Επικαιροποίηση του γεγονότος, αφύπνιση των συνειδήσεων και αποκατάσταση της δικαιοσύνης - Εργασία Συν\nΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ «Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΗΣ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗ (1917-2017)» ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΡΑΜΑΣ\nΗ εκδήλωση βιβλιοπαρουσίασης πραγματοποιήθηκε ακριβώς 100 χρόνια από την σύληση της Ιεράς Μονής Εικοσιφοινίσσης από τους Βούλγαρους (27 Μαρτίου 1917)\nΠραγματοποιήθηκε την Τρίτη 27 Μαρτίου, στο αμφιθέατρο του Δημοτικού Ωδείου Δράμας η παρουσίαση του επετειακού τόμου του Καθηγητή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Γεωργίου Παπάζογλου «Η λεηλασία της Εικοσιφοινίσσης Εκατό χρόνια από την κλοπή (1917-2017)», το οποίο εκδόθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Δράμας.\nΓια το βιβλίο μίλησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος, ο Πανοσιολογιώτατος γέροντας Νικόδημος ο Αγιοπαυλίτης και ο συγγραφέας κ. Γεώργιος Παπάζογλου, ενώ στην εκδήλωση συμμετείχε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δράμας «Οι Ρίζες μας».\nΌπως ανέφερε ο Σεβασμιώτατος κ. Παύλος η επιλογή της ημερομηνίας της εκδήλωσης δεν έγινε τυχαία, αλλά ενέχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς 100 χρόνια πριν ήταν η «αποφράς ημέρα της σύλησης της Μονής της Παναγίας της Εικοσιφοινίσσης». Μάλιστα, το βιβλίο θα παρουσιαστεί εκ νέου μέσα στη χρονιά σε νέα εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, «για να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο το γεγονός αυτό», όπως υπογράμμισε ο Μητροπολίτης Δράμας.\nΠαρόντες στην εκδήλωση ήταν ο Αντιπεριφερειάρχης Δράμας κ. Αργύρης Πατακάκης, Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Δράμας, ο πρώην Υπουργός και πρώην Βουλευτής κ. Γιώργος Καλατζής, ο πρώην Υπουργός, πρώην Βουλευτής και πρώην Δήμαρχος Δράμας κ. Θωμάς Μαργαρίτης, εκπρόσωποι αρχών και συλλόγων, καθώς και εκπρόσωποι του ιερού κλήρου.\nην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος ανέφερε: «Η Ανατολική Μακεδονία υπέστη τα πάνδεινα κατά την απαισίου μνήμης Β’ Βουλγαρική Κατοχή, των ετών 1916-1918. Η οδυνηρή αυτή περίοδος, πλήρης αιμάτων, λιμοκτονιών και ομηριών δυστυχώς είναι πολύ λίγο γνωστή στους Έλληνες, στους Ανατολικομακεδόνες και ιδιαιτέρως στους νέους. Ούτε μια εκδήλωση από την πολιτεία, ούτε μένα μνημόσυνο επιτελείται για τις χιλιάδες των θυμάτων, ούτε μια αφιερωματική στήλη ή μνημείο στήθηκε στις πρωτεύουσες πόλεις της Ανατολικής Μακεδονίας για να υπενθυμίζει τη θυσία των πατέρων μας. η σκληρή, οδυνηρή και απάνθρωπη αυτή περίοδος χαρακτηρίζεται από την ανεπανόρθωτο πολιτιστική καταστροφή που υπέστη η Μονή και βεβαίως από τις χιλιάδες των θανάτων λόγω της προσχεδιασμένης λιμοκτονίας των κατοίκων και της εκτοπίσεως χιλιάδων στη Βουλγαρία, όπου οι περισσότεροι από αυτούς, λόγω της απάνθρωπης μεταχείρισης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις εργασίες και τα καταναγκαστικά έργα άφησαν τα κόκαλά τους στους τόπους εκείνους. Μόνο κάποια τοπικό μοιρολόγια διασώζουν το δράμα αυτό των Ελλήνων της Ανατολικής Μακεδονίας». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον εκτοπισμό του κλήρου της περιοχής, σημειώνοντας: «Θα πρέπει να τονίσουμε τον εκτοπισμό όλου σχεδόν του κλήρου της Ανατολικής Μακεδονίας. 200 και πλέον ιερείς οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα αυτά, επειδή παρέμειναν πιστοί στην κανονική Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την ελληνική εθνικότητά τους». Ακόμη, ο Μητροπολίτης κ. Παύλος επεσήμανε ότι το 2016 Μητρόπολη αφιέρωσε το εγκόλπιο ημερολόγιό της στη Β’ Βουλγαρική Κατοχή, με τη δημοσίευση σχετικών κειμένων, όμως, «δυστυχώς στα σχολικά εγχειρίδια δεν υπάρχουν αυτά κείμενα». «Μια αξιοπρεπής εκπαιδευτική πολιτική από την ελληνική πολιτεία θα επέβαλε τουλάχιστον τμηματικά, κατά τόπους, να διδάσκεται η τοπική ιστορία στα παιδιά μας» πρόσθεσε ο Σεβασμιώτατος Δράμας.\nΌπως είπε «Η αδιαφορία μας είναι γενική. Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί. Δεν φταίνε μόνο οι σήμερα κυβερνώντες, αλλά και οι προηγούμενες Κυβερνήσεις, ανεξαιρέτως χρώματος και εθνικού, πατριωτικού φρονήματος», ενώ τόνισε ότι φταίμε «και εμείς που αδιαμαρτύρητα δεχόμαστε να γίνονται αυτά τα πράγματα». «Είναι συνολική η ευθύνη όλων μας για την αποψίλωση της παιδείας μας από την τοπική μας και την εθνική μας ιστορία, για αυτό και βεβαίως θα υποστούμε και όλες τις συνέπειες αυτής της μετ’ επιγνώσεως αμάθειας», υπογράμμισε ο Μητροπολίτης Δράμας.\nΣτη συνέχεια της ομιλίας του ο Σεβασμιώτατος κ. Παύλος ανέφερε: «Η 27η Μαρτίου του 1917 πλήγωσε βαθιά την ακριτική μας Επαρχία που βίωνε το δεύτερο χρόνο της δεύτερης βουλγαρικής Κατοχής (1916-1918). Βούλγαροι υπό την αρχηγία του Τεοντόρ Πανίτσα και την “επιστημονική” καθοδήγηση του Βλαδίμηρου Σις, λεηλάτησαν την σεβασμιώτερη μονή της Μακεδονίας, την πατριαρχική και σταυροπηγιακή μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου της Εικοσιφοινίσσης του όρους Παγγαίου. Τα ιερά κειμήλια της μονής, ιερά σκεύη, άγια λείψανα, πολυέλαιοι, κανδήλες, οι περγαμηνοί και χαρτώοι κώδικες, βίαια αποσπάσθηκαν, μεταφέρθηκαν στην Σόφια και έκτοτε παραμένουν εκεί και χωρίς εντροπή προβάλλονται και εκτίθενται ως αριστουργήματα του “βουλγαροβυζαντινού πολιτισμού”. Αρκετά από αυτά διοχετεύθηκαν από τους πρωτεργάτες της ασυλλήπτου μεγέθους ανήθικης κλοπής στους ευρωπαϊκούς δημοπρατικούς οίκους και από αυτούς σε συλλογές διαφόρων ιδρυμάτων και ιδιωτών ανά τον κόσμο. Με παρέμβαση της Κυρίας Θεοτόκου διασώθηκε η θαυματουργός αχειροποίητος εικόνα Της, αναγκαστικά εγκαταλειφθείσα στον νάρθηκα του Καθολικού, αφού βάρυνε τόσο, ώστε δεν μπόρεσαν να την συμπεριλάβουν στα κλοπιμαία, αφού φυσικά αφήρεσαν τον αργυροεπίχρυσο επενδυτή της (αρχές 14ου αιώνα, επισκευή 1529).\nΔεν αρκέσθηκαν όμως σε αυτά και στις 24 Ιουνίου του ίδιου έτους επανήλθαν και λεηλάτησαν την μονή παίρνοντας και πάλι όσα τους είχαν διαφύγει, και οδήγησαν στην εξορία ομήρους τους 26 πατέρες της μονής, όπου ως κακούργοι και κάτω από απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης εργάσθηκαν σε καταναγκαστικά έργα στο Σεβλίεβο, στην βόρεια Βουλγαρία, υβριζόμενοι, λοιδορούμενοι, χλευαζόμενοι, ραπιζόμενοι, ξυλοκοπούμενοι μέχρι το τέλος σχεδόν του 1918. Ο αείμνηστος προηγούμενος της αγιορείτικης μονής Διονυσίου μακαριστός γέροντας Γαβριήλ παραστατικά περιέγραψε τα της απάνθρωπης μεταχειρίσεώς των, αφού ως νέος μοναχός ευρισκόμενος στην Εικοσιφοίνισσα, λόγω του διακονήματός του στο μετόχι της μονής του στο Ορφάνι της Καβάλας, βίωσε το δράμα μαζί με διακόσιους και πλέον κληρικούς της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Κατά δεν την τρίτη βουλγαρική Κατοχή 1941-1944 οι Βούλγαροι παρέδωσαν στην φωτιά το οικοδομικό συγκρότημα της μονής. Και πάλι με θαύμα της Παναγίας μας διασώθηκε ο ναός της με την ιερή εικόνα και το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Και όλα αυτά από “αδελφούς” ορθοδόξους χριστιανούς! “Φείσαι, Κύριε, της ασεβείας αυτών”.\nΈκτοτε παρήλθε ολόκληρος αιώνας και, δυστυχώς, οι απόγονοι των εγκληματησάντων κατά της μονής δεν αποκατέστησαν την ιεροσυλία και για αυτό καθίστανται κοινωνοί της. Το γράφω όχι ως σχήμα λόγου, αλλά ως απτή πραγματικότητα. Ο διευθυντής του Εθνολογικού και Ιστορικού Μουσείου της Σόφιας κ. Bozidar Dimitrov προ ετών αφήρεσε όλα τα άγια λείψανα από τις περίτεχνες λειψανοθήκες της μονής που αναίσχυντα “φυλάσσονται” εκεί και τα διαχειρίζεται αυτοβούλως. Τις οίδε που ευρίσκονται σήμερα! Πού ακούστηκε αυτό; Ο κατ’ εξοχήν υπεύθυνος για την ασφαλή διαφύλαξή τους να ιεροσυλεί επάνω στα ιερά αυτά αντικείμενα, που τα σεβάστηκαν και οι Οθωμανοί ακόμα! Τι έκαναν για την ασέβεια αυτή οι κυβερνήσεις της Βουλγαρίας και της Ελλάδος;».\nΚάνοντας ειδική αναφορά στο συγκεκριμένο θέμα ο Μητροπολίτης Δράμας το χαρακτήρισε ως «οδυνηρότατο κεφάλαιο» και πρόσθεσε: «Να φανταστείτε πρόσφατα, στην Αθήνα, σε ένα πάρα πολύ επίσημο γεύμα, επισημότερο δεν θα μπορούσε να υπάρχει, όπου παρέδωσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον τόμο αυτό, ένας εκ των συνδαιτυμόνων, όταν έγινε η κουβέντα λέει “τώρα θα ανοίξουμε κι άλλο θέμα; Έτσι κι αλλιώς, ας έχουν κι αυτοί έχουν λίγα”. Του λέω “πολύ ωραία μιλάς, τότε ας έχουν και οι Τούρκοι δυο νησιά. Τόσα έχουμε”. “Αυτό είναι άλλο”, μου λέει. Όταν οι ταγοί μας τα αντιμετωπίζουν τα ζητήματα αυτά κατά αυτόν τον τρόπο, απογοητεύεσαι».\nΟ Μητροπολίτης Δράμας, συνέχισε την ομιλία του, λέγοντας: «Η μαύρη αυτή επέτειος μάς οδήγησε στην έκδοση του τόμου αυτού, ώστε να επικαιροποιηθεί το γεγονός, να ξυπνήσουν υπνώττουσες συνειδήσεις –κυρίως των κρατικών φορέων- και να εργασθούν για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Ο συγγραφέας καθηγητής κ. Γεώργιος Παπάζογλου, πέραν της επιστημονικής εξειδίκευσής του, παρουσιάζει με μεθοδικότητα την τύχη των κειμηλίων και πού βρίσκονται αυτά σήμερα. Για πρώτη φορά καταγράφονται αναλυτικά τα βιογραφικά των πρωταγωνιστών της κλοπής, η εκμετάλλευσή τους από βουλγαρικής και ό,τι έγινε από ελληνικής πλευράς για την υπόθεση αυτή, για πρώτη φορά δίδεται η υπόθεση της λεηλασίας και μέσα από βουλγαρικές πηγές, μέσα από την φωνή και την γραφίδα των πρωταγωνιστών Βουλγάρων. Η προσεκτική ανάγνωση θα διαφωτίσει την σκοτεινή αυτή πλευρά της υπόθεσης και θα εξαχθούν ανάλογα συμπεράσματα, θετικά και αρνητικά, για όσα έγιναν. Και όσες αστοχίες έγιναν και σε τοπικό επίπεδο, αλλά και γενικότερα από την επιστημονική κοινότητα στο ζήτημα αυτό.\nΟ κ. Παπάζογλου δεν εργάσθηκε μόνο ως επιστήμονας αλλά και βιωματικά, όπως σε προσωπική προς εμένα επιστολή στις 19 Μαρτίου 2016 γράφει:\n“(…) Τον πόνο που νοιώθετε τον ένοιωθα για πολλά χρόνια, και το θέμα των κλοπών είναι κάτι που κατάφερα να το κρύψω τα τελευταία χρόνια στο πίσω του μυαλού μου, και νόμιζα πως πια το ξεπέρασα. Για μας, που από παιδιά ζήσαμε στις υπώρειες του Παγγαίου, η μονή είναι μέρος από την ζωή μας. Στην μονή με πήγε η μακαρίτισσα η μάννα μου πρώτη φορά δύο χρονών με κάρο. Κοιμόμασταν έξω από την μονή, παιδιά, στα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, κατακαλόκαιρο κάτω από τα δένδρα. Στην Παναγία, στην μονή, ανέβηκε να ανάψει λαμπάδα ‘σαν το μπόι της’, όπως έμαθα αργότερα, η μακαρίτισσα η μάννα μου, το είχε φαίνεται τάμα, χωρίς να μου το πει, όταν πέρασα στο Πανεπιστήμιο. Η μονή περιέθαλψε στην τρίτη βουλγαρική Κατοχή για μέρες τον μακαρίτη ξεριζωμένο από την Προύσα πατέρα μου, και από την άλλη, μαζί με όλα αυτά, να έχω σφαγμένο από τους Βουλγάρους τον αδελφό του παππού μου Αβραάμ το 1916 στα χρόνια της λεηλασίας και σκοτωμένο τον αδερφό της μάννας μου το 1944 στον Στρυμώνα από τους Βουλγάρους πάλι, παιδί 23 χρονών, Αβραάμ και αυτόν στην μνήμη του σφαγμένου θείου του το 1916, Αβραάμ και τον μικρό αδελφό μου, στην μνήμη του σκοτωμένου θείου μας.\nΚαι ο παππούς μου, πατέρας της μάννας μου, όμηρος στην Βουλγαρία, στα τάγματα εργασίας, με τον Πολύκαρπο και τον Γέρο – Γαβριήλ, ήταν στο μετόχι της Διονυσίου στο Ορφάνι, όταν οι Βούλγαροι, για να κάνουν κασόνια για τα κλοπιμαία, κατέστρεψαν τις πόρτες και τα παράθυρα του μετοχίου.\nΚαταλαβαίνω τον πόνο σας, διότι τον έζησα και εγώ και, επιτρέψτε μου να πω, με μεγαλύτερη διάρκεια να βλέπω κάποιους (…) να συμμετέχουν με τιμή στο Δ.Σ. ενός κλεπταποδόχου βουλγαρικού Κέντρου ή άλλους Έλληνες να δημοσιεύουν κείμενα του τύπου ‘ας μείνουν τα κειμήλια και τα χειρόγραφα στην Σόφια, εμείς έχουμε πολλά’, λες και ήταν του πατέρα τους.\nΜιλήσατε για ελγίνεια, δημοσίευσε στο σαλόνι της κείμενό μου η Ελευθεροτυπία το 1997, τρεις σελίδες, με φωτογραφίες των κλεμμένων κειμηλίων και με τίτλο: Τα ελγίνεια της Μακεδονίας – Κλεμμένοι θησαυροί μας στο Μουσείο της Σόφιας. Μιλήσατε για το Χρονολόγιο του Νεοφύτου. Όταν σε καιρούς χαλεπούς έψαχνα με φίλους Αυστριακούς έμμεσα για στοιχεία από την μεριά των Βουλγάρων, βρήκα το ημερολόγιο των κλοπών στην περιοχή μας το 1916/17, καθώς ακολουθούσαν τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής. Το ημερολόγιο των κλοπών κατέγραφε βουλγαριστί ένας Βούλγαρος στρατιώτης, δάσκαλος που τον χρησιμοποιούσαν οι Κατσάρωφ και Ζλατάρεφ για γραμματέα (…)”.\nΘεώρησαν λοιπόν επιβεβλημένο καθήκον την έκδοση του τόμου αυτού, αφού ως επόπτης της μονής, δηλαδή εκπρόσωπος του κυρίαρχη αυτής, του Οικουμενικού Πατριάρχου, έχω χρέος να διασφαλίσω τα δίκαιά της και έτσι να φανώ αντάξιος της ευθύνης που ανέθεσε στους κατά καιρούς Μητροπολίτες της Δράμας η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία. Τον Δεκέμβριο του 2016 χαρήκαμε την χειρονομία της Λουθηρανικής Θεολογικής Σχολής του Σικάγου, η οποία μόλις πληροφορήθηκε την ιστορία του κώδικα 1421 που κατείχε, τον επέστρεψε στην μονή. Από την θέση αυτή ευχαριστώ βαθύτατα τον πρόεδρο της Σχολής Δρ. James Nieman για την βαθύτατα χριστιανική αυτή πράξη δικαιοσύνης, η οποία αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση σε όλους εκείνους που κατέχουν χειρόγραφα και κειμήλια της μονής. Ισόβια ευγνωμοσύνη οφείλω και προς το δικηγορικό γραφείο του κ. Γεωργίου Τσουγκαράκη στη Νέα Υόρκη και στους συνεργάτες του, για την ανιδιοτελή, πατριωτική και ελληνοπρεπή συμμετοχή τους στον αγώνα της δικαίωσης της μονής. Ούτε ένα δολλάριο δεν πήραν για τις προσφερθείσες υπηρεσίες των».\n«Αφού επαινέσω και ευχαριστήσω τον συγγραφέα κ. Γεώργιο Παπάζογλου για την έμπονη από κάθε πλευρά τεκμηριωμένη επιστημονικά εργασία του, θα εκφράσω τον απεριόριστο σεβασμό μου στο πρόσωπο της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Ο Παναγιώτατος σταθερά και στιβαρά βρίσκεται σημαιοφόρος στον αγώνα, όπως έχει άλλωστε καθήκον και υποχρέωση, για την κληρουχία αυτή του Οικουμενικού Θρόνου.\nΜε δυναμικές –πλην όμως ευγενικές- παροτρύνσεις προς την βουλγαρική πολιτική ηγεσία χρόνια τώρα ζητά την αποκατάσταση. Αυτήκοος εγενόμην, κατά την τελευταία επίσημη στην Σόφια επίσκεψή του (7-10 Νοεμβρίου 2015), της προτροπής μπροστά στον εξοχώτατο τότε Πρόεδρο της Βουλγαρίας κ. Ρόσεν Πλεβνελίεφ, την στιγμή που του απένειμε το ανώτατο παράσημο του βουλγαρικού κράτους ενώ, και για λόγους αβρότητος, θα μπορούσε να σιωπήσει, μίλησε σθεναρά για το ζήτημα αυτό, με τόλμη και παρρησία. Εθαύμασα το μεγαλείο του πρώτου του Γένους και αισθάνθηκα υπερήφανος για τον μεγάλο αυτόν πνευματικό ηγέτη.\nΔυστυχώς η ελληνική πλευρά αντί να πατήσει επάνω στο σταθερό αυτό βάθρο και να επανεκκινήσει την υπόθεση, απέτυχε δημοσιογραφικά να αναδείξει το γεγονός και το μεγαλείο των στιγμών που διαδραματίστηκαν στο προεδρικό μέγαρος της γείτονος χώρας. άλλη μια θλιβερή επιβεβαίωση της πνευματικής μας παρακμής και μικρότητας.\nΕυχαριστίες εγκάρδιες οφείλω προς τον υπεύθυνο του εκδοτικού οίκου “Μυγδονία” κ. Αθανάσιο Καγιά και τους συνεργάτες του, για την άρτια επετειακή έκδοση και τον στολισμό του τόμου», πρόσθεσε ο Σεβασμιώτατος κ. Παύλος.\nΑκόμη, επεσήμανε ότι «συνεχίζουμε τον αγώνα», καθώς έχουν εντοπιστεί 3-4 χειρόγραφα σε πανεπιστήμια της Αμερικής και γίνονται οι επαφές για την επιστροφή τους, ενώ ταυτόχρονα «προσπαθούμε να πείσουμε τους Έλληνες αξιωματούχους για τη Βουλγαρία που είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι». Παράλληλα, ανέφερε ότι έχει γίνει μελέτη αποκατάστασης της Μονής, με δωρεά της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, και αυτή η μελέτη «βρίσκεται στους προθαλάμους του ΚΑΣ» (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο).\n«Επιβολή εθνικής παρουσίας μέσω της καταστροφής πολιτιστικών αγαθών»\nΣε δηλώσεις του ο συγγραφέας του βιβλίου και Καθηγητής Πανεπιστημίου κ. Γεώργιος Παπάζογλου σημείωσε: «Συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη λεηλασία της Εικοσιφοινίσσης. Ήταν ίσως η μεγαλύτερη λεηλασία παγκοσμίως τον προηγούμενο αιώνα. Με βάση την ευκαιρία, η Μητρόπολη και ειδικότερα ο Σεβασμιώτατος ανέλαβε πρωτοβουλία πριν από 2-3 χρόνια να βγει ένας τόμος επετειακός ακριβώς για τη συμπλήρωση των 100 ετών. Σήμερα στην ουσία δεν τιμούμε, θυμόμαστε τα γεγονότα και προσπαθούμε μέσα από την μνήμη να προχωρήσουμε στην κατάσταση».\nΠεριγράφοντας τα γεγονότα ο κ. Παπάζογλου ανέφερε: «Αυτό που γίνεται στις μέρες μας στη Συρία, στην Παλμύρα, ή έγινε παλαιότερα, πριν από μερικά χρόνια, στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν, όπου διάφοροι προσπάθησαν μέσα από την καταστροφή πολιτιστικών αγαθών να επιβάλλουν τη δική τους παρουσία, την εθνική παρουσία. Αυτό έκαναν οι Βούλγαροι στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και όχι μόνο στις αρχές, αλλά από το 1870 ως και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προσπάθησαν να αφελληνίσουν την περιοχή για να τονίσουν τη δική τους παρουσία και με βάση αυτό το πράγμα να έχουν μια έξοδο στο Αιγαίο, κυρίως μια έξοδο στο χώρο της Ανατολικής Μακεδονίας, που τον θεωρούσαν προέκταση της κοιλάδας που φτάνει μέχρι τη Σόφια. Είναι κάτι που δεν νομίζω ότι έχει φύγει από το πίσω μέρος του μυαλού τους ως σήμερα». Ειδικότερα, μιλώντας για τα κλεμμένα κειμήλια της Μονής, ο κ. Παπάζογλου επεσήμανε: «Έχουν βρεθεί σε όλο σχεδόν τον κόσμο, αλλά ο κύριος κορμός συνεχίζει να υπάρχει στη Σόφια. Κειμήλια εκκλησιαστικά, χειρόγραφα, σκεύη, τα οποία προέρχονται από την Εικοσιφοίνισσα και συνεχίζουν να βγαίνουν σε δημοπρασίες από μεγάλους οίκους κειμήλια κλεμμένα από την Εικοσιφοίνισσα κυρίως, αλλά και από την περιοχή μας ευρύτερα».\nΣχετικά με το αν υπάρχει προοπτική επιστροφής, ο κ. Παπάζογλου τόνισε: «Προοπτική να επιστρέψουν υπάρχει και για αυτό γίνεται αυτό που γίνεται σήμερα. Ήδη πριν από έναν χρόνο περίπου έγινε μια πρώτη επιστροφή, τουλάχιστον από αμερικανικό πανεπιστήμιο, με βάση κινήσεις που έχει κάνει ο Σεβασμιώτατος και ένα μεγάλο δικηγορικό γραφείο. Βοηθούμε, όσο γίνεται, στην ενημέρωση του συγκεκριμένου δικηγορικού γραφείου. Πιστεύουμε ότι θα έχουμε θετικά νέα τουλάχιστον για όσα έχουν πουληθεί και βρίσκονται σε αμερικάνικα πανεπιστήμια.\nΤέλος, μιλώντας για την προσωπική του σχέση με την Ιερά Μονή Εικοσιφοινίσσης, ο κ. Παπάζογλου ανέφερε: «Η σχέση με το Μοναστήρι, όπως πιθανότατα όλων, ξεκινάει από τα παιδικά χρόνια, πόσο μάλλον που κείνα τα χρόνια, όταν εμείς πηγαίναμε στο σχολείο δεν ανέβαινε αυτοκίνητο. Όταν πρωτοανέβηκε αυτοκίνητο του ΚΤΕΛ έγινε υποδοχή του οδηγού ως να υποδεχθήκαμε αυτόν που πήγε στο φεγγάρι. Σε καιρούς δύσκολους πηγαίναμε στη Μονή. Οι πατεράδες μας σε πολύ δύσκολες εποχές έβρισκαν καταφύγιο στο Μοναστήρι. Υπάρχει ένας δεσμός, ένας σύνδεσμος και η ενασχόληση με το Μοναστήρι δεν είναι τωρινή. Το πρώτο χειρόγραφο το οποίο ανακάλυψα ήταν το 1982. Στη Βιέννη. Το χειρόγραφο στο οποίο τελευταίος υπέγραφε ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης, όταν ήταν εδώ Δεσπότης. Αυτό εκλάπη όχι από την Εικοσιφοίνισσα, αλλά από την Μητρόπολη της Δράμας τότε πάλι από τους Βούλγαρους και αυτό βρίσκεται τώρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σόφιας, στη Βιβλιοθήκη Κυρίλλου και Μεθοδίου».


