Η δομή του βρογχοπνευμονικού συστήματος - Λαρυγγίτιδα July\nΔΙΑΛΕΞΗ. ΠΡΟΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ. Μέθοδοι αναπνευστικής εξέτασης\nΗ δομή και η λειτουργία του βρογχοπνευμονικού συστήματος. Το βρογχοπνευμονικό σύστημα αποτελείται από τους πνεύμονες και τους αεραγωγούς.\nΟι αεραγωγοί αποτελούνται από το άνω (μύτη, ρινοφάρυγγα, λάρυγγα), κάτω (τραχεία, διχαλωτή, διέρχεται στους δεξιούς και αριστερούς βρόγχους) και την αναπνευστική τομή (βρογχιόλια, κυψελίδες και κυψελίδες.\nΗ βλεννογόνος μεμβράνη της αναπνευστικής οδού αντιπροσωπεύεται από ένα επιθήλιο ψευδο-πολλαπλών σειρών με ένα στρώμα, το οποίο αποτελείται από τρεις τύπους κυττάρων που βρίσκονται στην υπόγεια μεμβράνη:\n1. βιτρίνα ή ασβέστη. Στην επιφάνειά του, που βλέπει στον αυλό των αεραγωγών, υπάρχουν βλεφαρίδες (σε κάθε κελί έως 200), οι οποίες ταλαντεύονται με ρυθμό 14-15 κινήσεις ανά δευτερόλεπτο,\n2. Κύτταρα κυττάρων - ένα στα 5 κύτταρα με ακτινοβολία. Αυτά τα κύτταρα εκκρίνουν ένα μυστικό (βλέννα, βλεννίνη), το οποίο είναι γλυκοπρωτεΐνη και έχει προστατευτική λειτουργία. Εκτός από τα κύπελλα, εκκρίσεις βλεννογόνου (έως 50 ml ανά ημέρα) παράγονται επίσης από ειδικούς αδένες που βρίσκονται στο υποβλεννογόνο στρώμα. Οι αγωγοί αυτών των αδένων ανοίγουν στον αυλό των βρόγχων.\n3. βασικό και ενδιάμεσο. Αυτά τα κύτταρα μετατρέπονται σε κύπελλο ή ακτινοβολούν μετά το θάνατο του τελευταίου.\nΟι βλεφαρίδες έχουν σχεδιαστεί για να μετακινούν εκκρίσεις από κάτω προς τα πάνω. Ταχύτητα διαδρομής από 1 έως 20mm / min. Η κίνηση της έκκρισης προς τα πάνω ονομάζεται μεταφορά βλεννογόνου (συνώνυμα: κάθαρση κυτταρικής βλεννογόνου, καθαρισμός). Μαζί με αυτό, οι ξένες ακαθαρσίες και μικροοργανισμοί που παγιδεύονται στον αέρα απομακρύνονται από την αναπνευστική οδό.\nΟι βρογχικές εκκρίσεις που έχουν φτάσει στον λάρυγγα καταπίνονται.\nΑπό τις κυψελίδες και τα βρογχιόλια, όπου δεν υπάρχουν βλεφαρίδες, το μυστικό αφαιρείται κατά τη διάρκεια του βήχα.\nΤο μυστικό περιλαμβάνει ανοσοσφαιρίνες (αντισώματα), συμπλήρωμα, αναστολείς ενζύμων (α 1 -αντιτρυψίνη, α 2 –Μακρογλοβουλίνη), ικανή να καταστέλλει την ενζυματική δράση μικροβιακών κυττάρων, ιντερφερόνη (αντιική προστασία), το ένζυμο λυσοζύμη (λύει τις μεμβράνες μικροβιακών κυττάρων). Αυτές οι ουσίες παρέχουν τοπική ανοσολογική προστασία της αναπνευστικής οδού.\nΣτο υποβρύχιο στρώμα των βρόγχων, βρίσκονται συστάδες λεμφοκυττάρων, που ονομάζονται λεμφοειδής ιστός που σχετίζεται με βρόγχο (BALT). Το BALT εφαρμόζει τοπική ανοσία ιστού.\nΣτην υποβλεννογόνα των βρόγχων υπάρχουν ιστιοκύτταρα - πηγές ηπαρίνης και ισταμίνης.\nΠτύελα - παθολογική βρογχική έκκριση που εκκρίνεται με βήχα.\nΣε ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος, παράγεται έως και 400 ml / ημέρα.\nΟι πνεύμονες είναι ζευγαρωμένα όργανα μιας ιδιόμορφης δομής που βρίσκεται στην υπεζωκοτική κοιλότητα. Η υπεζωκοτική κοιλότητα είναι ένας χώρος με σχισμές, που αποτελείται από δύο φύλλα - βρεγματική και σπλαχνική. Το εσωτερικό στρώμα του υπεζωκότα αποτελείται από επιθηλιακά κύτταρα (μεσοθήλιο). Η υπεζωκοτική κοιλότητα περιέχει πάντα 1-2 ml υγρού, το οποίο δρα ως λιπαντικό. Υπάρχουν κορυφές, βάσεις, πλευρικές, μεσαίες και διαφραγματικές επιφάνειες, πρόσθια και κάτω άκρη των πνευμόνων. Η σπλαχνική υπεζωκότα χωρίζει τους πνεύμονες σε λοβούς: αριστερά - προς τα πάνω και κάτω, τα δεξιά - προς τα άνω, μεσαία και κάτω. Οι λοβοί χωρίζονται σε κωνικά τμήματα, οι κορυφές των οποίων κατευθύνονται προς την πύλη των πνευμόνων. Η πύλη ή οι ρίζες των πνευμόνων είναι το μέρος όπου εισέρχονται οι βρόγχοι, η πνευμονική αρτηρία και η έξοδος της πνευμονικής φλέβας. Το τμήμα περιλαμβάνει τον βρόγχο, έναν κλάδο της πνευμονικής αρτηρίας και ένα τμήμα του πνευμονικού παρεγχύματος.\nΟι κυψελίδες είναι ένας ιερός σχηματισμός, που αποτελείται από τρεις τύπους πνευμονοκυττάρων.\nΤα πνευμονοκύτταρα του πρώτου τύπου, μαζί με τη βασική μεμβράνη και το ενδοθήλιο των αιμοφόρων αγγείων, σχηματίζουν ένα φράγμα αέρα-αίματος. Μέσω αυτού, συμβαίνει ανταλλαγή αερίων μεταξύ αίματος και αέρα..\nΤα πνευμονοκύτταρα του δεύτερου τύπου (κύτταρα Clara) παράγουν ένα επιφανειοδραστικό (συνώνυμο: αντι-telelectic παράγοντας) - ένα σύμπλεγμα φωσφολιπιδίων-γλυκοπρωτεϊνών. Ένα λεπτό στρώμα τασιενεργού ευθυγραμμίζει την εσωτερική επιφάνεια των κυψελίδων και το προστατεύει από δυσμενείς επιπτώσεις. Το επιφανειοδραστικό έχει επιφανειακή δραστηριότητα και αποτρέπει την κατάρρευση των κυψελίδων κατά την εκπνοή. Επιπλέον, η επιφανειοδραστική ουσία διευκολύνει τη διάχυση του οξυγόνου και την ανταλλαγή αερίων, δημιουργεί την ελαστική πρόσφυση του πνεύμονα. Το τασιενεργό ρυθμίζει τις ρεολογικές ιδιότητες των βρογχικών εκκρίσεων, διευκολύνοντας την κίνησή του και την απελευθέρωσή του από την αναπνευστική οδό.\nΤα πνευμονοκύτταρα τρίτου τύπου συνήθως δεν ανιχνεύονται. Εμφανίζονται μόνο κατά τη στασιμότητα του αίματος στους πνεύμονες και λειτουργούν ως μικροαντλίες.\nΟ αυλός των κυψελίδων περιέχει κυψελιδικούς μακροφάγους. Πρόκειται για κύτταρα προέλευσης μυελού των οστών, που ανήκουν στο σύστημα μονοκυτταρικών μακροφάγων και εκτελούν προστατευτική λειτουργία.\nΗ πνευμονική ακμή - η λειτουργική μονάδα του πνεύμονα - αποτελείται από διάφορες κυψελίδες, έναν κυψελιδικό βρόγχο (βρογχιόλια) και ένα τριχοειδές δίκτυο.\nΣυμβατικά, ο πνευμονικός ιστός, όπως και άλλα παρεγχυματικά όργανα, χωρίζεται σε τρεις ενότητες: παρεγχύμα, διάμεσος (διάμεσος) ιστός, στρώμα. Το παρέγχυμα είναι το λειτουργικό μέρος του πνεύμονα. Περιλαμβάνει πνευμονική ακμή. Το ενδιάμεσο είναι ένα βοηθητικό μέρος του οργάνου. Αντιπροσωπεύεται από αγγεία, νεύρα, βρόγχους. Υπάρχουν στενές σχισμές στο διάμεσο στο οποίο μπορεί να συσσωρευτεί υγρό. Το στρώμα είναι ο συνδετικός ιστός, ο σκελετός του οργάνου, στον οποίο συνδέονται τα άλλα δύο μέρη.\nΥπάρχουν ενδοκρινοκύτταρα στο πνευμονικό παρέγχυμα. Παράγουν βιολογικά δραστικές ουσίες πρωτεϊνικής φύσης, οι οποίες εμπλέκονται στη ρύθμιση της πνευμονικής λειτουργίας (βομβεσίνη, αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο, συγγενείς).\nΗ παροχή αίματος στους πνεύμονες πραγματοποιείται μέσω των πνευμονικών και των βρογχικών αρτηριών. Οι πνευμονικές αρτηρίες, τα τριχοειδή αγγεία και οι φλέβες αποτελούν την πνευμονική κυκλοφορία. Αίμα που ρέει μέσω των πνευμονικών φλεβών και κορεσμένο με οξυγόνο εισέρχεται στον αριστερό κόλπο Η πνευμονική αρτηρία φεύγει από τη δεξιά κοιλία και εισέρχεται στους πνεύμονες. Μεταφέρει αίμα με περίσσεια διοξειδίου του άνθρακα.\nΗ εντόπιση των πνευμόνων πραγματοποιείται από τα συμπαθητικά και τα κολπικά νεύρα. Στην επιφάνεια των κυττάρων του επιθηλίου των βρόγχων και των αγγείων των πνευμόνων, β 2 και αδρενοϋποδοχείς. Η διέγερση των α-αδρενεργικών υποδοχέων προκαλεί σπασμό των βρόγχων και των αρτηρίων, ενώ η διέγερση του β 2 -υποδοχείς - η επέκτασή τους.\nΗ αναπνοή ρυθμίζεται από το αναπνευστικό κέντρο που βρίσκεται στο μυελό oblongata.\nΟι λειτουργίες των πνευμόνων χωρίζονται σε αναπνευστικές και μη αναπνευστικές..\nΗ αναπνοή πραγματοποιείται λόγω των αναπνευστικών μυών: εισπνοή λόγω του διαφράγματος, των μεσοπλεύρων μυών, εκπνοή - λόγω της ελαστικής πρόσφυσης του τασιενεργού και των ελαστικών ινών του συνδετικού ιστού του στρώματος των πνευμόνων - ελαστική πρόσφυση του πνεύμονα. Η αναγκαστική αναπνοή εμπλέκει άλλους μυς στο στήθος και την κοιλιά.\nΜη αναπνευστικές λειτουργίες των πνευμόνων:\n1) μεταβολικός: δέσμευση, αναστολή (απενεργοποίηση), απόθεση και απέκκριση βιολογικά δραστικών ουσιών - σεροτονίνη, προσταγλανδίνες, βραδυκινίνη, νορεπινεφρίνη, ακετυλοχολίνη, ισταμίνη, ηπαρίνη, πλασμινογόνο, αποπρωτεΐνη. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ενδογενής πνευμονική διήθηση.\n2) διήθηση: παγίδα για σωματίδια που εισέρχονται με τον εισπνεόμενο αέρα - εξωγενή διήθηση,\n3) θερμορυθμιστική: μεταφορά θερμότητας κατά την αναπνοή,\n4) εκκριτική: παραγωγή βρογχικών εκκρίσεων,\n5) ενδοκρινικό: σύνθεση και απελευθέρωση βιολογικά δραστικών ουσιών,\n6) αναρρόφηση: ατμός αιθέρα, αιθανόλη, ιώδιο, φώσφορος, υδράργυρος, φάρμακα,\n7) συνθετικό: σύνθεση επιφανειοδραστικού,\n8) συμμετοχή στην πήξη του αίματος - παραγωγή της αποπρωτεΐνης III του παράγοντα πήξης,\n9) αιμοδυναμική - μια παράκαμψη (σύνδεση) μεταξύ της δεξιάς και της αριστερής καρδιάς,\nΟργάνωση του ανθρώπινου βρογχοπνευμονικού συστήματος. Αξία και λειτουργία (σελίδα 1 από 2)\nΚρατική Ιατρική Ακαδημία Αστραχάν\nΤμήμα Ξένων Γλωσσών με Μαθήματα Λατινικών\nΚαθηγητής Tatarinova L.A..\nΕκπαιδευτική ερευνητική εργασία πάνω στο θέμα\n«Οργάνωση του ανθρώπινου βρογχοπνευμονικού συστήματος. Αξία και συνάρτηση "\nΕτοιμάστηκε από μαθητή της ομάδας 205\nΔιάφοροι επαγγελματίες του ιατρικού τομέα χρησιμοποιούν συχνά τον όρο «βρογχοπνευμονικό σύστημα» κατά την αξιολόγηση και την ερμηνεία του ερευνητικού τους έργου και των παρόμοιων. Στην προπαιδαγωγική των εσωτερικών ασθενειών και την κλινική διάγνωση της παθολογίας του ανθρώπινου αναπνευστικού συστήματος, οι ασθένειες και οι παθολογίες του ανθρώπινου βρογχοπνευμονικού συστήματος διακρίνονται ξεχωριστά και λαμβάνονται υπόψη..\nΣτην ανατομική και φυσιολογική άποψη, μπορούμε να θεωρήσουμε το βρογχοπνευμονικό σύστημα ως ένα σύνολο ξεχωριστών οργάνων και λειτουργικών υποσυστημάτων, αντίστοιχα, σε ένα μόνο λειτουργικό σύστημα ανθρώπινων αναπνευστικών οργάνων, το οποίο, μαζί με το κυκλοφορικό σύστημα, παρέχει αναπνοή σε όλες τις αισθήσεις της λέξης..\nΛοιπόν, λειτουργικά, το βρογχοπνευμονικό σύστημα σχηματίζεται από τους κάτω αεραγωγούς, τη ζώνη μετάβασης και την περιοχή ανταλλαγής αερίων. Ο αεραγωγός είναι ο χώρος που παρέχει ατμοσφαιρικό αέρα στην περιοχή ανταλλαγής αερίου. Αυτά τα μονοπάτια αντιπροσωπεύονται από την τραχεία, τους δύο κύριους βρόγχους και τα βρογχιόλια έως τη 16η γενιά. Η τραχεία ξεκινά στο κάτω άκρο του λάρυγγα και κατεβαίνει στην κοιλότητα του θώρακα, το τοίχωμα της σχηματίζεται από συνδετικό ιστό και χόνδρο. Ο χόνδρος σχηματίζει ατελείς δακτυλίους. Τα μέρη που γειτνιάζουν με τον οισοφάγο αντικαθίστανται από έναν ινώδη σύνδεσμο. Στην περιοχή του 4ου θωρακικού σπονδύλου, εμφανίζεται μια διακλάδωση τραχείας και 2 κύριοι βρόγχοι αναχωρούν από αυτήν σχεδόν σε ορθή γωνία: δεξιά και αριστερά. Ο δεξιός βρόγχος είναι συνήθως μικρότερος και φαρδύτερος από το αριστερό. Οι βρόγχοι χωρίζονται διχοτομικά σε τμηματικά, υποτομεακά και ούτω καθεξής έως και 16 παραγγελίες, τελικά σχηματίζεται ένα τραχειοβρογχικό "δέντρο". Μέχρι τη 16η γενιά, τα βρογχιόλια δεν έχουν κυψελίδες. Από τον λάρυγγα έως τα τερματικά βρογχιόλια, οι σωλήνες είναι επενδεδυμένοι με επικεφαλής επιθήλιο. Κατά την εισπνοή, η χωρητικότητα των αεραγωγών αυξάνεται ως αποτέλεσμα της επέκτασης των βρόγχων, η αεροδυναμική αντίσταση μειώνεται και συμβαίνει η ενέργεια της εισπνοής. Και στο τέλος της εκπνοής, τα μονοπάτια στενεύουν και αποβάλλουν τον εκπνεόμενο αέρα..\nΗ ζώνη μετάβασης είναι αναπνευστικά βρογχιόλια (17-19 γενιές), έχουν κυψελίδες, ο αέρας τους είναι κοντά στον κυψελιδικό χημικό σχηματισμό. Η ζώνη ανταλλαγής αερίων είναι οι τελευταίες τέσσερις γενιές βρογχιόλης (20-23), όπου η ανταλλαγή αερίων μεταξύ κυψελιδικού αέρα και αίματος πραγματοποιείται άμεσα. Αυτή η περιοχή βρίσκεται στους πνεύμονες. Γενικά, οι πνεύμονες μοιάζουν με σπογγώδεις, πορώδεις, κωνικούς σχηματισμούς που βρίσκονται και στα δύο μισά της θωρακικής κοιλότητας. Το μικρότερο δομικό στοιχείο του πνεύμονα - το λοβό αποτελείται από το τερματικό βρογχιόλιο που οδηγεί στο πνευμονικό βρογχιόλιο και τον κυψελιδικό σάκο. Τα τοιχώματα του πνευμονικού βρογχίου και του κυψελιδικού σάκου σχηματίζουν κυψελίδες. Αυτή η δομή των πνευμόνων αυξάνει την αναπνευστική τους επιφάνεια, η οποία είναι 50-100 φορές μεγαλύτερη από την επιφάνεια του σώματος. Τα τοιχώματα των κυψελίδων αποτελούνται από ένα μόνο στρώμα επιθηλιακών κυττάρων και περιβάλλονται από πνευμονικά τριχοειδή αγγεία. Ο αέρας στον κυψελίδα διαχωρίζεται από το αίμα στο τριχοειδές:\nτριχοειδές τοίχωμα και σε ορισμένες περιπτώσεις\nενδιάμεσο στρώμα μεταξύ τους.\nΑυτές οι κατασκευές αναφέρονται συλλογικά ως φράγμα αεραγωγών. Η εσωτερική επιφάνεια των κυψελίδων επικαλύπτεται με επιφανειοδραστικό επιφανειοδραστικό. Αυτή η ουσία αποτρέπει την κατάρρευση των κυψελίδων.\nΟι πνεύμονες καλύπτονται εξωτερικά με ένα λεπτό περίβλημα συνδετικού ιστού, τον υπεζωκότα. Η εξωτερική (βρεγματική) πλευρική γειτνιάζει με την εσωτερική επιφάνεια του θωρακικού τοιχώματος και το διάφραγμα, η εσωτερική (σπλαχνική) στρώση καλύπτει τον πνεύμονα. Το κενό μεταξύ των φύλλων ονομάζεται υπεζωκοτική κοιλότητα. Όταν το στήθος κινείται, το εσωτερικό στρώμα συνήθως ολισθαίνει εύκολα πάνω από το εξωτερικό. Η πίεση στην υπεζωκοτική κοιλότητα είναι πάντα μικρότερη από την ατμοσφαιρική (αρνητική). Ο κοιλιακός χώρος μεταξύ των πνευμόνων ονομάζεται μεσοθωράκιο. περιέχει την τραχεία, τον θύμο αδένα (θύμο αδένα) και την καρδιά με μεγάλα αγγεία, λεμφαδένες και τον οισοφάγο.