ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: 15 Ιουλ 2015\nΤο 2004 ήταν ο Αντώνης Νικοπολίδης αυτός που άφηνε τον Παναθηναϊκό για να παίξει στον Ολυμπιακό. Έντεκα χρόνια μετά, ο Στέφανος Καπίνο κάνει... περίπου την ίδια διαδρομή, καθώς μεσολάβησε ο σταθμός της Μάιντς.\nΟ παλαίμαχος γκολκίπερ του Θρύλου και νυν προπονητής έστειλε το δικό του μήνυμα μέσω Twitter στον 21χρονο τερματοφύλακα των ερυθρόλευκων.\n«Συγχαρητήρια, Στέφανε. Καλή επιτυχία, έκανες την καλύτερη επιλογή, όλα εξαρτώνται από σένα», έγραψε ο Αντώνης Νικοπολίδης.\nΟ Σαμάρντο Σάμουελς δεν θα συνεχίσει στην Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο και για την απόκτησή του ερίζουν διάφορες ομάδες, με την Μπαρτσελόνα να μπαίνει τελευταία στο… χορό.\nΟι Καταλανοί θέλουν να ενισχυθούν στη ρακέτα τους και ο Τζαμαϊκανός φόργουορντ/σέντερ φαντάζει ως ιδανική περίπτωση, για τον Τσάβι Πασκουάλ.\nΟ παίκτης προέρχεται από δύο καλές σεζόν στο ιταλικό πρωτάθλημα, έχοντας κατά μέσο όρο με τους Μιλανέζους 14 πόντους, 6,4 ριμπάουντ και 2 ασίστ, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά του στην Ευρωλίγκα πέρυσι ήταν 12,9 πόντοι και 5,4 ριμπάουντ.\nΤην επανεμφάνισή του στους αγωνιστικούς χώρους με τη φανέλα του Ολυμπιακού πραγματοποίησε ο Μάικλ Ολαϊτάν στο φιλικό των ερυθρόλευκων με την Ντούκλα Πράγας.\nΜόλις έκανε την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο ο Νιγηριανός επιθετικός στο 83ο λεπτό, παίρνοντας τη θέση του Άλαν Πουλίδο, γνώρισε την αποθέωση από τους οπαδούς του Θρύλου, που έδωσαν βροντερό παρών στις εξέδρες του γηπέδου.\nΟ Ολαϊταν, ο οποίος ξαναφόρεσε τη φανέλα των νταμπλούχων Ελλάδας σε παιχνίδι έστω και ανεπίσημου χαρακτήρα για πρώτη μετά το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στο προ διετίας ματς με τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη (στις 2 Μαρτίου του 2014) εισέπραξε την λατρεία των οπαδών του Ολυμπιακού προς μία μικρή αναγνώριση για την προσπάθειά του να επανέλθει υγιής και δυνατός στα γήπεδα.\nΟ Μπενίτες ανάρτησε φωτογραφία στο instagram, όπου βρίσκεται με τα πιο αγαπημένα του πρόσωπα.\nΕίναι μέλη της οικογένειάς του προφανώς, όπως χαρακτηριστικά έγραψε στο εν λόγω μέσο κοινωνικής δικτύωσης και σημείωσε πως από αυτά αντλεί την περισσότερη δύναμη.\n«Η οικογένεια είναι η καλύτερη δύναμη που χρειάζεσαι για να πετύχεις τους στόχους σου», έγραψε ο Παραγουανός επιθετικός του Ολυμπιακού.\nΤο όνομα του Ελιέρο Ελία έρχεται να προστεθεί στο μεταγραφικό προσκήνιο για τον Ολυμπιακό.\nΟ 28χρονος Ολλανδός εξτρέμ της Βέρντερ Βρέμης φέρεται να εξετάζεται από τους νταμπλούχους Ελλάδας και σύμφωνα με γερμανικά ΜΜΕ, όποια ομάδα ενδιαφερθεί, θα πρέπει να καταβάλλει το ποσό των 3,5 εκατ. ευρώ, ώστε να τον εντάξει στο ρόστερ της.\nΟ αθλητικός διευθυντής του συλλόγου της Bundesliga, Τόμας Άινιχ, ξεκαθάρισε ότι είναι διατεθειμένος να διαπραγματευθεί μόνο το ενδεχόμενο πώλησης του παίκτη, ο οποίος δεσμεύεται με συμβόλαιο ενός ακόμη έτους με την ομάδα της Βρέμης.\n«Δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσουμε να φύγει ελεύθερος. Έχει ζήτηση και δεν θα υπογράψει στον πρώτο ενδιαφερόμενο», δήλωσε το υψηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος σε συνέντευξη Τύπου.\nΈτοιμος δουλέψει σκληρά και να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του Ολυμπιακού δήλωσε στον "ΣΠΟΡ FM 94,6" ο Βασίλης Τολιόπουλος, ο οποίος είπε τα καλύτερα για τον προπονητή του στον Κολοσσό, Άρη Λυκογιάννη.\nΗ διαφορά επιπέδου ανάμεσα στον Κολοσσό Ρόδου και τον Ολυμπιακό είναι τεράστια, ωστόσο αυτό δεν... φοβίζει τον Βασίλη Τολιόπουλο, όπως δήλωσε ο ίδιος.\nΟ νεαρός γκαρντ του Ολυμπιακού τόνισε πως είναι έτοιμος να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των ερυθρόλευκων, ενώ μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Άρη Λυκογιάννη, με τον οποίο συνεργάστηκε στους «θαλασσί».\nΑναλυτικά όσα είπε ο Βασίλης Τολιόπουλος:\nΓια τη μεταγραφή του στον Ολυμπιακό: «Ο Ολυμπιακός έχει μία βαριά φανέλα και είναι μία τεράστια ομάδα. Ξέρω που πάω, αλλά και την ευθύνη που έχει αυτή η ομάδα. Το θέμα είναι να είμαι έτοιμος και να κάνω αυτά που θα μου ζητήσει ο κόουτς. Δεν το σκέφτηκα καθόλου όταν ήρθε η πρόταση. Δεν αφήνεις τέτοιες ευκαιρίες. Ο Ολυμπιακός είναι ίσως η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη. Είναι ένα διαφορετικό επίπεδο σε σχέση με τον Κολοσσό. Όμως, περιμένω να ξεκινήσω, δεν φοβάμαι και θα κάνω τα πάντα για να σταθώ».\nΓια τον Γιάννη Σφαιρόπουλο: «Τον είχα στον Πανιώνιο, αλλά τότε ήμουν πολύ μικρός και ήταν η πρώτη χρονιά που δούλευα σε ομάδα της Α1. Φέτος, έπαιξα στον Κολοσσό, πήρα ευκαιρίες και είδε περισσότερα σε μένα ο κόουτς Σφαιρόπουλος».\nΓια τον Άρη Λυκογιάννη: «Πήρα πολλά από τον κόουτς. Είναι ένας καλός προπονητής που ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο. Τον είχα και στη Χαλκίδα για δύο χρόνια. Με βοήθησε να βελτιωθώ στο αμυντικό κομμάτι και στη δημιουργία».\nΓια την Εθνική Εφήβων: «Ήταν η πιο όμορφη εμπειρία μέχρι στιγμής της καριέρας μου. Ήταν κάτι απίστευτο. Η συνεργασία με τον κόουτς και τα παιδιά, ακόμα και ο κόσμος που ήρθε, που τους ευχαριστούμε πολύ».\n«Χάλασε» η μεταγραφή του Νενέ στον Ολυμπιακό σύμφωνα με τα όσα φέρεται να δήλωσε ο ίδιος! Ο Βραζιλιάνος αστέρας αποκάλυψε πως δεν θα φορέσει τα ερυθρόλευκα λόγω της... αβεβαιότητας απ’ τις πολιτικές εξελίξεις.\nΠριν λίγο καιρό είχε αποκαλύψει πως θα συνεχίσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό, τώρα όμως φαίνεται πως παίρνει αρνητική τροπή η υπόθεση.\nΣτο βραζιλιάνικο «revistadigitaldenoticias.com.br» φιλοξενούνται δηλώσεις του Νενέ, όπου ουσιαστικά... ανακοινώνει πως δεν θα έρθει στην Ελλάδα για λογαριασμό των ερυθρόλευκων, λόγω των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων που του προκαλούν... έντονο δισταγμό!\n«Υπάρχουν πολλές καταστάσεις οι οποίες δεν είναι ξεκάθαρες. Ξέρω πως η Ελλάδα βρίσκεται σε μεγάλη κρίση και στην Ευρώπη περιμένουν εξελίξεις. Είναι προτιμότερο να περιμένω και γι’ αυτό αποφάσισα να μην υπογράψω στον Ολυμπιακό. Η ομάδα έχει χρήματα, αλλά δεν γίνεται να μην σε επηρεάζουν αυτές οι εξελίξεις. Μου έλεγαν πως θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει με την χώρα όμως τελικά πήρα την απόφασή μου», φέρεται να δηλώνει ο Βραζιλιάνος στο εν λόγω σάιτ, βάζοντας τέλος στις πιθανότητες μεταγραφής του στο Λιμάνι.\n* Πάντως και ο Σίλβα ήταν αρνητικός για την εν λόγω μεταγραφή λόγω της ηλικίας του παίκτη, όπως σας έχουμε ενημερώσει.\nΑπό την Τρίτη το απόγευμα ο Γιάννης Μανιάτης βρίσκεται στην Αυστρία και συγκεκριμένα στο Ζέεφελντ, εκεί όπου πραγματοποιείται το πρώτο βασικό στάδιο της προετοιμασίας του Ολυμπιακού.\nΟ αρχηγός των ερυθρόλευκων βρίσκεται στο στάδιο της αποθεραπείας και μάλιστα τα πηγαίνει αρκετά καλά, μετά από τον σοβαρό τραυματισμό που πέρασε, όπως ήδη σας έχουμε ενημερώσει.\nΟ Μανιάτης ναι μεν δεν ήταν σε θέση να αγωνιστεί και να βοηθήσει τον Ολυμπιακό στο πρώτο φιλικό της σεζόν, κόντρα στην Ντούκλα Πράγας, αλλά ακολούθησε κανονικά την ομάδα στο γήπεδο του Βεργκλ, έτσι ώστε να δει από κοντά τις προσπάθειες των συμπαικτών του.\nΣτην Ελλάδα βρίσκεται η πρώτη –χρονικά- μεταγραφή του Ολυμπιακού, Ντι Τζέι Στρόμπερι.\n«Ανυπομονώ να παίξω με τον Σπανούλη», είπε μεταξύ άλλων ο Αμερικανός γκαρντ.\nΈφτασε στη χώρα μας ο Ντι Τζέι Στρόμπερι. Ο Αμερικανός γκαρντ, ο οποίος αποτελεί το πρώτο –χρονικά- μεταγραφικό απόκτημα των ερυθρόλευκων, αφίχθη στο «Ελ. Βενιζέλος» λίγο μετά τις 21:00 και την Πέμπτη (16/7) αναμένεται να περάσει από τις καθιερωμένες ιατρικές εξετάσεις.\n«Είμαι ενθουσιασμένος που μου δίνεται η ευκαιρία να παίξω σε μία τόσο μεγάλη ομάδα, με σπουδαία ιστορία και με σπουδαίους παίκτες. Είμαι ενθουσιασμένος που είμαι μέλος αυτής της ομάδας», ήταν τα πρώτα λόγια του Ντι Τζέι Στρόμπερι.\nΣτη συνέχεια, ερωτήθηκε για τον Βασίλη Σπανούλη: «Τα τελευταία χρόνια που είμαι στην Ευρώπη, παρακολουθώ αρκετά την Ευρωλίγκα. Ήταν όνειρο για μένα να αγωνιστώ με τον Σπανούλη και ανυπομονώ να βρεθούμε μαζί στο παρκέ και να φοράμε την ίδια φανέλα. Θέλω να κερδίζω και πάντα δίνω αυτό που μπορώ για να κερδίζει η ομάδα τίτλους».\nΟ Μάρκο Σίλβα δεν... βιάζεται για τις εκκαθαρίσεις στο ρόστερ του Ολυμπιακού και μετά τη φιλική ήττα από την Ντούκλα τόνισε πως οι αποφάσεις του θα αργήσουν.\nΟ Ολυμπιακός χρειάζεται χρόνο για να αφομοιώσει τη φιλοσοφία του Μάρκο Σίλβα, όπως δήλωσε ο ίδιος ο Πορτογάλος τεχνικός μετά τη φιλική ήττα με 1-0 από την Ντούκλα.\n«Είναι φυσιολογικό να έχουμε κούραση. Για μας ήταν η έβδομη προπόνηση, γιατί κι αυτό το φιλικό για μας ήταν κάτι σαν προπόνηση. Σίγουρα όταν είσαι ο Ολυμπιακός θέλεις πάντα να κερδίζεις, ακόμη και στα φιλικά. Στο πρώτο ημίχρονο πήγαμε καλά, στο δεύτερο όχι τόσο, γιατί με τις αλλαγές χάσαμε κάπως τη συγκέντρωση και τις θέσεις μας. Ελπίζω να είμαστε καλύτεροι στη συνέχεια. Θέλουμε να κερδίζουμε και γι’ αυτό δουλεύουμε. Είμαστε ακόμη στην αρχή. Θέλω όλοι οι ποδοσφαιριστές να είναι σοβαροί και να δουλεύουν σοβαρά για να περάσουμε τις ιδέες μας. Έχουμε δρόμο μπροστά μας», τόνισε.\nΕρωτηθείς πότε θα πάρει τις αποφάσεις του για το ρόστερ της ομάδας και το ποιοι παίκτες δεν θα έχουν θέση σε αυτό, απάντησε: «Θέλουμε να δούμε όλους τους ποδοσφαιριστές, να κάνουμε μια ανάλυση για να δούμε τι χρειάζεται η ομάδα. Θα δούμε τους παίκτες όλους στα φιλικά που έχουμε εδώ και μετά από το τουρνουά της Τουρκίας θα πάρουμε κάποιες αποφάσεις».\nΤην... «τρέλα» τους για να προλάβουν να πιάσουν μόνιμη θέση στο «Γ. Καραϊσκάκης» ενόψει της νέας περιόδου, καταδεικνύουν σε όλο τους το μεγαλείο οι οπαδοί του Θρύλου!\nΕίναι τέτοια η διάθεση των οπαδών του Ολυμπιακού να ανταποκριθούν στην προσπάθεια της αγαπημένης τους ομάδας να φτάσει στην επίτευξη των υψηλών της στόχων, που εξαφανίζουν με ταχύτατους ρυθμούς τα εισιτήρια διαρκείας!\nΣυγκεκριμένα, την Τετάρτη η πώληση των διαρκείας του Θρύλου κυμάνθηκε σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με τις προηγούμενες ημέρες, αφού έφτασαν ήδη τα 6.400, μετά τις έξι πρώτες ημέρες διάθεσής τους! Νέο απίστευτο ρεκόρ, τρέλα πραγματική από τον ερυθρόλευκο κόσμο, που δεν λογαριάζει τίποτα μπροστά στη δίψα του να σταθεί στο πλευρό των νταμπλούχων Ελλάδας!