Φίλοι Της Λογοτεχνίας: «ΙΣΚΡΑ», της Αγγέλας Γαβρίλη - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη\nΈχω την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να μοιραστώ μαζί σας ένα μικρό απόσπασμα από το πρώτο μυθιστόρημα της αγαπητής ποιήτριας, βιβλιοκριτικού και book agent Αγγέλας Γαβρίλη. Ο τίτλος του βιβλίου «Ίσκρα» και η υπόθεσή του άκρως ενδιαφέρουσα και μυστηριακή.\nΜε γραφή που ρέει αβίαστα σχηματίζοντας ολοζώντανες εικόνες στη φαντασία του αναγνώστη, με υπόθεση που κεντρίζει καίρια και ακατάπαυστα το ενδιαφέρον του, με μύθους, θρύλους και ντόπιες παραδόσεις που παίρνουν σάρκα και οστά και συνυφαίνονται αρμονικά με την απτή και οικεία πραγματικότητα, η συγγραφέας θεωρώ πως κάνει ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα στην πεζογραφία και μάλιστα, στο δύσκολο για τα ελληνικά δεδομένα είδος της λογοτεχνίας φαντασίας.\nΝομίζω πως το «στοίχημα» κερδήθηκε ήδη και είμαι βέβαιη πως η «Ίσκρα» της θα κερδίσει πολλούς φανατικούς αναγνώστες – μία άλλωστε είμαι κι εγώ η ίδια – οι οποίοι θα περιμένουν με ανυπομονησία και τα επόμενα συγγραφικά της βήματα. Της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία και σας προτρέπω να ‘χαθείτε’ σε έναν κόσμο μυστηριακό και γοητευτικό!\nΑπόσπασμα Βιβλίου (Σελίδες: 1 – 24)\nΌταν τελικά πήρε το πτυχίο της - με ένα χρόνο καθυστέρηση αλλά με βαθμό υψηλό, απόμεινε χωρίς σκοπό και κατεύθυνση. Και τώρα, τι; Να ψάξει για δουλειά σχετική με τις σπουδές της; Είχε τελειώσει θεατρολογία και εξ όσων γνώριζε, στην Ελλάδα οι θεατρολόγοι δεν αποτελούσαν και είδη πρώτης ανάγκης... Να ξεκινήσει ένα μεταπτυχιακό και να συνεχίσει να δουλεύει στο βιβλιοπωλείο; Της φάνηκε ως πιο ρεαλιστικό σενάριο και επιπλέον κέρδιζε ένα-δύο χρόνια μέχρι να αποφασίσει τι θα κάνει παρακάτω στη ζωή της.\nΒέβαια και το μεταπτυχιακό δεν ήταν εύκολο σχέδιο, για το εξωτερικό δεν υπήρχαν χρήματα και για το ελληνικό πανεπιστήμιο, έπρεπε να έχεις διασυνδέσεις ή με καθηγητές (δεν είχε) ή με τις κομματικές νεολαίες της σχολής: οι μόνες επαφές που είχε ήταν με κάτι δύστυχους αριστεριστές, που τσακώνονταν με όλους τους άλλους και μεταξύ τους για τα πάντα, από την κατάσταση στις τουαλέτες της σχολής μέχρι το πότε θα γίνει η παγκόσμια επανάσταση. Και επειδή το δεύτερο το έβλεπε να αργεί κάπως, άρχισε να ψάχνει εναλλακτικές στο θέμα του μεταπτυχιακού εδώ.\nΤυχαία, έμαθε από μια συμφοιτήτρια που η αδερφή της σπούδαζε στα Γιάννενα, ότι πρόσφατα εκεί ιδρύθηκε ένα καινούριο τμήμα («Πολιτιστική Διαχείριση» και τα συναφή), και ότι είχαν και κάποια μεταπτυχιακά. Έκανε αίτηση, μπας και...\nΔεν το περίμενε, αλλά την πήραν και βρέθηκε Αύγουστο στα άδεια από φοιτητές Γιάννενα που έβραζαν στη ζέστη, να ψάχνει σπίτι και δουλειά.\nΌταν είδε την Παμβώτιδα να αστράφτει στον πρωινό ήλιο, είπε μέσα της «εδώ».\nΑλλά μια βδομάδα αργότερα, δεν είχε καταφέρει τίποτα. Έπινε καφέ σε ένα μικρό μπιστρό, όταν είδε απέναντι ένα μαγαζάκι που της τράβηξε την προσοχή. Πήγε να το χαζέψει - ασημένια κοσμήματα και διάφορες άλλες «καλλιτεχνικές δημιουργίες»: μάσκες, κούκλες, περίεργα διακοσμητικά. Λεφτά για ξόδεμα δεν είχε, αλλά μπήκε. Και καλά έκανε, γιατί δίπλα στο ταμείο μια μικρή χειρόγραφη ταμπελίτσα έλεγε πως έψαχναν part time πωλήτρια.\nΤο νέο της αφεντικό, η Έρικα, ήταν μια πενηντάρα χίπισσα: τα μακριά της μαλλιά τα άφηνε στο φυσικό τους γκρίζο και έκαναν μεγάλη αντίθεση με το νεανικό της πρόσωπο και το λεπτό, νευρικό κορμί έφηβης που διατηρούσε. Τα ασημένια δαχτυλίδια που φορούσε σε όλα της τα δάχτυλα, οι σειρές με χαϊμαλιά στο λαιμό της και τα ινδικά της φορέματα, την έκαναν να μοιάζει άρτι αφιχθείσα από το Woodstock.\nΗ Έρικα ήταν χαρά θεού άνθρωπος, όλο χαμόγελα και ζάχαρη στην τραγουδιστή φωνή της. Είπαν τα της δουλειάς, την ήθελε κυρίως για τα απογεύματα και τα πρωινά του Σαββάτου που αυτή έφευγε στο Πάπιγκο: είχαν ανακαινίσει ένα παλιό σπίτι με τον Πέτρο, τον σύντροφό της που έμενε μόνιμα στο βουνό. Τα λεφτά που θα έπαιρνε ήταν βέβαια λίγα αλλά το κόστος ζωής στα Γιάννενα, πλην των ενοικίων, ήταν γενικά χαμηλό. Άλλωστε, πάντα στα λίγα ήταν μαθημένη.\n«Και πού θα μείνεις;», τη ρώτησε εν τέλει.\n«Είδα κάτι διαμερίσματα, αλλά πανάκριβα ρε συ...»\n«Έχουν ξιπαστεί οι Γιαννιώτες επειδή έχουν ζήτηση τα σπίτια από τους φοιτητές και ζητάνε ό,τι θέλουν... Άσε, θα πάμε κάπου μαζί».\nΈκλεισε το μαγαζί, είχε πάει πια τρεις, και άρχισαν να ανηφορίζουν προς την είσοδο του κάστρου.\nΑπό την πρώτη στιγμή που ήρθε στα Γιάννενα και περπάτησε τη μικρή πολιτεία του κάστρου, την ερωτεύτηκε. Τι τυχεροί, σκεφτόταν, όσοι μένουν εδώ, στα παλιά αλλά καλοστεκούμενα σπίτια. Τις θύμιζαν γυναίκες που υπήρξαν πολύ όμορφες στα νιάτα τους και διατηρούν ακόμα και σε μεγάλη ηλικία το σχήμα και τον αέρα της ομορφιάς τους. Σπίτια-μητέρες που είχαν στεγάσει και μεγαλώσει πολλές γενιές, ανέβαιναν σε σειρές το λόφο και πάνω του, στέμμα σε βασίλισσας κεφάλι, ήταν ο κλειστός περίβολος με τις πολεμίστρες.\nΙδρωμένες από την πηχτή ζέστη και την άπνοια, σταμάτησαν σε ένα διώροφο με αυλή. Η Έρικα χτύπησε το κουδούνι κάτω, μια κοπέλα τους άνοιξε. Με το μωρό της στην αγκαλιά μισοκοιμισμένο κι όλο γκρίνια, κι έναν μουρλό σκύλο να ανεβαίνει μπροστά τους τα σκαλιά, τους άνοιξε το επάνω σπίτι: δύο δωμάτια, ένα μπάνιο αξιοπρεπές και μια κουζίνα μεγάλη και φωτεινή. Όταν είδε το ξύλινο χαγιάτι της, της ήρθε να βάλει τα κλάματα από τη χαρά της κι όταν άκουσε την τιμή, δεν το πίστευε.\n«Δεν έχει βέβαια κεντρική θέρμανση», της είπε η Κατερίνα, έτσι έλεγαν την υποψήφια σπιτονοικοκυρά της. «Πρέπει να στο πω γιατί το χειμώνα εδώ κάνει πολύ κρύο. Θα έχεις βέβαια τη στόφα με τα ξύλα, αλλά πρέπει να βάλεις και ηλεκτρικά καλοριφέρ ή μικρές σόμπες στα δωμάτια».\nΧωρίς δεύτερη σκέψη, έβγαλε από την τσάντα της όσα λεφτά είχε μαζί της και δώσανε τα χέρια.\nΔύο χρόνια έμεινε στα Γιάννενα, τα πιο ευτυχισμένα της ζωής της. Οι μέρες κυλούσαν αργά, σαν νωχελικές γάτες που λιάζονται με τις ώρες. «Αν θες να καταλάβεις τι σημαίνει είμαι ευτυχισμένος που είμαι ζωντανός, κοίτα τα σκυλιά και τις γάτες πώς ξαπλώνουν στον ήλιο», της είπε κάποτε η Έρικα.\nΓνώρισε ανθρώπους όμορφους, μέσα κι έξω, που της άνοιξαν τα σπίτια τους και τις ζωές τους: παρέες, γλέντια, εκδρομές στο βουνό, αλλά και ρεφενέ για να μαγειρέψουν όλοι μαζί όταν τα οικονομικά ήταν δύσκολα. Τους γεμάτους ομίχλες χειμώνες, η κουζίνα της γινόταν το επίκεντρο του νέου της κύκλου, εκεί μαζεύονταν όλοι: «Έχεις την πιο όμορφη κουζίνα στα Γιάννενα», της έλεγαν.\nΚι εκείνη που το μαγείρεμα δεν το είχε ποτέ σε μεγάλη υπόληψη, ήξερε-δεν ήξερε τα βασικά, έμαθε από την Έρικα φαγητά μπελαλίδικα, και χωριάτικες πίτες, και γλυκά. Όταν έφτιαχνε μηλόπιτα, μοσχοβολούσε όλη γειτονιά: η Κατερίνα με την κοιλιά στο στόμα, έγκυος στο δεύτερο παιδί της, ανέβαινε τη σκάλα ξελιγωμένη.\n«Έλεος», της έλεγε, «θα γεννήσω η γκαστρωμένη... ένα κομμάτι δώσε μου!»\nΈνα μόνο τη χαλούσε στα Γιάννενα, το χασίσι κυκλοφορούσε πιο ελεύθερα από το τσιγάρο. Εντάξει, δεν είχε πρόβλημα να μοιραστεί έναν μπάφο με την παρέα, αλλά να στρίβουν οι πάντες μανιωδώς επί 24ωρου βάσεως... Περνούσαν τη ζωή τους μέσα σε ένα σύννεφο και ξόδευαν όλα τα λεφτά τους στο χόρτο.\nΣ’ αυτό δεν τους ακολουθούσε, ήθελε να είναι σε εγρήγορση, όχι κοιμισμένη.\nΕιδικά τη ζωή της εκεί, ήθελε να τη θυμάται με κάθε λεπτομέρεια, ήξερε πως δεν θα κρατούσε πολύ… Τη λατρεμένη της κουζίνα με το ξύλινο πάτωμα που έτριζε, το χαγιάτι που διάβαζε βολεμένη στον χαμηλό καναπέ του με τη μοβ φλοκάτη… Το τρελόσκυλο της Κατερίνας και τα ξανθά σαν ηλιοτρόπια μωρά της που χαλούσαν τον κόσμο στην αυλή… Τη λίμνη που της μίλαγε κάθε φορά που το βλέμμα της χανόταν στα νερά της… Το κάστρο που το περπάταγε με τις ώρες και δεν το χόρταινε… Τις ομίχλες που κατέβαιναν ύπουλα μέσα στη νύχτα - το πρωί ξύπναγες και δεν έβλεπες τίποτα από τα παράθυρα. Τα άνοιγε τότε διάπλατα και την άφηνε να μπει το σπίτι, να της αφηγηθεί τις αρχαίες ιστορίες που κουβαλούσε...\nΗ μαυροφορεμένη γιαγιά, την τράβηξε σχεδόν με το ζόρι μέσα στο χαμηλό σπίτι της. Της έψησε καφέ, έπειτα έλυσε το τσεμπέρι της κι άρχισε πάνω από ένα ποτήρι νερό με λάδι να μουρμουράει λόγια μυστικά.\nΈκλεισε εκείνη τα μάτια της: μετά από τόσες ώρες οινοποσίας στο πασχαλινό τραπέζι, το κεφάλι της πήγαινε να σπάσει. Είχαν ανέβει στο χωριό που έμεναν ο Πέτρος με την Έρικα, μεγάλη παρέα, καμιά δεκάρια άτομα, να ψήσουν όλοι μαζί. Μια και δεν έτρωγε ούτε αρνί ούτε κοκορέτσι, περιορίστηκε στις σαλάτες και το κρασί. Όταν πήγε κάποια στιγμή να σηκωθεί, έχασε τον κόσμο.\nΗ γιαγιά Ανδρομάχη, γειτόνισσα της Έρικας, την παρακολουθούσε από ώρα, σχεδόν από τη στιγμή που μπήκαν στην αυλή - την είχαν καλέσει γιατί δεν είχε πια κανέναν στο κόσμο, να κάνει μαζί τους Πάσχα. Μόλις την είδε να ζαλίζεται, λες και βρήκε την ευκαιρία, όρμησε να την πάρει σπίτι της που είχε ησυχία, να ξαπλώσει λίγο. Πήγε κακήν-κακώς κι έπεσε στο μιντέρι. Όση ώρα η γιαγιά έψελνε τα δικά της να την ξεματιάσει, τα μάτια της έτρεχαν νερό.\n«Στο ’πα, κόρη μου, έχεις μάτι, καρφωμένο είσαι...», της είπε εντέλει. «Πιες τώρα και το καφεδάκι σου να συνέλθεις».\nΉπιε δύο τζούρες καφέ, κάπως συνέφερε. Κοίταξε γύρω το φτωχικό νοικοκυριό, γλύκανε η καρδιά της από την απλότητα και την πάστρα του. Δίπλα τους σε ένα μπουφέ, μια σειρά παλιές φωτογραφίες: διέκρινε μια ξανθιά, νταρντάνα γυναίκα κι ένα σπαθάτο άντρα δίπλα της, καθιστό. Της έφερε πιο κοντά την κορνίζα, να τη δει καλύτερα:\n«Αμέ τι νόμιζες, έτσι σαράβαλο ήμουνα πάντα! Κάποτε η ομορφάδα μου μέχρι τραγούδι γίνηκε... Μου το ’φτιαξε ο Κωνσταντής, το στεφάνι μου ντε, ήταν μουσικός και γύρναγε όλα τα χωριά στα πανηγύρια και τους γάμους…»\n«Αλήθεια, πολύ όμορφη!»\n«Ε, κι εσύ καλή είσαι! Ποιος είναι το ταίρι σου από τα παιδιά της παρέας;»\n«Κανένας, κυρα-Ανδρομάχη, είμαι... αταίριαστη».\n«Ε, δεν θ’ άνοιξε ακόμα το τυχερό σου. Κι εγώ άργησα να τον βρω τον Κωνσταντή μου... Μου φέρνανε τα προξενιά και τα ’διωχνα! Η μάνα μου καημό το ’χε να με παντρέψει, έτρεχε σε όλα τα ξωκλήσια κι έκανε τάματα. Αλλά μια μέρα άκουσα ένα βιολί από το καφενείο του χωριού. Μόλις είχα γυρίσει από τα ξύλα και πλενόμουν στην αυλή. Μισοπλυμένη έτρεξα στο καφενείο, τάχα κάτι να ψωνίσω. Με το που τον είδα να παίζει, είπα ή αυτόν θα πάρω ή κανέναν. Και τον επήρα και ας μην τον θέλανε τα γονικά μου...»\n«Όπως τα λέτε, όλα είναι τυχερά...»\nΗ γιαγιά τώρα σοβάρεψε και της τράβηξε το χέρι της. Κοίταξε για ώρα την παλάμη της, ανέκφραστη.\n«Κόρη μου, δύσκολο δρόμο είχες μέχρι τώρα κι ακόμα... έχει ανηφόρα. Μα θα τα βρεις αυτά που ψάχνεις, μακριά πολύ θα πας και θα ξανάρθεις, μα θα τα βρεις. Κι από άντρηδες… ουου! Ένα σωρό βλέπω... Κοίτα μόνο να διαλέξεις τον καλύτερο».\n«Τον “Κωνσταντή” μου ψάχνω, αλλά μάλλον αργεί ακόμα!», είπε γελώντας.\n«Θα σε βρει αυτός, όταν έρθει η ώρα, μη σκας! Μπροστά σου θα βγει, εκεί που δεν το περιμένεις».\nΜάζεψε το χέρι της, ήπιε την τελευταία γουλιά από τον καφέ και σηκώθηκε να φύγει.\n«Ευχαριστώ για όλα...»\nΗ γιαγιά την τράβηξε κάτω.\n«Κάτι ήθελα να σου πω ακόμα...», δίστασε. «Μπορεί να γέρασα, αλλά πρόσωπα και πιο πολύ μάτια δεν ξεχνάω... Και τα δικά σου, είναι ίδια με καποιανής που ήξερα παλιά...»\nΧώθηκε στο μικρό δωμάτιο, την άκουσε να ψάχνει κάτι. Γύρισε με μια ακόμα φωτογραφία, κιτρινισμένη και θολή.\n«Πάμε έξω που έχει φως, να σου δείξω».\nΒγήκαν στην αυλή και την κοίταξε πάλι στο μεσημεριανό φως: καμιά δεκάρια άντρες και γυναίκες οπλισμένοι, σε μια πλατεία.\n«Αυτή είμαι εγώ και ετούτος δίπλα μου ο αδερφός μου ο μικρός, τον κρέμασαν τα σκυλιά τα μαύρα... Είχαμε πάρει τα βουνά τότε, για τη λαοκρατία... Ο Κωνσταντής μου ήτανε ξόριστος, ούτε που ήξερα αν ζούσε. Χρόνια κάναμε να ανταμώσουμε ξανά. Και πάλι άλλα βάσανα μας βρήκανε μετά...»\nΤώρα έτρεχαν τα δικά της μάτια, νερό πικρό.\n«Ελάτε, πάνε αυτά περάσανε, δεν κάνει να τα θυμάστε και να στεναχωριέστε».\n«Και ρωτάς αν τα ξεχνάω ποτέ; Μα άλλο θέλω να σου πω… Αυτή πίσω τη βλέπεις, την ψηλή με την κοτσίδα;»\nΗ «ψηλή με την κοτσίδα» ήταν η κοπέλα στη δική της φωτογραφία, αυτή που κουβαλούσε χρόνια τώρα.\n«Την ξέρω», ψέλλισε. «Δηλαδή δεν ξέρω ποια είναι, αλλά την έχω κι εγώ σε μιαν άλλη... με έναν άντρα μελαχρινό με γένια».\n«Αμ, στο ’πα πως δεν ξεκουτιάνα! Ρούσσα τηνε λέγανε και ήμασταν συναγωνίστριες. Ήταν από ένα χωριό κάτω από το αυλάκι, στον Μοριά.. Από ’κει κρατάς κι εσύ;»\n«Ναι, η μάνα μου δηλαδή. Αλλά δεν έχω πάει ποτέ στα μέρη αυτά, μεγάλωσα στην Αθήνα».\n«Κάποια συγγένισσά σας θα ήταν δίχως άλλο η Ρούσσα... δεν μπορεί, της μοιάζεις πολύ».\nΞανακοίταξε πιο προσεκτικά, ναι υπήρχε ομοιότητα. Πώς δεν το είχε προσέξει τόσο καιρό;\nΗ γιαγιά της είπε όσα θυμόταν. Δεν ήταν πολλά. Συμφώνησαν ν’ ανέβει πάλι στο χωριό με τη δική της φωτογραφία, μήπως ξέρει και τον άντρα.\nΔεν πρόλαβαν, λίγες μέρες αργότερα έμαθε από την Έρικα ότι πέθανε στον ύπνο της η Ανδρομάχη.\nΉταν Σεπτέμβρης, ο τελευταίος της στα Γιάννενα, μια και τελείωνε το μεταπτυχιακό ώς τα Χριστούγεννα. Η παρέα πέρασε από το σπίτι για μερικές ώρες, κάθισαν στην αυλή και τα ήπιαν - κάποιος πρότεινε συνέχεια σε τσιπουράδικο. Δεν τους ακολούθησε, δεν είχε διάθεση. Μάζεψε όπως-όπως και άραξε στο κρεβάτι της αγκαλιά με τον υπολογιστή, να δει καμιά ταινία. Την πήρε ο ύπνος και ξύπνησε από τον ήχο μιας καταρρακτώδους βροχής, βγήκε αλαφιασμένη στο μπαλκόνι να μαζέψει κάτι ρούχα.\nΣτο φως μιας αστραπής που χώρισε στα δύο τον ουρανό, είδε έναν άντρα, περισσότερο τη φιγούρα του παρά το πρόσωπό του, να στέκει μισοκρυμμένος στην απέναντι γωνία. Κοντοστάθηκε αλλά πριν προλάβει να σκεφτεί οτιδήποτε, άκουσε το κουδούνι της να χτυπά επίμονα. Κάτι έγινε, λαχτάρησε κι έτρεξε στην πόρτα. Η Έρικα, παπί από τη βροχή, της ζήτησε ν’ ανέβει πάνω. Της έφερε μια πετσέτα να στεγνώσει κάπως, πρόσεξε την έκφρασή της: ανήσυχη, όχι - σε αγωνία.\n«Συνέβη κάτι; Όλα καλά; Ο Πέτρος;»\nΕκείνη την κοίταξε ίσια στα μάτια, σαν τη ζύγιζε.\n«Θέλω να σου μιλήσω», της είπε με έναν τόνο αυστηρότητας αταίριαστο στη γλυκύτητά της, «αλλά ό,τι πούμε απόψε εδώ, μένει εδώ. Είτε ναι πεις είτε όχι, δεν θα μιλήσεις ποτέ σε κανέναν».\n«Θέλω να φιλοξενήσεις για ένα διάστημα, κάποιον. Σου δίνω το λόγο μου πως είναι άτομο σπαθί, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Αλλά όσο μείνει ούτε θα τον ρωτήσεις τι και πώς, ούτε θα πεις σε κανέναν ότι είναι εδώ».\n«Καλά ρε συ, ποιος είναι, ο Τρότσκι και κρύβεται από τους σταλινικούς πράκτορες;», πήγε να αστειευτεί, αλλά το βλέμμα της άλλης την έκοψε.\n«Θέλω μια απάντηση, τώρα όμως».\nΆναψε τσιγάρο να κερδίσει χρόνο. Πώς να δεχτεί έναν άγνωστο μέσα στο σπίτι της; Αλλά και πώς να πει όχι στην Έρικα που ούτε η μάνα της δεν της είχε φερθεί έτσι; Και για να της το ζητάει με τέτοιο τρόπο... πάει να πει, ανάγκη μεγάλη.\nΗ λέξη τής ξέφυγε σχεδόν παρά τη θέλησή της.\nΧωρίς άλλη κουβέντα, η Έρικα κατέβηκε τρέχοντας τις σκάλες και επέστρεψε το ίδιο γρήγορα, με έναν άντρα μελαχρινό και πανύψηλο, τόσο που σκοτείνιασε το σπίτι όλο με τον ίσκιο του. Απόμεινε να τον κοιτάει, να στάζει νερά ολόκληρος πάνω στο πάτωμα.\nΈγιναν κάποιες τυπικές συστάσεις, της είπε ένα όνομα, ψεύτικο προφανώς, με προφορά βαριά, βουνίσια.\nΤον πήγε στο πίσω δωμάτιο που το είχε βοηθητικό, μάζεψε πρόχειρα κάποια δικά της ρούχα. Άνοιξε μια πολυθρόνα που γινόταν κρεβάτι και έστρωσε, έπειτα έκλεισε πίσω της την πόρτα και κάθισαν με την Έρικα στην κουζίνα.\n«Λοιπόν, μια και απ’ ό,τι καταλαβαίνω παίζω κι εγώ το κεφάλι μου εδώ, πες μου ό,τι τέλος πάντων μπορείς να μου πεις, να ξέρω τι μου γίνεται».\nΤην είδε να ζορίζεται, περίμενε.\n«Το μόνο που μπορώ να σου πω, είναι σύντροφος του Πέτρου και κρύβεται, αυτό θα το κατάλαβες».\n«Τι λες, ρε κοπελιά; Και από πού είναι σύντροφοι, δηλαδή; Από το αντάρτικο; Τι είναι αυτά τα κουλά;»\n«Δεν γίνεται να σου εξηγήσω παραπάνω, είναι καλύτερα έτσι. Στην τελική, αν θελήσει θα σου πει περισσότερα μόνος του».\nΤην παράτησε σύξυλη και έφυγε μέσα στη βροχή. Έπεσε να κοιμηθεί κι αυτή, αλλά πού... Δύο φορές σηκώθηκε να κλειδώσει την πόρτα του δωματίου της αλλά το μετάνιωσε, ντράπηκε.\nΤελικά, τα μάτια της έκλεισαν από την κούραση κι είδε όνειρο πως ένας άντρας ψηλός ώς τον ουρανό, την έκλεινε στην παλάμη του και την έσφιγγε, ώσπου άκουγε τα κόκαλά της να τρίζουν από την πίεση.\nΌταν ξύπνησε, τον βρήκε στην κουζίνα σαν τον νοικοκύρη, να φτιάχνει αβγά μάτια.\n«Καλημέρα», του είπε διστακτικά.\nΤης χαμογέλασε, μα το χαμόγελο δεν γλύκανε καθόλου τα χαρακτηριστικά του: πυκνά, σγουρά μαλλιά και φρύδια, μύτη αετίσια, δυο λεπτές γραμμές τα χείλη του. Δεν είχε μάτια, είχε δύο μαύρες τρύπες που την κατάπιαν ολόκληρη από την κορυφή έως τα νύχια.\nΤης θύμιζε ένα άγριο, μεγαλόσωμο σκυλί στην παιδική γειτονιά της: κατάμαυρο και πυκνόμαλλο, ήταν ο φόβος και ο τρόμος των παιδιών που δεν περνούσαν ποτέ μπροστά από την αυλή του. Γολιάθ το έλεγαν και ήταν όνομα και πράγμα.\nΤράβηξε το βλέμμα της και πήγε να φτιάξει καφέ. Εκείνος κάθισε να φάει, έπειτα έπλυνε το πιάτο του και γύρισε στο δωμάτιό του. Δεν είχε καλά-καλά πιει τον καφέ της, όταν ξαναμπήκε στην κουζίνα με μια δεσμίδα χρήματα, πολλά χρήματα.\n«Θα χρειαστώ κάποια πράγματα, στα έχω γράψει εδώ. Αν περισσέψουν, μπορείς να ψωνίσεις για το σπίτι ή για σένα».\nΤης γύρισε την πλάτη και χώθηκε πάλι μέσα.\nΜπήκε στο μπάνιο να ετοιμαστεί και έριξε μια μούντζα στο είδωλό της, στον καθρέφτη: «Να μαλάκα, πού πήγες κι έμπλεξες!»\n«Ποιοί είναι αυτοί;»\nΤον βρήκε στο δωμάτιό της, με την περίφημη φωτογραφία που λες και τη στοίχειωνε κι έβγαινε συνεχώς μπροστά της. Τουλάχιστον είχε μάθει το όνομα της κοπέλας που ήταν εγκλωβισμένη εκεί μέσα, σε μια αιώνια νεότητα. Αλλά δεν ήθελε να του πει τίποτα για όλα αυτά, ήθελε να του πει να τσακιστεί έξω και να την αφήσει ήσυχη.\n«Δεν ξέρω, την ξέθαψα στο πατρικό μου, τυχαία. Κανείς δεν ήξερε ποιοι είναι ή δεν ήθελαν να πουν. Απλά μου άρεσε και την κράτησα».\n«Και γιατί σου άρεσε;»\nΑ, μάλιστα… αυτό ήταν ολόκληρη συζήτηση στην περίπτωσή του. Ένα μήνα τώρα, ζήτημα αν είχαν πει τρεις κουβέντες: τις περισσότερες ώρες τις περνούσε κλεισμένος στην τρύπα του, ένας θεός ξέρει τι έκανε εκεί μέσα. Έβγαινε για να φάει και να χρησιμοποιήσει το μπάνιο. Α, ναι… και για να της δώσει διαταγές και λεφτά, από δαύτα είχε μπόλικα, λες και τα γεννούσε. Αυτή μαγείρευε, του έφερνε όσα της ζητούσε -ρούχα, κάρτες κινητών, τσιγάρα-, και εκεί τελείωναν οι παρτίδες τους.\n«Από καλλιτεχνικής απόψεως», τον ειρωνεύτηκε, «όχι ιδεολογικώς!»\nΤο βλέμμα-καρφί ενεργοποιήθηκε ξανά και την ακινητοποίησε. Την πλησίασε τόσο που μπορούσε να τον μυρίζει, μύριζε... χώμα; Ναι, χώμα βρεγμένο. Ανατρίχιασε καθώς τα τεράστια χέρια του την τράβηξαν πάνω του και την εγκλώβισαν: κατέβηκαν πιο χαμηλά, την πίεζε τώρα με δύναμη στο κάτω μέρος του σώματός του. Την έριξε με δύναμη στο κρεβάτι, έκανε αυτή να φύγει, την έσπρωξε απότομα πάλι πίσω.\n«Κάτσε ’κει», μούγκρισε. «Δεν θα σε βιάσω... δεν θα σε ακουμπήσω καν».\nΓονάτισε μπροστά της: της έβγαλε βιαστικά τις μπότες, της κατέβασε το παντελόνι και το εσώρουχο, τα πέταξε κουβάρι σε μια γωνιά.\nΕίχε παγώσει από το φόβο της.\nΕκείνος άρχισε να τρέμει σύγκορμος. Το σώμα του έμοιαζε να υποφέρει. Παιδευόταν...\nΈνας βαθύς, λαρυγγικός ήχος σαν να τον έπνιγαν, βγήκε από μέσα του.\nΌταν ηρέμησε κάπως και ξαναβρήκε την αυτοκυριαρχία του, την άφησε μόνη της. Έτρεξε στη μπανιέρα να πλυθεί και πάλι τρέχοντας πίσω. Κι αυτή τη φορά, κλείδωσε την πόρτα.\nΑλλά σε λίγο τον άκουσε να της χτυπάει. Δεν απάντησε, αυτός επέμενε. Αναγκάστηκε τελικά να του ανοίξει.\n«Έλα στην κουζίνα, να μιλήσουμε...»\nΔεν είχε και πολλά περιθώρια, τον ακολούθησε. Κάθισε στο τραπέζι της κουζίνας, δίπλα στην πόρτα - σε ετοιμότητα. Εκείνος είχε τα μάτια στο πάτωμα. Ντρεπόταν;\nΤης μίλησε χωρίς να την κοιτάει.\n«Συγγνώμη... δεν είμαι βιαστής ή κανάς ανώμαλος. Τις συντρόφισσες τις σεβάστηκα πάντα. Αλλά είμαι πολύ καιρό... χωρίς γυναίκα, έχασα τον έλεγχο. Δεν θα σου έκανα κακό ποτέ, ούτε μια τρίχα από τα μαλλιά σου. Να σε δω ήθελα μόνο, να σε μυρίσω...»\nΉταν η πρώτη φορά που τον έβλεπε ευάλωτο, με κάποιο ανθρώπινο συναίσθημα στην έκφρασή του. Το μυαλό της δούλεψε γρήγορα, ίσως αυτή να ήταν η μοναδική ευκαιρία να μάθει τι συμβαίνει...\nΤον πλησίασε, του χάιδεψε τα άγρια μαλλιά του, τα σκληρά χαρακτηριστικά του προσώπου του. Κάθισε πάνω του με τα πόδια ανοιχτά, τον ένιωσε να σκληραίνει μέσα από το τζιν του.\n«Εντάξει», του είπε, «καταλαβαίνω. Αλλά με αιφνιδίασες, φοβήθηκα... Δεν σε ξέρω καθόλου, ούτε τι κάνεις ξέρω ούτε γιατί κρύβεσαι».\nΧώθηκε στην αγκαλιά του κι άρχισε να του τρίβεται, τον άκουσε να βογκάει.\n«Αν με εμπιστευόσουν… θα ήταν διαφορετικά, θα μπορούσα να βοηθήσω...»\nΤον φιλούσε τώρα απαλά στο λαιμό, του έβγαλε τη μακό μπλούζα, τα χέρια της έτρεχαν στο αρκουδίσιο στήθος του, στην πλάτη…\nΤο πρωί την ξύπνησε με ένα χαμόγελο μέχρι τα αφτιά, με καφέ έτοιμο και μια τεράστια ομελέτα που έφαγαν μαζί στο κρεβάτι.\nΚι έπειτα, της τα είπε όλα: ληστείες τραπεζών, καταζητούμενος... Κάτι άστραψε μέσα στο μυαλό της.\nΝτο τα πρες κοτσίδε τε\nΜια μέρα ξύπνησε και δεν τον βρήκε σπίτι.\nΑυτό ήταν… Έφυγε, πήγαν όλα στράφι, φοβήθηκε.\nΕπανεμφανίστηκε μια βδομάδα αργότερα.\n«Φεύγω σε δυο μέρες. Κανονίστηκε, θα περάσω στην Αλβανία. Αλλά έχω κάνει τα κουμάντα μου, δεν θα έχεις πια κανέναν ανάγκη...»\nΤης έφερε από το δωμάτιό του ένα σάκο. Όταν τον άνοιξε και είδε τα λεφτά μέσα, έμεινε με το στόμα ανοιχτό.\nΤην πήραν τα κλάματα: χαρά, ανακούφιση, ενοχή, όλα μαζί. Χώθηκε στην τεράστια αγκαλιά του κι έκλαιγε με αναφιλητά. Ξέσπασε κι έπειτα κοιμήθηκε έτσι, κουρνιασμένη στο στήθος του.\nΤην ξύπνησε μερικές ώρες αργότερα. Η νύχτα είχε πέσει και το σπίτι ήταν πια σκοτεινό.\n«Ντύσου», της είπε.\nΜισοκοιμισμένη, έτρεξε πρώτα να σιγουρέψει το σάκο, πίσω από το πλυντήριο. Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της, έπιασε πρόχειρα σε κοτσίδα τα μαλλιά της, έβαλε κι ένα χοντρό πουλόβερ, μέσα Νοέμβρη κι είχε ήδη κρύο. Και τις μπότες της που δεν τις αποχωριζόταν χρόνια τώρα - τις είχε αγοράσει από έναν παραδοσιακό τεχνίτη στην Κρήτη και είχαν βγάλει και με το παραπάνω τα λεφτά τους.\nΈτρωγε κάτι κουλουράκια όταν μπήκε στην κουζίνα, της άρπαξε το ένα από το στόμα.\n«Βάλε σε ένα σάκο δυο μπουκάλια νερό, κανά φρούτο. Και την πίτα μην ξεχάσεις... Α, και τα κουλούρια...» είπε, βουτώντας άλλα δύο από τη σακούλα. «Θα πάμε εκδρομή».\nΜάζεψε τα πράγματα, παραξενεμένη αλλά χαρούμενη. Πριν φύγουν πήρε παραμάσχαλα εκείνος τη μπουκάλα με το τσίπουρο και σε μια σακούλα δύο δωδεκάδες αβγά, ακόμα μες τη χάρτινη συσκευασία τους - τα έτρωγε πέντε-πέντε, δεν τον προλάβαινε.\n«Τι τα θες αυτά;», τον ρώτησε.\n«Του αρέσουν», της είπε κοφτά και βγήκαν από το σπίτι.\nΚάτω τους περίμενε η Έρικα, με το αυτοκίνητό της. Ξεκίνησαν μες τη μαύρη νύχτα ν’ ανεβαίνουν την Τύμφη, υπέθεσε ότι θα πήγαιναν στο σπίτι στο βουνό, στον Πέτρο. Ο άλλος, βολεμένος φαρδύς-πλατύς στο πίσω κάθισμα, έπινε τσίπουρο και τραγουδούσε, με τη σπηλαιώδη φωνή του, κάτι που έμοιαζε με δημοτικό, αλλά σε γλώσσα ακαταλαβίστικη:\nΝτο τα πρες κοτσίδε γκλιάτε…\n«Τι έπαθες;», τον ρώτησε γελώντας. «Μέθυσες κιόλας και παραμιλάς;»\nΆρχισε να της τραβάει παιχνιδιάρικα την κοτσίδα της:\nΝτο τα πρες, άιντε μόι,\nΝτο τα πρες κοτσίδε σι\n«Τι είναι αυτά που λες, ρε συ;»\n«Αρβανίτικα δεν ξέρεις; Και μας κάνεις και τη μορφωμένη!»\n«Και τι θέλει να πει ο Αρβανίτης ποιητής;»\n«Λέει πως θα κόψει τη μακριά κοτσίδα της κοπέλας που του αρέσει...»\nΑλλά το μυαλό της ήταν ήδη αλλού και όχι στις αρβανίτικες κοτσίδες. Γιατί δεν πήραν τη στροφή για το χωριό - συνέχισαν. Άρχισε ν’ αγριεύεται…\nΡε λες να με πάνε για φούντο, αυτοί οι δύο; Να φοβήθηκαν μην τους καρφώσω;\nΌσο ανέβαιναν στις ερημιές του βουνού, την έζωναν τα φίδια. Τελικά έφτασαν γύρω στις 3 τα ξημερώματα, σε ένα κτίσμα που έμοιαζε με ορεινό καταφύγιο. Κατέβηκαν μόνο οι δύο τους, η Έρικα τους χαιρέτησε βιαστικά και πήρε το δρόμο της επιστροφής.\nΑυτό ήταν. Εδώ θα με φάει. Τετέλεσται.\n«Έλα, μην κάθεσαι έχουμε περπάτημα».\n«Δεν πάω πουθενά, αν δεν μου εξηγήσεις τι γίνεται».\n«Δεν σου είπα; Εκδρομή».\n«Εκδρομή πού, στον Άλλο Κόσμο;»\nΓέλασε τόσο βροντερά που την τρόμαξε. Όπως οι δράκοι στα παραμύθια.\n«Πιες λίγο τσίπουρο να ζεσταθείς και πάμε, πρέπει να προλάβουμε το ξημέρωμα».\nΕ, βέβαια! Το ξημέρωμα γίνονται οι εκτελέσεις.\nΉπιε τσίπουρο να πάρει κουράγιο. Το φιλοσόφησε: Στην τελική, ό,τι μου γράφει...\nΞεθεωμένη από τον ποδαρόδρομο, έμεινε, όταν επιτέλους έφτασαν, να κοιτάζει την ωραιότερη λίμνη που είχε δει ποτέ. Ακόμα και μέσα στο σκοτάδι, η ομορφιά της ακτινοβολούσε, με μια σκοτεινή λάμψη μέσα από τα αδιαφανή νερά της.\nΚάθισε εξαντλημένη, χωρίς να μπορεί να τραβήξει το βλέμμα της από τη λίμνη. Ο άλλος στρώθηκε δίπλα της κι άρχισε να τρώει ό,τι κουβαλούσαν στο σάκο. Εκείνη προτίμησε το τσίπουρο, άναψε κι ένα τσιγάρο και περίμενε να δει τη συνέχεια.\n«Είναι η Δρακόλιμνη», της είπε όταν τελείωσε. «Δεν έχεις έρθει ξανά;»\nΤο ήθελε πολύ, αλλά δύο χρόνια δεν είχε καταφέρει να πάει. Και να που έγινε τώρα, λες να είναι το τελευταίο μέρος που θα δει σ’ αυτή τη γη;\nΌταν το πρώτο φως άρχισε να χαράζει στον ορίζοντα, της έκανε νόημα με το χέρι «τσιμουδιά». Καθώς ο ήλιος σιγά-σιγά ανέβαινε, τα νερά έφεγγαν τώρα χρυσαφένια. Αλλά κάτι σάλευε μέσα τους, δεν ήταν πια ακίνητα.\nΌταν είδε εκείνο το μεγάλο, όλο λέπια πράσινα, κεφάλι να προβάλει και έπειτα το φιδίσιο σώμα να το ακολουθεί, άρχισε να τρέμει. Την αγκάλιασε:\n«Μην κουνηθείς καθόλου, ό,τι κι αν γίνει», μόλις που της ψιθύρισε στο αφτί.\nΤο πλάσμα ήταν τώρα ολόκληρο έξω από το νερό, στην απέναντι όχθη της μικρής λίμνης. Με τα κοντά σαυρίσια πόδια του, περπάτησε αργά προς ένα ύψωμα και έπειτα στάθηκε: ο ήλιος ήταν ακριβώς από πάνω του, το έλουζε φως και οι φολίδες του έλαμπαν. Έμεινε εκεί ακίνητο, να ρουφά αχτίδες και ζέστη.\nΔεν είχε φωνή στο στόμα της καθόλου. Ακόμα κι όταν τον είδε να σηκώνεται και να το πλησιάζει κρατώντας το σάκο, δεν μπόρεσε να βγάλει άχνα. Κάλυψε τη μισή περίπου απόσταση που τους χώριζε από το τεράστιο ερπετό κι έπειτα στάθηκε και… του σφύριξε; Ναι, ένα σφύριγμα μακρόσυρτο και κάπως τραγουδιστό, δεν είχε ξανακούσει κάτι τέτοιο. Γύρισε αυτό το κεφάλι του απότομα και τον κοίταξε, δεν σάλεψε όμως καθόλου. Του ανταπέδωσε το περίεργο σφύριγμα. Τώρα το πλησίασε κι άλλο, ήταν μπροστά του. Έβγαλε από το σάκο τις καρτέλες με τα αβγά και τα άφησε ένα-ένα στα πόδια του: τα μύρισε εκείνο κι άρχισε να τα τρώει. Σιγά-σιγά, χωρίς να γυρίσει την πλάτη του στο πλάσμα, επέστρεψε δίπλα της.\nΈμειναν έτσι, πόση ώρα; Ο χρόνος εδώ μετρούσε αλλιώς. Όταν ο ήλιος ανέβηκε πια ψηλά και έλαμψε όλο το βουνό γύρω, το ερπετό με τον ίδιο αργό βηματισμό γύρισε στη λίμνη και χάθηκε στα νερά της.\nΣε όλη τη διαδρομή μέχρι το καταφύγιο, ήταν αμίλητοι. Πάλευε να χωρέσει στο μυαλό της, αυτό που είχε δει. Αλλά η καρδιά της ήταν χαρούμενη και τραγουδούσε - όχι, σφύριζε με εκείνο τον παράξενο τρόπο που αντηχούσε ακόμα στ’ αφτιά της.\nΌταν έφτασαν, κάθισαν έξω από το καταφύγιο να κάνουν τσιγάρο.\n«Θα έρθει η Έρικα», της είπε, «να μας πάρει όπου να ’ναι. Θα περάσουμε τη μέρα στο χωριό και το βράδυ θα μας κατεβάσει στα Γιάννενα».\nΔεν μπορούσε να μην τον ρωτήσει:\n«Τι ήταν αυτό; Και πώς... πώς του μίλησες; Πώς δεν σου επιτέθηκε;»\nΓέλασε πάλι και η ηχώ επέστρεψε το γέλιο του πολλαπλό.\n«Αυτός είναι... ο παππούς μου. Να φάει τον εγγονό του;»\n«Πες μου κι άσε τις βλακείες. Σ’ ευχαριστώ που με έφερες να το δω, αλλά θέλω να ξέρω τι είδα».\n«Τίποτα δεν είδες. Μέθυσες από το τσίπουρο και έπεσες ξερή, τώρα τι παραμύθια έφτιαξες μες το μυαλό σου...»\nΤο αυτοκίνητο της Έρικας, διέκοψε την κουβέντα. Μπήκαν μέσα και κατέβηκαν στο χωριό. Αργότερα, όταν έμειναν μόνες μπροστά στο τζάκι, προσπάθησε ξανά να μάθει.\n«Το έχεις δει; Και μη μου πεις κι εσύ, ότι μέθυσα από τσίπουρο!»\n«Ε, τότε έτσι έγινε».\n«Δεν μου λες, ρε Έρικα, με έχετε βάλει όλοι στη μέση και με δουλεύετε;»\nΣηκώθηκε και της έφερε ένα βιβλίο, με τις λαϊκές παραδόσεις της Ηπείρου. Της το άνοιξε σε μια σελίδα και βγήκε να πάει να ψωνίσει.\nΆρχισε να διαβάζει:\n...Σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, στις δύο δρακολίμνες της Τύμφης και του Σμόλικα, ζουν εκτός από τους αλπικούς τρίτωνες, τα μικρά αμφίβια ερπετά των ορεινών περιοχών, και δύο «δράκοι»: οι ντόπιοι τους περιγράφουν ως γιγάντια φίδια με πράσινα λέπια και κοντά πόδια σαύρας, που βγαίνουν από τις λίμνες κυρίως την ανατολή όπου λιάζονται στον ήλιο, αλλά και το σούρουπο για να κυνηγήσουν. Για να μην επιτίθενται στα αιγοπρόβατα ή και σε ανθρώπους ακόμα, οι κάτοικοι των χωριών της περιοχής τούς αφήνουν δίπλα στις λίμνες τους, τα πιο γέρικα από τα ζώα τους.\nΣτις προχριστιανικές εποχές, έχουμε μαρτυρίες ότι μια φορά το χρόνο, στην πρώτη πανσέληνο του νέου έτους, έδιναν ως προσφορά στους δράκους από ένα μικρό παιδί: αγόρι στη δράκαινα που κατοικεί στο Σμόλικα και κορίτσι στο δράκο της Τύμφης. Η παράδοση λέει ότι οι δύο λίμνες επικοινωνούν υπογείως και στα βάθη του βουνού, είναι η σπηλιά που κατοικεί το ζευγάρι των δράκων.\nΠολλοί ηλικιωμένοι ισχυρίζονται ότι τους έχουν δει και τους έχουν ακούσει «να τραγουδάνε», με ένα σφύριγμα που δεν μοιάζει με κανέναν άλλο ήχο ανθρώπου ή ζώου.\nΟ αρσενικός δράκος, πάντα σύμφωνα με τις τοπικές δοξασίες, αρέσκεται μάλιστα να ζευγαρώνει και με γυναίκες: τις υπνωτίζει με το βλέμμα του και τις ακινητοποιεί. Από την ένωση αυτή γεννιούνται κάποτε παιδιά, τα λεγόμενα «δρακοπαίδια». Αν και έχουν ανθρώπινη μορφή, είναι πανύψηλα και σωματώδη, πέρα από τα συνηθισμένα ανθρώπινα μέτρα. Και είναι τα μόνα που μπορούν να μιλήσουν τη «γλώσσα» των δράκων και να μιμηθούν το σφύριγμά τους...\nΕπέστρεψαν στα Γιάννενα αργά, έπεσαν να κοιμηθούν, ο καθένας στο δωμάτιό του. Άλλαξε γνώμη κι έτρεξε ξυπόλητη να χωθεί στο δικό του κρεβάτι - κοιμόταν ήδη βαριά. Κοιμήθηκε κι αυτή. Ποτέ στη ζωή της δεν είχε νιώσει τόσο ασφαλής όσο εκείνο το βράδυ, μέσα στην αγκαλιά του δράκου της.\nΞύπνησε μόνη της σε ένα άδειο δωμάτιο. Τα πράγματά του έλειπαν. Το ίδιο και η κοτσίδα της.\nΉταν Δεκέμβρης όταν επιβιβάστηκε στο ΚΤΕΛ για Αθήνα. Η Έρικα της χάιδεψε βουρκωμένη το κοντοκουρεμένο κεφάλι της και της έδωσε ένα από τα δαχτυλίδια της. Φιλήθηκαν κι έπειτα μπήκε μέσα χωρίς να πουν αντίο - μόνο καλή τύχη. Δεν πήρε σχεδόν τίποτα μαζί της, εκτός από τα ρούχα της και τον υπολογιστή της. Όλα τα άλλα τα άφησε στην Κατερίνα, να τα δώσει όπου νομίζει. Στην πολύωρη διαδρομή δεν έκλεισε μάτι. Φτάνοντας, βρέθηκε με ταξί σε ένα ξενοδοχείο. Και πάλι έμεινε άγρυπνη έως τα ξημερώματα. Πρωί-πρωί ήταν στην τράπεζα: έκανε κατάθεση κι έπειτα έβγαλε ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή.\nΜε το που άνοιξε το παράθυρο της μικρής σοφίτας, ο «γείτονάς» της, ένα κοτσύφι, μπήκε βιαστικό μες το δωμάτιο - είχε τη φωλιά του στο δέντρο που ακουμπούσε τα κλαδιά του στο περβάζι. Έκανε γρήγορα ένα γύρω στο ταβάνι κι έπειτα κάθισε στην κορυφή της ψηλής βιβλιοθήκης και άρχισε να κελαηδάει.\n«Τι έγινε φίλε μου, σου έλειψα σήμερα και με μαλώνεις;»\nΤο κοτσύφι σταμάτησε το τραγούδι του απότομα και την κοίταξε, με γερμένο στο πλάι το κεφάλι του. Πέταξε ξαφνικά και πάλι από το ανοιχτό παράθυρο στο δέντρο του αλλά καθώς φτερούγισε απότομα φεύγοντας από τη βιβλιοθήκη, έριξε στο πάτωμα ένα γυαλιστερό αντικείμενο: ήταν ένα παλιό κλειδί, περίτεχνο και όμορφο, με τη λαβή του σε σχήμα καρδιάς.\nΤο δοκίμασε στην πόρτα της ντουλάπας, δεν ταίριαζε, ούτε και στην πόρτα του δωματίου. Υπέθεσε ότι είχε ξεμείνει ξεχασμένο, από κάποιο παλιό έπιπλο που είχε πάρει την άγουσα. Της άρεσε και θέλησε να το κρατήσει, για γούρι - το πέρασε στη θήκη με τα κλειδιά της.\nΚάθισε στο φαρδύ περβάζι και κοίταξε τη μικρή πολιτεία που απλωνόταν μέσα στο καταπράσινο τοπίο του Κεντ, με τις αιχμηρές κορυφές του καθεδρικού ναού να ξεχωρίζουν στο βάθος. Ο κήπος της Αγγλίας, έτσι ονόμαζαν το Κεντ και ήταν ταιριαστό: πράσινο έως εκεί που έβλεπες, το υπέροχο, σμαραγδί πράσινο που έμοιαζε να ανήκει σε μια άλλη πραγματικότητα, και γεμάτο κήπους, περιβόλια και καλλιέργειες φουντουκιάς και λυκίσκου. Μια μικρή Εδέμ – ή τουλάχιστον, έτσι έμοιαζε στα μάτια κάποιου που μεγάλωσε σε μια πόλη όπου οι κάτοικοί της έκοβαν τα δέντρα ως ενοχλητικά και άχρηστα. Ακόμα θυμόταν, το κλάμα που έριξε όταν ο δήμος έκοψε το δέντρο μπροστά στο πατρικό της: το αγαπούσε τόσο, που μέχρι και όνομα τού είχε δώσει κρυφά. Όταν γύρισε από το σχολείο ένα μεσημέρι και το είδε νεκρό, αρρώστησε από τη στεναχώρια της, λες και πέθανε άνθρωπος…\nΧάιδεψε με αγάπη τα κλειδιά του φοιτητικού της σπιτιού στην Αθήνα, έπειτα εκείνου στα Γιάννενα και τέλος αυτά του τωρινού της σπιτιού, στο Καντέρμπουρι. Της άρεσε να το αποκαλεί με το αστείο ελληνικό του όνομα, Καντερβουρία, που είχε βρει σε παλιές μεταφράσεις, όπως πειράζουμε χαϊδευτικά όσους αγαπάμε. Το δυσκολοπρόφερτο για τους μη Άγγλους όνομα, σε τίποτα δεν μπορούσε να μειώσει την ομορφιά της μικρής πόλης: κανάλια, γέφυρες και γοτθικά κτήρια, σπίτια όπου περίμενες να βγουν από την είσοδο η Χιονάτη με τους επτά νάνους… Μια πόλη όπου θα μπορούσες να κρυφτείς από το χρόνο, αν αποφάσιζες να ζήσεις εκεί για πάντα.\nΜοιραζόταν το μικρό, κουκλίστικο σπίτι που λειτουργούσε ως πανσιόν, με την ιδιοκτήτρια και άλλες δύο συγκατοίκους, επίσης φοιτήτριες: τη Βίκη, μια καστανή κοπέλα ήσυχη και αθόρυβη, κρυμμένη μονίμως πίσω από τα βιβλία της και τα μυωπικά της γυαλιά και τη Ράντα, μια πανέμορφη Ινδή - την «αγαπημένη του Κρίσνα», αυτό σήμαινε το όνομά της, και όχι μόνο. Η Ράντα ήταν η αγαπημένη του κόσμου όλου για την ομορφιά της, το γελαστό της πρόσωπο και την υπέροχη φωνή της: όταν την άκουσε σε μια μουσική βραδιά που οργάνωσε ο φοιτητικός σύλλογος, να τραγουδάει ινδικά τραγούδια, δάκρυα άρχισαν να κυλάνε ανεξέλεγκτα από τα μάτια της κι ας μην καταλάβαινε τους στίχους - αρκούσε το συναίσθημα και το πάθος της φωνής της.\nΉταν ευχαριστημένη με τις συγκατοίκους της, ως μεγαλύτερη στην ηλικία υιοθέτησε τον ρόλο της μεγάλης αδερφής και πρόσεχε τις «μικρές». Κάθε μέρα στις 8 πριν φύγουν για το πανεπιστήμιο, έπαιρναν όλες μαζί πρωινό στον κάτω όροφο όπου κατοικούσε η Μάργκαρετ, η ιδιοκτήτρια του σπιτιού: γύρω στα εξήντα αλλά καλοδιατηρημένη, εκτός από το δέρμα της που όπως στις περισσότερες Αγγλίδες είχε σταφιδιάσει μάλλον από τα τριάντα, ίσως επειδή ήταν τόσο αψεγάδιαστα όμορφο στα είκοσι. Είχε δύο μεγάλες κόρες, που κατοικούσαν στο Λονδίνο και παρά το γεγονός ότι ήταν μικρή η απόσταση με το τρένο και ακόμα λιγότερη οδικώς, ούτε εκείνη πήγαινε να τις επισκεφτεί, ούτε αυτές έρχονταν να τη δουν.\nΠάντως μαζί τους ήταν άψογη και πάντα πρόθυμη να βοηθήσει στα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας. Στο μόνο που επέμενε και μάλιστα απολύτως, ήταν ότι δεν επέτρεπε στα «κορίτσια της» όπως τις αποκαλούσε, να φέρνουν άντρες στα δωμάτιά τους: «Είμαι υπεύθυνη απέναντι στους γονείς σας», τους επαναλάμβανε συνεχώς.\nΈτσι το όμορφο σπίτι αν και γαλάζιο, παρέμενε αυστηρώς θηλέων, αφού ακόμα και το σκυλί της Μάργκαρετ, ένα κοκκινομάλλικο και φασαριόζικο κανίς, ήταν γένους θηλυκού. Αλλά περνούσαν όμορφα ακόμα όταν έμεναν σπίτι χωρίς αντρική παρέα: μαγείρευαν η καθεμία με τη σειρά στην στενόμακρη κουζίνα, έπαιζαν χαρτιά ή έβλεπαν ταινίες, με το κανίς να στρώνεται πρώτο και καλύτερο στον καναπέ, πιάνοντας θέση για την προβολή.\nΚατά καιρούς η σπιτονοικοκυρά τους τις καλούσε στη λέσχη της για τσάι, μπριτζ και… βραδιές μπίνγκο: διασκέδαζε αφάνταστα αυτή τη συναναστροφή με τα ζωντανά απολιθώματα που είχαν μείνει στην εποχή της βρετανικής αυτοκρατορίας και την παρατηρούσαν ως εξωτικό φρούτο από μια υπανάπτυκτη, μακρινή χώρα.\nΟ αγαπημένος της ήταν ο στρατηγός που είχε υπηρετήσει στην Ελλάδα στον πόλεμο, αλλά και αργότερα στον Εμφύλιο: μιλούσαν με τις ώρες για τα γεγονότα της εποχής εκείνης και της αφηγούταν με βρετανικό φλέγμα «πώς η αυτοκρατορία γλύτωσε τον ελληνικό λαό από τον κομμουνισμό»: «Αν δεν ήμασταν εμείς, αγαπητό μου παιδί, η χώρα σας θα ήταν σήμερα Αλβανία!»\nΤα βράδια που το έσκαγαν με το τρένο για το Λονδίνο, ξενύχταγαν στα μικρά club με ζωντανή μουσική και έτρωγαν για πρωινό σουβλάκια σε ελληνικά μαγαζιά ή κινέζικο από καντίνες στο δρόμο. Μετά γύρναγαν καρφί στο Κεντ, για να προλάβουν τα μαθήματα.\nΩ ναι, περνούσαν όμορφα...\nΚι έπειτα ήταν και ο Ντέιβιντ: βοηθός καθηγητή στη σχολή, γύρω στα τριανταπέντε, από την πρώτη στιγμή ένιωσαν ένα αμοιβαίο ρεύμα συμπάθειας να τους φέρνει κοντά. Έκαναν παρέα, πού και πού κατέληγαν στο κρεβάτι μαζί, αν και ομολογουμένως δεν ήταν το δυνατό του σημείο. Είχε μια καλοσύνη όμως μέσα του που της άρεσε, την ανακούφιζε και την έκανε να νιώθει κάπως πιο ήρεμη.\nΑλλά όλοι οι παράδεισοι έχουν ημερομηνία λήξης. Το είχε μάθει αυτό ήδη. Κι αυτός έληγε όπου να ’ναι: σύντομα, δύο μήνες έμεναν, τελείωνε και με αυτό το μεταπτυχιακό και θα έμενε και πάλι επί ξύλου κρεμάμενη, χωρίς σκοπό, χωρίς πυξίδα.\nΦυσικά, θα συνέχιζε με τις σπουδές.\nΔιδακτορικό και μετά βλέπουμε, ήταν η τελευταία της σκέψη, μαζεύοντας πετσέτες, σαμπουάν και αφρόλουτρο για να πάει στο μπάνιο.\nΚαι ίσως μια δουλειά… Στο Λονδίνο…\nΧαμογέλασε ανακουφισμένη καθώς βυθιζόταν στη ζεστή αγκαλιά της μικρής, πράσινης μπανιέρας.\nΜια δουλειά στο Λονδίνο…\nΜετά από ώρες διαβάσματος και ατελείωτων σημειώσεων, σηκώθηκε από την καρέκλα να ξεμουδιάσει κάνοντας μερικά βήματα μέσα στο μικρό γραφείο - όσο αυτό ήταν δυνατόν βέβαια, με τις στοίβες των βιβλίων που ξεφύτρωναν κολλητά η μία στην άλλη και συνεχώς ανέβαιναν...\nΟ Ντέιβιντ σήκωσε κι αυτός το βλέμμα του από τις σημειώσεις του, απηυδισμένος.\n«Τι λες, να παραγγείλουμε κάτι να φάμε; Είμαι νηστικός όλη μέρα, εσύ έχεις φάει πριν έρθεις;»\n«Όχι. Να πάρουμε κινέζικο;»\nΛίγο αργότερα με το πακέτα του φαγητού και τα πιάτα τους διάσπαρτα στο χαμηλό τραπεζάκι του καθιστικού, συζητούσαν για το θέμα της έρευνάς του: τις δίκες μαγείας στην περιοχή του Κεντ τον 16ο και 17ο αιώνα. Τον βοηθούσε γιατί έβρισκε το θέμα ενδιαφέρον, αλλά και γιατί το ήθελε. Της είχε φερθεί πολύ εντάξει, και αυτός ήταν ένας τρόπος να του ανταποδώσει τη φιλία του. Ειδικά τώρα, που θα έφευγε για το Λονδίνο σε έναν μήνα περίπου, αισθανόταν κάπως άσχημα που θα τον άφηνε πίσω, και προσπαθούσε να περνάει αρκετό χρόνο μαζί του.\nΣυχνά εκείνες τις μέρες σκεφτόταν γιατί δεν ερωτευόμαστε αυτούς που μας φέρονται με τον καλύτερο τρόπο. Αν η καλοσύνη και η ευγένεια δεν αρκούν για να κερδίσουν την καρδιά μας, τότε μήπως εμείς είμαστε διεστραμμένοι και όχι οι άλλοι ανεπαρκείς;\nΠάντως, η έρευνα την είχε επηρεάσει πολύ. Είχε εντυπωσιαστεί από τις τόσες πολλές περιπτώσεις γυναικών που κατηγορήθηκαν για μαγεία και οδηγήθηκαν οι περισσότερες στο θάνατο, με σχεδόν γελοίες κατηγορίες για τα σημερινά δεδομένα.\n«Μα είναι δυνατόν», τον ρώτησε καθώς άναβε τσιγάρο μετά το φαγητό, «να καταδικάζουν σε βασανιστήρια και θάνατο τόσες γυναίκες με τέτοιες ανοησίες;»\nΈμεινε να την κοιτάζει σοβαρός, σαν να ζύγιζε τις σκέψεις του.\n«Δεν ήταν η μαγεία το θέμα, ήταν ο φόβος: ένας μηχανισμός παραγωγής τρόμου για να κρατάνε τις μάζες υπό έλεγχο, κάτι σαν τον σημερινό “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας” ή την υστερία του Ψυχρού Πολέμου τη δεκαετία του ’50», της απάντησε τελικά.\nΈκανε μια παύση και της ζήτησε ένα τσιγάρο. Τον κοίταξε έκπληκτη, γιατί ήξερε ότι δεν κάπνιζε, αλλά δεν το σχολίασε για να μην διακόψει τον ειρμό του. Απολάμβανε πάντα τις συζητήσεις μαζί του.\n«Αλλά βέβαια, υπάρχει και ο διαχρονικός, αντρικός φόβος για τις γυναίκες, για το γυναικείο σώμα πιο σωστά», συνέχισε εκείνος. «Όλες οι γυναίκες είναι μάγισσες, δημιουργούν με το σώμα τους ζωή. Εμείς οι άντρες είμαστε το μέσο. Αλλά τα σχέδια της δημιουργίας είναι τυπωμένα στο γυναικείο σώμα. Αυτή είναι η δύναμή σας και ο λόγος που κάποιοι άντρες σας φοβούνται τόσο, ειδικά εκείνοι που διεκδικούν την εκπροσώπηση του θεού επί της γης».\n«Ναι, αλλά αυτό δεν είναι μαγεία, είναι βιολογία... Γιατί τις κατηγόρησαν ως μάγισσες;»\n«Γιατί πολύ απλά, αυτό “πουλούσε” τότε στον εξαθλιωμένο και αμόρφωτο πληθυσμό. Και γιατί είναι πιο εύκολο και βολικό να κατηγορείς το διάβολο και τους υπηρέτες του για τα δεινά μιας κοινωνίας, από το να κάνεις ας πούμε αναδιανομή της γης ή να δώσεις πολιτικά δικαιώματα ή να δημιουργήσεις κοινωνικό κράτος. Ρίξε το φταίξιμο στον Σατανά, στους Εβραίους, στους κομμουνιστές, στους τρομοκράτες, μπορείς να συμπληρώσεις ό,τι θέλεις εδώ, και κάνε τα πλήθη που εκμεταλλεύεσαι, να φοβούνται και τη σκιά τους και να επιζητούν την “προστασία” σου…»\n«Ναι, εσύ όμως ως επιστήμονας, τι πιστεύεις; Υπάρχει περίπτωση αυτές οι γυναίκες να είχαν πράγματι κάποια σχέση με την άσκηση μαγείας;»\n«Οι περισσότερες όχι. Ήταν μοναχικές, φτωχές συνήθως γυναίκες, που ζούσαν στο περιθώριο της κοινωνίας κι αποτελούσαν τον εύκολο στόχο στην εκστρατεία τρόμου εκείνης της εποχής: πολλές απ’ αυτές ήταν μητέρες εκτός γάμου με τα παιδιά τους να θεωρούνται αυτομάτως “σπέρματα του Σατανά” ή ψυχασθενείς, με τα συμπτώματα της ασθένειάς τους να ερμηνεύονται ως αποδείξεις δαιμονισμού. Άλλες ήταν μαίες ή είχαν γνώσεις πρακτικής ιατρικής και βοτανολογίας, που τις κατήγγειλαν ως μάγισσες οι συγγενείς μιας εγκύου ή ενός ασθενούς, αν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά σε έναν τοκετό ή σε μια προσπάθεια θεραπείας ενός αρρώστου. Υπήρχαν και εκείνες που έπεφταν θύματα φθόνου ή εκδίκησης, συνήθως από άλλες γυναίκες. Έπειτα, είναι πιθανόν να υπήρχαν αρκετοί που παρέμεναν πιστοί στην παλιά, φυσική λατρεία, πριν το χριστιανισμό, σήμερα θα τους ονομάζαμε παγανιστές. Και τέλος, ναι, κάποιες απ’ αυτές τις γυναίκες, οι λιγότερες, μπορεί πράγματι να ήταν μάγισσες…»\n«Άρα πιστεύεις στη μαγεία; Θέλω να πω την αποδέχεσαι ως μία λατρεία ή ως μια τέχνη;»\n«Θα το θέσω ως εξής: Πόσο νομίζεις ότι απέχουν οι επιστήμες από τη μαγεία; Η σημερινή επιστήμη ήταν η μαγεία περασμένων αιώνων. Έχεις διαβάσει την Οδύσσεια, δεν είναι;»\n«Στο σχολείο, αλλά τι σχέση έχει αυτό;»\n«Θυμάσαι τα πλοία των Φαιάκων, αυτά που μετέφεραν τον Οδυσσέα στην Ιθάκη; Στη ραψωδία θ...\n«Ο Όμηρος τα περιγράφει ως εξής: δεν είχαν τιμόνι ούτε κουπιά αλλά “μαντεύουνε το νου του ανθρώπου”, και λέει ότι τα πλοία αυτά γνωρίζουν όλων των λαών τις χώρες. Πώς θα το εξηγούσες αυτό; Μαγεία ή σύγχρονη επιστήμη;»\n«Αν στοιχημάτιζα τα λεφτά μου, θα ποντάριζα στην ποιητική φαντασία».\n«Είσαι πεισματάρα, αλλά ξέρεις ότι έχω δίκιο...»\n«Εγώ σε ρωτάω άλλα κι εσύ απαντάς άλλα...», είπε κάνοντας μια γκριμάτσα αποδοκιμασίας. «Το πας γύρω-γύρω, ενώ εγώ θέλω τη γνώμη σου για τη μαγεία αυτή καθαυτή. Υπήρξαν ή υπάρχουν ακόμα μάγισσες, με την κυριολεκτική έννοια της λέξης;»\nΤο βλέμμα του σκοτείνιασε. Ήταν φανερό πως εδώ υπήρχε κάτι, κάτι που δίσταζε να της πει κι αυτό την εξιτάριζε περισσότερο.\n«Δεν ξέρω αν πρέπει να στο πω αυτό...»\n«Έλα, μη με παιδεύεις...», τον διέκοψε.\nΔεν της απάντησε. Έβαλε ουίσκι σε δύο ποτήρια και της πρόσφερε το ένα. Είχε βαρεθεί να διαμαρτύρεται, οπότε ανέβασε τα πόδια στην πολυθρόνα και κάθισε οκλαδόν με το ποτήρι ανά χείρας, περιμένοντας αναγκαστικά να αποφασίσει αν θα της μιλήσει γι’ αυτό που είχε στο μυαλό του ή όχι.\nΆρχισε τελικά να μιλά χωρίς να την κοιτάζει, το βλέμμα του ήταν καρφωμένο στις φωτογραφίες που μόλις και ξεπρόβαλαν στριμωγμένες ανάμεσα σε ξέχειλα βιβλία, στα ράφια της βιβλιοθήκης του.\n«Έχασα τους γονείς μου σε τροχαίο, όταν ήμουν επτά ετών. Μέχρι τα 18 μου που έφυγα για το πανεπιστήμιο, μεγάλωσα με μια θεία μου στο..., δεν έχει σημασία, σε ένα μικρό χωριό στην Κορνουάλλη. Ήταν χήρα, χωρίς παιδιά, μια γυναίκα σκληρή και αυταρχική, που όλοι τη σέβονταν. Ή έτσι έδειχναν. Στην πραγματικότητα, αυτό που ενέπνεε στους γύρω της ήταν ο φόβος. Καθαρός, πρωτόγονος φόβος... Κι εγώ την έτρεμα, ζούσα αθόρυβα σαν το ποντίκι σε ένα σπίτι γεμάτο γάτες...\n»Πάντα ντυμένη στα μαύρα, με μακριά φορέματα μιας άλλης εποχής, και ένα πρόσωπο αγέλαστο, αν και καλοδιατηρημένο για την ηλικία της. Ήταν γύρω στα σαράντα όταν με ανέλαβε, αν και έμοιαζε μικρότερη - και παρέμεινε έτσι, όσο τη θυμάμαι. Κι είμαι σχεδόν σίγουρος, αν και δεν έχω πια καμία επαφή μαζί της, ότι ακόμα και σήμερα δεν θα έχει αλλάξει πολύ… Πάντως, αν ντυνόταν διαφορετικά κι αν έσκαγε και κανά χαμόγελο πότε-πότε, θα μπορούσε να την πεις και όμορφη γυναίκα... Ειδικά τα μάτια της... είχαν το πιο περίεργο χρώμα που έχω δει ποτέ... πράσινα σκούρα με χρυσά στίγματα, όπως έχει το κεχριμπάρι...\n»Ζούσε μόνη της πριν έρθω εγώ στο σπίτι της, ένα πέτρινο, σκοτεινό μαυσωλείο αναμνήσεων, με ελάχιστες επαφές με τους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού, παρά μόνο για τα απαραίτητα. Από κάτι μισόλογα από την κουτσομπόλα στο μπακάλικο του χωριού, όπου με έστελνε να ψωνίσω, έμαθα πως τον άντρα της τον χτύπησε κεραυνός ένα βράδυ που γυρνούσε από το ραντεβού του με την ερωμένη του. Και ότι μερικούς μήνες πριν το θάνατό του, το μοναδικό παιδί της θείας μου, ένα ασθενικό αγοράκι, πέθανε λίγες μέρες μετά τον τοκετό, στη θερμοκοιτίδα του μαιευτηρίου. Ίσως και γι’ αυτό να με ανέλαβε, δεν ξέρω...\n»Πάντως, το μόνο πλάσμα που λάτρευε και φρόντιζε με μια αγάπη που ποτέ δεν έδειξε σε μένα, ήταν η γάτα της: μαύρη σαν την άβυσσο με μάτια που σε υπνώτιζαν. Συχνά είχα την εντύπωση ότι εκείνη η γάτα με παρακολουθούσε... Και κάθε βράδυ, πριν ανέβω στο δωμάτιό μου για ύπνο, την άκουγα να μιλάει στη γάτα, καθώς τη χάιδευε, ενώ κάθονταν οι δυο τους μπροστά στο τζάκι... Αλλά αυτό που με ανατρίχιαζε είναι ότι η θεία μου δεν έλεγε στη γάτα τρυφερά λόγια όπως κάνουν πολλοί που αγαπούν τα κατοικίδια τους... Η θεία μου της έκανε ερωτήσεις και μετά σχολίαζε ή απαντούσε σε λόγια, που δεν είχα ακούσει... Ήταν σαν να ακούς τη μία πλευρά ενός διαλόγου, σαν να ακούς κάποιον να μιλά στο τηλέφωνο... Μόνο που το τηλέφωνο του σπιτιού ήταν στο χολ της εισόδου και η θεία μου δεν μιλούσε ποτέ, λες και η συσκευή δεν υπήρχε. Ήμουν σίγουρος ότι συζητούσε εκείνα τα βράδια με τη γάτα...»\n«Ε, βέβαια, κάθε κακιά μάγισσα έχει τη μαύρη γάτα της, πηγαίνει πακέτο με τη δουλειά», τον ειρωνεύτηκε, περισσότερο ως αστείο όμως, για να ελαφρύνει τη βαριά ατμόσφαιρα.\nΓύρισε και την κοίταξε με βλέμμα θολό, σαν να ξαφνιάστηκε από τη φωνή της που του θύμισε την παρουσία της.\n«Τελικά, τι απέγινε με τη θεία σου»; επέμεινε εκείνη. «Ήταν μάγισσα, αυτό θέλεις να μου πεις;»\nΔίστασε για λίγο πριν συνεχίσει την αφήγησή του.\n«Δεν ξέρω... Όσα χρόνια έζησα μαζί της, κρατούσα απόσταση ασφαλείας. Δεν την ενοχλούσα σε τίποτα, ήμουν καλός μαθητής στο σχολείο και προσεκτικός στη συμπεριφορά μου στο σπίτι: τακτοποιούσα το δωμάτιό μου, έκανα και μερικές βοηθητικές δουλειές, άκουγα μουσική μόνο με ακουστικά και διάβαζα ώρες ατελείωτες περιπετειώδη μυθιστορήματα από τη βιβλιοθήκη του άντρα της και βιβλία μυθολογίας - έτσι αγάπησα και τους αρχαίους πολιτισμούς. Αλλά την είχα δει πολλά βράδια, να βγαίνει αργά το βράδυ από το σπίτι, χωρίς να ξέρω πού πηγαίνει και χωρίς να τολμάω να ρωτήσω. Και πάντα την ακολουθούσε και η γάτα... Κι έπειτα, όταν ήμουν 15, συνέβη κάτι που ακόμα και σήμερα με βασανίζει...»\nΤώρα κρεμόταν από τα χείλη του και δυσανασχέτησε όταν σταμάτησε να μιλάει και ήπιε δύο γουλιές ουίσκι. Πριν προλάβει να διαμαρτυρηθεί, άκουσε ξανά τη φωνή του:\n«Στο σχολείο, δεν είχα φίλους. Με απέφευγαν ως το “ορφανό”, αλλά παρά τη σκληρότητα των παιδιών δεν με κορόιδευαν, έμοιαζαν να με φοβούνται... Ώσπου μια συμμαθήτριά μου, ήρθε και με βρήκε στο σχόλασμα. Μου ζήτησε να έρθει μαζί μου μέχρι το σπίτι γιατί ήθελε να μιλήσει στη θεία μου. Όταν τη ρώτησα για ποιο θέμα, αρνήθηκε να μου απαντήσει, αλλά φαινόταν χάλια: τα μάτια της κόκκινα από το κλάμα, με μεγάλους μαύρους κύκλους, τα μαλλιά της άλουστα να κρέμονται λαδωμένα, τα ρούχα της τσαλακωμένα και βρόμικα. Περπατήσαμε αμίλητοι όλη τη διαδρομή. Όταν φτάσαμε, έκανα τις συστάσεις κι έπειτα κλείστηκαν οι δυο τους στο καθιστικό. Εκείνο το βράδυ η θεία μου βγήκε ξανά...»\nΧτύπησε το κινητό της και πετάχτηκε όρθια από την τρομάρα της, ρίχνοντας το ποτήρι στην μοκέτα - ευτυχώς δεν έσπασε και επιπλέον ήταν άδειο από ώρα. Ήταν η Βίκη που τη ρωτούσε τι θα ήθελε να μαγειρέψει για δείπνο, αφού ήταν η σειρά της. Της απάντησε ότι έχει ήδη φάει και ότι θ’ αργήσει να γυρίσει, και της το έκλεισε βιαστικά.\nΟ Ντέιβιντ σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει νευρικά στο δωμάτιο. Έπειτα, πήρε το γεμάτο τασάκι και τα πιάτα, και τα πήγε στην κουζίνα. Όταν επέστρεψε, έβαλε ένα ακόμα ουίσκι. «Θέλεις;» τη ρώτησε με το βλέμμα. Του έγνεψε καταφατικά.\nΤελικά, ξανακάθισε ακριβώς στην ίδια θέση, γερμένος μπροστά με το ποτήρι σφιχτά στα δύο του χέρια. Έγειρε κι εκείνη πίσω στην πολυθρόνα της, λες και τελείωσε το διάλλειμα και ανυπομονούσε για τη συνέχεια της θεατρικής παράστασης.\n«Λίγες μέρες μετά, το σχολείο αλλά και όλο το χωριό, αναστατώθηκε από την είδηση: μια 16χρονη μαθήτρια είχε εξαφανιστεί και η αστυνομία φοβόταν ότι έπεσε θύμα βιασμού ή δολοφονίας ή και τα δύο...»\n«Η κοπέλα που επισκέφτηκε τη θεία σου;»\n«Όχι, η κοπέλα που της έκλεψε το αγόρι εξαφανίστηκε... Όλοι το ήξεραν στο σχολείο, αλλά εγώ όχι γιατί δεν μου μιλούσε κανένας, ότι λίγους μήνες πριν το αγόρι της κοπέλας που επισκέφθηκε τη θεία μου, τη χώρισε και τα έφτιαξε με μια φίλη τους - αυτό το κορίτσι είχε εξαφανιστεί. Και δεν βρέθηκε ποτέ, ούτε το παραμικρό ίχνος της...»\nΧαμήλωσε το βλέμμα του και πήρε μια βαθιά ανάσα.\n«Παρακολουθώ ακόμα την υπόθεση, τσεκάροντας τις τοπικές εφημερίδες από καιρό σε καιρό», συμπλήρωσε σχεδόν ψιθυριστά.\nΣηκώθηκε από την πολυθρόνα και πήγε να κάτσει στην αγκαλιά του, από μια ενστικτώδη ανάγκη για ανθρώπινη επαφή.\n«Μα δεν είναι όλες οι μάγισσες κακές», του είπε περισσότερο για να τον πειράξει και να του αλλάξει τη διάθεση. «Εσύ δεν είπες ότι όλες οι γυναίκες είναι μάγισσες, αφού δίνουν ζωή;»\n«Και το πιστεύω. Όλες οι γυναίκες είναι μάγισσες, αλλά για γίνει μια γυναίκα μαύρη μάγισσα, χρειάζεται να έχει περάσει με την πλευρά του θανάτου. Πρέπει να έχει πεθάνει... μέσα της. Πρέπει κάποιος ή κάτι, να της έχει σκοτώσει την καρδιά...»\nΑνατρίχιασε με τα λόγια του και κρύφτηκε στην αγκαλιά του. Έμειναν έτσι ώς το πρωί.\nΦεύγοντας την επόμενη μέρα, το πρώτο πράγμα που είδε στην πρασιά μπροστά στο σπίτι του, ήταν μια μαύρη γάτα που την κοιτούσε σοβαρή, με το τρίχωμά της να γυαλίζει στον ήλιο.\nΤην προσπέρασε βιαστικά, ταραγμένη από την ανάμνηση της βραδινής συζήτησης, αλλά πριν απομακρυνθεί, επέστρεψε και πλησίασε τη γάτα που τώρα είχε ξαπλώσει στο γκαζόν και είχε ξεκινήσει την πρωινή της καθαριότητα.\n«Δεν ξέρω αν είσαι καλή ή κακιά μάγισσα», της είπε χαμηλόφωνα χαϊδεύοντας τη γούνα της, «αλλά να ξέρεις ότι αυτός είναι από τη δική μας πλευρά. Να τον προσέχεις τώρα που θα φύγω...»\n«Το όνομά της δεν είναι Ίσκρα, αυτό διάλεξε για να πει την ιστορία της. Όχι για συνωμοτικούς λόγους, ούτε ως καλλιτεχνικό ψευδώνυμο - απλά η ταυτότητά της δεν έχει σημασία, αποτελεί το εξωτερικό περίβλημα μέσα στο οποίο κατοικεί ή κρύβεται, ανάλογα με την περίπτωση. Κι επειδή όλα κάτι σημαίνουν, σε μια βόρεια και όχι πολύ μακρινή γλώσσα, σημαίνει σπίθα. Κι αυτό ακριβώς είναι...»\nΈνα ψυχολογικό μυθιστόρημα φαντασίας, η ιστορία μιας γυναίκας που το αίμα της, τής κληροδοτεί μια φύση αρχέγονη, η οποία σφραγίζει τη ζωή της και τις περιπλανήσεις της, καθώς αναζητά έναν τόπο για να ριζώσει.\nΈρωτες χαμένοι και έρωτες ανίκητοι, θρύλοι που ζωντανεύουν στη σύγχρονη πραγματικότητα, το άδικο αυτού του κόσμου και το πείσμα για ζωή…\nΒιογραφικό Αγγέλας Γαβρίλη.\nΗ Αγγέλα Γαβρίλη σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης στην Ελλάδα και την Αγγλία, ενώ παρακολούθησε σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ). Είναι editor στο ελληνικό πρακτορείο εκπροσώπησης συγγραφέων Book Agency και βιβλιοκριτικός στο ηλεκτρονικό περιοδικό για το βιβλίο και τον πολιτισμό, Diavasame.gr.\nΤο 2009 εκδόθηκε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο ΑΡΚ, Ποιήματα σε πέντε πράξεις (εκδόσεις Γαβριηλίδης) που ήταν υποψήφια για τα βραβεία του «Διαβάζω» ενώ το 2010 και το 2012 συμμετείχε στις δύο συλλογικές εκδόσεις της «Ομάδας από Ποίηση» (εκδόσεις Γαβριηλίδης). Τον Απρίλιο του 2013 κυκλοφόρησε η δεύτερη ποιητική της συλλογή, Iridium (εκδόσεις Momentum).\nΖει και εργάζεται στην Αθήνα. Η «Ίσκρα» από τις εκδόσεις Πάπυρος, είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.\nΑναρτήθηκε από ΚΛΕΙΩ I. ΤΣΑΛΑΠΑΤΗ στις Δευτέρα, Νοεμβρίου 17, 2014\nEleni Stasinou 18 Νοεμβρίου 2014 - 1:31 μ.μ.\nΠολύ ενδιαφέρουσα εισαγωγή στο πόνημα. Εξάπτει την διάθεση για καθολική ανάγνωση του έργου. Συγχαρητήρια στην συγγραφέα. Και ευχαριστούμε την οικοδέσποινα για τις επιλογές και την προσφορά της.\nΚΛΕΙΩ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗ - ΝΙΚΟΛΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ 19 Νοεμβρίου 2014 - 4:02 μ.μ.\nΕυχαριστώ πολύ Ελένη μου για τα καλά σου λόγια! Νομίζω πως πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον μυθιστόρημα, με στοιχεία που εμένα προσωπικά με ενθουσιάζουν! Κάθε επιτυχία να έχει η Αγγέλα και την ευχαριστώ που με τίμησε παραχωρώντας μου το απόσπασμα αυτό!


