Ρηγίλλης 18: Δίπλα στους εργαζόμενους ο Κυριάκος με λύσεις στα προβλήματα και πολιτική για τους πολλούς\nΔίπλα στους εργαζόμενους ο Κυριάκος με λύσεις στα προβλήματα και πολιτική για τους πολλούς\nΣυνάντηση με εργαζόμενους στο χώρο των ντελίβερι, των σεκιούριτι, των σούπερ μάρκετ και «ενοικιαζόμενους απασχολούμενους» είχε την περασμένη Πέμπτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης.\nΟ Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας άκουσε τους εργαζόμενους και συζήτησε μαζί τους τα προβλήματα των κλάδων τους. Πρόκειται για εργαζόμενους, που είναι κατά κανόνα χαμηλά αμειβόμενοι και συχνά βλέπουν τα εργασιακά τους δικαιώματα να καταπατώνται.\nΤο μήνυμα που έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ότι στόχος της Νέας Δημοκρατίας είναι να\nπάρει μπρος η οικονομία για να γίνει καλύτερη η ζωή όλων. Δεσμεύτηκε, επίσης, για πιο αυστηρή τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και είπε ότι η δική του Κυβέρνηση θα έχει σαν στόχο το συμφέρον των πολλών.\nΣυνεργάτες του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας έλεγαν ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε σαν ο προστάτης των πιο αδύναμων εργαζόμενων και τελικά, με τις πολιτικές του, πλήττει πρωτίστως αυτούς. Οι έμμεσοι φόροι και η μείωση του αφορολόγητου στοχεύουν κυρίως τους πιο αδύναμους. Η Νέα Δημοκρατία θα απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες και ειδικά στους πιο ευάλωτους. Κυρίως σε αυτούς θέλει να δώσει ελπίδα. Και η πρόταση που θα παρουσιάσει, εκτός από την οικονομία, θα αφορά και την εκπαίδευση, την υγεία, τη δημόσια ασφάλεια. Όλα εκείνα που θα δώσουν σε κάθε πολίτη τη βεβαιότητα ότι ζει σε ένα σοβαρό, αξιόπιστο, οργανωμένο Κράτος που νοιάζεται γι’ αυτόν και την οικογένειά του».\nΕτικέτες Κυριάκος Μητσοτάκης, delivery


Η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει τον αρχαιολογικό χώρο στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΗ οικονομική κρίση έχει χτυπήσει τον αρχαιολογικό χώρο στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης\nΤώρα που όλοι περιμένουμε, με τεράστιο ενδιαφέρον και συγκίνηση, κάθε νέα ανακάλυψη στην Αμφίπολη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα έχουμε ζήσει πολλές φορές αυτά: Κνωσός, Μυκήνες, Δελφοί, Ολυμπία, και δεκάδες άλλες ανασκαφές έχουν φέρει στο φως μοναδικό πολιτισμό και ομορφιά.\n8 Οκτωβρίου 2014, 22:17 Ενημερώθηκε: 9 Οκτωβρίου 2014, 06:00\nΠριν από μισό αιώνα, πρώτη είδηση ήταν το Ακρωτήρι, στη Σαντορίνη. Ιδίως στις ΗΠΑ, όπου οι εφημερίδες έγραφαν για την αποκάλυψη της «Χαμένης Ατλαντίδας», για μία «Πομπηία του Αιγαίου», που είχε μείνει θαμμένη για 3.500 χρόνια στη σιωπή της ηφαιστειακής τέφρας.\nΟ Σπύρος Μαρινάτος μόλις είχε βρει εκεί τα ερείπια μιας ανεπτυγμένης και πλούσιας πόλης της εποχής του Χαλκού στο Αιγαίο.\nΜε άθικτες προσόψεις διώροφων κτιρίων, πίθους με αριστουργηματικές διακοσμήσεις, κομψοτεχνήματα κεραμικής. Και βέβαια την περίφημη, πολύχρωμη και μοναδική «Τοιχογραφία της Ανοιξης».\nΤο 1999 βρέθηκε το πιο πολύτιμο, με την αγοραία αξία, αντικείμενο, ο «Χρυσός Αίγαγρος» – και μάλιστα τυχαία, στις εργασίες για την θεμελίωση του Βιοκλιματικού Στεγάστρου της ανασκαφής.\nΣήμερα, η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει και το Ακρωτήρι. Οι πιστώσεις για τις ανασκαφές έχουν παγώσει, με αποτέλεσμα, μετά από 47 χρόνια, να κλείσουν τα εργαστήρια συντήρησης στον αρχαιολογικό χώρο.\nΗ κοινωνία του νησιού αναλαμβάνει δράση με την διοργάνωση, την Κυριακή 12 Οκτωβρίου μιας ημερίδας που θα είναι και γιορτή – με μουσική, φαγητό, εργαστήρι για παιδιά, δημοπρασία, και λαχειοφόρο αγορά.\nΗ εκδήλωση θα γίνει στον Πύργο, που έχει ανακηρυχθεί από το 1995 «διατηρητέο μνημείο» και «πολιτισμικό χωριό» της μεσαιωνικής Σαντορίνης. Με 730 μόνιμους κατοίκους, σπίτια χτισμένα αμφιθεατρικά γύρω από τα ερείπια του Ενετικού κάστρου, και υπέροχη θέα, έχει γίνει ο τρίτος πόλος έλξης στο νησί, μετά τα Φηρά και την Οία.\nΗ είσοδος θα είναι ελεύθερη, και όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την προβολή και την ενίσχυση του έργου της Εταιρείας Στήριξης Σπουδών Προϊστορικής Θήρας.\nΠρόεδρός της είναι ο Ομότιμος Καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής των Ανασκαφών στο Ακρωτήρι Χρίστος Ντούμας, με ομιλία του οποίου θα ανοίξει η εκδήλωση «Το Ακρωτήρι στον Πύργο».\nΠυλώνας πολιτισμού και τουρισμού\nΕπειδή εκτός από σπουδαία πολιτισμική κληρονομιά, το Ακρωτήρι είναι και βασικός πυλώνας στήριξης του τουρισμού στην Σαντορίνη, σε αυτή την εκδήλωση, που θα ενώσει το παρελθόν με το παρόν, συμμετέχει η κοινωνία, πολιτιστικοί σύλλογοι, και επιχειρηματίες του νησιού.\nΠαράδειγμα η «Σελήνη», το εστιατόριο στον Πύργο που θα έχει την ευθύνη για το φαγητό και το ποτό στην γιορτή. Από το 1986, αναδεικνύει με δημιουργικό τρόπο την τοπική κουζίνα, και τα θηραϊκά προϊόντα, κερδίζοντας την θέση του ανάμεσα στα 100 καλύτερα της Ευρώπης, το 2014.\nΜουσική θα παίξει το συγκρότημα Λα Πόντα. Παίρνει το όνομά του από τον μισοερειπωμένο μεσαιωνικό πύργο του 13ου αιώνα, ο οποίος βρίσκεται μέσα στο ενετικό Καστέλι, ένα χιλιόμετρο μακριά από τον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου.\nΗ «Αναστύλωση του Πύργου» είναι άλλη μία εξελισσόμενη προσπάθεια για την συντήρηση του ιστορικού μνημείου Λα Πόντα, και την δημιουργία ενός χώρου για πολιτιστικές εκδηλώσεις και μουσική παιδεία.\nΠρος το παρόν, λειτουργεί ως έκθεση, και εργαστήριο παραδοσιακών οργάνων, όπως είναι η τσαμπούνα, ένα είδος λαϊκού αυλού, και το κρουστό των Κυκλάδων ντουμπάκι.\nΠίθοι με αριστουργηματικές διακοσμήσεις, και κομψοτεχνήματα κεραμικής, βρέθηκαν στο Ακρωτήρι\nΟ περίφημος Χρυσός Αίγαγρος το πιο πολύτιμο εύρημα - σε αγοραία αξία\nΗ εκπληκτική Τοιχογραφία της Ανοιξης, η μόνη που βρέθηκε ολόκληρη να κοσμεί τους τοίχους ενός δωματίου του προϊστορικού οικισμού\nΤο μεσαιωνικό χωριό του Πύργου, τρίτος πόλος έλξης στο νησί, μετά τα Φηρά και την Οία Λα Πόντα, το μεσαιωνικό Καστέλι του Ακρωτηρίου


Στοματικής & Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής (Ιατρείο)\nΗ Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική είναι ένας τομέας της χειρουργικής που απαιτεί ακριβείς και προσεκτικές πρακτικές. Το Τμήμα, καθώς και το Ιατρείο, απαρτίζονται από Στοματικούς & Γναθοπροσωπικούς Χειρουργούς με μεγάλη εμπειρία και εκπαίδευση στο αντικείμενο της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, στην Ελλάδα και σε κέντρα του εξωτερικού.\nΔιαπρέποντας τοπικά, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Κλινική προσφέρει άριστες υπηρεσίες Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, πάντα σύμφωνα με τα υψηλότερα διεθνή πρότυπα.\nΣτην Κλινική «ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ» υπάρχει πλήρως εξειδικευμένο τμήμα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, το οποίο προσφέρει τις υπηρεσίες του σε όλους τους ασθενείς, νοσηλευόμενους και μη, μέσω και του τακτικού εξωτερικού Ιατρείου Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής.\nΣτο Ιατρείο γίνεται αξιολόγηση του ασθενούς και του υποκείμενου νοσήματος και, ανάλογα με τα ευρήματα, ο ασθενής παραπέμπεται για νοσηλεία ή ακολουθεί την ανάλογη θεραπεία από το σπίτι.\nΤι είναι η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική;\nΗ Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική είναι ένας εξειδικευμένος τομέας της χειρουργικής, που ασχολείται με παθολογίες του στόματος, της γνάθου και του προσώπου, όπως δυσπλασίες και νεοπλάσματα.\nΦάσμα νοσημάτων και περιστατικών που καλύπτει το τμήμα\nΗ Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική καλύπτει τη διάγνωση και τη χειρουργική ή μη θεραπεία παθολογικών ευρημάτων ή ασυμμετριών που εμφανίζονται στην περιοχή του στόματος, της γνάθου και του προσώπου.\nΥπηρεσίες που προσφέρονται στο Ιατρείο Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής\nΛήψη ιστορικού του ασθενούς\nΚλινική και παρακλινική εξέταση του ασθενούς\nΑξιολόγηση των ευρημάτων\nΠιθανή παραπομπή στο τμήμα για περεταίρω διερεύνηση ή θεραπεία\nΠιθανή θεραπεία από το σπίτι με περιοδική παρακολούθηση του ασθενούς\nΥπηρεσίες που προσφέρονται στο τμήμα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής\nΣτο τμήμα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής προσφέρονται υπηρεσίες σχετικά με τα παρακάτω:\nΝεοπλάσματα / Όγκοι Κεφαλής Τραχήλου. Δηλαδή, περιοχές της στοματικής κοιλότητας, των χειλέων, των σιελογόνων αδένων, όλου του προσώπου, του τριχωτού κεφαλής, της τραχηλικής χώρας και των περιοχικών λεμφαδένων.\nΑποκατάσταση / Αναδόμηση (Reconstruction) Κεφαλής και Τραχήλου. Δηλαδή, περιφερική επανορθωτική χειρουργική, συμπεριλαμβανομένων των σκληρών και μαλακών ιστών, όπως μοσχεύματα και ελεύθερη μεταφορά ιστών, συμπεριλαμβανομένης της μικροχειρουργικής, αιτιολογίας νεοπλασματικής, τραυματικής, από σύνδρομα, δυσμορφία κλπ.\nΠαθολογία / Χειρουργική Σιελογόνων Αδένων.\nΤραυματολογία Κεφαλής και Τραχήλου. Διαχείριση του κρανιο-γναθοπροσωπικού τραύματος (οστά, δόντια, και μαλακοί ιστοί), οξέων κακώσεων, καθώς και των επεκτάσεών τους.\nΠαθολογία / Χειρουργική και Διαταραχές Κροταφογναθικής Διάρθρωσης.\nΟρθοπροσωπική Χειρουργική. Ορθογναθική χειρουργική (ορθοπαιδική προσώπου), διατατική οστεογένεση.\nΑισθητική / Κοσμητική Χειρουργική Κεφαλής και Τραχήλου. Πλαστική χειρουργική προσώπου.\nΧειρουργική Σχιστιών Κεφαλής και Τραχήλου. Συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής και θεραπείας των συγγενών ανωμαλιών της κεφαλής και του τραχήλου.\nΦλεγμονές / Αποστήματα Κεφαλής και Τραχήλου. Θεραπεία λοιμώξεων των σκληρών και μαλακών ιστών της περιοχής της κεφαλής και του τραχήλου.\nΣτοματική / Οδοντοφατνιακή Χειρουργική και Εμφυτευματολογία. Συμπεριλαμβανομένης της προπροσθετικής χειρουργικής.\nΟγκολογία και ο ρόλος του Στοματικού & Γναθοπροσωπικού Χειρουργού\nΟ Στοματικός & Γναθοπροσωπικός Χειρουργός είναι ο πιο εξειδικευμένος ιατρός χειρουργικής ειδικότητας σχετικά με:\nΤη διάγνωση καλοήθων και κακοήθων όγκων που αναπτύσσονται στη στοματική κοιλότητα, τα οστά της γνάθου και το πρόσωπο.\nΤην προεγχειρητική αξιολόγηση καλοήθων και κακοήθων όγκων που αναπτύσσονται στη στοματική κοιλότητα, τα οστά της γνάθου και το πρόσωπο.\nΤη χειρουργική αντιμετώπιση καλοήθων και κακοήθων όγκων που αναπτύσσονται στη στοματική κοιλότητα, τα οστά της γνάθου και το πρόσωπο.\nΜεταξύ άλλων, ο Στοματικός & Γναθοπροσωπικός Χειρουργός χειρίζεται:\nΠροκαρκινικές βλάβες στον στοματικό βλεννογόνο\nΌγκους σιελογόνων αδένων\nΤραύμα και ο ρόλος του Στοματικού & Γναθοπροσωπικού Χειρουργού\nΟ χειρισμός τραυματισμών, όπως κατάγματα της άνω και κάτω γνάθου, της οφθαλμικής υποδοχής, των οστών των ζυγωματικών κλπ, απαιτεί άριστη εκπαίδευση και μακρά εμπειρία. Οι περιοχές της κεφαλής και του τραχήλου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες, αφού διασχίζονται από αμέτρητα αγγεία και νεύρα. Αποτελούν σημεία του σώματος που φιλοξενούν πολλά και σημαντικά όργανα. Η δουλειά του Στοματικού & Γναθοπροσωπικού Χειρουργού, λοιπόν, απαιτεί ακρίβεια, γνώση και πολυετή εμπειρία.