\nΣτοιχείο, το οποίο αποτελεί ρεκόρ για τα δεδομένα του Ολυμπιακού για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα! Μόνο σήμερα 1.400 «κομμάτια» έκαναν φτερά, με τους οπαδούς του Θρύλου να μη …καταλαβαίνουν τίποτα μπροστά στη θέρμη τους να σταθούν στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας!\nΤην ήττα με 1-0 γνώρισε ο προφανώς ανέτοιμος Ολυμπιακός στο πρώτο του φετινό φιλικό προετοιμασίας από την Ντούκλα Πράγας. Τηρουμένων των αναλογιών (αυτό ήταν το 7ο φιλικό για τους αντιπάλους των ερυθρόλευκων που σε 10 μέρες αρχίζουν επίσημα ματς) οι ερυθρόλευκοι ήταν θετικοί.\nΦυσικά, εννοείται, πως σε τέτοια ματς και ειδικά τόσο νωρίς το τελευταίο που μπορεί να γίνει είναι να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Εξάλλου, αν κάποιος έπρεπε να κερδίσει αυτό το ματς ήταν ο Ολυμπιακός που είχε σημαντικές ευκαιρίες και σημαντικότερη όλων ένα οριζόντιο δοκάρι του Χάρα στο α’ ημίχρονο.\nΟ Μάρκο Σίλβα παρέταξε την ομάδα με διάταξη 4-2-3-1. Στην άμυνα τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Από τη μέση και μπροστά οι Μπουχαλάκης και Ζντιέλαρ ήταν οι αμυντικοί χαφ και μπροστά τους εναλλάσσονταν οι Τσόρι και Χάρα (πότε ήταν ο ένας 10άρι, πότε ο άλλος αριστερά και αντίστροφα). Δεξιά έπαιζε ο Φορτούνης και φουνταριστός ο Πουλίδο.\nΟ Ολυμπιακός μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και μόλις στο 2ο λεπτό άγγιξε το γκολ με αριστερό σουτ του Χάρα που έδιωξε δύσκολα σε κόρνερ ο αντίπαλος τερματοφύλακας. Στο 35′, και μετά από μερικές υποψίες... ευκαιριών του Ολυμπιακού, ο Χάρα είχε οριζόντιο δοκάρι με σουτ και ύστερα από έξοχη συνεργασία Σαλίνο-Φορτούνη. Στο 39′ ήρθε νέα μεγάλη ευκαιρία για τους ερυθρόλευκους, με τον Φορτούνη αυτή τη φορά, ωστόσο το δεξί συρτό σουτ του στην κλειστή γωνία αποκρούστηκε.\nΜε την έναρξη του β’ ημιχρόνου ο Λόρια πήρε τη θέση του Ρομπέρτο και οι Γιαταμπαρέ, Φουστέρ, Κολοβός των Ζντιέλαρ, Τσόρι και Χάρα. Ο Φουστέρ έπαιξε πίσω από τον Πουλίδο, ο Φορτούνης κινήθηκε δεξιά και ο Κολοβός αριστερά. Στη διάρκεια του β’ ημιχρόνου ο Γιαννιώτας πήρε τη θέση του Φορτούνη, ο Λάτσι του Μπουχαλάκη και λίγο πριν από το τέλος ο Ολαϊτάν του Πουλίδο. Όσο περνούσε η ώρα το ματς έχανε σε (όποια) ποιότητα και έδειχνε προς οδεύει προς το 0-0. Στο 87′ ωστόσο μετά από διαδοχικές αδράνειες μεσαίας γραμμής και άμυνας ο Γιούρεντιτς βρέθηκε απέναντι στον Λόρια και αφού τον… άδειασε με ωραία προσποίηση πλάσαρε εύστοχα στην δεξιά του (κλειστή) γωνιά.\nΚάπως έτσι το πρώτο φιλικό του Ολυμπιακού δεν ήταν νικηφόρο, αλλά σίγουρα ο Σίλβα έβγαλε τα πρώτα του συμπεράσματα...\nΝα θυμίσουμε ότι δεν ήταν σε θέση ν’ αγωνιστούν, πέρα από τον Μανιάτη, οι Μιλιβόγεβιτς, Κασάμι, Ντοσεβί, Ντουρμάζ, Ελαμπντελαουί που ενσωματώθηκαν αργότερα στην προετοιμασία όπως και οι τραυματίες Μπενίτες, Μαρτίνες και Μποτία.\nΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (β’ ημίχρονο): Λόρια, Σαλίνο, Αυλωνίτης, Σιόβας, Μαζουακού, Μπουχαλάκης (66′ Λάτσι), Γιαταμπαρέ, Φουστέρ, Κολοβός, Φορτούνης (63′ Γιαννιώτας), Πουλίδο (82’ Ολαϊτάν).\nΔείτε το γκολ από την αναμέτρηση του Ολυμπιακού κόντρα στην Ντούκλα Πράγας από την κάμερα της Nova, ΕΔΩ\nΤο σύνθημα για μαζική προσέλευση στο «Γ. Καραϊσκάκης», έσπευσε να δώσει η «Θύρα 7».\nΜε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι οργανωμένοι οπαδοί του Ολυμπιακού καλούν όλους τους οπαδούς του Θρύλου να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της διοίκησης και να γεμίσουν το πέταλο, ώστε να βρεθούν στο πλευρό της λατρεμένης τους ομάδας με τον τρόπο που μόνο αυτοί ξέρουν και μπορούν.\n«Ήρθε η ώρα να ανταποδώσουμε τον σεβασμό που έδειξε η διοίκηση ορίζοντας την τιμή του διαρκείας "στο χώρο μας" 100€ + 50€ (συνδρομή μέλους του Ερασιτέχνη).\nΥΓ1. Όποιος θέλει να κάθετε, να μη φωνάζει και να μην συμμετέχει στα ερυθρόλευκα πάρτι της Θύρας 7, παρακαλείτε να αγοράζει εισιτήριο στις υπόλοιπες θύρες του Καραϊσκάκη.\nΥΓ2. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αγοράζοντας ένα εισιτήριο διαρκείας ενισχύουμε και την «πνοή» του συλλόγου μας που δεν είναι άλλη από τα ερασιτεχνικά τμήματα που τόσο υπερήφανους μας κάνουν.\n12 άτοκες δόσεις με την Olympiacos FC Mastercard της Τράπεζας Πειραιώς.»\nΤη φανέλα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας προβάρει ο Κώστας Μήτρογλου, καθώς οι Πορτογάλοι τα... βρήκαν με τη Φούλαμ για τον δανεισμό του.\nΤα «λιοντάρια» προκειμένου να αποκτήσουν δανεικό τον 27χρονο διεθνή επιθετικό για έναν χρόνο, θα καταβάλουν στην ομάδα του Λονδίνου ένα εκατ. ευρώ, ενώ συμφώνησαν να αναλάβουν το 70% του μισθού του, που ανέρχεται στα 1,7 εκατ. ευρώ ετησίως.\nΠαράλληλα, η Σπόρτινγκ Λισαβόνας θα έχει δικαίωμα το επόμενο καλοκαίρι να αγοράσει τα δικαιώματα του πρώην επιθετικού του Ολυμπιακού έναντι 5 εκατ. ευρώ.\nΠλέον, οι Πορτογάλοι καλούνται να πείσουν και τον ίδιο τον Μήτρογλου να... συμφωνήσει να αγωνιστεί στη Λισαβόνα.\nΤην πεποίθησή του ότι ο Ολυμπιακός της νέας περιόδου θα είναι κατά πολύ ανώτερος ποιοτικά συγκριτικά με την περασμένη σεζόν, εξέφρασε ο Κώστας Καραπαπάς.\nΟ διευθυντής επικοινωνίας της ερυθρόλευκης ΠΑΕ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Κανάλι 1» εξέφρασε την ακλόνητη πίστη του για σημαντική ενίσχυση του ρόστερ κόντρα στη δύσκολη οικονομική συγκυρία, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί εκτενώς στο έργο του νέου προπονητή Μάρκο Σίλβα, αλλά και στους Μιχάλη Κουντούρη και Γρηγόρη Γεωργάτο.\nΈνας Αργεντίνος περίμενε πώς και πώς τον Τσόρι να κατέβει απ' το πούλμαν του Ολυμπιακού, προκειμένου να τον δει από κοντά και να του... συστήσει τον γιο του!\nΕίναι και για τους ξένους... Ένας συμπατριώτης του μέσου του Ολυμπιακού, λοιπόν, γνώριζε πως οι ερυθρόλευκοι δίνουν σήμερα φιλικό στην Αυστρία και δεν έχασε την ευκαιρία να δει από κοντά τον Τσόρι Ντομίνγκεζ.\nΦορώντας φανέλα της Ρίβερ Πλέιτ (ομάδα που 'χει αγωνιστεί με επιτυχία στο παρελθόν το δεκάρι των νταμπλούχων) περίμενε με ανυπομονησία τον συμπατριώτη του μεσοεπιθετικό να κατέβει απ' το πούλμαν.\nΚαι δεν ήταν μόνος, αλλά είχε και τον γιο του στο πλάι -με φανέλα Αργεντινής- ο οποίος εξίσου είδε από κοντά τον ηγέτη του Ολυμπιακού, που με τη σειρά του έδειξε να απολαμβάνει τη στιγμή με τον «μπόμπιρα»!\nΤο κλίμα μεταξύ των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού είναι εξαιρετικό, κάτι που φαίνεται σε κάθε ευκαιρία.\nΜπορεί οι ερυθρόλευκοι να δουλεύουν πολύ σκληρά υπό τις οδηγίες του Μάρκο Σίλβα, ωστόσο δεν λείπουν και κάποιες στιγμές που... προσφέρουν γέλιο.\nΌπως η φωτογραφία που ανέβασε στον προσωπικό λογαριασμό του στο Instagram, ο Ματιέ Ντοσεβί, ο οποίος έκανε... πλάκα στον Παϊτίμ Κασάμι για μια ντρίπλα που του έκανε.\nΜάλιστα, έγραψε κι ένα αστείο μήνυμα, θέλοντας να τον πειράξει:\n«Συγγνώμη Κασάμι… Όχι μ’ αυτόν τον τρόπο!».\nΤην επέκταση της συνεργασίας του με τη Nike μέχρι το 2020 ανακοίνωσε ο μπασκετικός Ολυμπιακός.\nΜια πετυχημένη συνεργασία θα συνεχιστεί για πολλά ακόμη χρόνια. Η ΚΑΕ Ολυμπιακός ανακοίνωσε πως η Nike θα συνεχίσει να ντύνει την ομάδα τουλάχιστον μέχρι το 2020, συμπληρώνοντας... 13 χρόνια!\nΟ Γενικός Δ/ντης της ΝΙΚΕ GREECE κ. Muennich Felix δήλωσε: “Είμαστε πολύ χαρούμενοι που συνεχίζεται η συνεργασία με την ομάδα του Μπάσκετ του Ολυμπιακού μέχρι το 2020! Ο Ολυμπιακός είναι μια από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη. Η συνεργασία μας μαζί του ενισχύει το όραμα της Nike, και την πίστη μας στο μπάσκετ και τη σημασία του στα ελληνικά δρώμενα. Είμαστε σίγουροι ότι η συνεργασία μας θα συνεχιστεί με επιτυχία και η ομάδα θα συνεχίσει την ανοδική της πορεία.»\nH adidas και η ΠΑΕ Ολυμπιακός παρουσιάζουν την εκτός έδρας εμφάνιση της αγωνιστικής περιόδου 2015-2016\nΟ Ολυμπιακός είναι Θρύλος τόσο όταν παίζει εντός, όσο και όταν αγωνίζεται εκτός έδρας. Φέτος, στα παιχνίδια του μακριά από το Γήπεδο Καραϊσκάκη θα αγωνίζεται φορώντας τη νέα θρυλική εμφάνιση που σχεδίασε η adidas για τους εκτός έδρας αγώνες της ομάδας της σεζόν 2015-16.\nΟι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού δούλεψαν το πρωί της Τετάρτης στο γήπεδο του Ζέεφελντ, πριν το πρώτο φιλικό προετοιμασίας.\nΤο πρωί της Τετάρτης, λίγες ώρες πριν το πρώτο φιλικό προετοιμασίας στην Αυστρία, οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού βρέθηκαν κανονικά στο γήπεδο του Ζέεφελντ και δούλεψαν επάνω στην τακτική. Έκαναν επιθετική και αμυντική στρατηγική, με πολλές οδηγίες από τον κ. Σίλβα, τις οποίες έβαζαν επί τόπου σε εφαρμογή και στη συνέχεια έκαναν στημένες φάσεις, και από τις δύο πτέρυγες.\nΕνόψει του πρώτου αυτού φιλικού προετοιμασίας με την Ντούκλα Πράγας, από τον κ. Σίλβα δεν υπολογίζονται οι 5 διεθνείς που έφθασαν προχθές (Ντουρμάζ, Κασάμι, Ελαμπντελαουί, Μιλιβόγεβιτς, Ντοσεβί), ο Μανιάτης, ο οποίος κάνει ατομικό συντηρητικό πρόγραμμα, οι Μπενίτες και Μαρτίνες, οι οποίοι έκαναν ξανά ατομικό, όπως και ο Αλμπέρτο Μποτία, ο οποίος αποχώρησε προληπτικά από την προπόνηση, λόγω ενοχλήσεων στη γάμπα.\nO Mάρκο Σίλβα επέλεξε για το σημερινό φιλικό κόντρα στην Ντούκλα Πράγας την εξής 11άδα :\nΡομπέρτο, Σαλίνο, Μαζουάκου, Αυλωνίτη, Σιόβα, Μπουχαλάκη, Ζντιέλαρ, Nτομίνγκεζ, Φορτούνη, Χάρα, Πουλίδο.\nΆμεσα τελειώνει με θετικό τρόπο η υπόθεση του Ντάνιελ Χάκετ στον Ολυμπιακό!\nΟ 27χρονος γκαρντ μέσα στις επόμενες ώρες θα στείλει το συμβόλαιό του με τις απαιτούμενες υπογραφές στην ερυθρόλευκη ΚΑΕ και έτσι θα σφραγιστεί η συνεργασία των δύο πλευρών για τα επόμενα δύο χρόνια!\nΓια να μην... ξεχνιόμαστε, για την συγκεκριμένη εξέλιξη σας έχουμε ενημερώσει από νωρίς το πρωί (δείτε το θέμα ΕΔΩ)\nΟ Nτάνιελ Χάκετ είναι γεννημένος και μεγαλωμένος στο Πέζαρο από Αμερικανό πατέρα και φυσικά διαθέτει ιταλικό διαβατήριο, ενώ παίζει και στην Εθνική Ιταλίας.\nΜε ύψος 1,99 μ. είναι από τους ψηλότερους πλέι μέικερ (παίζει και στο "2") στην Ευρωλίγκα, έχοντας αποκτήσει σημαντική εμπειρία στη διοργάνωση. Εχει αγωνιστεί με τα χρώματα της Σιένα και της Αρμάνι, ολοκληρώνοντας την περσινή χρονιά με 11,2 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 4,6 ασίστ κατά μ.ο.\nΑναφορικά με το μέλλον του Ιμπραΐμ Αφελάι μίλησε ο προπονητής της Αϊντχόφεν, Φιλίπ Κοκού.