ofisofi: " Δεν παρατιόμαστε!...Δεν παρατιόμαστε!..."\n" Δεν παρατιόμαστε !...Δεν παρατιόμαστε !..." είναι ο τίτλος με τον οποίο αναρτήθηκε στο " ΑΤΕΧΝΩΣ" το μικρό αφιέρωμα στον αγαπημένο ποιητή.\n( ofisofi στο " ΑΤΕΧΝΩΣ " )\nΕτικέτες ΑΤΕΧΝΩΣ , Αφιερώματα , Νεοελληνική Λογοτεχνία , Νικηφόρος Βρεττάκος , Ποίηση\nΟ λατρεμένος Βρεττάκος τα έχει πει όλα, με τόσο μεγαλειώδη απλότητα, με τόσο ανθρώπινη ζεστασιά, σα να είναι δίπλα σου και να σου μιλάει γλυκά κι εσύ να ηρεμείς με τα λόγια του.\nΔεκαεξάχρονη εγώ ανακάλυψα το ποίημα Περιφρόνηση στην εγκυκλοπαίδεια του Χάρη Πάτση και τρελάθηκα.\nΚαλή χρονιά, Σοφία μου!\n2 Ιανουαρίου 2015 - 9:47 μ.μ.\nΣε ευχαριστώ Rosa Mund.\nΧαίρομαι ιδιαίτερα και γι' αυτή την ταύτιση.


Οnline τηλεόραση από το YouTube - Pelop.gr\nΣάββατο 24 Μαρτίου 23:40 5°-13° Πάτρα\nΤο YouTube σχεδιάζει να προσφέρει στους χρήστες του διαδικτύου μία υπηρεσία online τηλεόρασης, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg.\nΗ συγκεκριμένη υπηρεσία θα ονομάζεται «Unplugged» και θα προσφέρει στους συνδρομητές της μια σειρά από κανάλια καλωδιακής τηλεόρασης, τα οποία και θα μπορεί κανείς να τα παρακολουθεί μέσω του διαδικτύου.\nΤο δημοσίευμα, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το YouTube βρίσκεται ήδη στο στάδιο των διαβουλεύσεων με αρκετά κανάλια και παραγωγούς περιεχομένου, όπως είναι οι NBC Universal, Viacom, Twenty-First Century Fox Inc, CBS Corp.\nΗ διαφορά του «Unplugged» με το «YouTube Red»\nΤο YouTube προσφέρει ήδη στις ΗΠΑ την υπηρεσία «YouTube Red», η οποία είναι συνδρομητική και κοστίζει 9,99 δολάρια τον μήνα.\nΜέσω της συγκεκριμένης υπηρεσίας, οι συνδρομητές είναι σε θέση να παρακολουθούν βίντεο χωρίς την προβολή διαφημίσεων.\nΤο «Unplugged» του YouTube θα προσφέρει αντίστοιχες υπηρεσίες με το «YouTube Red», ωστόσο το περιεχόμενο που θα προβάλλεται θα είναι αποκλειστικά τηλεοπτικό. Διεθνή δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η νέα υπηρεσία του YouTube θα είναι διαθέσιμη από το 2017.


5 nok οδηγίες για τη φαρμακευτική αγωγή - Κυστίτιδα - July\n5 nok οδηγίες για τη φαρμακευτική αγωγή\nΌλοι έχουν όχι μόνο μοναδικά δακτυλικά αποτυπώματα, αλλά και γλώσσα.\nΣύγχρονη ισραηλινή κλινική Assuta στο Τελ Αβίβ - ένα ιδιωτικό ιατρικό κέντρο, το οποίο είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο. Είναι εδώ ότι οι καλύτεροι γιατροί εργάζονται με ονόματα παγκοσμίως.\nΕπικαλυμμένα με πορτοκάλι δισκία, στρογγυλά, αμφίκυρτα, λαμπερά.\nΈκδοχα: υδροφωσφορικό ασβέστιο, μονοϋδρική λακτόζη, άμυλο αραβοσίτου, κολλοειδές διοξείδιο πυριτίου, ποβιδόνη Κ25, καθαρισμένος τάλκης, κροσποβιδόνη, στεατικό μαγνήσιο.\nΣύνθεση κελύφους: κόμμι ακακίας, καρμελλόζη νατρίου, ποβιδόνη Κ25, σακχαρόζη, κολλοειδές διοξείδιο πυριτίου, καθαρισμένο ταλκ, άμυλο αραβοσίτου, ανθρακικό ασβέστιο, διοξείδιο τιτανίου, κηλίδα ηλιοβασιλέματος κίτρινο ηλιοβασίλεμα Ε110, κινολίνη κίτρινης χρωστικής Ε104.\n50 τεμ. - πλαστικά μπουκάλια (1) - συσκευασίες από χαρτόνι.\nΑντιμικροβιακό παράγωγο 8-υδροξυκινολίνης.\nΕνεργός έναντι θετικών κατά Gram βακτηριδίων: Staphylococcus spp. (συμπεριλαμβανομένου του Staphylococcus aureus), Streptococcus spp. (συμπεριλαμβανομένων των βητα-αιμολυτικών στρεπτόκοκκων, Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis), Corynebacterium spp., Bacillus subtilis, Gram-αρνητικά βακτηρίδια: Escherichia coli, Proteus spp., Klebsiella spp., Salmonella spp., Shigella spp., Enterobacter spp., Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae. άλλοι μικροοργανισμοί: Ureaplasma urealyticum, Mycoplasma hominis, Mycobacterium tuberculosis, Trichomonas vaginalis.\nΑποτελεσματική έναντι κάποιων ειδών μυκήτων (candida, dermatophytes, μύκητες μούχλας, μερικοί αιτιολογικοί παράγοντες βαθιές μυκητιάσεις).\nΗ νιτροξολίνη απορροφάται καλά από το γαστρεντερικό σωλήνα (90%). Μεmax στο πλάσμα επιτυγχάνεται 1,5-2 ώρες μετά την κατάποση.\nΜεταβολίζεται στο ήπαρ. Εκκρίνεται κυρίως από τα νεφρά αμετάβλητα και μερικώς με χολή. Υπάρχει υψηλή συγκέντρωση συζευγμένου και μη συζευγμένου φαρμάκου στα ούρα.\n- μολυσμένο αδένωμα ή καρκίνωμα του προστάτη.\n- σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (CC κάτω από 20 ml / min).\n- σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.\n- την ηλικία των παιδιών έως 3 ετών ·\n- υπερευαισθησία στη νιτροξολίνη ή σε άλλα συστατικά του φαρμάκου,\n- υπερευαισθησία στις κινολίνες.\nΗ τυπική δόση για ενήλικες και εφήβους είναι 400 mg / ημέρα, χωρισμένη σε 4 δόσεις (2 δισκία, 4 φορές / ημέρα). Η μέγιστη δόση είναι 800 mg / ημέρα.\nΗ μέση δόση για παιδιά ηλικίας άνω των 5 ετών είναι 200-400 mg / ημέρα, χωρισμένη σε 4 δόσεις. για παιδιά ηλικίας 3-5 ετών - 200 mg / ημέρα, χωρισμένα σε 4 δόσεις.\nΑσθενείς με μέτρια νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης μεγαλύτερη από 20 ml / min) ή ηπατική ανεπάρκεια συνιστάται τυπική μισό της ημερήσιας δόσης - 200 mg / ημέρα (1 δισκίο 4 φορές / ημέρα.).\nΑπό την πλευρά του πεπτικού συστήματος: ναυτία, έμετος (μπορεί να προληφθεί με τη λήψη του φαρμάκου κατά τη διάρκεια των γευμάτων), αυξημένη δραστηριότητα των ηπατικών τρανσαμινασών.\nΑπό την πλευρά του κεντρικού νευρικού συστήματος και του περιφερικού νευρικού συστήματος: αταξία, κεφαλαλγία, παραισθησίες, πολυνευροπάθεια.\nΑπό το καρδιαγγειακό σύστημα: ταχυκαρδία.\nΆλλα: θρομβοπενία, αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος στον ορό.\nΝεφρική ανεπάρκεια στα παιδιά: πώς να θεραπεύσει και να αποτρέψει;\nΘολή ούρα: αιτίες\nΘεραπεία των επιπλοκών του σακχαρώδους διαβήτη - νεφρική νεφροπάθεια\nΣυχνή νυκτερινή ούρηση στις γυναίκες\nΚυστίτιδα μετά τον τοκετό\nΑντιβιοτικά για παιδιατρική κυστίτιδα\nΓιατί το παιδί έγινε κόκκινο ούρα;\nΤι πρέπει να κάνετε εάν η κυστίτιδα δεν περάσει\nΤι προκαλεί το πύον στα ούρα\nΠραγματικές κριτικές σχετικά με το φάρμακο Furamag από επαγγελματίες και ασθενείς\nΔιατροφή για σπειραματονεφρίτιδα\nΟ όγκος του Wilms - νεφροβλάστωμα - κακόηθες νεόπλασμα νεφρών / νεφρών, που παρατηρείται κυρίως σε παιδιά ηλικίας 3 έως 4 ετών.\nΗ παρουσία ορισμένων γενετικών μεταλλάξεων ή η κληρονομική προδιάθεση θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες στην ανάπτυξη της παθολογίας.


Το Παντοπωλείο | Παραδοσιακά προϊόντα από την Ιταλία και την Ελλάδα | Λάρισα, Θεσσαλία\nOrecchiete : χειροποίητα ιταλικά ζυμαρικά\nΟι Orecchiette (ορεκιέτε),που στα ιταλικά θα πει μικρά αυτάκια, είναι ένα παραδοσιακό σπιτικό ζυμαρικό της Απουλίας, στη Νότια Ιταλία. Φτιάχνονται στο χέρι με σκληρό αλεύρι και νερό και μπορούν να σερβιριστούν είτε με μια απλή κόκκινη σάλτσα, είτε με μια σάλτσα ραγού. Για τους Ιταλούς όμως η ιδανική συνταγή είναι με μπρόκολο.\nPanettone: Η Ιταλική Βασιλόπιτα\nΤο Panettone (πανετόνε), είναι ένα είδος γλυκού ψωμιού με μαστιχωτή υφή,σαν τσουρέκι και αποτελεί το παραδοσιακό Ιταλικό γλυκό για τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Παρασκευάζεται με αλεύρι,βούτυρο,ζάχαρη,νερό,αυγά και φυσική μαγιά που αποτελεί και το βασικότερο συστατικό του. Η παραδοσιακή παρασκευή είναι πολυήμερη και χρονοβόρα καθώς απαιτεί πολλαπλές διαδοχικές ζυμώσεις προκειμένου η ζύμη να…\nMozzarella Burrata θα πει βουτυρωμένη μοτσαρέλα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό είδος παραδοσιακά χειροποίητης φρέσκιας μοτσαρέλας με πλούσια γεύση. Σε αντίθεση με την κοινή μοτσαρέλα, η burrata (μπουράτα) κρύβει στο εσωτερικό της γέμιση από κρέμα γάλακτος, που αποκαλύπτεται όταν την κόβεις. Είναι ένα τυπικό προϊόν της Απουλίας στη νότια Ιταλία και παράγεται είτε από βουβαλίσιο, είτε…\nTaralli, τα αλμυρά κουλουράκια της Νότιας Ιταλίας\nΚαταναλώνονται σαν σνακ η αντί ψωμιού και μπορούν να συνοδεύσουν οποιοδήποτε ντιπ.