Φανταστείτε ότι ο γιό σας που πάει νηπιαγωγείο, σας ανακοινώνει με χαρά ότι όταν μεγαλώσει θα σας παντρευτεί, η 6χρονη κόρη σας, σας αποκαλύπτει τις προθέσεις της να «μεταμορφωθεί» σε αγόρι ή ότι είδε 2 έφηβους να φιλιούνται και ότι είναι σίγουρη ότι τώρα το κορίτσι είναι έγκυος. Τι θα κάνετε;\nΜη σοκάρεστε. Το πιο έξυπνο που μπορείτε να κάνετε είναι:\n*να εξοικειωθείτε με την ιδέα ότι τα παιδιά έχουν απορίες, μην τις φοβάστε, δε δαγκώνουν, μόνο υγεία και φυσική περιέργεια φανερώνουν που δεν έβλαψε ποτέ κανένα παιδί.\n*Τα ταμπού και οι προσωπικές σας αναστολές δεν θα σας βοηθήσουν για κάτι που είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στις ανθρώπινες σχέσεις. Απαντάμε με ειλικρίνεια και απλότητα, δεν κομπιάζουμε και δεν «μασάμε» τα λόγια μας.\n*Τα παιδιά βλέπουν τον κόσμο μέσα από τα δικά μας μάτια, η δική μας «υγιής» ματιά είναι η εγγύηση της δικής τους φυσιολογικής εξέλιξης.\n*το να αφήσετε το παιδί με τη λάθος αντίληψη , σίγουρα δεν είναι επιλογή, ούτε όμως και να αποφύγετε την ερώτηση γιατί θα την ξαναβρείτε μπροστά σας επίμονη, επιτακτική, ενίοτε δε και θυμωμένη για την καθυστέρηση.\n*Όταν απαντάμε, περιοριζόμαστε στην ερώτηση δεν προχωράμε σε λεπτομέρειες και επεξηγήσεις που δεν μας ζητήθηκαν. Τα παιδιά ξέρουν να ρωτούν αυτό που τους ενδιαφέρει αλλά και αυτό που αντέχουν να ακούσουν. Αυτό εμείς δεν το παραβιάζουμε για κανένα λόγο.\n*Η άγνοια τρέφει τη φαντασίωση με τρόπο που μπορεί να απέχει επικίνδυνα από την πραγματικότητα(παλαιότερες γενιές το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά!) Το να βάλουμε το θέμα εγκαίρως στη σωστή του διάσταση είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να τους κάνουμε. Παιδιά που ενημερώνονται όταν πρέπει και δεν μένουν στο «σκοτάδι», όχι μόνο έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν φυσιολογική σεξουαλική ζωή αλλά και στην εφηβεία τους να προσεγγίσουν ευκολότερα τους γονείς τους και να τους εμπιστευτούν.\n*Η ευθύνη της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης είναι και των 2 γονέων. Όσο το παιδί μεγαλώνει και τείνει να ταυτιστεί με το γονέα του ιδίου φύλου, ο γονέας αυτός αναλαμβάνει και πιο ενεργό ρόλο στην ενημέρωσή του. Ο πατέρας για τ’ αγόρια και η μητέρα για τα κορίτσια. Είναι σημαντικό ωστόσο να υπάρχουν κοινές απαντήσεις ώστε το παιδί να μην μπερδεύεται με διαφορετικές πληροφορίες.\nΠιθανές απορίες που πιθανό να σας δημιουργηθούν:\nΠως ξεκινώ με το παιδί μου μια συζήτηση γύρω από το σεξ;\nΗ ζωή μας δίνει άπειρες ευκαιρίες, αρκεί να μην το παίξουμε «κινέζοι» και κάνουμε πως δεν βλέπουμε και δεν ακούμε(εγκυμοσύνη κοντινού μας προσώπου, εικόνες στην τηλεόραση κλπ).\nΤι επιτρέπεται να τους λέω;\nΗ ηλικία τους είναι αυτή που μας καθοδηγεί σχετικά με το τι επιτρέπεται να του πούμε και τι μπορούν να κατανοήσουν.\nΗ περιέργειά τους αφορά κυρίως το σώμα, τις διαφορές των φύλων καθώς και την εγκυμοσύνη και το μωρό και όχι την ερωτική πράξη αυτή καθαυτή. Τα βασικά λοιπόν της αναπαραγωγής: ο άνδρας και η γυναίκα κάνουν μαζί μωρό και αυτό μεγαλώνει στην κοιλίτσα της μαμάς. Διδάσκονται ωστόσο πολύ καλά σε αυτή την ηλικία ότι το σώμα τους ανήκει, έχουν δικαίωμα στην ιδιωτικότητα του σώματός τους και ότι υπάρχουν τρόποι που επιτρέπονται αλλά και άλλοι που δεν επιτρέπονται να τα αγγίζουν.\nΑπό 5-8 ετών\nΜπορούν να διδαχθούν με λόγια απλά για την ετεροφυλία, την ομοφυλοφιλία, έννοιες όπως ιδιωτικότητα, γύμνια, σεβασμός στο σώμα και τη διαφορετικότητα(ως κοινωνικοί κανόνες). Μπορούν επίσης να μάθουν τα βασικά για τη εφηβεία, καθώς κάποια παιδιά πρώιμα φλερτάρουν με αυτή. Αναπαραγωγή και ερωτική επαφή θίγονται με λίγες περισσότερες λεπτομέρειες: το παιδί το γεννά η μητέρα αφού το φιλοξενήσει στην κοιλιά της 9 μήνες. Ένα από τα αυγουλάκια-ωάρια της μαμάς που υπάρχουν ήδη στην κοιλιά της γίνεται μωρό με τη βοήθεια του μπαμπά που της δίνει έναν από τους δικούς του σπόρους-σπερματοζωάρια. Ο τρόπος θίγεται μόνο εφόσον υπάρξει σχετική ερώτηση και αυτό με προσοχή αλλά χωρίς να καταφύγετε σε ψέματα και προς θεού μην αναφερθείτε σε πελαργό!\nΕνισχύονται οι ήδη υπάρχουσες γνώσεις. Θίγονται θέματα ασφαλούς σέξ και αντισύλληψης. Καλλιεργείται και ενισχύεται η κρίση τους σε θέματα καλών και απαγορευτικών σχέσεων, προβολής του σέξ και της σεξουαλικότητας στα media(ρεαλιστική ή μη, θετική ή αρνητική).\nΠως ξεκινώ τη συζήτηση πιο εύκολα;\nΌσο περισσότερο μιλάμε τόσο περισσότερο αποκτάμε άνεση με το θέμα. Το να ανοίγομαι, σα γονιός, σε περιοχές που με δυσκολεύουν, θα μπορούσε να είναι και μια διασκεδαστική πρόκληση να ξεπεράσουμε προσωπικά όρια και φόβους. Ακούμε προσεκτικά τα παιδιά και όχι τις φωνές μέσα μας που μπορεί να μας μπερδεύουν…\nΠιθανές ερωτήσεις που μπορεί να τεθούν:\nΠως μπαίνουν τα παιδιά στην κοιλίτσα;\nΤι είναι αυτό;(ανδρικό και γυναικείο γεννητικό όργανο, γυναικείο στήθος)\nΓιατί εγώ έχω πουλάκι και εσύ πιπί;(το αντίστοιχο τα κορίτσια στους μπαμπάδες)\nΕπιτρέπεται να αγγίζω τον εαυτό μου;(σε καμιά περίπτωση δεν δαιμονοποιούμε την αυτοερωτική συμπεριφορά αλλά βάζουμε το όριο της ιδιωτικότητας)\nΈχουν τα αγόρια περίοδο;\nΤι σημαίνει να είναι κάποιος «gay»;\nΤα οφέλη από την έγκαιρη και ουσιαστική ενημέρωση και συζήτηση με τα παιδιά μας γύρω από το σέξ είναι τεράστια! Ενίσχυση της ψυχοσυναισθηματικής τους ανάπτυξης, ασφαλής προσανατολισμός, εμπιστοσύνη, θωράκιση και εξασφάλιση αξιόπιστης ενημέρωσης. Στο κάτω κάτω θα γίνουν κάποτε και αυτά γονείς , θα βρεθούν στη δική σας θέση και θα θυμούνται με νοσταλγία τη δική σας συμβολή σε αυτό.\nΠροτεινόμενη βιβλιογραφία (για γονείς και παιδιά)\nΠώς γεννιούνται τα παιδιά; Φίλιππος Μανδηλαράς(εκδ. Πατάκη)\nΗ χώρα με τις 2 πολιτείες και τις μυγδαλένιες κούνιες. Βούλα Μάστορη(εκδ. Ελληνικά Γράμματα)\nΤα μωρά δεν τα φέρνει ο πελαργός. Harris Robie(εκδ. Πατάκη)\nΗ μαμά γέννησε ένα αυγό.Cole Babette(εκδ.Πατάκη)\nΘέλω να μάθω για το σεξ. Συλλογικό.(εκδ. Καστανιώτη)\nΤο βιβλίο του σεξ. Jane Pavanel.(εκδ. Κέδρος)\nΚάτι αλλάζει. Έλεν Ζέπ Μπρυλλέρ(εκδ. Πατάκη)\nΚουβεντιάζοντας για το σεξ με τα μικρά παιδιά μας. June Morris(εκδ. Θυμάρι)


Ο Ρόμμελ, το Βιβλίο και η Κρίστυ – Teucris\nΑρχική Σελίδα » Teucris Books » Ο Ρόμμελ, το Βιβλίο και η Κρίστυ\nαπό Teucris|δημοσιευμένο 1 Μαρτίου 2017\nΏρες-ώρες παιδιά νοιώθω σαν τον Ρόμμελ, τον Γερμανό στρατάρχη του Αφρικανικού Σώματος (Afrika Korps). Μετά από κάθε νίκη του στην έρημο της Βορείου Αφρικής έμενε με λιγότερο αριθμό στρατιωτών και αρμάτων. Και συνέχιζε τις νίκες μέχρις ότου έμεινε με ελάχιστο ανθρώπινο και στρατιωτικό υλικό. Δεν του αναπλήρωναν τις απώλειες. Και όταν ηττήθηκαν τα στρατεύματα του στο Ελ Αλαμέιν ο ίδιος δεν ήταν παρών (ήταν στην Γερμανία).\nΤα σκεπτόμουν σήμερα το πρωί αυτά, διότι η επέκταση των δραστηριοτήτων στον εκδοτικό και κινηματογραφικό χώρο αποτελεί μάλλον αδίκημα, το οποίο πρέπει να φορολογηθεί κατά την Ελληνική πολιτεία ασχέτως εάν δεν υπάρχουν ακόμα έσοδα. Διότι ενώ η κύρια δραστηριότητα του Πολιτικού Μηχανικού αποτελεί υπηρεσία τα άλλα είναι καθαρά επιχειρηματικές δραστηριότητες και υφίστανται την “φροντίδα” της• τούτο διότι χθες “φιλοδωρήθηκα” με φόρο για αμοιβές, τις οποίες φυσικά ποτέ δεν εισέπραξα (είναι προκαταβολή βέβαια, η οποία θα συμψηφισθεί, αλλά δεν παύει να είναι τώρα απαιτητή)\nΚαι μέσα σε όλα αυτά, ανοίγω την Πελοπόννησο και διαβάζω την στήλη “Στον Κόσμο του Βιβλίου” της πολυαγαπητής μου Κρίστυς Κουνινιώτη Christi Couninioti Και διαβάζω μία δροσερή και πολύ όμορφη κριτική για το “Σαν όνειρο σαν ψέμμα”! Και ξαφνικά ξεχνώ τα προηγούμενα και χαίρομαι διότι αν μη τι άλλο δεν είμαι σαν τον Ρόμμελ, διότι κατέφθασαν ψυχολογικές ενισχύσεις.\nΕιλικρινά σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ Κρίστυ, διότι με την πένα σου εντόπισες ακριβώς την ουσία και την ομορφιά του βιβλίου του πατέρα μου. Και έδωσες μία γνήσια αισιόδοξη πνοή έναρξης του μηνός Μαρτίου! Διαβάστε την και θα αλλάξει την ημέρα σας και όχι μόνον!\nΣημ. Ελπίζω οι “θεωρητικές” ομοιότητες με τον Ρόμμελ να περιοριστούν στις νίκες του και όχι στο τέλος του!\nΌταν θέλεις να εξοντώσεις έναν αντίπαλο ένας από τους ασφαλέστερους τρόπους είναι να τον γελοιοποιήσεις. Ο “αντίπαλος” δεν σημαίνει πως είναι κατ΄ […]\nΓια το τραγικό ναυάγιο του Τιτανικού έχουν γραφτεί πάρα πολλά και έχουν γυριστεί και αρκετές κινηματογραφικές ταινίες. Υπάρχουν όμως και κάποιες λεπτομέρειες, […]\nΠροηγούμενο άρθρο “Κανένα βουνό δεν είναι τόσο ψηλό (ώστε να μην μπορείς να το κατακτήσεις)” – “Ain’t no Mountain High Enough”\nΕπόμενο άρθρο Η Ανοχή στο Λάθος


Home » sport » Torre del Greco – Το νέο Δημοτικό Συμβούλιο ονομάστηκε. Palumba: “μια σημαντική και απαραίτητη αλλαγή στην ταχύτητα”\nTorre del Greco – Το νέο Δημοτικό Συμβούλιο ονομάστηκε. Palumba: “μια σημαντική και απαραίτητη αλλαγή στην ταχύτητα”\nΔιορίστηκε από τον δήμαρχο του Torre del Greco, Giovanni Palumba, τον νέο διευθύνοντα σύμβουλο της πόλης που είχε ήδη εισαγάγει Σήμερα Θα συνοδεύει και θα υποστηρίζει το κυβερνητικό έργο του πρώτου πολίτη και ολόκληρης της δημοτικής διοίκησης.\nΜεταξύ του πρώην Διευθύνοντος Συμβούλου, η μόνη επιβεβαίωση είναι ο Επίτροπος Enrico Pensati ο οποίος, εκτός από προηγούμενες αντιπροσωπείες περιφερειακού μάρκετινγκ, πολιτισμού, εκδηλώσεων και τουρισμού, είναι αναπληρωτής δήμαρχος.\nΝέα είσοδος στο συμβούλιο, ωστόσο, για νέους συμβούλους: Δρ. Phyllis Jaglion, η οποία περιλαμβάνει αντιπροσωπείες σε δημόσια έργα, υποδομές, σχολικά και αθλητικά κτίρια, καθώς και χρηματοδότηση ανώτερων και τρίτων. Avv.to Maria Pirozzi, η οποία περιλαμβάνει αντιπροσωπείες για κοινωνικές πολιτικές, πολιτικές για τη νεολαία, χρηματοδότηση έργων και κρατική ιδιοκτησία · Arch.to Gennaro Polichetti που περιλαμβάνει την αποστολή στον πολεοδομικό σχεδιασμό και το SUAP · Ο κ. Giuseppe Esperanza, ο οποίος εισήγαγε την αντιπροσωπεία στο νεκροταφείο, τις δημογραφικές και τεχνολογικές υπηρεσίες και τον αθλητισμό.\nΤα σχετικά διατάγματα διορισμού εγκρίθηκαν πρόσφατα τα οποία – στην πραγματικότητα – με επίσημη υπογραφή, τοποθετούν τα νέα εκτελεστικά μέλη της Torrese στις πλήρεις θέσεις τους.\n«Μια σημαντική αλλαγή στο βήμα – τα λόγια του Δημάρχου, Giovanni Palumba – αναμένει από την πόλη και είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσει, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και με τον πιο κατάλληλο τρόπο, τις σημαντικές προκλήσεις και έργα που θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν , ήδη τους επόμενους μήνες, τα εδάφη μας με σημαντικές παρεμβάσεις ικανές να αλλάξουν το πρόσωπο και την εικόνα του. Ευχαριστώ όλες τις δυνάμεις. Οι οποίες συνεργάστηκαν και συνεργάστηκαν για την αποτελεσματική επανέναρξη της διοικητικής δραστηριότητας, προτείνοντας ονόματα και προσδιορίζοντας τα χαρακτηριστικά του αναγνωρισμένου επαγγελματικού βάθους ειδικοί στη ζωή και τη θεσμική δυναμική. Σε όλους αυτούς, ευχαριστώ και τις καλύτερες ευχές μου για ένα ειρηνικό, γόνιμο και αποτελεσματικό έργο στην υπηρεσία των πολιτών της Torrice και της πόλης Torre del Greco. “\nΗ Adobe κυκλοφόρησε ένα νέο σύνολο εργαλείων στο Acrobat Web\nΟι εθνικοί ηθοποιοί τραγουδούν καταπληκτική μουσική σε νέο βίντεο, παρακολουθήστε