\nΟ πρώην ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού βρίσκεται στο μεταγραφικό στόχαστρο του ολλανδικού συλλόγου, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάτι νεότερο.\nΓια τον Αφελάι έχουν ενδιαφερθεί αρκετές ομάδες με τον ίδιο να μην έχει πάρει ακόμα την οριστική απόφαση και την Αϊντχόφεν να τον θέλει για αντικαταστάτη του Μέμφις Ντεπάι, ο οποίος πήρε μεταγραφή στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.\nΧαρακτηριστικά ο Κοκού δήλωσε:\n«Πρέπει να είμαι εξίσου προσεχτικός για ό,τι λέω, διότι διαφορετικά αύριο οι εφημερίδες θα αναφέρουν ότι ο Αφελάι θα έρθει γρήγορα. Δεν προσδοκώ κάτι τις επόμενες μέρες, αυτό μπορεί να πάρει περισσότερο διάστημα. Πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον του. Η επιλογή δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, θέλουμε τρεις επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές».\nO Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του 21χρονου τερματοφύλακα, Στέφανο Καπίνο!\nΟ μέσος της ομάδας Νέων Θανάσης Ανδρούτσος μιλάει στο olympiacos.org για την προετοιμασία και τους στόχους της ομάδας.\nΈχοντας κλείσει τα 7 του χρόνια πέρασε για πρώτη φορά την πύλη της Κεντρικής Σχολής του Ολυμπιακού στον Ελαιώνα για να μάθει τα μυστικά του ποδοσφαίρου! Μετά από 3 χρόνια έγινε μέλος της Ακαδημίας του Ολυμπιακού και πλέον είναι ποδοσφαιριστής της ομάδας Νέων. Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Super League K-20 ενώ είχε και 6 συμμετοχές στο UEFA Youth League.\nΟ Θανάσης Ανδρούτσος ξεκίνησε την Δευτέρα προετοιμασία με την ομάδα Νέων και μίλησε στο olympiacos.org για τους στόχους της νέας αγωνιστικής περιόδου. "Καθε χρονιά στον Ολυμπιακό μαθαίνεις πάρα πολλά νέα πράγματα που σε βελτιώνουν και ως ποδοσφαιριστή και ως άνθρωπο. Είναι μεγάλη τύχη για εμάς ν' αγωνιζόμαστε σε τόσο υψηλό επίπεδο", σημειώνει αρχικά ο 18χρόνος μέσος και συνεχίζει:\n"Με σκληρή δουλειά θα τα καταφέρουμε και φέτος. Η ομάδα έχει πολλούς παίκτες που αγωνίζονται χρόνια μαζί και αυτό είναι σημαντικό για την ομάδα. Δουλεύουμε πολλά χρόνια και ξέρουμε ο ένας τον άλλο. Όταν είσαι στον Ολυμπιακό έχεις πάντα υψηλούς στόχους. Μέσα από την προετοιμασία θα δουλέψουμε σκληρά για να ανέβουμε πιο ψηλά και ατομικά και ως ομάδα".\nΟ νεαρός ποδοσφαιριστής δεν παρέλειψε ν' αναφερθεί και στο Youth League της UEFA: "Είναι μια διοργάνωση που σου δίνει την δυνατότητα να παίζεις με τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Μαθαίνεις πολλά μέσα από αυτά τα παιχνίδια και βλέπεις και το επίπεδο των άλλων ομάδων. Για εμάς τους ποδοσφαιριστές είναι τεράστιο πλεονέκτημα να παίζουμε σ' αυτή τη διοργάνωση".\nΑυτός είναι ο στόχος για τον αρχηγό του Ολυμπιακού, ο οποίος το πρωί πάτησε για πρώτη φορά το χορτάρι του Ζέεφελντ.\nΑνεβαίνει τον δικό του... "Γολγοθά" εδώ και τέσσερις μήνες ο Γιάννης Μανιάτης, ο οποίος χθες το βράδυ, όπως σας ενημερώσαμε, έφτασε στο Ζέεφελντ και σήμερα το πρωί πήγε μία βόλτα από το προπονητικό κέντρο για να κάνει το πρόγραμμά του.\nΥπό τις οδηγίες των γυμναστών του Ολυμπιακού δούλεψε πολύ το εγχειρισμένο του γόνατο με ασκήσεις αλλαγής κατεύθυνσης, με κοντρόλ με το εξωτερικό, με σουτ, με σέντρες, με βαθιές μπαλιές.\nΕπικρατεί γενικότερα αισιοδοξία στο Λιμάνι ότι έτσι όπως κυλάει η αποκατάστασή του, μπορεί να είναι έτοιμος στην πρεμιέρα του Champions League στα μέσα Σεπτεμβρίου. Πάνω στο εξάμηνο δηλαδή...\nΓενικότερα οι γιατροί του Ολυμπιακού δεν σκοπεύουν να βιαστούν. Επειδή είχε ακουστεί ότι μπορεί να προλάβαινε ακόμα και την έναρξη της Σούπερ Λίγκας σε 40 μέρες, από το Λιμάνι ξεκαθάριζαν ότι η πιθανότερη ημερομηνία επιστροφής του στα γήπεδα είναι με το που θα ξεκινήσει η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.\nΤους λόγους που τα πράγματα δεν πήγαν όσο καλά θα ήθελε ο ίδιος τα τελευταία χρόνια, άφησε πίσω του ο Τζόναθαν Λεζάρ.\nΟ ποδοσφαιριστής ο οποίος δεν βρίσκεται στο προσκήνιο, εξαιτίας διάφορων δυσκολιών, μπορεί πλέον να επανέλθει σε υψηλό επίπεδο με τη Σταντάρ Λιέγης.\nΟ Λεζάρ αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του βελγικού ποδοσφαίρου, έχοντας μάλιστα "ακουστεί" για διάφορες ομάδες, μεταξύ αυτών και ο Ολυμπιακός.\n«Τα τελευταία χρόνια ποτέ δεν είχα την ευκαιρία μιας προετοιμασίας και αυτό θα κάνει την διαφορά αυτή τη φορά».\nΈνα... ξεχωριστό βραβείο κέρδισε ο Γιώργος Πρίντεζης!\nΟ πάουερ φόργουορντ του Ολυμπιακού κέρδισε το βραβείο του αγαπημένου παίκτη του γυναικείου κοινού, όπως έκανε γνωστό ο ΕΣΑΚΕ!\nΟ Γιώργος Πρίντεζης αναδείχθηκε πρώτος στην ψηφοφορία για τον Αγαπημένο Παίκτη του Γυναικείου Κοινού, που αναδείχθηκε αποκλειστικά από τις ψήφους των φιλάθλων. Ο 30χρόνος φόργουορντ του Ολυμπιακού συγκέντρωσε 1.325 ψήφους σε μια ψηφοφορία, που καθιερώθηκε φέτος για πρώτη φορά από τον ΕΣΑΚΕ για να τονιστεί και να διευρυνθεί η στήριξη του γυναικείου φίλαθλου κοινού στο ελληνικό μπάσκετ.\nΟ Πρίντεζης, που ψηφίστηκε και μέλος της καλύτερης πεντάδας της Basket League ΣΚΡΑΤΣ της σεζόν 2014-15, τόνισε ότι: «Το σημαντικό είναι να έρχεται ο κόσμος στο μπάσκετ και να γεμίζει τα γήπεδα, άλλωστε το άθλημα είναι και γυναικείο. Χαίρομαι που πλέον υπάρχει και γυναικεία ομάδα του Ολυμπιακού. Εύχομαι και τα δυο τμήματα να έχουν πάντα τον κόσμο στο πλευρό τους, τα γήπεδα που παίζουμε να είναι γεμάτα και να πανηγυρίζουμε τίτλους».\nΣε οικογενειακή... υπόθεση εξελίχθηκε η αναμέτρηση μεταξύ της Μότζι Μίριμ και της Μακάε για την 2η κατηγορία στη Βραζιλία.\nΟ πρόεδρος και αρχηγός των γηπεδούχων, Ριβάλντο, μαζί με τον γιο του πήραν την ομάδα τους... από το χέρι και την οδήγησαν στη νίκη με 3-1 πανηγυρίζοντας πολύτιμο "τρίποντο" στην προσπάθεια που κάνουν για παραμονή.\nΜόλις στο 3ο λεπτό ο Ριβαλντίνιο άνοιξε το σκορ με κεφαλιά και έδωσε τη... σκυτάλη στον 43χρονο πατέρα του, ο οποίος στο 17' "έγραψε" το 2-0 με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι. Τρία λεπτά πριν από το τελευταίο σφύριγμα για το πρώτο ημίχρονο ο Ριβαλντίνιο έκανε το 3-0 και το μόνο που κατάφεραν οι φιλοξενούμενοι ήταν να μειώσουν στο 80' με πέναλτι.\nΣτη Χετάφε του... Φραν Εκσριμπά θα προσφέρει τις υπηρεσίες του για τα επόμενα τρία χρόνια ο Μπάλας Μέγιερι.\nΟ πρώην γκολκίπερ του Ολυμπιακού αποτελεί την τέταρτη μεταγραφή της ισπανικής ομάδας αυτή την περίοδο και μαζί με τον Βιθέντε Γκουαΐτα θα αποτελέσουν τους δύο πρώτους τερματοφύλακες.\nΟ Μέγιερι θα ενσωματωθεί αύριο στην αποστολή της Χετάφε που προετοιμάζεται στη Σεγκόβια της Λα Αλμπουέρα.\nΌχι ο Ρομπέρτο -όπως φοβήθηκαν οι οπαδοί του Ολυμπιακού- αλλά ο Γκιόργκι Λόρια ενδέχεται να... αποχωρήσει μετά τη μεταγραφή Καπίνο.\nΈνα μικρό... «ντόμινο» (αλλά χωρίς την κατάληξη που απεύχονταν οι οπαδοί των ερυθρόλευκων) ενδέχεται να προκαλέσει η μεταγραφή του Στέφανου Καπίνο.\nΠαρόλο που η απόκτηση του Έλληνα γκολκίπερ έφερε... σκέψεις για πώληση του Ρομπέρτο, δεν είναι ο Ισπανός εκείνος που πιθανολογείται ότι μπορεί ν’ αποχωρήσει από το Λιμάνι.\nΚι αυτό διότι, όπως σας έχουμε ενημερώσει (δείτε το σχετικό θέμα ΕΔΩ) έχει προκύψει ζωηρό ενδιαφέρον της Τράμπζονσπορ για τον Γκιόργκι Λόρια. Η τουρκική ομάδα έχει τεχνικό διευθυντή τον Σότα Αρβελάντζε, ο οποίος καλοβλέπει τον συμπατριώτη του για τη θέση κάτω από τα δοκάρια.\nΌπως αναφέρουν μάλιστα δημοσιεύματα στην Τουρκία, τον έχει ζητήσει απ’ τη διοίκηση του συλλόγου ενώ έχει αποσπάσει και τη συγκατάθεση του ίδιου του 29χρονου γκολκίπερ (εφόσον επιτευχθεί συμφωνία με τον Ολυμπιακό).\nΣε περίπτωση εξάλλου που ευοδωθεί η συγκεκριμένη φημολογία, οι ερυθρόλευκοι θα καταφέρουν ν’ αποκομίσουν οικονομικό κέρδος από τον Λόρια πριν καν... φορέσει τη φανέλα τους, μιας και είχε αποκτηθεί ως ελεύθερος.\nΑπό την πρώτη στιγμή σας ενημερώσαμε ότι δεν τίθεται θέμα... Ρομπέρτο, όπως αρκετοί νόμισαν. Δείτε το πρωινό θέμα ΕΔΩ\nΜε εντατικούς ρυθμούς προχωρούν οι ετοιμασίες στο αθλητικό συγκρότημα του Αφιόν, εκεί όπου θα γίνει στα τέλη του μήνα το τουρνουά στο οποίο θα μετάσχει μεταξύ άλλων ο Ολυμπιακός και η Φενέρμπαχτσε του Βίτορ Περέιρα.\nΟι Τούρκοι έχουν ήδη αρχίσει να μετατρέπουν τις εγκαταστάσεις όπως πρέπει να είναι και να συνάδουν με τους κανονισμούς, με τα συνεργεία καθαρισμών να έχουν πιάσει δουλειά και να καθαρίζουν τα καθίσματα.\nΑπό εκεί και πέρα, γίνονται εργασίες για τον φωτισμό του γηπέδου, όπως προβολείς και άλλα παρεμφερή, ενώ τελειώνουν σιγά σιγά και όλα τα ηλεκτρικά, οι σουίτες των VIP, η αίθουσα του Τύπου, αλλά και η ύδρευση.\nΣτο Αφιόν έχουν αλλάξει τα γκολπόστ, το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης τοποθετείται και αυτό και σε γενικές γραμμές ο Δήμαρχος της πόλης κάνει ό,τι μπορεί για να είναι τα πάντα στην εντέλεια και έτοιμα στην ώρα τους.\nΟ Γρηγόρης Γεωργάτος είναι ο νέος αθλητικός διευθυντής του Ολυμπιακού.\nΑπό την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του είναι στο πλευρό του συλλόγου και η εμπειρία που έχει αποκτήσει τόσα χρόνια αγωνιζόμενος στα γήπεδα, τον έχουν κάνει πιο... διορατικό σε κάποια πράγματα και σίγουρα οι συμβουλές του έχουν μεγάλη σημασία.\nΌπως χθες για παράδειγμα, όταν έδωσε τις οδηγίες του στους Μπουχαλάκη και Πουλίδο.\nΠιο συγκεκριμένα σε μια φάση είπε στον Έλληνα παίκτη. «Να κάνεις καλύτερα τις σέντρες, να βρίσκεις στόχο με αυτές», ήταν τα λόγια του Γεωργάτου, που ήθελε με αυτόν τον τρόπο να κάνει πιο αποτελεσματικό και επικίνδυνο τον Μπουχαλάκη.\nΌπως πιο επικίνδυνο θέλει να κάνει και τον Μεξικανό, που σε μία φάση ανέφερε. «Να βγαίνεις πιο γρήγορα στο δοκάρι», του είπε, καθώς με αυτόν τον τρόπο ο Πουλίδο έχει περισσότερες πιθανότητες να σημειώσει κάποιο γκολ.\nΤην απόφασή του να φύγει από την Άρσεναλ γνωστοποίησε στους διοικούντες την ομάδα ο Τζόελ Κάμπελ.\nΟ Κοσταρικανός φέρεται να είπε στους "κανονιέρηδες" πως δεν μπορεί άλλο να περιμένει πότε θα πάρει την ευκαιρία από τον Αρσέν Βενγκέρ...\nΈτσι μετά από 3.5 σεζόν στις οποίες δόθηκε δανεικός σε Λοριάν, Μπέτις, Ολυμπιακό και Βιγιαρεάλ, ο Κάμπελ εμφανίζεται πιο αποφασισμένος από ποτέ να φύγει από την Αγγλία.\nΗ Σοσιεδάδ του Μόγιες έχει κάνει πρόταση, όπως ηδη σας έχουμε ενημερώσει, αλλά δεν αποκλείεται τελικά ο παίκτης να καταλήξει στην Μπενφίκα, που και αυτή έχει εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για τον Κάμπελ.


