"Μπορώ να ανταγωνιστώ Ρονάλντο,Μέσι" - Sportsking.gr\n“Μπορώ να ανταγωνιστώ Ρονάλντο,Μέσι”\nΟ Έντεν Αζάρ είναι σίγουρα ένας από τους καλύτερους εξτρέμ στον κόσμο και φαίνεται αισιόδοξος για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα.\n28.01.2014 | 19:14\nΟ μεσοεπιθετικός των “μπλε” κάνει φοβερή χρονιά μέχρι τώρα και δηλώνει έτοιμος να γίνει αντίπαλος των Μέσι και Ρονάλντο και να γίνει ο καλύτερος παίκτης στη γη.\n“Συνειδητοποιώ πως μπορώ να ανταγωνιστώ τον Μέσσι και τον Ρονάλντο,αν προσπαθήσω λίγο παραπάνω. Δεν ξέρω αν φτάσω το επίπεδό τους ποτέ. Τα στατιστικά τους είναι απίστευτα και θα είναι δύσκολο,όμως δέχομαι την πρόκληση. Θέλω να γίνω ο καλύτερος στον κόσμο”.\nΕπίσης o Βέλγος μίλησε για το τι άλλαξε ποδοσφαιρικά από τη μεταγραφή του στην Τσέλσι το καλοκαίρι του 2012.\n“Δεν άλλαξαν πολλά. Ποδοσφαιρικά νιώθω το ίδιο,όμως κατάλαβα πως για να θεωρούμαι κορυφαίος πρέπει να σε κάθε παιχνίδι να είμαι αλάνθαστος. Χαίρομαι που είμαι σημαντικός στην ομάδα, δίνω καλές πάσες,σκοράρω πιο συχνά και η Τσέλσι τα πάει καλά. Όλοι περιμένουν από εμένα πολλά. Το ακούω κάθε μέρα αυτό. Χρειάζονται τέτοια σχόλια”.


Ποιήματά μου και δύο πεζά\nΜπορείτε να με ακούσετε να απαγγέλλω ποιήματά μου εδώ.\n"Η Διδασκαλία της Αγάπης"\n(Διήγησή μου σχετικά με τη διδασκαλία της αγάπης στην κουλτούρα της γιόγκα)\nΈχω μείνει για χρόνια σε πνευματικά κέντρα (άσραμ) στην Ελλάδα και στην Ινδία. Τα κέντρα αυτά έχουν ομοιότητες και διαφορές με τα δικά μας ''μοναστήρια". Η βασική τους διαφορά είναι ότι δεν στηρίζονται σε, ή προωθούν, κάποιο συγκεκριμένο θρησκευτικό δόγμα. Ας πούμε αν είσαι χριστιανός ή μουσουλμάνος δεν παίζει καμιά διαφορά. Ομοιότητες είναι το κοινό πρόγραμμα για όλους, το οποίο αναρτάται σε πίνακα ανακοινώσεων, και η έμφαση στην αγάπη. Η παρούσα δημοσίευση αφορά την εκπαίδευση στην αγάπη, που λαμβάνει κανείς σε ένα πνευματικό κέντρο.\nΑν εξαιρέσουμε τη διδασκαλία του Χριστού, που νομίζω στη σημερινή εποχή ελάχιστοι παίρνουν στα σοβαρά, όταν λέμε αγάπη εννοούμε τη φυσική έλξη που νιώθει κανείς προς κάποια μέλη του αντίθετου φύλου και προς τα παιδιά του. Θεωρείται φυσικό οι σχέσεις μας με τους υπόλοιπους ανθρώπους να διακατέχονται από καχυποψία, αδιαφορία, τοίχους και χωρίσματα: οι άλλοι έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις, διαφορετικά θρησκεύματα, μπορεί να μας κάψουν και να μας λεηλατήσουν.\nΤα πρώτα χρόνια που μένει κανείς σε ένα άσραμ, ζει σε μια προσωπική κόλαση. Αφήνω κατά μέρος τα λιγοστά υλικά αγαθά που σου παρέχονται - αυτά είναι ένα άλλο κεφάλαιο. Υπάρχει μια κόλαση που σχετίζεται με την ίδια την ψυχολογία σου, που δημιουργείται από τις καθημερινές εντάσεις στις σχέσεις σου με τους άλλους. Οι εντάσεις αυτές δημιουργούνται από την εγγενή σου επιθετικότητα, την οποία η ακαδημαϊκή εκπαίδευση που έχεις περάσει δεν σε έμαθε να αναγνωρίζεις. Διαφορετικοί λαοί εκφράζουν αυτή την επιθετικότητα με διαφορετικούς τρόπους. Οι Έλληνες την εκφράζουν πιο χειροπιαστά, με φωνές, μπούγιο και κατηγορίες. Λαοί που έχουν περάσει περισσότερη ακαδημαϊκή εκπαίδευση την εκφράζουν με πιο διανοητικό τρόπο. Συχνά με τον τόνο της φωνής και την επιλογή των λέξεων. Ας πούμε μια Αγγλίδα δεν θα σε αποκαλούσε ποτέ ''τσογλάνι'', όπως θα μπορούσε να κάνει ένας Ελληναράς. Αντ' αυτού θα έλεγε: «Γιατί, ''αγαπητέ'' μου, δεν καθάρισες τη σάλα της υποδοχής; Δεν ήταν το καθήκον σου να την καθαρίσεις;» Οι Άγγλοι, αλλά και οι Δυτικοί γενικότερα, είναι ''μανούλες'' στο να καλύπτουν την επιθετικότητά τους με εκφράσεις επιφανειακά αβρές. Βλέπετε, έχουμε ένα χριστιανικό παρελθόν και δεν θεωρείται θεμιτό να νιώθουμε αρνητικά προς τον ''συνάνθρωπό μας''. Ωστόσο, ποτέ δεν εκπαιδευτήκαμε στο να μεταβάλλουμε την ψυχολογία μας, κι εκεί είναι που αρχίζουν τα ευτράπελα.\nΤα πρώτα χρόνια, λοιπόν, κανείς ζει μέσα στην κόλαση των σχέσεων που δημιουργεί με τους άλλους. Σημειώστε ότι αναγκάζεται να βρεθεί με ανθρώπους που δεν έχει επιλέξει, ούτε μπορεί να τους ξεφορτωθεί όταν αγριέψει ή περάσει στην αδιαφορία προς αυτούς, όπως κάνουμε με τους ερωτικούς μας παρτενέρ. Βρίσκει αυτά τα ίδια άτομα, με τα οποία έχει δημιουργήσει προστριβές, μπροστά του συνεχώς. Οι χώροι ενός άσραμ είναι περιορισμένοι και όταν συναντάς αυτόν με τον οποίο δημιούργησες προστριβή, η θύμηση και η ενόχληση που προέρχεται από αυτήν αναδύονται και πάλι στο νου σου και, μέρα με τη μέρα, οι μνήμες και τα σχετικά συναισθήματα αποκτούν μια δομή που σε συνθλίβει.\nΉταν ένα από αυτά τα χρόνια. Στο διπλανό κρεβάτι στον κοιτώνα του άσραμ έμενε ο Ράκα, ένας άγριος Γιουγκοσλάβος καρατερίστας που δούλευε επίσης μαζί μου στα μαγειρεία. Κανένας δεν αντάλασσε λόγια μαζί του. Όταν δεν έπλενε καζάνια φώναζε πολεμικές κραυγές και χτυπούσε βίαια τον αέρα. Μια μέρα καθόταν σε ένα παγκάκι και πήγα και κάθισα κι εγώ δίπλα του. Μου είπε: ''Εγώ κάθομαι εδώ''. Του είπα: ''Τώρα κάθισα κι εγώ''. Αμέσως σηκώθηκε κι έφυγε. Απ' εκείνη τη στιγμή με αντιπάθησε πάρα πολύ και κάθε φορά που με έβλεπε φώναζε: ''Θα σου σπάσω ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ''. Κάποιος άλλος τρόφιμος μου είπε να μην φοβάμαι, διότι αν με έδερνε θα τον έδιωχναν απ' το άσραμ. Αλλά αν με ένα χτύπημα μου έσπαζε τα δόντια, τι σημασία θα είχε για μένα αν μετά τον έδιωχναν; (Έτσι κι αλλιώς, αυτός δεν ήταν μόνιμος, θα έφευγε μετά από κανένα χρόνο).\nΑπόσπασμα από επιστολή μου με θέμα την "εσωτερική δουλειά" που χρειάζεται να κάνουμε για να ξεπεράσουμε (όχι να "καταπιέσουμε") τα απωθημένα από την παιδική μας ηλικία\nΕίναι μία ή ώρα και γράφω αυτό το γράμμα από τις έξι περίπου. Φανταζόμουν ότι μέχρι το βράδυ θα το τελείωνα. Πριν ένα τέταρτο ήρθε ένας γείτονας και χτυπούσε την πόρτα, σώνει και καλά να μου μιλήσει. Τελικά αναγκάστηκα να απαντήσω: «Δεν μπορώ τώρα. Σε παρακαλώ πες ό,τι θέλεις και φύγε. Πες ό,τι θέλεις και φύγε.» Έφυγε. (Έχει έρθει κι άλλες φορές και ξέρω ότι δεν θέλει τίποτα το ιδιαίτερο. Σε λίγο ή αύριο, όταν υπάρξει ευκαιρία, θα μπορέσω να του μιλήσω.) Αλλά απλά και μόνο επειδή έβαλα τη φυσική ενέργεια και φώναξα, μου έφυγε η πνευματική ενέργεια και τώρα δεν μπορώ να γράψω. Κάθομαι να γράψω αλλά δεν αντλώ από ένα βαθύ μέρος μέσα μου.\nΤι θα έπρεπε να κάνω; Προσπαθώ να κερδίσω χρόνο. Θα μου ξαναέρθει η έμπνευση; Δεν νιώθω το ίδιο μου το πνεύμα, νιώθω το βάρος των δαχτύλων που δακτυλογραφούν, το βάρος του σώματος.\nΥπάρχει μια βασική δυαδικότητα στη ζωή. Η ύλη και το πνεύμα. Περνάμε όλη μας τη ζωή φροντίζοντας την ύλη – γιατί είμαστε αναγκασμένοι, γιατί έτσι πρέπει ή γιατί αυτό επιθυμούμε, αυτό μάς φαίνεται να έχει νόημα.\nΚαι τελικά μια ωραία μέρα ο θάνατος έρχεται, τραβά το σώμα κάτω στη γη και ελευθερώνει την ψυχή.\nΑλλά η ψυχή χωρίς σώμα δεν είναι ο πλήρης εαυτός μας. Είναι ο μισός εαυτός, και κάποτε θα εκδηλώσουμε ξανά τον υλικό εαυτό μας, ενωνόμενοι και πάλι με ένα σώμα στην ύλη.\nΜέχρι που και αυτό θα φθαρεί, και θα χρειαστεί να ξαναφύγουμε, και θα συνεχίσουμε σε έναν κύκλο ερχομών και αναχωρήσεων, χωρίς να ξέρουμε τι μας κινεί, τι είναι αυτό που ψάχνουμε, πού βρίσκεται η εκπλήρωση, ποιον δρόμο πρέπει να τραβήξουμε.\nΆπειρες είναι οι λύπες που θα νιώσουμε, κι είναι πιο έντονες, πιο ισχυρές απ’ τις χαρές, γιατί κάθε χαρά της ζωής σκιάζεται από το φόβο του θανάτου.\nΑρρώστιες, οικονομικά προβλήματα, ένας κόσμος όπου όλα είναι χωριστά – είσαι χωρισμένος από κάθε υλική και συναισθηματική πηγή ευτυχίας. Ζεις διχασμένος.\nΟι πνευματικές διδασκαλίες σε κάνουν να θυμηθείς αυτό το κομμάτι που σου λείπει, το αιώνιο, και σε καθοδηγούν στο να χρησιμοποιήσεις την εμπειρία σου στην ύλη για να το βρεις. Το μόνο που χρειάζεται πάντα να θυμάσαι είναι ότι η πηγή της ολοκλήρωσης δεν είναι υλική, γιατί και η ίδια η ύλη είναι διχασμένη σε πολλές μορφές, διαρκώς πεθαίνει, αλλοιώνεται, φθείρεται και υποφέρει.\nΕίναι άφαντη, αόρατη η αθάνατη ουσία. Βρίσκεται μέσα στον ίδιο σου τον νου. Δεν είναι η σκέψη, δεν είναι το συναίσθημα, δεν είναι η αντίδραση, δεν είναι η πίκρα, δεν είναι τα απωθημένα, δεν είναι καμιά ελπίδα για ευτυχία στην ύλη, για μια καινούργια και χαρούμενη μέρα, για ένα παιχνίδι με τους φίλους στο πάρκο ή ένα κολύμπι στη θάλασσα.\nΔεν είναι η σκέψη που σχετίζεται με οτιδήποτε γήινο, εντυπώσεις που εισέρευσαν μέσα μας κάποια στιγμή της ζωής μας και μας γέμισαν με φόβο ή πόθο, με αρέσκεια ή απαρέσκεια.\nΌλη τούτη η φαντασμαγορία –των αντικειμένων, των συναισθημάτων, των μνημών, των απωθημένων–, όλη τούτη η εναλλαγή των υλικών και νοητικών εμπειριών, έχει μια κοινή πηγή. Ακριβώς όπως, όταν κοιμόμαστε, όλος ο κόσμος που βιώνουμε προέρχεται απ’ το νου μας, από ένα κοινό κέντρο, ομοίως και στην εγρήγορση το ίδιο το σώμα μας και μαζί τα αντικείμενα που το περιβάλλουν προέρχονται από μια κοινή πηγή, μια αχτίδα. Πού βρίσκεται αυτή; Ακριβώς όπως ο ήλιος φωτίζει από ψηλά στέλνοντάς μας τις αχτίδες του, με τον ίδιο τρόπο υπάρχει μια αχτίδα, εκπορευόμενη από έναν νοητικό ήλιο, που είναι η ίδια η ραχοκοκαλιά του κόσμου όπου ζούμε. Γι’ αυτό, αν προσέξεις, στην κβαντική φυσική περιγράφεται μια κεντρική ενέργεια απ’ την οποία όλα τα σωματίδια της ύλης ξεπηδούν. Αυτή η ενέργεια σε αδρανή μορφή είναι αυτό που αποκαλούμε «νου» μας. Ο ίδιος ο νους μας είναι η αχτίδα που μας ενώνει με το κέντρο του κόσμου, που μας εκπληρώνει φανερώνοντας ως άλλες μας πλευρές τα πράγματα και τους ανθρώπους που μέχρι τώρα θεωρούσαμε ξένους προς εμάς – τους γονείς μας, την πείνα, το φονιά μας. Όταν όλα γίνονται ένα, και αποκαλύπτεται η ενέργεια που τα γέννησε και ταυτιζόμαστε με αυτή, δεν υπάρχει πια θάνατος. Γιατί δεν υπάρχουν επί μέρους υπάρξεις. Πώς θα ταυτιστούμε με αυτό που δεν πεθαίνει; Ποιος είναι ο τρόπος η συνείδηση του όντος να αποκτήσει ανεξάρτητη και πλήρη ζωή; Χρειάζεται, σε κάθε εμπειρία μας, να επισημαίνουμε και να ταυτιζόμαστε με την ενεργειακή πλευρά της εμπειρίας. Κάθε φόβος έχει πίσω του μια ενέργεια. Κάθε έχθρα έχει πίσω της μια ενέργεια. Αυτή μπορεί να σε κάνει να κλάψεις, να αυτοκτονήσεις, να ουρλιάξεις. Υπάρχει ένα πυρ που διαπερνά την ύπαρξη και που το νιώθουμε στην ύλη, το νιώθουμε στην καρδιά μας. Απομονώνοντας αυτή την πύρινη πλευρά της εμπειρίας μας, συσσωρεύοντάς την και θρέφοντάς την με πύρινα βιώματα (η νηστεία, ας πούμε, προσφέρει ένα πύρινο βίωμα) βάζουμε φωτιά στο νου μας. Φέρνουμε μια έκρηξη στο νου μας η οποία αφυπνίζει την Αχτίδα – την ένωσή μας με την κεντρική ενέργεια του σύμπαντος. Μέσα στα χρώματα του ουράνιου τόξου της βλέπουμε τότε τις διάφορες εμπειρίες μας, τους διάφορους φόβους και πίκρες μας, το όλο σόου αυτού του κόσμου, αλλά εμείς είμαστε έξω από αυτό. Συγχρόνως, όλο αυτό είναι μέσα μας. Ενώ είμαστε έξω από οτιδήποτε περιορισμένο –όπως ο θεατής διαφέρει από τον ηθοποιό που βλέπει στη σκηνή-, ταυτόχρονα η Αχτίδα αυτή φωτίζει το νου μας και μας κάνει να βιώνουμε εκ των έσω το κάθε πράγμα που αυτή η Αχτίδα δημιουργεί. Το σώμα μας πάλλεται στο κέντρο του κόσμου, δονείται ενεργειακά στην ίδια συχνότητα με την πηγή.\nΤότε δεν υπάρχουν ούτε εχθροί ούτε φίλοι, ούτε χαρές ούτε λύπες, ούτε ελπίδες ούτε απογοητεύσεις.\nΥπάρχει μια κατάσταση πληρότητας μέσα στην ουσία, η οποία δεν μπορεί να περιγραφεί.