Οι Δαιμονισμενοι – Μαγικό Κουτί Blog\nΑναρτήθηκε από τον/την magikokouti στις 19/09/2012 15/04/2019\nΟι Δαιμονισμένοι Προμετωπίς 1 Το έργο αυτό χωρίζεται σε τρία ογκώδη μέρη: στο πρώτο αναπτύσσεται η πλοκή γύρω από τη Βαρβάρα Πετρόβνα και τον συγκάτοικο της Στεπάν Τροφίμοβιτς. Το όλο έργο αρχίζει με ένα απόσπασμα του ποιήματος “Δαίμονες” του Πούσκιν και ένα άλλο από το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο.\nΜα το Θεό, δεν βλέπω φως\nΧαθήκαμε, που πάμε;\nΟι δαίμονες μας σπρώχνουν στο κενό\nΚαι μας τραβολογάνε\nΜα ποιοι είναι, που τους σέρνουνε\nΤόσο θλιμμένα, τι τραγουδούν;\nΜήπως κάνα στοιχειό κηδεύουνε;\nΜήπως τη λάμια παντρολογούν;\nΟι Δαιμονισμένοι – Ίνδικτος 2008\nΤυχαία έπεσα πάνω στο μπλογκ του Ίνδικτου. Κατεβαίνοντας τη σελίδα βρήκα τη καταχώριση για τους “Δαιμονισμένους” του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Πω-πω σκέφτηκα το είχα ξεχάσει το βιβλίο αυτό! Ωστόσο ήταν στην “εύκολη βιβλιοθήκη” μου – μια βιβλιοθήκη που έχω στην κουζίνα και βάζω ό,τι θα ‘ναι εύκολο να ξαναβρώ. Άδικα όμως κι αυτά τα βιβλία, μέσα σε χαρτιά, περιοδικά, ντοσιέ, σημειώσεις, ατζέντες, cd.’s κουτάκια, πανεράκια, prospectus, τσαντάκια, χάνουν την όψη τους, έτσι τακτοποιημένα με τις ράχες τους να σκεπάζονται από διάφορα άλλα αντικείμενα…\nΕίχαμε πάει σινεμά. Στο “Είμαι η Κούβα”, στο Έλλη Ακαδημίας. Βγαίνοντας περάσαμε μπροστά από του Παπασωτηρίου στην Ακαδημίας. Μπήκαμε να ρίξουμε μια ματιά – πλησίαζαν και Χριστούγεννα – μέρες εορταστικές όλο και κάποιο βιβλίο σκέφτηκα θα μου χρειάζεται. Εκεί λοιπόν στον πάγκο ήταν το ογκώδες 1257 σελίδες! μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι “οι Δαιμονισμένοι”. Το πήρα στα χέρια μου κι άρχισα να διαβάζω λίγο στην αρχή. Εντύπωση μου έκανε η ρέουσα γλώσσα, η ευκρίνεια του τυπωμένου χαρτιού, κάποια σχετικά με το θέμα, σκίτσα. Ο Ντοστογιέφσκι στις παλιές εκδόσεις του Γκοβόστη δεν διαβάζεται πλέον – θαμπό χαρτί, μικρά γράμματα, κάνει παλιό μυθιστόρημα (παλιάς κοπής) που λένε, που δυσκολεύει την απόφαση να το πιάσεις στα χέρια σου, να το ξαναδιαβάσεις – αν το ‘χεις ήδη διαβασμένο από παλιά.\n“Το διαβάσατε;” ρωτάω τον πωλητή\n“Ναι, πολύ ωραίο!”\n“Μα είναι τόσο μεγάλο! – δηλαδή σε πόσο καιρό;”\n“Σε καμιά δεκαριά μέρες...” μου λέει.\nΕίχα πεισθεί λοιπόν πως αυτό το βιβλίο θα διαβάζεται άνετα και γρήγορα. Είχα ξεχάσει βέβαια εκείνη τη στιγμή πως παρέμενε το θέμα πως ο Ντοστογιέφσκι διαβάζεται δύσκολα γιατί είναι δαιδαλώδης και εξιστορεί τα πάντα στη παραμικρότερη λεπτομέρεια τους… Πως οι διάλογοι του είναι μεγάλοι ενώ παρεμβαίνει και ο ίδιος με σχολιασμούς στα διαμοιβόμενα… Πως περιγράφει μια Ρωσία που ούτε καν ξέρω και τελευταίο, μα καθόλου αμελητέο, πως τα ονόματα των χαρακτήρων του είνα δυσκολοπρόφερτα και δεν παραμένουν εύκολα στη μνήμη ενόσω διαβάζεις το μυθιστόρημα ακόμα.\n“Οι Δαιμονισμένοι” Ρωσία, τέλη 19ου αιώνα: στη Μόσχα επικρατούν ταραχές με επαναστατικές ομάδες νεαρών μηδενιστών στους δρόμους, στα εξοχικά τους οι ευγενείς, οι πλούσιοι γαιοκτήμονες περνούν ευχάριστα κι ανέφελα τις μέρες τους…\nΤούτο το βιβλίο ήταν μικρού σχήματος, με απλό αλλά αινιγματικό εξώφυλλο. Μαύρο φόντο και δυο γραμμές να τρέχουν στο μαύρο φόντο όπου ήταν με κόκκινα γράμματα ο τίτλος – λοξά τεμνόμενες στο πάνω μέρος, εν είδει σταυρού. Εντυπωσιακό πράγματι στην απλότητα του. Εκδόσεις Ίνδικτος, 2008, Α΄έκδοση στη Ρωσία, το 1871. Ο σελιδοδείκτης έδειχνε τη σελίδα 28! Το βιβλίο ήταν αφημένο, οι ήρωες του κλεισμένοι στις σελίδες του κοιμόντουσαν ώσπου το βλέμμα του Αναγνώστη να τους επαναφέρει στη ζωή, τα χέρια του να ζεστάνουν τη παγωμένη τους σάρκα.\nGaetano Donizetti – Bergamo, Ιταλιας 1797 – 1848 (51)\nΑυτά έχει η καταναλωτική κοινωνία που την εποχή που αγοράστηκε – προ κρίσης , η τάση ήταν να κάνουμε συνέχεια κάποιο “δώρο στον εαυτό μας“. Πέρασαν μέρες, βδομάδες και όλο και κάποια άλλα βιβλία είχα αγοράσει για να τ’ αρχίσω και να τ’ αφήσω πάλι στα μισά τους ή στην αρχή τους. Παρεμβάλλονταν και οι εκδόσεις της Labraki Press, με τις ωραίες σειρές – τα Αριστουργήματα της Λογοτεχνίας και όλο κάποιο βιβλίο είχαν που να κέντριζε την επιθυμία μου να το αποκτήσω…\nΤελευταίο ήταν “Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι” με τους Ντόριαν, Μπάζιλ, Χάρι, Σίλβια Βέϊν, να τριγυρίζουν τα πρωινά μου στη βεράντα όπου συνήθως κάθομαι το καλοκαίρι.\nFyodor Dostoyevsky – 1821-1881\nΤώρα το βιβλίο βρίσκεται εδώ, δίπλα μου. Το άρθρο στο μπλογκ του Ίνδικτου κεντρίζει την όρεξη να το ξαναπιάσω… Ο Ντοστογιέφσκι! Θυμάμαι το “Έγκλημα και Τιμωρία“, τους “Αδελφούς Καραμαζώφ“, τον “Ηλίθιο“, το “Υπόγειο“, τον “Παίχτη“, τους “Ταπεινωμένους και Καταφρονεμένους” – όλα έργα μεγάλης πλοκής, ένα παλίμψηστο των ανθρώπινων μορφών με τραγική μοίρα, ωστόσο περιχαρακωμένοι στη καθημερινή τος αθλιότητα, έχοντας τη τόσο αποδεχθεί, που και να τους έλεγες ότι μπορούν ν’ αλλάξουν τα πράγματα – εκείνοι δεν θα άλλαζαν τη ζωή τους, αν ήταν ν’ απαρνηθούν τα προσφιλή τους πρόσωπα και τις αγαπημένες τους συνήθειες…! Ένας κόσμος βγαλμένος από τα άδυτα της ανθρώπινης καταχνιάς…\nΕκεί που οι μυθιστορηματικοί πλην όμως τόσο αληθινοί χαρακτήρες ενδεδυμένοι με το μανδύα του παίχτη (Alexei Ivanovich) των Καζίνο, του απόκληρου, του μέθυσου, του φονιά, του δυστυχή πένητα ή μηδενιστή πρίγκηπα των Δαιμονισμένων Νετσάγεφ, του γητευτή των γυναικών Σταβρόγκιν (Nikolai Vsevolodovich Stavrogin), καθώς και του αποκαλούμενου “Ηλίθιου” πρίγκηπα Μίσκιν (Nikolayevich Myshkin) – του ομώνυμου μυθιστορήματος, πλανώνται μέσα στις σελίδες, πάντα ζωντανοί, όλοι στο ίδιο μεγάλο καζάνι βράζοντας, αυτό της ανθρώπινης δυστυχίας.\nΑυτόν τον κόσμο τον ενδεδυμένο λοιπόν με τα πάθη και τις δυσυχίες του, δεν θέλουμε σήμερα να αποδεχθούμε. Τυλιγμένοι στο απατηλό μανδύα της φανταχτερής πλην όμως απατηλής πραγματικότητας, με τα τόσα ερεθίσματα να μας περιτριγυρίζουν, με τα θεάματα, τις βιτρίνες, τα δώρα, ξεχάσαμε πως η Ανθρώπινη Ψυχή δεν αλλάζει. Η δυστυχία μας φαίνεται κάτι μακρινό κρυμμένο στις ειδήσεις των εφημερίδων. Φόνοι, απάτες, φτώχεια και δυστυχία στέκονται μακριά μας – ξορκισμένα φαντάσματα.\nΌμως ξεχνάμε πως αν αφήσουμε το δικό μας κουκούλι θα βρούμε πράγματι πως όλα αυτά δεν είναι και τόσο μακρινά. Δεν είναι κλεισμένα στις σελίδες των βιβλίων του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, δεν είναι στις εφημερίδες, βρίσκονται εδώ δίπλα μας, κοντά μας, στον πλανήτη αυτό που ζούμε εν έτει 2011 και που τον λένε Γη.\n“Οι Δαιμονισμένοι” – Προμετωπίς 2 “Ήν δε εκεί αγέλη χοίρων βοσκομένων εν τω όρει και παρεκάλουν αυτόν ίνα επιτρέψη αυτοίς εις εκείνους εισελθείν και επέτρεψεν αυτοίς. εξελθόντα δε τα δαιμόνια από τους ανθρώπους εισήλθον εις τους χοίρους, και ώρμησεν η αγέλη κτά του κρημνού εις την λίμνην και απεπνίγη. ιδόντες δε οι βόσκοντες το γεγηνημένον έφυγαν και απήγγειλαν εις την πόλιν και τους αγρούς. εξήλθον δε ιδείν το γεγονός και ήλθον προς τον Ιησούν και εύρον καθήμενον τον άνθρωπον, αφ’ ού τα δαιμόνια εξεληλύθει, ιματισμενον και σωφρονούντα παρά τους πόδας του Ιησού, και εφοβήθησαν, απήγγειλαν δε αυτούς οι ιδόντες πως εσώθη ο δαιμονισμένος.”\nΚατά Λουκάν 3, 32 – 36\nΠερί δαιμονίων και άλλων τινών >>\nGaetano Donizetti >>\nΠηγή Α΄εικόνας >>\nΠηγή Β΄εικόνας >>\nΠροηγούμενο άρθρο Ιταλική Ριβιέρα: Porto-Fino\nΕπόμενο άρθρο I Vitelloni


Coastal Expeditions (Τσάρλεστον, Νότια Καρολίνα) - Κριτικές\nCoastal Expeditions: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Coastal Expeditions\nCoastal Expeditions, Τσάρλεστον - Κριτικές\nΝο 2 από 143 Υπαίθριες δραστηριότητες - Τσάρλεστον\nΕκδρομές με σκάφος και θαλάσσια σπορ, Περιηγήσεις, Υπαίθριες δραστηριότητες, Καγιάκ και κανό, Όρθια κωπηλασία, Παρακολούθηση δελφινιών και φαλαινών, Περιηγήσεις φυσικής ομορφιάς και άγριας ζωής, Περιηγήσεις με σκάφος Περισσότερα\n514 Mill St Ste B, Τσάρλεστον, SC 29412\nMittie is a\nΤην ημέρα που πήγαμε εκεί ήταν μια συμβουλή για τον άνεμο και δεν μπορούσαμε να πάμε στο νερό. Αντιμετώπισαν την κατάσταση πολύ καλά και μας έδωσαν εισιτήρια σε ένα κοντινό ενυδρείο. Θα ήθελα να συστήσω 10/10, παίρνουν τη δουλειά τους πολύ σοβαρά. Και σας δίνουν...κάποια γυαλιά ηλίου. Αξίζει το αυτοκίνητο.Περισσότερα\nΑυτό είναι μακράν ένα από τα πιο διασκεδαστικά και όμορφα πράγματα που έχω κάνει. Η κράτηση πραγματοποιήθηκε εύκολα μέσω τηλεφώνου. Όλοι όσοι εργάζονται εκεί είναι γνώστες και πολύ ευγενικοί. Φτάσαμε λίγο νωρίς και είμαστε έκπληκτοι και ευχαριστημένοι που διαπιστώσαμε ότι είμαστε οι μόνοι που υπογράψαμε...για το 4: 30 Sunset Paddle. Έκπληκτοι ότι ήταν ακόμα πρόθυμοι να πάρουν μόλις δύο άτομα έξω, αλλά και ενθουσιασμένοι για να ξέρουν ότι θα ήταν πραγματικά να πάρει έναν ιδιωτικό οδηγό. Ο οδηγός μας δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερος. Ο Ντάλας, (Aka Jason) ήταν τόσο διασκεδαστικός από την αρχή. Έκανε την ασφάλεια και τις οδηγίες διασκέδαση πριν ακόμα φτάσαμε στο νερό. Μόλις βρεθεί στο νερό, μας έδωσε πληροφορίες για την άγρια φύση και αστειεύτηκε μαζί μας σαν να μας είχε γνωρίσει για λίγο. Καθώς πετάξαμε έξω από το Shem Creek είχαμε δελφίνια να πηδάμε τόσο κοντά δίπλα μας θα μπορούσαμε να τα αγγίξουμε. Αυτό ήταν πέρα από το συναρπαστικό. Jason, εννοώ Dallas, συνέχισε να μας μιλάει για την περιοχή και για όλα τα δροσερά πράγματα που είδαμε. Ακριβώς, ο ήλιος άρχισε να βυθίζεται, σταματούσαμε σε μια αμμώδη παραλία που βγήκε έξω και απολάμβανε την ομορφιά του πανέμορφου ηλιοβασιλέματος, καθώς όλα τα χρώματα αντανακλούσαν στο νερό που έμοιαζε με μια ζωγραφιά. Ήταν εκπληκτική. Μετά τον ήλιο, ο Τζέισον, ωραιότατα, εννοώ τον Ντάλας, είπε ότι έπρεπε να γυρίσουμε πίσω. Ήμασταν λυπημένοι το βράδυ τελείωσε αλλά ήταν διασκέδαση κωπηλασία πίσω καθώς η νύχτα άρχισε να εγκατασταθεί μέσα Dallas είχε ένα φως στο καπέλο του που ακολουθήσαμε και τα φώτα στο καγιάκ μας έκανε δροσερές εικόνες. Αισθάνομαι βέβαιος να πω ότι αυτοί οι άνθρωποι το έχουν μαζί και ελπίζω ότι μπορώ να επιστρέψω και να κάνω μερικές άλλες περιηγήσεις μαζί τους. Σίγουρα θα ζητήσω τον Ιάσονα; να είναι ο οδηγός μου. Μεγάλη εμπειρία ακτοπλοϊκές αποστολές!Περισσότερα\nΤαξίδι Kayak Shem Creek-Ηλιοβασίλεμα\nΟι λέξεις πραγματικά δεν μπορούν να εκφράσουν τι μια φανταστική στιγμή ο φίλος μου και εγώ είχα σε αυτό το ταξίδι με τον Dallas "aka Jason" Baker? ) Μην διστάσετε για μια στιγμή να πραγματοποιήσετε αυτό το ταξίδι. Ενώ βρισκόμασταν έξω από το Shem Creek,...είχαμε δελφίνια γύρω μας, όλα τα είδη θαλάσσιων πτηνών και ένα σκάφος γαρίδας που ήρθε μέσα. Ο Ντάλας ήταν τόσο διασκεδαστικός και ακόμα πιο γνωστός για την ιστορία και τη φύση γύρω μας. Είμαι 60 ετών και όχι αθλητικός με κανένα τρόπο, αλλά έχω καγιάκ πριν. Το ταξίδι ήταν 3 ώρες και άνετο για μένα. Βγήκαμε στο λιμάνι και τραβήξαμε σε ένα νησί για να τεντώσουμε τα πόδια μας. Το ηλιοβασίλεμα ήταν πανέμορφο, ο ουρανός ήταν καθαρός, το νερό ήταν λείο ως γυαλί, απλά εκπληκτικό. Ευχαριστώ, Ντάλας για μια υπέροχη μνήμη.Περισσότερα\nΑυτή είναι η πέμπτη φορά που έχουμε καγιάκ με τις παράκτιες αποστολές στο Shem Creek. Φέρνουμε όλους τους καλεσμένους μας στο Τσάρλεστον και δεν απογοήτευσε ποτέ. Το λατρεύω !\nΑΛΗΘΕΙΑ κουτάλι πλήρους Σελήνης\nΠεριμένετε, το κουλοχέρη μας με το Ντάλας ήταν πολύ περισσότερο από ένα ΠΕΝΤΕ στην κλίμακα βαθμολόγησης! Είχαμε μια ξεχωριστή και ξεχωριστή νύχτα πάνω στο νερό - όμορφο ηλιοβασίλεμα ακολουθούμενο γρήγορα από ένα καταπληκτικό πορτοκαλί πανσέληνο που ανέβαινε στον ορίζοντα κοντά στο φάρο Morris Island, όλα...ακούγοντας τους ήχους των όρχεων, των ερωδιών και των δελφινιών που ανέβαιναν στην επιφάνεια . ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ! Ντάλλας, είσαι γνώστης και εξαιρετικός οδηγός! ! Πολλά ευχαριστώ.Περισσότερα\nΕξαιρετική περιπέτεια στο Dominick House στο Bulls Island\nΠουλιά, πουλιά, πουλιά. Δελφίνια, καρχαρίες, αλιγάτορες, bobcats, ελάφια, παραλία, Boneyard, χλωρίδα, πανίδα, ανατολή, ηλιοβασίλεμα, γιόγκα, βόλτες με σκάφος και εξαιρετικό προσωπικό - Gates, Katie και PaPa Mo. Φαγητό. Μμμμμ. Καλός! Ξαπλώστε σαν βράχος. Τρίτη επίσκεψη στον παράδεισο αυτό. Πάρα πολλά να πεις. Σας ευχαριστούμε τον...Chris Crolley και τις παράκτιες αποστολές!Περισσότερα\nBulls Island ταξίδι Σαββατοκύριακου\nΑπλά εξαιρετικό! Ο οδηγός / φυσιοδίφης μας, ο Γκέιτς ήταν τόσο γνώστης αλλά δεν σας έκανε να νιώσετε σαν να ήσασταν σε μια διάλεξη, αλλά μοιράζονταν τις γνώσεις και τον ενθουσιασμό του. Βοηθήθηκε από έναν ενθουσιώδη οδηγό Katie που έχει ένα χαμόγελο που ανάβει την...αυγή. Το νησί είναι τόσο ενδιαφέρον σε τόσα πολλά επίπεδα και είδαμε πολλά από αυτά. Και ο Papa Mo φρόντισε να είμαστε η καλύτερη ομάδα τροφοδοσίας οπουδήποτε. Δεν γράφω συχνά μια κριτική, αλλά αυτή η εμπειρία ήταν τόσο ασυνήθιστη που αισθάνθηκα ότι έπρεπε.Περισσότερα\nΥπέροχη πρωινή περιπέτεια\nΤι θαυμάσια περιπέτεια για τα μέλη της ομάδας μας. Πουλιά και ψάρεμα με μεγάλη καγιάκ. Θα κάνουμε ξανά κράτηση.\nΔοκιμάστε το σαββατοκύριακο του Dominick House Bull Island\nΈνα απίστευτο Σαββατοκύριακο στο Dominick House on Bull Island. . . Οι Γκέιτς, ο Παπά Μω και η Κέιτι μας προσέφεραν την ευκαιρία να γιορτάσουμε το νησί. Ταξίδεψαμε σε όλο το νησί "drumstick" μέσω φορτηγού / ρυμουλκούμενου και ποδιού. . . Εκδηλώσεις, ηλιοβασιλέματα, πρωινά, γιόγκα,...γεύματα, δείπνα, πουλιά, αλλιγάτορες, καρχαρίες, δελφίνια, λάσπη, άστρα, κεραμικά, λουλούδια, πράσινα, μπλε, ελάφια και κοχύλια. πληροφορίες σχετικά με τη χλωρίδα, την πανίδα, την άμμο και τις πλωτές οδούς αυτού του νησιού. . . ποιος θα μπορούσε να ζητήσει τίποτα περισσότερο; Ευχαριστώ! Ευχαριστώ!Περισσότερα\nDominick House, το νησί των Ταύρων\nΤι εμπειρία. Μαγική και σουρεαλιστική θέση. Ο Chris Crolley, ιδιοκτήτης των παράκτιων αποστολών, τρέχει μια μεγάλη απόδραση στη φύση και την άγρια φύση στα καλύτερά της. Η ομάδα μας για αυτή την εκδρομή στο Σαββατοκύριακο ήταν ο Gates Roll, η Katie και ο ασύγκριτος superstar...food Papa Mo. Το βάθος γνώσης και η φιλοξενία τους προσφέρουν μια μοναδική εμπειρία σε κάθε επισκέπτη. Συνεχίστε να εργάζεστε με τα καλά παιδιά και τα κορίτσια - θα επιστρέψουμε μόλις μπορέσουμε να επιστρέψουμε στη λίστα κρατήσεων! ! !Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Coastal Expeditions και από προηγούμενους επισκέπτες.