ZD Racing EX07 1/7 RC Αυτοκίνητο DIY KIT Πλαίσιο ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΥΠΕΡΚΑΛΗ χωρίς ψήκτρες Drift Super Huge Μοντέλα οχήματος χωρίς ηλεκτρικά Κριτικές - Banggood Ελληνικά Online Shopping\nΠήρε λίγο χρόνο, αλλά τελικά έφτασε εδώ και είναι καλό κομμάτι του Kitt για την τιμή, Το σώμα είναι εξαιρετικά ακριβές, κανένα πρόβλημα στις πρώτες διαδρομές. Μεγάλο σώμα!\nΈφτασε καλά συσκευασμένη με εξωτερικό χαρτονένιο κουτί πάνω από κουτί εικόνας. Όλα φαίνονται καλά από την αρχική επιθεώρηση του κιτ ρόλερ ΖΝτι. Αναμονή κινητήρα και σερβομηχανισμού 2050 kv για πλήρη κατασκευή.\nΤο καλοχτισμένο σασί πήρε περισσότερο από όσο νόμιζα για να φτάσει αλλά χαίρομαι που το έλαβα. Κάνω μετρήσεις για τις αναβαθμίσεις μου, οπότε χαίρομαι που δεν βρήκα ηλεκτρονικά.\nΚαταπληκτικό σετ, αν σου αρέσει η DIY πλευρά των RC αυτοκινητών τότε αυτό είναι τέλειο. Το βλέμμα του αυτοκινήτου αναμιγνύεται με την ελευθερία της προσθήκης των δικών σας εξαρτημάτων σημαίνει ότι αν έχετε την ικανότητα να το κάνετε, τότε μπορείτε να φτιάξετε κάτι πραγματικά γρήγορο και διασκεδαστικό. Θα συνιστούσα να πάρω ένα καλώδιο επέκτασης για το σύστημα φωτός, όμως, γιατί κάνει το να βάζεις το σώμα να ανοίγει και να σβήνει λίγο πιο εύκολα. Ο μεγάλος εξοπλισμός είναι πολύ ευχαριστημένος με αυτή την αγορά. Υψηλή ποιότητα και διασκέδαση για να χτιστεί.\nΤο κουτί θρυμματίστηκε και δεν φάνηκε να το μεταχειρίστηκαν πολύ καλά κατά τη μεταφορά. Ωστόσο, μετά το άνοιγμα, μπόρεσα να επιβεβαιώσω ότι δεν υπήρχε ορατή ζημιά στο αυτοκίνητο, αλλά θα πρέπει να το βγάλω και να το επιθεωρήσω σωστά για να είμαι σίγουρος. Ωστόσο, το ίδιο το αυτοκίνητο και η υπηρεσία από το Μπάνγκγκουντ είναι σε θέση, συνιστώνται πολύ.\n39 μέρες για να το πάρω και ο εντοπισμός δουλεύει τέλεια. Και το κουτί μου είναι τέλειο.\nΩραίο αυτοκίνητο για να φτιάξει ένα μεγάλο δρόμο racer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Με ποιό σώμα θα αναστηθούμε;\nΌταν ο Χριστός αναστήθηκε, δεν άφησε το παλιό φθαρτό σώμα στο τάφο και πήρε ένα άλλο. Αλλά αυτό το παλιό το ανακαίνισε, το ανέστησε και μαζί του ανακαίνισε και νεούργησε (έκανε πάλι νέους) όλους τους ανθρώπους. Ότι είναι λοιπόν το αναστημένο σώμα του Χριστού αυτό θα είναι και το δικό μας στην αιωνία ζωή. Και εδώ κάτι παράδοξο! Ο Χριστός από την μία έφαγε από το περιγραπτό του ανθρώπινο σώμα το ψάρι και την κηρήθρα, (και δεν έφαγε από ανάγκη, αλλά για να αποδείξει την Ανάστασή Του) αλλά από την άλλη αυτό το υπαρκτό σώμα πέρναγε μέσα από τις κλειστές θύρες. Πώς συνδυάζονται και τα δύο; Μόνο ο Θεός ξέρει!\nΑυτό λοιπόν το ίδιο σώμα που φοράμε τώρα, αλλά βελτιωμένο και ανακαινισμένο, νέο για πάντα θα έχουμε στην αιωνιότητα, π.χ. όπως το νερό. Μπορεί από υγρή μορφή να γίνει πάγος ή υδρατμός, αλλάζει η μορφή του αλλά όχι και η ουσία και υπόστασή του. Όπως ο κόκκος του σίτου περιέχει μέσα του όλο το στάχυ το οποίο σε λίγο θα ξεπεταχθεί. Έτσι και ο άνθρωπος με την χάρη Του Χριστού ανασταίνεται. Και από ένα μικρό σαπισμένο μέσα στη γη σποράκι (το πεθαμένο σώμα μέσα στον τάφο) μεταμορφώνεται σε ολόκληρο στάχυ. Εξ’ου και η σημασία του σταριού – κολλύβου που θέτουμε στα μνημόσυνα. Γι’ αυτό και με την Θεία Κοινωνία μέσα μας λαμβάνουμε την σπορά της αθανασίας και φροντίζουμε πάντα να κοινωνήσει εκείνος που φεύγει από την παρούσα ζωή, για να πάρει μαζί του το φάρμακο και τον σπόρο της αθανασίας.\nΑκολούθως στην αιωνία Βασιλεία Του Θεού μόνο σώματα που θα γίνουν αιώνια και άφθαρτα μπορούν να εισέλθουν. Όμως με τα σώματα των κολασμένων που και αυτά αναγκαστικά θα αναστηθούν τι θα γίνει; Και οι κολασμένοι και ασεβείς θα αναστηθούν στην Β΄ Παρουσία και θα έχουνε αθάνατα και άφθαρτα σώματα, όχι όμως και αιώνια ζωή, αλλά θα βιώνουν την αθανασία του σώματος και της ψυχής τους ως ατέρμονη κόλαση, σκοτάδι και πόνο. Γι' αυτό και οι ίδιοι οι δαίμονες δειλιούν και φοβούνται την κόλαση. Είναι τρομερή γι' αυτούς, που είναι πνεύματα, πόσο μάλλον για τους κολασμένους ανθρώπους που θα συμμετέχουν σε αυτή και με τα σώματά τους! Αλλοίμονο!\nΜας υπενθιμίζει ο Χριστός μας: Μὴ φοβᾶσθε ἐκείνους ποὺ σκοτώνουν τὸ σῶμα, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ σκοτώσουν τὴν ψυχήν. Νὰ φοβᾶσθε μᾶλλον ἐκεῖνον, ποὺ μπορεῖ νὰ κάνῃ καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα νὰ χαθοῦν εἰς τὴν γέενναν... (Ματθ.Ι΄,28) Προσέξτε: Τι θα βάλει ο Θεός στην Κόλαση; «Και ψυχή και σώμα».Ώστε λοιπόν στην Κόλαση θα είναι και το σώμα. Αλλά για να είναι το σώμα στην Κόλαση, σημαίνει ότι πρώτα θα αναστηθεί από τον τάφο, όπου είχε λιώσει, και μετά θα πάει στην Κόλαση. Πού είναι λοιπόν εκείνοι που λένε ότι η Κόλαση θα είναι απλώς έλεγχοι της συνειδήσεως; Κάτι αφηρημένο και αερώδες; Θα είναι βεβαίως και έλεγχοι της συνειδήσεως αλλά θα είναι και τιμωρία του σώματος… Και επειδή θα είναι μεν το παλαιό σώμα, αλλά νέο, με νέες ιδιότητες, τότε δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πως ακριβώς θα είναι η Κόλαση. Ο Κύριος την παρομοίασε με το «πυρ που δεν σβήνει ποτέ».\nΚαι το πυρ αυτό είναι αφεγγές, γι’ αυτό μιλάει και για σκότος π.χ. μπορούμε να απομονώσουμε μόνο την φωτιστική πλευρά του ηλιακού φωτός ή μόνο την θερμαντική, όπως κάνουμε με τον ηλιακό θερμοσίφωνα, κλπ.) Μίλησε ο Χριστός μας και για «τριγμό των οδόντων και βρυγμό» όταν χτυπούν τα δόντια και μουγκρίζει ο άνθρωπος από τον πόνο. Τί ακριβώς είναι όλα αυτά; ακόμη δεν ξέρουμε. Τα σώματα λοιπόν θα μετατεθούν ή στην Βασιλεία Του Θεού ή στη Κόλαση. Μην λησμονούμε εξ’ άλλου ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο για να ζεί και όχι απλά να υπάρχει. Και οι πέτρες και τα σίδερα και τα βουνά υπάρχουν αλλά δεν ζούνε, δεν έχουνε συνείδηση. Μόνο ο άνθρωπος και οι Άγγελοι σε όλο το κτιστό σύμπαν έχουν μετοχή στην Θεία ζωή. Αυτό σημείνει ΖΩΗ = ΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΖΩΗ. Η ύπαρξη λοιπόν σκέτη δεν έχει κανένα νόημα και αξία. Και οι δαίμονες έχουν ύπαρξη αλλά δεν έχουν ζωή. Και οι κολασμένοι θα έχουν ύπαρξη αλλά δεν θα έχουνε ζωή.\nΓράφει ο Άγιος Θεόφιλος Αντιοχείας για τον άνθρωπο : «Οὔτε οὖν ἀθάνατον αὐτόν ἐποίησεν, οὔτε μήν θνητόν, ἀλλά δεκτικόν ἀμφοτέρων» δηλ. ούτε βέβαια θνητό έκανε ο Θεός τον άνθρωπο, ούτε αθάνατο, αλλά δεκτικό του θανάτου ή της Αθανασίας. Η αιτία του θανάτου δεν είναι στην φύση μας, αλλά στην προαίρεσή μας. Ο Διάβολος δεν είναι κακός στην ουσία του, αλλά στην προαίρεσή του, γιατί την ουσία του την δημιούργησε ο Θεός. Ο θάνατος είναι μη ον, δεν υπάρχει δεν έχει ουσία, είναι η απουσία της ζωής, όπως η σκιά είναι απουσία του φωτός.\nΆρα διαλέγουμε: ή Θεό=ζωή-Φώς ή μη Θεό = θάνατος, σκιά σκοτάδι. Άρα, όταν κι αν ακόμη αρνείσαι τον Θεό, πάλι δίπλα σου θα Τον έχεις, ως απουσία Του όμως. Όπως ο ήλιος έχει δύο ιδιότητες, και φωτίζει και καίει. Ή προσλαμβάνεις λοιπόν τον Θεόν ως Φως ή ως φωτιά που σε καίει. Αλλά θα ρωτούσε ίσως κάποιος: - Μα τέλος πάντων (!) δεν υπάρχει ένας χώρος στον οποίο ο Θεός ούτε να υπάρχει ούτε να μην υπάρχει; Γιατί να έχω πάντα τον Θεόν μπροστά μου είτε ως παρουσία είτε ως απουσία; Διότι, για να υπάρξει αυτός ο χώρος πρέπει κάποιος να τον δημιουργήσει. Και αυτός που δίνει δημιουργία και ζωή είναι μόνον ο Ζων Θεός. Μονάχα εάν επιστρέψεις στην ανυπαρξία, στο μηδέν, μπορείς να «απαλλαγείς» από τον Θεό. Μα ούτε αυτό μπορεί ποτέ να γίνει γιατί ο Θεός ό,τι δημιουργεί ποτέ δεν επιστρέφει στο μηδέν.\nΕπανερχόμεθα λοιπόν στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς: «Οι άνθρωποι καταδίκασαν τον Θεό σε θάνατο. Ο Θεός όμως με την Ανάστασή Του «καταδικάζει» τους ανθρώπους σε αθανασία.» Είναι φοβερό να θέλεις να μην υπάρχεις και να μην μπορείς! Αυτή είναι και η δυστυχία των δαιμόνων και όσων κληρονομήσουνε την κόλαση. Πιο συγκεκριμένα, γράφει ο Απόστολος Παύλος, πως μετά την ανάσταση των νεκρών «αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις». Η νεφέλη είναι πάντα σύμβολο της Θείας δόξης. «Εις απάντηση του Κυρίου εις αέρα» για να προϋπαντήσουμε τον Χριστό κάπου στο σύμπαν, Ο Θεός ξέρει που «και ούτω πάντοτε συν Κυρίω εσόμεθα.» Και έτσι πάντοτε θα είμαστε μαζί Του στους άληκτους αιώνες των αιώνων. Ο Κύριος τότε θα κατέρχεται και εμείς θα ανερχόμαστε. (βλ΄. Ανάληψη του Κυρίου, όταν οι Άγγελοι λένε στους Αποστόλους: «τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; Οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν.» (Πραξ. α΄11)\nΟι κολασμένοι όμως δεν θα αρπαχθούν μέσα σε νεφέλες. Θα μείνουν κάτω στην Γη. Και τί θα γίνει με αυτούς και πώς θα πάνε στον τόπο της Κολάσεως; Δεν ξέρουμε, ο Θεός ξέρει.\nΗ Βασιλεία των Ουρανών και εξίσου η Κόλαση θα είναι συγκεκριμένοι περιγραπτοί χώροι-τόποι, και όχι κάτι το φανταστικό, αφηρημένο και απροσδιόριστο, αφού θα φιλοξενούνε τα περιγραπτά και προσδιορισμένα ανθρώπινα σώματα. Με την Δευτέρα ένδοξη παρουσία Του Χριστού μας τα σύμπαντα θα αλλάξουνε! Από την προϋπάρχουσα ύλη, ανακαινισμένη πλέον, ο Θεός θα πλάσει έναν καινούργιο κόσμο. Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον. (Αποκ κα΄-1) Όπως τα παλαιά χρόνια, αλλά και τώρα στα χρόνια της κρίσης, όταν είχανε ένα παλαιό παλτό και εξωτερικά φθείρονταν, τότε με ραπτική μαεστρία το γύριζαν ανάποδα, και τοιουτοτρόπως από την προϋπάρχουσα ύλη του παλαιού ενδύματος έφτιαχναν ένα ανακαινισμένο παλτό. Όπως και πάλι επαναλαμβάνει ο Απόστολος Πέτρος για την αναδημιουργία του κόσμου: Καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ. (Πετρ.Β΄γ-13)\nΑς κλείσουμε, με τα φωτισμένα και ελπιδοφόρα λόγια του Αποστόλου Παύλου, για την Ανάστασή μας: «ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέγω· πάντες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα, πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα, ἐν ἀτόμῳ, ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ, ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι· σαλπίσει γάρ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι, καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα. δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν.» (Α΄Κορινθίους ιε΄ 51-53) Πράγματι η ακράδαντη πίστη στην Ανάσταση του Χριστού, αλλά και στην δική μας, που επίκειται, όχι μόνο μας στερεώνει στην ορθή πίστη αλλά μας βοηθάει και στον αγώνα της πνευματικής ζωής και εγκρατείας. Αφού εκείνος που πιστεύει ότι το σώμα του θα κληρονομήσει την αιωνιότητα, προσέχει να μην το μολύνει, αλλά να το εξαγνίζει με την χάρη του Αγίου Πνεύματος μέσα στον νόμο της Αγάπης προς τον εν Τριάδι Θεό και τους αδελφούς του. Όπως γράφει ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων: "ο πιστεύων ότι μένει το σώμα εις ανάστασιν, φείδεται της στολής και ου μολύνει τούτο".\n«Δια του Αναστάντος Χριστού το ημέτερον γένος της φθοράς ανακληθέν προς αιωνίαν ζωήν μεταβέβηκε»\nΒασισμένο στο Βιβλίο: « Η ανάσταση των νεκρών»\n+ π. Αθανασίου Μυτιληναίου, Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη”