Δες και Πες!: Vacation (2015)\nΣκηνοθεσία:John Francis Daley,\nΣενάριο:John Francis Daley,\nΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Ράστι Γκρίσγουολντ προσπαθεί να αναθερμάνει τη σχέση με τη σύζυγό του και να συσφίξει τη σχέση με τους δύο γιους του. Ένα οδικό ταξίδι 4000 χιλιομέτρων μέχρι το περίφημο θεματικό πάρκο "ο Κόσμος του Γουόλι", θεωρεί ότι είναι ιδανικό για να επιτευχθεί ο στόχος του, όμως, οι αναποδιές ακολουθούν τους Γκρίσγουολντ από γενιά σε γενιά!\nΑΠΟΨΗ: Ριμέικ, ριμπούτ και σίκουελ μαζί, η νέα γενιά του Τρελού Θηριοτροφείου έρχεται στις οθόνες μας, ελπίζοντας προφανώς να βρει νέα γενιά οπαδών, τριάντα και κάτι χρόνια μετά την πρώτη και κλασική ταινία του Χάρολντ Ράμις, με πρωταγωνιστή τον, φορμαρισμένο τότε, Τσέβι Τσέις.\nΜετά από τέσσερις μεγάλου μήκους κινηματογραφικές παραγωγές από το 1983 μέχρι το 1997, τα τέκνα της οικογένειας Γκρίσγουολντ αναλαμβάνουν να συνεχίσουν το έργο του πατέρα τους, Κλαρκ. Ο Εντ Χελμς και η Κριστίν Άπλγκεϊτ μπαίνουν μπροστά και σε προϊδεάζουν για κάτι τουλάχιστον καλό. Τελικά, όμως, τα προχειρογραμμένα αστεία και οι όχι προσεκτικά σχεδιασμένοι χαρακτήρες, δε βοηθούν τους ταλαντούχους κατά τα άλλα πρωταγωνιστές. Οι σεναριογράφοι προτιμούν το εύκολο, "φθηνό" χιούμορ, ομοφοβικών, προσβλητικών, κάφρικων και σκατολογικών κλισέ αστείων, που συνήθως δεν λειτουργούν. Λέω "συνήθως", γιατί ομολογώ ότι ακόμα και το ομοφοβικό και προσβλητικό, κάφρικο αστείο, μπορεί να με κάνει να γελάσω όταν χρησιμοποιηθεί σε μια κατάλληλη στιγμή και δοθεί με, άκομψο μεν καθώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πεις ένα τέτοιο αστείο, προσεκτικό δε, τρόπο. Το λεγόμενο timing που τόσο σημαντικό ρόλο παίζει στην κωμωδία!\nΔεν είναι ότι δε θα γελάσεις καθόλου με το Vacation. Είναι ότι θα γελάσεις λίγο. Στις μεγαλύτερες ηλικίες είναι αναπόφευκτη η σύγκριση με τα παλιότερα "θηριοτροφεία" και ιδιαίτερα το πρώτο και το τρίτο μέρος τους, οπότε το συγκεκριμένο φιλμ χάνει ακόμα περισσότερο. Ακόμα κι αν ο Τσέβι Τσέις δεν είναι και δεν ήταν ποτέ ο πιο δημοφιλής κωμικός στη χώρα μας, είχε βρει ωστόσο το "κουμπί" του Κλαρκ Γκρίσγουολντ και μπορούσε να σηκώσει το φιλμ μόνος του. Επιπρόσθετα, δε χρειάστηκε ποτέ να το κάνει αυτό, γιατί και το υπόλοιπο καστ ήταν πάντα αξιόλογο και υπήρχε χημεία στην οθόνη. Εδώ μπορεί ο Χελμς και η Άπλγκεϊτ να δένουν σαν ζευγάρι, όμως, τα δύο πιτσιρίκια μοιάζει να είναι μόνα τους. Δεν υπάρχει το δέσιμο της οικογένειας, πράγμα που διακρίνεις με κάποιον τρόπο στα παλιότερα φιλμς.\nΌλοι έχουν από τουλάχιστον μια καλή κωμική στιγμή στο φιλμ, ενώ έχουμε και μερικές σύντομες εμφανίσεις γνωστών ηθοποιών, με πιο χαρακτηριστική αυτή του Κρις Χέμσγουορθ, στο ρόλο του σέξι γαμπρού του Ράστι Γκρίσγουλοντ, ενώ στο τέλος κάνει την εμφάνισή του και ο Τσέβι Τσέις με τη Μπέβερλι Ντ' Άντζελο, ως Κλαρκ και Έλεν Γκρίσγουολντ, κάνοντας ξεκάθαρη την επιθυμία σύνδεσης της νέας ταινίας με τις προηγούμενες. Όλα αυτά, όμως, δεν αρκούν για να έχουμε μια καλή κωμωδία. Το Vacation κατά πάσα πιθανότητα δε θα σας κάνει να γελάσετε πολύ και αβίαστα. Το προσπαθεί, κυρίως από τη μεριά των πρωταγωνιστών του, αλλά το υλικό που τους έχει δοθεί είναι αρκετά φτωχό. Μερικά διάσπαρτα γέλια μέσα στα ενενήντα λεπτά διάρκειας του φιλμ και μια γενικότερη χαλαρή διάθεση είναι το μόνο κέρδος σου, όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους.