Η διακριτική συνείδηση | Επιλογή των ελκυστικών καταστάσεων\nΗ διακριτική συνείδηση\nMain page / Главная / Επιλογή-2005: “τρόπος για να καθαρίσετε τη συνείδηση” / Η διακριτική συνείδηση\nΤο άλογο δίχως οπλές — δεν είναι άλογο.\nΒ. Κρεσσε, «Η φροντίδα των αλόγων»\nΌποτε βλέπω, ότι οι επιστήμονες δεν έχουν την ικανότητα της πραγματικής διάκρισης του ρεαλιστικού από το φανταστικό, ούτε την απάθεια, τότε αισθάνομαι, ότι μοιάζουν με τα άχυρα, η μοιάζουν με τα όρνια, που πλανώνται ψηλά στον ουρανό, μα τα μυαλά τους είναι προσκολλημένα στα κουφάρια, πεσμένα στη γη.\n04-01) Γενική εξέταση της διακριτικής συνείδησης.\n04-02) Πρακτική της λησμόνησης. Πρακτική της δημιουργίας των φωτισμένων εικόνων.\n04-03) Η δομή του εσωτερικού διαλόγου (εδ).\n04-04) Η παύση του εδ.\n04-05) Η ερμηνεία των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (δεν απαιτείται η γνώση της κβαντικής μηχανικής).\n04-06) Από τη ζωή του Μποντχ.\n04-07) Το ζήτημα της πιθανότητας των νέων ειδών της αντίληψης του γύρο κόσμου.\n04-08) Ο αντίκτυπος της επιθυμίας να διακρίνεις τις αντιλήψεις με τη ΦΑ.\n04-01) Όποτε εγώ διακρίνω το βιβλίο και το τραπέζι, το μπλε και κίτρινο, αυτό σημαίνει, ότι εκδηλώνεται η ικανότητα για την διάκριση – «διακριτική συνείδηση» («ΔΣ»). Σκέψεις, επιθυμίες, συναισθήματα, αισθήσεις και η ΔΣ συνιστούν το ολοκληρωμένο σύνολο τον αντιλήψεων, το οποίο εγώ ονομάζω με τον όρο «προσωπικότητα».\nΗ ΔΣ μπορεί να είναι μηχανική η φωτισμένη. Η μηχανική ΔΣ («μΔΣ») εμφανίζεται από συνήθεια, αποκτημένη μηχανικά, και με την απουσία των ΦΑ. Για παράδειγμα, βλέποντας ένα δέντρο, λέμε, ότι τα φύλλα, τα κλαδιά και ο κορμός είναι τα μέρη του, δηλαδή διακρίνουμε κάποια σύνολα των αντιλήψεων ως ξεχωριστές ομάδες, συνδεδεμένες μεταξύ τους σε ενιαίο ολόκληρο «δέντρο». Το αμάξι, παρκαρισμένο από κάτω του, δεν καθορίζεται από εμάς ως ένα μέρος του, επειδή όταν βλέπουμε κάποιο δέντρο, σχεδόν πάντοτε βλέπουμε τα φύλλα και κλαδιά, αλλά πολύ σπάνια βλέπουμε το αμάξι. Μια τέτοια διάκριση δεν είναι στην ουσία μΔΣ, διότι βασίζεται στην παρατήρηση και πείρα. Αλλά δεν περνάει από το μυαλό του κανενός να θεωρήσει την αίσθηση της ομορφιάς ως ένα μέρος του δέντρου, παρόλο που κάθε φορά, όταν κοιτάζω σε κάποιο δέντρο, αισθάνομαι τον κυματισμό της αίσθησης της ομορφιάς (φυσικά, εάν νιώθω την ΦΑ ταυτόχρονα), και ο κάθε κυματισμός έχει τη δική του μοναδική απόχρωση, όσο είναι μοναδικό το κάθε φύλλο και κάθε κλαδί. Η αιτία του ότι εμείς δεν διακρίνουμε τον τεράστιο αριθμό των αποχρώσεων της ομορφιάς βρίσκεται στο γεγονός, ότι εμείς την αισθανόμαστε εξαιρετικά σπάνια, και για αυτό δεν σχηματίστηκε η συνήθεια για τον διαχωρισμό των αποχρώσεων, αυτές απλούστατα δεν είχαν παρουσιαστεί. Ο λόγος για το ότι ακόμα και ο άνθρωπος, που αισθάνεται μια πληθώρα των αποχρώσεων της ομορφιάς δεν θεωρεί την αίσθηση της κομμάτι του δέντρου, είναι το παράδειγμα της μΔΣ – έχουμε συνηθίσει υπερβολικά να νομίζουμε την αίσθηση της ομορφιάς «ένα μέρος» του εαυτού μας.\nΚατά τη διάρκεια της απομάκρυνσης των ΑΣ, των θεωριών, μηχανικών επιθυμιών, της «κακής διάθεσης» (σ. σ. αρνητικών αισθήσεων), και κατά τη διαδικασία του βιώματος των ΦΑ, η μΔΣ αφήνει τη θέση της για την ΔΣ, η οποία αρχίσει καθ` αυτό τον τρόπο να αναπτύσσεται, και μολαταύτα:\nα) οι αβάσιμες διακρίσεις επανεξετάζονται και απομακρύνονται. Για παράδειγμα, η διάκριση του στήθους ως «εμφανιζόμενου με ευπρέπεια», εάν οι ρώγες έχουν καλυφθεί, και «εμφανιζόμενου άπρεπα», εάν είναι ακάλυπτες, απομακρύνεται με την εμφάνιση της σαφήνειας για την αβασιμότητα τέτοιας διάκρισης και ως αποτέλεσμα της παρουσίας της χαρούμενης επιθυμίας για την απομάκρυνση της.\nβ) οι βασιζόμενες στην πείρα διακρίσεις παρά το γεγονός, ότι παραμένουν, δεν επικρατούν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αποκλείουν τελείως την εναλλακτική διάκριση. Για παράδειγμα, μπορώ «να βλέπω το δέντρο» σαν σύνολο των κλαδιών και φύλλων, μα μπορώ επίσης σύμφωνα με την επιθυμία μου να αρχίσω «να το βλέπω» και σαν σύνολο των σκιών και ξέφωτων, μέσα από τα οποία προβάλλει ο ουρανός.\nγ) εμφανίζεται η διάκριση όλο και μεγαλύτερης ποσότητας των αποχρώσεων των ΦΑ.\nδ) εμφανίζεται η διάκριση των νέων ΦΑ.\nε) εμφανίζεται η διάκριση των καινούριων, σταθερών, αλληλένδετων συνόλων των αντιλήψεων, τις οποίες μπορείς να ονομάζεις «τα νέα σύμπαντα». Ανάμεσα σε αυτά — ο κόσμος των συνειδητοποιημένων ονείρων, ο κόσμος των εξωσωματικών αντιλήψεων και πολλά άλλα. Με την εμφάνιση της διάκρισης του νέου κόσμου, έρχεται η κατάσταση, την οποία μπορούμε να ορίσουμε ως «έγινα το τάδε πράγμα». Είναι πιθανή η ταυτόχρονη διάκριση των διαφορετικών κόσμων, δηλαδή την ίδια στιγμή μπορείς να είσαι μια προσωπικότητα (σ. σ. υπάρχει ο διαχωρισμός των 5 ομάδων αντιλήψεων (σκάντχων), από τα οποία αποτελείται η προσωπικότητα), και να είσαι ένα ον σε κάποιο διαφορετικό κόσμο (δηλαδή, είναι παρόν η διάκριση άλλων ομάδων των αντιλήψεων).\nΗ πρακτική της κυκλικής αντίληψης της διάκρισης («η ΚΑ της διάκρισης») είναι πολύ αποτελεσματική για την αποδυνάμωση της μΔΣ και ανάπτυξη της φΔΣ. Παραδείγματος χάρη, στο σκοτεινό δωμάτιο περιστρέφεσαι γύρο σου μερικές φορές, και στο τέλος δεν ξέρεις — που βρίσκεσαι — εάν είναι μπροστά σου το παράθυρο, η ο τοίχος. Στην αρχή, παράγεις την βεβαιότητα, ότι απέναντι σου είναι το παράθυρο, μετά την αντικαθιστάς με τη σιγουριά, πως απέναντι σου είναι ο τοίχος. Και έτσι πολλές φορές. Η ο παρτενέρ σου σκύβει και προσποιείται, ότι σηκώνει κάτι και το κρύβει στο χέρι του — στην αρχή δημιουργείς την βεβαιότητα, ότι το κρατάει, και ύστερα — το αντίθετο. Ο σκοπός είναι να σχηματίσεις όσο πιο δυνατή βεβαιότητα γίνεται. «Βεβαιότητα» – αυτή είναι η συγκεκριμένη καταγραφή της ΔΣ, δηλαδή, όταν η ΔΣ είναι σταθερά καταγεγραμμένη, με άλλα λόγια, εμφανίζεται η κατάσταση, την οποία εμείς ονομάζουμε «βεβαιότητα».\nΈνα τυπικό παράδειγμα της μΔΣ — ο διαχωρισμός σε «υποκείμενο της αντίληψης», «αντικείμενο της αντίληψης» και την «διαδικασία της αντίληψης». Η εφαρμογή ενός τέτοιου διαχωρισμού είναι αποτελεσματική για την πραγματοποίηση της καθημερινής δραστηριότητας μας, αλλά είναι ωφέλιμο (απ την άποψη της επίτευξης των ΦΑ, διαύγειας, ανάπτυξης της φΔΣ) να αντιληφθείς, πως είναι μόνο ένας απ` τους τρόπους να ξεχωρίζεις ανάμεσα στο ότι υπάρχει απλώς η αντίληψη, που λέγεται «βλέπω το βουνό», και δεν υπάρχει αντίληψη «βουνό», «εγώ», «βλέπω», έτσι για την ανάπτυξη της φΔΣ φαίνεται αποτελεσματική η πρακτική της αλλαγής της βεβαιότητας για την ύπαρξη του «εγώ», «βλέπω», «βουνό» με την βεβαιότητα για το ότι όλα αυτά δεν είναι κάτι άλλο παρά η ενιαία αντίληψη, την οποία ονομάζουμε «εγώ βλέπω το βουνό».\nΆλλη μια αποτελεσματική πρακτική — η πρακτική του «μη- ποταμών, μη-βουνών». Βγαίνοντας έξω για βόλτα, αντί της λέξης «δέντρο» λες «μη-δέντρο», αντί της λέξης «σκύλος» – «μη-σκύλος», και τίποτε άλλο — μόνο η ανταλλαγή των λέξεων με την προσθήκη «μη», δηλαδή δεν ζορίζεσαι, προσπαθώντας να αισθανθείς κάτι ασυνήθιστο, και ως συνέπεια αυτής της πρακτικής δεν έρχεται η κούραση και εμφανίζονται τα νέα επίπεδα της ελευθέριας της φΔΣ, νέες ΦΑ.\nΑνάλογη πρακτική – η πρακτική της παράλληλης καταγραφής των οφθαλμοφανών πραγμάτων. Βλέποντας το βουνό, λες : «το βουνό είναι παρά πολλές πέτρες». Αυτό είναι αναμφίβολο, μπορείς εύκολα να το διαπιστώσεις. Προσπαθώντας να θυμηθείς το πρόσωπο του ανθρώπου, για τον οποίο νιώθεις έντονη τρυφερότητα, αίσθηση της ομορφιάς, αφοσίωση, λες : «το πρόσωπο του είναι ένα κομμάτι σάρκας», και αυτό είναι απόλυτος σωστό. Στην περίπτωση με τον άνθρωπο έχεις την βεβαιότητα για το ότι αυτός δεν είναι μόνο ένα κομμάτι κρέας, ενώ στην περίπτωση με το βουνό αυτή η βεβαιότητα δεν υφίσταται λόγο επίδρασης της μΔΣ. Αυτή η πρακτική ανοίγει τον δρόμο για τη διάκριση των νέων αντιλήψεων, από τις οποίες αποχωριζόμασταν με τη βοήθεια της μΔΣ, και τώρα μπορούμε να τις διακρίνουμε με την εμφάνιση άλλων αντιλήψεων, που ανήκουν στο σύνολο «βουνό».\nΆλλη μια αποτελεσματική πρακτική – η συνεπή απομάκρυνση του μηχανικού εσωτερικού διάλογου («ΕΔ»). Όσο πιο συχνά υπάρχουν τα ΑΣ, τόσο πιο δύσκολο να το κάνεις, τόσο πιο σπάνια και αδύναμα εμφανίζονται οι ΦΑ.\nΟι φόβοι για το ότι η απελευθερωμένη από τις στερεότυπες καταγραφές ΔΣ θα σε οδηγήσει στον πλήρη αποσυντονισμό, είναι εξίσου αβάσιμοι, όσο και οι φόβοι για το ότι δίχως τα ΑΣ θα γίνεις αναίσθητη – συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.\nΗ ανάπτυξη της φΔΣ (σ. σ. η απελευθέρωση της ΔΣ από τις στερεότυπες καταγραφές) έχει αντίκτυπο σε όλες τις ΦΑ, κάτι που μας δίνει μια επιπλέον αφορμή να ονομάσουμε αυτή την ΔΣ φωτισμένη.\nΕγώ ονομάζω ως ειλικρίνεια την χαρούμενη επιθυμία να διαχωρίζεις τις αντιλήψεις και να τις καταγραφείς με ακρίβεια (χωρίς να επινοήσεις, προσθέσεις η εκτοπίσεις τίποτα). Τα ΑΣ, οι θεωρίες και μηχανικές επιθυμίες είναι ασύμβατες με την ειλικρίνεια.\nΑνάμεσα στις ιδιότητες, τις οποίες έχει η ΔΣ, θα τονίσω το εξής: εμφανίζεται η βεβαιότητα για κάτι, υπό τις συνθήκες, στις οποίες δεν υπάρχει η βάση για την συνηθισμένη διάκριση, και ακολουθώντας αυτή τη βεβαιότητα λαμβάνεις τα πλέον επιθυμητά αποτελέσματα. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλεις να μάθεις – τι αισθάνεται τώρα κάποιος άνθρωπος, και να νιώσεις την βεβαιότητα (μιας ειδικής μορφής, που διαφέρει παρά πολύ από την θεωρητική, μηχανική βεβαιότητα) για τα πράγματα, που βιώνει. Μπορείς αργότερα να τον ρωτήσεις για τις αντιλήψεις, που είχε τη συγκεκριμένη στιγμή, και να συγκρίνεις την απάντηση του με την δική σου εκδοχή (φυσικά, ο άνθρωπος, που δεν ασχολείται με τη πρακτική, δεν μπορεί να περιγράψει σε σένα με ειλικρίνεια τις αντιλήψεις του, σίγουρα θα θελήσει να συμπληρώσει η να εκτοπίσει τις αντιλήψεις στο μέρος του, η δεν θα θελήσει να τις καταγράψει καν — οι συνηθισμένοι άνθρωποι πάντα λένε ψέματα στον εαυτό τους). Επίσης μπορείς να αναρωτηθείς – πως πρέπει να πράξεις, ώστε να λάβεις το μέγιστο επιθυμητό αποτέλεσμα, και να νιώσεις την βεβαιότητα για τη σκοπιμότητα του ορισμένου τρόπου των ενεργειών και να τον ελέγξεις. Είναι πιθανόν, απλώς ακούγοντας από κάποιον την αναφορά για τον άγνωστο σε σένα άνθρωπο, να αισθανθείς την βεβαιότητα σε σχέση με τις αντιλήψεις του και τα λοιπά. Η προπόνηση αυτής της ικανότητας είναι δυνατή, όπως και η ρύθμιση της, η εκκαθάριση από τις διαστρεβλώσεις, καθορισμένες από τους σκοτισμούς. Μόνο η απόλυτη ελευθερία από τα ΑΣ επιτρέπει την ανάπτυξη αυτής της ιδιότητας της φΔΣ.\nΚάθε άνθρωπος έχει την ευκαιρία να βιώσει μια σύντομη εμπειρία της ελευθερίας από τη μΔΣ. Υπάρχει ένα μικρό διάστημα ανάμεσα στον ύπνο και στην επαγρύπνηση, το οποίο εγώ ονομάζω «συγχώνευση». Όταν σε παίρνει ο ύπνος, ξεχωρίζεις τους εξωτερικούς θορύβους — βουίζει ο ωκεανός, τρέχει το νερό στο μπάνιο, κάποιος μιλάει δίπλα. Ξεχωρίζεις και το πρώτο, και το δεύτερο, και το τρίτο, δηλαδή υπάρχουν τα όρια αυτών των αντιλήψεων. Εάν παρακολουθήσεις προσεκτικά τη διαδικασία της βύθισης στον ύπνο, κάποια στιγμή, όταν έχεις σχεδόν κοιμηθεί, μπορείς να καταγράψεις ένα καταπληκτικό φαινόμενο: τα όρια ανάμεσα στις αντιλήψεις εξαφανίζονται, και δεν υπάρχει πια η βοή του ωκεανού, οι ανθρώπινες φωνές και ήχος του νερού στο μπάνιο — υπάρχει μια ενιαία αντίληψη, δίχως όρια — το δίκτυο της μΔΣ έπεσε, είναι σε αδράνεια , και όποτε έχεις κοιμηθεί τελείως, εμφανίζονται οι νέες διακρίσεις, χαρακτηριστικές για τον κόσμο των ονείρων.\nΟι στιγμές της συγχωνεύσεις παραείναι σύντομες – διαρκούν το πολύ μερικά δευτερόλεπτα, εκτός από αυτό, μπορείς μόνο μια φορά στις εκατό να αποκοιμηθείς σταδιακά, και όχι μεμιάς, έχοντας νιώσει αυτή την αίσθηση. Για αυτό είναι σκόπιμο να εφαρμόσεις την πρακτική της βαθμιαίας αποκοίμισης — πέφτεις για ύπνο, και ο συνεργάτης σου σε ξυπνάει λίγα δευτερόλεπτα αφότου έχεις κοιμηθεί (μπορεί να το καταλάβει από τη χαρακτηριστική αλλαγή στην αναπνοή σου). Ως αποτέλεσμα σε μια βράδια είναι δυνατόν να βιώσεις δεκάδες στιγμές της εμπειρίας της συγχώνευσης, και να απομνημονεύσεις την «γεύση» της ελευθερίας από τη μΔΣ.