Επιμνημόσυνη δέηση για τους Υπέρ Πατρίδος Πεσόντες Ιερολοχίτες από τον Αρχιεπίσκοπο - Ορθόδοξος Τύπος\nΟπως αναφέρει η ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος : «Επιμνημόσυνη δέηση για τους Υπέρ Πατρίδος Πεσόντες Ιερολοχίτες, στο μνημείο του «Ιερού Λόχου», στο Πεδίο του Άρεως τέλεσε σήμερα το πρωί ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος.\nΠαρέστησαν η Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Μαρία Κόλια Τσαρουχά, ο Αρχηγός ΓΕΣ, ανώτατοι Αξιωματικοί του ΓΕΕΘΑ, εκπρόσωποι της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Αθηναίων, κλήρος και λαός, ενώ άξιο αναφοράς είναι ότι ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Επίσκοπος Θεσπιών κ. Συμεών μετέφερε στον ηρωικό χώρο την βαλσαμωμένη καρδιά του Αλεξάνδρου Υψηλάντη που φυλάσσεται στον ιστορικό ιερό ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο κέντρο της Αθήνας.\nΟ Ιερός Λόχος, άλλωστε, ήταν στρατιωτικό σώμα που ιδρύθηκε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στη Φωξάνη, πόλη στα όρια της Μολδαβίας με τη Βλαχία, στα μέσα Μαρτίου του 1821 και συγκροτήθηκε από εθελοντές σπουδαστές των ελληνικών παροικιών της Μολδοβλαχίας και της Οδησσού. Ήταν η πρώτη οργανωμένη στρατιωτική μονάδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και του ελληνικού στρατού γενικότερα. Ο Υψηλάντης πίστευε πως οι νεαροί αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ψυχή του στρατού του.\nΜετά την επιμνημόσυνη δέηση ο Ιερολοχίτης, επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς Αντιστράτηγος (ε.α.) κ. Κόρκας Κωνσταντίνος, αναφέρθηκε στην ιστορία του Ιερού Λόχου, ενώ στην συνέχεια χαιρετισμό απηύθυνε η υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και αμέσως μετά έγινε η κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του «Ιερού Λόχου» και ακολούθησαν προσκλητήριο νεκρών και ενός λεπτού σιγή.\nΜετά το πέρας της εκδήλωσης ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε πως «ήταν μία συγκινητική εκδήλωση από την πρώτη γραμμή μέχρι την τελευταία. Ήταν, άλλωστε, πολύ συγκινητικό το γεγονός ότι η βαλσαμωμένη καρδιά του Αλεξάνδρου Υψηλάντη, που βρίσκεται στον ναό της οδού Στησιχόρου ήρθε σε αυτόν τον ηρωικό χώρο».\nΕξέφρασε, επίσης, την συγκίνησή του που ήταν παρόντες άνθρωποι οι οποίοι «είχαν προσφέρει στην διοργάνωση, στον σχεδιασμό και στο έργο του Ιερού Λόχου στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα», ενώ συνεχάρη και ευχαρίστησε όσους βοήθησαν να πραγματοποιηθεί αυτή η εκδήλωση, αλλά και τον ομιλητή αντιστράτηγο ε.α. Κωνσταντίνο Κόρκα.\nΜισθοδοσία των κληρικών και κόκκινες γραμμές


The KVB - Unity - RockinAthens.gr\nΑν και πέρασε σχεδόν 1,5 μήνας από την κυκλοφορία του, κατάφερε να πιάσει μία θέση στα καλύτερα album της χρονιάς, οπότε θεωρώ, πως θα μπορούσα να εντοπίσω, ή και να προτείνω σημεία του, για να πατήσεις το play. Η εισαγωγή φερειπείν. Ένας πολύ καλός λόγος για αρχή και με χωρίς λόγια.\nΕπιπλέον, διακατέχεται από έναν αισιόδοξο ηλεκτρονικό ρυθμό, γεμάτο διάθεση για ζωή, “Unite”, παρά τo σπονδυλωτό, από σκυρόδεμα μέλλον που προβλέπει και συνεπώς δυσαρεστεί. Το ηλεκτρονικό στοιχείο, έντονα χαρακτηριστικό, δίνει χορευτική διάσταση στη δυστοπία. Aνάλογα αξιόλογο, το “Blind”.\nΑν και συμπεριφορικά, η στάση μας τείνει προς την τύφλωση, η ανάγκη της έκφρασης, πορεύεται ελεύθερα με το εκρήγνυμαι, “Βlow”. Ανεβαστικά κινητικό, αρχιτεκτονικά παλμικό το “Ideal Living”, δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε μελώσει. Η κιθάρα στα highlights, γλυκά ενεργεί, σαν ρυθμικός σφυγμός στην ζωτικότητα, που γαργαλάει. Οι επιρροές της, από την ψυχεδέλεια και το krautrock, όταν κατά βάση, ο ήχος απευθύνεται στα 80’s post-punk και την μετά shoegaze, synth industrial, εποχή.\nΓια την σπίθα που διακρίνω, στην indie χροιά του “World On Fire” και στην έκφραση της φωνής, όπου, αν και γεμάτη παρορμητισμό, με ηρεμία λειτουργεί στην επανάληψη, σαν μελωδική πρόσκληση, για συμμετοχή στη γιορτή. Θα χορέψω στο πλευρό τους, εφόσον επιδοτούν περισσότερο χρωματικά από μηχανικά, στην παραγωγή μίας φουτουριστικής, modern-disco σκηνής.\nΓια τον τίτλο του, ως ευχή και όχι σαν ειρωνεία, για ετούτη την χρονιά. Και γιατί, ”inside the flames there is a light that pulls me in, I lose myself and find the truth for what?”. 7 album μετά την δημιουργία τους, εξακολουθούμε να βρίσκουμε τραγούδια που μας κάνουν, καθ΄όλη την δισκογραφική πορεία τους. Κρύβει κάτι από επιτυχία αυτό, δεν νομίζετε;\nΥ.Γ. Το “Omni” μπορείς και να το παραλείψεις.\nTags album review alternative electronic Lo-Fi manchester post punk psychedelic Shoegaze The KVB unity


Plaza Theatre (Ρόμσεϊ, Αγγλία) - Κριτικές - TripAdvisor\nPlaza Theatre, Ρόμσεϊ - Κριτικές\nΝο 1 από 13 δραστηριότητες - Ρόμσεϊ\nΤώρα είναι κλειστό: 7:30 μ.μ. - 10:30 μ.μ.\n40 Winchester Road, Ρόμσεϊ SO51 8JA, Αγγλία\nΑνοικτά σήμερα: 7:30 μ.μ. - 10:30 μ.μ.\nΠήγαμε στην πρώτη μας τζόγος στο Plaza (μην nicker σας σε μια πινελιά) και τι εξαιρετική βραδιά. Η αναπαραγωγή ήταν τόσο αστείοι και το σύνολο της cast σας δεν θα μπορούσα να κατηγορήσω . Η παράδοση ήταν τέλειο και θα μπορούσε να πιστέψει ότι δεν...ήταν όλα τα επαγγελματικά φορείς. Το θέατρο ήταν το τέλειο μέγεθος και ήταν ένα πραγματικό δώρο. Αυτό δεν θα είναι η τελευταία μας , ανυπομονώ για την επόμενη επίσκεψή μας. Ο DavidΠερισσότερα\nΟ/η petercmoore, Social Media manager του Plaza Theatre, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 31 Μαΐου 2017\nLed της κοινότητας\nΤο μικρό, και λίγο χάλια. Αλλά τόσο καλά το λάτρεψα και υποστηρίζεται από την τοπική κοινότητα. Οι εθελοντές για να σας καλωσορίσει. Συν το ότι μικρές μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ομάδες να ενθαρρύνουμε τους πολίτες να συμμετάσχουν. Ένα πραγματικό στολίδι της κοινότητας. Είδαμε τα panto χθες...το βράδυ και όλοι ήταν πολύ που εμπλέκονται και περάσαμε υπέροχα. Oriental τζίντζερ παγωτό ήταν παραδεισένια υπερβολικά.Περισσότερα\nΟ/η petercmoore, Social Media Manager του Plaza Theatre, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2017\nΈνα βράδυ γέλιο\nΠήγαμε στο Plaza theatre για αναπαραγωγή ήταν πολύ επαγγελματίες και πολύ αστείο είχε κύλισης των ΗΠΑ σε διαδρόμους! Πολύ άνετο καθιστικό και μια ευκαιρία να αγοράσουν ένα ποτό στο διάστημα θα ξαναπάω πολύ σύντομα\nΟ/η petercmoore, Social Media Manager του Plaza Theatre, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2018\nΤο Plaza είναι ένα υπέροχο μικρό θέατρο στην καρδιά του Romsey. Ιδανικό αν θέλετε μια πιο οικεία συγκέντρωσης (μικρό θέατρο κατέχει περίπου 50) κεντρικό στάδιο είναι περίπου 200. Υπάρχει χώρος στάθμευσης στο πίσω μέρος, ένα μπαρ και εξαιρετικά εξυπηρετικό και ευγενικό προσωπικό. Πρόκειται για μια...πραγματικά καλή εμπειρία, δείχνουν παίζει/συναυλίες που δεν θα τα καταφέρετε να δείτε στο μεγάλο στάδιο, έχω πάει πολλές φορές μέχρι τώρα και ποτέ δεν έχω απογοητευτεί. Ένα πραγματικά υπέροχο θέατρο που αξίζει να επισκεφθείτε.Περισσότερα\nΟ/η petercmoore, Social Media Manager του Plaza Theatre, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016\nΑπίστευτη διασκέδαση. Ένα πραγματικό στολίδι ψυχαγωγία\nΑνακάλυψα την Plaza και το καταπληκτικό παραγωγές πριν από δύο χρόνια μετά το δάσος ζουν σε όλη μου τη ζωή. Τώρα φαίνεται ότι υπάρχει όλο το χρόνο.!! Φανταστική παραγωγές σε προσιτές τιμές. Πρόκειται για ένα εκπληκτικό μικρό θέατρο και εγώ προσωπικά έχω δοκιμάσει διάφορα καθίσματα...και μπορείτε να δείτε τα πάντα, από παντού στο θέατρο. Οι παραγωγές θα μπορούσε να βγει από το δυτικό άκρο της καταπληκτικής φιλικό, μικρό θέατρο και έχουν και μια "πράσινη" για αναψυκτικά. Συνιστάται ανεπιφύλακτα.Περισσότερα\nΤο μουσικό Seussical\nΗ κόρη μου πήρε το matinée Σάββατο και ήταν μια πολύ καλή εμφάνιση, Μπράβο! Ήταν η πρώτη φορά που το θέατρο εδώ, καθώς δεν έχουμε καιρό για να μετακινηθεί στην περιοχή. Εάν το κόστος των εισιτηρίων, τα προγράμματα και τα ποτά, παγωτά κ. λπ. όλα...τέλεια, δεν υπερτιμημένο σαν κάποιο στάδιο. Θα επιστρέψουμε! 10/10 :0)Περισσότερα\nΔεν υπάρχουν εγκαταστάσεις μπαρ\nΗ αδελφή μου και εγώ που βλέπει μόνο μία φορά κάθε χρόνο επισκέφθηκε την περασμένη Παρασκευή 15 Plaza μπορούν να απολαύσουν και μια μικρή παιδική χαρά με μόλις 2 παράγοντες σε αυτή. Μας είπαν ότι όταν φτάσαμε δεν υπήρχε διάστημα αλλά το μπαρ θα ήταν...ανοικτή στο τέλος του Εμφάνιση (9μμ). Καθώς ήμασταν σε ένα πολύ πολύ σπάνια βράδυ μαζί ήμασταν πολύ απογοητευμένοι για να βρείτε το μπαρ πολύ κλειδωμένο και ο κόσμος ήταν απλώς να φύγουμε. Εκτιμώ ότι το Θέατρο διοικείται από εθελοντές.Περισσότερα\nΟ/η petercmoore, Social Media Manager του Plaza Theatre, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 24 Μαΐου 2015\nΑυτή ήταν η πρώτη μας φορά στο θέατρο σε Romsey δεν γνωρίζαμε τι να περιμένουν, πήγαμε με δύο φίλους και παρακολουθούσαμε "η γυναίκα μου που ο σύζυγός της" ήταν μια υπέροχη εμφάνιση και ένα υπέροχο βράδυ. Όλοι είχαμε ένα καλό γέλιο και ένα υπέροχο βράδυ...του εν ενεργεία ήταν πολύ καλή και επαγγελματική ανά πάσα στιγμή. Θα επιστρέψουμε στο νέο έτος.Περισσότερα\nΈνα υπέροχο μικρό θέατρο. Έχει μια μεγάλη ποικιλία αν δείχνει καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Τα πρότυπα είναι πολύ υψηλά και εξαιρετικά λογικές τιμές των εισιτηρίων. Πάρτε ένα ταξίδι για να δείτε μια παράσταση εκεί. δεν θα απογοητευθείτε.\nΑυτή ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στο Romsey Plaza. Είχα μεγάλες προσδοκίες από ό,τι είχα ακούσει για αυτό το παλιό θέατρο και δεν απογοητευτήκαμε. Είχαμε ένα ποτό στο άνετο στον επάνω όροφο μπαρ, το οποίο ήταν γεμάτο αλλά θα μπορούσατε να πάρετε το ποτό σας...στο Auditorium σε πλαστικό ποτήρι αν ήθελες. Ορισμένες από τις ηθοποιούς τριγυρίζαμε μέσω πριν από την εμφάνιση προσθέτοντας μια αίσθηση διασκέδασης. Υπάρχει επίσης ένα μεγάλο μπαρ και Cafe στον κάτω όροφο. Τα πάντα ήταν πολύ επαγγελματίες. Οι τιμές των εισιτηρίων ήταν καλή τιμή για £10 και ήταν πολύ αστείο. Εγώ σίγουρα θα ξαναπήγαινα. Είχαμε ένα υπέροχο βράδυ.Περισσότερα


Μάθημα για όλους μας! | Leoforos.gr\n31 Δεκεμβρίου 2018 20:00\nΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!\nΚαλές οι ευχές για το 2019, πάνω απ’ όλα πρέπει να μην ξεχνάμε τι έγινε το 2018!\nΕίναι μέρες που όλος ο κόσμος σκέφτεται θετικά, έχει ελπίδα για το τι θα φέρει το νέο έτος και καλά κάνει φυσικά. Χρειάζεται η αισιοδοξία, η ελπίδα και η καλή ενέργεια στη ζωή όλων. Το 2019 μας… υποδέχεται λοιπόν, αλλά σε ποδοσφαιρικό επίπεδο θα μας επιτρέψετε να μείνουμε λίγο ακόμη στο 2018. Επειδή ο Παναθηναϊκός για να έχει ελπίδα, να έχει θετική σκέψη, να έχει θετική ενέργεια, πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να καταλάβει τι έγινε. Να καταλάβει τι πέρασε και να μην το διαγράψει ποτέ απ’ το μυαλό του! Ποτέ όμως και για κανένα λόγο!\nΜιλάμε για το απόλυτο… μάθημα. Διότι βίωσες τον εξευτελισμό, βίωσες την πίκρα, την μιζέρια, την προσβολή, καταστάσεις που δεν έπρεπε να έχουν καμία σχέση με το «τριφύλλι». Έζησες την απεργία των ποδοσφαιριστών επειδή ήταν απλήρωτοι και επειδή άκουγαν μόνο υποσχέσεις που δεν τηρούνταν, από άτομα που συνεχίζουν να είναι στον Παναθηναϊκό και μάλιστα σε κορυφαίες θέσεις. Έζησες για να ακούσεις παραγόντων άλλων ομάδων να λένε «έσωσα τον Παναθηναϊκό» και να μην μπορείς να κατηγορήσεις αυτούς αλλά μόνο να σκέφτεσαι το πόσο χαμηλά έπεσες! Έζησες την αγωνία μήπως και υποβιβαστείς (στα χαρτιά όχι αγωνιστικά), έζησες το πώς είναι να έχεις περιορισμούς μεταγραφών και πληροφορήθηκες πως η UEFA σε τιμωρεί για οικονομικούς λόγους και δεν έχεις δικαίωμα να παίξεις στις διοργανώσεις της. Βίωσες το τι θα πει αφαίρεση βαθμών για χρέη σε παίκτη (Βέμερ), ενώ έγινε δεύτερο… σπίτι σου το διαιτητικό δικαστήριο όπου εκδικάζονταν προσφυγές! Ταυτόχρονα, πούλησες παίκτη σου στην ΑΕΚ (Χουλτ), συμφώνησες να πουλήσεις στον ΠΑΟΚ κι ας μην προχώρησαν οι υποθέσεις λόγω των παικτών (Μολέδο, Κουρμπέλης) και το χειρότερο όλων, κάποιοι συζητούσαν να δοθεί παίκτης με δανεισμό ή πώληση στον Ολυμπιακό (Μολέδο και όχι μόνο)!\nΌλα αυτά συνοπτικά… Χωρίς αναλύσεις, χωρίς να ψάχνουμε και απλά αναφέρουμε όσα μας έρχονται στο μυαλό. Όσα στιγμάτισαν μια χρονιά ολόκληρη, όσα έφεραν καταστάσεις που σου «λέρωσαν» την ιστορία και έδωσαν το δικαίωμα στον κάθε πικραμένο να σε θεωρεί κάτι μικρότερο απ’ αυτό που είσαι. Ίσως επειδή μίκρυνες μέσω αυτών των καταστάσεων για να λέμε και την αλήθεια. Το συναίσθημα αυτό μας έγινε καθημερινότητα για μεγάλο διάστημα της χρονιάς. Σε σημείο που ψάχναμε να βρούμε φταίχτες εκεί που δεν υπήρχαν, απλά και μόνο γιατί με αυτό τον τρόπο «αθωώνονταν» οι πραγματικοί φταίχτες. Δυστυχώς πολλοί «τσίμπησαν» απ’ αυτή τη διαδικασία, αλλά ας μην το αναλύσουμε μέρες που είναι.\nΑσφαλώς δεν ξεχνάμε και την ιστορία των χρημάτων απ’ την Ασία που θα έρθουν σε… τσουβάλια για να έχεις να παίζεις. Με μπροστάρη τον Πιεμπονγκσάντ θα ξεχρέωνε η Pan Asia τον Παναθηναϊκό, θα του έφτιαχνε σύγχρονες προπονητικές εγκαταστάσεις, θα έφτιαχνε γήπεδο, θα σε γέμιζε ταλέντα και πάει λέγοντας. Α, θα έφερνε και χορηγούς που θα στριμώχνονταν επειδή θα έκανες άνοιγμα στην Ασία! Όταν «έκλεισε» μια εντελώς διαφορετική συμφωνία απ’ αυτή που είχαν πει, όταν έγιναν Γ.Σ., έγιναν Δ.Σ. για χάρη του Παϊρόζ και των φίλων του, όταν άνοιξε η ΑΜΚ, ξαφνικά σταμάτησαν τα ταξίδια, εξαφανίστηκαν οι πάντες, τα λεφτά έγιναν είδος προς εξαφάνιση και τυπικά θα περιμένουμε μέχρι 21 Γενάρη να λήξει η διαδικασία και να βεβαιωθούμε γι’ αυτό που ξέρουμε. Οι μόνοι που ακόμη ελπίζουν είναι όσοι έχουν προσωπικό συμφέρον, αλλά ας τους αφήσουμε κι αυτούς για όταν έρθει η ώρα!\nΘα μας πείτε «μα δεν είπατε τίποτα για την εποχή Νταμπίζα-Δώνη, για τα παιδιά που μας έκαναν να μείνουμε με ανοιχτό το στόμα, για την καλή ομάδα που φτιάξαμε με… ψίχουλα». Όντως δεν είπαμε και ούτε θα πούμε. Αυτά είναι τα καλά. Αυτά απλά θα τα συνεχίσεις. Δεν τα σταματάς, οπότε την εξέλιξη δεν την προσδιορίζουμε σε ένα έτος που ήταν γεμάτο από πίκρες και κατάντια για τον Παναθηναϊκό. Η τωρινή προσπάθεια των Νταμπίζα και Δώνη (μαζί με τους παίκτες) συνεχίζεται, αλλά είναι σαφές πως σε όλους μας πρέπει να μείνουν τα άσχημα. Τα τραγικά. Διότι όλα τα στοιχεία που αναφέραμε, συνέθεσαν την χειρότερη χρονιά στην ιστορία του Παναθηναϊκού για όσους δεν το κατάλαβαν.\nΤο που να πάει το 2018, λοιπόν, δεν χρειάζεται καν να το αναφέρουμε. Δεν επιτρέπεται κιόλας, αν ήμασταν σε κάποια καφετέρια θα τα λέγαμε αλλιώς. Εδώ δεν γίνεται. Ας μας μείνουν στο μυαλό όλα αυτά. Ας μην ξεχνάμε ποτέ τη… γεύση που είχαμε σε κάθε τέτοια στιγμή που βιώσαμε. Το συναίσθημα της διάλυσης και της απόγνωσης. Γιατί μόνο έτσι θα ξέρουμε τι πρέπει να αποφύγουμε, θα αναγνωρίζουμε ποιος κάνει τι, θα έχουμε την ικανότητα να εκτιμήσουμε την επιτυχία και να μην είμαστε αχάριστοι!\nΑς είναι ο νέος χρόνος καλός με τον τρόπο που τον ορίζει ο καθένας για τον εαυτό του!