\nΜαζί με όλα τα άλλα στοιχεία του αναπνευστικού και του κυκλοφορικού συστήματος, το βρογχοπνευμονικό σύστημα εκτελεί μια σειρά σημαντικών λειτουργιών:\n1. Ανταλλαγή αερίων μεταξύ του περιβάλλοντος και των πνευμόνων, η οποία συνήθως αναφέρεται ως "πνευμονικός αερισμός".\n2. Ανταλλαγή αερίων μεταξύ των κυψελίδων των πνευμόνων και του αίματος (πνευμονική αναπνοή).\n3. Ανταλλαγή αερίων μεταξύ αίματος και ιστών.\n4. Τέλος, τα αέρια περνούν μέσα στον ιστό σε χώρους κατανάλωσης (για O2) και από χώρους σχηματισμού (για CO2) (κυτταρική αναπνοή). Η απώλεια οποιασδήποτε από αυτές τις τέσσερις διαδικασίες οδηγεί σε αναπνευστικές διαταραχές και αποτελεί κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή..\nΙΙ. Χαρακτηριστικά του βρογχοπνευμονικού συστήματος ενός νεογέννητου.\nΜέχρι το τέλος του 5ου μήνα ενδομήτριας ανάπτυξης, οι αδύναμες αναπνευστικές κινήσεις του θώρακα γίνονται αισθητές - στην αρχή σπάνιες και αργότερα πιο συχνές - έως και 30-40 ανά λεπτό. Οι πνεύμονες ενός νεογέννητου είναι χαμηλού ελαστικού, σχετικά μεγάλοι. Το τέντωμα κατά την εισπνοή αυξάνει τον όγκο τους κατά μόλις 11-15 ml. Για να ικανοποιηθεί η πολύ υψηλή ζήτηση οξυγόνου του σώματος, η αναπνοή του νεογέννητου πρέπει να είναι πολύ συχνή. Σε κατάσταση ηρεμίας, η συχνότητά τους φτάνει τα 50-60 ανά λεπτό και ο λεπτός όγκος αναπνοής υπερβαίνει τα 600 ml. Με την αύξηση της ζήτησης οξυγόνου κατά τη διάρκεια της κραυγής ή της σωματικής δραστηριότητας, ο όγκος των αναπνευστικών κινήσεων, εάν αλλάξει, είναι εξαιρετικά ασήμαντος και συνεπώς μια αύξηση στον όγκο των λεπτών συμβαίνει λόγω της αύξησής τους σε 100-150 ανά λεπτό. Αλλαγές στη συχνότητα των αναπνευστικών κινήσεων μπορούν να παρατηρηθούν όχι μόνο όταν το παιδί είναι ενθουσιασμένο, αλλά και κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης. Ένας ακανόνιστος ρυθμός αναπνευστικών κινήσεων είναι χαρακτηριστικός ολόκληρης της βρεφικής ηλικίας. 8-10 ημέρες μετά τη γέννηση, ο όγκος των πνευμόνων αυξάνεται ελαφρώς. Η ανάπτυξη των πνευμόνων συμβαίνει κυρίως λόγω της διακλάδωσης των μικρών βρόγχων και ιδιαίτερα του σχηματισμού νέων πνευμονικών κυστιδίων. Μέχρι το τέλος του 1ου έτους, το βάρος των πνευμόνων φτάνει τα 150 g και ο όγκος τους είναι έως 250-280 ml.\nΙΙΙ. Συγγενής παθολογία και ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος\n1. Συνδυασμένη παραβίαση πολλών δομών\n1. 1. Γήρανση του πνεύμονα ή του λοβού. Απλασία του πνεύμονα ή του λοβού.\n1. 2. Πρόσθετοι λοβοί του πνεύμονα\n2. Διαταραχές της βρογχοεπιθηλιακής διακλάδωσης\n2. 1. Τραχειοβρογχομεγαλία\n2. 2. Στενώσεις της τραχείας και των βρόγχων\n3. Ανωμαλίες των πνευμονικών και βρογχικών αγγείων\nΈνα παιδί μπορεί να μολυνθεί στη μήτρα εάν η μητέρα έχει ασθένειες της ουρογεννητικής σφαίρας, υποξία ή ασφυξία, παθολογία του αναπνευστικού συστήματος του παιδιού διαδραματίζει ρόλο. Όταν μολυνθεί ενδομήτρια, αναπνευστικές διαταραχές εντοπίζονται στα πρώτα λεπτά της ζωής. Κατά κανόνα, υπάρχει ασφυξία, δύσπνοια, θορυβώδης αναπνοή, αύξηση της θερμοκρασίας κατά τις πρώτες 2-3 ημέρες, αύξηση των συμπτωμάτων της αναπνευστικής ανεπάρκειας. Συμπτώματα και πορεία, ανάλογα με το παθογόνο. Στην πνευμονία που προκαλείται από αναπνευστική συγκυτική λοίμωξη (ένας τύπος ιού), η δυσκολία στην αναπνοή είναι συχνή. με λοίμωξη αδενοϊού - επιπεφυκίτιδα, ρινική καταρροή, υγρό βήχα, έντονο συριγμό. με γρίπη - επηρεάζεται το νευρικό σύστημα. Η πρόγνωση εξαρτάται από τη σοβαρότητα της κατάστασης, την παρουσία ταυτόχρονων ασθενειών. Με επαρκή θεραπεία και απουσία άλλης παθολογίας, η κατάσταση βελτιώνεται εντός 2-3 εβδομάδων..\nΜία από τις πιο συχνές ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος είναι η δύσπνοια, που χαρακτηρίζεται από αλλαγές στη συχνότητα, το βάθος και τον ρυθμό της αναπνοής. Η δύσπνοια μπορεί να συνοδεύεται τόσο από μια απότομη αύξηση του ρυθμού αναπνοής, όσο και από τη μείωση της, μέχρι τη διακοπή της. Ανάλογα με τη φάση της αναπνοής που είναι δύσκολη, η αναπνευστική δύσπνοια διακρίνεται (εκδηλώνεται με δυσκολία στην αναπνοή, για παράδειγμα, με στένωση της τραχείας και μεγάλους βρόγχους), αναπνευστική δύσπνοια (που χαρακτηρίζεται από δυσκολία στην εκπνοή, ιδίως με σπασμό μικρών βρόγχων και συσσώρευση ιξωδών εκκρίσεων στον αυλό τους) και αναμιγνύεται. Δύσπνοια εμφανίζεται σε πολλές οξείες και χρόνιες ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος. Ο λόγος για την εμφάνισή του στις περισσότερες περιπτώσεις προκύπτει με μια αλλαγή στη σύνθεση αερίου του αίματος - αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα και μείωση του οξυγόνου, που συνοδεύεται από μετατόπιση του pH του αίματος στην όξινη πλευρά, επακόλουθο ερεθισμό των κεντρικών και περιφερειακών χημειοϋποδοχέων, διέγερση του αναπνευστικού κέντρου και αλλαγές στη συχνότητα και το βάθος της αναπνοής. Η δύσπνοια είναι η κύρια εκδήλωση αναπνευστικής ανεπάρκειας - μια κατάσταση στην οποία το εξωτερικό αναπνευστικό σύστημα ενός ατόμου δεν μπορεί να παρέχει μια φυσιολογική σύνθεση αερίου αίματος ή όταν αυτή η σύνθεση διατηρείται μόνο λόγω υπερβολικού στρες ολόκληρου του συστήματος εξωτερικής αναπνοής. Η αναπνευστική ανεπάρκεια μπορεί να εμφανιστεί έντονα (για παράδειγμα, όταν ο αεραγωγός κλείνει από ξένο σώμα) ή χρόνια, βαθμιαία αυξάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα (για παράδειγμα, με πνευμονικό εμφύσημα).\nΑιμόπτυση και πνευμονική αιμορραγία. Η αιμόπτυση είναι η έκκριση των πτυέλων που αναμιγνύεται ομοιόμορφα με το αίμα (για παράδειγμα, "σκουριασμένο" πτύελο με κρουσμένη πνευμονία, πτύελα με τη μορφή "βατόμουρου βατόμουρου" για καρκίνο του πνεύμονα) ή βρίσκεται σε ξεχωριστές φλέβες). Η απόρριψη μέσω της αναπνευστικής οδού σημαντικής ποσότητας αίματος (με κηλίδες βήχα, λιγότερο συχνά - συνεχής ροή) ονομάζεται πνευμονική αιμορραγία. Η αιμόπτυση και η πνευμονική αιμορραγία συμβαίνουν συχνότερα σε κακοήθεις όγκους, γάγγραινα, πνευμονικό έμφραγμα, φυματίωση, βρογχιεκτασία, πνευμονικό τραύμα και τραυματισμούς, καθώς και σε μιτροειδείς καρδιακές παθήσεις.\nΑπό τότε που η ζωή βγήκε από τη θάλασσα για να προσγειωθεί, το αναπνευστικό σύστημα, το οποίο παρέχει ανταλλαγή αερίων με το εξωτερικό περιβάλλον, έχει γίνει ένα σημαντικό μέρος του ανθρώπινου σώματος. Αν και όλα τα συστήματα του σώματος είναι σημαντικά, είναι λάθος να πιστεύουμε ότι το ένα είναι πιο σημαντικό και το άλλο λιγότερο. Σε τελική ανάλυση, το ανθρώπινο σώμα είναι ένα καλά ρυθμιζόμενο και γρήγορο σύστημα απόκρισης που επιδιώκει να διασφαλίσει τη σταθερότητα του εσωτερικού περιβάλλοντος του σώματος ή την ομοιόσταση.\nΣας συμβουλεύουμε να διαβάσετε προσεκτικά το άρθρο - στο τέλος θα βρείτε ένα διαδραστικό τεστ!\nΤα όργανα του ανθρώπινου αναπνευστικού συστήματος χωρίζονται συμβατικά στους αεραγωγούς, ή στους αγωγούς μέσω των οποίων το μείγμα αέρα εισέρχεται στους πνεύμονες, και στον πνευμονικό ιστό, ή στις κυψελίδες.\nΟι αεραγωγοί χωρίζονται συμβατικά σε άνω και κάτω ανάλογα με το επίπεδο προσάρτησης του οισοφάγου. Τα ανώτερα περιλαμβάνουν:\nτη μύτη και τους παραρρινικούς κόλπους\nΗ κάτω αναπνευστική οδός περιλαμβάνει:\nβρόγχοι των ακόλουθων παραγγελιών\nΗ ρινική κοιλότητα είναι η πρώτη γραμμή στην είσοδο του αέρα στο σώμα. Πολλές τρίχες που βρίσκονται στη βλεννογόνο μεμβράνη της ρινικής κοιλότητας εμποδίζουν σωματίδια σκόνης και καθαρίζουν τον διερχόμενο αέρα. Οι στροβίλοι αντιπροσωπεύονται από μια καλά εφοδιασμένη βλεννογόνο μεμβράνη και, περνώντας από τα συνεστραμμένα στροβιλισμένα, ο αέρας όχι μόνο καθαρίζεται, αλλά θερμαίνεται.\nΕπίσης, η μύτη είναι το όργανο μέσω του οποίου απολαμβάνουμε το άρωμα φρέσκων ψημένων προϊόντων ή μπορούμε να εντοπίσουμε την τοποθεσία μιας δημόσιας τουαλέτας. Και όλα αυτά επειδή οι αισθητηριακοί οσφρητικοί υποδοχείς βρίσκονται στην βλεννογόνο μεμβράνη του ανώτερου ρινικού κόγχου. Η ποσότητα και η ευαισθησία τους έχουν προγραμματιστεί γενετικά, χάρη στις οποίες οι αρωματιστές δημιουργούν αξέχαστες αρώματα.\nΠερνώντας από το στοματοφάρυγγα, ο αέρας εισέρχεται στον λάρυγγα. Πώς τα τρόφιμα και ο αέρας περνούν από τα ίδια μέρη του σώματος και δεν αναμιγνύονται; Κατά την κατάποση, η επιγλωττίδα καλύπτει τους αεραγωγούς και η τροφή εισέρχεται στον οισοφάγο. Εάν η επιγλωττίδα είναι κατεστραμμένη, το άτομο μπορεί να πνιγεί. Η κατάποση τροφής στην αναπνευστική οδό απαιτεί άμεση προσοχή και μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε θάνατο..\nΟ λάρυγγας αποτελείται από χόνδρους και συνδέσμους. Ο λαρυγγικός χόνδρος είναι ορατός με γυμνό μάτι. Ο μεγαλύτερος από τους χόνδρους στο λάρυγγα είναι ο χόνδρος του θυρεοειδούς. Η δομή του εξαρτάται από τις ορμόνες του φύλου και στους άνδρες ωθείται έντονα προς τα εμπρός, σχηματίζοντας ένα μήλο του Αδάμ ή μήλο του Αδάμ. Είναι ο χόνδρος του λάρυγγα που χρησιμεύει ως οδηγός για τους γιατρούς όταν εκτελούν τραχειοτομία ή κωνοτομή - χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται όταν ένα ξένο σώμα ή όγκος εμποδίζει τον αυλό των αεραγωγών και ένα άτομο δεν μπορεί να αναπνεύσει με τον συνηθισμένο τρόπο.\nΕπιπλέον, τα φωνητικά κορδόνια στέκονται στο μονοπάτι του αέρα. Περνώντας από τη γλωττίδα και κάνοντας τα τεντωμένα φωνητικά κορδόνια να τρέμουν, όχι μόνο η λειτουργία του λόγου είναι διαθέσιμη σε ένα άτομο, αλλά και στο τραγούδι. Ορισμένοι μοναδικοί τραγουδιστές μπορούν να κάνουν τους συνδέσμους τους να τρέμουν με συχνότητα 1000 ντεσιμπέλ και να εκραγούν κρυστάλλινα γυαλιά με τη δύναμη των φωνών τους.\n(στη Ρωσία, η Svetlana Feodulova, συμμετέχουσα στην εκπομπή "Voice-2", έχει το μεγαλύτερο εύρος φωνής πέντε οκτάβων).\nΜέσω του λάρυγγα και των φωνητικών χορδών, ο αέρας εισέρχεται στην τραχεία. Η τραχεία χωρίζεται ανατομικά σε αυχενικά και θωρακικά μέρη. Το ανατομικό ορόσημο είναι η σφαγίτινη εγκοπή του στέρνου.\nΗ τραχεία έχει τη δομή των χόνδρων ημι-δακτυλίων. Το πρόσθιο χόνδρο τμήμα παρέχει μια ανεμπόδιστη διέλευση αέρα λόγω του γεγονότος ότι η τραχεία δεν καταρρέει. Ο οισοφάγος βρίσκεται δίπλα στην τραχεία πίσω και το μαλακό τμήμα της τραχείας δεν καθυστερεί τη διέλευση των τροφίμων μέσω του οισοφάγου.\nΠεραιτέρω, ο αέρας μέσω των βρόγχων και των βρογχιολίων, επενδεδυμένος με επιθήλιο με χιτώνιο, φτάνει στο τελικό τμήμα των πνευμόνων - των κυψελίδων. Πνευμονικός ιστός ή κυψελίδες - τα ακραία ή ακραία τμήματα του τραχειοβρογχικού δέντρου, παρόμοια με τα τυφλά τελειώματα.\nΠολλές κυψελίδες σχηματίζουν τους πνεύμονες. Οι πνεύμονες είναι ένα ζευγαρωμένο όργανο. Η φύση φρόντιζε τα απρόσεκτα παιδιά της και δημιούργησε μερικά σημαντικά όργανα - πνεύμονες και νεφρά - σε δύο αντίγραφα. Ένα άτομο μπορεί να ζήσει με έναν πνεύμονα. Οι πνεύμονες βρίσκονται κάτω από την αξιόπιστη προστασία ενός σκελετού από ισχυρά πλευρά, στέρνο και σπονδυλική στήλη.\nΤο εγχειρίδιο συμμορφώνεται με το Εκπαιδευτικό Πρότυπο Βασικής Γενικής Εκπαίδευσης της Ομοσπονδιακής Πολιτείας, συνιστάται από το Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών της Ρωσικής Ομοσπονδίας και περιλαμβάνεται στην Ομοσπονδιακή Λίστα Βιβλίων. Το εγχειρίδιο απευθύνεται σε μαθητές της 9ης τάξης και περιλαμβάνεται στο εκπαιδευτικό-μεθοδικό σύμπλεγμα «Ζωντανός οργανισμός», βασισμένο σε μια γραμμική αρχή.\nΕίναι ενδιαφέρον ότι οι πνεύμονες στερούνται μυϊκού ιστού και δεν μπορούν να αναπνέουν μόνοι τους. Οι αναπνευστικές κινήσεις διασφαλίζουν τη λειτουργία των μυών του διαφράγματος και των μεσοπλεύρων μυών.\nΈνα άτομο κάνει αναπνευστικές κινήσεις λόγω της πολύπλοκης αλληλεπίδρασης διαφόρων μυϊκών ομάδων των μεσοπλεύρων, των κοιλιακών μυών κατά τη βαθιά αναπνοή και ο πιο ισχυρός μυς που εμπλέκεται στην αναπνοή είναι το διάφραγμα.\nΤο πείραμα με το μοντέλο Donders που περιγράφεται στη σελίδα 177 του εγχειριδίου "Βαθμός 9 Βιολογία" που εκδόθηκε από τον Ι.Ν. Ponomareva θα βοηθήσει στην απεικόνιση της εργασίας των αναπνευστικών μυών..\nΟι πνεύμονες και το στήθος είναι επενδεδυμένα με υπεζωκότα. Ο υπεζωκότας, που ευθυγραμμίζει τους πνεύμονες, ονομάζεται πνευμονικός ή σπλαχνικός, υπεζωκότας. Και αυτός που καλύπτει τα πλευρά είναι βρεγματικός ή βρεγματικός. Η δομή του αναπνευστικού συστήματος παρέχει την απαραίτητη ανταλλαγή αερίων.\nΚατά την εισπνοή, οι μύες τεντώνουν τον πνευμονικό ιστό, όπως ένας επιδέξιος μουσικός της γούνας στο ακορντεόν του κουμπιού και το μίγμα αέρα του ατμοσφαιρικού αέρα, που αποτελείται από 21% οξυγόνο, 79% άζωτο και διοξείδιο του άνθρακα 0,03% εισέρχεται στην αναπνευστική οδό στο τελικό τμήμα, όπου οι κυψελίδες πλεγμένες με ένα λεπτό δίκτυο τριχοειδών είναι έτοιμες να λάβουν οξυγόνο και απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα από το ανθρώπινο σώμα Η σύνθεση του εκπνεόμενου αέρα διακρίνεται από σημαντικά υψηλότερη περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα - 4%.