\n04-02) Οποιοσδήποτε άνθρωπος σε κάποιο χρονικό σημείο ξέρει με απόλυτη ακρίβεια, ότι έχει το τάδε όνομα, και οι γονείς του έχουν τα τάδε ονόματα, ότι είχε σπουδάσει σε τάδε σχολείο, και οι φίλοι του είχαν τα τάδε ονόματα, είναι τόσον ετών, βρίσκεται στο τάδε μέρος, έχει τους τάδε σκοπούς , οι τάδε άνθρωποι περιμένουν από αυτόν κάποια πράγματα και τα λοιπά. Τεράστια, χαοτική μπάλα απ` τις πληροφορίες, η οποία παράγει τον επίμονο, παρανοϊκό εσωτερικό διάλογο, που τρέφει το ΑΦ, σχηματίζει την μηχανική εικόνα του κόσμου. Μολαταύτα μόνο το μικροσκοπικό μέρος αυτών των πληροφοριών έχει ουσιαστικά ενδιαφέρον και είναι επιθυμητό. Θέλω να θυμάμαι για τις χαρούμενες επιθυμίες, για τις τρέχων έρευνες, και άλλα, αλλά για πιο λόγο να θυμάμαι τώρα — σε ποια πόλη και χώρα βρίσκομαι, πόσον ετών είμαι και πως λένε τους γείτονες μου; Αυτή η πληροφορία μπορεί να μου χρειαστεί κάποια στιγμή, αλλά γιατί να το θυμάμαι συνέχεια;\nΘυμήσου, πως κάποτε ήθελες να θυμηθείς κάτι, μα δεν μπορούσες, και προσπάθησε να δημιουργήσεις μια παρόμοια κατάσταση. Αναρωτήσου «πώς με λένε;» κα δοκίμασε να βιώσεις την κατάσταση της αδυναμίας να το θυμηθείς. Ως συνήθως, αυτό θα είναι σχεδόν ανέφικτο, αλλά με της προπονήσεις θα πετύχεις σταθερά αποτελέσματα. Φτιάξε από αυτές μια τυπική πρακτική — δημιούργησε την λησμόνηση του ονόματος σου κάθε 15 δευτερόλεπτα κατά τη διάρκεια του επιλεγμένου χρονικού διαστήματος και κατέγραψε τον βαθμό της λησμόνησης σε κλίμακα απ το 1 έως 10.\nΗ πρακτική της λησμόνησης θα ενδυναμώσει την μνήμη, θα τη μετατρέψει από τον αυτόματο συλλέκτη διάφορων σκουπιδιών σε ευλύγιστο εργαλείο.\nΤις αποκτημένες δεξιότητες μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις στην πρακτική της δημιουργίας των φωτισμένων εικόνων («ΦωΕ»). Οι εικόνες, που έχουν αντίκτυπο με τις ΦΑ, μπορούν να ενωθούν σε ολοκληρωμένο πίνακα και να χρησιμοποιηθούν ως φωτισμένος παράγοντας. Για παράδειγμα:\n*) ξεχασμένη πόλη της ρωσικής επαρχίας – μια ανάμεσα στις χιλιάδες άγνωστων αόρατων μικρών πόλεων. Ζεστό ξερό φθινόπωρο, το ήσυχο πάρκο, τα πεσμένα φύλλα, ο δρόμος, γεμάτος σκόνη, δίπλα στον οποίο βρίσκονται παγκάκια. Κάπου κάθονται οι ηλικιωμένοι, ενίοτε περνάνε οι νεαρές μαμάδες με τα καροτσάκια και μικρά παιδιά. Σε ένα από τα παγκάκια κάθομαι και εγώ, και μιμούμαι τον γερο 70 χρόνων – τα ρούχα, οι κινήσεις, η μιμική – τα πάντα δείχνουν, ότι είμαι γέρος, ο οποίος έχει πέσει στην άνοια, κούφος, μισότυφλος. Τα πιτσιρίκια καμία φορά τρέχουν δίπλα μου, αλλά για αυτά εγώ δεν είμαι παρά ένα δέντρο, που έχει ξεραθεί, ένα έπιπλο, τα παιδιά δεν μπορούν να θυμηθούν καν, ότι καθόμουν εδώ. Εγώ νιώθω συνέχεια τις εκστατικές ΦΑ, ανακαλύπτω τις νέες ΦΑ, ασχολούμαι με τη πρακτική, που με παρασέρνει στο ατελείωτο ταξίδι. Κανένας δεν νοιάζεται για μένα, κανένας δεν περιμένει τίποτα από εμένα και δεν με προσέχει. Ο κόσμος με έχει φτύσει τελείως, ο υπερήλικος μισοπεθαμένος γέροντας δεν ενδιαφέρει και δεν θα λείψει σε κανέναν. Δεν υπάρχει η ανάγκη να κάνω εντυπώσεις, επειδή αυτές έχουν ήδη δημιουργηθεί — είμαι το μισοπεθαμένο παλιό κούτσουρο. Μπορώ, χωρίς περισπασμούς, να αφοσιωθώ στην πρακτική μου εξ ολόκληρου και να ταξιδεύω στις απερίγραπτες συναισθήσεις.\nΜια δυνατή επιδίωξη, η προσμονή, ο ενθουσιασμός, η χαρά της μάχης έρχονται σαν αναλογία με αυτή την εικόνα. Αλλά εάν «θυμηθώ», ότι εγώ είμαι το νέο, δυνατό παλικάρι, που ταξιδεύει στα Ιμαλάια, όσο περίεργο και να φαίνεται αυτό, οι ΦΑ θα αποδυναμωθούν.\nΌσο πιο συγκεκριμένη είναι η ΦωΕ, τόσο πιο εύκολο είναι να τη συγκρατήσεις, να τη συνδέσεις αναλογικά με τη ΦΑ. Η μνήμη του συνηθισμένου ανθρώπου, η ικανότητα του για αντίληψη είναι τρομακτικά αδύναμη, και ωσότου αρχίσεις να την αναπτύσσεις, δεν θα γίνει σοβαρό εργαλείο στην πρακτική. Θα απαριθμήσω κάποιες ασκήσεις, που αναπτύσσουν τη μνήμη και την φαντασία:\n1) το παιχνίδι του «χοντροκέφαλου» 5х5 στο μυαλό (παίζουν δυο παίκτες — στο τετράγωνο 5х5 στο κέντρο γράφουμε τη λέξη με 5 γράμματα. Οι παίκτες με τη σειρά προσθέτουν το γράμμα στις υπάρχουσες, για να φτιάξουν όσο πιο μακριά λέξη γίνεται, η οποία μπορεί να διαβαστεί όπως να` ναι, μα όχι διαγώνια. Νικάει ο παίκτης, που στο τέλος έχει το μεγαλύτερο σύνολο των γραμμάτων).\n2) το παιχνίδι του τρισδιάστατου «χοντροκέφαλου» 3х3 νοητικά\n3) το σκάκι\n4) το νοητικό σκάκι\n5) η λεπτομερής απομνημόνευση των αντικειμένων\nΕάν φαντάζομαι ένα ξέφωτο χωρίς την προηγούμενη προετοιμασία, η εικόνα του θα είναι εξαιρετικά αόριστη – ο υποθετικός θάμνος θα είναι σαν ένας ακαθόριστος πράσινος λεκές και τίποτα παραπάνω. Για αυτό βρήκα έναν πραγματικό πράσινο θάμνο και τον παρατήρησα προσεκτικά, τον απομνημόνευσα με κάθε λεπτομέρεια, και μετά από αυτό η γενική εικόνα έγινε πιο σταθερή, ο αντίκτυπος της με τις ΦΑ δυνάμωσε.\nΓια να απομνημονεύσεις ένα τόσο περίπλοκο αντικείμενο, σαν θάμνος, πρέπει να προσφύγεις στην ανάλυση — να τον διαχωρίσεις σε υποθετικά συστατικά κομμάτια, να τους δόσεις ορισμό.\nΗ περιγραφή του θάμνου, την οποία έβαλα στην ΦωΕ μου, αρχίζει έτσι:\nΤο πρώτο κλαδί: πάει κάθετα προς τα πάνω, έχει μέγεθος λίγο πιο μεγάλο απ` την παλάμη μου, με το σχήμα του ματιού, στη μέση — η «γλώσσα», γυρισμένη αριστερά, πετάει μπροστά, το «φτερό» αρχίζει πιο πάνω από τη «γλώσσα» και πέφτει προς τα πίσω.\nΤο δεύτερο κλαδί : αρχίζει, απ` όπου και το πρώτο, πάει απ` το πρώτο δεξιά προς τα πάνω με τη γωνία των 30 μοιρών, έχει το σχήμα του στενού ματιού, κάτω έχει δυο «αυτιά», δεξί και αριστερό, το αριστερό περνάει από πίσω το δεξί και απλώνει πάνω του έτσι, ότι φαίνεται σαν ένα κομμάτι του δεξιού κλαδιού, η άκρη του αριστερού αυτιού και άλλες δυο δίπλα στις γωνίες του τρίγωνου είναι ξερές, πιο πάνω — μια επίπεδη γλώσσα με τέσσερις στρώσεις με φτερό, στη βάση – οι μικρές σταγόνες της ρετσίνας, τα τρία φύλλα αριστερά — κάτω από τη γλώσσα — σχηματίζουν μια σκάλα, το φύλλο δεξιά απέναντι από το μεσαίο σκαλί έχει κυρτωθεί λίγο προς τα πίσω.\nΚαι ούτω καθεξής. Ο θάμνος έχει συνολικά 30 κλαδιά. Πέρα από αυτό εγώ τον χωρίζω σε μεγάλα τετράγωνα και κάνω τη συνολική περιγραφή τους — στην αρχή πολύ γενικευμένη, και μετά, όταν θα τον απομνημονεύσω ολόκληρο, μπορώ να επιστρέψω και να κάνω την περαιτέρω λεπτομερή ανάλυση του θάμνου. Ο κάθε όρος έχει τη συγκεκριμένη σημασία — π. χ., το «φτερό» – το φύλλο, που στέκεται κάθετα με το πεδίο, στο οποίο βρίσκονται τα υπόλοιπα «φύλλα» του θάμνου, το «αυτί» – το φύλλο, που έχει δυο φορές μεγαλύτερο μάκρος από τα διπλανά φύλλα, η «γλώσσα» – τα τελικά φύλλα του κλαδιού, που βρίσκονται στο πεδίο, κάθετο με το πεδίο της αρχής του κλαδιού, και τα λοιπά. Όταν απομνημονεύω τον θάμνο, τον «παρατηρώ» με συνέπεια από πάνω προς τα κάτω, επαναλαμβάνοντας δυνατά τη περιγραφή (ο βοηθός μου μπορεί να ακολουθεί στο κείμενο — εάν έχω θυμηθεί τα πάντα), μολαταύτα δεν προσπαθώ να θυμηθώ το κείμενο, αλλά «παρατηρώ» τον θάμνο νοητικά, σαν να το περνάω με το φως του φακού. Κάθε φορά, που σταδιακά τον επαναφέρω απο τη μνήμη μου, παρατηρώ, ότι το «οπτικό πεδίο» μου διευρύνεται — το «φως» του φακού φαρδαίνει, αρχίζω να βλέπω ολόκληρο το κλωνάρι, και όχι τα κομμάτια του. Ύστερα «βλέπω» δυο κλαδιά ταυτόχρονα και ούτω καθεξής. Στο τέλος, όταν στην ΦωΕ φαντάζομαι τον θάμνο, όλη η εικόνα ζωντανεύει αισθητά, ειδικά εάν νιώθω συμπάθεια για το φυτό, και συγκεκριμένα τέτοια αντικείμενα συμβουλεύω να προσθέσεις στην ΦωΕ, τα αντικείμενα, που έχουν αντίκτυπο με τις ΦΑ.\nΈπειτα εγώ επιλέγω το παγκάκι, το περιγράφω και το απομνημονεύω με τον ίδιο τρόπο, και τα λοιπά. Στην αρχή η δουλεία προχωράει με πολύ αργό ρυθμό, αλλά η τέχνη του να πιάνεις και να παράγεις τις μορφές τελειοποιείται.\nΣτο συνειδητοποιημένο όνειρο μπορώ να δημιουργήσω την αντίληψη αυτού του ξέφωτου και να βρεθώ εκεί, κάτι που θα μου επιτρέψει να μπω εύκολα στις ΦΑ και να αποκτήσω μια ενδιαφέρων εμπειρία.\n04-03) Μπορούμε να διαχωρίσουμε πρόχειρα τον εσωτερικό διάλογο (εδ) σε δυο στρώσεις:\n1) ο δυνατός εσωτερικός διάλογος (δεδ) αποτελείται από τις ολόκληρες προφερόμενες νοητικά λέξεις, και αυτές οι σκέψεις διαρκούν συνήθως από μερικά δευτερόλεπτα μέχρι αιωνιότητα, μέχρι την απόλυτη εμμονή. Το περιεχόμενο του δεδ κατά κανόνα είναι κατανοητό για τον άνθρωπο, δηλαδή μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση «τι σκέφτεσαι τώρα;».\n2) ο τυφλός εσωτερικώς διάλογος αποτελείται από τα κομμάτια των λέξεων και εικόνων, που έχουν διάρκεια του 1/30 του δευτερόλεπτου μέχρι το ένα τρίτο η το μισό του δευτερόλεπτου, έτσι είναι δύσκολη η κατανόηση του περιεχομένου αυτών των αποσπασμάτων.\nΌποτε ο άνθρωπος θέλει να σκεφτεί για κάτι, και έχει αρχίσει να το σκέφτεται, ονομάζουμε τον εσωτερικό διάλογο τέτοιου είδους «επιθυμητό εσωτερικό διάλογο» («εεδ»). Όλα τα αλλά είδη θα τα ονομάσουμε παρασιτικά η μηχανικά (μεδ).\nΌσο πιο ξεκάθαρα διαχωρίζεται η σκέψη, τόσο πιο δυνατή η ευκρινής είναι εξ ` ορισμού.\n04-04) Όλα τα ΑΣ, τα οποία βιώνει ο άνθρωπος, και το μόνιμο ΑΦ, που υπάρχει, τροφοδοτούν αδιάκοπα τον εδ, κάνοντας τον ατελείωτο, πυκνό, εξαντλητικό. Αδύνατον να τον σταματήσεις, η να κάνεις έστω μια στιγμιαία παύση — είναι ανέφικτο — ο εδ είναι εξαιρετικά πυκνός και δεν έχει διαλείμματα. Ο άπειρος στον διαχωρισμό των αντιλήψεων του άνθρωπος καμία φορά μπορεί να σκεφτεί, ότι πετυχαίνει να σταματήσει να σκέφτεται — παρόλο που απλώς δεν παρατηρεί τα συμπυκνωμένα στρωματά του τεδ — με τον ίδιο τρόπο ο άνθρωπος, που ζει για χρόνια στο ΑΦ, δεν το αντιλαμβάνεται και νομίζει, ότι δεν νιώθει το ΑΦ.\nΟ μοναδικούς τρόπος να κατορθώσεις την εμφάνιση διαλυμάτων στο εδ είναι να πετύχεις τον μόνιμο ΦΦ. Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Αν καταστρέφεις επίμονα και αποφασιστικά τους κυματισμούς των ΑΣ, αν θυμηθείς τον εαυτό σου στις ΦΑ και καταφέρνεις δεκάδες κυματισμούς των ΦΑ κατά διάρκεια της ημέρας, σταδιακά το ΦΦ θα αρχίζει να εμφανίζεται και να στερεοποιείται. Την περίοδο, όποτε το ΦΦ θα γίνει μόνιμο και δυνατό, ο μεδ θα αρχίσει να αποδυναμώνεται.\nΗ παύση του εδ είναι το αγαπημένο θέμα των εσωτερικών, δηλαδή των ανθρώπων, που δεν θέλουν να αλλάξουν τίποτα στους εαυτούς τους, δεν θέλουν να σταματήσουν να βιώνουν τα ΑΣ, δεν θέλουν να αισθάνονται τις ΦΑ, δεν θέλουν να πετύχουν την διαύγεια και ειλικρίνεια, και το μόνο που επιθυμούν είναι να κάνουν την εντύπωση με διάφορες εσωτερικές εκφράσεις και να θεωρούν τους εαυτούς τους σπουδαίους. Είναι σχεδόν αδύνατον κα κρύψεις, ότι αισθάνεσαι το ΑΣ, ειδικά με μακροχρόνια επαφή. Πώς μπορεί ένας συνηθισμένος άνθρωπος να ελέγξει – έχει κάποιος τον εδ η όχι; Δεν μπορεί – αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο οι εσωτερικοί αγαπούν τόσο πολύ αυτό το θέμα. Εντωμεταξύ μπορώ να πω με 100% σιγουριά – ωσότου ο άνθρωπος δεν μάθει να απομακρύνει άψογα (δηλαδή σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο) τα ΑΣ, ωσότου δεν αρχίσει να αισθάνεται δεκάδες κυματισμούς των ΦΑ την ημέρα, δεν αρχίσει να νιώθει το μακροχρόνιο δυνατό ΦΦ, ακόμα και οι μικρές παύσεις του εδ είναι απόλυτος ανέφικτες — όχι μόνο του τεδ, αλλά και του δεδ. Μπορεί, με κάποιες απίθανες προσπάθειες, για ένα-δυο δευτερόλεπτα να σταματήσει μόνο τις πιο δυνατές σκέψεις, μα όχι κάτι παραπάνω από αυτό.\n04-05) Φαντάσου, ότι κάτι τρέχει συνέχεια μπροστά στα μάτια σου. Είναι παρά πολύ, αυτό το «κάτι», και είναι τόσο ασταμάτητο, ότι δεν μπορείς να διακρίνεις τίποτα γύρο σου — απλώς δεν μπορείς να δεις μια ορισμένη μορφή. Μπροστά σου κινούνται οι χρωματιστές τελείες, γραμμούλες, πολύγωνα — τα οπτικά χαοτικά σκουπίδια. Και περασμένες μέσα από όλα αυτά οπτικές αντιλήψεις του δωματίου, στο οποίο βρίσκεσαι, με τίποτα δεν μπορούν να συναρμολογηθούν σε μια εικόνα. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα ήταν πρακτικά τυφλός, παρόλο που η όραση του λειτουργεί κανονικά και θα μπορούσε κάλλιστα να αντιλαμβάνεται τον γύρο κόσμο, εάν δεν υπήρχε αυτή η παρασιτική ευκινησία. Και εάν δεν ήξερε για την ύπαρξη του δωματίου, δεν θα μπορούσε να μαντέψει, ότι αυτό υπάρχει, εφόσον είχε βασιστεί μόνο στην ερμηνεία των οπτικών αντιλήψεων του. Μπορούμε να φέρουμε ένα παρόμοιο παράδειγμα και με τους ήχους — εάν όλη την ώρα άκουγες χαοτικά δυνατούς θορύβους, ανάμεσα σε αυτούς δεν θα μπορούσες να ξεχωρίσεις μια μελωδία η μια νοήμον ομιλία — θα άκουγες μόνο τους συριγμούς, παρεμβολές, ρόγχους και άλλα ακουστικά σκουπίδια. Υπενθυμίζω, ότι τα μάτια μας δεν αντιλαμβάνονται τις εικόνες, αλλά τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Το φως, ως αντανάκλαση από τα αντικείμενα, πέφτει στα μάτια μας, και ύστερα συμβαίνει κάτι μαγικό — εμφανίζεται η αντίληψη της εικόνας. Πώς γίνεται αυτό — δεν το γνωρίζουμε και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ, επειδή όσα περισσότερα πράγματα ανακαλύπτει η επιστήμη, τόσο πολύ διευρύνεται η σφαίρα της γνώσης, τόσο μεγαλώνει η έκταση της επαφής της γνώσης αυτής με το άγνωστο. Αυτή η εικόνα περιγράφει με πολύ μεγάλη ακρίβεια, τι συμβαίνει στην επιστήμη. Η επιστήμη είναι αυτό, που μας επιτρέπει να καταλάβουμε — πόσο πολλά δεν ξέρουμε ακόμα.