Οικονομική κρίση - Τριαντάφυλλος Δραβαλιάρης: Δεν είμαστε για άλλη Οδύσσεια\nΔεν είμαστε για άλλη Οδύσσεια\nΤριαντάφυλλος Δραβαλιάρης, Ημερησία, 15/02/2014\nΕίμαστε μια ανάδελφη χώρα.\nΚατά μια δοξασία το ελληνικό πρόβλημα γεννήθηκε το 2010. Έχοντας το μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα στην Ευρώπη, το δεύτερο μεγαλύτερο δημόσιο χρέος, τις δημόσιες δαπάνες να ’χουν αγγίξει το 52% του ΑΕΠ και τα έσοδα να ’χουν καταρρεύσει στο 39%.\nΣε καμία κανονική χώρα δεν συνέβαινε ό,τι στην πατρίδα μας. Με ένα αδηφάγο και υπερδιογκωμένο Δημόσιο. Το έλλειμμα ήταν αδύνατο να μειωθεί χωρίς αντίστοιχη μείωση του μισθολογικού κόστους.\nΜονόδρομος, λοιπόν, η επώδυνη δημοσιονομική προσαρμογή. Με όποια λάθη και ακρότητες. Στο όνομα της μητρότητας να συνταξιοδοτούνται εργαζόμενες στα πενήντα τους. Πώς, λοιπόν, δεν θα αλλάξει το ασφαλιστικό σύστημα; Με όποιες, προφανείς, αδικίες. Με όποιες περιορισμένες δυνατότητες βελτίωσης του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας σε μια ενιαία νομισματική οντότητα. Με ένα νόμισμα αλλά… διαφορετικά επιτόκια δανεισμού. Πλην, όμως, στην Ελλάδα η κρίση που αποκαλύφθηκε μόλις το 2009, δεν οδήγησε (ευτυχώς) σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.\nΣε αυτή τη χώρα, ωστόσο, εξέλιπε ο κοινός νους και ο ορθός λόγος. Μη κανονική χώρα με μη κανονικά κόμματα. Με τα πρώτα σημάδια έκδηλης αγανάκτησης του κόσμου, αντί να ειπωθούν καθαρές αλήθειες στους πολίτες, υιοθετήθηκαν αριστερές και δεξιές στρατηγικές «γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια». «Κόντρα στο ρεύμα» οι μεν, «με το ρεύμα» οι δε.\nΑμέσως παρουσιάσθηκαν οι «μάγοι με τα δώρα». Οραματιστές με νέα παροράματα. Νέα αφηγήματα. Φαντεζί συνθήματα. Οι οραματιστές θα ξετυλίγουν τα οράματά τους. Δεν θα πληρώσουν όμως ποτέ αυτοί.\nΥποσχέσεις φρούδες σε όσους σταμάτησε βίαια το άλμα της εισοδηματικής κινητικότητας.\nΈνας νέος άνθρωπος με περγαμηνές -ένα εκλογικό ποσοστό από το 4,60% το έφτασε στο 26,89%- διεκδικεί να κυβερνήσει τη χώρα σε μια πλέον κρίσιμη φάση της. Δεν είναι όμως σε θέση να περιμένει. «Όλα του πρέπουνε του νιου, εκτός από κουμάντο», κατά πως έλεγε και ο μπάρμπας μου.\nΆκουγα την υποψήφια περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας και βουλευτή Θεσσαλονίκης, Δ. Χαρλαμπίδου, από το βήμα της Βουλής να υπόσχεται την απαγόρευση δια νόμου των απολύσεων από τον ιδιωτικό τομέα.\nΚαι ένας άλλος, υποψήφιος Περιφερειάρχης, ο Οδυσσέας Βουδούρης, είναι αντιμέτωπος με τη χλεύη των νεοφώτιστων του ΣΥΡΙΖΑ επειδή ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο, να χαρακτηρίζεται με την ευκολία που διακρίνει φανατικούς κομσομόλους ως πολιτικός γυροκόπος.\nΕμείς Αλέξη, σου τα λέγαμε. Αλλά εσύ από προαναγγελία σε νέα αναγγελία ανατροπής. Πέρασαν φθινόπωρα, καλοκαίρια, χειμώνες και ακόμα να δούμε τη χαμένη άνοιξη της Αριστεράς. Και τώρα, άντε να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα. Τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς του Γιάννη Δραγασάκη -καθότι ξένοι με κυβέρνηση της Αριστεράς οι ελλειμματικοί- με τον δραπέτη του ευρώ Παναγιώτη Λαφαζάνη.\nΑνορθολογισμός με χαρακτηριστικά θρησκοληπτικών εμμονών. Έτσι, όμως, φτιάχνεις αιρέσεις, δεν συγκροτείς κόμματα εξουσίας.


ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ / TWAIN MARK\nΚωδ. Πολιτείας: 3330-0638\n[...] Η χιουμοριστική ιστορία λέγεται με σοβαρότητα. Ο αφηγητής κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να συγκαλύψει το γεγονός ότι μπορεί η ιστορία του να έχει κάτι το αστείο. Ο αφηγητής μιας κωμικής ιστορίας όμως τη διηγείται όλο ζήλο και απόλαυση και είναι ο πρώτος που γελάει μόλις τελειώσει. Και μερικές φορές, αν η ιστορία του έχει επιτυχία, είναι πια τόσο χαρούμενος και ευτυχισμένος, που επαναλαμβάνει την «ατάκα». Είναι ένα θέαμα τουλάχιστον οικτρό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)\nΞενόγλωσσος τίτλος HOW TO TELL A STORY\nΣειρά ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΚΛΑΣΙΚΑ 43\nΚωδικός Πολιτείας 3330-0638


Αποτελέσματα 1-30 από 63 που βρέθηκαν αναζητώντας Novartis.\n2. «Θεσμική εκτροπή» καταγγέλλει ο Αλ. Τσίπρας, στην υπόθεση Novartis\n4. Παναγιώτης-Ραφαήλ: «Πράσινο φως» για το ταξίδι ζωής στη Βοστώνη\n5. Μητσοτάκης: Η Ευρώπη θα κλιμακώσει τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας\n6. «Ναι» της Βουλής σε Προανακριτική για Παπαγγελόπουλο\n7. Μπρα ντε φερ για Novartis και αποδήμους\n8. Τσίπρας με το βλέμμα στον «βαθύ» ΣΥΡΙΖΑ\n10. Γεωργιάδης για Novartis: Ξεκάθαρα τα στοιχεία για τον κ. Παπαγγελόπουλο\n11. Δημοσκόπηση Pulse για τον ΣΚΑΪ: Διεύρυνση της διαφοράς ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, θετική αξιολόγηση της κυβέρνησης\n12. Υπόθεση Novartis: Τι προβλέπει ο Κανονισμός για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής\n13. Προανακριτική για Παπαγγελόπουλο εισηγείται το ΚΙΝΑΛ\n14. Ανακοινώθηκε η δικογραφία για τη Novartis\n15. Novartis: Προανακριτική για Παπαγγελόπουλο θα εισηγηθεί η κυβερνητική πλειοψηφία\n16. Αλ. Τσίπρας: Θα ασκήσουμε μαχητική και εποικοδομητική αντιπολίτευση\n17. Στη Βουλή η δικογραφία Novartis για Παπαγγελόπουλο-Τσίπρα\n18. Δεκαπέντε στελέχη της Novartis καλεί η Εισαγγελία Διαφθοράς\n19. Ευ. Βενιζέλος: «Μεγάλο θεσμικό θέμα» η διαχείριση των ερευνών για τη Novartis\n20. Υπόθεση Novartis: Στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου καταθέτει ο Αντ. Σαμαράς\n21. Αρειος Πάγος: Σε εξέλιξη έρευνες για το πως «στήθηκε» η υπόθεση Novartis\n22. Γ. Στουρνάρας: «Εκλεισε» με καθυστέρηση 20 μηνών μια ιταμή διαδικασία σπίλωσης\n23. Υπόθεση Novartis: Στο αρχείο η δικογραφία για τον Αντ. Σαμαρά\n24. Συνολική έρευνα για τους χειρισμούς στην υπόθεση Novartis\n25. Έρευνα από δύο αντεισαγγελείς για την υπόθεση Νοvartis\n26. Τσίπρας στον ΣΚΑΪ: Ο ΣΥΡΙΖΑ διαχειρίστηκε πολύ μεγάλα και δύσκολα ζητήματα\n27. Η υπόθεση Novartis τώρα ξεκινάει...\n28. Σαμαράς: Ο «Ρασπούτιν» είναι ο Δημ. Παπαγγελόπουλος\n29. Novartis: Ανασύρονται μηνύσεις των κ. Σαμαρά, Βενιζέλου, Αβραμόπουλου\n30. Novartis: Νέα αναφορά Αγγελή στον Αρειο Πάγο για μηνύσεις πολιτικών


Μήλος: το νησί της Αφροδίτης | Ταξίδια\n26 Ιουλίου 2017 , Από: Ελένη Σοϊλεμεζίδη\nΉρθε το καλοκαίρι κι εσύ ακόμα να κανονίσεις διακοπές; Δεν πειράζει, δουλεύουμε εμείς για σένα και ξέρουμε που πρέπει να πας. Ένας προορισμός-έκπληξη που φέτος αποτελεί νούμερο ένα επιλογή για τους ταξιδιώτες, ένα εντυπωσιακό νησί με απαράμιλλη ομορφιά. Ίσως το άκουσμα «Μήλος», να σου φέρνει στο μυαλό ένα κλασσικό, γραφικό Κυκλαδίτικο νησί αλλά κάθε άλλο παρά αυτό είναι. Για να σου αλλάξουμε γνώμη, συνέχισε να διαβάζεις και γνώρισε μαζί μας την υπέροχη Μήλο! Enjoy…\nΝησί των Κυκλάδων το οποίο βρέχεται από το Αιγαίο και το Κρητικό πέλαγος. Πρόκειται για ηφαιστειακό νησί και η πρωτεύουσα του είναι η Πλάκα. Σύμφωνα με την ιστορία, ήταν από τα πρώτα νησιά των Κυκλάδων που κατοικήθηκαν και η μυθολογία λέει πως ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του εκεί ήταν ο Μήλος, ύστερα από παρότρυνση της θεάς Αφροδίτης. Το 1820 βρέθηκε στο νησί το περίφημο άγαλμα της «Αφροδίτης της Μήλου» το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Πέρα όμως από μεγάλη ιστορία, το νησί διαθέτει και απίστευτη ομορφιά η οποία δεν μπορεί να κρυφτεί πουθενά. Παραλίες, χωριουδάκια, φιλόξενοι άνθρωποι… Λίγα από τα χαρακτηριστικά του νησιού!\nΗ Μήλος, ειδικά τα τελευταία χρόνια, γνωρίζει μεγάλη τουριστική άνθηση κυρίως τα καλοκαίρια κι αυτό δεν είναι καθόλου περίεργο. Το νησί διαθέτει τα πάντα και έτσι άνετα μπορεί να αποτελέσει ένα “μικρό παράδεισο” για τον κάθε ταξιδιώτη. Παραδοσιακοί οικισμοί, πανέμορφες παραλίες, πληθώρα σε αξιοθέατα και φυσικά-αυθεντικό, νησιώτικο φαγητό! Ας εξερευνήσουμε την Μήλο…\nΚαλοκαίρι είναι, ζέστη έχει, τι πιο λογικό από το να θέλεις να κάνεις τα δροσερά μπανάκια σου στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου; Η Μήλος έχει περίπου 70 παραλίες, αμμουδερές, βοτσαλωτές, οργανωμένες και μη, όλες ξεχωριστές η καθεμιά με τον τρόπο της. Πιο διάσημη παραλία είναι το Σαρακίνικο, την οποία συχνά θα ακούσεις να παρομοιάζεται με σεληνιακό τοπίο. Είναι μια πραγματικά εντυπωσιακή παραλία, μικρή σχετικά, με σπηλιές και φυσικές γέφυρες αποτέλεσμα ηφαιστειακής δραστηριότητας. Δεν διαθέτει ίχνος βλάστησης αλλά σε συνδυασμό με τα κρυστάλλινα νερά είναι σαν να δημιουργείται ένα θαύμα.\nΝοτιοδυτικά της Μήλου, θα βρεις το Κλέφτικο που ίσως να μην είναι ο κλασσικός ορισμός της παραλίας αλλά τα νερά του σε καλούν να κολυμπήσεις σε αυτά. Είναι ένα σύμπλεγμα ηφαιστειογενών βράχων μέσα στην θάλασσα και είναι προσβάσιμο μόνο με καραβάκι. Προτείνουμε τις βουτιές εκεί, ανεπιφύλακτα!\nΑπό αξιοθέατα στην Μήλο, μπορείς να βρεις και να δεις αρκετά. Το Αρχαιολογικό Μουσείο του νησιού είναι ενδιαφέρον και αξίζει να το επισκεφτεί κανείς. Δημιουργήθηκε το 1870 στην Πλάκα από τον Τσίλερ και είναι κτήριο νεοκλασικού ρυθμού. Στην κεντρική αίθουσα του, δεσπόζει το πιστό αντίγραφο του αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου το οποίο φτιάχτηκε στα εργαστήρια του Λούβρου. Το μουσείο διαθέτει πολλά εκθέματα των αρχαίων χρόνων όπως πολεμικά αντικείμενα, νομίσματα, αγγεία και αρκετά αγάλματα.\nΆλλα μουσεία άξια επίσκεψης είναι το Λαογραφικό, το Ναυτικό καθώς και το Μεταλλευτικό Μουσείο. Ειδικά το τελευταίο είναι ένα ξεχωριστό μουσείο στην περιοχή του Αδάμαντα. Λειτουργεί από το 1998 και εκεί μπορείς να γνωρίσεις την μεταλλευτική ιστορία της Μήλου, να δεις πετρώματα και ορυκτά από όλη την Ελλάδα καθώς και απολιθώματα.\nΜια βόλτα στις Κατακόμβες θα ολοκληρώσουν την επίσκεψη σου στο νησί. Οι Κατακόμβες βρίσκονται κοντά στο χωριό Τρυπητή και κάποτε αποτέλεσαν κοιμητήριο και τόπο λατρείας των πρώτων Χριστιανών. Είναι ένα σύμπλεγμα από στοές με συνολικό μήκος 185 μέτρα, στις οποίες στοές υπάρχουν σκαμμένες αψίδες όπου τοποθετούνταν οι νεκροί.\nΆμα τώρα, χόρτασες αξιοθέατα και βουτιές, προτείνουμε να περπατήσεις στα όμορφα, γραφικά σοκάκια του νησιού, να δεις το ηλιοβασίλεμα, να απολαύσεις το ποτό ή φαγητό σου στα φινετσάτα μπαρ και ταβερνάκια και να γνωρίσεις νέο κόσμο!\nΗ Μήλος είναι ένα νησί που σε χορταίνει και στο μάτι αλλά και στο στομάχι! Δεν φεύγεις από κει χωρίς να δοκιμάσεις παραδοσιακά εδέσματα όπως τα πιταράκια (πιτάκια με τυρί και κρεμμύδι), νοστιμότατο ορεκτικό που συνοδεύει άψογα ένα ποτήρι ούζο ή μπύρα. Ως κυρίως πιάτο προτείνουμε τα σκορδολάζανα με κόκκινη σάλτσα δηλαδή λαζάνια με σκορδαλιά και κόκκινη σάλτσα. Το γλυκό κουφέτο (γλυκό του κουταλιού με κολοκύθα και αμύγδαλα) και η καρπουζόπιτα είναι δύο γλυκές γεύσεις που οπωσδήποτε πρέπει να δοκιμάσεις!