\nΓια να φανταστείτε το μέγεθος της ανταλλαγής αερίων, απλά σκεφτείτε ότι η περιοχή όλων των κυψελίδων του ανθρώπινου σώματος είναι περίπου ίση με ένα γήπεδο βόλεϊ..\nΓια να αποφευχθεί η συγκόλληση των κυψελίδων, η επιφάνειά τους είναι επενδεδυμένη με τασιενεργό - ένα ειδικό λιπαντικό που περιέχει συμπλέγματα λιπιδίων.\nΤα τερματικά μέρη των πνευμόνων είναι πυκνά πλεγμένα με τριχοειδή αγγεία και το τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων βρίσκεται σε στενή επαφή με το τοίχωμα των κυψελίδων, το οποίο επιτρέπει στο οξυγόνο που περιέχεται στις κυψελίδες από τη διαφορά συγκέντρωσης, χωρίς τη συμμετοχή φορέων, να εισέλθει στο αίμα με παθητική διάχυση.\nΕάν θυμάστε τα βασικά της χημείας και συγκεκριμένα - το θέμα της διαλυτότητας των αερίων σε υγρά, ειδικά σχολαστικά μπορούν να πουν: "Αυτό είναι ανοησία, επειδή η διαλυτότητα των αερίων μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας, αλλά εδώ λέτε ότι το οξυγόνο διαλύεται τέλεια σε ζεστό, σχεδόν ζεστό - περίπου 38-39 ° С, αλμυρό υγρό ".\nΚαι έχουν δίκιο, αλλά ξεχνούν ότι τα ερυθρά αιμοσφαίρια περιέχουν μια αιμοσφαιρίνη εισβολέα, ένα μόριο του οποίου μπορεί να προσκολλήσει 8 άτομα οξυγόνου και να τα μεταφέρει σε ιστούς.!\nΣτα τριχοειδή αγγεία, το οξυγόνο συνδέεται με μια πρωτεΐνη φορέα στα ερυθροκύτταρα και το οξυγονωμένο αρτηριακό αίμα επιστρέφει στην καρδιά μέσω των πνευμονικών φλεβών.\nΤο οξυγόνο συμμετέχει στις διαδικασίες οξείδωσης, και ως αποτέλεσμα, το κύτταρο λαμβάνει την ενέργεια που απαιτείται για τη ζωή.\nΗ αναπνοή και η ανταλλαγή αερίων είναι οι πιο σημαντικές λειτουργίες του αναπνευστικού συστήματος, αλλά απέχουν πολύ από τις μόνες. Το αναπνευστικό σύστημα διατηρεί την θερμική ισορροπία με εξάτμιση του νερού κατά την αναπνοή. Ένας προσεκτικός παρατηρητής παρατήρησε ότι σε ζεστό καιρό ένα άτομο αρχίζει να αναπνέει πιο συχνά. Στους ανθρώπους, ωστόσο, αυτός ο μηχανισμός δεν λειτουργεί τόσο αποτελεσματικά όσο σε ορισμένα ζώα, όπως οι σκύλοι..\nΗ ορμονική λειτουργία μέσω της σύνθεσης σημαντικών νευροδιαβιβαστών (σεροτονίνη, ντοπαμίνη, αδρεναλίνη) παρέχεται από πνευμονικά νευροενδοκρινικά κύτταρα (PNE-πνευμονικά νευροενδοκρινικά κύτταρα). Επίσης στους πνεύμονες συντίθενται αραχιδονικό οξύ και πεπτίδια.\nΤο εγκεφαλικό στέλεχος περιέχει το αναπνευστικό κέντρο, το οποίο αποτελείται από πολλές διαφορετικές ομάδες νευρώνων. Υπάρχουν τρεις κύριες ομάδες νευρώνων:\nη ραχιαία ομάδα είναι η κύρια πηγή παλμών που παρέχουν σταθερό ρυθμό αναπνοής.\nη κοιλιακή ομάδα - ελέγχει το επίπεδο αερισμού των πνευμόνων και μπορεί να διεγείρει την εισπνοή ή την εκπνοή, ανάλογα με τη στιγμή της διέγερσης. Αυτή η ομάδα νευρώνων ελέγχει τους μυς των κοιλιακών και κοιλιακών μυών για βαθιά αναπνοή\nπνευμοτοξικό κέντρο - χάρη στο έργο του, υπάρχει μια ομαλή αλλαγή της εκπνοής με εισπνοή.\nΓια να παρέχει πλήρως στο σώμα οξυγόνο, το νευρικό σύστημα ρυθμίζει τον ρυθμό αερισμού των πνευμόνων μέσω αλλαγών στον ρυθμό και το βάθος της αναπνοής. Χάρη στην εύρυθμη λειτουργία, ακόμη και η ενεργή σωματική δραστηριότητα δεν επηρεάζει ουσιαστικά τη συγκέντρωση οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα στο αρτηριακό αίμα.\nΗ ρύθμιση της αναπνοής περιλαμβάνει:\nχημειοϋποδοχείς του καρωτιδικού κόλπου, ευαίσθητοι στο περιεχόμενο των αερίων O2 και CO2 στο αίμα. Οι υποδοχείς βρίσκονται στην εσωτερική καρωτιδική αρτηρία στο επίπεδο του άνω άκρου του χόνδρου του θυρεοειδούς.\nυποδοχείς τεντώματος των πνευμόνων που βρίσκονται στους λείους μυς των βρόγχων και των βρογχιολίων.\nαναπνευστικοί νευρώνες που βρίσκονται στο μυελό oblongata και pons varoli (χωρίζονται σε πρώιμο και αργά).\nΑνατομία του βρογχοπνευμονικού συστήματος και του συστήματος οργάνων ΩΡΛ\nΒρογχοπνευμονικό σύστημα Βρογχοπνευμονικό σύστημα\nENT σύστημα ENT σύστημα\nΤραχεία και κύριοι βρόγχοι\nΣτα όρια των αυχενικών σπονδύλων VII, ο λάρυγγας περνά στην τραχεία, τραχεία. στους άνδρες αυτό το επίπεδο είναι χαμηλότερο, στις γυναίκες είναι υψηλότερο. Στην τραχεία, το αυχενικό τμήμα, το pars cervicalis και το θωρακικό τμήμα, το pars thoracica διακρίνονται. Η τραχεία καταλαμβάνει μια θέση μπροστά από τον οισοφάγο και στην κοιλότητα του θώρακα - πίσω από τα μεγάλα αγγεία. Μήκος τραχείας 9-15 cm, πλάτος 1,5-2,7 cm.\nΣτο επίπεδο IV του θωρακικού σπονδύλου, η τραχεία χωρίζεται στους κύριους δεξί και αριστερούς βρόγχους, στους βρόγχους Principles dexter et sinister. Ο τόπος διακλάδωσης της τραχείας σε δύο βρόγχους ονομάζεται διακλάδωση τραχείας, bifurcatio tracheae. Στο εσωτερικό, ο τόπος διαχωρισμού είναι μια σεληνιακή προεξοχή που προεξέχει στην τραχειακή κοιλότητα - η καρίνα της τραχείας, η carina tracheae.\nΟι κύριοι βρόγχοι αποκλίνουν ασύμμετρα στις πλευρές: δεξιά, κοντύτερα (3 cm), αλλά ευρύτερα, αναχωρεί από την τραχεία σε αμβλεία γωνία (μια ζεύγη φλέβα βρίσκεται πάνω της). ο αριστερός βρόγχος είναι μακρύτερος (4-5 cm), στενότερος και αναχωρεί από την τραχεία σχεδόν σε ορθή γωνία (η αορτική αψίδα περνά πάνω του).\nΟ σκελετός της τραχείας και των κύριων βρόγχων είναι τοξοειδείς χόνδροι (άνω των 2/3 της περιφέρειας) της τραχείας, τραχείες των χόνδρων. Τα οπίσθια άκρα τους συνδέονται με ένα μαλακό μεμβρανικό τοίχωμα δίπλα στον οισοφάγο και σχηματίζουν το οπίσθιο τοίχωμα της τραχείας και των κύριων βρόγχων, το λεγόμενο μεμβρανικό τοίχωμα, paries membranaceus. Ο αριθμός των χόνδρων της τραχείας είναι 16-20. δεξιά βρόγχος - 6-S και αριστερά - 9-12. Ο χόνδρος διασυνδέεται με δακτυλιοειδείς συνδέσμους (τραχεία), ligg. ανωμαλία (τραχειακή), η οποία διέρχεται οπίσθια στο μεμβρανώδες τοίχωμα της τραχείας και των βρόγχων. Ως μέρος του μεμβρανώδους τοιχώματος της τραχείας και των βρόγχων, επιπλέον, υπάρχουν ίνες λείου μυός των διαμήκων και εγκάρσιων κατευθύνσεων, οι οποίες σχηματίζουν τον μυ της τραχείας, m. τραχειακή.\nΗ εξωτερική επιφάνεια της τραχείας και των βρόγχων καλύπτεται με θήκη συνδετικού ιστού, tunica Adventitia.\nΗ εσωτερική επιφάνεια της τραχείας και των βρόγχων είναι επενδεδυμένη με μια βλεννογόνο μεμβράνη, βλεννογόνο tunica, η οποία, με τη βοήθεια ενός υποβλεννογόνου, tela submucosa, συνδέεται αρκετά χαλαρά με τον χόνδρο.\nΗ βλεννογόνος μεμβράνη της τραχείας δεν έχει πτυχές, καλύπτεται, όπως στον λάρυγγα, με πρισματικό επιθήλιο πολλαπλών σειρών και περιέχει πολλούς βλεννογόνους αδένες της τραχείας, αδένες τραχείες. στη βλεννογόνο μεμβράνη των βρόγχων, αυτοί είναι βρογχικοί αδένες, βρογχικοί αδένες.\nΤόσο αυτά όσο και άλλα βρίσκονται κυρίως στο υποβλεννογόνο στην περιοχή των διαχρονικών χώρων και του μεμβρανώδους τοιχώματος της τραχείας και των βρόγχων, καθώς και σε μικρότερη ποσότητα πίσω από τον χόνδρο.\nΚαινοτομία: rr. τραχείες από επαναλαμβανόμενο είδος λαρυγγιού (κλάδος του είδους vagus) και truncus sympathicus, rr. bronchiales anteriores et posteriores (n. vagus).\nΠαροχή αίματος: rr. τραχείες (από ένα. θυροειδές κατώτερο), rr. βρογχιακές (από αορτή θωρακική και α. θωρακίκα interna).\nΤο φλεβικό αίμα ρέει στο φλεβικό πλέγμα που περιβάλλει την τραχεία και στη συνέχεια στο ν. θυροειδής κατώτερη, ένα όχι w. βρογχέλια σε ν. azygos και v. ημιαζυγός. Τα λεμφικά αγγεία αποστραγγίζουν τη λεμφαδένια στους οζώδεις λεμφικούς αυχενικούς πρόσθους (προτραχεία, παρατραχέλια) κ.λπ..\nΕξωτερική δομή των πνευμόνων\nΟ πνεύμονας, το pulmo, είναι ένα ζευγαρωμένο όργανο που βρίσκεται στην κοιλότητα του θώρακα. Στα παιδιά, ο πνεύμονας είναι ανοιχτό ροζ, στη συνέχεια γίνεται μπλε σχιστόλιθος με ρίγες και κηλίδες. Ο ιστός των πνευμόνων σε κανονική κατάσταση είναι ελαστικός και λεπτός πορώδης στην τομή.\nΚάθε πνεύμονας (δεξιά και αριστερά) έχει σχήμα κολοβωμένου κώνου: η κορυφή του πνεύμονα, η κορυφή του πνευμονίου, κατευθύνεται προς τα πάνω, στην περιοχή του υπερκλακοκκικού φώσου. η βάση του πνεύμονα, η βάση του πνευμονίου, στηρίζεται στο διάφραγμα. Ο δεξιός πνεύμονας είναι φαρδύτερος από το αριστερό, αλλά κάπως κοντύτερος.\nΣτο κάτω μέρος του πρόσθιου άκρου του αριστερού πνεύμονα υπάρχει μια καρδιακή εγκοπή του αριστερού πνεύμονα, incisura cardiaca pulmonis sinistri, - το μέρος της καρδιάς.\nΟι ακόλουθες επιφάνειες διακρίνονται στους πνεύμονες:\nπλευρική επιφάνεια, facies costalis, στην οποία είναι απομονωμένο το σπονδυλικό τμήμα, pars vertebralis?\nδιάφραγμα, όψεις διαφράγματος διακλαδικές επιφάνειες, όψεις interlobares;\nεπιφάνεια του μεσοθωρακίου, μεσοθωρακία των προσώπων και καρδιακή κατάθλιψη, εντυπωσιακή καρδιακή νόσο.\nΗ πλευρική επιφάνεια των πνευμόνων είναι κυρτή και συχνά φέρει τα αποτυπώματα των πλευρών.\nΣτην κοίλη μεσοθωρακική επιφάνεια υπάρχει μια κατάθλιψη σε σχήμα κόλπου - η πύλη του πνεύμονα, το πνευμονικό χιλ., - ο τόπος εισόδου στον πνεύμονα των πνευμονικών και βρογχικών αρτηριών, ο κύριος βρόγχος και τα νεύρα, ο τόπος εξόδου των πνευμονικών και βρογχικών φλεβών και των λεμφικών αγγείων. Η σχέση αυτών των σχηματισμών στις πύλες και των δύο πνευμόνων δεν είναι η ίδια. Στην πύλη του δεξιού πνεύμονα, η εμπρόσθια θέση καταλαμβάνεται από τον βρόγχο, οπίσθια από τις φλέβες, τη μέση - από την αρτηρία. Στην πύλη του αριστερού πνεύμονα, η εμπρόσθια θέση καταλαμβάνεται από την αρτηρία, η οπίσθια κάτω - από τις φλέβες, τη μέση - από τον βρόγχο. Ο συνδυασμός όλων αυτών των σχηματισμών (αγγεία, λεμφαδένες, νεύρα και βρόγχοι) που εκτελούν την πύλη των πνευμόνων αποτελεί τη ρίζα του πνεύμονα, πνευμονική ακτίνα.\nΤα μέρη μετάβασης των επιφανειών των πνευμόνων μεταξύ τους ονομάζονται άκρα. Ο πνεύμονας έχει δύο άκρες: το κάτω άκρο, το margo inferior και το μπροστινό άκρο, το margo πρόσθιο.\nΟ πνεύμονας αποτελείται από λοβούς, λοβό: δεξιά - από τρία, αριστερά - από δύο. Σύμφωνα με αυτό, υπάρχει μια λοξή σχισμή στον αριστερό πνεύμονα, το fissura obiiqua, μια βαθιά αυλάκωση που τη χωρίζει στους άνω και κάτω λοβούς, lobus superior et lobus inferior. Στον δεξιό πνεύμονα, υπάρχουν δύο αυλακώσεις Interlobar, εκ των οποίων η άνω ονομαζόταν οριζόντια σχισμή (δεξί πνεύμονας), η οριζόντια fissura (pulmonis dextri). Αυτές οι αυλακώσεις το χωρίζουν σε τρεις λοβούς: άνω, μεσαίο και κάτω, ανώτερο λοβό, lobus medius et lobus inferior. Στο βάθος των αυλακώσεων, η επιφάνεια της λοβός καθορίζεται, ξεθωριάζει τα interlobaris.\nΗ αυλάκωση μεταξύ των λοβών του αριστερού πνεύμονα προβάλλεται στο στήθος ως μια γραμμή που συνδέει την περιστρεφόμενη διαδικασία του θωρακικού σπονδύλου III με το πρόσθιο άκρο του οστού τμήματος της πλευράς VI. Οι αυλακώσεις των λοβών του δεξιού πνεύμονα προβάλλονται στο στήθος ως εξής.\nΤο άνω διάκενο, που είναι το όριο μεταξύ του άνω και του μεσαίου λοβού, αντιστοιχεί στην πορεία του IV πλευρού από τη μεσαία μασχαλιαία γραμμή, linea axillaris media, στο στέρνο. Η κάτω σχισμή, που είναι το όριο μεταξύ του μεσαίου και του κάτω λοβού μπροστά και το άνω και κάτω πίσω, τρέχει κατά μήκος της γραμμής που συνδέει την περιστροφική διαδικασία του θωρακικού σπονδύλου III με τον χόνδρο του πλευρικού VI κατά μήκος της μεσοκλειστικής γραμμής, linea medioclavicularis.\nΕσωτερική δομή των πνευμόνων\nΚάθε ένας από τους κύριους βρόγχους, εισέρχεται μέσω της πύλης των πνευμόνων στον αντίστοιχο πνεύμονα, διακλαδίζεται στους βρόγχους λοβών.\nΟ δεξί βρόγχος δίνει τρεις βρόγχους λοβού, λοβούς βρόγχου, εκ των οποίων ο ένας ακολουθεί την αρτηρία και οι άλλοι δύο - κάτω από την αρτηρία. Ο αριστερός βρόγχος δίνει δύο βρόγχους λοβού που βρίσκονται κάτω από την αρτηρία.\nΚάθε ένα από τα κλαδιά φέρνει αέρα στους λοβούς των πνευμόνων.\nΟι λοβοί βρόγχοι, με τη σειρά τους, χωρίζονται σε τμηματικούς βρόγχους, βρογχικούς κατακερματισμούς. Κάθε τμηματικός βρόγχος τόσο στα δεξιά όσο και στον αριστερό πνεύμονα διαιρείται διχοτομικά, ενώ τα κλαδιά των βρόγχων μειώνονται σε διάμετρο και γίνονται μικροί βρόγχοι. υπάρχουν 9-10 παραγγελίες τέτοιων καταστημάτων. Μικρά κλαδιά με διάμετρο περίπου 1 mm - βρογχιόλια, βρογχιόλια.\nΟλόκληρο το βρογχικό σύστημα από το κεντρικό έως το βρογχιόλιο αποτελεί το βρογχικό δέντρο, βρογχικό άξονα, το οποίο χρησιμεύει για τη διεξαγωγή της ροής του αέρα κατά την αναπνοή.\nΠεραιτέρω διακλάδωση των βρογχιολίων είναι το κυψελιδικό δέντρο, το arbor alveolaris.\nΚαθώς βγαίνουν οι βρόγχοι, η δομή των τοίχων τους αλλάζει. Εάν στους κύριους βρόγχους το χόνδρο πλαίσιο καταλαμβάνει κατά μέσο όρο 2/3 της περιφέρειας, τότε τα τοιχώματα των μικρότερων βρογχικών κλάδων περιλαμβάνουν μόνο ασήμαντες χόνδρες πλάκες διαφόρων σχημάτων. Καθώς ο χόνδρος ιστός μειώνεται στο τοίχωμα των βρογχικών κλάδων, αυξάνεται η μάζα του συνδετικού ιστού.