονται στα χαρακώματα του ιδεολογικού πολέμου για να επιφέρουν επιτέλους τη νίκη που ονειρεύονταν με τη λήξη του στρατιωτικού εμφυλίου. Παράλληλα, προοδευτικοί και πεφωτισμένοι δεξιοί ή απλά «ουδέτεροι» και «αντικειμενικοί» κονδυλοφόροι αλλά και «άρδην» ανανήψαντες σκεπτόμενοι επιδίδονται, διεκδικώντας μια θέση εκ δεξιών της μητρός Δεξιάς, σε μια αναδρομική μάχη κατασυκοφάντησης και κατασπίλωσης σε οτιδήποτε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αριστερό ή υποψιάζονται ως τέτοιο ενώ ταυτόχρονα επιχειρείται η ανάδειξη των ελληνικών αξιών ως ανάχωμα και εμπροσθοφυλακή έναντι των ιδεών του ευρωπαϊκού πολιτισμού από το ‘50 και μετά αλλά και του επινοημένου μορφώματος, του εθνομηδενισμού.\nΗ φονταμεταλιστική δεξιά ιδεολογία επιχειρεί παράλληλα να αποσαθρώσει και να εξαφανίσει οτιδήποτε σχετίζεται στην ιστορία της φιλοσοφίας με οσμή διαλεκτικού υλισμού, μαρξισμού, διαφωτισμού, επανάστασης, κινημάτων, αντιπαραθέτοντας την Ορθοδοξία, άντε και τον Πλάτωνα, ως τις μόνες αληθινές και υγιείς αξίες ζωής του Έλληνα. Φονταμεταλιστές θρησκευόμενοι φιλόσοφοι παίρνουν ανοικτά ρεβάνς από την -άδικη- απαξίωση που είχαν υποστεί όταν άκμαζε η υποτιθέμενη αριστερή ιδεολογία καλώντας, με λόγο μελίρρυτο, αγνό, βαθύ, σχεδόν μυστικιστικό, από τον άμβωνα, -πείτε το, βήμα- της Κυριακής ή την καθημερινή της εβδομάδας μας, τον κόσμο στην πρωτοχριστιανική εορτή της Εκκλησίας της φαντασίωσης τους. Άλλοτε κράζοντας ως άγιοι ή ως σαλοί που καθυποτάσσουν τον διάβολο, την χρεοκοπία του διαλεκτικού υλισμού, ότι αποκαλούν μηδενισμό και ότι άλλο φαντάζονται ως αριστερό και μη ελληνικό. Και άλλοτε με κατανυκτικό ψιθύρισμα αγωνιούν να κοινωνήσουν τα μύχια της αληθείας του Αγίου Πνεύματος (τους) που τους διακατέχει. Αυτοί οι βαθύτατα θρησκευόμενοι ορθόδοξοι χριστιανοί εξεμέσουν μίσος ανάλογο εκείνου που σκότωσε την Υπατία, ανάβουν πυρά ανάλογη εκείνης της Ιεράς Εξέτασης που κατέκαυσε τον Μπρούνο. Ενσταλάζουν χολή ανάλογη εκείνης που διατηρεί τον εθνικό διχασμό. Εξαπολύουν τρόμο ανάλογο των αφορισμών που δέχθηκε ο Διαφωτισμός ενώ ταυτόχρονα απευθύνουν κάλεσμα δεξιάς σωτηρίας-πασπαλισμένο με δήθεν κριτική για την παράταξη που ανήκουν, επιπέδου φτηνής θεατρικής επιθεώρησης και διορθωτικές υποδείξεις -για την σωτηρία του κόσμου. Φαίνεται, η ιστορία δεν νουθετεί, η ιστορία επαναλαμβάνεται και ως φάρσα διακωμωδεί επικίνδυνα. Πού η νηφαλιότητα, πού η καταλλαγή, που η αδελφοσύνη και η συμφιλίωση από αυτούς τους πνευματικούς ταγούς; Αλήθεια, έχουμε αναλογισθεί γιατί και οι Παίδες εν τη καμίνω και οι αριστεροί όταν πήγαιναν για εκτέλεση, τραγουδούσαν;\nΓενικότερα, επιχειρείται μια πλήρης ανάπτυξη της επιχείρησης εξόντωσης σε οτιδήποτε φαντάζει ιδεολογικά σαγηνευτικό και ανήκει στην Αριστερά. Είναι, πράγματι, ένα κριτήριο για το που βρίσκεται η ιδεολογική αντεπίθεση της Δεξιάς, τα γραφόμενα των ανθρώπων αυτών. Και πρόκειται για ολομέτωπη αντεπίθεση. Όμως, εκείνο που τελικά καταφέρνουν είναι η ιδεολογία τους να εξαντλείται στην πολεμική της αριστερής ιδεολογίας. Επιχειρούν με βίαιο τρόπο (βία είναι η καθυπόταξη του άλλου άνευ διαλόγου, η πρόσβαση στην επιθυμία χωρίς διαμεσολάβηση) να επιβάλλουν την σιωπή επικυρώνοντας έτσι, ακόμα μια φορά, την τακτική τους, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την έλλειψη προσίδιας ιδεολογίας.\nΗ ιδεολογία της Δεξιάς στερείται πρότασης, στερείται λόγου, στερείται οράματος. Η πρόταση της Δεξιάς ήταν\nπάντα μια έλλειψη πρότασης ως απάντησης στην πρόταση της Αριστεράς η οποία όμως πρόταση της Αριστεράς είναι ήδη μια αντιπρόταση στην κατ’ αρχήν παγιωμένη και πεπερασμένη πρόταση, στην έλλειψη πρότασης της Δεξιάς. Γιατί, όπως ακριβώς η πρωτοπορία στην τέχνη υπόσχεται τη ρήξη στη φόρμα για να αναδυθούν οι νέες μορφές έτσι και η αριστερή ιδεολογία υπόσχεται το όνειρο ως ρήξη με την συντήρηση και τον εφησυχασμό για να αναδυθεί η νέα ζωή. Θα πρέπει, λοιπόν, κατ’ αρχήν, να υπάρχει ένα έδαφος συντήρησης το οποίο η Δεξιά δεν μπορεί, από τη φύση της, να αποφύγει να υπάρχει. Δεξιά είναι το κεκτημένο, αυτό που κάποτε ήταν επαναστατικό μέχρι που ήρθε στην εξουσία.\nΔεξιά, επί Γαλλικής Επανάστασης ήταν η φεουδαρχία και Αριστερά η αστική τάξη, αυτή που τώρα είναι Δεξιά (Μαρξ: «δεν μπορούμε ν’ αγνοήσουμε τον επαναστατικό ρόλο της αστικής τάξης»). Ο Λούθηρος, ως Προμάρξ, όσο και ν’ ακούγεται παράξενο, ήταν η Αριστερά της εποχής, η σκέψη του οποίου φύτεψε τις πρώτες τράπεζες (bank) στις όχθες (bank) του Άμστερνταμ, προετοιμάζοντας τη γαλλική αστική επανάσταση. Ναι, οι τράπεζες ήταν ο αριστερός εμπράγματος λόγος της εποχής ενώ την ίδια περίοδο σημειώνεται η τομή στην αρχιτεκτονική τοπίου: ο ολλανδικός κήπος αποδεσμεύεται από το βασιλικό γαλλικό μπαρόκ, πράγμα που σηματοδοτεί την εξ αριστερών υποκειμενικότητα του βλέμματος επί του κόσμου, ως συνέχεια της αριστερής ματιάς του Αλμπέρτι. Ο άνθρωπος πια βλέπει τον κόσμο αλλιώς. Θα λέγαμε ότι οι 95 θέσεις του Λούθηρου (1517) είναι η εισαγωγή στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Μαρξ (1848).\n(Παρένθεση-ένα αίνιγμα: πως μπορεί ο Προτεσταντικός Καπιταλισμός να γεννά διαρκώς νέες ιδέες; Να βρίσκεται στην πρωτοπορία της ιστορικής εξέλιξης, της επιστήμης, της φιλοσοφίας, της οικονομίας, ενδεικτικά, από τον Τζομπς στον Λένον, από τον Χιούμ στον Χάιντεγγερ, από τον Μπετόβεν στον Κέιτζ, από τον Μπόυς στον Γκέιτζ, από τον Έντισον στον Φρίντμαν, από τον Αϊνστάιν στον Μπέκεττ… Πώς, ενώ οι υποτιθέμενες κρίσεις του καπιταλισμού βαθαίνουν μέχρι να πέσει στην άβυσσο την οποία ο ίδιος θα έχει ανοίξει, η Οικουμένη να έλκεται και να σύρεται και να γοητεύεται από την βεμπεριανή εξίσωση Προτεσταντισμού-Καπιταλισμού; Πώς γίνεται, αυτό το υποτιθέμενο παρηκμασμένο οικονομικό σύστημα όχι μόνο να μην παραδίδει την ιστορική σκυτάλη στην υποτιθέμενη διάδοχη τάξη αλλά να είναι η ίδια αυτή η διάδοχη τάξη του εαυτού της ενώ η υποτιθέμενη διάδοχη τάξη τρέχει πίσω από την ταύτιση της με το παλαιό σύστημα; Σαν ο Προτεσταντισμός και η εμπράγματη οικονομική και κοινωνική του έκφραση να αναγεννώνται εκ των έσω, εκ των ιδίων αυτού εσωτερικών δυνάμεων. Σαν Δεξιά και Αριστερά να εμπεριέχονται στο ίδιο το σύστημα το οποίο κατ’ αυτό τον τρόπο αυτοαναλώνεται και αυτοδημιουργείται, γίνεται η Αριστερά της προηγούμενης δικής του κατάστασης, ενώ ταυτόχρονα ως Αριστερά ολισθαίνει σταδιακά σε Δεξιά κοκ. Δηλαδή, σαν οι αντιθέσεις να γίνονται δημιουργικές και όχι διαλυτικές, αποδίδοντας μια νέα σύνθεση του κόσμου η οποία εξακολουθεί να εμπεριέχει δημιουργικές-εξελικτικές και όχι τελικές και καταστροφικές αντιθέσεις. Και η άλλη τάξη, η αντίπαλη τάξη που είναι; Υπάρχει μία τέτοια τάξη; Κι αν υπάρχει μήπως είναι απλώς ένας παράγοντας της εξέλιξης – ακόμα και με την έννοια της μαρξιστικής υπεραξίας- ή με την έννοια της αναμονής στην σταδιακή ένταξη της στην εξέλιξη, κάτι ανάλογο με αυτό που συμβαίνει σε μεγάλα τμήματα του πλανήτη, όπως η Αφρική η οποία εντάσσεται αργά αλλά εντάσσεται; Γιατί, τα ένοπλα κινήματα στην Αφρική σήμερα ουδεμία σχέση έχουν με τα κινήματα του παρελθόντος τύπου Μοζαμβίκης ή Αγκόλας: το ενδιαφέρον εξαντλείται στο μοίρασμα της πίτας εντός του ιδίου ιδεολογικού-πολιτικού πλαισίου.\nΣαν ο Προτεσταντισμός να έδωσε ένα αυστηρό αλλά γήινο και προσιτό νόημα στη ζωή του ανθρώπου, διαφορετικό από το εκκοσμικευμένο Καθολικό, διαφορετικό από το υπερβατικό της Ορθοδοξίας. Σαν η θυροκόλληση του Λούθηρου να έγινε το εφαλτήριο για την εκτόξευση του ανθρώπου μέσα στους επόμενους αιώνες. Ο άγνωστος Χ της βεμπεριανής εξίσωσης, ίσως, αφορά μόνο το πόσους αιώνες. Μην ξεχνάμε ότι οι πιο πλούσιες χώρες του κόσμου (και οι πιο επεκτατικές, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο) ανήκουν σε αυτό το δόγμα.\nΛέω « σαν» γιατί όλα αυτά είναι αντικείμενο όχι αυτού του σύντομου κειμένου.\nΔεν ξέρω καν αν ισχύουν αυτά που ανέφερα σε αυτή την παρένθεση. Ελπίζω, όχι. Γιατί θα ήταν τερατώδες ο άνθρωπος ως πολιτικό υποκείμενο να είναι κεκλεισμένος σε μια πεπερασμένη ιστορική εξέλιξη, να είναι υποκείμενο της υπερεγωτικής εντολής «κέρδισε-κατανάλωσε», υποκείμενο μιας ευκλείδειας κοινωνικής γεωμετρίας, ανάλογης εκείνης του «Φάνυ και Αλέξανδρος» του Μπέργκμαν. Αλλά, αν είναι;).\nΗ Αριστερά, ωστόσο, όπως κι αν λέγεται στον αριθμητή, πάντα θα μονοπωλεί το όνειρο ώσπου να καταστεί Δεξιά. Γιατί η πρωτοπορία είναι θνησιγενής. Η τέχνη στο μουσείο όσο πρωτοποριακή κι αν είναι ανήκει στην ιστορία.\nΟ ίδιος ο κόσμος δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την αντίθεση Δεξιά-Αριστερά γιατί η αντίθεση αυτή είναι «η ατμομηχανή της ιστορίας». Λόγος και Αντίλογος κινούν, μετασχηματίζουν την ιστορία. Το σύμπαν είναι θέμα Λόγου. Αλίμονο αν πάψει ο Αντίλογος. Το σύμπαν θα σβήσει. Είναι αστείο όταν δεν είναι τραγικό να θέλει κάποιος να πάψει να υπάρχει Αριστερά, όσο αστείο είναι να θέλει κάποιος να σταματήσει, την εξ αριστερών φωνή του Δυτικού Κόσμου, την μετανάστευση. Η Δεξιά πάντα θα εμπεριέχει εν σπέρματι την Αριστερά την οποία θα τροφοδοτεί με αντιπολιτευτικό λόγο και η Αριστερά θα εμπεριέχει εν σπέρματι την Δεξιά στην οποία θα εξελιχθεί. Μπορούμε να στείλουμε κι ένα e mail στον Ηράκλειτο να μας το επιβεβαιώσει.\nΣημασία έχει, όμως, για ποια Δεξιά και για ποια Αριστερά μιλάμε. Όσο για το τι θα γίνεται σε μια υποτιθέμενη αταξική κοινωνία, υπενθυμίζω τα λόγια του Φρόυντ «να δω τότε που θα στρέφεται η επιθετικότητα».\nΣτην εποχή μας, πρόκειται, ωστόσο, εκ μέρους της Δεξιάς για ολομέτωπη επίθεση και σε ιδεολογικό και σε κοινωνικό-κατασταλτικό επίπεδο. Σαν να θέλει η Δεξιά να παραφράσει τον Μαρξ για την αταξική κοινωνία φιμώνοντας και εξαφανίζοντας την ετερότητα. Έναντι της οποίας επίθεσης η εγχώρια αριστερή κουλτούρα πάει να αντιπαρατάξει τραγουδάκια του ‘70 και παλιομοδίτικα φεστιβάλ που νομίζει ότι δεν μυρίζουν ναφθαλίνη, ότι ακόμα συγκινούν, όπως νομίζει ότι ακόμα συγκινούν οι λέξεις «μπροστάρης» «λαός» «φονιάδες των λαών» κλπ. Να μας πει, όμως, πρώτα, τι είναι σήμερα ο λαός. Και ποιος στον τρίτο κόσμο δεν λατρεύει ένα ζευγάρι παπούτσια μάρκας. Ας ξεκινήσουμε την συζήτηση από κει.\nΒλέπετε, ρεβανσισμός δεν υπάρχει μόνο στην Αριστερά η οποία τον διεκδικεί πολιτικά (μόνο; Να, μόλις πρόσφατα το ΚΚΕ δικαίωσε τον Ζαχαριάδη για την επιλογή του. Αμ εκείνο το «όταν θα μπουν οι αντάρτες στην Αθήνα, το Σύνταγμα θα λέγεται πλατεία Κουφοντίνα», τι λέει;) αλλά και την Δεξιά, την νικηφόρο στρατιωτικά και πολιτικά Δεξιά, όσον αφορά την ιδεολογία, μετά 70 χρόνια απαξίωσης του ιδεολογικού της οπλοστασίου.\nΟι απόψεις δύο βουλευτών, της Δεξιάς παράτασης και της υποτιθέμενης Αριστεράς, των κκ. Μ. Βορίδη και Γ. Δραγασάκη είναι ενδεικτικές. Μ. Βορίδης (2014): «μπορεί κανείς να λέει ότι κατέχει την πολιτική εξουσία αλλά στην πραγματικότητα να μην μπορεί να κάνει τίποτα καθώς είναι διαμορφωμένο ένα περιβάλλον εντός του οποίου παράγονται αξίες από αυτούς που κατέχουν τους βασικούς ιδεολογικούς μηχανισμούς». Γ. Δραγασάκης ( 2021): «Η αριστερά της εποχής μας έχει ανάγκη από ιδεολογική επανασύνταξη». (Εν παρόδω: υποτίθεται, φυσικά, ότι ο κ. Δραγασάκης ανήκει στην Αριστερά και μιλά εξ ονόματος της. Πράγμα που βολεύει την Δεξιά ως προς το πολιτικό παιχνίδι, να θεωρεί ο κόσμος ως Αριστερά την αριστερή της φωνή). Μα, κι ο ίδιος, ο με «σοσιαλιστικές» καταβολές, παρών υπουργός Προπό δεν δήλωνε (2002) ότι, είχε βάλει σκοπό ν’ απαξιώσει τη γοητεία που ασκούσε στη συνείδηση του κόσμου η τότε ένοπλη οργάνωση;\nΣτην λεγόμενη Αριστερά απομένει το ΚΚΕ το οποίο μιλά για την ενηλικίωση και την προοπτική της ιστορίας με την πρωτόγονη γλώσσα των σπηλαίων. Και περιμένει κόσμο. Μα, δεν καταλαβαίνει ότι κι αν ακόμα όλη η Ελλάδα γινόταν ένα επαναστατικό ποτάμι, ότι ο λόγος του, τουλάχιστον από τους νέους ανθρώπους, ή από τις ηλικίες κάτω των ενενήντα, ανεξάρτητα από τις αλήθειες ή τα λάθη που εμπεριέχει, δεν μπορεί ν’ ακουστεί; Το ΚΚΕ χρειάζεται επειγόντως μαθήματα γλωσσολογίας και σύγχρονης ρητορικής. Δεν μπορείτε, σύντροφοι, να μιλάτε την Μεσαιωνική γλώσσα το 2021 ούτε την Αττική και να περιμένετε ο κόσμος να σας ακολουθήσει. Άσε που οι εκφράσεις σας, «σύντροφοι», «σοσιαλισμός», «αριστερά» και πλείστες άλλες έχουν μαγαριστεί ανεπίτρεπτα και, ίσως, ανεπιστρεπτί.\nΌπως, επιτέλους, χρειάζεται λόγο, τον δικό της λόγο η ευρύτερη Αριστερά και όχι να ντύνει με άλλα ρούχα το σώμα του λόγου της Δεξιάς. (Παλιά ιστορία, την έκανε κι ο Μαρξ στον Χέγκελ).\nΜαθήματα δυτικής φιλοσοφίας και ουμανιστικού πατριωτισμού χρειάζεται επίσης η παραδοσιακή\nΔεξιά. Τι αντίφαση, αλήθεια, η Δεξιά και οι παραφυάδες της που κόπτεται για πατριωτισμό, που στήριξε την ιδεολογία της σε αυτό που αποκαλεί πατριωτισμό και εθνικοφροσύνη, να εκποιεί, με χαρά το χώμα της πατρίδας μας στο ξένο κέρδος, αυτό το χώμα για το οποίο κραυγάζει ότι δεν θα παραχωρήσει ούτε μια σπιθαμή, το χώμα μας το ελληνικό, αυτό που μας ζει κι αυτό που μας θάβει να χάνει την ταυτότητα του, οι τόποι μας ν’ αλλάζουν όνομα, ν’ αλλαξοπιστούν, να λέγονται Κόσκο, Μόχεγκαν, Φράπορτ… Ποιοι μιλούσαν για προδότες; Ποιοι μιλούσαν για μίσθερνα όργανα όταν οι ίδιοι αυτοί είναι μεσίτες του οικοπέδου Ελλάς; Ότι δεν συνέβη επί αιώνες συμβαίνει τώρα εν μία νυκτί. Τίτλος της τραγωδίας: το παρόν δίδεται προς αντιπαροχή.\nΈπρεπε, λοιπόν, να πεθάνει ή ν’ απαξιωθεί ο Κουφοντίνας; Θα ήταν μια απόλυτη συμβολική νίκη της Δεξιάς στον εμφύλιο που άρχισε το ’46, συνεχίστηκε με τις εξορίες και εκτελέσεις, μετουσιώθηκε απροκάλυπτα το ‘67, μεταλλάχθηκε στη συμφιλίωση που πρόσφερε ή εξαναγκάστηκε ο νικητής το ‘74, μεταμορφώθηκε εν συνεχεία στη εκλογική νίκη κάποιου που μιλούσε για σοσιαλισμό, φτάσαμε στη δεύτερη στυγνή δικτατορία (για το καλό μας, ότι δηλαδή ισχυριζόταν και η χούντα του ‘67) του ΔΝΤ, το οποίο δεν χόρεψε στο ταψί με τα φάλτσα όργανα του κόμματος εκείνου που δεν ήξερε να διακρίνει το «ναι» από το «όχι» (το αδιαφοροποίητο «ναι-όχι» είναι ένδειξη ανωριμότητας της πολύ πρώιμης παιδικής ηλικίας).\nΤελικά, φτάσαμε να χρωστάμε 225% του ΑΕΠ ή 374 δις εν σχέσει με τα 39 δις, το 2001, δηλαδή, σχεδόν, δέκα φορές πάνω. Ότι πρέπει δηλαδή για να είμαστε αιωνίως εξαρτημένοι.\nΑλήθεια, έχουμε διαπιστώσει όσον αφορά το χρέος μας ότι πρόκειται για μια αφανή κατοχή ανάλογη μ’ εκείνη της γερμανικής κατοχής του 1940; «ότι βγάζετε θα μου το δίνετε και για να μην πεθάνετε για να συνεχίσετε να μου δίνετε, ότι περισσεύει μοιραστείτε το μεταξύ σας, όπως νομίζετε). Αυτή η εξάρτηση φτάνει για να εγγραφεί εντός της οποιαδήποτε υπόδειξη, εντολή, διαταγή.\nΟ Κουφοντίνας, λοιπόν, όφειλε να πεθάνει βιολογικά ή πολιτικά; Η Δεξιά έτσι θα έχει δείξει την πυγμή της σε όποιον νόμιζε ότι μπορεί να της ασκηθεί πίεση με την ζωή του, την ζωή μας. Η Δεξιά δεν δέχεται πιέσεις παρά μόνο από «Δυσμάς».\nΚάπως έτσι, θα τελείωνε η ιστορία όπου αυτοί θα είχαν ζήσει καλά και όλοι εμείς…χειρότερα.\nΑλλά, κλείνει έτσι η ιστορία\nΕξαιρετικό παράδειγμα συνέχισης του εμφυλίου σε ιδεολογικό επίπεδο είναι η έως σήμερα συνεχιζόμενη διαμάχη, ουσιαστικά, δεξιάς- αριστερής ιδεολογίας, όσον αφορά την Επανάσταση του ’21, με αποτέλεσμα κανείς να μην γνωρίζει τι ήταν αυτή η Επανάσταση, σαν να είναι μια υποκειμενική φαντασίωση.\nΓιατί, αν δεν υπάρχει αποδοχή μιας κοινής πραγματικότητας τότε το αφήγημα φαντάζει επινοημένο και εξωπραγματικό. Το ελληνόπουλο σήμερα αγνοεί το γιατί είναι ελεύθερο, το πως έχει πατρίδα. Ξέρουμε, βέβαια, ότι και μια τελεία ή ένα κόμμα ερμηνεύουν. Πόσο μάλλον ένα ιστορικό αφήγημα το οποίο είναι από τη φύση του συνέπεια αλλά και υποκείμενο ερμηνείας. Και ναι μεν ερμηνεύω θα πει χάνω, αλλά χάνω για βρω, όμως εδώ η ερμηνεία μάς κάνει να κρατάμε στα χέρια μας το κενό. Σαν να είναι προτιμότερο το κενό παρά να υπερισχύσει μια άποψη της οποίας η συνέπεια θα δικαίωνε ή θα απέρριπτε τη σημερινή συνθήκη.\nΑ, οι Έλληνες είμαστε λίγοι στην Οικουμένη. Μην κάνουμε κακό ο ένας στον άλλο. Επιζήσαμε. Μην αυτοκαταστραφούμε.\nΔεν ξέρω πια που να πάω…\n«Το ΚΚ ρε μάνα και ντρέπουμαι» δεν μου φαίνεται λύση.\nΤο ότι «το παλιό έχει πεθάνει» το βλέπουμε από το ότι φοράει διαρκώς καινούργια ρούχα. Το «νέο δεν μπορεί να γεννηθεί» ακόμα;\nΑποκλείεται, άραγε, μήπως, είναι πολύ αργά για να υπάρξει μια ελληνική Δεξιά και μια ελληνική Αριστερά, το έτος 200 από Ελληνικής Επανάστασης;\nΤότε θα υπήρχε δίλημμα;\nΉ θα κατέπιπτε από τη ζωή που θ’ αποκτούσε το γλυπτό στην πλατεία Κλαυθμώνος και την εορτή που θα στηνόταν μπροστά του;\n*Ο Φώτης Καγγελάρης είναι ψυχοπαθολόγος.