Οδηγός χιονοδρομικού για El Colorado, χάρτης περιοχής και διαμονή για El Colorado.\nΟδηγός για το χιονοδρομικό El Colorado\nEl Colorado Resort Guide\nThe El Colorado resort summary is: El Colorado has 20 lifts within its 1011 Hectares of terrain that is suitable for all levels, including terrain park enthusiasts. Find location, trail maps and piste maps covering the mountains 1140m of vertical range and surrounding area. There are 77 trail at El Colorado.\nΑναβατήρες στο El Colorado:\nΔικαιώματα φωτογραφίας: Teresa Palma\nΕπίσκεψη στο El Colorado\nΧρήσιμες πληροφορίες για το κέντρο που θα σας βοηθήσουν να προγραμματίσετε το ταξίδι σας στο El Colorado\nΠαροχές στο El Colorado\nΗ έκταση στο El Colorado περιλαμβάνει::\nΠώς είναι στο χιονοδρομικό κέντρο El Colorado;\nΤελευταίες φωτογραφίες από το κέντρο El Colorado Δείτε όλες τις φωτογραφίες στη σελίδα συλλογής φωτογραφιών του κέντρου El Colorado\nΔικαιώματα φωτογραφίας: Jorge\nΔικαιώματα φωτογραφίας: Andrés Moncada\nΔικαιώματα φωτογραφίας: cocodenieve\nΔικαιώματα φωτογραφίας: Carlos Molitor\nΔικαιώματα φωτογραφίας: Patrick Fernandez\nΕξερευνήστε τον χάρτη τοποθεσίας του El Colorado\nΔιαδραστικός χάρτης μονοπατιών και πίστας El Colorado. Προβάλετε την πίστα και τα μονοπάτια, καθώς και τα γύρω εδάφη και ορεινά περιγράμματα για δράση στην εξοχή. Βρείτε και συγκρίνετε κοντινά θέρετρα με κλικ στους δείκτες θέρετρου.\nΠοιος είναι ο μήνας με το περισσότερο χιόνι στο κέντρο El Colorado;\nΙούλιοςΜέσος όρος: 2.0 ημέρες με χιόνι ανά εβδομάδα\nΗ πιο χιονισμένη εβδομάδα στο El Colorado είναι η 2 εβδομάδα του Ιούλιος. Υπάρχουν συνήθως 2.0 χιονώδεις ημέρες κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας με 49 cm χιονόπτωσης. Δείτε τα παρακάτω γραφήματα του Ιστορικού χιονόπτωσης στο El Colorado.\nΠώς είναι το χιόνι τώρα στο El Colorado?\nΣύνοψη των συνθηκών χιονιού που ισχύουν αυτήν τη στιγμή στο El Colorado. Βρείτε περισσότερες πληροφορίες στο El Colorado σελίδα αναλυτικού δελτίου χιονόπτωσης.\nΒάθος χιονιού στο El Colorado::\nΟ/η Carlos Mahns από Chile γράφει:\nΧιονοδρομικά κέντρα κοντά στο El Colorado\nΑνακαλύψτε χιονοδρομικά κέντρα κοντά στο El Colorado. Κάντε κλικ παρακάτω για να δείτε οδηγούς για χιονοδρομικά κέντρα.