\nΤα βρογχιόλια στερούνται ιστού χόνδρου. Υπάρχουν ίνες σπειροειδούς λείου μυός στο τοίχωμα των βρογχιολίων.\nΗ εσωτερική επιφάνεια των κλαδιών του βρογχικού δέντρου είναι επενδεδυμένη με βλεννογόνο μεμβράνη καλυμμένη με επιθήλιο πολλαπλών σειρών, σταδιακά μετατρέπεται σε κυβικό πολλαπλών σειρών, και, τέλος, στα τερματικά βρογχιόλια, σε κυβικό σιλικόλιο μονής στιβάδας, περιέχει σημαντική ποσότητα βλεννογόνων βρογχικών αδένων, βρογχιακών αδένων. Δεν υπάρχουν αδένες στα βρογχιόλια.\nΤα βρογχιόλια πλησιάζουν δευτερογενείς πνευμονικούς λοβούς, οι οποίοι διαχωρίζονται μεταξύ τους με διάφραγμα συνδετικού ιστού. Μέσα σε κάθε λοβό, τα βρογχιόλια κατάλληλα για αυτά χωρίζονται σε 18-20 βρογχιόλια της 2-3ης τάξης, και το δεύτερο, με τη σειρά του, χωρίζεται σε αναπνευστικά βρογχιόλια, βρογχιόλια αναπνευστική.\nΤα αναπνευστικά βρογχιόλια φέρνουν αέρα σε περιοχές του πνεύμονα που ονομάζονται πνευμονική ακμή, ακμή πνευμονιών (μια δομική μονάδα του πνεύμονα), ο αριθμός των οποίων σε έναν πνεύμονα φτάνει τους 15.000.\nΜέσα στην ακμή, τα αναπνευστικά βρογχιόλια διακλαδίζονται σε βρογχιόλια της 2-3ης τάξης, και τα τελευταία αναπνευστικά βρογχιόλια δίνουν 2-9 κυψελιδικές διόδους, ductuli alveolares, το τοίχωμα των οποίων διογκώνεται με φυσαλίδες - οι κυψελίδες των πνευμόνων, οι κυψελίδες pulmonis. Τα κυψελιδικά περάσματα τελειώνουν με κυψελιδικούς σάκους, sacculi alveolares. Τα κυψελιδικά περάσματα και οι κυψελιδικοί σάκοι, που ανήκουν σε έναν αναπνευστικό κυψελίδα της τελευταίας τάξης, αποτελούν τον κύριο λοβό.\nΟ συνολικός αριθμός των κυψελίδων σε κάθε πνεύμονα είναι από 300 έως 350 εκατομμύρια και η συνολική επιφάνεια της αναπνευστικής τους επιφάνειας είναι έως 80 m2.\nΤο τοίχωμα των κυψελιδικών διόδων είναι επενδεδυμένο με ένα στρώμα κυβικού επιθηλίου με ένα στρώμα και περιέχει ελαστικές ίνες. Οι κυψελίδες του πνεύμονα είναι επενδεδυμένες με ένα επίπεδο (αναπνευστικό) επιθήλιο μιας στρώσης, που περιβάλλεται από ένα πυκνό δίκτυο τριχοειδών αγγείων.\nΈτσι, το πνευμονικό παρέγχυμα αποτελείται από ένα σύστημα διακλάδωσης σωλήνων αέρα (βρόγχοι, τα κλαδιά τους, βρογχιόλια, κυψελίδες) και διακλαδούμενα αιμοφόρα αγγεία (αρτηρίες και φλέβες), λεμφικά αγγεία και νεύρα. Όλοι αυτοί οι σχηματισμοί αλληλοσυνδέονται με συνδετικό ιστό..\nΟι πνεύμονες υποδιαιρούνται σε βρογχοπνευμονικά τμήματα, τμηματικά βρογχοπνευμονία (Εικ. 4α, β · βλέπε προσάρτημα).\nΤο βρογχοπνευμονικό τμήμα είναι ένα τμήμα του πνευμονικού λοβού που αερίζεται από έναν τμηματικό βρόγχο και τροφοδοτείται από μία αρτηρία.\nΟι φλέβες που αποστραγγίζουν το αίμα από το τμήμα περνούν στο διακεκομμικό διάφραγμα και είναι συχνότερα συχνές σε δύο γειτονικά τμήματα.\nΤα τμήματα διαχωρίζονται το ένα από το άλλο με διάφραγμα συνδετικού ιστού και έχουν το σχήμα ακανόνιστων κώνων και πυραμίδων, με την κορυφή να βλέπει την πύλη και τη βάση προς την επιφάνεια των πνευμόνων. Σύμφωνα με τη Διεθνή Ανατομική Ονοματολογία, τόσο ο δεξιός όσο και ο αριστερός πνεύμονας χωρίζονται σε 10 τμήματα.\nΤο βρογχοπνευμονικό τμήμα δεν είναι μόνο μορφολογικό, αλλά και λειτουργική μονάδα του πνεύμονα, καθώς πολλές παθολογικές διεργασίες στους πνεύμονες ξεκινούν μέσα σε ένα τμήμα.\nΣτον δεξιό πνεύμονα, διακρίνονται δέκα βρογχοπνευμονικά τμήματα, τμήματα βρογχοπνευμονία.\nΟ άνω λοβός του δεξιού πνεύμονα περιέχει τρία τμήματα, στα οποία πλησιάζει η τμηματική βρόγχη, που εκτείνεται από τον δεξιό άνω βρόγχο λοβού, ανώτερη δεξαμενή, που χωρίζεται σε τρεις τμηματικούς βρόγχους:\n- το κορυφαίο τμήμα (Cj), segmentum apicale (S,), καταλαμβάνει το άνω μεσαίο τμήμα του λοβού, γεμίζοντας τον θόλο του υπεζωκότα.\n- το οπίσθιο τμήμα (C2), το segmentum posterius (S2), καταλαμβάνει το ραχιαίο τμήμα του άνω λοβού, δίπλα στην ραχιαία επιφάνεια του θώρακα στο επίπεδο των πλευρών IV.\n- το πρόσθιο τμήμα (C3), segmentum anterius (S3), είναι μέρος της κοιλιακής επιφάνειας του άνω λοβού και είναι δίπλα στη βάση του πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος (μεταξύ των χόνδρων των πλευρών I και IV).\nΟ μεσαίος λοβός του δεξιού πνεύμονα αποτελείται από δύο τμήματα, στα οποία οι τμηματικοί βρόγχοι προέρχονται από τον δεξιό μεσαίο λοβό βρόγχο, bronchus lobaris medius dexter, που προέρχεται από την πρόσθια επιφάνεια του κύριου βρόγχου. Προχωρώντας προς τα εμπρός, προς τα κάτω και προς τα έξω, ο βρόγχος χωρίζεται σε δύο τμηματικούς βρόγχους:\n- το πλευρικό τμήμα (C4), το segmentum laterale (S4), βλέπει τη βάση προς την εμπρόσθια πλευρική επιφάνεια (στο επίπεδο των πλευρών II) και την ανανέωση, οπίσθια και μεσαία ·\n- το μεσαίο τμήμα (C5), το segmentum mediale (S5), είναι μέρος των πλευρικών (στο επίπεδο των πλευρών II), των μεσαίων και διαφραγματικών επιφανειών του μεσαίου λοβού.\nΟ κάτω λοβός του δεξιού πνεύμονα αποτελείται από πέντε τμήματα και αερίζεται από τον δεξιό κάτω βρόγχο του δεξιού κάτω λοβού, τον κάτω βρόγχο του βρόγχου, ο οποίος παραδίδει έναν τμηματικό βρόγχο στο δρόμο του και, φτάνοντας στα βασικά μέρη του κάτω λοβού, χωρίζεται σε τέσσερις τμηματικούς βρόγχους:\n- το κορυφαίο (άνω) τμήμα (C6), το segmentum apicale (ανώτερο) (S6), καταλαμβάνει την κορυφή του κάτω λοβού και συνδέει τη βάση με το οπίσθιο τοίχωμα του θώρακα (στο επίπεδο των πλευρών II) και με τη σπονδυλική στήλη.\n- το μεσαίο (καρδιακό) βασικό τμήμα (C7), το segmentum basale mediale (cardiacum) (S7), καταλαμβάνει το κάτω μεσαίο τμήμα του κάτω λοβού, βγαίνοντας στις μεσαίες και διαφραγματικές επιφάνειες.\n- το πρόσθιο βασικό τμήμα (C8), το segmentum basale anterius (S8), καταλαμβάνει το εμπρόσθιο τμήμα του κάτω λοβού, εκτείνεται στο πλευρικό του (στο επίπεδο των νευρώσεων VIII) και στη διαφραγματική επιφάνεια.\n- το πλευρικό βασικό τμήμα (C9), το segmentum basale laterale (S9), καταλαμβάνει το μεσαίο-πλευρικό τμήμα της βάσης του κάτω λοβού, συμμετέχοντας εν μέρει στο σχηματισμό των διαφραγματικών και πλευρικών (στο επίπεδο των πλευρών VII-IX) των επιφανειών του ·\n- οπίσθιο βασικό τμήμα (С | 0), segmentum basale posterius (S10), καταλαμβάνει μέρος της βάσης του κάτω λοβού, έχει πλευρική επιφάνεια (στο επίπεδο των πλευρών VII), διαφραγματικές και μεσαίες επιφάνειες.\nΣτον αριστερό πνεύμονα, διακρίνονται εννέα βρογχοπνευμονικά τμήματα, τμήματα βρογχοπνευμονία.\nΟ άνω λοβός του αριστερού πνεύμονα περιέχει τέσσερα τμήματα, αεριζόμενο από τμηματικούς βρόγχους από τον αριστερό άνω βρόγχο λοβού, τον βρόγχο ανώτερο βρόγχο, ο οποίος χωρίζεται σε δύο κλάδους - την κορυφή και τη γλωσσική, λόγω των οποίων ορισμένοι συγγραφείς χωρίζουν τον άνω λοβό σε δύο μέρη που αντιστοιχούν σε αυτούς τους βρόγχους:\n- ακραίο οπίσθιο τμήμα (C | +2), segmentum apico posterius (S1 + 2), καμία τοπογραφία δεν αντιστοιχεί περίπου στα κορυφαία και οπίσθια τμήματα του άνω λοβού του δεξιού πνεύμονα.\n- το πρόσθιο τμήμα (C3), segmentum anterius (S3), είναι το μεγαλύτερο τμήμα του αριστερού πνεύμονα, καταλαμβάνει το μεσαίο τμήμα του άνω λοβού.\n- το άνω γλωσσικό τμήμα (C4), το segmentum lingulare superius (S4), καταλαμβάνει το άνω μέρος της γλώσσας του πνεύμονα και τα μεσαία τμήματα του άνω λοβού.\n- τμήμα κατώτερου καλάμου (C5), segmentum lingulare inferius (S5), καταλαμβάνει το κάτω πρόσθιο τμήμα του κάτω λοβού.\nΟ κάτω λοβός του αριστερού πνεύμονα αποτελείται από πέντε τμήματα, στα οποία οι τμηματικοί βρόγχοι προέρχονται από τον αριστερό βρόγχο κάτω αριστερού λοβού, τον κατώτερο φρικτό βρόγχο, που προς την κατεύθυνσή του είναι στην πραγματικότητα συνέχεια του αριστερού κύριου βρόγχου:\n- η κορυφή (άνω) τμήμα (C6), segmentum apicale (superius) (S6), καταλαμβάνει την κορυφή του κάτω λοβού.\n- το μεσαίο (καρδιακό) τμήμα bezal (C8), το segmentum basale mediale (cardiacum) (S8), καταλαμβάνει το κάτω μεσαίο τμήμα του λοβού που αντιστοιχεί στην καρδιακή κατάθλιψη.\n- το πρόσθιο βασικό τμήμα (C8), το segmentum basale anterius (Sg), καταλαμβάνει το εμπρόσθιο τμήμα της βάσης του κάτω λοβού, αποτελώντας τμήματα των πλευρικών και διαφραγματικών επιφανειών.\n- το πλευρικό βασικό τμήμα (C9), το segmentum basales laterale (S9), καταλαμβάνει το μεσαίο πλευρικό τμήμα της βάσης του κάτω λοβού.\n- το οπίσθιο βασικό τμήμα (C10), το segmentum basale posterius (S10), καταλαμβάνει το οπίσθιο βασικό τμήμα της βάσης του κάτω λοβού, είναι ένα από τα μεγαλύτερα.\nΌρια των πνευμόνων\nΗ κορυφή του πνεύμονα θα σταθεί στην περιοχή της υπερακλωριακής φώσας 2-3 cm πάνω από το επίπεδο της κλείδωσης, που βρίσκεται εδώ προς τα μέσα από τους μυς της σκαλενής.\nΤα πρόσθια όρια και των δύο πνευμόνων πίσω από το στέρνο σχηματίζουν σχήμα κλεψύδρας. Τα άκρα τους είναι τα πλησιέστερα στην περιοχή των IV πλευρών. Εδώ, σχηματίζεται ένα στενό διάκενο μεταξύ των πνευμόνων, επιμήκυνσης στην κατακόρυφη κατεύθυνση, συχνά κάπως αριστερά της μεσαίας γραμμής.\nΠάνω από το ΙΙ, οι νευρώσεις των ορίων και των δύο πνευμόνων αποκλίνουν, σχηματίζοντας ένα ευρύτερο χάσμα που καταλαμβάνεται από τον θύμο αδένα στα παιδιά και από τα απομεινάρια του σε ενήλικες. Κάτω από το IV, οι νευρώσεις του περιγράμματος των πνευμόνων αποκλίνουν επίσης, κυρίως λόγω του πρόσθιου άκρου του αριστερού πνεύμονα (incisura cardiaca). Στην περιοχή αυτού του κενού, ένα τμήμα της πρόσθιας επιφάνειας της καρδιάς είναι δίπλα στο πρόσθιο τοίχωμα του θώρακα.\nΠίσω από τις πνευμονικές άκρες απέχουν μεταξύ τους από το πλάτος των σπονδυλικών σωμάτων. Τα όρια των κορυφών και το πρόσθιο άκρο των πνευμόνων συμπίπτουν με τα όρια του υπεζωκότα αυτών των τμημάτων.\nΤο κάτω όριο του δεξιού πνεύμονα καθορίζεται: κατά μήκος της γραμμικής μέσης κλακοκλίκης (mamillaris) - στο πλευρό VI (κάτω άκρο). 1 inea axillaris media - στην πλευρά VIII. κατά μήκος γραμμικής ωμοπλάτης - στην άκρη Χ · κατά μήκος linea paravertebralis - στο επίπεδο της περιστροφικής διαδικασίας του σπονδύλου XI.\nΤο κάτω όριο του αριστερού πνεύμονα μπροστά, στο επίπεδο της πλευρικής IV, πηγαίνει οριζόντια και, στη συνέχεια, κατά μήκος της γραμμικής μέσης κλακοκυκλικής κατηφόρου προς το πλευρό VI, από όπου τα όρια των πνευμόνων και στις δύο πλευρές είναι περίπου τα ίδια.\nΜελέτη νοσηλευτικής περίθαλψης για ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος. Οι κύριοι τύποι ασθενειών, μέθοδοι διάγνωσής τους. Παροχή βοήθειας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Χαρακτηριστικά θεραπείας, πρόληψης και αποκατάστασης. Τεχνική για τη διεξαγωγή ιατρικών διαδικασιών.\nΗμερομηνία προστέθηκε 04/04/2016\nΚεφάλαιο 1. Ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος\n1.2 Βοήθεια για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης\n1.3 Χαρακτηριστικά της θεραπείας\nΚεφάλαιο 2. Νοσηλευτική περίθαλψη για βρογχοπνευμονικές παθήσεις\n2.1Τεχνική θεραπείας οξυγόνου\n2.2Τεχνική απολύμανσης Spittoon\n2.3Κανόνες για τη χρήση μιας μεμονωμένης συσκευής εισπνοής\nΣυνάφεια: Επί του παρόντος, περίπου 600 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από ΧΑΠ (χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια). Είναι η δεύτερη πιο κοινή μη μεταδοτική ασθένεια στον κόσμο. Η ΧΑΠ στη Ρωσία κατατάσσεται πρώτη (56%) στη δομή του επιπολασμού των αναπνευστικών ασθενειών. Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια είναι μια ασθένεια που επηρεάζει όλα τα μέρη του ανθρώπινου αναπνευστικού συστήματος. Συνολικά, το 2006, στη Ρωσία καταγράφηκαν 2,3 εκατομμύρια ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσο στο στάδιο της αναπηρίας. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, 2,2 φορές περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από ΧΑΠ από ότι από καρκίνο του πνεύμονα.\nΗ πολύπλοκη και συνδυασμένη έκθεση σε επιβλαβείς παράγοντες του εργασιακού περιβάλλοντος, οδηγεί στην εμφάνιση και ανάπτυξη βρογχοπνευμονικής παθολογίας διαφόρων προελεύσεων. Οι αναπνευστικές ασθένειες από την έκθεση σε βιομηχανικά αερολύματα κατέχουν ηγετική θέση στη δομή της επαγγελματικής νοσηρότητας του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας στη Ρωσία. Χαρακτηρίζονται από υψηλή επικράτηση και σταθερή ανάπτυξη. [Izmerov N.F., 2009; Monaenkova A.M., 2002; Milishnikova VV, 2004, κ.λπ.] Προς το παρόν, μελέτες για τη μελέτη των μηχανισμών βλάβης στον πνευμονικό ιστό, εύρεση ευκαιριών για έγκαιρη διάγνωση και παρουσίαση νέων προσεγγίσεων για τη θεραπεία αυτής της παθολογίας δεν χάνουν τη σημασία τους.\nΣτόχος της μελέτης: μελέτη της νοσηλευτικής περίθαλψης για ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος.\nΓια να επιτευχθεί αυτός ο ερευνητικός στόχος, πρέπει να μελετήσετε:\nείδη ασθενειών του βρογχοπνευμονικού συστήματος ·\nβοήθεια με καταστάσεις έκτακτης ανάγκης\nνοσηλευτική φροντίδα για ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος.\nεπιστημονική και θεωρητική ανάλυση της ιατρικής βιβλιογραφίας για ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος ·\nχρήση πόρων Διαδικτύου ·\nοργανωτική (συγκριτική, σύνθετη μέθοδος) ·\nΟι ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος αντιπροσωπεύουν περίπου το 40-50 τοις εκατό όλων των ασθενειών ενός σύγχρονου ατόμου. Το κύριο από αυτά θεωρείται βρογχικό άσθμα, το μερίδιό του στο συνολικό αριθμό ασθενειών των βρόγχων και των πνευμόνων αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο. Τα υπόλοιπα περιλαμβάνουν φλεγμονώδεις ασθένειες: πνευμονία, βρογχίτιδα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και άλλα. Τις περισσότερες φορές, άτομα από 20 έως 40 ετών αρρωσταίνουν από ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος..\nΕίναι πολύ σημαντικό να παρακολουθείτε εγκαίρως την κατάσταση του αναπνευστικού συστήματος και να θεραπεύετε ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος, ακόμα κι αν πρόκειται για μια συνηθισμένη ψυχρή νόσο. Αυτό αποδεικνύεται από την υψηλή συχνότητα εμφάνισης αυτών των ασθενειών και τον αριθμό των θανάτων. Οι πιο σημαντικοί παράγοντες που προκαλούν την εμφάνιση ασθενειών του βρογχοπνευμονικού συστήματος είναι:\nΧαμηλό βιοτικό επίπεδο.\nΤο βρογχικό άσθμα προκαλείται από αλλεργικό παράγοντα και είναι κληρονομική ασθένεια. Ξεκινά από την παιδική ηλικία και συνεχίζεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής με περιοδικές παροξύνσεις και θαμπή συμπτώματα. Αυτή η ασθένεια αντιμετωπίζεται όλη τη ζωή, χρησιμοποιείται μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, τα ορμονικά φάρμακα χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στη θεραπεία. Η ασθένεια - το βρογχικό άσθμα, επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς, τον καθιστά εξαρτώμενο από μεγάλο αριθμό φαρμάκων και μειώνει την ικανότητα εργασίας.\nΟι φλεγμονώδεις ασθένειες περιλαμβάνουν βρογχίτιδα και πνευμονία.\nΗ φλεγμονή του βρογχικού βλεννογόνου ονομάζεται βρογχίτιδα. Με ιογενή και βακτηριακή λοίμωξη, μπορεί να προχωρήσει σε οξεία μορφή, η χρόνια βρογχίτιδα συνδέεται συχνότερα με λεπτά σωματίδια, για παράδειγμα σκόνη. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι κάθε τρίτο άτομο που έρχεται με βήχα ή άσθμα έχει βρογχίτιδα. Περίπου το 10% του πληθυσμού πάσχει από αυτήν την ασθένεια - χρόνια βρογχίτιδα. Το κάπνισμα είναι ένας από τους κύριους λόγους. Υπάρχουν σχεδόν το 40 τοις εκατό των ανθρώπων που είναι εθισμένοι σε αυτήν τη συνήθεια στη Ρωσία, η πλειονότητα των οποίων είναι άνδρες. Ο κύριος κίνδυνος της νόσου είναι η αλλαγή στη δομή του βρόγχου και στις προστατευτικές του λειτουργίες. Αυτή η ασθένεια εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως επαγγελματική ασθένεια, οι ζωγράφοι, οι ανθρακωρύχοι και οι εργαζόμενοι στο λατομείο είναι ευαίσθητοι σε αυτούς. Η βρογχίτιδα της νόσου δεν πρέπει να ακολουθήσει την πορεία της, απαιτούνται έγκαιρα μέτρα για την πρόληψη επιπλοκών.\nΜια φλεγμονή των πνευμόνων είναι πνευμονία. Είναι πολύ συχνά η κύρια αιτία θανάτου σε μικρά παιδιά. Μια αρκετά διαδεδομένη και συχνή ασθένεια, κατά μέσο όρο περίπου τρία εκατομμύρια άτομα το χρόνο πάσχουν από αυτήν, ενώ κάθε τέταρτη ασθένεια λαμβάνει σοβαρές μορφές και συνέπειες, έως απειλή για την ανθρώπινη ζωή. Μειωμένη ανοσία, μόλυνση στους πνεύμονες, παράγοντες κινδύνου, παθολογία των πνευμόνων - αυτοί οι λόγοι δίνουν την ανάπτυξη της νόσου - πνευμονία. Οι επιπλοκές μπορεί να είναι πλευρίτιδα, απόστημα ή γάγγραινα του πνεύμονα, ενδοκαρδίτιδα και άλλα. Η θεραπεία για την πνευμονία πρέπει να αρχίζει στα πρώτα στάδια, υπό την επίβλεψη γιατρού σε νοσοκομείο. Θα πρέπει να είναι ολοκληρωμένη με την επακόλουθη αποκατάσταση του ασθενούς..\nΗ διάγνωση πολλών ασθενειών του βρογχοπνευμονικού συστήματος βασίζεται σε ακτινογραφία, υπολογιστική τομογραφία ακτινογραφίας (CT), υπερηχογράφημα (υπερηχογράφημα), μαγνητική τομογραφία (MRI) του θώρακα. Μέθοδοι ιατρικής απεικόνισης (διαγνωστικά ακτινοβολίας), παρά τις διαφορετικές μεθόδους λήψης εικόνας, αντανακλούν τη μακροδομή και τα ανατομικά και τοπογραφικά χαρακτηριστικά του αναπνευστικού συστήματος.\nΟπτική διάγνωση συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας.\nΜία από τις λίγες μεθόδους αντικειμενοποίησης και ποσοτικοποίησης του επιπέδου δηλητηρίασης είναι ο προσδιορισμός της συγκέντρωσης ολιγοπεπτιδίων μέσου μοριακού βάρους στο αίμα (επίπεδο μορίων μέσου). Η απλούστερη και πιο προσιτή, στην πραγματικότητα, μέθοδος express, είναι η μέθοδος που προτείνει ο N. P. Gabrielyan, η οποία δίνει ένα αναπόσπαστο χαρακτηριστικό αυτού του δείκτη. Κανονικά, το επίπεδο των μορίων μέσου διατηρείται εντός της περιοχής 220-250 U. Με μέτρια δηλητηρίαση, αυτός ο αριθμός αυξάνεται στα 350-400 U, με σοβαρό - έως 500-600 U. με μέγιστη αύξηση έως 900-1200 U, που αντικατοπτρίζει μια σχεδόν ανίατη κατάσταση. Η φύση της ενδοτοξικώσεως αποκαλύπτεται πληρέστερα από τη μέθοδο προσδιορισμού των μέσων μορίων που προτείνει η M.Ya. Μαλάχοβα (1995). Ένα από τα πιο ακριβή κριτήρια για τη διάγνωση του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας είναι οι διάφορες μέθοδοι για τον προσδιορισμό του όγκου του εξωαγγειακού υγρού των πνευμόνων (ESF). Ιη νίνο, συμπεριλαμβανομένης της δυναμικής, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες πολύχρωμες, ισοτοπικές μέθοδοι και θερμική αραίωση. Αξιοσημείωτα είναι τα αποτελέσματα τέτοιων μελετών, οι οποίες δείχνουν ότι ακόμη και μετά από ήπιες χειρουργικές επεμβάσεις εκτός της θωρακικής κοιλότητας, υπάρχουν σημάδια αύξησης του όγκου της IVC. Ταυτόχρονα, σημειώνεται ότι ακόμη και η διπλή αύξηση του όγκου του VSZHP ενδέχεται να μην συνοδεύεται από κλινικές, ακτινολογικές ή εργαστηριακές εκδηλώσεις (αέρια αίματος). Όταν παρατηρούνται τα πρώτα σημάδια RDS, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ήδη μια αρκετά εκτεταμένη παθολογική διαδικασία. Δεδομένων αυτών των δεδομένων, μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την πραγματική συχνότητα αυτής της επιπλοκής. Μπορεί να υποτεθεί ότι το φαινόμενο του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας είναι σχεδόν σταθερός σύντροφος πολλών παθολογικών καταστάσεων και ασθενειών. Δεν πρέπει να αφορά τόσο τη συχνότητα του RDS, αλλά τη συχνότητα ενός ή του άλλου βαθμού σοβαρότητας του RDS.\nΗ ακτινογραφία θώρακος είναι μια ερευνητική μέθοδος που σας επιτρέπει να τραβήξετε μια εικόνα των οργάνων του θώρακα σε φιλμ ακτίνων Χ. Η μηχανή ακτίνων Χ παράγει (δημιουργείται) ακτίνες Χ, οι οποίες κατευθύνονται προς την κατεύθυνση του στήθους του ασθενούς προς το φιλμ ακτίνων Χ, προκαλώντας φωτοχημική αντίδραση σε αυτό. Οι ραδιενεργές ακτίνες Χ, που διέρχονται από το ανθρώπινο σώμα, συγκρατούνται εντελώς από ορισμένους ιστούς, εν μέρει από άλλους, και από άλλους καθόλου. Ως αποτέλεσμα αυτού, σχηματίζεται μια εικόνα στο φιλμ ακτίνων Χ.\nΗ μέθοδος ακτινογραφίας για την εξέταση του θώρακα χρησιμοποιείται για την αναγνώριση, πρώτον, των πνευμονικών παθήσεων - πνευμονία, φυματίωση, όγκοι, επαγγελματικοί τραυματισμοί, καθώς και για τη διάγνωση καρδιακών ελαττωμάτων, καρδιακών μυϊκών παθήσεων και περικαρδιακών παθήσεων. Η μέθοδος βοηθά στην αναγνώριση αλλαγών στη σπονδυλική στήλη, στους λεμφαδένες. Η μέθοδος ακτίνων Χ χρησιμοποιείται ευρέως για προληπτικές εξετάσεις, ειδικά κατά την ανίχνευση πρώιμων σημείων φυματίωσης, όγκων, επαγγελματικών ασθενειών, όταν άλλα συμπτώματα αυτών των ασθενειών εξακολουθούν να απουσιάζουν.\nΠώς γίνεται η έρευνα.\nΜια ακτινογραφία θώρακα γίνεται σε δωμάτιο ακτινογραφίας. Ο ασθενής γδύνεται στη μέση, στέκεται μπροστά από μια ειδική ασπίδα, η οποία περιέχει μια κασέτα με φιλμ ακτίνων Χ. Μια μηχανή ακτινογραφίας με σωλήνα που παράγει ακτίνες Χ βρίσκεται περίπου 2 μέτρα από τον ασθενή. Οι φωτογραφίες λαμβάνονται συνήθως σε δύο στάνταρ θέσεις του ασθενούς - άμεση (μετωπική εικόνα) και πλευρική. Ο χρόνος έρευνας είναι μερικά δευτερόλεπτα. Ο ασθενής δεν αντιμετωπίζει δυσφορία κατά τη διάρκεια της μελέτης.\nΤα κύρια σημεία ασθενειών που ανιχνεύονται με ακτινογραφία των πνευμόνων Κατά την περιγραφή των ακτίνων Χ, δεν υπάρχουν τόσα σημάδια ασθένειας (βλ. Εικόνα 1).\nΦιγούρα: 1. Σημάδια ασθενειών του βρογχοπνευμονικού συστήματος κατά τη χρήση ακτινογραφίας.\nΗ υπολογιστική τομογραφία (CT) είναι μία από τις μεθόδους εξέτασης ακτίνων Χ. Η λήψη οποιασδήποτε εικόνας ακτίνων Χ βασίζεται στις διαφορετικές πυκνότητες οργάνων και ιστών μέσω των οποίων διέρχονται οι ακτίνες Χ. Στη συμβατική ακτινογραφία, η εικόνα είναι μια αντανάκλαση του οργάνου ή μέρους αυτού που εξετάζεται. Σε αυτήν την περίπτωση, οι μικροί παθολογικοί σχηματισμοί μπορεί να είναι ελάχιστα ορατοί ή να μην φαίνονται καθόλου λόγω της υπέρθεσης ιστών (επικάλυψη ενός στρώματος σε άλλο).\nΓια την εξάλειψη αυτών των παρεμβολών, η τεχνική γραμμικής τομογραφίας εισήχθη στην πράξη. Μπόρεσε να αποκτήσει μια διαμήκη εικόνα με στρώσεις. Η επιλογή του στρώματος επιτυγχάνεται με την ταυτόχρονη κίνηση σε αντίθετες κατευθύνσεις του τραπεζιού στον οποίο βρίσκεται ο ασθενής και την κασέτα με το φιλμ.\nΤο επόμενο βήμα ήταν η υπολογιστική τομογραφία, για την οποία οι δημιουργοί της Cormack και Hounsfield απονεμήθηκαν το βραβείο Νόμπελ.\nΗ μέθοδος καθιστά δυνατή τη λήψη μιας απομονωμένης εικόνας ενός εγκάρσιου στρώματος ιστού. Αυτό επιτυγχάνεται περιστρέφοντας ένα σωλήνα ακτίνων Χ στενής δέσμης γύρω από τον ασθενή και στη συνέχεια ανακατασκευάζοντας την εικόνα χρησιμοποιώντας ειδικά προγράμματα υπολογιστών. Μια εικόνα στο εγκάρσιο επίπεδο, η οποία δεν είναι διαθέσιμη σε συμβατικά διαγνωστικά ακτίνων Χ, είναι συχνά βέλτιστη για διάγνωση, καθώς δίνει μια σαφή ιδέα για την αναλογία των οργάνων.\nΓια την επιτυχή και αποτελεσματική χρήση της αξονικής τομογραφίας, είναι απαραίτητο να ληφθούν υπόψη οι ενδείξεις και οι αντενδείξεις, η αποτελεσματικότητα της μεθόδου σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, για να ακολουθηθεί ο αλγόριθμος που βασίζεται στην αρχή "από απλό έως πολύπλοκο". Η υπολογιστική τομογραφία πρέπει να συνταγογραφείται από γιατρό, λαμβάνοντας υπόψη τα κλινικά δεδομένα και όλες τις προηγούμενες μελέτες του ασθενούς (σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτείται προκαταρκτική ακτινογραφία ή υπερηχογράφημα). Αυτή η προσέγγιση σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε την περιοχή ενδιαφέροντος, να εστιάσετε τη μελέτη, να αποφύγετε τη διεξαγωγή μελετών χωρίς ενδείξεις και να μειώσετε τη δόση της έκθεσης σε ακτινοβολία..\nΗ ικανή χρήση σύγχρονων διαγνωστικών δυνατοτήτων καθιστά δυνατή την αναγνώριση διαφόρων παθολογιών σε διαφορετικά στάδια.\nΗ σοβαρότητα της πνευμονίας καθορίζεται από τη σοβαρότητα της δύσπνοιας, της ταχυκαρδίας και της υπότασης. Δύσπνοια (πάνω από 30 αναπνοές ανά λεπτό), ειδικά με τη συμμετοχή των βοηθητικών μυών, ταχυκαρδία (ο αριθμός των καρδιακών παλμών άνω των 130 ανά λεπτό), ειδικά με σημάδια κολπικής υπερφόρτωσης στο ΗΚΓ, αρτηριακή πίεση κάτω των 100/70 mm Hg. αγ.\nΌλα αυτά τα σημάδια υποδηλώνουν σοβαρή πνευμονία και αποτελούν ένδειξη για επείγουσα θεραπεία. Για να γίνει διάγνωση, απαιτείται ακτινογραφία των πνευμόνων σε δύο προεξοχές, κλινικές και βιοχημικές εξετάσεις αίματος, βακτηριοσκοπική και βακτηριολογική εξέταση των πτυέλων.\nΜε σοβαρό πόνο στο στήθος - αναισθησία με 2-4 ml διαλύματος αναλγίνης 50% ή 5 ml baralgin με 1 ml διαλύματος διφαινυδραμίνης 1%.\nΤα καρδιαγγειακά φάρμακα πρέπει να χορηγούνται ανεξάρτητα από το εάν υπάρχει ή όχι καρδιακή ανεπάρκεια και υπόταση, καθώς αυτές οι επιπλοκές μπορεί να αναπτυχθούν στο εγγύς μέλλον. εάν εκφράζονται, τότε η εισαγωγή είναι ακόμη πιο απαραίτητη.\nΧορηγούνται καρδιοτονικά φάρμακα (ενδοφλεβίως - 1 ml διαλύματος korglikon 0,06% ή 0,5 ml διαλύματος στροφανθίνης 0,05% ανά 20 ml διαλύματος γλυκόζης 40%) και αναλυτικών (υποδόρια ή ενδοφλεβίως - 2 ml κορδαμίνης ή 2 ml διαλύματος σουλφοκαμφοκαΐνης 10%).\nΝοσηλευτική περίθαλψη βρογχοπνευμονικού συστήματος\nΜε μείωση της αρτηριακής πίεσης, 200-400 ml πολυγλυκίνης και 100-200 mg υδροκορτιζόνης ή 60-120 mg πρεδνιζολόνης ή 4-8 mg δεξαμεθαζόνης ενίονται ενδοφλεβίως.\nΣε περίπτωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας, λαμβανομένων υπόψη πιθανών μικροκυκλοφοριακών διαταραχών, 400 ml ρεοπολυγλυκίνης ενίεται ενδοφλεβίως. Η θεραπεία με οξυγόνο ενδείκνυται. Για τους σκοπούς της αποτοξίνωσης, συνταγογραφείται ενδοφλέβια στάγδην 200 ml αιμόδεσης.