\nΦυσικά, έχουμε πολλά τέτοια μυστήρια φαινόμενα γύρο μας. Πώς με το νερό, τα ορυκτά, αέρα και φως του ήλιου βγαίνει από το σποράκι αυτή η πράσινη μουσούδα, ατελείωτα ανόμοια με το φως, νερό, ορυκτά; Πώς από τον αέρα και γρασίδι γίνεται αυτή η αστεία χνουδωτή μούρη — διόλου πράσινη; Πώς η θέληση να σηκώσεις το χέρι οδηγεί στο ότι οι μυς αρχίζουν να συσπώνται συντονισμένα, και το χέρι ανεβαίνει; Το πώς από τα ηχητικά κύματα, που φτάνουν στα αυτιά μας, φτιάχνονται οι λέξεις — είναι και αυτό ένα τέτοιο μυστήριο.\nΜε βεβαιότητα μπορούμε να πούμε το εξής: α) στα μάτια μας μπαίνουν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, β) ως αποτέλεσμα εμφανίζεται η αντίληψη των εικόνων. Ας προσθέσουμε τον όρο «ερμηνεία» σχετικά με αυτό το φαινόμενο, και θα ονομάσουμε με αυτή τη λέξη όλες τις μυστήριες διαδικασίες, οι οποίες οδηγούν στην μετατροπή των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε εικόνες. Οπτικές μορφές — η συνέπεια της ερμηνείας των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, που λαμβάνει το σώμα μας.\nΣκέψου τώρα, ότι σαν αποτέλεσμα της μακροχρόνιας και δυνατής αίσθησης του φωτισμένου φόντου ο μεδ άρχισε να μειώνεται, και στο τέλος παρουσιάστηκαν οι διασπάσεις μέσα σε αυτό. Θα υπάρξουν κάποιες αλλιώτικες σκέψεις – όχι του εεδ η του μεδ — αλλά προερχόμενες από μια τελείως διαφορετική πηγή; Πρώτου απαντήσω σε αυτή την ερώτηση, προτείνω να κάνουμε μια μικρή παρέκβαση και να διαβάσουμε την επόμενη παράγραφο.\n04-06) Η συναναστροφή μου με τις μουσούδες κατά τη διάρκεια μερικών ετών αναπόφευκτα οδήγησε στην παρατήρηση από αυτές μιας ολόκληρης σειράς των περίεργων συμπεριφορών μου. Επειδή ήταν υπερβολικά ασυνήθιστες, κατά κανόνα γινόταν ο εκτοπισμός, ο «υποβιβασμός» αυτών, που οι μουσούδες είδαν – ένας τυπικός μηχανισμός, ο οποίος επιτρέπει να διατηρείς την συνηθισμένη εικόνα του κόσμου. Για να εμποδίσουν τη λειτουργία αυτού του μηχανισμού, οι μουσούδες άρχισαν να κρατάνε σημειώσεις, και τώρα χρησιμοποιώ ένα μέρος από αυτές.\n(Προσοχή: όλο το βιβλίο μου είναι γραμμένο έτσι, ώστε ο αναγνώστης μπορεί να επαληθεύσει με την πείρα του τα πράγματα, στα οποία αναφέρομαι. Αυτά, για τα οποία μιλάει η επόμενη παράγραφος, δεν είναι δυνατόν να επαληθευτούν από μη-μουσούδα, αλλά δεν απαιτείται κάτι τέτοιο — αυτό το κομμάτι είναι απλώς η εικονογράφηση του επόμενου, στο οποίο και πάλι δεν θα ισχυριστούμε τίποτα, απλώς θα συστηθεί μια σειρά από ερωτήματα, οι απαντήσεις στα οποία θα μπορούσε να δώσει κανείς, βασιζόμενος στην δική του πείρα).\n1. Ο Μποντχ ρώτησε την Α. – εάν αισθάνεται τώρα την προσμονή. Η Α. απάντησε, πως όχι, δεν αισθάνεται και άρχισε να δημιουργεί την προσμονή, σκεπτόμενη την άνοδο της Τσο-Οιγια, και μετά την κατάδυση. Ο Μποντχ εντωμεταξύ κάτι έγραφε στο σημειωματάριο του. Η Α. είπε, ότι δημιούργησε την προσμονή έντασης 3-4. Ο Μποντχ ρώτησε — ποιους ΦΠ (φωτισμένους παράγοντες) είχε χρησιμοποιήσει η Α. για αυτό. « Την άνοδο της Τσο-Οιγιας [ένα βουνό στα Ιμαλάϊα] και την εκπαίδευση της κατάδυσης» – αποκρίθηκε η Α. Ο Μποντχ έδειξε το σημειωματάριο — και ήταν γραμμένο εκεί : 1. κατάδυση. 2. Τσο-Οιγια. Δηλαδή, σημείωσε τους δυο φωτισμένους παράγοντες, και όχι ένα η τρία. Και συγκεκριμένα αυτούς, που είχε χρησιμοποιήσει η Α.\n2. Ο σιδηροδρομικώς σταθμός του Βαρανάσι. Από τα μεγάφωνα δηλώνουν την άφιξη του τρένου πρώτα στο χίντι, μετά στα αγγλικά, και έτσι συνέχεια, τρεις φορές. Η Β. άνοιξε το στόμα της, για να πει, ότι το επαναλαμβάνουν για τέταρτη φόρα, και την ίδια στιγμή ο Μποντχ είπε: «στα μέρη μας δεν το επαναλαμβάνουν τόσο συχνά». Στην Ινδία πάντοτε επαναλαμβάνουν τις πληροφορίες για πολλές φορές στους σταθμούς — ούτε πριν, ούτε μετά από αυτή την περίπτωση ο Μποντχ δεν το είχε σχολιάσει.\n3. Καθόμαστε και οι τέσσερις στο βαγόνι. Έχουμε μαζί μας 3 ψωμάκια — 2 στο πακέτο, το τρίτο το τρώει ο Μποντχ. Μιλάμε. Η Γ. σκέφτεται κάτι. Ξαφνικά ο Μποντχ σταματά, γυρίζει προς το μέρος της και λέει : «δεν συμφωνώ». Η Γ. είπε, ότι την ίδια στιγμή σκεφτόταν: «Να ζητήσω το ψωμάκι απ` τον Μποντχ η όχι».\n4. Η Δ. γράφει ένα άρθρο, που μοιάζει επιστημονικό. Σκέφτηκε, ότι θα δείχνει καλή η φράση «διάφορων ειδών» και ξεκίνησε να γράψει αυτές τις λέξεις. Τότε λέει και ο Μποντχ: «μπορούμε να προσθέτουμε τις λέξεις τύπου «τέτοιου είδους»…\n5. Στο εστιατόριο για τον Μποντχ έφεραν ταυτόχρονα τη σούπα και μια πίτσα. Εκείνος είπε, ότι ήθελε τη σούπα με ένα ψωμάκι. Η Ε. την ίδια ώρα σκεφτόταν, ότι η πίτσα γενικώς είναι απλώς ένα τοστ με τομάτες και τυρί. Ποτέ πριν εκείνη δεν είχε παρόμοιες σκέψεις και θεωρούσε την πίτσα κάποιο ξεχωριστό φαγητό.\n6. Μιλάμε οι τέσσερις μας. Κάποιος διέκοψε τον Μποντχ μια φόρα, και μόλις συνέχισε να μιλάει, τον διέκοψαν και πάλι. Ο Μποντχ σώπασε με αστεία μούρη, όλοι χαχάνισαν. Ξεκίνησε και πάλι να μιλάει, και σταμάτησε ξανά με αστεία γκριμάτσα. Η Ζ. είπε, ότι είχε ήδη ξεχάσει για τις διακοπές και σκόπευε να επέμβει ξανά, κάνοντας του μια ερώτηση.\n7. Η Η. ρώτησε την Σίτα (το κοριτσάκι από το Νεπάλ), πόσο γρήγορα εκείνη γράφει στη γλώσσα της. Η Σιτα απάντησε, πως γράφει πολύ γρήγορα. Η Η. άρχισε να σκέφτεται, εάν μπορεί να προσλάβει τη Σιτα ως μεταφράστρια για τα χίντι. Αποφάσισε, πως η Σιτα δεν ταιριάζει για αυτή τη δουλεία, επειδή δεν ξέρει αρκετά καλά αγγλικά. Ταυτόχρονα ο Μποντχ λέει: «μα τα αγγλικά της είναι κακά».\n8. Η παρέα των πέντε — η Η., η Θ., ο Μποντχ, η Ι και η Κ. βρίσκονταν στο ίντερνετ-καφέ. Οι Ι. και Κ. τελείωσαν νωρίτερα απ` τους άλλους και βγαίνοντας έξω, άρχισαν να συζητάνε, σε ποιο εστιατόριο θα ήθελαν να πάνε για φαγητό (συνήθως όλοι έτρωγαν στο ξενοδοχείο, αλλά εκείνη τη βράδια αποφάσισαν να πάνε σε ένα εστιατόριο). Η Κ είπε, ότι θέλει να φάει στο «Monsoon», αλλά δεν θα το προτείνει καν, επειδή ο Μποντχ δεν θα πάει εκεί (έχει πει προηγούμενος αρκετές φορές, πως δεν του αρέσει καθόλου αυτό το μέρος). Η Ι. γέλασε και είπε, ότι και αυτή θέλει να πάει στο «Monsoon», και ότι δεν το είχε αναφέρει για τον ίδιο λόγο. Ο Μποντχ δεν θα μπορούσε να ακούσει αυτή τη συζήτηση, επειδή καθόταν στη μακρινή γωνία μέσα στην καφετέρια, και εκείνες μιλούσαν έξω, δίπλα στην είσοδο. Αργότερα — όταν όλοι βγήκαν στο δρόμο — η Θ. μίλησε για κάποιο εστιατόριο, στο οποίο ήθελε να πάει, και η παρέα πήγε εκεί. Στον δρόμο ο Μποντχ, μιλώντας στην Κ. και Ι, είπε: «Εάν θέλετε, πάμε στο «Monsoon»».\n9. Η Λ. διάβαζε το βιβλίο, ο Μποντχ σε κάποια απόσταση από αυτήν ξάπλωνε κάτω σε ένα ξέφωτο. Η Λ. των ρώτησε: «Πώς μεταφράζεται η λέξη extention;». Όταν έφτασε στην συλλαβή «-te», ο Μποντχ την διέκοψε και είπε «διεύρυνση». Είναι αδύνατον να αντιδράσεις τόσο γρήγορα — πρέπει να ξέρεις εκ των προτέρων, ποια λέξη ήθελε να πει η Λ.\nΕίχαμε κάνει μερικά πειράματα. Στην αρχή κάποιος έλεγε μια πολύ απλή αγγλική λέξη – την πιο απλή από τις πιθανές, και ο άλλος προσπαθούσε να την μεταφράσει στιγμιαία. Φάνηκε, ότι χρειάζεται μισό δευτερόλεπτο μετά από την εκφώνηση της λέξης αφότου ο άνθρωπος έχει τελειώσει, και μόνο έπειτα μπορείς να απαντήσεις. Απλουστεύσαμε το πείραμα ακόμα πιο πολύ — ο ένας έλεγε μια απλή ρώσικη λέξη, και ο άλλος έπρεπε να την επαναλάβει όσο πιο γρήγορα μπορεί , και πάλι στα ρωσικά. Αλλά και έτσι περνάει ένα κλάσμα του δευτερόλεπτου αφότου η λέξη έχει ακουστεί. Δεν υπήρχε περίπτωση υπό καμία συνθήκη να διακόψεις τον άλλον.\n10. Έφεραν το τσάι για τον Μποντχ και την Μ. Η Μ. ήθελε πολύ ένα τσάι και αποφάσισε να ζητήσει να πάρει το φλιτζάνι του Μποντχ. Παράξενη πράξη, επειδή στο εστιατόριο έφερναν το τσάι παρά πολύ γρήγορα και οι σερβιτόροι εμφανίζονταν αμέσως με το σημάδι — θα ήταν πιο απλό για εκείνη να το παραγγέλλει για τον εαυτό της. Η ίδια παραξενεύτηκε, ότι της ήρθε μια τέτοια επιθυμία — να ζητήσει το τσάι του Μποντχ. Όσο η Μ. συλλογιζόταν για την ερώτηση, ο Μποντχ σκέφτηκε και είπε – «μπορώ να μοιραστώ το τσάι μου». Εκείνη ένιωθε τόσο έκπληκτη, ότι άρχισε να ρωτάει την Ν. και την Ξ., εάν είχαν ζητήσει τσάι από τον Μποντχ, εάν είχε απαντήσει κάτι σχετικό, η απλώς πρόφερε αυτές τις λέξεις. Εξίσου παράξενη είναι και η πράξη του Μποντχ, διότι δεν κάνουμε οικονομία στο τσάι, φυσικά, και είναι πολύ δύσκολο να υποθέσεις, ότι εκείνος αποφάσισε να πει το τσάι του αργότερα, και να δώσει το φλιτζάνι, που είχε, για να μην κρυώσει. Το πιο πιθανό θα ήταν απλώς να μην πιει, αλλά να παραγγείλει ένα άλλο. Ακόμα, η φράση του δεν ήταν προσφορά -«μήπως θέλει κάποιος να πάρει το δικό μου τσάι:». Η φράση του ήταν μια απάντηση σε συγκεκριμένη ερώτηση — αν θα μοιραστεί το τσάι του.\n11. Κάναμε παζάρια για ένα μεγάλο, σπάνιο και ακριβό πετράδι. Η πωλήτρια σε σύγχυση έτρεξε κάπου στο βάθος του μαγαζιού, πήρε ένα τετράδιο και γύρισε στο ταμείο. Έκοψε ένα φύλλο, το κοίταξε, το άφησε κάτω, άρχισε να κόβει το επόμενο. Ο Μποντχ είπε: «Τώρα θα αρχίσει να μαντεύει». Η Ο. γέλασε, επειδή τα λόγια του Μποντχ ακούστηκαν σαν αστείο, και η ίδια η υπόθεση, ότι η πωλήτρια θα αποφασίσει για την άξια των 600 δολαρίων, μαντεύοντας, φάνηκε παράλογη. Η πωλήτρια εντωμεταξύ έσκισε το φύλλο σε μικρά κομματάκια και άρχισε να γράφει πάνω τους διάφορα ποσά, και μετά τράβηξε ένα και δήλωσε τον αριθμό, που είχε γράψει σε αυτό. Ούτε πριν, ούτε μετά οι πωλητές δεν φέρονταν τόσο περίεργα κοντά μας, για αυτό είναι αδύνατον να προβλέψεις μια τέτοια συμπεριφορά λόγο εμπειρίας. Πάνω από αυτό — οι πωλητές πραγματικά συχνά κρατάνε χαρτί ( η το μηχανάκι), αλλά όχι για να μαντέψουν, φυσικά, αλλά για να προσποιηθούν την βασανιστική διαδικασία της μέτρησης για την πιθανή έκπτωση.\n12. Είχαμε πάει στο γιαπωνέζικο εστιατόριο. Η Π. άρχισε να αναπολεί την χτεσινή σύμπτωση με το τσάι — όταν ο Μποντχ είπε, πως μπορεί να το μοιραστεί. Την ίδια στιγμή, ο Μποντχ, σαν να ήθελε να αστειευτεί, λέει τη συγκεκριμένη φράση: «μπορώ να μοιραστώ το τσάι».\n13. Η Ρ. συνήθως αντιμετώπιζε σκεπτικά τέτοιου είδους συμπτώσεις, αλλά μετά από την περίπτωση με το τσάι η γνώμη της άλλαξε. Το βράδυ, στο εστιατόριο, άρχισε να μιλάει για αυτό, και ο Μποντχ είπε: «στην ουσία και αυτά μπορούν να εξηγηθούν». Αλλά η Ρ. ένιωθε την βεβαιότητα, ότι ειδικά αυτήν τη σύμπτωση είναι αδύνατον να την εξηγήσει λογικά. Και ξεκίνησε να συλλογίζεται, με ποιον τρόπο θα μπορούσε να εξηγηθεί τότε. Η Ρ. σκέφτηκε: «Και τι, βγαίνει, ότι ο Μποντχ ξέρει, για πιο πράγμα σκέφτονται οι άνθρωποι;». Ταυτόχρονα ο Μποντχ είπε: «Παραδέξου, ότι δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε, λέγοντας πως ξέρω, τι σκέφτονται οι άνθρωποι».\n14. Η Σ. κάποτε έπρεπε να πάρει τον Μποντχ από το αεροδρόμιο — τον είδε να πλησιάζει την ουρά στο τελωνείο, και περίμενε, ποτέ θα τη περάσει. Θα διένυε έναν ανοιχτό χώρο μετά από το τελωνείο, για να την πλησιάσει. Ο Μποντχ έφτασε στο τέλος της ουράς και δεν φαινόταν πίσω της, η Σ. τον έχασε από το οπτικό πεδίο, μα ΣΕ 2 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ο Μποντχ εμφανίστηκε μπροστά απ` τη μύτη της. Η ίδια στην αρχή δεν κατάλαβε, ότι είναι αυτός, επειδή με τίποτα δεν γινόταν να βρεθεί μπροστά της, χωρίς να περιμένει στη σειρά, χωρίς να περάσει απ` το τελωνείο η, τουλάχιστον, χωρίς να διανύσει τον ανοιχτό χώρο, τον οποίο η Σ. παρατηρούσε, και απ` όπου ο Μποντχ δεν είχε περάσει. Βέβαια, μπορούμε να υποθέσουμε κάτι εξωφρενικό, που δεν είχε συμβεί στην Σ. ποτέ πριν — λιποθυμία η κάτι άλλο, αλλά δίπλα της ήταν και ο Τ.\n15. Ένα παρόμοιο συμβάν είχε και η Υ. στο σταθμό στην Ινδία: αυτή καθόταν μια θέση μακριά από τον Μποντχ, και αυτόν από τη πόρτα χώριζαν περίπου τρία μέτρα. Εκείνος, καθισμένος, διάβαζε ένα βιβλίο. Μια γυάλινη πόρτα οδηγούσε από το δωμάτιο των ξένων στην κοινή αίθουσα. Κάποια στιγμή η Υ. θέλησε να μάθει τη γνώμη του Μποντχ για μια τουρίστρια, τον κοιτούσε, και σκεφτόταν την ερώτηση. Εκείνη την ώρα η τουρίστρια σηκώθηκε και πήγε κάπου. Η Υ. γύρισε το κεφάλι της για ένα δευτερόλεπτο κυριολεκτικά, και άρχισε να λέει: «Κοιτά αυτή τη τουρίστρια…», κοίταξε, αλλά εκείνος έλειπε απ` τη θέση του και από το δωμάτιο επίσης. Δεν θα προλάβαινε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα να σηκωθεί, να φτάσει στην πόρτα, και να απομακρυνθεί τόσο πολύ, ώστε να μην φαίνεται απο το τζάμι.