\nΤο παραπάνω κομμάτι το έγραψα ως μια προσπάθεια να αντιμετωπίσω δημιουργικά την πτώση της ενέργειάς μου που επήλθε με την επίσκεψη του γείτονα. Είχα θυμώσει πολύ με την επίσκεψή του (με την επιμονή του) και ο αγριεμένος νους μου πεταγόταν πάνω, τον έπιανε από το γιακά και τον χτυπούσε. Τέτοιος είναι ο νους. Είναι μια τρελή μαϊμού, δαγκωμένη από φίδι. Πώς να καθυποτάξεις το νου, πώς να ηρεμήσεις το νου, πώς να φέρεις αρμονία και χαρά, το δημιουργικό και το απρόοπτο, μια αίσθηση ζωής; Μα μήπως δεν είναι ζωή ο θυμός αυτός; Στην εξωτερική ζωή βγαίνεις θυμωμένος από το σπίτι, βροντάς την πόρτα του γείτονα, του λες «γιατί με ενόχλησες πρωτύτερα; Μου κατέστρεψες την έμπνευση», τον βρίζεις ή οπλίζεις το δίκαννο και βαράς. Στην εσωτερική ζωή αφήνεις όλη αυτή την μπόρα να ξεσπάσει μέσα σου. Μπορεί να βρέχει μερόνυχτα και πολλές φορές μπορεί να μουσκευτεί το μαξιλάρι σου από απρόσκλητα δάκρυα. Αλλά τελικά, κρατώντας την μπόρα μέσα σου και αντέχοντας το ξέσπασμά της, αφυπνίζεται και ρέει ένα μέχρι πρότινος άγνωστο σιντριβάνι, που σε δροσίζει κάτω από τον ήλιο.\nΤι δόξα έχει το σώμα το φωτεινό! Το σώμα το ενεργειακό, το σώμα το αθάνατο, πώς λάμπει! Έχεις δει ποτέ αθάνατο σώμα; Έχεις δει σώμα από λαμπερή ουσία; Είναι σαν να βλέπεις τον ήλιο, μία φλογερή διάνοια που σε διατρυπά και γνωρίζει τα μυστικά σου.\nΣυμβαίνουν όλα πέραν του χρόνου και του χώρου. Η πικρία έχει τη δική της λογική. Οι μνησίκακες πράξεις έχουν τη δική τους λογική. Η ειρωνεία, η κοροϊδία, η θυμωμένη απόρριψη, έχουν τη δική τους λογική.\nΑλλά το σώμα που λάμπει έχει τη δική σου λογική. Είναι ο ίδιος σου ο βαθύτερος νους.\nΚι έσκασε ένα σύννεφο πελώριο και μούλιασε ο ήλιος μέσα του και χλώμιασε\nκαι στο τυφλό παραλήρημα ένας κλόουν γρύλισε πάνω στην πέτρα,\nχωνί σκούφος στην κεφαλή, παρδαλό τραγίσιο πανταλόνι\nκαι στους ώμους νεραϊδίσιο τριχωτό σάλι\nκαι γρύλισε ο κλόουν και σφύριξε και τσίρλιξε και ρόγχισε:\nθα μας μιλήσει για τη ζωή μας!\nΚαι σηκώνει το ποδάρι, μια σβούρα το περνά, χορεύουν τα δάχτυλα, κοροϊδευτικά, περγελώντας,\nδεύτερη σβούρα, τρίτη σβούρα\nκαι ξάφνου καπνός τυλίγει την πέτρα και απ’ το χάος δυο κάμποι γεννιούνται\nκι όπου φτάνει το μάτι σου ύαινες χορεύουν και ρεύονται και χάσκουν σκασμένα, τρελό γλέντι,\nέσφαξαν και τρία αρνιά, άναψαν και μια φωτιά\nκι είναι η φωτιά πελώρια και σφαδάζει και ανατρώει τα ίδια της τα σωθικά\nκι οι ύαινες μπαίνουν μέσα στη φωτιά κι απ’ τα φλεγόμενα κόκαλα πράσινο μεθύσι ο πόνος ξεχειλίζει\nκαι έγινε ο ουρανός καθρέφτης και στο γυαλί αγάπη φάνηκε πολλή,\nμεγάλη λογική αγάπη και κτήρια πανεπιστημιακά και φωνές φιλοσόφων,\nαρχηγοί αγέλων που θα σώσουνε το σύμπαν,\nατέλειωτο το πανηγύρι στις ντίσκο και στα κλαμπς\nκι ήταν αυτός ένας ιδιαίτερος λαός, ο λαός του Θεού.\nΚαίει η φωτιά, μεγαλώνει η φωτιά και φουντώνει. Μπαίνουν μέσα οι ύαινες, σωρός η στάχτη. Γιγάντια λαμπάδα που υψώνεται τη μοίρα της ν’ αναζητήσει και ψηλώνει και ψηλώνει και κοντεύει τον ουρανό.\nΚι άξαφνα, αναπάντεχα, στριγκό ράγισμα. Φτάνει η φλόγα τον καθρέφτη και τον ανοίγει\nκαι σηκώνει ο κλόουν το δεύτερο πόδι και χορεύει\nκαι στάζει, τώρα, ο ουρανός, αίμα.\nΣτριγκλίσματα, αναστενάγματα, λαχανιάσματα, βουρβουρητά,\nσα λαμαρίνες που σχίζονται, σα βράχοι που χτυπάει πάνω τους αξίνα, σα σίφουνας που παρασύρει και σκοτώνει,\nΡάγισε ο ουρανός και τρέχουν τα κολασμένα πράματα έξω απ’ τον καθρέφτη να σωθούνε,\nσπαράζει η πλάση, άλογα χλιμιντρίζουν,\nπηδάει ο κλόουν, χορεύει, ιδρώνει και στριφογυρίζει σαν τρελός.\nΚαι ξάφνου ερημιά, σαν όλα που σωπαίνουν, σαν το κάθε τι που σπάει, σαν να εξαντλήθηκαν οι ύαινες να μην πεθαίνουν πια,\nαπίστευτο κακό, απροσδόκητη ανησυχία, νομίζεις κουνιέται η γη, ανοίγει και βουτάνε μέσα της απερίγραπτες μορφές αγωνίας.\nΤα πανεπιστήμια ερείπια, οι φιλόσοφοι λούφαξαν, κόπηκε το ρεύμα στις ντισκοτέκ, σκυλιά τριγυρίζουν στις σκοτεινές ξεχασμένες πόλεις και ουρλιάζουνˑ\nαναστέναγμα σωστό, κάτι συμβαίνει, σαν κάτι να περιμένει, σαν να μην μπορεί μάτι τσακαλιού το σκοτάδι να σχίσει πια.\nΑγωνία. Υπόκωφα σουρσουρίσματα. Πονηρές κρυμμένες ματιές.\nΧορεύει ο κλόουν, πότε με το ένα ποδάρι, πότε με το άλλο\nκαι πάνω στην τελευταία στιγμή σηκώνει και τα δυο πόδια στον αέρα και χάνεται στο κενό.\nΣτο παραπάνω ποίημα το πρώτο μέρος τελειώνει με τα λόγια:\n"κι ήταν αυτός ένας ιδιαίτερος λαός, ο λαός του Θεού."\nΈχω γράψει κι ένα εναλλακτικό δεύτερο μέρος, που είναι το εξής:\nΚάτω στον κάμπο το θέαμα αγνώριστο, γέμισε ο δίκαμπος λυκάκια και κουνούν την πάνχοντρη ουρά τους και γρυλίζουν\nγιατί κοιτούν την κόκκινη μάνα που τσιρίζει, ρόγχος θανάτου βαθιά στα σωθικά της, νικηφόρο ούρλιαγμα Χάρου\nκαι η μεγάλη μάνα δουλεύει ασταμάτητα.\nΚαι πήρε πάνω της η φωτιά κι έφτασε πολλές φορές το μέγεθός της\nκι έγλειψαν οι απανωφλόγες της το γυαλιστερό τίποτα,\nχόλιασε το γυαλί κι έσπασε και ρυτίδες έλουσαν την επιφάνειά του\nκι από το μέσα του σακούλες τσίγκινα νεύρα ούρλιαξαν και έσκουξαν και κραυγές ακούστηκαν ατέλειωτες\nκαι φάνηκε ο γελωτοποιός πάνω στο βράχο και κύκλωσε το άλλο το ποδάρι, "δεύτερη πράξη" σάλιωσε και σήκωσε τα χέρια του και τ' άνοιξε\nκι από την αγκαλιά του μια έρημος ξεφύτρωσε και από το χώμα μια ταμπέλα έφτανε μέχρι τον ήλιο κι έσταζε αιμάτινα γράμματα "Ανθρώπινος Πόνος".\nΜαυροντυμένα γεράσματα έσερναν ακούραστο μοιρολόι\nκαι βρέφη, σκατά δύο ή τριών χρόνων μάζευαν σπασμένα τούβλα και πύργωναν φρούρια και απάτητες πολεμίστρες.\nΚαι μες στα χαλάσματα νέοι του πολέμου εκπαίδευαν τους μυς τους για τη μάχη\nκαι κοπελούδες της παντρειάς άνοιγαν τα στήθη τους και τα 'δειχναν στον ουρανό μήπως έχει τίποτα να μηνύσει.\nΚαι από τα σύννεφα βροντές έσπασαν το ασάλευτο χάλι\nκι έβρεξε ο ουρανός βαθυκόκκινο γκριζαρωπό αίμα\nκαι οι παρθένες άπλωσαν τα χέρια και λούστηκαν με αυτό\nκαι οι μάνες έβαλαν προσκεφάλι τα μωρά, γιατί το αίμα πιο πολύ απ' όλους τα μωρά το γιόρταζαν.\nΚι έσκασε πάνω στο βράχο ο κλόουν και ήταν ένα αστείο ξεπνεμένο και χλωμό να τον λυπάσαι,\nσήκωσε τις δυο πατούσες ψηλά, "Τρίτη Πράξη" γέλιωσαν και ξεψύχησε\nκι απ' την ψυχή του μια πολιτεία τσιμέντωσε δύο τριχόρταρους κάμπους\nκαι γαλαζοκόκκινοι πάνκηδες ονόμαζαν ερειπωμένους τοίχους "Ελευθερία ή θάνατος"\nκαι μπροστά από τους πάνκηδες μαύρα αλεξίσθωτα διαστημικά λεωφορεία διαφήμιζαν περφάνια και πληρότητα,\nτρεις κραυγές νεογέννητων μαχαίρωσαν τη σιγαλιά\nκαι από μια πολυτάραχη άχρωμη τηλεόραση\nεικόνες και ήχοι αγκάλιαζαν τους πεθαμένους\nκαι με περίσσιο μπρίο χωράτευαν μαζί τους για το Χάρο.\nΚαι ψηλά ο καθρέφτης της γης, ο ουρανός\nκαι μια φωτιά έκαιγε διαρκώς τα σωθικά της\nκαι είπαν πως την αχόρταγη αυτή φωτιά την είπαν, ήταν,\nΗ παρακάτω σειρά ποιημάτων εκφράζει την έμπνευση που δέχθηκα\nαπό την κουλτούρα της γιόγκα\nΨυχή μου ανέβαινε και μη θλίβεσαι.\nΧιλιάδες διάβολοι πίσω σου σε προγκούν και σε σπρώχνουν\nχιλιάδες άγγελοι μπροστά κλαίνε και σε τραβούν\nανέβαινε ψυχή μου και μη θλίβεσαι\nο ήλιος σύντομα στη ράχη του βουνού θα πατήσει\nστο κενό θα πηδήξει\nκαι την πιο πικρή σου θλίψη\nθα πνίξει στο φως.\nΔιάβολοι τους θεούς αγκαλιάσαν, βούλιαξε η αλήθεια, πνίγηκε\nκι έτρεξε ο ήλιος τη φωτιά να δροσίσει με το δάκρυ μιας μήτρας που τρελή\nτους σπονδύλους του χάους σκαρφάλωνε και γελούσε.\nΑνέβαινε ψυχή μου και μη θλίβεσαι.\nΔιάβολοι πια δεν υπάρχουν κι οι άγγελοι στον Άδη κοιμούνται\nκαι μες στου εφιάλτη τον ιδρωμένο αγώνα γιατί προσπαθούν να εξηγήσουν, γιατί\nζογκλέρ ζήτησες να πας στου Θεού το σκοτεινό τσίρκο\nκαι σε μια στιγμή των ελπίδων σου τα σπίρτα άναψες και το φώτισες.\nΑνέβαινε ψυχή μου, ανέβαινε και μη θλίβεσαι.\nΔεν υπάρχει διάβολος, άγγελος, φως, σκοτάδι ή χάος.\nΗ μυρωδιά των σπίρτων που τόλμησες κι έκαψες είναι η μόνη αλήθεια\nπου ανεβαίνει γελώντας του ουρανού την αόρατη σκάλα\nκαι τον αχό τη σιωπής σφυρίζοντας στης αγάπης, στης ανάγκης το τρομαγμένο αυτί\nτσιγγάνικα τσόκαρα στου μηδενός το τερέν χτυπά και βροντά\nκαι χορεύει τη λύτρωση.\nΠροσευχή στο Θεό\nΘεέ μου σε παρακαλώ έλα στη ζωή μου.\nΣε παρακαλώ έλα στη ζωή μου.\nΕισχώρησε στη ζωή μου. Έλα και μείνε.\nΈλα στη ζωή μου. Προσάρμοσέ την σε σένα.\nΆνοιξε το μυαλό μου και μπες μέσα.\nΣε παρακαλώ εισχώρησε στην ψυχή μου.\nΤίμησε την ομορφιά μου. Πρόσεξε την ομορφιά μου. Χάιδεψε την ομορφιά μου.\nΠες μου πως σ’ αρέσω και πως με ποθείς. Πες μου πως έχεις την εικόνα μου στο νου σου.\nΜια εικόνα χωρίς ατέλειες. Μια ιδεατή εικόνα.\nΤο στήθος χωρίς την ελιά. Τη μέση χωρίς τα κιλά. Τη ζωή χωρίς το βάρος και το θάνατο. Το νου χωρίς το φόβο.\nΣτο σκηνικό της ζωής μου υπάρχουν περίσσια έπιπλα. Φτιάξε το σκηνικό απέριττο.\nΣτο βιβλίο της ζωής μου δύο κεφάλαια θέλουν ξαναγράψιμο.\nΤο φαγητό μου θέλει άλλο επιδόρπιο.\nΣτη συμπεριφορά μου ξέχασα τους τρόπους της κοσμιότητας.\nΤι σημασία έχει ποια αλλαγή χρειάζεται\nγια να με βρίσκεις όμορφο, ποθητό και αγαπητό;\nΆκου, τη σκακιέρα ταρακούνα τελείως, ανάτρεψε τα πιόνια όλα.\nΚαι μετά ανόρθωσε μόνο τα δικά σου τα πιόνια.\nΓιατί δεν έχω κάτι για να πολεμήσω. Θα συνθηκολογήσω.\nΜονάχα τρόμο νιώθω σαν η βασίλισσά σου ζυγώνει το βασιλιά μου.\nΔεν έχω κάτι για να πολεμήσω.\nΗ ισχυρή σου βασίλισσα ας αλώσει τα εδάφη μου.\nΑς γίνω υπασπιστής της, άντρας της ή σκλάβος.\nΤίμησε την ομορφιά μου. Θώρησε την εικόνα μου την τέλεια.\nΑπό το στήθος βγάλε την ελιά, από την ψυχή το φόβο και το βάρος.\nΚι από την καρδιά μου βγάλε τα μαύρα τα γυαλιά\nπου το φως σου μειώνουν,\nτη σκέψη τη μαύρη που θαρρεί άρχοντά μου άλλον.\nΟ Θεός είναι το στήριγμά μου κι η ελπίδα μου. Είναι αυτό που αποβλέπω στη ζωή. Ο λόγος που ζω. Όπου πηγαίνω.\nΔεν υπάρχει άλλη ελπίδα απ’ το Θεό. Τα δυο χέρια του ανοίγουν να μ’ αγκαλιάσουνˑ δεν υπάρχει άλλο λιμάνι.\nΟ Θεός είναι το α και το ω. Η μόνη παρηγοριά. Η ζέστη μες στο χειμώνα. Η δροσιά. Έξω απ’ το Θεό, χάνω πού πηγαίνωˑ ξεχνάω ποιος είμαιˑ αν κάτι θέλωˑ αν υπάρχει κάτι καλό.\nΔεν υπάρχει τίποτα άλλο που ποθώ.\nΌλα οδεύουν στο τέλος τους.\nΤίποτα δεν ξαναγυρνάει, τίποτα δεν ξαναγεννιέται.\nΠότε έγινε ο άντρας αγόρι μικρό;\nΚαι πότε έγινε το έτοιμο κτίριο πάλι τα θεμέλιά του;\nΠότε έγινε η πεταλούδα χρυσαλλίδα\nκαι πιο σπασμένο τζάμι ξαναενώθηκε;\nΜόνο ο νους μας επιστρέφει στις ίδιες χαρές και τις λαχταρά,\nεκείνη η FANTA που ήπιαμε στην παραλία,\nεκείνο το πόκερ όπου κερδίσαμε διακόσια ευρώ,\nεκείνο το παιδάκι που γνώριζε τα τρικ που του μάθαμε,\nπου ζούσε τη ζωή με βάση τα δικά μας μοτίβα.\nΟι δορυφόροι έχουν ένα σαφή σκοπό.\nΚινούνται σε κύκλους, αναζητούν πάλι την αρχή τους.\nΜένουν δεμένοι με κάποιο τόπο,\nπερνούν πάλι απ’ τα ίδια μέρη.\nΜα το τέλος του ανθρώπου δεν είναι πάλι μια αρχή.\nΕίναι μια τελική τελεία, μια τελεία και παύλα.\nΕίναι ένας πύραυλος που έφυγε από ένα σημείο της Γης\nκαι ανέβηκε ξεχνώντας το στο διάστημα και χάθηκε.\nΌ,τι τελειώνει, δεν ξαναρχίζει.\nΌ,τι πεθαίνει, δεν ξαναγυρνά.\nΕίναι οι επιθυμίες μας οι οποίες ποτέ δεν πέθαναν\nπου αναζητούν τα παλιά τους λημέρια μέσα σε καινούργια σώματα.\nΕίθε να γίνουμε πύραυλοι που δεν επιστρέφουν,\nείθε να γίνουμε πουλιά που δεν ξαναγυρνούν,\nείθε να κατοικήσει το διάστημα στην καρδιά μας\nκαι να φτερουγίζουμε ανέμελα από άστρο σε άστρο.\nΓιατί όλα οδεύουν στο τέλος τους.\nΠότε έγινε ο άντρας αγόρι μικρό\nκαι πότε μας έφερε η μεγαλύτερη ευτυχία μας\nστον ύστατό μας προορισμό;\nΗ έλλειψη εκπλήρωσης στη ζωή\nΓεννιόμαστε ανεκπλήρωτοι, ζούμε ανεκπλήρωτοι και πεθαίνουμε ανεκπλήρωτοι.\nΟ σύζυγός μας συνεχίζει να ζει και σαν εμείς έχουμε χαθεί.\nΤα παιδιά μας συχνά μας ξεχνούν αφού ενηλικιωθούν.\nΕκείνο το όμορφο το γλυκό, που δοκιμάσαμε στη χώρα την ξένη,\nδεν υπάρχει πια, η συνταγή του χάθηκε.\nΗ κανάτα μας δεν γεμίζει. Ο πάτος της είναι τρύπιος.\nΗ ψυχή δεν γεμίζει. Οι εμπειρίες της περνάνε και ξεχνιούνται.