\nΜε μια επίθεση άσθματος, ο ασθενής χρειάζεται βοήθεια για να ξεκουμπώσει το κολάρο του πουκάμισού του ή να χαλαρώσει τη γραβάτα του, να αφαιρέσει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει την ελεύθερη αναπνοή. Στη συνέχεια, βοηθήστε να πάρετε τη σωστή θέση: όρθιος ή καθισμένος, ακουμπώντας στην επιφάνεια με τα δύο χέρια, αγκώνες σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Αυτό θα βοηθήσει στην εμπλοκή των βοηθητικών αναπνευστικών μυών. Βοηθήστε το άτομο να ηρεμήσει και να προσπαθήσει να αναπνέει ομοιόμορφα. Ανοίξτε ένα παράθυρο για να επιτρέψετε τη ροή καθαρού αέρα στο δωμάτιο.\nΜια ελαφριά επίθεση μπορεί να σταματήσει εάν ο ασθενής έχει ζεστό μπάνιο για τα χέρια ή τα πόδια, εφαρμόζονται επίχρισμα στα μουστάρδα. Βοηθήστε τον ασθενή να χρησιμοποιήσει τη συσκευή εισπνοής που χρησιμοποιεί ο ασθενής, αφαιρέστε την από τη συσκευασία, ασφαλίστε το ακροφύσιο και γυρίστε την. Εάν το άτομο δεν μπορεί να πιέσει το αεροζόλ μόνο του, κάντε το αντ 'αυτού. Μπορείτε να επαναλάβετε τη χρήση της συσκευής εισπνοής 2-3 φορές κάθε 20 λεπτά..\nΟ κύριος κανόνας που πρέπει να τηρείτε όταν αντιμετωπίζετε αυτές τις ασθένειες είναι να ξεκινήσετε αμέσως τη θεραπεία! Διαφορετικά, μπορείτε να χάσετε το αρχικό στάδιο της νόσου, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες..\nΗ θεραπεία ασθενειών αυτής της ομάδας είναι συμπτωματική, ιδιαίτερα στη θεραπεία της βρογχίτιδας, πρώτα απ 'όλα, είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι τα πτύελα αφαιρούνται πλήρως. Στη θεραπεία των βρογχοπνευμονικών ασθενειών, υπάρχουν γενικές συστάσεις, για παράδειγμα, όπως εισπνοή ατμού, άφθονα ζεστά ροφήματα και άλλα. Επίσης, κάθε ασθένεια αυτής της ομάδας έχει τα δικά της χαρακτηριστικά θεραπείας. Σε περίπτωση οξείας βρογχίτιδας, μπορεί να απαιτείται τεχνητός αερισμός των πνευμόνων · σε περίπτωση πνευμονίας, τα αντιβιοτικά δεν μπορούν να αποφευχθούν. Στη θεραπεία του βρογχικού άσθματος, δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη διατήρηση της νόσου σε ύφεση. Εξάλλου, όπως γνωρίζετε, η ασθένεια είναι πιο εύκολο να αποφευχθεί παρά να θεραπευτεί. Αυτή η έκφραση είναι η πιο εφαρμόσιμη στο βρογχικό άσθμα - είναι ευκολότερο να αποφευχθεί μια επίθεση παρά να παλεύει για έναν ασθενή σε κατάσταση πνευμονικής απόφραξης.\nΣήμερα, η πνευμονολογία διαθέτει ένα επαρκές σύνολο θεραπευτικών μεθόδων και φαρμάκων που σας επιτρέπουν να καταπολεμήσετε επιτυχώς τις βρογχοπνευμονικές παθήσεις, το κύριο πράγμα είναι να ζητήσετε βοήθεια από γιατρό εκείνη την εποχή.\nΑρχές διατροφής για χρόνιες παθήσεις του βρογχοπνευμονικού συστήματος\n1. προϊόντα που σχηματίζουν βλέννα - πατάτες, ζάχαρη, μαγιά, γάλα, προϊόντα αλευριού, όλα με ζελατίνη, μεγάλη ποσότητα πρωτεΐνης ·\n2. Εξαλείψτε εντελώς τα αφρώδη ποτά.\n3. εξωτικές μαρμελάδες, ντομάτες 4. όλες με σόγια, κακάο\nΟποιαδήποτε προσβολή βρογχικού άσθματος ανακουφίζεται πίνοντας ζεστό νερό κοραλλιών (σε μικρές γουλιά κάθε 2-3 λεπτά). Μία τσάντα ανά ποτήρι. Πίνετε τουλάχιστον 500 ml.\nΜπορεί επίσης να είναι Microhydrin ή Hydrosel. Δηλαδή, αυτό είναι ένα ζεστό αλκαλικό ποτό.\n1. Ίνες (λάχανο, κολοκύθια, κολοκύθα)\n2. Κουάκερ (μαργαριτάρι κριθάρι, φαγόπυρο, κεχρί, κεχρί) σε νερό, με βούτυρο ή φυτικό λάδι. Πιο αλμυρό από γλυκό.\n3. Σούπες λαχανικών, βινεγκρέτες, βότανα\n4. Βρασμένα λαχανικά, κρεμμύδια, σκόρδο\n5. Φρούτα, αποξηραμένα φρούτα με φυτικές ίνες (ιδανικά)\nΣε περίπτωση βρογχοπνευμονικών παθήσεων, ένα άτομο πρέπει να πίνει 2 τύπους ποτών 1 αλκαλικό νερό με άδειο στομάχι τουλάχιστον 1 λίτρο 2 με ζεστό νερό τροφής με όξινα αντιβακτηριακά αντιμυκητιακά προϊόντα και βότανα. Βακκίνιο, τέφρα στο βουνό, lingonberry, φραγκοστάφυλο, viburnum, τριαντάφυλλο. Θυμάρι, μητέρα-και-μητριά, πετρέλαιο, τζίντζερ, βελόνες έλατου, πεύκο, σημύδες.\nΓια να μειώσετε ή να εξαλείψετε εντελώς τον κίνδυνο βρογχοπνευμονικής νόσου, λάβετε υπόψη τις ακόλουθες συστάσεις:\n· Αποφύγετε τον καπνό του τσιγάρου. Τόσο το ενεργό όσο και το παθητικό κάπνισμα τσιγάρων οδηγούν στην ανάπτυξη χρόνιας βρογχίτιδας.\n· Εμβολιαστείτε. Πολλές περιπτώσεις βρογχίτιδας αναπτύσσονται από την κοινή γρίπη. Είστε ποικιλίες πνευμονίας.\n· Πλύνετε τα χέρια σας. Για να αποφύγετε μια ιογενή λοίμωξη στο μέλλον, πλύνετε τα χέρια σας πιο συχνά και ξεκινήστε μια νέα συνήθεια: χρησιμοποιώντας αντιβακτηριακό πήκτωμα χεριών.\n· Κρατήστε ένα κουτί πρώτων βοηθειών, ώστε να μπορείτε να αποφύγετε τη γρίπη, λαμβάνοντας τους σωστούς εμβολιασμούς κάθε χρόνο. Ίσως πρέπει επίσης να εμβολιαστείτε κατά απόλυτης τάξης. Ελέγξτε εάν τα φάρμακα δεν είναι ενημερωμένα.\nΦορέστε μάσκα. Εξετάστε το ενδεχόμενο να φοράτε μάσκα σε εξωτερικούς χώρους και στην εργασία εάν έχετε χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια..\n· Μην φοβάστε τη σωματική δραστηριότητα. Η κύρια απαίτηση για άσκηση για την πρόληψη της βρογχίτιδας είναι η μετριοπάθεια και η δοσολογία..\nΠριν από τις παρεμβάσεις νοσηλευτικής, είναι απαραίτητο να ζητήσετε από τον ασθενή και τους συγγενείς του, να πραγματοποιήσει μια αντικειμενική έρευνα - αυτό θα επιτρέψει στη νοσοκόμα να αξιολογήσει τη σωματική και ψυχική κατάσταση του ασθενούς, καθώς και να εντοπίσει τα προβλήματα και τις ύποπτες ασθένειές του. Κατά τη συνέντευξη ενός ασθενούς και των συγγενών του, είναι απαραίτητο να κάνετε ερωτήσεις σχετικά με παλιές ασθένειες, την παρουσία κακών συνηθειών, την πιθανότητα κληρονομικών ασθενειών. Η ανάλυση των δεδομένων που λαμβάνονται συμβάλλει στον εντοπισμό των προβλημάτων των ασθενών.\nΚορυφαία παράπονα ασθενών με δυσλειτουργίες του αναπνευστικού συστήματος:\nΟ βήχας είναι μια πολύπλοκη προστατευτική αντανακλαστική δράση που αποσκοπεί στην απομάκρυνση από τους βρόγχους και γ. κ.λπ. πτυέλων ή ξένου σώματος · Αυτό που έχει σημασία είναι η φύση του βήχα, η διάρκεια, ο χρόνος εμφάνισης, ο όγκος, το ξύλο - ξηρό και υγρό. "πρωί", "βράδυ", "νύχτα"; δυνατά, "γαβγίζει", ήσυχα και κοντά / βήχα. παροξυσμική, ισχυρή ή σιωπηλή.\nπόνος στο στήθος (μπορεί να σχετίζεται με αναπνοή, κίνηση, θέση σώματος) - ένα σύμπτωμα έκτακτης ανάγκης, μια προστατευτική αντίδραση του σώματος, που δείχνει την παρουσία ενός βλαβερού παράγοντα ή παθολογικής διαδικασίας. Η προέλευση, ο εντοπισμός, η φύση, η ένταση, η διάρκεια και η ακτινοβόληση του πόνου, η σχέση με την αναπνοή, το βήχα και τη θέση του σώματος έχει σημασία..\nδύσπνοια (σε ηρεμία, με σωματική άσκηση) - ένα υποκειμενικό αίσθημα δυσκολίας στην αναπνοή, συνοδευόμενο από αίσθημα έλλειψης αέρα και άγχους (αντικειμενικά: παραβίαση της συχνότητας, του βάθους, του ρυθμού της αναπνοής). Μπορεί να είναι εισπνευστικό (εισπνοή) και εκπνευστικό (εκπνοή).\nεπίθεση ασφυξίας - ένα σύμπτωμα έκτακτης ανάγκης, ξαφνική δύσπνοια με βαθιά εισπνοή και εκπνοή, γρήγορη αναπνοή, επώδυνη αίσθηση έλλειψης αέρα, αίσθημα σφίξιμου στο στήθος.\nαιμόπτυση - η απελευθέρωση του αίματος όταν βήχετε με τη μορφή ραβδώσεων ή θρόμβων κάτω των 50 ml την ημέρα. Μπορεί να είναι "σκουριασμένο" χρώμα, "βατόμουρο ζελέ".\nσυμπτώματα γενικής κακουχίας (θερμοκρασία, γενική αδυναμία, απώλεια όρεξης, πονοκέφαλος κ.λπ.)\nΗ νοσηλευτική διαδικασία στην πνευμονολογία περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στάδια της οργάνωσής της: εξέταση, διάγνωση νοσηλευτικής, προγραμματισμός, υλοποίηση (εφαρμογή) του σχεδίου και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που λαμβάνονται.\nΗ νοσηλευτική διάγνωση μπορεί να είναι η εξής: πυρετός, ρίγη, κεφαλαλγία, αδυναμία, κακός ύπνος, πόνος στο στήθος, ξηρός ή υγρός βήχας με βλεννογόνο, πυώδη ή σκουριασμένα πτύελα, δύσπνοια με παρατεταμένη εκπνοή, ταχυκαρδία, κυάνωση.\nΣχέδιο εξέτασης, θεραπείας, φροντίδας και παρατήρησης:\n1) προετοιμασία του ασθενούς για ακτινογραφία, εργαστήριο, για διαβούλευση με ειδικούς.\n2) εκπλήρωση ιατρικών συνταγών για τη θεραπεία του ασθενούς (έγκαιρη διανομή φαρμάκων, παραγωγή ενέσεων και εγχύσεων\n3) οργάνωση άλλων μεθόδων έρευνας (φυσιοθεραπεία, θεραπεία άσκησης, μασάζ, θεραπεία οξυγόνου).\n4) παροχή έκτακτης βοήθειας πρώτων βοηθειών ·\n5) οργάνωση της φροντίδας και παρατήρηση του ασθενούς.\nΥλοποίηση του σχεδίου:\nα) έγκαιρη και στοχευμένη εκπλήρωση συνταγών (αντιβιοτικά διαφόρων φάσματος δράσης, σουλφοναμίδια, νιτροφουράνια, νυστατίνη ή λεβορίνη, βλεννολυτικά) ·\nβ) έγκαιρη συλλογή βιολογικού υλικού (αίμα, πτύελα, ούρα) για εργαστηριακή έρευνα ·\nγ) προετοιμασία για παρακέντηση παρακέντησης (παρουσία υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα), ακτινογραφία και ενδοσκοπική εξέταση ·\nδ) εάν είναι απαραίτητο, τη διοργάνωση διαβουλεύσεων με έναν φυσιοθεραπευτή για τον διορισμό φυσιοθεραπευτικών μεθόδων, έναν ιατρό θεραπείας άσκησης για το διορισμό θεραπείας άσκησης και μασάζ, ενός φυσιοθεραπευτή και ενός ογκολόγου\nε) διεξαγωγή θεραπείας με οξυγόνο, οργάνωση έγκαιρου εξαερισμού του θαλάμου, υγρός καθαρισμός με dez. μέσα καθαρισμού και απολύμανσης μπολ σπότου\nστ) έγκαιρη αλλαγή κλινοσκεπασμάτων και εσώρουχων, πρόληψη ελκών πίεσης, τακτική περιστροφή του ασθενούς για δημιουργία αποχέτευσης και εκκένωσης πτυέλων - 4-5 φορές την ημέρα για 20-30 λεπτά, σίτιση σοβαρών ασθενών, υγιεινή φροντίδα των ασθενών.\nζ) παρακολούθηση της δραστηριότητας του CVS (καρδιακός ρυθμός, αρτηριακή πίεση) του βρογχοπνευμονικού συστήματος (NPV, η ποσότητα των πτυέλων), φυσιολογικές λειτουργίες.\nη) διδασκαλία στον ασθενή της σωστής χρήσης της συσκευής εισπνοής.\n2.1 Τεχνική θεραπείας οξυγόνου\nΕξοπλισμός: αποστειρωμένος καθετήρας, υγραντήρας, αποσταγμένο νερό, πηγή οξυγόνου με μετρητή ροής, αποστειρωμένη γλυκερίνη, αυτοκόλλητο σοβά.\n1. Διευκρινίστε την κατανόηση του ασθενούς ή των συγγενών του σχετικά με τον σκοπό της θεραπείας με οξυγόνο, τις συνέπειες της διαδικασίας και λάβετε τη συγκατάθεσή του.\nΙΙ. Εκτέλεση διαδικασίας.\n3. Ανοίξτε τη συσκευασία, αφαιρέστε τον καθετήρα και υγράνετε με αποστειρωμένη γλυκερίνη..\n4. Εισαγάγετε τον καθετήρα στην κάτω ρινική δίοδο σε βάθος ίσο με την απόσταση από το λοβό του αυτιού έως τα φτερά της μύτης.\n5. Στερεώστε τον καθετήρα με κολλητική ταινία έτσι ώστε να μην πέσει έξω και να προκαλέσει ταλαιπωρία.\n6. Συνδέστε τον καθετήρα σε μια πηγή υγροποιημένου οξυγόνου με την καθορισμένη συγκέντρωση και ρυθμό ροής.\n7. Παρέχετε επαρκή ελευθερία κινήσεων για τον καθετήρα και τους σωλήνες οξυγόνου και ασφαλίστε τους σε ρούχα με πείρο ασφαλείας..\n8. Ελέγχετε την κατάσταση του καθετήρα κάθε 8 ώρες.\n9. Βεβαιωθείτε ότι το δοχείο διαβροχής είναι συνεχώς γεμάτο.\n10. Εξετάστε τον ρινικό βλεννογόνο του ασθενούς για πιθανό ερεθισμό..\n11. Κάθε 8 ώρες, ελέγχετε το ρυθμό ροής του οξυγόνου, τη συγκέντρωση.\n12. Σημειώστε τη μέθοδο, τη συγκέντρωση, τον ρυθμό παροχής οξυγόνου, την ανταπόκριση του ασθενούς και τα αποτελέσματα της τελικής αξιολόγησης της ικανοποίησης της ανάγκης του ασθενούς για φυσιολογική αναπνοή.\n2.2 Τεχνική απολύμανσης του σπυριού\n3ο και 5ο διάλυμα χλωραμίνης.\n1. Είναι απαραίτητο να εξηγήσουμε στον ασθενή τους κανόνες για τη χρήση του ψεκασμού.\n2. Δώστε του ένα στεγνό, καθαρό σπάτουλα με σφιχτό καπάκι.\n3. Γεμίστε το φλέγμα με όγκο 1/4 με διάλυμα χλωραμίνης 3-n, σε περίπτωση φυματιώδους παθολογίας - με διάλυμα χλωραμίνης 5-n.\n4. Μετά την απολύμανση, αποστραγγίστε τα πτύελα στον υπόνομο και κάψτε τα πτύελα από ασθενείς με φυματίωση με πριονίδι σε ειδικό φούρνο.\n5. Απολυμάνετε το χρησιμοποιημένο κουταλάκι σε διάλυμα 3-χλωραμίνης για 1 ώρα Εάν το κουτάλι χρησιμοποιήθηκε από ασθενή με φυματίωση, η θεραπεία πραγματοποιείται με διάλυμα 5-χλωραμίνης για 4 ώρες..\n6. Στη συνέχεια, ο σβούρας πρέπει να ξεπλυθεί με τρεχούμενο νερό. Φυλάσσετε σε καθαρή, στεγνή μορφή σε καθορισμένο μέρος.\n2.3 Κανόνες για τη χρήση μιας μεμονωμένης συσκευής εισπνοής\nΟι μεμονωμένες συσκευές εισπνοής χρησιμοποιούνται για επιθέσεις βρογχικού άσθματος.\n1. Είναι απαραίτητο να αφαιρέσετε το προστατευτικό κάλυμμα από το δοχείο γυρίζοντας το δοχείο ανάποδα.\n2. Ανακινήστε το δοχείο με το φαρμακευτικό αεροζόλ.\n3. Ο ασθενής πρέπει να πάρει μια βαθιά ανάσα..\n4. Φέρτε το κουτί στο στόμα του ασθενούς και προσφέρετε να κρατήσετε το επιστόμιο με τα χείλη σας.\n5. Ο ασθενής πρέπει να πάρει μια βαθιά αναπνοή και ταυτόχρονα να πιέσει στο κάτω μέρος του δοχείου. Σε αυτήν την περίπτωση, μια συγκεκριμένη δόση του φαρμάκου θα εισέλθει στην στοματική κοιλότητα..\n6. Ζητήστε από τον ασθενή να κρατήσει την αναπνοή του αυτή τη στιγμή και αφαιρέστε το επιστόμιο από το στόμα του. Στη συνέχεια ο ασθενής πρέπει να εκπνέει αργά..\n7. Εάν δεν μπορεί να πάρει μια βαθιά αναπνοή, τότε είναι απαραίτητο να ψεκάσετε την πρώτη δόση του φαρμάκου στην στοματική κοιλότητα..\n8. Στο τέλος της εισπνοής, τοποθετήστε ένα προστατευτικό καπάκι στο κουτί.\n9. Ο αριθμός των δόσεων αερολύματος για βρογχικό άσθμα καθορίζεται από τον γιατρό.\nΈχοντας μελετήσει την απαραίτητη βιβλιογραφία, μπορεί κανείς να εξαγάγει συμπεράσματα: γνώση της αιτιολογίας και παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση ηπατικών νόσων, η κλινική εικόνα και τα χαρακτηριστικά της διάγνωσης αυτής της νόσου, οι μέθοδοι εξέτασης και προετοιμασίας για αυτές, οι αρχές θεραπείας και πρόληψης, επιπλοκές, χειρισμοί θα βοηθήσουν τη νοσοκόμα να πραγματοποιήσει όλα τα στάδια της νοσηλευτικής διαδικασίας.\nΑν και η νοσοκόμα δεν θεραπεύει τον ασθενή μόνη της, αλλά πληροί μόνο τις συνταγές του γιατρού, παρατηρεί τις αλλαγές στην κατάσταση του ασθενούς, επειδή είναι μαζί του όλη την ώρα.\nΜια νοσοκόμα της οποίας τα καθήκοντα περιλαμβάνουν τη φροντίδα των ασθενών δεν πρέπει μόνο να γνωρίζει όλους τους κανόνες περίθαλψης και να πραγματοποιεί επιδέξια ιατρικές διαδικασίες, αλλά επίσης να κατανοεί με σαφήνεια την επίδραση του φαρμάκου ή της διαδικασίας στο σώμα του ασθενούς. Η θεραπεία ασθενειών εξαρτάται κυρίως από την προσεκτική σωστή φροντίδα, την τήρηση του σχήματος και τη διατροφή. Από αυτή την άποψη, ο ρόλος της νοσοκόμας στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας αυξάνεται. Η πρόληψη της νόσου είναι επίσης πολύ σημαντική: η νοσοκόμα διδάσκει τα μέλη της οικογένειας για την οργάνωση του καθεστώτος προστασίας, τη διατροφή και μιλά για την προληπτική θεραπεία του ασθενούς.\nΟ κύριος σκοπός της νοσηλευτικής είναι ο ασθενής να αποκτήσει ανεξαρτησία στην ιατρική περίθαλψη το συντομότερο δυνατό..\n6. V.V. Pyzhov, Yu.F. Pautkin Publishing House: Πανεπιστήμιο Φιλίας των Λαών της Ρωσίας (2007)\n7. "Δημοφιλή ιατρική εγκυκλοπαίδεια"\n8. Ο αρχισυντάκτης ακαδημαϊκός B.V. Petrovsky Μόσχα "Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια" 1979\nΧαρακτηριστικά της πορείας των καρδιαγγειακών παθήσεων. Οι λόγοι που τους οδηγούν. Χαρακτηριστικά της ψυχολογικής κατάστασης των ασθενών. Οργάνωση φροντίδας για καρδιακούς ασθενείς. Τα προβλήματα της νοσηλείας τους στο τμήμα θεραπείας. Θεραπεία και πρόληψη.\nδιατριβή [636,1 K], προστέθηκε 15/11/2014\nΛοιμώδεις και φλεγμονώδεις πνευμονικές παθήσεις. Κληρονομική πνευμονοπάθεια. Σύνδρομο της ακτινωτής δυσκινησίας. Πνευμονική κυψελιδική πρωτεΐνωση. Συγγενείς δυσπλασίες του βρογχοπνευμονικού συστήματος. Πνευμονικές αλλοιώσεις σε κληρονομικές ασθένειες.\nδιατριβή [137,1 K], προστέθηκε στις 07.22.2015\nΔιάγνωση ακτινοβολίας συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας και ασθενειών του βρογχοπνευμονικού συστήματος. Μέθοδοι ιατρικής απεικόνισης: Ακτινογραφία, υπολογιστική τομογραφία, υπερηχογράφημα, απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού. ενδείξεις και επιδόσεις.\nπερίληψη [50,2 K], προστέθηκε 10/10/2011\nΟργάνωση νοσηλευτικής περίθαλψης και φροντίδας ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος σε γηριατρικούς ασθενείς. Προσδιορισμός των βέλτιστων συνθηκών για τη φροντίδα γηριατρικών ασθενών με αναπνευστικές παθήσεις, συμβάλλοντας στη θεραπεία τους.\nέντυπο έγγραφο [61,3 K], προστέθηκε στις 29/11/2014\nΣυγκριτικά χαρακτηριστικά εισπνευστήρα ατμού, μεμβράνης, υπερήχων, συμπίεσης. Η χρήση τους για τη θεραπεία του βρογχικού άσθματος, της φλεγμονής και των ασθενειών ολόκληρου του βρογχοπνευμονικού συστήματος. Τύποι συσκευών εισπνοής σκόνης. Χρησιμοποιώντας νεφελοποιητή.\nπαρουσίαση [2,1 M], προστέθηκε στις 22/12/2016\nΑιτιολογία και παθογένεση δυσπλασιών του βρογχοπνευμονικού συστήματος. Ταξινόμηση ελαττωμάτων της τραχείας, των βρόγχων, των πνευμόνων. Σύνδρομο Williams-Campbell, τα βασικά του χαρακτηριστικά. Σημάδια ραχειοβρογχομεγαλίας (σύνδρομο Mounier-Kuhn). Πρόληψη και θεραπεία της νόσου.\nπαρουσίαση [384,6 K], προστέθηκε στις 05/19/2013\nΕφαρμογή επειγόντων μέτρων σε όλα τα στάδια της ιατρικής περίθαλψης σε περίπτωση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που απειλούν τη ζωή και την υγεία του ασθενούς. Η διαδικασία παροχής φροντίδας για αιμορραγία, κατάγματα, θερμικούς τραυματισμούς, ήλιο και θερμοπληξία.\nεγχειρίδιο [62,2 K], προστέθηκε στις 17/4/2016\nΠρωτοβάθμια νοσηλευτική αξιολόγηση ασθενούς με νεφρική νόσο. Η έννοια της νεφρικής νόσου και η νοσηλευτική διαδικασία μαζί τους. Έκτακτες ανάγκες, πρόληψη και αποκατάσταση νεφρικών παθήσεων. Οργάνωση και παροχή νοσηλευτικής περίθαλψης.\nπαρουσίαση [203,4 K], προστέθηκε στις 02/11/2014\nΑιτίες εγκεφαλικού επεισοδίου, επιληπτική κατάσταση και υπερτασική κρίση: γενική ταξινόμηση, συμπτώματα και διαγνωστικές μέθοδοι. Πρόληψη ασθενειών του νευρικού συστήματος. Μέθοδοι θεραπείας και βασικά μέτρα επείγουσας φροντίδας για ένα άρρωστο άτομο.\nπαρουσίαση [948,2 K], προστέθηκε στις 12/10/2013\nΠαροχή επείγουσας ιατρικής περίθαλψης το συντομότερο δυνατό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και ατυχημάτων. Ο ρυθμός ανάπτυξης και ανάπτυξης ασθενοφόρων. Παροχή νοσηλείας σε ιατρικά ιδρύματα ανάλογα με το προφίλ της νόσου ή του τραυματισμού.\nεργασία βεβαίωσης [101,4 K], προστέθηκε 01/27/2009


Η πραγματικότητα δεν είναι πάντα αυτό που βλέπεις!\nΓια χιλιάδες χρόνια τα ανθρώπινα όντα εξερευνoύν τη φύση του «ποιοι είμαστε και ποιος είναι ο σκοπός της ύπαρξής μας» εδώ σε αυτόν τον πλανήτη. Πολλοί βρήκαν αυτό που αναζητούσαν, αλλά δισεκατομμύρια μορφές που κάποτε ονομάζονταν "άνθρωποι" δεν είναι πλέον εδώ. Έχουν φύγει. Και τώρα είναι η σειρά μας - είμαστε το ζωντανό κύμα. Εισήλθαμε στην ενσάρκωση για να περπατήσουμε πάνω στον πλανήτη και να βρούμε αυτό που είναι άφθαρτο μέσα μας. Όλοι έχουμε αυτή την ευκαιρία να βρούμε την αλήθεια. Κανείς δεν εξαιρείται, κανένας δεν αποκλείεται, επειδή το φως της συνειδητότητας καίει σε όλους.\nΟ κόσμος μάς ενθαρρύνει να κοιτάζουμε από την περιορισμένη έννοια της προσωπικότητάς μας που είναι μια πολύ ασταθής άποψη και γι αυτό προσπαθούμε συνεχώς να βρούμε την ισορροπία μας σε πολύ ασταθές έδαφος. Αλλά πρέπει να μάθουμε να κοιτάζουμε από την πηγή του Όντος μας. Αυτό που είμαστε, η Ουσία μας είναι ευρύτερη από τον ουρανό, μεγαλύτερη από το διάστημα - και είναι ήδη εδώ.\nΠαρατήρησε μέσα από την ηρεμία και την ακινησία σου και όχι μέσα από την ταραχή σου. Δεν χρειάζεται να πας ούτε καν ένα πόντο πιο μακριά από το σημείο που βρίσκεσαι για να βρεις τη σιωπή και την ακινησία του Όντος σου. Και από εκεί μπορείς να παρατηρείς τα ενεργειακά ρεύματα καθώς τραβάνε την προσοχή σου, σε κάνουν να βγεις στο πεδίο του θορύβου και της προσωπικότητας, όπου οι άνθρωποι υποφέρουν από «το δηλητήριο του ατόμου», από την τοξικότητα του εγώ.\nΒρέθηκες εδώ σε αυτή τη σελίδα επειδή κάποια δύναμη μέσα σου σε έφερε να ανακαλύψεις κάτι βαθύτερο από αυτό που έχεις βρει μέχρι τώρα. Και είναι τόσο απλό! Ξεκίνησε κοιτάζοντας από τη θέση της ακινησίας, της ηρεμίας σου: είναι ήδη εδώ. Μη συσχετίζεις τον εαυτό σου με κανένα χρόνο ή οποιαδήποτε έννοια και αμέσως θα βρεις τον εαυτό σου σε ένα χώρο ουδετερότητας, ευρυχωρίας και σιωπής.\nΑκόμη και αν το δέντρο του νου σου κλονίζεται άσχημα, αυτή την κίνηση μπορείς να την παρατηρήσεις από τη θέση της ηρεμίας. Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω τις παιδικές συμπεριφορές και να αρχίσουμε να δίνουμε λίγο περισσότερη προσοχή σε αυτό που πραγματικά είναι εδώ. Αυτό που έχουμε είναι ένα υλικό σώμα μέσα στο χρόνο, ένα θνητό σώμα, αλλά μια αθάνατη παρουσία κινείται μέσα του.\nΕνώ το σώμα σου είναι ακόμα ζεστό και ζωντανό, χρησιμοποίησε αυτήν τη ζωή για να ανακαλύψεις ξανά το Ον που είσαι, που ξεπερνά το χρόνο.\nΕίναι Αυτό Που Βλέπεις Αυτό Που Πραγματικά Υπάρχει;\nΠριν πολλά χρόνια, τότε που πήγαινα ακόμα σχολείο, ένα αγόρι μου έδειξε μια μικρή εικόνα, μια πολύ απλή ασπρόμαυρη εικόνα λίγο μεγαλύτερη από μια ταχυδρομική κάρτα.\nΜε ρώτησε: «Τι βλέπεις»;\nΣκέφτηκα ότι αστειεύεται επειδή ήταν ένα ξεκάθαρο λευκό αγγείο σε ένα μαύρο φόντο.\nΡώτησα: «Είναι ερώτηση παγίδα»;\nΑλλά το αγόρι επέμενε: «Κοιταξέ το πραγματικά. Τι βλέπεις»;\n«Είναι ένα λευκό αγγείο σε μαύρο φόντο… στεγνό και απλό. Δεν υπάρχει διακόσμηση, απλά το σχήμα! Υπάρχει κάτι περισσότερο»;\n«Ναι..., αλλά αυτό που δεν βλέπεις είναι επειδή κοιτάς μόνο με έναν τρόπο».\nΜετά έγινε ανυπόμονος και είπε: «Μπορείς να δεις τα δύο πρόσωπα; Κοίτα από το λευκό στο μαύρο».\nΩχ! Ξαφνικά μπορούσα να δω ότι υπήρχαν δύο όμοια πρόσωπα που κοίταζαν το ένα το άλλο. Τότε με ρώτησε:\n«Και το βάζο; Μπορείς να συνεχίσεις να βλέπεις και το βάζο»;\nΉμουν ακόμα τόσο ενθουσιασμένος με τα πρόσωπα ώστε είπα: «Όχι, δεν μπορώ να δω το βάζο! Τι συνέβη στο βάζο»;\nΤο αγόρι προσπάθησε να με βοηθήσει:\n«Κοίτα την εικόνα. Δες το βάζο πάλι»!\nΚοίταξα και ξανακοίταξα, μέχρι που είδα πάλι το βάζο. Τότε, εντελώς ξαφνικά, μπορούσα να δω τόσο το βάζο όσο και τα πρόσωπα ταυτόχρονα με μια μικρή μετατόπιση της προοπτικής και της εστίασης. Προφανώς, δεν υπήρξε καμία αλλαγή στην ίδια την εικόνα. Η αλλαγή ήταν μόνο στην αντίληψή μου.\nΌλοι αρχίζουμε να βλέπουμε τη ζωή από μια συγκεκριμένη προοπτική κατά τη διάρκεια της ανατροφής μας, η οποία μας παρέχει υποθέσεις σχετικά με το ποιοι είμαστε. Για τους περισσότερους από εμάς αυτό το πολιτιστικά γνώριμο σημείο παραμένει η άποψη μας, η προοπτική μας, καθώς κινούμαστε μέσα στη ζωή.\nΥπάρχουν επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι που ζουν στη Γη, αλλά σπάνια υπάρχουν όντα που περνάνε από τη ζωή βλέποντας κάτι περισσότερο από το «προγραμματισμένο» σώμα-μυαλό-μόνο-το-αγγείο, δηλαδή το ποιοι πραγματικά είναι. Πολύ λίγοι αμφισβητούν την πίστη τους στην ταυτότητα ή την προσωπικότητά τους, κι έτσι χάνουν την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν την πραγματική φύση τους.\nΑν και το "παιχνίδισμα" του αγγείου και των προσώπων είναι μια καλή απεικόνιση του πώς αντιλαμβανόμαστε την περιορισμένη πραγματικότητά μας η οποία βασίζεται στον δικό μας προγραμματισμό, είναι παράλληλα λειψή.\nΗ Αλήθεια την οποία επισημαίνω είναι πέρα από το να μπορεί κανείς να οπτικοποιεί από μια νέα οπτική γωνία και έπειτα από πολλές οπτικές γωνίες. Πρόκειται για την ανακάλυψη ότι υπάρχει μια βαθύτερη πραγματικότητα αυτού που βλέπει και ότι αυτή η πραγματικότητα είναι πάντα εδώ - πρέπει απλά να την αναγνωρίσει ως τον δικό του Εαυτό. Η πνευματικότητα είναι η αναζήτηση της τέλειας κατανόησης, της αυτό-ανακάλυψης, της Αλήθειας… και πρέπει να λαμβάνει χώρα εκεί ακριβώς που είναι κανείς. Η Αλήθεια που ψάχνεις πρέπει να είναι ήδη εδώ, γιατί είναι διαχρονικά παρούσα.\nΗ αλήθεια δεν μπορεί ποτέ να είναι απλώς ένα ιερό σύμπλεγμα εννοιών, πιστεύω και πεποιθήσεων. Δεν είναι ένα γεγονός, ούτε ένα αντικείμενο σε κάποια ιερή κάμαρα. Για να είναι Αλήθεια η Αλήθεια, πρέπει να είναι αμετάβλητη, πάντα παρούσα - όμως πέρα από τα χαρακτηριστικά και τις συνθήκες. Δεν μπορεί να είναι κάτι που πηγαίνει κι έρχεται γιατί όλα τα πάντα που υπόκεινται σε αλλαγή ξεκινούν από αυτήν και καταλήγουν σε αυτήν. Η Αλήθεια είναι αυτό που είμαστε. Είναι η ουσία και η ύπαρξή μας. Είναι ο καθαρός Εαυτός, ο απεριόριστος, η απόλυτη πραγματικότητα - είναι η ίδια η αντίληψη. Αλλά δεν έχουμε καταλάβει την μεγαλοπρέπεια της αληθινής μας φύσης λόγω της ανατροφής και της παιδείας μας, που μας ζωγραφίζουν μια πολύ διαφορετική εικόνα του ποιοι είμαστε - καθώς και όλων εκείνων που πιστεύουμε.\nΑν ανοίξετε τα εσωτερικά σας μάτια, θα δείτε την Αλήθεια που βρίσκεται μέσα σας, πέρα από το παροδικό παιχνίδι των φαινομένων που ονομάζουμε ζωή - πέρα από όλα όσα μπορούμε να δούμε ή να αντιληφθούμε. Όταν λέω πέρα, δεν εννοώ από την άποψη της απόστασης, αλλά από την άποψη του λεπτοφυούς. Η αναζήτηση της Αλήθειας δεν είναι να αρχίσει κανείς να τρέχει μακριά από τα πράγματα αυτού του κόσμου, αλλά να κατανοήσει την εφήμερη φύση τους. Και περισσότερο από αυτό, πρόκειται για την ανακάλυψη της αληθινής μας φύσης ως εγγενούς ακινησίας από την οποία γίνονται αντιληπτές ακόμη και οι πιο λεπτές κινήσεις των φαινομένων.\nUFO με κάλυψη ή απλά σύννεφο βροχής;\nΕκείνοι που ανακαλύπτουν αυτή την πραγματικότητα του Όντος τους, απολαμβάνουν μιαν αίσθηση ειρήνης, αγάπης και σοφίας ως το φυσικό άρωμά του. Έχουν την εμπειρία της ουσιαστικής φύσης τους ως αληθινή ελευθερία.\nΒλέποντας από την αληθινή μας θέση, τον αληθινό Εαυτό μας, καταλαβαίνουμε ότι η εμφάνιση οποιουδήποτε φαινομένου δεν σημαίνει ότι είναι αληθινό ή πραγματικό από μόνο του. Για να ανακαλύψουμε την Αλήθεια πρέπει να αναζητήσουμε αυτόν που βλέπει όλα τα φαινόμενα - μπορεί να ιδωθεί αυτός ο απόλυτος Εαυτός;\nΘεωρούμε Ότι Είμαστε Μόνο Το Σώμα\nΣυνήθως η εμπειρία μας από τη ζωή δεν είναι «είμαι συνειδητότητα»! Αντ 'αυτού λέμε, «είμαι το σώμα που έχει συνειδητότητα». Ας εξετάσουμε όμως αυτή την ιδέα. Δεν είναι το σώμα που λέει, σε γνωρίζω. Το σώμα δεν έχει πει κάτι τέτοιο. Το σώμα κάνει διάφορα είδη θορύβων, αλλά δεν νομίζω ότι έχει γράψει ακόμα ένα βιβλίο ή έκανε κάποιες μεγάλες δηλώσεις. Το σώμα είναι αθώο σε όλα αυτά. Μάλλον εσύ λες, "γνωρίζω το σώμα μου". Όλοι ζούμε με όργανα περιορισμένου χρόνου. Από τη γέννηση του σώματος, ο καθένας μας είναι σαν ένα κερί που άναψε και καίγεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Και σε κάποιο σημείο, η φλόγα του σώματος θα βγει έξω. Αλλά δεν είσαι ουσιαστικά το σώμα, οι αισθήσεις ή το μυαλό, επειδή όλοι αναφέρονται σε κάτι που τους παρατηρεί.\nΑς υποθέσουμε ότι είχες σταθμεύσει το αυτοκίνητό σου και κάποιος έλεγε: «Υπάρχει ένα μπλε αυτοκίνητο στο πάρκιν με τα φώτα αναμμένα». Θα σκεφτόσουν, «Ω, είναι το δικό μου» και όχι, «Είμαι εγώ».\nΟμοίως, μπορούμε να πούμε: «Αυτό είναι το σώμα μου - δεν είμαι εγώ επειδή είμαι εδώ και μπορώ να το παρατηρώ. Κοιτάζω το χέρι μου. Το χέρι μου δεν με κοιτάζει». Το χέρι μου - όχι εγώ.\n«Η όρασή μου ήταν τόσο καλή που μπορούσα να διαβάσω μια πινακίδα από απόσταση διακοσίων μέτρων, αλλά τώρα δεν μπορώ ούτε να σε δω». Η όρασή μου - όχι εγώ.\n«Η μνήμη μου ήταν πολύ δυνατή, αλλά τώρα έχω πρόβλημα να θυμηθώ τι συνέβη πριν από λίγες ημέρες». Η μνήμη μου - όχι εγώ.\nΜια σχέση καταρρέει: «Η ζωή μου τελείωσε. Χωρίς γυναίκα, χωρίς ζωή». Η ζωή μου τελειώνει - όχι εγώ.\nΈτσι, αν αφήσεις κατά μέρος όλα αυτά τα πράγματα που λες ότι σου ανήκουν, αλλά δεν είσαι εσύ, όλα τα άλλα θεωρούνται δευτερεύοντα ως προς αυτό που είσαι. Ο αληθινός Εαυτός είναι πρωταρχικός.\nΑυτό που είσαι είναι συνειδητότητα. Το σώμα είναι το όχημα μέσω του οποίου η συνειδητότητα μπορεί να δοκιμάζει εμπειρίες. Και με την ανθρώπινη μορφή, η συνειδητότητα έχει την ικανότητα και την ευκαιρία να συνειδητοποιήσει τη δική της πηγή και έτσι να έχει μια άμεση εμπειρία.\nΑυτή τη στιγμή υπάρχει μια πεποίθηση μέσα μας που κάνει ένα βουητό λέγοντας, "εγώ είμαι το σώμα". Για να ανακαλύψουμε την πηγή της Ουσίας μας, πρέπει να μάθουμε ποιος ή τι είναι αυτό το «Εγώ». Είναι πραγματικά το σώμα; Η αίσθηση ότι είμαι το σώμα είναι από μόνη της μια σκέψη. Μπορεί να την νιώθει κανείς σαν μια πολύ βαθιά πεποίθηση, αλλά αυτό δεν την κάνει πραγματική.\nΔεν σας ζητώ να ξεπεράσετε αυτή την ταύτιση με το σώμα έτσι απλά. Όχι, αφήστε κατά μέρος τη σκέψη ότι είστε το σώμα ή δεν είστε το σώμα. Απλά φτάστε στο σημείο να αναγνωρίσετε ότι κάτι είναι εδώ που έχει αντίληψη του σώματος και όλα όσα προκύπτουν από αυτό. Αυτή η ίδια η αντίληψη στην οποία φαίνονται να δίνουν αναφορά το σώμα και οι αισθήσεις, γνωρίζει επίσης τα αντικείμενα, την αίσθηση της απόστασης, το ύψος, το βάρος, την έννοια του «εγώ» και των «άλλων». Τα πάντα δίνουν αναφορά σε αυτή τη βασική αρχή εσωτερικής αντίληψης, έτσι δεν είναι; Αλλά η ίδια η αντίληψη δεν εμπλέκεται στη φούσκα της εμπειρίας. Είναι ο απόλυτα δικός σας Εαυτός που δεν μπορεί να μετρηθεί.\nΚοιτάξτε, επιβεβαιώστε και γίνετε ένα με αυτόν τον Εαυτό που αντιλαμβάνεται.\nΠΗΓΗ: «Vaster Τhan Sky, Greater Than Space» by Mooji.\nαντίληψη πραγματικότητα σκοπός ύπαρξης Συνειδητότητα


Ιστορική νίκη του Ιράν με αυτογκόλ στις καθυστερήσεις!\nΑυτή την εξέλιξη ίσως δεν την περίμενε ούτε ο πιο φανατικός φίλαθλος της εθνικής ομάδας του Ιράν. Σε όλο σχεδόν το παιχνίδι το Μαρόκο είχε τον ρόλο της γάτας και το Ιράν αυτόν του ποντικιού. Οι Μαροκινοί δεν ήταν εύστοχοι στις ευκαιρίες τους και έτσι το Ιράν των Χατζησαφί, Ανσαριφάρντ και Μασούντ τους τιμώρησε με γκολ στις καθυστερήσεις. Μάλιστα το γκολ προήλθε από εξαιρετική εκτέλεση φάουλ του αριστερού μπακ του Ολυμπιακού, Χατζησαφί, και αυτογκόλ του Μπουχαντούζ που σκόραρε σε λάθος εστία.\nΣτο πρώτο ημίχρονο οι Μαροκινοί ήταν καλύτεροι και πίεσαν αρκετά τους Ιρανούς, ιδιαίτερο στο πρώτο εικοσάλεπτο του αγώνα. Βέβαια η μεγάλη ευκαιρία ήταν μόνο μία στο 19ο λεπτό και μάλιστα τριπλή. Αρχικά ο Ζίγεκ έχασε το σουτ που κόντραρε σε αμυντικούς, στη συνέχεια ο Μπελχαντά και το σουτ του κόντραρε εκ νέου και στο τέλος το τρίτο σουτ από τον Μπενατιά κατέληξε σε κόρνερ. Νωρίτερα η ομάδα του Ρενάρντ με τους Ζίγεκ και Μπελαχαντά στο 3ο και 4ο λεπτό αντίστοιχα. Η πρώτη ευκαιρία για το Ιράν ήρθε στο 43ο λεπτό όταν έγινε κλέψιμο πίσω από το κέντρο, η μπάλα κατέληξε στον Αζμούν που έτρεξε αλλά έχασε το κοντρόλ, πλάσαρε χωρίς ισορροπία στο τετ α τετ, ο Ελ Κατζουί απέκρουσε και στη συνέχεια σε νέο σουτ έδιωξε σε κόρνερ.\nΣτο δεύτερο μέρος είχαμε πολύ κλωτσίδι μεταξύ των παικτών των δύο ομάδων όμως ο διαιτητής Τσακίρ δεν συγκινήθηκε για να βάλει τάξη στο ματς. Οι ευκαιρίες ήταν λιγοστές, με την καλύτερη να έρχεται στο 80ο λεπτό όταν ο Ζίγεκ έκανε το σουτ εκτός περιοχής και ο τερματοφύλακας του Ιράν έδιωξε σε κόρνερ. Η ομάδα του Κεϊρόζ όμως δεν είχε πει την τελευταία της λέξη και στο 95ο λεπτό «έκλεψε» το τρίποντο βάζοντας φωτιά στον όμιλο. Ο Χατζισαφί εκτέλεσε το φάουλ από τα αριστερά, ο Ταρέμι προσπάθησε να πάει για κεφαλιά όμως τον πρόλαβε ο Μπουχαντούζ που πήγε για να διώξει και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του για το 0-1.\nΜαρόκο: Ελ Κατζούι, Ασράφ Χακίμι, Μπενάτια, Σάις, Ζίγιεκ, Ελ Αχμαντί, Μπελχαντά, Μπουσουφά, Ν.Αμραμπάτ (76΄Σ.Αμραμπάτ), Χαρίτ (82’ Ντα Κόστα), Ελ Κααμπί (77΄Μπουχαντούζ)\nΙράν: Μπεϊρανβάντ, Χατζισαφί, Τσέσμι, Πουραλιγκαντζί, Ρεζαεγιάν, Μασούντ (68’ Tαρέμι), Εμπραχίμι (79’ Μονταζέρι), Αμίρι, Ανσαριφάρντ, Αλιρεζά (85’ Γκόντος), Αζμούν


Kingbet Μιλάνο - Μπάγερν: Ψάχνουν την… αφύπνιση | kingbet.net\nΜιλάνο - Μπάγερν: Ψάχνουν την… αφύπνιση\nΗ παρέα του Τζέιμς θέλει να βάλει «φρένο» μετά από 4 σερί ήττες και η γερμανική ομάδα να παρουσιαστεί συνεπής εκτός Μονάχου.\nΜΙΛΑΝΟ – ΜΠΑΓΕΡΝ (21:45)\nΑποδόσεις Novibet: 1.36-3.15\nΜε χάντικαπ 6,5 πόντους υπέρ Μπάγερν: 1.91-1.90\nΠαράδοση: Από το 2000 και έπειτα, μια φορά έχουν κοντραριστεί στο Μιλάνο και η ιταλική ομάδα είχε νικήσει 83-81.\nΜΙΛΑΝΟ (6-6): Πριν τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ, η παρέα του Τζέιμς έχει μια δύσκολη αποστολή. Αυτή κόντρα στη Μπάγερν. Η ιταλική ομάδα είναι αγνώριστη. Δείχνει να έχει χάσει τη συνοχή της και ως εκ τούτου μετράει 4 σερί ήττες (τελευταία έχασε με 92-85 από τη Φενέρ).\nΤο Μιλάνο (επικράτησε δύσκολα στην παράταση με 107-106 της Σάσαρι) έχει και ένα ευχάριστο γεγονός πλέον. Την επιστροφή του Νέντοβιτς (γκαρντ) που τόσο πολύ είχε λείψει με την ήρεμη οργάνωσή και την εκτελεστική δεινότητά του. Ετσι οι Τζέιμς-Τζέρελς θα νιώθουν πιο άνετοι.\nΟι γηπεδούχοι οφείλουν να «ξυπνήσουν» αν δεν θέλουν να χάσουν και άλλο έδαφος. Φυσικά η τέχνη τους δεν αλλάζει. Θα «χτυπήσουν» στο τρανζίσιον αν και πρέπει να φερθούν πιο έξυπνα κόντρα σε ένα σκληροτράχηλο σύνολο που πιέζει συνεχώς.\nΜε όπλο την 4η καλύτερη επίθεση στη διοργάνωση (86,4 πόντους ανά ματς), το Μιλάνο θα ψάξει το υψηλό τέμπο κάτι που το ευνοεί και φυσικά θα αναζητήσει τα μακρινά σουτ με πρώτο και καλύτερο τον Μπέρτανς. Ο Μίτσοφ και ο Μπρουκς κόντρα σε μονάδες όπως ο Λούτσιτς δεν θα έχουν εύκολο έργο στο ποστ, αλλά θα το επιδιώξουν.\nΗ απουσία του Μπούκερ στη φροντ λάιν βοηθάει την ιταλική ομάδα και δη τους Ταρτζέφσκι-Γκουντάιτις που θα ψάξουν το πικ εν ρολ. Όμως θα έχουν και μια δύσκολη αμυντική αποστολή. Να ματσάρουν τον τρομερό Ουίλιαμς.\nΜΠΑΓΕΡΝ (6-6): Σε 4 εκτός έδρας αγώνες μετρούν 3 ήττες και μία νίκη (89-74 τη Γκραν Κανάρια). Η αλήθεια είναι ότι η Μπάγερν είναι περισσότερο σύνολο… έδρας, παρά εκτός. Εχει δύο σερί νίκες (72-65 τη Χίμκι και 88-84 τη Ζαλγκίρις) και ψάχνει το 3-0.\nΗ γερμανική ομάδα (επικράτησε 83-81 της Αλμπα) δεν θα έχει στη διάθεσή της ξανά τον Μπούκερ (σέντερ) ενώ ο Χομπς (γκαρντ) είναι νοκ άουτ. Στόχος της είναι να πάει σε ένα πιο κοντρολαρισμένο μπάσκετ και με παίκτες όπως ο Ντζέντοβιτς να πιέσουν πάνω στη μπάλα και να ποστάρουν τους αντίπαλους γκαρντ.\nΗ δημιουργικότητα του Γιόβιτς μπορεί να δώσει πνοή στους φιλοξενούμενους είτε στην περιφέρεια όπου υπάρχει πάντα ο… φαρμακερός Κόπονεν, και ο συνεπής Λο, είτε στο χαμηλό ποστ όπου υπάρχει ο πάντα δυναμικός Μπαρτέλ.\nΗ Μπάγερν αν και έχει ψηλά κορμιά και αναζητά πολλές φορές τα μις-ματς μέσα στο καλάθι ή στο λόου ποστ, έχει ένα θέμα με τα ριμπάουντ καθώς μαζεύει μόλις 29,9 ανά αγώνα. Αν μη τι άλλο θα πρέπει να προσέξει και τις δεύτερες ευκαιρίες της Αρμάνι καθώς υστερεί σε αυτό τον τομέα (9,8 επιθετικά έναντι 12,5 ανά αγώνα).\nΦυσικά η μεγάλη της δύναμη ονομάζεται Ουίλιαμς. Ο έμπειρος Αμερικανός ψηλός δεν έχει αντίπαλο στο ένας εναντίον ενός και αποτελεί σημείο αναφοράς της ομάδας και μέσα και έξω από το καλάθι. Μπορεί να «χτυπήσει» με πολλούς τρόπους στο ζωγραφιστό.\nΚΛΕΙΔΙ: Η «μάχη» των «μπόμπερ». Μπέρτανς από τη μία (48,8%) και Κόπονεν από την άλλη (43,2%) θα δώσουν λύσεις έξω από την γραμμή των 6,75.\nΕΚΤΙΜΗΣΗ: Το Μιλάνο ψάχνει την αντίδραση και αυτή θα έρθει μέσω της επίθεσης. Η ιταλική ομάδα έχει την ικανότητα να παρασύρει στο ρυθμό της και τη Μπάγερν που αμυντικά εκτός έδρας δεν τα πάει τόσο καλά. Αμφότερες μπορούν να ξεπεράσουν το line (163,5).


Στο 14ο χλμ. Της περιφερειακής οδού της Μόσχας ένα από τα μεγαλύτερααγορές της Μόσχας - "Κηπουρός". Σε αυτό το εμπορικό συγκρότημα υπάρχει η ευκαιρία να αγοράσετε απόλυτα τα πάντα τόσο χονδρικής όσο και λιανικής πώλησης. Η αγορά είναι ανοικτή για τους επισκέπτες καθημερινά από τις 9 π.μ. έως τις 5.30 μ.μ., ο καλύτερος χρόνος για επίσκεψη θεωρείται Σαββατοκύριακο πριν από το μεσημεριανό γεύμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπάρχει η ευρύτερη επιλογή των προϊόντων και ο μέγιστος αριθμός πωλητών. Επιπλέον, το πρωί, οι χονδρέμποροι δεν έχουν χρόνο να αγοράσουν αγαθά. Αλλά, πηγαίνοντας μέσα, είναι πολύ δύσκολο να πλοηγηθείς, πού ακριβώς πρέπει να ακολουθήσεις για να βρεις το απαραίτητο πράγμα. Το διάγραμμα αγοράς "Sadovod" θα βοηθήσει. Αφού το μελετήσατε εκ των προτέρων, μπορείτε εύκολα να βρείτε μια διαδρομή προς το επιθυμητό περίπτερο.\nΟδικές διαδρομές και μέσα μαζικής μεταφοράς\nΤο σχέδιο της αγοράς "Κηπουρός" στη Μόσχα περιλαμβάνειμια πλήρη λίστα και περιγραφή της κίνησης λεωφορείων λεωφορείων της πόλης, όπου μπορείτε να φτάσετε στον προορισμό σας. Επίσης, θα μάθετε τα σημεία αναχώρησης για δωρεάν λεωφορεία. Ο χάρτης της αγοράς "Sadovod" περιλαμβάνει την κατεύθυνση της κίνησης μέσω του εδάφους του συγκροτήματος και του σημείου άφιξης στο δικό σας αυτοκίνητο, μια σαφής ένδειξη στάθμευσης θα βοηθήσει στην στάθμευση του πλησιέστερου στην αγορά αυτοκινήτου.\nΔιαρρύθμιση σειρών και περιπτέρων\nΟ χάρτης της αγοράς "Gardener" δίνει μια σαφή ιδέα για τοδιευθέτηση των τόπων συναλλαγών. Αφού την μελετήσετε προσεκτικά, μπορείτε να βρείτε εύκολα το απαιτούμενο είδος προϊόντος στο μέλλον. Η τοποθέτηση των αποθηκευτικών αγορών με τους αριθμούς και τους κωδικούς σειράς, ένα κηπευτικό τμήμα, το υλικό φύτευσης, η αγορά πουλερικών, ένα περίπτερο για οικοδομικά υλικά - όλα αυτά σαφώς υποδεικνύονται στο σχέδιο.\nΤο σχήμα της αγοράς "Gardener" περιλαμβάνει όλαπου βρίσκεται σε αυτό ένα καφενείο, ένα ιατρικό και κτηνιατρικό σημεία, καθώς και μονάδες υγιεινής. Μόνο μελετώντας λεπτομερώς το υλικό αυτό, οι νέοι επισκέπτες θα μπορούν γρήγορα να βρουν την επιθυμητή σειρά και να αγοράζουν τα απαραίτητα αγαθά.\nΟ πίνακας BCG. Βοήθεια στην επιλογή ενός τομέα ή εξειδικευμένη αγορά.\nΤι είναι ο κατακερματισμός της αγοράς;\nApple το φθινόπωρο: πώς και γιατί πρέπει να γίνει\nΒασικά μοντέλα αγοράς\nΔομή και Υποδομή της Αγοράς


Λάρισα - Άρης | Προγνωστικά - Ανάλυση Αγώνα | Gurusoccer\nΕλλάδα – Super League : Λάρισα – Άρης , Ανάλυση Αγώνα , Προγνωστικά & Στοιχηματικές Προτάσεις.\nΑγώνας: AEL Larissa - Aris\nΗμερομηνία: 11/01/2020 12:30\nΣε ένα ματς που έγινε κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες, η Λάρισα δεν μπόρεσε να πάρει κάτι από την έδρα της Ξάνθης. Παρά το γεγονός πως προηγήθηκε στο σκορ στο 64΄, είδε την ακριτική ομάδα να πετυχαίνει 2 τέρματα στo επόμενο πεντάλεπτο και να διαμορφώνει το τελικό 2-1. Με αυτή την ήττα η Λάρισα έμεινε στους 22 βαθμούς και οπισθοχώρησε στην 10η θέση της Super League.\nΕντυπωσιακός ο Άρης στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης κόντρα στον ΠΑΟΚ, έφτασε σε μια άνετη νίκη με 4-2 ύστερα από πολύ καλή εμφάνιση. Μπορεί να βρέθηκε πίσω στο σκορ από το πρώτο δεκάλεπτο, αλλά στην συνέχεια ήταν καταιγιστικός και πολύ αποτελεσματικός σκοράροντας σε κάθε ευκαιρία που έκανε για να φτάσει σε ένα μεγάλο αποτέλεσμα. Με αυτή την νίκη έφτασε τους 25 βαθμούς και ανέβηκε στην 4η θέση της βαθμολογίας. Μεσοβδόμαδα την φάση των 16 του κυπέλλου Ελλάδος επικράτησε εκτός έδρας της Ξάνθης με 1-0 και πήρε σημαντικό προβάδισμα πρόκρισης για την επόμενη φάση της διοργάνωσης.\nΗ Λάρισα είναι πάντα δυνατή στην έδρα της παίζοντας επιθετικό ποδόσφαιρο. Ο Άρης από την πλευρά του βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση το τελευταίο διάστημα και δίκαια βρίσκεται στην πρώτη τετράδα της βαθμολογίας. Περιμένω αναμέτρηση με γρήγορο ρυθμό και πολλές φάσεις. Επιλογή μου είναι να σκοράρουν αμφότερες.