one will burn: October 2009\nΟ καλός μας Devendra λοιπόν επέστρεψε! Τι καλά! Και τι ωραίο, επτά χρόνια και επτά άλμπουμ μετά, λες απλά Devendra και ο άλλος καταλαβαίνει αμέσως για ποιον μιλάς. Μπορεί στο Αμέρικα να τον γνωρίζουν σαν τον μουσάτο χίπι που κουτούπωνε κάποτε τη Natalie Portman αλλά εμείς μπορούμε να καυχιόμαστε ότι τον γνωρίζουμε απο τότε που έκανε πρωτοσέλιδο ένα παραμερισμένο μουσικό στυλ, αυτό του freak folk (η avant-folk η psych folk, διαλέχτε). Με τα χρόνια είπε να τιμήσει και τις λατίνο-αμερικάνικες ρίζες του (μεγάλωσε στη Βενεζουέλα) γράφοντας αρκετά τραγούδια του στη μητρική του γλώσσα, μας παρέδωσε και κάποιες αποκαλούμενες el canario συνθέσεις (προς τιμήν του Δομινικανού Jose Alberto "El Canario"), ενω παράλληλα πρόδιδε χωρίς ενοχή την αγάπη του για τον ήχο των 70's, τον Nick Drake και τους Everly Brothers. Πολυτάλαντος αναμφισβήτητα, έκανε οικείους κάποιους ήχους που ένα ευρύ κοινό σαν αυτό της "ροκ" δεν είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα και κατάφερε να αποτελέσει απο μόνος του μια ξεχωριστή κατηγορία μιας και είναι αδύνατο να τον κατατάξεις (πια) σε ένα συγκεκριμένο μουσικό ύφος.\nΣτα του What will we be τώρα. Κάποιοι στάθηκαν στο γεγονός ότι υπέγραψε σε πολυεθνική, όπου πολυεθνική ο Σατανάς για τους ορκισμένους indie και πάρε θάψιμο πρίν ακουσουν καν το δίσκο. Η σχέση του Devendra με τις δισκογραφικές έχει αρκετό ενδιαφέρον και μια ανοδική, κατα κάποιο τρόπο πορεία. Από την καρα-indie Young God του Oh me oh my και του Rejoicing μεταπήδησε στην XL recordings και φέτος στην too much Warner/Reprise. Δηλαδή είναι τόσο κακό που δεν θέλει να τον φάει η μαρμάγκα? Η αλήθεια βέβαια είναι ότι πολλές φορές αυτές οι μεγάλες εταιρίες περιορίζουν δημιουργικά τους καλλιτέχνες αλλά ο Banhart δεν ανήκει σε αυτή τη κατηγορία. Ναι μεν ο ήχος του W.W.W.B είναι ο πιο radio friendly ήχος του μέχρι σήμερα και οι συνθέσεις του πιο προσιτές αλλά έτσι κι αλλιώς, αυτό θα ήταν το επόμενο βήμα του. Στη τελική μακάρι να ήταν όλα τα radio friendly δισκάκια σαν αυτό.\nΈχοντας διατηρήσει μέρος της εκκεντρικότητάς του μας παραδίδει 14 συνθέσεις που εναλλάσσονται σε μουσικό στυλ. Απο τη lounge διάθεση του εναρκτήριου "Cant help but smiling" στη γλυκόπικρη φολκ του 'Angelika (το οποίο μεταμορφώνεται μαγευτικά σε latino singalong), στο pseudo-funky του "Baby", στην alt country του "Goin back", στο αργόσυρτο πιανιστικό "First song for B" ("Now i take everything as a good sign coz i'm in love/I take everything as a sign from God"), στη MilesΝτεϊβικη τζαζ του "Chin chin & Muck muck" (με αποχρώσεις απο "My funny valentine" στη Chet Baker εκδοχή), στη glam rock του "16th and valencia.." (έχει και συνέχεια), στο ζεπελινικό "Rats" με το α-λα Ian Gillan (απο Purple) ουρλιαχτό στο φινάλε, στη reaggae του "Foolin" και πάει λέγοντας. Το point σε όλη αυτή την ηχητική εναλλαγή είναι οτι ακούγεται όχι απλά ανεκτή αλλά διασκεδαστική και ευχάριστη γιατί το αποτέλεσμα ακούγεται δικό του. Το αποτέλεσμα είναι Ντεβέντρα.\nΚάπου διάβασα ένα ωραίο οτι η μουσική του Banhart έχει έναν τρόπο να σε κάνει να αισθάνεσαι καλά, δίχως να έχεις την ανάγκη να το αναφέρεις. Στο What will we be το συναίσθημα αυτό εξακολουθεί να ισχύει.\nThose will burn: Cant help but smiling, Angelika, First song for B, Chin chin & muck muck, Maria Lionza\nPosted by christo40k at Friday, October 30, 2009 3 comments\nLabels: Devendra Banhart, reviews\nBE THERE....Το ραδιόφωνο κάνει πάρτυ...\nPosted by bo(m)bbieR at Friday, October 30, 2009 0 comments\nΟ Lil Wayne χρωστάει ένα μεγάλο μέρος της δημοτικότητάς του στα mixtapes του. Και απ' ό,τι φαίνεται δεν το ξεχνάει αυτό. Το No Ceilings μόλις ανέβηκε στο internet και δεν είναι και άσκημο! Μπορείτε να το κατεβάσετε από το Nah Right.\nupdate: και το tracklist:\nPosted by worker 11811 at Wednesday, October 28, 2009 0 comments\n(Anti Records/Werewolf Heart Records, 2009)\n"Πως μπορείς να κατανοήσεις την σημασία του concept;" με είχε ρωτήσει κάποτε ένας καθηγητής. Αν μπορούσα να του δώσω τώρα (μετά από 6-7 χρόνια δλδ) αυτόν τον δίσκο θα είχα απαντήσει στην ερώτηση του με τόση δύναμη όσο μια καλή μπουνιά στη μούρη. Γιατί μια καλή χορωδία, ένας ηθοποιός και ο κολλητός του όταν κατευθύνονται από τις αρχες που έχουν θέσει οι ίδιοι μέσα από το concepτ ακόμα και να τραγουδούσαν για σκατά πάλι θα είχαν πετύχει το σκοπό τους. Πόσο μάλλον τώρα που μιλάνε για το "υπερφυσικό". Και οκ θα πει κάποιος έχει πολύ πράγμα να πεις και να γραψεις...αλλά μιλάμε για ένα δίσκο που τραβάει από τα μαλλιά τους arcade fire και τους σέρνει στην ποπ και τον Bryan Ferry.\nΚι όμως ότι κάνουν το κάνουν πολύ καλά. Κι ας έχουν παιδικές χορωδίες, κι ας μην ελέγχουν 100% τα όργανα που παίζουν. Τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν φτιάχνεις κομματάρες όπως το In the room where you sleep, η το Bryan Ferriko ή καλύτερα το vampire weekend like Pa Pa Power. Σου κολλάει στο κεφάλι το μείγμα arcade fire και frank sinatra στο My Body's a Zombie for You...\nΕπαναλαμβανόμενες μελωδίες, μουντές κιθάρες, φωνές, στίχοι, ΝΑΙ μοιάζουν σε όλα με όλους αυτούς που σκέφτομαι, ναι είναι ΥΠΕΡΟΧΟΙ...υπόκλιση.\nΕίναι το απόλυτο soundtrack για την απόλυτη ταινία...έχει υπέροχες λιακάδες με φαντάσματα και βροχερά κάστρα βουτηγμένα στο τρόμο. Αν το χαλογουιν ήταν χριστούγεννα το άλμουμ αυτό θα ήταν κάτι σαν την άγια νύχτα...\nΜια lo-fi αισθητική διαπερνά όλα τα τραγούδια και η φωνή του Gosling στέκεται παραπάνω από καλά τόσο που μετατρέπει τα τραγούδια σε μικρους "spooky" ύμνους.\nΦτάνοντας και στην υπερτραγουδάρα Lose Your Soul έχεις ήδη αγαπήσει τα πάντα από το δίσκο αυτό. το Lose Your Soul είναι...δεν νομίζω ότι μπορώ να πω κάτι...θα το χαλάσω...νομίζω ότι το funeral βρήκε το χαμένο αδερφάκι του...\nThose will burn: In The Room Where You Sleep, My Body's a Zombie for You, Pa Pa Power, Lose Your Soul\nΤα δύο δεν υπάρχουν στο cd:\nPosted by bo(m)bbieR at Wednesday, October 28, 2009 1 comments\nLabels: Dead Man's Bones, reviews\nPosted by christo40k at Monday, October 26, 2009 3 comments\nLabels: Fuck Buttons, news\n(Green Owl, 2009)\nΜετά το κορυφαίο mixtape που κυκλοφόρησαν πριν ένα χρόνο οι Very Best επιστρέφουν με τον πρώτο κανονικό τους δίσκο και με τον προφανή τίτλο Warm Heart of Africa. Το πάρτι λοιπόν που ξεκίνησε συνεχίζεται: afro-pop στην καλύτερη εκδοχή της! Μάλιστα, δεδομένης της εμπορικής επιτυχίας των Vampire Weekend οι Very Best έχουν και αρκετές ελπίδες εμπορικά. Παρεμπιπτόντως η ηχητική συγγένεια των δύο groups βρίσκει μία ακόμα έκφρασή της εδώ: μετά από το Cape Cod Kwassa Kwassa από το mixtape, ο Ezra Koenig συμμετέχει στα φωνητικά του ομώνυμου κομματιού. Επίσης, η M.I.A. συμμετέχει στο Rain Dance (την οποία σάμπλαραν εκτεταμένα στο mixtape). Όμορφες και η δύο συμμετοχές, αλλά πραγματικά νομίζω ότι ένα από τα ατού των Very Best είναι ότι δεν καταλαβαίνεις γρι από τους στίχους (εκτός και αν ξέρετε Chichewa, γιατί σε αυτή τη γλώσσα τραγουδάει ο κύριος Esau Mwamwaya) οπότε τα αγγλικά του Ezra και της M.I.A. θα μπορούσαν να λείπουν! Από εκεί και πέρα ο δίσκος είναι απολαυστικός από τη αρχή μέχρι το τέλος: Από το εισαγωγικό Yalira, το σχεδόν υπνωτικό Nsokoto, το Julia που το βλέπω να γίνεται χιτάκι, το τρομερό Kamphopo (σε μία εκδοχή λίγο διαφορετική από αυτή του mixtape) με το sample από το Heart it Races των Architecture in Helsinki να το απογειώνει μέχρι το a cappella Zam'dziko που κλείνει τον δίσκο! Επίσης, το Warm Heart of Africa είναι ότι καλύτερο για αυτή την περίοδο: είναι ικανό να σου δημιουργήσει παραισθήσεις ότι το καλοκαίρι δεν έχει τελειώσει ακόμα! Και φανταστείτε, μπαίνουμε στον Νοέμβριο σε λίγο!\nThose will burn: Nsokoto, Julia, Kamphopo with intro, Kada Manja\nκαι το Kamphopo στην εκτέλεση του mixtape:\nPosted by worker 11811 at Sunday, October 25, 2009 3 comments\nLabels: reviews, Very Best\nΤο επόμενο single των Lcd Soundsystem, φόρος τιμής στον τραγουδιστή των θρυλικών Suicide. Παρμένο απο το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ του Alan Vega.\nPosted by christo40k at Friday, October 23, 2009 0 comments\nLabels: LCD Soundsystem, news\n(Sincerely Yours,Acephale Records, 2009)\nΜέχρι και το No.2 των JJ, οι κυκλοφορίες της Sincerely Yours ήταν καθαρά Σκανδιναβική υπόθεση. Το 2007 οι δημιουργοί της πολύ ξεχωριστής αυτής εταιρίας, το ντουέτο δηλαδή των Tough Alliance και οι Honeydrips, υπήρξαν τα δυνατά (και μοναδικά) χαρτιά του label για εκείνη τη χρονιά. Το 2008 είχαμε τους Air France και φέτος ο (ψιλό)ντόρος για τους JJ. Όλοι τους προερχόμενοι από την παγωμένη Σουηδία. Για όλους τους μια μικρή τζούρα hype (κυρίως από το Pitchfork), ένα καταλογιζόμενο νέο μουσικό στυλ, αυτό του balearic (μλκίες, ουσιαστικά πρόκειται για μια πτυχή της ηλεκτρονικής ποπ) και πέντε πολύ προσεκτικά πλασαρισμένες κυκλοφορίες (οι παραπάνω). Τι συμβαίνει όμως όταν στην όλη υπόθεση ανακατεύεται κάποιος απο το New Jersey? (Ούτε καν από το New York!Απαπαπαπά!), ο κύριος Dayve Hawk.\nΠριν συνεχίσω, να πω ότι στη προώθηση του Seek Magic συμβάλουν επιπλέον οι Acephale Records και η πασίγνωστη Rough Trade αλλά το ύφος και η διάθεση του δίσκου είναι ξεκάθαρα στο πνεύμα της Sincerely Yours.\nO Hawk λοιπόν μπασταρδεύει τα δύο ξεχωριστά του μουσικά πρότζεκτς (Weird tapes και Memory Cassette) και δημιουργεί το υβρίδιό τους που ηχεί πιο ολοκληρωμένο σε σχέση με αυτά, αναπόφευκτα, μιας και συνδυάζει την electro dance των πρώτων με την ηλεκτρονική ambient των δεύτερων. Κάπου διάβασα μια πολύ επιτυχημένη παρομοίωση για τη μουσική του Seek Magic. “Knife meets Outhud meets Deerhunter “, αλλά δεν γίνεται να αρκεστείς σ΄ αυτό. Είναι κάτι περισσότερο.\nΌταν τους άκουσα για πρώτη φορά μου ξύπνησαν μια νοσταλγία για τα 80’s. Θα μου πείς, δε χρειάζεται να πάρει κανείς ερευνητική επιχορήγηση για να εξακριβώσει ότι…το 99% των αντίστοιχων γκρουπ βασίζονται στον ήχο εκείνης της δεκαετίας. Σωστό. Το θέμα είναι πως εγώ τα απεχθάνομαι τα (χορευτικά) 80’s! Αλλά αυτή η καταραμένη εισαγωγή του Swimming field με κάνει να αναπολώ. Και έπειτα είναι εκείνα τα πειραγμένα φωνητικά που προσθέτουν μια μικρή δόση παράνοιας στη κατά τα άλλα chill διάθεση του κομματιού. Δε συνηθίζω να πέφτω θύμα του πρώτου track, αλλά με αυτό το εναρκτήριο κατάλαβα ότι εγώ και η μπάντα θα τα πάμε καλά. Η επιβεβαίωση ήρθε με το Bicycle. Σκέφτηκα, έτσι θα ακουγόντουσαν οι γείτονες τους οι Yeasayer υπό την επήρεια xtc. Και το Green knight, με τις παλιομοδίτικες κιθάρες, τα samples από μια μπάλα μπάσκετ που κτυπά στο παρκέ και τον ήχο της σόλας που γλιστράει σ’ αυτό. Ιδιοφυές! Και τι ανατρεπτικό φινάλε με το πιανάκι! Ο Hawk σε εκπλήσσει διαρκώς με τις ιδέες του. Εμπλουτίζει τις συνθέσεις του με αρκετά στοιχεία τα οποία ξέρει που και πότε πρέπει να τα χρησιμοποιήσει χωρίς να σε μπερδέψει η να σε κουράσει. Και πόσους διαφορετικούς τρόπους διαθέτει στο ηχητικό του οπλοστάσιο για να παραθέτει τις μελωδίες του. Ένα synth, ένα κιθαριστικό ριφάκι, ένα ξυλόφωνο, ένα απλό beat, οτιδήποτε. Επίσης, σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους του που το κουράζουν με καμιά 15ρια tracks, αυτός περιορίζεται στα 8 tracks που με το ζόρι ξεπερνούν τα 40 λεπτά αλλά έχουν το προνόμιο της ισάξιας αντιμετώπισης από τον δημιουργό τους.\nΑυτός ο δίσκος, πέρα από το αντίδοτο για εκείνους που πάσχουν από το σύνδρομο Hercules and love affair (ποτέ δε κατάλαβα), αποτελεί μια πρόταση για το πώς θα πρέπει να ακούγεται ο σύγχρονος “σκεπτόμενος” χορευτικός ήχος με την έννοια που θέλουν να του δώσουν σχήματα όπως οι Royksopp η οι Knife.\nΆντε να «ανεβαίνει» το Νέο Υέρσεϊ!\nThose will burn: Bicycle, Green knight, Stop talking, Plain material\nPosted by christo40k at Friday, October 23, 2009 2 comments\nLabels: Memory Tapes, reviews\nPosted by bo(m)bbieR at Wednesday, October 21, 2009 3 comments\n( Major???, 2009)\nΘα μπορούσα αλήθεια να σας γλυτώσω από λέξεις και να σας πω να ακούσετε το πρώτο κομμάτι του δίσκου και μετά θα καταλάβετε τι περίπου να περιμένετε. Ο τύπος, λοιπόν, όσο περίεργο κι αν ακούγεται δεν υπάρχει πουθενά παρα μόνο στο myspace και στο facebook, τα οποία και δεν είναι βοηθητικά για περισσότερες λεπτομέρειες...\nΈτσι βάζοντας να παίξει δεν έχεις καμία ιδέα για το τι θα περιμένεις (παρα μόνο από τον τίτλο και το εξώφυλλο). Το Nobody Hurts You (Like Yourself) εναρκτήριο κομμάτι έριξε στο τραπέζι σχεδόν όλες του τις επηρροές...Kurt Weill, matt elliot, scott walker, arcade fire, κιθάρες βγαλμένες από τα 60's, α και λίγο Kings. Κι όλα αυτά τυλιγμένα από ακόρντα και φωνητικά ποστ πανκ αισθητικής..αλλά και folk κιθάριστικά αρπίσματα... Πως γίνεται όλα αυτά μαζί δεν ξέρω. Μόνο ότι μπορεί να σου κάνει απίστευτη παρέα μετά τα μεσάνυχτα, τις ώρες που μένεις μόνος, ξεσκονίζοντας από πάνω σου κόκκους μοναξιάς και ηρεμίας. Ωρες ώρες ακούγεται σκοτεινός, και τόσο κατεστραμένος, όμορφα κατεστραμένος που το When I'm Gone σου ακούγεται σαν ύμνος στο φευγιό-όποιο κι αν είναι αυτό...(μου θύμησε μια σκηνη από το wire όπου πεθαίνει ένας και στην κηδεία του ψέλνουν ένα τραγούδι..χμμ καπως έτσι ακούγεται πραγματικά). Αυτός ο δίσκος μου θυμίζει έντονα Κυριακή. Βροχερή κυριακή. Με κόμπο στο στομάχι...και κάτι σαν από bauhaus να γυροφερνει το μυαλό...(Ballad Of Joseph Merrick)...\nΔεν ξέρω...στο Βόλο θα τον είχα αγαπήσει, στο Λονδίνο θα τον είχα βάλει στην άκρη, στην Αθήνα θα τον κουβαλάω μαζί μου.\nThose will burn: Nobody Hurts You (Like Yourself), First Pain-Then Joy, When I'm Gone, Ballad Of Joseph Merrick.\nPosted by bo(m)bbieR at Tuesday, October 20, 2009 0 comments\nLabels: Robin Parrent\nOfficial video. Performance by The Boy. Directed by The Callas.\nΚομματάρα και φοβερό βίντεο!Τους έχω δεί δύο φορες Πατρα και τα έσπασαν!