\nΟι καθρέφτες ποτέ δεν μας δείχνουν το αληθινό μας πρόσωπο.\nΔιαστρεβλώνουν την αριστερή πλευρά σε δεξιά.\nΜην ζητάς την εκπλήρωση σε αυτή τη Γη.\nΆσε τους πλανήτες να χορεύουν.\nΒγες από το πάρτυ, κλείσε την πόρτα πίσω σου.\nΒάδισε το μοναχικό το δρόμο, σφυρίζοντας ανέμελα.\nΜόνο τότε ο σύζυγος θα πεθάνει μαζί σου\nκαι τα παιδιά θα σε θυμηθούν\nκαι ο τρύπιος ο πάτος θα βουλωθεί\nκαι η συνταγή του γλυκού θα βρεθεί.\nΌταν το κενό γεμίσει με κενό και ο καθρέφτης εμφανίσει την αριστερή πλευρά ως αριστερή.\nΟ στόχος των ποιημάτων μου\nΤα ποιήματα που γράφω έχουν ένα στόχο σαφή.\nΠροσπαθούν να αποκαλύψουν πίσω από συναισθήματα γήινα, τα οποία με πιέζουν,\nμία αιώνια ουσία που τα δημιουργεί και τα συντηρεί.\nΕίναι τα συναισθήματα νοητικά ή σωματικά;\nΕίναι χημικά; Είναι εγκεφαλικά;\nΆσχετα με το πεδίο στο οποίο εκδηλώνονται,\nπροσπαθώ να εκφράσω την πηγή τους.\nΤόσο το ψωμί όσο και το κεκ φτιάχνονται από αλεύρι.\nΤόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες φτιάχνονται από βιολογική ουσία.\nΠράγματα που μοιάζουν διαφορετικά μεταξύ τους, μπορούν να έχουν μια κοινή πηγή.\nΜίσος, θυμός και έρωτας, φόβος και πονηριά.\nΗ διαίσθησή μου μου λέει:\nΌταν βλέπεις το κέικ, βλέπε τη ζύμη.\nΌταν βλέπεις τη γυναίκα, βλέπε το κορίτσι.\nΌταν βλέπεις τη βροχή, βλέπε τα σύννεφα.\nΣε όλα βλέπε την αρχή τους.\nΠίσω από κάθε γήινο συναίσθημα\nκρύβεται μια αιτία αιώνια, που το δημιουργεί και το συντηρεί.\nΤα ποιήματα που γράφω δεν έχουν σαφή στόχο.\nΕίναι τυχαία ποιήματα, αυθόρμητες αντιδράσεις.\nΕίναι το κοριτσίστικο το όνειρο μέσα στη μεγάλη γυναίκα.\nΕίναι η θρέψη στα διάφορα αρτοσκευάσματα.\nΕίναι το σύννεφο που δημιούργησε τη βροχή.\nΕίναι όχι το πουλί που φτιάχνει τη φωλιά του στη βεράντα μου,\nμα το πουλί που ξεκινά από πολύ μακριά, από ζούγκλες της Μαλαισίας,\nκαι τα πολύχρωμα φτερά του και τα τιτιβίσματά του\nείναι μαζί μου πολύ πριν πετάξει πάνω απ’ το Μεγάλο Ωκεανό.\nΤα ποιήματα που φτιάχνω έχουν ένα στόχο σαφή.\nΦέρνουν τη μεγάλη γυναίκα στον κοριτσίστικο αυθορμητισμό της.\nΦέρνουν τα πουλιά στις άφτιαχτες φωλιές τους.\nΦέρνουν το νου μας στην άκρη του βουνού\nγια να ατενίσει τον ορίζοντα απ’ όπου ήρθε κι όπου επιστρέφει.\nΠοια είναι τα συναισθήματα τα γήινα και ποια τα αιώνια;\nΠοιες οι μαλαισιανές φωλιές και ποιες οι ελληνικές;\nΤα πουλιά πάντα πετούν\nκαι χτίζουν τις φωλιές τους πάντα στον ίδιο τόπο.\nΚάθε άνθρωπος είναι έκδοση του εαυτού μας·\nμια παραλλαγή της ψυχής μας·\nσυναισθήματα ανομολόγητα και κρυφά.\nΕίναι αυτό που σκεφτόμαστε μέσα σ’ αυτό που σκεφτόμαστε\nκαι αυτό που θα θέλαμε να κάνουμε\nόταν γέροι κοιτούμε τη δύση.\nΌλοι σε μια στιγμή γεννούμαστε\nμετρώντας τούτη τη στιγμή·\nμε το ίδιο μυαλό.\nΜια τελεία που ταξιδεύει\nτον λογικό και τον τρελό.\nΟ μυστικός κανόνας της αγάπης\nπου μπορεί στη ζωή μας αξία να δώσει\nείναι την αγάπη απ’ την αγάπη μας να μην αποσύρουμε\nόταν νιώσουμε πως αυτή πια δεν μας ανήκει.\nΕίναι η πραγματική αγάπη\nένα πουλί που έκλεψε την αγάπη μας\nκαι μασουλίζοντάς τη σε ξένους ουρανούς πετά.\nό,τι κάνουμε και ελπίζουμε και σκεπτόμαστε και παθαίνουμε,\nείναι απόχρωση στα μάτια μας\nκαι το μάτι της σοφίας\nδεν είναι παρά οι αποχρώσεις που ενώθηκαν στο λευκό φως.\nΜη ρωτάς αν αλήθεια υπάρχει,\nμην ποθείς την αλήθεια να δεις.\nΣτρέψε τα μάτια στον πόθο σου.\nΠίσω από τα γλυκά και σουβλερά του δόντια,\nκρύβεται η αλήθεια σε κλειδωμένο κελί.\nΠάντα να κάνεις στους άλλους\nό,τι μπορείς να δεχτείς να γίνει σε σένα.\nΜη φορτώσεις κανένα με βάρος\nπου ο ίδιος δεν μπορείς να σηκώσεις.\nΣτον καθένα και καθετί συμπεριφέρσου\nσαν να σου κρατάει για όμηρο την ψυχή.\nΤο απόλυτα μικρό και το απόλυτα μεγάλο\nείναι η συνείδηση τούτη που καθρεφτίζει\nτον τρόπο με τον οποίο κοιτάμε την ύλη.\nΑν και φαίνονται εκ διαμέτρου αντίθετα,\nεν τούτοις είναι φίλοι,\nκαι την πιο πιστή καρδιά στο Χριστό διασκεδάζουν\nκαι γελούν σαν το Χοντρό και Λιγνό.\nΒρυχήθηκε ο ουρανός και λούφαξε η πλάση.\nΆστραψε μια, δυο φορές και άρχισε να βρέχει.\nΈτρεχα από δέντρο σε δέντρο.\nΈψαχνα μια κουφάλα, μια σπηλιά.\nΈγιναν τα ρούχα μου πανί, έτρεμα ώς το κόκαλο.\nΚαι μέσ’ στην υγρή αγωνία ήρθε άξαφνα στην καρδιά μου\nτο όραμα μιας βίλας\nμε τζαμόπορτες μεγάλες\nκαι μ’ ανοιχτά τα μάτια ονειρεύτηκα\nπως πια αλήτης δεν ήμουν,\nπως είχα γυναίκα και παιδιά,\nκαι πως έρχονταν με τη σάκα την ηλιόλουστη μέρα,\nαμέριμνα πατώντας στο πράσινο χορτάρι,\nγονάτιζαν δίπλα στην πισίνα,\nμε κοιτούσαν αφηρημένα\nκι ήταν σαν να μην έβρεχε πια.\nΆστραψε μια, ακόμα δυο φορές\nκαι άρχισε να βρέχει\nκαι μέσ’ στην υγρή αγωνία νόμισα\nπως πια δεν ήμουν αλήτης,\nπως ήμουν ξανά δεκαπέντε χρονών\nκι έπαιζα με τα παιδιά ράγκμπι\nκαι μέσ’ στον ιδρώτα γύρναγα προς την πόρτα του σπιτιού μου\nκι έβλεπα τη μητέρα μου να κεντά.\nΚαι νόμισα ακόμα\nπως βγήκα βόλτα με τον πατέρα\nκαι πήγαμε στην αγορά\nκαι κοίταζα ώρα ξαφνιασμένος\nένα αιωρούμενο μπαλόνι\nκι ο πατέρας μού το ’κανε δώρο,\nμα σαν γύρισα σπίτι νόμισα\nπως το μπαλόνι ήθελε να φύγει,\nάφησα την κλωστή\nΚαι όπως έβρεχε τώρα μέσ’ στη νεροποντή,\nθυμήθηκα ξανά το μπαλόνι τούτο\nκαι κάθισα γυμνός χάμω στην κάθετη βροχή,\nκαι το είδα να διαβαίνει,\nνα χαιρετάει και να φωνάζει ,\nμέσ’ στον δριμύ αέρα,\nπαράξενα σήματα που δεν καταλάβαινα,\nελπίδες που είχα ξεχάσει,\nκι άναρθρες χαρούμενες κραυγές.\nΕίδα μέσ’ στη βροχή\nπως αλήτης δεν ήμουν,\nπως είχα παρελθόν και μέλλον\nκαι πως ήταν ο κόσμος ένας κήπος\nπου έμπαινα βόλτα με τον πατέρα,\nαγόραζα ένα μπαλόνι\nκαι δεν μου ’φευγε πια.\nΕίμαστε δυο· τρεις· χιλιάδες.\nΧιλιάδες οι ευχές και οι σκέψεις που μας ενώνουν.\nΜα αθροιστικά αν τις σπρώξω, σωριάζονται από αστάθεια.\nΧρειάζεται η έμπνευση της κάθετης γραμμής.\nΕτούτος ο λόγος χρειάζεται που θα σχίσει τη νύχτα σα μαχαίρι,\nμε μάρτυρα ένα σκυλί που θα μείνει να κλαίει.\nΔώσε μου τη δύναμη να πιστεύω\nπως από πίστη μπορώ να Σε φτάσω\nΔώσε μου τη γενναιότητα να προσπαθώ,\nτου αδιάφορου πόνου,\nτ’ ουρανού που μέσ’ στη θύελλα φωνάζει και εκλιπαρεί.\nΜα εκλιπαρεί ο ουρανός;\nΜου κάνει νεύμα να επιστρέψω\nκαι σαν προχωρώ\nΑπό τον ουρανό σώσε με\nμα δώσε μου τη δύναμη να μην τρομάζω σαν χτυπιέμαι.\nΆλειψε τα λογικά μου\nΜε της αγάπης την παράλογη αλοιφή.\nΠρέπει ο άνθρωπος να ’χει μάτια γυάλινα και κρύα.\nΑδικοχαμένος χρόνος οι ελπίδες, τα γέλια, οι παραφορές.\nΠρέπει να τρέχει στο χρόνο σαν καβαλάρης,\nκάνοντας τεράστια άλματα, πετώντας.\nΤη στιγμή που η συνείδηση χάνεται\nτούτο μονάχα μένει,\nμία μικρή κραυγή\nμια μακρινή ηχώ\nμια θύμηση, ξεχασμένη μα ζωντανή.\nΠέρασε ο καιρός της νεότητας,\nπέρασε η αγνή ευθυμία.\nΠίσω κοιτώ και προσπαθώ να μαντέψω\nτο μυστικό που το κρυφό ανοιγοκλείνει μάτι του Χρόνου.\nΑπό χρόνο σε χρόνο, από αιώνα σε αιώνα\nγιορτάζουν και χορεύουν συναισθήματα με μπέρτες, πανοπλίες.\nΜα για τον άνθρωπο με θέληση,\nαλλάζει κάποτε η εμπειρία\nκαι δεν βλέπει στο μάτι του Χρόνου\nπαρά πρόβατα υστερικά και τραγικά.\nΤο σύστημα της σκέψης\nμια συνεννόηση είναι απ’ το Θεό στο Διάβολο,\nμια άγρια φιγούρα.\nΜα μέσα της\nηλιόλουστα γελαστά γράμματα,\nΜέσ’ στο θεϊκό ποτήρι\nχύνει ο διάβολος ανθρώπινο δηλητήριο,\nμέσ’ στο κρασί που συνεπαίρνει\nκοιμάται ο σταυρωμένος Χριστός.\nΤίποτα από εποχή σε εποχή δεν αλλάζει·\nτο ποτήρι, τα ποτήρια γεμάτα στέκονται·\nσυχνά βασιλόπουλα δυστυχισμένα τα πίνουν\nγια ένα φιλί.\nΑν το νου σου θέλεις ν’ ασκήσεις\nνα πλησιάζει και να αγγίζει την ουσία αυτής της ζωής,\nπρέπει κάπου κάτι σταθερό να κρατήσεις\n– μια φλόγα στο συναίσθημα,\nένα καθρέφτισμα στο νου.\nΑν μες στα νερά τού Χρόνου κολυμπώντας,\nτο μέλλον και τις δυνατότητές σου θέλεις να γνωρίσεις,\nστην ατελεύτητη ροή χρειάζεται να στηρίξεις\nμία βαρκούλα ακούνητη από τις προτιμήσεις του Χρόνου.\nΑν θέλεις τη γη να γνωρίσεις,\nπρέπει ξανά χώμα να γίνεις.\nΜέσα σε μια μόνο στιγμή\nνιώθει καμιά φορά ο πιστός\nτο Χρόνο μέσα του ν’ ανοίγει.\nΒλέπει το Θεό σα στρατιώτη\nμε μαύρα γυαλιά, με γάντια, με καρφιά.\nγια τον άνθρωπο που πιστεύει, φτάνει\nγια να σφηνώσει απόλυτα σε ράγα όλη του τη ζωή.\nΑν το μυαλό σου μπορέσεις να υποτάξεις\nστην αγάπη και την ανάγκη της γνώσης,\nθ’ ακούσεις ένα λόγο μια μέρα\nπου δεν είχες μπορέσει να φανταστείς\nνα μιλείται απ’ τα ζώα όλα την ίδια ώρα.\nΜόνο η πίστη,\nδηλαδή η ένωση με κάτι ανώτερο από εμάς,\nμπορεί να νικήσει.\nΓιατί αν θελήσουμε το τέλειο να φτάσουμε,\nάνθρωποι υποφερτοί θα κλείσουμε,\nμα αν θελήσουμε άνθρωποι να κρατηθούμε,\nσύντομα θα γίνουμε χώμα.\nΠίστη, μόνο η πίστη μπορεί το μυαλό μας\nαπ’ την ακατανίκητη δύναμη με την οποία ο θάνατος το τραβά\nΕίναι σκλαβιά η πίστη\nγια τους ελεύθερους ανθρώπους,\nμα για τους εγωιστές\nείναι η απιστία ελευθερία σκλάβου.\nΜα η πίστη είναι ταλέντο και ποιότητα.\nΕίναι εύκολο με το μυαλό να πιστεύεις·\nείναι δύσκολο και αδύνατο με το σώμα.\nΠώς είναι όταν είσαι γεωργός\nκαι από μια πλημμύρα το φαΐ σου στερείσαι για μια εποχή;\nΠώς είναι όταν βλέπεις τη σοδειά σου\nμεσ' στα νερά να σκορπίζεται και να κρύβεται;\nΘλίβεσαι, μα τούτο δεν λέει τίποτα,\nγιατί τα μάτια σου σίδερα βγάζουν κι αγκίστρια\nκαι θρηνούν, γαντζώνοντας μεσ’ στη δυστυχία τους τη γη.\nΜεσ' απ’ τα χωράφια τις ατέλειωτες εκτάσεις\nπερνά το άροτρο του χρόνου το πνευματικό.\nΤο οδηγεί αγαθός εργάτης\nκαι όποιος ιδιοκτήτης φωνάξει και σπαράξει\nμπαίνει στο χωράφι του και δουλεύει.\nΜα είναι τ’ άρμα βαρύ\nκι οργώνοντας πατά και λιώνει τον καρπό τον τυχερό\nκαι σαν φεύγει είναι το χωράφι σου οργωμένο\nμα τα μάτια σου δακρυσμένα.\nΜοιάζει ο πόνος τούτος με εκείνον που νιώθει\nο γείτονας που το χωράφι του ψάχνει να βρει κι άλλη, κι άλλη τροφή.\nΚαι το βράδυ ο ένας τρώει και κοιμάται\nκι ο άλλος κάθεται στη μέση του χωραφιού\nκοιτά τα άστρα και παρακαλεί.\nΣαν η αναπνοή του μυαλού σβήνει,\nσαν το παράθυρο του νου κλείνει,\nακούς σε κελί όλο και πιο μακρινό\nτην ψυχή σου να κλαίει·\nπου νιώθει πως το αφεντικό του δε θα ξαναδεί.\nΑν μια υπόσχεση πίσω στο χρόνο δεν υπήρχε\nπου να μιλά γι’ αυτόν που χάθηκε και γι’ αυτόν που θα βρει,\nδε θα αλλάζαμε τα ραντεβού μας,\nδεν θα περιμέναμε από άνθρωπο σε άνθρωπο κάτι να φανεί.\nΤι παράξενη που είναι η λογική!\nΕίναι σαν μια συμφωνία που κλείστηκε\nσε δύο τηλέφωνα\nόταν ο ίδιος τρελός νέος\nγια να περάσει το βράδυ του\nστο καθένα απ’ αυτά μίλαγε διαδοχικά.\nΤούτο ίσως που μπορεί ο νους να κάνει\nείναι να ζωγραφίσει την άνοιξη\nκαι να καλέσει τη ζωή να κινήσει τα σχήματα\nν’ ανακατέψει τ’ αρώματα\nν’ ανοίξει και να κλείσει της πεταλούδας τα φτερά.\nΑν η αγάπη υπάρχει μέσα μου\nκι είναι η πραγματική αγάπη του Θεού,\nτότε δεν πρόκειται να χάσω,\nτον ουρανό, την κατανόηση, τη σοφία και την αγάπη θα κερδίσω.\nτότε θα χάσω.\nΌλη τη ζωή μου σ’ ένα μοχλό τη στηρίζω:\nπως η αγάπη του Θεού έρχεται\nμέσα απ’ την απόλυτη εμπιστοσύνη στη Χάρη του.\nΔεν είναι διανοητικό.\nΕίναι μια ενέργεια ή ένα πεπρωμένο.\nΕίναι θέληση ή κατανόηση.\nΕίναι κάτι βαθύ\nπου μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε ήρωα και σε δειλό συγχρόνως.\nΠρέπει να ’ναι αυτή η Αγάπη,\nόταν δεν κομματιάζεις το Θεό σε παρελθόν, παρόν και μέλλον.\nΑν δεν είναι αυτή, είμαι χαμένος.\nΑν δεν είναι αυτή, δεν υπάρχει τίποτα για να χαθεί.\nΓιατί το μίσος και ο θυμός;\nΓιατί έσβησε και χάθηκε ο ήλιος πίσω απ’ τα σύννεφα για πάντα;\nΔεν ήρθαμε για να λουστούμε στο φως;\nΔεν ήρθαμε για ν’ αγκαλιάζουμε ο ένας τον άλλο και να λέμε «σ’ αγαπώ»;\nΉ μήπως έσβησε ο ήλιος πίσω απ’ τα σύννεφα\nγια να αναδυθεί μες στην καρδιά μας για πάντα;\nΑπό πέλαγο έρχομαι μακρινό\nκατάπληκτος και φοβισμένος\nΉμουν ατρόμητος μια φορά\nκαι κόντρα στους ανέμους έπλεα, πάντα αντίθετα, σύμφωνα ποτέ.\nΜέχρι μια μέρα σύννεφα πήδηξαν πελώρια\nκαι βρυχόμενα έπιασαν το καράβι να το ξεκουνάνε,\nμπρος πίσω, πάνω και μέσα στο νερό.\nΔελφίνια χόρευαν ή κοιτούσαν έντρομα\nκαι ξαφνικά βουβάθηκε η θάλασσα\nκαι νόμισα πως σε μια στιγμή\nένα περίεργο μάτι που έβλεπε τη σκηνή έκλεισε.\nΘε μου, σκέφτηκα, πνίγομαι\nκαι γυρίζω αριστερά και βλέπω το Χριστό.\nΜε κοιτούσε και ήθελε να χαμογελάσειˑ\nτον κοιτούσα και ήθελα να κλάψωˑ\nκι ήρεμα, με φυσικότητα αμέριμνη, έσπασε το κατάρτι μου\nκι άρχισε να κάνει η βάρκα νερά.\nΑλεξάνδρα κορίτσι μου, βουλιάζω!\nΈβγαλα τα μάτια απ’ το Χριστό\nκαι κοίταξα τις όχθες,\nσκοτεινές, σαρκαστικές, γελούσαν νόμισα συριστικά\nκρατούμενες από ένα σφύριγμα που έμοιαζε με κλάμα.\nΟδύνη, οδύνη, ο Χριστός έφυγε,\nο ουρανός έκλεισε, από κοράκια καμιά κραυγήˑ\nέκλεισε ο ουρανός\nκαι έμεινε μόνο στο λαιμό μου\nστυφή γεύση τρόμου.\nΆνοιξε τον κόλπο σου,\nΑλεξάνδρα κορίτσι μου, κι άσε με μέσα.\nΩ πώς κρυώνω!\nΝα μπω, να κουρνιάσω σε μια γωνιά,\nν’ απλώσω τα χέρια μου στο τζάκι\nκαι να ονειρευτώ πως το κατάρτι βυθίστηκε στη θάλασσα\nτο καΐκι έγινε κομμάτια\nκαι άξαφνα, ανάλαφρα, χωρίς να σκεφτώ\nπήδηξα πάνω στο νερό\nέπιασα το Χριστό απ’ το χέρι, τον αγκάλιασα\nκαι προχωρήσαμε μαζί στον ορίζοντα,\nσα να μας περίμενε ένα φιλικό φως κάπου,\nκάπου κάτω απ’ τον χλωμό ουρανό...\nΤο νερό σκοτείνιασεˑ\nοι όχθες ανοιγόκλεισαν τα δόντια\nκι ένα κύμα γέλιου ορθώθηκε\nαπ’ τη μία άκρη της θάλασσας ως την άλλη\nκαθώς η Αλεξάνδρα σταύρωσε τα πόδια\nκαι γλίστρησα στο παγωμένο νερό.\nΠάνω στο χώμα κάθομαι και τραγουδώ.\nΔεν ξέρω τι θέλω να πω.\nΜια προσευχή μόνο ν’ αφήσω\nαπό μέσα μου να ξεχαστώ.\nΈνα αυθόρμητο μάτι\nμία έκρηξη προς τα έξω\nνα κλειστεί κάθε τι γύρω\nΟ κόσμος να ’ναι σώμα μου\nμόνο, να μείνει, σιγαλιά.\nΑχ, μια σιγανή προσευχή\nέναν γλυκό ήχο που δε σταματά.\nΚοιμήθηκα λίγο το βράδυ\nσέρνω το σώμα βαριά.\nΜα πίσω από αυτό το σώμα\nκάποιο άλλο πετά.\nΣέρνω το χέρι όπως γράφω\nμα ο νους μου πηδά χωρίς χαλκά.\nΣαν ένα σκυλί που από τη λύσσα του ύπνου\nξέφυγε τρέχει γοργά.\nΤρέχει ο νους,\nτο σώμα πηδά.\nΚαι η ψυχή κυλά\nσα νερό που δεν ξεχνά.\nΩ Τρόμε μου\nΩ Τρέλα, τρελή νύχτα της καρδιάς μου\nΩ Νύχτα, κρύα και παγερή\nΩ Ανέλπιστη, Δυσέλπιστη ελπίδα\nΩ Βράχε που έπεσες μεσ’ στο νερό\nκαι με τραβάς στον πάτο.\nΠώς τρέμουν τα χέρια μου\nΠώς τρέμει η καρδιά μου\nΝύχτα σα να ’γινε\nόλη η ύπαρξή μου\nκαι κάθεται μια κουκουβάγια στα σπλάχνα\nγκραφάρει το λαιμό μου\nκαι σκούζει λυπητερά.\nΩ Ανέλπιστη, Δυσέλπιστη ευτυχία\nΑνέλπιστη, Δυσέλπιστη Ισορροπία\nΑνέλπιστη, Δυσέλπιστη Ελπίδα\nκάπου χαμένη στα σκοτεινά τούνελ της καρδιάς\nπώς κλαις λυπητερά.\nΦίλος είναι αυτός που σου θυμίζει το χρέος σου.\nΔεν είναι αυτός που σε κάνει απεριόριστα να γελάς.\nΌταν η συνείδηση πέφτει\nμόνο ένας φίλος κρατά την ψυχή σου ψηλά.\nΓιατί από μία κρυφή πηγή\nτην καρδιά σου τροφοδοτεί\nμε μία θύμηση που στου πεπρωμένου σου το κρεβάτι\nένα αυτόματο ρολόι τοποθετεί.\nο φίλος θα σε ξυπνήσει.\nΚάθε βράδυ έχω αυτή τη δύσκολη ώρα. Κάποιος διάβολος με κυνηγάει και ζητάει να φάει. Στάσου δίπλα μου, Θε μου. Μίλα του. Εξήγησέ του. Πες του πως...\nείμαι ένας απλός άνθρωπος\nΔεν ψάχνω στα σύννεφα\nτα σάλια μου τρέχουν\nΔεν έχω τίποτα, τίποτα πια.\nΈνας σκυφτός άνθρωπος είμαι. Που θέλει μόνο να ζει νωχελικά.\nΠέφτει το βράδυ. Θε μου, τι θα φάω;\nΠετεινός αισθάνομαι που βιάζεται για την αυγή.\nΚουκουβάγια που βιάζεται για τη νύχτα.\nκαι που έστρωσε το τραπέζι.\nΜέσα στη νύχτα που πέφτει\nφωνές σιωπούνε, άλλες ξεπηδούνε μέσα απ’ τα χόρτα\nκαι μέσα απ’ τα σωθικά μου\nσαν κραυγή από σφαχτάρι\nένας ματωμένος λαιμός, θρηνεί.\nΤι ώρα έφαγα; Στις 2:00;\nκι είναι τώρα 6:00.\nΜα στο στομάχι μου\nδιαφορετικό ρολόι τρέχει\nμεσ’ από των πλανητών τους γύρους\nμεσ’ από των αλητών τις ευχέςˑ\nείν’ ένα ρολόι που βασίζεται στην πείνα\nμία προσευχή που βασίζεται στο θυμό\nμια μέρα που αρχίζει με το συσσίτιο\nμε ένα πεινασμένο σκυλί που σ’ ένα κόκκαλο τρέχει.\nΜέσα στης πείνας το παραλήρημα\nμες στης ανάγκης το παράπονο\nπολλά ζητιάνικα χέρια σηκώνονται προς τα πάνω\nκαι ζητιάνικα σώματα σωριάζονται βουβά.\nΈνα σκυλί μένει κι ένα κόκκαλο\nένας μοναχικός διαβάτης\nένας ήλιος που τρέχει\nκαθώς η ώρα περνά.\nΑν κάθε άνθρωπος ζει πολλές ζωές\nστην προηγούμενη ένας ασκητής θα ’μουνα\nένα άνυδρο δέντρο.\nΑπό πείνα σε πείνα τρέχει η ψυχή μου\nαπό κρύο σε δίψα\nκαι το σώμα μου την ακολουθεί.\nΟι πολιτισμένοι άνθρωποι γελάνε\nμε τη σκέψη πως ο Μωάμεθ μιλάει για βουνά από ρύζι\nμα κάθε πιάτο τους ξεχειλίζει.\nΜία συνεχής συνείδηση είναι η πείνα\nένα συνεχές παράπονο\nη λυπητερή της σκιά.\nΚοντά κοιτά ο άνθρωπος που πεινά\nως όπου φτάνει το χέρι του\nΔύο δάκρυα συντροφεύουν\nετούτον που πεινά\nτην τιμιότητα πίσω απ’ τα μάτια του.\nΔύο δάκρυα συντροφεύουνε\nκαι όποιον νυστάζει\nΤο ένα δάκρυ το φεγγάρι\nτο άλλο ένα άστρο, ο αυγερινός,\nκαι το βουερό, το κρυφό αναστέναγμα\nο ήλιος που έχει χαθεί πια, που είναι μακριά.\nΑπό δάκρυ σε δάκρυ\nλέει ένα παραμύθι ο ουρανός\nαπό τη γιαγιά στο τζάκι\nστα κουρασμένα της παιδιά.\nΞημέρωσε κι ο ήλιος φέγγει\nπέρασε η κούραση, η νύστα ξυπνά\nκι η πείνα ακολουθεί τη δίψα\nσε μιαν καρδιά που μόνη της παραμιλά.\nΈπεσε πάλι η νύχτα\nχάθηκε ο ήλιος, το άστρο αυτό και τ’ άλλο,\nτο παραμύθι τ’ ουρανού\nειπώθηκε πια για καλά.\nΗ βάση του ονείρου\nβρίσκεται στην τροφή,\nη πηγή της επιθυμίας,\nη κρυφή σκέψη της ευτυχίας,\nκαι της ευφυίας το μυστικό\nβρίσκεται πίσω απ’ το ποθημένο νερό.\nόπως βγάζει η κότα τ’ αυγό\nένα-ένα, αυτό, σφίξιμο, αυτό κι αυτό.\nόπως γεννά η κότα τ’ αυγό\nμια πεντάρα τα πωλώ.\nΕίκοσι ποιήματα έγραψα σήμερα\nκι εκατόν είκοσι συλλαβές.\nΕίκοσι σελίδες θα πιάσουν\nοχτακόσιες ενενήντα δύο και μία δραχμές.\nΣου γράφω καθώς η πείνα με πιέζει. Η ύπαρξή μου ανεβαίνει στα μάτια μου. Τα αντικείμενα φαίνονται συγχρόνως μεγάλα και μικρά. Φαίνονται μια ιδέα. Ποτήρια φαίνονται ολόκληρα βουνά.\nΑυτό θα πρέπει να ’ναι ο Θεός μέσα στον άνθρωπο. Η ύπαρξη η θηλυκιά.\nΚι η αρσενικιά θα πρέπει να’ναι\nκάτι που περιγράφεται μόνο κρυφά.\nΣαν καταρράχτης χτυπά η πείνα.\nΝερό με δική του θέληση.\nΜέσα στο σώμα πέφτει\nπρος το μυαλό ανεβαίνει.\nΕίναι μια επίθεση των σπλάχνων\nστην εγκεφαλική μήτρα\nπου διαπερνά την καρδιά.\nΑχ, Θε μου,\nάνθρωπε την πείνα μη σκέφτεσαι,\nάστη να τραβήξει το δρόμο της,\nΤο νερό προς τα πάνω πώς πέφτει\nμόνο τούτος καταλαβαίνει\nπου τις ακτίνες του ήλιου κοιτά.\nΠοιος θα μπορέσει να πει\nποιαν ανταύγεια παίρνει η σελήνη δανεική;\nΓρήγορα το φως του ήλιου τρέχει,\nνου δεν έχει\nιδιοκτήτη να μετράˑ\nκαι η πείνα έτσι\nξεχνά πού ανήκει\nκαι αφήνεται προς τα ψηλά.\nΆσ’ τη να τραβήξει το δρόμο της.\nΌπου πηγαίνει είναι καλά.\nΠοιος θα χωρίσει το πεινώ\nκαι το προσωπικό παράπονο;\nΦορές είν’ ο ορίζοντας τόσο καθαρός,\nφορές πετάς στην ομίχλη\nκι η φαντασία σου ουρανό και γη δεν ξεχωρίζει.\nΩ, ποιος θα πει\nπού το σώμα πέφτει μες στην πείνα\nκαι πού ανεβαίνει η ψυχή, τραγουδά;\nΠοιος θα χωρίσει τα σύννεφα\nμέσα απ’ όπου ένας αετός πετά;\nΜία κλωστή που ίσια τραβά\nκεντώντας στην πείνα\nτη λογική στραβά.\nΈξω η βαβούρα των στρατιωτών που τρώνε. Σαχλά αστεία. Γέλια. Περγέλια.\nΜέσα η άλλη βαβούρα. Η μουσική η απαίσια. Η ανωκατοσούρα. Ο εκμηδενιστικός αφανισμός.\nΤι να προτιμήσεις; Μέσα από δύο όχθες περπατάς μ’ ένα ραβδί πάνω στη θάλασσα. Η ψυχή σου το ραβδί. Γελά κι αυτή. Με τον μέσα και τον έξω κόσμο. Με την ελπίδα τούτη και την άλλη. Με τους στρατιώτες\nκαι τον εκλεπτυσμένο ιδεαλισμό.\nΣα μία νύχτα και μία μέρα. Και ένα σούρουπο.\nΠοιήματα προσπαθώ να γράψω. Μα η σκέψη μου θολή. Τα συναισθήματα μπερδεμένα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω αυτή τη φωνή απ’ την άλλη.\nΣα μία θάλασσα με κύματα και ψάρια πολλά. Ανήσυχες βάρκες. Ψαράδες που κοπιάζουν. Ρεύμα που παρασύρει\nστον ασταθή πανζουρλισμό.\nΑχ, Θε μου. Άστατα ψάρια η σκέψη μου.\nΚάθε δέντρο είναι μια ακίνητη παρουσία. Κάθε κλαδί έχει τη δική του ψυχή. Κάθε φύλλο έχει προσωπική προτίμηση και το άνθος συχνά ακούς τη μέλισσα να καλεί.\nΑπό εποχή σε εποχή, από φυλλωσιά σε μπουμπούκι\nένας μαγεμένος αυλός διαλαλεί\nπως στην κοινωνία των φυτών και των ζώων\nμυστικές πεταλούδες κρύβονται\nνεράιδες ακίνητες στέκονται και συνομιλούν.\nΧωμάτινα χέρια έχει η γη,\nφωνές σαυρίσιες, πελεκανίσιες,\nπονηριές πειναλέες, δόντια αρπακτικά,\nμια καρδιά που σαν βουλκανιζατέρ αγκομαχά.\nΜέσα από τα παράπονα που ακούς από τη γη ν’ ανεβαίνουν\nηχεί ένας γλυκύτερος κρότος, μια έντιμη κραυγή\nπου δε μιλά για της ψυχής μας τον πόνο\nμα για μια ανώτερη, πιο μαλακή χαραυγή.\nΜέσα στο νερό ψάρια κολυμπάνε\nπάνω στις πέτρες πουλιά πατούν\nτον ουρανό αεροπλάνα διασχίζουν\nκαι τα χαρτιά ποιητών ώρες καυτές σα δαδί.\nΑπό της γης τα κλαδένια τα χέρια\nμία μουσική, ανέμελη καρδιά ξεφυτρώνει\nόχι σα τα λοξά κλαδιά\nμα προς τα πάνω, όπως προς τα κάτω η αδιάφορη μπόρα.\nΜέσα στους χώματος τους λαβύρινθους\nμερμυγκήσια μάτια δακρύζουν\nσαυρίσια στόματα γογγύζουν\nαρκουδίσιοι λαιμοί ουρλιάζουν λυπητερά.\nΤου κόσμου όλου τη φωνή\nμόνο ο ποιητής μπορεί να περιγράψει\nμε ένα αδιάφορο δάκρυ\nΦωνές αλογίσιες στα σπλάχνα μας\nΦωνές φοβερές χτίζουν στα σπλάχνα μας\nπύργους από μελωδίες\nπου γκρεμίζονται μόνο\nαπό ψίθυρους ακατανόητους, μοναχικούς.\nΜέσα στης τρέλας το παραμίλημα\nένα φίδι μουλωχτό τριγυρνάει\nμέσα στης λογικής το φρένο\nταυρίσια μάτια με συμπάθια κοιτούν.\nΣφίξε το νου σου πάνω σε κάτι δυνατό\nβρες, για σένα, ένα ιδανικό\nκρύψτο το βράδυ στο μαξιλάρι\nμη το ξεχνάς σα βγαίνεις για το χορό.\nΌταν ο χορός τελειώσει\nκι η πίστα θα ’χει σκουπιστεί\nΦύλα το πίσω απ’ το μαξιλάρι\nχώστο στην τσέπη βαθιά.\nΣα για το χορό βγαίνεις\nτραγούδησέ του κάτι, κρυφά.\nΚάρφωσε το νου σου πάνω σε κάτι δυνατό\nκοίταξε το σταυρωμένο Χριστό\nδεν παίζει ο νους του, δε στήνει το μάτι του χορό.\nΌταν η πλημμύρα θα έρθει\nμόνον ο Σταυρός θα μείνει σταθερός\nγιατ’ είναι κρεμαστάρι του\nΜην αφήσεις κανένα να σου πει πως ο πόνος δε νικιέται\nΜία μουσική υπάρχει σε κάθε άνθρωπο\nμία κρυφή κραυγή\nμια νότα που δονείται\nμε δική της ψυχήˑ\nένα τετράδιο με πολύχρωμες σελίδες\nένας παπαγάλος με βρώμικες λέξεις\nπου περπάτησε μόλις, για πρώτη φορά.\nΣήκω φίλε μου, άνθρωπε\nστηλώσου στα πόδια σου\nη καρδιά σου ξυπνά;\nένα ανέμελο τραγούδι\nένας φίλος που σου γνέφει από μακριά.\nΜία λύρα είναι η καρδιά,\nκαι οι χορδές του\nόποιοι αγαπάμε κρυφά.\nΜία λύρα με κρυμμένες χορδές\nένας αυλός με τρύπες\nαπ’ όπου ο αέρας φυσά.\nεικόνες απ’ το Ζωγράφο\nγια κάθε τίμια καρδιά.\nΓια το κάθε ανθρώπινο μάτι\nκαι χαρακώνω εύκολη περπατησιά.\nΝαι, στο φως του φεγγαριού\nποιήματα για τον τρελό του χωριού.\nΠερνά ο Θεός απ’ το σώμα μου\nη καρδιά μου βουίζει\nπάλλεται ο νους μου, γλυκά, μοναχικάˑ\nείναι του Θεού η φωνή\nπου παίζει ο τρελός του χωριού\nγια τον κουφό που γελά.\nΠοιήματα γράφω και τρέμω\nμα πώς να φύγω;\nΑυτόν που την πνοή Του μου δίνει\nπώς να αφήσω;\nΘα ’πρεπε να μην κρυώνω\nθα ’πρεπε να μην νυστάζω\nθα ’πρεπε να μην μπορώ\nΈνα χημείο είναι ο ποιητής\nένα θαυμάσιο εργαστήριο\nόπου γίνεται το κρύο κι η πείνα\nΜία κραυγούλα γίνεται\nένα κόκκινο κασκόλ που φορά ο Θεός.\nΔεν υπάρχει τίποτα που ο Πλάστης δεν μπορεί\nόλα τα μπορεί η πλαστελίνη\nγιατί έχει πάνω της\nτη δική Του μορφή.\nΔεν υπάρχει τίποτα που ο Θεός δεν μπορεί\nτίποτα η Πλαστελίνη\nείναι η φίλη του, η κολλητή.\nΣίγουρη είναι για το σπόρο η γη,\nγιατί ανεβαίνει στο χάος;\nΤι κοιτά να βρει\nστο λευκό κενό;\nγιατί ανεβαίνει προς τα πάνω;\nΠοια κίτρινη, κόκκινη μπάλα\nΜαλλιά περίεργα έχει το δέντρο\nΜόνο η καρδιά του μένει μυστική\nεκεί μες στο κουκούτσι\nΈχει δύναμη μεγάλη το πνεύμα\nέχει ένα μυστικό:\nμην τραβολογάς την καρδιά σου από ποτό σε ποτό.\nΜισώ τους ανθρώπους που λένε ψέματα\nέχουν για όλα μια ψεύτικη ευχή\nποτέ δεν έχουν μια αληθινή προσευχή.\nέχουν για όλα μία έτοιμη λογική\nκαι μισώ τους ανθρώπους που λένε ψέματα\nγιατί δεν έχουν μια απελπισμένη κραυγή.\nΠερίεργα άρχισε κι αυτή η μέρα.\nΛες και υπάρχουν δύο καιροί.\nΠως ενώ ο έξω καιρός έφτιανε,\nένας μέσα καιρός μάζευε σύννεφα βαριά.\nΛιακάδα τώρα έξω\nμα μέσα μπόρα ξεσπά.\nΈφεραν καινούριο μηχάνημα στα μαγειρεία.\nΘα κόβω τώρα ψιλές, τηγανιτές τις πατάτες.\nΚι όταν ρίχνω το λάδι\nθ’ ακούω να τσιτσιρίζουν\nλες και ψυχή έχουν\nκι όπως είναι κομμένες\nπασαλείβει τις πληγές τους με αλμύρα ο Θεός.\nΜε δυο διαβόλους από πάνω\nμε άσπρες ποδιές.\nΈνα χαντάκι άδειασα το πρωί.\nΜετά καθάρισα μια βρύση\nκαι ένα συρματόπλεγμα\nμέτρησα από το γήπεδο ως το βουνό.\nΣιγά σιγά αισθάνθηκα\nτο μυαλό μου να καθαρίζει\nκαι την καρδιά να τραγουδά σε πιο χαρωπό σκοπό.\nΑπό μέσα παίρνεται το κάστρο.\nΟ κίνδυνος φαίνεται απ’ έξω.\nΜα εκεί κάπου, στα χαλάσματα\nο προδότης καραδοκεί.\nΣαν ένα σκουλήκι μέσα στο φρούτο\nή ένα πουλί ελεύθερου αέρα\nκάπου που ο αερισμός έχει ξεχαστεί.\nΠηδά η ανάρρωση σα τη γαζέλα κι έρχεται.\nΠάνω απ’ τις σχισμές της γηςˑ\nπάνω απ’ τους λάκκους.\nΣηκώνει το σώμα και ανυψώνεταιˑ\nστέκεται στον αέρα. Νωχελικά.\nΚαι καθώς πέφτει μετά\nθα ’λεγες πως τραγουδά ένα τραγούδι.\nΈνα αργό τραγούδι.\nΠως ο άρρωστος\nΣα τη γαζέλα που πηδά\nσα τις σχισμές του εδάφους\nσα τα μερμήγκια, πολλά μερμήγκια\nκαι τα λουλούδια μες στα νερά.\nΣηκώνεται η γαζέλα\nγελά ο άρρωστος\nκαι η ανάρρωση πέφτει ξανά.\nΤο πνευματικό μυαλό βλέπει εικόνεςˑ\nδε σκέφτεται σκέψειςˑ\nδε κουνιέται σωματικά.\nΜόνο στις αφηρημένες ιδέες\nαφήνεται να σηκωθεί απ’ τη γη\nκι εκεί δεν περιγράφεται πια.\nΣηκώνεται ο πνευματικός νους σαν αέρας\nπέφτει σαν αετός\nκι όταν στέκεται στον αέρα\nμια τελεία είναι,\nο κάθε εαυτός.\nΛοιπόν είτε σηκώνεται σαν πνεύμα\nείτε σαν όραμα απτό πετά\nμα δεν κοντανασαίνειˑ\nΈχει το δικό του νόμο\nπου μοιάζει με το αγκάλιασμα της γυναίκας\nστον άντρα που τη σκέψη ξεχνά.\nΗ δυνατότητα του νου να συγκεντρώνεται\nδεν είναι παροδική υπόθεση μιας στιγμής,\nο συγκεντρωμένος νους\nείναι ο ίδιος όποτε κι αν τον δεις.\nΔε φεύγει απ’ τον εαυτό του\nγια να τσακώσει περαστικά κάτι σπουδαίο\nμα μέσα του, σα σε γαλάζια λίμνη\nκαθρεφτίζει όπως είναι σύννεφα μεγάλα και μικρά.\nΔεν είναι συγκεντρωμένος γιατί διώχνει τις άλλες σκέψεις,\nμα για τα περίσσια κύματα που ξεχνά.\nΝαι, είναι η συγκέντρωση σαν μια λίμνη\nαπ’ όπου μια ήσυχη βάρκα περνά.\nΜια ήρεμη βάρκα\nπου δεν κουνά τα νερά.\nΜια αλυσίδα γεγονότων\nδίνει σε κάθε πλήγμα μια λογική ουράˑ\nμα μες στην αλληλουχία\nτίποτα από μόνο του δε χτυπά.\nΟ ατελής νους απομονώνει, χωρίζει\nγια κάτι και το λόγο του μιλά\nχωρίς να βλέπει πως\nκι ο ίδιος δε μπορεί για πάντα να παραμιλά.\nΌλα έρχονται για κάποιο διάστημα και μετά φεύγουν\nτίποτα δε φτάνει τυχαία\nαπ’ το μυαλό που κεντήματα φτιάχνει\nδιαρκέστερη είναι η κλωστή που ίσια τραβά.\nΤο νήμα φτιάχνει τα σχέδια\nκαι μετά προχωρεί μπροστά και ξεχνά.\nΑν είναι να έχει η σκέψη τη δική της χαραυγή\nένα αυτόνομο ήλιο\nμια λυπημένη βροχή\nπρέπει στο σώμα την αυτοδυναμία να δώσει\nνα μην του δίνει βοήθεια σαν κάτι δύσκολο βρει.\nΈχει το σώμα τη δικιά του σκέψη\nπου μοιάζει με του ήλιου τα φτερά\nσαν ξαφνικά μπόρα ξεσπά.\nΤη δικιά του δύναμη το σώμα για να κερδίσει\nπρέπει στο φως ν’ αποδείξει\nπως μπορεί στο σκοτάδι να ζειˑ\nαν σε κάθε πανικό\nπέφτει και παρακαλεί το μυαλό\nπότε θ’ ακούσουμε το δικό του σκοπό;\nΆσε το σώμα τον εαυτό του να βρει\nμπορεί να χαράξει μια προσωπική χαραυγή.\nΟι γυναίκες που θέλουν να πνευματικοποιήσουν τη σεξουαλική τους επιθυμία\nδεν πρέπει να ανησυχούν υπερβολικά σε σχέση με τις φεμινιστικές θεωρίες περί θηλυκής πλευράς του θείου.\nΌχι ότι αυτές είναι λάθος,\nαλλά δεν θα τις βοηθήσουν για το σκοπό αυτό.\nΓια να πνευματικοποιήσει η γυναίκα τη σεξουαλική της επιθυμία\nθα ήταν προτιμότερο να σκεφτεί το Θεό ως αρσενικό,\nγιατί τότε η επιλογή είναι εύκολη:\n«Ποθώ τον Πάνο, τον Τάκη ή τον Μήτσο\nή τον μεγαλοδύναμο και Δημιουργό Θεό;»\nΦαντάσου τη δημιουργική ενέργεια του Θεού απέραντη,\nφαντάσου το πέος του να ανεβαίνει από τη βάση, τη γη, στους υψηλότερους ουρανούς,\nφαντάσου τη φωνή του να βροντά με τους κεραυνούς.\nΦτιάξε το Θεό με τη φαντασία σου\nκαι τούτο το ψεύτικο δημιούργημα\nζωοδότησέ το με τον πόθο σου.\nΗ ζωή του πόθου σου μπορεί να δημιουργήσει ένα ζωντανό Θεό.\nΓνώριζε ότι ο αρσενικός Θεός υπάρχει,\nότι είναι εκατομμύρια φορές ισχυρότερος και σεξουαλικότερος από την πιο τρελή σου φαντασία.\n«Και τι σημαίνει αυτό για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία;», λες.\nΔεν ξέρω. Ελπίζω να μη την υπονομεύει.\nΑπλώς μια πρακτική συμβουλή σού δίνω.\nΠόθησε, γυναίκα, τον αρσενικό Θεό\nκαι άλειψε το σπέρμα του, το Πνεύμα,\nστα στήθη της ζωής σου.\nΕίμαι λάτρης του αρσενικού Θεού.\nΓια το θηλυκό Θεό δεν ξέρω τίποτα, αν και μπορεί κι αυτός να υπάρχει.\nΑν δεν υπάρχει, πώς θα εξηγήσεις την ομορφιά και την έλξη των γυναικών, τη χάρη των κοριτσιών,\nτη μαγεία μιας κίτρινης παπαρούνας;\nΑν δεν υπάρχει, πώς θα εξηγήσεις τις ιδιότητες της αγάπης και της συμπόνοιας,\nτης κατανόησης, της τρυφερότητας και της δεκτικότητας;\nΕίναι λάτρης του αρσενικού Θεού,\nμα η αγάπη μου γι’ αυτόν δεν με κάνει τυφλό\nμπροστά στα θέλγητρα της φύσης και της εκλεπτυσμένης διάνοιας.\nΘα μπορούσα να ’μαι ένας ιππότης που μάχεται για την Παναγία,\nένας άντρας που μάχεται για την εκλεκτή του,\nένας βουδιστής που μάχεται για τη νιρβάνα.\nΚι όμως, δεν είμαι αυτά. Γεννήθηκα ένα ντροπαλό κορίτσι\nκαι ο καλός μου πάντα θα καλπάζει προς εμένα.\nΕνώ κάνω τα καθήκοντα που η κακή μου μητριά μού επιβάλλει,\nο καλός μου καλπάζει προς εμένα, για να με σώσει,\nκαι, ακόμα και πριν με φτάσει,\nνιώθω την αντρική του δύναμη να με συνταράσσει.\nΤα τέκνα που μου γεννά\nθα ’ναι ελεύθερα από την κακή μητριά.\nΠιστεύω πως δεν θα χρειαστεί να δουλέψουν στον κόσμο ξανά.\nΠερισσότερα ποιήματά μου εδώ.


Δεν είναι πρωταθλητής ο Rigondeaux στην νέα κατάταξη της WBA\nΗ WBA δεν έχει κάνει επίσημη ανακοίνωση σχετικά με την κατάσταση του Guillermo Rigondeaux και αν του έχουν αφαιρέσει τον τίτλο στην κατηγορία υπερπετεινού, αλλά δεν είναι πλέον καταταγμένος ως πρωταθλητής στην τελευταία κατάταξή τους.\nΟ εγκριτικός οργανισμός είχε ανακοινώσει πως εάν ο Rigondeaux (17-1, 11 KO) έχανε τον αγώνα με τον πρωταθλητή της WBO στα υπερφτερά Vasyl Lomachenko (10-1, 8 KO) στις 9 Δεκεμβρίου πέρυσι, θα του αφαιρούταν ο τίτλος στα 55 κιλά, και φαίνεται ότι αυτό συνέβη. Υπενθυμίζουμε πως ο Rigondeaux έχασε, αφού παραιτήθηκε στο σκαμνί του στο τέλος του έκτου γύρου.\nΑν αυτό δεν είναι λάθος στην ιστοσελίδα της WBA, τότε ο τριανταεφτάχρονος, δις χρυσός Ολυμπιονίκης, Rigondeaux θα έχει πολύ δύσκολη πορεία μπροστά του για να επιστρέψει στην κορυφή της κατάταξης. Μπορεί να πάρει χρόνια για να ανεβεί πάλι σε αρκετά υψηλή θέση για να γίνει υποχρεωτικός διεκδικητής τίτλου εναντίον πρωταθλητών όπως ο Daniel Roman και είναι σχεδόν απίθανο ο Roman να έδινε σε έναν μαχητή τόσο ταλαντούχο όσο ο Rigondeaux μια εθελοντική ευκαιρία για τίτλο.\nΊσως θα ήταν καλύτερο για τον Κουβανό να βάλει στόχο έναν από τους άλλους πρωταθλητές στην κατηγορία του διότι αν η WBA δεν τον ωθήσει στην βαθμολογία της, θα είναι πλέον πολύ μεγάλος για να γίνει υποχρεωτικός διεκδικητής τίτλου. Όχι ότι δεν γίνεται, αφού το έκανε ο George Foreman, αλλά τέτοιες περιπτώσεις είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.


SATA - Τι σχεδιάζει η Samsung για το νέο Galaxy S8;\nΤι σχεδιάζει η Samsung για το νέο Galaxy S8;\nΗ νέα ναυαρχίδα της Samsung στα smartphones αναμένεται να είναι η καλύτερη απ' όλες και σύμφωνα με τις φήμες που κυκλοφορούν ετοιμάζεται ήδη.\nΗ εταιρεία έχει να αντιμετωπίσει τα περιστατικά εκρήξεων συσκευών Galaxy Note 7, ενώ από την άλλη πλευρά έχει ένα νέο ανταγωνιστή και αυτός δεν είναι άλλος από το iPhone 7. Αν και είναι απίθανο να δούμε το νέο μοντέλο της Samsung πριν από το Μάρτιο του 2017, υπάρχουν ήδη οι πρώτες διαρροές μέσω διαδικτύου.\nΣύμφωνα με τη βρετανική Mirror, οι πιο πρόσφατες ειδήσεις σχετικά με το Samsung Galaxy S8 έχουν να κάνουν με το τσιπ του επεξεργαστή στο εσωτερικό των ίδιων των τηλεφώνων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι, ενδεχομένως με το νέο επεξεργαστή, το τηλέφωνο να είναι έως και 1,8 φορές πιο ισχυρό από το ήδη εντυπωσιακό Galaxy S7. Όσον αφορά την οθόνη αναμένεται να είναι 5,2 ιντσών έχοντας πάντα το πλεονέκτημα της πολύ υψηλής ανάλυσης.\nΌσον αφορά την ημερομηνία κυκλοφορίας του Galaxy S8 μπορεί να μην υπολογίζεται μέσα στους επόμενους μήνες, αλλά είναι σχετικά εύκολο να προβλεφθεί. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, τα νέα τηλέφωνα της Samsung θα είναι στα ράφια των καταστημάτων μέχρι το τέλος του Μαρτίου ή -το πιο πιθανό- στις αρχές Απριλίου. Το Mobile World Congress του 2017 θα πραγματοποιηθεί από τις 27 Φεβρουαρίου μέχρι τις 2 Μαρτίου. Εκεί αναμένεται και η ανακοίνωση της Samsung για το εν λόγω μοντέλο.\nΤιμολογιακά, η νέα συσκευή δεν υπολογίζεται να έχει μεγάλη διαφορά από το Samsung Galaxy S7 και θα κινηθεί στα περίπου ίδια επίπεδα. Στην περίπτωση όμως που βελτιωθεί η δυνατότητα αποθήκευσης από τα 32GB που φτάνει σήμερα, τότε ενδεχομένως αυτό να επηρεάσει και το κόστος.\nMore in this category: « Apple: Διαθέσιμο στο κοινό το νέο macOS Sierra Παγκόσμιος σάλος με το NOTE 7 - Κλείστε τα όλα ανακοίνωσε η Samsung »


Πετάνε για Καυτανζόγλειο οι Μαυραετοί - Contra.gr - Live Sports Magazine\nΠετάνε για Καυτανζόγλειο οι Μαυραετοί\nΜΕΛΙΝΑ ΝΤΙΣΛΙΑΝ ΤΕΛ. ΑΝΑΝΕΩΣΗ: 03 Νοε. 2011 | 13:46\nΜετά από πολλές συζητήσεις και έρευνες για την έδρα που θα φιλοξενήσει τη Δόξα Δράμας στις πρώτες αγωνιστικές της Σούπερ Λίγκας, οι άνθρωποι της ΠΑΕ κατέληξαν στο γήπεδο του Καυτανζογλείου.\nΑν και αρχικά το «Κλεάνθης Βικελίδης» πρόβαρε σαν φαβορί για έδρα της Δόξας, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως περίμεναν οι νεοφώτιστοι και έτσι στράφηκαν σε άλλες λύσεις στην συμπρωτεύουσα. Η συμφωνία της Δόξας οριστικοποιήθηκε μετά και από την πολύωρη συνάντηση που είχε ο πρόεδρος της ΠΑΕ Θανάσης Σάμιος, μαζί με τον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, Πάνο Μπιτσαξή και τον Υφυπουργό Αθλητισμού, Χρήστο Αηδόνη.\nΗ διοίκηση της Δόξας εξασφάλισε τη διαβεβαίωση από τον ΟΠΑΠ πως θα καλύψει το μεγαλύτερο μέρος του ποσού που απαιτείται για τις εργασίες στο γήπεδο της Δράμας και υπολογίζεται πως σε περίπου ένα μήνα θα έχει τοποθετηθεί νέος χλοοτάπητας. Δεν αποκλείεται μάλιστα στο ίδιο διάστημα να είναι έτοιμοι και οι προβολείς.\nΣε ό,τι αφορά τις μεταγραφές της ομάδας, όπως όλα δείχνουν το ρόστερ θα ενισχυθεί τις επόμενες ώρες με τέσσερις νέους παίκτες. Ο λόγος για τους νεαρούς Αγγελούδη και Γιαννίτση από τον Άρη, τους οποίους θα ακολουθήσουν οι Φρανκού και Αρσενίεβιτς από τον Αστέρα Τρίπολης. Μάλιστα οι δυο πρώτοι δεν αποκλείεται να βρίσκονται στη Δράμα μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής (04/11).


Azarga - οφθαλμικές σταγόνες\nΤι είναι το Azarga;\nΤο Azarga είναι ένα πλύμα ματιών, εναιώρημα, που περιέχει δύο δραστικά συστατικά, τη βρινζολαμίδη και την τιμολόλη.\nΣε τι χρησιμοποιείται το Azarga;\nΤο Azarga χρησιμοποιείται για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης (ενδοφθάλμια πίεση, εσωτερική πίεση του ματιού). Χρησιμοποιείται σε ενήλικες ασθενείς με γλαύκωμα ανοικτής γωνίας (ασθένεια στην οποία η εσωτερική πίεση του οφθαλμού αυξάνεται επειδή το υγρό δεν μπορεί να ρέει έξω από το μάτι) ή από οφθαλμική υπέρταση (όταν η εσωτερική πίεση του οφθαλμού είναι υψηλότερη σε σύγκριση με τον κανόνα). Το Azarga χρησιμοποιείται όταν η θεραπεία με ένα φάρμακο που περιέχει μόνο ένα δραστικό συστατικό δεν έχει καταφέρει να μειώσει επαρκώς την ΙΟΡ.\nΤο φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί μόνο με ιατρική συνταγή.\nΠώς χρησιμοποιείται το Azarga;\nΤο Azarga χορηγείται με μία σταγόνα στο οφθαλμό που προσβλήθηκε δύο φορές την ημέρα. Η αναστολή πρέπει να ανακινείται καλά πριν τη χρήση.\nΠώς λειτουργεί το Azarga;\nΗ αύξηση της ΙΟΡ προκαλεί βλάβη στον αμφιβληστροειδή (την ευαίσθητη στο φως επιφάνεια που βρίσκεται στο πίσω μέρος του ματιού) και στο οπτικό νεύρο που μεταδίδει σήματα από τον οφθαλμό στον εγκέφαλο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απώλεια όρασης και ακόμη και τύφλωση. Με τη μείωση της πίεσης, η Azarga μειώνει τον κίνδυνο βλάβης.\nΤο Azarga περιέχει δύο δραστικά συστατικά, τη βρινζολαμίδη και την τιμολόλη. Οι δύο ουσίες δρουν μειώνοντας την παραγωγή υδατικού υγρού (το υδατικό υγρό μέσα στο μάτι) με διαφορετικούς τρόπους. Το μπρινζολαμίδιο είναι ένας αναστολέας της καρβονικής ανυδράσης που λειτουργεί παρεμποδίζοντας ένα ένζυμο που ονομάζεται ανθρακική ανυδράση, το οποίο παράγει ιόντα διττανθρακικών στο σώμα. Το όξινο ανθρακικό είναι απαραίτητο για την παραγωγή υδατικού χυμού. Η μπρινζολαμίδη έχει εγκριθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) με το σήμα Azopt από το 2000. Η τιμολόλη είναι ένας βήτα αναστολέας που χρησιμοποιείται συνήθως για τη θεραπεία του γλαυκώματος από τη δεκαετία του 1970.\nΗ συνδυασμένη δράση των δύο ουσιών είναι ανώτερη από εκείνη των μεμονωμένων ουσιών που χρησιμοποιούνται μόνη της.\nΠοιες μελέτες έχουν γίνει σχετικά με την Azarga;\nΟι επιδράσεις του Azarga ελέγχθηκαν αρχικά σε πειραματικά μοντέλα προτού μελετηθούν σε ανθρώπους.\nΤο Azarga έχει δοκιμαστεί σε δύο βασικές μελέτες στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 960 ενήλικες με γλαύκωμα ανοικτής γωνίας ή οφθαλμική υπέρταση. Η πρώτη ήταν μία εξαμηνιαία μελέτη για τη σύγκριση του Azarga με brinzolamide και με τη χρήση timolol μόνο σε 523 ασθενείς. Η δεύτερη ήταν μία μελέτη διάρκειας 12 μηνών σχετικά με τη σύγκριση του Azarga με τον συνδυασμό timolol και dorzolamide (άλλος αναστολέας καρβονικής ανυδράσης) σε 437 ασθενείς. Και στις δύο μελέτες, ο κύριος δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν η μεταβολή της ενδοφθάλμιας λειτουργίας κατά τους πρώτους έξι μήνες της θεραπείας. Η ΙΟΡ μετρήθηκε σε χιλιοστόμετρα υδραργύρου (mmHg).\nΠοιο είναι το όφελος του Azarga σύμφωνα με τις μελέτες;\nΤο Azarga ήταν πιο αποτελεσματικό από τα μεμονωμένα δραστικά συστατικά που χρησιμοποιήθηκαν μόνο του και έδειξε αποτελεσματικότητα ισοδύναμη με εκείνη του συνδυασμού τιμολόλης και δορζολαμίδης. Στην πρώτη μελέτη, η ΙΟΡ μειώθηκε από περίπου 21 mmHg σε 8, 0 - 8, 7 mmHg σε ασθενείς που χρησιμοποιούν Azarga. Αυτές οι μειώσεις συγκρίθηκαν με 5, 1 - 5, 6 mmHg αυτών που χρησιμοποίησαν brinzolamide και 5, 7 - 6, 9 mmHg αυτών που χρησιμοποίησαν timolol. Στη δεύτερη μελέτη, η ΙΟΡ είχε μειωθεί από περίπου 26 mmHg σε 8, 3 mmHg περίπου μετά από έξι μήνες και στις δύο ομάδες ασθενών.\nΠοιοι κίνδυνοι σχετίζονται με το Azarga;\nΟι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του Azarga (εμφανίζονται σε 1 έως 10 στους 100 ασθενείς) είναι δυσγευσία (πικρή ή παράξενη γεύση στο στόμα), θολή όραση, πόνος στα μάτια, ερεθισμός των ματιών και αίσθηση ξένου σώματος στα μάτια. Ο πλήρης κατάλογος όλων των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν με το Azarga περιλαμβάνεται στο φύλλο οδηγιών χρήσης.\nΤο Azarga δεν πρέπει να χορηγείται σε άτομα που ενδέχεται να παρουσιάσουν υπερευαισθησία (αλλεργία) στις δραστικές ουσίες, σε οποιαδήποτε από τις άλλες ουσίες, σε άλλους β-αναστολείς (π.χ. μερικά καρδιακά φάρμακα) ή σε σουλφοναμίδες (π.χ. ορισμένα αντιβιοτικά) . Το φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από ασθενείς που:\nπάσχουν από σοβαρή μορφή χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ασθένεια που προκαλεί στένωση των αεραγωγών).\nέχουν ορισμένα καρδιακά προβλήματα.\nέχουν σοβαρή αλλεργία που αφορά τη μύτη και τους αεραγωγούς.\nέχουν υπερχλωραιμική οξέωση (υπερβολική οξύτητα στο αίμα που προκαλείται από υπερβολικό χλωρίδιο).\nέχουν σοβαρά νεφρικά προβλήματα.\nΓια τον πλήρη κατάλογο των περιορισμών χρήσης, ανατρέξτε στο φύλλο οδηγιών χρήσης.\nΤο Azarga περιέχει χλωριούχο βενζαλκόνιο, το οποίο προκαλεί αποχρωματισμό μαλακών φακών επαφής. Επομένως, οι άνθρωποι που φορούν μαλακούς φακούς επαφής πρέπει να είναι προσεκτικοί.\nΓια ποιο λόγο εγκρίθηκε το Azarga;\nΗ Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) επεσήμανε ότι ο συνδυασμός των δύο δραστικών συστατικών του Azarga απλοποιεί τη θεραπεία και βοηθά τους ασθενείς να ακολουθήσουν τη θεραπεία. Η επιτροπή διαπίστωσε ότι τα οφέλη του Azarga υπερτερούν των κινδύνων για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης σε ενήλικες ασθενείς με γλαύκωμα ανοικτής γωνίας ή οφθαλμική υπέρταση, για τους οποίους η μονοθεραπεία δεν εγγυάται επαρκή μείωση του PIO. Η επιτροπή εισηγήθηκε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για το Azarga.\nΠερισσότερες πληροφορίες για το Azarga:\nΣτις 25 Νοεμβρίου 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε άδεια κυκλοφορίας για την Azarga σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Alcon Laboratories (UK) Ltd.\nΓια την πλήρη EPAR του Azarga, κάντε κλικ εδώ.\nΤελευταία ενημέρωση της περίληψης αυτής: 10-2008.\nΑυγό - Κρόκος και αυγό λευκό\nNOVYNETTE ® - Αιθυνυλ οιστραδιόλη + Δεσογεστρέλη\nΔιατροφή και ηπατική στεάτωση - λιπαρό ήπαρ\nΣυμπτώματα Marburg hemorrhagic fever\nΚεράσια και παγκόσμια παραγωγή\nΜετά την ανεμευλογιά, πότε είναι δυνατόν να επιστρέψετε στο σχολείο;\nALGIX ® Etoricoxib\nΆνοια με σώμα Lewy\nΦυσιολογία του στομάχου\nInnéov ANTI-AGE CELLULAIRE και X115 Φροντίδα δέρματος νέας γενιάς\nΡαβέντι στη φυτική ιατρική: Ιδιότητες του Ραβέντι\nANTI-ACNE ® Sulphur, Meclocicline και νικοτινικό οξύ\nPrimi Dentini από τον G.Bertelli\nΖελμποράφ - Βεμουραφενίμπη\nΦάρμακα κατά της ανεμοβλογιάς


Η Ελλάδα κατέσχεσε ένα ρωσικό πετρελαιοφόρο στο Αιγαίο Πέλαγος – ParosNews\nΑθήνα – Η Ελλάδα κατάσχεσε ένα ρωσικό πετρελαιοφόρο στο Αιγαίο Πέλαγος στο πλαίσιο των κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιβλήθηκαν στη Ρωσία, δήλωσαν αξιωματούχοι.\nΗ Ελληνική Ακτοφυλακή ανακοίνωσε ότι το Pegasus, ένα πετρελαιοφόρο που έπλεε υπό ρωσική σημαία με 19 μέλη του ρωσικού πληρώματος, κατασχέθηκε στις 15 Απριλίου και ότι αυτή τη στιγμή βρίσκεται αγκυροβολημένο στον κόλπο της Καρύστου, στη νότια ακτή της νήσου Εύβοιας. Το Λιμενικό είπε ότι η εντολή κατάσχεσης αναφέρεται στο ίδιο το πλοίο και όχι στο φορτίο του.\nΗ Ευρωπαϊκή Ένωση, μέλος της οποίας είναι η Ελλάδα, έχει υιοθετήσει ένα ευρύ φάσμα κυρώσεων κατά της Ρωσίας λόγω της εισβολής της στην Ουκρανία, προκειμένου να ασκήσει πίεση στη ρωσική οικονομία και την κυβέρνηση του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.\nΟι κυρώσεις περιλαμβάνουν απαγόρευση εισαγωγής και εξαγωγής διαφόρων προϊόντων, καθώς και απαγόρευση εισόδου πλοίων με ρωσική σημαία στα λιμάνια των κρατών μελών της ΕΕ.\nΦωτογραφία αρχείου zzkonst\n← Previous ΣτΕ: «Παγώνουν» οι οικοδομικές εργασίες στη Μύκονο από Απρίλιο έως Οκτώβριο κάθε έτους\nNext → Πώς να διαπιστώσετε ότι τα αυγά δεν είναι φρέσκα, πόσο καιρό μπορούμε να τα τρώμε μετά τις γιορτές


Τσίπρας και Μαδούρο - DexiExtrem\nHome / Πολιτική / Τσίπρας και Μαδούρο\nΠολύς λόγος γίνεται τελευταία στη χώρα μας για τα θλιβερά γεγονότα στη Βενεζουέλα και τη σιγή ιχθύος που κρατά ο –επίσημος και ανεπίσημος- ΣΥΡΙΖΑ. Σε ό,τι αφορά την ηγεσία του κόμματος λογικό είναι να έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους. Είναι γνωστές οι στενές σχέσεις της Κουμουνδούρου με το καθεστώς του Καράκας.\nΣχέσεις που –σύμφωνα με τις «κακές» γλώσσες- κάποιες φορές έχουν ξεφύγει από τα όρια της νομιμότητας. Από τα στελέχη, τα ανθυποστελέχη και τον όχλο που αποτελεί τον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ δεν περιμέναμε περισσότερα. Εδώ δεν έχουν να πουν μια λέξη για τους πρόσφυγες που σκοτώνονται κάθε μέρα σε ελληνικό έδαφος θα ασχοληθούν με κάτι που συμβαίνει στην άλλη άκρη του κόσμου;\nΌπως ήταν φυσικό γίνεται συχνά παραλληλισμός ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Νικολάς Μαδούρο. Και αν εξαιρέσουμε την εξωτερική τους εμφάνιση (με τον Βενεζουελάνο να έχει αρκετά παραπανίσια κιλά και μια μουστάκα που παραπέμπει σε ταινία πορνό των 70’s) οι δύο άνδρες έχουν όντως αρκετά κοινά μεταξύ τους. Πέρα από τον ιδεολογικό χώρο στον οποίο κινούνται, Τσίπρας και Μαδούρο μοιράζονται και ένα χαρακτηριστικό κομβικής σημασίας για τον τρόπο που κυβερνούν τις χώρες τους: Είναι παντελώς ανίκανοι. Και αυτό είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε ένα κράτος εν καιρώ παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.\nΓια τον Τσίπρα τα έχουμε πει χιλιάδες φορές- δεν έχει νόημα να επαναλαμβανόμαστε. Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος είναι πως ο λόγος που η Βενεζουέλα έχει ξεπεράσει το κατώφλι της διάλυσης και βαδίζει ολοταχώς προς μια αδιανόητη αλληλοσφαγή είναι το ότι ο Μαδούρο είναι πάνω απ’ όλα ένας χαμηλής ευφυΐας, αστοιχείωτος και αμόρφωτος τυπάκος –πρώην συνδικάλας στα λεωφορεία, που βρέθηκε να κυβερνά μια ούτως ή άλλως προβληματική χώρα. Σαν να γινόταν πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Ανδρέας Κολλάς ένα πράμα. Μια σύγκριση που μάλλον αδικεί τον συμπατριώτη μας ο οποίος και κωλοπετσωμένος ήταν και είχε τον τρόπο του να ξεγυμνώνει τους αντιπάλους του από πολιτικά επιχειρήματα και όχι μόνο.\nΑν λοιπόν ο πανέξυπνος και «μουράτος» Ούγκο Τσάβες βρισκόταν εν ζωή δύσκολα θα άφηνε την κατάσταση να του ξεφύγει σε τέτοιο βαθμό. Ο Μαδούρο απλώς «δεν το’ χει». Και προξενεί στη χώρα του ζημιές που θα περάσουν δεκαετίες για να διορθωθούν. Όπως ακριβώς και ο Τσίπρας.\nΑπό κει και πέρα ο Νικολάς σίγουρα αποτελεί πρότυπο για τον Αλέξη. Βέβαια, ο Τσίπρας ποτέ δεν πρόκειται να δολοφονήσει εν ψυχρώ πολίτες όπως κάνει ο Μαδούρο. Σίγουρα όμως θα ήθελε να δει πολιτικούς του αντιπάλους να σαπίζουν στη φυλακή, να διαθέτει τον απόλυτο έλεγχο τον ΜΜΕ (αυτό το προσπάθησε-εδώ όμως ο Μαδούρο αποδείχτηκε πιο ικανός) και σε γενικές γραμμές να δημιουργήσει μια «δημοκρατία» στα μέτρα του.\nΥπάρχει όμως και μια μεγάλη διαφορά: Ο Μαδούρο, πέρα από τα χάλια του, παραμένει συνεπής στην ιδεολογία του. Διαλύει μεν τη χώρα του αλλά το κάνει με μαρξιστικό τρόπο. Όπως τουλάχιστον αντιλαμβάνεται ο ίδιος τον μαρξισμό. Ο Αλέξης μας ούτε γι αυτό δεν είναι ικανός. Ξεπούλησε την ιδεολογία του μαζί με τα αεροδρόμια και το νερό.\nΤσίπρας και Μαδούρο Reviewed by Dexi Extrem on 13:23 Rating: 5


VW Polo: Ο διαδραστικός πίνακας οργάνων Active Info Display - VW Polo: o diadrastikos pinakas organon Active Info Display\nVW Polo: Ο διαδραστικός πίνακας οργάνων Active Info Display\n19:35 20/12/2017 - Πηγή: NewsAuto\nΜοναδικό γνώρισμα του νέου VW Polo αποτελεί ο ψηφιακός και διαδραστικός πίνακας οργάνων Active Info Display. Δείτε όλα τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του.\nΟ προαιρετικός ψηφιακός και διαδραστικός πίνακας οργάνων Active Info Display του νέου VW Polo διαθέτει υψηλής ανάλυσης έγχρωμη οθόνη TFT\n10,5 ιντσών (26 cm). Εκτός από περισσότερα pixel, πιο έντονα χρώματα και φωτεινότητα, καθώς και υψηλότερο contrast, δίνει τη δυνατότητα επιλογής εμφάνισης στο ταμπλό οργάνων συγκεκριμένες πληροφορίες, όπως η ταχύτητα, τα χιλιόμετρα και η στάθμη καυσίμου.\nΟ οδηγός, επιλέγει από το πολυλειτουργικό τιμόνι και το σύστημα infotainment ποια εναλλακτική θέλει να δει. Ανάλογα με τις ανάγκες του μπορεί να δει χρήσιμες οδηγικές πληροφορίες ή τον χάρτη πλοήγησης να εμφανίζεται σε όλη την οθόνη του συστήματος, ή τις οπτικές αναπαραστάσεις των συστημάτων υποβοήθησης. Ακόμη, στον εντυπωσιακό αυτό πίνακα οργάνων μπορεί κανείς να δει σε όλη την οθόνη πληροφορίες για το τραγούδι που παίζει στο MP3 player ή αυτόν με τον οποίο συνομιλεί στο τηλέφωνο.\nΣτο νέο πίνακα οργάνων Active Info Display του νέου VW Polo μπορεί κανείς επίσης να ρυθμίσει και να απομνημονεύσει τρεις εναλλακτικούς συνδυασμούς μέσω του συστήματος Infotainment και να τους επαναφέρει στην οθόνη μέσω του πολυλειτουργικού τιμονιού. Δίνεται επίσης η δυνατότητα και κλασικής εμφάνισης του πίνακα οργάνων, η οποία περιλαμβάνει την οθόνη πολλαπλών λειτουργιών με το ταχύμετρο και το στροφόμετρο.\nvw polo, polo, info, vw polo, info, polo, tft, mp3, player, τηλεφωνο, χρωματα, mp3, tft, δυνατοτητα, δειτε, οδηγος, οθονη, player, πληροφοριες\nαρβανιτιδης, ρυπανση του περιβαλλοντος, λεκκας, sxc peugeot\nΕντυπωσιασμένος ο Newey από την απόδοση του Hamilton\nSubaru WRX: Μέσα στο 2020 η νέα γενιά\nΕπαγγελματίες drifters σε μοναδικές χορογραφίες\nVW Polo GTI: Στα σκαριά η έκδοση Clubsport\nΤα συστήματα άνεσης του VW Polo\nVolkswagen Polo Alltrack, Peugeot RCZ και Lamborghini Estoque [Renderings]\nVW Polo Alltrack: H SUV εκδοχή\nΑυτά είναι τα SUV & Crossover που ξεχωρίσαμε\nΟ ΣΕΑΑ προτείνει μέτρα για τη μείωση της κυκλοφορίας παλαιών οχημάτων στη χώρα\nBugatti Chiron και Kia Stinger GT στο 3ο επεισόδιο του The Grand Tour\nUber: Εταιρεία μεταφορών και όχι διαδικτυακών υπηρεσιών\nΗ McLaren άνοιξε κέντρο συντήρησης για τις F1 στις ΗΠΑ\nFerrari: Τελευταία ευκαιρία για τον Raikkonen\nΚαι 18ος νεκρός από τους προβληματικούς αερόσακους της Takata