\n16. Η Φ. αναπολούσε, με ποια αγόρια είχε κοιμηθεί. Ανέφερε, πως δεν μπορεί να θυμηθεί τα τρία η τέσσερα από αυτά. Ο Μποντχ είπε — περίεργο, ότι δεν μπορείς να θυμηθείς. «Ναι, υπήρχαν περίπου τρία αγόρια ακόμα, αλλά δεν μπορώ να πω, ποια» – απάντησε η Φ. Ο Μποντχ σώπασε για λίγη ώρα και λέει: «Με έναν ξανθό έβγαινες ποτέ; Ένιωθε πολύ συχνά δυνατά ΘΣ, έμεινε στο παλιό σπίτι δίπλα στον δρόμο». (Ο Μποντχ ονόμασε και κάποια άλλα γνωρίσματα του αγοριού — τώρα δεν θυμάται κανείς — ποια.) Η Φ. μαζεύτηκε και ξαφνικά άρχισαν να τις έρχονται οι αναμνήσεις, ότι πραγματικά, υπήρχε ένα τέτοιο αγόρι – συγκεκριμένα ξανθό, και ζούσε στο παλιό σπίτι και τα λοιπά, και εκείνη τον επισκεπτόταν και ήθελε να κοιμηθεί μαζί του, αλλά δεν το κατάφερε τελικά. Ο Μποντχ είπε: «για αυτό δεν ένιωθα τόσο σίγουρος».\n17. Στο εστιατόριο η Χ. ανέλυσε τη συμπεριφορά της στο μετρό και συμφώνησε με τον Μποντχ, ότι ένοιωσε έναν ανεξέλεγκτο κυματισμό των ΘΣ και κατά συνέπεια ηλιθιότητας. Ήθελε να αρχίσει να πει σε όλους, ότι πέφτει στην τρελή κατάσταση των ΘΣ μετά από την εκδήλωση της πρωτοβουλίας για κάτι, και ήταν έτοιμη να ανοίξει το στόμα της, όταν ο Μποντχ τη κοίταξε και είπε «Χ., αυτό δεν έχει ενδιαφέρον».\n18. Πριν από τρία χρόνια η Ψ. ζούσε με τον Μποντχ για περίπου ένα μήνα. Την είχε καταπλήξει τότε — με το που ξεκινούσε να προσπαθεί σε κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση η εάν της ερχόταν η επιθυμία να απομακρύνει κάποιον ορισμένο σκοτισμό, ο Μποντχ έπιανε τη κουβέντα μαζί της και της εξηγούσε, ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να το κάνει, η πως να εφαρμόσει κάποια ανακάλυψη. Της έλεγε, πως γίνονται κάποιες πράξεις, και έβγαινε, ότι μιλούσε για μια συγκεκριμένα δική της ανακάλυψη, που είχε κάνει πολύ πρόσφατα, καμιά φορά ακόμα και πριν από μίση ώρα η μια ώρα, και δεν το είχε πει σε κανέναν. Αυτό έγινε 30 η 40 φορές.\n19. Η Ω. ξεκίνησε την απομάκρυνση της ανίας. Βρισκόταν στο μικρό δωμάτιο και συλλογιζόταν, για ποιο λόγο αισθάνεται την ανία τώρα, γιατί είναι τόσο ελκυστική για αυτήν. Μετά εμφανίστηκε η απροθυμία να την νιώθει, η Ω. πλησίασε στην αφίσα με τα βουνά, προσπάθησε να ξεφορτωθεί την ανία, αλλά ξεχάστηκε με κάτι και δεν το έκανε. Σκεφτόταν για αυτό και πήγε στη κουζίνα. Ο Μποντχ, χωρίς να τη κοιτάξει, ρώτησε – «δηλαδή, την κατάσταση «δεν έχει ενδιαφέρον η ζωή» δεν θα τη απομακρύνεις;»\n20. Η Α. αποφάσισε, ότι οι συγκεκριμένες συμπτώσεις είναι κάποια μυστική διαδικασία για όλους — και για τον Μποντχ επίσης. Τότε ο Μποντχ της είπε: «Καλά, τότε δεν θα υπάρξουν ποτέ πια συμπτώσεις». Η Α. απάντησε: «Το «ποτέ» είναι μια αόριστη έννοια, θέλω να σας παρατηρώ για μια βδομάδα». Ο Μποντχ: «Μάλιστα, ας είναι μια εβδομάδα». Πράγματι, αυτή η εβδομάδα πέρασε χωρίς να συμβούν οι συμπτώσεις (συνήθως υπήρχαν 3-4 περίεργα συμβάντα η συμπτώσεις την ημέρα).\n21. Ο Β. ήθελε να ηχογραφήσει τη φωνή του Μποντχ. Εκείνος, όμως, δεν το επιθυμούσε. Ο Β. ωστόσο το έκανε στα κρυφά. Και ο υπολογιστής τσέπης, τον οποίο ο Β. χρησιμοποιούσε για την ηχογράφηση, χάλασε και δεν λειτουργούσε για δυο μέρες, παρά τις προσπάθειες του ιδιοκτήτη του να το φτιάξει (ο Β. ασχολείται με αυτά επαγγελματικά). Ύστερα από αυτό, ο Β. ζήτησε αστειευόμενος από τον Μποντχ να τον συγχωρέσει. Ο Μποντχ αποκρίθηκε με τον ίδιο τόνο, ότι τον συγχωρεί, και ο υπολογιστής άρχισε να λειτουργεί κανονικά. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός, ότι μετά από αυτό το γεγονός το μηχάνημα δεν έπαθε καμία βλάβη ποτέ ξανά και δουλεύει ως τώρα. Γύρο στα 15 άτομα το είχαν παρατηρήσει — αυτό έγινε στο ταξίδι στα Ιμαλάια.\n22. Όλη την εβδομάδα η Γ. σκεφτόταν, ότι θέλει να γράψει ένα βιβλίο για τον Μποντχ, κάτι σαν το «Μποντχ με τα μάτια των μουσούδων». Δεν το είχε πει σε κανέναν, αλλά είχε την χαρούμενη επιθυμία της έντασης 5-6 για αυτό. Στο τέλος της εβδομάδας πήγε να συναντήσει τον Μποντχ στο αεροδρόμιο. Όταν εκείνος την είδε, της είπε : «Θα γράψεις το βιβλίο «Ο Μποντχ και εγώ», το οποίο παρόλο που θα είναι χαζό, θα είναι και αληθινό».\n23. Η Δ. άνοιξε τη μπαλκονόπορτα, κοίταξε τα σακίδια, την έκλεισε. Είχε την επιθυμία να απομακρύνει τους οικιακούς μαρασμούς, για αυτό δεν την έκλεισε μηχανικά, αισθανόμενη τους χαοτικούς περισπασμούς, αλλά συγκεντρώθηκε στο να την κλείσει δυνατά και να κλειδώσει. Όταν τράβηξε τη κουρτίνα, ο Μποντχ ρώτησε: «Σίγουρα έκλεισες το μπαλκόνι;»\n– Είσαι σίγουρη για αυτό;\n– Ναι (περίεργο, γιατί ρωτάει για αυτό, δεν υπάρχει το παραμικρό ρεύμα, για να υποθέσεις, ότι το μπαλκόνι είναι ανοιχτό).\n– Σίγουρα το έκλεισες;\nΗ Δ., κοιτώντας τον Μποντχ, (επειδή ήταν σίγουρη για 10, ότι το μπαλκόνι είναι κλειστό, και ήθελε απλώς να του το δείξει), τράβηξε το χερούλι — η πόρτα άνοιξε.\n24. Η περιγραφή της Ε. : «Στεκόμουν στη στάση του λεωφορείου, περίμενα τον Μποντχ. Ήμουν πρώτη στη σειρά, και ανυπομονούσα να φτάσει, γι` αυτό συνέχεια κοίταζα δεξιά, ψάχνοντας τον ανάμεσα στους ανθρώπους που περνούσαν. Καμιά φορά γύριζα αριστερά, για δυο δευτερόλεπτα το πολύ: να δω, εάν έρχεται το λεωφορείο, και μηχανικά έβλεπα εκείνα τα τρία άτομα, που περίμεναν στην αριστερή ουρά. Για άλλη μια φορά, κοιτάζοντας τους ανθρώπους δεξιά, γύρισα αριστερά, και πάλι δεξιά. Την ίδια ώρα ο Μποντχ με έσπρωξε στον ώμο από πίσω. Εάν φανταστείς, ότι σε δυο δευτερόλεπτα, όσο εγώ κοιτούσα δεξιά, αυτός πέρασε όλη αυτή την απόσταση, που βρισκόταν στο οπτικό μου πεδίο (και ήταν μεγάλο εκεί, έβλεπα τους ανθρώπους, που περπατούσαν δίπλα στα πρώτα κιόσκια απ` τον δρόμο), και ότι με αυτή τη ταχύτητα έτρεξε πίσω μου – κάτι τέτοιο είναι απλώς αδύνατον, και ακόμα κάτι περίεργο — δεν έδειχνε καθόλου λαχανιασμένος.»\n25. Η περιγραφή της Ζ. : «Είπα στον Μποντχ να με ξυπνήσει τη νύχτα. Με ξύπνησε:). Θυμάμαι, ότι στις πρώτες στιγμές είχα πολύ ξεκάθαρη συνείδηση. ΚΑΘΟΛΟΥ υπνηλία. Δεν βρίσκομαι σε μια παρόμοια κατάσταση ποτέ αμέσως μετά από το ξύπνημα. Το πρωί συνήθως έχω την υπνηλία 5-6, τη νύχτα — υπνηλία 10. Συχνά δεν μπορώ να σηκωθώ αμέσως, ενώ τότε απ` την πρώτη στιγμή, που άνοιξα τα μάτια μου, υπήρχε η σαφήνεια της συνείδησης 10, θυμάμαι με ακρίβεια μια οπτική αντίληψη — η σιλουέτα του Μποντχ στην πόρτα, το φως πίσω από τη πλάτη του. Κάποια άγνωστη κρυστάλλινη καθαριότητα στις αντιλήψεις μου — ακόμα και την ημέρα δεν αισθάνομαι ποτέ έτσι. Κάτι του είπα, και εκείνος έφυγε. Η συνείδηση αμέσως έγινε θολή για 6, μετά για 10, εμφανίστηκε η υπνηλία, και σηκώθηκα με δυσκολία. Και δεν θυμάμαι — πως με ξυπνούσε — με φώναξε η είπε κάτι. Είναι σίγουρο, ότι δεν με άγγιξε, επειδή βρισκόταν στη πόρτα σε απόσταση μερικών μέτρων.»\n26. Η περιγραφή του Η.: «Παίζουμε σκάκι με τον Μποντχ. Μετά την πρώτη κίνηση, ενώ ήμουν αφηρημένος, ο Μποντχ ρώτησε: «τι, σκέφτεσαι την δέκατη έκτη κίνηση;». Γέλασα και είπα, ότι η πληθώρα των πιθανών επιλογών είναι τόσο μεγάλη, ότι δεν μπορώ να φανταστώ καν έναν τέτοιο αριθμό. Εκείνος απάντησε, πως κανένας δεν αναλύει όλες τις πιθανές κινήσεις, μόνο τις πραγματικές πορείες της ανάπτυξης των συνδυασμών. Εγώ αποκρίθηκα, λέγοντας πως και η ποσότητα των πραγματικών εκδοχών είναι φανταστική, ακόμα και ο υπολογιστής-πρωταθλητής στο σκάκι δεν μπορεί να τις υπολογίσει. Τότε μετά από μια μικρή παύση ο Μποντχ είπε: «θα κάνεις την 16-τη κίνηση με το άλογο». Και προσέθεσε μετά από μια ακόμα πιο μικρή σιωπή: «από μαύρο τετράγωνο σε άσπρο». Κανένας δεν έδωσε την ιδιαίτερη σημασία, επειδή το παράλογο αυτής της πρόγνωσης ήταν προφανές.\nΕίχαμε παίξει για αρκετή ώρα, και ο Μποντχ είπε ξαφνικά: κοίτα, ήταν η 16η κίνηση, με άλογο από μαύρο τετράγωνο σε άσπρο. Αρχίσαμε να μετράμε τις κινήσεις, αλλά δεν μπόρεσα να επαναφέρω την παρτίδα με ακρίβεια, και ο Μποντχ δεν με βοήθησε σχεδόν καθόλου, έτσι εγώ παρέμενα αβέβαιος, ότι ήταν συγκεκριμένα 16η, και όχι 15η κίνηση.\nΜολαταύτα ο Μποντχ έπαιζε, με το ζόρι κοιτώντας τη σκακιέρα — μιλούσε παράλληλα με δυο μουσούδες, διάβαζε κάποιο μήνυμα στο ταχυδρομείο και τα λοιπά, και μόνο μετά απ` τη κίνηση μου έριχνε μια μάτια και έκανε γρήγορα τη δική του — το επίπεδο του παιχνιδιού του στο σκάκι του επιτρέπει να κερδίζει και έτσι, δηλαδή δεν μπορούμε να υποθέσουμε, ότι αυτός με κάποια απίστευτη νοητική προσπάθεια κατάφερε να οδηγήσει το παιχνίδι σε μια τέτοια κατάσταση, ώστε να με αναγκάσει να κάνω τη συγκεκριμένη 16η κίνηση.\nΟι μουσούδες, η προσοχή των οποίων είχε τραβηχτεί από αυτό το παράξενο γεγονός, έδειχναν κάπως μπερδεμένες, και παρόλο που το συμβάν παραήταν ασυνήθιστο, προφανώς αποφάσισαν να αρκεστούν στις σκέψεις τύπου «περίεργη, αλλά προφανώς σύμπτωση». Μάλλον ο Μποντχ το κατάλαβε, και προτού ξεκινήσουμε το επόμενο παιχνίδι, σκέφτηκε για δυο δευτερόλεπτα και είπε, ότι η 9η κίνηση θα είναι με αξιωματικό. Άρχισα να μετράω της κινήσεις. Ταυτόχρονα σκεφτικά, ότι μπορώ απλούστατα να μην κουνάω τους αξιωματικούς καθόλου — υπήρχε ένα παιδιάστικο ενδιαφέρον «να την φέρω στον Μποντχ». Τελικά, αποφάσισα, ότι δεν θα χρησιμοποιήσω τον αξιωματικό στην 9η κίνηση — στην αρχή πάντα υπάρχουν τόσες πολλές εκδοχές της προόδου, ότι είναι παρά πολύ απλό. Το παιχνίδι προχωρούσε τέλειος ήρεμα, δεν υπήρχαν καθόλου αναγκαστικές κινήσεις, και για 8η κίνηση, όταν εγώ χρησιμοποίησα τον αξιωματικό, ο Μποντχ είπε: «είδες — είναι η 9η κίνηση». Έφερα αντίρρηση : «Όχι, είναι 8η! Εγώ μέτρησα επίτηδες!». Ο Μποντχ πρότεινε να πάρουμε μια άλλη σκακιέρα και να επαναλάβουμε την παρτίδα, μετρώντας τις κινήσεις, κάτι που κάναμε. Και η διαολεμένη κίνηση βγήκε 9η! Δεν καταλαβαίνω — πως μπορούσα να κάνω λάθος στη μέτρηση.»\n27. Η περιγραφή του Θ.: «Βλέπαμε μια ταινία χτες. Έδειχναν το μεγάλο όμορφο κτήριο — το γραφείο ενός ομίλου. Εγώ σκεφτικά: «το μουσουδογραφείο του μέλλοντος», και την ίδια στιγμή ο Μποντχ είπε αυτή τη φράση».\n28. Η περιγραφή της Ι.: «Εγώ, ο Μποντχ, η Κ. και η Λ. ταξιδεύαμε με διώροφο λεωφορείο, όπου υπάρχουν τα κανονικά καθίσματα, και από πάνω οι διθέσιες κουκέτες, όπως στο τρένο, στις οποίες μπορείς να κοιμηθείς. Εγώ και ο Μποντχ ήμασταν σε τέτοια κουκέτα — η μια πλευρά της είναι το παράθυρο, οι δυο άλλες είναι τοίχοι- χωρίσματα, και η τέταρτη δεν υπάρχει, είναι ο διάδρομος, απομονωμένος με κουρτίνα.\nΚαθόμασταν, στηριζόμενοι στα πλαϊνά χωρίσματα, πρόσωπο με πρόσωπο. Κάποια στιγμή αργότερα ο Μποντχ άλλαξε θέση, για να βλέπει το παράθυρο, δηλαδή, βολεύτηκε με τη πλάτη στην κουρτίνα. Δεν έδωσα μεγάλη προσοχή σε αυτό, επειδή εμείς αλλάζαμε συχνά (παρόλο που δεν έχουμε καθίσει ποτέ έτσι — η στάση αυτή είναι δύσκολη, επειδή δεν μπορείς να στηριχτείς σε τίποτα.\nΛίγα λεπτά αργότερα παρατήρησα, ότι ο Μποντχ μοιάζει να κάθεται απόλυτος φυσιολογικά, δεν υπάρχει τίποτα ασυνήθιστο στη στάση του σαν τη πιασμένη πλάτη — ίσια η καμπουριασμένη. Οι σκέψεις αυτές τράβηξαν τη προσοχή μου, και μου πέρασε από το μυαλό — για ποιο λόγο εξ αρχής έδωσα σημασία για το ότι αυτός κάθεται άνετα; από που αυτές οι σκέψεις στον εσωτερικό διάλογο; Και τότε κατάλαβα, ότι ο Μποντχ κάθεται, στηρίζοντας το σώμα του στο τοίχο πίσω. Αλλά δεν υπήρχε κανένας τοίχος εκεί! Μόνο η κουρτίνα, που κουνιόταν απ` το αεράκι, και πίσω της — ο διάδρομος!\nΤα μάτια μου πετάχτηκαν κυριολεκτικά έξω κα κρέμασε το σαγόνι μου. Το σοκ ήταν τόσο ισχυρό, ότι σκεφτικά πως θα λιποθυμήσω. Ο Μποντχ με πείραζε, αστειευόταν, μα εγώ ένιωθα μια τέτοια ταραχή, ότι δεν μπορούσα να κάνω η να πω τίποτα. Όταν μπόρεσα να μιλήσω ξανά, το πρώτο πράγμα που είπα, ήταν : «μάλλον, σφίγγεις τους μύες σου». Ο Μποντχ πρότεινε να τον ακουμπήσω. Τον εξέτασα ολόκληρο — κοιλιά, πλάτη, μπούτια — ΟΛΟΙ οι μύες ήταν απόλυτος χαλαροί. Έκατσα πάνω του, στηρίχθηκα, τον έσπρωχνα, αλλά ο Μποντχ καθόταν με την ίδια άνεση και δεν έγειρε πίσω ούτε στο ελάχιστο, όπως θα γινόταν, εάν αυτός έσφιγγε την κοιλιά του. Δεν θα μπορούσε να κρατήσει την ισορροπία απ` τα χτυπήματα, χωρίς να κάνει πίσω ούτε ένα εκατοστό. Ο Μποντχ έκανε πλάκα μαζί μου, και μετά σήκωσε τα πόδια του και τα έβαλε πάνω στο παράθυρο, έτσι εάν είχε κρατηθεί σε αυτή τη στάση χάρη στους μύες του, με τα ποδιά ψηλά θα έπρεπε την ίδια στιγμή να γκρεμοτσακιστεί στο διάδρομο.