Screen Protector Ancus Tempered Glass 0.26 mm 9H για Samsung SM-Z300 Z3 Tizen\nΚωδικός Προϊόντος 5210029037269\nScreen Protector Ancus Tempered Glass 0.26 mm 9H για Samsung SM-Z300 Z3 Tizen. Screen protector κατασκευασμένο από γυαλί που έχει υποστεί ειδική θερμική επεξεργασία για να αυξηθεί η αντοχή του σε προσκρούσεις γρατζουνιές και άλλου είδους φθορές. Το γυαλί κρατά πάντα τη διαφάνεια του και το χρώμα του ποτέ δεν αλλάζει. Η περιμετρική επιφάνεια του γυαλιού έχει υποστεί επεξεργασία (ειδικό τρόχισμα) ώστε το τελείωμα του screen protector να μην προεξέχει και να είναι λείο. Το προϊόν είναι φιλικό προς το περιβάλλον και δεν προκαλεί ρύπανση. Διαθέτει ειδικό κάλυμμα προστασίας κατά δακτυλικών αποτυπωμάτων , και υγρών όπως είναι λάδι-νερό -οξέα. Το screen protector είναι πάρα πολλή λεπτό (μόλις 0,4 mm) και διατηρεί τις ιδιότητες του ακόμη και κάτω από θερμοκρασία των 420 βαθμών! Πάχος της ειδικής επίστρωσης προστασίας ,12um ,πάχος της επιφάνειας 8-9 H. Με υψηλό συντελεστή προστασίας προκειμένου να αποφεύγεται η θραύση του γυαλιού ή το σπάσιμο του. Τέλεια εφαρμογή , εύκολη τοποθέτηση ή αφαίρεση του. Τέλεια ανταπόκριση στη λειτουργία της οθόνης. Συστήνεται ισχυρά η παράλληλη χρήση θήκης κινητού τηλεφώνου , ώστε α αποφευχθούν μικρό σπασίματα στις άκριες της μεμβράνης σε περίπτωση πρόσκρουσης. Ακόμη και σε περίπτωση θραύσης του γυαλιού η οθόνη και η λειτουργία του κινητού σας δεν θα επηρεαστούν. Η συσκευασία περιέχει Screen protector από γυαλί, Ηλεκτροστατικό χαρτί, Πανάκι υγρό με ειδικό αλκοόλ καθαρισμού, Πανάκι με μικροϊνες, Πλαστική κάρτα εφαρμογής,


Previous Article ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΩΚΛΑΣ « Όλα τα ωραία έχουν ένα …τέλος»\nNext Article LIVE STREAM : Θύελλα Ριζοβουνίου – Αργεντινή Καρδίτσας\nΗ Αργεντινή πήρε ολόχρυση ισοπαλία με 1-1 στη έδρα της Θύελλας Ριζοβουνίου και πανηγυρίζει από το απόγευμα της Τετάρτης την επιστροφή της στην Α1 ΕΠΣΚ.\nΓια τους φιλοξενούμενους αρκούσε ο βαθμός της ισοπαλίας για να τερματίσουν στην πρώτη θέση των μπαράζ ανόδου του Β΄ Ομίλου της Β΄ ΕΠΣΚ, ενώ το Ριζοβούνι αναζητούσε μόνο τη νίκη.\nΣτο πρώτο ημίχρονο η Αργεντινή πατούσε καλύτερα στο γήπεδο, δημιούργησε κάποιες ευκαιρίες με κυριότερη το δοκάρι σε σουτ του Κορκοτάρα στο 7’, ενώ ταυτόχρονα η άμυνα δεν αντιμετώπιζε ιδιαίτερα προβλήματα. Η Θύελλα Ριζοβουνίου, έχοντας να αντιμετωπίσει σημαντικές απουσίες είχε πρόβλημα στην ανάπτυξη και δεν μπορούσε να φανεί απειλητική.\nΣτο δεύτερο ημίχρονο, παρότι ξεκίνησε πιο ισορροπημένα, η Αργεντινή πήρε κεφάλι στο σκορ όταν σε αντεπίθεση ο Μιφτάρι βρέθηκε σε θέση τετ α τετ με τον Οικονόμου και με πλασέ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα για το 0-1.\nΗ Θύελλα Ριζοβουνίου προσπάθησε να πιέσει κυρίως με στημένες φάσεις και ο Βλαχούτσος σημείωσε γκολ με κεφαλιά που ακυρώθηκε ως οφσάιντ. Επιπλέον έχασε τεράστια ευκαιρία όταν ο Λακιας σέντραρε από αριστερά, ο Παπαθεοχάρης στο δεύτερο δοκάρι πλάσαρε σωστά αλλά σωτήρια έκοψε πριν τη γραμμή ο Πρέπας. Τελικά η γηπεδούχος ισοφάρισε στο 75 με πέναλτι που εκτέλεσε εύστοχα ο Κοτσάμπασης, στέλνοντας τη μπάλα στο «παραθυράκι».\nΠαρότι από εκεί και πέρα πίεσε δεν κατάφερε να φτάσει στο πολυπόθητο δεύτερο γκολ. Να σημειωθεί πως η Θύελλα ολοκλήρωσε τον αγώνα με 10 παίχτες λόγω αποβολής στις καθυστερήσεις του Μαλιώρα.\nΝα θυμίσουμε ότι τον αγώνα μετέδωσε "ζωντανά" μέσω live stream το karditsapress.gr\nΗ ισοπαλία αυτή κόστισε στους γηπεδούχους ακόμη και τη δεύτερη θέση, μιας και συγκέντρωσαν από δέκα βαθμούς με τον Αία Μαραθέας που όμως υπερτερεί στην μεταξύ τους βαθμολογία.\nΈτσι, η ομάδα της Μαραθέας θα αγωνιστεί στο μπαράζ με τον Άρη Φίλιας(δεύτερος στον άλλο όμιλο), ο νικητής του οποίου θα είναι ο πρώτος επιλαχών για άνοδο στην Α1 ΕΠΣΚ, εφόσον προκύψει κενή θέση.\nΤα αποτελέσματα της 6ης και τελευταίας αγωνιστικής (Β ΟΜΙΛΟΣ):\nΘύελλα Ριζοβουνίου – Αργεντινή 1-1\nΟλυμπιακός Παλαιοκκλησίου – Αίας Μαραθέας 1-3\n3.Θύελλα Ριζοβουνίου 10 (7-9)\n4.Ολυμπιακός Παλαιοκκλησίου 6 (4-8)\nΤα αποτελέσματα της 6ης και τελευταίας αγωνιστικής (Α ΟΜΙΛΟΣ):\nΑετός Καλλιφωνίου – ΑΣ Αναγέννηση 1-0\nΆρης Φίλιας – ΑΟ Νέου Μοναστηρίου 3-1\n1.ΑΣ Αναγέννηση 13 (6-4)\n2.Άρης Φίλιας 10 (9-8)\n3.Αετός Καλλιφωνίου 9 (5-6)\n4.Α.Ο. Νέου Μοναστηρίου 7 (7-9)


Υπάρχουν οι δολοφόνοι που σαπίζουν πίσω απ’ τα κάγκελα, υπάρχουν οι αθώοι, αυτοί που βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή που επίσης σαπίζουν πίσω απ’ τα κάγκελα και υπάρχουν κι εκείνοι που ενώ δεν έκαναν τον φόνο, ωστόσο δεν είναι και εντελώς αμέτοχοι ευθυνών. Α, και επίσης σαπίζουν σε κάποια φυλακή.\nΜιλάμε για εκείνους που ενώ πήραν μέρος σε μια ληστεία, ωστόσο χρεώθηκαν έναν φόνο που έκανε ένας συνεργάτης τους, χωρίς εκείνοι να έχουν ευθύνη. Απλά και μόνο επειδή ισχύουν κάτι περίεργοι νόμοι στις πολιτείες των ΗΠΑ. Το θέμα είναι αρκετά controversial και η αλήθεια είναι ότι μόνο αν διαβάσεις τις περιπτώσεις που ακολουθούν θα καταλάβεις τι ακριβώς εννοούμε και ίσως ίσως λέμε, να νιώσεις και μια συμπάθεια γι’ αυτούς.\nΤο 1996, ο Sammy Butler κατά τη διάρκεια μίας ληστείας σε πόλη του Τέξας, πυροβόλησε και σκότωσε έναν υπάλληλο. Ωστόσο, αντί για τον ίδιον, η θανατική ποινή επιβλήθηκε στον συνεργό του, τον Robert Lee Thompson.\nΤην μοιραία μέρα, ο Thompson πλησίασε τον έναν απ’ τους δύο υπαλλήλους και τους ζήτησε ό, τι χρήματα είχε μέσα η ταμειακή τους. Ωστόσο, πυροβόλησε τέσσερις φορές τον έναν υπάλληλο, πριν ακόμα προλάβει να του δώσει τα λεφτά του. Επίσης πυροβόλησε δυο φορές και τον άλλον υπάλληλο, που κρυβόταν στο πίσω μέρος του καταστήματος.\nΟ Thompson προσπάθησε να πυροβολήσει και πέμπτη φορά τον πρώτο υπάλληλο και μάλιστα στον σβέρκο, δεν τα κατάφερε όμως, γιατί είχε ξεμείνει από σφαίρες (οπότε τον έσπασε στο ξύλο). Και οι δύο ληστές μετά το έγκλημα επιβιβάστηκαν στο όχημά τους και προσπάθησαν να φύγουν, χωρίς να υπολογίσουν όμως στον υπάλληλο που όπως είπαμε ήταν στο πίσω μέρος του μαγαζιού. Εκείνος τους κυνήγησε, ο Butler τον πυροβόλησε δύο φορές και αυτές οι σφαίρες αποδείχτηκαν μοιραίες για τη ζωή του.\nΟι δύο ληστές συνελήφθησαν και ενώ θα περίμενες ότι ο δολοφόνος θα ήταν αυτός που θα καταδικαζόταν σε θάνατο, εκείνος απλώς καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά. Ως δολοφόνος καταδικάστηκε ο συνεργός του, ο οποίος και εκτελέστηκε το 2009. Γιατί; Γιατί ένας περίεργος νόμος που ισχύει σε αυτήν την πολιτεία, θέλει να την ‘πληρώνει’ πιο πολύ αυτός που ενθάρρυνε την δολοφονία. Τι να πεις.\nΟ Tevin Louis και ο Marquise Sampson ήταν δυο φίλοι από το Σικάγο, που όταν δεν άραζαν για μπίρες, έκαναν ληστείες. Το 2012 όμως τα πράγματα θα πάνε στραβά γι’ αυτούς όταν θα προσπαθήσουν να κλέψουν 1.200 δολάρια από ένα εστιατόριο. Οι αστυνομικοί θα τους κυνηγήσουν και αυτοί σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τους ξεφύγουν, θα χωρίσουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις.\nΟ Sampson δεν θα σταθεί τόσο τυχερός και κατά την καταδίωξη, θα πέσει νεκρός απ’ τα πυρά ενός αστυνομικού. Ο Louis, αν και είχε ξεφύγει αρχικά, στη συνέχεια θα πάει στο σημείο όπου έγινε ο πυροβολισμός και θα συλληφθεί, όταν θα περάσει την κίτρινη κορδέλα που είχαν τοποθετήσει γύρω απ’ τον τόπο του εγκλήματος. Τελικά η αστυνομία, ενώ στην αρχή θα τον χρεώσει με το πλημμέλημα του ότι παραβίασε αυτήν την κίτρινη κορδέλα, στη συνέχεια θα καταλάβει ποιον έχει στα χέρια της, θα καταλάβει ότι ήταν ο συνεργός του νεκρού. Το αποτέλεσμα; Θα τον χρεώσουν με φόνο 1ου βαθμού. Ο Louis θα καταδικαστεί σε 32 χρόνια κάθειρξη για την ληστεία και 20 χρόνια για τον θάνατο του φίλου του. Γιατί; Έλα ντε. Άντε βγάλε άκρη με το σκεπτικό της απόφασης.\nΣε ένα κατάστημα της Φλόριντα το 2011 θα λάβει χώρα ένα πολύ παράξενο περιστατικό. Ο 36χρονος Mervin Bettis κατά την προσπάθεια του να ληστέψει ένα μαγαζί θα συλληφθεί από τον Russell Horner, έναν πρώην πράκτορα του FBI, που για κακή τύχη του πρώτου, πλέον έβγαζε τα προς το ζην δουλεύοντας σε αυτό το μαγαζί. Ωστόσο, με το που του πέρασε τις χειροπέδες, ο πρώην πράκτορας θα πάθει καρδιακή προσβολή και λίγο αργότερα θα πεθάνει.\nΟ αποτυχημένος ληστής θα κατηγορηθεί για φόνο 3ου βαθμού. Σύμφωνα με έναν νόμο που ισχύει σ’ αυτήν την πολιτεία των ΗΠΑ, ένας εγκληματίας μπορεί να κατηγορηθεί για φόνο 1ου ή 2ου βαθμού, αν ένα πρόσωπο πεθάνει κατά τη διάρκεια ενός βίαιου εγκλήματος ή για φόνο 3ου βαθμού, αν κάποιος πεθάνει κατά τη διάρκεια ενός μη βίαιου εγκλήματος. Ο Bettis καταδικάστηκε σε 5 χρόνια κάθειρξης για έναν φόνο που δεν έκανε ποτέ.\nΤο 2015 στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, ένας 16χρονος, ο A’Donte Washington θα σκοτωθεί κατά τη διάρκεια μίας καταδίωξης από αστυνομικούς. Ο πιτσιρικάς ήταν μέλος μιας πενταμελούς συμμορίας που εκείνο το βράδυ διέρρηξε δύο σπίτια και έκλεψε ένα αυτοκίνητο. Η συμμορία ήταν έτοιμη να φύγει απ’ τον τόπο του εγκλήματος, όταν θα τους εντοπίσει η αστυνομία και θα αρχίσει το κυνηγητό.\nΚατά τη διάρκεια της καταδίωξης, ο 19χρονος ο Jhavarske Jackson θα πυροβολήσει τους αστυνομικούς, εκείνοι θα ανταποδώσουν τα πυρά, σκοτώνοντας όμως τον 15χρονο που αναφέραμε προηγουμένως. Η αστυνομία αργότερα θα ισχυριστεί ότι και ο μικρός που έπεσε νεκρός κρατούσε όπλο.\nΠαρά λοιπόν το γεγονός ότι ήταν ξεκάθαρο πως ο Washington σκοτώθηκε από την αστυνομία, εκείνος που θα την πλήρωνε θα ήταν ένα άλλο μέλος της συμμορίας, ο 15χρονος Lakeith Smith που θα έπεφτε στα χέρια της αστυνομίας. Ο μικρός καταδικάστηκε σε 30 χρόνια για τον φόνο του φίλου του και σε άλλα 35 για τη διάρρηξη και τη ληστεία.\nΣύμφωνα με έναν νόμο αυτής της πολιτείας, ένας εγκληματίας μπορεί να κατηγορηθεί για τον φόνο οποιουδήποτε, εφόσον αυτός συνέβη κατά τη διάρκεια ενός εγκλήματος, ακόμα κι αν δεν είναι ο ίδιος εκείνος που τον σκότωσε. Ο Smith καταδικάστηκε σε 30χρονη φυλάκιση και η περίπτωσή του έγινε πρώτη είδηση σε πολλά αμερικανικά μέσα.\nΠριν από περίπου δέκα χρόνια στην Καλιφόρνια, κάποιοι ληστές ζήλεψαν την μαριχουάνα που έκρυβαν στο σπίτι τους ο Gary και η Sandra DeBartolo και αποφάσισαν να εισβάλουν κάποιο βράδυ για να την κλέψουν. Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη, αλλά το ζευγάρι βρέθηκε νεκρό, με κομμένους τους λαιμούς τους. Και οι έξι εισβολείς συνελήφθησαν και τους απαγγέλθηκε η κατηγορία του φόνου.\nΩστόσο, ένας απ’ τους έξι, ο 27χρονος Neko Wilson, δεν ήταν καν μέσα στο σπίτι κατά τη διάρκεια της ληστείας, ήταν στο αυτοκίνητο των ληστών στη θέση του οδηγού και τους περίμενε. Και μόνο το γεγονός όμως ότι πήρε μέρος στον σχεδιασμό της ληστείας, αρκούσε για να κατηγορηθεί για φόνο.\nΤο 2018 ο Wilson, ο οποίος εν τω μεταξύ περίμενε την εκτέλεσή του με θανατηφόρο ένεση, σώθηκε όταν ο Κυβερνήτης της πολιτείας Jerry Brown, έκανε μερικές μικροαλλαγές στον νόμο με τον οποίο καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό. Ο Wilson, ο οποίος όπως είπαμε είχε ήδη παραμείνει για εννιά χρόνια στη φυλακή, παραδέχτηκε την ενοχή του για τη ληστεία και σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερος.\nΟ Ryan Holle είναι στη φυλακή για τη δολοφονία της 18χρονης Jessica Snyder, παρά το γεγονός ότι όχι μόνο δεν ήταν εκείνος που την σκότωσε, αλλά τη βραδιά του φόνου βρισκόταν αποδεδειγμένα 2,5 χιλιόμετρα μακριά.\nΩστόσο, ο Holle βρέθηκε ένοχος για φόνο 1ου βαθμού γιατί είχε δώσει στον συγκάτοικό του, Billy Allen, τα κλειδιά του αυτοκινήτου του. Ο Allen και η συμμορία του χρησιμοποίησαν το αυτοκίνητο για να πάνε μέχρι το σπίτι της Snyder, όπου ένας τύπος απ’ τη συμμορία τη δολοφόνησε.\nΤο 2003 οι Billy Allen, Donnie Williams, Charles Miller και Jermond Thomas οδήγησαν μέχρι το σπίτι της Snyder στην Pensacola της Florida, προκειμένου να διαρρήξουν ένα χρηματοκιβώτιο, μέσα στο οποίο πίστευαν ότι βρίσκονταν 20.000 δολάρια και κάποια χρυσαφικά. Η συμμορία είχε σχεδίασει τη ληστεία μπροστά στον Holle -τον κάτοχο του αυτοκινήτου- ενώ είχε αναφερθεί κιόλας ότι αν η Snyder είχε την ατυχία να βρίσκεται εκείνη την ώρα στο σπίτι, θα δολοφονούταν. Μικρή λεπτομέρεια: η Snyder ήταν η κοπέλα του Allen.\nΔυστυχώς για εκείνη, λοιπόν, τη βρήκαν μέσα στο σπίτι και ο Miller της έσπασε το κεφάλι χτυπώντας το επανειλημμένα με το πίσω μέρος του όπλου. Οι τύποι πήραν το χρηματοκιβώτιο και έφυγαν τρέχοντας για το σπίτι του Holle. Εν τέλει συνελήφθησαν, όταν πάνω στην προσπάθειά τους να το ανοίξουν έκαναν τόσο θόρυβο που οι γείτονες κάλεσαν την αστυνομία.\nΟι τέσσερις ληστές και ο Holle οδηγήθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου με την κατηγορία του φόνου εκ προμελέτης. Προς υπεράσπισή του ο Holle δήλωσε ότι δεν περίμενε με τίποτα ότι οι υπόλοιποι θα λήστευαν όντως το σπίτι και ότι θα σκότωναν όντως την άτυχη κοπέλα, δεν είχε πιστέψει ότι πράγματι θα έκαναν όσα “κοκορεύονταν”. Οι ένορκοι όμως δεν πείστηκαν. Γλίτωσε παρά τρίχα την θανατική ποινή και καταδικάστηκε τελικά σε ισόβια κάθειρξη, η οποία στη συνέχεια μετατράπηκε σε 25 χρόνια χωρίς αναστολή.\nΟ Justin Doyle ήταν μόλις 15 χρονών το 2008, όταν εκείνος και δυο φίλοι του διέρρηξαν ένα σπίτι στο Rockford του Illinois, πεπεισμένοι ότι εκείνη τη στιγμή ήταν άδειο. Δυστυχώς όμως για εκείνους, ο ένοικος του σπιτιού ήταν παρών και άνοιξε πυρ εναντίον τους. Μία σφαίρα βρήκε τον 14χρονο Travis Castle, αφήνοντάς τον στον τόπο.\nΟ ένοικος δεν κατηγορήθηκε για τον φόνο του νεαρού (λογικό θα πει κανείς, βρισκόταν σε αυτοάμυνα), αλλά κατηγορήθηκε γι’ αυτό ο Doyle. Ούτε καν ο τρίτος της παρέας, μόνο ο Doyle. Και ο νόμος με τον οποίο ‘κυνηγήθηκε’ ορίζει ότι κατά τη διάρκεια μίας ληστείας, για οποιονδήποτε θάνατο, υπεύθυνος θα είναι πάντα ένας απ’ τους ληστές, ο οποίος μάλιστα δε χρειάζεται να είναι καν παρών τη στιγμή του φόνου (θα μπορούσε πχ. να είναι σε άλλο δωμάτιο ή να περιμένει στο αυτοκίνητο).\nΟ Doyle καταδικάστηκε σε 30 χρόνια πίσω απ’ τα σίδερα, τη στιγμή που ο τρίτος της παρέας αφέθηκε ελεύθερος πολύ νωρίτερα, καθώς οι κατηγορίες που τον βάραιναν ήταν πολύ πιο ήπιες. Ο “δολοφόνος” αφέθηκε τελικά ελεύθερος τον Απρίλιο του 2017 σε μια προσπάθεια του Κυβερνήτη Bruce Rauner να αποσυμφορηθούν κάπως οι φυλακές. Διαφορετικά θα έμενε ελεύθερος το 2023, όταν και θα είχε εκτίσει τα μισά χρόνια της ποινής του.