Προηγούμενο 1 8 9 10 11 12 13 14 21 33 Επόμενο\nΦίλε μου καλόγερε νομίζω, με αυτά που γράφεις, ότι περιμένεις να κορδονιάσει ο πεντακοσάρης 96h ώρες πριν.\nΔεν έχει γίνει ποτέ αυτό.\nΜε λίγη υπομονή όλα θα στρώσουν. Θέμα τύχης είναι αν μπει ένα -35 ή ένα -28. Και τα δύο έχουν γίνει στο παρελθόν.\nΑύριο στα 12αρια, ίσως, να είμαστε σοφότεροι.\nΔεν περιμένω να κορδονιάσουν τα 500. Έχω την απαίτηση ωστόσο κάθε τρέξιμο να μην είναι χειρότερο από τα χειρότερα ens του προηγούμενου... Είναι ξεκάθαρη και ταχύτατη η αποδυνάμωση του αυλώνα. Μακάρι τα ens που ανανεώνουν τώρα να μην το επαληθεύσουν αλλά δεν έχω καλό προαίσθημα.\nΕγώ πιστεύω ότι και να βγει στο 6αρι δεν έχει και τόση σημασία.\nΝα δούμε τα 12αρια σήμερα και ίσως έχουμε μία τάση για τα 500\nΣυμφωνα με το εξαρι στα ενσεμπλς το κυριο στο 500αρι ειναι πανω απτο μεσο ορο και υπαρχουν και πολυ καλα σεναρια υπομονη\nΜακάρι να χιονιστούν τα προσήνεμα έως τη θάλασσα.Αξιομνημόνευτη η εμμονή των συστημάτων σε Αττικοβοιωτία Εύβοια Φωκίδα Φθιώτιδα.Εγώ δεν ξαναθυμάμε τρια συνεχόμενα συστήματα να στοχεύουν ακριβώς τις ίδιες περιοχές.Ίσως ο Μιχαλάκης να έχει στοιχεία γιαυτό!!!\nΑν δεν ήσουν ανυπόμονος δεν θα είχες αυτό το προφίλ.Καλή χρονιά.\nΑχαχα οσο παει ραν-ραν θα το στειλει στη συρια.\nΑυτό ακριβώς. Ο μέσος όρος κρατάει ακόμα. Από run σε run θα αλλάζουν αυτά, να δούμε που θα κάτσει η μπίλια. Το γεγονός ότι είμαστε στην πρίζα ακόμα και δεν έχει σφυρίξει λήξη, εμένα μου αρκεί.\nΚρατάω μία επιφύλαξη κατά πόσο ο αυλώνας δε θα εκφυλιστεί από το χαμηλό από τα δυτικά (αν τελικά δημιουγηθεί πιο βόρεια). Αρκετές φορές στο παρελθόν το χαμηλό εμποδίζει τον αυλώνα να κατέβει νοτιότερα με αποτέλεσμα να εκφυλίζεται και να φεύγει ανατολικότερα. Το πιο πιθανό σενάριο για μένα είναι να επηρεαστούν κυρίως Αττική και Εύβοια.\nΤο 12αρι βελτιωσε και στο κυριο το 500αρι ..Συμφωνα με τα ενσεμπλς ηταν αναμενόμενο..\nποιοτικη βελτιωση σε 500αρι , γεωδυναμικα και 850 απο το 12αρι.με μικρη ακομα βελτιωση (πολλα ζηταω) θα μιλαμε πλεον για αλλα πραγματα και για τις γνωστες ομορφες αττικες υποτροπες...\nΩραια βελτιωση στο 12αρι,μακαρι καθως περνουν οι μερες να βελτιωνεται και οχι να ξεκινουν οι εκπτωσεις.\nΕξαιρετικό και σε πολύ κρίσιμη στιγμή το 12αρι του γφς για προσήνεμα. Βέβαια μιλάμε για χιονιά Τουρκίας όπως διαπιστώνουν ή/και μάλλον εύχονται κάτι παλιοί γνωστοί μου που γράφουν σε άλλα φόρα\nΜισό βαθμό την μέρα στα 850 και ένα στα 500 μέχρι την Κυριακή (πολλά ζητάω ?) και θα στρώσει μέχρι τις βάρκες.


9 στις 10 δηλητηριάσεις στα παιδιά γίνονται εντός σπιτιού - Healthmag\n9 στις 10 δηλητηριάσεις στα παιδιά γίνονται εντός σπιτιού\n08.10.2016 - 09:00\nΚυριολεκτικά μέσα σε μια στιγμή, "κάτω από τη μύτη" των ενηλίκων, τα παιδιά ξεφεύγουν της προσοχής και βάζουν στο στόμα ό,τι βρουν. Από απορρυπαντικά μέχρι χάπια. Οι δηλητηριάσεις αποτελούν την πιο συχνή μορφή ατυχημάτων στα παιδιά, αλλά, ευτυχώς, είναι σπάνια θανατηφόρα στις μικρές ηλικίες.\nΔεν είναι τυχαίο που στις οδηγίες χρήσης διάφορων προϊόντων αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα "ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ", με σήμα μια νεκροκεφαλή.\nΤο 90% των δηλητηριάσεων στα παιδιά σημειώνεται μέσα στο σπίτι, ενώ το 81% του συνολικού αριθμού δηλητηριάσεων, που παρατηρείται σε παιδιά, συμβαίνει σε ηλικίες κάτω των 5 ετών.\nΣύμφωνα με τα όσα είπε η νοσηλεύτρια της Μονάδας Ειδικών Λοιμώξεων Παίδων του «Ιπποκρατείου» Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, Εμμανουέλα Αγγελή στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορμή ανακοίνωσή της, με θέμα «Φαρμακευτική δηλητηρίαση Παίδων - Προσέλευση σε ΤΕΠ - Τρόπος αντιμετώπισης - Νομικές προεκτάσεις», στη 2η ημερίδα Επιστημονική Νοσηλευτική Ημερίδα «Νοσηλευτικοί Ορίζοντες», του Νοσοκομείου Γρεβενών, δηλητήριο είναι κάθε ουσία, η οποία, όταν μπει στον οργανισμό, σε αρκετή ποσότητα, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη ή προσωρινή βλάβη. Μπορεί να είναι κάποια ουσία που πήραμε από το φυσικό περιβάλλον (π.χ. τρώγοντας μανιτάρια) ή κάποια τεχνητή ουσία (π.χ.καθαριστικά σπιτιών, σιρόπια κ.ά).\n«Ο συχνότερος τρόπος δηλητηρίασης είναι η κατάποση από το στόμα, ενώ σπάνια γίνεται εισπνοή από το αναπνευστικό σύστημα ή απορρόφηση από το δέρμα. Σύμφωνα με επιδημιολογικά στοιχεία του 2013, από το Κέντρο Δηλητηριάσεων, οι δηλητηριάσεις που αφορούν παιδιά, ηλικίας 0-14 ετών, καταλαμβάνουν το 52,2% του συνόλου των δηλητηριάσεων. Στη βρεφική ηλικία (0-1 έτους) είναι 3,4% επί των παιδικών δηλητηριάσεων. Πιο επικίνδυνες ηλικίες είναι μεταξύ 1-5 ετών, οπότε συμβαίνει το 81% των δηλητηριάσεων της παιδικής ηλικίας. Στην ηλικία 5 - 10 ετών η συχνότητα είναι 11,9%, ενώ σαφής μείωση παρατηρείται στις ηλικίες 10 - 14 ετών (3,7%)» σημείωσε η κα Αγγελή.\nΣύμφωνα με δεδομένα του Κέντρου Δηλητηριάσεων σε όλες τις ηλικιακές ομάδες διαπιστώνεται ότι υπερτερούν σαφώς οι δηλητηριάσεις από φάρμακα. Στις ηλικίες 1 - 5 ετών υπερτερούν αθροιστικά διάφορα χημικά προϊόντα, που βρίσκονται στο σπίτι (είδη οικιακής χρήσης, διάφορες χημικές ουσίες, καλλυντικά), για τα οποία πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα σωστής φύλαξης.\nΑναφερόμενη στους λόγους των δηλητηριάσεων στην παιδική ηλικία, η κ. Αγγελή επεσήμανε ότι τα παιδιά είναι περίεργα και εξερευνούν τον κόσμο με όλες τους τις αισθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της γεύσης. «Ως εκ τούτου, το σπίτι και ο περιβάλλων χώρος μπορεί να είναι ένα επικίνδυνο μέρος για ακούσια δηλητηρίαση» ανεφερε η κα Αγγελή.\nΤο είδος και ο τρόπος, με το οποίο δηλητηριάζονται τα παιδιά, έχει σχέση:\nΕνδείξεις ότι το παιδί έχει δηλητηριαστεί είναι η «σύλληψή» του επ' αυτοφώρω, η απώλεια φαρμάκων, η αποκάλυψη από το ίδιο το παιδί, η εμφάνιση συμπτωμάτων όπως: ανησυχία, διαταραχές συνείδησης, παραισθήσεις, σπασμοί, αιμορραγίες, εμετοί, διάρροιες δερματικές αλλοιώσεις.\n.Για να αντιμετωπίσουμε τη δηλητηρίαση το βασικό είναι η παροχή πρώτων βοηθειών, με σκοπό τη διατήρηση των ζωτικών του λειτουργιών, της αναπνοής και της κυκλοφορίας και η όσο το δυνατόν ταχύτερη εξουδετέρωση ή απομάκρυνση του δηλητηρίου από τον οργανισμό.\n.Καλούμε το Κέντρο Δηλητηριάσεων (210-7793777) ή μεταφέρουμε το παιδί στο νοσοκομείο.\n.Διευκρινίζουμε το είδος του φαρμάκου και την ποσότητα. Εάν η ουσία είναι καυστικής προέλευσης, η οδηγία από το Κέντρου Δηλητηριάσεων είναι όχι στην πλύση στομάχου.\n«Οι δηλητηριάσεις αποτελούν το 10% των επειγόντων ιατρικών περιστατικών παγκοσμίως. Πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς καθυστέρηση στον χώρο του νοσοκομείου, ανεξάρτητα από την παρουσία ή όχι συμπτωμάτων. Η υποστηρικτική αγωγή αποτελεί το κλειδί στην αντιμετώπιση των δηλητηριάσεων. Σε ειδικές περιπτώσεις απαιτείται η χορήγηση αντιδότου. Οι ασθενείς με επηρεασμένο επίπεδο επικοινωνίας πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα, με χορήγηση οξυγόνου, γλυκόζης, θειαμίνης και ναλοξόνης» κατέληξε η κ. Αγγελή.