ΤΑ ΡΕΣΤΑ: 2010\nΕυρώπη, η ανυπόστατη\nΑπό την ίδρυσή της η Ε.Ε. ήταν ένα εμπορικό εγχείρημα. ‘Ένας οικονομικός «συνεταιρισμός» στο προσκήνιο, ένα κερδοσκοπικό deal στο παρασκήνιο\nΤο ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι σαθρό. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τη φύση των Ελλήνων, των Γερμανών ή των Γάλλων, αλλά με τη φύση του ίδιου του οικοδομήματος, τη φιλοσοφία πάνω στην οποία θεμελιώθηκε: «Υπάρχουν ελάχιστοι πιο αθώοι τρόποι για να περνάει κανείς τον καιρό του πέρα από το να κερδίζει χρήματα»!...\nΕίναι η φιλοσοφία των πιονέρων των «αγορών», στην ουσία η φιλοσοφία της κερδοσκοπίας. Στην οποία ο Άνταμ Σμιθ απένειμε πιστοποιητικό ευγενείας μέσω ενός διάσημου κειμένου του: «…Δεν περιμένουμε από την καλοσύνη του χασάπη, του ζυθοπώλη και του φούρναρη το γεύμα μας, αλλά από τη μέριμνά τους για το συμφέρον τους. Δεν απευθυνόμαστε ποτέ στην ανθρωπιά τους, αλλά στον εγωισμό τους και δεν τους μιλάμε ποτέ για τις ανάγκες μας, αλλά για το κέρδος τους…»\nΗ Ελλάδα, στην ανάγκη της, έκανε το λάθος να απευθυνθεί στην καλοσύνη του Γάλλου χασάπη, του Γερμανού ζυθοπώλη, του Ιταλού φούρναρη: ζήτησε πολιτική στήριξη, αλληλεγγύη, ανθρωπιά, από το διευθυντήριο μιας κερδοσκοπικής εταιρίας – της οποίας είναι και μικρομέτοχος – της «Euro Group». Η οποία έχει ως βασική καταστατική αρχή (συνθήκη της Λισσαβόνας) την αρχή των πιονέρων του κέρδους, που λέγαμε: απαγορεύεται η πτώχευση. «Απαγορεύεται η διάσωση κάθε κράτους – μέλους που πτωχεύει»!..\nΤο οικοδόμημα ήταν σαθρό από τη γέννησή του, από τότε που το λέγαμε ΕΟΚ. Ένα αγοραίο εγχείρημα ήταν. ‘Ένας οικονομικός «συνεταιρισμός» στο προσκήνιο, ένα κερδοσκοπικό deal στο παρασκήνιο: ένα συνονθύλευμα κρατών με διαφορετικές οικονομικές ποιότητες και ποσότητες, διαφορετικές γλώσσες, θρησκείες και πολιτισμούς, δίχως ίχνος πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής συνοχής. Απλά, να σμίξουμε τους… καπιταλισμούς μας! Γίνεται;\nΘυμάμαι τις απονενοημένες απόπειρες κάποιων ρομαντικών Ευρωπαίων πολιτικών για ένα ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Και θυμάμαι με θλίψη εκείνο το στομφώδες και αφελές «χθες αποκτήσαμε μια καινούρια πατρίδα», του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, μετά την παρουσίαση του δύσμοιρου «σχεδίου Ευρωπαϊκού Συντάγματος» (Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2003) από τον Ζισκάρ Ντ’ Εστέν…\n«Μια καινούρια πατρίδα»! Πολιτειακά ανυπόστατη, με κατοχυρωμένη την ανισοτιμία, την δικτατορία των «μεγάλων» επί των «μικρών», με θεσμοθετημένο τον οικονομισμό, με την ασυδοσία των «αγορών» προστατευμένη, με θωρακισμένη την κερδοσκοπία. Με εκτυφλωτική, τώρα πια, για όσους διαθέτουν στοιχειώδη πολιτική ορατότητα, τη σαθρότητα του εγχειρήματος της «ευρωζώνης»…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 7:18 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΓυρίσαμε πλάτες στο μέλλον!..\nΣε μια εποχή που δεσπόζει η «ιδεολογία» του κέρδους είναι μάταιη η αναζήτηση συστράτευσης και ομοψυχίας.\nTo ιδεολογικό είναι το φανταστικό», έλεγε ο Μαρξ καθώς περιέγραφε, μετά τον Φόϋερμπαχ, τη θρησκευτική ιδεολογία: To ιδεολογικό είναι κατασκευασμένο από συνειδήσεις που, μην μπορώντας να υποφέρουν την πραγματική τους κατάσταση, της δυστυχίας και των αντιφάσεων, προβάλλουν σ' ένα ονειρεμένο μακρινό μέλλον (μέλλον θρησκευτικό, μέλλον αισθητικό, αλλά επίσης μέλλον ηθικό και πολιτικό) μια ιδεατή επανασυμφιλίωση. Αυτό που στην εποχή μας λέμε ομοψυχία, συστράτευση, εθνική σύμπνοια.\nΕθνική συνεννόηση αναζητούν όλο και πιό συχνα οι θεσμικοί παράγοντες του τόπου, προκειμένου να αντιμετωπίσουν το Εθνικό, όπως το βαφτίζουν, θέμα της οικονομικής κρίσης. Αλλά, για να υπάρξει συστράτευση και ομοψυχία, συνθήκες, πράγματι αναγκαίες,για την αντιμετώπιση εθνικών θεμάτων, χρειάζονται κατ' αρχήν ιδέες. Ιδέες, κατά προτίμηση κοινά αποδεκτές. Ακόμα καλύτερα θα ήταν, οι συγκεκριμένες, κοινές ιδέες, να προέκυπταν ως απαύγασμα μιας γενικότερης κοινής ιδεολογίας. Τότε, η συστράτευση και η ομοψυχία δεν θα ήταν αιτούμενα. Θα ήσαν συνθήκες δεδομένες. Και τότε ναι, θα απελευθερώνονταν πολιτικές προβολές σε ένα ονειρεμένο μακρινό μέλλον. Έστω στο επίπεδο του φανταστικού!..\nΌμως οι ιδεολογίες έμειναν πίσω και οι ιδέες απουσιάζουν. Απουσιάζουν και οι ηγέτες που θα τις πρόβαλλαν με τρόπο πειστικό, ώστε να εξασφαλίσουν τη συστράτευση και την ομοψυχία γύρω τους. Έτσι, φτάσαμε σε σημείο η πολιτική να είναι ανίδεη. Το ίδιο και οι πολίτες! Και αυτό που απέμεινε, είναι οι επαγγελματίες πολιτικοί. Να κρατούν ψηλά τη σημαία της μόνης... ιδεολογίας της νέας εποχής: της ιδεολογίας του κέρδους!\nΠάμε πάλι απ’ την αρχή: ιδεολογία είναι ένα σύστημα ιδεών και αξιών, χάρη στο οποίο οι κοινωνίες οργανώνουν ένα κοινό όραμα, μια συναντίληψη του κόσμου. Πιστεύει κανείς ότι η κρατούσα «ιδεολογία» του κέρδους είναι σε θέση να οδηγήσει σε κοινό όραμα, σε συστράτευση, σε εθνική συνεννόηση; To μόνο που μπορεί να επιφέρει η συγκεκριμένη «ιδεολογία», είναι η διάλυση: Ο άκρατος ατομισμός, ο φιλοτομαρισμός, ο κοινωνικός κατακερματισμός. Το δράμα της φτώχειας – η μιζέρια του πλούτου. Η ζούγκλα των «αγορών».\n«Κινδυνεύει η εθνική μας ανεξαρτησία», είπε ο πρωθυπουργός, αναφερόμενος στον ασφυκτικό – πολιτικό στην ουσία – έλεγχο, που μας ασκεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προσωπικά, έχω την αίσθηση ότι πάει καιρός που η εθνική μας ανεξαρτησία χάθηκε: έπεσε θύμα της «ιδεολογίας» του κέρδους, προ πολλού…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 7:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΗ Ντόρα και το... πανωσήκωμα\nΑν αρχίσεις να συναναστρέφεσαι πολιτικούς, να συχνάζεις στα στέκια τους, να συζητάς καθημερινά μαζί τους, να προσεγγίζεις τα πολιτικά πράγματα με τον τρόπο που τα προσεγγίζουν αυτοί, με την ελαφρότητα, δηλαδή, και την αλαζονεία, και τον κυνισμό, και την πολιτική ανευθυνότητα, εν τέλει, του σύγχρονου Έλληνα (και Ευρωπαίου, υποθέτω) επαγγελματία πολιτικού, τότε…\nΤότε, το πιθανότερο είναι να χάσεις την επαφή σου με την πεμπτουσία της Πολιτικής: τον ουμανισμό, τον αλτρουισμό, τον ιδεαλισμό. Και να αρχίσεις να μοιάζεις με τους σύγχρονους Έλληνες (και τους Ευρωπαίους, υποθέτω) επαγγελματίες πολιτικούς. Να μην ασκείς πολιτική, αλλά να ασκείσαι καθημερινά στην επεξεργασία παραπολιτικών στοιχείων που συνθέτουν μικροπολιτικές ίντριγκες. Οι οποίες προβάλλονται στα δελτία των οκτώ ως σενάρια πολιτικών εξελίξεων. Να κάνεις, εν τέλει, ό, τι κάνουν οι πολιτικοί. Κι ας είσαι δημοσιογράφος!\nΈνα παραπολιτικό σενάριο των ημερών, ας πούμε, θέλει τον Αντώνη Σαμαρά να έχει απώλειες από τον χώρο των κεντρώων της «παράταξης». Τις οποίες, λέει, ενσωματώνει η Ντόρα στο Κεντρώο, όπως η ίδια το βάφτισε, νεοϊδρυθέν κόμμα της. Ωστόσο είναι ηλίου φαεινότερο ότι το συγκεκριμένο σενάριο δεν είναι παρά μια επικοινωνιακή ίντριγκα, δουλεμένη από επαγγελματίες … συντρόφους της κ. Μπακογιάννη δημοσιογράφους, προκειμένου να αποκτήσει κεντρώο… πανωσήκωμα το νεόδμητο πολιτικό περίπτερο του Μητσοτακέϊκου.\nΜα ούτως ή άλλως το Κέντρο δεν είναι παρά το μηδέν της πολιτικής. Μια θεωρητική κατασκευή που, στην πράξη, μεταβάλλεται σε καμουφλάζ πότε της Δεξιάς, πότε της Αριστεράς, δίκην πολιτικού σωσιβίου. Άλλωστε, οι πλέον σύγχρονοι πολιτικοί στοχαστές διατυπώνουν την άποψη ότι, ακόμα και ο διαχωρισμός Δεξιά – Αριστερά, με το παραδοσιακό περιεχόμενο των εννοιών (συντήρηση, απ’ τη μια, και πρόοδος απ’ την άλλη) έχει οριστικά εκλείψει.\nΠροσωπικά, ταλαντεύομαι μεταξύ αυτής της άποψης και μιας βεβαιότητας ότι αυτό που λέμε κόσμος (και εννοούμε την ανθρωπότητα, τις κοινωνίες των πολιτών, τους λαούς – χωρίς τις πολιτικές και οικονομικές ιντελιγκέντσιες), είναι και θα είναι Αριστερά, ανεξάρτητα αν κατά καιρούς συμβάλλει καθοριστικά στην ανάδειξη απάνθρωπων κυβερνήσεων και καθεστώτων.\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 6:17 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΈνας αδρανής κόσμος\nΤρελαίνομαι με τα αισιόδοξα άρθρα κάποιων καλόπαιδων της δημοσιογραφίας που βλέπουν, και καλά, διέξοδο στο βάθος του τούνελ. Κάποιων φωστήρων του επικοινωνιακού αριβισμού που, προσφέροντας τις καλές τους υπηρεσίες στα ευαγή ιδρύματα όπου απασχολούνται, εισπράττουν δέκα και είκοσι και τριάντα χιλιάρικα μηνιαίως˙ και αυτά, προφανώς, τους φωτίζουν, να βλέπουν διέξοδο!\nΜέσα στο απόλυτο, το απελπιστικό σκοτάδι, που τυλίγει την Ελλάδα, τους Έλληνες. Ειδικά τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους! Βλέπουν διέξοδο! Ακριβώς την ώρα που η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, το «κράτος – πρόνοιας» του ΠΑΣΟΚ, έγινε μια τεράστια μηχανή που μας συντρίβει: «Το Κράτος, σοσιαλιστικό ή καπιταλιστικό, είναι ο θάνατος», έλεγε ο Ευγένιος Ιονέσκο. Κι αυτό το Κράτος – η Ελληνική κυβέρνηση, η Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Νομισματικό Ταμείο μαζί – το ευρωπαϊκό οικονομικό κράτος, εν τέλει, δεν θα υποκύψει εάν δεν εξεγερθούν οι αδικημένοι. Στην προκειμένη περίπτωση, όλοι οι Έλληνες εργαζόμενοι, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, μα κυρίως η νεολαία…\nΟ Ιονέσκο, ο Καμύ, ο Καύκα, ο Μπρέχτ, ο Σαρτρ, ο Μίκης… Οι διανοούμενοι! Κάποτε ήσαν δίπλα στους αδικημένους, τους ενέπνεαν, τους ξεσήκωναν. Σήμερα, ενσωματωμένοι στο πολιτικό σύστημα οι περισσότεροι, κρύβονται ή σιωπούν. Άλλοι, γοητευμένοι από τον τηλεοπτικό πολιτισμό, ακκίζονται ξεδιάντροπα πλάι στους Ψινάκηδες του – γυάλινου – κόσμου τούτου.\nΜα ακόμα και οι… καλοί, όταν δεν αυτοφυγαδεύονται σε – ενδιαφέρουσες, πολλές φορές –συμπαντοκοσμολογικές εξερευνήσεις, επιστρέφουν στην αφρόκρεμα της σκέψης των ιστορικών, ποιητών και φιλοσόφων και αρκούνται να τη μηρυκάζουν, βάζοντας τον προκύπτοντα «πολτό» σε ωραία αμπαλάζ με την υπογραφή τους. Κατά τα άλλα, όταν – σπάνια – παρεμβαίνουν στα δρώμενα του αβέβαιου παρόντος, περιορίζονται σε αυτονόητες παρατηρήσεις και ενίοτε σε απελπιστικά κοινότοπες υποδείξεις.\nΠροσωπικά, δεν τα κατάφερα να συγκρατήσω μέσα μου την ειρωνεία που αυθόρμητα μου βγήκε, καθώς διάβαζα μια ακόμα συνέντευξη ενός ακόμα εκ των «σοφών» των καιρών μας, ιδιαίτερα στο σημείο που πρότεινε την επιστροφή στην πολιτική (την αναγκαιότητα πολιτικών παρεμβάσεων) ως αντίδοτο στην κρίση του καπιταλισμού, της «παγκοσμιοποίησης»…\nΚαταλαβαίνετε, ένας ακόμα «σοφός» έλεγε πράγματα που όλοι εμείς τα λέμε και τα γράφουμε χρόνια τώρα, ενώ την ίδια στιγμή (τα ίδια χρόνια) κι εμείς, φαντάζομαι και οι «σοφοί», παίζουμε σαν ανόητα μωρά με τα νέα «παιχνίδια» που μας προσφέρει η παγκόσμια αγορά της «οικονομίας» και της «πολιτικής». Εξαγοράζοντας την αδράνειά μας. Δημιουργώντας μια νέα, παράλληλη παγκοσμιότητα: την παγκόσμια κοινωνία της αδράνειας…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 6:14 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΗ Ελευθερία σε κλοιό...\nΣε αστυνομικό κλοιό με 7.500 αστυνομικούς, 11 εισαγγελείς και τις πρυτανικές αρχές επί ποδός πολέμου θα βρίσκεται το Σάββατο η πρωτεύουσα για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου...Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, μια παρόμοια είδηση παίρνει τη θέση της στον Τύπο. Η«είδηση» είναι, πια, τόσο συνηθισμένη που δεν αποτελεί είδηση. Ωστόσο, από μια ψυχαναλυτική θεώρηση της κοινωνίας μας είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είδηση: Γιατί σε «αστυνομικό κλοιό»; Προς τι τα δρακόντεια μέτρα; Γιατί χρειάζεται περιφρούρηση η στοιχειώδης πολιτική ελευθερία μερικών χιλιάδων πολιτών που θεωρούν (ακόμα!) ως υποχρέωσή τους τη συμμετοχή στις εκδηλώσεις μνήμης του Πολυτεχνείου; Πόσο ελεύθερη είναι μια πολιτική ελευθερία που χρειάζεται, αστυνομική περιφρούρηση; Ποιά είναι η ποιότητα της πολιτικής ελευθερίας που βιώνουμε σήμερα σε σχέση με την ελευθερία που διεκδικούσαμε τότε, στο Πολυτεχνείο;\nΌσοι έζησαν από μέσα την εξέγερση του Πολυτεχνείου μόνο γνωρίζουν ότι η ελευθερία που διεκδικούσαν ήταν μια ελευθερία δίχως όρια! Στην ουσία, τα «παιδιά του Πολυτεχνείου» γνώριζαν ότι η ελευθερία που διεκδικούσαν δεν υπήρχε πουθενά, παρά μόνο εντός του Πολυτεχνείου! Ήταν η ελευθερία που βίωναν, από στιγμή σε στιγμή, από ώρα σε ώρα, από μέρα σε νύχτα και από νύχτα σε μέρα, τα λίγα εικοσιτετράωρα που κράτησε η εξέγερσή τους: ήταν η ελευθερία της εξέγερσης! Η ελευθερία του εξεγερμένου!..Κατά τα λοιπά, συνειδητά ή υποσυνείδητα, τα «παιδιά του Πολυτεχνείου», όπως και όλα τα παιδιά που εξεγείρονται διεκδικώντας ελευθερία, γνωρίζουν ότι δεν είναι κανείς, δεν μπορεί πια κανείς να είναι, σκέτα ελεύθερος. Είναι ελεύθερος από… Ελεύθερος από κάτι. Ελεύθερος από κάτι, από κάποια, απ' όλα εκείνα τα χιλιάδες καταναγκαστικά που συναντά ο άνθρωπος από τη στιγμή που γεννιέται και καλείται να ζήσει.\nΣτην πραγματικότητα ο άνθρωπος γεννιέται σε συνθήκες δουλείας και καλείται από τη στιγμή της γέννησής του να επιδίδεται σε διαδοχικές «εξεγέρσεις», προκειμένου να νοιώσει ελεύθερος από κάτι και από κάτι άλλο, κι από κάτι άλλο ...\nΣτο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, η ελευθερία ήταν και είναι μια παραδρομή της εξουσίας. Εκεί όπου υπάρχει, υπάρχει χάρη σε ένα κενό εξουσίας. Εν τέλει, στις μέρες μας, η πολιτική ελευθερία είναι μια μακρά, συγκινητική μεν, άτυχη δε περιπέτεια, που συντελεί στη διαμόρφωση καταναλωτών και μακάριων θεατών της τηλεόρασης. Πολίτες που τους διαμορφώνουν τα μονοπώλια της πληροφορίας και οι νόμοι της «ανάπτυξης». Σε ορισμένους απ' αυτούς η πραγματική ελευθερία φυτοζωεί στην κατάσταση της νοσταλγίας. Σε άλλους υπάρχει σαν είδος ενός τρελού σχεδίου, που το υπερασπίζονται άγρια ενάντια στην πραγματικότητα.\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 6:49 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΤα "ρετάλια" και η Ρόζα\nΌλο και πιο αραιά συναντά κανείς, στον ελληνικό και διεθνή Τύπο, κείμενα για το μέλλον της Αριστεράς. Όσο για το παρόν της, αυτό εξαντλείται σε ενστικτώδεις προσπάθειες κοινοβουλευτικής αυτοσυντήρησης. Όπως οι τωρινές προσπάθειες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και των προσφάτων αποκομμάτων του, αλλά και του ΚΚΕ, εν όψει των εκλογών.\nΈτσι, κάθε φορά που ψαρεύω ένα θεωρητικό αριστερό… απολιφάδι στις όχθες κάποιων «κεντροαριστερών» εφημερίδων, φαντασιώνω τα ανέλπιστα: «Να, λοιπόν, έφτασε η στιγμή που οι αριστεροί αφυπνίζονται, έφτασε ο χρόνος που (επιτέλους!) αναπτύσσονται ιδέες για την κοινωνική αναγέννηση, για την ανασυγκρότηση των σοσιαλιστικών ιδεών και οραμάτων, για τη δημιουργία του νέου, μεταμοντέρνου ουμανισμού»!..\nΜέχρι που, εντελώς τυχαία, ξαναδιάβασα εκείνο το κείμενο της Ρόζας Λούξεμποργκ. Γραμμένο στις φυλακές Μπρεσλάου, τον Δεκέμβριο του 1917: «Είμαι ξαπλωμένη μόνη και σιωπηλή, τυλιγμένη στις πολλαπλές μαύρες πτυχές του σκότους, της ανίας, της ανελευθερίας και του χειμώνα – αλλά η καρδιά μου χτυπά με μιαν απέραντη και ασύλληπτη εσωτερική χαρά, λες και τριγυρίζω σε κάποιο ηλιόλουστο, λουλουδιασμένο λιβάδι…»\nΚαι με προσγείωσε: υποτίθεται ότι η μεγάλη επαναστάτρια είναι κλεισμένη μέσα σ’ ένα γερμανικό μπουντρούμι, βιώνοντας έναν ακόμα βασανισμό για τις ανατρεπτικές, τότε, ιδέες της. Και, παρ’ όλα αυτά, βιώνει τη φυλακή σαν ένα ιδανικό τοπίο ελευθερίας!..