\nΚαθόμουν πάνω του για μια ώρα περίπου. Και ένιωθα συνέχεια την ίδια έκπληξη (μπορούσα μόνο να κινηθώ και να μιλήσω), που ένοιωσα, όταν τον είδα να «αιωρείται». Ο ίδιος, ωστόσο, ήταν ήρεμος, η φωνή του δεν έτρεμε απ` την ένταση, κουβέντιαζε μαζί μου, αστειευόταν, με πείραζε.\nΜερικές φορές αυτός έσκυβε μπροστά, για να σφίξει τις πατούσες μου, και μετά έγερνε ξανά στην κουρτίνα. Οι κινήσεις του ήταν απαλές, σαν να ακουμπούσε σε αόρατο τοίχο, δηλαδή στην αρχή μια μαλακή συνεχόμενη κίνηση προς τα πίσω, και μετά — ανεπαίσθητο τράνταγμα της πλάτης σε ανύπαρκτο τοίχο.»\n29. Η περιγραφή της Μ. : «Φτάσαμε με τον Μποντχ και την Ν. στο σταθμό του μετρό και πήγαμε προς την έξοδο. Η Ν. και εγώ τρέξαμε πάνω στις κυλιόμενες σκάλες, και πρόλαβα να τραβήξω απο το μανίκι τον Μποντχ, που ακολουθούσε την αργή κίνηση των ανθρώπων, που περίμεναν να ανέβουν τις σκάλες. Ανέβαινα τα σκαλιά και κοιτούσα μπροστά — να δω, εάν ο Μποντχ έφτασε στις σκάλες, και αν ναι — βιάζεται να ανέβει η στέκεται ακίνητος. Πέρασαν οι σκέψεις για την περίπτωση στο αεροδρόμιο, για την οποία μου είχε μιλήσει η Ν. όταν ο Μποντχ μεταφέρθηκε πέρα απο τη σειρά, το τελωνείο και το διάδρομο μπροστά από τη μύτη της. Ο Μποντχ δεν ήταν εκεί. Ήμουν πια πάνω, σταμάτησα δίπλα στις κυλιόμενες σκάλες και άρχισα να τον αναζητώ. Δεν τον είδα. Περίμενα για μερικά λεπτά, νομίζοντας, ότι η ουρά για τη σκάλα ήταν μεγαλύτερη, απ` ότι μου φάνηκε πριν. Ύστερα πήγα πιο κοντά στην περίφραξη, κοίταξα γύρο της και στην έξοδο. Πουθενά ο Μποντχ. Βγήκα έξω απο το σταθμό και είδα τον Μποντχ να στέκεται δίπλα στη Ν.! Δεν μπορούσα να τον χάσω, επειδή ΕΠΙΤΗΔΕΣ όλη αυτή την ώρα των έψαχνα. Μεταφέρθηκε, και δεν πήρε τις αναθεματισμένες σκάλες, και βρέθηκε επιτόπου στην είσοδο με τη Ν.»\nΠροσθήκη απο τη Ν. : «όταν έτρεχα πάνω στις σκάλες, γύρισα να κοιτάξω — που είναι η Μ. και ειδικά ο Μποντχ (γνωρίζοντας την ιδιότητα του για τη μεταφορά). Είδα, ότι η Μ. ανέβηκε πίσω μου, και ότι ο Μποντχ δεν ήταν στις σκάλες. Εμφανίστηκε η σκέψη, ότι ο Μποντχ απλώς θα στέκεται στις σκάλες και δεν θα ανεβαίνει με τα πόδια. Για μισό λεπτό έβλεπα τις διπλανές σκάλες, και σε αυτή την ώρα η απόσταση ανάμεσα σε μένα και την Μ. μειώθηκε τόσο, ώστε ο Μποντχ δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος, εφόσον ήταν κάπου στη μέση. Έκανα μεταβολή και κατευθύνθηκα προς την έξοδο, και τότε είδα, ότι με ακολουθεί ο Μποντχ. Δεν μπορούσα να πιστέψω, ότι είναι δυνατόν κάτι τέτοιο, αλλά ο Μποντχ ήταν δίπλα μου. Άρχισα να αναζητώ με το βλέμμα μου την Μ. Σκεφτικά, μήπως και εκείνη έμαθε να μεταφέρεται έτσι; Και τότε η Μ. βγήκε έξω και μας είδε.»\n30. Η περιγραφή της Ξ. : «Την ίδια μέρα στη φωλιά — έβγαλα τη σαλάτα απο το ψυγείο και κοίταξα στο τραπέζι, ψάχνοντας για πιρούνι. Λίγα πράγματα ήταν εκεί — δυο μαχαίρια και κουταλάκια του γλυκού. Κοίταξα προσεκτικά δυο φορές. Πήγα να πάρω το πιρούνι. Ο Μποντχ όλη αυτή την ώρα έπινε τσάι και έτρωγε σάντουιτς δίπλα στο τραπέζι. Γύρισα εκεί. Έπιασα λίγη σαλάτα με το πιρούνι μου και είδα, ότι δίπλα υπάρχει άλλο ένα πιρούνι, με το οποίο ο Μποντχ μόλις είχε σκαλίσει τη σαλάτα. Τα μάτια μου πετάχτηκαν έξω — είχα κοιτάξει επίτηδες δυο φορές και δεν υπήρχε κανένα πιρούνι εκεί, ο Μποντχ δεν είχε κουνηθεί. Αλλά, γαμώτο, κράταγε στα χέρια του ένα πιρούνι.\nΔεν μπορώ να παραγράψω αυτές τις δυο περιπτώσεις λόγο της αφηρημάδας μου, επειδή επίτηδες πρόσεχα, έλεγχα. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ήμουν προσεκτική για 90%, η για 99%, ήμουν 200% συγκεντρωμένη».\n31. Ο Μποντχ και η Ο. αράζανε στη μπανιέρα. Η Ο. έκατσε με τη πλάτη στον Μποντχ, ανάμεσα στα πόδια του. Εκείνη είχε τον χαοτικό εσωτερικό διάλογο, και θυμήθηκε το ανέκδοτο, στο οποίο ο άντρας με πονοκέφαλο απο μεθύσι ήρθε στο μαγαζί, και είδε την ταμπέλα: «Η μπύρα τελείωσε». Ο άντρας νευρίασε: «δεν γράψανε ανθρώπινα «η μπύρα τελείωσε», μόνο γράψανε «η μπύρα τελεί-ι-ωσε! [με κοροϊδευτική έκφραση]». Και ακούει τον Μποντχ να της λέει με την ίδια έκφραση: «Η μπύρα τελει-ι-ωσε!» Η Ο. τινάζεται έξω απο τη μπανιέρα και πέφτει πίσω. Αναγκάστηκαν να σκουπίζουν μετα.\n32. Η Π., η Ρ., και ο Μποντχ γύριζαν απο το γύρο του Έβερεστ και περνούσαν δίπλα στον οικισμό Σανασα. Σταμάτησαν δίπλα στο μονοπάτι, για να θαυμάσουν τα βουνά, και πολύ κοντά τους — σε περίπου εφτά μέτρα — υπήρχε ένας μακρύς πάγκος με διάφορα ντόπια κοσμήματα, αναμνηστικά και αλλά ψιλοπράγματα. Η Π. στεκόταν και κοιτούσε στον πάγκο. Ο Μποντχ ήταν ένα μέτρο μακριά απο αυτήν και κοιτούσε προς αντίθετη κατεύθυνση. Λίγη ώρα αργότερα ο Μποντχ της λέει: «Θέλεις αυτό το γιακ [θιβετιανό βόδι];». Δεν ήταν τόσο πολύ ερώτηση, όσο ρητορική παρατήρηση, επειδή ο τόνος ανέβαινε στο τέλος της πρότασης, και όχι στην αρχή. Τέλος πάντων, και αυτό δεν έχει πολύ σημασία. Σε όλο τον πάγκο υπήρχαν μόνο δυο μικροσκοπικά γιακ ανάμεσα στις δεκάδες άλλα μικροαντικείμενα, και η Π. σκέφτηκε, πως θέλει να αγοράσει ένα γιακ μόλις ένα δευτερόλεπτο πριν την ρωτήσει για το ίδιο πράγμα ο Μποντχ. Ωστόσο εκείνος δεν είχε αφορμή να προϋποθέσει, άτι η Π. θα θέλει ένα γιακ: δεν είχαν συζητήσει ποτέ για κάτι τέτοιο. Επίσης ο Μποντχ δεν έβλεπε, προς τα που κοιτάει η Π. – προς το πάγκο η τα βουνά, πόσο μάλλον σε τι συγκεκριμένα πάνω στον πάγκο. Πριν απο το ταξίδι είχαμε αγοράσει κάποια κοσμήματα μα δεν ενδιαφερόμασταν ποτέ για τα παιχνίδια-γιακ.\n33. Η περιγραφή της Τ. : «Ο Μποντχ ξάπλωνε στη μπανιέρα. Απ` το λουτρό μέχρι το δωμάτιο είναι περίπου τέσσερα μέτρα. Εγώ καθόμουν πάνω σε ένα στρώμα στο βάθος του δωματίου, δίπλα μου ήταν και οι Υ., Φ., και η Χ. Από το CD πλειερ, παρατημένο δίπλα στη πόρτα ακουγόταν μουσική. Οι Φ. και η Χ συζητούσαν για το χορό. Εγώ είπα στην Υ., ότι όποτε βλέπω, πόσο ωραία μούρη και σώμα έχει ο Μποντχ, εμφανίζεται η επιθυμία να δημιουργώ την βεβαιότητα-500, χάνονται οι σκέψεις αμφισβήτησης για το ότι μπορούμε να ζήσουμε 500 χρόνια. Όταν ο Μποντχ βγήκε απο το μπάνιο, μου είπε αμέσως: «δεν θέλεις πρώτα να δοκιμάσεις να δημιουργήσεις την βεβαιότητα-150, δεν είναι πολύ πιο εύκολο αυτό;» Με ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορούσε να ακούσει αυτά, που έλεγα πριν, υπήρχε μια μεγάλη απόσταση ανάμεσα μας, η πόρτα ήταν κλειστή, στο κέντρο του δωματίου μιλάγανε η Φ. και η Χ., έπαιζε η μουσική, και εγώ μιλούσα με την Υ. πολύ σιγά.»\n34. Η περιγραφή της Ψ. : «Ο Μποντχ με ρώτησε, για ποιο λόγο δεν μένω πια σε κάποιο διαμέρισμα. Του είπα: «επειδή έχει πολύ παλιά έπιπλα, σοβιετικής εποχής», αλλά στην αρχή της φράσης, κάπου στη λέξη «επειδή», ο Μποντχ είπε : «πέταξε τα!». Είναι αδύνατον να το μαντέψεις — αυτός δεν είχε πάει ποτέ σε εκείνο το διαμέρισμα και εγώ δεν είχα πει σε κανέναν, πως είναι εσωτερικά. Μπορούν να υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να μην μένει κανείς κάπου».\n35. Η Ω. δεν είχε επαφή με τον Μποντχ για παρά πολύ καιρό, και μετά του έγραψε μερικά γράμματα. Πέρασαν μερικές μέρες, και η Ω., θέλησε να δει τον Μποντχ παρά πολύ, την ίδια μέρα πήγε στο ταχυδρομείο και παρέλαβε ένα γράμμα απο αυτόν, που έγραφε : «Εάν το θέλεις, έλα».\n04-07) Φυσικά, δεν μπορούμε με μια και μοναδική εξήγηση να δικαιολογήσουμε όλα τα προαναφερόμενα συμβάντα, αλλά σε σχέση με κάποια απο αυτά μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις, που να τα εξηγούν, εάν σκεφτούμε το παρακάτω.\nΤο σώμα μας μπορεί με κάποιο μυστήριο τρόπο να λαμβάνει τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα και ερμηνεύοντας τα να τα μετατρέπει σε εικόνες. Τα ακουστικά κύματα — σε ήχους. Την αλληλεπίδραση των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων σε απτικές αισθήσεις (επειδή η αίσθηση του αγγίγματος του δάκτυλου στο τραπέζι είναι το αποτέλεσμα της ερμηνείας της αλληλεπίδρασης των ηλεκτρονικών περιβλημάτων των μορίων, απο τα οποία αποτελείται το δέρμα και το τραπέζι). Εάν μπροστά απο τα μάτια μας συνέχεια θα κινείται κάτι — η λειτουργία του ερμηνευτικού μηχανισμού θα παραβιαστεί και εμείς δεν θα μπορούμε πλέον να διακρίνουμε τις μορφές. Το ίδιο συμβαίνει με τους ήχους και με τις άλλες αισθήσεις. Μήπως η αδιάκοπη κίνηση του χαοτικού εσωτερικού διάλογου εμποδίζει τη λειτουργία ενός ακόμη είδους της ερμηνείας; Είναι πιθανόν, με την εξαφάνιση του μεδ να έρχονται άλλου είδους σκέψεις, οι οποίες είναι στην ουσία ερμηνείες των αλληλεπιδράσεων, που υπάρχουν ήδη, του σώματος με τον γύρο κόσμο; Για παράδειγμα, εγώ πηγαίνω να αγοράσω μια κάρτα των απεριόριστων διαδρόμων, και ξαφνικά εμφανίζεται μια σκέψη – «οι κάρτες τελείωσαν». Έρχεται η εικόνα, σαν να κάνει κάποιος μια κίνηση με τα χέρια του και λέει- «τι να κάνουμε τώρα, έτσι έγινε, δεν προλάβαμε να εκτυπώσουμε αρκετές», και η εικόνα ενός άλλου ανθρώπου, που σφίγγει το κεφάλι του με τα χέρια και φωνάζει κάτι σαν απάντηση. Μολαταύτα εγώ δεν είμαι σε γκρίζα κατάσταση, δεν προσπαθώ να καλύψω την ανία με άσκοπες ασχολίες- είναι συγκεκριμένες σκέψεις και εικόνες, οι οποίες εμφανίστηκαν ακούσια, πάνω στον αδιάκοπο φωτισμένο φόντο, στις ενδιαφέρον ανακαλύψεις, στην γεμάτη ζωή. Έρχομαι στο ταμείο και μου λένε – «δεν πρόλαβαν να εκτυπώσουν τις κάρτες». Και μια τέτοια κατάσταση — πρώτη φορά σε μερικά χρόνια. Μπορούσε το κορμί μου με κάποιο μυστήριο τρόπο να ερμηνεύσει τις ορισμένες αντιλήψεις έτσι, ώστε στο τέλος δημιουργούνται οι σκέψεις και οι μορφές, που φέρνουν σε μένα την πληροφόρηση, η οποία με ενδιαφέρει;\nΟ συγκεκριμένος τρόπος της αντίληψης όντως δείχνει περίεργος, μυστήριος. Αλλά αν το σκεφτείς λίγο, δεν είναι εξίσου περίεργη και μυστήρια και η συνηθισμένη οπτική αντίληψη;\nΗ υπόθεση για την πιθανότητα να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο καθ` αυτό τον τρόπο μπορεί να φανεί φανταστική, μόνο επειδή εσύ σταμάτησες να εκπλήσσεσαι. Έπαψες να αντιλαμβάνεσαι σαν μυστήριο, σαν θαύμα αυτά που συμβαίνουν γύρο σου – μετέτρεψες τα πάντα σε ρουτίνα. Διότι στην πραγματικότητα αυτά τα θαύματα δεν είναι καθόλου σπάνια. Εγώ κοιτάζω μακριά και βλέπω έναν ελέφαντα. Ο ελέφαντας είναι ένα χιλιόμετρο μακριά μου, αλλά το ξέρω ότι αυτός υπάρχει εκεί, ξέρω πως είναι, πως και που πάει, τι τρώει και τα λοιπά! Σκέψου — πόσο πολύ θα μπορούσε αυτό να σοκάρει κάποιον, που δεν έχει ούτε την όσφρηση, ούτε την ακοή, ούτε την όραση! Έχουμε την όραση — έναν καταπληκτικό μηχανισμό της ερμηνείας των περασμένων απο τα μάτια κυμάτων του φωτός. Και αυτό είναι εκπληκτικό.\nΟ άνθρωπος, που ανακαλύπτει για πρώτη φορά στον εαυτό του αυτή την ικανότητα, συγκλονίζεται, φυσικά — είναι σαν να ζεις χωρίς τα αυτιά, μάτια, γλώσσα και μύτη και ξαφνικά πέφτει πάνω σου ολόκληρος καταρράκτης τέτοιων τρόπων να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο, τον οποίο δεν θα μπορούσες καν να φανταστείς. «Το παρελθόν», «το μέλλον», «τα άγνωστα γεγονότα», και πολλά άλλα — όλα τα πράγματα, που έμοιαζαν εξ` αρχής απίθανα, γίνονται προσιτά εδώ — με την μορφή της άμεσης γνώσης, με τη μορφή της άμεσης αντίληψης. Δεν θα ήταν ενδιαφέρον να ερευνήσεις όλα αυτά;\nΕίναι εφικτό, ΜΟΝΟ όταν εσύ:\n*) καταφέρεις την άψογη απομάκρυνση όλων των ΑΣ\n*) 40, 100, 200 φορές την ημέρα θυμάσαι τον εαυτό σου στην κατάσταση των ΦΑ, «μπαίνεις» μέσα σε αυτές, δηλαδή, τις «δημιουργείς»\n*) βιώνεις τον αδιάκοπο, έντονο φωτισμένο φόντο\n*) αισθάνεσαι το μόνιμο φόντο της απόλαυσης στο κορμί σου\n*) πάντοτε εξετάζεις κριτικά την οποιαδήποτε ιδέα, που δε είχε μελετηθεί νωρίτερα — εάν είναι βάσιμη, εάν έχει αντιφάσεις, εάν υπάρχει η λογική σαφήνεια και τα λοιπά, δηλαδή δεν είσαι δογματικός άνθρωπος\n*) αναζητάς και προσπαθείς να πραγματοποιήσεις τις χαρούμενες επιθυμίες, ασχολείσαι με την επιλογή των επιθυμιών\n*) βιώνεις σχετικά με όλα τα αυτά τις διασπάσεις του μηχανικού χαοτικού εσωτερικού διάλογου.\n04-08) Η επιθυμία να διαχωρίζεις τις αντιλήψεις, με όποια μορφή και να εκδηλώνεται, ΠΑΝΤΑ μετατοπίζει τις αντιλήψεις προς τις ΦΑ, δηλαδή ο όγκος των ΦΑ αυξάνεται. Για παράδειγμα, εάν εγώ σκέφτομαι, ότι τώρα θα μπορούσα να νιώθω τις ΦΑ, αναρωτιέμαι — πως γίνεται ο κυματισμός των ΦΑ κάποια στιγμή η προσπαθώ να καταλάβω — τι αισθάνομαι τώρα, ώστε να μην υπάρχουν οι δυνατές ΦΑ — όλοι οι παρόμοιοι συλλογισμοί, συνοδευόμενοι με την ιδιαίτερη προσοχή για τις τρέχων αντιλήψεις, τις προσπάθειες του διαχωρισμού των αντιλήψεων, οδηγούν στις αναλαμπές των ΦΑ. Και όσο πιο πετυχημένα πραγματοποιείται ο διαχωρισμός, τόσο πιο συχνές και δυνατές αναλαμπές έρχονται. Με αυτό τον τρόπο είναι εύκολο να διαπιστώσεις, ότι ο διαχωρισμός έχει αντίκτυπο με τις ΦΑ.