Zouzounas Life : Ακριβά κοσμήματα !!!\nΑκριβά κοσμήματα !!!\nΦτή ναι η Αννούλα, μανούλα. Στολίστηκε κατακαλοκαιρινώς με τα πρώτα κεράσια και μόστράρει εαυτόν για φωτό. δεν της την αρνήθηκα και την αναρτησα εδώ κι εκεί και παντού γενικώς, αντιλαμβάνεσαι.\nΕίναι και τα μοναδικά σκουλαρίκια που φορεί. Δεν... ποτέ...Να μην μου μοιάσει διόλου, τι μανα κι αυτή!\nΕίπε "θυμάμαι τον πατέρα μου _ καταλαβαίνεις προσφάτως το 1937 π.χ. - που τα έφερνε και τα στόλιζε ως ναρθει μέσα στην αυλή"...\nοτι θυμόμαστε χαιρόμαστε!!!\nΣάββατο μεθαύριο! η γιαγιά Ελένη, που είχε γεννηθεί στην Φιλιπουπολη της Βουλγαρίας... στο σημερινό Plovdi...ελεγε πως το ψυχοσάββατο αυτό λεγόταν κερασόψυχο. Δεν εκαναν κόλυβα, ντάλα ζέστη, προτιμούσαν τα φρούτα.. τι να πως δεν ξέρω.\nΤο ίδιο κι εδώ, ελληνες ήταν ανταλλάξιμοι, δεν ήταν και Βούλγαροι... οπως το βρήκαμε το κάνουμε.\nπανακρίβου ψωνίσαμε πάλι!\nΑναρτήθηκε από ZouZouna στις 3:00 μ.μ.\nnikol 20 Ιουνίου 2013 - 3:13 μ.μ.\nΤι ακούω - διαβάζω ? Κερασόψυχο? Ακριβά τα γούστα στα εξωτερικά της Βουλγαρίας , Οχι σαν εμάς με τα ψυχοσάβατα και τα κόλυβα , που χωρίς μαιντανό και ρίδι δεν γίνονται , μη θυμώσουν οι πεθαμένοι.\nΘα βάλω ντεκορ κεράσια , τούρτα στον ΄΄άλλο κόσμο΄΄.\nZouZouna 20 Ιουνίου 2013 - 3:23 μ.μ.\nααα, αδιάβαστη σε τσακώνω. Υπάρχει συγκεκριμένος αριθμος προίοντων που βάζουν στα κόλυβα. Κάτσε να δω τι θυμαμαι. ή 7 ή 9.\nστάρι, ζάχαρη, αμύγδαλο, σταφίδα μαύρη, σταφίδα ξανθή, μαιντανό και ρόδι (στην εποχή του, αλλιώς δεν θυμάμαι τι) και εεε δεν ειμαι σίγουρη. Αλλοι βάζουν στραγάλι κοπανισμένο, άλλοι βάζουν καρύδια, φουντούκια. Αλλα τα βασικά ειναι 7.\nε, ρε πόσα ξέρω.. χι ιχ χι\nΚι εδώ λέγεται κερασόψυχο το καλοκαιρινο... για γκουγκλάρισε... μπας και μάθουμε κάτι... σε κάποιες περιοχές!!!....\nΤα κερασένια δικά μου, στα μούτρα σου.! Εδώ μέσα απο την Φρουτοπία ήμουν Κερασοζουζουνα ενα διάστημα, μετά τόφαγα και ησύχασα...\nnikol 20 Ιουνίου 2013 - 3:36 μ.μ.\nΤα βασικά; εξυπακούεται είναι 7 το ρόδι και ο μαιντανός απαραίτητα μη θυμώσουν.....Αφού έφαγες μόνο το κεράσι καλά ,,,άφησες τη Ζουζούνα..μη μη τη φας\nΜην πάρω τη θειά μου που έχει φτιάξει τόννους κόλυβα , πάντα πρώτη και στο στολισμό . Σαν φουσκωμένο παγώνι πάει να φτιάξει τον δίσκο , αν είναι κανένας νέος λέει .\nΤι τον πήρες Θεέ μου Αυτόν ? Δεν έπαιρνες εμένα και σταυροκοπιέται..\nZouZouna 20 Ιουνίου 2013 - 3:57 μ.μ.\nΗ αδελφή της μάνας μου, φτιάχνει κόλλυβα και μόλις δοκιμάσει πρώτη λέει "αχού τι ωραία κόλλυβα που έκανα πάλι"... και πεθαινουμε στο γέλιο, ανεξαρτήτως που ευρισκόμεθα, διότι καμμια φορά, της ξεφεύγει και μπροστά σε κόσμο...\nΜέλανι Μελάνη 20 Ιουνίου 2013 - 3:23 μ.μ.\nMε τα κερασάκια στ' αυτιά μού θύμισες τα πολύ παιδικά μου χρόνια, όταν είχα κι εγώ κοτσιδάκια... Κρεμούσα και τα κερασάκια στ' αυτιά.... κι ήταν και αυτό, στο μυαλό μου, καλοκαίρι!!!...\nZouZouna 20 Ιουνίου 2013 - 3:24 μ.μ.\nΠοιά απο μας δεν κρέμασε σκουλαρίκι κερασάκι!!!! στα παιδιά μας\nria 20 Ιουνίου 2013 - 8:12 μ.μ.\nκαι ποια δεν έβαλε το ζουμί το κόκκινο των κερασιών στα χείλη της για κραγιόν;;;\nPink Angel 20 Ιουνίου 2013 - 8:19 μ.μ.\nΣωστά...!! Αυτό το έκανα κι εγώ μικρότερη!!! :))\nΚαι όπως λέει και η Μέλανη, έβαζα τα κερασάκια στα αφτιά σαν σκουλαρίκια :))\nZouZouna 20 Ιουνίου 2013 - 8:51 μ.μ.\nΡια, ααα δεν εκανα τέτοια επικύνδινα γιατί ερχόταν μπουφλα απο την γιαγιά. Ημουν καθαρο κοριτσάκι. ως σκουλαρίκια μονο!\nZouZouna 20 Ιουνίου 2013 - 8:52 μ.μ.\nAγγελουδάκι, να το κάνεις και τώρα. Η μανούλα μου το κάνει στα 80 (παρά 20 μέρες, μην αρπάξω καμμια).\nΦΟΥΛΗ 20 Ιουνίου 2013 - 8:42 μ.μ.\nεγω ξερω να πω θα τα δοκιμάσουμε φέτος;ρε ζουζουνα αυτό ειναι έπαθλο ενα καφάσι κεράσια χαχαχα\nZouZouna 20 Ιουνίου 2013 - 8:53 μ.μ.\nΦούλη μου, ακριβά οντως. ειναι τιμές αυτές για φρουτα, ντροπή μας!!!!\nμα να σου πω, ωραίο δώρο. χα χα χα !!\nπολλα φιλιά !