\nPosted by christo40k at Tuesday, October 20, 2009 0 comments\nLabels: Callas, news\nPosted by christo40k at Monday, October 19, 2009 0 comments\ngen•re (zhän'rə) A category of artistic composition, as in music or literature, marked by a distinctive style, form, or content: "his six String Quartets ... the most important works in the genre since Beethoven's" (Time). - dictionary.com\nΟι μουσικές ταμπέλες, που κατατάσσουν δίσκους και συγκροτήματα σε γενικότερες, ή λιγότερο γενικότερες, κατηγορίες, πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι χρήσιμες. Σκεφτείτε ότι είστε σε ένα blog με 40 καινούργιες κυκλοφορίες που δεν ξέρετε. Τι είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάτε για να αποφασίσετε τι θα κατεβάσετε; Κατά 90% τα tags που περιγράφουν το είδος της μουσικής. Αν αρχίζαμε να απαριθμούμε μουσικά genres αυτή τη στιγμή, δεν θα τελειώναμε ούτε σε μία εβδομάδα. Αλλά η δημιουργία των genres πέρα από την παροχή βοήθειας ως προς την πλοήγηση μέσα στις τεράστιες ποσότητες μουσικής που ηχογραφούνται σήμερα βοηθάει και σε κάτι άλλο: Στη δημιουργία ενοτήτων, ‘σκηνών’, υποκουλτούρων. Βοηθάει τα συγκροτήματα να βρουν το κοινό τους και αντίστοιχα το κοινό να βρει νέα συγκροτήματα αναπτύσσοντας μεταξύ τους παράξενες και πολύ ιδιαίτερες σχέσεις. Από την άλλη, όσο δημιουργικά και βοηθητικά και αν είναι τα genres, δεν παύουν να είναι πάντα μία μορφή κατηγοριοποίησης. Και η κατηγοριοποίηση έχει πάντα και εξ’ ορισμού λίγο φασισμό μέσα της. Τι γίνεται για παράδειγμα με μουσικές που δεν χωράνε σε κάποια υπάρχουσα κατηγορία; Αν είναι πολύ καλές μπορεί να δημιουργήσουν μία καινούργια κατηγορία, σωστά, αν δεν είναι; Ή, για να μπαίνουμε σιγά σιγά στο θέμα αυτού του Subculture(s), τι γίνεται με συγκροτήματα που για κάποιο λόγο αλλάζουν κατηγορία; Πως μπορεί ένας μουσικός, που ενώ έπαιζε μέχρι πρότινος death metal ανακάλυψε ξαφνικά μία μαύρη φλέβα μέσα του και το γύρισε στη neo-soul, να κάνει αυτό το crossover και να βρει ένα νέο ακροατήριο; Γιατί τα genres μπορεί να είναι χρήσιμα στην αρχή, αλλά πολύ εύκολα μπορούν να γίνουν περιοριστικά εμποδίζοντας την εξέλιξη μουσικών και κοινού. Εδώ λοιπόν, παρουσιάζουμε τέσσερις δίσκους που σήμαιναν μία πολύ σημαντική αλλαγή για τους μουσικούς, και που δυστυχώς έπεσαν πάνω στον τοίχο του διπλανού genre σπάζοντας, συνήθως, τα μούτρα τους.\nΟι Paradise Lost, ήταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συγκροτήματα των ‘90ς. Ξεκίνησαν με τον πρώτο τους δίσκο το 1990 (Lost Paradise), παίζοντας σχετικά αδιάφορο death metal (μη φοβάστε, δεν το γύρισαν σε neo-soul) αλλά από τον δεύτερο κιόλας δίσκο τους, όπως δηλώνει και ο τίτλος του (Gothic, 1991) άρχισαν να προσθέτουν στοιχεία γοτθικής μουσικής δημιουργώντας ουσιαστικά ένα νέο genre, το gothic metal. Οι επόμενοι τρεις δίσκοι τους (Shades of God – 1992, Icon – 1993, Draconian Times – 1995) αποτελούν επέκταση αυτής της gothic οπτικής στο metal, πάντα όμως με νέα στοιχεία να προστίθενται (παρεμπιπτόντως, πρόκειται για τρεις από τους καλύτερους metal δίσκους των ‘90ς). Ταυτόχρονα γίνονται αρκετά γνωστοί στην ηπειρωτική Ευρώπη (και κυρίως σε Ιταλία, Ελλάδα και Γερμανία). Το 1997 λοιπόν κυκλοφορούν το One Second (για μένα από τους καλύτερους δίσκους των 90ς) όπου κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα ηλεκτρονικά στοιχεία και οι επιρροές από Smiths και Depeche Mode. Η εξέλιξη αυτή είχε βέβαια σχεδόν προδιαγραφεί από την μέχρι τώρα πορεία τους, αλλά μοιραία τους οδήγησε έξω από τα χωράφια του metal. Ευτυχώς, λίγο λόγω κεκτημένης ταχύτητας, λίγο λόγω της ύπαρξης – ακόμα – των ηλεκτρικών κιθάρων ο δίσκος τα πάει σχετικά καλά. Οπότε οι Paradise Lost συνεχίζουν την φυσική τους πορεία ηχογραφώντας αυτόν εδώ το δίσκο. Αλλοίμονο όμως, το Host είναι αμιγώς ηλεκτρονικό. Αφήστε δε ότι κούρεψαν και τα μακριά τους τα μαλλιά! Σύσσωμη η μεταλλική κοινότητα τους πετάει στην πυρά αποδεικνύοντας την στενομυαλιά της. Ακόμα θυμάμαι τις συνεντεύξεις τους εκείνη την περίοδο όπου απεγνωσμένα προσπαθούσαν να εξηγήσουν ότι δεν πέταξαν τις κιθάρες τους, απλά τις χρησιμοποιούν διαφορετικά. Εξίσου στενόμυαλη όμως αποδεικνύεται και η ‘ηλεκτρονική κοινότητα’ που δεν καταδέχεται να ακούσει ένα δίσκο που προέρχεται από metal συγκρότημα. Και ξαφνικά οι Paradise Lost βρίσκονται χωρίς κοινό. Μεγάλο κρίμα όμως, γιατί το Host είναι ένα υπέροχο διαμαντάκι σκοτεινής pop μουσικής. Οι επιρροές από Depeche Mode να είναι περισσότερο από εμφανείς, ενώ κομμάτια όπως το So much is Lost, Permanent Solution, Behind the Gray θα μπορούσαν υπό άλλες συνθήκες να γίνουν χιτάκια. Επιπλέον, το Host, είναι από τα πιο χτυπητά παραδείγματα του ότι τα μουσικά όρια είναι πάντα τεχνητά. Γιατί δεν προέκυψε σαν μία στιγμιαία απόφαση για αλλαγή μουσικής κατεύθυνσης αλλά σαν φυσιολογική εξέλιξη του συγκροτήματος που έφτασε από το death metal της αρχής στην ηλεκτρονική pop του Host μέσα από μία διαδικασία εξέλιξης διάφανη και ξεκάθαρη. Δυστυχώς αυτή η διαδικασία διακόπηκε βίαια εδώ. Κάπως έπρεπε να επιβιώσουν οι άνθρωποι, οπότε στον επόμενο δίσκο τους επαναφέρουν τις κιθάρες ενώ από εκεί και πέρα επιστρέφουν και στον ευρύτερο χώρο του metal. Η ποιότητα των δουλειών τους συνεχίζει να είναι αρκετά ψιλά βέβαια, αλλά…\nΤο 2001 μας επιφύλασσε δύο υπερηχητικά ντεμπούτο που το στιγμάτισαν μουσικά. Το Is This It των Strokes και το BRMC των Black Rebel Motorcycle Club. Το πρώτο κατάφερε να αντιγράψει με τον πιο ιδιοφυή τρόπο το σύνολο της μέχρι τότε ιστορίας του indie rock προσφέροντάς το μας στην οικονομική συσκευασία του ενός δίσκου. Το δεύτερο πατώντας πάνω στο σώμα (ή πτώμα;) των Jesus and Mary Chain μας πρόσφερε ένα εθιστικό σύνολο ροκ εν ρολ τραγουδιών με το απαραίτητο feedback. Μπορεί να μην τα πήγαν τόσο καλά εμπορικά όσο οι Strokes, αλλά απέκτησαν το κοινό τους. Η δεύτερη προσπάθειά τους, Take Them On, On Your Own, σε παρόμοιο κλίμα, ανεβάζει τα γκάζια και προσθέτει πολύ περισσότερο feedback και φασαρία. Και εκεί που περιμέναμε το τρίτο χτύπημα, μας παρουσιάζουν το 2005 το Howl. Στο οποίο συνειδητοποιούν ότι δεν κατάγονται από τη Γλασκώβη, αλλά από το San Francisco, ενώ διαπιστώνουν ότι εκτός από τους Jesus and Mary Chain υπάρχει και ο Bob Dylan. Εκεί που περιμένεις γκάζια δηλαδή, σου έρχεται ένα δείγμα από country, gospel και blues που είναι αλήθεια, στην αρχή ακούγετε λίγο παράξενο. Ως αποτέλεσμα, ένα μεγάλο μέρος του κοινού τους τους γυρίζει την πλάτη αδυνατώντας να ταυτιστεί με την τόσα ‘ραγδαία’ αλλαγή. Βέβαια, τίποτα δεν γίνεται ξαφνικά. Είναι λίγο αφελές και μάλλον αποτέλεσμα του ότι μας αρέσει να μένουμε στην επιφάνια να νομίζει κανείς ότι οι BRMC άλλαξαν μέσα σε μία νύκτα. Όλα τα χαρακτηριστικά του Howl υπάρχουν και στις δύο προηγούμενες δουλειές τους, απλά ήταν κριμένα κάτω από τους γρήγορους ρυθμούς, το feedback και τη φασαρία. Έτσι οι Αμερικανοί σε αυτόν το δίσκο δεν άλλαξαν, απλά μας παρουσιάστηκαν γυμνοί· και κατά μία έννοια πιο ουσιαστικοί και αυθεντικοί. Αλίμονο όμως, η υποδοχή δεν ήταν τόσο καλή (κυρίως στην Ευρώπη). Αποτέλεσμα το Baby 81 στο οποίο ναι μεν ξαναγυρίζουν στις rock ‘n’ roll συνθέσεις αλλά δυστυχώς ακούγονται πλέον στείροι και κενοί. Βέβαια η ιστορία με τους BRMC έχει και συνέχεια καθώς πρόσφατα κυκλοφόρησαν το The Effects of 333, ένα σύνολο από instrumental ηχοτοπία, το οποίο φαντάζομαι είχε ως στόχο να διώξει κάθε οπαδό της μέχρι τότε μουσικής τους… αλλά αυτό το αφήνουμε για μία άλλη φορά…\nSimple Pleasures 1999\nΜε το Curtains του 1997 οι Tindersticks ουσιαστικά συνοψίζουν και ανακεφαλαιώνουν αυτό που είχαν αναπτύξει με τους δύο πρώτους τους δίσκους: Ρομαντική, σκοτεινή μουσική, γεμάτη απόγνωση και μία διάχυτη αίσθηση ματαιότητας. Και το έκαναν με τον καλύτερο τρόπο. Αλλά με το Curtains έγινε επίσης προφανές ότι οι Tindersticks είχαν εξαντλήσει αυτή τη μουσική κατεύθυνση. Σαν ώριμοι μουσικοί προφανώς το συνειδητοποίησαν αυτό, έτσι το 1999 κυκλοφορούν το Simple Pleasures, όπου αλλάζουν κατεύθυνση ριζικά. Το φως αρχίζει να μπαίνει στις συνθέσεις τους, ενώ το πομπώδες ύφος των προηγούμενων δίσκων τους δίνει τη θέση του σε απαλές soul συνθέσεις με gospel αποχρώσεις που τους φέρνει με ένα περίεργο τρόπο πολύ κοντά στον ήχο των Lambchop. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν εκθαμβωτικό μέσα στην απλότητά του. Οι πιο λεπτές αποχρώσεις βρίσκουν το δρόμο τους και δημιουργούν μία ζεστασιά που δύσκολα συναντάς σε άλλους δίσκους. Κομμάτια όπως το If You're Looking For A Way Out, το Pretty Words, ή το Before You Close Your Eyes σε κάνουν να απορείς ως προς τι έκαναν τόσο καιρό. Οδηγούνταν προς αυτόν τον δίσκο θα έλεγα εγώ, απλά διάλεξαν ένα πολύ περίεργο δρόμο. Δυστυχώς απ’ ό,τι φαίνεται η αλλαγή ήταν μεγάλη για τον κόσμο που τους ακολουθούσε μέχρι τότε και ο δίσκος δεν έτυχε και τόσο θερμής υποδοχής. Πραγματικά, τι μεγάλη απογοήτευση πρέπει να είναι για έναν μουσικό το να δημιουργεί έναν τόσο όμορφο δίσκο και να βλέπει τον κόσμο να του γυρίζει την πλάτη επειδή απλά δεν ικανοποιεί τις προσδοκίες του. Εδώ βέβαια, πρέπει να σημειώσω, ότι ο δίσκος τα πήγε πολύ καλά στην Ελλάδα. Για μια φορά το ελληνικό κοινό έδειξε ανοικτόμυαλο, οφείλω να το παραδεκτώ.\nΤο ντεμπούτο των Stone Roses έχει ήδη περάσει στην ιστορία ως ‘ένας από τους καλύτερους δίσκου όλων των εποχών’. Δικαίως θα προσθέσω, αν και τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί δεν μου γεμίζουν και πολύ το μάτι. Το ότι άλλαξε το ρου της βρετανικής μουσικής πάντως δεν μπορεί να το παραγνωρίσει κανένας. Πέντε χρόνια μετά οι Stone Roses αποφασίζουν επιτέλους να κυκλοφορήσουν τον δεύτερο δίσκο τους. Από τη μία οι απαιτήσεις υψηλές, από την άλλη το μουσικό τοπίο στη Βρετανία έχει αλλάξει: η ξενέρωτη Britpop κυριαρχεί παντού (ειρωνικό βέβαια, καθώς οι Stone Roses βοήθησαν πολύ στη γέννησή της – τι να κάνεις, ένας καλός δίσκος μπορεί να έχει και αρνητικές συνέπιες) ενώ τον κόσμο τον ενδιαφέρει περισσότερο να παρακολουθεί τους blur και τους oasis να πλακώνονται παρά η ίδια η μουσική που παράγεται. Οι Stone Roses λοιπόν γυρίζουν την πλάτη τους σε όλα αυτά και ηχογραφούν ένα δίσκο τελείως εκτός κλίματος. Πιστεύω ότι πραγματικά ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσαν να κάνουν. Από την μία δεν θα είχε κανένα νόημα να προσπαθήσουν να αναπαράγουν το παρελθόν τους (που ούτως ή άλλως είχε πάρει πια μυθικές διαστάσεις) από την άλλη θα ήταν ξεπεσμός να ακολουθήσουν τον συρμό. Έτσι το αλήτικο rock του second coming ακούγεται πραγματικά τίμιο, μία ανάσα ουσιαστικής μουσικής μέσα στις τσιχλόφουσκες της εποχής (αυτό το NME έχει καταστρέψει την βρετανική μουσική). Όμορφες συνθέσεις, rock ‘n’ roll διάθεση, καταπληκτική κιθαριστική δουλειά. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Το μυθικό status του ντεμπούτου τους όμως είχε άλλη γνώμη. Από την μία τους εξασφαλίζει μία θέση στα charts, από την άλλη δημιουργεί μία στρατιά απογοητευμένων ακροατών. Λογικό μεν, αφού ο χαρακτήρας του δίσκου είναι πολύ διαφορετικός, άσκημο δε, γιατί οδήγησε ουσιαστικά στη διάλυση του συγκροτήματος.\nPosted by worker 11811 at Thursday, October 15, 2009 3 comments\nLabels: Black Rebel Motorcycle Club, feature, Paradise Lost, Stone Roses, Tindersticks\nΚάποιοι τους αποκαλούν πρωτοπόρους της «νοσταλγικής σκηνής», η οποία αν εφίστατο, ναι αυτούς θα είχε πρωτοπόρους, σημαιοφόρους η όπως αλλιώς θέλετε.\nΓενικώς όποιος χαρακτηρισμός τους έχει αποδοθεί κατά καιρούς (indietronika, dark wave, ambient pop, post rock ) ισχύει έως ένα σημείο, με τη διαφορά ότι πάντα διέθεταν αρκετά στοιχεία που πολύ απλοϊκά θα τα χαρακτήριζα με τον όρο world. Η ομάδα αυτών των ταλαντούχων μουσικών «τσιμπάει» διαφορετικά μουσικά υφάκια και τα πλέκει με ιδιαίτερη χάρη, προσαρμόζοντας τα στην άλλοτε σκοτεινή και ψυχρή, άλλοτε φιλοσοφικά προβληματισμένη, άλλοτε απλά θλιμμένη θεματολογία των τραγουδιών τους. Μου δίνεται η εντύπωση μπάντας που σε πρώτη φάση της έρχονται τα λόγια και μετά η μουσική, εξού και η παραπάνω θεωρία.\nΟι Piano Magic είναι ουσιαστικά μια μουσική κολεκτίβα με κινητήριους μοχλούς τους Franck Alba, Alasdair Steer, Jerome Tcherneyan και Glen Johnson (ο μοναδικός εναπομείναντας του αρχικού σχήματος και ιθύνων νους) και είναι ένα από τα πρώτα ονόματα που μου έρχεται στο μυαλό όταν θα σκεφτώ σταθερές αξίες του εναλλακτικού χώρου. Οι λιγοστοί δυστυχώς οπαδοί αυτού του τόσο υποτιμημένου συγκροτήματος δεν θα απογοητευτούν πραγματικά ποτέ. Από τη μεριά τους το γκρουπ φροντίζει πάντα για το καλύτερο. Είμαι σίγουρος πως ματώνουν για κάθε τους άλμπουμ, που όμως ακούγεται να έχει δημιουργηθεί αβίαστα.\nΣτο Artists Rifles του 2000 το οποίο σηματοδότησε μια σχετική στροφή προς τον καθαριστικό ήχο (κάπου εκεί τους έμαθα) συνεργάστηκαν με τον παραγωγό των Dead Can Dance (John Rivers) και άρχισαν τα πάρε δώσε και με τα μέλη της εμβληματικής μπάντας των 80’s, τον Peter Ulrich και φυσικά τον Brendan Perry (φωνή και βασικός συνθέτης των D.C.D). Κάπως έτσι εξηγείτε η συμμετοχή των δυο παραπάνω μουσικών στο νέο δίσκο των Piano Magic, στο οποίο αφήνουν πολύ έντονα το στίγμα τους (και ας έβγαζαν δισκάρα ούτος η άλλως). Το respect βέβαια είναι αμοιβαίο μιας και ο Perry δήλωσε ότι οι P.M κατά τη γνώμη του γράφουν την πιο όμορφη μουσική που έχει ακούσει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Και ναι, τα "You Never Loved This City” και "The Nightmare Goes On" που ερμηνεύει είναι πανέμορφα, στοιχειωμένα με σφραγίδα D.C.D αλλά με συνυπογραφή Magic.\nΕννοείτε πως ο Johnson όμως δεν έχει ανάγκη να «κουνιέται με αλλουνού τ’ αρχίδια» και απόδειξη είναι τα υπόλοιπα οκτώ τραγούδια του Ovations. Θα αποφύγω για μια ακόμη φορά να αναφερθώ στα tracks και να προσδιορίσω τα του ήχου. Από τη δύσκολη θέση με έβγαλε αυτή τη φορά το δελτίο τύπου της ίδιας της μπάντας, εδώ: it's a restless beast; a record that swings wildly between Marrakesh, Eastern Europe, Sevilla and early 80s Manchester without breaking a sweat. Piano Magic have always worn their influences on their sleeves. The Chameleons, Joy Division and The Cure rub shoulders with Turkish darabuka, hammered dulcimer, viola, cello, flamenco claps. Elsewhere there are cold analogue synths, chiming guitars, mournful piano and industrial percussion.\nΑπλά θα συμπλήρωνα πως έχουν βελτιώσει απίστευτα τα ηλεκτρονικά τους σημεία με χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αυτό του ‘on edge” (το δικό τους idioteque / ο τομ θα ζηλέψει «κομματάκι»). Και φυσικά αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά η μαεστρία του Johnson να παντρεύει ήχους από διαφορετικές μουσικές κουλτούρες και να τις κάνει να συνυπάρχουν τόσο μα τόσο αρμονικά. Σα να ήταν μαζί από πάντα.\nΈτσι είναι οι Piano Magic, μια περίπτωση ανθρώπων που αγαπούν τη μουσική στο όλο της, δεν της βάζουν όρια και περιορισμούς. Δεν είναι πολίτες της Αγγλίας η κάποιας χώρας. Με τη μουσική τους αποδεικνύονται πολίτες του κόσμου.\nΚαι εννοείτε ότι η χειμερινή περίοδος που κυκλοφορεί το Ovations είναι η πλέον κατάλληλη. Απόλυτα χειμερινός δίσκος και τόσο υπεράνω που δεν έχει ανάγκη από επευφημίες.\nThose will burn: On edge, A fond farewell, The blue hour, Exit\nPosted by christo40k at Wednesday, October 14, 2009 4 comments\nLabels: Piano Magic, reviews\n( In the Red, 2009)\nΟρισμός νο1: Ο σεξουαλικός παρτενερ που δεν είναι δεκτικός ή που δεν δείχνει κανένα συναισθηματικό ή φυσικό feedback κατα την διάρκεια της συνουσίας.\nΟρισμός νο2: Όταν κρατάς το χέρι σου σε καράτε στύλ και με μια ξαφνική κίνηση το φράσεις σε μια ανυποψίαστη κωλοχαράδρα...ενίοτε φωνάζοντας cold fish!!!! (πλάκα μας κάνουν οι αμερικάνοι...).\nαπό urban dictionary. Βέβαια πάντα θα μπορεί και να σημαίνει απλά παγωμένο ψάρι αλλά οκ...\nΤώρα τι είναι οι TV Ghost...είναι ευκολό να τους περιγράψεις αλλά δύσκολο να αποδώσεις την ποιότητα τους. Ας πούμε αρχικά ότι είναι ένα garago punk συγκρότημα από την Indiana. Έρχονται από την In the Red, εταιρία των Vivian Girls, του King Khan, των Strange Boys, του Blank Dog. Ηχητικά είναι πιο σκληροί απ' όλους αυτούς και παρουσιάζουν 25 λεπτά βρωμιάς και lofi noise φωνητικών που (κι αυτό είναι που τους κάνει ξεχωριστούς) ενώνει την garage των Horrors (του 1ου δίσκου κυρίως) με την noise pop της In the red δένοντας τόσο τους birthday party - φωνητικά- όσο και τους Cramps. Κι από σαηκομπίλι έχουμε και λίγο από την surf αισθητική πάλι της In the red. Μείγμα αρκετά ενδιαφέρων που δεν ξέρω αν μπορεί να με βάλει στη μπρίζα σπίτι, αλλά σίγουρα μ' ενα πάηντ σε μια βρωμοπαμπ θα έλιωνα.\nΑκούω τα 90'ς synths, τα αργόσυρτα ριφάκια και μερικές φορές με ξενίζει η ροκομπιλοθρασίλα τους. Καλύτερο κομμάτι του δίσκου είναι το seasick που βαράει αλύπητα, ειδικότερα εκεί στο σόλο. Τόση γκροτεσκα βρωμιά...και κάπου ο lux χαμογελά....Το The recluse αφήνει τους horrors -όταν δεν ήταν hype- να κάνουν μια βόλτα πάνω από τα κεφάλια μας και το Greek που είναι αρκετά καλο (αν και δεν πιάνω τίποτα από στίχους...οπότε it's all greek to me...;έχει απίθανα τύμπανα).\nThose will burn: Seasick, Cold Fish, The Recluse, Greek\nPosted by bo(m)bbieR at Wednesday, October 14, 2009 0 comments\nLabels: TV Ghost\nΣήμερα 13/10 22:00-00:00 ''musica dei greci'' .\nΈνα Αφιερωμα στην παραδοσιακή μουσική της νότιας Ιταλίας.....\nΑπό τα ελληνόφωνα χωριά του salento....\nPosted by bo(m)bbieR at Tuesday, October 13, 2009 0 comments\nΟ μιστερ Tom Waits πρσφέρει 8 κομμάτια από το live δίσκο glitter and doom που θα βγάλει εκεί γύρω στο νοέμβριο. Τα 8 πρώτα κομμάτια του δίσκου με μια καταπληκτική διασκευή του Singapore...Λίγο περισσότερο τραχύς, λίγο μεγαλύτερος, ακόμα καλύτερος....\nLabels: news, Tom Waits\nΤη στιγμή που ο Julian Casablancas δηλώνει πως οι νέοι Strokes θα ακούγονται σαν οι Thin Lizzy να συναντούν τους A-Ha (μας δουλεύει όλους "ψιλό γαζί"), ο σόλο δίσκος που έχει ήδη έτοιμο θα κυκλοφορήσει στην αγορά τη πρώτη βδομάδα του Νοέμβρη με τίτλο Phrazes for the young σε παραγωγή Jason Lader και Mike Mogis. Δηλαδή να υποθέσουμε πως το προσωπικό του πόνημα θα ακούγεται σαν η Gwen Stefani (Lader) να συναντά τους Bright Eyes(Mogis)?\nΤο πρώτο single ονομάζεται 11th dimension και το γουστάρω τρελά (ειδικά όταν το παίζω στο μαγαζί δυνατά) έχει διαρρεύσει ήδη στο tube εδώ και κανα τριάρι βδομάδες και είναι ολοκληρωτικά catchy. Παρατηρήστε πως η εισαγωγή θυμίζει θανατηφόρα το "rebel rebel" του Bowie με την προϋπόθεση οτι το διασκευάζουν οι New Order.\nΔε φταίω εγώ. Ο Julian με έβαλε σε αυτό το τριπάκι των παραλληλισμών...\nPosted by christo40k at Monday, October 12, 2009 1 comments\nLabels: Julian Casablancas, news\n( Triple Echo Records, 2009)\nΥπάρχουν λίγοι μουσικοί που με το έργο τους άλλαξαν την πορεία της μουσικής. Υπάρχουν ελάχιστοι μουσικοί που κατάφεραν να το κάνουν δύο φορές. Ο Bernard Sumner λοιπόν είναι ένας από αυτούς.\nΠρος τι η κοινότυπα βαρύγδουπη εισαγωγή; Φαντάζομαι ότι είναι μία ύστατη προσπάθεια αποστασιοποίησης· εξαρχής καταδικασμένη να αποτύχει. Εξάλλου, είμαι σίγουρος ότι το 90% των κειμένων που θα γραφτούν για τον δίσκο θα ξεκινάνε κάπως έτσι οπότε είπα να ‘blend in’ λιγάκι. Η φυσιολογική συνέχεια της παραπάνω εισαγωγής θα πρέπει να περιέχει οπωσδήποτε ορισμένες εκδηλώσεις σεβασμού, έπειτα πρέπει να δείξει διακριτικά οίκτο στον κακόμοιρο τον καλλιτέχνη που γέρασε και τέλος να δηλώσει ότι δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι, τόσα μας πρόσφερε, ας μη ζητάμε άλλα.\nΔυστυχώς ή ευτυχώς, η παραπάνω προσέγγιση δεν δουλεύει με εμένα. Ποτέ δεν άκουσα τους New Order, και κατ’ επέκταση τους Joy Division, ως την μπάντα που άλλαξε τον τρόπο που ακούμε μουσική. Μπορεί το Blue Monday να έφερε τα πάνω κάτω στο μουσικό κατεστημένο για παράδειγμα, αλλά εγώ το Blue Monday το πρωτοάκουσα το 1998· ό,τι ήταν να αναποδογυρίσει το είχε ήδη κάνει. Έλα όμως που ταυτίστηκα με αυτή τη μουσική όσο δεν έχω μπορέσει να ταυτιστώ με καμία άλλη. Ταυτίστηκα με αυτό που ήταν τη στιγμή που το άκουσα, όχι με το ειδικό βάρος της ή την επιδραστικότητά της. Έτσι την ίδια ανατριχίλα νοιώθω όταν ακούω τον Bernard να τραγουδάει ‘I, like talking in my sleep’ στο Subculture, ή ‘you ‘ve got to pull yourself together man’ στο Close Range ή ‘come with me, in this foreign land’ στο For You των Electronic. Είναι αυτό το συναίσθημα ανάτασης, ανεξήγητης ευφορίας και ταυτόχρονα μελαγχολίας που εκπέμπει η φωνή του, σε συνδυασμό με τις συνθέσεις που οδηγούν την pop μουσική στο υψηλότερο σημείο που έχει φτάσει ποτέ. Εντάξει, τα cd των New Order ήταν πάντα καλύτερα. Στους Monaco μου έλειπε λίγο η φωνή του Bernard, στους Electronic μου έλειπε το μπάσο του Hooky (όπως μου λείπει και από τους Bad Lieutenant), αλλά τα έλιωνα και αυτά έτσι και αλλιώς. Οπότε, η ακρόαση του Never Cry Another Tear ήταν για μένα ηδονική. Ναι, τα έχουν ξαναπαίξει, ναι 1000 φορές, ναι μάλλον πολύ καλύτερα, ναι πολύ πιο επίκαιρα, αλλά πραγματικά δεν μου κάνει ιδιαίτερη διαφορά. Μεταξύ μας, πιστεύω ότι οι New Order, κάπου στα μέσα των ‘80s ανακάλυψαν την συνταγή για το απόλυτο pop τραγούδι. Δεν ξέρω τι συμφωνίες με ποιον Βελζεβούλ έκαναν, αλλά την ανακάλυψαν, και από τότε τη χρησιμοποιούν όποτε γράφουν κομμάτια. Όταν είναι όλοι μαζί δουλεύει καλύτερα γιατί ο πονηρός Βελζεβούλ αποκάλυψε ένα μέρος της στον καθένα, αλλά και μόνοι τους όταν είναι το κομμάτι που ξέρουν είναι αρκετό. Έτσι καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το μοναδικό πρόβλημα που έχει ο δίσκος, είναι ότι σε μερικά κομμάτια άφησαν έναν άλλο τύπο να τραγουδήσει. Είναι δυνατόν; Πετάχτηκα όρθιος όταν τα πρωτοάκουσα.\nΣυνοψίζοντας: αυτός ο δίσκος είναι για τον περισσότερο κόσμο μέτριος και αδιάφορος. Στην πραγματικότητα νομίζω ότι αφορά πολύ λίγους ανθρώπους. Αυτούς τους ανθρώπους όμως θα ήθελα να τους γνωρίσω!\nΑπό 6.5 έως 9.5. Τα δεκάρια μόνο στους New Order, λυπάμαι.\nThose will burn: Twist Of Fate\nPosted by worker 11811 at Friday, October 09, 2009 0 comments\nLabels: Bad Lieutenant, reviews\nThe Brian Jonestown Massacre και The Dandy Warhols....\nPosted by bo(m)bbieR at Thursday, October 08, 2009 0 comments\nLabels: Brian Jonestown Massacre, Dandy Warhols, news\n( Vice, 2009)\nΔεν ξέρω τι έγινε στην Ινδία τον Ιανουάριο που μας πέρασε και τους έιωξαν(!??) από εκεί όμως οι black lips πήγαν στο βερολίνο και συνάντησαν τους φίλους King Khan and Mark "BBQ" Sultan και χώθηκαν σε ένα στούντιο δεν ξέρω γω για πόσο -λογικά όχι πάνω από 1-2 εβδομάδες- και jamαραν μέχρι να χαλαρώσουν. Και ακριβώς πρεσβευεί αυτός ο δίσκος για όποιος γνωρίζει τους συμμετέχοντες. Ο καθένας έχωσε ένα μικρό κομμάτι από την προσωπικότητα του προσαρμοσμένο στην συλλογικότητα και έτσι οι almighty defenders παρουσιάζουν αυτό το lo-fi gospel garage αποτέλεσμα.\nΣτοιχεία του οποίου έχουμε ακούσει παλιότερα, οι αναφορές είναι σαφείς και προσωπικά με βρίσκει απίστευτα χαρούμενο να βρίσκω κάπου εκεί κρυμμένους τους creedence clearwater revival, τους Led Zeppelin ,το μιστερ Zappa, τα σατανικά gospels, μπολικο doo wop, το βρωμιάρικο garage, τα μακρόσυρτα black lips φωνητικά, μα περισσότερο αυτήν την καυλα για μουσική που να έχει συναίσθημα, που να σε βαράει εκεί που κάθεσαι...Τι σκατά, το πέτυχαν όσο δεν πάει άλλο.\nΤην πρώτη φορά που το άκουσα με ενόχλησε, με ενόχλησε η μαυρίλα και η τραχύτητα του ήχου, με ενόχλησε που κατάπινα τόνους από ήχους και φωνητικά -βρώμα- λες και την ζητούσε ο οργανισμός μου. Πόσο crystal clear έχουμε γίνει σκέφτηκα...ο δίσκος τελειώνει με το The Great Defender χωρίς να έχεις χορτάσει. Η φοβερή φωνή του Mark Sultan στο Cone of Light είναι το μοναδικό φωτεινό σημείο. Κι εσύ έχεις περάσει από το κολλητικό Αll my loving, το Bow Down and Die (αργόσυρτο ριθμ εν μπλουζ), το Jihad Blues..\nThose will burn: Cone of Light, Bow Down and Die,All my loving,The Great Defender\nLabels: Almighty Defenders, reviews\n(Universal Motown, 2009)\nΦανταστείτε ότι δεν έχετε ιδέα για έναν δίσκο και ακούτε την εξής περιγραφή: ‘Ο δίσκος είναι χωρισμένος σε πέντε πράξεις: Act I: The End of Day, Act II: Rise of the Night Terrors, Act III: Taking a Trip, Act IV: Stuck, Act V: A New Beginning. Ξεκινάει με τον καλλιτέχνη να μας καλωσορίζει: ‘You're in my dreams’, ξεκινώντας με αυτόν τον τρόπο ένα σκοτεινό ταξίδι βρίσκοντας βοήθεια στην πορεία από τους MGMT και τους Ratatat που συμμετέχουν σε δύο κομμάτια.’ Σωστά, δεν σας λένε τίποτα για το μουσικό περιεχόμενο, αλλά δεν έχετε σχηματίσει μία ιδέα; Ας πούμε το ‘ψυχεδελικό συγκρότημα με art/progressive rock αναφορές’ δεν θα σας ταίριαζε με την παραπάνω περιγραφή; Εντάξει, η παραπάνω περιγραφή είναι προβοκατόρικη, όχι όμως γιατί δεν είναι αληθής, αλλά γιατί είναι επιλεκτική. Εκτός από τους MGMT και τους Ratatat συμμετέχουν και ο Common και ο Kanye West (ο οποίος είναι και executive producer). Και ναι, τον δίσκο θα τον βρήτε κάτω από το ταμπελάκι που λέει hip-hop. Οπότε τι; Τα πράγματα έχουν αρχίσει προφανώς να μπερδεύονται. Σίγουρα δεν έχουμε να κάνουμε με ψυχεδελικό ροκ, αλλά ούτε με hip-hop έχουμε να κάνουμε. Απλά φτάσαμε να μιλάμε για αυτά τα δύο στον ίδιο δίσκο και σε πρώτο επίπεδο αυτό μου φαίνεται τουλάχιστον συναρπαστικό. Όταν οι υπάρχουσες ταμπέλες αδυνατούν να περιγράψουν έναν δίσκο, τότε συνήθως κάτι ενδιαφέρον συμβαίνει.