Δρ. Νίκος Νικολαΐδης-"Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ"\nΑρχικήΨηφιακή ΒιβλιοθήκηΆρθραΆρθρα (Ελληνικά)Δρ. Νίκος Νικολαΐδης-"Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ"\nΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ\nΔρ. Νίκος Νικολαΐδης\nΨυχίατρος, μέλος της Ελβετικής ψυχαναλυτικής εταιρίας\nκαι του Ινστιτούτου ψυχοσωματικής 1980-\nP.Marty. 2, chemin de la Tour de Champel, Genève 1206\nΑνθρωπολογική και ψυχαναλυτική μελέτη\nΦαλλικό όργανο της μητέρας θα έλεγαν οι ψυχαναλυτές…\nΜε την παρουσία του Απόλλωνος περνάμε στη θεογονία-κοσμογονία του Ησιόδου, η οποία αρχίζει με τη Γη και καταλήγει στην πολυθεϊκή εξουσία ολυμπίων. Η διαφορά αυτής της θεογονίας-κοσμογονίας από την προηγούμενη (Χθόνια) και Ορφική, όπως θα δούμε, αφορά στην δόμηση και στην εξέλιξή της. Διαβάζοντας τον Ησίοδο διακρίνουμε μια "λογική", που με τις μεταφορές και τις φαντασιώσεις του, μας προσεγγίζει τόσο στην εξέλιξη των ειδών (ανθρωπογέννεση) του Δαρβίνου όσο και στην ψυχοσεξουαλική εξέλιξη που περιγράφει ο Freud (4) και άλλοι ψυχολόγοι ή φιλόσοφοι άλλων εποχών.\nΟι Έλληνες, με την λογική της σκέψης τους και των συναισθημάτων τους, αρχίζουν τη γένεση της φύσης, των θεών και των ανθρώπων με ένα θηλυκό όν, τη Γη, που εμφανίζεται μετά από το Χάος και πριν από τον Έρωτα. Βλέπουμε τη Γη σαν φυσικό στοιχείο που παράγει και υποβαστάζει τον κόσμο, αλλά και σαν μητέρα –γη με τη γέννηση του Ουρανού, των ορέων, του Πόντου, του Ωκεανού, κλπ. Στην αρχή, φυσικά, η παραγωγή είναι παρθενογενετική διότι δεν μπορούσε να είναι αλλιώς. Αυτή όμως η παρθενογένεση, μας θυμίζει την φυλογένεση που προηγείται της οντογένεσης όπου, όπως είναι γνωστό, υπάρχουν όντα που παράγονται, παράγουν και αναπαράγουν με τους μηχανισμούς της φυλογένεσης. Συνεπώς, η εμφάνιση και η παραγωγικότητα της Γης δεν είναι παρά φύσιν (ούτε εκ θεού τινός). Για την λογική των ελλήνων δεν είναι δυνατόν στην αρχή των θεών και ανθρώπων να προΐσταται ένα άρρεν όν, όπως στις θεογονίες τις μονοθεϊστικές.\nΕξ’ άλλου, μη ξεχνάμε ότι οι έλληνες έκαναν τον θεό ή τους θεούς τους, κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους και όχι το αντίθετο (ο θεός έκανε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και ομοίωσή του). Έτσι, κατά τον Ησίοδο, η γένεση των στοιχείων της φύσεως και των θεών (που μεταφορικά συμπεριφέρονται όπως οι άνθρωποι) συμβαδίζει: "ως τα πρώτα θεοί και γαία γένοντο" (στ.105). Η Γη, όπως είδαμε υποβαστάζει το σύμπαν αλλά σαν μητέρα πρέπει να αναπαράγει τον κόσμο. Φυσικό είναι, ότι ο σύζυγος είναι ένα στοιχείο της φύσεως που ανθρωποποιείται: ο Ουρανός, που την περιβάλλει και τη γονιμοποιεί. Από την παρθενοποίηση περνάμε στην οντο (ανθρωπο-)γένεση.\nΤο "μητρώον" αυτής της εξέλιξης άρχισε από τη Μητέρα-Γη, η οποία εξακολουθεί να επηρεάζει την πορεία του κόσμου και η οποία κατά καιρούς εμφανίζεται σε ορισμένες κρίσιμες στιγμές. Ο Ζευς, την σέβεται, την τρέμει και την φοβάται: "όταν ο Τυφών βγαίνει από τα τάρταρα ταράζοντας τη γη, ο Ζευς τρέμει στον θρόνο του", μας λέγει ο μύθος. Η Πυθία, αν και όργανο του Απόλλωνος, εξακολουθεί να είναι το ενωτικό σημείο, ως εκ του ονόματός της, με την αρχαϊκή μητέρα-γη ή ακόμα και του Απόλλωνος, που στους Δελφούς ονομάζεται Πύθιος.\nΤα σημαίνοντα (significant) αυτής της εξέλιξης είναι: Πυθώ-Πυθών-Πύθιος (Απόλλων)-Πυθία.\nΑυτή τη συνέχιση της παρουσίας της Μητέρας-Γης την βλέπουμε και στην Ορέστεια του Αισχύλου, όπου στις Ευμενίδες ο χορός αρχίζει λέγοντας "Η προσευχή μου στους θεούς περιλαμβάνει μια πρώτη και εξαίρετη θέση για την προφήτισσα Γη". Σημειώνουμε ότι στις Ευμενίδες θα κριθεί η τύχη του Ορέστη για τη μητροκτονία. Άρα, είναι ενδιαφέρον ότι ο χορός δεν απευθύνεται στον πατέρα των θεών (το Δία) που θα κρίνει την ενοχή του Ορέστη, αλλά στην Γη. Η αμφιθυμία της ελληνικής μυθολογίας ως προς την μητέρα-Γη και θηλυκό ον, διαγράφεται μεταξύ άλλων στις Βάκχες του Ευριπίδη. A. Green Un oeil en trop, Ν. Νικολαΐδης και συν. Θεοφαγία. Η Α. Ποταμιάνου: Les entrants de la folie εκτός από την ανάλυση των Βακχών περιγράφει αναλυτικά τον "φονικό…μητρικό" ρόλο της Ειρήνης της Αθηναίας στην εποχή του Βυζαντίου.\nΗ θεογονία του Ησιόδου έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς ψυχαναλυτές να περιγράψουν τις αναλογίες της με την ψυχοσεξουαλική εξέλιξη του ανθρώπου (D. Anzieu, A. Green, J. Gillibert, J. Bergeret, N. Nikolaidis, etc.). Σ’ αυτό το άρθρο περιοριζόμαστε να υπογραμμίσουμε ότι η κατάληξη της εξέλιξης της θεογονίας με τη δόμηση των ολυμπίων θεών ανταποκρίνεται στην ψυχοβιολογική τριαδικότητα του οιδιπόδειου συμπλέγματος, δηλαδή στη θεμελιώδη διαφορά φύλων και γενεών που αποτελεί την βάση του ανθρώπινου ψυχικού συστήματος. Τα κυριαρχούντα, όμως, στοιχεία του Οιδιπόδειου συμπλέγματος είναι: η κατάκτηση της μητέρας (Ιοκάστη) και της εξουσίας της γης των Θηβών (Λάϊος).\nΣτις διάφορες και πολλαπλές εκδόσεις της ορφικής θεογονίας, η εξελικτική ιεραρχία παλαιών και νέων θεοτήτων περιπλέκεται διαχρονικά. Ο Ζευς, π.χ. καταπίνοντας την Μήτιδα (αρχαϊκή μορφή της Αθηνάς) αποκτά ένα παιδί, τον Διόνυσο Ζαγρέα. Εν συνεχεία, ο Ζευς ανέχεται τον σφαγιασμό του Ζαγρέα από τους Τιτάνες (παλαιοί θεοί και ανταγωνιστές του) πράγμα που του επιτρέπει να διατηρήσει την εξουσία του. Από τη μεριά τους οι Τιτάνες σκοτώνουν (διαμερίζουν) τον διάδοχο του Διός, υπακούοντας στη μητέρα (Μήτις ή Ρέα). Αυτός ο φόνος, "στο όνομα της μητέρας", στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκδηλώνεται κάτω από τη θανατηφόρα έκφανση ζωής αρχαϊκής μητέρας. Οι Τιτάνες όταν σκοτώνουν τον Ζαγρέα έχουν αλειμμένα τα πρόσωπά τους με γύψο. Ο γύψος είναι υλικό της Γης, της μεγάλης χθόνιας θεάς. Αυτή η ψιμυθίωση υποδηλώνει την συμμετοχή ή παρουσία της μητέρας στον φόνο.\nΗ διαχρονική και ιεραρχική περιπλοκή των διαφόρων εκδόσεων της ορφικής μυθολογίας, είναι λιγότερο εμφανείς, στη μορφή που πήρε, κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Ο άξονας του πρωτοτύπου αλλάζει και τα μυθικά πρόσωπα διαφέρουν, μολονότι τα βασικά θεογονικά στοιχεία παραμένουν τα ίδια. Κατά την ελληνιστική, λοιπόν, μορφή της ορφικής θεογονίας, οι θεοί γεννιούνται από το αυγό, που αντιπροσωπεύει την πληρότητα του αδιαφοροποίητου ζωικού όντος (δεν γνωρίζουμε όμως, ποιος γέννησε το αυγό!). Πρώτος γεννήθηκε ο Φάνης ή Έρως ή Μήτις ή Πρωτόγονος, θεός δίφυλος (όπως η Γη του Ησιόδου), θηλυκός αλλά και γεννήτορας μαζί, πρώτος κυβερνήτης του κόσμου. Ο Φάνης έδωσε την εξουσία στην Νύκτα.\nΑκολουθούν διαδοχικά ο Ουρανός, ο Κρόνος και τελικά ο Ζευς, που γίνεται ο πέμπτος κυβερνήτης, προικισμένος με την παντοδυναμία που απέκτησε καταπίνοντας τον Φάνη ή Έρωτα και την Μήτιδα. Η πρώτη αναπαράσταση του αυγού, καθώς και αυτή του Φάνη-Έρωτα καταδείχνουν, αφενός την έλλειψη σεξουαλικής διαφοροποίησης (θεός δίφυλος) στην αρχή της δημιουργίας, αφετέρου μια ναρκισσιστική πληρότητα συνδεδεμένη με μια ζωτική δυναμική, χαρακτηριστικά που μας θυμίζουν την Γη στη πρώτη αρχέγονη φάση της. Η Γη, όμως του Ησιόδου, εξελίσσεται και συμβάλλει στην προαγωγή των γενεών. Στην ορφική θεογονία ο Διόνυσος Ζαγρεύς διασπαράσεται από τους Τιτάνες. Σύμφωνα με μια εκδοχή του μύθου η Αθηνά, παρούσα στην θυσία, διέσωσε την καρδιά του Ζαγρέα και την έφερε στο Δία.\nΤελικά, η ολύμπια τάξη κερδίζει και εμπνέει οριστικά τη νοοτροπία, τη θρησκεία, την πολιτεία και την τέχνη των ελλήνων υπό την αιγίδα του Διός και την ευ-λογία, θα λέγαμε, της Μητέρας-Γης. Μη ξεχνάμε, όμως, ότι στην ζωτική και ζωογόνο της ενόρμηση, η Μητέρα-Γη, τόσο στην μυθολογία, όσο και στον ψυχισμό του ανθρώπου, εάν δεν διαφοροποιηθεί εξελικτικά, μπορεί να εμφανισθεί σκληρή, κατακτητική και αδυσώπητη. Έτσι τελειώνουμε αυτό το άρθρο παραφράζοντας τον γνωστό βυζαντινό διάλογο: "Εκ γυναικός (μητρός) ερρύει τα φαύλα, αλλά και εκ γυναικός (μητρός) πηγάζει τα κρείτω".\n Αγγείο στην Compienne\n Αγγείο, αναφερόμενο από τον Καρούζο\n Αλλού λέγεται: Φοίβος, Λύκιος, Λοξίας, κλπ\n N. Nikolaidis, "Hésiode et Freud, chemins parallèles" Topique 1989/ No 1, Paris και\nΘεοφαγία Εστία 1994. La Théophagie Dunod, Paris 1988\n Ορέστεια (σελ.132, στ.1)\n Η ορφική θεογονία έχει απασχολήσει πολλούς συγγραφείς και έχουν γραφεί πολλά βιβλία. Σ’ αυτό το άρθρο κάνουμε μια συνοπτική περιγραφή.\n Βλ. μεταξύ άλλων την Θεοφαγία ( Ν. Νικολαϊδης και συν. )


Cash Win Bet: Τα τελευταία νέα του ΠΑΟΚ\nΤην άφιξη του Μάριο Μπερέτα και των συνεργατών του περιμένουν στον ΠΑΟΚ για να ξεκινήσει ένας πιο ουσιαστικός διάλογος για την ενίσχυση της ομάδας. Δεν ενδιαφέρεται ο Ολυμπιακός για Βιερίνια.Πλην ορισμένων εξαιρέσεων, στον ΠΑΟΚ κλείνουν τα αφτιά τους στα μεταγραφικά σενάρια που εμφανίζονται καθημερινά στον ελληνικό και ιταλικό Τύπο. Για την ώρα στον Δικέφαλο αυτό που βγαίνει από επίσημα χείλη είναι πως: «Δεν βιαζόμαστε. Υπάρχει μεγάλο χρονικό διάστημα για να δούμε που η ομάδα πονάει και που πραγματικά χρειάζεται ενίσχυση».Η διοίκηση του Θόδωρου Ζαγοράκη περιμένει την άφιξη του Μάριο Μπερέτα και των συνεργατών του στη Θεσσαλονίκη για να ξεκινήσει ένας πιο ουσιαστικός διάλογος για τα μεταγραφικά της ομάδας. Ο Ιταλός τεχνικός μετά την παρουσίαση του από την ΠΑΕ επέστρεψε στην πατρίδα του έχοντας στις αποσκευές του δεκάδες dvd από παιχνίδια του ΠΑΟΚ στο περσινό Πρωτάθλημα.Ο 51χρονος τεχνικός του Δικεφάλου θέλει μ’ αυτό τον τρόπο να έχει μια πρώτη εικόνα από το υλικό που θα έχει τη νέα σαιζόν, αλλά και να εντοπίσει πιθανές αδυναμίες της ομάδας. Με την άφιξή του στη Θεσσαλονίκη θα κουβεντιάσει με τους Ζαγοράκη και Βρύζα τις πιθανότητες ενίσχυσης.Τα δεδομένα είναι λίγο πολύ γνωστά μικρότερο μπάτζετ τώρα το οποίο μπορεί να μεγαλώσει αν ο ΠΑΟΚ προκριθεί στα play off του Τσάμπιονς Λίγκ. Για την ώρα και από την στιγμή τα περισσότερα χρήματα θα πάνε στον Δημήτρη Σαλπιγγίδη ίσως και να γίνει μόνο μια το πολύ δύο μεταγραφές.Βέβαια δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ο ΠΑΟΚ να παραχωρήσει τα δικαιώματα κάποιου ποδοσφαιριστή σε άλλη ομάδα. Τότε το σωματείο έχοντας ζεστό στα ταμεία του θα κινηθεί πιο εύκολα στο μεταγραφικό παζάρι. Τα ονόματα που είναι υπό παραχώρηση είναι αυτά του Πάμπλο Κοντρέρας και του Ζλάταν Μουσλίμοβιτς.Θέμα Αντελίνο Βιερίνια δεν υπάρχει για τον ΠΑΟΚ και πολύ περισσότερο για τον Ολυμπιακό του Μαρινάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες οι ερυθρόλευκοι δεν ενδιαφέρονται για τον Πορτογάλο μεσοεπιθετικό καθώς στο μυαλό τους πολύ απλά είναι άλλοι ποδοσφαιριστές από τον ευρωπαϊκό χώρο.\nΑναρτήθηκε από Cash Win Bet στις 1:49 π.μ.


Δημοσιεύθηκε : Σάββατο, 15 Οκτώβριος 2016 14:42 | Εκτύπωση\nΠριν ένα χρόνο σημαιοφόρος -\nΤώρα πλέον φοιτητής της Νομικής !\nΟ Κωνσταντίνος Κριτζάς, σημαιοφόρος στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, πριν ένα χρόνο…\nΜαχητής της ζωής. Οι τρεις αυτές λέξεις μπορεί να ακούγονται συχνά για να περιγράψουν διάφορα πρόσωπα, ωστόσο στην συγκεκριμένη περίποτωση ο βαρύγδουπος προσδιορισμός αποδίδει όντως την πραγματικότητα.\nΕίναι ιδιαίτερη η περίπτωση του Κωνσταντίνου Κριτζά, αποφοίτου του 3ου Γενικού Λυκείου Ηρακλείου, ο οποίος και κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο, ξεπερνώντας εμπόδια που για άλλους ανθρώπους θα φάνταζαν ανυπέρβλητα.\nΟ Κωνσταντίνος πέρασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και με πολύ καλή σειρά, παρακάμπτοντας μύριες όσες δυσκολίες, όντας καθηλωμένος από μικρή ηλικία σε ειδικό αμαξίδιο.\nΣχεδόν ένα χρόνο μετά την τελευταία μας επικοινωνία με τον Κωνσταντίνο, οπότε και είχε δώσει συνέντευξη στην εφημερίδα μας με αφορμή που θα ήταν σημαιοφόρος για το σχολείο του στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, η "Νέα Κρήτη" τα είπε ξανά με το 18χρονο Ηρακλειώτη.\nΠρωτοετής φοιτητής πλέον του Τμήματος Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Κωνσταντίνος μάς άνοιξε για δεύτερη φορά σε λίγους μήνες την καρδιά του.\n«Σαφώς νιώθω μεγάλη ικανοποίηση», λέει αρχικά στην εφημερίδα μας ο Κωνσταντίνος Κριτζάς. Όπως μας εξηγεί, ωστόσο, τα συναισθήματά του είναι περίεργα. «Πρόκειται για μεγάλη και ξαφνική αλλαγή στη ζωή μου. Από εκεί που τόσα χρόνια ήμουν μαθητής, πλέον είμαι φοιτητής». Ερωτώμενος για το αν έχει χαλαρώσει καθόλου μετά τον άθλο του, ο Κωνσταντίνος μάς απαντά θετικά. Σπεύδει, ωστόσο, να συμπληρώσει ότι το άγχος παραμένει, καθώς η Νομική αποτελεί μια πολύ δύσκολη σχολή.\nΤι ήταν αυτό που τον ώθησε όμως να επιλέξει τη συγκεκριμένη σχολή; «Αποφάσισα ότι θέλω να σπουδάσω στη Νομική πριν από λίγα χρόνια, όταν, ως μαθητής Λυκείου, έπρεπε να αποφασίσω ποια κατεύθυνση θ' ακολουθήσω. Επειδή είχα κλίση στα θεωρητικά μαθήματα κι επειδή ανέκαθεν μου ασκούσε ιδιαίτερη έλξη η Εγκληματολογία, έθεσα ως πρώτο μου στόχο την εισαγωγή στη Νομική Σχολή», μας εξηγεί ο Κωνσταντίνος.\nΑπό το να θέσεις κάποιους στόχους μέχρι το να τους υλοποιήσεις, μεσολαβεί τεράστια απόσταση. Ρωτήσαμε, λοιπόν, τον Κωνσταντίνο πώς κατάφερε να τη διανύσει. «Σαφώς έπρεπε να ξεπεράσω πολύ μεγάλες δυσκολίες», μας λέει. Προφανώς σημαντικό ρόλο στην επιτυχία του έπαιξε η μελέτη.\nΌπως μας επισήμανε, όμως, δε θα είχε πετύχει ποτέ χωρίς τη βοήθεια αφενός των καθηγητών του και κατ' επέκταση του ευρύτερου σχολικού του περιβάλλοντος, και αφετέρου της οικογένειάς του, η οποία βρίσκεται συνεχώς στο πλάι του όλα αυτά τα χρόνια.\nΙδού πώς μας περιέγραψε το πώς λειτούργησε επιτυχώς το μοντέλο συνεργασίας του ίδιου, της οικογένειάς του και των καθηγητών του. «Πρόκειται για μια ορχήστρα», ανέφερε με νόημα ο Κωνσταντίνος, που λατρεύει την κλασική μουσική. «Όπως μια ορχήστρα μπορεί να αποδώσει εκπληκτικά πράγματα, λόγω της αρμονικής συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της, έτσι τα καταφέραμε κι εμείς. Γιατί δεν τα κατάφερα μόνος μου, αλλά μαζί με την οικογένεια και τους καθηγητές μου», μας εξηγεί ο Κωνσταντίνος, ο οποίος σπεύδει να ευχαριστήσει από καρδιάς όλους τους καθηγητές και τους συμμαθητές του, αλλά και τη μητέρα του, τον αδερφό του και τον πατέρα του, ο οποίος δε βρίσκεται πια στη ζωή για να τον δει και να τον καμαρώσει.\n«Παρά τις διαφορές και τις ιδιαιτερότητες του καθενός, λειτουργήσαμε σαν ομάδα και τα καταφέραμε», μας λέει ο Κωνσταντίνος και χαμογελά.\nΌσο για το τι σκέφτεται από εδώ και πέρα; Οι δυσκολίες γι' αυτόν δε σταματούν. Το σοβαρό πρόβλημα υγείας που τον ταλαιπωρεί παραμένει. Έτσι, λοιπόν, τουλάχιστον σε πρώτο στάδιο, θα παρακολουθεί τα μαθήματά του εξ αποστάσεως, μέσω διαδικτύου. «Θα είναι δύσκολα, όπως σε όλα μου τα εγχειρήματα. Ωστόσο, ευελπιστώ να βγω νικητής και σ' αυτό τον αγώνα», μας λέει ο Κωνσταντίνος, ο οποίος μπορεί να πέτυχε έναν από τους μεγάλους του στόχους, όμως η εισαγωγή στη Νομική δεν ήταν ο μοναδικός: Όπως μας εκμυστηρεύεται, έχει δύο ακόμη μεγάλα όνειρα να πραγματώσει, αφού καταφέρει να ξεπεράσει το πρόβλημα υγείας του: να κάνει το γύρο της Ευρώπης με μια μηχανή, καθώς και να καταταγεί στα Σώματα Ασφαλείας ή στις Ένοπλες Δυνάμεις.\nΟ Κων/νος Κριτζάς από το πλατό της εκπομπής "Κρήτη Σήμερα" πριν ένα χρόνο, ως σημαιοφόρος είχε μιλήσει για τα όνειρά του, το μέλλον αλλά και τα αγαπημένα του πρόσωπα.\nΤο video από την περσινή εκπομπή "Κρήτη Σήμερα"


Γενικές Eρωτήσεις >> Ερωτήσεις για Οnline Κρατησεις >> Ερωτήσεις Κα...\nΠολλοί από τους πελάτες μας έχουν συγκεκριμένες ερωτήσεις σχετικά με τις επαγγελματικές υπηρεσίες καθαριότητας.\nΑκολουθούν μερικές συχνές ερωτήσεις από τους πελάτες μας.\nΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΛΑΒΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ?\nΕπιλέγουμε την επιλογή ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ στη συνέχεια επιλέγουμε την υπηρεσία που χρειαζόμαστε -> συμπληρώνουμε τη φόρμα και μέσα σε 12 ώρες ένας εκπρόσωπος της εταιρείας θα επικοινωνήσει μαζί σας.\nΜΗΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΠΡΙΝ ΛΑΒΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ?\nΜπορείτε να καλέσετε στο 2286300820 η 6981736712 για να κλείσετε ένα ραντεβού και ένας εκπρόσωπος της εταιρείας θα περάσει από το χώρο σας.\nΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΙΔΗ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ?\nΤα ειδη καθαρισμού περιλαμβάνονται από προεπιλογή.\nΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ?\nΠαρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας αμέσως και θα λάβουμε τα μέτρα για να διορθώσουμε την κατάσταση.\nΕρωτήσεις για Οnline Κρατησεις\nΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΩ ONLINE ΚΡΑΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ?\nΔεν εγγυόμαστε κρατήσεις online της ιδιας ημερας. Μπορειτε να κανετε κρατιση για τις επομενες ημερες .\nΑν χρειαζεστε κρατηση την ιδια ημερας μπορειτε να κλεισετε τηλεφωνικα στο 2286300820 η 6981736712\nΥΠΑΡΧΟΥΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ?\nΌχι, μπορείτε να ακυρώσετε την υπηρεσία οποιαδήποτε στιγμή χωρίς καμία επιβαρυνση. Δεν χρειάζεται να δεσμευτείτε για συμβάσεις ή προκαθορισμένο αριθμό ραντεβού.\nΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ?\nΑκολουθεί μια λίστα με τις εργασιες που θα γινονται στους χώρους του σπιτιού σας κατά τη διάρκεια ενός τυπικού καθαρισμού. Μπορείτε επίσης να ζητήσετε επιπλέον εργασιες ενημερωνοντας την Υπεύθυνη Καθαρισμού.\nΤΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΕ?\nΜπορείτε να δείτε τις διάφορες υπηρεσίες με την επίσκεψη στην πρώτη σελίδα και κάνοντας κλικ στην επιλογή “Υπηρεσίες“


1. Όλα τα προϊόντα LED του ηλεκτρονικού καταστήματος www.decolight.gr , που πωλούνται στο κατάστημά μας, καλύπτονται από εγγύηση καλής ποιότητας η οποία προσφέρεται από τις αντίστοιχες αντιπροσωπίες και προορίζεται από 1 χρόνο έως και 3 χρόνια σε ορισμένα προϊόντα.\n2. Οι Λαμπτήρες ειδικού σκοπού καθώς και το ηλεκτρολογικό υλικό δεν εξασφαλίζεται από κάποια εγγύηση. Εκτός από σφάλμα κατασκευαστικής προέλευσης, όπου εγγυόμαστε άμεση αντικατάσταση.\n3. Τα προϊόντα προσφοράς τις περισσότερες φορές δε συμπεριλαμβάνουν κάποια εγγύηση.\n4. Η εγγύηση των προϊόντων σε καμία περίπτωση δεν καλύπτει βλάβες που προκλήθηκαν από κακό χειρισμό, εσφαλμένη χρήση misuse, λανθασμένη σύνδεση,κακή ή λανθασμένη τοποθέτηση αντίθετη με τις οδηγίες τοποθέτησης του προϊόντος, διαφορετική τάση ρεύματος, βραχυκύκλωμα πυρκαγιά, υψηλή ή χαμηλή θερμοκρασία, υγρασία , καιρικά φαινόμενα (κεραυνό, πλημμύρα,έκθεση σε ήλιο κλπ). Η εγγύηση δε παρέχει κανένα δικαίωμα χρηματικής αποζημίωσης πέρα από την επισκευή ή την αντικατάσταση του προϊόντος (κατ' επιλογή μας).\n5. Σε περίπτωση βλάβης κάποιου προϊόντος που οφείλεται σε εργοστασιακό ελάττωμα και καλύπτεται από τη εγγύηση επιβαρύνεστε τα έξοδα αποστολής προς την έδρα μας, καθώς επίσης η εταιρία επιβαρύνεται το κόστος αποστολής προς τον πελάτη. Τα προϊόντα θα πρέπει να αποστέλλονται στη συσκευασία τους, για να γίνει δεκτή επιστροφή από το αρμόδιο εργοστάσιο.\n6. Αλλαγές σε προϊόντα λόγω δυσαρέσκειας του πελάτη γίνονται δεκτές μόνο σε περιπτώσεις που υπάρχει το κουτί-συσκευασία του προϊόντος ανέπαφο χωρίς ζημιά ή οποιαδήποτε φθορά και αυστηρά μόνο μέχρι 14 ημέρες από την αγορά του ( με συνημμένο αποδεικτικό αγοράς Απόδειξη ή Τιμολόγιο), το προϊόν θα πρέπει να είναι ακριβώς στην ίδια κατάσταση που στάλθηκε χωρίς οποιαδήποτε ζημιά ή φθορά. Το προϊόν πρέπει να επιστραφεί στον έμπορο ΜΟΝΟ με κουριερ Ελτα πόρτα-πόρτα στα παρακάτω στοιχεία:\nΠΟΛΥΓΝΩΤΟΥ 55, 54351\n* Ενημερώστε μας τηλεφωνικά ή μέσω e-mail για να επικοινωνήσουμε με την κούριερ για να παραλάβει την επιστροφή σας από το χώρο σας.\nΗ αλλαγή του προϊόντος ή η επιστροφή χρημάτων γίνεται δεκτή κατόπιν εξέτασης του προϊόντος στην παραλαβή του από τον έμπορο και εντός 10 ημερών.\n7. Οποιαδήποτε φθορά ή ζημία προκύψει από τη μεταφορά δεν επιβαρύνει σε καμία περίπτωση την Decolight καθώς προβλέπει για την άρτια συσκευασία, ώστε να ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα καταστροφής κατά τη μεταφορά. Οι εκάστοτε μεταφορικές εταιρίες επιβαρύνονται τις φθορές και ζημίες κατά τη μεταφορά με ζήτηση του πελάτη που παραλαμβάνει την παραγγελία.\n8. Η εγγύηση των προϊόντων που προσφέρει η Decolight βασίζεται στους προμηθευτές της, οπότε οποιαδήποτε ζημία ή ελάττωμα εργοστασιακό δεν οφείλεται και δεν επιβαρύνει την Decolight αλλά τις εκάστοτε αντιπροσωπίες.\n9. Η εγγύηση των προϊόντων αναφέρεται σε αντικατάσταση ή επισκευή αυτών. Σε καμία περίπτωση η εγγύηση δε συμπεριλαμβάνει το κόστος μεταφοράς προς την έδρα μας και δεν καλύπτει κόστη εγκατάστασης-αφαίρεσης και τοποθέτησης ή εργασίας.\n10. Ο πελάτης έχει το δικαίωμα να επιστρέψει το μη ελαττωματικό προϊόν ακόμη και για αναίτια. Η Decolight μπορεί να αντικαταστήσει, να πιστώσει το ποσό της παραγγελίας αλλά και να επιστρέψει το κόστος του προϊόντος ΧΩΡΙΣ το κόστος των μεταφορικών από και προς τον πελάτη εντός 20 ημερολογιακών ημερών. Η αντικατάσταση, πίστωση αλλά και η επιστροφή χρημάτων αξιολογούνται κατόπιν επιστροφής των προϊόντων στην εταιρία χωρίς καμία φθορά.\n11. Η αντικατάσταση ή επιδιόρθωση του προϊόντος γίνεται κατόπιν ελέγχου από το αρμόδιο τμήμα της εταιρίας και έγκρισης για την αλλαγή ή επιδιόρθωση του προϊόντος. Η συγκεκριμένη διαδικασία βρίσκεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στην αρμοδιότητα και την κρίση της Decolight.\n12. Σε περίπτωση μη διαθεσιμότητας του επιστρεφόμενου προϊόντος θα προσφερθεί εναλλακτικό προϊόν ή θα εκδοθεί ένα πιστωτικό τιμολόγιο. Εάν δεν εντοπιστεί κανένα ελάττωμα από το αρμόδιο τμήμα επισκευών μας, το προϊόν θα επιστραφεί στον πελάτη και η επιστροφή παράδοσης θα επιβαρύνει τον πελάτη.\n13. Επιστροφές γίνονται δεκτές κατόπιν συμπλήρωσης της φόρμας επιστροφών που στέλνεται μέσω e-mail κατόπιν ζήτησης της. Στέλνετε το e-mail για παράπονα ή επιστροφές ΜΟΝΟ στο order@decolight.gr\n14. Η εταιρία μας δε φέρει καμία ευθύνη για προϊόντα που λόγω συνδυασμού εγκατάστασης ή τοποθέτησης με άλλα προϊόντα άλλης εταιρίας υπέστησαν οποιαδήποτε βλάβη.\nΚάθε προϊόν της εταιρίας μας διαθέτει προτεινόμενα προϊόντα για τοποθέτηση και εγκατάσταση. ΠΡΟΣΟΧΗ σε εγκατάσταση προϊόντων με διαφορετικά χαρακτηριστικά!\n15. Για οποιαδήποτε πληροφορία ή ερώτηση ή επιστροφή προϊόντων μπορείτε να μας βρείτε στο υποκατάστημά μας στην οδό: Πολυγνώτου 55, 54351 Άνω Τούμπα, Θεσσαλονίκη.\nΤηλέφωνο επικοινωνίας: 2310 531910 και e-mail: order@decolight.gr\nΏρες Λειτουργίας: Δευτέρα -Παρασκευή : 09:00 - 18:00


Σπαλ 2013 - Σασουόλο 27/9/2018 | Stoixima\nΌταν το πρώτο γκολ μπαίνει στο 7ο λεπτό, συνήθως, όλοι ξέρουμε τι θα ακολουθήσει. Αυτό εχθές δεν έγινε, το ματς κόλλησε στο 1-0, ο συνδυασμός GG και Over 2.5 δεν πέρασε οπότε και χάλασε το δυνατό σερί που είχαμε μέχρι εχθές. Πάμε να το ξανακάνουμε!\nΣτην Ιταλία θα ταξιδέψουμε σήμερα και τη Serie A όπου η Σπαλ 2013 αντιμετωπίζει τη Σασουόλο. Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμα, οι δύο ομάδες αποτελούν έκπληξη με την πορεία τους μέχρι στιγμής αφού έχουν μπει πολύ δυνατά στο παιχνίδι και βαθμολογικά είναι κοντά στις θέσεις που παρέχουν Ευρωπαϊκό εισιτήριο.\nΗ Σπαλ έχει 3 νίκες και 2 ήττες μέχρι στιγμής και βρίσκεται στην 7η θέση της βαθμολογίας. Η επίθεση της δε σκοράρει πολλά γκολ αλλά όσα χρειάζεται για να παίρνει αποτελέσματα και είναι πιο δυνατή στην έδρα της. Ξεκάθαρα το δυνατό της σημείο είναι η άμυνα αφού έχει δεχτεί μόλις 4 γκολ σε 5 αγώνες (όσα και η Γιουβέντους!).\nΓια τη Σασουόλο τα είπαμε και την Παρασκευή που μας πλήρωσε. Είναι σε τρομερή φόρμα και βάζει γκολ με το τσουβάλι. Έχει μέσο όρο 2,4 γκολ ανά παιχνίδι στο πρωτάθλημα και 3 νίκες, 1 ισοπαλία και 1 ήττα, την οποία δέχτηκε κόντρα στη Γιουβέντους οπότε δεν πιάνεται. Σήμερα λογικά θα κάνει τη δουλειά της.


ΛΟΥΤΡΙΝΟΣ ΑΡΚΟΥΔΟΣ - ΜΕΣΑΙΟΣ | Armtoys\nΈνας από τους αγαπημένους μας χαρακτήρες από το animation έρχεται σε εμάς με τη μορφή ενός βελούδινου παιχνιδιού. Είναι κατασκευασμένο από πολύ απαλό υλικό και γρήγορα θα γίνει αγαπημένος φίλος για αγκαλιές. Ένα υπέροχο δώρο που το παιδί σας θα εκτιμήσει με πολλές ώρες σε διασκεδαστικά παιχνίδια! Γιατί τα χαμόγελα είναι ανεκτίμητα!\nΈνα ιδιαίτερο δώρο για το οποίο δεν χρειάζεστε περίσταση!\n· Διαστάσεις: 30 εκ.\nαρκούδος, Μάσα και ο Αρκούδος, λούτρινος αρκούδος\nΚΑΜΠΡΙΟΛΕ 2 ΧΡΩΜΑΤΑ\nΔιαστάσεις εκ. : 28.0 X 10.5 X 7.5\nΑΡΚΟΥΔΑΚΙ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΜΩΒ ΠΑΤΟΥΣΙΑ 50 ΕΚ\nΜΕΓΑΛΗ ΚΟΥΚΛΑ ΜΕ ΣΑΚΙΔΙΟ ΚΑΙ ΤΣΑΝΤΑ\nΜια ξανθιά κούκλα με μια γοητευτική ροζ κλειδαριά στα μακριά της μαλλιά, την οποία μπορείτε να λύσετε και να φορμάρετε. Είναι ντυμένη με ένα μοντέρνο φόρεμα από γυαλιστερό ύφασμα και φοράει λευκές αθλητικές μπότες....\nΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΙΣ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ\nΤροχαίο ραβδί για όλους τους μικρούς μπάτσους. Σταματήστε με την κόκκινη πλευρά και παραλείψτε την πράσινη πλευρά. Και για να ολοκληρωθεί η διασκέδαση, το στικ λειτουργεί με μπαταρίες και εκπέμπει φωτεινά σήματα -...\n9 ФИГУРИ ПЕПА ПИГ С КОШ В КУТИЯ


Κίνα Υψηλής χρώσης ανθεκτικό WPC Click Vinyl Δάπεδα Κατασκευαστές\nDECNO GROUP LTD [Shandong,China] Είδος Επιχείρησης:Κατασκευαστής Main Mark: Αφρική , Αμερική , Ασία , Καραϊβικής , Ανατολική Ευρώπη , Ευρώπη , μέση Ανατολή , Βόρεια Ευρώπη , Ωκεανία , Άλλες αγορές , Δυτική Ευρώπη , Παγκόσμιος Εξαγωγέας:81% - 90% certs:ISO14001, ISO9001, CE, Test Report Περιγραφή:WPC Δάπεδα,Δάπεδο από πλακάκι βινυλίου,Πλακάκια βινυλίου\nHome > Προϊόντα > WPC Δάπεδα > WPC Δάπεδα με XPE > Υψηλής χρώσης ανθεκτικό WPC Click Vinyl Δάπεδα\nΑρ. μοντέλου: DEWPC016\nΤο High Wear Resistant WPC είναι βιομηχανικό δάπεδο για το ξύλο πλαστικών σύνθετων υλικών.\nWPC Vinyl σε μια μεγάλη ποικιλία χρωμάτων που ταιριάζουν στο στυλ σας. Από τη φυσική εμφάνιση του ξύλου και της πέτρας σε πιο σύγχρονες υφές και περιλήψεις, το WPC δημιουργεί νέες επιλογές κάλυψης δαπέδων. Η απλή αναζήτηση του συστήματος αναφοράς χρωμάτων παρέχει εύκολο συντονισμό των επιλογών WPC και των modular χαλιών μας.\nWPC Δάπεδα Δάπεδο από πλακάκι βινυλίου Πλακάκια βινυλίου SPC Δάπεδα 0 SPC Δάπεδα Pvc Δάπεδα WPC Core Δάπεδα WPC Vinyl Δάπεδα


Αναρτήθηκε από Mamaprotara 12.8.13\n280, 279, 278… η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. 280 μέρες διαρκεί κατά μέσο όρο η εγκυμοσύνη, αν αρχίσουμε να… κρατάμε λογαριασμό από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου. Θεωρητικά, βέβαια, γιατί στην πραγματικότητα στις περισσότερες περιπτώσεις όταν φτάσουμε στο 0 (που λογικά τελειώνει η αντίστροφη μέτρηση) δεν συμβαίνει τίποτε. Είτε γιατί το μωρό έχει ήδη γεννηθεί είτε γιατί το μικρό δεν κάνει καμία… κίνηση για να εγκαταλείψει στην ώρα του την κοιλιά της μαμάς.\nΑρκετά είναι τα μωρά που δεν βιάζονται να έρθουν στον κόσμο. Κρατούν σε εγρήγορση τη μαμά και υποχρεώνουν το γιατρό να ασχολείται συνέχεια μαζί τους, αφού μόλις περάσει η καθορισμένη ημερομηνία τοκετού, ο έλεγχός τους με υπέρηχο πρέπει να γίνεται κάθε δύο μέρες και κάθε μέρα μόλις συμπληρωθεί μία εβδομάδα. Αυτό που βασικά ελέγχει ο γιατρός είναι αν εξακολουθεί να γίνεται σωστά η λειτουργία του πλακούντα, δηλαδή αν εφοδιάζεται το έμβρυο με τροφή και οξυγόνο. Όσο για τη διαδικασία του τοκετού, ο γιατρός την ξεκινάει μόνο αν βεβαιωθεί ότι το μωρό θα περνάει καλύτερα έξω από τη μήτρα της μητέρας. Για παράδειγμα, αν διαπιστώσει ότι το αμνιακό υγρό έχει πάρει πρασινωπή απόχρωση ή αν ο καρδιοτοκογράφος δείξει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.\nΑν, όμως, δεν συμβαίνει τίποτε απ’ αυτά και αν όλα εξελίσσονται ομαλά, τότε στις περισσότερες περιπτώσεις ο γιατρός αφήνει να περάσει μέχρι και μία εβδομάδα από την καθορισμένη ημερομηνία τοκετού με συνεχή παρακολούθηση του εμβρύου. Αυτή η αναμονή κάνει τις περισσότερες μέλλουσες μητέρες ανυπόμονες. Και αυτό γιατί μεγαλώνει η επιθυμία τους για το μωράκι τους, όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί ρωτούν συνέχεια «Μα… ακόμη δεν ήρθε το μωρό;» και οι γονείς αισθάνονται λες και… έχουν στρώσει το γιορτινό τραπέζι και οι καλεσμένοι δεν λένε να φανούν.\nΑπό την άλλη πλευρά, τώρα, υπάρχουν μωράκια τα οποία είναι εξαιρετικά βιαστικά. Ενώ η εγκυμοσύνη εξελίσσεται ομαλά και η μέλλουσα μητέρα ετοιμάζεται να απολαύσει δύο ή τρεις εβδομάδες ηρεμίας πριν από το μεγάλο γεγονός, ξαφνικά αρχίζουν οι πόνοι. Σε αντίθεση με τις μαμάδες των… «τεμπέλικων» μωρών, αυτές νιώθουν σαν να τους… χτυπούν την πόρτα οι καλεσμένοι ενώ εκείνες δεν έχουν προλάβει ακόμη να στρώσουν το γιορτινό τραπέζι. Κάτι που είναι εξίσου αγχωτικό! Το ένα στα δέκα βιαστικά μωρά έρχεται πρόωρα στον κόσμο. Τα πρόωρα μωράκια γεννιούνται πριν από την 37η εβδομάδα και ζυγίζουν λιγότερο από 2500 γραμμάρια, ενώ τα περισσότερα όργανά τους και ιδιαίτερα οι πνεύμονες, δεν είναι ακόμη πλήρως ανεπτυγμένα.\nΓιατί, όμως, ορισμένα μωρά ανυπομονούν να έρθουν στον κόσμο, ενώ κάποια άλλα…. βολεύονται στην κοιλιά της μαμάς και χρειάζονται ιατρική βοήθεια για να γεννηθούν; Γιατί κάποια μωρά μπορούν να παραμείνουν στη μήτρα μέχρι και έξι εβδομάδες μετά την προβλεπόμενη ημερομηνία τοκετού;\nΕδώ και αρκετό καιρό προσπαθούν οι επιστήμονες να κατανοήσουν τις κινητήριες δυνάμεις του τοκετού, κυρίως για να είναι σε θέση να προλαμβάνουν τις πρόωρες γεννήσεις. Αναρωτιούνται που ακριβώς χτυπάει το «εσωτερικό ρολόι» που δίνει τον τόνο για το πότε θα ξεκινήσει η διαδικασία του τοκετού: στη μητέρα ή στο έμβρυο; Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα την περιμένουν οι επιστήμονες από τις ορμόνες. Το βέβαιο είναι ότι ήδη αρκετές μέρες και εβδομάδες πριν από τη γέννα το σώμα της μέλλουσας μητέρας προετοιμάζεται για τον τοκετό με την αύξηση των εκκρίσεων των οιστρογόνων. Αυτή η «υπερέκκριση» οιστρογόνων προκαλεί την ταυτόχρονη έναρξη της παραγωγής της ωκυτοκίνης (της ορμόνης των ωδινών) καθώς και των προσταγλανδινών (που ενισχύουν τις ωδίνες).\nΌμως και το έμβρυο παίρνει μέρος σε αυτή την έκρηξη των ορμονών. Και έτσι απελευθερώνει μια αλυσιδωτή αντίδραση, η οποία φέρνει την ημέρα της «απελευθέρωσής» του από τη μητέρα πιο κοντά. Προφανώς, λοιπόν, όπως βλέπουμε, τα μηνύματα έρχονται από το μωρό.\n- Μερικοί Αυστραλοί ερευνητές το εξηγούν αυτό με τη λεγόμενη «θεωρία της πείνας»: Παρατήρησαν ότι τα αγέννητα πρόβατα εκκρίνουν μεγάλες ποσότητες της ορμόνης του στρες κορτιζόλης (η οποία επισπεύδει τις ωδίνες) όταν ο πλακούντας δεν τα εφοδιάζει πια με αρκετή τροφή και οξυγόνο. Στέλνουν έτσι το εξής μήνυμα στο σώμα της μητέρας: «Άσε με να βγω, δεν παίρνω αρκετό φαγητό».\n- Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλος του εμβρύου ελέγχει συνεχώς το επίπεδο ανάπτυξης όλων των σημαντικών οργάνων του σώματος και κάποια στιγμή στέλνει μέσω των ορμονών το μήνυμα: «Τώρα είμαι ώριμο για να βγω στον κόσμο».\nΒέβαια, είναι σίγουρο ότι το πότε θα έρθει ένα μωρό στον κόσμο καθορίζεται και από κάποιους εξωτερικούς παράγοντες. Για παράδειγμα, ένας πρόωρος τοκετός μπορεί να συμβεί όχι μόνο εξαιτίας κάποιων ανωμαλιών στη μήτρα ή λόγω της χαλαρότητας του τραχήλου, αλλά και εξαιτίας του καθημερινού στρες της μητέρας. Ακόμη βασικό ρόλο στον πρόωρο τοκετό παίζουν και οι μολύνσεις του κόλπου. Και αυτό γιατί αν τα μικρόβια φτάσουν στη μήτρα στις περισσότερες περιπτώσεις προκαλούν ρήξη του αμνιακού σάκου.\nΩστόσο, καμία έγκυος δεν είναι αβοήθητη απέναντι σε αυτούς τους εξωτερικούς παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν πρόωρο τοκετό. Το καλύτερο που μπορούν να κάνουν οι μέλλουσες μητέρες είναι να πηγαίνουν τακτικά για ιατρικό έλεγχο. Ο γυναικολόγος είναι σε θέση να εντοπίσει και να αντιμετωπίσει εγκαίρως τις μολύνσεις ή να συστήσει στη μέλλουσα μητέρα ξεκούραση και κάποια ήπια φάρμακα στην περίπτωση που εμφανιστούν πρόωροι πόνοι.\nΚαλό είναι γενικά οι μαμάδες να ξεχάσουν την προβλεπόμενη ημερομηνία τοκετού, γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ισχύει. Μόνο το 4% των μωρών έρχονται στον κόσμο την ημέρα που έχει ορίσει ο γιατρός. Οι ειδικοί συστήνουν στις μητέρες να περιμένουν το μωρό τους τις εβδομάδες γύρω από την ορισμένη ημέρα. Να περιμένουν το μεγάλο γεγονός σαν μια έκπληξη! Άλλωστε, σε μια εποχή τόσο καλά ρυθμισμένη όπως η σύγχρονη, είναι όμορφο κάποια πράγματα να συμβαίνουν εκτός προγράμματος και να κρατούν καλά κρυμμένα τα μυστικά τους!\nΜε τη συνεργασία του κ. Βασίλη Παπαδημητρίου (μαιευτήρας – γυναικολόγος)


Πρόσφατα προστέθηκε Μαύρο Γυναικεία Μπότες Twinset Tronchetto CA8PHU\nΑΡΧΙΚΗ > Ζεστό Γυναικεία Παπούτσια > Μπότες > Πρόσφατα προστέθηκε Μαύρο Γυναικεία Μπότες Twinset Tronchetto CA8PHU\nΜοντέλο: Tronchetto CA8PHU\nΤα χαριτωμένα μποτάκια της μάρκας Twinset. Όμορφα τοποθετημένη γάμπα του παπουτσιού στο πόδι φυσικό δέρμα - grain leather. Γίνονται πιο κομψά χάρη στα τακούνια με ύψος 10,5 cm. Στο εσωτερικό των παπουτσιών δέρμα. Την άνεση στο περπάτημα αυξάνουν οι πάτοι δέρμα. Η μονωτική σόλα, είναι δέρμα. Κατάλληλα για τις πιο κρύες μέρες.\nΠολύ άνετα Ασημή Μαύρο Γυναικεία Μπότες Unisa North Mts\nιδιοκτήτης συνιστάται Μπορντό Γυναικεία Μπότες Eksbut 65-3828-F95-1G\nσε απευθείας σύνδεση χονδρικής Πράσινο Γυναικεία Μπότες Eva Minge Raquel 2P 17BD1372205EF\nτο μπουτίκ Creole Klasická Kabelka Σκούρο μπλέ K10555\nΕξαιρετικό προϊόν Monnari Πουγκιά Μαύρο BAGA490 020


ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ - ilioupolis.gr - Το μήνυμα του Δημάρχου Ηλιούπολης για τους νέους Αντιδημάρχους\nΠροηγούμενο Αρθρο 500 νέοι πράσινοι κάδοι απορριμάτων στην Αγία Μαρίνα\nΕπομενο Αρθρο Συγκινητική η εκδήλωση μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων\nΜε αίσθημα ευθύνης προς την πόλη μας, προχωράμε σε ριζική αναδιάταξη δυνάμεων και αρμοδιοτήτων, με στόχο τη βελτίωση της αποδοτικότητας της δημοτικής αρχής και την επίτευξη των προγραμματικών μας στόχων.\nΜε την συσπείρωση νέων δυνάμεων στην κοινή προσπάθεια για το καλό της Ηλιούπολης θα πετύχουμε να κάνουμε καλύτερη την πόλη μας και θα διαμορφώσουμε όλοι μαζί ένα νέο όραμα για μια σύγχρονη πόλη και ένα καλύτερο Αύριο.\nΕυχαριστώ όλους τους απερχόμενους Αντιδημάρχους για την έως τώρα μεγάλη προσφορά τους και ζητώ από τους νέους στοχοπροσήλωση με σκληρή δουλειά και τους εύχομαι «Καλή Επιτυχία» στα νέα τους καθήκοντα.\nΟι οριζόμενοι νέοι Αντιδήμαρχοι αναλαμβάνουν καθήκοντα από 1η Ιουνίου 2022, με τις παρακάτω αρμοδιότητες:\nΑντζινάς Ιωάννης, Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Ποιότητας Ζωής και Αναπληρωτής Δήμαρχος.\nΓεωργάκης Σταύρος, Αντιδήμαρχος Τοπικής Ανάπτυξης Επιχειρηματικότητας και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.\nΚόκλας Παναγιώτης, Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Δημοτικής Αστυνομίας.\nΠούλος Ιωάννης, Αντιδήμαρχος Εξυπηρέτησης του Δημότη.\nΣερέτη Χριστίνα, Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Αλληλεγγύης.\nΣεφτελής Κωνσταντίνος, Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών.\nΣτασινόπουλος Αποστόλης, Αντιδήμαρχος Διαχείρισης Απορριμμάτων, Ανακύκλωσης, Κυκλικής Οικονομίας και Αδέσποτων Ζώων.\nΧωματά Αικατερίνη, Αντιδήμαρχος Παιδείας.\nΗλιούπολη\tΔημοτική Αρχή\tΑντιδήμαρχοι\tΓιώργος Χατζηδάκης


openSUSE 12.2 Beta 1 is out! | George Bratsos\n« Fosscomm 2012: Στας Σέρρας 2η μέρα\nopenSUSE 12.2 Beta 2 ! »\nΜετά από μερικές καθυστερήσεις στα milestone, ακόμη και το τέταρτο ακυρώθηκε, υπήρξε ένας αρκετά μεγάλος αριθμός νέων επαναστατικών αλλαγών στο Factory, και ήρθε η ώρα ν’ ανακοινώσουμε την διαθεσιμότητα της Beta 1 σήμερα!\nΥπάρχει ένας μεγάλος αριθμός μεγάλων αλλαγών: GCC 4,7, Grub2, το νέο LibreOffice και πολλά άλλα.\nΑπό την πλευρά γραφικών αυτό το milestone διαθέτει το Gimp 2,8 και τις τελευταίες ενημερώσεις για τα GNOME και KDE πακέτα (συμπεριλαμβανομένων των Qt 4.8.1, KDE SC 4.8.3, GNOME 3.4.2). Πολύ δουλειά έχει γίνει στον τομέα του να έρθει το Xorg 12,1 και στη διάσπαση των πακέτων του Xorg στο Factory. Έχουμε αλλάξει από την παλιά bootsplash στο σύγχρονο Plymouth με το δικό μας Plymouth openSUSE θέμα.\nΚατεβάστε το από το software.opensuse.org/developer. Ως συνήθως, μια λίστα από τα πιο ενοχλητικά σφάλματα διατηρείται και μπορείτε να δείτε τη λίστα των σφαλμάτων και / ή να υποβάλετε ένα νέο στο Bugzilla. Διαβάστε μερικές λεπτομέρειες σχετικά με την απελευθέρωση και πώς μπορείτε να βοηθήσετε!\nΜε βάση το χάρτη πορείας η πρώτη δοκιμαστική έκδοση για θα είναι στις 14 Ιουνίου.\nΤο openSUSE, όπως ίσως γνωρίζετε, έχει αναπτυχθεί στο Factory. To Factory είναι ένα έργο του openSUSE Build Service κατά την οποία μπορείτε να χτίσετε ένα πακέτο. Αν λειτουργεί καλά, μπορείτε να το υποβάλετε στο Factory και να συνεχίσετε να δουλεύετε εκεί.\nΦυσικά θα αναρωτιέστε πώς μπορείτε να βοηθήσετε. Αυτό μπορεί να ξεκινήσει με τις δοκιμές. Πηγαίνετε στο software.opensuse.org/developer, κατεβάσετε τη beta και το δοκιμάστε τη στο σύστημά σας! Μπορείτε να ελέγξετε, τα πιο ενοχλητικά bugs για να δείτε αν υπάρχουν αυτά τα προβλήματα σε σας, αν όχι, μπορείτε να δείτε τη λίστα των σφαλμάτων και / ή να υποβάλετε ένα νέο στο Bugzilla. Εάν το σφάλμα που θα βρείτε είναι πολύ σοβαρό, προσθέστε το στη λίστα των ενοχλητικών σφαλμάτων!\nΑν είστε packager (ή θέλετε να γίνετε ένας!), υπάρχουν πολλά να κάνετε. Ο καθορισμός σφαλμάτων σε πακέτα είναι ένας καλός τρόπος να μάθετε πώς να πακετάρετε (βλ. τεκμηρίωση). Μπορείτε να διαβάσετε για το πώς να το κάνετε, με ένα απλό σύνολο των απλών βημάτων που στο openSUSE είναι κοινώς γνωστό ως «BURP-ing».\nThis entry was posted on June 10, 2012, 13:01 and is filed under Linux. You can follow any responses to this entry through RSS 2.0. You can leave a response, or trackback from your own site.


Εδώ οι καλοί επιτηρητές! - Αναγνωστικόν ΕκθέσεωςΑναγνωστικόν Εκθέσεως\n← «Κέντρα Αποκατάστασης Τραυματιών Εξετάσεων»\n“Σε τον αναβαλλόμενον το φως” →\nΔημοσιεύθηκε την 18/04/2019 από Κώστας N. Κωνσταντίνου\nΜε έγγραφό της (17/4/2019) η Διεύθυνση Εξετάσεων του Υπουργείου Παιδείας «με στόχο την αποτελεσματικότερη υλοποίηση του έργου της επιτήρησης των εξεταζομένων, ως επιπλέον κίνητρο για την αίτηση συμμετοχής στην Ομάδα επιτηρητών των Εξετάσεων περιόδου Μαΐου 2019» για το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας (ΚΠΓ) προσφέρει στους εκπαιδευτικούς και διοικητικούς υπαλλήλους των υπηρεσιών του Υπουργείου «τη χορήγηση αριθμού αδειών αντίστοιχου με τον αριθμό ημερών επιτήρησής τους, εφόσον δεν διαταράσσεται η λειτουργία του σχολείου ή της Υπηρεσίας».\nΜάλιστα. Το θεωρώ προσβολή. Σπουδαίο, μα την αλήθεια, επιπλέον κίνητρο θέσπισαν οι αρμόδιοι για να δελεάσουν ακόμα περισσότερο τους συναδέλφους, αφού η εξευτελιστική ημερήσια αμοιβή δεν είναι καθόλου -μα καθόλου- αρκετή! Προφανώς, εδώ είναι που θα έπρεπε να εστιάσει το Υπουργείο και όχι στις μεγαλόψυχες προσφορές ελεύθερου χρόνου. «Δει δε χρημάτων, και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων» που έλεγε και ο Δημοσθένης στους Αθηναίους.\nΕίναι όμως και αυτό το «εφόσον δεν διαταράσσεται η λειτουργία του σχολείου». Μα είμαστε σοβαροί; Δεν γνωρίζουν άραγε οι ειδήμονες των Αθηνών ότι, όταν για οποιοδήποτε λόγω απουσιάζει συνάδελφος, αυτό σημαίνει κενή ώρα για τον μαθητή, η οποία μάλιστα δεν αναπληρώνεται ως προς το διδακτικό της περιεχόμενο; Δεν το επιτρέπουν οι τυπικές ρυθμίσεις λειτουργίας του σχολείου. Το γνωρίζουν και το παραγνωρίζουν. Ας μη μιλήσουμε και για τις κάθε είδους εκδρομές και μετακινήσεις. Ταραχώδης εκεί η σκέψις. Πετάμε την ευθύνη της μη «διαταραχής της λειτουργίας» του σχολείου στους Διευθυντές και ο νοών νοείτω. Οι εγκύκλιοι, τα χαρτιά και οι υπογραφές να είναι καλά. Εκτός και εάν υπό τον όρο «δεν διαταράσσεται η λειτουργία» χωνεύεται ως ευκόλως εννοούμενη και ολίγη έως πολλή διαταραχή. Εδώ οι καλοί αδειούχοι επιτηρητές – για ποιες και τι είδους διαταραχές να μιλάμε τώρα;


Παρά τις πολυάριθμεςέρευνα, οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην γνωρίζουν πότε και πώς οι άνθρωποι έμαθαν να μιλούν. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι η συνομιλία προέκυψε πριν από περίπου 50 χιλιάδες χρόνια, αλλά άλλοι πιστεύουν ότι αυτή η ικανότητα εμφανίστηκε πολύ νωρίτερα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταλάβουμε πώς η ανθρωπότητα ήρθε με τις γλώσσες, επειδή οι περισσότερες σύγχρονες γλώσσες έχουν προκύψει και έχουν εξελιχθεί σε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν παραιτούνται και μερικές φορές η δουλειά τους δίνει πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, πρόσφατα ερευνητές από την Αμερική, τη Γερμανία και άλλες χώρες διαπίστωσαν ότι τα μικρά παιδιά μπορούν γρήγορα να βρουν τη δική τους νοηματική γλώσσα.\nΤα παιδιά μπορούν πάντα να βρουν μια κοινή γλώσσα μεταξύ τους.\nΗ ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια του πειράματος, της ουσίας και τουτα αποτελέσματα των οποίων αποκαλύφθηκαν στην επιστημονική δημοσίευση Medical Xpress. Κατά τη διάρκεια ενός νέου επιστημονικού έργου, οι επιστήμονες αποφάσισαν να μάθουν πόσο γρήγορα οι άνθρωποι μπορούν να βρουν έναν τρόπο να μιλούν μεταξύ τους χωρίς τη δυνατότητα να προφέρουν λέξεις. Για να γίνει αυτό, συγκέντρωσαν μια ομάδα παιδιών και τους έδωσαν την ευκαιρία να μιλήσουν μέσω του Διαδικτύου μέσω βίντεο. Έβλεπαν ο ένας τον άλλον τέλεια, αλλά δεν μπορούσαν να ακούσουν - οι ερευνητές απενεργοποίησαν τα μικρόφωνα τους εκ των προτέρων.\nΠώς οι άνθρωποι βρίσκουν κοινό έδαφος μεταξύ τους;\nΟι μικροί συμμετέχοντες στο πείραμα δόθηκαντο καθήκον είναι να εξηγήσει στον συνομιλητή του τι απεικονίζεται στα λευκά φύλλα χαρτιού που του δείχνονται. Αρχικά, τα σχέδια ήταν αρκετά απλά, σαν σφυρί, και τα παιδιά χρειάζονταν μόνο να δείξουν με τα χέρια τους πώς χτυπούν σε ένα φανταστικό νύχι. Ωστόσο, οι εικόνες σταδιακά έγιναν πιο περίπλοκες και τελικά οι συμμετέχοντες έδειξαν ένα άδειο φύλλο χαρτιού. Και νομίζετε ότι τα παιδιά ήταν σε θέση να εξηγήσουν στον συνομιλητή τι βλέπουν;\nΞέρατε ότι τα παιδιά μπορούν εύκολα να μάθουν γραφή διορθώνοντας τα λάθη των ρομπότ;\nΦυσικά, ναι. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, τη στοργή, τα παιδιά απλά έδειχναν ένα άσπρο έμπλαστρο στα ρούχα τους. Στη συνέχεια συμφώνησαν σιωπηλά ότι μια συγκεκριμένη χειρονομία θα έδειχνε λευκό. Δηλαδή, εκείνη τη στιγμή είχαν ήδη αρχίσει να αναπτύσσουν τη δική τους νοηματική γλώσσα. Η πρώτη λέξη στο γενικό λεξιλόγιο τους στην περίπτωση αυτή ήταν "λευκό". Ήδη μετά από 30 λεπτά συνομιλίας, οι συνομιλητές είχαν μια μικρή λίστα με διάφορες χειρονομίες που συμβολίζουν μια λέξη.\nΗ γλώσσα σήματος επινοήθηκε στην αρχαιότητα\nΣύμφωνα με τους ερευνητές, το επιστημονικό έργο τουςαπέδειξαν ότι τα παιδιά δεν μπορούν μόνο να μάθουν τη μητρική τους γλώσσα, αλλά επίσης, εάν είναι απαραίτητο, να αναπτύξουν τη δική τους. Με βάση αυτό, μπορεί να υποτεθεί ότι οι αρχαίοι άνθρωποι κατάφεραν να δημιουργήσουν γρήγορα μια βασική γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ τους. Και μόνο τότε, για χιλιάδες χρόνια, εμπλέκονταν στον εμπλουτισμό της.\nΗ κύρια λέξη του 2019\nΕίναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η γλώσσα μας είναι επίσης σταδιακάεξελίσσεται. Πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιούνται στον 20ο αιώνα σήμερα φαίνεται ξένες και σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ομιλία. Αλλά αντί αυτών υπάρχουν νέες λέξεις που ακούγονται ολοένα και περισσότερο στις συνομιλίες των ανθρώπων γύρω.\nΤέλος, θέλω να μοιραστώ ένα ενδιαφέρον γεγονός. Σίγουρα πολλοί από τους αναγνώστες μας γνωρίζουν ότι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης επιλέγει κάθε χρόνο το λεγόμενο "λέξη της χρονιάς". Το 2019, αυτό το καθεστώς ανατέθηκε στη φράση "έκτακτης ανάγκης για το κλίμα", η οποία μπορεί να μεταφραστεί ως "ακραία κλιματική κατάσταση". Και όλα αυτά, επειδή κατά το παρελθόν έτος, το θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη ανατράφηκε τόσες φορές και έγινε η αιτία πολλών διαφορών.\nΓιατί η νέα ανακάλυψη των βιολόγων θέτει τέρμα στην αναζήτηση εξωγήινης ζωής;\nΤο Honor Magic 2 3D αναγνωρίζει το πρόσωπο στο σκοτάδι\nΑνακοίνωση: Xiaomi QIN AI Assistant Pro\nΗ Γη ίσως είχε καταστρέψει ένα από τα φεγγάρια της


Πώς να φυλάξουμε την καρδιά μας ;\nΤου Αββά Τι θ ό ηα'. Έλεγαν για τον Αββά Τιθόη, ότι, αν γρήγορα δεν κατέβαζε τα χέρια του όταν στεκόταν σε προσευχή, αρπαζόταν ο νους του στα άνω. Όταν λοιπόν συνέβαινε να συμπροσεύχεται με αδελφούς, φρόντιζε γρήγορα να κατεβάζη τα χέρια, για να μή αρπαγή ο νους του και χρονίση.β'. Έλεγε ο Αββάς Τιθόης : « Ξενιτεία είναι το να είσαι κύριος του τι λές ».γ'. Ένας αδελφός ρώτησε τον Αββά Τιθόη: «Πώς να φυλάξω την καρδιά μου ; ». Του λέγει ο γέρων: « Πώς να φυλάξουμε την καρδιά μας, όταν είναι ανοιγμένες η γλώσσα και η κοιλιά…\nΤα γυμνάσια του πονηρού ασκούν την ψυχή\nΤης Αμμάς Συγκλητικήςα'. Είπε η Αμμάς Συγκλητική : « Αγών και κόπος πολύς είναι σε όσους προσέρχονται στον Θεό για πρώτη φορά, ύστερα δε χαρά ανεκλάλητη. Όπως όσοι θέλουν να ανάψουν φωτιά, πρώτα γεμίζουν καπνούς και δακρύζουν και έτσι κατορθώνουν αυτό οπού θέλουν, και η Γραφή λέγει: Ο Θεός ημών πυρ καταναλίσκον, ανάλογα πρέπει και εμείς να ανάψουμε τη Θεία φωτιά με δάκρυα και κόπους ».β'. Είπε πάλι: « Εμείς όπου διαλέξαμε τον μοναχικό βίο, πρέπει να κατέχουμε άκρα σωφροσύνη. Βέβαια και στους ανθρώπους του κόσμου φαίνεται να υπάρχη σωφροσύνη, αλλά είναι μαζί της και η αφροσύνη. Και αυτό συμβαίνει…\nΤου Αββά Σερίνουα'. Έλεγαν για τον Αββά Σερίνο, ότι πολύ εργαζόταν και δυο παξιμάδια έτρωγε όλα και όλα. Πήγε σ’ αυτόν λοιπόν ο Αββάς Ιωσήφ, όπου μόναζε κοντά του και ήταν και αυτός μεγάλος ασκητής, και του είπε: « Στο κελλί μου, κάνω με ακρίβεια την άσκηση μου. Όταν όμως βγω, συγκαταβαίνω στους αδελφούς ». Και του λέγει ο Αββάς Σερίνος: « Μεγάλη αρετή δεν είναι να κάνης το χρέος σου μέσα στο κελλί, αλλά μάλλον όταν είσαι έξω από το κελλί».β'. Είπε ο Αββάς Σερίνος: « Πέρασα τον καιρό μου θερίζοντας, ράβοντας, πλέκοντας. Και παρ’ όλα αυτά, αν το…\nΣυγκεντρωμένη την προσοχή μας στον Θεό\nΤου Αββά ΣωπάτρουΠαρακάλεσε κάποιος τον Αββά Σώπατρο, λέγοντας: «Δός μου εντολή, Αββά, και θα την τηρήσω». Και εκείνος του είπε: «Να μη εισέλθη γυναίκα στο κελλί σου και να μη διαβάσης απόκρυφα και να μη θελήσης να εμβαθύνης στα σχετικά με τη θεία εικόνα. Γιατί αυτό δεν είναι αίρεση, αλλά ανοησία και φιλονεικία και των δυο μερών. Επειδή είναι αδύνατο να γίνη κατανοητό αυτό το μυστήριο από όλη τη δημιουργία».Του Αββά Σαρματάα’ . Είπε ο Αββάς Σαρματάς: «Προτιμώ άνθρωπο αμαρτωλό αν ξέρη ότι αμάρτησε και μετανοή, από άνθρωπο αναμάρτητο οπού έχει την ιδέα ότι κάνει το θέλημα του Θεού».β’ .…\nΤου Αββά Σιλουανούα’ . Πήγαν κάποτε ο Αββάς Σιλουανός και ο μαθητής του Ζαχαρίας σε Μοναστήρι. Και τους έβαλαν να φάνε λιγάκι πριν ξεκινήσουν. Και όταν βγήκαν, βρήκε ο μαθητής του νερό στον δρόμο και ήθελε να πιή. Και του λέγει ο γέρων: «Ζαχαρία, νηστεία σήμερα». Και εκείνος λέγει: «Δεν φάγαμε πάτερ;». Αποκρίνεται ο γέρων: «Το ότι φάγαμε, ήταν της αγάπης. Εμείς όμως, ας κρατήσουμε τη νηστεία, τέκνο μου».β’ . Ο ίδιος, ενώ βρισκόταν κάποτε με αδελφούς, ήλθε σε έκσταση κα πέφτει κατά πρόσωπο. Και όταν, υστέρα από αρκετή ώρα, σηκώθηκε, έκλαιε. Και τον ρώτησαν οι αδελφοί, λέγοντας: «Τι έχεις,…\nλα'. Έλεγαν για τον Αββά Σισώη τον Θηβαίο, ότι έμεινε στον Καλαμώνα του Αρσενοΐτη. Και ένας άλλος γέρων ήταν άρρωστος στην άλλη λαύρα. Και μόλις το άκουσε, λυπήθηκε. Επειδή δε επί δυο μέρες νήστευε και ήταν μέρα οπού δεν έτρωγε, λέγει μέσα του σαν το πληροφορήθηκε: «Τί να κάμω; Αν πάω, ίσως με αναγκάσουν οι αδελφοί να φάω. Και αν περιμένω έως αύριο, ίσως τελευτήση. Λοιπόν, αυτό θα κάμω. Πηγαίνω και δεν τρώγω». Και έτσι ξεκίνησε νηστικός. Συμμορφώθηκε με την εντολή του Θεού, αλλά και την άσκηση του, οπού έκανε για τον Θεό, δεν την κατέλυσε.λβ’ . Διηγήθηκε ένας από…\nιστ’ . Πήγαν κάποιοι στον Αββά Σισώη, για να ακούσουν απ’ αυτόν ωφέλιμο λόγο και τίποτε δεν τους είπε. Πάντα δε έλεγε: «Συγχωρήστε με». Βλέποντας δε τα ζεμπίλια του, είπαν στον μαθητή του Αβραάμ»: «Τί τα κάνετε αυτά τα ζεμπίλια;». Και εκείνος είπε: «Εδώ και εκεί τα ξοδεύουμε». Ακούοντας δε ο γέρων, είπε: «Και ο Σισώης από εδώ και από εκεί τρώγει». Και εκείνοι, ακούοντας, πολύ ωφελήθηκαν. Και έφυγαν με χαρά, οικοδομημένοι από την ταπείνωσή του. ιζ'. Συμβουλεύθηκε ο Αββάς Αμμών της Ραϊθώ τον Αββά Σισώη: «'Όταν διαβάζω κάτι στη Γραφή, ο λογισμός μου με σπρώχνει να φιλοτεχνήσω σχετικό λόγο,…\nΗ εκδίκηση προς τον αδερφό\nΤου Αββά Σισώη του μεγάλουα’ . Ένας αδελφός αδικήθηκε από άλλον αδελφό και πήγε στον Αββά Σισώη, λέγοντάς του: «Αδικήθηκα από έναν αδελφό και θέλω να πάρω εκδίκηση». Ο δε γέρων τον στήριζε, λέγοντας: «Όχι, τέκνο μου. Άφησε καλύτερα στον Θεό την εκδίκηση». Αλλά εκείνος έλεγε: «Δεν θα ησυχάσω ώσπου να εκδικηθώ». Του λέγει τότε ο γέρων: «Ας προσευχηθούμε, αδελφέ». Και σηκώθηκε και είπε ο γέρων: «Κύριε, δεν σε έχουμε πλέον ανάγκη να φροντίζης για μας. Γιατί μόνοι μας παίρνουμε το δίκιο μας». Αυτό λοιπόν ακούοντας ο αδελφός, έπεσε στα πόδια του γέροντος και είπε: «Δεν θέλω πλέον να εκδηκηθώ…\nΟ καλός λογισμός για τον αδερφό\nΤου Αββά του Ρωμαίουα’ . Ήλθε κάποτε ένας μοναχός Ρωμαίος, οπού είχε ανεδειχθή μεγάλος στο παλάτι, και εγκαταστάθηκε σε Σκήτη, πλησιέστερα στην εκκλησία. Είχε δε και ένα δούλο, να τον υπηρετή. Βλέποντας λοιπόν ο πρεσβύτερος την αδυναμία του και μαθαίνοντας από τί καλοπέραση ήταν, ό,τι ο Θεός οικονομούσε και ερχόταν στην εκκλησία, του το έστελνε. Και αφού έκαμε εικοσιπέντε χρόνια σε Σκήτη, έγινε διορατικός και ονομαστός. Ακούοντας δε ένας από τους μεγάλους Αιγυπτίους γι’ αυτόν, ήλθε να τον δη, περιμένοντας να βρή σ’ αυτόν κάποια περισσότερη σωματική άσκηση. Μπαίνοντας, τον ασπάσθηκε και αφού προσευχήθηκαν, κάθισαν. Τον βλέπει λοιπόν ο Αιγύπτιος…