Το Βυζάντιο στο επίκεντρο συνεδρίου στο Μυστρά | monemvasianews.gr UA-49499200-1\nΤο Βυζάντιο στο επίκεντρο συνεδρίου στο Μυστρά\nΤην πρώτη του επίσημη εκδήλωση στο ανακαινισμένο κτίριο στον Μυστρά, διοργανώνει το Ινστιτούτο Έρευνας Βυζαντινού Πολιτισμού, σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας και τον Δήμο Σπάρτης, από 6 έως 8 Νοεμβρίου 2015.\nΠρόκειται για επιστημονικό συνέδριο με θέμα : «Το Βυζάντιο κατά τους Παλαιολόγειους Χρόνους. Σχέσεις Ανατολής και Δύσεως», που αποτελεί το τρίτο επιστημονικό συνέδριο του Ινστιτούτου κατά τη διάρκεια της ολιγόχρονης παρουσίας του, στα πολιτιστικά και επιστημονικά πράγματα της χώρας μας. Τα δύο προηγούμενα είχαν πραγματοποιηθεί με μεγάλη επιτυχία και με τη συμμετοχή επιφανών Ακαδημαϊκών και επιστημόνων, στην Αθήνα (2010) και στη Σπάρτη (2012).\nΜετά από προσφωνήσεις του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευσταθίου, Βουλευτών, της Αντιπεριφερειάρχου, του Δημάρχου Σπάρτης και άλλων επισήμων, θα παρουσιασθούν εισηγήσεις από διακεκριμένους Ακαδημαϊκούς, Καθηγητές Πανεπιστημίων και ερευνητές, μεταξύ των οποίων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ.κ. Χρυσόστομος, οι Ακαδημαϊκοί κ.κ. Ευάγγελος Μουτσόπουλος, Παναγιώτης Βοκοτόπουλος, Χρήστος Ζερεφός, Απόστολος Καρπόζηλος, Αλέξανδρος Αλεξάκης, Κέλλυ Μπουρδάρα, Σοφία Κοτζάμπαση, Ιωάννης Πολέμης κ.ά.\nΗ επίσημη έναρξη και η πρώτη Συνεδρία θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015, από τις 17:50 έως τις 20:30, στο κτίριο του Ινστιτούτου, στον Μυστρά. Οι τρεις επόμενες Συνεδρίες θα πραγματοποιηθούν στον ίδιο χώρο το Σάββατο από τις 9:45 έως τις 14:00 και από τις 18:00 έως τις 20:00 καθώς και την Κυριακή από τις 18:00 έως και τις 20:00.\n17:30 – 18:30 : Προσφωνήσεις:\nΠαναγιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευστάθιος\nΕπίσημοι και η διευθύντρια του Ινστιτούτου\nΑ’ Συνεδρία : Θεολογία – Φιλοσοφία – Επιστήμες\nΠροεδρία : Καθηγήτρια κα Γεωργία Ξανθάκη – Καραμάνου\n18:30 – 19:00 : Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. κ. Χρυσόστομος, Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας, Ε.Κ.Π.Α.\n«Ενωτικές προσπάθειες μεταξύ Ανατολής και Δύσης κατά τους Παλαιολόγειους Χρόνους»\n19:00 – 19:30 : Καθηγητής κ. Ευάγγελος Μουτσόπουλος, Ακαδημαϊκός\n«Ο Πλήθων, καίριος παράγων της αποκαταστάσεως του Πλάτωνος έναντι του σχολαστικισμού στη Δύση»\n19:30 – 20:00 : Καθηγητής κ. Χρήστος Ζερεφός, Ακαδημαϊκός\n«Γεωφυσικά φαινόμενα κατά τους Παλαιολόγειους χρόνους»\n20:00 – 20:30 : Συζήτηση\nΒ΄ Συνεδρία : Βυζαντινή Φιλολογία\nΠροεδρία : Καθηγητής κ. Παναγιώτης Βοκοτόπουλος, Ακαδημαϊκός\n9:45 – 10:15 : Καθηγητής κ. Απόστολος Καρπόζηλος, Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων\n«Θεόδωρος Υρτακηνός : η αλληλογραφία ενός επαίτη λογίου»\n10:15 – 10:45 : Καθηγήτρια κα Σοφία Κοτζάμπαση, Τμήμα Φιλολογίας, Α.Π.Θ.\n«Δυτικές πριγκίπισσες στην αυλή των Παλαιολόγων»\n10: 45 – 11:15 : Καθηγητής κ. Ιωάννης Πολέμης, Τμήμα Φιλολογίας, Ε.Κ.Π.Α.\n«Ισαάκ Αργυρός : Ένας λόγιος του ΙΔ΄ αιώνος μεταξύ Ανατολής και Δύσεως»\n11:15 – 11:30 : Συζήτηση\n11:30 – 12:00 : Διάλειμμα-καφές\nΓ΄ Συνεδρία : Βυζαντινή Ιστορία\nΠροεδρία : Καθηγητής κ. Ευάγγελος Μουτσόπουλος, Ακαδημαϊκός\n12:00 – 12:30 : Καθηγητής κ. Αλέξανδρος Αλεξάκης, Πρόεδρος Τμήματος Φιλολογίας Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.\n“Τα θαύματα του Ιερού της Πηγής του Νικηφόρου Καλλίστου Ξανθοπούλου και ο Παναθηναϊκός του Αιλίου Αριστείδου”.\n12:30 – 13:00 : Καθηγητής κ. Αλέξιος Σαββίδης, Τ.Ι.Α.Δ.Π.Α., Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου\n«Η damnosa hereditas του Βυζαντίου: η εικόνα του κράτους των Μεγαλοκομνηνών του Πόντου στα ευρύτερα συνθετικά έργα των βυζαντινολόγων και μεσαιωνολόγων»\n13:00 – 13:30 : Συζήτηση\nΔ΄ Συνεδρία : Αρχαιολογία – Τέχνη\nΠροεδρία : Καθηγήτρια κα Κέλλυ Μπουρδάρα, Νομική Σχολή, Ε.Κ.Π.Α.\n18:00 – 18:30 : κ. Σταύρος Αρβανιτόπουλος, Δρ Βυζαντινής Αρχαιολογίας\n«Μεταξύ Ανατολής και Δύσης: οι ανάγλυφοι κιλλίβαντες στο σπίτι «του Φραγκόπουλου» στον Μυστρά»\n18:30 – 19:00 : κα Ευαγγελία Πάντου, Δ/ντρια Εφορείας Αρχαιοτήτων Λακωνίας\n«Ο Μυστράς μετά τον Μυστρά. Μεταβυζαντινές μνημειακές εκφράσεις»\n19:00 – 19:30 : κα Ιωάννα Σπηλιοπούλου, Επίκ. Καθηγήτρια, Τ.Ι.Α.Δ.Π.Α., Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.\n«Στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσεως: Ο Ν. Καζαντζάκης στην Καστροπολιτεία του Μυστρά μέσα από το «Ταξιδεύοντας – ο Μοριάς»»\n19:30 – 20:00 : Συζήτηση\n10:00 – 13:00 : Ξενάγηση στον Αρχαιολογικό Χώρο του Μυστρά.\nΕ΄ Συνεδρία : Βυζαντινή Ιστορία – Θεσμοί\nΠροεδρία : Καθηγήτρια κα Σοφία Κοτζάμπαση, Τμήμα Φιλολογίας, Α.Π.Θ.\n18:00 – 18:30 : Καθηγήτρια κα Κέλλυ Μπουρδάρα, Νομική Σχολή, Ε.Κ.Π.Α.\n«Δίκαιο και πολιτική : Ένας γάμος επί Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου»\n18:30 – 19:00 : κ. Ηλίας Ταξίδης, Επίκ. Καθηγητής, Τμήμα Φιλολογίας, Α.Π.Θ.\n«Η αναγκαιότητα της Ένωσης των Εκκλησιών στις παραδοξογραφικές αφηγήσεις του ιστορικού έργου του Δούκα»\n19:00 – 19:30 : Δ. Θ. Βαχαβιώλος, Δρ Βυζαντινής Ιστορίας\n«Η στάση των μητροπολιτών Λακεδαιμονίας έναντι του Φλωρεντιανού Όρου (1439 – 1460)»\n20:00 : Συμπεράσματα\nΚαθηγητές κ. κ. Απόστολος Καρπόζηλος και Ιωάννης Πολέμης


The Windmill Inn, Macclesfield - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nMacclesfield: Όλα τα εστιατόρια The Windmill Inn: Εστιατόρια στην περιοχή\nMacclesfield: Όλες οι δραστηριότητες Δραστηριότητες κοντά σε: The Windmill Inn\nΕυρώπη Ηνωμένο Βασίλειο (UK) Αγγλία Cheshire Macclesfield Εστιατόρια σε Macclesfield The Windmill Inn\nΝο 23 από 159 στην κατηγορία Εστιατόρια για: Macclesfield €€ - €€€\nΜπαρ, Αγγλική, Παμπ Holehouse Lane | Whiteley Green, Macclesfield SK10 5SJ, Αγγλία+44 1625 574222Ιστότοπος\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 4,0 360 κριτικέςΕξαιρετικό60%Πολύ καλό19%Μέτριο10%Ανεπαρκές8%Πολύ κακό3%Τώρα είναι κλειστόΚυρ12:00 - 20:00Δευ - Παρ12:00 - 23:00Σαβ12:00 - 21:30Αναλυτικό ωράριο ΚΟΥΖΙΝΕΣ Μπαρ, Αγγλική, Παμπ, Γαστροπάμπ, Κατάλληλο για χορτοφάγους, Πιάτα χωρίς γλουτένη ΤΙΜΗ €€ - €€€ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ ΕξυπηρέτησηΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΤΟΠΟΘΕΣΙΑ Holehouse Lane | Whiteley Green, Macclesfield SK10 5SJ, ΑγγλίαΌλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισηςΜπορεί ένας χορτοφάγος βίγκαν να απολαύσει ένα καλό γεύμα σε αυτό το εστιατόριο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει αίθουσες για ιδιωτικό δείπνο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για βραδινό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για μεσημεριανό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για πρωινό;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο ειδικεύεται σε φαγητό χαλάλ; Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο σερβίρει κουζίνα κοσέρ; Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το μέρος είναι κυρίως καφετέρια;Ναι Όχι Άγνωστο Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας! Μοιραστείτε άλλη μια εμπειρία πριν φύγετε. Γράψτε μια κριτικήΚριτικές (360)Βαθμολογία ταξιδιωτών Εξαιρετικό111Πολύ καλό37Μέτριο10Ανεπαρκές14Πολύ κακό5Τύπος ταξιδιώτηΟικογένειεςΖευγάριαΜόνος-ηΕπαγγελμ. ταξίδιΦίλοιΠερίοδος του χρόνου Μάρ.-ΜάιοςΙούν.-Αύγ.Σεπ.-Νοέμ.Δεκ.-Φεβ.Γλώσσα Όλες οι γλώσσες Ελληνικά (177)Αγγλικά (359)Ιταλικά (1)Γλώσσα Ελληνικά (177)Αγγλικά (359)Ιταλικά (1)Δείτε τι λένε οι ταξιδιώτες: 1 - 10 από 177 κριτικές\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιKarenH7777Λανκασάιρ (Κομητεία), Ηνωμένο Βασίλειο3928Η κριτική γράφτηκε πριν από 6 ημέρες μέσω κινητής συσκευής Τεράστιες μερίδες και αφήστε τη μίζα εάν έχετε ένα Sweet ToothΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιDaniel N72Η κριτική γράφτηκε πριν από 1 εβδομάδα μέσω κινητής συσκευής ΕξαιρετικήΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιmarshallls28Alderley Edge, Ηνωμένο Βασίλειο6016Η κριτική γράφτηκε πριν από 2 εβδομάδες Πολύ ωραίοΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιlilgizmoStalybridge, Ηνωμένο Βασίλειο1013Η κριτική γράφτηκε πριν από 3 εβδομάδες μέσω κινητής συσκευής Υπέροχο σπιτικό φαγητόΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιflufflekitts98Cheadle Hulme, Ηνωμένο Βασίλειο8419Η κριτική γράφτηκε πριν από 4 εβδομάδες μέσω κινητής συσκευής Νόστιμο φαγητό και υπέροχη εξυπηρέτησηΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιh5dunlopBridgend, Ηνωμένο Βασίλειο308542Η κριτική γράφτηκε πριν από 4 εβδομάδες μέσω κινητής συσκευής Η γαστρονομική παμπΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιHelen S134Η κριτική γράφτηκε 14 Ιουνίου 2017 Το γεύμα με φίλουςΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιThe12PowellsΜπάξτον, Ηνωμένο Βασίλειο3472Η κριτική γράφτηκε 6 Ιουνίου 2017 μέσω κινητής συσκευής Ένα υπέροχο γεύμα - και ένα νέο χώρο για εμάς!ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιTerry H1Η κριτική γράφτηκε 1 Ιουνίου 2017 Εξαιρετική επιλογή για το μεσημέρι γιορτή γενεθλίων.Πώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιTina H4Η κριτική γράφτηκε 29 Μαΐου 2017 μέσω κινητής συσκευής Εκπληκτικό δείπνο την ΚυριακήΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΠροηγούμενοΕπόμενο123456…18Ενημέρωση καταχώρισης… Στην περιοχή Κοντινά εστιατόριαThe Vale Inn202 κριτικές 1,02 χλμ μακριά The Green Bollington28 κριτικές 1,59 χλμ μακριά Pappas43 κριτικές 1,57 χλμ μακριά Olivae Pizza6 κριτικές 1,47 χλμ μακριά Κοντινά αξιοθέαταWhite Nancy51 κριτικές 1,74 χλμ μακριά Shrigley Hall Golf Course82 κριτικές 2,78 χλμ μακριά St Peter's Church18 κριτικές 3,16 χλμ μακριά The Spa at Mottram Hall114 κριτικές 3,93 χλμ μακριά Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του The Windmill Inn και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολή\nHolehouse Lane | Whiteley Green, Macclesfield SK10 5SJ, Αγγλία Τοποθεσία:


Τα γενεθλια του Κωνσταντινου! – Sparkling Day\nΤα γενεθλια του Κωνσταντινου!\nKids Party, Testimonials\nΠλησίαζαν τα δεύτερα γενέθλια του Κωνσταντίνου και όπως κάθε γενέθλια είναι μοναδικά και ξεχωριστά, ήθελα να του προσφέρω λίγη μαγεία εκείνη τη μέρα.\nΜετά από αρκετή αναζήτηση ανακάλυψα την sparkling Day events και αμέσως κατάλαβα πως βρήκα αυτό που έψαχνα!\nΟι λεπτομέρειες, το κομψό αποτέλεσμα και ο επαγγελματισμος που συνάντησα ξεπέρασαν τις προσδοκίες μου ενώ ο Κωνσταντίνος μου ήταν ενθουσιασμενος και ευτυχισμένος.\nΌλα είχαν προβλεφθεί, δεν χρειάστηκε να κάνω τίποτα και δεν περίμενα να είναι τόσο ξεκούραστη η διοργάνωση ενός πάρτυ.\nΤα γλυκά τόσο όμορφα που δεν ήθελες να τα φας – παντού χαριτωμένες πινελιές και λεπτομέρειες που όμως έκαναν τη διαφορά.\nΦρέσκα και πεντανοστιμα όλα – είμαι σίγουρη πως οι καλεσμένοι μας θα μιλάνε για αυτά καιρο.\nΣε ευχαριστούμε πολύ Σοφία που έκανες εκείνη τη μέρα για μας τόσο ξεχωριστή.\nΘα μας μείνει αξέχαστη.\nΑντώνης & Μένια


Στηθόδεσμοι Παντελόνια και κολάν\nελαφριάς, μέτριας ή υψηλής στήριξης σού δίνουν την\nαυτοπεποίθηση που χρειάζεσαι για να αντιμετωπίσεις θριαμβευτικά κάθε πρόκληση.\nΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ NIKE.\nΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΤΑ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΑ ΣΟΥ. Μην χάσεις τα τελευταία νέα, προσφορές και αποκλειστικά προϊόντα από τη Nike. Γράψου σήμερα στα email μας.\nΜπλούζες πόλο Nike


Κάννες 2018: Ο Μαντς Μίκελσεν μιλά στο Flix για το «Arctic» και «εκείνη τη σκηνή στο ντους που θα του χάριζε το Οσκαρ...» | FLIX\nΟ Δανός ηθοποιός - και αναμφισβήτητος γόης - μάς είπε τα πάντα για τα απαιτητικά γυρίσματα του «Arctic» στην Ισλανδία, αλλά και τη μοναδικότητα του «Hannibal» και τη μαγεία μιας κρύας μπίρας!\n13 Μάι 2018 Λήδα Γαλανού\n«Στην υγειά σας, είναι η πρώτη μου για σήμερα...» Ετσι ξεκίνησε τη συνέντευξή μας το Μαντς Μίκελσεν, κραδαίνοντας ένα παγωμένο ποτήρι μπίρας, όχι Κάρλσμπεργκ, της οποίας είναι το διαφημιστικό πρόσωπο στη Δανία, αλλά σίγουρα εξίσου ευχάριστη και δροσερή. Στο τέλος της σύντομης κουβέντας, προχωρώντας για την επόμενη συνέντευξη, αποχαιρέτησε: «Ευχαριστώ πολύ, πάω για την επόμενη μπίρα!».\nΟ Μαντς Μίκελσεν είναι ο διασημότερος Δανός ηθοποιός της εποχής μας, το οποίο δεν λέει πάρα πολλά, είναι όμως, πια, ένας από τους διασημότερους ηθοποιούς παγκόσμια. Με τεράστια γκάμα, μετά από δεκάδες βραβεύσεις στην Ευρώπη και ταινίες από το «Valhala Rising» του Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν, ως «Το Κυνήγι» του Τόμας Βίντερμπεργκ, πέρασε την πόρτα προς το ευρύ κοινό με το «Hannibal», που τον οδήγησε και σε συμμετοχές σε αληθινά blockbusters, όπως το «Doctor Strange» και το «Rogue One: A Star Wars Story».\nΔιαβάστε εδώ την κριτική του Flix: Κάννες 2018 | «Arctic»: Ούτε το πολικό ψύχος δεν μειώνει το hotness του Μαντς Μίκελσεν\nΟ Μίκελσεν βρέθηκε στις Κάννες με το «Arctic», πρώτη ταινία του Τζο Πένα, όπου υποδύεται έναν μοναδικό επιζώντας στη λευκή ερημιά της Αρκτικής (τα γυρίσματα έγιναν στην Ισλανδία), που πρέπει, ωθώντας τις αντοχές του στα άκρα, να τα βάλει με τη φύση για να επιβιώσει. Διαβάστε παρακάτω λίγα απ' όσα είπε ο Μαντς Μίκελσεν στο Flix.\nΟλόκληρη η συνέντευξη του Μαντς Μίκελσεν θα δημοσιευτεί στο Flix με την έξοδο του «Arctic» στις αίθουσες, από τη Weird Wave.\nΔιαβάστε ακόμη: Κάννες 2018: Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ μιλά στο Flix για το «Everybody Knows», τη γυναίκα και... τους Metallica\n«Δεν είμαι μεγαλόσωμος κι έχασα πάρα πολλά κιλά στο γύρισμα, και δεν είχα καν αυτή τη σκηνή του ντους για να κάνω επίδειξη! Ή για να κερδίσω το Οσκαρ, αυτό το "δείτε τι έκανα για την ταινία". Ημουν απλώς κοκκαλιάρης. Οι συνθήκες στο γύρισμα ήταν πολύ σκληρές. Ηταν κρύα, υγρά, φυσούσε πολύ, έχασα δύο πόρτες στο αυτοκίνητό μου, τις πήρε ο αέρας. Αλλά και πνευματικά, ήμουν μόνος μου. Κι είναι βαρετό να είσαι μόνος σου, βρίσκεσαι να επινοείς πράγματα που δεν θέλεις να κάνεις, επειδή βαριέσαι τον εαυτό σου. Πράγματα που δεν είναι αυθεντικά για την ταινία. Ως ηθοποιός δεν βρίσκεσαι συχνά μόνος σου κι αυτό χρειάστηκε να το επεξεργαστώ, ειλικρινά γα να μην χαλάσω την ταινία!»\n«Δεν αναζητώ την πρόκληση στο σινεμά. Αν μ' ενδιέφερε η πρόκληση, θ' ανέβαινα το Εβερεστ γυμνός. Δεν μ' ενδιαφέρει ούτε αν ο σκηνοθέτης μου είναι πρωτοεμφανιζόμενος, αρκεί να έχει αυτή την πείνα για το σινεμά, όσες ταινίες κι αν έχει κάνει πριν. Να μην συμβιβάζεται εύκολα. Το ίδιο που μου άρεσε και στο "Hannibal", ήταν μια έξυπνη, έξυπνη σειρά, ριζοσπαστική κατά τη γνώμη μου, δεν ξέρω αν θα ξαναβρώ τέτοια δουλειά να κάνω. »\nΚάννες 2018, μέρα 2η: Τόπο στα κορίτσια! Και στον Μάρτιν Σκορσέζε...\nΚάννες 2018, μέρα 3η: Γυναικείες υποθέσεις στην Κρουάζετ\nΚάννες 2018, μέρα 4η: Από τον Γκοντάρ στη Chopard!\nΠροηγούμενο Κάννες 2018: Το ιρανικό σινεμά που δεν προδίδει ποτέ στα «3 Πρόσωπα» του Τζαφάρ Παναχί Επόμενο Κάννες 2018: Το «Le Μonde Εst a Τoi» του Ρομέν Γαβρά είναι απολαυστικό από την αρχή ως το τέλος\nTo πάρτι μόλις ξεκίνησε! Δείτε το τρέιλερ για το «Climax» του Γκασπάρ Νοέ


Δραση στο Ωραιοκαστρο: Εσύ μπορείς να έχεις κανάλι;\nΗ απόφαση του ΣτΕ μπορεί να φέρει πολιτικές εξελίξεις, αφού η κυβέρνηση έχει επενδύσει πολλά στην υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών. Η Νέα Δημοκρατία το γνωρίζει αυτό κι έτσι πιέζει για πολιτικές εξελίξεις. Μένει να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα.\nΑνεξαρτήτως των εξελίξεων για τα κανάλια, οι οποίες δεν σχετίζονται καθόλου ούτε με κάποια «ευαισθησία» του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, για την ενημέρωση και για τους εργαζόμενους στα κανάλια, το πάθος τους για τη συζήτηση γύρω από τα κανάλια έχει εξήγηση.\nΗ σχέση πολιτικής και οικονομικής εξουσίας αποτυπώνεται πλήρως στα κυρίαρχα ΜΜΕ. Οι ιδιοκτήτες καναλιών δεν είναι άγνωστοι. Το πάθος, λοιπόν, προκύπτει διότι η κάθε κυβέρνηση θέλει να έχει πρόσβαση (το λιγότερο) στα κανάλια.\nΗ καλύτερη πρόσβαση στα κανάλια είναι η πρόσβαση στην ιδιοκτησία του καναλιού. Όταν, λοιπόν, ο ιδιοκτήτης του καναλιού έχει μια επιχειρηματική δραστηριότητα τέτοιου μεγέθους, τότε δεν μιλάμε για πρόσβαση, αλλά για διασύνδεση πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.\nΔεν έχουμε δει τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ να έχουν τέτοιο πάθος για όλους εκείνους που δεν μπορούν να έχουν ένα κανάλι…\nΓια εκείνους που τα μνημόνια τους, η «αγία» Ευρωπαϊκή Ένωση τους αντιμετωπίζει σαν στατιστικά στοιχεία.\nΓια εκείνους που δεν υπάρχουν στους δείκτες της «ανάπτυξης», παρά μόνο σαν μαγειρεμένα νούμερα για την «απασχόληση».\nΈχετε ακούσει ποτέ τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ (αφού ανέλαβε την κυβέρνηση) και της ΝΔ να δηλώνουν με πάθος την αγωνία τους για τον τρόπο που θα ζήσουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, στη χώρα, με κάτι εκατοντάδες ευρώ, αν έχουν δουλειά κι αν πληρώνονται κάθε μήνα;\nΕμείς δεν έχουμε παρατηρήσει να έχουν τέτοιο πάθος. Είναι λογικό. Οι εκατοντάδες χιλιάδες που η ζωή τους αξίζει κάτι εκατοντάδες ευρώ, το μήνα (κι άμα τα πάρουν) δεν μπορούν να έχουν στην ιδιοκτησία τους κανάλι και ό,τι αυτό σημαίνει. Άρα, δεν μπορεί να προκαλέσουν τέτοιο πάθος.\nΑναρτήθηκε από Ωραιόκαστρο Δράση στις 9:24:00 μ.μ.\nΟι «φθηνοί» εργάτες του Κουβέιτ και τα «σπίτια» το...


Κίτρινα μάτια; - Δείτε τα συμπτώματα και τι πρέπει να προσέχετε! - Πελοποννησιακό Πρακτορείο Ειδήσεων\nΚίτρινα μάτια; - Δείτε τα συμπτώματα και τι πρέπει να προσέχετε!\n« Κρίσεις πανικού: Πώς θα τις διαχειριστούμε σωστά; Πρώτες βοήθειες για τσίμπημα μέλισσας, σφήκας ή σφίγγας ή σφήγκας. Αντιμετώπιση με φυσικά μέσα »


"Ταξίδι στη Χώρα...των Παιδιών!": "Ο Σταγονούλης "πετάει" στα σύννεφα!" - Διασκευή ξενόγλωσσης ιστορίας με θέμα τον κύκλο του νερού\n"Ο Σταγονούλης "πετάει" στα σύννεφα!" - Διασκευή ξενόγλωσσης ιστορίας με θέμα τον κύκλο του νερού\nΣε περιήγησή μου στο Internet εντόπισα σε μια ξενόγλωσση ιστοσελίδα την δημοσίευση μιας εικονογραφημένης ιστορίας σχετικής με το ταξίδι μιας σταγόνας (Drippy the raindrop-To Mountains and back). Πρόκειται για μια ιστορία γραμμένη στα αγγλικά, η οποία μπορεί να διαβαστεί Online ξεφυλλίζοντάς την. Βασισμένη κυρίως στην εικονογράφησή της, επιχείρησα να δημιουργήσω μια διασκευή της, όπου σε κάποια σημεία της ιστορίας χρησιμοποιώ την πλοκή της πρωτότυπης, ενώ κάποια άλλα σημεία αποτελούν μέρος του σεναρίου που δημιούργησα εγώ με σκοπό να της δώσω την μορφή και την εξέλιξη που επιθυμούσα. Της έχω δώσει τον τίτλο "Ο Σταγονούλης "πετάει" στα σύννεφα!". Μπορείτε να την παρουσιάσετε στους μαθητές σας με δυο τρόπους, α) να την εκτυπώσετε και να την διαβάσετε όπως θα κάνατε με ένα οποιοδήποτε άλλο παραμύθι, β) μέσω του η/υ να απομονώσετε τις εικόνες και στη συνέχεια με τη βοήθεια του προγράμματος παρουσιάσεων powerpoint να δημιουργήσετε μια παρουσίαση, όπου τα παιδιά θα παρακολουθούν την εξέλιξη της ιστορίας μέσω του η/υ ενώ εσείς θα τους την αφηγείστε!\nΤην πρωτότυπη ιστορία μπορείτε να την βρείτε πατώντας στον σύνδεσμο\nΕλπίζω να σας αρέσει η διασκευή μου!\nΑναρτήθηκε από ΜΑΡΙΑ ΔΡΑΓΑΣΙΑ στις 15:34\nΕΤΙΚΕΤΕΣ Ο κύκλος του νερού, Παραμύθια - Ιστορίες, Φυσικές Επιστήμες\nxrysa 24 Ιανουαρίου 2012 - 3:40 μ.μ.\nMary Lu 15 Ιανουαρίου 2013 - 5:53 μ.μ.\nΠολύ καλό! Ευχαριστούμε :))


Μεταγραφές… αρχών - Εζήλωσαν δόξαν Θεοδώρας | ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ\nHome » Πολιτική , Featured » Μεταγραφές… αρχών - Εζήλωσαν δόξαν Θεοδώρας\nΜεταγραφές… αρχών - Εζήλωσαν δόξαν Θεοδώρας\nΑπό ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019 | 1:11 π.μ.\nΟ Τσιόδρας ήταν εκπρόσωπος Τύπου του Ποταμιού.\nΟταν το Ποτάμι πήρε μέρος στη συγκρότηση του ΚΙΝΑΛ, υπήρξε από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του εγχειρήματος. Οταν ο Θεοδωράκης τα έσπασε με τη Φώφη, άφησε τις πρώτες μέρες να διαφανεί ότι αυτός θα παραμείνει στο ΚΙΝΑΛ.\nΜετά, ξαναβρέθηκε δίπλα στον Θεοδωράκη για λίγο καιρό και ξαφνικά του κούνησε μαντίλι, επικαλούμενος την αδυναμία του «να ισορροπεί ανάμεσα στις προσωπικές απόψεις και τις\nσυλλογικές αποφάσεις». Το διαζύγιο υπήρξε βελούδινο.\nΕπαγγελματικότατο. Αλλωστε, και οι δυο τους προέρχονται από το χώρο των επαγγελματιών της αστικής δημοσιογραφίας.\nΤο πρωί της περασμένης Τετάρτης, ο Τσιόδρας συναντήθηκε με τον Μητσοτάκη και ανακοινώθηκε ότι θα είναι υποψήφιος με τη ΝΔ στην Α' Αθηνών. Οι ελπίδες του να εκλεγεί δεν είναι πολλές, όμως το ζητούμενο για έναν επαγγελματία είναι να πιάσει δουλειά σ' ένα καλό μαγαζί.\nΑμα κερδηθούν οι εκλογές και ο Κούλης καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση, κανένας Τσιόδρας δε θα πάει χαμένος. Υπάρχουν μπόλικα κρατικά πόστα.\nΚι άμα δε βγει αυτό το σενάριο; Τι είχε, τι έχασε. Περισσότερες πιθανότητες «αποκατάστασης» έχει με τη ΝΔ, παρά με το «πεθαμένο» Ποτάμι ή με το «ημιθανές» ΚΙΝΑΛ.\nΕζήλωσαν δόξαν Θεοδώρας\nΑπό το λεβεντοκόμμα ανακοινώθηκε πως ο πανεπιστημιακός (στο Παρίσι) Δημοσθένης Δαββέτας, πρώην συνεργάτης του Σαμαρά και υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ το 2014 (δεν εκλέχτηκε) «θα δώσει τη μάχη των εκλογών ως υποψήφιος στους εκλογικούς συνδυασμούς του κόμματος με όλες του τις δυνάμεις, για μια ισχυρότερη Ενωση Κεντρώων». Γιατί όχι; Μια ζαριά χωρίς ρίσκο είναι. Μπορεί να μην εκλέχτηκε το 2014 με τη ΝΔ και να εκλεγεί το 2019 με τον Λεβέντη. Κι αν δεν εκλεγεί… τι είχαμε, τι χάσαμε.\nΛέγεται, ότι την πόρτα του λεβεντοκόμματος ετοιμάζεται να διαβεί και η πρώην (για ένα φεγγάρι) βουλευτίνα Χίου της ΝΔ Μαρία Σταυρινούδη. Λογικό το βρίσκουμε. Ο Λεβέντης έχει μεγαλύτερες πιθανότητες από το κόμμα του Βελόπουλου, από το οποίο πέρασε η κ. Σταυρινούδη. Στο κάτω-κάτω, καλύτερη είναι η Θοδώρα η Μεγαλοοικονόμου;\nΑίσθηση σαν αυτή που προκάλεσε η Σταυρινούδη όταν πήγε να ορκιστεί με «ειδική» ενδυμασία («Ωχ, Παναγία μου και Χριστέ μου», είχε αναφωνήσει ο προεδρεύων Τραγάκης, ξεχνώντας ότι το μικρόφωνό του ήταν ανοιχτό), δεν έχει προκαλέσει καμιά Θοδώρα.


Σκάνδαλο στοιχηματισμού: Το ποδόσφαιρο έχει ενεργοποιήσει μια έρευνα για το Mohelnice\nNovember 13, 2016 Sázení\n«Μια ένδειξη του τμήματος φθινόπωρο αποδείχθηκε τόσο σοβαρή ώστε να μετατραπεί στην αστυνομία με το αίτημα για έρευνα,» δήλωσε ο John Pauly, διευθυντής του νομικού τμήματος του συλλόγου ποδοσφαίρου.\n«Αυτό που μπορώ να πω είναι συντριπτική καινοτομία «, απάντησε ο Ιγκόρ Machálek, Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής Mohelnice. Αρχική\nτα υλικά και μαρτυρίες που Mlada Fronta Dnes διαθέτει, δείχνουν σαφώς ότι τα αποτελέσματα της Τσεχίας συμμορίες ποδοσφαιρικό στοίχημα επιρροή στην Ασία.\nΒρέθηκε τουλάχιστον Mohelnice, η οποία παίζει τον τρίτο μεγαλύτερο διαγωνισμό. Το φθινόπωρο θα πρέπει να επηρεαστούν από τουλάχιστον δύο αγώνες, αλλά προφανώς είναι γεμάτη με χταπόδι Οι αγώνες στοίχημα ποδόσφαιρο πολύ περισσότερο.\n«Η κατάσταση είναι δραματική παντού.Κατά τη διάρκεια ενός έτους, καταγράψουμε πάνω από 700 ύποπτες εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο και όλες τις αθλητικές δραστηριότητες. Στο ποδόσφαιρο, η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο «λέει ο ιταλός δικηγόρος Francesco Baranca, του οποίου η εταιρεία FederBet ένα δόλιων πρακτικών στοίχημα ασχολείται.\n» σύστημα παρακολούθησης μας βασίζεται στις πιθανότητες παρακολούθησης στοιχημάτων στις διάφορες αγορές και τις εκθέσεις που έλαβε από μας Συνεργάτες στοιχημάτων.Αν τα ποσοστά τρελαθώ ή να έχουν ασυνήθιστες αλλαγές που λαμβάνουν χώρα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια δυνητικά χειραγωγείται γεγονότα «, λέει ο Baranca.\nΤο φθινόπωρο, μεταξύ άλλων συνάντησε περίεργα αποτελέσματα Mohelnice ή Valasske Mezirici, που παίζει επίσης η τρίτη στο πρωτάθλημα. Και, επίσης, να αγώνες στο κατώτερο και junior πρωταθλήματα.\nΗ Mohelnici όμως, αποδείχθηκε πιο εθνικές ενώσεις, διότι το καλοκαίρι ο σύλλογος έχει εισέλθει στην κινεζική εταιρεία Anping, η οποία για παρατυπίες στοίχημα (ο αγγλικός όρος είναι «στημένων αγώνων») ερεύνησε ήδη Πορτογαλία ή την Ιρλανδία.Ακόμα και όταν ένας κινέζος επενδυτής αγόρασε πληκτικός ομάδα από τις χαμηλότερες κατηγορίες στις οποίες θα μπορούσαν να ποντάρουν στις ασιατικές διαδικτυακές πύλες.\n«Σε Mohelnice θεωρούν ιδιαίτερα σοβαρό εισόδου κινεζική εταιρεία Anping, η οποία από μόνη της δημιουργεί υποψίες. Η εταιρεία είναι γνωστή. Έτσι βλέπουμε την κατάσταση πολύ εντατικά, «λέει ο Pauly.\nασιατικές εταιρείες στοιχημάτων ειδικεύονται σε αυτά τα μικρά πράγματα που μπορεί να είναι στο γήπεδο σε πραγματικό χρόνο μάλλον εύκολα» ασφαλείς». Παρά το γεγονός ότι sázkovky από την Ασία δεν μπορεί να λειτουργήσει στην τσεχική αγορά, διότι μετά την αλλαγή του νόμου λαχείο δεν είχε πάρει άδεια, Τσεχική παίκτες μπορούν να χρησιμοποιούν τεχνάσματα για αρκετές ασιατικές «ζωντανά» μαθήματα.\n“Είναι σαν μια πανούκλα.Στοίχημα μηχανορραφίες συμβαίνει στην Τσεχική Δημοκρατία για πολλά χρόνια μέσα από διάφορους διαγωνισμούς και κανείς δεν κάνει τίποτα γι ‘αυτό «, δήλωσε ο Mohelnice προπονητή Ντούσαν Žmolík.\nAnping να πέσουμε η ομάδα έφερε αρκετοί νέοι Κινέζοι παίκτες, η λετονική κεντρικός αμυντικός, ο οποίος επρόκειτο να στοιχήματα διερευνηθεί το περασμένο έτος στην ιρλανδική ομάδα Athlone, ή νέο αθλητικό διευθυντή Premysl Bubu. Λετονίας ήδη Mohelnici δεν το κάνει.\nΤσεχία ποδοσφαίρου αγωνίζεται με την κακή στοιχήματα στο παρελθόν, το Σεπτέμβριο του 2013, η αστυνομία συνέλαβε δώδεκα παίκτες κάτω ανταγωνισμού και υπάρχει η υποψία ότι το στοίχημα με δική αγώνες του, και να έχουν επηρεάσει τα αποτελέσματα.Αργότερα οι κατηγορίες ενώθηκαν.\nΟ επικεφαλής μιας οργανωμένης ομάδας ήταν ένας άνθρωπος από την Ασία, οι οποίοι μέσω ενδιάμεσου φορέα να επηρεάσει το Σλοβακίας και της Τσεχίας ποδοσφαιριστές.\nΗ υπόθεση ασχολήθηκε με την πειθαρχική επιτροπή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και τα δικαστήρια, τα αποτελέσματα ήταν πρόστιμο, αναστολή στο ποδόσφαιρο και καταδίκης υπό όρους φυλάκισης.


Τρελή κούρσα σε πετρέλαιο, αέριο και ρεύμα – Τιμές που ζαλίζουν! | ΝΕΑ ΠΙΕΡΙΑΣ\nΕπικαιρότητα Οικονομία πετρελαιο\nΤρελή κούρσα σε πετρέλαιο, αέριο και ρεύμα – Τιμές που ζαλίζουν!\nΣε αδιανόητα ύψη κινούνται οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η παγκόσμια αγορά βιώνει το μεγαλύτερο σοκ εδώ και δεκαετίες. Τα ιστορικά ρεκόρ δεν φαίνεται να σταματούν εδώ, καθώς καταρρίπτεται το ένα μετά το άλλο.\nΣοκ και δέος από τις τιμές στην ενέργεια, επιβεβαιώνοντας μέρα την ημέρα τις συντριπτικές συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία. Ηλεκτρικό ρεύμα, βενζίνη, πετρέλαιο, φυσικό αέριο και σιτηρά έχουν πάρει «φωτιά».\nΟι τιμές του φυσικού αερίου για το συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης παραδόσεως Απριλίου στο Ολλανδικό hub TTF βρέθηκαν σε ιστορικό υψηλό, έως και 345 ευρώ/MWh, σημειώνοντας αύξηση 79%, προτού αποκλιμακωθούν στα 215 ευρώ με την λήξη της χθεσινής συνεδρίας.\nΕτικέτες Επικαιρότητα Οικονομία πετρελαιο