Οι διαπροσωπικές σχέσεις στην ζωή μας | Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία\nΟι διαπροσωπικές σχέσεις στην ζωή μας\nΗ επιτυχία στη ζωή δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα των τεχνικών δεξιοτήτων και γνώσεων στον επιστημονικό ή επιχειρηματικό τομέα. Εξαρτάται στον ίδιο βαθμό και από το δίκτυο διαπροσωπικών σχέσεων που έχει ο κάθε άνθρωπος. Το δίκτυο των διαπροσωπικών σχέσεων παίζει καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη των στόχων μας στην επαγγελματική αλλά και στην προσωπική μας ζωή. Το δίκτυο αυτό βασίζεται σε αλληλεπιδράσεις και σχέσεις που στόχο έχουν την αλληλοβοήθεια και την αμοιβαία παροχή υποστήριξης σε πολλούς τομείς των δραστηριοτήτων μας. Η ανάπτυξη και διατήρηση των σχέσεων μας με τους άλλους είναι ένας πολύ ευαίσθητος τομέας, απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και δεξιότητες και δεν πρέπει να αφήνεται στην τύχη. Θα θίξουμε λοιπόν ορισμένες θεματικές ενότητες που αφορούν τις πιο σημαντικές πτυχές στη δημιουργία, στην ποιότητα και στην καλή ή κακή εξέλιξη μίας σχέσης.\nΟ εαυτός μας στη σχέση. Η αυτοεκτίμηση ως καθοριστικός παράγοντας δημιουργίας και εξέλιξης μίας σχέσης.\nΤα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση δημιουργούν συνήθως σχέσεις με συντρόφους που τείνουν να διαιωνίζουν τη χαμηλή τους αυτοεκτίμηση. Αυτό συμβαίνει γιατί η ανάγκη για θετική επανατροφοδότηση έρχεται δεύτερη σε σχέση με την ανάγκη μιας σταθερής ταυτότητας. Προτιμούν ανθρώπους που τους αξιολογούν αρνητικά έτσι ώστε να μη χαθεί αυτή η ομοιόσταση στην εικόνα που έχουν δημιουργήσει για τον εαυτό τους. Οι αρνητικές εκτιμήσεις των άλλων δυναμώνουν τα πιστεύω τους και τους φέρνουν σε επαφή με την πραγματικότητα τους. Όσο και σκληρή να είναι για αυτούς η πραγματικότητα τους νιώθουν ότι τους επιτρέπει να προβλέπουν και έτσι να ελέγχουν τις αντιδράσεις των άλλων. Συνεπώς εάν γνωρίσουν έναν άνθρωπο που θα τους εκτιμήσει πολύ τείνουν να αποσύρονται από τη σχέση γιατί έτσι χάνουν την προβλεψιμότητα της σχέσης και έτσι και τον έλεγχο αντίδρασης και συμπεριφοράς του συντρόφου. Αυτό τους προκαλεί μεγάλη ανασφάλεια και έτσι προσπαθούν να βρουν τρόπους να απαξιώσουν τον εαυτό τους στα μάτια του συντρόφου και να αυτοεπιβεβαιωθούν. (αυτοεκπληρούμενη προφητεία). Η έλλειψη λοιπόν μιας καλής αυτοεικόνας και η αυτουποτίμηση δημιουργεί μία συμπεριφορά μαθημένης αδυναμίας απέναντι στο σύντροφο μας όπου πάντοτε καταδικάζουμε τον εαυτό μας ως αποτυχημένο και ανίκανο να διατηρήσει μία σχέση με αποτέλεσμα να προκαθορίζουμε την εξέλιξη της σχέσης ως αρνητική. Συνεπώς η αποδοχή του εαυτού μας, η ενδυνάμωση και προώθηση των θετικών μας σημείων και η καλλιέργεια της εσωτερικής μας ζωής είναι απαραίτητη για την αποδοχή μας και από τους άλλους και για τη δημιουργία ενός θετικού κλίματος μέσα στη συντροφική μας σχέση.\nΣτο άλλο άκρο της αυτουποτίμησης βρίσκεται η υπερβολική προβολή του εαυτού μας και ο ναρκισσισμός όπου η επιλογή του συντρόφου γίνεται μόνο με στόχο τη συνεχή επιβεβαίωση και το θαυμασμό του είναι μας. Ο σύντροφος μας είναι ένα αντικείμενο, ένα εργαλείο που το χρησιμοποιούμε για να εξυψώνουμε συνέχεια το εγώ μας που είναι το κέντρο του κόσμου. Ο σύντροφος γίνεται η ναρκισσιστική προέκταση του εαυτού μας , ένας καθρέφτης που αν δεν επιβεβαιώνει την τέλεια και αψεγάδιαστη εικόνα μας , απορρίπτεται. Οι ναρκισσιστές δεν μπορούν να αγαπήσουν τον ουσιαστικά και έχουν την τάση να εξιδανικεύουν αλλά και να υποτιμούν αμέσως το σύντροφο τους με την παραμικρή ατέλεια. Βιώνουν συνεχώς την ματαίωση των προσδοκιών τους και το ανικανοποίητο καθώς εσωτερικά είναι κενοί και χρειάζονται συνεχώς γέμισμα από τους άλλους που ποτέ ωστόσο δεν είναι αρκετό. Ο εγωκεντρισμός λοιπόν και η εγωπάθεια είναι από τα μεγαλύτερα εμπόδια στη δημιουργία μίας σχέσης καθώς το να είμαι με τον άλλον προϋποθέτει το ειλικρινές μοίρασμα , την αλληλεπίδραση, την προσφορά, το δούναι και λαβείν και την ουσιαστική αποδοχή του άλλου.\n2. Η επικοινωνία μας με τους άλλους\nΟι σύγχρονες σχέσεις λόγω των έντονων ρυθμών ζωής και της έλλειψης προσωπικού χρόνου πλήττονται από το φαινόμενο της έλλειψης επικοινωνίας. Μία από τις μεγαλύτερες πηγές άγχους και ανασφάλειας είναι η αδυναμία μας να εκφράσουμε ξεκάθαρα τις σκέψεις μας, τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας στο σύντροφό μας. Συνήθως περιμένουμε από τον άλλον να μαντέψει τις σκέψεις μας , να διαβάσει το μυαλό μας και να συμπεριφερθεί με τον τρόπο που προσδοκούμε. Όμως τις περισσότερες φορές αυτό δεν επιτυγχάνεται με αποτέλεσμα να νιώθουμε ότι κανείς δεν μας καταλαβαίνει και να αισθανόμαστε θυμό , απογοήτευση και απελπισία μέσα στη σχέση μας. Οι μεγαλύτερες κρίσεις και συγκρούσεις στις σχέσεις δημιουργούνται από την έλλειψη διαλόγου και την ανεπάρκεια κατανόησης του άλλου λόγω λανθασμένης μετάδοσης των προσωπικών μας μηνυμάτων. Δεν είναι λίγες οι φορές που μία σχέση φτάνει σε ένα αδιέξοδο και το συναίσθημα μπλοκάρεται όταν οι δύο σύντροφοι αδυνατούν να έρθουν κοντά και να μιλήσουν ανοιχτά για αυτά που τους απασχολούν.\nΜε το να εκφραζόμαστε με υπονοούμενα και να περιμένουμε από το σύντροφο μας να μας καταλάβει δυστυχώς δεν καταφέρνουμε τίποτα το θετικό και δημιουργούμε ένα κλίμα απόστασης και διακεκομμένης επικοινωνίας με τους σημαντικούς ανθρώπους για εμάς. Το να καταπιέζουμε επίσης κάτι που μας απασχολεί και να το κρύβουμε από το σύντροφο μας για να μην τον φορτώσουμε ψυχολογικά ή συναισθηματικά συνήθως δημιουργεί περαιτέρω προβλήματα στη σχέση, καθώς καλλιεργεί την έλλειψη εμπιστοσύνης και πολύ συχνά αναπαράγει ή πολλαπλασιάζει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα.\nΕίναι σημαντικό λοιπόν να μην θεωρούμε κάποια πράγματα αυτονόητα στη σχέση μας και να επιδιώκουμε να βρίσκουμε χρόνο για έναν ουσιαστικό διάλογο με το σύντροφό μας. Δεν αρκεί μόνο να αισθάνομαι ή να σκέφτομαι κάποια πράγματα. Είναι απαραίτητο να τα εκφράζω και λεκτικά δίνοντας παράλληλα και στον σύντροφό μου την ευκαιρία να τοποθετηθεί και να εκφραστεί πάνω σε αυτά. Η επικοινωνία και ο διάλογος μας επιτρέπει να οργανωνόμαστε, να παίρνουμε αποφάσεις από κοινού , να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον , να συμμεριζόμαστε τις χαρές, τις λύπες και τις ανησυχίες μας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να χτίσουμε μία γερή και υγιή σχέση με τον σύντροφο μας , μία σχέση που θα στηρίζεται στην ειλικρίνεια, στην εμπιστοσύνη και στην αρμονική συναισθηματική αλληλεπίδραση.\nΠοια όμως είναι τα μυστικά της σωστής επικοινωνίας και του εποικοδομητικού διαλόγου; Το πρώτο σημείο το οποίο είναι σημαντικό είναι η μετάδοση ξεκάθαρων και κατανοητών μηνυμάτων στον άλλον. Θα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι ήμασταν σαφείς και κατανοητοί στον σύντροφό μας και να του δείξουμε ότι τον σεβόμαστε και του δίνουμε το χώρο και το χρόνο να εκφραστεί και να πει ελεύθερα τη γνώμη του. Ο διάλογος δεν είναι ένας αγώνας για το ποιος θα μιλήσει πρώτος ή περισσότερο από τον άλλον αλλά μία ισότιμη αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων . Γι’αυτό είναι πολύ βασικό να μάθουμε να είμαστε και καλοί ακροατές πέρα από το καλοί ομιλητές. Το ν’ ακούμε προσεκτικά και με ενδιαφέρον είναι το κλειδί για μια δημιουργική κι αποτελεσματική συζήτηση.\nΌπως ξέρουμε, η ανθρώπινη επικοινωνία δεν αποτελείται μόνο από τον προφορικό λόγο. Ένα πολύ μεγάλο μέρος της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων γίνεται δια μέσου της γλώσσας του σώματος προφορικά μηνύματα που μας στέλλουν οι άλλοι. Σίγουρα αυτός είναι πολύ λίγος χρόνος για να δημιουργήσουμε μια καλή πρώτη εντύπωση που έχει τόση καθοριστική σημασία στην εξέλιξη μιας σχέσης. Και πρόκειται μάλιστα για τη μοναδική ευκαιρία για να δημιουργήσουμε μια καλή πρώτη εντύπωση. Επιπρόσθετα επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι όταν επικοινωνούμε με τους άλλους το μεγαλύτερο μέρος αυτών που θέλουμε να μεταφέρουμε, μεταδίδεται από μη προφορικά μηνύματα και από την έκφραση του προσώπου. Μόνο γύρω στο 7% του μηνύματος μεταδίδεται προφορικά με λέξεις. Το 37% της πρώτης εντύπωσης που σχηματίζουμε για κάποιον εξαρτάται από τον τόνο της φωνής του. Στο τηλέφωνο, η πρώτη εντύπωση που δημιουργούμε για κάποιον που έχουμε μαζί του επαφή για πρώτη φορά, εξαρτάται κατά τουλάχιστο 80% από τον τόνο της φωνής του. Βλέπουμε λοιπόν ότι η συνολική εικόνα που παρουσιάζουμε εμείς οι ίδιοι προς τους άλλους είναι το κλειδί για τη δημιουργία και ανάπτυξη πολύτιμων ευεργετικών διαχρονικών σχέσεων. Ο τρόπος που παρουσιαζόμαστε, το ντύσιμο, το τι λεμε και το τι δεν λέμε αλλά μεταδίδουμε δια μέσου της γλώσσας του σώματος, γίνονται αισθητά από τους άλλους οι οποίοι πολύ γρήγορα δημιουργούν εντυπώσεις για μας. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για την εικόνα που μεταδίδει προς τους άλλους το σώμα μας και οι κινήσεις μας. Οι άλλοι μας παρατηρούν και η συνολική μας εικόνα τους δίνει πληροφορίες για το πως εμείς αισθανόμαστε, για το τι νιώθουμε για τον εαυτό μας και για τον υπόλοιπο κόσμο. Από το ντύσιμο μας μέχρι τον τρόπο που περπατούμε, κινούμαστε ή καθόμαστε ή μιλούμε, προσφέρουμε συνεχώς μια τρισδιάστατη εικόνα προς τους άλλους οι οποίοι ενσυνείδητα διαβάζουν τη γλώσσα του σώματος.\nΤο πως νιώθουμε εμείς μπορεί να αντικατοπτρίζεται και να επηρεάζει και τους άλλους που βρίσκονται απέναντι μας. Αυτό με τη σειρά του είναι δυνατόν να επηρεάζει τη δική τους συμπεριφορά προς εμάς. Εάν εμείς φαινόμαστε νευρικοί και υπό ένταση, μπορεί αφού ενσυνείδητα οι άλλοι διαβάσουν τα προφορικά και μη προφορικά μηνύματα που στέλλουμε, να αντιδράσουν με τον ίδιο τρόπο, γεγονός που πιθανόν να είναι αρνητικό για αυτό που επιδιώκουμε. Η ποιότητα της εικόνας που εκπέμπουμε, είναι συνιστώσα των πιο πάνω παραγόντων και έχει καθοριστική σημασία τόσο για τη σύναψη καλών σχέσεων αρχικά αλλά και για τη διατήρηση μακροχρόνιων δικτύων διαπροσωπικών επαφών που μπορούν να προσφέρουν σε όλα τα μέρη πολύ ευεργετικές και πολύτιμες υπηρεσίες.\nΑς μην βιαστούμε, λοιπόν, ν’ ασκήσουμε κριτική στον άλλον για τις απόψεις του αλλά πρώτα να είμαστε δεκτικοί και διαλλακτικοί σ’ό,τι πρόκειται ν’ακούσουμε. Μόνο με την ουσιαστική επικοινωνία θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε τις πραγματικές ανάγκες του συντρόφου μας, να απαλείψουμε τυχόν αρνητικά σημεία στη σχέση μας. Επιπλέον ο ουσιαστικός διάλογος με τους σημαντικούς, για εμάς, άλλους θα μας φέρει σ’ επαφή με τον εσωτερικό μας εαυτό ενώ σε συνδυασμό με την απαραίτητη αυτοκριτική θα μπορέσουμε να επιτύχουμε την προσωπική μας βελτίωση και ανάπτυξη.\nΚαλό είναι, επίσης, να μη βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα και να αποφεύγουμε, παράλληλα, πιθανές σοφιστείες ή προκαταλήψεις που μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του διαλόγου αλλά και την όλη συμπεριφορά μας. Να μην υποτιμάμε τη νοημοσύνη του συζητητή μας αλλά να του δίνουμε την ευκαιρία για ανάλυση των σκέψεων του. Ένας ποιοτικός διάλογος χαρακτηρίζεται από υπομονή κι αμοιβαιότητα στις όποιες ανάγκες του άλλου. Το να γνωρίζει κάποιος να συνδιαλέγεται όμορφα δεν δείχνει μόνο το μορφωτικό του επίπεδο, όπως πολλοί άνθρωποι νομίζουν. Δείχνει την ευρύτερη παιδεία κι αγωγή του, την εσωτερική του καλλιέργεια, τα ψυχικά του χαρίσματα. Τέλος, ας θυμόμαστε πάντα ότι η καλλιέργεια του όμορφου διαλόγου και μιας επικοινωνίας εποικοδομητικής είναι πράγματι αρετή.\n3. Χαρακτηριστικά που προάγουν και στηρίζουν μία σχέση\nΣτην προσπάθεια μας να αναζητήσουμε τα χαρακτηριστικά που βοηθούν και προάγουν μια σχέση, διαπιστώνουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να βρούμε μερικά που να τυγχάνουν πρωταρχικής σημασίας και καθολικής αναγνώρισης. Ωστόσο, χωρίς να επικαλούμαστε καμία καθολικότητα, μπορούμε να καταλήξουμε σε μερικά ευρείας αποδοχής χαρακτηριστικά:\nΈνα από αυτά τα χαρακτηριστικά που βοηθούν άμεσα την σχέση, είναι η κατανόηση (τόσο του εαυτού όσο και του άλλου).\nΤι εννοούμε με τον όρο»κατανόηση»; Δεν εννοούμε υποχρεωτικά κάποιο είδος αναλυτικής σκέψης αλλά την ικανότητα και την θέληση να εκτιμήσουμε εκείνες τις ανάγκες, επιθυμίες, προτιμήσεις, σκέψεις, αξίες, κίνητρα και συναισθήματα που αφορούν την σχέση. Με άλλα λόγια, το άτομο προσπαθεί να αναγνωρίσει αυτά που αισθάνεται ένα άλλο άτομο, προσπαθεί να μπει στην θέση του και να δει τον κόσμο με τα δικά του μάτια. Σε κάποιο εργαστήριο, η οδηγία που δίνουν στα άτομα που προσπαθούν να αποκτήσουν αυτήν την δεξιότητα, είναι «προσπάθησε να φανταστείς πως αισθάνεται το άτομο σε αυτήν την κατάσταση και πως επηρεάστηκε η ζωή του».\nΗ απόκτηση της ικανότητας για κατανόηση, μας οδηγεί στο δεύτερο χαρακτηριστικό που προάγει μια σχέση:«στην άνευ όρων αποδοχή του άλλου». Αποδοχή, σημαίνει απεριόριστη δεκτικότητα και ευνοϊκή προδιάθεση προς τον άλλον. Παραμερίζουμε τις προσωπικές μας εκτιμήσεις και απόψεις, σεβόμενοι την διαφορετικότητα του άλλου. Ακόμη και όταν δεν συμφωνούμε, ακόμη και όταν θεωρούμε πως κάτι είναι λάθος, δεν ασκούμε κριτική και δεν αποδοκιμάζουμε. Δίνουμε στον άλλον την ελευθερία της ύπαρξης του χωρίς να αισθανόμαστε ότι πρέπει να ακολουθήσει πάση θυσία τις συμβουλές μας ή να παραμείνει εξαρτημένος από μας ή να μας μοιάσει. Όταν λοιπόν, δεχόμαστε κάποιον όπως είναι και όχι υπό όρους και όταν καταφέρνουμε να επικοινωνήσουμε αυτήν την στάση μας, τότε αυτός γίνεται πιο ανοικτός, δείχνει εμπιστοσύνη και δεν αισθάνεται να απειλείται από μια εξωτερική αξιολόγηση.\nΦυσικά, υπάρχουν πολλές θεωρητικές μελέτες που αποδεικνύουν τα παραπάνω. Ενδεικτικά αναφέρω τον Baldwin στο Felt institute ο οποίος κατέληξε ότι σε μια σχέση, οι συμπεριφορές που μοιάζουν δημοκρατικές και με αποδοχή, αποπνέουν μια ζεστασιά και ενισχύουν, την αυθεντικότητα, την συναισθηματική ασφάλεια και τον αυτοέλεγχο. Στον αντίποδα, σχέσεις απορριπτικές αποδείχθηκε ότι οδηγούν σε έλλειψη αυθεντικότητας και επιθετικές συμπεριφορές. Σύμφωνα με την έρευνα του Heine, χαρακτηριστικά που βοηθούν μια σχέση, είναι οι συμπεριφορές που επιτρέπουν την ανεξαρτησία, που δείχνουν μια προσπάθεια κατανόησης του συναισθήματος του άλλου και που εγκαθιστούν ένα κλίμα εμπιστοσύνης.