\nΑλλά δεν είμαι ακόμα σίγουρος για αυτόν τον δίσκο. Ουσιαστικά πρόκειται για μία συνέχεια αυτού που ξεκίνησε ο Kanye με το 808’s and heartbeats (στο οποίο άλλωστε ο Kid Cudi συμμετείχε στην παραγωγή). Ή μάλλον αυτό που ξεκίνησε με το Graduation: Η δομή είναι ακόμα hip-hop αλλά πλέον τα samples δεν προέρχονται από τη soul ή jazz κληρονομιά αλλά από τους Daft Punk, τους Can, τους Mountain, τον Elton John. Τα synthesizer κάνουν την εμφάνισή τους όπως και οι αναφορές στην techno και την ηλεκτρονική μουσική γενικότερα. Στο 808’s… εξαφανίζεται και η hip-hop δομή. Και σε αυτόν εδώ τον δίσκο τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πιο συνολικά. Τώρα το αποτέλεσμα; Έχουμε ένα διαμαντάκι όπως το Solo Dolo. Έχουμε το καταπληκτικό single Day ‘n’ Night. Έχουμε σαφώς ένα συνολικό και δεμένο αποτέλεσμα. Για να είμαι ειλικρινής, ο δίσκος μου αρέσει πολύ, αλλά έχω και μερικές αμφιβολίες. Οπότε, συγκρατημένη αισιοδοξία: ‘Ο πρόεδρος έριξε λεφτά, κάναμε καλές μεταγραφές, περιμένουμε τώρα να δέσει η ομάδα…’ Γιατί και ο Σισέ παιχτάρα είναι, αλλά έλα που δεν παίζει…\nThose will burn: Solo Dolo, Day ‘n’ Night, Heart of a Lion\nPosted by worker 11811 at Thursday, October 08, 2009 1 comments\nLabels: Kid Cudi, reviews\n( Roc Nation, 2009)\nΤο να χρησιμοποιείς τον ίδιο τίτλο για τρίτη φορά είναι λίγο υπερβολικό. Ειδικά όταν το νούμερο 1 θεωρείτε ως η καλύτερη δουλειά σου. Άντε, το 2 ήρθε αμέσως μετά το πρώτο και ήταν ουσιαστικά η συνέχειά του, αλλά τώρα, τόσα χρόνια μετά να τιτλοφορείς έναν δίσκο που δεν έχει καμία ουσιαστική σχέση με τους δύο πρώτους ως blueprint 3, sorry mr carter, αλλά όπως έλεγες κι εσύ παλιότερα για κάποιον άλλο, είναι λίγο lame. Όμως mr carter το ξέρουμε, μας το έχεις δηλώσει άλλωστε επανειλημμένα με τις ρίμες σου, είσαι πολύ καλός επιχειρηματίας. Οπότε από αυτή την άποψη ένα καινούργιο blueprint αποκτάει άλλο νόημα. Δημιουργεί την απαραίτητη αναμονή στον κόσμο, συζητιέται πολύ πριν βγει, και γενικά δημιουργεί τις καλύτερες συνθήκες για να πουλήσει τρελά. Τώρα το περιεχόμενο; Ε, όπως ήταν φυσικό συνηγορεί με όλα τα προηγούμενα. Απίστευτα καλοδουλεμένα singles, να σου καρφώνονται στο μυαλό με τη μία: Το D.O.A. (Death of Auto tune) ιδανικό για πρώτο single, κάνεις και καλά την βαρύγδουπη δήλωση, ενώ το υπέροχο sample εγγυάται για το αποτέλεσμα. Το Run this Town είναι φτιαγμένο για την κορυφή, σαρώνει τα charts, το Empire State of Mind το βρίσκω λίγο κατώτερο, αλλά θα την κάνει και αυτό την δουλειά του, και έτσι που πάει το πράγμα βλέπω το Reminder να επιστρατεύεται για τέταρτο single. Τώρα από ‘κει και πέρα έχουμε μέτριες στιγμές να συμπληρώνουν τον δίσκο, δύο ψιλοαπαράδεκτα κομμάτια (a star is born, forever young) ενώ οι καλύτερες στιγμές έρχονται από τα πιο χαμηλού προφίλ τραγούδια (Hate, Venus vs Mars). Μάλλον λίγο για τα δεδομένα σου mr carter… ιδίως μετά το υπέροχο American gangster του 2007. Άσε, ας μην πιάσουμε καλύτερα τις συγκρίσεις με το πρώτο Blueprint…\nThose will burn: Run this Town, Hate, D.O.A.\nPosted by worker 11811 at Wednesday, October 07, 2009 0 comments\nΕίναι μερικές φορές που η αξία ενός αποτελέσματος μεγαλώνει από την φήμη που το ακολουθεί. Από την δευτέρα όπου κι αν κοιτάς (βλέπε blogs) ακούς για την "μεγάλη επιστροφη". Jesus Crist is coming back....\nένας από το HIPSTER RUNOFF και ένας ποιητής ονόματι Tao Lin (δεν τον ήξερα η αλήθεια είναι) φτιάχνουν αυτό που κατακλίζει τα αυτιά μου (περισσότερο κι απο το καινούργιο κομμάτι που δίνουν οι vampire weekend στο σιτε τους) και κάνει επιτακτική την απόκτηση του ep....\nso guys Is This Really What You Want???\nαυτά λένε αυτοί:\nTao Lin is widely regarded as the Poet Laureate of Generation Y. Carles from HIPSTER RUNOFF blog is widely regarded as the subconscious voice of Generation Y. These two influential voices have come together to form "Jesus Christ." (the indie band).\nThis is not a band--this is a sound project. Tao and Carles are looking to capitalize on emerging music + audio media markets. The product is intended to be something that you can 'authentically empathize with', moreso than a traditional 'indie band.'\n"Jesus Christ." (the indie band)'s tentatively titled Is This Really What You Want? EP is 'slated' for a Fall release. The two childhood friends spent 1 month recording the EP in Tao's studio apartment. The EP is a soundscape journey through the challenges of a modern relationship. It will be available digitally, physically, and emotionally.\nPosted by bo(m)bbieR at Tuesday, October 06, 2009 0 comments\nΦΑΚΤ 1: Οι white stripes δεν ήταν ποτέ αγαπημένο συγκρότημα και παρ΄όλο που παρουσίασαν κάποια καλά στοιχεία χάνονται μέσα στην ιδιαιτερότητα του white.\nΦΑΚΤ 2: Θυμάστε τους 22-20'ς που βγάλαν ένα (νομίζω) καταπληκτικό δίσκο κάπου στο '04 και μετά χαθήκαν???\nΦΑΚΤ 3: Αν οι B.R.M.C. ήταν λίγο φλώροι πως θα ακούγονταν???\nΑν προσθέσεις τα 3 αυτά φακτς σε ένα έχεις τους Band of skulls....θυμίζουν λίγο απ' όλα στο πιο μεηνστρημ αλλά είναι αρκετά καλοί για να τους προσπεράσεις....στακάτες κιθάρες αμερικάνικα ριφσ (και είναι λονδρέζοι) μερικές φορές (ξέρω ξέρω μαλακία) αλα king's of leon ξεσπάσματα και μπασογραμμές αρκετά φλωροροκ...θεωρούνται αλτ ροκ...\nΈχουν και μερικές αηδίες για τραγούδια (fires) αλλά οκ...μην περιμένουμε και 12 σούπερ κομμάτια.\nLabels: Band of skulls, news\nΤο πρώτο δείγμα της νέας δουλειάς του αγαπημένου Devendra Banhart ακούει στο όνομα Baby το οποίο προλογίζει το νέο του δίσκο “What will we be” που κυκλοφορεί στις 27 Οκτωβρίου.\nΣτα τρία τραγούδια του Ep, τα οποία θα περιλαμβάνονται και στο άλμπουμ, o 28χρονος ακούγεται αρκετά πιο βατός και προσγειωμένος σε σχέση με τη στριφνή ψυχεδελική «ξέρω γω τι» φρικαρισμένη φολκ του “Smokey rolls..” του 2007, στο πνεύμα του “Cripple crow” και εμφανώς επηρεασμένος από το παρεάκι του Beck (από την παραγωγή μέχρι και τα φωνητικά!) τα κομμάτια του Baby κυλούν αβίαστα απολαυστικά και μου δίνουν την εντύπωση του πιο δυναμικού comeback του 2009.\nPosted by christo40k at Sunday, October 04, 2009 0 comments\nΌτι ήμουν έτοιμος να γράψω για το υπέροχο νέο άλμπουμ των Kings of Convenience, αλλά πέτυχα στο transistor.gr μια εξίσου υπέροχη κριτική από τον Μάρκο Φράγκο (εδώ) και έτσι θα αρκεστώ στο να ποστάρω ένα επίσημο και ένα ανεπίσημο βίντεο από το νέο τους δίσκο.\nPosted by christo40k at Saturday, October 03, 2009 0 comments\n(self release, 2009)\nΤις δύο κυρίες τις έχω παρακολουθήσει απο κοντά 2-3 φορές και καθέ μια (εκτός από αυτήν στο gagarin) ήταν όλο το πράμα ένα μεγάλο πανηγύρι από ευτυχισμένους ανθρώπους. Καταφέρνουν με τα διάφορα οργανάκια, τους μπιτάτους ρυθμούς, τις ιδιαίτερες φωνές τους, τους ανθρώπους που τις περικλύουν, να προσδώσουν σε κάθε χαζορυθμό τέτοια ζωντάνια που αφήνεσαι ολοκληρωτικά στην ποπ τους.\nΤο Coconuts, Plenty Of Junk Food είναι ένα Ep το οποίο και μοιράζανε στην καλοκαιρινή τους περιοδεία. Απότελείται από 4 τραγούδια και έχει διάρκεια 16 λεπτά περίπου μέσα στα οποία παρουσιάζεται για μια ακόμα φορά το ενδιαφέρων των δύο αδερφών να αγαπήσουν και να παίξουν, να μπλέξουν πλέκοντας ρυθμούς, noisy φωνές, μάλλον παλιά ηλεκτρονικά παιχνίδια και την αμεσότητα των στίχων τους που ανακατεύουν το Θεό με τα φαρδιά παντελόνια και την φούρια της Bianca. Η αλήθεια είναι πως το 2007 και το The Adventures of Ghosthorse and Stillborn με είχε αφήσει μετέωρο...υπήρχε ξεκάθαρη η αγωνία τους για το επόμενο βήμα...η μαγική συνταγη του noah's ark είχε ελαφρώς αλοιωθεί..κι όμως το μικρό αυτό ep καταφέρνει να επαναφέρει την συνταγή του ark με την αγωνία του The Adventures of Ghosthorse and Stillborn συνδυάζοντας τα δύο στοιχεία σε ένα μείγμα απίστευτα μελωδικό και την ίδια ώρα δυναμικό. Ακούστε πως χτυπάει πλήκτρο το πλήκτρο το πιάνο σε ένα anton-ιακό τραγούδι στο Milkman και πως ξαναγεννιούνται ρυθμικά με τα Happy Eyez και Spirit Lake.\nThose will burn: ....+4\nPosted by bo(m)bbieR at Friday, October 02, 2009 2 comments\nLabels: CocoRosie, reviews


Υπαίθρια και βιολογικά - Εστιατόρια - Αγορά | γαστρονόμος\nΥπαίθρια και βιολογικά\nΑπαρνήθηκε τις ευκολίες της συμβατικής καλλιέργειας, για να δοκιμαστεί στα βιολογικά φυλλώδη κηπευτικά. Ο κόπος του έπιασε τόπο, αφού πολλοί είναι εκείνοι που σταματούν στον πάγκο του για τις προμήθειες της εβδομάδας.\nΛίγα λόγια: Γέννημα-θρέμμα αγρότης, ο Θανάσης Τζαβάρας καλλιεργεί εδώ και σχεδόν 10 χρόνια τα οικογενειακά κτήματα στον Ορχομενό και στο Προσήλιο της Βοιωτίας. Είναι ο πρώτος στην οικογένειά του που στράφηκε στη βιολογική γεωργία και απαρνήθηκε εξ ολοκλήρου τις ευκολίες της συμβατικής καλλιέργειας. «Το χώμα στις συμβατικές καλλιέργειες είναι σαν άνθρωπος που παίρνει “ουσίες’’. Πρέπει να του αλλάξεις συνήθειες και με υπομονετική φροντίδα, σωστή καλλιέργεια και ξεκούραση να αποδώσει όπως πρέπει», λέει ο ίδιος. Στον πάγκο του, στις αρχές του Απρίλη βρήκα τα τελευταία λάχανα και κουνουπίδια, και ακόμη φρέσκο, τρυφερό αρακά, όχι και τόσο ελκυστικά στην όψη, αλλά πεντανόστιμα μαρούλια, σέσκουλα, τροφαντά παντζάρια και καρότα δυσανάλογα και στραβοκάνικα, αλλά ολόγλυκα. Αρχικά με τράβηξε ο μοσχομύριστος του μάραθος, αλλά κοιτάζοντας δίπλα ανακάλυψα και φρέσκο κόλιανδρο, τσουκνίδες -για όσους αντέχουν το καθάρισμά τους- και ραδίκια. «Δεν έχω θερμοκήπια», λέει κατηγορηματικά, «ό,τι υπάρχει στον πάγκο μου είναι αυστηρώς εποχικό και απολύτως εγκλιματισμένο στην περιοχή μου, η οποία ενδείκνυται κυρίως για φυλλώδη κηπευτικά, λόγω της αφθονίας νερού και των χαμηλών θερμοκρασιών της νύχτας, που δίνει στα χωράφια μας αρκετή υγρασία. Μόνο έτσι μπορείς να κάνεις βιολογική καλλιέργεια με επιτυχία, συμβαδίζοντας δηλαδή με τη φύση». Στην περιοχή του Ορχομενού δεν ευνοούνται οι καλλιέργειες φρούτων. Με εξαίρεση τα πεπόνια και τα καρπούζια, που σπέρνουν αυτή την εποχή, η Βοιωτία δεν φημίζεται για τα φρούτα της. Πίσω από τον πάγκο του στη λαϊκή βρίσκεται και η αδερφή του Κωνσταντίνα, ώστε να έχει την άνεση ο Θανάσης να ασχολείται με τις καλλιέργειές του και να αναζητά σπόρους από παλιές ελληνικές ποικιλίες, για να παράγει πιο νόστιμα ζαρζαβατικά. Από φασολάκια βγάζει τσαουλιά, ποικιλία απόλυτα εγκλιματισμένη στην περιοχή, ενώ τα πράσα του είναι «καλαμόπρασα», ψηλά σαν κυπαρίσσια, με παχύ και γλυκό στέλεχος. Όσο για τις τιμές του, είναι σχετικά καλές (από την έναρξη της λαϊκής και όχι προς το κλείσιμο, όπως συμβαίνει συνήθως) και, όπως μου λέει ο ίδιος, προσπαθεί να τις ρίξει κι άλλο, ώστε να πλησιάσει εκείνες των συμβατικών.\nΤον Θανάση Τζαβάρα (τηλ. 6977561972) βρίσκουμε στις εξής βιολογικές λαϊκές: Κηφισιά (Δευτέρα), Ψυχικό (Τρίτη), Ηλιούπολη (Τετάρτη) και Βούλα (Σάββατο). Επίσης, κατά καιρούς βρίσκουμε προϊόντα του, συσκευασμένα, στα ψυγεία μαναβικής με βιολογικά προϊόντα στα σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτης και ΑΒ.


Σπαγγέτι με ελαιόλαδο και παρμεζάνα\nΡύζι με φρέσκια ντομάτα\nΤελ. ενημ.: 08.03.2018, 14:03\nΦτερούγες κοτόπουλου με πάπρικα\nΜακαρονάδα με τόνο και κρέμα γάλακτος\nΣπαγγέτι 1 πακέτο\nΚολοκυθάκια 2 τεμ κομμένα σε λεπτές φέτες\nΠάπρικα - κάρυ\nΕλαιόλαδο 1/2/ φλιτζάνι τσαγιού\nΝερό 5 κουταλιές σούπας\nΚορν φλαουρ 1 κουταλιά κοφτή\nΘυμάρι 1/2 κουταλάκι γλυκού\nΠαρμεζάνα τριμμένη προαιρετικά\nΒράζουμε σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό τα σπαγγέτι σύμφωνα με τις οδηγίες που αναγράφονται στην συσκευασία τους.\nΣε ένα ρηχό σκεύος ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το σκόρδο μαζί με τις λεπτές φέτες των κολοκυθιών, ίσα να μαλακώσουν. Αλατίζουμε, βάζουμε πιπέρι, λίγη πάπρικα και λίγο κάρυ κι ανακατεύουμε. Σε ένα μπολ μικρό βάζουμε τις 5 κουταλιές από το ζεστό νερό που βράζουν τα σπαγγέτι, προσθέτουμε το κορν φλάουρ κι ανακατεύουμε καλά μέχρι να διαλυθεί τελείως.\nΤο αδειάζουμε στην κατσαρόλα με τα κολοκυθάκια, κουνάμε την κατσαρόλα χαμηλώνουμε κι άλλο την φωτιά κι αφήνουμε να πάρει βράση για 2-3 λεπτά.\nΤότε προσθέτουμε τα ντοματίνια ίσα να μαλακώσουν. Στο διάστημα αυτό τα σπαγγέτι είναι έτοιμα, τα σουρώνουμε και τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα με τα υπόλοιπα υλικά. Πασπαλίζουμε με μαϊντανό, ανακατεύουμε να αναμειχθούν καλά όλα τα υλικά μας κι είναι έτοιμο για σερβίρισμα.\nΜπορούμε να πασπαλίσουμε με παρμεζάνα κι απολαμβάνουμε.