\nΤι έχουμε εδώ; Τίποτα ιδιαίτερο. Είναι ένα βίωμα γνωστό στους Έλληνες κομμουνιστές, όμως τόσο ξεχασμένο… Και όταν το ξαναθυμόμαστε μας ξαφνιάζει: μια ιδεολογία, μια πίστη, που στην κοινωνία διώκεται ανελέητα, ενώ στη φυλακή ανθίζει, ελευθερώνεται. Και ο φορέας αυτών των ιδεών, αυτής της πίστης, νιώθει πρωτόγνωρα ελεύθερος όντας στη φυλακή. Απελευθερωμένος από μια σκλαβωμένη ζωή κι έναν σκλαβωμένο θάνατο!\nΟ θάνατος που, πράγματι, δεν ήταν φυσικός για τη Ρόζα Λούξεμποργκ, αφού δολοφονήθηκε από δυνάμεις της γερμανικής Δεξιάς στις 15 Ιανουαρίου του 1919…\nΩστόσο, οι ιδέες της επέζησαν «ελεύθερες», ακόμα και μετά τον θάνατό της. Και άνθισαν. Κι ακόμα δύνανται ν’ ανθίσουν. Πράγμα, όμως, αδύνατον στους τωρινούς καιρούς. Καθώς, ιδέες σαν της Ρόζας Λούξεμποργκ, εν γένει οι ιδέες του σοσιαλισμού, καταναλώθηκαν, χωνεύτηκαν, έγιναν περιττώματα από «σώματα» εξουσιών και κυβερνήσεων μόνο κατ’ όνομα «σοσιαλιστικών». Κι εμείς, οι εναπομείναντες, «ρετάλια της αριστεράς» κατά τους βολεμένους εξουσιαστές της… «κεντροαριστεράς», να αλιεύουμε αριστερά απολιφάδια στις όχθες περιοδικών κι εφημερίδων.\nΌπως αυτό που αλίευσα προ ημερών σε άρθρο αγαπημένου φίλου. Ο οποίος, ύστερα από μια τυπική ανάλυση για το «αβέβαιο καπιταλιστικό παρόν» μας καλούσε να ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ ή ΚΚΕ για να εξασφαλίσουμε το παρόν και το μέλλον της Ελληνικής Αριστεράς.\nΕντάξει φίλε μου, να ξαναψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ ή ΚΚΕ, μόνο και μόνο για να συντηρήσουμε το κοινοβουλευτικό παρόν της Ελληνικής Αριστεράς. Όμως, εάν το μέλλον της Ελληνικής (και της παγκόσμιας) Αριστεράς αφεθεί στην ανά τετραετίαν ψήφο υμών των αμετανόητων αριστερών, αλίμονο. Θα παραμείνει για πάντα… αόρατο.\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 3:41 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΕκλογές και Δημοκρατία\n«Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», παπαγαλίζει ο πρωθυπουργός της χώρας, ως πιστό αντίγραφο πολιτικά αγραμμάτων δημοσιογράφων και πολιτευτών που, στην πρώτη στραβή, ψελίζουν «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», νομίζοντας ότι έτσι… καθάρισαν. Η ρήση αυτή, υποκρύπτει μιαν αβάσταχτη ελαφρότητα όταν δεν χρησιμοποιείται για να αποκρύψει άγνοια ή πολιτική υστεροβουλία. Αφού, απεκδύει τη Δημοκρατία από το ουσιαστικό της περιεχόμενο και την μεταβάλει σε μια σκέτη διαδικασία, την εκλογική διαδικασία. Γιατί, την εκλογική διαδικασία υποδείκνυαν, ως πανάκεια, όλοι αυτοί που προσέφευγαν στην ευκολία της ρήσεως «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα»…\nΩστόσο, ακόμα και ετυμολογικά, δημοκρατία σημαίνει κάτι αντίθετο της αριστοκρατίας, μια λαϊκή εξουσία ενάντια στους πλούσιους και τους εκ’ καταγωγής ευγενείς. Αυτή η αρχική καθεστωτική ουσία, καθώς εφαρμοζόμενη εξελίσσεται, αλλάζει διαρκώς στόχευση. Ο Κλεισθένης προχωρά σε μεταρρυθμίσεις που καθιστούν την δημοκρατία δημόσια υπόθεση, μια υπόθεση που αφορά τον άνθρωπο σαν πολίτη και όχι σαν ιδιώτη, ένα καθεστώς στο οποίο η εξουσία είναι «στο μέσον».\nΣτα νεότερα χρόνια, η γαλλική επανάσταση θέλει κάθε κάτοικο πολίτη και κάθε πολίτη ισότιμο με τους άλλους πολίτες ενώ η εκδοχή της δημοκρατίας που προτείνει κυριαρχείται από το ιδανικό της οικονομικής εξίσωσης. Πράγμα που την καθιστά ουτοπική σε περιόδους ηρεμίας και τρομοκρατική σε περιόδους κρίσεως.\nΑπό τότε πέρασαν χρόνοι πολλοί και, για να μην πολυλογούμε, καθώς η δημοκρατία άρχισε να φοριέται παντού στον κόσμο, από κάθε πολιτικής καρυδιάς καρύδι κι από κάθε λογής οργανωμένα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, μπερδεμένη ανάμεσα στις κοινωνίες της ανέχειας και εκείνες της καταναλωτικής ευμάρειας, χάνει τις δυνατότητές της. Και γίνεται η μήτρα κάθε πολιτικής νόσου και κάθε πολιτικής… μαλακίας: το χρήμα (η «κεντρική τράπεζα», οι οικονομικές κάστες που καθορίζουν τη ζωή στις δημοκρατίες του κόσμου) είναι ανώνυμο. Ανώνυμες οι καταπιεστικές γραφειοκρατίες, ανώνυμοι οι δορυφορικοί χαφιέδες μας, ανώνυμοι και οι αυτουργοί της καταστροφής του περιβάλλοντος.\nΕν γένει, εντός της Δημοκρατίας έγιναν οι μεγαλύτερες πολιτικές εκτροπές και εν’ ονόματι της Δημοκρατίας τα πλέον τερατώδη εγκλήματα κατά λαών, με πιο πρόσφατο το έγκλημα του αμερικανού προέδρου Μπούς κατά του λαού του Ιράκ. Το ότι η λέξη δημοκρατία είναι ελληνική και το γεγονός ότι η δημοκρατία, ως πολιτικό σύστημα, είναι ελληνική ανακάλυψη, δεν αναιρούν την βεβαιότητά ότι η σημερινή «Ελληνική Δημοκρατία», οι σημερινές δημοκρατίες γενικώς, ελάχιστες ομοιότητες έχουν με την «Αθηναϊκή Δημοκρατία», και αυτές μόνο ως προς τη διαδικασία και όχι ως προς την πολιτική ουσία. Ακόμα και η θεμελιώδης αρχή συγκρότησης της (ελληνικής) δημοκρατίας, η ισοτιμία (ισότητα όλων απέναντι στον νόμο) καταστρατηγείται βάναυσα στις σημερινές δημοκρατίες.\nΝαι, στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αλλά μόνο επί της διαδικασίας και μόνο για τους διαχειριστές της εξουσίας. Για τους πολίτες υπάρχουν δεκάδες οδυνηρά αδιέξοδα. Άλλωστε, όπως σημειώνει ο άγνωστος φίλος μου Ζώρζ Χανεϊν (γνωστός Γάλλος στοχαστής), «η δημοκρατία δεν δημιουργείται από κανένα γραπτό κείμενο. Αν προτού να μπει στη νομοθεσία δεν είναι ήδη ένας τρόπος και μια θέληση ζωής, μια μορφή κοινής ηθικής ενσαρκωμένη στην καθημερινή στάση της κοινότητας των ανθρώπων, τότε δεν αντιπροσωπεύει παρά μιαν απάτη της εξουσίας»…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 7:47 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nO άνθρωπος γεννιέται σε συνθήκες δουλείας και καλείται από τη στιγμή της γέννησής του να επιδίδεται σε διαδοχικές «εξεγέρσεις», προκειμένου να νιώσει ελεύθερος από κάτι και από κάτι άλλο, κι από κάτι άλλο...\nΣτο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο η ελευθερία ήταν και είναι μια παραδρομή της εξουσίας. Εκεί όπου υπάρχει, υπάρχει χάρη σε ένα κενό εξουσίας. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, η πολιτική ελευθερία είναι μια μακρά, συγκινητική μεν, άτυχη δε περιπέτεια που, εν πολλοίς, συντελεί στη διαμόρφωση παθητικών καταναλωτών και μακάριων θεατών της τηλεόρασης. Πολίτες που τους διαμορφώνουν τα μονοπώλια της πληροφορίας και οι νόμοι των… αγορών. Σε ορισμένους απ αυτούς η πραγματική ελευθερία φυτοζωεί στην κατάσταση της νοσταλγίας. Σε άλλους υπάρχει σαν είδος ενός τρελού σχεδίου, που το υπερασπίζονται άγρια ενάντια στην πραγματικότητα.\nΗταν ακριβώς όπως την περιμέναμε. Θλιβερή…\nΟ λόγος για την στημένη διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού. Οι ίδιες συνηθισμένες και άνευ αντικρύσματος ερωτήσεις από τους εφτά δημοσιογράφους που ουδέν προσέφεραν, ούτε μπόρεσαν να στριμώξουν τον (ανεπαρκή) Γ. Παπανδρέου.\nΟυδείς και τίποτε κατόρθωσε να φτιάξει το κέφι του χειμαζόμενου ελληνικού λαού - αν εξαιρέσεις την πρωτότυπη ατάκα του πρωθυπουργού «από δω και πίσω».\nΟι ίδιες τετριμμένες θέσεις και απαντήσεις που βέβαια δεν έπεισαν κανέναν και έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επεδίωκαν οι σύμβουλοι και το επιτελείο του Παπανδρέου…\nΤο μόνο που έκανε εντύπωση ήταν το αριστερό αυτί του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου που ήταν κατακόκκινο καθ΄ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης. Ισως από... ντροπή για το φιάσκο της διακαναλικής, ίσως από ντροπή για τις ίδιες αστείες δικαιολογίες που επικαλέστηκε ο πρωθυπουργός, ίσως γιατί - όπως είπε και ο μικρός της παρέας- αντί να μεγαλώνει η μύτη του (από τα ψέματα), να κοκκινίζει το αυτί του…\nΕίχε απόλυτο δίκιο ο Πρετεντέρης όταν χαρακτήριζε «ξεφτίλα» το όλο concept της διακαναλικής…\nΥ.Γ. Εντυπωσιακή η παρουσία του συμπαθούς ιππότη Σρεκ - Πεταλωτή που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων…\nY.Γ.1 Oλα τα κανάλια περίμεναν πως και πως να τελειώσει η συνέντευξη και αμέσως μετά - χωρίς καν διαφημίσεις - άρχισαν το πρόγραμμά τους με Master Chef, Big Brother, Ράδιο Αρβύλα...\nPosted by zoornalistas at Δευτέρα, Οκτώβριος 25, 2010\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 4:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 4:56 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΌπως ο Σίσυφος του Καμύ\nΥπάρχει ελπίδα να ανατραπεί το απαισιόδοξο τέλος, η οριστική «σφαγή», ο οικονομικός θάνατος του Έλληνα μισθωτού; Μόνο αν μπορεί να βλέπει τη ζωή σαν παράλογος ήρωας. Όπως ο Σίσυφος του Αλμπέρ Καμύ, την ώρα που διαρκεί η κατάβασή του από την κορυφή προς «αυτόν τον χαμηλό κόσμο»˙ απ’ όπου θα πρέπει να σπρώξει και πάλι την πέτρα στην κορυφή: «Αυτή η ώρα είναι η ώρα της συνείδησης. Σε κάθε μία απ’ τις στιγμές της, από τότε που αφήνει την κορυφή και κατευθύνεται σιγά – σιγά προς τις τρώγλες των θεών, είναι υπέροχος μέσα στη μοίρα του, πιο δυνατός από το βράχο του. Γιατί δεν υπάρχει μοίρα που να μη νικιέται με την περιφρόνηση»…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 4:38 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΕυρώπη, η Ανυπόστατη...\nΤο ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι σαθρό. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τη φύση των Ελλήνων, των Γερμανών ή των Γάλλων, αλλά με τη φύση του ίδιου του οικοδομήματος, τη φιλοσοφία πάνω στην οποία θεμελιώθηκε, τη φιλοσοφία των πιονέρων των «αγορών», στην ουσία η φιλοσοφία της κερδοσκοπίας. Στην οποία ο Άνταμ Σμιθ απένειμε πιστοποιητικό ευγενείας μέσω ενός διάσημου κειμένου του: «…Δεν περιμένουμε από την καλοσύνη του χασάπη, του ζυθοπώλη και του φούρναρη το γεύμα μας, αλλά από τη μέριμνά τους για το συμφέρον τους. Δεν απευθυνόμαστε ποτέ στην ανθρωπιά τους, αλλά στον εγωισμό τους και δεν τους μιλάμε ποτέ για τις ανάγκες μας, αλλά για το κέρδος τους…»\nΤο οικοδόμημα είναι σαθρό, ήταν σαθρό από τη γέννησή του, από τότε που το λέγαμε ΕΟΚ. Ένα αγοραίο εγχείρημα ήταν. ‘Ένας οικονομικός «συνεταιρισμός» στο προσκήνιο, ένα κερδοσκοπικό deal στο παρασκήνιο: ένα συνονθύλευμα κρατών με διαφορετικές οικονομικές ποιότητες και ποσότητες, διαφορετικές γλώσσες, θρησκείες και πολιτισμούς, δίχως ίχνος πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής συνοχής. Απλά, να σμίξουμε τους… καπιταλισμούς μας! Γίνεται;\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 8:33 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΛέξεις πνιγμένες στο παρόν\nΔεν ξέρω, πια, αν έχει νόημα να γράφω. Οι λέξεις μου δεν σχηματίζονται επάνω στο χαρτί, δεν «γράφουν», λιώνουν σαν λαδομπογιές στο νέφτι.\nΔεν έχω ιδέα πού οφείλεται αυτή η αναποδιά. Όσες φορές προσπάθησα να καταλάβω, μια κούραση όμοια με πλήξη με απέτρεπε. Αμέσως έστρεφα το βλέμμα στο παράθυρο να διαπιστώσω αν ο κόσμος, πράγματι, υπάρχει. Λες κι αν υπήρχε θα ’κανε τις λέξεις μου αλεξίσφαιρες.\nΣπάνια υπήρχε. Κι όποτε υπήρξε ήταν κόσμος-άκοσμος, απόκοσμος. Αποκαθηλωμένος από την συνείδηση του σύμπαντος. Κι εντός του, η ανθρωπότητα άσκεφτη, ασυνείδητη, αδρανής…\nΕίναι η εικονική πραγματικότητα αυτή που βλέπω ή είμαι εγώ μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, μια εικόνα κείμενη στον χρόνο. Tί τρέχει, ξέχασα να ζω, να αισθάνομαι, να υπάρχω;\nΕλπίζω όχι, ωστόσο ναι, ομολογώ πώς σπάνια έχω τη συνείδηση της κοσμικής ζωής, πως μόνο μέσα μου, στον εσωτερικό μου κόσμο ζω πραγματικά. Εκεί βρίσκω άφθονα σπαράγματα των στίχων της ψυχής. Και χρώματα να βάζω στα όνειρα και μουσικές για να χορεύει η φαντασία. Δεν θέλω να είμαι εδώ, στο πνιγηρό παρόν, θέλω να ζωγραφίσω τη ζωή με πινελιές ονείρων. Θέλω να γράψω κάτι τρυφερό, όμως αμέσως όταν ξεκινώ το ξανασκέφτομαι: Υπάρχει ελπίδα να συναντηθούν οι προτιμήσεις μας, η διάθεσή μου με τη διάθεσή σας; Κι αν όχι, δεν θα μείνω εκτός; Μοναχικός κι ανεπιθύμητος ανάμεσα σ’ ανθρώπους που αμύνονται μανιωδώς στην τρυφερότητα της φύσης, των ανθρώπων, της ζωής;\nΌμως θα το ρισκάρω και θα γράψω κάτι τρυφερό. Τουλάχιστον, να προσπαθήσω, θέλω:\nΚαθόμαστε στη λίμνη, αργά τη νύχτα, με το φως του φεγγαριού. Σχεδόν απόλυτη σιωπή στην παραλία. Μόνο οι ψίθυροι των ελαχίστων παφλασμών έφταναν ως τ’ αυτιά μας. Αίφνης ακούστηκε ένας ήχος πιο ξεχωριστός. Σαν να ’πεφτε ένα βότσαλο έξω, στα ρηχά. Πήραμε το φακό και πήγαμε να δούμε τι συμβαίνει. Ήτανε δύο μικρές σουπιές, που ερωτευμένες έπαιζαν στο φως του φεγγαριού. Τότε ο Στέλιος πήρε την απόχη και με μια απλωτή τις μάζεψε και τις απέθεσε στα βότσαλα της παραλίας. Σε λίγο οι φτωχές σουπιές άρχισαν να ξεψυχούν ψεκάζοντας τριγύρω μικρές σταγόνες ασφυξίας. Ένιωσα αποστροφή και μια αφόρητη ντροπή. Σαν δήμιος μικρών ψαριών. Ο Στέλιος, το κατάλαβε, τις πήρε με το χέρι και τις έβαλε ξανά μες στο αλμυρό νερό. Ύστερα άρχισε να τις χαϊδεύει τρυφερά, μέχρι που αυτές ξαναζωντάνεψαν, αμόλησαν μελάνι και με απαλές κινήσεις χάθηκαν ανάμεσα στα πετραδάκια του καλοκαιριάτικου γιαλού…\nΣήμερα δεν θα γράψω το άρθρο μου για το Κυριακάτικο Έθνος. Πριν λίγες ώρες χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο αρχισυντάκτης, ένας συμπαθητικός δημοσιογράφος από εκείνους που, εμείς οι παλαιότεροι, αποκαλούμε «εργάτες του Τύπου». Με έκδηλο το τρακ στη φωνή του, ψέλλισε κάτι που είχα ήδη καταλάβει. Ότι είμαι στις μηνιαίες… οικονομίες της εφημερίδας: «Σιγά τις οικονομίες αλλά έτσι αποφάσισαν, να κόψουν τους συμβασιούχους συνεργάτες και, δυστυχώς, είσαι μέσα», απολογήθηκε. Σχεδόν τον παρηγόρησα, «εντάξει, δεν τρέχει τίποτα αγόρι μου, μην κάνεις έτσι», του είπα, και τον ευχαρίστησα που έκανε τον κόπο να με ενημερώσει.