\nΤρίτο χαρακτηριστικό που βοηθά μια σχέση, είναι η αυθεντικότητα. Στην αρχή, μιλήσαμε για κατανόηση του άλλου. Εδώ, μιλάμε κυρίως για κατανόηση του ίδιου μας του εαυτού. Η αυθεντικότητα έχει δύο στάσεις που την οριοθετούν. Η πρώτη αφορά την συμπεριφορά μας προς τον άλλον και συγκεκριμένα την ειλικρίνεια, την αλήθεια και την γνησιότητα που επικοινωνούμε, τόσο λεκτικά όσο και μη λεκτικά. Η δεύτερη στάση, αφορά τον ίδιο μας τον εαυτό, αφορά την αυτοαντίληψη μας, αφορά την ικανότητα μας να ακούμε τις ανάγκες μας και είτε να τις παραμερίζουμε είτε να τις «φροντίζουμε», ανάλογα με την περίσταση. Έχουμε επίγνωση του συναισθήματος που μας γεννάται από μια κατάσταση? Εκφραζόμαστε με έναν τρόπο τέτοιο, ώστε στο μέτρο του δυνατού να μην παρερμηνεύεται ο λόγος μας από τους άλλους? Σεβόμαστε τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας καθώς και τα συναισθήματα και τις ανάγκες του άλλου?\nΆλλα σημαντικά στοιχεία για τη διατήρηση μιας σχέσης είναι η συνεχής φροντίδα του εαυτού μας και του συντρόφου μας, η επιβεβαίωση του άλλου , ο ενθουσιασμός , η φαντασία, το παιχνίδι μέσα στη σχέση, η πρόσκληση στο καινούργιο , ο πειραματισμός, η αλλαγή της καθημερινότητας μας, το στοιχείο του απρόβλεπτου και η επαναπλαισίωση της σχέσης μας ανά τακτά χρονικά διαστήματα ανάλογα με τις νέες συνθήκες της κοινής συντροφικής μας ζωής. Όλα τα παραπάνω συνιστούν στη συνεχή εξέλιξη και ανανέωση της σχέσης μας έτσι ώστε να διατηρούμε το συναίσθημα ζωντανό και να μην χάνουμε το ενδιαφέρον μας για το σύντροφό μας. Είναι όμως απαραίτητο αυτές οι προσπάθειες να γίνονται και από τις δύο πλευρές και να μην περιμένουμε συνέχεια από τον άλλον να μας εκπλήξει και να κρατήσει αμείωτο τον ενθουσιασμό μας. Όταν εμείς κλειστούμε στον εαυτό μας και απομακρυνθούμε από το σύντροφο μας γιατί νιώθουμε ότι δεν συμβαίνει τίποτα καινούργιο και έχουμε βαρεθεί τότε και ο σύντροφος μας θα εισπράξει το μήνυμα ότι δεν αξίζει να προσπαθήσω για τη σχέση αφού και ο σύντροφος μου είναι αδιάφορος γι’ αυτή.\n4.Χαρακτηριστικά που εμποδίζουν την εξέλιξη και επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα μίας σχέσης.\nΠροβολή. Κάποιες φορές τείνουμε μέσα στη σχέση προκειμένου να ξεφορτωθούμε κάποια δυσάρεστα συναισθήματα μας απέναντι στο σύντροφο , όπως επιθετικότητα, ζήλια, ανασφάλεια, καχυποψία, έλλειψη πάθους κλπ, να τα προβάλλουμε στο σύντροφό μας και να δημιουργούμε συγκρούσεις και άσχημο κλίμα. Εγωκεντρισμός, φόβος οικειότητας-δέσμευσης, καχυποψία, επιφύλαξη, οριακές συμπεριφορές, παλινδρόμηση, ανασφάλεια, υπερβολή στο συναίσθημα, ζήλια, ανταγωνιστική συμπεριφορά, υπερπροστασία, υπερευαισθησία, βραδύτητα των σχέσεων, βία, θυματοποίηση, σύγκριση με προηγούμενες σχέσεις, εμμονές, το δεδομένο, οι κακές εμπειρίες ζωής, άμυνες, γνωστικές παγίδες, στερεότυπα και προκαταλήψεις, οι παρεμβάσεις τρίτων (οι δικοί μας άνθρωποι).\n5. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες που καθορίζουν μία σχέση.\nΟι προσδοκίες. Το ψάξιμο για το ιδανικό , το τέλειο.\nΤζαβέλα Ελευθερία – ψυχολόγος ψυχοθεραπεύτρια\nOne comment on “Οι διαπροσωπικές σχέσεις στην ζωή μας”\tefriend.gr\t09/11/2015\nΠρεπει να κανετε μια ερευνα/αρθρο για τη γυναικεια γλωσσα του σωματος, διοτι πολλες φορες κοιτανε οι γυναικες, κουνιουνται κτλ και σου δινουν την εντυπωση οτι ισως να θελουν να τους πιασεις τη κουβεντα. Επειδη ομως ειστε και μυστηρια πλασματα, αυτα τα εχω δει να μου τα κανουνε και μετα απο λιγο να σκαει ο γκομενος τους, που σημαινει οτι τα κανανε απλα για να σε κανουν να ψιλοτρελενεσαι να τις κοιτας κτλ. Δλδ ικανοποιουν τον εγωισμο τους. Το θεμα ειναι ομως οτι αν μια γυναικα πραγματικα θελει να της πιασεις τη κουβεντα ο ανδρας δε θα πλησιασει γιατι ξερει οτι το κανουνε και επιτηδες τις περισσοτερες φορες. Αρα μονες σας αυτοσαμποταρεστε και μη λετε οτι οι ανδρες δε κανουν κινηση κτλ. Οι γυναικες φταινε για αυτο. Καντε ενα αρθρο, να μας πειτε ποτε θελουν και ποτε οχι, πως να το καταλαβαινουμε\nThis entry was posted on 08/11/2015 by positivus in ψυχολογία and tagged σχέσεις, ψυχολογία, άνδρες, γυναίκες.\tΜικροσύνδεσμος


Σε ποια ηλικία ήταν η πρώτη σας επαφή με την Candy-Candy - Σελίδα 11\nαπό HAMLET Την / Το Παρ Σεπ 16, 2016 10:07 am\nΗ νουβελα εχει μεταφραστει απο τα κοριτσια του φορουμ, εγω τη διαβασα και ειμαι 100 % σιγουρη για το ποιος ειναι ο καλος της...η Μιζουκι παιζει λιγο με το μυαλο αλλα η αληθεια ειναι μπροστα στα ματια μας απλουστευοντας την ιστορια απο τις λεπτομερειες καταλαβαινει καποιος οτι δεν υπαρχει αλλος...απο τον Τερρυ\nαπό ariel Την / Το Παρ Σεπ 16, 2016 9:13 pm\nΚαλως ήρθες κι απο μένα αστερόσκονη!!!! πολύ ρομαντικό το nic, μ' αρέσει πολύ να μαζευόμαστε όλες οι ρομαντικές ψυχές και να τα λέμε.\nΠάνω κάτω κοινές ιστορίες έχουμε (είναι και η ηλικία μας βλέπεις) αλλά ευτυχώς δεν είχα πάρει είδηση την Κάντυ στο λύκειο, θα είχα καεί στα σίγουρα!\nΧαίρομαι επίσης που οι νέες μαμάδες μαθαίνεται την κάντυ στα παιδιά σας. Μπορεί τα σκίτσα για την εποχή μας να είναι αρχαιολογία, αλλά η ιστορία είναι διαχρονική και γεμάτη διδάγματα.\nΤο ανιμε, όπως θα έχεις ήδη ανακαλύψει, δεν έχει σχέση με τις δύο αρχικές δημιουργούς. Η ΤΟΕΙ πήρε τα δικαιώματα και κρατησε την κεντρική ιδέα κόβοντας και ράβοντας κατά βούληση. Ακόμα και το μάνγκα, ως συλλογική εργασία, έχει πολλές και παράξενες ασυνέχειες. Η αλλαγη του μάνατζερ προς το τέλος, και κάποιες προσθήκες που έγιναν χωρίς καν να ρωτήσουν τη Μιζούκι, αλλοίωσε αρκετά το μάνγκα. Τελικά η Μιζούκι αποφάσισε να γράψει τη νουβέλα γα να δώσει τη δική της εκδοχή, αλλά ακόμα κι αυτη την αφησε "μυστική" για "να μη χαλάσει τα όνειρα των παλιων φαν".\nΘα ξαναγράψει αραγε κάτι για την Κάντυ; Αρχικά είπε οχι, μετά το γύρισε..... αν μας έδωσε τη νουβέλα 30 χρονια μετά, ποτέ δεν ξέρεις!\nαπό nansecrets Την / Το Σαβ Σεπ 17, 2016 7:37 pm\nμακαρι να ξαναγραφε!!\nαπό HAMLET Την / Το Σαβ Σεπ 17, 2016 9:28 pm\nΑχ , φανταζεστε να εκαναν την ιστορια ταινια; Το εχω σκεφτει τοσες φορες....και αναρωτιεμαι ποιος θα επαιζε τον Τερρυ.... Ναν αυτος που εχεις στην υπογραφη σου θα μπορουσε :)\nαπό nansecrets Την / Το Κυρ Σεπ 18, 2016 3:39 am\nναι ο Ian somerhalder ειναι απιστευτος. εχουμε θεμα ανοιχτο\nαπό ΜΙΜΙ Την / Το Δευ Σεπ 19, 2016 10:10 pm\nΣτην αριελ μονο μην το πειτε γιατι δεν ασπαζεται το γουστο μας\nαπό nansecrets Την / Το Δευ Σεπ 19, 2016 10:41 pm\nαπό HAMLET Την / Το Δευ Σεπ 19, 2016 11:50 pm\nΜαλιστα... Διαβασα ολο το thread. Κι εχω να πω οτι με αποσταση απ ολους καλυτερος Τερρυ ειναι ο Ιταλος Berutti. Δε θα σχολιασω την ομορφια του γιατι ειναι αδιαμφισβητητη...\nΠαρατηρησα προσεκτικα τα χαρακτηριστικα του και εχει ιδιο στομα και μυτη με τον Τερρυ (φυσικα οσο μπορει να ειναι αυτο εφικτο γιατι συγκρινουμε με ενα σκιτσο) . Καλα τα ματια...δε μπορει κανεις να εχει τοσο μεγαλα οσο το σκιτσο αλλα η εκφραση τους μου θυμιζει Τερρυ πολυ. Τελος , ο Τερρυ ειχε πολυ γλυκα χαρακτηριστικα οπως αυτος...δλδ ενα ανδρικο αγριο προσωπο δε μας κανει. Πρεπει να ειναι και λιγο babyface...λιγο ομως\nαπό stardustia Την / Το Τρι Σεπ 20, 2016 9:07 am\nΒρε κορίτσια, έχετε μεταφράσει τη νουβέλα και δεν τη βρίσκω ή δεν κατάλαβα καλά; Hamlet, πού τη βρήκες καλό μου;\nαπό HAMLET Την / Το Τρι Σεπ 20, 2016 10:38 am\nαπό stardustia Την / Το Τρι Σεπ 20, 2016 10:44 am\nΣνιφ!!! Δεν έχω δικαίωμα ειδικής πρόσβασης. Διαμαρτύρομαι!!!\nαπό nansecrets Την / Το Τρι Σεπ 20, 2016 11:09 am\nstardustia έγραψε: Σνιφ!!! Δεν έχω δικαίωμα ειδικής πρόσβασης. Διαμαρτύρομαι!!!\nαπό ariel Την / Το Τρι Σεπ 20, 2016 8:07 pm\nΜΙΜΙ έγραψε: Στην αριελ μονο μην το πειτε γιατι δεν ασπαζεται το γουστο μας\nΠλην του Τέρρυ, για άλλο αντρα δεν θα τσακωθούμε! Όλο κάτι πιτσιρίκια σας αρέσουνε, τι φταίω;\nαπό ΜΙΜΙ Την / Το Τετ Σεπ 21, 2016 10:44 pm\nΜα ο Ian πιτσιρικι? Οχι πες ναν εσυ τωρα\nαπό stardustia Την / Το Πεμ Σεπ 22, 2016 9:02 am\nΑν και μπαίνω στη συζήτηση out of the blue (που λένε και οι Άγγλοι), συμφωνώ σε όλα με την Ariel (λες να φταίει το '73; )!!!\nαπό nansecrets Την / Το Πεμ Σεπ 22, 2016 1:06 pm\nε οχι και πιτισιρικι! ο Ιαν ειναι το 78 σιγα την αποσταση σε χρονια απο το 73 το δικο σας και το 76 το δικο μου.. διπλα διπλα ειμαστε\nαπό stardustia Την / Το Πεμ Σεπ 22, 2016 1:33 pm\nΆσε δε που το μικρότερο μας ξανανιώνει! Εδώ που τα λέμε με τον Terry κάτω των 20 και παθαίνουμε ακόμα το κάτι τις μας , στον παρολίγον συνομήλικο θα κολλήσουμε;\nαπό ariel Την / Το Πεμ Σεπ 22, 2016 7:36 pm\nΟπα, δικαίωμα!!!! Θέλετε να μου πείτε οτι ποστάρετε φωτος του Ιαν σαραντάρη;;;;;;; Γιατί αμα αυτός είναι εστω κοντά στα 40, να μου συστήσει τον πλαστικό και τον φωτογράφο του.\nΟι 35+ κι εμένα μου αρέσουν και δεν θα πω οχι στην οπτική ευχαρίστηση που προσφέρει ενας γοητευτικός αντρας.\n@Stardustia, εσένα σε κόβω για δικιά μου. Να σε ενημερώσω λοιπόν οτι το τυπάκι που προμοτάρουν έχει τρελή φωτογένεια και αν τον δεις να παιζει, θα χάσεις πάσα ιδέα. Παρτσακλό σου λέω!!!! (φοράω κράνος και ετοιμάζομαι για κράξιμο! )\nαπό ΜΙΜΙ Την / Το Πεμ Σεπ 22, 2016 10:07 pm\nδιάβασα καλά;;;; είπες παρτσακλό τον κούκλο;;; δεν μπορώ να αρθρώσω κουβέντα, ας απαντήσει η ναν...\nαπό stardustia Την / Το Πεμ Σεπ 22, 2016 11:06 pm\nΜε εξαίρεση τον Darcy που εγώ προτιμώ τον Macfadyen, σ' όλα τ' άλλα ARIEL ΜΑΖΙ ΣΟΥ!!!!!\nαπό nansecrets Την / Το Πεμ Σεπ 22, 2016 11:13 pm\nariel έγραψε: Οπα, δικαίωμα!!!! Θέλετε να μου πείτε οτι ποστάρετε φωτος του Ιαν σαραντάρη;;;;;;; Γιατί αμα αυτός είναι εστω κοντά στα 40, να μου συστήσει τον πλαστικό και τον φωτογράφο του.\nσε ενοχλει που κρατιεται καλα; τοξοτης ειναι τι περιμενες; 37 ειναι σιγα μην εκανε κιολας πλαστικες.\nοι φωτο του ειναι προσφατες.\nτωρα περι του γουστου σου στους ηθοποιους περαν του Κολιν Φερθ δεν σε εγκρινω πουθενα αλλου οποτε... φαε κολοκυθοπιτα!\nαπό ariel Την / Το Παρ Σεπ 23, 2016 7:44 pm\nΒρε μπορώ να σου πω οτι έκανε πλαστικές απο τα 27, σιγά μην περίμενε να περάσει μια δεκαετία!\nΚαι την κολοκυθόπιτα δεν την δέχομαι κυρία μου, αν δεν διευκρινίσετε αν είναι γλυκιά ή αλμυρή! Μη φτιάξω και φάω και δύο τζάμπα!\nαπό nansecrets Την / Το Παρ Σεπ 23, 2016 8:33 pm\nαχ οχι τετοια για τον Ιαν! δεν εχει αναγκη επιδιορθωσης.\nπερι ορεξεως... οτι προτιμας περισσοτερο! (εγω ειμαι περισσοτερο λατρης της γλυκιας ασφαλως και φυσικα)\nαπό ariel Την / Το Παρ Σεπ 23, 2016 8:44 pm\nΘα φάω αλμυρη τότε, για να μην συμπέσουν ούτε στις πίτες τα γούστα μας!\nαπό ΜΙΜΙ Την / Το Παρ Σεπ 23, 2016 10:49 pm\nΚι εγω φανατικα γλυκια τρωω ετσι για την ιστορια


Σαν έτοιμος από καιρό!.. - Πρωινός Λόγος - Η καθημερινή εφημερίδα της Ηπείρου\nΑΡΧΙΚΗΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑΣαν έτοιμος από καιρό!..\nΣαν έτοιμος από καιρό!..\nΣ’ αυτό, πιστεύουμε, συμφωνούν όλοι οι Έλληνες σήμερα, ότι ποτέ πριν την Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν είχαμε δει Κυβέρνηση έτοιμη να κυβερνήσει το Κράτος από την πρώτη μέρα που ανέλαβε ή καλύτερα από την ορκωμοσία της ήδη.\nΟλόκληρη η Κυβέρνηση, με Υπουργούς, Υφυπουργούς, Γεν. Γραμματείς, ήταν έτοιμη να αρχίσει δουλειά, όπως είχε υποσχεθεί και προεκλογικά ο κ. Μητσοτάκης, από την επομένη της ορκωμοσίας της. Ούτε άδειες, ούτε περίοδο χάριτος για ξεκούραση μετά τις εκλογές, ούτε ανάπαυλα, και εφησυχασμό. Ο Πρωθυπουργός ζήτησε από το λαό αυτοδυναμία και ο λαός\nτου την έδωσε, γιατί πίστεψε στην ειλικρίνειά του, στην ετοιμότητά του και τη δυνατότητά του να κυβερνήσει πολύ καλύτερα τη χώρα από τους άλλους Πολιτικούς Συνδυασμούς.\nΚαι ήδη από τις πρώτες μέρες φάνηκε η δυναμικότητα, η αποφασιστικότητα, η σύνεση, η εργατικότητα και η συνέπεια των λόγων και των υποσχέσεων του κ. Μητσοτάκη.\nΤα Νομοσχέδια έτοιμα, μελετημένα μέχρι λεπτομέρειας, κατατίθενται στη Βουλή χωρίς ανούσιες χρονοτριβές και καθυστερήσεις υστεροβουλίας και μικροπολιτικής.\nΠνέει στην Κυβέρνηση και στη χώρα ολόκληρη ένας αέρας καθαρότητας, δημιουργίας, και μιας βάσιμης ελπίδας, ότι κάτι θα αλλάξει επιτέλους στην Ελλάδα.\nΟι Κυβερνώντες θα δουλεύουν έντιμα και δυνατά, για το γενικό καλό. Οι Νόμοι του Κράτους θα τηρούνται και πρώτα από τους βουλευτές. Η αξιοκρατία, θα βρει επί τέλους τη θέση της και στην Ελλάδα.\nΘα βλέπουμε στους δρόμους και τις γειτονιές αστυφύλακες. Τα Πανεπιστήμιά μας δεν θα τα καταλαμβάνουν τρομοκράτες και… ισόβιοι φοιτητές, ναρκομανείς και παράνομοι, πάσης φύσεως.\nΗ γενική ατμόσφαιρα της χώρας μας θα καθαρίσει και όχι μόνον από το τσιγάρο, αλλά από την εν γένει μπόχα του άκρατου και επί χρόνια, δυστυχώς, κομματισμού, της μικροπολιτικής, και του φόβου των πολιτικών μήπως δυσαρεστηθούν οι ψηφοφόροι και δεν μας ξαναψηφίσουν…\nΠιστεύουμε, ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έδειξε ήδη ότι θα σταθεί χάριν της χώρας και των Ελλήνων, πάνω απ’ αυτές τις καταστρεπτικές πολιτικές των πολιτικάντιδων που …χάιδευαν τα αυτιά του κόσμου, αλλά ουσιαστικά, μας κρατούσαν πάντα ουραγούς της Ευρώπης και του πολιτισμένου και ανεπτυγμένου κόσμου.\nΠιστεύουμε ότι ο κ. Μητσοτάκης με τη δύναμη και την πίστη που ο λαός του έδωσε, θα κάνει όλα αυτά που θα βοηθήσουν τη χώρα και σήμερα και μακροχρόνια, θα βάλει το λαό στο δρόμο της εντιμότητας, απέναντι στο Κράτος, αλλά και το Κράτος απέναντι στα δίκαια αιτήματα του λαού.\nΓια όλους πρέπει, κάποτε και στην Ελλάδα, να ανοίξει ο δρόμος της προόδου και της ανάπτυξης. Χωρίς η Κυβέρνηση αυτή να… φοβηθει την αλήθεια, έστω κι αν αυτή κάποιους δυσαρεστήσει.\nΜετράει η σωτηρία της χώρας και αυτή την απεργάζεται η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, σύμφωνα με τα δείγματα γραφής που για πρώτη φορά είδαν οι Έλληνες από τις πρώτες μέρες της κυβερνητικής δουλειάς. Τι κι αν κάποιοι, δυσαρεστηθούν π.χ για το περίφημο …άσυλο των πανεπιστημίων μας, που είχαν γίνει «άντρο» παρανομίας και παραβατικότητας; Αρκεί να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, όπως είπε ο Πρωθυπουργός, στους φοιτητές!\nΤι κι αν μείνουν κάποιες προσωπικότητες, με λιγότερη αστυνομική φρουρά; Αρκεί οι δρόμοι να αποκτήσουν αστυνομική παρουσία.\nΤο αίσθημα ασφαλείας δυνάμωσε ήδη από την πρώτη μέρα διακυβέρνησης, που στον πρώτο σεισμό και στην πρώτη πυρκαγιά τα πάντα λειτούργησαν τόσο άμεσα και τέλεια, σα να είχαν οι άνθρωποι αυτοί, οι Υπουργοί, χρόνια στα Υπουργεία τους και ας μην είχαν «ζεστάνει» ακόμα τις καρέκλες τους.\nΑξίζει επίσης να αναφέρουμε, τη συνέπεια που βλέπουμε στο χρόνο του κ. Πρωθυπουργού και που είναι κι αυτό ένα άλλο δείγμα γραφής του ανθρώπου που σέβεται και εμπνέει σεβασμό. Στις 9 ακριβώς είναι στα υπουργεία που τον περιμένουν. Συνέπεια και ακρίβεια σε ό,τι έχει πει και ό,τι κάνει.\nΚάπως έτσι κερδίζεται η εμπιστοσύνη και ενισχύεται η πίστη και γίνεται πεποίθηση ότι αυτός ο Πρωθυπουργός και αυτή η Κυβέρνηση θα πάνε την Ελλάδα και τους Έλληνες, μπροστά!..