Με επιτυχία η εκδήλωση Επιμελητηρίου Φθιώτιδας και ΔΕΔΑ, για την επέκταση του φυσικού αερίου - STEREA NEWS\nΣε όλη τη Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας\nΠραγματοποιήθηκε χθες, Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λαμιέων, η ενημερωτική εκδήλωση που συνδιοργάνωσε το Επιμελητήριο Φθιώτιδας με τη Δημόσια Επιχείρηση Διανομής Αερίου (ΔΕΔΑ) με θέμα την επέκταση του φυσικού αερίου στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.\nΣτην εκδήλωση συμμετείχαν στελέχη της Αυτοδιοίκησης Α & Β βαθμού, εκπρόσωποι παραγωγικών και επαγγελματικών φορέων, εν δυνάμει καταναλωτές, καθώς επίσης και επαγγελματίες του κλάδου του φυσικού αερίου. Στην τοποθέτησή του ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Φθιώτιδας κ. Αθανάσιος Κυρίτσης αναφέρθηκε στα αναπτυξιακά οφέλη του έργου τόσο σε οικονομικό όσο και σε περιβαλλοντικό και κοινωνικό επίπεδο.\nΕίναι ένα έργο το οποίο θα προσελκύσει το ενδιαφέρον ιδιωτικών επενδύσεων στην Περιφέρειά μας και θα οδηγήσει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και νέων προοπτικών για τον τόπο μας, όπως χαρακτηριστικά τόνισε.\nΣτη συνέχεια ο Συντονιστής – Διευθυντής Εμπορικών Δραστηριοτήτων της ΔΕΔΑ κ. Δημήτρης Αυλωνίτης προχώρησε στην παρουσίαση του έργου, του δικτύου και της εμπορικής πολιτικής της ΔΕΔΑ. Όπως ανέφερε θα κατασκευαστούν 100 νέα χιλιόμετρα δικτύου διανομής φυσικού αερίου, θα πραγματοποιηθούν συνδέσεις καταναλωτών όλων των κατηγοριών (οικιακών, εμπορικών, βιομηχανικών) και ταυτόχρονα θα εξυπηρετηθούν και συνδέσεις στο υφιστάμενο δίκτυο. Υπάρχει άριστη συνεργασία και επικοινωνία με το Δήμο Λαμιέων, την Περιφέρεια Στ. Ελλάδας και με τους τοπικούς φορείς, με πρωτεύοντα στόχο την ελάχιστη όχληση των πολιτών κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των εργασιών επέκτασης του δικτύου, οι οποίες ξεκινάνε την 9η Δεκεμβρίου στη Λαμία και υπολογίζεται να έχουν ολοκληρωθεί σταδιακά έως το τέλος του 2023.


Ο άνθρωπος που έμενε μέσα στο γήπεδο της Ρεάλ Σοσιεδάδ – Stoiximan Blog\nPrimera Division (Ισπανία) / Ο άνθρωπος που έμενε μέσα στο γήπεδο της Ρεάλ Σοσιεδάδ\nΟ άνθρωπος που έμενε μέσα στο γήπεδο της Ρεάλ Σοσιεδάδ\nΟ κανόνας ήταν απλός: Αν τις Κυριακές που η Ρεάλ Σοσιεδάδ αγωνιζόταν στο Ατότσα έβλεπες ξαφνικά στον ουρανό του Σαν Σεμπαστιάν δυο πυροτεχνήματα, αυτό σήμαινε ότι οι γηπεδούχοι είχαν μόλις σκοράρει. Αν έβλεπες ένα μόνο πυροτέχνημα, τότε το γκολ το είχαν βάλει οι φιλοξενούμενοι. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, από τις αρχές των 60s έως το 1993 που η ομάδα μετακόμισε στο Ανοέτα, στο οποίο αγωνίζεται μέχρι και σήμερα, χάρη σε αυτή την ιδιαίτερη παράδοση όλη η πόλη μάθαινε την εξέλιξη του σκορ, ακόμα κι αν δεν είχε πρόσβαση σε κάποια τηλεόραση ή κάποιο ραδιόφωνο. Ο θρύλος λέει πως όλο αυτό ξεκίνησε για χάρη των ψαράδων που ήθελαν να ξέρουν τι γίνεται στον αγώνα ακόμα κι όταν βρίσκονταν μακριά από τη στεριά. Εμπνευστής της ιδέας ήταν ένας απλός οπαδός, ο Πάτσι Αλκόρτα, αλλά από ένα σημείο και μετά υπεύθυνος για το όλο τελετουργικό έγινε ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές, η ψυχή του συλλόγου, ο Αμαντέο Λαμπάρτα.\nΛέγεται συχνά ότι μια ομάδα δεν είναι ο πρόεδρος της, ο προπονητής της ή οι παίκτες της. Είναι μόνο οι οπαδοί της, αυτοί που βρίσκονται δίπλα της και στα εύκολα και στα δύσκολα, που την ακολουθούν και τη στηρίζουν χωρίς να κερδίζουν τίποτα ουσιαστικό από αυτή. Αυτή η πρόταση δεν κρύβει πάντα όλη την αλήθεια. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις ομάδων που στους οπαδούς προσθέτεις δίπλα και κάποιους ανθρώπους που τυπικά είναι εργαζόμενοι αλλά ουσιαστικά έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο σύλλογο σε τέτοιο βαθμό που κανένας μισθός δεν μπορεί να ξεπληρώσει. Ο Λαμπάρτα ήταν ένας από αυτούς.\nTo Aτότσα ήταν το γήπεδο της Ρεάλ Σοσιεδάδ από το 1913 έως το 1993. Εδώ μια φωτογραφία του από τη δεκαετία του 60′\nO Αμαντέο Λαμπάρτα Ρέι γεννήθηκε το 1905 σε μια μικρή πόλη κοντά στο Σαν Σεμπαστιάν και στα 20 του μετακόμισε εκεί για χάρη της Ρεάλ Σοσιεδάδ, που δέχτηκε να του δίνει 10 πεσέτες τη μέρα, όσες δηλαδή κέρδιζε ως τότε δουλεύοντας σε ένα τοπικό χυτήριο (η αρχική πρόταση, να δουλεύει ταυτόχρονα σε ένα διάσημο εργοστάσιο καπνού της περιοχής, δεν προχώρησε γιατί ο διευθυντής του εργοστασίου είχε κουραστεί να κάνει χάρες στη διοίκηση, προσλαμβάνοντας συνέχεια νέους παίκτες της). Στα 11 χρόνια που αγωνίστηκε στο κέντρο της ομάδας των Βάσκων πανηγύρισε τρεις φορές το πρωτάθλημα της Γκιπούσκοα, έπαιξε σε ένα τελικό Κυπέλλου Ισπανίας απέναντι στη Μπαρτσελόνα και ήταν μέλος της πρώτης ενδεκάδας που κατέβασε η Ρεάλ Σοσιεδάδ στο πρώτο ισπανικό πρωτάθλημα, που διεξήχθη τη σεζόν 1929-30.\nΟ εμφύλιος πόλεμος που ξεκίνησε το 1936 αποτέλεσε και την ταφόπλακα της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Όπως οι περισσότεροι νέοι της περιοχής, ο Λαμπάρτα άφησε τα πάντα στην άκρη για να πολεμήσει απέναντι στις εθνικιστικές δυνάμεις του στρατηγού Φράνκο. Σε μια από τις μάχες που έγιναν έξω από το Μπιλμπάο τραυματίστηκε σοβαρά στο μάτι και πιάστηκε αιχμάλωτος. Αρχικά κρατήθηκε σε κάποιο γειτονικό στρατόπεδο συγκέντρωσης ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη φυλακή, όπου και πέρασε μεγάλο μέρος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το τέλος του πολέμου τον βρήκε σε τραγική κατάσταση. Υποσιτισμένος, μονόφθαλμος πλέον και με αρκετά προβλήματα στα χέρια, αναγκάστηκε να στραφεί στο χώρο που του είχε δώσει φαγητό πριν τον εμφύλιο: Το ποδόσφαιρο.\nΠρώτα έκανε την ‘πρακτική’ του δουλεύοντας ως βοηθός προπονητή στην αγαπημένη του Ρεάλ Σοσιεδάδ και μετά ανέλαβε καθήκοντα πρώτου προπονητή στη Μπούργκος, την οποία και ανέβασε στην 3η κατηγορία. Η σύντομη προπονητική του καριέρα ολοκληρώθηκε λίγα χρόνια αργότερα στην Παμπλόνα, όπου και κάθισε για δυο σεζόν στον πάγκο της Οσασούνα. Η επιστροφή του στο γήπεδο που αγωνίστηκε για πάνω από μια δεκαετία έγινε το καλοκαίρι του 1952, όταν και έγινε γνωστό πως ο ηλικιωμένος επιστάτης του γηπέδου, ο Φιντέλ Τεράν Βισάριο, θα αποχωρούσε από τη θέση του, μετά από περισσότερα από 40 χρόνια σε εκείνο το πόστο (ήταν επιστάτης του Ατότσα από τη μέρα που εγκαινιάστηκε!). Ο Λαμπάρτα ενδιαφέρθηκε να καλύψει το κενό και από τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς ήταν και επίσημα ο κηπουρός-φροντιστής-άνθρωπος για όλες τις δουλειές στο γήπεδο.\nΤο πάθος του ‘Ινδιάνου’, όπως ήταν το παρατσούκλι του όσο έπαιζε ποδόσφαιρο, για τη νέα του δουλειά ήταν τέτοιο που λίγο καιρό μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ζήτησε να μετακομίσει μόνιμα στο γήπεδο, σε ένα μικρό χώρο που βρισκόταν ακριβώς πάνω από τα εκδοτήρια. Για τα επόμενα 37 χρόνια, το Ατότσα έγινε το κανονικό σπίτι ενός ανθρώπου που ως τότε το έβλεπε ως “δεύτερο σπίτι”, όπως οι περισσότεροι οπαδοί νιώθουν το γήπεδο της ομάδας τους. Στον ίδιο χώρο ζούσαν μαζί του η γυναίκα του αλλά και η ηλικιωμένη μητέρα του, που συχνά κρεμούσε τη μπουγάδα της οικογένειας στους σωλήνες των κερκίδων.\nΣτο διάστημα αυτό ο Λαμπάρτα αφιέρωσε ολοκληρωτικά τη ζωή του στη Σοσιεδάδ. Αυτός καθάριζε τις κερκίδες, αυτός έφτιαχνε τις γραμμές, αυτός φρόντιζε το χόρτο, αυτός επισκεύαζε ό,τι χαλούσε, αυτός έκανε καφέδες ή έφερνε χυμούς στους παίκτες, αυτός οργάνωνε το πέταγμα των φωτοβολίδων στα γκολ, αυτός προετοίμαζε το πρωί των αγώνων το γήπεδο για να υποδεχτεί τους φιλάθλους, αυτός έβαζε τις καθημερινές κρυφά τους πιτσιρικάδες μέσα και τους έκανε μια γρήγορη ξενάγηση για να νιώσουν λίγη από τη μαγεία του. Ο τρόπος ήταν απλός: Ήθελες να μπεις στο γήπεδο, να το περπατήσεις, να νιώσεις λίγη από την αίγλη που νιώθουν οι ποδοσφαιριστές; Χτυπούσες την πόρτα του μικρού διαμερίσματος του κυρίου Αμαντέο και αυτός αναλάμβανε τα υπόλοιπα.\nΚι αν κάποιοι πιστεύουν πως ένας απλός επιστάτης δεν έχει κάποιο ουσιαστική συνεισφορά στην επιτυχία μιας ομάδας, ο τεράστιος Αλφρέντο ντι Στέφανο μάλλον διαφωνεί. Όταν το 2009 μια βασκική εφημερίδα τον ρώτησε ποιος παίκτης της Σοσιεδάδ τον δυσκόλευε περισσότερο, η απάντηση του θρύλου της Ρεάλ ήταν: “Αυτός που θυμάμαι περισσότερο από όλους ήταν ο επιστάτης του Ατότσα. Ο μονόφθαλμος που φρόντιζε το χόρτο. Ήταν ο καλύτερος γιατί ήξερε πως παίζαμε και γι’αυτό πριν από τη σέντρα έβρεχε περισσότερο κάποια συγκεκριμένα σημεία του αγωνιστικού χώρου και μας δυσκόλευε στην ανάπτυξη. Έκανε διάφορα τέτοια κολπάκια. Κάποιες φορές έπιαναν, κάποιες άλλες όχι.”\nΟ παμπόνηρος Αμαντέο Λαμπάρτα έκανε αυτή τη δουλειά μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Με αυτόν ακόμα επιστάτη η Ρεάλ Σοσιεδάδ έζησε τις καλύτερες στιγμές της, τη χρυσή δεκαετία του 80′, όταν και κατέκτησε δυο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο κι ένα Σούπερ Καπ. Τον Ιούλιο του 1989 έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 84 ετών, κι έτσι δεν πρόλαβε να ζήσει τη μετακόμιση της ομάδας στο Ανοέτα, ούτε να δει το Ατότσα να ερημώνει και τελικά να κατεδαφίζεται. Ευτυχώς, θα προσθέταμε εμείς, γιατί αν για κάθε οπαδό της ομάδας αυτή ήταν μια πολύ δύσκολη στιγμή, φανταστείτε για κάποιον που έζησε εκεί μέσα ένα μεγάλο μέρος της ζωής του.\nTags: el sombrero, Αμαντέο Λαμπάρτα, Ατότσα, Ρεαλ Σοσιεδάδ


ΤΟ ΟΡΑΜΑ: Η Δούβιανη ένα κεφαλοχώρι με πολλούς μορφωμένους\nΗ Δούβιανη ένα κεφαλοχώρι με πολλούς μορφωμένους\nΗ Δούβιανη ήταν ένα από τα κεφαλοχώρια της περιοχής. Οι κάτοικοί της ήταν εργατικοί, φιλομαθείς και αγαπούσαν την πολιτιστική πρόοδο του χωριού και του τόπου τους. Αρχικά το παρθεναγωγείο, ένα από τα πρώτα του είδους του στην περιοχή και όχι μόνον και μετά το σχολείο του χωριού, είχαν παίξει μεγάλο ρόλο στην πολιτιστική εξέλιξη.\nΟι δάσκαλοι που δίδασκαν στο σχολειό είχαν βαθιές γνώσεις και έμπνευσαν τους μαθητές να συνέχιζαν και ανώτερα σχολεία. Μολονότι με οικονομικές δυσχέρειες, ο κάθε γονέας προσπαθούσε έτσι που τα παιδιά τους να συνέχιζαν, όσο ήταν δυνατό και πιο ανώτερη μόρφωση.\nΗ Δούβιανη ακόμα και προπολεμικά είχε πολλούς μορφωμένους και επιστήμονες, που έχουν συμβάλει στην εξέλιξη όχι μόνον του χωριού της Δούβιανης, αλλά και ολόκληρης της περιοχής. Όλοι εκείνοι που σπούδαζαν έξω, καθώς και οι ξενίτες και οι μορφωμένοι ξαναγύριζαν στα μέρη μας για την εξυπηρέτηση και την ανάπτυξη του τόπου μας.\nΑκόμα και προτού από τον πόλεμο οι περισσότεροι γιατροί η και δικηγόροι στο Αργυρόκαστρο ήταν από την Δούβιανη και από τα άλλα χωριά της Δερόπολης. Από την Δούβιανη ήταν και ένας μορφωμένος, οικονομολόγος που εξασκούσε κι΄ το επάγγελμά του στο Αργυρόκαστρο και εξυπηρετούσε όχι μόνον τους κατοίκους της Δερόπολης, αλλά και όλης της περιφέρειας.\nΉταν ο αείμνηστος, πατριώτης και εθνομάρτυρας Βασίλης Σαχίνης. Είχε γεννηθεί στην Δούβιανη στα τέλη του 19 αιώνα. Η οικογένειά του δεν ήταν πλούσια, αλλά με την βοήθεια των συγγενών της και με τις δικές της θυσίες, προσπάθησε να του δώσει όσο το δυνατό και πιο περισσότερη μόρφωση. Ο Βασίλης ύστερα από τα πρώτα μαθήματα που πήρε στο σχολείο του χωριού του, από τον διακεκριμένο δάσκαλο, τον Τζέρη, πήγε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί συνέχισε ακόμα και στα σχολεία στην Ελλάδα.\nΌλα του τα χρόνια εργάστηκε στο Αργυρόκαστρο, που είχε ανοίξει ένα σαν πρακτορείο για την εξαργύρωση των χρημάτων διευκολύνοντας όλους τους κατοίκους της περιοχής. Αγωνίζονταν συνεχώς για τη συντήρηση των ελληνικών σχολείων για ολόκληρη την περιοχή και όταν οι εθνικιστές αλβανοί θέλησαν να έκλειναν τα ελληνικά σχολεία στα χωριά μας, αυτός ήταν από τους πρώτους που οργάνωσε την ενεργή αντίσταση και έκαμε διαμαρτύρημα στην τότε ένωση των εθνών και με την προβουλεία του το 1933-1934 ο ελληνικός πληθυσμός πρόσφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όπου και επέτυχαν επίσημα το δικαίωμα της ελληνικής παιδείας.\nΤον Βασίλη Σαχίνη τον σκότωσαν εν ψυχρό το 1944 οι κομμουνιστές αντάρτες μόλις πρόκαναν και μπήκαν στο Αργυρόκαστρο χωρίς δίκη, αλλά και χωρίς καμιά αιτία, μόνον και μόνον επειδή υπεράσπιζε τα δικαιώματα της Ε.Ε.Μ.\nΣτο Αργυρόκαστρο, προπολεμικά ακόμα, οι γιατροί ήταν από την Δούβιανη. Ο γιατρός παθολόγος, ο Τηλέμαχος Λαμποβιτιάδης είχε εξυπηρετήσει όχι μόνον τους κατοίκους της πόλης του Αργυροκάστρου, αλλά και όλης της περιφέρειας, ενώ ο Σ. Βοζώρης, γιατρός μάμος, έτρεχε από χωριό σε χωριό για να βοηθούσε τις γυναίκες στον τοκετό τους. Ο φαρμακοποιός Δήμος Παπαδόπουλος με τις αυτοποίητες συνταγές του, τις φαρμακευτικές συμβουλές του και την προσφορά του, ήταν πασίγνωστος σε όλη την περιφέρεια.\nΟ χειρούργος Βασίλης Λαμποβιτιάδης ήταν ένας από τους θεμελιωτές του νοσοκομείου στο Αργυρόκαστρο και οι εγχειρίσεις που είχε κάνει ακόμα και σε μεγάλη ηλικία, μπορεί να είναι μερικές εκατοντάδες. Εδώ θέλω να τονίσω ότι όλοι οι διανοούμενοι της Δούβιανης ήταν ενάντια των ναζι- φασιστών και έχουν βοηθήσει με ότι είχαν μπορέσει με τη ιατρική και με τα φάρμακα, είχαν σώσει ζωές ανθρώπων και καμιά κίνησή τους δεν ήταν λανθασμένη, όπως έχουν θελήσει και έχουν γράψει κάτι στα διηγήματά τους.\nΤον στοματολόγο Γ. Λαμποβιτιάδη δυστυχώς, πολύ νέο τον εκτέλεσε το κομμουνιστικό καθεστώς με ψεύτικες κατηγορίες.\nΚαι στα χρόνια του κομμουνισμού για την αγάπη που είχαν οι Δουβιανήτες για την μόρφωση πολλοί ήταν εκείνοι που με την ικανότητά τους αλλά και με πολλές δυσκολίες πήραν ανώτερη μόρφωση η αναδείχτηκαν στην δουλειά τους,.\nΔυστυχώς τώρα το χωριό της Δούβιανης, με το φυγιό των κατοίκων του, πες και έχει μείνει έρημο. Λίγοι είναι εκείνοι που γυρίζουν και διορθώνουν τα σπίτια τους. Ας ελπίσουμε ότι στο μέλλον κάτι καλλίτερο θα γίνει για να πάρει το χωριό το πρώτο του όνομα.\nΤο σπίτι μου δεν έμοιαζε δικό μου\nΚαι το σοκάκι ακόμα πιο στενό\nΜη ήταν εφιάλτης το ονειρό μου\nΗ ήμουν σε ξένο εγώ άλλο χωριό.\nΑναρτήθηκε από ΤΟ ΟΡΑΜΑ στις 2:11 μ.μ.