Η συλλογικότητα των “ανυπάκουων μαθητών” | os.arena Forum\n› Η συλλογικότητα των “ανυπάκουων μαθητών”\nΕίναι σημαντικό, πολύ σημαντικό, όταν βλέπεις τα πολύ νέα παιδιά που ακόμα πηγαίνουν σχολείο να είναι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι, σκεπτόμενοι και μη επηρεασμένοι από την κάθε μορφής προπαγανδα:\nΟι Ανυπακοοι Μαθητές είμαστε μια αυτοοργανωμένη συλλογικότητα μαθητών και μαθητριών από διάφορα σχολεία της Πάτρας και βασικός μας στόχος είναι να σπείρουμε το σπόρο της αμφισβήτησης ενάντια στο εκπαιδευτικό σύστημα. Λειτουργούμε αντιιεραρχικά.\nΌλα αποφασίζονται μέσω της συνέλευσής μας η οποία γίνεται κάθε Σάββατο στην Ανατόπια* 6:00 μ.μ. και μπορούν να συμμετέχουν σε αυτή μαθητές και μαθήτριες που θα συμφωνούν με τις βασικές αρχές και συμπεριφορές της οργάνωσής μας έτσι ώστε να προχωρήσουν συλλογικές δράσεις με αλληλοσεβασμό μεταξύ των μελών της ομάδας.\nΕμείς οι “ανυπάκουοι μαθητές” βλέπουμε οτι το σχολείο αναπαράγει τις καταπιεστικές δομές της κοινωνίας και ανέκαθεν η εκπαίδευση ήταν ο θεμέλιος λίθος του καπιταλισμού. Δε θέλουμε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα αλλά τη ριζική ανατροπή του και αυτό θα επιτευχθεί μόνο με την ολική καταστροφή του κοινωνικοπολιτικού συστήματος.\nΟι συνελεύσεις μας δεν έχουν καμία μορφή ιεραρχίας και παλεύουν ενάντια στις ιεραρχημένες δομές της κοινωνίας.\nΔε γουστάρουμε τα κόμματα και είμαστε ενάντια σε κάθε ηλίθιο που καθοδηγεί.\nΕίμαστε απέναντι στα ΜΜΕ και ποτέ δε θα τα χρησιμοποιούσαμε για να εκφράσουμε τις απόψεις μας (καθώς όπως πάντα θα υπήρχε διαστρέβλωση).\nΟ χαραχτήρας μας είναι αντιρατσιστικός, αντισεξιστικός και αντιφασιστικός γιατί θεωρούμε πλαστούς όλους αυτούς τους διαχωρισμούς. Διότι τα παραπάνω διαχωρίζουν τους από κάτω αυτού του κόσμου και αυτό συμφέρει απόλυτα την άρχουσα τάξη.


Ο ΣΥΡΙΖΑ, οι προοπτικές και οι τάσεις του - Tiken\nΟι δημοσκοπήσεις στο τελευταίο τρίμηνο του 2020 αποτυπώνουν, ως συνήθως, «φωτογραφικά» και σε ένα βαθμό στρεβλά τους πολιτικούς συσχετισμούς στην τρέχουσα συγκυρία.\nΕνάμιση χρόνο μετά την πολιτική και εκλογική νίκη στις εκλογές του Ιούλη του 2019, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει βγει από την αρχική περίοδο «χάριτος». Οι μυλόπετρες της υγειονομικής κρίσης, της οικονομικής κρίσης και της διαχείρισης του γεωπολιτικού ανταγωνισμού με την Τουρκία, αναπτύσσουν ήδη σημαντικές πολιτικές πιέσεις πάνω στη ΝΔ.\nΑυτό αποτυπώνεται σε δημοσκοπικές απώλειες: ένα μικρό, αλλά σταθερά επαναλαμβανόμενο από μέτρηση σε μέτρηση, τμήμα της επιρροής της μετατοπίζεται προς την «αδιευκρίνιστη ψήφο». Η ΝΔ έχει ήδη υποχωρήσει από τα ποσοστά αυτοδυναμίας (περίπου 45%) όπου είχε σκαρφαλώσει στα μέσα του 2020 και δείχνει ότι δεν θα είναι ικανή να σχηματίσει κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές απλής αναλογικής, όποτε αυτές γίνουν.\nΣε αυτήν την εικόνα είναι απαραίτητες δύο παρατηρήσεις: Πρώτον, η δυναμική αυτού του φαινομένου μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιταχυνθεί (πχ με την έκρηξη των οικονομικών ανισοτήτων, κατά τη στιγμή «ανοίγματος» της κοινωνίας εάν και όταν ελεγχθεί η πανδημία…), οδηγώντας τη ΝΔ σε πολύ βαθύτερα προβλήματα. Σε αυτή τη διαπίστωση λογοδοτεί το ξεκίνημα της συζήτησης περί κυβέρνησης «έκτακτης ανάγκης» στις σελίδες του καθεστωτικού Τύπου. Δεύτερον, είναι ολοφάνερο για κάθε έμπειρο παρατηρητή ότι οι περιορισμένες απώλειες του Μητσοτάκη ερμηνεύονται, σε μεγάλο βαθμό, μέσω της πολιτικής ανικανότητας της αξιωματικής αντιπολίτευσης.\nΑς δούμε την «ανάγνωση» του συνόλου των δημοσκοπήσεων από το Ινστιτούτο Ν. Πουλατζάς, με επικεφαλής τον υπεύθυνο δημοσκοπήσεων του ΣΥΡΙΖΑ, Κ. Πουλάκη: «Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει αποσυσπειρωμένος, εμφανίζοντας νέα “μικρή κάμψη” στη συσπείρωσή του… εξακολουθεί να μην καρπώνεται την έστω μικρή φθορά της κυβέρνησης… η ψαλίδα στην πρόθεση ψήφου παραμένει χαοτική μεταξύ ΝΔ (35,9%) και ΣΥΡΙΖΑ (20,4%)… αντίστοιχη είναι η εικόνα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό: ο Κυρ. Μητσοτάκης εμφανίζει ποσοστό 45,5% έναντι 20,5% του Αλ. Τσίπρα… η γκρίζα ζώνη της αδιευκρίνιστης ψήφου εμφανίζεται αυξημένη (21,3% έναντι 19% το Μάιο-Οκτώβριο του ’20)… το μεγαλύτερο μερίδιο (25,4%) όσων σήμερα ανήκουν στη γκρίζα ζώνη προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ…».\nΈνας στους τέσσερις ανθρώπους που το 2019 ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ έχει σήμερα μετατοπιστεί στην «αδιευκρίνιστη ψήφο»! Και αυτό μας το λέει το Ινστιτούτο Ν. Πουλαντζάς! Πρόκειται για μια εκκωφαντική ομολογία αποτυχίας.\nΗ ερμηνεία πρέπει να αναζητηθεί στην πραγματική/εφαρμοσμένη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.\nΗ ηγετική ομάδα του Αλ. Τσίπρα επιχειρεί μια πολυσυλλεκτική «προγραμματική» αντιπολίτευση, που καταλήγει να μην έχει καμιά σαφήνεια στις κοινωνικές αναφορές της, να μην μπορεί να συγκροτήσει πολιτικά το κοινωνικό στρατόπεδο που δέχεται τα άγρια χτυπήματα της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής του Μητσοτάκη. Ο Τσίπρας εμφανίζει στη Βουλή διάφορες εκδοχές «νέων ιδεών» που υπόσχονται να ικανοποιήσουν, τάχα, τους… πάντες: Και τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους, και τους πλούσιους και τους φτωχούς. Συσσωρεύοντας στο τέλος της ημέρας απώλειες («αποσυσπείρωση») και από τις δύο πλευρές: Γιατί οι επιχειρήσεις γνωρίζουν ότι το «καταλληλότερο» κόμμα για αυτές είναι η ΝΔ (εάν και για όσο μπορεί να επιβάλει τις αντιμεταρρυθμίσεις…), ενώ οι εργαζόμενοι έχουν από καιρό «χωνέψει» το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει φιλεργατική πολιτική εάν αυτή δεν συγκρούεται συγκεκριμένα με τον κόσμο των επιχειρήσεων. Αυτό το πρόβλημα βασικής αναξιοπιστίας ενισχύεται από την «ανάμνηση» της περιόδου 2015-19. Όταν ο Τσίπρας εκτοξεύτηκε στην κυβέρνηση για να ανατρέψει τα μνημόνια και κατέληξε να υλοποιήσει το μνημόνιο 3.\nΔίπλα σε αυτό το βασικό ζήτημα ταξικής αναφοράς, ξεδιπλώνονται άλλες ακραίες εκδηλώσεις μιας τάχα πολυσυλλεκτικότητας, που στην πραγματικότητα είναι αποδείξεις βαθιάς ένταξης στα καθεστωτικά όρια: Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε στη Βουλή υπέρ της σύμβασης για την αγορά των Ραφάλ, δήλωσε ένα αμήχανο «παρών» μπροστά στο κολοσσιαίο πρόγραμμα εξοπλισμών του προϋπολογισμού, ενώ επιχειρεί να «βγει» από δεξιά στον Μητσοτάκη, κατηγορώντας τον για άρνηση να κηρύξει μονομερώς την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν. μίλια στο Αιγαίο κ.ο.κ.\nΑυτές οι πραγματικές πολιτικές κινήσεις ξεδοντιάζουν κάθε προσπάθεια να ανασυνταχτεί μια δραστηριότητα των κομματικών οργανώσεων και μελών, με άξονες την κριτική για την πανδημία, τον αντιφασισμό, τον αντρατσισμό και μια -έστω- φιλειρηνική αντιμετώπιση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών…\nΑυτά είναι τα πραγματικά υλικά που επιταχύνουν τα φαινόμενα-βαβέλ στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.\nΗ κομματική ανασύνταξη, μετά από μια σοβαρή εκλογική/πολιτική ήττα όπως εκείνη του 2019, είχε ως προϋπόθεση μια σοβαρή αυτοκριτική συζήτηση που θα έβγαζε συμπεράσματα, θα άλλαζε προοπτικές και συνήθως (ακόμα και στα αστικά κόμματα) θα άλλαζε τη σύνθεση της ηγετικής ομάδας. Αυτή η συζήτηση δεν έγινε ποτέ στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά την παταγώδη διάψευση της πολιτικής του 2015. Ο Αλ. Τσίπρας «έκατσε» πάνω στο ποσοστό που απέσπασε το 2019, και έφυγε προς τα μπροστά επιβάλλοντας μονομερώς ένα ανεξέλεγκτο «άνοιγμα» του ΣΥΡΙΖΑ προς τη σοσιαλδημοκρατία, μέσω του οποίου υπόσχεται το «δεύτερη φορά» στην κυβέρνηση.\nΗ αύξηση του βάρους και του ρόλου των εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενων στελεχών και ομάδων είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ δίκοπο μαχαίρι. Αφενός, η απόλυτη στασιμότητα στα συνδικάτα και στην αυτοδιοίκηση, αποδεικνύει ότι αυτές οι «μεταγραφές» ήταν κυρίως μετακινήσεις πολιτευτών και όχι πραγματική διεύρυνση προς ένα κάποιο κοινωνικοπολιτικό ρεύμα. Αφετέρου, οι ομάδες στελεχών που μέσα σε ελάχιστα χρόνια έχουν μετατοπιστεί από την κυβέρνηση του ΓΑΠ ή του Παπαδήμου στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, έχουν αποδείξει ένα πρόβλημα «μπέσας». Ασφαλώς όχι κυρίαρχα στο προσωπικό επίπεδο, αλλά στο πολιτικό: μετακινήθηκαν προς την πλευρά που θεωρούσαν ότι κερδίζει, και εάν αλλάξουν εκτίμηση δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να μετακινηθούν ξανά.\nΑυτό το στοιχείο ρίχνει λάδι στη φωτιά της εσωκομματικής εξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ ενόψη του συνεδρίου του.\nΚατά τη γνώμη μου, η πιο εντυπωσιακή είδηση στο γαϊτανάκι των «τάσεων» είναι η διάσπαση των «προεδρικών». Είτε με την ίδρυση της ΡΕΝΕ του Αντ. Κοτσακά (του, κάποτε, υπαρχηγού του Άκη Τσοχατζόπουλου), είτε με τη μετακόμιση κάποιων επιφανών της παλαιάς «προεδρικές φρουράς» προς την Ομπρέλα. Εξ αντικειμένου αυτή η εξέλιξη είναι μια προειδοποίηση προς τον Τσίπρα, ότι η σημερινή εσωκομματική παντοδυναμία του δεν μπορεί να θεωρείται «παντός καιρού».\nΗ συγκρότηση της Ομπρέλας θα μπορούσε να θεωρηθεί μυστήριο με βάση τα δεδομένα της εσωκομματικής γεωγραφίας του ΣΥΡΙΖΑ. Το να παριστάνει κανείς την «αριστερή πτέρυγα» με βιτρίνα τον υπουργό εφαρμογής του μνημονίου 3 και συνέταιρο τον Δημήτρη Παπαδημούλη, ξεπερνά τα όρια της πολιτικής παραδοξολογίας.\nΣτο διάστημα που προηγήθηκε είχαν υπάρξει κάποιες «ειδησούλες». Στις εκλογές των Νομαρχιακών Επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ, που θα καθορίσουν το συσχετισμό στο επερχόμενο συνέδριό του, ο παραδοσιακός «στελεχικός κορμός» διαπίστωσε έντρομος την πιθανότητα να μετατραπεί σε περιθωριακή μειοψηφία, μέσα από τη συνήθεια των «πασοκογενών» να εμφανίζουν πακέτα χάρτινων μελών που μπορούν να οδηγήσουν τις εσωκομματικές εκλογές πέρα από κάθε όριο πολιτικής αποδοχής.\nΤαυτόχρονα, μια ομάδα καθεστωτικών δημοσιογράφων (που δηλώνουν πλέον «προεδρικοί συνομιλητές») εμφάνισε στον Τύπο ένα μπαράζ δημοσιευμάτων που καλούσαν τον Τσίπρα να επιβεβαιώσει «ηγετικές ικανότητες» καθοδηγώντας μια εκκαθάριση του κόμματός του από «τη σκουριά του ΣΥΡΙΖΑ του 3%», αν θέλει να εξακολουθεί να είναι υποψήφιος για «κυβερνησιμότητα».\nΈνας αστερισμός στελεχών που προέρχονται από κυρίως τον ευρωκομμουνισμό, που αρνήθηκαν στα νιάτα τους να ευθυγραμμιστούν με τη σοσιαλδημοκρατία, βρέθηκαν και βρίσκονται υπό την απειλή της περιθωριοποίησης.\nΌμως στο «μανιφέστο» της Ομπρέλας η μοναδική πολιτική είδηση ήταν το φάσμα των υπογραφών: από τους 53+ ως τον Παπαδημούλη. Το ίδιο το κείμενο χαρακτηρίζεται από αμηχανία ως πλήρη αφωνία πάνω στα βασικά πολιτικά ζητήματα του απολογισμού, της πολιτικής γραμμής, των αναγκαίων εσωκομματικών αλλαγών.\nΓι’ αυτό και δεν πρόκειται να παίξει κάποιον ουσιαστικό ρόλο. Ο Τσίπρας, άλλωστε, έκανε δεκτό το μανιφέστο της Ομπρέλας με ειρωνική συγκατάβαση.\nΌλα αυτά θα κριθούν στην ανοιχτή πολιτική πάλη. Ο Μητσοτάκης πιέζεται από την αντικειμενική κατάσταση αλλά, χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση, διατηρεί την πολιτική πρωτοβουλία. Το επιτελείο της ΝΔ διαρρέει ήδη το σενάριο για διπλές εκλογές, αμέσως μόλις η πανδημία το επιτρέψει και πριν καταγραφούν οι συνέπειες της οικονομικής κατάρρευσης. Με στόχο να ξεπεράσουν τον σκόπελο της απλής αναλογικής και να σχηματίσουν ξανά κυβέρνηση υπό τον Μητσοτάκη -με ή χωρίς συμμαχικούς «μαϊντανούς»- ανανεώνοντας έτσι την κυβερνητική θητεία τους. Θα είναι μια δεύτερη πολιτική ήττα για τον Τσίπρα, που θα έχει αναπόφευκτα πλέον εσωκομματικές συνέπειες.\nΗ πάλη ενάντια σε αυτήν την προοπτική είναι αναγκαία, γιατί οι συνέπειές της θα είναι αρνητικές για τον κόσμο μας. Όμως η πάλη αυτή, παρόλο που αφορά σημαντικό τμήμα του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι δυνατόν να οργανωθεί από τις δυνάμεις που παραμένουν εγκλωβισμένες στο εσωτερικό του. Όποιος έχει αμφιβολίες, ας ρίξει μια ματιά στα εσωκομματικά κείμενα των «τάσεων», είτε στις «αριστερές» είτε στις δεξιές εκδοχές τους.\nPrevPreviousΗ απαγόρευση κουρελιάστηκε στους δρόμους\nNextΕκδήλωση για τη διαχρονική καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων της ΘράκηςNext\nΈγκριση από τις ΗΠΑ ζητάει η Pfizer – 95% αποτελεσματικό το εμβόλιό της\nΤην έγκριση του εμβολίου της κατά του Covid-19, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, ώστε να ξεκινήσει η χορήγησή του, θα ζητήσει άμεσα η Pfizer από\nΑνακοίνωση της Πρωτοβουλίας Πανεπιστημιακών ΑΠΘ και ΠαΜακ Mε φρίκη και αποτροπιασμό παρακολουθούμε την εισβολή, κατόπιν πρόσκλησης του πρύτανη, ΜΑΤ και ΟΠΚΕ στο ΑΠΘ, το ξύλο,\nΜέσα στο 2021 πρόκειται να κορυφωθούν οι διεθνείς διπλωματικές διεργασίες σε σχέση με τις αντιπαραθέσεις στην ανατολική Μεσόγειο και στην Κύπρο. Μέσα στο Φλεβάρη αναμένεται\nΌταν η θεία μου διάβασε τους “Ανθρωποφύλακες”\nΑπόψε θα ‘θελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις… Όπως ξέρουν φίλοι και γνωστοί μου, προέρχομαι από δεξιά οικογένεια. Ο παππούς μου, αφού τον επιστράτευσαν στον εμφύλιο,


