Προγνωστικά αγώνων σήμερα Τρίτη 29/06/21 - Προγνωστικά Άρχοντας\nΣυνέχεια στα Προγνωστικά αγώνων σήμερα Τρίτη 29/06/21 όπου ουσιαστικά ξεχωρίζει το Euro και ορισμένα παιχνίδια πρωταθλημάτων και όχι μόνο. Πάμε να δούμε τι παίζεται περισσότερο με ΒΕΤ365 προσφορά*.\nΑρχικά θα μας απασχολήσουν ματς από το Ασιατικό Champions League, όπου συνήθως επιβεβαιώνονται τα φαβορί. Προβάδισμα λοιπόν στο διπλό της Βίτελ επί της Καγιάλ, ενώ το Over 2.5 ξεχωρίζει στο Νταεγκού – Κέρες.\nΑπό τα πρωταθλήματα υπάρχει και η Ουρουγουάη, όπου αρχικά το Σουντ Αμέρικα – Προγκρέσο δύσκολα να ξεφύγει από το Under 2.5. Αργότερα η Μοντεβιδέο Γουόντερερς έχει ένα μικρό προβάδισμα για τον άσο απέναντι στην Σερίτο.\nΠρογνωστικά Euro: Σουηδία - Ουκρανία\nΔύσκολο πρόγραμμα στην δεύτερη κατηγορία της Βραζιλίας, καθώς όλα τα ματς δείχνουν αμφίρροπα. Διπλό ρίσκου για την Κοριτίμπα επί της Κονφιάνσα, ενώ τα πάντα δείχνουν πιθανά τόσο στο Κλαμπ ντε Ρεγκάτας – Ναούτικο, όσο και στο Ρέμο – Σαμπάιο Κορέα.\nΗ συνέχεια ανήκει εξ’ ολοκλήρου από τα δύο παιχνίδια στο Euro και είναι τα τελευταία της φάσης των «16». Αργά το βράδυ θα γνωρίζουμε όλα τα ζευγάρια της φάσης των προημιτελικών.\nΦυσικά και όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο Αγγλία – Γερμανία, όπου θα γίνει μάχη. Σίγουρα καμία από τις δύο ομάδες δεν θα ήθελε να πέσει στην άλλη τόσο νωρίς, αλλά πρέπει να ζήσουν με αυτό.\nΔεν έπεισαν στο έπακρο αμφότερες στην φάση των ομίλων, οπότε τίποτα δεν θα αποτελέσει έκπληξη, όμως το πιο πιθανό ενδεχόμενο στοιχηματικά είναι μάλλον το Goal/Goal.\nΣτις 22.00 υπάρχει το Σουηδία – Ουκρανία, που έχει και αυτό το ενδιαφέρον του. Βάσει της εικόνας των δύο ομάδων στην φάση των ομίλων, οι Σκανδιναβοί έχουν τον πρώτο λόγο για τη νίκη και τον άσο.\nΑυτά είναι τα σημαντικότερα παιχνίδια, που θα συναντήσουμε στο κουπόνι της Τρίτης, ενώ ανανεώνουμε κανονικά το ραντεβού μας για αύριο με μπόλικη Σκανδιναβία, Βραζιλία και όχι μόνο. Καλή τύχη σε όλους.\nΠρόταση Euro, με το Goal/Goal στο Αγγλία – Γερμανία και τον άσο της Σουηδίας σε απόδοση 4.41 στην Bet365.\nΠαρολί με τα υπόλοιπα, που περιλαμβάνει το διπλό της Βίτελ στο Ασιατικό Champions League, το Under 2.5 στο Σουντ Αμέρικα – Προγκρέσο και το διπλό της Κοριτίμπα, τριάδα με 6.79 στην Bet365.\nPrevious : Προγνωστικά EURO 2020 Τρίτη 29/06\nNext : Προγνωστικά Euro: Σουηδία – Ουκρανία


Πέτρος Φιλιππίδης: Βγήκε για καφέ… στο μπαλκόνι του σπιτιού του!\nΗΟΜΕ Ειδήσεις - Νέα Πέτρος Φιλιππίδης: Βγήκε για καφέ… στο μπαλκόνι του σπιτιού του! [video]\nΠέτρος Φιλιππίδης: Βγήκε για καφέ… στο μπαλκόνι του σπιτιού του! [video]\n«ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ VS 50-50 !!! ΝΤΟΥΪΤ!!!#mesaleme», έγραψε στη λεζάντα της φωτογραφίας!


Αορατη Ζωη Array - Peacock (dvd) - Θριλερ (DVD.06064)\nΑρχική > Ταινίες DVD - Blu Ray > Θρίλερ > ΑΟΡΑΤΗ ΖΩΗ - PEACOCK (DVD)\nΑΟΡΑΤΗ ΖΩΗ - PEACOCK (DVD)\nMandate Pictures στην κατηγορία ΘΡΙΛΕΡ\nΠαραγωγή: Mandate Pictures\nΣκηνοθεσία: Μάικλ Λάντερ\nΗθοποιοί: Έλεν Πέιτζ, Σούζαν Σάραντον, Μπιλ Πούλμαν, Τζος Λούκας, Κιθ Καραντάιν, Κίλιαν Μέρφι\nΠού να φανταστεί τι είχε κάνει τη γυναίκα του!\nO Τζον και η Έμμα Σκίλπα ζουν σε μια μικρή πόλη, όπου εκείνος δουλεύει σαν τραπεζικός υπάλληλος. Αν και ντροπαλός, είναι αγαπητός στην μικρή κοινωνία, όμως κανείς δεν έχει δει ποτέ τη γυναίκα του.\nΟ εκτροχιασμός του τραίνου που περνάει κοντά από το σπίτι τους, φέρνει στην επιφάνεια το μεγάλο μυστικό τού ζευγαριού. Υπάρχει στ' αλήθεια ζευγάρι άραγε;\nΟι ισορροπίες ανατρέπονται και ο Τζον είναι υποχρεωμένος να υπερασπιστεί τη ζωή που τόσο καλά έκρυβε χρόνια τώρα... Ένα ψυχολογικό θρίλερ με άπλετο μυστήριο!\nΑΟΡΑΤΗ ΖΩΗ - PEACOCK (DVD) (DVD.06064)\nΑΟΡΑΤΗ ΖΩΗ - PEACOCK (DVD) DVD.06064 Mandate Pictures Mandate Pictures ΘΡΙΛΕΡ ΑΟΡΑΤΗ ΖΩΗ - PEACOCK (DVD) 5201610158579


Όλα όσα χρειάζεστε για μια αξέχαστη μέρα στα χιόνια με τα παιδιά – A Spoon Of Sugar\nΛατρεύω τις εκδρομές. Στην Ελλάδα, στο εξωτερικό, στη θάλασσα, στην πεδιάδα, στην πόλη, στο χωριό, στο βουνό, δεν έχει καμία μα καμία σημασία. Αυτήν την εποχή πάντως, την τιμητική τους έχουν οι οικογενειακές αποδράσεις στα χιονισμένα μας βουνά, ημερήσιες εκδρομές που απολαμβάνουμε μικροί και μεγάλοι. Ειδικά τα παιδιά, είναι από τις λίγες φορές που τόσο ευχάριστα ξυπνούν από τα χαράματα, με την προσμονή μιας μέρας γεμάτης παιχνίδι στο χιόνι που -η αλήθεια είναι – δεν βλέπουμε τόσο συχνά όσοι μένουμε στην Αθήνα.\nΚάθε εξόρμηση όμως με τα παιδιά, για εμάς τις μαμάδες, πάντα συνοδεύεται από τα γνωστά άγχη. Τι να πάρω μαζί; Τι θα χρειαστώ; Τι μπορεί να προκύψει και πρέπει να είμαι προετοιμασμένη;\nΣας ακούγονται γνώριμα ερωτήματα; Σίγουρα, γιατί προβληματίζουν όλες μας. Μην ανησυχείτε όμως, εγώ η ιδία ως “η Βασίλισσα της Λίστας”, σας έχω καταγράψει όλα όσα χρειάζεστε για μια ανέμελη – και προετοιμασμένη για παν ενδεχόμενο- εκδρομή με τα παιδιά στα χιόνια. Εσείς, απλά τυπώστε τη και κάντε τσεκ δίπλα από όλα τα απαραίτητα για να μην ξεχάσετε τίποτα.\nΚατά τη διάρκεια του παιχνιδιού στο χιόνι\nΤο κρύο θέλει καλό ντύσιμο (αυτό το ξέρουμε όλοι). Όμως, πολλοί θεωρούμε ότι αυτό μεταφράζεται σε ένα βαρύ μπουφάν και ένα ζεστό πουλόβερ. ΛΑΘΟΣ! Για να είναι τα παιδιά ζεστά χρειάζεται να τα ντύνουμε με στρώσεις ρούχων για να διατηρεί το σώμα τους μια σταθερή, ζεστή θερμοκρασία. Προσοχή, όμως, μην το παρακάνετε. Ένα φανελάκι, ένα βαμβακερό μακρυμάνικο μπλουζάκι και ένα φούτερ ή φλις κάτω από το αδιάβροχο μπουφάν είναι ιδανικά.\nΕπειδή το παιχνίδι στα χιόνια σημαίνει χιονοπόλεμο, τούμπες από το έλκηθρο και μικρά ζουζουνάκια να κυλιούνται ευτυχισμένα όπου βρουν, καλό είναι να φορέσουν ένα αδιάβροχο, ισοθερμικό παντελόνι ώστε να παραμείνουν στεγνά σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού.\nΓια τους ίδιους ακριβώς λόγους, καλό είναι να φορέσουν γαλότσες ή μπότες χιονιού, με ζεστές μάλλινες κάλτσες από μέσα για να είναι τα ποδαράκια τους στεγνά και ζεστά.\nΤο γνωστό τρίπτυχο σκούφος- κασκόλ γάντια πάντα είναι μέρος της αμφίεσης, γιατί ποιος θέλει να παγώσει με βαθμούς υπό το μηδέν;\nΚαι επειδή ο ήλιος είναι επικίνδυνος όχι μόνο στην παραλία αλλά και στο βουνό, μην ξεχάσετε να τους βάλετε τουλάχιστον 20 λεπτά πριν αντιηλιακό με SPF 50 και να έχετε μαζί σας για την προστασία των ματιών τους (τις ώρες που δεν παίζουν στο χιόνι) γυαλιά ηλίου/ ή την ειδική μάσκα του σκι αν τα μικρά σας επιδίδονται στο δημοφιλές σπορ.\nΜετά το παιχνίδι στο χιόνι\nΜόλις τελειώσουν το παιχνίδι, επειδή σίγουρα θα είναι βρεγμένα, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε -για να μην περάσετε τις επόμενες δύο εβδομάδες με κρύωμα, πυρετό ή και πνευμονία- είναι να τρέξετε στο αυτοκίνητο να τα αλλάξετε. Μια αλλαξιά ζεστά ρούχα (εσώρουχα, βαμβακερή μακρυμάνικη μπλούζα, ζεστή φόρμα-παντελόνι, κάλτσες και αθλητικά) είναι ό,τι πιο άνετο μπορείτε να επιλέξετε.\nΚαι ποτέ μα ποτέ μην ξεχάσετε να έχετε μαζί σας (έχω πάθει και έχω μάθει…)\nΜάσκες και αντισηπτικά μαντηλάκια (ναι, αυτή την εποχή διανύουμε τώρα…).\nΣνακ και νεράκι για τη διαδρομή με το αυτοκίνητο, αλλά σίγουρα θα σας ζητήσουν να φάνε και να πιούνε κάτι μόλις τελειώσουν το παιχνίδι (καλό είναι να προβλέψετε να έχετε μαζί σας 2-3 σνακ, αλλιώς θα σας φάνε ζωντανούς).\nΈνα φορητό φαρμακείο Πρώτων Βοηθειών για μικροτραυματισμούς κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.\nΧαρτομάντηλα και μωρομάντηλα (κλασσικά και απαραίτητα),\nΚαι ναι, πιστέψτε με απαραίτητες είναι και οι σακούλες σκουπιδιών όπου θα βάλετε τα βρεγμένα ρούχα και παπούτσια των παιδιών μόλις αλλάξουν,\nΈνα παιδικό βιβλίο ή ένα iPAD πάντα μπορούν να σώσουν μία δύσκολη κατάσταση, καλό είναι να τα έχετε μαζί (και αχρείαστα να ‘ναι…),\nΑ! και το πιο βασικό!! Μην ξεχάσετε την φωτογραφική σας μηχανή, το χαμόγελό σας και την καλύτερη παιχνιδιάρικη διάθεσή σας! Αυτά είναι, ίσως, και τα πιο βασικά για να δημιουργήσετε τις καλύτερες αναμνήσεις με τα παιδιά σας!\nΣας εύχομαι καλές, χιονισμένες εξορμήσεις!\nTravel, Lifestyle, Staying home\n7 Παραμυθένιες Χριστουγεννιάτικες Πόλεις


LEX - Νομικές Υπηρεσίες - Καϊτεζίδης Ιγνάτιος shore-terror\nΒρίσκεστε εδώ: Home Εταίροι & Συνεργάτες Καϊτεζίδης Ιγνάτιος\nΔικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω, Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης\nΟ δικηγόρος Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, γεννήθηκε στο Πανόραμα το 1960. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών εισήχθη στη Νομική Σχολή και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στον κλάδο του Ποινικού Δικαίου, στο ΑΠΘ.\nΆσκησε ανεξάρτητη δικηγορία από το 1985 μέχρι το 1999. Προήχθη σε δικηγόρο παρ’Εφέταις το 1989 και παρ’ Αρείω Πάγω το 1998. Ακολούθως άσκησε δικηγορία ως συνεταίρος στη δικηγορική εταιρία ΝΟΜΟS και ήδη από το 2013 είναι συνεταίρος στη δικηγορική εταιρία «LEX». Χειρίστηκε πολλές υποθέσεις σε δικαστήρια όλων των βαθμίδων και δικαιοδοσιών, ιδίως σε υποθέσεις ποινικού δικαίου. Με ενεργό συμμετοχή στις δραστηριότητες του Δ.Σ.Θ. και σε επιτροπές του, όπως αυτή της επιμόρφωσης Νέων δικηγόρων και την επιτροπή Δεοντολογίας. Γνωρίζει Αγγλικά και Γαλλικά.\nΑπό το 1994 ασχολήθηκε ενεργά με την τοπική αυτοδιοίκηση στο Δήμο Πανοράματος, αρχικά ως δημοτικός σύμβουλος και στη συνέχεια ως Δήμαρχος, από το 1998 έως το 2010, δηλαδή για τρεις συνεχείς τετραετίες. Το 2010 εξελέγη πρώτος ιστορικός Δήμαρχος του ενιαίου Καλλικρατικού Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη, με έδρα το Πανόραμα, ενώ το Μάιο του 2014 επανεξελέγη για την επόμενη πενταετία (2014 – 2019). Παντρεμένος με τη δικηγόρο Αγάπη Μουσαφείρη και πατέρας του Ορέστη, φοιτητή της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ.


Όταν η Μαμή ξεγέννησε τον Μάγο – dimart\nΌταν η Μαμή ξεγέννησε τον Μάγο\n1 Δεκεμβρίου 2018 dimartblog Σινεμά 2 Σχόλια\n—του Γιώργου Θεοχάρη—\nΗ διάκριση μεταξύ έμπνευσης και αντιγραφής\n«Από πού εμπνέεστε;» Αυτή είναι μία ερώτηση που συχνά κάνουν οι δημοσιογράφοι στους καλλιτέχνες. Κακή ερώτηση. Μου θυμίζει την άλλη που κάνουν οι δημοσιογράφοι στους αθλητές μετά από μια μεγάλη επιτυχία: «Πώς αισθάνεσαι;» Τι να σου πει ο άλλος σ’ αυτή την περίπτωση, «Χάλια»; Έτσι και ο καλλιτέχνης: τι να σου πει όταν τον ρωτάς από πού αντλεί ιδέες; «Από παντού», θα σου πει – για να ξεμπερδεύει.\nΗ απάντηση «Από παντού» δεν είναι τόσο κακή όσο η ερώτηση. Κι έχει μεγάλη δόση αλήθειας: οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα ενός καλλιτεχνικού έργου: κάτι που διάβασες, άκουσες, είδες στην εφημερίδα, στον δρόμο, στην τηλεόραση· ένα όνειρο· μια προσωπική εμπειρία· μια λέξη – οτιδήποτε. Μα πάνω απ’ όλα: η δουλειά των άλλων. Είτε το παραδέχονται οι καλλιτέχνες είτε όχι, η αλήθεια είναι ότι βασική πηγή έμπνευσης ενός δημιουργού αποτελεί το έργο των ομοτέχνων του. Και πρόκειται για πρακτική εκ των ων ουκ άνευ: η παρθενογένεση στην τέχνη είναι πιο σπάνια κι από τα πράσινα άλογα.\nΩστόσο, άλλο πράγμα η έμπνευση, άλλο η μίμηση και εντελώς άλλο η κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας (βλ. κατάφωρη αντιγραφή). Τα όρια, ειδικά στην τέχνη, είναι συγκεχυμένα. Αν μια ιδέα περάσει από μια μορφή τέχνης στην άλλη, η ανίχνευση της επιρροής είναι συνήθως αδύνατη. Αν, για παράδειγμα, ένας ζωγράφος εμπνευστεί από ένα ποίημα, κανείς δεν θα καταλάβει τίποτα. Το ίδιο και αντιστρόφως – αν, δηλαδή, ένας ποιητής εμπνευστεί από έναν πίνακα. Και ούτω καθ’ εξής. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν ένας δημιουργός «εμπνέεται» ευθέως από θεράποντες της ίδιας τέχνης: συνθέτης από συνθέτη, συγγραφέας από συγγραφέα, σκηνοθέτης από σκηνοθέτη. Εδώ η ανίχνευση είναι σαφώς ευκολότερη, αν και σπανίως αποδείξιμη πέρα από κάθε αμφιβολία.\nΠαρ’ όλα αυτά, ακόμα και σε περιπτώσεις που η «έμπνευση» είναι καραμπινάτη, πάλι δεν είναι σίγουρο ότι έχουμε να κάνουμε με αντιγραφή. Δεν είναι σπάνια η περίπτωση, λ.χ., συνθετών οι οποίοι έχουν όντως χρησιμοποιήσει μια μουσική φράση άλλου σε κάποιο έργο τους χωρίς να το έχουν καν συνειδητοποιήσει. Συμβαίνει όλη την ώρα: κάποιος άκουσε κάτι, το ξέχασε και το «θυμήθηκε», όταν το χρειάστηκε, σαν να ήταν ανέκαθεν δικό του. Το μυαλό μάς παίζει περίεργα παιχνίδια. Θέλω να πω, δεν είναι όλες οι «εμπνεύσεις» δόλιες και προμελετημένες. Ας είμαστε, καταρχήν, καλοπροαίρετοι.\nΥπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις «έμπνευσης» τόσο άμεσης που δεν μπορείς να την αγνοήσεις. Δεν μιλάω για καταστάσεις που σηκώνουν μέχρι και μήνυση για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. (Όχι πως το θέμα είναι ανύπαρκτο ή ασήμαντο· απλώς δεν είναι αυτό το θέμα μου.) Μιλάω για «ιδιοποίηση πνευματικής ιδιοκτησίας», ενίοτε ομολογημένης – και, σε κάθε περίπτωση, όχι δόλιας.\nΙδιοποίηση, λοιπόν. Κι εδώ μπορεί κανείς να διακρίνει δύο είδη ιδιοποίησης. Θυμίζω δύο σχετικούς αφορισμούς καλλιτεχνών που και «έκλεψαν» και «τους έκλεψαν»: Πάμπλο Πικάσο: «Οι κακοί καλλιτέχνες αντιγράφουν, οι καλοί κλέβουν»· Μάνος Χατζιδάκις: «Οι ατάλαντοι μιμούνται, οι ταλαντούχοι κλέβουν». Έτσι είναι· θέλει ταλέντο η «κλοπή». Η δημιουργική κλοπή, σπεύδω να διευκρινίσω. Γιατί κλοπή από κλοπή διαφέρει. Παραδείγματος χάριν, κάποιος που μεταφράζει ένα βιβλίο (που νομίζει ότι είναι) άγνωστο στο χωριό του και το παρουσιάζει για δικό του είναι κοινός κλέφτης. Κάποιος που βάζει κάτω ένα επιτυχημένο μυθιστόρημα και κοπιάρει τη συνταγή από μορφή μέχρι περιεχόμενο, αλλάζοντας στην ουσία μόνο ονόματα και τοπωνύμια, είναι βαρετός κλέφτης. Κάποιος που παίρνει ένα ινδικό τραγούδι, του βάζει μπουζούκι και το κάνει τσιφτετέλι είναι γραφικός κλέφτης. Περιπτώσεις όπως αυτές των παραδειγμάτων εμπίπτουν στο ποινικό δίκαιο και παρουσιάζουν ενδιαφέρον ανάλογο με τα κείμενα που τους αξίζουν: τις δικογραφίες.\nΑντίθετα, ένας ταλαντούχος κλέφτης μπορεί να κάνει θαύματα. Παραδείγματος χάριν, ο Διονύσης Σαββόπουλος κατάκλεψε το σύμπαν, και μουσικά και στιχουργικά, αλλά το μεγάλο του μεταποιητικό ταλέντο κατέστησε τα τραγούδια του αποκλειστικά δικά του, όχι λόγω ιδιοχρησίας αλλά λόγω ιδιοσυστασίας. Αυτού του είδους η ιδιοποίηση είναι απολύτως θεμιτή και νόμιμη. Ενίοτε, δε, και ενδιαφέρουσα.\nΈνα καλό παράδειγμα «θεμιτής και νόμιμης έμπνευσης» αφορά τον Αλέκο Σακελλάριο, σεναριογράφο και σκηνοθέτη της ταινίας Η κυρά μας η μαμή. Στη συνέχεια, θα προσπαθήσω να αποδείξω ότι η ταινία αυτή είναι άμεσα εμπνευσμένη από την ταινία Il Medico e lo Stregone (δηλαδή, Ο Γιατρός και ο Μάγος – όπου Μάγος, βλ. Κομπογιαννίτης) του Mario Monicelli. Για την ομοιότητα ανάμεσα στις δύο ταινίες έκανε πρώτος λόγο ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης. Εδώ θα επεκτείνω το δικό του σκεπτικό και θα μπω σε λεπτομέρειες, αναλύοντας τις επιμέρους ομοιότητες και διαφορές, έτσι ώστε να καταδειχτεί ότι αφενός η μία ταινία όντως «γέννησε» την άλλη και αφετέρου, με δεδομένο το ταλέντο του χρονικά δεύτερου, αυτή η πρακτική μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ένα έργο αύταρκες και αυτοτελές.\nΑς δούμε πρώτα τις ταινίες. (Και κυριολεκτικά, ει δυνατόν.)\nΗ ταινία γυρίστηκε το καλοκαίρι του 1958 και έκανε πρεμιέρα την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Έκοψε 37.094 εισιτήρια στην πρώτη προβολή, καταλαμβάνοντας την όχι ιδιαιτέρως τιμητική 13η θέση ανάμεσα στις 51 ελληνικές ταινίες της περιόδου 1958-1959.\nΠερίληψη: Ο γιατρός Λυκούργος Μπέκος, όταν παίρνει τη σύνταξή του από το ΙΚΑ, αποφασίζει να ανοίξει ιατρείο στο χωριό της συζύγου του, τη Λεστινίτσα, όπου εγκαθίσταται μόνιμα με την οικογένειά του. Εκεί δίνει μεγάλο αγώνα για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των χωριανών, οι οποίοι, κατά παράδοση, καταφεύγουν για οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας στην Καλλιόπη Μουστάκη, μια (διπλωματούχο) μαμή, που «θεραπεύει» τα πάντα με βοτάνια, ματζούνια και ξεματιάσματα. Η σύγκρουση μεταξύ τους είναι τόσο αναπόφευκτη (βαθιά ριζωμένη η βασκανία στην παράδοση του χωριού) όσο και αδυσώπητη (ο γιατρός και η μαμή δεν είναι και οι πιο εύκολοι άνθρωποι στον κόσμο). Ο γιατρός, αργά αλλά σταθερά, εδραιώνει τη θέση του στον μικρόκοσμο του χωριού. Κάποια στιγμή, επιστρέφει στο χωριό για τις καλοκαιρινές διακοπές ο γιος της μαμής, ο Δημήτρης, φοιτητής ιατρικής. Όντας ήδη ερωτευμένος με την Καίτη, την κόρη του γιατρού, από την Αθήνα, την παντρεύεται κρυφά. Σύντομα, η Καίτη μένει έγκυος. Μέχρι να γεννηθεί το εγγόνι τους (και μετά από μία παραλίγο δραματική έκβαση), ο γιατρός και η μαμή έχουν συμφιλιωθεί.\nΤα στοιχεία της ταινίας:\nΠαραγωγή: Φίνος Φιλμ. [Διευθυντής παραγωγής, όπως και σε όλες τις ταινίες της Φίνος Φιλμ, ήταν ο Μάρκος Ζέρβας. Στους τίτλους δεν αναφέρεται με αυτή του την ιδιότητα (πράγμα σύνηθες), αλλά ως σκηνογράφος (όπως πάντα) και ηχολήπτης.]\nΜουσική: Τάκης Μωράκης.\nΦωτογραφία: Ντίνος Κατσουρίδης.\nΜοντάζ: Γιώργος Τσαούλης (μαζί με τον Κατσουρίδη).\nΣενάριο (πρωτότυπο, όχι από θεατρικό του έργο, όπως το συνήθιζε) & Σκηνοθεσία: Αλέκος Σακελλάριος.\nΒασιλειάδου – Μακρής\nΣτους βασικούς ρόλους: Γεωργία Βασιλειάδου (Καλλιόπη Μουστάκη, η μαμή), Ορέστης Μακρής (Λυκούργος Μπέκος, ο γιατρός), Ξένια Καλογεροπούλου (Καίτη, κόρη του γιατρού), Δημήτρης Παπαμιχαήλ (Δημήτρης Μουστάκης, γιος της μαμής, φοιτητής ιατρικής), Παντελής Ζερβός (Βασίλης Τανάμπασης, ξάδερφος της συζύγου του γιατρού), Ελένη Ζαφειρίου (σύζυγος του γιατρού).\nΧάρις Λουκέα – Μπέμπη Κούλα στη χοροεσπερίδα του Δήμαρχου.\nΣε δευτερεύοντες ρόλους: Γιώργος Δαμασιώτης (Δήμαρχος), Νίτσα Τσαγανέα (Ελένη, σύζυγος του Δήμαρχου), Πόπη Άλβα (Ασημίνα, υπηρέτρια του Δήμαρχου), Λαυρέντης Διανέλλος (Παναγιώτης, Πρόεδρος [δεν διευκρινίζεται τίνος πράγματος πρόεδρος]), Περικλής Χριστοφορίδης (Διευθυντής [της τράπεζας ή του ταχυδρομείου]), Νικήτας Πλατής (χωριανός με πονόδοντο), Λάκης Σκέλλας (Δημητρός Νότσικας, ο χωριανός με την ετοιμόγεννη αγελάδα), Κώστας Παπαχρήστος (Κωστάκης, γιατρός του ΙΚΑ, στην Αθήνα), Μαίρη Μεταξά (Σοφία, μητέρα του άρρωστου αγοριού), Νίκος Φέρμας (Βαγγέλης Ντράβαλος, πατέρας του νεογέννητου κοριτσιού), Μπέμπη Κούλα [Νίκη Λινάρδου] (Βούλα, κόρη του Δήμαρχου), Κώστας Βουτσάς (Σωτήρης, γιος της Πολυξένης), Έλσα Ρίζου (Ελένη, υπάλληλος στο παγωτατζίδικο, στην Αθήνα), Χάρις Λουκέα (μία από τις κοπέλες στη χοροεσπερίδα και στην παραλία), Σαπφώ Νοταρά (Πολυξένη, μητέρα του Σωτήρη), Λευκή Παπαζαφειροπούλου (Ευδοξία), Βίκυ Κωνσταντοπούλου (νεαρή και ανύπαντρη έγκυος στο ΙΚΑ, στην Αθήνα) και ο μικρός Βασιλάκης [Καΐλας] (αγοράκι με πυρετό και πονοκέφαλο).\n[Θα μπορούσα να ανεβάσω εδώ την ταινία, αλλά η Φίνος Φιλμ είναι ιδιαιτέρως αυστηρή με τα πνευματικά της δικαιώματα (για λόγους που αδυνατώ να κατανοήσω – πέρα από τον προφανή), οπότε θα πρέπει να αρκεστούμε στη μνήμη μας, όσοι την έχουμε δει – οι περισσότεροι, είμαι βέβαιος.]\nΗ ταινία γυρίστηκε το 1957 και έκανε πρεμιέρα στην Ιταλία την 4η Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Στην Αθήνα παίχτηκε μέσα στο 1958, αλλά δεν γνωρίζω πότε ακριβώς, ούτε πόσα εισιτήρια έκανε.\nΠερίληψη: Ένας νεαρός, ο Φραντσέσκο Μαρκέτι, διορίζεται δημοτικός γιατρός στο χωριό Πιανέτα. Μέχρι την άφιξή του, οι χωριανοί καταφεύγουν για οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας στον πρακτικό θεραπευτή Δον Αντόνιο, ο οποίος ξεματιάζει, φτιάχνει ελιξίρια και φυλαχτά, και αυτοσχεδιάζει θεραπευτικές αγωγές για τα πάντα. Ο Δον Αντόνιο αρχικά επιζητά τη συνύπαρξη με τον γιατρό, ο οποίος όμως δεν θέλει ν’ ακούσει κουβέντα. Η σύγκρουση μεταξύ τους είναι αναπόφευκτη. Ο μάγος κάνει ό,τι μπορεί για να υπονομεύσει το κύρος του γιατρού, αλλά στο τέλος, όταν αποκαλύπτεται ότι έχει πλουτίσει εκμεταλλευόμενος την αφέλεια των χωριανών, αναγκάζεται να φύγει από το χωριό. Ο γιατρός έχει νικήσει.\n(Εκτός από τη βασική πλοκή, υπάρχουν και άλλες, παράλληλες, για τις οποίες θα γίνει λόγος στη συνέχεια.)\nΠαραγωγή: Royal Film (Ρώμη) & Francinex (Παρίσι).\nΠαραγωγός: Guido Giambartolomei.\nΔιεύθυνση παραγωγής: Ronamo Dandi.\nΜουσική: Nino Rota.\nΦωτογραφία: Luciano Trasatti.\nΜοντάζ: Otello Colangeli.\nΣενάριο: Agenore Incrocci, Furio Scarpelli, Ennio De Concini, Luigi Emmanuele, Mario Monicelli.\nΣκηνοθεσία: Mario Monicelli.\nDe Sica – Mastroianni\nΣτους βασικούς ρόλους: Vittorio De Sica (Antonio Locoratolo, ο μάγος), Marcello Mastroianni (Francesco Marchetti, ο γιατρός), Marisa Merlini (Mafalda, αδερφή του Δήμαρχου), Lorella De Luca (Clamide, ανιψιά του μάγου), Gabriella Pallotta (Pasqua, βοηθός του γιατρού), Alberto Sordi (Corrado, ο επί 15 χρόνια «αγνοούμενος» αρραβωνιαστικός της Mafalda),\nVirgilio Riento (Umberto, δημοτικός υπάλληλος), Carlo Taranto (Scaraffone, βοηθός του μάγου), Ilaria Occhini (Rosina, ανήλικη και ανύπαντρη έγκυος), Riccardo Garrone (Αρχιφύλακας), Giorgio Cerioni (Galeazzo Pesenti, φαντάρος, το αγόρι της Clamide), Gino Buzzanca (Δήμαρχος), Franco Di Trocchio (Vito, το πιτσιρίκι–αγγελιοφόρος, εγγονός του Umberto).\n[Η ταινία υπάρχει ολόκληρη στο YouTube – και μάλιστα με ελληνικούς υπότιτλους. Προφανώς οι Ιταλοί και Γάλλοι παραγωγοί δεν έχουν τον καημό των κληρονόμων του Φιλοποίμενα Φίνου. Μπορείτε, λοιπόν, να τη χαρείτε εδώ και μετά, όταν θα έχουμε πια εικόνα, συνεχίζουμε.]\nΣυγκριτική ανάλυση I: Οι ομοιότητες\nΉδη από τις περιλήψεις των δύο ταινιών (εφεξής: Ο Μάγος και Η Μαμή, για συντομία) είναι σαφής η θεματική τους συγγένεια: ένας γιατρός φτάνει σ’ ένα χωριό και αντιμετωπίζει τον αθέμιτο ανταγωνισμό κάποιου προσώπου που ασκεί, ως μη όφειλε, «ιατρικά» καθήκοντα στην κοινότητα. «Θεραπευτές» και γιατροί συγκρούονται μέχρι την επικράτηση του γιατρού (στον Μάγο) ή τη συμφιλίωση και την αποδοχή των διακριτών ρόλων (στη Μαμή).\nΑς δούμε αναλυτικά τις ομοιότητες:\n(1) Το λεωφορείο\nΤο λεωφορείο φτάνει στη Λεστινίτσα.\nΚαι στις δύο ταινίες υπάρχουν σκηνές με το λεωφορείο που φέρνει τον γιατρό στο χωριό. Ο Μάγος ξεκινάει ακριβώς με αυτή τη σεκάνς, που είναι αριστουργηματική και για τα πλάνα της και γιατί λειτουργεί άψογα ως εισαγωγή στη βασική πλοκή: μαθαίνουμε πριν καν πέσουν οι τίτλοι όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για να παρακολουθήσουμε άνετα τη συνέχεια. Αντίθετα, στη Μαμή, η σεκάνς του λεωφορείου έρχεται αργότερα, καθώς προηγούνται οι δύο σεκάνς της Αθήνας (η μία στο ΙΚΑ και η άλλη στο παγωτατζίδικο), και διαρκεί περισσότερο γιατί μεσολαβεί και η σεκάνς στο καφενεδάκι. Και ο Σακελλάριος μάς δίνει πληροφορίες χρήσιμες για τη συνέχεια, μερικές θρυλικές ατάκες και όμορφα πλάνα της διαδρομής.\nΤο άλλο λεωφορείο οδεύει προς την Πανιέτα.\nΑπό τις σεκάνς των λεωφορείων προκύπτει ότι ο Monicelli προσέχει περισσότερο τα πλάνα του, ενώ ο Σακελλάριος τις (ευφυείς) ατάκες του. (Αυτό ισχύει και γενικότερα, για το σύνολο των δύο ταινιών, όπως θα δούμε στη συνέχεια.)\n(2) Το (ξε)μάτιασμα\nΟ μάγος ετοιμάζεται να ξεματιάσει.\nΗ πρώτη ασθενής του Δον Αντόνιο που βλέπουμε στον Μάγο είναι μία έφηβη. Διάγνωση: «κακό μάτι». Ο μάγος δίνει στους συνοδούς της έφηβης τη σύνθεση του «αλάθητου γιατρικού»: «αίμα αμπέλου και αίμα αρσενικού αλόγου». Η μητέρα της έφηβης δεν καταλαβαίνει και ο μάγος διευκρινίζει: «κόκκινο κρασί, κιμά αλόγου, σκόρδο, κρόκο αυγού και χυμό λεμονιού». [«Κεφτεδάκια», συμπεραίνει (σωστά) η μητέρα.] Τους δίνει κι ένα «κρεμαστό φυλαχτό» καταφανώς γελοίας σύστασης: «στάχυα σταριού, φύλλα απήγανου, δόντια σκύλου». Καθίσταται εξαρχής σαφές στον θεατή ότι ο μάγος τούς δουλεύει κανονικά τους ασθενείς του για ίδιον όφελος. Είναι απατεώνας και το ξέρει (όπως το ξέρουμε κι εμείς). Αλλά δεν τους κάνει και κανένα κακό (στην ταινία, όχι γενικά): η κοπελίτσα έχει μάλλον αναιμία, οπότε καλό θα της κάνει να τρώει κόκκινο κρέας.\nΗ μαμή ξεματιάζει ήδη.\nΣτη Μαμή, ο πρώτος ασθενής της μαμής είναι ένα αγοράκι. Διάγνωση: «κακό μάτι». Η θεραπεία είναι, φυσικά, το ξεμάτιασμα («στα όρη, στ’ άγρια βουνά, της θάλασσας τα βάθη» και «στ’ άκαρπα δεντρά, στα καταβάθια της θάλασσας, εκεί που δε λαλάει πετεινός»). Και πάλι δεν παθαίνει τίποτα το αγοράκι· αντιθέτως, γίνεται καλά (αν και όχι από το ξεμάτιασμα, όπως νομίζει η μητέρα του, η Σοφία, και ο ξάδερφος Βασίλης, αλλά επειδή του έχει δώσει νωρίτερα ένα χαπάκι ο γιατρός).\nΚαι οι δύο «θεραπευτές», για τα δύο αυτά περιστατικά, αμείβονται αδρά για τις υπηρεσίες τους: χίλιες λιρέτες και δύο κότες ο μάγος, χρήματα η μαμή («Δώσε ό,τι καταλαβαίνεις», της λέει της κυρα-Σοφίας, «κι αν δεν έχεις χοντρά, δεν πειράζει, μου τα δίνεις καμιά άλλη φορά που δεν θα έχεις ψιλά»). Ενώ, όμως, είναι ξεκάθαρο ότι ο μάγος πουλάει, εν γνώσει του, φύκια για μεταξωτές κορδέλες, δεν είναι καθόλου σαφές αν η κυρα-μαμή πιστεύει ή όχι στις «θεραπείες» της. Άλλωστε, στον χωριανό που έχει πονόδοντο προτείνει να ρουφήξει ούζο από το ρουθούνι και «αν δεν σου περάσει, έλα απ’ το γιατρείο να σου βάλω λίγο γαρουφαλόλαδο», δηλαδή γιατροσόφια που όντως κάνουν δουλειά (προσωρινά).\n(3) Τα χωριά\nΚαι τα δύο χωριά είναι ορεινά, στη μέση του πουθενά. Στον Μάγο, το χωριό λέγεται, παραδόξως, Panietta (Πεδινό) και μαθαίνουμε ότι βρίσκεται στη νότια Ιταλία, στην επαρχία Αβελίνο, 40 χιλιόμετρα από τη Νάπολη. Δεν υπάρχει ορεινό χωριό με τέτοιο (αστείο) όνομα. Το πραγματικό χωριό δεν ξέρω ποιο είναι, αλλά θυμίζει όντως νότια Ιταλία. Στη Μαμή, το χωριό λέγεται Λεστινίτσα και μαθαίνουμε ότι, ίσως, βρίσκεται κοντά στα βόρεια σύνορα («Δε μου λέγατε, ρε παιδιά, να πάρω διαβατήριο μαζί μου; Τόση ώρα που περπατάμε θα κοντοζυγώνουμε στη Ρουμανία», λέει ο γιατρός στους χωριανούς που τον πάνε να ξεγεννήσει την αγελάδα). Στην πραγματικότητα, το χωριό είναι (ήταν) τα Κιούρκα (νεότερη ονομασία: Αφίδνες) και ο δρόμος που ακολουθεί το λεωφορείο, αυτός που από την Εθνική, στο ύψος της Μαλακάσας, οδηγούσε στο Τατόι.\nΤα δύο φανταστικά χωριά, από υγειονομικής άποψης, μοιάζουν: μέχρι την άφιξη του Μπέκου στο ένα και του Μαρκέτι στο άλλο, δεν έχουν γιατρό (αν και το ελληνικό έχει, παραδόξως, φαρμακείο) και οι κάτοικοι δεν ξέρουν ούτε πώς λέγονται οι ασθένειες που τους ταλαιπωρούν. Δεν ξέρω για την ιταλική επαρχία της δεκαετίας του ’50, αλλά στην ελληνική δεν είχαμε τότε κατ’ επάγγελμα τσαρλατάνους· παρ’ όλα αυτά, τα πρακτικά γιατροσόφια αποτελούσαν όντως τη βασική υγειονομική φροντίδα. Συνεπώς, οι (παρόμοιες) συμβάσεις του μάγου στο ένα χωριό και της μαμής στο άλλο είναι αληθοφανείς.\n(4) Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη εκτός γάμου\nΗ εναρκτήρια σκηνή στη Μαμή μάς δείχνει μία νεαρή, που είναι έγκυος αλλά ανύπαντρη, να ζητάει από τον Λυκούργο Μπέκο, γιατρό του ΙΚΑ, να τη βοηθήσει (δηλαδή, να της κάνει έκτρωση) γιατί ο πατέρας της είναι πολύ αυστηρός. Ο γιατρός αρνείται. Στον Μάγο, μια ανήλικη νεαρή, η Ροζίνα, που είναι επίσης έγκυος και ανύπαντρη, ζητάει από τον Δον Αντόνιο να την βοηθήσει (να της δώσει κάτι για να μη γεννήσει) γιατί αν το μάθουν οι γονείς της θα την διώξουν απ’ το σπίτι. Ο μάγος αρνείται, αλλά με τρόπο εντελώς διαφορετικό. (Θα επανέλθω σε αυτό όταν θα αναφερθώ στις διαφορές.)\nΗ Ροζίνα προσφεύγει στον Δον Αντόνιο για βοήθεια · εκείνος, αφού την ακούσει (και την κοιτάξει) προσεκτικά, όντως θα την βοηθήσει. Θαύμα!\nΈγκυος μένει στη Μαμή και η Καίτη, η κόρη του γιατρού, αλλά όταν εκείνη είναι ήδη παντρεμένη με τον Δημήτρη, οπότε η περίπτωσή της διαφέρει (περισσότερα στις διαφορές).\nΜια εύλογη παρεξήγηση: «κουρτίνα στην πόρτα, άσπρη ρόμπα, κουρείο θα είναι».\nΣτον Μάγο, ένας χωριανός μπαίνει στο ιατρείο, κάθεται σε μια πολυθρόνα και ζητάει από τον γιατρό να τον ξυρίσει. Ο γιατρός τα παίρνει στο κρανίο. Ο χωριανός τού λέει ότι απέξω γράφει «Κουρείο». Βγαίνουν μαζί έξω και ο γιατρός τού δείχνει και του λέει ότι γράφει «Ιατρείο». Τότε ο χωριανός του λέει, «Δεν ξέρω γράμματα. Είδα την κουρτίνα στην πόρτα και σένα με άσπρη ρόμπα. Ήρθα να ξυριστώ και θα με ξυρίσεις».\nΣτη Μαμή, ο γιατρός καλείται επειγόντως να πάει να ξεγεννήσει την Κανελιά. Είναι η πρώτη του ασθενής από τότε που πήγε στη Λεστινίτσα. Όταν ακούει ότι η κυρα-Μαμή είναι απασχολημένη σε άλλη γέννα εκείνη τη νύχτα, παίρνει τα βουνά για να βοηθήσει την ετοιμόγεννη. Τελικά, αποδεικνύεται ότι η Κανελιά είναι αγελάδα.\n(6) Διάγνωση και θεραπεία με θεατές\nΣτον Μάγο, ο Δον Αντόνιο στήνει μια απάτη για να φέρει τον γιατρό Μαρκέτι σε δύσκολη θέση: λέει στον δημοτικό υπάλληλο Ουμπέρτο να κάνει τον άρρωστο, ενώ δεν έχει φυσικά τίποτα, και να δώσει αντικρουόμενα συμπτώματα στον γιατρό. Όπως είναι αναμενόμενο, ο γιατρός δεν βγάζει άκρη. Τότε, εμφανίζεται ο μάγος και, ως δια μαγείας (πώς αλλιώς;), «θεραπεύει» τον Ουμπέρτο. Χαρακτηριστικό στοιχείο: η «θεραπεία» του Ουμπέρτο γίνεται παρουσία κοινού: οι γείτονες παρακολουθούν από ψηλά, λόγω της ιδιαίτερης διαρρύθμισης του σπιτιού του Ουμπέρτο.\nΟ Δον Αντόνιο «θεραπεύει» τον Ουμπέρτο με αλάτι (που είναι σόδα, τελικά – όχι πως έχει καμιά σημασία) παρουσία θεατών.\nΣτη Μαμή, ο Δήμαρχος έχει πόνους στα νεφρά. Αρχικά, φωνάζουν και τον γιατρό και τη μαμή, αλλά ο γιατρός αποχωρεί, αφού πρώτα τσακώνεται με τη μαμή. Στη συνέχεια, η μαμή αποτυγχάνει να θεραπεύσει τον Δήμαρχο, οπότε φωνάζουν πάλι τον γιατρό, ο οποίος όντως τον θεραπεύει, ζητώντας για αμοιβή μόνο το φυλακτό για το μάτι (μπλε χάντρα) που φοράει ο Δήμαρχος. Χαρακτηριστικό στοιχείο: η αρχική «διάγνωση» γίνεται παρουσία κοινού: γνωστοί και φίλοι είναι μαζεμένοι γύρω από το κρεβάτι του Δήμαρχου.\nΗ μαμή και ο γιατρός τσακώνονται μπροστά στο κρεβάτι του Δήμαρχου που υποφέρει.\nΚαι οι δύο (αριστουργηματικές) σεκάνς είναι, παρά τις σεναριακές τους διαφορές, σχεδόν πανομοιότυπες στην κινηματογραφική τους σύλληψη και δομή. (Αξιοθαύμαστος εδώ ο τρόπος που ο Σακελλάριος προσαρμόζει την ξένη ιδέα έτσι ώστε να υπηρετήσει τη δική του ταινία. Είναι προφανές ότι έχει αντιγράψει την αντίστοιχη σεκάνς του Μάγου· ωστόσο, το έχει κάνει τόσο έξοχα που δεν μας επιτρέπει να μιλήσουμε μια αντιγραφή, αλλά για αναδημιουργία.)\n[Ο Virgilio Riento (Ουμπέρτο) είναι εξαιρετικός στον Μάγο, με αποκορύφωμα αυτή τη σεκάνς. Και όμως, ο Έλληνας συνάδελφός του είναι ακόμα καλύτερος στην αντίστοιχη σεκάνς της Μαμής: ο Γιώργος Δαμασιώτης, αυτή η συμπαθέστατη φυσιογνωμία του ελληνικού κινηματογράφου, στον ρόλο της ζωής του, μας δίνει έναν άρρωστο Δήμαρχο για ανθολογία· αξέχαστος.]\n(7) Προεστοί για μάτιασμα\nΣτον Μάγο, ο Αρχιφύλακας στη σκηνή της ανάκρισης έχει κρεμάσει φυλαχτό για το μάτι (χάντρα κοραλλιού) στο λουράκι του ρολογιού του, γεγονός που επισημαίνει ο Δον Αντόνιο όταν λέει ότι είναι περισσότεροι αυτοί που πιστεύουν στις δεισιδαιμονίες από εκείνους που εμπιστεύονται την ιατρική.\nΣτη Μαμή, ο γιατρός στη διάρκεια της χοροεσπερίδας ανακαλύπτει σε διαδοχικές σκηνές ότι όλοι οι εξέχοντες κάτοικοι του χωριού (ο Δήμαρχος, ο Διευθυντής, ο Πρόεδρος) φοράνε μπλε χάντρα για να μη ματιάζονται.\nΣτον Μάγο, γίνεται πολύς λόγος για τις αστείες «θεραπευτικές» αγωγές (με αποκορύφωμα τη σεκάνς όπου οι αδελφοί θεραπευτές της περιοχής συσκέπτονται για την αντιμετώπιση των κοινών εχθρών: των γιατρών, των καραμπινιέρων και των ιερέων). Ο Monicelli, χωρίς πολλά λόγια, δείχνει όλες αυτές είναι γελοιότητες. Επιλέγει μια χωρίς ρητορικές εξάρσεις κατάδειξη της γελοιότητας γιατί απευθύνεται σε ένα κοινό που, σε μεγάλο ποσοστό, πιστεύει ακόμα στα πρακτικά γιατροσόφια, και προφανώς δεν θέλει να «μαλώσει» το κοινό του, ούτε να το τρομάξει.\n«Αυτά είναι τα δόντια της καρακάξας· θα την ξεδοντιάσω εντελώς».\nΣτη Μαμή, ο γιατρός αντί για αμοιβή ζητάει και παίρνει τις μπλε χάντρες από τους ασθενείς του γιατί, όπως λέει, «αυτά είναι τα δόντια της καρακάξας· θα την ξεδοντιάσω εντελώς». Ο Σακελλάριος έχει επιλέξει μια πιο σκληρή αντίδραση από τη μεριά του επιστήμονα, είναι πιο καυστικός στην κριτική του. Θαρραλέα επιλογή, σε μια εποχή που σχεδόν οι πάντες πίστευαν στο (ξε)μάτιασμα. (Εξήντα χρόνια μετά, υπάρχει ακόμα κόσμος που εξακολουθεί να πιστεύει στη βασκανία. Η κωμωδία, σε αυτή την περίπτωση, δεν λειτούργησε θεραπευτικά: γελάμε ακόμα με τα χάλια μας.)\n(8) Μπροστά στον θάνατο, ένας γιατρός θα μας σώσει (ίσως)\nΣτον Μάγο, όταν η Κλάμιντε καταπίνει μια χούφτα βαρβιτουρικά για να αυτοκτονήσει, ο Δον Αντόνιο τρέχει να φέρει τον γιατρό για να τη σώσει.\nΣτη Μαμή, όταν η Καίτη λιποθυμάει στο σπίτι της μαμής, ο Δημήτρης τρέχει να φέρει τον γιατρό για να τη σώσει.\nΣεναριογράφοι και σκηνοθέτες ένθεν κακείθεν μάς λένε ότι, στα δύσκολα, είναι προτιμότερο να καταφεύγουμε στην επιστήμη. Το μήνυμα είναι ότι στο τέλος οι γιατροί θα νικήσουν τους τσαρλατάνους. (Σε βάθος χρόνου, βέβαια. Γιατί οι τσαρλατάνοι αποδεικνύονται στην πράξη πολύ πιο ανθεκτικοί απ’ ό,τι στις ταινίες.)\nΑυτές είναι, χοντρικά, οι ομοιότητες μεταξύ των δύο ταινιών. Αποδεικνύουν κάτι; Ίσως όχι τελεσίδικα, αλλά είναι ισχυρές ενδείξεις ότι ο Σακελλάριος εμπνεύστηκε τόσο το θέμα όσο και τη δομή της Μαμής από τον Μάγο.\nΘα προσπαθήσω να ανασυνθέσω το 1958 του Αλέκου Σακελλάριου. Ασφαλώς, όλα όσα θ’ ακολουθήσουν είναι εικασίες, αλλά είμαι σίγουρος ότι κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα.\nΟ κυρ-Αλέκος πάει (και κάνει) σινεμά\nΟ Μάγος έκανε πρεμιέρα την 4η Δεκεμβρίου του 1957 στην Ιταλία, και μέσα στο 1958 παίχτηκε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δεν μπόρεσα να βρω στοιχεία για την προβολή της στην Ελλάδα· ωστόσο, παίχτηκε σίγουρα μέσα στο 1958, με τίτλο Ο Τυχοδιώκτης της Πεντάρας (άσχετος ο τίτλος, κάτι σύνηθες για τις ξενόγλωσσες ταινίες μέχρι και τη δεκαετία του ’80). Ο Σακελλάριος είδε την ταινία (είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι είχε ακριβώς την ίδια ιδέα με τους Ιταλούς σεναριογράφους την ίδια ακριβώς εποχή), ίσως και παραπάνω από μία φορά (γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είχε τη δική μας πολυτέλεια να βλέπει μια ταινία άπειρες φορές, σταματώντας και αναλύοντας το κάθε πλάνο κατά βούληση). Είναι βάσιμο να υποθέσει κανείς ότι η ταινία δεν του άρεσε απλώς: τη λάτρεψε. (Ξέρουμε ότι ο Σακελλάριος έβλεπε ξένες ταινίες και, κρίνοντας από συνεντεύξεις του, είχε καλό γούστο· επίσης, ήξερε να βλέπει· ακόμα σημαντικότερο, ήταν σπουδαίος δραματουργός και όχι κακός κινηματογραφιστής – και, επιπλέον, ήταν έμπειρος πια.)\nΠροσωπικά, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Μάγος τού έδωσε την ιδέα της Μαμής. Ακόμα κι αν δεχτεί κανείς ότι δύο άνθρωποι ενδέχεται να κατεβάσουν την ίδια ιδέα ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον [έχει συμβεί, άλλωστε· π.χ., ο Charlie Chaplin στα Φώτα της Ράμπας (1952) είχε την ίδια κεντρική ιδέα με τα προγενέστερα Χειροκροτήματα (1944) του Γιώργου Τζαβέλλα], στην περίπτωση που εξετάζουμε η χρονική συγκυρία (το 1957 ο Μάγος, το 1958 η Μαμή) είναι ισχυρή ένδειξη περί του αντιθέτου.\nΟ Σακελλάριος είχε μόλις γυρίσει τη Θεία από το Σικάγο (1957), μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Φίνος Φιλμ (πρεμιέρα: 16/12/1957· εισιτήρια: 142.459 – 1η θέση ανάμεσα στις 31 ταινίες της σεζόν 1957-1958). Ο Φίνος (πιθανότατα) τον πίεζε να γυρίσει άλλη μία ταινία με την ίδια διανομή, όσο η προηγούμενη επιτυχία ήταν ακόμα ζεστή. Ο Σακελλάριος άρχισε να σκέφτεται πώς θα ταίριαζε το δικό του ανθρώπινο δυναμικό του στους ρόλους-κλειδιά της ιταλικής ταινίας. Μάγους-θεραπευτές δεν είχαμε στην Ελλάδα· είχαμε όμως μαίες, πρακτικές και μη. Εντάξει η Βασιλειάδου, βρέθηκε ο ρόλος της! Δημοτικούς γιατρούς δεν είχαμε στην Ελλάδα («ο αγροτικός γιατρός» θεσμοθετήθηκε δια νόμου τον Δεκέμβριο του 1955, αλλά ο θεσμός ήταν ακόμα υπό υλοποίηση)· είχαμε, όμως χωριά χωρίς γιατρούς – απ’ αυτά, άλλο τίποτα! Ο Μακρής δεν γινόταν να παίξει δεύτερο ρόλο, έπρεπε να είναι πρωταγωνιστής. Αλλά πώς; Από τον (νεαρό) Mastroianni στον Μακρή; Θα γελούσαν και οι πέτρες! Έπρεπε να βρεθεί ρόλος που να δικαιολογεί την ηλικία του. Μήπως να ήταν συνταξιούχος γιατρός του ΙΚΑ που επιστρέφει στο χωριό της γυναίκας του; Αυτό ήταν, βρέθηκε κι ο ρόλος του Μακρή! Όσο για τη θέση του ζεν πρεμιέ, θα την κάλυπτε ο Παπαμιχαήλ, στον ρόλο του γιου της μαίας και φοιτητή της ιατρικής, ο οποίος ερωτεύεται και παντρεύεται την κόρη του γιατρού. Ενζενί, η Καλογεροπούλου, στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση. Όλοι οι υπόλοιποι, ένα μείγμα από έξοχους καρατερίστες και νέους ηθοποιούς, πολλοί από τους οποίους έπαιζαν και στη Θεία. Το (ικανότατο) συνεργείο της Φίνος Φιλμ, σχεδόν ίδιο με εκείνο που γύρισε τη Θεία, ήταν έτσι κι αλλιώς στη διάθεσή του. Η ταινία θα μπορούσε να γίνει! Απλώς έπρεπε να βιαστεί. Αυτό ποτέ δεν τον φόβισε: ήταν ταχύτατος και εξαιρετικά αποτελεσματικός. (Αν αναλογιστεί κανείς τον όγκο δουλειάς που έβγαλε ο Σακελλάριος –ως θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, δημοσιογράφος και στιχουργός–, δεν θέλει πολύ για να πιστέψει ότι δική του μέρα είχε πολύ περισσότερες από 24 ώρες.) Πρώτα απ’ όλα, έπρεπε να γραφτεί το σενάριο.\nΌπως και στη Θεία, στη Μαμή ο Σακελλάριος δεν ανακάτεψε τον Χρήστο Γιαννακόπουλο. Και οι δύο αυτά σενάρια φέρουν μόνο τη δική του υπογραφή και δεν προέρχονται από θεατρικό έργο της δυάδας (όπως γινόταν συνήθως). Δεν ξέρω για τη Θεία, αλλά η Μαμή δεν μπορούσε να γίνει θεατρικό έργο. Και καλύτερα, εδώ που τα λέμε: η κινηματογράφηση θεατρικών έργων παρουσίαζε προβλήματα που ούτε ο Σακελλάριος μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει με απόλυτη επιτυχία. Ενώ όταν γυρνούσε σενάρια γραμμένα κατευθείαν για τον κινηματογράφο (π.χ., μέχρι το 1958 που μας ενδιαφέρει, τη Μαρίνα, τις δύο Λατέρνες και τη Θεία) ήταν σαφώς πιο ενδιαφέρων κινηματογραφιστής. Έπειτα, αυτή τη φορά βιαζόταν: ο Φίνος ήθελε να εξαργυρώσει την επιτυχία της Θείας.\nΚάθισε, λοιπόν, κι έγραψε το σενάριο, έχοντας στο μυαλό του τον Μάγο του Monicelli, που του είχε κολλήσει. Η όλη ιδέα ταίριαζε και θεματικά με τη Θεία: σάτιρα των πατροπαράδοτων αξιών (η ανατροφή και αποκατάσταση των κοριτσιών, η εμμονή σε προπολεμικές παραδόσεις) στη Θεία – σάτιρα των προλήψεων και της δεισιδαιμονίας στη Μαμή. Ο Σακελλάριος, συνειδητά ή όχι, έβαζε τις λαοπρόβλητες επιτυχίες του στην υπηρεσία της νέας εποχής – εν προκειμένω, προσπάθησε να πλήξει τη βασκανία. (Εν παρόδω, να σημειώσω ότι ο Σακελλάριος, ένας άνθρωπος συντηρητικών αντιλήψεων, στην πράξη αποδείχτηκε πιο προοδευτικός από πολλούς «προοδευτικούς». Αλλά αυτό είναι ένα θέμα που του αξίζει ξεχωριστό άρθρο, οπότε θα επανέλθω εν καιρώ.)\nΣτο σενάριο που έγραψε ενσωμάτωσε με τρόπο θαυμαστό ό,τι ο συγγραφέας θέλησε (και μπόρεσε) να «αντιγράψει» από τον Μάγο. Δεν μπορώ να ξέρω αν κατά βάθος πίστευε ότι «έκλεβε» τους ιταλούς σεναριογράφους. Πιστεύω πως όχι. Όποιος έχει στοιχειώδη πείρα από δημιουργική διαδικασία, ξέρει ότι τα περισσότερα από τα πράγματα που οικειοποιείται ένας καλλιτέχνης προέρχονται κυριολεκτικά από παντού· εναπόκειται στον ίδιο η χρήση τους. Όπως έλεγα και στην αρχή, ένα (μεγάλο) μέρος του καλλιτεχνικού ταλέντου αφορά τις μεταποιητικές δεξιότητες του καλλιτέχνη. Είναι απατεώνας εκείνος που εμπνέεται (έστω και συνειδητά, με εισαγωγικά: «εμπνέεται») από το έργο άλλων; Τότε δείξτε μου έναν που δεν είναι απατεώνας! Το θέμα πάει πολύ πιο πέρα από τους εύκολους αφορισμούς: όλα εξαρτώνται από το αποτέλεσμα. Και, εκ του αποτελέσματος, ο Σακελλάριος γύρισε μια άλλη ταινία από τον Monicelli. Εξαιρετικές και οι δύο αλλά σίγουρα διαφορετικές.\nΣυγκριτική ανάλυση II: Οι διαφορές\n(i) Η αντιμετώπιση της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης\nΌπως είδαμε, ο Λυκούργος στην πρώτη σκηνή της Μαμής εξετάζει μία νεαρή που είναι έγκυος αλλά ανύπαντρη. Η νεαρή τού ζητάει, εμμέσως πλην σαφώς, να της κάνει έκτρωση. Ο Λυκούργος αρνείται και την αρχίζει στη χρηστομάθεια («Εγώ είμαι γιατρός κι εσύ ζητάς δολοφόνο. Γιατί δολοφονία είναι αυτό που ζητάς να κάνεις»). Αφού της τα χώνει της «αμαρτωλής», την διώχνει (κι ας πάει να κόψει το λαιμό της – που λέει ο λόγος, ας ελπίσουμε)· η νεαρή δεν ξαναεμφανίζεται στην ταινία.\nΟ γιατρός τα χώνει στην «αμαρτωλή». (Ορέστης Μακρής – Βίκυ Κωνσταντοπούλου στην εναρκτήρια σεκάνς της Μαμής.)\nΣτον Μάγο, η Ροζίνα, μια άλλη νεαρή, («σχεδόν δεκαεπτά χρονών», λέει η ίδια) καταφεύγει στον Δον Αντόνιο, του λέει ότι είναι έγκυος και ότι ο υπαίτιος δεν σκοπεύει να την παντρευτεί, και του ζητάει να της δώσει κάτι για να μη γεννήσει, αλλιώς θα έχει πρόβλημα με την οικογένειά της. Ο Δον Αντόνιο θυμώνει μαζί της και τη χαστουκίζει. Αλλά δεν της κάνει χρηστομάθεια. Της λέει ότι άλλοι θέλουν να κάνουν παιδιά και επειδή δεν μπορούν μέχρι που τα κλέβουν. Της απαριθμεί τα καλά της μητρότητας. Κάνει ό,τι μπορεί για να την μεταπείσει, χωρίς καμία αναφορά σε ηθική υστέρηση ή θρησκευτική παράβαση· ούτε κουβέντα για «αμαρτία». Όταν, δε, η Ροζίνα τού λέει ότι φοβάται τους γονείς της, την καθησυχάζει ότι δεν πρόκειται να της κάνουν τίποτα γιατί θα πάει να τους μιλήσει ο ίδιος, «αύριο, ίσως και σήμερα». Όχι κι άσχημα για κομπογιαννίτη!\nΠού βρίσκεται η διαφορά στον τρόπο που αντιμετωπίζουν οι δύο θεραπευτές (ο δεύτερος εντός εισαγωγικών) την ίδια κατάσταση; Αφού και οι δύο αρνούνται να συμπράξουν σε μια έκτρωση, το αποτέλεσμα δεν είναι ίδιο; Τυπικά ναι, ουσιαστικά όχι. Στον Μάγο το ζήτημα δεν είναι ηθικής τάξης. Το πρόβλημα που ίσως δημιουργήσει το «σκάνδαλο» δεν ξεκινάει από την ηθική της Ροζίνας (την οποία ουδόλως αμφισβητεί ο Δον Αντόνιο)· είναι ξεκάθαρα κοινωνικό («τι θα πει ο κόσμος;» φανταζόμαστε τον πατέρα και τη μητέρα της Ροζίνας να της λένε, καθώς την πετάνε στον δρόμο). Και ο Δον Αντόνιο υπόσχεται να το λύσει εν τη γενέσει του. Το μήνυμα είναι αισιόδοξο, θετικό, ανθρωπιστικό.\nΑντίθετα, ο Σακελλάριος επιλέγει μια στεγνή, νίπτω-τας-χείρας-μου αντιμετώπιση που δεν λύνει το πρόβλημα. Εδώ, το ιταλικό σενάριο σαφώς υπερέχει. Και είναι αυτή ακριβώς η στάση του Δον Αντόνιο που δίνει την ευκαιρία για το μεγαλειώδες τέλος της ταινίας: Ο μάγος φεύγει από το χωριό περίπου διωγμένος και σίγουρα πλέον περιττός. Όμως, έρχεται η κοινότητα, στο πρόσωπο της Ροζίνας που κρατάει στην αγκαλιά το αγοράκι της, να τον αποχαιρετήσει και να τον ευχαριστήσει για όλα όσα έκανε για κείνην. Σύμφωνοι: ο μάγος εκμεταλλεύτηκε την αφέλεια των χωρικών και πλούτισε σε βάρος τους· σε ανθρώπινο επίπεδο, όμως, δεν ήθελε το κακό τους. Πρόσφερε παρηγοριά και (μερικές καλές) συμβουλές: έκανε ό,τι μπορούσε. Πολύ ανθρώπινος απατεώνας.\nΣτην περίπτωση της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης εκτός γάμου, οι Ιταλοί σεναριογράφοι δεν κουνάνε το δάχτυλο στον θεατή· αντίθετα, ο Σακελλάριος, εν προκειμένω, υπέκυψε στον πειρασμό της «εισαγγελίτιδας».\n(ii) Happy end\nΌπως αναφέρθηκε ήδη, ο Μάγος τελειώνει γλυκόπικρα, με τη Ροζίνα να αποχαιρετά τον (περίπου διωγμένο από το χωριό) Δον Αντόνιο στον σταθμό του τρένου και να τον ευχαριστεί για τη βοήθειά του στην υπόθεσή της. Η τελική σεκάνς πρέπει να διδάσκεται στις σχολές κινηματογράφου ως παράδειγμα χειρισμού μιας συγκινητικής κατάστασης για να μην εκπέσει σε μελόδραμα. Ένα μικρό αριστούργημα αυτό το τέλος.\nΑντίθετα, η Μαμή τελειώνει τυπικά και αναμενόμενα: το μωρό έχει γεννηθεί, ο γιατρός και η μαμή έχουν συνάψει ειρήνη (αν και εξακολουθούν να τρώγονται), ο γαμπρός Δημήτρης έχει πάρει το πτυχίο του. Όλα καλά και άγια. Κανείς δεν έπαθε τίποτα το ανεπανόρθωτο, όλα γίνονται άμα υπάρχει θέληση (και γάμος – κι ένα μωρό). Εν ολίγοις, να αλλάξουν τα πράγματα, ναι, να περάσουμε στη νέα εποχή, αλλά να μην σπάσουμε τ’ αυγά, ει δυνατόν· ας τα κλωσήσουμε καλύτερα! (Η ιστορία της νεότερης Ελλάδας, με δυο λόγια.)\n(iii) Κοινωνικές αναφορές\nΟ χωριανός που πέρασε τον γιατρό για «εκτοπισμένο».\nΣτον Μάγο, στον πρώτο διάλογο της πρώτης σκηνής, μέσα στο λεωφορείο, ο χωριανός απορεί που τον κουστουμαρισμένο συνεπιβάτη του, τον Μαρκέτι, δεν τον συνοδεύουν φρουροί. Τον έχει περάσει για «εκτοπισμένο», δηλαδή για εξόριστο κομμουνιστή. (Έτσι μαθαίνουμε ότι στην Ιταλία του 1957 γίνονταν ακόμα «εκτοπίσεις» για πολιτικούς λόγους! Για να μη λέμε ότι αυτά συνέβαιναν μόνο εδώ, δηλαδή.) Αυτός ο διάλογος, τοποθετημένος εντελώς στην αρχή της ταινίας, δίνει το στίγμα των σεναριογράφων και του σκηνοθέτη: να γελάσουμε, αλλά να πούμε και ό,τι μας καίει! (Και η αναφορά τους αυτή είναι απολύτως συνειδητή, γιατί δραματουργικά δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στην ταινία. Ο διάλογος είναι εμβόλιμος, περίπου ξένο σώμα στο σενάριο· τον έχουν προσθέσει μόνο και μόνο επειδή θέλουν να πουν κάτι γι’ αυτή την κατάσταση – και δεν αφήνουν την ευκαιρία να πάει χαμένη.)\nΑντίθετα, στη Λεστινίτσα η κοινωνία είναι αποστειρωμένη. Ο Λυκούργος του Ορέστη Μακρή (ο οποίος ήταν σπουδαίος ηθοποιός, αλλά η αλήθεια είναι ότι περιχαρακώθηκε –λόγω επιθεώρησης– σε δύο μανιέρες: του μεθυσμένου και του γκρινιάρη) γκρινιάζει για την πενιχρή του σύνταξη («ψωροσύνταξη»), για τους κακούς δρόμους (στο λεωφορείο, αλλά και ρίχνοντας μια σπόντα στον Δήμαρχο στην χοροεσπερίδα), για την έλλειψη φωτισμού στο χωριό κ.λπ. Φτηνές καταγγελίες κατά της δημοτικής αρχής, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε: απονεύρωση.\n[Με μία εξαίρεση: στην χοροεσπερίδα του Δήμαρχου, ο γιατρός, κλείνοντας ένα λογίδριο για το σύστημα υγείας, λέει κάτι καίριο και ουσιαστικό, αν και πάλι με ύφος ξύλινο και καταγγελτικό (που χαϊδεύει λιγάκι και το κοινό της επαρχίας – να μην ξεχνάμε και τους «πελάτες»): «Πώς, λοιπόν, εσύ, κύριε Κράτος, από τη μια προσπαθείς να καταπολεμήσεις την αστυφιλία κι από την άλλη αφήνεις την υγεία των επαρχιωτών, των χρησιμοτέρων πολιτών σου δηλαδή, εις το έλεος του τσαρλατανισμού και του κομπογιαννιτισμού;»]\nΞένια Καλογεροπουλου και Δημήτρης Παπαμιχαήλ: η ερωτική πινελιά στο σενάριο της Μαμής.\nΈνα άλλο σημείο, ενδεικτικό του δισταγμού του Σακελλάριου να πει –ευκαιρίας δοθείσης– και δυο πράγματα που έκαιγαν την κοινωνία, είναι ότι δεν τολμά να βάλει την Καίτη, την κόρη του γιατρού, να μείνει έγκυος εκτός γάμου. Προτιμά να βάλει τον Δημήτρη να την παντρεύεται κρυφά και μετά να μένει η Καίτη έγκυος. Ενδεχομένως να φοβήθηκε να δώσει στον χαρακτήρα της Καλογεροπούλου μια διάσταση «τσούλας» (που κάνει σεξ ανύπαντρη – απαράδεκτον!). Λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι το κοινό του, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, ήταν κατά βάση μικροαστικό. Ως αποτέλεσμα, δημιουργείται πρόβλημα στο σενάριο: η Καίτη θέλει να κάνει έκτρωση (αρχικά βολιδοσκοπεί τον πατέρα της, τον γιατρό, και μετά καταφεύγει στην πεθερά της, τη μαμή). Αψυχολόγητη επιθυμία και υπερβολική αντίδραση: αφού είναι ήδη παντρεμένη, γιατί να κάνει έκτρωση; Θα μπορούσε να πει την αλήθεια, κι ας μην άρεσε στον πατέρα της. Στο κάτω-κάτω, εκτός από ενήλικη, είναι και παντρεμένη! Με άλλα λόγια, ο Σακελλάριος προτίμησε την σεναριακή τρύπα (που δεν πιστεύω ότι δεν την είδε) προκειμένου να προστατέψει την ηθική υπόσταση της Καίτης. Κρίμα. Ο Σακελλάριος, με το στάτους που είχε τότε στα καλλιτεχνικά τεκταινόμενα, θα μπορούσε να είχε κάνει δουλειά! Όχι πως δεν έκανε τίποτα: έκανε πολύ περισσότερα από άλλους, στα λόγια πιο «προοδευτικούς». Για παράδειγμα, όταν ο χωριανός που έχει πονόδοντο λέει στη μαμή ότι τον πονάει ο δεξιός τραπεζίτης, η μαμή σχολιάζει: «Ε βέβαια, τραπεζίτης και αριστερός δεν πάει». Αλλά και πάλι: πρόκειται για λογοπαίγνιο· δεν έχει τη βαρύτητα που έχει η σπόντα για τους «εκτοπισμένους» στην αρχή του Μάγου. Με αυτό θέλω να πω, ο Σακελλάριος, μολονότι πέρασε στα έργα του κάποια κοινωνικά μηνύματα (σίγουρα περισσότερα απ’ όσα θα περίμενε κανείς από έναν «δεξιό»), είχε –λόγω στάτους– ευκαιρίες για πιο καίριες παρεμβάσεις μέσα στην κοινωνία. Δεν θέλησε να ξεπεράσει τα όρια που ο ίδιος έθεσε στον εαυτό του. Επιλογή του – και, ως εκ τούτου, σεβαστή. Αλλά και μία ακόμα χαμένη ευκαιρία, ανάμεσα στις πολλές του ελληνικού κινηματογράφου.\nΓεωργία Βασιλειάδου και Νικήτας Πλατής: «Τραπεζίτης και αριστερός δεν πάει».\nΣτον Μάγο απουσιάζουν παντελώς οι μεγαλοστομίες. Κανένας δεν κάνει κήρυγμα σε κανέναν. Ο Monicelli αφήνει τις καταστάσεις να μιλήσουν από μόνες τους· δεν μας κουνάει το δάχτυλο.\nΑντίθετα, στην αρχή της Μαμής ο γιατρός την τσακίζει την ανύπαντρη έγκυο, την «αμαρτωλή». Ο λόγος του είναι απωθητικά οπισθοδρομικός, σχεδόν απάνθρωπος. Επίσης, ο Δημήτρης σε μια σκηνή προς το τέλος, όταν ο γιατρός αρνείται να του δώσει μια ένεση καμφοράς, βγάζει έναν δεκάρικο (ο υπερβολικός εδώ Παπαμιχαήλ χειροτερεύει την κατάσταση) για την υποχρέωση του γιατρού προς τον ασθενή. Ο Σακελλάριος εμφανίζει εδώ συμπτώματα (λίγα, πάντως υπαρκτά) από το «σύνδρομο προπολεμικού γυμνασιάρχη» (παρασυρμένος ίσως και από το γεγονός ότι στην ταινία του πρωταγωνιστούσε ο «γκρινιάρης» Μακρής). Αλλού τα έχει καταφέρει καλύτερα – π.χ., στο Ένας Ήρως με Παντούφλες (1958) λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. (Δεδομένου ότι γύρισε τη Μαμή και τον Ήρωα την ίδια χρονιά, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο Σακελλάριος προσαρμοζόταν στον εκάστοτε πρωταγωνιστή του: αλλιώς έγραφε για τον Μακρή και αλλιώς για τον Βασίλη Λογοθετίδη.) Γενικά, πάντως, είχε την τάση να διολισθαίνει στη χρηστομάθεια. Δεν θα ισχυριστώ ότι στην κωμωδία δεν έχουν θέση τα ηθικοπλαστικά στοιχεία· έχουν – τα βρίσκουμε ήδη στον Αριστοφάνη. Ωστόσο, σημασία έχει ο τρόπος που τα περνάς. Και δεν θα άξιζε να αναφερθώ στο «ελάττωμα» αυτό του Σακελλάριου (που δεν ήταν δα και ο χειρότερος «γυμνασιάρχης» μας) αν οι ταινίες του δεν είχαν «εκπαιδεύσει» τόσες γενιές κινηματογραφόφιλων (και συνεχίζουν ακόμα). Με άλλα λόγια, δεν πρέπει να τα καταπίνουμε όλα αμάσητα, επειδή «εντάξει, μωρέ, μια κωμωδία είναι, γέλα και σκάσε».\n(v) Ατάκες εναντίον Καταστάσεων\nΑυτή η διαφορά αφορά ένα καθαρά τεχνικό χαρακτηριστικό. Οι σεναριογράφοι του Μάγου βγάζουν γέλιο κυρίως μέσα από τις καταστάσεις, ενώ ο Σακελλάριος κυρίως μέσα από τις ατάκες. (Ασφαλώς οι μεν γράφουν και ατάκες, ενώ στη Μαμή έχουν γέλιο και οι καταστάσεις – γι’ αυτό λέω «κυρίως».) Είναι γεγονός ότι ο Σακελλάριος ήταν μεγάλος μάστορας στα ευφυολογήματα (και ήξερε να τα πλασάρει τέλεια όταν ήταν γραμμένα για συγκεκριμένους ηθοποιούς), οπότε καλά έκανε και πόνταρε στο δυνατό του σημείο. Από την άλλη, οι Ιταλοί δεν ενδιαφέρονταν τόσο για «εξυπνάδες» στον Μάγο. Η ταινία τους θα βάραινε χωρίς λόγο και θα γινόταν κάπως αφύσικη αν οι ηθοποιοί εκστόμιζαν ακαταπαύστως λεκτικά αστεία, γιατί στην πραγματική ζωή δεν λέμε συνέχεια αστείες ατάκες. Αντίθετα, ο Σακελλάριος είχε την τάση να τα κάνει όλα επιθεώρηση. Αυτό άλλωστε περίμενε (ή, τουλάχιστον, ο ίδιος έτσι νόμιζε) το κοινό του από αυτόν. Κι αφού του ήταν εύκολο, αυτό πρόσφερε. Στις δύο υπό εξέταση ταινίες, η διαφορά αυτή είναι εμφανής: ο Σακελλάριος χρησιμοποιεί την κοινωνική κατάσταση ως αφορμή (για γέλιο) και οι Ιταλοί ως αιτία (πάλι για γέλιο). Η διαφορά είναι ότι άλλο γέλιο παράγεται στην πρώτη περίπτωση, άλλο στη δεύτερη. Ο Μάγος είναι μια κωμωδία μέσα στη ζωή· η Μαμή είναι μια κωμωδία έξω από τη ζωή.\nMastroianni – Monicelli – De Sica στα γυρίσματα του Μάγου.\n(vi) Το σενάριο\nΟι υποθέσεις των δύο ταινιών μοιάζουν σαν δίδυμα (διζυγωτικά, έστω). Ο Μάγος και η Μαμή μοιράζονται την ίδια κεντρική ιδέα. Εντούτοις, τα σενάρια διαφέρουν σε σημαντικά επιμέρους στοιχεία.\nΚαταρχάς, διαφέρουν σε κρίσιμες δομικές λεπτομέρειες. Αυτό οφείλεται αφενός στους ηθοποιούς που είχε κατά νου ο Σακελλάριος όταν το έγραφε και αφετέρου στην διαφορετική στόχευση των εκατέρωθεν σεναριογράφων.\nΟι Ιταλοί σεναριογράφοι ήταν πέντε: βασικά οι Incrocci και Scarpelli (υπέγραφαν τα πολλά κοινά τους σενάρια ως Age & Scarpelli), οι σταθεροί συνεργάτες του Monicelli [μεταξύ άλλων, έγραψαν την αμέσως επόμενη χρονιά και το αριστούργημά του Ο Κλέψας του Κλέψαντος (1958)] και επικουρικά ο De Concini [τιμημένος με Όσκαρ σεναρίου, μαζί με τον Incrocci, για το Γάμος αλά Ιταλικά (1961) του Pietro Germi], o Emmanuele και ο ίδιος ο Monicelli. Όλοι τους σπουδαίοι και… πολλοί! Αν ταιριάξουν μεταξύ τους οι σεναριογράφοι, το αποτέλεσμα είναι ένα σφιχτό και συνάμα πλούσιο σε δευτερεύουσες πλοκές σενάριο όπως αυτό του Μάγου.\nMarisa Merlini (Μαφάλντα) και Alberto Sordi (Κοράντο): οι πρωταγωνιστές σε μια από τις δευτερεύουσες πλοκές του Μάγου.\nΑντίθετα, ο Σακελλάριος στη Μαμή δούλεψε μόνος του – χωρίς καν τον μόνιμο συνεργάτη του, τον Γιαννακόπουλο. Το σενάριό του είναι πολύ καλό, αναμφίβολα. O σκηνοθέτης Σακελλάριος βασιζόταν κυρίως στον σεναριογράφο Σακελλάριο: εν αρχή ην ο λόγος του. Μόνο που την Μαμή την έγραψε στα μέτρα της Βασιλειάδου και του Μακρή, με αποτέλεσμα να μην έχει τις δευτερεύουσες πλοκές που έχει ο Μάγος: (α) τον Κοράντο της Μαφάλντας που ήταν αγνοούμενος από 1942 μέχρι το 1957· (β) την ερωτική σχέση του φαντάρου με την Κλάμιντε· (γ) τον έρωτα της Πάσκουα για τον γιατρό· (δ) την ιστορία της Ροζίνας, που οδηγεί στην εκπληκτική τελική σεκάνς. Απ’ όλα αυτά, στη Μαμή βλέπουμε μια ανύπαντρη έγκυο στην αρχή απλά και μόνο για να της τα ψάλει ο γιατρός. Επίσης, υπάρχει η παράπλευρη ερωτική ιστορία της Καίτης και του Δημήτρη, αλλά κι εκεί προκύπτει πρόβλημα λόγω της ατολμίας του Σακελλάριου, στην οποία αναφέρθηκα ήδη.\nΓενικά, οι χαρακτήρες στον Μάγο είναι ολοζώντανοι, τρισδιάστατοι – ακόμα και οι δευτερεύοντες: ο Σκαραφόνε, ο Δήμαρχος, ο Ουμπέρτο, ο καταπληκτικός πιτσιρίκος Βίτο – όλοι τους! Και στη Μαμή βλέπουμε απολαυστικά ερμηνευμένους δεύτερους χαρακτήρες, αλλά οι περισσότεροι μένουν στις δύο διαστάσεις της οθόνης· δεν ζωντανεύουν! Και δεν φταίνε οι ηθοποιοί (εξαιρετικοί όλοι τους) αλλά το σενάριο – γιατί είναι γραμμένο για να στηρίξει (μονόπαντα) τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές.\nΟ προφανής αντίλογος: «Εδώ μιλάμε για τη Βασιλειάδου και τον Μακρή! Πολύ καλά έκανε ο Σακελλάριος και στήριξε το όλο οικοδόμημα πάνω τους!» Συμφωνώ – εν μέρει. Γιατί κι ο Monicelli είχε τους De Sica, Mastroianni, Sordi και Merlini (και πλήθος από ικανότατους επαγγελματίες μα και ερασιτέχνες – για να μην αναφέρω τις τρεις νεαρές κυρίες De Luca, Pallotta και Occhini), και όμως διαχειρίστηκε πιο ισορροπημένα το υλικό του.\nLorella De Luca (Κλάμιντε) – Gabriella Pallotta (Πάσκουα) – Ilaria Occhini (Ροζίνα): τρεις άλλοι λόγοι για να δει κανείς τον Μάγο.\nΤέλος, να αναφέρω και μια καθαρά κινηματογραφική διαφορά: Ο Monicelli περιλαμβάνει στην ταινία του μερικά εξαίσια οπτικά αστεία (gags). [Ενδεικτικά: (a) ο Ουμπέρτο, όταν υποδέχεται τον Μαρκέτι, παίρνει το μικροσκοπικό ιατρικό βαλιτσάκι και αφήνει τον γιατρό να κουβαλήσει τις δύο βαλιτσάρες· (b) ο γιατρός καταδιώκει έναν τρομερό παππού, τον Νίκολα, θείο της Πάσκουα, που τον έχει δαγκώσει δηλητηριώδες φίδι για να του κάνει την ένεση με το αντίδοτο· όταν επιτέλους τον πιάνει, ο Νίκολα αντιστέκεται σθεναρά· τότε η Πάσκουα τον κοπανάει στο κεφάλι μ’ ένα φτυάρι και, καθώς εκείνος πέφτει στα γόνατα, ο γιατρός βρίσκει την ευκαιρία και του κάνει την ένεση· (c) ο Δον Αντόνιο, για να ξεφύγει από τους καραμπινιέρους που έρχονται να τον συλλάβουν, μπαίνει στο καλάθι της μοτοσυκλέτας, στο τιμόνι της οποίας κάθεται ο Σκαραφόνε· η μοτοσυκλέτα φεύγει, αλλά χωρίς το καλάθι· (d) ο γιατρός , φαινομενικά ψύχραιμος εν μέσω κόσμου, σπάει από τα νεύρα του το ιατρείο του δύο φορές: την πρώτη μετά το καζίκι με τη δήθεν ασθένεια του Ουμπέρτο και τη δεύτερη όταν η Μαφάλντα ανακαλεί την καταγγελία σε βάρος του Δον Αντόνιο· την πρώτη φορά τον βλέπουμε να τα σπάει και να βρίζει μέσα στο ιατρείο· τη δεύτερη φορά τoν βλέπουμε από μακριά, υπαινικτικά, από το παράθυρο που βλέπει στον δρόμο. Ο κινηματογράφος στα καλύτερά του.]\nΟ Mario Monicelli επί τω έργω.\nΑντίθετα, ο Σακελλάριος στη Μαμή δεν έχει οπτικά αστεία. Όχι πως δεν ήξερε να γράφει και τέτοια, αλλά είπαμε: συνήθως έγραφε πάνω σε δεδομένους ηθοποιούς· αλλιώς έγραφε για τον Θανάση Βέγγο, αλλιώς για τον Μακρή· λογικό. Εντούτοις, ο κινηματογράφος είναι κυρίως εικόνες. (Για να κάνεις κινηματογράφο χρειάζεσαι πρωτίστως μια μηχανή λήψης· μόνο αυτή είναι απολύτως απαραίτητη· γιατί μπορείς να γυρίσεις μια ταινία –και υπάρχουν παραδείγματα– χωρίς λόγια, χωρίς μουσική, χωρίς σκηνικά και κοστούμια, χωρίς ηθοποιούς, χωρίς καν σενάριο – ακόμα και χωρίς μοντάζ. Μόνο με εικόνες.) Και ο Monicelli ήταν κυρίως κινηματογραφιστής, ενώ ο Σακελλάριος κυρίως θεατρικός συγγραφέας.\nΚοντολογίς, και παρ’ όλα αυτά, η Μαμή είναι καλή ταινία, από τις καλύτερες του Σακελλάριου. Και ο Μάγος, επίσης από τις καλύτερες του Monicelli. Καμία τους δεν είναι αριστούργημα, αλλά είναι και οι δύο εξαιρετικές, η καθεμία με τον τρόπο της.\nΑυτό που προσπάθησα να πω παραπάνω είναι η Μαμή θα μπορούσε να είναι καλύτερη (και – περιέργως, όταν μιλάμε για έργο του Σακελλάριου– δεν φταίει τόσο η κινηματογράφηση όσο το σενάριο), ενώ δεν βλέπω πώς θα μπορούσε να γίνει καλύτερη ταινία ο Μάγος, τόσο από άποψης σεναρίου όσο και κινηματογράφησης. Βέβαια, εκ των υστέρων (κι έξω απ’ τον χορό) πολλά μπορεί να πει κανείς. Θεωρητικά. Ωστόσο, από την οπτική γωνία του 1958, ειλικρινά δεν βλέπω πώς ο Σακελλάριος θα μπορούσε να γυρίσει τη Μαμή αλλιώς. Πιστεύω πως έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε.\nΑς μιλήσουμε (λίγο ακόμα) για κινηματογράφο\nΑθροίζοντας τις επιμέρους αρετές τους, θεωρώ τον Σακελλάριο ισάξιο του Monicelli. Υπήρξαν και οι δύο σπουδαίοι. Προφανώς ο Σακελλάριος ήταν καλύτερος συγγραφέας από τον Monicelli. Δεν ήταν, όμως, καλύτερος σκηνοθέτης. Θα μπορούσε (και η Μαμή είναι μία από τις ταινίες που δείχνουν ότι, αν ήθελε, θα μπορούσε) να είναι σπουδαίος και στην κινηματογραφική σκηνοθεσία. Δεν ήταν. Αναλώθηκε στην άχαρη σκηνοθεσία θεατρικών του επιτυχιών. Όποτε τόλμησε να γυρίσει σενάρια γραμμένα κατευθείαν για τον κινηματογράφο, ήταν καλός και πολλά υποσχόμενος. Δεν θέλησε να δώσει βάρος στη σκηνοθεσία για πολλούς και διάφορους λόγους, τους οποίους μπορούμε μόνο να φανταστούμε (λ.χ., μάλλον δεν πίστευε, όπως και σχεδόν όλοι της γενιάς του, ότι τελικά εκείνο που θα έμενε από το έργο του θα ήταν, σε βάθος χρόνου, οι ταινίες). Αντίθετα, ο Monicelli, μπορεί να μην ήταν ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης του κόσμου [αν και συγκαταλέγεται –δικαίως– στους θεμελιωτές της ιταλικής κωμωδίας, με ταινίες που έχουν περάσει στη συλλογική μνήμη πολλών γενιών – της δικής μου, σίγουρα: Οι Εντιμότατοι Φίλοι μου (1975) μας σημάδεψαν], αλλά σκεφτόταν πρωτίστως κινηματογραφικά. Εκεί που ο Σακελλάριος φρόντιζε πρώτα το κείμενό του, μετά τους ηθοποιούς τους και ύστερα όλα τα υπόλοιπα, ο Monicelli φρόντιζε πάνω απ’ όλα την τελική εικόνα. Για το πω αλλιώς, ο κινηματογράφος του Σακελλάριου είναι λογο- και ανθρωπο-κεντρικός, ενώ του Monicelli εικονο- και κοινωνικο-κεντρικός. Αυτή είναι, πιστεύω, η θεμελιώδης διαφορά τους.\nΤα όρια της αντιγραφής\nΟ σκοπός αυτού του άρθρου ήταν τριπλός: (Α) να τιμήσουμε την επέτειο των 60 χρόνων από την πρώτη προβολή(1/12/1958) της ταινίας Η Κυρά μας η Μαμή του Αλέκου Σακελλάριου · (Β) να θυμηθούμε (και να δούμε) την ταινία Il Medico e lo Stregone (1957) του Mario Monicelli· (Γ) να διερευνήσουμε τα όρια της αντιγραφής στην τέχνη.\nΓια τα (Α) & (Β) δεν έχω κάτι να προσθέσω. Αντίθετα, η συζήτηση για το (Γ) δεν υπάρχει περίπτωση να κλείσει μ’ ένα άρθρο· δεν τρέφω τέτοιες αυταπάτες. Το κύριο βάρους του συγκεκριμένου άρθρου, με αφορμή τον Μάγο και τη Μαμή, πέφτει στη διαπίστωση ότι υπάρχουν αντιγραφές και αντιγραφές. Στην τέχνη (και αλλού, βέβαια) τα πράγματα προχωρούν ανεβαίνοντας στους ώμους των προηγούμενων.\nΠιστεύω ότι ο Σακελλάριος «αντέγραψε» τον Monicelli απολύτως συνειδητά. Έχω την εντύπωση ότι και ο ίδιος θα παραδεχόταν ότι η ιδέα για τη Μαμή προέρχεται από τον Μάγο. (Ίσως και να το είχε κάνει· δεν το γνωρίζω.) Θα πρόσθετε, όμως, προς υπεράσπισή του, ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές ταινίες. Και, όπως έχω ήδη υποστηρίξει, θα είχε δίκιο. Σε καμία περίπτωση δεν αποδίδω δόλο στον Σακελλάριο. Δεν θα τολμούσε να παρουσιάσει μέσα στην ίδια χρονιά (1958) μία ταινία που θα έμοιαζε με μία ξένη, αν πίστευε ότι η δική του ήταν προϊόν κατάφωρης αντιγραφής. Ακόμα κι αν στην Ελλάδα τον Μάγο τον είδαν λιγότεροι θεατές απ’ ό,τι τη Μαμή, σίγουρα και τις δύο τις είδαν κάμποσοι, μεταξύ των οποίων και οι καθ’ ύλη αρμόδιοι: οι κριτικοί. Δεν έχω διαβάσει ότι υπήρξε θέμα. Γιατί δεν υπήρχε θέμα.\nΌπως πολύ σωστά λέει ο Τιμογιαννάκης, από τον Μάγο δεν προέκυψε μόνο η Μαμή, αλλά και το Ηλιοτρόπιο (1970) του Vittorio De Sica, ο οποίος είχε στο πίσω μέρος του μυαλού του τη δευτερεύουσα πλοκή του αγνοούμενου Κοράντο από τον Μάγο, ταινία στην οποία πρωταγωνιστούσε, και κάποια στιγμή γύρισε τη δική του ταινία πάνω σε αυτή την κεντρική ιδέα. Αυτό δεν συνιστά αντιγραφή. Έτσι λειτουργεί η τέχνη.\nΑν αρχίσουμε να ψάχνουμε μανιωδώς για επιρροές, γιατί να μην υποστηρίξουμε ότι και οι σεναριογράφοι του Μάγου εμπνεύστηκαν τον δικό τους γιατρό από τον Δόκτορα Στόκμαν, τον ήρωα του Ερρίκου Ίψεν στο θεατρικό έργο Ο Εχθρός του Λαού (1882) ή από τον Δόκτορα Νοκ, τον ήρωα του Jules Romain στο θεατρικό έργο Knock (1923); Δεν έχει τέλος η ανίχνευση επιρροών. Με αυτή τη λογική, θα φτάσουμε στα ομηρικά έπη.\nΜια αντιγραφή, όπως αυτή του Αλέκου Σακελλάριου που εξετάστηκε εδώ, είναι καθόλα νόμιμη και θεμιτή. Αποτελεί μέρος της δημιουργικής διαδικασίας: αντιγράφει κανείς για να μάθει, να ερμηνεύσει, να ανανεώσει, να βελτιώσει, να πάει τα πράγματα παρακάτω. Έτσι δουλεύει το σύστημα όλων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.\nΚατά συνέπεια, η ερώτηση «Γιατί πέφτει τόση αντιγραφή;» έχει απαντηθεί. Μένει στον κάθε ενδιαφερόμενο να απαντήσει μόνος του στην ερώτηση «Πώς αντιγράφουμε;» – γιατί αυτό είναι που έχει σημασία. Αν και, όταν υπάρχει ταλέντο, ακόμα και αυτή η ερώτηση απαντιέται ενστικτωδώς: «Όπως νομίζουμε».\n Με τον Αλέκο Σακελλάριο και μια άλλη ιδιότυπη «αντιγραφή» είχα ασχοληθεί και παλιότερα, στο «Θα το κάψουμε απόψε, κυρ-Στέφανε!». Εδώ τα πράγματα είναι σοβαρότερα και, κινηματογραφικά μιλώντας, περιπλοκότερα και, τελικά, πιο ενδιαφέροντα.\n Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι: Την ομοιότητα μεταξύ των δύο ταινιών έχει επισημάνει ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης σε ένα άρθρο που δημοσίευσε στο μπλογκ του. Δεν έχω υπόψη μου άλλη προγενέστερη αναφορά στο ζήτημα (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει· αν κάποιος γνωρίζει κάτι σχετικό, παρακαλώ να μου το μεταφέρει). Προσωπικά, μέχρι να διαβάσω το περί ου ο λόγος κείμενο, δεν είχα καν δει την ταινία του Monicelli. Όταν την είδα, συμφώνησα απολύτως με τον Τιμογιαννάκη (με τον οποίο μπορεί κανείς να διαφωνεί σε διάφορα επιμέρους ζητήματα, αλλά ένα είναι βέβαιο: έχει δει πολύ σινεμά και ξέρει να βλέπει). Μπαίνω στη διαδικασία να δευτερολογήσω όχι γιατί έχω κάτι διαφορετικό να πω, αλλά για να αναδείξω το θέμα και να συμβάλω στην πληρότητα της ανάπτυξής του.\nΕδώ άλλες αναρτήσεις στην κατηγορία Σινεμά\nFranco Di TrocchioGabriella PallottaGuido GiambartolomeiIl Medico e lo StregoneIlaria OcchiniΑλέκος ΣακελλάριοςΓεωργία ΒασιλειάδουΓιώργος ΔαμασιώτηςΓιώργος ΘεοχάρηςΔημήτρης ΠαπαμιχαήλΕλένη ΖαφειρίουΗ Κυρά μας η ΜαμμήΚινηματογράφοςΛαυρέντης ΔιανέλλοςΝτίνος ΚατσουρίδηςΝίτσα ΤσαγανέαΞένια ΚαλογεροπούλουΟρέστης ΜακρήςΠαντελής ΖερβόςΠαναγιώτης ΤιμογιαννάκηςΣινεμάΤάκης ΜωράκηςLorella De LucaMarcello MastroianniMario MonicelliMarisa MerliniNino RotaVittorio De Sica\nPrevious Post: Τα σχολείο, ο εθνικισμός και οι αριστερές ευκολίες\nNext Post: Κινούμενη Άμμος 25.11.2018\nΟ/Η Χρήστος Παπαϊωάννου λέει:\n30 Μαρτίου 2020 στο 20:27\nΠολύ ενδιαφέρον κείμενο.Εντυπωσιακό το πώς ο ενας σκηνοθέτης δανειζόταν στοιχεία από τον άλλο,δεν θα ήθελα να χρησιμοποιήσω τον όρο «έκλεβε» ο ένας απο τον άλλο.Άλλωστε είμαι πολύ μικρός για να κρίνω εναν τεράστιο σκηνοθέτη σαν τον Κύριο Αλέκο.Εχω βέβαια διαβάσει κάπου οτι είχαν έλθει σε κόντρα ο Σακελαριος με τον Τζαβέλα για την ταινια «λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο» γιατί ο Τζαβέλας ισχυριζόταν οτι εκείνος είχε γράψει πρώτος το σενάριο τής ταινίας και πώς ο Σακελαριος το αντέγραψε. Άγριος καβγάς.Συνηθισμένο επομένως το φαινόμενο.\n30 Μαρτίου 2020 στο 20:30\nΠολύ ωραίο και ενδιαφέρον κείμενο.Συγχαρητήρια για την δουλειά σάς!


Σαμοθράκη – eastmediterranean\nΜια δευτερη Αραβικη Ανοιξη\nΣυγκρουσεις θρησκευτικων ταυτοτητων;\nΟι εθνομηδενιστες και οι αντιπαλοι τους\nΟι Φεντεραλιστες της Μακεδονιας\nΑΣΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ (4)\nΒΟΡΕΙΑ ΑΦΡΙΚΗ (14)\nΟθωμανοί Πασάδες: Με… στη Κλεφτες, Χαιντουκοι και Ζ…\nafroasiatis στη Μια δευτερη Αραβικη Ανοιξ…\nterres στη Μια δευτερη Αραβικη Ανοιξ…\nΓυρος των ανατολικων Βαλκανιων\nΤα τελευταία χρόνια γίνονται συχνά αναφορές στα Δυτικά Βαλκάνια. Μ’ αυτό εννοούν συνήθως την πρώην Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία: την περιοχή που δοκιμάστηκε σκληρά από πολέμους με την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και ακόμα μέχρι σήμερα μένει στο μεγαλύτερο μέρος της εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.\nΑν όμως υπάρχουν Δυτικά Βαλκάνια, λογικά υπάρχουν και Ανατολικά. Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το όνομα για να περιγράψουμε το γεωγραφικό χώρο που ξεκινά από την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη (μοιρασμένη ανάμεσα στην Ελλάδα, την Τουρκία και τη Βουλγαρία) στο Νότο και φτάνει μέχρι τα Καρπάθια Όρη και τις εκβολές του Δούναβη στο Βορρά.\nΑυτός ο γεωγραφικός χώρος σίγουρα δεν είναι ομοιογενής. Στην περιοχή συναντάμε από πανύψηλα και αρχαία βουνά (την οροσειρά της Ροδόπης, το γεωλογικό «πυρήνα» των Βαλκανίων) μέχρι πλατιές πεδιάδες με λίμνες και βάλτους (π.χ. τη Δοβρουτσά). Από μεσογειακή σκληρόφυλλη βλάστηση μέχρι δάση φυλλοβόλων ή κωνοφόρων – αλλά ακόμα και στέπα (στην Βουλγαρία και τη Ρουμανία). Από την πρώην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Κωνσταντινούπολη) μέχρι τα πρώην περιφερειακά της κρατίδια (τις παραδουνάβιες ηγεμονίες της Μολδοβλαχίας). Από χώρες πλήρως ενταγμένες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς (Ελλάδα) και άλλες που είναι μεν ενταγμένες στην Ε.Ε. αλλά όχι στην Ευρωζώνη και τη Συνθήκη Σένγκεν (Βουλγαρία, Ρουμανία) μέχρι χώρες που ακόμα και η μελλοντική τους ένταξη είναι πολύ αμφίβολη (Τουρκία). Ακόμα και η εθνοτική-γλωσσική ποικιλία είναι για μια περιοχή τέτοιου μεγέθους τεράστια, αφού εκπροσωπούνται τουλάχιστον πέντε ομάδες γλωσσών: η λατινική (ρουμάνικα, μολδαβικά), η σλάβικη (βουλγάρικα, πομάκικα), η τουρκική (τουρκικά), η ουραλική (ούγγρικα) και φυσικά τα μοναχικά ελληνικά.\nΤο άρθρο αυτό περιγράφει ένα ταξίδι (έγινε το Σεπτέμβρη του 2013, αλλά κάποιες φωτογραφίες είναι από επόμενα ταξίδια, σε τμήματα της ίδιας διαδρομής) σ’ αυτόν περίπου το γεωγραφικό χώρο. Συγκεκριμένα: Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Σόφια – Βουκουρέστι – Κωνστάντζα (+Μαμάια) – Βάρνα – Κωνσταντινούπολη – Αλεξανδρούπολη – Σαμοθράκη – Αθήνα.\nΒασισμένο στο here.com\nΗ Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που λειτουργεί για την Ελλάδα και σαν πύλη για τις γειτονικές της βαλκανικές χώρες. Τώρα πλέον λειτουργεί πάλι και το τρένο για Βουλγαρία, που ξεκινάει καθημερινά στις 06:55 (το 2013 υπήρχε μόνο το λεωφορείο, το οποίο αναχωρεί από το ΚΤΕΛ Μακεδονία). Και το τρένο και το λεωφορείο διασχίζουν την κοιλάδα του Στρυμόνα – του ποταμού που συνδέει την ελληνική με τη βουλγαρική Μακεδονία – για να φτάσουν στη Σόφια μετά από 7 ή 5 ώρες αντίστοιχα.\nΕξοχή στη βουλγαρική Μακεδονία, που ονομάζεται και «Μακεδονία του Πιρίν», από την ομώνυμη οροσειρά που φαίνεται στο βάθος.\nΗ πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, η Σόφια, είναι και ο πρώτος σταθμός του ταξιδιού. Η Βουλγαρία μπορεί να είναι η χώρα που είναι περισσότερο από κάθε άλλη ταυτισμένη με τα Βαλκάνια (αφού κι η ομώνυμη οροσειρά βρίσκεται στο έδαφος της) και ίσως η μοναδική, όπου ο όρος «βαλκανικός» μπορεί να έχει και θετική χροιά – σύμφωνα με την γνωστή Βουλγάρα ιστορικό Μαρία Τοντόροβα. Το κέντρο της Σόφιας θυμίζει όμως μάλλον περισσότερο κεντρο-ευρωπαϊκή πόλη. Σαν υπενθύμιση του οθωμανικού παρελθόντος υπάρχει πάντως ένα ακόμα ενεργό τζαμί – σε αντίθεση με μια άλλη γνωστή μας βαλκανική πρωτεύουσα, δεν μετατράπηκε σε μουσείο λαϊκής τέχνης, ούτε του αφαιρέθηκαν οι μιναρέδες.\nΗ Σόφια περηφανεύεται για τη γειτνίαση στο κέντρο της ναών όλων των κύριων θρησκειών της περιοχής (από πάνω προς τα κάτω: Ισλάμ, Εβραϊσμός, Ορθοδοξία – υπάρχει επίσης και καθολική εκκλησία). Η εβραϊκή κοινότητα της Βουλγαρίας γενικά επιβίωσε από το Ολοκαύτωμα, αφού η Βουλγαρία αρνήθηκε να παραδώσει τους Εβραίους της στον Χίτλερ, αν και σύμμαχος του. Η μουσουλμανική κοινότητα αποτελεί ακόμα και σήμερα περίπου 10% του πληθυσμού της χώρας (στη Σόφια ειδικά το ποσοστό είναι πολύ μικρότερο), παρά τις διώξεις και την καταπίεση των δυο προηγούμενων αιώνων.\nΚατά τ’ άλλα, η σύγχρονη Σόφια, έξω από το κέντρο της, χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακά καταπράσινα πάρκα από τη μια και μελαγχολικές «σοσιαλιστικές» πολυκατοικίες-κουτιά από την άλλη. Ο καπιταλισμός έχει πάντως διεισδύσει πλέον παντού, με υποκαταστήματα ξένων εταιρειών να κυριαρχούν την εικόνα της πόλης. Κάποια παλιά σοσιαλιστικά μνημεία, διάσπαρτα στην πόλη, επιβιώνουν απλά για να θυμίζουν ένα διαφορετικό παρελθόν.\nΣοσιαλιστικό μνημείο σ’ ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της Σόφιας, τον Κήπο του Μπόρις (βασιλιάς της Βουλγαρίας στα χρόνια του μεσοπολέμου).\nΕπόμενος σταθμός μετά τη Βουλγαρία ήταν η Βλαχία, η περιοχή της Ρουμανίας ανάμεσα στα Καρπάθια και το Δούναβη, γνωστή σε μας και από την ομώνυμη ηγεμονία των οθωμανικών χρόνων, η οποία διοικούνταν από Φαναριώτες πρίγκιπες – κι απ’ όπου ξεκίνησε στην ουσία και η Ελληνική Επανάσταση. Από τη Σόφια για το Βουκουρέστι λειτουργεί νυκτερινό λεωφορείο, το οποίο είναι πιο οικονομικό από το τρένο. Αναχωρεί κατά τις 00.30 από τον Κεντρικό Σταθμό της Σόφιας και φτάνει κατά τις 7.00 το πρωί στην πρωτεύουσα της Ρουμανίας, στον σταθμό Φιλαρέτ. Το τρένο αναχωρεί επίσης από τον Κεντρικό Σταθμό της Σόφιας στις 8.00 το πρωί και φτάνει στον Βόρειο Σιδ. Σταθμό του Βουκουρεστίου (Gara de Nord) στις 17.30.\nΑπό τη Σόφια προς το Βουκουρέστι πρέπει πρώτα κάποιος να διασχίσει την οροσειρά του Αίμου, μέσα από την κοιλάδα του ποταμού Ισκάρ, που φαίνεται στη φωτογραφία. Από τον Αίμο (αλλιώς Μπαλκάν, όνομα τουρκικής προέλευσης) πήρε το όνομά της ολόκληρη η βαλκανική χερσόνησος.\nΟ Δούναβης συλλέγει τα νερά από μια τεράστια περιοχή της κεντρικής Ευρώπης, για να τα οδηγήσει εδώ προς τη Μαύρη Θάλασσα, σχηματίζοντας και το σύνορο Βουλγαρίας-Ρουμανίας.\nΤυπική εικόνα από την εξοχή της επίπεδης Μεγάλης Βλαχίας: κυριαρχούν οι καλλιεργούμενες εκτάσεις (κυρίως δημητριακά), βοσκοτόπια και μικρές λίμνες.\nΥπόψη ότι και οι δύο σταθμοί άφιξης είναι κάπως μακριά από το κέντρο της πόλης, για το οποίο θα χρειαστεί κάποιος να πάρει το μετρό. Το μετρό του Βουκουρεστίου έχει τέσσερις γραμμές και είναι το πιο παλιό των Βαλκανίων: υπάρχει ήδη από το 1979, πολύ πριν το μετρό της Αθήνας, της Σόφιας ή της Κωνσταντινούπολης.\nΧαρακτηριστική και για το Βουκουρέστι είναι η σοσιαλιστική αρχιτεκτονική και ρυμοτομία – αλλά με κάποιες ιδιαιτερότητες, σε μια έτσι κι αλλιώς ιδιαίτερη χώρα (που συνδυάζει λατινοφωνία και Ορθοδοξία, αψηφώντας όλα τα σχετικά στερεότυπα). Ξεχωριστή περίπτωση απ’ αυτήν την άποψη είναι το Τσεντρούλ Τσιβίκ, ένα σύμπλεγμα κτιρίων με μαρμάρινες προσόψεις, γύρω από τη πλατιά κεντρική λεωφόρο Unirii που καταλήγει στο μεγαλοπρεπές πρώην «Παλάτι του Λαού«. Ολόκληρη αυτή η περιοχή κτίστηκε τη δεκαετία του ’80, στη θέση ενός μεγάλου μέρους του ιστορικού κέντρου που γκρεμίστηκε ολοσχερώς, αναγκάζοντας περίπου 40.000 κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Η τεράστια έκταση με τα γκρεμισμένα κτίρια είχε ονομαστεί τότε ειρωνικά «Τσαουσίμα», ένα λογοπαίγνιο από τις λέξεις «Τσαουσέσκου» και «Χιροσίμα»: είναι ας πούμε και σύμβολο της καταστροφικής μεγαλομανίας του πρώην δικτάτορα.\nΣτο βάθος το πρώην Παλάτι του Λαού που έκτισε ο κομμουνιστής δικτάτορας Νικολάε Τσαουσέσκου, νυν στέγη του Ρουμάνικου Κοινοβουλίου (ονομάζεται πλέον Παλάτι της Βουλής). Θεωρείται το δεύτερο πιο μεγάλο κτίριο στον κόσμο.\nΑν και λέγεται ότι είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πρωτεύουσα της Ευρώπης, από το κεντρικό Βουκουρέστι δεν λείπουν και οι πιο «παραδοσιακές» γειτονιές, με χαμηλά κτήρια και τοπικό χρώμα (με κάποιες τάσεις να μιμείται το Παρίσι – λόγω λατινοφωνίας οι Ρουμάνοι έχουν μάλλον μια κλίση προς τη γαλλική κουλτούρα). Επίσης, για την αναψυχή των κατοίκων της πόλης υπάρχουν και μεγάλα πάρκα, όπως το Χεραστράου γύρω από την ομώνυμη λίμνη (μια από τις πολλές που σχηματίζει ο μαιανδρικός ποταμός Κολεντίνα), εκεί που είχε και την θερινή κατοικία του ο Αλέξανδρος Ι. Υψηλάντης, ηγεμόνας της Βλαχίας.\nΓειτονιά του Βουκουρεστίου με χαρακτηριστική αρχιτεκτονική.\nΤο ταξίδι με το τρένο που συνδέει το Βουκουρέστι με την Κωνστάντζα, τη σημαντικότερη πόλη της Δοβρουτσάς, διαρκεί περίπου τρεις ώρες. Η Κωνστάντζα ήταν ιστορικά ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας. Σήμερα γύρω από την πόλη, στη σχετικά μικρή λωρίδα παραλίας που περίσσεψε για τη Ρουμανία, συγκεντρώνονται αρκετές τουριστικές περιοχές: μεταξύ αυτών κι η Μαμάια, που είναι κάτι σαν Αγία Νάπα της Ρουμανίας.\nΗ λίμνη Σιουτγκιόλ στη Μαμάια, βόρεια της Κωνστάντζας. Η ακτή της Δοβρουτσάς είναι γεμάτη από λίμνες που χωρίζονται μόνο με μια στενή λωρίδα γης από τη θάλασσα – στη συγκεκριμένη περίπτωση πλάτους περίπου 300 μέτρων.\nΌταν ήμασταν εκεί, στο κέντρο της Κωνστάντζας γινόντουσαν εργασίες, προφανώς για κάποιο είδος ανάπλασης. Πιο ωραία περιοχή για περίπατο ήταν αυτή στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας, ακριβώς κάτω απ’ το κέντρο της πόλης.\nΠαραλιακός πεζόδρομος στην Κωνστάντζα, δίπλα η Μαύρη Θάλασσα. Το νερό της δεν είναι ιδιαίτερα αλμυρό, αφού σε αυτήν εκβάλλουν ποταμοί με τεράστιες λεκάνες απορροής, ανάμεσα τους φυσικά κι ο Δούναβης.\nΣτο κέντρο υπάρχουν εκτός από ρουμανο-ορθόδοξες εκκλησίες τουλάχιστον ένα τζαμί και μια ελληνο-ορθόδοξη εκκλησία – σημάδια ενός πολυπολιτισμικού παρελθόντος της πόλης. Η Κωστάντζα είχε μεταξύ άλλων μια μεγάλη ελληνική κοινότητα (τα μέλη της προέρχονταν συχνά και από Έλληνες που είχαν φύγει από τις βουλγαρικές πόλεις της Μαύρης Θάλασσας), που επιβίωσε μέχρι και μετά τον Β’ Παγκόσμιο.\nΠινακίδα σε ελληνική εκκλησία της Κωνστάντζας: από τα λίγα στοιχεία που έμειναν για να θυμίζουν ότι κάποτε η πόλη είχε μια μεγάλη και δραστήρια ελληνική παροικία.\nΑπό τον κεντρικό σταθμό λεωφορείων της Κωνστάντζας μπορείς να πάρεις το λεωφορείο για τη Βάρνα (η διαδρομή διαρκεί περίπου 3 ώρες), την πιο γνωστή ίσως παραθαλάσσια πόλη της Βουλγαρίας. Στην περιοχή βόρεια της Βάρνας συγκεντρώνονται πολλά από τα πιο γνωστά τουριστικά θέρετρα του βουλγαρικού τμήματος της Μαύρης Θάλασσας, όπως η Αλμπένα ή το Golden Sands. Πιο ενδιαφέρον μέρος αυτής της ευχάριστης μικρής πόλης είναι κατά τη γνώμη μου το παραθαλάσσιο πάρκο, που ξεκινά σχεδόν άμεσα πάνω από την παραλία και εκτείνεται σε μεγάλο μήκος παράλληλα μ’ αυτήν.\nΗ παραλία και το λιμάνι της Βάρνας, όπως φαίνονται από το πάρκο, ακριβώς πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα.\nΣτο παραθαλάσσιο πάρκο της Βάρνας βρίσκεται κι αυτή η έκταση, όπου έχει τοποθετηθεί χώμα από «ιερούς βουλγάρικους τόπους». Μεταξύ αυτών κι η.. Σόλουν (=Θεσσαλονίκη). Ας μην ξεχνάμε ότι εκατοντάδες χιλιάδες Βούλγαροι είναι απόγονοι προσφύγων από τη σημερινή ελληνική Μακεδονία.\nΣυνεχίζοντας νότια και περνώντας μέσα από την άλλη γνωστή παραθαλάσσια πόλη της Βουλγαρίας, το Μπουργκάς, καταλήγεις στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα, έχοντας διασχίσει τα βουνά της Ανατολικής Θράκης. Αφού τα περάσει, το λεωφορείο κατηφορίζει προς τις (κάποτε ελληνικές και τώρα πλέον τούρκικες) πόλεις της Ανατολικής Θράκης, όπως οι Σαράντα Εκκλησιές κι η Ραιδεστός.\nΤα τουρκοβουλγαρικά σύνορα στα βουνά της Ανατολικής Θράκης.\nΜετά από περίπου 10-12 ώρες ταξίδι (από τη Βάρνα) το λεωφορείο φτάνει στην πιο ιστορική πόλη των Βαλκανίων, την Κωνσταντινούπολη φυσικά. Ότι κι αν πεις για την Πόλη είναι λίγο, ούτε ένα άρθρο μόνο του δεν θα έφτανε. Αν και σήμερα δεν είναι ούτε καν πρωτεύουσα κράτους, την αυτοκρατορική της λάμψη δεν μπορεί να τη χάσει εντελώς. Εξάλλου είναι με περίπου 15 εκατομμύρια κατοίκους με διαφορά η πιο μεγάλη των Βαλκανίων και η μοναδική σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο που διεκδικεί το στάτους «παγκόσμιας πόλης».\nΕικόνα από τη Λεωφόρο Ιστικλάλ, γύρω στα μεσάνυχτα.\nΗ ραγδαία ανάπτυξη της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια επηρέασε φυσικά και την εικόνα της Κωνσταντινούπολης. Ουρανοξύστες, πλατιοί αυτοκινητόδρομοι, τεράστια εμπορικά κέντρα είναι πλέον χαρακτηριστικά στοιχεία της. Η αλλαγή, που έχει συχνά ως τίμημα την καταστροφή του παλιού και οικείου αστικού τοπίου της Πόλης, έχει προκαλέσει φυσικά και αντιδράσεις. Εξάλλου και η αφορμή για την εξέγερση στο πάρκο Γκεζί ήταν ακριβώς ένα τέτοιο σχέδιο «ανάπλασης» (=καταστροφής;) ενός πράσινου χώρου στο κέντρο της πόλης.\nΟ σύχρονος πολυλειτουργικός χώρος Σαν Σίτυ οικοδομείται στην περιοχή Χάρμπιε, λίγο βόρεια από την πλατεία Ταξίμ. Εντελώς δίπλα στέκονται σε σειρά παλιές πολυκατοικίες.\nΤο Πάρκο Γκεζί είναι από τους λίγους εναπομείναντες πράσινους χώρους στο κέντρο της Πόλης – τα σχέδια ανάπλασης του υπήρξαν η αφορμή για την πρόσφατη εξέγερση, που το έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο.\nΠαρά τις όποιες αλλαγές πάντως, η Πόλη διατηρεί ακόμα πολλή από τη δική της χαρακτηριστική ατμόσφαιρα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι έτσι, για μια πόλη που βρίσκεται σε τέτοιο μοναδικό γεωγραφικό σημείο: εκεί που συναντά η Ευρώπη την Μικρά Ασία κι ενώνονται θαλάσσιες μάζες όπως ο Εύξεινος Πόντος, ο Βόσπορος, ο Κεράτιος κι η Προποντίδα. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο που υπήρξε αυτοκρατορική πρωτεύουσα για σχεδόν δύο χιλιετίες.\nΨαράδες στο σημείο που ενώνονται ο Βόσπορος κι ο Κεράτιος με την Προποντίδα. Τα κρύα νερά που έρχονται μέσω Βοσπόρου από τη Μαύρη Θάλασσα έχουν ως αποτέλεσμα την αφθονία ψαριού.\nΑπό τα καραβάκια, που είναι σταθμευμένα στον Κεράτιο, πωλούνται τα «μπαλίκ εκμέκ» (σάντουιτς με φρεσκοτηγανισμένο ψάρι). Πίσω στο βάθος το Τζαμί Σουλεϊμανιγιέ.\nΠάντως ένα βασικό χαρακτηριστικό της Πόλης έχει μάλλον χαθεί εδώ και πολλές δεκαετίες: η πολυπολιτισμικότητά της. Ανάμεσα στα θύματα αυτής της αλλαγής ήταν φυσικά κι η ελληνική κοινότητα, της οποίας μόνο κάποια υπολείμματα έχουν μείνει για να θυμίζουν ένα μεγάλο παρελθόν (μεταξύ αυτών φυσικά κι η πατριαρχική έδρα στο Φανάρι). Και παρά την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, μάλλον λίγοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Ερντογάν προς τους Ρωμιούς της Πόλης να επιστρέψουν.\nΗ Μεγάλη του Γένους Σχολή στο Φανάρι. Σήμερα επιβιώνει μάλλον κυρίως χάρη στους αραβόφωνους Ορθόδοξους.\nΕκδήλωση μνήμης για τα θύματα των Σεπτεμβριανών του ’55, στη συνοικία Μόδι της Χαλκηδόνας (στην ασιατική μεριά). ‘Ενα σημάδι ίσως για μια αυξανόμενη ευαισθησία της τουρκικής κοινωνίας για τέτοια θέματα.\nΑπό την Κωνσταντινούπολη υπάρχει λεωφορειακή σύνδεση με την Ελλάδα, με πρώτη στάση την Αλεξανδρούπολη (διάρκεια ταξιδιού: περίπου 6 ώρες). Εκεί φτάσαμε κατά τις 4 το πρωί, λίγες ώρες μόνο πριν αναχωρήσει το καράβι για Σαμοθράκη.\nΤο Λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, λίγο πριν την ανατολή.\nΔεν συνηθίζω σ’ αυτό το μπλογκ να γράφω για ταξιδιωτικούς στόχους εντός των ελληνικών συνόρων, επειδή θεωρώ ότι γι’ αυτούς υπάρχουν ήδη πολλές διαθέσιμες περιγραφές. Αξίζει όμως να κάνω μια εξαίρεση για ένα από τα πιο ιδιαίτερα νησιά του Αιγαίου, τη Σαμοθράκη. Εξάλλου σχετίζεται και με άλλες χώρες του ταξιδιού, αφού σήμερα προσελκύει πολλούς Ρουμάνους και Βούλγαρους τουρίστες. Είναι καταπράσινο νησί (η βόρεια πλευρά του τουλάχιστον), με πολλά νερά ακόμα και το καλοκαίρι, με μόλις περίπου 3.000 μόνιμους κατοίκους και – παρά τη μικρή του έκταση – τη με 1.611 μέτρα ψηλότερη βουνοκορφή στο Αιγαίο, η οποία ονομάζεται (όχι τυχαία φυσικά) και Φεγγάρι.\nΤο λιμάνι της Σαμοθράκης, η Καμαριώτισσα. Πίσω το βουνό Σάος ή Φεγγάρι (1.611 μέτρα), ένας ορεινός όγκος από γρανίτη και σχιστόλιθο.\nΕικόνα από τη βλάστηση της Σαμοθράκης, στο δρόμο προς τη Γριά Βάθρα.\nΤο νησί είναι γνωστό μεταξύ άλλων και για τις βάθρες: τις λίμνες που σχηματίζουν οι καταρράκτες κατά μήκος των ορμητικών ποταμών, φυσική συνέπεια του έντονου ανάγλυφου. Μια άλλη συνέπεια (για πολλούς τουρίστες ίσως λιγότερο ευχάριστη) είναι οι παραλίες με βότσαλα και πέτρες – αμμώδεις παραλίες μπορεί κάποιος να βρει μόνο στο πιο δυσπρόσιτο νότιο τμήμα του νησιού.\nΗ δεύτερη βάθρα του Φονιά. Το όνομα του ποταμού δεν είναι τυχαίο, εκφράζει και την μεγάλη γεωλογική ενέργεια που γέννησε το νησί.\nΕπίσης πολύ χαρακτηριστικά για το νησί είναι και τα περίπου ελεύθερα κατσίκια, που τα συναντά κανείς σχεδόν παντού. Για το ίδιο το νησί πάντως αποτελούν οικολογικό κίνδυνο, αφού είναι ανεξέλεγκτα και καταστρέφουν οποιαδήποτε βλάστηση. Το πρόβλημα γίνεται ίσως πιο έντονο λόγω και του είδους των τουριστών που ελκύει το νησί: πολλοί έχουν μάλλον χίππικο στυλ και είναι συχνά χορτοφάγοι. Συνεπώς δεν καταναλώνουν και κατσικίσιο κρέας, κάτι που θα βοηθούσε και σε κάποιο περιορισμό του αριθμού των κατσικιών (εμείς πάντως κάναμε ότι μπορούσαμε για να συνεισφέρουμε στην αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας του νησιού).\nΤα κατσίκια στη Σαμοθράκη τα συναντάς παντού: ακόμα και στις παραλίες (εδώ κοντά στο δρόμο από τα Θερμά προς το Φονιά).\nΚατσικάκι στη λαδόκολλα με πατάτες, σε ταβέρνα στα Θερμά.\nΣυνολικά αυτό το ταξίδι διήρκησε 14 μέρες. Συμπεριέλαβε περιοχές που μοιάζουν διαφορετικές, αν και ιστορικά ανήκουν σε έναν λίγο πολύ ενιαίο χώρο. Σίγουρα αυτήν την εποχή βρίσκονται σε πολύ διαφορετική φάση ανάπτυξης: από τις δύο μετασοσιαλιστικές χώρες, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, που έχουν αφήσει μεν πίσω τους τη φάση ραγδαίας φτωχοποίησης, αλλά ακόμα παλεύουν με τις συνέπειές της, χωρίς να έχουν βρει ένα δρόμο που εξασφαλίζει σιγουριά για το μέλλον. Μετά στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη Τουρκία, που πολλοί θέλουν να πιστεύουν ότι έκανε το μεγάλο βήμα προς τα μπρος – όπου όμως η ανάπτυξη δημιουργεί νέα προβλήματα και εντάσεις, χωρίς να έχει λύσει πολλά από τα παλιά. Και τέλος πίσω στη μελαγχολική Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, που τη δική της περίοδο ανάπτυξης την έχει αφήσει πίσω της, και προσπαθεί να μαζέψει τα συντρίμμια από την κατάρρευση ενός έτσι κι αλλιώς ασταθούς οικοδομήματος.\nΠαρ’ όλες τις διαφορές, υπάρχει όμως ένα κοινό στοιχείο, σημάδι της σύγχρονης Ιστορίας: τα ίχνη των (συχνά βίαιων) μετακινήσεων πληθυσμών, που ήταν η βάση για να δημιουργηθούν αυτά τα σύγχρονα έθνη-κράτη. Τέτοια ίχνη ήταν εμφανή σε πολλά σημεία του ταξιδιού, με διαφορετικά θύματα και θύτες κάθε φορά.\nΤο τι έχουν διδαχτεί οι λαοί των Ανατολικών Βαλκανίων από τις πρόσφατες (επιφανειακά διαφορετικές, αλλά στο βάθος τελικά ίσως παρόμοιες) ιστορικές τους εμπειρίες, είναι κάτι που θα το δείξει το μέλλον. Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχουν μάλλον αυξηθεί οι επαφές και το πέρασμα αυτών των συνόρων, για διαφορετικούς λόγους: δουλειά, παραθερισμό, νοσταλγία. Και με τον τρόπο μας συμμετείχαμε και εμείς σ’ αυτό.\nΗμερομηνία 6 Φεβρουαρίου, 2015\nΕτικέτες Αλεξανδρούπολη, Ανατολική Θράκη, Βόσπορος, Βάρνα, Βουκουρέστι, Βουλγαρία, Δούναβης, Δοβρουτσά, Ελλάδα, Θράκη, Θεσσαλονίκη, Κωνστάντζα, Κωνσταντινούπολη, Μάυρη Θάλασσα, Μαμάια, Μολδοβλαχία, Προποντίδα, Ρουμανία, Σόφια, Σαμοθράκη, Τουρκία


Xiaomi: Ετοιμάζει πτυσσόμενο smartphone με σχεδιασμό ... Motorola Razr\nΗ Xiaomi κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ένα νέο πτυσσόμενο smartphone. Η συγκεκριμένη πατέντα εμφανίστηκε στο CNIPA (Κινέζικο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών) και πρόκειται για ένα κάθετα αναδιπλούμενο smartphone, σε σχεδιασμό που μοιάζει αρκετά με το επερχόμενο πτυσσόμενο smartphone Motorola Razr. Μέχρι στιγμής δεν έχουν αποκαλυφθεί πολλά για τα χαρακτηριστικά του τηλεφώνου της Xiaomi, εκτός από κάποια σχεδιαγράμματα που εμφανίζονται στην πατέντα.\nΤο τηλέφωνο διπλώνει κατακόρυφα και φέρει διπλή κάμερα στο πίσω μέρος. Οι δύο αυτές κάμερες είναι κάθετης διάταξης και έχουν τοποθετηθεί στην επάνω αριστερή γωνία του τηλεφώνου όταν είναι διπλωμένο.\nΕπίσης, όταν είναι διπλωμένο, έχετε επίσης πρόσβαση σε μια δεύτερη οθόνη. Αυτή η οθόνη είναι αρκετά μικρή και πιθανότατα βρίσκεται εκεί για να ενημερώνει για το ποιός καλεί ή για να εμφανίζει κάποιες ειδοποιήσεις. Από ότι φαίνεται από το μικρό της μέγεθός, αυτή η δευτερεύουσα οθόνη θα μπορεί να εμφανίζει μόνο μία γραμμή κειμένου. Ίσως αυτό να είναι και το ζητούμενο, ώστε να κρατάει χαμηλά την κατανάλωση της μπαταρίας.\nΌπως αναφέρουμε και πιο πάνω ο σχεδιασμός αυτού του τηλεφώνου θυμίζει το Motorola Razr που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους και θα φέρει σχεδιασμό clamshell με μια μικρή δευτερεύουσα οθόνη, όπως η συσκευή της πατέντας της Xiaomi.\nΟ μεντεσές αυτού του τηλεφώνου βρίσκεται ακριβώς στη μέση. Όταν ξεδιπλώνεται, η συσκευή είναι αρκετά στενή και ψηλή. Με βάση τα σχεδιαγράμματα, το πτυσσόμενο smartphone της Xiaomi θα έχει εξαιρετικά λεπτά πλαίσια γύρω από την κύρια οθόνη.\nΤο παχύτερο πλαίσιο θα είναι πάνω από την οθόνη, όπου βρίσκονται οι αισθητήρες του τηλεφώνου. Ακόμα και αυτό όμως δεν θα είναι τόσο μεγάλο, με βάση αυτό που μπορούμε να δούμε στα σχεδιαγράμματα.\nΗ Xiaomi δεν έχει ανακοινώσει ακόμα το πρώτο της πτυσσόμενο smartphone. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας έχει κάνει μια πρώτη παρουσίαση ενός πρωτότυπου, αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχουμε μέχρι στιγμής κάποιες επίσημες πληροφορίες για το πότε θα ανακοινωθεί, αλλά και το ποιό σχέδιο θα φτάσει πρώτο στα ράφια. Το σίγουρο είναι πάντως, ότι η μεγάλη κινεζική εταιρεία, εργάζεται πάνω σε διάφορες μορφές πτυσσόμενων τηλεφώνων και ότι σύντομα θα δούμε τα αποτελέσματα.\nTags: foldable displayfoldable smartphonexiaomixiaomi πατέντακατοχύρωση πατένταςπατένταπτυσσομενο τηλέφωνο


Δημοψήφισμα 2015-Τρεις Αμερικανοί οικονομολόγοι επιτίθενται στους θεσμούς: Είστε ανίκανοι - Newsbomb - Ειδησεις - News\nΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 30/06/2015 11:54\nΤρεις Αμερικανοί οικονομολόγοι και συγκεκριμένα οι Τζέφρι Σαξ, Μπάρι Άιχενγκριν και Πολ Κρούγκμαν, κατηγορούν την τρόικα για την κρίση στην Ελλάδα, ενώ εξαίρουν τη στάση του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και παράλληλα ζητούν περισσότερη κατανόηση από τη Γερμανία.\nΚαι οι τρεις, σε άρθρα τους που δημοσιεύθηκαν στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου επέρριψαν την κύρια ευθύνη για την κρίση στην Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.\n«Οποιοσδήποτε ασχολείται με την αριθμητική του ελληνικού χρέους γνωρίζει ότι η χώρα δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει τα χρέη της», έγραψε ο Σαξ σε άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα Guardian.\nΕπίσης ο Αμερικανός οικονομολόγος συμβούλευσε τους Έλληνες να ψηφίσουν «όχι» στο δημοψήφισμα.\n«Η τρόικα απαιτεί να συνεχιστεί η πολιτική των πέντε τελευταίων ετών», αναφέρει, η οποία όμως μέχρι τώρα δεν είχε καμία επιτυχία και δεν πρόκειται να έχει στο μέλλον.\nΔημοψήφισμα - ΟΑΕΕ: Κατά το ήμισυ του συνολικού ποσού θα πιστωθούν οι συντάξεις\nΔημοψήφισμα - Συνταξιούχοι ΝΑΤ: Επιστολή για άμεση καταβολή των συντάξεων τους


mcm-sunglasses - Οπτικά Mati Mati\nMcm MCM107S (1)Mcm MCM107S 001 (1)Mcm MCM107S 006 (1)Mcm MCM114S 002 (1)Mcm MCM614S 026 (1)Mcm MCM615S 023 (1)Mcm MCM615S 225 (1)Mcm MCM615S 443 (1)Mcm MCM641S 019 (1)Mcm MCM641S 262 (1)\nΌλαΚοκκάλινος (9)Μεταλλικός (1)\nΌλαΚαθρέφτης (1)Μονόχρωμος (3)Ντεγκραντέ (6)\nUNISEX (1)ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ (9)\n95,00 € 192,00 €\n110,00 € 192,00 €\nCat's Eye γυναικεία γυαλιά ηλίου ,τής...\n90,00 € 160,00 € -70,00 € Σε Απόθεμα\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM107S 006 έχει κοκκάλλινο και μεταλλικό σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ γκρί. Οι φακοί του είναι ντεγκραντέ και παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM615S 023 έχει κοκκάλλινο σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ γκρί. Οι φακοί του είναι ντεγκραντέ και παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM615S 225 έχει κοκκάλλινο σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ καφέ. Οι φακοί του είναι ντεγκραντέ και παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM614S 026 έχει κοκκάλλινο σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ καφέ. Οι φακοί του σε ελαφρύ φιμέ , παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM641S 019 έχει κοκκάλλινο σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ πράσινο. Οι φακοί του σε ελαφρύ φιμέ , παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM114S 002 έχει κοκκάλλινο σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ γκρί. Οι φακοί του είναι ντεγκραντέ και παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM107S 001 έχει κοκκάλλινο - μεταλλικό σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ γκρί. Οι φακοί του είναι φιμέ και παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nUnisex γυαλί ηλίου τύπου aviator της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM114S 002 έχει μεταλλικό σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ γκρί. Οι φακοί του σε ελαφρύ καθρέπτη , παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικείο γυαλί ηλίου της εταιρείας MCM . To γυαλί ηλίου Mcm MCM641S 262 έχει κοκκάλλινο σκελετό με χρώμα φακού ελαφρύ καφέ. Οι φακοί του σε ελαφρύ φιμέ , παρέχουν ολοκληρωμένη προστασία κατά των βλαβερών ακτίνων UVA και UVB.\nΓυναικεία γυαλιά ηλίου MCM σε σχήμα τετράγωνο με κοκκάλινο ταρταρούγα και μεταλλικό χρυσαφί σκελετό ,φακούς ντεγκραντέ πιστοποίηση CE, και 100% προστασία απο την UV ακτινοβολία.


Χούμους με τραγανές αραβικές πίτες - www.olivemagazine.gr\nΦτιάχνουμε το πιο γευστικό ντιπ χούμους. Για εγγυημένο αποτέλεσμα χρησιμοποιούμε προϊόντα ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ.\nafomospondia-sarakosti, Ομοσπονδία, Ρεβίθια, Σαρακοστή, Σαρακοστιανό τραπέζι, Φακές, Χούμους\n400 γρ. βρασμένα ρεβίθια ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ\n1 - 1,5 κ.γ. κύμινο τριμμένο\nΌσο ψήνονται οι αραβικές πίτες, βάζουμε τα ρεβίθια ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ στο μπλέντερ. Προσθέτουμε τον χυμό λεμονιού, το σκόρδο, το ταχίνι, το ελαιόλαδο, το κύμινο, αλάτι και το νερό. Χτυπάμε πολύ καλά μέχρι να πολτοποιηθούν όλα και να έχουμε ένα ομοιογενές, απαλό μείγμα.


Χ.Αβραμίδης: Οι χαρές στο ποδόσφαιρο είναι τόσο μεγάλες που «σβήνουν» όλα τα άσχημα - Η Δυτική Φωνή\nΟι «πρωταγωνιστές» του αθλητισμού στη Δυτική Θεσσαλονίκη απαντούν σε 5 σύντομες ερωτήσεις του ditika.gr. Είστε έτοιμοι για ένα 5×5 «παιχνίδι» ερωτήσεων – απαντήσεων με τον ποδοσφαιριστή του Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου, Χρήστο Αβραμίδη;\n1. Πώς νιώθεις με την επιστροφή σου στις αγωνιστικές υποχρεώσεις, μετά από την πολύμηνη διακοπή;\nΕίμαι πολύ χαρούμενος που μετά από τόσους μήνες αποχής επιστρέψαμε στις προπονήσεις και εν συνεχεία στο πρωτάθλημα. Είναι μια πολύ μεγάλη ψυχολογική ώθηση ότι, επιστρέψαμε στις υποχρεώσεις μας μετά από τόσο καιρό που είχαμε αποχή και ειδικά όταν ακόμα όλο αυτό με την πανδημία δεν έχει τελειώσει.\n2. Πρώτος επίσημος αγώνας με τη Νίκη Αγκαθιάς…\nΠεριμένω και εγώ και οι συμπαίκτες μου πως και πως αυτό το παιχνίδι γιατί θα είναι το πρώτο και επίσημο μετά από περίπου 5 μήνες. Προσπαθούμε καθημερινά όλοι μαζί στην ομάδα να παρουσιαστούμε όσο πιο έτοιμοι γίνεται και να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε.\n3.Απο πού ξεκίνησες την καριέρα σου και πώς έφτασες να αγωνίζεσαι στον Αγροτικό Αστέρα Ευόσμου;\nΞεκίνησα από την Ηλιούπολη , έπαιξα εφτά χρόνια εκεί και μετά πήγα στον Ηρακλή, όπου έπαιξα άλλα πέντε χρόνια και από την περσινή σεζόν αγωνίζομαι στον Αγροτικό Αστέρα.\n4. Η καλύτερη σου στιγμή σαν παίκτης;\nΣτο ποδόσφαιρο υπάρχουν πολλές λύπες και λίγες χαρές, οι χαρές όμως είναι τόσο μεγάλες όταν τις ζεις και φτάνουν για να σβήσουν όλα τα άσχημα που ίσως έχουν συμβεί πιο πριν. Eγώ είμαι ακόμα νέος έχω πάρα πολλές όμορφες στιγμές να θυμάμαι αλλά θα ξεχωρίσω τον έναν και μοναδικό τίτλο που κέρδισα μέχρι στιγμής στο ποδόσφαιρο, ο οποίος ήταν στο πρωτάθλημα της Football league με την K19 του Ηρακλή.\n5. Κάποιοι γονείς στην ηλικία σου σταματάνε τα παιδιά τους από τον αθλητισμό για να διαβάζουν, εσύ τι είχες προτεραιότητα;\nΕίμαι 20 χρονών, αυτό είναι αλήθεια το ζουσα και το έβλεπα και εγώ όταν ήμουν στο λύκειο και κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι φίλοι μου και γνωστοί σταματούσαν ώστε, να αφοσιωθούν στα μαθήματα τους και τις σπουδές τους. Γνώμη μου είναι ότι ο καθένας πρέπει να επιλέγει ο ίδιος για το τι θέλει να ακολουθήσει και να παλέψει για αυτό. Οι γονείς μου με άφησαν να επιλέξω και διάλεξα το ποδόσφαιρο, προσπάθησα πολυ και θα προσπαθώ συνεχώς για να πετύχω όσο το δυνατόν περισσότερα μπορώ.\nRelated Topics:Αγροτικός Αστέρας ΕυόσμουΧρήστος Αβραμίδης


Νέα παράταση για τις δηλώσεις οικ.έτους 2012? - Page 59 - Τεχνικά θέματα TAXISNET - Υπηρεσιών υποβολής δηλώσεων - Κοινότητα Λογιστών Βήμα συζητήσεων\nΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΒΓΑΛΕΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΤΙ ΕΑΝ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΟΜΑΛΑ ΤΟ ΤΑΧΙΣ ΘΑ ΔΙΝΑΝ 72 ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗ?\nΑΝΤΕ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΣΩΣΤΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΚΩΔΙΚΟΥΣ Η ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ. ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ Σ ΟΛΟΥΣ\nGuest Μπάρμπα Γιώργος\nΠου να βρεθεί η δύναμη μετά πό τόσες και τόσες ώρες στο γραφείο μπροστά στις οθόνες ????\nΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΑΥΡΙΟ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ ΠΑΛΙ... ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.\nειμαι οριακα να προλαβω αλλα με πολυ κουραση δεν αντεχω αλλο\nΕμένα κλείνουν τα μάτια μου..\nΈχω σχεδόν τελειώσει. Κάθομαι τώρα και περιμένω μερικούς της τελευταίας στιγμής. Είναι χρόνια πελάτες μου, επαγγελματίες ή μη, με λίγα ή πολλά λεφτά, δεν έχει σημασία. Είναι πελάτες μου και με στήριξαν και με στηρίζουν εικοσιδύο χρόνια τώρα. Δεν θα τους εγκαταλείψω. Ούτε θα κάνω το χατήρι της Κομαντατούρ (Υπουργείο) και των τύπων με τη μαύρη κουκούλα (ΠΟΦΕΕ) να ρίξω σ' αυτούς τις ευθύνες. Ο καθένας ας αναλάβει το μερτικό ευθύνης που του αναλογεί. ΚΙ εμείς, και οι φορολογούμενοι, και το Υπουργείο, και οι συνδικαλιστικές μας οργανώσεις. Τώρα είμαστε σε έξαψη. Όταν κάτσει η σκόνη, ας κάτσουμε ο καθένας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί να δούμε αν και ποιά σφάλματα ή παραλείψεις κάναμε ως επαγγελματίες, και να προετοιμαστούμε σε όλα τα επίπεδα - επαγγελματικά, συνδικαλιστικά, επιστημονικά, κλπ - για του χρόνου. Καλή συνέχεια, καλό καλοκαίρι και .... ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΠΑΙΔΙΑ!\nΠιστεύεις ότι θα αλλάξει κάτι ???? Και αν αλλάξει , προς το καλύτερό ???!!!\nΕίναι η πρώτη μέρα που και εγώ νιώθω λιγάκι κουρασμένος .......\nΥΓ λερναία ύδρα , εκεί που λες ότι κοντεύεις κοιτάς και βλέπεις και κάποιες ακόμη και λες να τόσες έστειλα από το πρωί ......\nΕμείς θα έχουμε σίγουρα 5-6 που δεν έχουν έρθει και θα έρθουν αργότερα δεν μας πειράζουν αυτοί , αλλά θα μας μείνουν και 4-5 προβληματικές με ηλικία , κωδικούς κλπ καθώς και 2 επαγγελματίες . Αυτά .\nθα μείνει ανοιχτό το ρημάδι από Δευτέρα ή την κάτσαμε τη βάρκα??? αν την κάτσαμε ένα είναι σίγουρο...... θα τους κάτσει στο λαιμό η οργή των συναδέλφων και θα το χάσουμε το παλικάρι..... τι θρήνος.....\nΚι' εμένα κλείνουν τα μάτια μου και έχω αρχίσει και ρετάρω .... και έλεγα να μείνω όσο πάρει και να τελειώσω (που λέιε ο λόγος) αλλά πάλι εδώ με βλέπω και αύριο ... .\nΚΟΥΡΑΓΙΟ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ..ΕΓΩ ΘΑ ΚΑΤΣΩ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ...\nΚαληνύχτα για σήμερα, αύριο πάλι.\nΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΑΥΡΙΟ ΠΑΛΙ\nξεχάσαμε τις μέρες!! τι σημαίνει σαββατόβραδο και τι κυριακή!!!! έλεος......\nΕγώ θα κάτσω ως το πρωί......έξι επιχειρήσεις έμειναν ακόμη, οι πιο περίπλοκες.......και άλλες 70 δηλώσεις........έχω μέλλον\nΠΑΜΕ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΟΥΡΑΓΙΩ\nσιγά μην είσαι μόνος......είμαστε πολλοί...μην κοιτάς που δε μιλάμε!!! απλά δεν προλαβαίνουμε....\nπιστευω να δωσουν παραταση γιατι δεν πάει άλλο!!!\nΔΟΘΗΚΕ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΟ ΕΜΑΘΑ ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nΚαληνύχτα από μένα και καλή συνέχεια σε όσους συνεχίζουν. (για απόψε φυσικά)\nΝαι.....καιρός για δούλεμα είναι τώρα!!!!!\nΚΑΛΗΜΕΡΑ . ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ . ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ . 24 ΩΡΕΣ ΕΜΕΙΝΑΝ . ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΕΣ ΜΕΡΕΣ .\nΚαλημέρα, και πάλι στην πίεση μετά από ένα τρίωρο ... υπάρχουν και φυσικές αντοχές ...\nΤο μεν πνεύμα πρόθυμο να τελειώσει τις δηλώσεις το δε κορμί απρόθυμο ... ζητάει λίγο ύπνο γιά να ξανασυνεχίσει ...\nΚαλημερα, 24 ωρες ,δηλαδη εως το πρωι 7:00 της δευτερας ? ή μεχρι κυριακη μεσανυχτα ,εχω μπερδευτει ????\n" Προχωράμε , προχωράμε , και παράταση ζητάμε , αχ καλό μου τερατακι , άφησε μας να περνάμε και σαν τελειώσουμε όλοι τότε , λουκουμάκι σε κερνάμε . Άιντε καλημέρα βρε παλιό παράταση , όπα τις "\nΚαλημέρα και καλή δύναμη σε όλους μας


Αγορα Acide Alendronique Χωρις Συνταγη\nΠοιος μπορεί να χρησιμοποιήσει acide alendronique;\nΚαι ουκ αναιρήσομεν δια το εις άκρον ενούν τα ανόμοια κατά την φύσιν το, acide alendronique 70mg, 35mg, 10mg, 5mg. Aνατομία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Κατ' αρχάς, υπάρχουν πολλές καλοήθεις παθήσεις του μαστού, όπως, γενόσημο acide alendronique. Στο παρόν κεφάλαιο θα διερευνηθεί η έννοια της ευθανασίας, χωρίς, όμως, να υιοθετηθεί. Η εξέταση αυτή απαιτεί ακτινοβολία, χορήγηση ιωδιούχου ενδοφλέβιου σκιαγραφικού και μπορεί να χρησιμεύσει ως βοήθημα στον Αγγειοχειρουργό για το, γενοσημο acetor online. Να λοιπόν μερικά μικρά μυστικά που αφορούν την προσαρμογή των παιδιών στον Παιδικό σταθμό. Στους παρακάτω πίνακες παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της αξιολόγησης για την συγκρότηση του Μητρώου Εκπαιδευτών στο πλαίσιο του Προγράμματος, χωρίς συνταγή anodyne greece. Μια από τις ουσίες που εκκρίνουν τα επινεφρίδια. Ίκτερος και απόφραξη του χοληδόχου πόρου από πέτρες που, acide alendronique στην ελλαδα. Στα χέρια της αστυνομίας είναι ένας 34χρονος Αλβανός, ο οποίος καλλιεργούσε δενδρύλλια κάνναβης σε χώρο γνωστού κέντρου της Βάρκιζας.\nAcide Alendronique: Πώς να το κάνουμε;\nΣτην Ελλάδα, όπως και σε όλο τον κόσμο, όλα τα παιδιά εμβολιάζονται κατά του τετάνου σε μικρή ηλικία, μέσω του τριπλού εμβολίου, alendronate 70mg, 35mg, 10mg, 5mg. Η επέμβαση διενεργείται κατόπιν παρακέντησης της κοινής μηριαίας ή της βραχιονίου αρτηρίας με λεπτή βελόνη υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση σε συνθήκες. Τα βλαστικά κύτταρα στη συνέχεια εγχύονται στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό που περιβάλλει τον νωτιαίο μυελό των ασθενών, acide alendronique θεσσαλονικη. Όσο περισσότερη συγκέντρωση ενδορφίνης εκκρίνεται, τόσο καλύτερη διάθεση έχουμε. Στον αέρα εξακολουθεί να βρίσκεται η καταπολέμηση του λαθρεμπορίου, της νοθείας, της φοροδιαφυγής και της κλοπής καυσίμων, betnesol v γενοσημο. Η ακτινοβολία που εκτίθενται είναι αρκετή και σίγουρα είναι ένας ακόμα λόγος που ένα παιδί μπορεί να αναπτύξει από την παιδική του ηλικία μυωπία. Ως αρτηριακή πίεση ορίζεται η πίεση που ασκείται στα τοιχώματα των αρτηριών κατά την συστολή και την διαστολή της καρδιάς, acide alendronique αγορα online. Μη μένεις με ιδρωμένα ρούχα και στέγνωνε το. Η ζάχαρη μπορεί να συμβάλλει στο έκζεμα των παιδιών, γενόσημο cyprelle greece. Η άλλη μετάλλαξη έχει υπολειπόμενο χαρακτήρα και απαγορεύει πλήρως την.\nΠού να αγοράζουν φτηνά acide alendronique;\nΗ αποτρίχωση στα γεννητικά όργανα μπορεί να σας δώσει κάποιους πόντους, Acide Alendronique (alendronate) 70mg, 35mg, 10mg, 5mg. Ξεκινά από την καρδιά, διέρχεται τον θώρακα και καταλήγει χαμηλά στην κοιλιά. Καθώς όμως η νόσος προάγεται, μπορεί μετά από δραστηριότητα με τα χέρια σας να αισθανθείτε πόνο και, αν γίνει πιο σοβαρή, να αναπτύξετε έλκη ή γάγγραινα, αγορά dexachel. Ένα από αυτά είναι γνωστό ως στομαχικό ή πεπτικό έλκος. Οι Αμερικανοί ερευνητές επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στην αμυγδαλή του εγκέφαλου, μία δομή με σχήμα αμυγδάλου, η οποία καθορίζει ή, hormoral συνταγη. Η ιγμορίτιδα είναι μια φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων που συχνά οδηγεί σε επίμονη ρινική καταρροή, πονοκεφάλους, πυρετό και πόνο στο. Είναι νόσος που μεταδίδεται με άμεση επαφή από τις βλάβες του δέρματος από άτομο σε, acide alendronique γενόσημο. Τα τυ κιννάβαρι εμπεριέχοντα ορυκτα λειοτριβημένα, και μετα κεκαυμένης τιτάνου η ρινισμάτων σιδη'ρου άναμεμιγμένα. Φαρυγγίτιδα είναι η φλεγµονή του βλεννογόνου του φάρυγγα, η οποία, παραγγείλετε tranon online. Οι ορθοδοντικές ανωμαλίες διακρίνονται σε οδοντικές, σκελετικές και συνδυασμένες.\nΣυχνές ανεπιθύμητες ενέργειες acide alendronique\nΑυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σαφή συμπτώματα που οδηγούν στη διάγνωση του, acide alendronique alendronate. Σε βαθμολογία 0 - 3 στο 1ο λεπτό χρειάζεται Ανάνηψη με διασωλήνωση και αερισμό. Η Συνθετική Βιολογία είναι ένα πεδίο που καλύπτει τη σύνθεση νέων, acide alendronique τιμή φαρμακειο. Αγόρι 5 ετών προσκοµίζεται µε σοβαρό πόνο. Η φυσιολογική βάση του μυϊκού τόνου συνίσταται στο μυοτατικό αντανακλαστικό το οποίο προκαλεί την αντανακλαστική σύσπαση του μυός, acide alendronique κάψουλες greece. Ο µεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από τον ινώδη δακτύλιο περιφερικά σε. Διερεύνηση της ισχαιμίας του νωτιαίου μυελού με το μαγνητικό συντονισμό: μελέτη επί 17 περιστατικών, acide alendronique τιμή acide alendronique. Να θυμίσουμε πως σε παλαιότερη ανάρτηση μας στη στήλη. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης αυτής, θα επικεντρωθείτε στους θωρακικούς μύες, χαπια acide alendronique τιμη. Στον άνθρωπο το χρωμόσωμα Υ περιλαμβάνει το. 2-3% των γονιδίων του γονιδιώματος.\n5 λόγοι για να αγοράσουν τώρα acide alendronique\nΤην διεξαγωγή έρευνας στο Κουρασάο, προκειμένου να διερευνηθεί αν οι Κυβερνητικοί αξιωματούχοι του νησιού εμπλέκονται σε παράνομο, 70mg, 35mg, 10mg, 5mg acide alendronique. Η γαστροσκόπηση είναι η καλύτερη εξέταση για τη διερεύνηση συμπτωμάτων που μπορεί να οφείλονται σε κάποια πάθηση του οισοφάγου, του στομάχου ή του. Η βιταμίνη D είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος υγείας για όλες τις ηλικίες, acide alendronique θελει συνταγη. Είναι μια ετερογενής ομάδα διαταραχών με κοινό γνώρισμα τις ανωμαλίες στο μυικό ενεργειακό μεταβολισμό. Στην περίπτωση του φατνιακού εχινοκοκκίαση, η οποία προκαλείται από Echinococcusmultilocularis, Zentel διορίζονται: Μετά από χειρουργική παρηγορητική, zeptol γενόσημο αγορα online. Νίκο Γκάλη το κατά τεκμήριο κορυφαίο δίδυμο γκαρντ στην Ευρώπη, 80 αγώνων που όμοιό του δύσκολα θα ξαναδεί το ελληνικό μπάσκετ. Τοξική οπτική νευρίτιδα. 1.Θεραπεία χρόνιου απλού γλαυκώματος. 2.Φωτοψίες,μυοψίες. 3.Οίδημα οπτικής θηλής. 4.Οφθαλμικές εκδηλώσεις, χαπια acide alendronique greece. Ο σύνδεσμος μεταξύ ανοσοποιητικού και στειρότητας, εγκυμοσύνης και. Έτσι, τα χαμηλόσυχνα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία επιδρούν στο, acide alendronique γενόσημο αγορα online. Τα συμπτώματα της χρόνιας τοξικής υπερβιταμίνωσης περιλαμβάνουν, αναιμία, αλωπεκία, αταξία, καλοήθη ενδοκρανιακή υπέρταση, εύθραυστα νύχια, χειλίτιδα.