\nΨέματα; Οι περισσότεροι μαθαίνουν την απόλυσή τους από τον δικαστικό κλητήρα. Ενώ εγώ, δημοσιογράφος επώνυμος (!), προνομιούχος (!). Έτσι, και την προηγούμενη φορά – πριν έξι, περίπου, χρόνια – την έμαθα απ’ την εφημερίδα: την επόμενη μέρα, όταν είδα το καθημερινό μου χρονογράφημα να λείπει απ’ τη θέση του, στη δεύτερη σελίδα, μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια.\nΑλλά αυτή ήταν μια… πολιτική απόλυση: Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις του διευθυντή της εποχής, να πούμε. Να απαλύνω τον πόνο που προκαλούσε στον Γιωργάκη το άρθρο μου, που εν τέλει κόπηκε, επειδή καυτηρίαζε τον αφελή μεν, απροκάλυπτα εκλογοθηρικό δε, εναγκαλισμό του με τους Μάνο και Ανδριανόπουλο. Και τον νεοφιλελευθερισμό τους: «Όταν ο σοσιαλισμός κι ο νεοφιλελευθερισμός δίνουν τα χέρια και γίνονται συντρόφια κι όταν οι «σοσιαλιστές» που εν ονόματι του σοσιαλισμού μας κυβερνούσαν δεν νιώθουν φρίκη μπρος σ’ αυτή την βάρβαρη επιμειξία, αυτό το τέρας που γεννιέται μέσα στο σπίτι τους το ίδιο, δεν αντιδρούν, δεν επαναστατούν (δεν έχουν λόγο ή τον πνίγουν μπρος στη λιγούρα τους για κυβερνητικές καρέκλες) τότε...\n»Τότε η φρίκη που εκμηδενίζει τους σκεπτόμενους πολίτες είναι λιγότερο ευγενής και διαβρωτική, αγγίζει χώρους βαθύτερα νυχτερινούς: είναι η επιθυμία να μην έχουμε σκέψη, η επιθυμία να μην έχουμε υπάρξει ποτέ τίποτα, η συνειδητή πελπισία όλων των (πολιτικών) κυττάρων της ψυχής. Και η ξαφνική αίσθηση ότι είμαστε έγκλειστοι σε ένα κελί δίχως όρια..»…\nΑλλά αυτή, είπαμε, ήταν μια πολιτική απόλυση. Η τωρινή όμως ήταν… οικονομική, στο πλαίσιο των μηνιαίων περικοπών της εφημερίδας. Στις οποίες, σύμφωνα με τον συμπαθή αρχισυντάκτη, «δυστυχώς ήμουν μέσα»…\n- «Όχι», μου λένε φίλοι και συνάδελφοι, «πάλι για πολιτικούς λόγους… φαγώθηκες»! Εγώ, ωστόσο, δεν το πιστεύω. Γνωρίζω πολύ καλά την εκδοτική μιζέρια και ασχετοσύνη του Έθνους, την απόλυτη, σχεδόν, ελαφρότητα με την οποία λειτουργούν οι «μηχανισμοί». Ναι, μπορεί οι περικοπές να είναι… ποιοτικές υπό την έννοια ότι το χιλιάρικο που έπαιρνα για το αρθράκι ήταν μια σπάνια, για το Έθνος, ποιότητα!..\nΌμως «Όχι», επιμένουν οι φίλοι και οι συνάδελφοι. «Είναι πολιτική η απόλυση». Ότι μετά τον Χαρβαλιά έβαλαν για διευθυντή ένα πασοκόσκυλο, λένε, κάποιον Μαχαίρα! Και εσύ, λένε, το ‘χεις παρακάνει. Όχι μόνο με τον Γιωργάκη αλλά με τους πολιτικούς, γενικώς!\nΤέτοια λένε. Τι άλλο να πει κανείς;\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 9:10 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΑρκεί να δουλεύει το μαγαζί…\nΥπερβάλλοντας, οι εφημερίδες της αντιπολίτευσης περιγράφουν ως «τρικυμία στο ΠΑΣΟΚ» την εικόνα που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στο κυβερνόν κόμμα. Με τις υπουργικές συγκρούσεις για το ασφαλιστικό και τα χρέη των νοσοκομείων, καθώς και τις διαφοροποιήσεις ορισμένων βουλευτών από την κυβερνητική προσήλωση στο μνημόνιο. Προσωπικά, αξιολογώ τις αντιδράσεις αυτές ως ανώφελες: τελευταίοι σπασμοί της ηττημένης από την οικονομία πολιτικής. Ή τελευταίες εκλάμψεις της δημοκρατίας στον θανάσιμο εναγκαλισμό της με τον καπιταλισμό…\nΜια άλλη εκδοχή είναι ότι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που, σπασμωδικά, αντιδρούν στην πλήρη παράδοση της δημοκρατίας στον καπιταλισμό – διότι περί αυτού πρόκειται – δεν εκφράζουν παρά το μεταμοντέρνο αντικαπιταλιστικό πάθος που περιγράφει ο Πασκάλ Μπρυκνέρ στην «Μιζέρια του Πλούτου»: πρόκειται για ένα ένθερμο πάθος, μια σχεδόν θρησκευτική μέθη, που αποτελεί τη μαύρη λειτουργία σε μια λατρεία στην οποία οι αντιδρώντες, πολιτικοί ή πολίτες, συμμετέχουν, έστω κι αν θέλουν να την ανατρέψουν.\nΈτσι και οι «αντιδρώντες» του ΠΑΣΟΚ: είδαν τα ψέματα και την προπαγάνδα – τα δικά τους ψέματα, τη δική τους προπαγάνδα – για το υποτιθέμενο «αλάνθαστο» της «ελεύθερης αγοράς» να γκρεμίζονται σαν χάρτινοι πύργοι. Τώρα, μέσα στη βούληση τους να εξορκίσουν τους δαίμονες της αγοράς, φοράνε ακόμα τα στολίδια της ευσέβειας απέναντί της, έστω κι αν η ευσέβεια αυτή είναι αρνητική. Μπορεί το καπιταλιστικό είδωλο να ενθουσιάζει τους μεν και να προκαλεί το μένος των δε, όμως παραμένει είδωλο. Ένα… είδωλο παντρεμένο με τη γριά Δημοκρατία.\nΠέρα από τα αστεία, ο υπεραιωνόβιος γάμος της δημοκρατίας με τον καπιταλισμό έχει εκφυλισθεί: η δημοκρατία αδυνατεί πια να επιβάλει στον καπιταλισμό την μέριμνα για το γενικό συμφέρον, το κοινωνικό κράτος. Δεν τον τιθασεύει, δεν τον συγκρατεί, δεν τον περιορίζει, τον αφήνει να κερδοσκοπεί ασύδοτος. Εν ονόματι της «δημοκρατίας της αγοράς». Αλλά, πάλι με τα λόγια του Πασκάλ Μπρυκνέρ, «η δημοκρατία της αγοράς επιφέρει τη διαφθορά της ίδιας της δημοκρατίας, επειδή τοποθετεί την έδρα της νομιμότητας στην επιχείρηση και όχι πια στο κοινοβούλιο». Και προωθεί, προσθέτουμε εμείς, έναν τύπο πολιτικού, τον πολιτικό – μέτοχο. Να φροντίζει μόνο για την ικανοποίηση των ορέξεών του εν ονόματι της αρχής: «δεν πάει να χαθεί ο κόσμος όλος, αρκεί να δουλεύει το μαγαζί»…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 2:02 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΤρίτη και φαρμακερή!..\nΕίχα καμιά εικοσαριά, τουλάχιστον, χρόνια να πάω σε διαδήλωση. Για τον ίδιο, περίπου, λόγο που, εδώ και καμιά εικοσαριά, επίσης, χρόνια έχω να πάω σε θέατρο: το «έργο» είχε καταντήσει ανούσιο, στημένο, βαρετό. Και καλά, στο θέατρο θεατής είσαι, το πολύ-πολύ να βαρεθείς τους θεατρίνους. Αλλά, στη διαδήλωση, ο θεατρίνος είσαι εσύ. Και διατρέχεις τον κίνδυνο να βαρεθείς τον εαυτό σου…\nΤελευταία φορά είχα πάει στα «Γιαννίτσεια», όπως λέγαμε στην παρέα την διαδήλωση κατά του νομοσχεδίου Γιαννίτση για το ασφαλιστικό˙ που ήταν μια απ’ τις μεγαλύτερες «εργατικές» διαδηλώσεις της μεταπολίτευσης και έκανε τους ρομαντικούς της Αριστεράς να αναθαρρήσουν ότι… «να ‘το, πετιέται απ’ την αρχή, το εργατικό κίνημα»˙ αλλά ο Σημίτης την είδε τη δουλειά, ότι θα χάσει το… μεροκάματο, το απέσυρε το νομοσχέδιο, και το… εργατικό κίνημα γύρισε σπίτι…\nΛοιπόν, που λέτε, είχα να πάω σε διαδήλωση απ’ τα «Γιαννίτσεια», μέχρι που πριν τρία χρόνια πήγα στα Μαγγίνεια (έτσι ονομάσαμε, στην παρέα, την διαδήλωση κατά της υποτιθέμενης «μεταρρύθμισης Μαγγίνα» για το ασφαλιστικό). Μικρότερη διαδήλωση απ’ τη «Γιαννίτσεια» αυτή, αλλά το ίδιο δυναμική, το ίδιο οργισμένη. Την είδε, ασφαλώς, και ο Καραμανλής τη δουλειά, ότι θα χάσει το… μεροκάματο. Και την «παγωσε» τη μεταρρύθμιση. Μαζί και τον Μαγγίνα…\nΘέλω να καταλήξω ότι είχα να πάω σε διαδήλωση από τα Μαγγίνεια μέχρι που άρχισα να συχνάζω στα Λοβέρδια˙ έτσι λέμε στην παρέα τις διαδηλώσεις ενάντια στο νομοσχέδιο Λοβέρδου, για το ασφαλιστικό. Προχτές, να πούμε, κατηφόρισα και πάλι στη Σταδίου και έπιασα μια καλή θέση στο κιγκλίδωμα του πεζοδρομίου δίπλα στους άλλους παρατηρητές. Τα μπλοκ των διαδηλωτών (ντουντούκα, κεντρικό πανό, εργαζόμενοι – ντουντούκα, κεντρικό πανό, εργαζόμενοι) σε μια αργή, σχεδόν πένθιμη, αλληλουχία βημάτων, εναλλάσσονταν ατελείωτα: άνθρωποι κουρασμένοι, καθημαγμένοι από το βάρος μιας εργασίας που μεταβάλλεται σε δουλεία, από το άγος βίων αβίωτων. Και το κράτος τη δουλειά του, να τους ραντίζει χημικά και δακρυγόνα…\nΦοβάμαι πώς αυτή η φορά είναι η Τρίτη και φαρμακερή, πως το νομοσχέδιο θα περάσει: τούτοι εδώ ψαρωμένοι είναι, δεν βλέπουν μπροστά τους. Δεν την βλέπουν τη δουλειά, ότι θα μείνουν χωρίς… μεροκάματο. Έχουν, βλέπετε, και την κάλυψη της «τρόϊκας». Και ποντάρουν σ’ αυτήν!..\nΕντελώς τυχαία, λόγω Μουντιάλ, μάθαμε ότι το μέσο ημερήσιο εισόδημα του Νοτιοαφρικανού εργαζόμενου είναι 7 ευρώ. Με τις νέες κυβερνητικές – τρόπος του λέγειν – ρυθμίσεις, το μέσο ημερήσιο εισόδημα κάθε νέου Έλληνα εργαζόμενου, θα είναι διπλάσιο. Και κάτι παραπάνω. Πόσο κάνει μια φραντζόλα ψωμί στην Ελλάδα και πόσο στη Νότια Αφρική; Κάντε τον λογαριασμό και θα βρείτε την διαφορά της αγοραστικής δύναμης μεταξύ Ελλήνων και... Ζουλού.\nΩστόσο, βασική προϋπόθεση για να γίνει αυτός ο… λογαριασμός είναι η τύχη που χρειάζεται κάθε νεαρός Έλληνας για να περάσει την πύλη της Λοβέρδιας αγοράς εργασίας˙ να μπει μέσα και, πολύ περισσότερο, να παραμείνει εντός. Αφού, η εφαρμογή των ρυθμίσεων για εύκολες απολύσεις με αστείες αποζημιώσεις, θα απογειώσουν τον, ήδη τραγικό, στις ηλικίες από 20 – 25, δείκτη ανεργίας. Πράγμα που ενδέχεται να καθορίζει ως κωλόφαρδους (στην κυριολεξία) τους ελληνόπαιδες που, εφεξής, θα βρίσκουν δουλειά σε συνθήκες Ζουλού: ημερήσιο εισόδημα 7 ευρώ…\nΑυτή η τραγική ομοιότητα, στην οποία εμείς οι Έλληνες πρωταγωνιστούμε, κάνει επίκαιρη την άποψη του Μάρξ ότι ο καπιταλισμός, «μη δίνοντας στον εργάτη παρά μόνο τα αυστηρώς απαραίτητα για τη ζωή, μειώνει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και αυξάνει την συχνότητα των κρίσεων. Με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός εφεδρικού στρατού φθηνών εργατικών χεριών». Σαν τον εφεδρικό στρατό φθηνών εργατικών χεριών Νεοελλήνων που δημιουργείται με τη φροντίδα της Λοβέρδιας αγοράς εργασίας, ας πούμε…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 7:53 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΔιαφθορά στο τετράγωνο\nΆλλη μια εβδομάδα με φαρμακερές δόσεις ΔΝΤ και μπόλικη σάλτσα πολιτικής διαφθοράς μάρκας Siemens. Μ’ αυτή τη συνταγή, καθώς φαίνεται, θα… ξεκαλοκαιριάσουμε. Ύστερα θα ‘ρθει ο χειμώνας και, φοβάμαι, θα απομείνουμε με σκέτα τα μαντζούνια του ΔΝΤ. Χωρίς τη συνοδεία της σάλτσας διαφθοράς: να καταπίνουμε σκέτο φαρμάκι!..\nΚρίμα, διότι διαθέτουμε τεράστια αποθέματα πολιτικής – και όχι μόνον – διαφθοράς. Με τα οποία θα μπορούσαμε (ως επικοινωνιακό σύστημα στην υπηρεσία του… συστήματος, μιλάω) να κολάσουμε, όχι μόνο περικοπές επιδομάτων και δώρων, αλλά τις οριστικές… διακοπές των μισθών και των συντάξεων, γενικώς. Το έχω ξαναγράψει, η διαφθορά είναι αγαπημένο θέμα. Ειδικά όταν εκδηλώνεται σε αντικρινές πολιτικές όχθες, όταν προσωποποιείται σε διακεκριμένους αντιπάλους. Τότε η αδρεναλίνη ανεβαίνει, η έξαψη κορυφώνεται, το κοινό παραλύει, ναρκώνεται.\nΈτσι η διαφθορά ξαναγίνεται η γνώριμη-έξυπνη αμαρτία που φωλιάζει μέσα μας, έτοιμη να ξεμυτίσει στην πρώτη ευκαιρία: «μεταξύ μας, θα ήταν ηλίθιος αν δεν τα ‘παιρνε!..», είναι η φράση που ακουγόταν όλο και πιο συχνά, τα τελευταία χρόνια, στη μικρή μας χώρα. Τώρα ακούγεται ακόμα και από κορυφαίους πολιτικούς παράγοντες, ακόμα και για μιζαδόρους της πολιτικής τύπου Siemens. Είναι η φράση που τοποθετεί την κοινωνική ηθική στον πάτο των εθνικών μας, να πούμε, αρετών και την πολιτική ηθική κάτω απ’ τον πάτο των αντίστοιχων πολιτικών.\n«Ποια ηθική;», μας σαρκάζει από τον άλλο κόσμο ο Ευγένιος Ιονέσκο: «Ονομάσατε ηθική τους κανόνες που διαπλάθει η κάθε κοινωνία για τον εαυτό της, κανόνες που καταστρέφονται, μαζί με την εκάστοτε κοινωνία, όταν η κοινωνία αυτή αποσυντίθεται». Αυτή είναι η αλήθεια μας και διασταυρώνεται με την εμβληματική, της πολιτικής διαφθοράς, ατάκα των καιρών μας: «Ηθικό είναι το νόμιμο»! Και ακόμα χειρότερα, αφού και το παράνομο ηθικό είναι για ορισμένους σύγχρονους πολιτικούς. Αρκεί να ονομάζεται… χορηγία!\nΓενικότερα, η πολιτική, έτσι όπως ασκείται στους καιρούς μας, δεν είναι παρά μια δραματική, μια τραγική διασκέδαση, ένα εγκληματικό παιγνίδι με τη διαφθορά: «η πολιτική είναι νεκρή, αφού νεκρές είναι και οι ιδεολογίες και οι φιλοσοφίες από τις οποίες ισχυρίζεται πως κατάγεται». Η δε προσφορά συμπτωμάτων πολιτικής διαφθοράς, υπό τύπον «άρτου και θεάματος», προς τον καθημαγμένο, οικονομικά και πολιτικά, ελληνικό λαό, είναι πολιτική διαφθορά στο τετράγωνο.\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 2:50 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΟ Ερντογάν ως ακτιβιστής!\nΕκπληκτική ήταν η αντίδραση του Ταγίπ Ερντογάν. «Είναι μια πράξη απάνθρωπης κρατικής τρομοκρατίας», είπε. Έτσι, κοφτά και καθαρά: μια πράξη κρατικής τρομοκρατίας! Λοιπόν, νομίζω πως είναι ο πρώτος πρωθυπουργός χώρας της μεταψυχροπολεμικής Δύσης που αναγνωρίζει –και καταγγέλλει– κρατική τρομοκρατία˙ και μάλιστα σε ένα κράτος-ταμπού για τη διπλωματία της Δύσης, ένα κράτος που ενώ, από συστάσεώς του, επιδίδεται σε αλλεπάλληλες πράξεις ωμής κρατικής βίας και τρομοκρατίας επί των ομόρων του –και όχι μόνο– χωρών και των λαών τους, τελεί υπό σκανδαλώδη ευρωαμερικανική ασυλία.