100 χειροποίητες μάσκες για τους πυροσβέστες της Γλυφάδας, από την κυρία Γεωργία! - notia.gr\n100 χειροποίητες μάσκες για τους πυροσβέστες της Γλυφάδας, από την κυρία Γεωργία!\nΠροσφορά αγάπης και αλληλεγγύης που συγκινεί και παραδειγματίζει.\nΗ κυρία Γεωργία, αυτοαπασχολούμενη σε επιδιορθώσεις ρούχων στην Άνω Γλυφάδα, έβαλε μπροστά τη ραπτομηχανή της και άρχισε να ράβει υφασμάτινες μάσκες για να βοηθήσει και εκείνη από την πλευρά της στην αντιμετώπιση της πανδημίας.\nΜε δική της πρωτοβουλία, πρόσφερε 100 τέτοιες χειροποίητες μάσκες για τις ανάγκες του 8ου Πυροσβεστικού Σταθμού Αθηνών, που εδρεύει στη Γλυφάδα.\n«Κατά την περίοδο της κρίσης αναπτύχθηκε το αίσθημα της αλληλεγγύης. Είναι πολύ σημαντικό και συγκινητικό τέτοιες πρωτοβουλίες να γίνονται πραγματικότητα», τόνισε ο Δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου.\nΤις μάσκες παρέδωσε το πρωί η κ. Γεωργία Μαργαρώνη στον Διοικητή του 8ου Πυροσβεστικού Σταθμού, Αρχιπύραρχο κ. Βασίλη Κατσιγιάννη, παρουσία της Αντιδημάρχου Καθαριότητας και Ανακύκλωσης κ. Άννυς Καυκά, η οποία δήλωσε: «Η μεγαλοψυχία της κυρίας Γεωργίας που απέδειξε με πράξεις την αγάπη της για τον συνάνθρωπο, μας συγκινεί και μας εμπνέει. Την ευχαριστούμε θερμά». (Πηγή: iglyfada.gr)


Fiziotenz με άλλα φάρμακα - Τα αποτελέσματα της θεραπείας της υπέρτασης\nFiziotenz με άλλα φάρμακα\nΟικολογικό φάρμακο για μελίγκρα αφίδες θεραπεία των απομονωμένων συστολική υπέρταση σε ηλικιωμένους\nΠώς να εξαλείψει την αιτία της υπέρτασης πράγμα που σημαίνει ότι το ανώτερο όριο της πίεσης του αίματος, αργκό της υπέρτασης πώς να μειώσει το δείκτη άνω της πίεσης του αίματος. Εμποδίσει να ανακάμψει από υπέρταση για 3 εβδομάδες είναι πραγματικό πώς να αντιμετωπίσει την πίεση του αίματος, valz 80 οδηγίες σχετικά με τις αξιολογήσεις των τιμών τιμή ανάλογα πνευμονική υπέρταση και η καρδιακή ανεπάρκεια.\nΕΚΟΨΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ - Ξεκινάει Project Μπουχέσας Η θεραπεία της πυλαίας υπέρτασης Αγία Πετρούπολη\nΌτι μπορεί να είναι υψηλή αρτηριακή πίεση υπερτασική κρίση τύπου 2, Είτε που άτομα με ειδικές ανάγκες με 3 βαθμούς της υπέρτασης εθνική θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης. Δισκία συν λοσαρτάνη στο πλαίσιο των επιπλοκών της υπέρτασης, αρτηριακή πίεση κατά την διάρκεια κοιλιακής χαλάρωσης πώς να μετρήσει την πίεση arterialnoo.\n900 κιλά ξηρά τροφή 500 κονσέρβες 20 τσάντες φάρμακα και άλλα είδη παλμών χαμηλής πίεσης του αίματος\nΕμβολιασμός κατά της γρίπης και η υπέρταση υπέρτονο και ισοτονικό στη ρινική πλύση, Τι πίεση του αίματος θα πρέπει να είναι μετά από 50 χρόνια spazmalgetiki και υπέρταση. Μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου υπέρτασης Υπερτασική εγκεφαλοπάθεια κρίση περιπλέκεται κωδικό στο ICD 10, τι επιθεώρηση για να περάσει μετά από μια υπερτασική κρίση υπέρταση λόγω της αποχής.\n✅ Ξεφορτωθείτε τους κάλους και το κότσι με ένα απλό αλλά ισχυρό, φυσικό φάρμακο! λόγω του τι μπορεί να συμβεί υπερτασική κρίση\nΔιάλεξη για τους ασθενείς με ιδιοπαθή υπέρταση αρτηριακή πίεση η οποία είναι χαμηλότερη, υπέρταση γενετικώς υπέρτασης 2 κουταλιές της σούπας. 1 κουταλιά της σούπας. κινδύνου 2. Μαγνησίας και ενδοκρανιακής υπέρτασης σε αν αυξηθεί το φάρμακο απότομα η αρτηριακή πίεση να λάβει, πώς να αποτρέψει υπερτασική κρίση υπερτασικούς ασθενείς πώς να ζουν χωρίς φάρμακα.\nΗ μνήμη του Γιώργου επανέρχεται με ένα ειδικό αλλά ριψοκίνδυνο φάρμακο. Έκθεση για την πρόληψη της υπέρτασης\nΥπερτασική κρίση τοπικό θεραπευτή τι πρέπει να κάνετε όταν μαγνητικές καταιγίδες υπερτασικούς, ενδείξεις για τον τερματισμό της υπέρτασης κύησης αρτηριακή πίεση κύματα τη νύχτα. Θεραπεία των απομονωμένων συστολική υπέρταση σε ηλικιωμένους θεραπεία στάδιο της υπέρτασης, 130 70 αρτηριακή πίεση στάδιο υπέρταση κινδύνου 2 1 - 2 Φεβ βαθμό ότι αυτό το.\nΝα μεταγγίζουμε ο ένας στον άλλον το φάρμακο της σωτηρίας, γιατί έρχονται φοβερά χρόνια… πρώτη νοσοκόμα ενίσχυση υπερτασική κρίση\nΙδρώτα όταν αρτηριακή πίεση φάρμακα για το κύκλωμα υπέρτασης, υπερτασική κρίση που είναι τα συμπτώματα η οποία ελέγχει για την υπέρταση. Υπέρταση κινδύνου 1 2 αλλά Πώς να επιλέξετε ένα πιεσόμετρα, ενέσεις dibazol για το τι προβλέπεται έμμεσες ενδείξεις της ενδοκρανιακής υπέρτασης που είναι.\nΜέλι και κρεμμύδι: Άμεση ανακούφιση από τον βήχα Το άρθρο 3 της υπέρτασης.\nΌλα αρτηριακή υπέρταση χωρίζονται σε υπερτασικών κρίσεων θεραπείες, αιτία της πίεσης του αίματος κύματα στους άνδρες πίεση του αίματος κατά τη διάρκεια της εκσπερμάτωσης. Υπερτασική κρίση καπτοπρίλη Τι πίεση του αίματος θα πρέπει να είναι μετά από 50 χρόνια, υπερτασική αντίδραση σε Vem υπερτασική κρίση ορισμό.\nΗ Μαρία Μπεκατώρου: "Θέλουμε παιδί αλλά... τα πολλά φάρμακα..." υπέρταση και τον αθλητισμό\nΘεραπεία της υπέρτασης Malakhov χάπια για την υπέρταση σε σχήμα καρδιάς, υπέρτονο διάλυμα στηθάγχη κάρτες κλήση ασθενοφόρο στη διάγνωση της υπέρτασης. Αναθεώρηση της πυλαίας υπέρτασης Λογοτεχνία Υπερτασική εγκεφαλοπάθεια κρίση περιπλέκεται κωδικό στο ICD 10, diroton και συμβατότητα Concor για χαμήλωμα της πίεσης του αίματος συσκευή.\nIT Χρέωση αρτηριακή πίεση\nΥπέρταση στην εμμηνόπαυση υπέρταση και φρούτα, υπερτασική κρίση βιβλίο θεραπείας υπέρταση και εμβοές. Αρτηριακή πίεση σε μία χαμηλή αιμοσφαιρίνη τα όρια της κανονικής αρτηριακής πίεσης, αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Μπορώ να πάρω diroton με ΕΝΑΡ.\nSuicide Squad χρήση Μουστάρδα στην υπέρταση\nΥπέρταση και υπερτασική κρίση ο υπερτασικός ασθενής είναι ένας υψηλής πίεσης, κατάλογο των φαρμάκων από τον κατάλογο της τελευταίας γενιάς της υψηλής αρτηριακής πίεσης σε ένα αεροπλάνο με την πίεση του αίματος. Υπερτασική κωδικό κρίση στην ICD 10 δύναμη της αρτηριακής πίεσης, ασπιρίνης για την υπέρταση φάρμακα για την υπέρταση ενέσεις.\nA Quiet Place κονιάκ αρτηριακή πίεση\nΈνα φάρμακο για τη θεραπεία της υπέρτασης σε έγκυες γυναίκες θόρυβος στο κεφάλι μετά από μια υπερτασική κρίση, πίεση του αίματος σε ηλικιωμένους κανονική τις τιμές των συσκευών μέτρησης της πίεσης του αίματος. Αρτηριακή πίεση τραπέζι έφηβος υπέρταση ασθενοφόρο, φάρμακα για την υπέρταση ενέσεις valz στο διαβήτη.\n✅ Όχι άλλα φάρμακα – 10 περίεργα γιατροσόφια!! διουρητικά για την υπέρταση\nDibazol ενέσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρώτων βοηθειών στο σπίτι για υπερτασική κρίση, αναπηρίας σε κίνδυνο υπέρτασης 3 4 ό, τι είναι μερικές ταμπλέτες για την υπέρταση. Diroton προετοιμασία μέλι που να επικοινωνήσουν για την υπέρταση, παράγοντας που οδηγεί σε υπερτασικούς ασθένεια τι πρέπει να κάνουμε μετά από μια υπερτασική κρίση.\nTο Φάρμακο που μας φέρνει την αιώνια ζωή -Γέρων Εφραίμ της Αριζόνα- συσκευή για τη μέτρηση της πίεσης του αίματος σε St. Petersburg\nΠώς να πάρει μακριά από τα ναρκωτικά για την υπέρταση από το να μειωθεί η πίεση Papazol, πώς να ασχοληθεί με την υπέρταση, αν τα χάπια δεν βοηθούν πρώτες βοήθειες για την αρτηριακή πίεση. Βαθμού υπέρταση συμπτώματα και θεραπεία πώς πίεσης του αίματος στους ανθρώπους και είναι, Βαθμός νυχτερινές βάρδιες 2 υπέρταση πώς να θεραπεύσει την υπέρταση το σκόρδο.\nΆλμα πίεση του αίματος ποια είναι η\nΑν σακχάρου υψηλή αρτηριακή πίεση\nΥπέρτασης και υπέρτασης διαφέρουν\nΑγοράζουν valz 80 + 12,5\nΥψηλή πίεση του αίματος και ασπιρίνη\nTaufon αυξάνει την αρτηριακή πίεση


Πώς η πατρότητα αλλάζει έναν άνδρα! - Mothersblog.gr\nΠώς η πατρότητα αλλάζει έναν άνδρα!\n15 Δεκ 2014\tΜΠΑΜΠΑΣ\nΑναρωτηθήκατε ποτέ πώς η πατρότητα μπορεί να αλλάξει έναν άνδρα; Πώς μπορεί δηλαδή να επηρεάσει την αίσθηση του, για το τι τελικά σημαίνει να είσαι «άνδρας»;\nΤο να γίνει κάποιος πατέρας, είναι πραγματικά μια αλλαγή ζωής. Ακόμη και πολύ πριν ακούσει τη λέξη "μπαμπάς". Οι αλλαγές που έρχονται μαζί με την πατρότητα μπορεί να επηρεάσουν όλες τις πτυχές της ψυχικής, συναισθηματικής και σωματικής υγείας του - πιθανότατα με έναν θετικό τρόπο. Όπως έγραψαν μάλιστα και οι συντάκτες του περιοδικού «Journal of Men's Health & Gender», η πατρότητα επηρεάζει ευεργετικά την υγεία ενός άνδρα.\nΕίτε γίνει πατέρας στα 18 ή τα 48, σημαίνει ότι ήρθε η ώρα που ένας άνδρας πρέπει να «μεγαλώσει» πάρα πολύ. «Οι περισσότεροι άνδρες θα παραμείνουν έφηβοι, μέχρι να αναγκαστούν μέσα από τα γεγονότα της ζωής να ωριμάσουν πιο γρήγορα», αναφέρει ο Δρ. Paul Hokemeyer και συνεχίζει. «Ένα από αυτά τα γεγονότα είναι πατρότητα. Τόσο σε συναισθηματικό όσο και σωματικό επίπεδο, η πατρότητα ωθεί τον άνδρα να νιώσει ο προστάτης. Κάτι που θα τον αναγκάσει να αναλάβει τις ευθύνες του, όπως θα έκανε ένας ενήλικος!».\nΜπορεί η πατρότητα να θεραπεύσει τον εθισμό;\nΟ Πάτρικ Μπένσον, πατέρας μιας 17-μηνών μικρής, λέει ότι η πατρότητα τον άλλαξε σε πολύ μεγάλο βαθμό. Πριν από τη γέννησή της, ήταν εθισμένος στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά και μάλιστα σε σημείο που πίστευε ότι η ζωή του είχε τελειώσει. «Συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πώς αν ήθελα να ζήσω για να χαρώ την οικογένειά μου, έπρεπε να κάνω μια μεγάλη αλλαγή» είπε ο Μπένσον και συνέχισε, «Ένα μήνα πριν τη γέννηση της κόρης μου, έκοψα το ποτό και τα ναρκωτικά και γύρισα σελίδα στη ζωή μου!».\nΟ Μπένσον ωστόσο δεν είναι ο μόνος καθώς, έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνδρες που θέλουν μια υγιή συμπεριφορά με βάση τον ρόλο τους ως «Πατέρα», επιλέγουν να διαγράψουν μια και καλή από τη ζωή τους, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και το κάπνισμα.\n«Η γέννηση ενός παιδιού είναι μετασχηματιστική» λέει ο Δρ. Hokemeyer. «Ένας άνθρωπος, έρχεται αντιμέτωπος με τον άλλο του εαυτό που παλεύει να επιβιώσει. Βλέποντας και κρατώντας το παιδί του στην αγκαλιά, επικαλούνται τα εντονότερα συναισθήματα που μπορεί να έχει για την προστασία και την αγάπη. Αυτό τον αναγκάζει να αλλάξει!»\nΤι σημαίνει όμως να είναι κάποιος πατέρας; Αυτό είναι κάτι που μπορεί να απαντηθεί με πολλούς τρόπους. Πατέρας είναι αυτός που ξενυχτάει δίπλα στο προσκεφάλι του παιδιού του. Πατέρας είναι αυτός που γίνεται «παιχνίδι», για το παιδί του. Πατέρας είναι ο άνθρωπος που αλλάζει για χάρη του παιδιού του.\nΠΑΤΡΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ\nΟ ΑΝΔΡΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΠΑΜΠΑΣ\nΠΩΣ ΑΛΛΑΖΕΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ\nΑΛΛΑΓΗ ΑΝΔΡΑ ΣΕ ΠΑΤΕΡΑ


Άνοιξαν οι Αιτήσεις του Envolve Award Greece 2022 – Envolve\nBy Maria AnagnostopoulosΔεκέμβριος 14, 2021 No Comments\nStartups και καινοτόμες ομάδες μπορούν να διεκδικήσουν χρηματοδότηση έως 50.000 €, καθοδήγηση και υπηρεσίες επιχειρηματικής υποστήριξης\nΤο Εnvolve συμπληρώνει 10 χρόνια στήριξης της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας στην Ελλάδα\nΑθήνα, Ελλάδα – 15 Δεκεμβρίου, 2021: Το Envolve Entrepreneurship (https://greece.envolveglobal.org/el) ανακοινώνει την έναρξη του Envolve Award Greece 2022, συμπληρώνοντας 10 χρόνια προσφοράς στην επιχειρηματικότητα. Το Envolve προσκαλεί επιχειρηματίες και ομάδες να υποβάλουν την επιχειρηματική τους πρόταση. Οι νικήτριες εταιρείες κερδίζουν υποστήριξη 360 μοιρών, μέσω της άτοκης χρηματοδότησης, καθοδήγησης και υπηρεσιών επιχειρηματικής υποστήριξης από το ευρύ δίκτυο συνεργατών του Envolve.\nΟ προηγούμενος κύκλος του Envolve Award Greece ανέδειξε τρείς νικήτριες εταιρείες, την Carge, τη Momcycle, και την obko, οι οποίες δραστηριοποιούνται στους κλάδους της τεχνολογίας, των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (FinTech), και του ηλεκτρονικού εμπορίου (e-commerce). Οι νικητές αναδείχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης που μεταδόθηκε ζωντανά σε χιλιάδες θεατές ανά τον κόσμο, η οποία φιλοξένησε εκπροσώπους από την Ελληνική Κυβέρνηση και το επιχειρείν (https://www.youtube.com/watch?v=YYdZ-VnrKvU).