Νέος VIOSPIRAL M.T.C.B.X. από τη Viokar\nΗ εταιρεία Viokar δραστηριοποιείται στο χώρο του ηλεκτρολογικού υλικού από το 1964. Στα 40 χρόνια της επιτυχημένης λειτουργίας της, τροφοδοτεί την ελληνική αγορά με υψηλής ποιότητας προϊόντα κατασκευασμένα με τις αυστηρότερες διεθνείς προδιαγραφές.\nΛειτουργεί κατά ISO 9001:2000 και αυτό συνεπάγεται περισσότερους ελέγχους και δοκιμές και ακόμη αυστηρότερα κριτήρια επιλογής.Ανάμεσα στα προϊόντα που κατασκευάζει είναι και οι εύκαμπτοι αλλά και οι ευθύγραμμοι πλαστικοί σωλήνες όλων των τύπων.\nΟ διαμορφώσιμος σωλήνας σπιράλ με επένδυση VIOSPIRAL C. B. X. παράγεται με νέα βελτιωμένη σύνθεση που ενισχύει την αντιθραυστικότητα και παράλληλα βελτιώνει την ευκαμπτότητα του προϊόντος. Διατίθεται με δυνατότητα επιλογής μεταξύ της στάνταρ έκδοσης ή με μεταλλικό οδηγό. Είναι κατάλληλος για μεσαίες μηχανικές καταπονήσεις προσφέροντας παράλληλα μεγάλη διηλεκτρική αντοχή και υψηλό δείκτη γήρανσης, δεν μεταδίδει τη φλόγα, είναι αυτοσβηνόμενος, υδατοστεγανός, αμετάβλητος στην διάβρωση, ανθεκτικός στα οξέα και στα υδατοδιαλυτά οξέα.\nΜε μηχανική αντοχή συμπίεσης >750Ν/5 cm και μηχανική αντοχή κρούσης 2 kg από 100 mm είναι ιδανικός για εγκαταστάσεις σε σοβά, σε γκρο, σε πρεσσαριστό και σε δονημένο μπετόν καθώς και σε προκάτ κατασκευές. Κατάλληλος για μηχανολογικές και εργοταξιακές εγκαταστάσεις καθώς και για δύσκολα περάσματα.\nΌλοι οι σωλήνες της Viokar διαθέτουν laser εκτύπωση κάθε 3 m, με την ονομασία, τον τύπο, τη διάμετρο και το μήκος του σωλήνα.


Χριστουγεννιάτικο Bazaar Αγάπης από τη Δέσποινα Βανδή!\nΓια τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Δέσποινα Βανδή διοργανώνει το καθιερωμένο Χριστουγεννιάτικο Bazaar Αγάπης και την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου στις 11.00 το πρωί θα υποδεχτεί μικρούς και μεγάλους στο εμπορικό κέντρο Avenue. Φέτος, όλα τα έσοδα θα διατεθούν στην ενίσχυση ...\n5 σούπερ προγράμματα που καίνε περισσότερο λίπος!\nΘέλεις να χάσεις το περιττό λίπος αλλά δεν κάνεις κέφι τις πιο συμβατικές μεθόδους γυμναστικής. Σου έχουμε 5 δυναμικές προπονήσεις για να κάψεις ακόμα περισσότερο λίπος και θερμίδες με τον πιο ψυχαγωγικό τρόπο! CrossFit: Και γίνεσαι fit! Πρόκειται ...\nΛεπτή ως τις γιορτές: χάσε 6 κιλά σε 4 εβδομάδες!!\nΈνας μήνας. Τόσος είναι ο χρόνος που μένει μέχρι τη στιγμή που θα ανοίξεις τη ντουλάπα και θα διαπιστώσεις ότι το εκπληκτικό, περσινό σου σέξι φόρεμα διαγράφει τις «αμαρτίες» του φθινοπώρου, ακόμα και του καλοκαιριού. Η Μαργαρίτα Οκτωράτου, διαιοτολόγος ...\nΌπως το σώμα βελτιώνεται με τη γυμναστική, το ίδιο συμβαίνει και με το δέρμα του προσώπου. Γνώρισε λοιπόν το antiaging fitness. Πώς γίνονται οι ασκήσεις; Όλες μαζί ως πρόγραμμα, η μία κατόπιν της άλλης ή κατ’ επιλογήν. Πότε; Όποτε ...\nΘα υποδεχτεί τον πελαργό τον Μάιο Η είδηση που περίμεναν ήρθε. Το αποτέλεσμα θετικό και έτσι, γύρω στο Πάσχα, θα κρατήσουν στην αγκαλιά το τρίτο μέλος της οικογένειάς τους. Η Σταματίνα Τσιμτσιλή κυοφορεί τον καρπό του έρωτά της με ...\nΔείτε τον Robert Pattinson στα πρώτα του βήματα ως μοντέλο!\nNovember 27th, 2012 (0)\nΜια φωτογραφία την οποία ο σταρ προσπάθησε να εξαφανίσει! Όλοι έχουμε κάτι από το παρελθόν που θα θέλαμε να μείνει καλά θαμμένο εκεί πίσω και να μην κάνει ποτέ την εμφάνισή του στο σήμερα. Έτσι και ο Robert Pattinson προσπάθησε με ...\nΤο CLA (συζευγμένο λινολεικό οξύ) είναι μία ομάδα πολυακόρεστων λιπαρών οξέων που έχουν δομική ομοιότητα με το λινολεικό οξύ,ένα από τα απαραίτητα οξέα που πρέπει να προσλαμβάνουμε μέσω της διατροφής, γιατί δε μπορεί να παραχθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό.Δεν ...\nΓάμπες, γλουτοί και στήθος αποτελούν αναμφίβολα, τα σύμβολα της γυναικείας θηλυκότητας. Αρκεί να αναλογιστούμε πόσα ρούχα, παπούτσια και άλλα αξεσουάρ υπάρχουν διαθέσιμα, αναδεικνύοντας το δυνατό σημείο της γυναικείας σιλουέτας, είτε ξαπλώνοντας στην παραλία είτε στο εργασιακό περιβάλλον, ξεπροβάλλοντας μέσα ...\nRyan Gosling – Eva Mendes: Eρωτευμένοι την ημέρα των Ευχαριστιών!\nΑν και τώρα τελευταία δεν περνούν πολύ χρόνο μαζί, εξαιτίας των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων… Το ζευγάρι απέδειξε ότι είναι ακόμη πολύ καλά και πολύ ερωτευμένο! Ο Ryan Gosling και η Eva Mendes, αναμφισβήτητα είναι από τα πιο καυτά ζευγάρια ...\nTo κορίτσι με την ε-ξωτική ομορφιά (να είναι άλλωστε τυχαίο που την επέλεξαν να υποδυθεί το πανέμορφο ξωτικό που έκλεψε την καρδιά του βασιλιά στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών;), η χαμένη κόρη του Steve Tyler. Μια γυναίκα με ιδιαίτερη ομορφιά ...


Posted by ΗarryTsopanos at 10:38 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nPosted by ΗarryTsopanos at 1:15 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nPosted by ΗarryTsopanos at 12:50 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nPosted by ΗarryTsopanos at 2:18 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post