\nΕκπληκτική αντίδραση, υπό την έννοια ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός αντέδρασε σαν μέλος του «Στόλου της Ελευθερίας», σαν ακτιβιστής: «στο κοινό λεξιλόγιο ακτιβιστής ονομάζεται ο δεξιός που μοιράζει βόμβες για να εκτροχιάσει την ιστορία, ενώ ο αριστερός που μοιράζει τρικ καλής θελήσεως, ονομάζεται μαχητής», είναι η θεωρία του Γάλλου διανοούμενου (σουρεαλιστή ποιητή της παρέας του Μπρετόν, δημοσιογράφου, πολιτικού αναλυτή) Ζορζ Χανέϊν και, το πρώτο σκέλος της, ταιριάζει γάντι στον Ταγίπ Ερντογάν της περίστασης˙ το δεύτερο σκέλος ταιριάζει σε όλους τους άλλους πολιτικούς ηγέτες της Δύσης. Αφού, και σ’ αυτό το έγκλημα του ισραηλινού κράτους, αντέδρασαν «σαν αριστεροί μαχητές που μοιράζουν τρυκ καλής θελήσεως»…\nΓνωρίζουμε φυσικά ότι η, δίκην ακτιβιστή, αντίδραση του Ερντογάν, πατούσε σε αλλότριους στόχους – στόχους στρατηγικούς, της χώρας του. Αλλά αυτό δεν μειώνει την πολιτική χρησιμότητα της εν λόγω αντίδρασης. Καθώς προέβαλε, διεθνώς, την αξία του ακτιβισμού και του ακτιβιστή. Τον οποίο οι πολλοί έβλεπαν σαν ένα είδος τυχοδιώκτη της πολιτικής, καμιά φορά έναν αλήτη, προφήτη και επαναστατημένο.\nΑς ξεκαθαρίσουμε τώρα, ότι στη σημερινή πραγματικότητα, ο ακτιβισμός θα μπορούσε να έχει σχέση με τη δεξιά μόνο επειδή η αριστερά έχει μετατοπιστεί και έχει ενσωματωθεί σε οργανισμούς και θεσμούς που υποτίθεται ότι υπηρετούν τον άνθρωπο, ενώ δεν είναι –όλοι το γνωρίζουμε αλλά κανείς δεν το λέει– παρά μηχανισμοί καταπίεσης. Έτσι, καθώς το ψηφοδέλτιο έγινε η ελεημοσύνη της δημοκρατίας προς τον πολίτη, ο ακτιβισμός μπορεί να αποδίδει στο άτομο την ικανότητά του να τροποποιεί την πορεία των δημοσίων πραγμάτων: οι ακτιβιστές είναι οι εκπρόσωποι της πολιτικής αγρυπνίας σε έναν κόσμο όπου όποιος δεν κρατά το τιμόνι κοιμάται», όπως ευφυώς τους σκιτσάρει ο Ζορζ Χανέϊν.\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 4:21 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΟ θάνατος του Αγησίλαου Β.\nΣτη «Δίκη» του Κάφκα ο Γιόζεφ Κ. γίνεται στόχος. Διώκεται, αλλά δεν ξέρει γιατί. Βέβαια υπερασπίζεται τον εαυτό του, αλλά χωρίς, και πάλι, να ξέρει γιατί. Συνεχίζει να ερωτεύεται, να τρώει ή να διαβάζει την εφημερίδα του. Κατόπιν δικάζεται. Η αίθουσα όμως του δικαστηρίου είναι σκοτεινή. Δεν καταλαβαίνει πολλά πράγματα. Υποθέτει μονάχα πως καταδικάστηκε, μάταια όμως αναρωτιέται για ποιο λόγο. Μετά από καιρό, δυο καλοντυμένοι και ευγενικοί κύριοι έρχονται να τον βρουν και τον παρακαλούν να τους ακολουθήσει. Με πολλές φιλοφρονήσεις, τον οδηγούν σε ένα απελπιστικό προάστιο, του βάζουν το κεφάλι πάνω σε μια πέτρα και τον σφάζουν. Προτού πεθάνει, ο καταδικασμένος λέει μονάχα: «σαν το σκυλί»…\nΈτσι η κάπως έτσι, βίωσε ο καθηγητής Αγησίλαος Β. την οικονομική «σφαγή» που υπέστη με την εφαρμογή των μέτρων διόρθωσης των δημοσίων οικονομικών: «Έγινα στόχος των διαπραγματευτών της κυβέρνησης με το Δ.Ν.Τ. αλλά δεν ξέρω γιατί», μου γράφει. «Βέβαια, υπερασπίστηκα τον εαυτό μου – βγήκα στους δρόμους μαζί με τους συναδέλφους μου – αλλά χωρίς να ξέρω γιατί», συνεχίζει. «Κατόπιν, σε μια αίθουσα σκοτεινή, στο υπουργείο Οικονομικών, με δίκασαν. Μάταια όμως αναρωτιόμουν για ποιο λόγο. Μετά από καιρό, όταν πήγα να πληρωθώ, ο καλοντυμένος και ευγενικός κύριος του Ταμιευτηρίου με οδήγησε σε ένα απελπιστικό γραφείο και μου έδειξε το χαρτί της νέας μισθοδοσίας με τις περικοπές. Ένιωσα σαν να μου βάζουν το κεφάλι πάνω σε μια πέτρα και να με σφάζουν. Είπα μονάχα: ‘σαν το σκυλί’»…\nΥπάρχει ελπίδα να ανατραπεί το απαισιόδοξο τέλος, η οριστική «σφαγή», ο οικονομικός θάνατος του Έλληνα μισθωτού Αγησίλαου Β.; Μόνο αν μπορεί να βλέπει τη ζωή σαν παράλογος ήρωας. Όπως ο Σίσυφος του Αλμπέρ Καμύ, την ώρα που διαρκεί η κατάβασή του από την κορυφή προς «αυτόν τον χαμηλό κόσμο»˙ απ’ όπου θα πρέπει να σπρώξει και πάλι την πέτρα στην κορυφή: «Αυτή η ώρα είναι η ώρα της συνείδησης. Σε κάθε μία απ’ τις στιγμές της, από τότε που αφήνει την κορυφή και κατευθύνεται σιγά – σιγά προς τις τρώγλες των θεών, είναι υπέροχος μέσα στη μοίρα του, πιο δυνατός από το βράχο του. Γιατί δεν υπάρχει μοίρα που να μη νικιέται με την περιφρόνηση»…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 2:51 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΤρελαίνομαι με τα αισιόδοξα άρθρα κάποιων καλόπαιδων της δημοσιογραφίας που βλέπουν, και καλά, διέξοδο στο βάθος του τούνελ. Κάποιων φωστήρων του επικοινωνιακού αριβισμού που, προσφέροντας τις καλές τους υπηρεσίες στα ευαγή ιδρύματα όπου απασχολούνται, εισπράττουν δέκα και είκοσι και τριάντα χιλιάρικα μηνιαίως˙ και αυτά, προφανώς, τους φωτίζουν, να βλέπουν διέξοδο! Μέσα στο απόλυτο, το απελπιστικό σκοτάδι, που τυλίγει την Ελλάδα, τους Έλληνες. Ειδικά τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.\nΒλέπουν διέξοδο! Ακριβώς την ώρα που η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, το «κράτος – πρόνοιας» του ΠΑΣΟΚ, έγινε μια τεράστια μηχανή που μας συντρίβει: «Το Κράτος, σοσιαλιστικό ή καπιταλιστικό, είναι ο θάνατος», έλεγε ο Ευγένιος Ιονέσκο. Κι αυτό το Κράτος – η Ελληνική κυβέρνηση, η Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Νομισματικό Ταμείο μαζί – το ευρωπαϊκό οικονομικό κράτος, εν τέλει, δεν θα υποκύψει εάν δεν εξεγερθούν οι αδικημένοι. Στην προκειμένη περίπτωση, όλοι οι Έλληνες εργαζόμενοι κι ακόμα περισσότερο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι…\nΑισιοδοξία; Ούτε μια μικρή χαραμάδα: «Αμφιβάλλω αν η έκκληση των πολιτικών για αλληλεγγύη προς την Ελλάδα θα αλλάξει το σλόγκαν «η Ελλάδα βρίσκεται στην κόκκινη λίστα» που κυριαρχεί σ’ εμάς», επισημαίνει στην «Le Monde» διοικητής Γαλλικής Τράπεζας. Και συμπληρώνει: «Δεν έχουμε το δικαίωμα να επενδύουμε ούτε πεντάλεπτο εκεί»!..\nΤην ίδια στιγμή ο διευθυντής των Γερμανικών Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων Χάινριχ Χάασις, αρνείται με κυνισμό τη συμμετοχή τους στη «διάσωση» της Ελλάδας: «Αυτό αφορά εκείνους που βοήθησαν την Ελλάδα με τη δημιουργική λογιστική και εκείνους που θέλησαν να κερδίσουν χρήματα κερδοσκοπώντας επί της χρεοκοπίας της Ελλάδας. Τα ταχυδρομικά ταμιευτήρια δεν ανήκουν σε καμία από τις δύο ομάδες» λέει.\nΈχει άδικο; Μάλλον όχι, αλλά τι σημασία έχει; Εκείνοι οι Έλληνες που έκαναν τη δημιουργική λογιστική, εκείνοι οι Ευρωπαίοι που βοήθησαν τους Έλληνες να την κάνουν, εκείνοι οι Έλληνες που έφαγαν τα λεφτά και εκείνοι, Έλληνες και Ευρωπαίοι, που «θέλησαν να κερδίσουν χρήματα κερδοσκοπώντας επί της χρεοκοπίας της Ελλάδας», πίνουν τώρα, και θα συνεχίζουν να πίνουν, εις υγείαν των κορόιδων: Υμών των Ελλήνων εργαζομένων και δη των μισθωτών και συνταξιούχων.\nΠοιός να τιμωρήσει τους κλέφτες και τους κερδοσκόπους; Ποιος να ανατρέψει το Ευρωκράτος της ανισότητας και της αδικίας; Ποιός να τραγουδήσει το τέλος της πολιτικής; Οι Έλληνες μισθωτοί και οι συνταξιούχοι; Αυτοί δεν έχουν πια ούτε μαντήλι να κλάψουν. Και ο Μαγιακόφσκι, αυτοκτόνησε νωρίς…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 7:10 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΣπρεντολαγνεία στο limit up!\nΕσείς τι θα πάρετε; Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης ή Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Σας ερωτώ γιατί, τις τελευταίες μέρες, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης σημείωσε limit up στις πολιτικές αγορές, αντίστοιχο με το limit up που σημειώνουν τα spreads στις χρηματαγορές. Ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ερρίφθη στο πυρ το εξώτερο: Μακριά! Θα μας ξεσκίσουνε, θα μας πιούνε το αίμα, θα μας χτυπάνε κάτω σαν χταπόδια!..\nΜάλιστα, μετά τις συνεχείς δημόσιες τοποθετήσεις των Σαμαρά και Τσίπρα κατά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου –κατά συνέπειαν υπέρ του Μηχανισμού Στήριξης– δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης είναι Νέα Δημοκρατία και… ΣΥΡΙΖΑ ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι ΠΑΣΟΚ!\nΕντύπωση ανυπόστατη, αφού το ΠΑΣΟΚ (η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, εν πάση περιπτώσει) όχι μόνο υπέρ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δεν είναι, αλλά ετοιμάζεται να πατήσει και το κουμπί για την ενεργοποίηση του Μηχανισμού Στήριξης. Στον οποίο Μηχανισμό Στήριξης συμμετέχει, κατά το ένα τρίτο, και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πράγμα που σημαίνει ότι οι Σαμαράς και Τσίπρας, που είναι κατά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι και υπέρ αυτού! Κατά το ένα τρίτο! Το ίδιο, ακριβώς, ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ!..\nΜιλάμε για το απόλυτο μπέρδεμα – και σ’ αυτό συμβάλουν καταλυτικά οι οικονομολόγοι, πραγματικοί ή… φαντασιακοί. Δηλαδή όλοι μας, αφού όλοι, πτυχιούχοι του London School of Economics, της… ΑΣΟΕ ή του Γυμνασίου της γειτονιάς, οικονομολόγοι το παίζουμε. Κι ας μην είμαστε σε θέση να μοιράσουμε δυο γαϊδουριών άχυρα. Όπως, άλλωστε, και οι πραγματικοί οικονομολόγοι: «Οι οικονομολόγοι θα έπρεπε να υφίσταται συνεχείς ελέγχους εγκυρότητας. Αν προσπαθήσουμε να επαληθεύσουμε τις προβλέψεις τους, θα διαπιστώσουμε ότι δεν είναι εγκυρότερες από τις προβλέψεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας ή του ωροσκοπίου», μας λέει ο Πασκάλ Μπρυκνέρ.\nΠολιτικοί, δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, όλοι μας, συμβάλαμε στην ιεροποίηση των οικονομολόγων και της οικονομίας. Τώρα, στραμμένοι με θρησκευτική προσήλωση προς τους ναούς του χρήματος (είτε ονομάζονται Goldman Sachs, είτε «Μηχανισμοί Στήριξης» είτε «Νομισματικά Ταμεία») προσευχόμαστε για φθηνότερο χρήμα, φθηνότερα spreads: Τα spreads, μες στη χαοτική δραματουργία των πτώσεων και των ανόδων τους, έχουν γίνει οι φάροι της θείας Πρόνοιας. Όταν ο δείκτης ανεβαίνει ή κατεβαίνει, αυτό που παίζεται είναι η λύτρωση ή η καταδίκη μας…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 4:01 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΜια ανυπόστατη "πατρίδα"\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 5:28 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΗ ευρωζώνη μας στενεύει\nΗ κρίση μπήκε στα σπίτια μας, στα σπίτια των μισθωτών και των συνταξιούχων. Και κάποιων μικρομεσαίων που πτώχευσαν ή πτωχεύουν. Που το ‘κλεισαν ή το κλείνουν το μαγαζί. Καταλαβαίνετε, μιλάω για την κρίση που τόσο καιρό κατονομάζαμε ως «πραγματική κρίση» και δεν την είχαμε γνωρίσει προσωπικά. Τώρα μπήκε στα σπίτια μας. Μας συστήθηκε, μας άγγιξε, αρχίσαμε ήδη να τη σεβόμαστε: «Λέω, φέτος, να μην πάμε στο χωριό το Πάσχα. Είναι πολλά τα έξοδα, δεν μας παίρνει…»\nΗ κρίση εισέβαλε στα σπίτια της «μεγάλης μεσαίας τάξης», τα σπίτια που, μέχρι σήμερα, συγκέντρωναν οικογενειακό εισόδημα από δυόμισι ως πέντε χιλιάρικα το μήνα. Εισόδημα που, οσονούπω, άμεσα ή έμμεσα, μειώνεται κατά 15 έως 25% και βάλε! Προς χάριν της ευρωζώνης και εκείνων που την εφεύραν και τη… φοράνε. Και τη βγάζουν και, υπό τύπον μαστιγίου, την κραδαίνουν στις πλάτες μας.\nΩστόσο, το «στένεμα» είναι περισσότερο ψυχολογικό παρά πραγματικό, είναι ο φόβος μπροστά σε μια απειλή που έρχεται απ’ το ευρωπαϊκό μας μέλλον και μας γυρίζει πίσω, στο ελληνικό μας παρελθόν. Τη μιζέρια της φτώχειας: γερμανική κατοχή – ταπείνωση – πείνα – θάνατος. Είναι τυχαίο, άραγε, το γεγονός ότι η Γερμανία πρωτοστατεί και σ’ αυτή τη νέα απειλή που «έρχεται απ’ το μέλλον»; Και είναι άστοχοι εκείνοι οι Έλληνες που μιλούν ξανά για Γερμανική «κατοχή»;\nΕμείς οι παλαιότεροι δεν τη φοβόμαστε τη φτώχεια. Την έχουμε γνωρίσει από πολύ κοντά. Έχουμε μεγαλώσει, αξιοπρεπώς, μαζί της, καίγοντας στη δουλειά και στα τραγούδια τη μιζέρια της. Ή, πιο καλά, πετώντας την κατάμουτρα στον Πλούτο, όπου ανήκει. Αλλοίμονο στους νέους που, μεγαλωμένοι σε μια εποχή πανωλεθρίας των ιδεών, απέμειναν να κολυμπούν στα αναβράζοντα νερά του εγωιστικού υπολογισμού: «Να περνάμε καλά»! Να περνούν καλά ως φιλόπονα χάμστερ, περιορισμένα στο ρόλο του παραγωγού – καταναλωτή.\nΌχι! Κάποτε πρέπει να αποσπαστούμε απ’ τη λατρεία της αγοράς. Καλύτερα φτωχοί και ελεύθεροι Έλληνες παρά «Ευρωπαίοι» – δεσμώτες των τοκογλύφων των «αγορών» και των πολιτικών τοποτηρητών τους. Των Γερμανών κερδοσκόπων, αν θέλετε, και των άλλων εταίρων τους. Στην κερδοσκοπία. Και των δικών μας, βέβαια, πασών των κυβερνήσεων, από καταβολής Σημίτη. Από καταβολής της εισόδου μας στην ΟΝΕ, θέλω να πω, κούφια η ώρα…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 6:58 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΘαύμα! Θαύμα! Γαλανόλευκος θρίαμβος, μιλάμε, κατά της κερδοσκοπίας! Γιατί δεν πείσαμε μόνο τους Ευρωπαίους εταίρους μας, την Άγκελα Μέρκελ και τον Νικολά Σαρκοζί, αλλά και τον Αμερικανό πρόεδρο αυτοπροσώπως. Το είπε ο δικός μας αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον Μπαράκ Ομπάμα: ο πρόεδρος «ενδιαφέρθηκε για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας»! Και «δέχτηκε να θέσει το θέμα των κερδοσκόπων στους G20»!..\nΘαύμα! Υπ’ αυτές τις συνθήκες ο Έλληνας πρωθυπουργός δικαιούται, υποθέτω, να δηλώνει ότι εξέλαβε τη «θετική ανταπόκριση της Ευρωζώνης, αλλά και των ΗΠΑ, στην αντιμετώπιση των κερδοσκόπων ως καθαρή υποστήριξη της προσπάθειάς μας στην οικονομία…»! Πολύ περισσότερο που η εν λόγω δήλωση στηρίχθηκε, στο καπάκι, από τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο, με ιδέες για την αποτροπή της κερδοσκοπίας των αγορών: «η Επιτροπή θα εξετάσει την απαγόρευση πώλησης επενδυτικών προϊόντων, τα οποία οι πωλητές δεν διαθέτουν»!\nΤι είπατε; Δεν καταλάβατε τίποτα; Ούτε κι εγώ, ωστόσο το έψαξα και σας το εξηγώ, τρόπος του λέγειν: ο κ. Μπαρόζο εννοεί ότι η Κομισιόν θα πάρει την εξαιρετικά τολμηρή, απέναντι στις αγορές, πρωτοβουλία, να εξετάσει το κατά πόσο είναι θεμιτό να απαγορεύσει τις καθαρά κερδοσκοπικές πωλήσεις «γυμνών» CDS από ομόλογα του Δημοσίου». Αξιών του Δημοσίου, δηλαδή, που δεν συνοδεύονται από τα αντίστοιχα «χαρτιά»!\nΣωθήκαμε! Αλλά ακόμα κι αν η… γενναία αυτή πρωτοβουλία της Κομισιόν δεν αρκεί για να μας σώσει υπάρχει εναλλακτική: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή», λέει ο καλός κύριος Μπαρόζο, «εργάζεται εντατικά για τον σχεδιασμό ενός μηχανισμού εκτάκτων αναγκών». Ο μηχανισμός αυτός «θα δρα υπό αυστηρές προϋποθέσεις και θα είναι συμβατός με τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας και απαγορεύουν την οικονομική διάσωση ενός κράτους-μέλους»!\nΤι λέτε; Τι μπορεί να είναι ένας «μηχανισμός» που, …σε πείσμα της απαγόρευσης διάσωσής μας από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, στήνεται για να μας σώσει; Ένα κονσόρτσιουμ ευρωπαϊκών τραπεζών, λένε οι πρώτες πληροφορίες. Ένας κερδοσκοπικός μηχανισμός στη θέση των κερδοσκοπικών μηχανισμών, δηλαδή. Που θα κερδοσκοπεί επί της Ελλάδας και επί παντός πτωχευμένου κράτους-μέλους με… ευνοϊκότερους (4,5 με 5%) κερδοσκοπικούς όρους!\nΘαύμα! Υπ’ αυτές τις συνθήκες ο Έλληνας πρωθυπουργός δικαιούται, υποθέτω, να δηλώνει ότι οι θυσίες των Ελλήνων πιάνουν τόπο!..\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 7:37 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΚαθώς η κρίση ξέφτισε την κουρτίνα που χώριζε τους Έλληνες πολίτες από τα παρασκήνια των Βρυξελών, αποκαλύφθηκε το σκοτεινό τοπίο των μηχανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα τοπίο αισθηματικής ξηρασίας όπου ευδοκιμούν τα βασικά ένστικτα του οικονομισμού: ο πολιτικός κυνισμός, ο μεσσιανισμός των αγορών, η αλαζονεία του πλούτου.\nΟ ευρωπαϊκός νεοφιλελευθερισμός αυτοπροσώπως, ταυτοποιημένος σε πρόσωπα και μηχανισμούς: Αλμούνια – Kομισιόν – Zαν Κλοντ Γιούνγκερ – Εurogroup – Zαν Κλοντ Τρισέ – Eυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα… Να έχουν καταλύσει την εθνική μας ανεξαρτησία. Να υποκαθιστούν την ελληνική κυβέρνηση ως κυβέρνηση Κατοχής. Να μας απειλούν καθημερινά με μέτρα πάνω στα μέτρα, προκαλώντας σε άλλους φόβο, σε άλλους μίσος και σε άλλους ιερή αγανάκτηση…\nΟικονομικός νεοφιλελευθερισμός! Εδώ συμβαίνουν πράγματα περίεργα, πράγματα σχεδόν μεταφυσικά, για τα οποία μας προειδοποιούσε ο μέγας οικονομοσκόπος Τζωρτζ Σόρος, τον καιρό της κερδοσκοπικής του φάσης: «Οι αγορές ψηφίζουν κάθε μέρα και τιμωρούν τα αλαζονικά κράτη»! Και η Ελλάδα είναι κράτος αλαζονικό, παραπλανά τις αγορές, δανείζεται με χαμηλά spread, γλεντοκοπά και τρωγοπίνει εις υγείαν των ευρωκορόιδων!..\nΕίμαι πεπεισμένος ότι οι αξιωματούχοι των ευρωμηχανισμών, οι Αλμούνια, Γιούνγκερ, Όλι Ρεν, Τρισέ και οι λοιποί τεχνικοί του συστήματος, εμφορούνται από τον ψυχισμό των φανατικών νεοφιλελεύθερων του Πασκάλ Μπρικνέρ: αρνούνται να βγουν από τον κύκλο, τον οικονομικό χώρο, όπου τους είχε κλείσει η μάχη ενάντια στον μπολσεβικισμό και, ορφανοί από εκείνον τον μεγάλο εχθρό, βλέπουν στον αγώνα ενάντια στη σοσιαλδημοκρατία και τον κρατισμό τη συνέχεια του χθεσινού πολέμου ενάντια στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας…\nΈτσι κηρύσσουν παρωχημένο τον –εκάστοτε– φόρο εισοδήματος, αρχαϊκή τη μισθωτή εργασία, προκατακλυσμιαίο τον δέκατο τρίτο μισθό και ασύδοτο τον δέκατο τέταρτο, ανθυγιεινή την πρόωρη σύνταξη, ανόητο το συνδικάτο και ανάρμοστο τον συνδικαλισμό, ανυπόστατα τα επιδόματα ανθυγιεινής εργασίας, γελοία ακόμα και την ιδέα μιας κοινωνικής ασφάλισης ή μιας δημόσιας υπηρεσίας.\nΓια τους πιο εξημμένους, αρκεί να προστεθεί σε κάθε πρόβλημα ο πληθυντικός «αγορές» και τα πάντα λύνονται. Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, να πούμε, προέτρεψε τον Γιώργο Παπανδρέου να… φτύσει τις ευρωπαϊκές αγορές και να ζητήσει βοήθεια από απo τις άλλες! Tο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή την Παγκόσμια Τράπεζα! Μακάρι να το ‘κανε, έτσι, για σπάσιμο! Να μπορούμε, έστω για πλάκα, να δηλώνουμε εθνικά ανεξάρτητοι!..\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 7:57 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΟ κόσμος θα γίνει εικόνα...\nΜέρες που μοιάζουν σαν άσκηση στην πλήξη. Σαν ένα μηνιαίο ταξίδι στο πουθενά, στο τίποτα, σαν αυτά που είδα, άκουσα, έμαθα να τα 'χω ξαναδεί και ξανακούσει και ξαναμάθει: αυτό που με κρατούσε ζωντανό, να ξυπνάω τo πρωί, να πίνω τον καφέ μου, να πηγαίνω στο γραφείο και να σχολιάζω πράγματα που έχω ξαναδεί, ξανακούσει, ξαναμάθει, είναι η κρυφή γοητεία της πλήξης να σχολιάζεις πράγματα που έχεις ξαναδεί, ξανακούσει, ξανασχολιάσει...\nΜια καλύτερη εξήγηση μου έδωσε ο άγνωστος φίλος μου Φερνάντο Πεσόα: Είναι «η ανία που προκαλεί το ακατάπαυστο νέο, η πλήξη του να ανακαλύπτεις, κάτω από την απατηλή διαφορά των πραγμάτων και των ιδεών, την αιώνια ταύτιση όλων με όλα, την απόλυτη ομοιότητα ανάμεσα στο τζαμί, τον αρχαίο ναό και την εκκλησία, την εξομοίωση ανάμεσα στην καλύβα και στο παλάτι, την κοινή οργανική δομή στο κορμί του βαρύτιμα ντυμένου βασιλιά και του γυμνού ιθαγενή, τη διηνεκή σύμπτωση της ζωής με τον εαυτό της, την ισοπέδωση όλων όσων ζούμε», βλέπουμε, ακούμε, μαθαίνουμε...\nΤις μέρες αυτές τα νέα είναι ακατάπαυστα, μα οι διαφορές τους με τα προηγούμενα ανύπαρκτες: τα παγκόσμια πράγματα παραμένουν ίδια με τα προηγούμενα, κατά και μετά τη σύνοδο των πολιτικών ηγετών για το κλίμα. Τα οικονομικά πράγματα παραμένουν ασταθή και μετά την κατάθεση του νέου συμφώνου σταθερότητας. Οι τρομοκρατικές ενέργειες συνεχίζονται πανομοιότυπες με τις προηγούμενες, το ίδιο και οι πολιτικές δηλώσεις αποτροπιασμού που τις ακολουθούν. Ολοκληρώνονται κάποιες προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις στη Βουλή ο χαρακτήρας των οποίων είναι όμοιος με τον χαρακτήρα όλων των προηγουμένων προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεων στη Βουλή. Κατεγράφησαν επίσης, ένα ακόμα ιατρικό λάθος που κόστισε μια ακόμα ανθρώπινη ζωή, μια ακόμα εξαγγελία εξυγίανσης τού ποδοσφαίρου, νέες φήμες για ηχηρές μεταγραφές ποδοσφαιριστών, μια ακόμα συγχώνευση εταιρειών που «θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, θα προσφέρει νέες θέσεις εργασίας και θα...»…\nΕπαναλήψεις. Η ανία που προκαλεί το ακατάπαυστο νέο, η πλήξη του να ανακαλύπτεις, κάτω από την απατηλή διαφορά των πραγμάτων και των ιδεών, την αιώνια ταύτιση όλων με όλα, η διηνεκής σύμπτωση της ζωής με τον εαυτό της, η ισοπέδωση όλων όσων βλέπουμε, ακούμε, μαθαίνουμε, όλων όσων ζούμε. Η πολιτική απομόνωση. To έλλειμμα πολιτικής συμμετοχής. Η μεταβολή της συλλογικότητας σε είδος υπό εξαφάνιση. Η ολοκλήρωση της παγκόσμιας κοινωνίας των ατόμων. Η ολοκλήρωση της εποχής της εικόνας.\nΊσως επαληθεύεται ήδη η προφητεία του Γιώργου Χειμωνά στους «Χτίστες»: Ο κόσμος θα γίνει εικόνα / αυτή θα είναι η τελευταία ζωή των ανθρώπων / να τους σκεπάσει μια εικόνα…\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 5:24 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nΣτο… ζυγό της Κομισιόν\n«Θα προτιμούσα να βρισκόμουν κάτω απ’ το ζυγό του Κόκκινου Στρατού παρά να πρέπει να τρώω χάμπουργκερ» έλεγε ο θεωρητικός του μεταμοντέρνου εθνικισμού Αλαίν Ντε Μπενουά, για να τονίσει την απέχθειά του στον μεταψυχροπολεμικό αμερικανικό ηγεμονισμό˙ τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό με το «άνοιγμα των συνόρων», την «παγκοσμιοποίηση», την «οικονομία της αγοράς».\nΛίγο αργότερα, επί της προεδρίας Μπους, ο αντιαμερικανισμός των Ευρωπαίων εθνικιστών άγγιξε και, σε πολλές περιπτώσεις, ξεπέρασε ακόμα και τον παραδοσιακό αντιαμερικανισμό των κομμουνιστών. Μέχρι που φτάσαμε στην οικονομική κρίση και καταντήσαμε – ποιοι, εμείς οι Έλληνες, που διδάξαμε αντιαμερικανισμό – να τρώμε μόνο… χάμπουργκερ. Άντε, και σουβλάκια, όταν θέλουμε να διαφοροποιηθούμε ιδεολογικά (είτε ως κομμουνιστές είτε ως… απλοί αριστεροί) από τους μεταμοντέρνους εθνικιστές…\nΚανένα πρόβλημα. Προσωπικά, παραφράζοντας τη ρήση του Αλέν Ντε Μπενουά, είμαι έτοιμος να δηλώσω ότι θα προτιμούσα να τρώω μια ζωή… σουβλάκια παρά να βρίσκομαι (μια ζωή, επίσης) κάτω από τον ζυγό της Κομισιόν. Ο οποίος ζυγός μάς πέφτει πιο βαρύς, ειδικά σ’ εμάς τους μισθωτούς και συνταξιούχους, απ’ ότι ο ζυγός του Κόκκινου Στρατού στον Αλαίν Ντε Μπενουά και τους ομοϊδεάτες του.\nΑπό την άλλη, ο «ζυγός της Κομισιόν» δεν είναι παρά ο ζυγός του καπιταλισμού με τον οποίο οικειοθελώς δεθήκαμε, τον αγαπήσαμε και συνεχίζουμε να τον αγαπάμε και να τον δοξάζουμε καθημερινά, είτε είμαστε δεξιοί είτε αριστεροί, είτε κομμουνιστές είτε εθνικιστές, ακόμα και αναρχικοί. Αίφνης την Τρίτη, παραμονή των Φώτων, μέρα κλεφτής αργίας και οικονομικής ένδειας, υποτίθεται, ένα από τα άντρα του καπιταλιστικού life style στην λεωφόρο Κηφισίας, το επονομαζόμενο και Golden Hall, ήταν φίσκα από… δεξιούς, αριστερούς, κομμουνιστές, εθνικιστές, ακόμα και αναρχικούς πατριώτες μας. Που δόξαζαν τον καπιταλισμό απολαμβάνοντας τα αγαθά του…\nΘέλω να πω ότι ζούμε σε ένα λαβύρινθο πολιτικών, ιδεολογικών, πολιτιστικών και αισθητικών αντιφάσεων: δηλώνουμε σοσιαλιστές αλλά ανάβουμε κεριά πίστης στους αρχιερείς του καπιταλισμού, τους τεχνοκράτες της Κομισιόν. Προκειμένου να διασφαλίσουμε τον καπιταλισμό που μας βολεύει υπηρετούμε τους καπιταλιστές που μας… βολεύουν. Εν τέλει, μόνο οι καπιταλιστές δεν πιστεύουν στον καπιταλισμό. Όπως λέει ο Μάικλ Μουρ, πιστεύουν στο σοσιαλισμό για τους πλούσιους: θέλουν να είναι σίγουροι ότι η κυβέρνηση θα μεριμνά μόνο γι’ αυτούς δίχως οι άλλοι να το αντιλαμβάνονται.\nPosted by Νίκος Τσαγκρής at 4:52 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post


Girls night out: Hailey Bieber και Kendall Jenner διασκέδασαν παρέα με τα πιο sexy outfits - Instyle GR\n12/06/2021 @ 12:12:50\nΚαι οι δύο είναι πανέμορφες και sexy και ο φωτογραφικός φακός τις ακολουθεί σε κάθε τους βήμα. Ο λόγος φυσικά για τις Kendall Jenner και Hailey Bieber, που αποφάσισαν να πάνε μαζί στο πάρτι γενεθλίων της Anastasia Karanikolaou – που είναι κολλητή φίλη της Kylie Jenner – και εντυπωσίασαν με τα looks τους.\nΗ Kendall Jenner φόρεσε την πιο fun tote bag\nΤα supermodels έφθασαν μαζί στο Goya studios στο Los Angeles για τα 24α γενέθλια της Stassie, όπως είναι το nickname της εορτάζουσας. Η Kendall Jenner επέλεξε ένα leather ασπρόμαυρο outfit με ένα strapless cropped top κι ένα flared matchy παντελόνι. Ολοκλήρωσε το σύνολο με strappy σανδάλια με τετράγωνη μύτη και ασορτί λευκό τσαντάκι από την Prada.\nΑπό την άλλη η Hailey Bieber εμφανίστηκε με ένα total black σύνολο σε minimal γραμμές με μία maxi φούστα με sexy σκίσιμο, bra top, μαύρες μυτερές γόβες και ασημί λεπτομέρειες, ενώ τα μαλλιά της ήταν πιασμένα σε ένα sleek updo, που φαίνεται να είναι το αγαπημένο της χτένισμα αυτήν την περίοδο.\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Babak Rachpoot (@bobby_pap_la)\nΦυσικά, οι ίδιες μοιράστηκαν με τους fans τους στιγμιότυπα από το ξέφρενο πάρτι στα social media με πολύ χορό και την Stassie να σβήνει τα κεράκια των γενεθλίων της ανάμεσα στις αγαπημένες της φίλες.\ninstagram stories/ Kendall Jenner\nHailey Bieber Kendall Jenner


Βροχές αναμένονται προς το τέλος τις βδομάδας - Famagusta News\nΣήμερα ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος αλλά κατά διαστήματα θα παρατηρούνται αυξημένες ψηλές νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά βορειοανατολικοί ως νοτιοανατολικοί, ασθενείς μέχρι μέτριοι 3 με 4 μποφόρ, για να καταστούν μέχρι το απόγευμα κυρίως νοτιοδυτικοί ως βορειοδυτικοί, της ίδιας έντασης. Η θάλασσα θα είναι λίγο ταραγμένη. Η θερμοκρασία θα ανέλθει στους 30 βαθμούς στο εσωτερικό, γύρω στους 27 στα νότια και τα ανατολικά παράλια, γύρω στους 25 στα δυτικά και βόρεια παράλια και στους 22 βαθμούς στα ψηλότερα ορεινά.\nΤο βράδυ ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος. Οι άνεμοι θα πνέουν βορειοδυτικοί ως βορειοανατολικοί και στα βόρεια παράλια νοτιοανατολικοί, ασθενείς 3 μποφόρ. Η θάλασσα θα είναι ήρεμη μέχρι λίγο ταραγμένη. Η θερμοκρασία θα πέσει στους 13 βαθμούς στο εσωτερικό, γύρω στους 16 στα νότια και τα ανατολικά παράλια, γύρω στους 14 στα δυτικά και βόρεια παράλια και στους 10 βαθμούς στα ψηλότερα ορεινά.\nΤην Τετάρτη ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος αλλά κατά διαστήματα θα παρατηρούνται αυξημένες νεφώσεις. Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή άνοδο για να κυμανθεί κοντά στους κλιματικούς μέσους όρους.\nΤην Πέμπτη ο καιρός θα είναι αρχικά κυρίως αίθριος αλλά κατά διαστήματα θα παρατηρούνται αυξημένες νεφώσεις που πιθανό να δώσουν μεμονωμένες βροχές, κυρίως στα δυτικά, τα βόρεια και τα ορεινά. Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή πτώση.\nΤην Παρασκευή ο καιρός θα είναι μερικώς συννεφιασμένος και αναμένονται μεμονωμένες βροχές χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο καταιγίδας. Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή περαιτέρω πτώση.


Αναρτήθηκε από MANIER , Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012 at 11:33 μ.μ., in\nΛοιπόν, κορόιδα, ακούστε πώς στήθηκε το παιχνίδι κι άρχισε να παίζεται. Εδώ και λίγο καιρό, στο Δημόσιο προσλαμβάνονται υπάλληλοι με μπλοκάκι. Αφήνω στην άκρη εργασιακά δικαιώματα και άλλα ρομαντικά που δε σας\nαφορούν. Πηγαίνω στην ουσία του ζητούμενού σας. Στην κατάργηση του πελατειακού κράτους.


* Οι Συνταγες της Γιαγιας *: ΜΕΛΙΤΖΑΝΟΠΙΤΑΚΙΑ(NTR)\n1 κιλό μελιτζάνες μακριές λεπτές ή\n1 κιλό κολοκυθάκια ή\n1/2 κιλού πράσινες πιπεριές κέρατα\n250 γρ. κεφαλογραβιέρα σε κομμάτια\n2 αυγά χτυπημένα με\nΚόψτε τις μελιτζάνες ή τα κολοκυθάκια σε πολύ λεπτές φέτες. Πασπαλίστε τες με λίγο αλάτι κι αφήστε τες να σταθούν 1 ώρα σε τρυπητό, για να στραγγίσει το νερό τους και να μαλακώσουν. Ξεπλύντε και σκουπίστε τες. Αν οι φέτες είναι πολύ μακριές, κόψτε τες στη μέση. Τις πιπεριές ψήστε τες 10' στους 200 βαθμούς Κελσίου, βγάλτε τες και σκεπάστε τες με πλαστική μεμβράνη, για να τις ξεφλουδίσετε εύκολα. Κόψτε τες σε 2-3 λωρίδες την κάθε μια.\nΤυλίξτε ένα κομμάτι τυριού σε κάθε λωρίδα μελιτζάνας, κολοκυθιού ή πιπεριάς και στερεώστε το με ξύλινη οδοντογλυφιδα.\nΑλευρώστε τα ρολά ρίχνοντας τα σε πλαστική σακούλα με αλεύρι, τινάξτε τα να φύγει το πολυ αλευρι και βουτύξτε τα ένα-ένα μέσα στα χτυπημένα αυγά.\nΤυλίξτε τα κατόπιν στη φρυγανιά, τοποθετηστε τα σε πιατέλα και αφήστε τα 1 ώρα στο ψυγείο, για να σφίξει το πανάρισμα.\nΤηγανίστε τα σε μπόλικο ζεστό λάδι, επάνω σε μέτρια φωτιά, για να ψηθούν μέχρι μέσα χωρίς να αρπάξουν και να καούν εξωτερικά.\nΓυρίστε τα να ροδίσουν από όλες τις πλευρές.\nΣερβίρετε τα ζεστά και συνοδέψτε τα με γιαούρτι ή τζατζίκι και ντομάτα σαλάτα. Καταπληκτικός μεζές για ούζο.\nΑλλος τρόπος, τηγανίστε τις μελιτζάνες και τα κολοκύθια και τυλίξτε τα μέσα, καθώς και στις λωρίδες της ψητής πιπεριάς, ραβδάκια τυριού φέτας. τοποθετηστε τα, εναλλάξ, το ένα πλάι στο άλλο σ'ένα πυρέξ σκεύος και περιχύστε τα με λίγη σάλτσα ντομάτας.\nΠασπαλίστε τα με λίγη φρέσκια ρίγανη ψιλοκομμένη και κεφαλοτύρι τριμμένο. Ψήστε τα στους 200 βαθμούς Κελσίου για 15' περίπου. Συνοδέψτε τα με ρόκα σαλάτα Η αλλη σαλατα.\nΑναρτήθηκε από (NTR) ntrimy στις 8:33 π.μ.


'Eχασε τη μάχη για να κρατηθεί στη ζωή η Κάρι Φίσερ. | Athens Calling\nPosted on December 27, 2016 December 27, 2016 SargePosted in cinema\nΠέθανε η «πριγκίπισσα Λέια» του Star Wars, μετά από το καρδιακό επεισόδιο που έπαθε το Σάββατο, σε πτήση από το Λονδίνο προς το Λος Αντζελες.\nΌπως έγινε γνωστό, η ηθοποιός και συγγραφέας υπέστη το οξύ καρδιακό επεισόδιο στις 23 Δεκεμβρίου, κατά τη διάρκεια πτήσης από το Λος Άντζελες για το Λονδίνο.\nΣύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες η Φίσερ έμεινε χωρίς σφυγμό για περίπου 15 λεπτά με έναν νοσηλευτή που ήταν στην πτήση να της κάνει μαλάξεις και τεχνητή αναπνοή.\nΜετά την προσγείωση του αεροσκάφους, η ηθοποιός μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο στη Σάντα Μόνικα, όπου παρέμενε στην εντατική σε κρίσιμη κατάσταση τα τελευταία 24ωρα. O εκπρόσωπος της οικογένειας, Σάιμον Χολς, εξέδωσε ανακοίνωση εκ μέρους της κόρης της ηθοποιού, Μπίλι Λορντ.\n«Με πολύ βαθιά θλίψη η Μπίλι Λορντ επιβεβαιώνει πως η πολυαγαπημένη της μητέρα, Κάρι Φίσερ, πέθανε το πρωί στις 8.55. Ο κόσμος την αγαπούσε και θα μας λείψει πολύ. Ολόκληρη η οικογένειά μας σας ευχαριστεί για τις σκέψεις και τις προσευχές σας»\nΗ Κάρι Φίσερ (Carrie Frances Fisher) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός. Η Κάρι ήρθε σε επαφή με τον κόσμο του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης από μικρη ηλικια χάρις της ιδιότητας των γονιών της Ντέμπι Ρέινολντς και του Έντι Φίσερ.\nΗ νεαρή τότε Κάρι μετακόμισε στο Λονδίνο το 1973, προκειμένου να σπουδάσει υποκριτική, δύο χρόνια αργότερα, η Φίσερ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Shampoo με τον Warren Beatty.\nΈγινε γνωστή από την συμμετοχή της στις ταινίες του Πολέμου των Άστρων ως Λία Οργκάνα. Έχει παίξει στις original ταινίες του Πολέμου των Άστρων: Μια νέα ελπίδα, Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται και Η επιστροφή των Τζεντάι (A new hope, The empire strikes back, The return of Jedi ). Η Φίσερ επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη παίζοντας ξανά την πριγκίπισσα Λέια στο «Star Wars: The Force Awakens» το 2015 και στο επερχόμενο «Star Wars: Episode VIII» το 2017. Ήταν μόλις 19 ετών όταν γυρίστηκε η πρώτη ταινία της θρυλικής πλέον σειράς Star Wars.\nΈφυγε από τη ζωή ο George Michael ανήμερα των Χριστουγέννων.


Με επιρροή από το i20 το νέο Hyundai Bayon - hyundai\n4.104 Επισκέψεις στο άρθρο - Ημερομηνία δημοσίευσης: 4/12/2020\nΣχέδια που προοικονομούν την εξωτερική εμφάνιση του νέου μικρού SUV της Hyundai, του Bayon έρχονται στο φως της δημοσιότητας δίνοντας στο επερχόμενο ευρωπαϊκό μοντέλο πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα από το i20.\nΠριν από λίγες ημέρες η Hyundai προχώρησε στην επιβεβαίωση πως ετοιμάζει ένα νέο μικρό SUV για την Ευρώπη που θα λάβει το όνομα Bayon. Η μόνη εικόνα που έδωσε τότε στη δημοσιότητα η κορεατική μάρκα ήταν ένα teaser που έδειχνε το σχεδιασμό των πίσω φωτιστικών σωμάτων και τίποτα περισσότερο.\nΈτσι οι ανεξάρτητοι σχεδιαστές έρχονται για να καλύψουν το κενό που υπάρχει και με δικά τους ψηφιακά σχέδια να μας δώσουν μία πρώτη εκτίμηση για την εξωτερική εμφάνιση που θα συνοδεύσει το μοντέλο. Οι σχεδιαστές έχουν δώσει στο Bayon πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το i20, καθότι αναμένεται το νέο B-SUV να βασιστεί στην ίδια πλατφόρμα. Άλλωστε οι άνθρωποι της Hyundai επιβεβαίωσαν πως θα ενταχθεί στη βάση της γκάμας κάτω από τα ήδη υπάρχοντα Kona, Tucson, NEXO και Santa Fe.\nΠληροφορίες για τους κινητήρες δεν έχουν δοθεί, θα πρέπει να θεωρείται όμως βέβαιο ό,τι αν όχι όλα, τα περισσότερα από τα συστήματα κίνησης του i20 θα είναι διαθέσιμα και για το Bayon. Αυτό μεταφράζεται σε κινητήρες βενζίνης σε συνδυασμό με μηχανικό ή αυτόματο κιβώτιο. Διαθέσιμες θα είναι και ήπια υβριδικές εκδόσεις με 48V ηλεκτρικό σύστημα.\nΝα σημειωθεί πως το νέο Hyundai Bayon είναι προγραμματισμένο να έρθει στην ευρωπαϊκή αγορά το πρώτο εξάμηνο του 2021, ενώ η κορεατική μάρκα έχει υποσχεθεί να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες προσεχώς.


Σαλάτα ταραμάς - A.Pitenis Bros S.A.- Gourmet Food Industry\nΠέμπτη, 11 Απρίλιος 2019 / δημοσιεύθηκε στις Δημοσιεύσεις\nTαραμάς ή αλλιώς αβγοτάραχο\nΠροέρχεται από αβγά μπακαλιάρου ή κυπρίνου, τα οποία αλατίζονται και αφήνονται μερικές μέρες για ωρίμανση. Έπειτα από κάποια επεξεργασία, φτάνουν σ΄εμάς με την μορφή του ταραμά. Έχει χαρακτηριστεί και ως το «χαβιάρι των φτωχών».\nΘΡΕΠΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΤΑΡΑΜΟΣΑΛΑΤΑΣ\nΟ ταραμάς είναι πλούσιος σε βιταμίνες Α και D. Η βιταμίνη Α είναι σημαντική για την καλή υγεία των ματιών και για το δέρμα. Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου και την καλή υγεία των οστών. Περιέχει επίσης μαγνήσιο, ψευδάργυρο, φώσφορο και κάλιο, τα οποία ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Είναι πηγή πολυακόρεστων λιπαρών οξέων Ω-3, τα οποία έχουν αντιφλεγμονώδη και αντιθρομβωτική δράση.\nΤο Εξαιρετικά Παρθένο Ελαιόλαδο «Ερωτόκριτος» που προσθέτουμε στην ταραμοσαλάτα βοηθά στην καλή υγεία της καρδιάς και το λεμόνι προσθέτει βιταμίνη C. Επίσης το κρεμμύδι επίσης που περιέχει, βοηθά στην υγεία του κυκλοφοριακού συστήματος.\nΣτην αγορά θα βρείτε δύο είδη ταραμά, λευκό και κόκκινο. Ο λευκός\nθεωρείται πιο αγνός και ανώτερης ποιότητας, γι’ αυτό είναι συνήθως\nλίγο πιο ακριβός.\nΣ.Ε.Β.Ε.: 700 Eλληνικά επιχειρηματικά ραντεβού στην Ιαπωνία\ndinanikolaou.gr: Αναφορά του ιστορικού της εταιρείας «Πιτένης»\nE.B.E._Κοζάνης: Επίσκεψη μαθητών της Γ’ Γυμνασίου Νεάπολης


Ψάχνεται στα… τυφλά - Onsports.gr\nOnsports Team\t22 Φεβρουαρίου 2011, 13:12\nΨάχνεται στα… τυφλά\nΣυνεχίζονται οι δοκιμές παικτών στα Σπάτα αν και η ΑΕΚ δεν έχει βρει κάποια αξιόλογη περίπτωση ποδοσφαιριστή.\nΕίναι γνωστό πως η ΠΑΕ επιθυμεί να προχωρήσει στην ενίσχυση του ρόστερ με όσο το δυνατό πιο «σφιχτή» οικονομική πολιτική. Ωστόσο το σκάουτινγκ εντός συνόρων δεν φαίνεται να αποδίδει καρπούς ενώ υπάρχουν αμφιβολίες και για το κατά πόσο «γίνεται δουλειά» στον συγκεκριμένο τομέα.\nΈτσι, οι «κιτρινόμαυροι» έχουν στραφεί στη λύση των δοκιμών παικτών από το εξωτερικό. Συνολικά δέκα παίκτες έχουν περάσει από το προπονητήριο των Σπάτων χωρίς κανείς τους να δείξει κάτι αξιόλογο αν και με τον έναν εξ αυτών η ