Στιγμές 2020 | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΕικόνες από τη χρονιά που άλλαξε τη ζωή μας.\nΈπειτα από 52 ημέρες στην εντατική και αφού τα τεστ άρχισαν να βγαίνουν επιτέλους αρνητικά, οι γιατροί του Hospital del Mar στη Βαρκελώνη σκέφτηκαν ότι η θέα της Μεσογείου και το φως του ήλιου θα έκαναν καλό στην αποθεραπεία του 60χρονου Φρανσίσκο Εσπάνα. Ένα δεκάλεπτο τη μέρα. Εξ ου και προέκυψε η παρακάτω παράξενη φωτογραφία, μία από αυτές που επιλέξαμε για να αφηγηθούμε στις σελίδες που ακολουθούν πώς κύλησε αυτή η έτσι κι αλλιώς παράξενη χρονιά. Ξεκινώντας από τις πρώτες μέρες του χρόνου, όταν άρχισαν να πληθαίνουν οι τρομακτικές ειδήσεις από την Κίνα, και καταλήγοντας στον πρώτο εμβολιασμό, πριν από λίγες ημέρες, της 91χρονης Αγγλίδας Μάργκαρετ Κίναν. Στο ενδιάμεσο αποτυπώνονται όλα όσα ζήσαμε: ο πόνος, ο φόβος και η αγωνία, οι απορίες, ο εγκλεισμός. Η ζωή επίσης, υπό το πρίσμα πάντα του ιού, είτε επρόκειτο για ένα μπάνιο στη θάλασσα είτε για το πώς γιορτάσαμε το Πάσχα ή για τις αμερικανικές εκλογές. Σε όλες τις εικόνες διαφαίνεται η αγωνιώδης προσπάθεια της ανθρωπότητας να προσαρμοστεί και να αντιμετωπίσει την πανδημία, να συνέλθει από το δυνατό αυτό χαστούκι που κλόνισε μια σειρά ψευδαισθήσεων και φανέρωσε με κυνισμό τις αδυναμίες μας. Αν διδαχτήκαμε κάτι από αυτό το σκληρό μάθημα και αν γίναμε τελικά πιο σοφοί και πιο δυνατοί, όπως διαλαλούν οι αισιόδοξοι, μένει να το δούμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μετά το 2020 δεν θα είμαστε ποτέ ξανά οι ίδιοι. Αυτονόητες, λοιπόν, οι ευχές για μια καλύτερη, πολύ καλύτερη χρονιά. ― Άθως Δημουλάς © AP Photo/Emilio Morenatti\nΤα νέα από τη Γουχάν\n30 Ιανουαρίου. Στην Κίνα, οι νεκροί από τον νέο κορωνοϊό, όπως τον αποκαλούν ακόμη, είναι 213. Οι 159 εξ αυτών στη Γουχάν, η οποία τελεί υπό γενικό lockdown. Μια βιομηχανική πόλη 11 εκατομμυρίων κατοίκων είναι στο pause. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακηρύσσει τον κορωνοϊό ως έκτακτη υγειονομική κατάσταση διεθνούς ενδιαφέροντος και οι φωτορεπόρτερ του γαλλικού πρακτορείου AFP τραβούν αυτή τη φωτογραφία: ο πρώτος νεκρός σε δημόσια θέα. Η εικόνα, που αποτυπώνει την ψυχρή πραγματικότητα της επιδημίας, κάνει τον γύρο του κόσμου και εμείς την κοιτάμε αποσβολωμένοι στις οθόνες τηλεοράσεων και ηλεκτρονικών συσκευών. Ένας μασκοφορεμένος άνδρας γύρω στα 60, με μια σακούλα με ψώνια στο χέρι, κείτεται νεκρός στη μέση του δρόμου. Οι στολές προστασίας των διασωστών πλάι του δίνουν τον τόνο του φόβου. Αυτόν με τον οποίο θα ζούσαμε τελικά όλη τη χρονιά. ― ΜΑΝΙΝΑ ΝΤΑΝΟΥ © Hector RETAMAL / AFP/Visualhellas.gr\nΠαρατηρώντας τις διαστάσεις που έπαιρνε η επιδημία στην Κίνα, οι αεροπορικές εταιρείες του πλανήτη αποφάσισαν να σταματήσουν για λίγες εβδομάδες τις πτήσεις από και προς τη Γουχάν. Σταδιακά η διακοπή πτήσεων επεκτεινόταν σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη της Γης και για όλο και μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Εκατομμύρια αεροπλάνα, όπως αυτά της φωτογραφίας από το Διεθνές Αεροδρόμιο της Γουχάν, έμειναν καθηλωμένα για μήνες στα αεροδρόμια του πλανήτη. Από εκείνες τις πρώτες ημέρες του 2020 πέρασαν έντεκα μήνες. Περισσότερες από είκοσι αεροπορικές εταιρείες ακύρωσαν ολοκληρωτικά τις πτήσεις τους και σχεδόν σαράντα τις μείωσαν από 25 έως 95%. Οι προσφερόμενες θέσεις επιβατών περιορίστηκαν κατά 51%, ενώ χάθηκαν περίπου 400 δισεκατομμύρια δολάρια λόγω της μείωσης του αριθμού επιβατών, που έφτασε το 60%. ― ΜΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ©EPA/YUAN ZHENG\nΤα νοσοκομεία που «φύτρωσαν»\nΣτις αρχές Φεβρουαρίου, περισσότερα από 400 άτομα είχαν χάσει τη ζωή τους και 20.000 είχαν μολυνθεί από τον κορωνοϊό στην επαρχία Χουμπέι, με επίκεντρο τη Γουχάν, την «πρωτεύουσα» τότε της επιδημίας Covid-19. Δεκάδες αθλητικές, πολιτιστικές και εκθεσιακές εγκαταστάσεις μετατράπηκαν σχεδόν εν μια νυκτί σε προσωρινά νοσοκομεία –σαν αυτό της φωτογραφίας– προσφέροντας 10.000 νοσοκομειακά κρεβάτια σε μια πόλη που τα χρειαζόταν απεγνωσμένα, καθώς τα κρούσματα αυξάνονταν ραγδαία. Το μεγαλύτερο επίτευγμα, φυσικά, υπήρξε η ανέγερση δύο νοσοκομείων-μαμούθ σε μόλις ένα δεκαήμερο. Επτά χιλιάδες εργάτες δούλεψαν νυχθημερόν σε βάρδιες για την ανέγερση του νοσοκομείου Huoshenshan (βουνό του Θεού της Φωτιάς στα κινεζικά), έκτασης 60.000 τ.μ. και δυναμικότητας 1.000 κρεβατιών. Το νοσοκομείο Leishenshan (βουνό του Θεού του Κεραυνού) συνεισέφερε επιπλέον 1.600 κρεβάτια για την περίθαλψη των νοσούντων. Η τιτάνια προσπάθεια της ανέγερσης μεταδόθηκε σε live streaming, συγκεντρώνοντας δεκάδες εκατομμύρια views. ― ΜΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ © Xiao Yijiu/Xinhua via AP\nΤα λιγοστά γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν απομείνει στα ράφια ενός σούπερ μάρκετ της πόλης Χάρπεντεν, στο Χέρτφορντσιρ της Βρετανίας, στις 18 Μαρτίου μαρτυρούν τις επιδρομές των καταναλωτών υπό τον φόβο της έλλειψης βασικών καθημερινών αγαθών, καθώς η πανδημία εξελίσσεται. Την ίδια μέρα, οι βρετανικές αρχές ανακοινώνουν ότι οι θάνατοι από κορωνοϊό έχουν ξεπεράσει τους 100. Συγχρόνως, η λίρα βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο της, έναντι του δολαρίου, από το 1985, ενώ ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον αναγγέλλει το κλείσιμο των σχολείων. Το επόμενο διάστημα, τα ράφια θα φιλοξενούν ξανά τα συνήθη προϊόντα και τα καρότσια θα γεμίσουν και πάλι. Και για πολλούς Βρετανούς, όπως και για εκατομμύρια καταναλωτές ανά τον κόσμο, μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ θα παραμείνει μία από τις ελάχιστες επιτρεπόμενες «βόλτες» του 2020.― ΕΛΙΣ ΚΙΣ © REUTERS/Peter Cziborra\nΈνα βράδυ στο Σάο Πάολο\nΦωτογραφία ή καλύτερα ακτινογραφία από το Σάο Πάολο της Βραζιλίας, 19 Μαρτίου, εν μέσω μερικού lockdown, το οποίο οι τοπικές αρχές έχουν επιβάλει στις δύο μεγάλες πόλεις της χώρας (μαζί με το Ρίο ντε Τζανέιρο). Ο πρόεδρος Μπολσονάρο αρνείται να επιβάλει περιορισμούς, υποτιμά τον ιό και τον αποκαλεί «γριπούλα», βάζοντας σοβαρή υποψηφιότητα για τον τίτλο του πιο επικίνδυνου ηγέτη-αρνητή που είδε ο πλανήτης σε αυτή την πανδημία. Λίγους μήνες αργότερα θα νοσήσει και ο ίδιος, αφού περιφέρεται για καιρό χωρίς μάσκα και χωρίς να κρατάει τις απαραίτητες αποστάσεις. Τελικά, ξεπέρασε τον ιό, όμως δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για τη χώρα του. Η Βραζιλία έχει πληγεί δραματικά (περισσότεροι από 185.000 θάνατοι συνολικά έως τώρα), με τους νεκρούς να φτάνουν πλέον τους 1.000 την ημέρα. ― ΜΑΝΙΝΑ ΝΤΑΝΟΥ © Victor Moriyama/The New York Times\nΤότε που ο κόσμος ακινητοποιήθηκε\n«Ωραία», θα έλεγα αν δεν κινδύνευα να χαρακτηριστώ ανάλγητη. Δεν ήταν ωραίο το 2020· ήταν άσπλαχνο με την ανθρωπότητα, σκληρό με τα όνειρά μας, ισοπεδωτικό με τις επιθυμίες μας. Όμως λέω «ωραία» για την παρηγορητική θαλπωρή αυτής της καθημερινής εικόνας του περασμένου Μαρτίου: για το φωτεινό μπλουζάκι του κοριτσιού και τον μαλλιαρό σκύλο της, το φαγητό που μοιράζονται οι δύο γυναίκες, κι ας βρίσκονται σε διαφορικό δωμάτιο, τον πολύχρωμο μικρόκοσμο του νεοϋορκέζικου σπιτιού που σαν άγκυρα τις κρατάει ασφαλείς στο παρόν. Για όσους καταφέραμε να φτάσουμε μέχρι εδώ σώοι, αντιμετωπίζοντας τους βαθύτερους φόβους μας για την ασθένεια και τον θάνατο, για όσους επιβιώσαμε και συνεχίζουμε να προσπαθούμε, αυτή θα είναι η χρονιά της παύσης. Η φωτογραφία θα μπορούσε να έχει τίτλο «Τότε που ο κόσμος ακινητοποιήθηκε». Και όλοι θα ξέρουμε πως τραβήχτηκε το 2020. ― ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ © Brittainy Newman/The New York Times\nΠριν η πανδημία γίνει «η νέα κανονικότητα» για τον πλανήτη, πριν εξοικειωθούμε με εικόνες όπως αυτή, υπήρξε το Μπέργκαμο. Η Λομβαρδία, στη βόρεια Ιταλία, με σχεδόν 25.000 θανάτους, «λαβώθηκε» από τον κορωνοϊό όσο καμία άλλη περιφέρεια της Ευρώπης. Ειδικά στο Μπέργκαμο, την πρωτεύουσά της, ο απολογισμός είναι δραματικός: δεν υπάρχει κάτοικος που να μην έχασε κάποιον συγγενή... Εδώ, αρχές Απριλίου, εθελοντές του ιταλικού Ερυθρού Σταυρού σε επισκέψεις ασθενών με Covid-19 κατ’ οίκον. Γιατί, ευτυχώς, το είδαμε κι αυτό σε πολλές χώρες: η διάθεση για προσφορά, η ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη να υπερισχύουν του φόβου της νόσησης και του θανάτου. ― ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ © Marco Di Lauro/Getty Images/Ideal Image\nΔυόμισι μήνες μετά\nΟι πιο άτυχοι άνθρωποι στον κόσμο για τους πρώτους μήνες του 2020, οι κάτοικοι της Γουχάν, έγιναν ξαφνικά οι πιο τυχεροί άνθρωποι στον κόσμο στις 8 Απριλίου. Ήταν αυτοί που ξεμπέρδεψαν. Τη στιγμή που ο δυτικός κόσμος βρισκόταν σε lockdown και απόγνωση, η πόλη από την οποία ξεκίνησαν όλα επέστρεφε στους κανονικούς της ρυθμούς. Η άρση των περιοριστικών μέτρων στη Γουχάν, σχεδόν δυόμισι μήνες μετά την επιβολή τους, έδωσε την ευκαιρία στους τρεις φίλους της φωτογραφίας να διοργανώσουν αυτό το παράξενο, υπαίθριο δείπνο-reunion. Στα πρόσωπά τους διακρίνονται η ταλαιπωρία και η ανακούφιση – αυτό που δεν διακρίνεται είναι το σημάδι της ιστορίας. Αυτοί οι τρεις και τα 11 εκατομμύρια συμπολίτες τους θα είναι πάντα οι κάτοικοι της Γουχάν και το όνομα της πόλης τους θα προκαλεί για δεκαετίες δυσάρεστους συνειρμούς. Πολύ δυσάρεστο και άδικο, αλλά το στίγμα θα αργήσει να φύγει. ― AΘΩΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ © EPA/ROMAN PILIPEY\n«Χριστός Ανέστη» στο μπαλκόνι\nΚι ύστερα ήρθε η Ανάσταση. Η Ελλάδα ακόμα σε καραντίνα, κι έτσι βγήκαμε στα μπαλκόνια, όσοι είχαμε τουλάχιστον, στα οποία μεταφέρθηκε την άνοιξη όλος μας ο κόσμος – η βόλτα, το γυμναστήριο, το γραφείο, η παιδική χαρά. Οι περισσότεροι κρατούσαν κεριά που όμως δεν μετέφεραν το Άγιο Φως, αλλά αυτό του αναπτήρα –το Άγιο Φως έφτασε στην Αθήνα, αλλά δεν μοιράστηκε στον κόσμο–, υπό τους ήχους του «Χριστός Ανέστη» που έφτανε από τα μεγάφωνα των άδειων εκκλησιών. Πάνε τα οικογενειακά γλέντια, το σούβλισμα του οβελία, οι εκδρομές, η επιστροφή στο χωριό. Του χρόνου είπαμε και γι’ αυτά. Και μπορεί εμείς να μην ανασταινόμαστε, όμως τα μπαλκόνια μας εκείνο το βράδυ μάς θύμιζαν ότι, ακόμα κι έτσι, η ζωή συνεχίζεται. ― ΜΑΝΙΝΑ ΝΤΑΝΟΥ ©AP Photo/Michael Varaklas\n«Προσπάθησα να δίνω χρήσιμες πληροφορίες, να απαντώ στα ερωτήματα των δημοσιογράφων και κάποιες φορές να εμψυχώνω μια κοινωνία που αγωνιούσε [...]. Αναπάντεχα και απροσδόκητα βρέθηκα τόσο κοντά σας μέσω του τηλεοπτικού φακού», δήλωσε ο Σωτήρης Τσιόδρας απευθυνόμενος στους πολίτες στα τέλη της περασμένης άνοιξης. Ο μέχρι τότε άγνωστος εκτός ιατρικής και ακαδημαϊκής κοινότητας καθηγητής Παθολογίας - Λοιμωξιολογίας έκανε διακριτικά την εμφάνισή του στα μέσα ενημέρωσης από τον Φεβρουάριο, ως εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας, ενώ από τις 16 Μαρτίου έγινε καθημερινός «επισκέπτης» σε χιλιάδες ελληνικά σπίτια μέσω του «ραντεβού των 18.00» για την ενημέρωση για τον κορωνοϊό. Ειδικά κατά το ανοιξιάτικο lockdown, όταν η επιδημιολογική εικόνα της χώρας ήταν απροσδόκητα καλή σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, τα ποσοστά αποδοχής του κ. Τσιόδρα από τον ελληνικό λαό άγγιξαν το απόλυτο. ― ΜΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ©ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ\nΜια βουτιά στο Νιούκαστλ\nΤέλη Απριλίου και τα lockdown σε όλο τον κόσμο καλά κρατούν. Ο Βρετανός τριαθλητής Λόιντ Μπέμπινγκτον ξέρει ότι δεν θα χρειαστεί να είναι έτοιμος για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, καθώς η αναβολή τους έχει ήδη ανακοινωθεί, όμως γνωρίζει καλά, όπως και οι περισσότεροι επαγγελματίες αθλητές, ότι δεν έχει περιθώριο να αφήσει τη φυσική του κατάσταση στην τύχη της. Η λύση; Μια φουσκωτή πισίνα στην πίσω αυλή στο σπίτι του στο Νιούκαστλ, όπου, δεμένος με έναν ιμάντα κολυμπά ώρες στατικά, με τον πατέρα του και τους γείτονες να τον επευφημούν. Δεν ήταν ο μόνος που βρήκε τέτοιες λύσεις. Πολλοί αθλητές μετέτρεψαν τμήματα των σπιτιών τους σε αυτοσχέδια γυμναστήρια/κολυμβητήρια, προκειμένου να διασώσουν όχι μόνο τη φόρμα, αλλά και την ψυχολογία τους. Μπορεί να μην είμαστε όλοι αθλητές, αλλά καταλαβαίνουμε το γιατί. Όλοι πασχίσαμε φέτος να χωρέσουμε ολόκληρο τον κόσμο μέσα στο σπίτι μας. ― ΜΑΝΙΝΑ ΝΤΑΝΟΥ © REUTERS/Carl Recine\nΈχοντας μόλις απαγγείλει την προσευχή «Regina Caeli», ο Πάπας Φραγκίσκος στέκεται στο παράθυρο του γραφείου του. Μπροστά του απλώνεται η πλατεία του Αγίου Πέτρου, ένα από τα πιο επισκέψιμα –υπό κανονικές συνθήκες– σημεία του πλανήτη. Όμως, στις 10 Μαΐου, ο 84χρονος ποντίφικας ατενίζει μια άδεια πλατεία, ενώ και ο ίδιος έχει αφήσει πίσω του τις τεράστιες συναθροίσεις και τα μακρινά ταξίδια. Λίγους μήνες αργότερα, σε ένα νέο βιβλίο, με τίτλο «Ας ονειρευτούμε», το οποίο συνυπογράφει με τον βιογράφο του, Όστεν Άιβερι, ο Πάπας θα απευθυνθεί στην παγκόσμια καθολική κοινότητα και όχι μόνο. «Για να βγούμε από αυτή την κρίση καλύτεροι, πρέπει να ανακτήσουμε τη γνώση ότι ως άνθρωποι μοιραζόμαστε έναν κοινό προορισμό», γράφει. «Η πανδημία μάς υπενθύμισε ότι κανείς δεν μπορεί να σωθεί μόνος του». ― ΕΛΙΣ ΚΙΣ © EPA/VATICAN MEDIA HANDOUT\nΗλιοθεραπεία υπό επιτήρηση\nΣτις 20 Μαΐου, το Εδιμβούργο ζούσε έναν (σκωτσέζικο) καύσωνα, την πιο ζεστή ημέρα της χρονιάς έως τότε: το θερμόμετρο στους 23 βαθμούς. Ο καιρός δεν λογαριάζει καραντίνα άλλωστε. Η Σκωτία είχε ήδη αρχίσει να χαλαρώνει τα μέτρα απαγόρευσης –από το «Μένουμε σπίτι» στο «Είμαστε σε ετοιμότητα»–, αλλά η κυβέρνηση σύστηνε στους κατοίκους να μην ξεχυθούν στις παραλίες. Οι περισσότεροι δεν αντιστάθηκαν. Μόνο που αυτή τη φορά είχαν παράδοξη παρέα. Η αστυνομία επέβλεπε τους ανοιχτούς χώρους πιθανού συγχρωτισμού, όπως τις ακτές, κι έτσι ο κόσμος έκανε ηλιοθεραπεία υπό επιτήρηση, με τους αστυνομικούς να ιδρώνουν και να ασθμαίνουν κάτω από τις στολές τους και τον μεσημεριανό ήλιο. Αν κάτι συνηθίσαμε (;) φέτος είναι να κάνουμε τα πάντα υπό διαρκή έλεγχο. Ακόμα και τα μπάνια του λαού. ― ΜΑΝΙΝΑ ΝΤΑΝΟΥ © Jeff J Mitchell/Getty Images/IDEAL IMAGE\nΤέλος Μαΐου σε ένα προάστιο της Νέας Υόρκης, το Σαββατοκύριακο που οι Αμερικανοί τιμούν τους πεσόντες στα πεδία των μαχών. Έχουν χάσει κάποιον δικό τους οι δύο γυναίκες που αγκαλιάζονται στη φωτογραφία; Δεν το γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε ότι είναι μητέρα και κόρη και ότι έχουν να συναντηθούν περισσότερο από δύο μήνες εξαιτίας του κορωνοϊού – εκείνη τη στιγμή στις ΗΠΑ ο αριθμός των νεκρών έφτανε τους 100.000. Κρέμασαν, λοιπόν, αυτό το νάιλον στο σχοινί του απλώματος στον κήπο για μια ασφαλή αγκαλιά – το αντίθετο της κοινωνικής αποστασιοποίησης που καθιερώθηκε ως απαραίτητη συνθήκη αυτούς τους μήνες. Απαραίτητη είναι και η επαφή όμως. Έτσι φαίνεται. Όσο για το νάιλον, που θολώνει τις μορφές, μπορούμε απλώς να πούμε ότι είναι συμβατό με την περίσταση. Ημέρα Μνήμης. Ξεθωριάζει καμιά φορά, αλλά δεν σβήνει... ― ΑΘΩΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ ©Al Bello/Getty Images/IDEAL IMAGE\nΡεσιτάλ για έναν\nΘα μπορούσε να είναι η εικόνα της απόλυτης μουσικής πολυτέλειας. Όμως, αυτό το «προσωπικό» ρεσιτάλ βιολιού που δίνει μια μουσικός απέναντι σε μία και μοναδική θεατή, σε μια ταράτσα στη Στουτγάρδη της Γερμανίας, τις τελευταίες ημέρες της φετινής άνοιξης, παρουσιάζει και υπογραμμίζει το πλαίσιο-σύμβολο της κοινωνικής αποστασιοποίησης τον καιρό της Covid-19. Από τις ταράτσες και τα μπαλκόνια μέχρι τους θαλάμους νοσοκομείων, η μουσική δεν σταμάτησε να παίζει έναν δικό της, ζωτικής σημασίας ρόλο, συντροφεύοντας το κοινό παγκοσμίως καθ’ όλη τη διάρκεια του 2020. Υπήρξαν και εκείνοι που ένωσαν τις μουσικές τους δυνάμεις μέσω οθόνης, ερμηνεύοντας έργα ο ένας «δίπλα» στον άλλο. Όλοι μαζί δημιούργησαν μια ανθρώπινη, ενωτική «τάση» της εποχής της πανδημίας, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι γενικότερα η τέχνη λειτουργεί και ως θεραπεία. ― ΕΛΙΣ ΚΙΣ ©Laetitia Vancon/The New York Times\nΠολύ πριν ξεσπάσει η πανδημία του κορωνοϊού, στην Αμερική ενδημούσε ένας άλλος ιός, αυτός του ρατσισμού. Ταχύς στην εξάπλωση, ύπουλος, μέσα στα χρόνια έχει υποστεί διάφορες μεταλλάξεις και μία από αυτές είναι η αστυνομική βία απέναντι σε μαύρους και μειονότητες. Θύμα του έπεσε και ο Τζορτζ Φλόιντ την περασμένη άνοιξη. Ασφυξία, σαν αυτή που προκαλεί ο κορωνοϊός, ένιωσε και εκείνος, όχι όμως από κάποια λοίμωξη αλλά από το γόνατο ενός αστυνομικού που πίεζε τον λαιμό του. Ο θάνατός του ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, επανέφερε το κίνημα «Black Lives Matter» και ξεκίνησε συζητήσεις για μια εκ βάθρων αλλαγή στην αμερικανική κοινωνία και όχι μόνο. Όλα αυτά, όμως, στη σκιά του κορωνοϊού, που ασυναίσθητα σε κάνει να σκέφτεσαι, βλέποντας διαδηλώσεις όπως αυτή στη Μινεάπολη, «μήπως είναι πολύ κοντά μεταξύ τους;». Τουλάχιστον πάνω στα άλογα υπάρχει μια απόσταση. ― ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ © REUTERS/Adrees Latif\nΈξι Ιουνίου. Στην πελώρια οθόνη, στο πάρκινγκ του Λυκαβηττού, οι μορφές του Τζον Τραβόλτα και της Ολίβια Νιούτον-Τζον από το καλτ «Grease» του 1978, ενώνονται σε ένα φιλί, με φόντο το αθηναϊκό ηλιοβασίλεμα. Μαζί με όλες τις καινούργιες «μόδες» που έφερε/επέβαλε η πανδημία είχαμε και μια μάλλον ευχάριστη: τα ξεχασμένα για τη χώρα μας σινεμά drive-in επανήλθαν φέτος, σε λιγότερο ή περισσότερο άρτιες εκδοχές, προκειμένου το κοινό να παρακολουθήσει ταινίες, τηρώντας τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Ανάμεσά τους, αυτό του Λυκαβηττού ήταν σίγουρα το κορυφαίο, προφανώς λόγω τοποθεσίας αλλά και οργάνωσης, με την ομάδα του Cinema Alive να προσφέρει μια συνολική εμπειρία με αμερικανικό άρωμα σε όσους ανέβηκαν εκείνες τις ημέρες στον λόφο. ― ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ ©AP Photo/Yorgos Karahalis\nΤην Τρίτη 30 Ιουνίου, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σε ένα τραπέζι μήκους 515 μ. που στήθηκε στην εμβληματική Γέφυρα του Καρόλου στην Πράγα, για να γιορτάσουν το… τέλος του κορωνοϊού. Ήταν η μέρα που η κυβέρνηση της Τσεχίας ανακοίνωσε την άρση των μέτρων για τον περιορισμό της εξάπλωσης της πανδημίας. Οι διοργανωτές της εκδήλωσης κάλυψαν το τραπέζι με άσπρα τραπεζομάντιλα, το στόλισαν με μαργαρίτες και κάλεσαν τους κατοίκους της πρωτεύουσας να φέρουν το φαγητό τους και να το μοιραστούν με τους συνδαιτυμόνες τους. Έως τότε η Τσεχία των 10,7 εκατ. κατοίκων είχε 12.000 κρούσματα και 350 θανάτους. Το φθινόπωρο η χώρα βίωσε καταστροφικά το δεύτερο κύμα της πανδημίας, φτάνοντας τον Νοέμβριο σε αριθμό ρεκόρ άνω των 15.000 κρουσμάτων την ημέρα. ― ΜΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ © EPA/MARTIN DIVISEK\n17 Αυγούστου: Ο 94χρονος Αμερικανός Τζόσι Μοντόγια, βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, νοσηλεύεται στη μονάδα Covid-19 κέντρου αποκατάστασης ηλικιωμένων της Αλμπουκέρκης. Του λείπει η οικογένειά του, τα παιδιά και τα εγγόνια του. Μια νοσοκόμα, η Μάικα Αλβάρες, μπαίνει ένα πρωί στο δωμάτιό του με το τάμπλετ της. Τα μάτια του ασθενούς φωτίζονται όταν στην οθόνη, μέσω του FaceTime, βλέπει την κόρη του. «Μπαμπά μου», λέει με τρεμάμενη φωνή η Λίλι. «Πότε θα σας ξαναδώ, άραγε;» ρωτάει ο κύριος Μοντόγια. Αρχίζουν να κουβεντιάζουν. Και το τάμπλετ γίνεται... άνθρωπος. Γίνεται το άγγιγμα που ο ηλικιωμένος τόσο λαχταρά, γίνεται η παρηγορητική παρουσία που τόσο έχει ανάγκη δίπλα του. Για λίγο μόνο. Μετά, η οθόνη σβήνει, η νοσοκόμα κλείνει την πόρτα πίσω της και το δωμάτιο πλημμυρίζει ξανά η σιωπή. Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο Τζόσι Μοντόγια έχασε τη μάχη με τον κορωνοϊό. Ο θάνατός του ήταν ίδιος με εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στον κόσμο μετά την έναρξη της πανδημίας: μοναχικός, ασυντρόφευτος. *Να θυμάσαι τον θάνατο ― ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ © Isadora Kosofsky/The New York Times\nΗ νέα σχολική τάξη\nΕκατομμύρια μαθητές ανά την υφήλιο απομακρύνθηκαν τον Μάρτιο από τις σχολικές τάξεις λόγω της πανδημίας. Η τηλεκπαίδευση μέσω υπολογιστή και η εκπαιδευτική τηλεόραση έγιναν τα νέα εργαλεία μάθησης. Στο Μεξικό –όπου ζει η μαθήτρια της φωτογραφίας–, που πλησιάζει τους 120.000 θανάτους και έχουν καταγραφεί, επισήμως τουλάχιστον, 1.300.000 κρούσματα, τα σχολεία είναι κλειστά εδώ και μήνες και καθημερινά μεταδίδονται τηλεοπτικά 18 ώρες εκπαιδευτικού προγράμματος για παιδιά δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Πολλά από αυτά τα μαθήματα είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο. Αυτή τη στιγμή στον πλανήτη τα σχολεία είναι κλειστά σε είκοσι επτά χώρες και περίπου 300.000.000 παιδιά είναι εκτός τάξεων. Υπολογίζεται δε ότι 1 δισ. μαθητές κινδυνεύουν να μείνουν πίσω στη μάθηση λόγω της αναστολής λειτουργίας των σχολείων σε 188 χώρες τους προηγούμενους μήνες. ― ΜΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ©AP Photo/Marco Ugarte\nΟι συμβολισμοί του Λευκού Οίκου\nΣαν άλλος υπερήρωας του Χόλιγουντ, ο Ντόναλντ Τραμπ έστελνε το σήμα σε όσους ήταν έτοιμοι να το αποκωδικοποιήσουν. Όσοι λοιπόν έψαχναν μικροτσίπ και συσκευές παρακολούθησης μέσα στις διπλωμένες βαμβακερές πτυχώσεις, όσοι αναζητούσαν συνδέσεις με σκοτεινά κέντρα ελέγχου και εξουσίας, όσοι παλιότερα έβλεπαν ούφο έξω από το ράντσο τους, ήξεραν ποιος τους έλεγε «αλήθεια» ή έστω τη δική τους αλήθεια. Οι αριθμοί όμως ήταν αμείλικτοι ακόμα και για εκείνους. Τα κρούσματα και οι νεκροί στις ΗΠΑ χτύπησαν κόκκινο και ο έλεγχος χάθηκε, σε πείσμα του απερχόμενου προέδρου, που λίγο μετά τη νοσηλεία του έβγαλε επιδεικτικά τη μάσκα του έξω από τον Λευκό Οίκο. Ευτυχώς η πλειοψηφία των Αμερικανών έβαλε τη μύτη μέσα και ψήφισε. ― ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ©Anna Moneymaker/The New York Times\nΑυτές τις στολές είχαμε συνηθίσει να τις βλέπουμε σε ταινίες ή στις ειδήσεις σε κάποια καταστροφή που είχε γίνει κάπου μακριά και που πολύ λίγο, τέλος πάντων, μπορούσε να μας αγγίξει. Μέσα στη χρονιά συνηθίσαμε να τις βλέπουμε γύρω μας. Κάποιοι ίσως τις φόρεσαν. Συνηθίσαμε ότι απειλούμαστε αυτούς τους μήνες. Συνηθίσαμε στον κίνδυνο και στα άσχημα νέα. Συνηθίσαμε στην απογευματινή ενημέρωση – πόσα κρούσματα, πόσοι διασωληνωμένοι, πόσοι νεκροί. Αυτό είναι το θέμα. Κάποια πράγματα δεν συνηθίζονται. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στις αρχές του Δεκέμβρη στην Αθήνα και δεν χρειάζεται κανένα άλλο σχόλιο. Αποτυπώνει πλήρως τη χρονιά που ολοκληρώνεται. ― AΘΩΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ © REUTERS/Giorgos Moutafis\nΤο τσίμπημα της ιστορίας\nΉταν Τρίτη 8 Δεκεμβρίου, στις 6 και 31 το πρωί, ώρα Αγγλίας. Από εκείνη την απειροελάχιστη στιγμή (όσο χρειάζεται, δηλαδή, μια βελόνα να διαπεράσει την ανθρώπινη φλέβα) το όνομα της Μάργκαρετ Κίναν πέρασε στην αθανασία. Τα (μελλοντικά) βιβλία για την πανδημία, οι καταχωρίσεις στο διαδίκτυο, το λήμμα του κορωνοϊού στην Wikipedia, όλα θα έχουν μια περίοπτη θέση για την 91χρονη γυναίκα από το Kόβεντρι στις έντυπες ή στις ηλεκτρονικές τους σελίδες: θα είναι για πάντα ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο χορηγήθηκε το πρώτο εγκεκριμένο εμβόλιο κατά του κορωνοϊου, το οποίο παράχθηκε σε χρόνο ρεκόρ (σε μόλις 10 μήνες, όταν ο μέσος όρος παραγωγής εμβολίων είναι τα 10 χρόνια). Αλλά μαζί με τη ζωή της Κίναν άλλαξε λίγο και η δική μας ζωή. Στο ανεπιτήδευτο αλλά φορτισμένο συναισθηματικά χαμόγελό της (που διακρινόταν έντονα, παρά τη μάσκα της) καθρεφτίστηκαν οι ελπίδες δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Όλοι είδαμε για λίγο τον κόσμο μέσα από τα δικά της βουρκωμένα, λαμπερά μάτια. ― ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ © Jacob King/Pool via AP\n25.12.2020 • 11:08\nUPD: 28.12.2020 • 12:30


Χοντρός και Λιγνός, η ιστορία | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΟ Τζον Σ. Ράιλι και ο Στιβ Κούγκαν υποδύονται τους Ολι και Σταν, αντίστοιχα, αναπτύσσοντας πολύ καλή χημεία μεταξύ τους.\n28 Ιανουαρίου, 2019 28.01.2019 • 10:13\n«Χοντρός και Λιγνός» ***\nΕρμηνείες: Στιβ Κούγκαν, Τζον Σ. Ράιλι, Σίρλεϊ Χέντερσον, Νίνα Αριάντα\nΗ κινηματογραφική νοσταλγία και η συγκίνηση πλημμυρίζουν αυτή την εβδομάδα την οθόνη, καθώς το πιο διάσημο κωμικό δίδυμο στην ιστορία του σινεμά έρχεται για να μας ταξιδέψει πίσω στη χρυσή εποχή και λίγο… παραπέρα. Το σενάριο του Τζεφ Πόουπ («Philomena») δεν ασχολείται τόσο με τη βιογραφία του Χοντρού και του Λιγνού κατά τη διάρκεια της μεγάλης δόξας τους· αντιθέτως, επικεντρώνει τη δράση του στα τέλη της δεκαετίας του ’40, όταν οι δυο τους ξεκινούν περιοδεία στα θέατρα της Βρετανίας, σε μια προσπάθεια να δώσουν νέα πνοή στη μάλλον παρηκμασμένη καριέρα τους.\nΟ Στιβ Κούγκαν και ο Τζον Σ. Ράιλι υποδύονται τον Σταν και τον Ολι, αντίστοιχα, σε μια γλυκιά, αν και συμβατική αφήγηση που σκοπό έχει να αναδείξει την εν πολλοίς άγνωστη προσωπική σχέση μεταξύ των δύο ανδρών. Υστερα από ένα απολαυστικό άνοιγμα, όπου οι δυο τους συζητούν για τα προβλήματα που ανακύπτουν από τους συνεχείς γάμους-διαζύγια («πρέπει να σταματήσεις να παντρεύεσαι, φίλε!»), μεταφερόμαστε μία δεκαετία μετά και στην περιοδεία της Βρετανίας. Εχοντας χάσει πια την επαφή του με τις νεότερες γενιές, το δίδυμο ξεκινά εμφανίσεις σε μισοάδεια θέατρα και το μέλλον μοιάζει δυσοίωνο, ωστόσο γρήγορα το πηγαίο ταλέντο και η χημεία τους επί σκηνής ξεχωρίζουν ξανά. Παράλληλα, όμως, προηγούμενες διαφορές μεταξύ τους έρχονται στο προσκήνιο, απειλώντας να καταστρέψουν τα πάντα.\nΗ αληθινή ιστορία των δύο θρύλων της κωμωδίας εξυπηρετεί την, σε δεύτερο πλάνο, προσέγγιση του καλλιτεχνικού λυκόφωτος. Ο Σταν και ο Ολι βιώνουν ταυτόχρονα το φυσικό γήρας, που δεν τους επιτρέπει π.χ. να κάνουν κάποια νούμερα του παρελθόντος, μαζί με το γεγονός πως πρέπει οι ίδιοι πλέον να κυνηγούν δουλειές που άλλοτε θα τους προσφέρονταν απλόχερα. Παρόλο που τα νούμερά τους δεν είναι ξεπερασμένα, ειδικά η αμείλικτη βιομηχανία του κινηματογράφου τούς έχει αφήσει πίσω. Από την άλλη, είναι μοναδικός ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να μετατρέψουν κάθε καθημερινή κατάσταση σε κωμική, αυτοσχεδιάζοντας επιτόπου.\nΦυσικά, το μεγάλο ατού για την όποια επιτυχία της βιογραφίας είναι οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών. Ο Στιβ Κούγκαν είναι ως συνήθως απολαυστικός ενώ και ο Ράιλι τα καταφέρνει καλά, κλεισμένος στο πλήθος των προσθετικών του «Χοντρού». Το πιο σημαντικό, ως δίδυμο αναπτύσσουν πολύ καλή χημεία, καταφέρνοντας να μεταφέρουν σε μεγάλο βαθμό τη μαγεία του Σταν και του Ολι. «Οπως συμβαίνει με πολλούς κωμικούς, δεν υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στον κωμικό χαρακτήρα που υποδύονται και στο ποιοι είναι στα αλήθεια, ειδικά αν είναι πολύ αναμεμειγμένοι στη δημιουργική διαδικασία. Υπάρχει μια αλληλεπικάλυψη και προσπαθούμε να επιτρέψουμε στο κοινό να το δει αυτό. Είμαστε πιστοί σε αυτό που είναι οι δύο χαρακτήρες», παρατηρεί σχετικά ο Κούγκαν.\nΣτο «Νησί της αποπλάνησης», ο Στίβεν Νάιτ («Σε λάθος χρόνο») συναντιέται με τον Μάθιου Μακόναχι για ένα μυστηριώδες θρίλερ που εκτυλίσσεται κάτω από τον ήλιο της Καραϊβικής. Εκεί βρίσκεται ο Μπέικερ Ντιλ, καπετάνιος αλιευτικού, ο οποίος έχει πάθει ψύχωση με το κυνήγι ενός πελώριου τόνου. Το ψυχολογικό του φορτίο, ωστόσο, θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο όταν στο νησί φτάνει η πρώην σύζυγός του (Αν Χάθαγουεϊ) μαζί με τον κτηνώδη πατριό του γιου του. Ο Νάιτ δημιουργεί δεξιοτεχνικά την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να μας οδηγήσει στις αποκαλύψεις του δεύτερου μέρους, ακόμη κι αν αυτές μοιάζουν λίγο τραβηγμένες.\nΣτο «Πιστό αντίγραφο», ο Κιάνου Ριβς ερμηνεύει έναν νευροεπιστήμονα ο οποίος είναι αποφασισμένος να κάνει τα πάντα προκειμένου να φέρει πίσω την οικογένειά του, που έχασε σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Κάπως έτσι θα φτάσει να παραβιάσει ένα κυβερνητικό εργαστήριο, αλλά και να πειραματιστεί επικίνδυνα με τους νόμους της φύσης.\nΣτο «Η Ντιλιλί στο Παρίσι» παρακολουθούμε ένα γαλλικό animation με μπόλικη νοσταλγική διάθεση αλλά και σύγχρονα φεμινιστικά μηνύματα, διά χειρός του Μισέλ Οσελό («Ο Κιρικού και η μάγισσα»). Το Παρίσι της μπελ επόκ συγκλονίζεται από τις εξαφανίσεις νεαρών κοριτσιών και η μικρή Ντιλιλί, μαζί με έναν καλό της φίλο, αποφασίζει να εξιχνιάσει την υπόθεση. Η έρευνα θα φέρει στον δρόμο τους εμβληματικές φιγούρες των τεχνών και των επιστημών, όπως ο Πικάσο, ο Μονέ, ο Προυστ, ο Παστέρ, η Μαρί Κιουρί και πολλοί άλλοι, ενώ τελικά θα τους οδηγήσει και στα ίχνη μιας μυστικής αδελφότητας με νοσηρούς σκοπούς.


Επίθεση στο σπίτι του δημοσιογράφου Άρη Πορτοσάλτε - Ενυπόγραφα\nΕΝΥΠΟΓΡΑΦΑ, Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2020 - 8:55 0 1 min read\nΕπίθεση στο σπίτι του δημοσιογράφου του ΣΚΑΪ Άρη Πορτοσάλτε πραγματοποίησαν μέλη της αναρχικής συλλογικότητας «Ρουβίκωνας», όπως κοινοποίησε ο ίδιος στον λογαριασμό του στο Twitter.\nΣυγκεκριμένα πέταξαν τρικάκια, περνώντας έξω από την οικία, τα οποία ανέγραφαν συνθήματα, ενώ λίγη ώρα αργότερα αναρτήθηκε κείμενο του «Ρουβίκωνα» στην ιστοσελίδα της συλλογικότητας όπου αναφέρονται οι λόγοι της συγκεκριμένης ενέργειας.\nΣύμφωνα με τον δημοσιογράφο «τα φασιστικά τάγματα εφόδου του “Ρουβίκωνα” σε τρομοκρατική επιδρομή απόψε στην είσοδο της πολυκατοικίας μου. Η Δημοκρατία σε κίνδυνο…».\nΤο περιστατικό σχολίασε το Γραφείο Τύπου της Ν.Δ., τονίζοντας ότι «η Νέα Δημοκρατία καταδικάζει την επίθεση στο σπίτι του δημοσιογράφου Άρη Πορτοσάλτε. Οι θρασύδειλοι τραμπούκοι δεν τρομοκρατούν κανέναν. Συνεχίζουμε με σχέδιο, επιμονή και αποφασιστικότητα τη μάχη κατά της ανομίας».\nTags #"Ρουβίκωνας" #Άρης Πορτοσάλτε\nΠεριφέρεια Αττικής: Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε «κολλητιλίκια» με τη Χρυσή Αυγή, όχι η διοίκηση Πατούλη\nΚίνα: Στους 636 οι νεκροί από τον νέο κοροναϊό\nΠανήγυρις στον Ι.Ν. Υψώσεως Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού Χολαργού\nΗΠΑ: Πέντε κατηγορίες για κακουργήματα σε βάρος του συλληφθέντος για τα «τρομο-δέματα»\nΠαρουσίαση βιβλίου «Ολυμπιάδα. Ο βίος & η πολιτεία της μητέρας του Μ. Αλεξάνδρου»


Ανασχηματισμός προ των πυλών; - Εφημερίδα Γνώμη Υπεύθυνη ενημέρωση\n28 Αυγούστου 2021 10:45\nΌμως, αν το υψόμετρο είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την αναζωογόνηση της πρωθυπουργικής οπτικής και όχι το τοπίο, τότε οι υπερατλαντικές πτήσεις σε ύψος 9-10 χιλιάδων μέτρων – πιο ψηλά και από την κορυφή του Έβερεστ (8.848μ.)- αποτελούν το ιδανικό σημείο. Άλλωστε, τα βουνά προσφέρουν συνθήκες απομόνωσης και ελαχίστων παρεμβολών, όπως και τα υπερατλαντικά ταξίδια και οι αεροπορικές πτήσεις.\nΤο εύρημα αυτό είναι ανάγλυφο στην δημοσκόπηση που δημοσιεύουν τα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο αφού το 49,4% προτρέπει τον πρωθυπουργό να προχωρήσει σε ανασχηματισμό.\nΟι πολιτικοί κραδασμοί που επιχείρηθηκε να απορροφηθούν από τον μίνι ανασχηματισμό στο Μαξίμου με στόχο την καθυστέρηση του δομικού ανασχηματισμού, παρέμειναν σύμφωνα με τις έρευνες που έλαβαν στο Μέγαρο Μαξίμου και μετά την προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή.\nΈτσι, τώρα ο πρωθυπουργός, σταθμίζοντας όλα τα δεδομένα είναι πολύ πιθανόν να επιστρέψει τη Δευτέρα στις 10 το πρωί στο γραφείο του έχοντας συμπληρώσει τη λίστα του ανασχηματισμού. Και να αρχίσει τα τηλεφωνήματα…\nΑν και ουδείς γνωρίζει τις προθέσεις του τόσο για το χρόνο όσο και για τις αλλαγές προσώπων οι περισσότεροι έχουν εισηγηθεί να μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για τη ΔΕΘ με νέο σχήμα ώστε να δώσει την αίσθηση ότι η εκκίνηση για το όραμα και τις δράσεις της κυβέρνησης τον τελευταίο ενάμιση χρόνο της θητείας της γίνεται με «φρέσκια ομάδα».\nΠαρά το γεγονός ότι τα εγκαίνια της ΔΕΘ απέχουν δύο εβδομάδες, έμπειρο κοινοβουλευτικό στέλεχος της ΝΔ ανέφερε πως «είναι καλύτερο να γίνουν οι αλλαγές την προσεχή εβδομάδα για να χωνευτούν αντιδράσεις και οι νέοι υπουργοί να έχουν εγκλιματιστεί».\nΌμως, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού ανέφερε στο in.gr πως κατά την εκτίμηση του οι πιθανότητες για τη Δευτέρα είναι κάτω του 50% καθώς την Τρίτη έχει προγραμματισμένη συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου με συγκεκριμένη και βαριά ατζέντα.\nΒεβαίως, θα μπορούσε η συνεδρίαση αυτή να είναι πανηγυρική αφού νωρίτερα οι νέοι υπουργοί θα είχαν ορκιστεί. Δηλαδή να ανακοινωθεί η νέα κυβέρνηση τη Δευτέρα το απόγευμα – βράδυ και να ορκιστούν την επομένη το πρωί. Να ακολουθήσουν παραδόσεις – παραλαβές και να συνεδριάσει στη συνέχεια το υπουργικό Συμβούλιο το μεσημέρι- απόγευμα της Τρίτης.\nΟι στενοί συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη επιχειρώντας να μετριάσουν τις προσδοκίες για αλλαγές την Δευτέρα σημειώνουν ακόμη πως το πρόγραμμα του έχει ταξίδι στην Σλοβενία την Τετάρτη και την Παρασκευή Μασσαλία, χωρίς να αποκλείεται και επίσκεψη για συναντήσεις με παραγωγικούς φορείς στη Θεσσαλονίκη.\nΠαρά το γεγονός ότι ο χρόνος του ανασχηματισμού δεν έχει βαρύνουσα σημασία – πάντα το timing έχει – πιο βαρύνουσας σημασίας είναι οι αλλαγές που θα γίνουν σε πρόσωπα και δομές.\nΠρώτο θεωρείται το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, λόγω των ευθυνών για τις πυρκαγιές. Όμως, δεν είναι ξεκάθαρο εάν η απόδοση των ευθυνών θα γίνει σε πολιτικό επίπεδο ή σε υπηρεσιακό. Αλλαγές σε υπηρεσιακό επίπεδο, πάντως ακόμη δεν μπορούν να γίνουν με δεδομένο ότι οι πυρκαγιές μπορούν να ξεσπάσουν ακόμη και τον Οκτώβριο, όπως το 2017 στην Πορτογαλία οπότε χάθηκαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές. Πάντως ο ανασχηματισμός αναμένεται ότι θα περιλαμβάνει περισσότερα υπουργεία που λόγω και της πανδημίας έχουν υποστεί φθορά, όπως το υπουργείο Υγείας, το υπουργείο Τουρισμού, ενδεχομένως και το υπουργείο Παιδείας. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν για την επανεκκίνηση της οικονομίας θα υπάρξουν αλλαγές και στο οικονομικό επιτελείο, ή προσθήκη υφυπουργών. Και έως τώρα δεν έχει δοθεί κάποιο μήνυμα προς καμία κατεύθυνση.\nΌπως ανέφερε, επικαλούμενος ρήση του Μπιλ Κλίντον, κορυφαίος υπουργός απαιτείται προσοχή στους ανασχηματισμούς αφού «όσοι παραμένουν στις θέσεις τους δεν το εκτιμούν και αυτοί που μπαίνουν είναι λιγότεροι από αυτούς που είναι εκτός».\nΜε δεδομένο ότι πρόκειται -θεωρητικώς- για το εκλογικό σχήμα της κυβέρνησης, αφού ο κ. Μητσοτάκης δεν αλλάζει εύκολα πρόσωπα οι δυσαρέσκειες που θα δημιουργηθούν μπορούν να είναι πολλές και να υπάρχουν και ισχυρές αντιδράσεις.\nΆλλωστε, η πολιτική παντοδυναμία της κυβέρνησης του, σύμφωνα και με την δημοσκόπηση που δημοσιεύουν τα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» έχει αρχίσει να μειώνεται. Η διαφορά των 10,1 μονάδων είναι μεγάλη αλλά καταγράφεται πτώση δύο μονάδων στην πρόθεση ψήφου προς τη ΝΔ.\nΈτσι, οι γνωρίζοντες τον εσωκομματικό χάρτη αλλά και τις γεωγραφικές πολιτικές στοχεύσεις θεωρούν πως ο κ. Μητσοτάκης θα λάβει υπόψιν του περισσότερο τις ισορροπίες της κοινοβουλευτικής του ομάδας σε αυτόν τον ανασχηματισμό.\nΊσως, ο κ. Τριαντόπουλος να είναι ο τελευταίος εξωκοινοβουλευτικός που υπουργοποιήθηκε, ή καλύτερα από τους τελευταίους.\nΆλλωστε, πληροφορίες αναφέρουν ότι στο Μαξίμου έφθασαν μηνύματα δυσαρέσκειας για την υπουργοποίηση του κ. Τριαντόπουλου, όχι για το πρόσωπο αυτό καθ’ εαυτό, αλλά για την υπουργοποίηση ενός ακόμη εξωκοινοβουλευτικού.\nΈνα πρώτο δέιγμα γραφής ήταν η τοποθέτηση του Γιάννη Οικονόμου στη θέση του κυβερνητικού εκπρoσώπου καθώς πρόκειται για στέλεχος με κομματικές περγαμηνές.\nΠάντως, όπως λένε στελέχη του στενού πυρήνα του πρωθυπουργού στόχος του είναι να διατηρηθεί η τάση αξιοποίησης ικανών στελεχών με αλλαγές στη «δοσολογία» και αναθέσεις υπουργείων ώστε να καμφθούν τυχόν αντιδράσεις. Βασικό κριτήριο θα είναι η αποτελεσματικότητα.


Όμιλος Εταιρειών Bella Casa: Ολοκληρωμένες λύσεις για το σπίτι με... όνομα\nΕρατώ Πισιάρα | 17 Μαϊος 2012 00:00\nΜε γνώμονα την ποιότητα και τις δυνατές μάρκες\nΚαταστήματα Bella Casa, κέντρο υπνοδωματίου Bella Notte και Κέντρο Επίπλου Έκφρασις: Αυτά είναι τα ονόματα που συνθέτουν τον Όμιλο Εταιρειών Bella Casa σήμερα.\nΜε γνώμονα την ποιότητα, τις δυνατές μάρκες που αντιπροσωπεύει και τις ολοκληρωμένες λύσεις επίπλωσης και διακόσμησης σπιτιού, ο Όμιλος στην πορεία του έχει καταφέρει να κτίσει ένα δυνατό όνομα στην αγορά, το οποίο και σκοπεύει να διατηρήσει ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες εποχές.\nΗ εταιρεία ξεκίνησε το 1978 σαν εταιρεία κατασκευής επίπλων με ιδρυτες τους Ανδρέα Συλικιώτη και Γιώργο Θαλασσινό. Η παραγωγή της εταιρείας - που τότε ονομαζόταν Επιπλώσεις 2000- περιελάμβανε από σαλόνι, τραπεζαρία, υπνοδωμάτιο με όλα τα στάδια της παραγωγής να υλοποιούνται εντός του εργοστασίου.\nΜετά το 1990, η εταιρεία ξεκίνησε κάποιες εισαγωγές. Περί τα τέλη του 1999 μετονομάστηκε. Με τη μετονομασία σε Bella Casa ένα 80% των διατιθέμενων προϊόντων είναι εισαγωγής, με ένα ποσοστό να είναι κυπριακά κυρίως για πιο γρήγορες παραδόσεις, αλλά και για κάποιους πελάτες που ίσως θέλουν κάποιες αλλαγές στα προϊόντα λόγω των ιδιαιτεροτήτων των χώρων τους.\nΣτην πορεία η εταιρεία επεκτάθηκε. Άνοιξε καταστήματα σε Λευκωσία, Λάρνακα και Πάφο και δημιούργησε τον εξειδικευμένο χώρο ολοκληρωμένων λύσεων υπνοδωματίου, Bella Notte προσφέροντας από στρώματα, κουρτίνες, πολυθρόνες μέχρι και πίνακες κτλ. Πρόκειται για το μεγαλύτερο εξειδικευμένο κέντρο υπνοδωματίου στην Ευρώπη, όπως αναφέρει ο Ανδρέας Θαλασσινός, marketing manager του Ομίλου Ακολούθως ο Όμιλος προχώρησε στο άνοιγμα της εταιρείας επίπλων χαμηλού κόστους, Έκφρασις, η οποία λειτουργούσε με τέσσερα καταστήματα, δύο στη Λεμεσό, ένα στη Λευκωσία και ένα στη Λάρνακα.\nΛίγο αργότερα ήρθε η αντιπροσωπεία της Veneta Cucine που αποτελεί μια από τις πιο δυνατές εταιρείες κατασκευής κουζίνων στην Ιταλία, αντιπροσωπεία η οποία δυνάμωσε ακόμη περισσότερο το όνομα του Ομίλου, όπως σημειώνει ο κ. Θαλασσινός.\nΤο σήμερα που βρίσκει την εταιρεία σε μια κρίσιμη οικονομική συγκυρία ευρύτερα;\nΣήμερα έχουμε ένα κατάστημα σαν Bella Casa στη Λεμεσό, ένα στη Λευκωσία, ένα στην Πάφο και διατηρούμε δύο καταστήματα Έκφρασις στη Λεμεσό.\nΤώρα όπως όλοι προσπαθούμε να είναι πιο μετρημένα τα έξοδα και οι κινήσεις που κάνουμε σίγουρα οι οποίες είναι πιο μετρημένες. Το πιο σημαντικό για μας είναι τα μαζευτούν τα έξοδα και να κρατηθούμε μέχρις ότου ξεπεραστεί η κρίση.\nΠροβήκατε σε κάποιες συγκεκριμένες κινήσεις για να προσελκύσετε το καταναλωτικό κοινό ειδικά τώρα;\nΓια τα καταστήματα Έκφρασις προσπαθήσαμε να βρούμε εταιρείες που προσφέρουν ακόμη οικονομικότερες λύσεις από τις ήδη προσφερόμενες.\nΕπίσης με το Bella Casa όπου μιλάμε για καθαρά Ιταλικό έπιπλο, εκείνο που προσπαθούμε να κάνουμε είναι η ένταξη στην γκάμα μας και ελληνικού επίπλου. Το ελληνικό έπιπλο είναι και ποιοτικό απλά σε σύγκριση με το ιταλικό προσφέρει γρηγορότερη παράδοση και καλύτερη τιμή πάντα σε σχέση με την προσφερόμενη ποιότητα.\nΠοιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κλάδος σας και ποια η μεγαλύτερη πρόκληση;\nΤο μεγαλύτερο πρόβλημα του κλάδου είναι κυρίως η προσέλευση κόσμου και η απόφαση του για αγορά. Η επίπλωση είναι ο κλάδος που έχει επηρεαστεί περισσότερο μετά τον κατασκευαστικό.\nΜεγαλύτερη πρόκληση αποτελεί για μας το να καταφέρουμε να διατηρήσουμε και την ποιότητα και τις τιμές μας, να παραμείνουμε στις καλύτερες εταιρείες επίπλου και να διατηρήσουμε το όνομα που καταφέραμε να κτίσουμε την αγορά.\nΤα στοιχεία που κάνουν την Bella Casa να ξεχωρίζει\nΠοια είναι τα στοιχεία, τα οποία θεωρείτε ότι σας ξεχωρίζουν στον κλάδο σας;\nΤο ένα είναι σίγουρα η ποιότητα, πράγμα που διασφαλίζουμε διαθέτοντας προϊόντα που κατασκευάζονται και προέρχονται από τις χώρες εισαγωγής μας. Για παράδειγμα όταν μιλάμε για εισαγωγή επίπλου από Ιταλία ή Ελλάδα αναφερόμαστε σε είδη τα οποία πράγματι κατασκευάζονται και προέρχονται από αυτές τις χώρες.\nΤο άλλο είναι το θέμα της ολοκληρωμένης λύσης που προσφέρουμε ως εταιρεία. Εκτός από τη μεγάλη ποικιλία που έχουμε -λόγω της έκτασης του χώρου μας- προσφέρουμε από κουζίνα, ερμάρι, πόρτα, έπιπλο εσωτερικού χώρου, σαλόνι, τραπεζαρία, wallpapers τοίχου κ.α.\nΤο άλλο στοιχείο, το οποίο θεωρούμε ότι μας ξεχωρίζει είναι οι αντιπροσωπείες μας. Πρόκειται για εταιρείες δυνατές που μπορούν να προσφέρουν και ποικιλία και ποιότητα προϊόντων. Η δυναμική τους τις βοηθά να μην προβαίνουν σε περικοπές που μπορούν πλήξουν την ποιότητά τους. Κάποιες από αυτές είναι οι: Veneta Cucine, Pianca, Nicoletti Home, Dall’ Agnese, incanto DIVANI, Conlempo και Αlexopoulos & co.\nΑκόμη ένα πλεονέκτημα που έχουμε ως εταιρεία είναι ότι έχουμε τους διακοσμητές μας, οι οποίοι μπορούν να επισκεφτούν το χώρο του πελάτη να τον δουν μαζί και να κάνουν κάποιες εισηγήσεις για το πως αυτός ο χώρος θα φαίνεται και θα λειτουργεί καλύτερα.\nΠοιο είναι το περιβάλλον του τομέα της επίπλωσης σήμερα;\nΟ τομέας της επίπλωσης άλλαξε πάρα πολύ. Πλέον ο κόσμος δεν θέλει ένα σαλόνι απλά για να κάθεται ή ένα τραπέζι απλά για να γευματίζει. Πλέον είναι μια ολόκληρη επιστήμη το πως θα το επιλέξει, που θα το τοποθετήσει, τι χρώματα θα διαλέξει κτλ.\nΈρχονται νέα τμήματα\nΤώρα ετοιμάζουμε εξειδικευμένο τμήμα με φωτιστικά, τμήμα αξεσουάρ σπιτιού και τμήμα με πατώματα. Ήδη βρισκόμαστε σε επαφές με κάποιες εταιρείες σχετικά και θεωρούμε ότι σύντομα θα είμαστε έτοιμοι.\nΟι εταιρείες: Bella Casa, Bella Notte και Έκφρασις\nΤα brands: Veneta Cucine, Pianca, Nicoletti Home, Dall’ Agnese, incanto DIVANI, Conlempo, Αlexopoulos & co κ.α\nΟι εγκαταστάσεις: 6.000+ τμ. Καταστήματα Bella Casa, 2.000 τ.μ. καταστήματα Εκφρασις, 6.600 τ.μ. αποθηκών\nΤο προσωπικό: Περίπου 30 άτομα


Η γκρίνια του ΚΙΝΑΛ... - Kliktv.gr\nκαι το κενό ισχύος στα δεξιά του Τσίπρα…\nΤο πρώτο μεγάλο βήμα για την δημιουργία ενός αντιδεξιού μετώπου έκανε το Σάββατο ο Αλέξης Τσίπρας με την ομιλία του στην…\nΠανελλαδική Συνάντηση Για μια Μεγάλη Προοδευτική Συμμαχία, αλλά και με την ανακοίνωση συμφωνιών συμπαράταξης. Την κίνηση αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο, επιχείρησαν να μειώσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης με πρώτο το ΚΙΝΑΛ. Η πρωτοβουλία του Τσίπρα δείχνει την πρόθεσή του να βγεί στην αντεπίθεση, κηρύσσοντας ατύπως και την έναρξη της προεκλογικής περιόδου.\nΚανένα πάντως από τα παραπάνω, πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως δεξιός, πολύ περισσότερο ως ακροδεξιός. Όσο για το «γυρολόγος» χωράει πολύ συζήτηση. Αντιθέτως, η παρουσία τους στην υπό τον Αλέξη Τσίπρα δημιουργούμενη «Μεγάλη Προοδευτική Συμμαχία» δεν καταδεικνύει μόνον ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να υπερκαλύψει τον χώρο της κεντροαριστεράς.\nΈτσι, όμως, το ΚΙΝΑΛ περιχαρακώθηκε σε μια μικρή συνάθροιση ψαρομάλληδων «παλαιοπασόκων», η σημερινή παρουσία των οποίων στην πολιτική σκηνή οφείλεται απλώς στο ότι αποτέλεσαν μέρος ενός συστήματος που κυβέρνησε επί δεκαετίες την χώρα. Πάνω σε αυτήν την αδυναμία της Γεννηματά και στο πολιτικό κενό στον χώρο του κέντρου πατάει σήμερα ο Τσίπρας. Με την δημιουργία ενός αντιδεξιού μετώπου, προσπαθεί να υπερκαλύψει τον χώρο του αριστερόστροφου και δημοκρατικού κέντρου, επιβάλλοντας το δίπολο Αριστερά-Δεξιά. Έτσι, επιδιώκει να καταστήσει τον εαυτό του τον μοναδικό αντίπαλο ενός πολιτικού συστήματος, το οποίο καταδίκασε ο λαός στο δημοψήφισμα του 2015…\nΠηγή Η γκρίνια του ΚΙΝΑΛ…


ΑΠΟΕΛ – Ολυμπιακός 0-1: Στην πρεμιέρα του Σωφρόνη χτύπησαν «μαυροπούλια» (vid) – APOEL Photo Gallery\nΑΠΟΕΛ – Ολυμπιακός 0-1: Στην πρεμιέρα του Σωφρόνη χτύπησαν «μαυροπούλια» (vid)\nΗχηρό χτύπημα δέχθηκε ο ΑΠΟΕΛ στην πρεμιέρα του Σωφρόνη Αυγουστή στον πάγκο της ομάδας, από τα «μαυροπούλια» του Ολυμπιακού. Με σκόρερ τον Σάλι (27′), η ομάδα του Τακτακαλά επικράτησε με 1-0 των γαλαζοκιτρίνων στο «ΓΣΠ» ως τυπικά φιλοξενούμενη, για τη δεύτερη αγωνιστική του πρωταθλήματος.\nΠρεμιέρα με το… αριστερό για τον Κύπριο τεχνικό, ο οποίος είδε την ομάδα του να μένει στο μηδέν και μοραία να γνωρίζει την ήττα, που την αφήνει χωρίς πόντο στον πυθμένα της βαθμολογίας, μετά τις δύο πρώτες αγωνιστικές και μετρώντας ισάριθμες ήττες. Η ομάδα της Λευκωσίας ήταν αλλαγμένη σε σχέση με το ματς στην Πάφο, προς το καλύτερο, κάτι που ωστόσο δεν ήταν αρκετό…\n«Ρέφαρε» την ήττα της πρεμιέρας ο Ολυμπιακός από τον Άρη, που πήρε το παρθενικό του τρίποντο με τον Γιώργο Πετράκη στην τεχνική ηγεσία, και ανέβηκε στους τρεις βαθμούς σε δύο ματς. Οι μαυροπράσινοι κατάφεραν να προηγηθούν στο σκορ στην πρώτη τελική προσπάθεια που δημιούργησαν, πέτυχαν το 1-0 και το διαφύλαξαν μέχρι τέλους.\nΠολύ δυνατά μπήκε ο ΑΠΟΕΛ, με ενθουσιασμό και διάθεση να επιτεθεί. Οι ποδοσφαιριστές του Σωφρόνη Αυγουστή πίεσαν ασφυκτικά τους αντιπάλους τους στο ξεκίνημα, αναγκάζοντας τους σε απανωτά λάθη. Χαρακτηριστικό του δυνατού ξεκινήματος των γαλαζοκιτρίνων είναι οι τέσσερις τελικές προσπάθειες που είχαν μέχρι το 13ο λεπτό. Ο Ολυμπιακός που μέχρι τότε περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο, ανέβασε σταδιακά τον ρυθμό του και μέχρι τα μέσα του ημιχρόνου, ισορρόπησε πλήρως το παιχνίδι.\nΣτο 27’ μάλιστα η ομάδα του Τακτακαλά κατάφερε να προηγηθεί στο σκορ. Ο Σαρφό βρήκε ωραία τον Κυριάκου στα δεξιά, που σέντραρε στην περιοχή. Ο Σάλι νίκησε στον αέρα τον Τσεπάκ και με δυνατή κεφαλιά νίκησε τον Σκουφέτ, βάζοντας μπροστά τη φιλοξενούμενη ομάδα στην πρώτη και τελευταία της τελική προσπάθεια στο πρώτο μέρος.\nΟ ΑΠΟΕΛ πήρε ξανά την πρωτοβουλία των κινήσεων στη συνέχεια, ωστόσο αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα στη δημιουργία. Οι γαλαζοκίτρινοι στριφογύριζαν τη μπάλα γύρω από την περιοχή του Μολ, χωρίς να καταφέρνουν με επιτυχία να βρουν διαδρόμους και να πατήσουν περιοχή.\nΑΠΟΕΛ (Σωφρόνης Αυγουστή): Σκουφέτ, Τσεπάκ (67′ Θεοδώρου), Βινίσιους, Σάντος, Σαμπάλα, Νατέλ, Σόουζα, Νταουσβίλι, Οκριασβίλι (36′ Μάγκλιτσα), Ντανίλο (78′ Ντονγκαλά), Κβιλιτάια.\nΟλυμπιακός (Γιώργος Πετράκης): Μολ, Κυριάκου, Σαμπίνια, Μποβέδα, Μανρίκε, Νάνι, Γκουστάβο (57′ Μουκτάρης), Σαρφό (86′ Χαραλάμπους), Πεχλιβάνης (72′ Κονφέ), Σάλι (86′ Ευτυχίδης), Μάντζης (72′ Γουίλσον).\nΣκόρερ: – / Σάλι 27′\nΚίτρινες: Σόουζα, Σάντος / Σάλι.\n1′ Σέντρα του Οκριασβίλι, ο Κβιλιτάια έκανε την κεφαλιά, μπλόκαρε ο Μολ.\n2′ Δυνατό συρτό σουτ του Νατέλ, με δυσκολία απομάκρυνε ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού.\n5′ Κίτρινη κάρτα στον Σάλι, για φάουλ στον Τσεπάκ.\n8′ Σουτ του Κβιλιατάια αδύνατο, μαζεύει ο Μολ.\n13′ Κεφαλιά του Σάντος από πολύ καλή θέση στη μικρή περιοχή, μετά από εκτέλεση κόρνερ του Οκριασβίλι, έφυγε άουτ η μπάλα.\n25′ Ισορρόπησε το ματς ο Ολυμπιακός.\n27′ ΓΚΟΛ 0-1 Ανοίγει το σκορ ο Ολυμπιακός, στην πρώτη του τελική προσπάθεια, με κεφαλιά του Σάλι. Μετά από σέντρα του Κυριάκου, ο Καμερουνέζος νίκησε στον αέρα τον Τσεπάκ και με το κεφάλι έστειλε την μπάλα στα δίκτυα. Διαμαρτυρήθηκαν για χέρι του Σάλι οι παίκτες του ΑΠΟΕΛ, η φάση ελέγχθηκε από το VAR που αποφάσισε ότι δεν υπήρξε παράβαση και το γκολ μέτρησε κανονικά.\n30′ Ατομική ενέργεια του Σαμπάλα που μπήκε στην περιοχή και έκανε το διαγώνιο σουτ, δίπλα από το δοκάρι του Μολ έφυγε η μπάλα.\n32′ Κίτρινη κάρτα στον Λούκας Σόουζα για φάουλ στον Μάντζη.\n36′ Αναγκαστική αλλαγή για τον ΑΠΟΕΛ, Μάγκλιτσα στη θέση του τραυματία Οκριασβίλι.\n41′ Στο έδαφος ο Μανρίκε, μετά από χτύπημα στο κεφάλι που δέχτηκε από το κεφάλι του Μάγκλιτσα σε μονομαχία.\n44′ Πλασέ του Μάγκλιτσα από πλάγια θέση στην περιοχή, έξω η μπάλα.\n45+1′ Μπήκε στην περιοχή από αριστερά ο Ντανίλο και από καλή θέση έκανε το σουτ, που έφυγε άουτ.\n45+3′ Κεφαλιά του Σάντος μετά από εκτέλεση φάουλ του Νατέλ, μπλοκάρει εύκολα ο Μολ.\n51′ Σουτ του Σόουζα λίγο έξω από την περιοχή, αδύνατο, έφυγε άουτ. Δεν ανησύχησε ο Μολ.\n52′ Νέο σουτ του Σόουζα από το ίδιο περίπου σημείο, πολύ καλύτερο, για λίγο έξω η μπάλα. Προηγήθηκε σουτ του Νατέλ εντός περιοχής, που κόντραρε σε αμυντικό του Ολυμπιακού.\n56′ Από καλή και λίγο πλάγια θέση στην περιοχή ο Νατέλ έκανε το σουτ, δίπλα από το δοκάρι του Μολ.\n57′ Μουκτάρης αντί του Γκουστάβο.\n66′ Κεφαλιά προς τα πίσω του Μανρίκε, μετά από σέντρα του Νατέλ και έξω η μπάλα. Λανθασμένα υπέδειξε άουτ ο βοηθός και όχι κόρνερ.\n67′ Θεοδώρου στη θέση του Τσεπάκ.\n71′ Από αριστερά μπήκε στην περιοχή ο Νατέλ και έκανε το σουτ, μπλόκαρε ο Μολ.\n72′ Διπλή αλλαγή για τον Ολυμπιακό, Κονφέ και Γουίλσον στις θέσεις των Πεχλιβάνη και Μάντζη.\n73′ Μεγάλη ευκαιρία για τους μαυροπράσινους, με τον Σαρφό που έκανε το δυνατό σουτ, το έβγαλε ο Σκουφέτ. Ο Σάλι πήρε το ριμπάουντ και γύρισε στη μικρή περιοχή. Διαμαρτύρονται για πέναλτι σε μαρκαρίσμα τους Βινίσιους στον Γουίλσον οι ποδοσφαιριστές του Πετράκη.\n78′ Ντονγκαλά στη θέση του Ντανίλο.\n81′ Κίτρινη κάρτα στον Σάντος για φάουλ στον Γουίλσον.\n83′ Σέντρα του Θεοδώρου από δεξιά, ο Κβιλιτάια έστειλε την μπάλα στον Μάγκλιτσα. Βγήκε και μάζεψε ο Μολ προλαβαίνοντας τον Κροάτη.\n86′ Διπλή αλλαγή για τον Ολυμπιακό, Χαραλάμπους και Ευτυχίδης εντός, Σαρφό και Σάλι εκτός.\n88′ Κεφαλιά του Βινίσιους από κόρνερ του Νατέλ, πολύ έξω.\n90+3′ Εκτός περιοχής σουτ του Κυριάκου, άστοχο.


Universe Neon Ταινία LED 10W IP65 Dimmable 230V | Ledison.gr\nUniverse Neon Ταινία LED 10W/m 230V IP65 ποιοτικής κατασκευής, με 1 έτος εγγύηση και όλα τα πιστοποιητικά ασφαλείας και κατασκευής, όπως ορίζονται από την ΕΕ. Ιδανική ταινία για όλους τους χώρους και εξοικονόμηση ενέργειας 90% σε σχέση με τους παραδοσιακούς λαμπτήρες και 50% σε σχέση με τους λαμπτήρες οικονομίας. Δώστε μία όμορφη νότα φωτισμού στον χώρο σας και εκμεταλλευτείτε τη LED τεχνολογία για να δείτε τον μηνιαίο σας λογαριασμό ρεύματος να μειώνεται αισθητά, εως και 90%!\nΗ ΤΙΜΗ ΑΦΟΡΑ ΤΟ 1 ΜΕΤΡΟ!! Για καλύτερη λειτουργεία και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής,προτείνουμε τροφοδοτικά μόνο για LED\n8 x 8 x 16mm


Οι κομμουνιστές και το αστικό κοινοβούλιο-(Απόφαση του 2ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς) | Traverso Rossa\nTraverso Rossa : Ένα κείμενο εξαιρετικά αφιερωμένο στην διαχρονικά ηδονιζόμενη με την κάλπη, με τους ειρηνικούς κοινοβουλευτικούς δρόμους, και τα "κάλπικα" εκλογικά μέτωπα ελληνική αριστερά. Ενα κείμενο που καταδεικνύει με σαφήνεια την σχέση των κομμουνιστών με το αστικό κοινοβουλευτικό σύστημα , αποκαλύπτοντας την τεράστια φενάκη περί ειρηνικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό. Ας το διαβάσουν οι διάφοροι μαρξιστές-λενινιστές μόνιμοι συνδαιτυμόνες της αστικής δημοκρατίας και οι διάφοροι όψιμοι "επαναστάτες" που φαντασιώνονται κοινοβουλευτικές καριέρες...\nΟι θέσεις αυτές γράφτηκαν από τον γνωστό Μπολσεβίκο Νικολάι Μπουχάριν και εγκρίθηκαν απ’ το Συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στην Πετρούπολη της Ρωσίας το 1920.\n2. Ο κοινοβουλευτισμός είναι κι αυτός μια μορφή κρατικής οργάνωσης. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με την κομμουνιστική κοινωνία, στην οποία δεν θα υπάρχουν πια ούτε τάξεις ούτε πάλη των τάξεων, ούτε κάποια μορφή κρατικής εξουσίας.\n3. Ο κοινοβουλευτισμός δεν μπορεί να είναι όμως ούτε καν μια μεταβατική μορφή διακυβέρνησης ενός προλεταριακού κράτους. Στο οξύτερο σημείο της ταξικής πάλης, σε μια περίοδο εμφυλίου πολέμου, το προλεταριάτο είναι υποχρεωμένο να οικοδομήσει μια μορφή κρατικής οργάνωσης προσαρμοσμένη στις ανάγκες της πάλης, στην οποία δεν θα έχει καμιά θέση κανένας εκπρόσωπος της παλιάς άρχουσας τάξης. Το προλεταριάτο δεν χρειάζεται κανένα κοινοβουλευτικό μοίρασμα της εξουσίας, που θα ήταν ολέθριο για τα συμφέροντά του. Η μόνη δυνατή μορφή διακυβέρνησης ενός προλεταριακού κράτους είναι η δημοκρατία των εργατικών συμβουλίων.\n4. Το αστικό κοινοβούλιο είναι ένας απ’ τους σημαντικότερους μηχανισμούς του αστικού κράτους. Καθήκον του προλεταριάτου δεν είναι να κατακτήσει αυτόν τον μηχανισμό αλλά να τον καταστρέψει, μαζί με κάθε άλλο θεσμό του αστικού καθεστώτος.\n5. Το ίδιο ισχύει και για τα τοπικά όργανα εξουσίας, που είναι εντελώς λάθος να λέμε ότι διαφέρουν απ’ την κεντρική κρατική εξουσία. Στην πραγματικότητα, είναι κι αυτά μηχανισμοί του αστικού καθεστώτος, που η προλεταριακή επανάσταση πρέπει να τους καταστρέψει και να τους αντικαταστήσει απ’ τα τοπικά εργατικά συμβούλια.\n6. Συμπερασματικά, οι κομμουνιστές απορρίπτουν τον κοινοβουλευτισμό σαν μορφή της μελλοντικής κοινωνίας. Τον απορρίπτουν σαν μορφή της δικτατορίας του προλεταριάτου. Απορρίπτουν κάθε πιθανότητα κατάκτησης της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο. Θέτουν ως βασικό καθήκον τους τη διάλυση του αστικού κοινοβουλίου. Γι’ αυτό και οι κομμουνιστές μπορούν ν’ αξιοποιήσουν αυτόν τον αστικό θεσμό μόνο για να προετοιμάσουν την καταστροφή συνολικά του αστικού καθεστώτος. Μόνο απ’ αυτή τη σκοπιά μπορεί να τεθεί το ζήτημα της συμμετοχής στο κοινοβούλιο κι από καμιά άλλη.\n7. Κάθε ταξικός αγώνας είναι ένας πολιτικός αγώνας και σε τελευταία ανάλυση κρύβει μέσα του το σπέρμα της πάλης για την εξουσία. Κάθε απεργία που εξαπλώνεται σ’ όλη τη χώρα γίνεται μια απειλή για το αστικό κράτος και έτσι παίρνει έναν πολιτικό χαρακτήρα. Ο πολιτικός μας αγώνας αποσκοπεί: στην ανατροπή της αστικής τάξης, την καταστροφή του κράτους της και τη δημιουργία ενός προλεταριακού κράτους, που βασική του αποστολή είναι το τσάκισμα κάθε αντίδρασης της παλιάς εκμεταλλεύτριας τάξης.\n8. Ο πολιτικός μας αγώνας δεν περιορίζεται σε καμιά περίπτωση στη στάση μας απέναντι στο κοινοβούλιο. Αντίθετα, αποσκοπεί στην ενίσχυση κάθε επιμέρους αγώνα του προλεταριάτου, έτσι ώστε να καταλήγει στον γενικό αγώνα για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας.\n9. Η βασική μέθοδος πάλης του προλεταριάτου απέναντι στην αστική τάξη και το κράτος της είναι η μέθοδος της μαζικής δράσης. Η δράση αυτή οργανώνεται και κατευθύνεται απ’ τις μαζικές οργανώσεις του προλεταριάτου (συνδικάτα, κομματικές οργανώσεις, εργατικά συμβούλια), κάτω απ’ τη γενική καθοδήγηση ενός ενιαίου, πειθαρχημένου και συγκεντροποιημένου κομμουνιστικού κόμματος. Σ’ αυτή τη μάχη, το προλεταριάτο πρέπει να διαθέτει μια ηγεσία τολμηρών πολιτικών στελεχών, ένα γερό πολιτικό επιτελείο, που να διευθύνει όλες τις επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς της πάλης.\n10. Η μαζική πάλη περιλαμβάνει έναν ολόκληρο συνδυασμό από κινήσεις, που θα πρέπει να οξύνονται στη μορφή τους και να τείνουν προς μια γενική εξέγερση κατά του αστικού καθεστώτος. Σ’ αυτή τη μαζική πάλη, που καταλήγει αναπόφευκτα σ’ έναν εμφύλιο πόλεμο, το κόμμα του προλεταριάτου πρέπει να υποτάξει κάθε μορφή νόμιμης δράσης, σαν δράση βοηθητική της επαναστατικής δραστηριότητας.\n11. Ένα τέτοιο βοηθητικό νόμιμο στήριγμα είναι και το βήμα του κοινοβουλίου. Το γεγονός ότι το κοινοβούλιο είναι ένας αστικός θεσμός δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι δεν μπορεί ν’ αξιοποιηθεί για τους σκοπούς του προλεταριάτου. Οι κομμουνιστές συμμετέχουν σ’ αυτούς τους θεσμούς μόνο για να βοηθήσουν απ’ τα μέσα το προλεταριάτο να τους καταστρέψει (βλέπε το παράδειγμα του Λήμπκνεχτ στη Γερμανία, των Μπολσεβίκων στην Τσαρική Δούμα, στο «Δημοκρατικό Κοινοβούλιο», στο «Προ-Κοινοβούλιο» του Κερένσκυ, στην Συντακτική Συνέλευση και στις τοπικές Δούμες και τελευταία το παράδειγμα των Βουλγάρων Κομμουνιστών).\n12. Αυτή η κοινοβουλευτική δραστηριότητα (που περιλαμβάνει βασικά την επαναστατική προπαγάνδα απ’ το βήμα του κοινοβουλίου, το ξεσκέπασμα του αντιπάλου, το ιδεολογικό ανέβασμα των μαζών – που ειδικά οι πιο καθυστερημένες είναι αιχμάλωτες του κοινοβουλευτισμού κλπ.), θα πρέπει να υποτάσσεται απόλυτα και εξ’ ολοκλήρου στους σκοπούς και τα καθήκοντα της εξω-κοινοβουλευτικής πάλης. Η συμμετοχή σε εκλογικές καμπάνιες και η επαναστατική προπαγάνδα απ’ το βήμα του κοινοβουλίου έχουν ιδιαίτερη σημασία για το κέρδισμα των εργαζομένων και ιδίως εκείνων των στρωμάτων που είναι τα λιγότερο πολιτικοποιημένα.\n13. Αν οι Κομμουνιστές πετύχουν να πάρουν μια πλειοψηφία σε κάποιο δήμο ή κοινότητα, τότε θα πρέπει α) να κάνουν αντιπολίτευση στην κεντρική εξουσία, β) να κάνουν ότι μπορούν για να βοηθήσουν τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού, γ) να δείχνουν με κάθε ευκαιρία τα εμπόδια που βάζει η αστική εξουσία σε κάθε σημαντικό μέτρο υπέρ των εργαζομένων, δ) στη βάση αυτή ν’ αναπτύσσουν την πιο οξεία επαναστατική προπαγάνδα χωρίς να φοβούνται τη σύγκρουση με την κρατική εξουσία και ε) αν έχουν τη δυνατότητα, ν’ αντικαθιστούν την τοπική διοίκηση μ’ ένα τοπικό εργατικό συμβούλιο. Η δραστηριότητα των Κομμουνιστών στην τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει να είναι μέρος της γενικής εργασίας για την αποσταθεροποίηση του καπιταλιστικού συστήματος.\n14. Οι εκλογικές καμπάνιες δεν πρέπει να οργανώνονται στο πνεύμα του πώς θα κερδίσουμε τις περισσότερες έδρες στο κοινοβούλιο αλλά στο πνεύμα της επαναστατικής κινητοποίησης των μαζών με τα συνθήματα της προλεταριακής επανάστασης. Θα πρέπει να παίρνουν μέρος σ’ αυτές όλα τα μέλη του κόμματος και όχι μόνο οι «κορυφές» του κόμματος. Είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσουμε όλες τις μορφές μαζικής δράσης (απεργίες, διαδηλώσεις, κινητοποίηση μέσα στον στρατό κλπ.). Είναι απαραίτητο να ενεργοποιήσουμε όλες τις μαζικές προλεταριακές οργανώσεις.\n15. Για τους Κομμουνιστές, η κοινοβουλευτική δράση είναι το αντίθετο απ’ τη μικροπολιτική που κάνουν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, των οποίων οι βουλευτές μπαίνουν στη Βουλή για να υποστηρίξουν τους «δημοκρατικούς θεσμούς». Οι Κομμουνιστές μπορούν να είναι μόνο υπέρ της αξιοποίησης του κοινοβουλίου για τους δικούς τους σκοπούς, στο πνεύμα του Λήμπκνεχτ και των Μπολσεβίκων.\n16. Ο «αντι-κοινοβουλευτισμός», δηλαδή η απόλυτη και κατηγορηματική απόρριψη κάθε συμμετοχής σε εκλογές, είναι μια απλοϊκή, παιδιάστικη αντίληψη, που δεν αντέχει σε καμιά κριτική. Πρόκειται για ένα δόγμα που σταματάει σε μια βαθιά αποστροφή για τους πολιτικάντηδες του κοινοβουλίου, αγνοώντας όμως την επαναστατική στάση στο κοινοβούλιο. Ακόμη περισσότερο, αυτή η αντίληψη συνδυάζεται συνήθως με μια εντελώς λανθασμένη άποψη για το ρόλο του κόμματος, σύμφωνα με την οποία το κόμμα δεν πρέπει να είναι μια συγκεντρωμένη δύναμη της εργατικής πρωτοπορίας αλλά μια αποκεντρωμένη χαλαρή ένωση διαφόρων ομάδων.\n17. Η αναγνώριση της σημασίας της κοινοβουλευτικής δράσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά τη συμμετοχή στις εκλογές και στο κοινοβούλιο κάτω απ’ οποιεσδήποτε συνθήκες. Αυτό εξαρτάται κάθε φορά από μια σειρά όρους. Κάτω από ορισμένες συνθήκες, μπορεί να είναι απαραίτητη και η αποχώρηση απ’ το κοινοβούλιο. Αυτό ακριβώς έκαναν οι Μπολσεβίκοι, όταν αποσύρθηκαν απ’ το «Προ-Κοινοβούλιο» για να του αφαιρέσουν κάθε δύναμη και να το φέρουν σε αντιπαράθεση με το Σοβιέτ της Πετρούπολης, στις παραμονές της εξέγερσης. Έκαναν το ίδιο και με τη διάλυση της Συντακτικής Συνέλευσης, για να φέρουν στο προσκήνιο των γεγονότων το Τρίτο Συνέδριο των Σοβιέτ. Ανάλογα με τις συνθήκες, ένα μποϊκοτάρισμα των εκλογών μπορεί να είναι απαραίτητο.\n18. Οι Κομμουνιστές αναγνωρίζουν γενικά τη σημασία της συμμετοχής στις εκλογές για το κοινοβούλιο και την τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και της εργασίας μέσα σ’ αυτούς τους θεσμούς, αλλά τοποθετούνται απέναντι σ’ αυτήν συγκεκριμένα, ξεκινώντας απ’ τις ιδιαιτερότητες της κάθε στιγμής. Ένα μποϊκοτάρισμα των εκλογών και η άμεση αποχώρηση απ’ το κοινοβούλιο μπορεί να είναι απαραίτητη, όταν υπάρχουν προϋποθέσεις για το άμεσο πέρασμα στον ένοπλο αγώνα και την κατάληψη της εξουσίας.\n19. Σε κάθε περίπτωση, το κέντρο βάρους της πάλης των Κομμουνιστών βρίσκεται έξω απ’ το κοινοβούλιο. Χωρίς καμιά συζήτηση, το ζήτημα της κατάληψης της εξουσίας και της οργάνωσης της προλεταριακής δικτατορίας δεν μπορεί να υποταχθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα της χρησιμοποίησης του κοινοβουλίου.\n20. Γι’ αυτό και η Κομμουνιστική Διεθνής θεωρεί ότι θα ήταν μεγάλο λάθος κάθε σχίσμα ή απόπειρα σχίσματος πάνω σ’ αυτό και μόνο το ζήτημα. Το Συνέδριο καλεί όλους όσους παραδέχονται τη μαζική πάλη για την προλεταριακή δικτατορία, υπό την καθοδήγηση του συγκεντροποιημένου κόμματος του επαναστατικού προλεταριάτου, να παλέψουν για την ενότητα των Κομμουνιστών, ανεξαρτήτως των διαφορών που μπορεί να υπάρχουν πάνω στο ζήτημα της χρησιμοποίησης του αστικού κοινοβουλίου.\nΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ\nΠροκειμένου να διασφαλίσουμε τη σωστή εφαρμογή της επαναστατικής κοινοβουλευτικής τακτικής, είναι απαραίτητο:\n1. Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα, στην προεκλογική περίοδο, να δίνουν βάρος στο υψηλό επίπεδο και στη σωστή σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Η Κεντρική Επιτροπή του κομμουνιστικού κόμματος είναι υπεύθυνη για όλη την κοινοβουλευτική δουλειά του κόμματος. Η Κεντρική Επιτροπή έχει το αναφαίρετο δικαίωμα ν’ απορρίψει κάθε υποψήφιο που δεν προσφέρει τις κατάλληλες εγγυήσεις ότι θα υπερασπιστεί τις κομμουνιστικές θέσεις μέσα στο κοινοβούλιο. Οι Κομμουνιστές πρέπει να σπάσουν απ’ την παλιά σοσιαλδημοκρατική συνήθεια του να επιλέγονται ως υποψήφιοι μόνο οι λεγόμενοι «έμπειροι βουλευτές», κατά κύριο λόγο δικηγόροι. Γενικά είναι αναγκαίο να επιλέγουμε εργάτες για υποψήφιους βουλευτές και να μην στεκόμαστε στο γεγονός ότι αυτοί μπορεί να είναι απλά μέλη του κόμματος, χωρίς «κοινοβουλευτική εμπειρία». Οι Κομμουνιστές πρέπει να στιγματίζουν ανελέητα τα καριερίστικα στοιχεία, που τους πλησιάζουν μόνο και μόνο για να γίνουν βουλευτές. Η Κεντρική Επιτροπή του κομμουνιστικού κόμματος πρέπει να επικυρώνει τις υποψηφιότητες μόνο εκείνων των συντρόφων που έχουν αποδείξει επί πολλά χρόνια την απόλυτη αφοσίωσή τους στην εργατική τάξη.\n2. Μετά τις εκλογές, η οργάνωση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος πρέπει να βρίσκεται στην απόλυτη διάθεση της ΚΕ, ανεξαρτήτως του αν το κόμμα βρίσκεται τη συγκεκριμένη περίοδο σε νομιμότητα ή στην παρανομία. Ο πρόεδρος και οι διάφορες επιτροπές της κομμουνιστικής κοινοβουλευτικής ομάδας πρέπει να έχουν εγκριθεί απ’ την ΚΕ του κόμματος. Η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος πρέπει να διαθέτει έναν μόνιμο αντιπρόσωπο στην κοινοβουλευτική ομάδα με δικαίωμα βέτο. Σε όλα τα σημαντικά πολιτικά ζητήματα, η κοινοβουλευτική ομάδα θα πρέπει ν’ απευθύνεται στην ΚΕ για οδηγίες σχετικά με τη στάση που θα κρατήσει. Πριν από κάθε σημαντική ενέργεια των κομμουνιστών στο κοινοβούλιο, η ΚΕ έχει το δικαίωμα και το καθήκον να καθορίσει τον κεντρικό ομιλητή και ν’ απαιτήσει απ’ αυτόν να υποβάλει τα βασικά σημεία της ομιλίας του η και όλο τον λόγο του για έγκριση απ’ την ΚΕ. Πρέπει να υπάρχει μια γραπτή δήλωση κάθε υποψηφίου στα κομμουνιστικά ψηφοδέλτια, ότι θα εγκαταλείψει τη βουλευτική του έδρα αμέσως μόλις του ζητηθεί απ’ το κόμμα, έτσι ώστε σε κάθε περίπτωση, η αποχώρηση απ’ το κοινοβούλιο να διεξαχθεί συντεταγμένα.\n3. Σ’ εκείνες τις χώρες όπου ρεφορμιστικά, μισορεφορμιστικά ή καριερίστικα στοιχεία έχουν καταφέρει να διεισδύσουν στην κομμουνιστική κοινοβουλευτική ομάδα (όπως ήδη έχει συμβεί σε κάποιες χώρες), η ΚΕ του κόμματος είναι υποχρεωμένη να διεξάγει μια πλήρη εκκαθάριση της κοινοβουλευτικής ομάδας. Βαδίζοντας πάνω στην αρχή ότι: είναι πολύ πιο χρήσιμο για τους σκοπούς της εργατικής τάξης να έχουμε μια μικρή αλλά πραγματικά κομμουνιστική κοινοβουλευτική ομάδα παρά μια μεγάλη αλλά χωρίς συνεπή κομμουνιστική στάση.\n4. Οι Κομμουνιστές βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να συνδυάζουν τη νόμιμη με την παράνομη δουλειά. Σ’ εκείνες τις χώρες που οι βουλευτές έχουν ασυλία σύμφωνα με τον αστικό νόμο, αυτή η ασυλία θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη στήριξη της παράνομης οργάνωσης και προπαγάνδας του κόμματος.\n5. Οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να υποτάσσουν όλη την κοινοβουλευτική τους δράση στην εξωκοινοβουλευτική δράση του κόμματος. Πρέπει να κατεβάζουν νομοσχέδια, όχι με σκοπό να γίνουν αποδεκτά απ’ την αστική πλειοψηφία, αλλά για λόγους προπαγάνδας, ζύμωσης και οργάνωσης, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες του κόμματος.\n6. Σε περίπτωση μεγάλων εργατικών διαδηλώσεων ή επαναστατικών γεγονότων, οι Κομμουνιστές βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των εργατικών μαζών.\n7. Οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να χρησιμοποιούν κάθε μέσο που διαθέτουν για να δημιουργούν δεσμούς με τους επαναστάτες εργάτες, τους αγρότες και τους άλλους εκμεταλλευόμενους. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι δυνατό ν’ αναπτύσσουν πελατειακές σχέσεις με τους ψηφοφόρους, όπως συμβαίνει με τους σοσιαλδημοκράτες βουλευτές. Πρέπει να είναι μόνιμα στη διάθεση του κόμματος για κάθε είδους προπαγάνδα σε όλη τη χώρα.\n8. Κάθε Κομμουνιστής βουλευτής πρέπει να έχει στο νου του ότι δεν είναι ένας νομοθέτης που έρχεται σε συνεννόηση με άλλους νομοθέτες αλλά ένας προπαγανδιστής του κόμματος που έχει σταλεί στο στρατόπεδο του εχθρού για να φέρει σε πέρας μια κομματική αποστολή. Ο Κομμουνιστής βουλευτής είναι υπεύθυνος όχι γενικά έναντι του «εκλογικού σώματος», αλλά έναντι του κόμματός του, είτε αυτό είναι στη νομιμότητα είτε στην παρανομία.\n9. Οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να μιλάνε σε μια γλώσσα που να την καταλαβαίνει ο απλός εργάτης και ο αγρότης, έτσι ώστε το κόμμα να είναι σε θέση να εκδίδει σε προκηρύξεις και να διανέμει τους λόγους τους στα πιο απόμακρα σημεία της χώρας.\n10. Απλοί Κομμουνιστές εργάτες θα πρέπει να εκλέγονται στο κοινοβούλιο και θα πρέπει να μιλάνε, ακόμη κι αν είναι καινούργιοι στην «κοινοβουλευτική αρένα». Δεν υπάρχει καμιά προτεραιότητα για τους «έμπειρους βουλευτές». Στην ανάγκη, οι εργάτες βουλευτές μπορούν ακόμη και να διαβάζουν τους λόγους τους, οι οποίοι στη συνέχεια θα τυπώνονται σε προκήρυξη και θα διανέμονται.\n11. Οι Κομμουνιστές βουλευτές θα πρέπει να χρησιμοποιούν το κοινοβουλευτικό βήμα για να ξεσκεπάζουν όχι μόνο τους αστούς αλλά επίσης και τους σοσιαλ-πατριώτες, τους ρεφορμιστές, τους πολιτικούς του «Κέντρου» και τους άλλους εχθρούς του Κομμουνισμού. Επίσης, θα πρέπει να χρησιμοποιούν το βήμα του Κοινοβουλίου για να προπαγανδίζουν πλατιά τις ιδέες της Κομμουνιστικής Διεθνούς.\n12. Ακόμη και αν είναι λίγοι, οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να έχουν μια επιθετική στάση έναντι των καπιταλιστών. Δεν πρέπει να ξεχνούν ότι: μόνο αυτός που είναι ορκισμένος εχθρός των καπιταλιστών και των σοσιαλδημοκρατών υπηρετών τους, στα λόγια και στα έργα, αξίζει να λέγεται κομμουνιστής.\nΠηγή : Πολιτικό Καφενείο\n5 Φεβρουαρίου 2012 - 12:34 μ.μ.\nΤο κείμενο είναι εξαιρετικό αν γίνει καθρέφτης του τι εννοούν τα λεγόμενα κομμουνιστικά κόμματα και οργανώσεις κοινοβουλευτική πάλη, στο σήμερα αλλά και στο παρελθόν.\nΠαρόλαυτα, οφείλει να μετρούμε το κάθε τι στον καιρό του, και στο ιστορικό πλαίσιο που το περιβάλλει. Η "γερασμένη" και αντιδραστική αστική δημοκρατία σήμερα χρωστάει τα γεννητούρια της στην τότε αστική δημοκρατία, που (σωστά) το κείμενο ξεσκεπάζει. Όμως σήμερα που τα δημοκρατικά και συνταγματικά της πέπλα τα ξεσκίζουν καθημερινά οι ίδιοι οι αστοί, ακόμη και ο παραμικρός σεβασμός στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, είναι επιζήμιος και καταστροφικός για το εργατικό κίνημα κι ως εξ τούτου, κατά τη γνώμη μου, εχθρικός και ξένος στους επαναστάτες.\n5 Φεβρουαρίου 2012 - 1:47 μ.μ.\nΣυμφωνούμε απόλυτα με τον σχολιασμό του Praxis αναφορικά με το κείμενο που αναρτήσαμε :\n"εμείς να προσθέσουμε και τον αναρχοαριστερισμό που απορρίπτει γενικά κάθε συμμετοχή, ανεξάρτητα απο συγκυρία, συσχετισμούς, ύπαρξη εργατικών θεσμών κλπ στους αστικούς θεσμούς και μάλιστα ανάγει αυτό το σημείο σε σημείο διαχωρισμού απο τα άλλα ρευματα του εργατικού κινήματος. Ρεύμα στο οποίο αναφέρεται και το κείμενο. "\nΚαι προσθέτουμε, ότι δεν υφίσταται-τουλάχιστον στην δική μας οπτική- διλημματικό δίπολο ανάμεσα στον κάθε είδους ρεφορμισμό που μετατρέπεται σε πλευρά ανώδυνης διαμαρτυρίας εντός του αστικού κοινβουλευτικού συστήματος και ρευμάτων της αναρχοαυτονομίας που αγνοούν, δεν κατανοούν ή δεν ασχολούνται και έχουν απεμπολήσει την ανάγκη σε επιπεδο τακτικής, της συμμετοχής στο αστικό πολιτικό παιγνίο, πάντα υπο την ηγεμονία μιας επαναστατικής γραμμής. Ούτε ο αστικός εκφυλισμός της ρεφορμιστικής αριστεράς ούτε ο πρωτογονισμός της εκλογικής απεργίας- δηλαδή της εκκωφαντικής απουσίας απο μια σημαντική πλευρα της ταξικής πάλης -με τους όρους που θέτει το κείμενο- αποτελούν απάντηση στο ερώτημα της σχέσης που πρέπει να εχουν οι κομμουνιστές με το αστικό κοινοβουλευτικό παιχνίδι και τις αστικές εκλογές. Έγκειται πάντα στους όρους της πολιτικής συγκυρίας, στους διαμορφωμένους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς, στην σχέση των κομμουνιστων με την τάξη τόσο η συμμετοχή ή μη σε μια εκλογική διαδικασία όσο και οι τρόποι και οι μορφές που θα πάρει μια ενδεχόμενη συμμετοχή.\n5 Φεβρουαρίου 2012 - 2:17 μ.μ.\nΦυσικά "Έγκειται πάντα στους όρους της πολιτικής συγκυρίας, στους διαμορφωμένους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς", για τους σημερινούς όρους και συσχετισμούς μιλάω.\nΠως μπορείς να αιτιολογήσεις τη συμμετοχή σήμερα στη κορωνίδα του αστικού πολιτικού παιχνιδιού, όταν δεν υπάρχουν στοιχειώδεις όροι, ταξικού εργατικού συνδικαλισμού και συσπείρωσης που να συνιστούν ανεξάρτητά εργατικά κέντρα δυαδικής εξουσίας (βλ. απάντηση Praxis στο άρθρο για τον Ιρβινγκ Μπράουν);\nΉ πως μπορείς να πεις, σήμερα, οτι θα μπεις στο εκλογικό παιχνίδι, με τις αριστερές δυνάμεις που υπάρχουν και τον ρόλο τους;\nΉ μήπως τα παραδείγματα που έχουμε, στην Ελλάδα και διεθνώς απο την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της αριστεράς, μας γεμίζου αισιοδοξία, ότι απο την συμμετοχή μας εκεί, οι αναγκαίοι ταξικοί δρόμοι θα πλουτήσουν εμπειρία και κόσμο;\nΜάλλον το ανάποδο συμβαίνει. Η πολυδεκαετή πείρα, των αριστερών και κομμουνιστικών κομμάτων μάλλον το αντίθετο έδειξε. Οτι αυτή η συμμετοχή αντι να εκφράζει τα οδοφράγματα, ανέβασε τα αναχώματα.\nΉ μήπως σήμερα οι νεόκοποι αριστεροσοσιαλδημοκράτες της Ανταρσύα, που διατίνονται ακριβώς για το αντίθετο, οτι δηλαδή θα εκπροσωπούν "την εξέγερση" στο κοινοβούλιο, θα έχουν καλύτερη τύχη;\nΓια το σήμερα, μιλώ, φίλοι μου.\n5 Φεβρουαρίου 2012 - 7:35 μ.μ.\nΤο υπόδειγμα αριστεράς στο οποίο αναφέρεσαι είναι αυτό το οποίο και καυτηριάζεται στον σχολιασμό της ανάρτησης.προφανώς και αν δουμε την σχέση αυτης της αριστεράς με τις αστικές εκλογές θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα που ήδη έχω αναρτήσει.\nΜια επαναστατική εργατική αριστερά , με ρίζες στην ταξική πάλη, που χρησιμοποιεί το αστικό κοινοβούλιο για να προωθήσει την επαναστατική ανατροπή για την οποία ήδη παλεύει στο δρόμο και στα εργοστάσια δεν έχει λόγο να έχει οποιοδήποτε φοβικό σύνδρομο να αντιμετωπίσει την αστική πολιτική σε κάθε πολιτικό πεδίο και αυτό των εκλογών.\nΜιλάω για μια τέτοια αριστερά που είναι ανάγκη να υπάρξει στο σήμερα. Το χω ξαναγραψει φιλε avanti ούτε τα αυτόνομα κοινόβια αγροτουρισμού ούτε η συστημική αριστερά έχουν απάντηση για την ανάγκη της επαναστατικής ανατροπής όχι επειδή συμμετέχουν ή δεν συμμετέχουν στις αστικές εκλογές αλλά γιατί έχουν αμετάκλητα ξοφλήσει.\nΓια αυτο και η θέση τους για τις εκλογές είναι σύμπτωμα και παράγωγο -και όχι η αιτία- του οριστικού τους διαζυγίου με κάθε επαναστατικό ή κομμουνιστικό πρόταγμα.\n7 Φεβρουαρίου 2012 - 9:16 π.μ.\nΆρα για τη σημερινή συγκυρία και τους δεδομένους πολιτικούς συσχετισμούς, τουλάχιστον σε επίπεδο τακτικής, συμφωνούμε.\n8 Φεβρουαρίου 2012 - 9:42 μ.μ.\nσυμφωνούμε ότι η συστημική αριστερά είτε συμμετάσχει είτε όχι στις εκλογές το ένα και το αυτό, για την νυπόθεση της επανάστασης και μάλλον διαφωνούμε ότι αν υπήρχε η επαναστατική αριστερά που προσπάθησα να περιγράψω θα έπρεπε σε αυτή την συγκυρία να συμμετάσχει στις εκλογές.


Kaltenborn - Ξεκάθαρα πρέπει να βελτιωθούμε\nKaltenborn – Ξεκάθαρα πρέπει να βελτιωθούμε\nΝίκος Βόλης Φεβρουάριος 20, 2017\nΗ Monisha Kaltenborn μίλησε για τις προσδοκίες της από τη σεζόν του 2017 και το νέο μονοθέσιο της ομάδας, τη Sauber C36-Ferrari.\nΗ αγωνιστική διευθύντρια της ομάδας σχολίασε πως η εξέλιξη είναι απαραίτητη για τη Sauber ώστε να μπορέσει να ανακτήσει τη θέση της στο μέσον του grid και ίσως να διεκδικήσει και κάτι παραπάνω.\n«Ξεκάθαρα πρέπει να βελτιωθούμε. Με τη Sauber C36-Ferrari έχουμε μια στέρεη βάση, όπως επίσης τους πόρους να εξελίξουμε περαιτέρω τη Sauber C36-Ferrari κατά τη διάρκεια της σεζόν. Αυτό θα είναι σημαντικό για να εξασφαλίσουμε το mid-field.\n«Μαζί με τη Longbow Finance S.A., έχουμε εξαιρετικές ευκαιρίες να είμαστε ανταγωνιστικοί ξανά και να επιστρέψουμε στις προηγούμενες επιτυχίες στην F1. Θέλουμε να πλασάρουμε τους εαυτούς μας με μια νέα προσέγγιση και κάναμε ήδη τα πρώτα βήματα ώστε να δημιουργήσουμε στέρεες βάσεις για το μέλλον».\nΟ Jorg Zander, θεωρεί πως ο κινητήρας Ferrari του 2016, που θα χρησιμοποιήσει η Ελβετική ομάδα, είναι μια γνωστή παράμετρος που θα βοηθήσει την ομάδα να εξελιχθεί σε άλλους τομείς.\n«Είναι ένα δοκιμασμένο σύστημα με υψηλή ανθεκτικότητα, ξεκινώντας. Το να ξεκινήσουμε νωρίς και να ορίσουμε το περιβάλλον του κινητήρα ήταν ένα πλεονέκτημα, καθώς η ομάδα ήταν εξοικειωμένη με τον κινητήρα και τη μετάδοση, όπως επίσης με τις απαιτήσεις ψύξεις που χρειάζεται ο κινητήρας».\n2017F1F1 newsFerrariJorg ZanderMonisha KaltenbornSauber


ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ ΕΙΔΗ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ. ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΝΑΤΟ! | ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΗ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ\n« Ανακοίνωση // για το προσφυγικό ζήτημα, στο ΔΣ του Δήμου.\nΜΟΝΟ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ.ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΙΚΙΛΟ ΟΡΟΣ! »\nΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ ΕΙΔΗ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ. ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΝΑΤΟ!\n18 Μαρτίου, 2016 από Ανυπόταχτη Πετρούπολη\nΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ ΦΕΥΓΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ;\nΓιατί παρατάνε το σπίτι τους, τα υπάρχοντά τους, τους φίλους και τους γνωστούς τους; Γιατί στοιβάζονται στις βάρκες του θανάτου, περπατάνε χιλιόμετρα κουβαλώντας τα μικρά τους παιδιά και τους γέρους συγγενείς τους στους ώμους. Τι τους κυνηγά; Τι τους κάνει να βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους; Οι φωτογραφίες των βομβαρδισμένων πόλεων στη Συρία και αλλού, η φρίκη των πολέμων και της εξαθλίωσης που προκαλούν, δίνουν αποστομωτικές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.\nΗ κρίση του καπιταλισμού, οι οικονομικοί και πολιτικοί ανταγωνισμοί ιμπεριαλιστικών κέντρων (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) για το μοίρασμα των πλουτοπαραγωγικών πηγών στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, με στόχο τη διασφάλιση κερδών, δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση. Πυροδοτούν πολέμους, οδηγούν σε διάλυση κρατών και ενίσχυση αντιδραστικών φασιστικών-ρατσιστικών οργανώσεων όπως ο ISIS. Φτιάχνουν μια τεράστια πολεμική ζώνη, χωρίς σπιθαμή γης για τον άμαχο πληθυσμό.\nΤην ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση, σκληραίνει τη στάση της και την κυνικότητά της, ενώ η ίδια έχει παίξει σημαντικό ρόλο στο ξέσπασμα του πολέμου στη Συρία και την ενίσχυση του ISIS. Απαγορεύει την ασφαλή και απρόσκοπτη είσοδο των προσφύγων. Το κλείσιμο των εσωτερικών συνόρων της Ε.Ε. και των χωρών του λεγόμενου βαλκανικού διαδρόμου, ακόμα και για τους πρόσφυγες που προέρχονται από τις αναγνωρισμένες από την Ε.Ε. ως εμπόλεμες χώρες έχει σαν αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται χιλιάδες πρόσφυγες στην Ελλάδα.\nΆνθρωποι κυνηγημένοι και εξαθλιωμένοι χωρίζονται σε αποδεκτούς πρόσφυγες και ανεπιθύμητους μετανάστες προς φυλάκιση και απέλαση. Οι «καλοί καγαθοί» της ΕΕ, όπως η Μέρκελ, θέτουν ποσοστώσεις έχοντας στο μυαλό τους τις ανάγκες του κεφαλαίου σε φτηνό και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό.\nΗ ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε πλήρη ευθυγράμμιση με αυτές τις πολιτικές φτιάχνει hot spots, και όχι μόνο δε γκρεμίζει το φράχτη του Έβρου που αποτελεί αιτία των πνιγμών στο Αιγαίο αλλά συνεργάζεται και με τη FRONTEX. «Φυλακίζει» ανθρώπους μέσα σε άθλιες συνθήκες διαμονής, περίθαλψης, σίτισης και μέριμνας. Αντί για τις δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες, οι τομείς αυτοί, παραδίδονται πλήρως σε ΜΚΟ, την αστυνομία και το στρατό. Τη ίδια στιγμή στηρίζει τη ΝΑΤΟϊκή παρουσία στο Αιγαίο πράγμα εξαιρετικά επικίνδυνο για το λαό μας, για όλους τους λαούς και την ειρήνη στην περιοχή. Μεταφέρεται η ένταση στο Αιγαίο, την ώρα που η πολεμική σύγκρουση στη Συρία γενικεύεται με την Τουρκία να επεμβαίνει βομβαρδίζοντας τις κουρδικές περιοχές και στο εσωτερικό της. Είναι όμως εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη και για τους πρόσφυγες καθώς η εμπλοκή πολεμικών πλοίων σε επαναπροωθήσεις βαρκών θα φέρει περισσότερους πνιγμούς.\nΑπέναντι σε αυτές τις πολιτικές στέκεται ο λαός, απομονώνοντας τις ρατσιστικές, φασιστικές και ξενοφοβικές κραυγές. Είναι συγκινητικό το τεράστιο ρεύμα αλληλεγγύης από σωματεία, συλλογικότητες και μεμονωμένους ανθρώπους και είναι κατάπτυστη η προσπάθεια της κυβέρνησης και των μέσων μαζικής ενημέρωσης (δες Down Town), να μεταθέσουν την ευθύνη της κοινωνικής πρόνοιας στους εθελοντές και να εγκλωβίσουν αυτή την αλληλεγγύη στα στενά όρια μιας φιλανθρωπίας life style.\nΠλέον όμως πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Η αλληλεγγύη πρέπει να συνδυαστεί με ένα μεγάλο αντιπολεμικό – αντιιμπεριαλιστικό -αντιρατσιστικό κίνημα που θα παλέψει ενάντια σε ότι και όσους προκαλούν την προσφυγιά, τον πόλεμο και το μίσος.\nΓια ασφαλή και ελεύθερη διέλευση από τα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας, για τους πρόσφυγες του πολέμου, της καταπίεσης και της φτώχιας.\nΝα ανοίξουν τώρα για τους πρόσφυγες οι συνοριακές δίοδοι μεταξύ των χωρών της Ευρώπης.\nΓια την άμεση αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο. Όχι στη συμμετοχή του ΝΑΤΟ σε επιχειρήσεις ενάντια στους πρόσφυγες και σε δολοφονικές επαναπροωθήσεις.\nΝα πέσει ο φράκτης του Έβρου. Κανένας φράκτης στην Ευρώπη. Όχι στην Ευρώπη-φρούριο. Έξω η FRONTEX από την Ελλάδα\nΕνάντια στον εγκλεισμό και την γκετοποίηση των προσφύγων, όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα hot spot και τα μέτρα διαλογής.\nΓια κατάλληλους δημόσιους χώρους και δομές για την αξιοπρεπή στέγαση, περίθαλψη και σίτιση των προσφύγων. Χρηματοδότηση και προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για τις δομές και υπηρεσίες κοινωνικής στήριξης και όχι για κέντρα κράτησης και καταστολή των προσφύγων.\nΓια νομιμοποίηση και πλήρη δικαιώματα για τους οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες.\nΣε αυτές τις κρίσιμες στιγμές καλούμε τους δημότες της Πετρούπολης να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και την αποφασιστική μας άρνηση να γίνουμε απλοί θεατές στο έργο των πολεμοκάπηλων καθώς και σε φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας.\nΚαλούμε το δήμο της Πετρούπολης να παραχωρήσει χώρους φιλοξενίας προσφύγων και να απαιτήσει χρηματοδότηση προκειμένου αυτοί οι χώροι να εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.\nΣυμμετέχουμε μαζικά στις αντιπολεμικές – αντιρατσιστικές διαδηλώσεις στις 19 Μάρτη.\nΣυγκεντρώνουμε είδη πρώτης ανάγκης, το Σάββατο 2/4 και ώρα 12:00 πμ στην πλατεία Ηρώ. Δίνουμε ραντεβού μαζικής παρουσίας για την παράδοσή τους στο λιμάνι ή όπου αλλού παραστεί ανάγκη να δοθούν.