DYOSMARAKI: Ο Νικόλας - Μια άγνωστη ιστορία από τον πόλεμο του 40\nΣτοχασμοί από το Eleni M. στις 10/27/2008 07:56:00 μ.μ.\nb|a|s|n\_i/a 27 Οκτωβρίου 2008 - 7:18 μ.μ.\nωραία ιστορία! έτσι είναι. οι ζωές όλων διαρκείς συμπτώσεις που διαμορφώνουν μεγάλο μέρος της.\nHfaistiwnas 27 Οκτωβρίου 2008 - 7:19 μ.μ.\nσγκηνιτική ιστορία.. τότε χάθηκαν πολλοί, αγνοούνται ακόμη και σήμερα..\nΉταν από τους τυχερούς, έζησε μια ευτυχισμένη ζωή... Περίργοι εκείνοι οι καιροί.. απάνθρωποι..\nΒρήκε την εναπομείνουσα οικογένειά του, μπράβο.. αυτό και αν είναι....\nleondokardos 28 Οκτωβρίου 2008 - 9:22 π.μ.\nΠολύ τρυφερή ιστορία. Και πόσο ανθρώπινος ο Νικόλας. Σώζεται η ζωή του, βρίσκει την ιδανική γυναίκα, αποκτά οικογένεια...\nΠάντα πίστευα στη τύχη, τη μοίρα στη ζωή μας, αν και καμιά φορα μας παίζει άσχημα παιγνίδια.\nlaplace78 28 Οκτωβρίου 2008 - 9:59 π.μ.\nπωπω δυοσμαρακι,πολυ συγκινητικη ιστοριουλα..νασαι καλα..\nΝίκος 28 Οκτωβρίου 2008 - 11:25 π.μ.\n΄πολύ ωραίο , συγκινητικό και ανθρώπινο.\nΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:21 μ.μ.\nΟι περισσότεροι Ιταλοί ήταν αντιφασίστες δεν ήθελαν να πολεμήσουν ουσιαστικά για τον Τρελο- Μπενίτο, γιαυτό νικήσαμε το φασίστα Ντούτσε στην Αλβανία..\nΈνας τέτοιος ήταν και ο Ιταλός φίλος του Νικόλα...\ndyosmaraki 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:31 μ.μ.\nΕτσι είναι, άλλωστε η γλύκα της ζωής είναι ακριβώς αυτές οι απρόοπτες συμπτώσεις\ndyosmaraki 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:33 μ.μ.\nΑπάνθρωποι εκείνοι οι καιροί.\nΛίγοι στάθηκαν τυχεροί. Ποτέ να μην ξανάρθουν τέτοιοι καιροί.\ndyosmaraki 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:36 μ.μ.\nΠιστεύω πως η τύχη και η μοίρα καθορίζουν πράγματι κάποιες καταστάσεις στη ζωή μας άλλοτε καλές και άλλοτε καλές.\nΑκόμη όμως και οι κακές συγκυρίες πιστεύω πως μας βοηθούν να δυναμώσουμε και την επόμενη φορά που θα βρεθούμε σε μια παρόμοια κατάσταση θα ξέρουμε πως να την αντιμετωπίσουμε.\ndyosmaraki 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:38 μ.μ.\nΕκτός από το γεγονός πως ήθελα τη σημερινή ημέρα να την αφιερώσω σε αυτή την ιστορία, θυμήθηκα μία ανάρτησή σου σχετικά με τις σχέσεις. Το ζευγάρι αυτό νομίζω πως είναι παράδειγμα πως οι άνθρωποι μπορούν να αγαπιούνται και η αγάπη τους να αντέχει στο χρόνο φτάνει να το επιδιώκουν και οι δύο.\ndyosmaraki 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:40 μ.μ.\nΚαλή σου ημέρα Νικολή.\nΜια απλή αλλά τόσο τρυφερή ανθρώπινη ιστορία αφιερωμένη στη σημερινή ημέρα...\nbarel 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:41 μ.μ.\nΔυστυχώς κάθε πόλεμος σε αυτό το πλανήτη είναι ένας εμφύλιος πόλεμος όπως χαρακτηριστικά είχε πει κάποτε ο Κάρολος Παπούλιας.\ndyosmaraki 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:42 μ.μ.\nΕτσι είναι καπ κουμ\nΕχω ακούσει πολλές ιστορίες για Ιταλούς που πήγαιναν στα Ελληνικά σπίτια που είχαν παιδιά και πρόσφεραν τρόφιμα με κίνδυνο να περάσουν στρατοδικείο.\ndyosmaraki 28 Οκτωβρίου 2008 - 3:47 μ.μ.\nΠράγματι. Αφού ο πόλεμος είναι μια εχθρική πράξη ανάμεσα σε ανθρώπους.\nΓιατί αν το καλοσκεφτούμε οι άνθρωποι θα ήταν πολύ πιο ευτυχισμένοι εάν ασχολούνταν με τα κοινά τους σημεία παρά που ασχολούνται με τις διαφορές τους.\nVaD 28 Οκτωβρίου 2008 - 4:31 μ.μ.\nΠόλεμος πάντων πατήρ,και σε ευρύτερο και σε ατομικό επιπεδο,να μην πάμε πολύ μακριά,στη γειτονιά μας,πόσοι πήραμε μυρωδιά απ'το δράμα του 1995 στη Βοσνία,στη Σρεμπένιτσα;Χιλιάδες τέτοιες ιστορίες ,και η δική σου συγκλονιστικότατη!\nkasiotokouseli 28 Οκτωβρίου 2008 - 5:20 μ.μ.\nμε το συγγραφικο σου ταλεντο,κατορθωσες αλλη μια φορα να\nμας ταξειδευσεις ,στην εποχη του πολεμου ,μεσα απο την περιγραφη της ιστοριας του Νικολα,ενοιωσα την ιστορια ενος Ιταλου του ΛΟΥΙΤΖΙ.Σημερα το βραδυ ,θα ποιουμε\nκρασι για αυτον,.στο καφενειο Η ΜΑΡΟΥΚΛΑ στο ΑΡΒΑΝΙΤΟΧΩΡΙ,εκει\nπου αναπαυεται.να εισαι παντα καλα\nleondokardos 28 Οκτωβρίου 2008 - 9:22 μ.μ.\nΤύχη ; Μοίρα ;\nΕιναι πολύ μεγάλη η συζήτηση.Αφησε την καλύτερα. Τα έχω υποστεί και τα...δύο,πίστεψέ με,τα ξέρω καλά....\nAntoine 28 Οκτωβρίου 2008 - 9:34 μ.μ.\nΠολλές φορές συλλογίζομαι για την τύχη της γενιάς μας. Είμαστε ευτυχισμένοι γιατί δε γνωρίσαμε κακουχίες και στερήσεις. Έχουμε μία άνετη και σχετικά καλή ζωή. όμως, αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να αγωνιζόμαστε για να βελτιώσουμε το παρόν. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τις ζωές μας με τις αντίστοιχες των προηγούμενων γενιών. Ωστόσο, πρέπει να παραδειγματιζόμαστε για να αποφύγουμε τα λάθη τους.\nΣυγκινητή η ιστορία του Νικόλα πράγματι. Πώς την ξέθαψες;\nNdN 28 Οκτωβρίου 2008 - 9:44 μ.μ.\nDyosmaraki πολυ όμορφη η ιστορία που μας έγραψες. Σε τέτοιες καταστάσεις παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η τύχη. Δεν είναι καθόλου έυκολο να τα βγάλει πέρα κάποιος βασιζόμενος στς δυαντότητες του, πρέπει να τον βοηθήσει και η τύχη. Τον συγκεκριμένο τον βοήθησε...άλλοι χάθηκαν.\nΝα είσαι καλα Dyosmaraki!\nsalvatore1789 28 Οκτωβρίου 2008 - 11:43 μ.μ.\nΆγριο πράγμα ο πόλεμος.\nΠόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει η ζωή.\nΣήμερα έχουμε μια σταθερότητα, κάνουμε σχέδια, φοβόμαστε το αναπάντεχο.\nΚι όμως απόπάντα, ακόμη και μόλις 40 χρόνια πίσω, οι ζωές των ανθρώπων αναστατώνονταν από την μια στιγμή στην άλλη και τα πάντα ανατρέπονταν ξάφνου.\nΑλλά η ζωή συνεχίζονταν... ακόμη και έτσι οι άνθρωποι ζούσαν.\nΚαι ένας μικρός μικρούλης ανθρωπάκος βρέθηκε στη δίνη ενός πανανθρώπινου γεγονότος. Και η ζωή του άλλαξε...\nΑλλά έζησε μια άλλη ζωή από αυτλη που του επεφύλασσε η μοίρα... ή όχι ?\nΩραία ιστορία. Ομορφο πράγμα οι ωραίες ιστορίες. Σε κάνουν να ξανατοποθετείς τις σκέψεις σου...\nΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ 29 Οκτωβρίου 2008 - 3:40 μ.μ.\n"΄Αγριο πράμα ο πόλεμος....."\n...μόνο η αγάπη μένει....\nΧθες σε επετειακό αφιέρωμα στη ΝΕΤ έβλεπα δικούς μας που ανέβηκαν στα βουνά της Αλβανίας και συνέλεγαν οστά των χαμένων ηρώων.\nΓιατί όλα τούτα να συμβαίνουν και να χάνεται άδικα κόσμος ή να αποκόβεται δια παντός από τις ρίζες του;\nΓια τον παραλογισμό 2-3 ανεγκέφαλων;\nisland 29 Οκτωβρίου 2008 - 6:28 μ.μ.\nΠάνω από όλα ανθρώπινο αγαπητή. Σε μία κοινωνία που έχασε την ανθρωπιά της στον πόλεμο και τώρα, εν καιρώ "ειρήνης", δεν την έχει βρει ακόμα.\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 6:42 μ.μ.\nΕκατομμύρια θα έλεγα παρόμοιες άγνωστες ιστορίες.\nΜήπως τελικά θα έπρεπε να δίνουμε έμφαση σε αυτούς τους άγνωστους ανθρώπους και να αναδεικνύουμε τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα κάθε τόπου αντί να ασχολούμαστε μα ανούσιες καταστάσεις?\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 6:47 μ.μ.\nΚαλέ μου Κασιώτη, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον (εάν ήθελες φυσικά)να έκανες μια ανάρτηση με την ιστορία του Λουίτζι. Ακουσα μία αναφορά στο όνομά του όταν επισκέφτηκα το νησί σου μα δεν ρώτησα περισσότερα.\nΝάξερες πόσο θα ήθελα να βρισκόμουν εκεί\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 6:51 μ.μ.\nΔεν έχω κρύψει πως πιστεύω στη σοφία των παλαιότερων ανθρώπων. Ελεγαν "αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει"...\nΕίναι σημαντικός ο ρόλος της τύχης στη ζωή μας καθώς και της μοίρας (στην οποία πιστεύω αλλά όχι μοιρολατρικά).\nΣτις παραδόσεις μας λέγανε πως μέσα στις πρώτες 3 ημέρες άμα γεννιόταν ένα μωρό πήγαιναν οι 3 μοίρες και προδιαγράφανε τη μοίρα του μωρού (δηλαδή πόσα χρόνια θα ζήσει κλπ)\nΒέβαια όπως λες είναι μια μεγάλη συζήτηση αυτή αν και θα είχε ενδιαφέρον αφού υπάρχουν πολλές απόψεις.\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 7:12 μ.μ.\nΚάθε εποχή έχει τις δικές της δυσκολίες.Η δική σου γενιά όπως και κάθε γενιά έχει και αυτή τις δικές της δυσκολίες, κανείς δεν το αρνιέται.\nΟμως ως τις πλέον αδικημένες από τη μοίρα γενιές θεωρώ εκείνες που γαλουχήθηκαν μέσα σε πολέμους.Δεν επέλεξαν οι ίδιες τους πολέμους, τους επιβλήθηκαν.\nΩς συνέπεια δεν μπόρεσαν ποτέ να σπουδάσουν, δεν μπόρεσαν ποτέ να έχουν αυτό που σήμερα θεωρούμε δεδομένο: ένα πιάτο φαί καθημερινά.\nΣτέκομαι όμως σε αυτό που λες : Κάθε γενιά πρέπει να αγωνίζεται να βελτιώσει το παρόν της. Και προ πάντων δεν πρέπει να απαξιώνει το παρελθόν, αφού όταν κανείς γνωρίζει τα λάθη και τις δυσκολίες του παρελθόντος, αποκτά την εμπειρία για να πολεμά τις αδυναμίες του παρόντος ενώ γίνεται ικανός να σχεδιάζει το μέλλον τόσο της δικής του γενιάς αλλά και των επόμενων γενιών.\nΟσο για το ερώτημά σου πως ξέθαψα την ιστορία του Νικόλα...Απλά έτυχε να τον γνωρίσω και να μου αφηγηθεί την ιστορία του. Είναι η πρώτη φορά που την εκμυστηρεύομαι....\nΟ Νικόλας έφυγε από κοντά μας πριν από 8 χρόνια....\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 7:34 μ.μ.\nΠιστεύω πολύ στη τύχη και στη μοίρα. Ομως εξ ίσου πιστεύω και στις ανθρώπινες επιλογές (όταν αυτές είναι επιτρεπτές).\nΙσως εάν ο Νικόλας επέλεγε να ακολουθήσει τον συγχωριανό του η κατάληξή του να ήταν άλλη.\nΜπορεί από τη μια η τύχη και από την άλλη η επιλογή να καθορίζουν κατά 50% η καθεμιά την ζωή (την τύχη η την ατυχία) των ανθρώπων?\nΔεν ξέρω, δεν είμαι βέβαιη πως έχω βρει την απάντηση...\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 8:09 μ.μ.\nΕίναι τόσο εύκολο να αλλάξει απρόσμενα η ζωή του καθενός μας. Οσο και να προγραμματίζουμε, υπάρχουν και άλλοι απρόβλεπτοι παράγοντες που δεν τους γνωρίζουμε.\nΣε κάθε περίπτωση πάντως η θέση μου είναι πως θα πρέπει να ζούμε κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας με τον ποιοτικότερο δυνατό τρόπο.\nΕπίσης πιστεύω πως αξίζει να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο αύριο. Ο Νικόλας άντεξε τις κακουχίες του στρατοπέδου επειδή ονειρευόταν να επιστρέψει μια μέρα στην πατρίδα....Αυτό τον κράτησε ζωντανό...\nΑπό την άλλη όπως λες μπορεί τελικά να έζησε μια άλλη ζωή από αυτή που του επεφύλασσε η μοίρα...\nΣτο ποσοστό που του αναλογούσε, η συνειδητή του επιλογή να μην ακολουθήσει τον συγχωριανό του ίσως τελικά να ανέτρεψε αυτό που του επιφύλασσε η μοίρα του....\nΗ επανατοποθέτηση των σκέψεων, μου δείχνει σκεπτόμενο άνθρωπο με ανοικτό πνεύμα. Καλώς σε βρήκα λοιπόν.\nΥΓ. Γράφεις ενδιαφέρουσες σκέψεις στο blog σου πολύ καλές για σχολιασμό. Θέλησα να σχολιάσω στο πρώτο κείμενό σου αφού μιλούσες για τις παραδόσεις αλλά νομίζω πως τα σχόλια είναι κλειστά. Μήπως δεν κάνω εγώ κάτι καλά?\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 8:17 μ.μ.\nΟι άνθρωποι πιστεύω πως αγαπιούνται. Οι λίγοι ανεγκέφαλοι είναι εκείνοι που τους φανατίζουν και τελικά η ανθρωπότητα καταλήγει στους πολέμους.\nΑκουγα ιστορίες για το πόσο μονιασμένοι ζούσαν οι άνθρωποι διαφορετικών θρησκειών, εθνικοτήτων κλπ σε περιοχές που πάντα συνυπήρχαν. Οταν έμπαιναν μισαλλόδοξοι θρησκευτικοί ή πολιτικοί ηγέτες στη μέση, το σκηνικό χάλαγε και οι άνθρωποι διχάζονταν...κι έπειτα ερχόταν ο πόλεμος.\nΚαλή μου Γλαρένια, τα ερωτήματά σου είναι και δικά μου ερωτήματα και δεν ξέρω να δώσω απάντηση...\ndyosmaraki 29 Οκτωβρίου 2008 - 8:31 μ.μ.\nΑκόμη και μέσα στον πόλεμο πιστεύω πως ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους η ανθρωπιά υπάρχει.\nΟπως για παράδειγμα ο Μάριος ο Ιταλός που έγινε φίλος με τον Νικόλα και τον έσωσε. Αν ο Μάριος δεν προσφερόταν να πάρει μαζί του τον Νικόλα στην Ιταλία, δεν γνωρίζουμε ποιά θα ήταν η τύχη του Νικόλα.\nΣτις μέρες μας βέβαια (η εν καιρώ ειρήνης όπως λες) αν τα βάζαμε στο ζύγι την ανθρωπιά και την παλιανθρωπιά δεν είμαι σίγουρη προς τα που θα έγερνε η ζυγαριά...\nΛακων 29 Οκτωβρίου 2008 - 10:00 μ.μ.\nΤελικά οι πιο άγριοι πόλεμοι είναι οι εμφύλιοι...\nleondokardos 30 Οκτωβρίου 2008 - 10:00 π.μ.\nΗ Μοίρα για την οποία μιλάω εγω, ειναι το αναπόφεκτο, δε το περιμένεις, απλά σου έρχεται,σου συμβαίνει. Η τύχη είναι άλλο πράγμα.\nΗ Μοίρα, μπορεί να σου αφήσει σημάδια ανεξίτηλα στη ζωή σου.\nΦυσικά δεν είμαι υπέρ της μοιρολατρίας, καθόλου μάλιστα.\nΑλλά πάλι θα πω οτι η συζήτηση είναι μεγάλη.\nΥΓ. Μακάρι όταν υπάρχουν θέμετα που ενδιαφέρουν και σηκώνουν συζήτηση,να γινόταν με όσους το ήθελαν μια πιο κοντινή συζήτηση,πχ πίνοντας καφέ κάπου. Τολμώ να το πω δίχως να ξέρω εάν παραβαίνω όρους του bloging.\nstardust30 30 Οκτωβρίου 2008 - 1:03 μ.μ.\nΆγριο πράγμα ο πόλεμος..\nΌμως και οι άνθρωποι που 'χουν στα χέρια τους την εξουσία για τον αρχινίσουν ακόμη πιο άγριοι..\ndyosmaraki 30 Οκτωβρίου 2008 - 7:27 μ.μ.\nΠιστεύω πως όλοι οι πόλεμοι είναι άγριοι και οι επιπτώσεις τους στις ζωές των απλοϊκών ανθρώπων ακόμη πιο άγριες.\ndyosmaraki 30 Οκτωβρίου 2008 - 7:36 μ.μ.\nΕχεις δίκιο λεοντόκαρδε, καμιά φορά μπορεί κάποιες καταστάσεις να σημαδέψουν ανεξίτηλα την ψυχή ή το σώμα ενός ανθρώπου.\nΚαι τότε είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα.\nΒρίσκω πολύ όμορφη την ιδέα σου. Και μην ανησυχείς δεν υπάρχει κανένας όρος blogging που να προσδιορίζει πως απαγορεύεται η ανθρώπινη επικοινωνία και ο αυθορμητισμός.\ndyosmaraki 30 Οκτωβρίου 2008 - 7:38 μ.μ.\nΕύστοχη η επισήμανσή σου\n(Α)ΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ 2 Νοεμβρίου 2008 - 4:40 μ.μ.\nΑγριο πράμα ο πόλεμος! Πανέμορφη και συγκινητική ιστορία, Δυοσμαράκι.\nΜακάρι οι μαθητές να είχαν δυνατότητα να διαβάζουν τέτοιες ιστορίες για τον πόλεμο του 40. Ίσως έτσι έδειχναν περισσότερο ενδιαφέρον απ' ότι όταν αναγκάζονται να παρελαύνουν χωρίς, δυστυχώς, να ξέρουν αρκετοί απ' αυτούς το γιατί\ndyosmaraki 2 Νοεμβρίου 2008 - 5:51 μ.μ.\nΣυμφωνώ! Για τα παιδιά ο πόλεμος του 40 είναι κάτι το απόμακρο. Δεν γνωρίζουν καλά καλά τι έγινε.\nΙσως εάν άκουγαν ιστορίες για τη δυστυχία και τις περιπέτειες των τότε οικογενειών να ενδιαφέρονταν περισσότερο.\ngvarvakis 4 Νοεμβρίου 2008 - 12:08 μ.μ.\nΣήμερα βρήκα την ιστορία σου και με συγκίνησε πάρα πολύ. Είναι κι αυτή μια από τις "παράπλευρες απώλειες" που έχει κάθε μεγάλη συμφορά. Κι ο πόλεμος είναι πολύ μεγάλη!!\ndyosmaraki 4 Νοεμβρίου 2008 - 6:33 μ.μ.\nΝα δεις όταν πρωτοάκουσα την ιστορία από τα χείλη του ίδιου του Νικόλα. Τα μάτια μου έτρεχαν σαν βρύσες...\nΟπως λες ο πόλεμος είναι πολύ μεγάλη συμφορά....\ntzonakos 9 Νοεμβρίου 2008 - 12:49 π.μ.\nΟύνα ράτσα οι Ιταλοί, δεν τους ξεχωρίζεις εύκολα απο Ελληνες.\nΣυγκινητική η ιστορία dyosmaraki μου.\nΕυχαριστώ που την μοιράστηκες.\nτέτοιες πρέπει συχνά να ανεβάζουμε.\nΕκτος απο τους νεκρούς του πολέμου, πολλά ακόμα ηταν τα θύματα άλλων παρενεργειών αυτης της ανθρώπινης βλακίας, του πολέμου.\nΝα έφυγε με παράπονο ή με χαμόγελο ο Νικόλας ;\ndyosmaraki 9 Νοεμβρίου 2008 - 7:18 μ.μ.\nΕφυγε με το παράπονο πως ήταν μακριά από την φυσική του πατρίδα.\nΕφυγε όμως με χαμόγελο γιατί πήγαινε να συναντήσει την αγαπημένη του. Χωρίς αυτήν δεν μπορούσε να ζήσει.


Ο Μωϋσής του μπάσκετ δεν μένει πια εδώ... - Poplike.gr\nΥπήρξε θηριώδης. Ένα πραγματικό βουνό από μύες που διέθετε όμως πλαστικότητα στις κινήσεις του μέσα στη ρακέτα. Τα νούμερα των επιδόσεών του, θρυλικά. Αλλά εκείνο που μετρούσε περισσότερο ήταν η επιβλητική παρουσία του. Δεν ήταν πανύψηλος (2.06 ). Αλλά ήταν πολύ γυμνασμένος και ογκώδης, με εκτόπισμα. Πολύ δύσκολα τού έπαιρνες το ριμπάουντ, στο οποίο ήταν μετρ αλλά και εργάτης. Όπως λέει ένας Ελληνοαμερικανός φίλος μου που τον είδε πολλές φορές στην Αμερική ζωντανά, «πάλευε γι’ αυτό ίντσα με ίντσα». Τα αθλητικά προσόντα του ήταν τέτοια που έγινε ο πρώτος στην ιστορία τού μπάσκετ που πέρασε κατευθείαν από το σχολείο στο ΝΒΑ, χωρίς να φοιτήσει στο κολέγιο. Ήταν πολλά τα λεφτά για ένα παιδί των γκέτο… Τα δε προστατευτικά γυαλιά του, τού έδιναν όψη εξωγήινου στα εφηβικά. Ένας σούπερμαν του παρκέ. Και μόνον έχοντας στο πλάι του αυτόν, το 1983, κατόρθωσε ο Dr J. των Sixers να φορέσει το χρυσό δαχτυλίδι του πρωταθλητή στο δάκτυλό του, μη μένοντας ένας βασιλιάς χωρίς στέμμα.\nΣτην Ελλάδα τότε βλέπαμε στιγμιότυπα ΝΒΑ, οι Boston Celtics τού Λάρι Μπέρντ και οι L.A Lakers του Μάτζικ Τζόνσον και του Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ ήταν οι δύο μεγάλοι διεκδικητές του τίτλου, παίρναμε περιοδικά με αφίσες τους και κάπου στα μέσα των ’80ς άρχισαν να έρχονται και οι πρώτοι ξένοι για το πρωτάθλημα και την Ευρώπη. Μέχρι τότε, το εξωτικό ήταν οι Ελληνοαμερικανοί, ο Στιβ Γιατζόγλου, ο Νικ Γκάλης, ο Καστρινάκης, ο Διάκουλας, ο Ντέιβιντ Στεργάκος, ο Τομ Κάππος κ.α. Βέβαια επειδή είμαστε και ξιπασμένος λαός, γρήγορα «ξεψαρώσαμε» και αρχίσαμε να φέρνουμε καλούς και γνωστούς παίκτες (φυσικά στα ’90ς έγινε πάρτι!). Αλλά στην αρχή ο Άρης είχε τον Καναδό Γουίλτζερ κι έναν απίθανο, φιλότιμο Τζάκσον, ο ΠΑΟΚ τον Μόμα και τον Σίμπσον, ο Παναθηναϊκός τον θεαματικό αλλά στο φινάλε του Έντγκαρ Τζόουνς, ο Ολυμπιακός τον Σκάρι που κυνηγούσε τον -προπονητή πλέον- Γιατζόγλου, ε, ήταν κάπως ροκ η κατάσταση. Συν τοις άλλοις, η dream team ακόμη δεν είχε αρχίσει τις επισκέψεις της σε άλλες ηπείρους, οπότε οι Αμερικανοί μπασκετμπολίστες ήταν μύθοι τεράστιοι, για τις ικανότητές τους στο άλμα, στο σουτ, στα καρφώματα. Έτσι, όταν έβλεπες στην τηλεόραση ή σε βιντεοκασέτες (!) τον Τζαμπάρ ή τον Dr.J, τον Τζούλιους Ερβινγκ, ε, το σοκ ήταν αναμενόμενο. Δίπλα σε αυτούς, “ο Μωϋσής του μπάσκετ” ήταν ο τερατώδης ψηλός με τα διαστημικά -κάπως απομεινάρι τής ντίσκο εποχής- γυαλιά, που μάγευε και τρόμαζε. Για να τον μιμηθείς στα γηπεδάκια του μπάσκετ, ούτε λόγος.\nΘα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά για τον Μαλόουν που έφυγε αναπάντεχα από τη ζωή αλλά ίσως τελικά αυτό να μην έχει και τόση σημασία. Εκείνο που μετρά πέρα από νούμερα και στατιστικά ήταν ότι ο Big Moses υπήρξε εκπρόσωπος μιας πιο αθώας, σε όλα τα επίπεδα, εποχής του μπάσκετ, ή καλύτερα μεταβατικής, από το ερασιτεχνικό στο επαγγελματικό. Υπήρχαν και τότε χρήματα αλλά όχι τα μυθώδη ποσά που άρχισαν να παίρνουν στα ’90ς 22χρονοι που δεν είχαν αποδείξει ακόμη τίποτε στην κόντρα τους με τους κορυφαίους. Ο Μόουζες Μαλόουν δούλεψε πολύ, πάλεψε σκληρά και με πολλούς, δίδαξε τους νεότερους και έγινε θρύλος. Η γη τής επαγγελίας του ΝΒΑ θα είναι σίγουρα πολύ φτωχότερη χωρίς τον Μωυσή της.\nΜαλόουν info: Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου του 1955 και ξεκίνησε την καριέρα του το 1974 στους Γιούτα Σταρς, όπου μάλιστα έγινε ο πρώτος επαγγελματίας μπασκετμπολίστας κατευθείαν από το γυμνάσιο! Στη 21ετή (1974-1995) πορεία του στο «μαγικό κόσμο» αναδείχθηκε τρεις φορές MVP (1979, 1982, 1983), ενώ πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα το 1983 με τη φανέλα των Φιλαδέλφεια 76ers. Το 2001 ο Μαλόουν έγινε μέλος του «Hall of Fame» του NBA, ενώ είναι στην όγδοη θέση των σκόρερ όλων των εποχών στην αμερικανική λίγκα, έχοντας πετύχει 27.409 πόντους. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε σε εννιά ομάδες και συγκεκριμένα στους Utah Jazz (1974/75), Spirits of St. Louis (1975/76), Buffalo Braves (1976), Houston Rockects, (1976-82), Philadelphia 76ers(1982-86, 1993/94), Washington Bullets (1986-88), Atlanta Hawks (1988-91), Milwaukee Bucks (1991-93) και τελευταίοι οι San Antonio Spers (1994/95).\nPreviousPrevious post:Η Γιόκο του Kill Bill στους αθηναϊκούς τοίχουςNextNext post:Όταν η αγάπη διαρκεί για πάντα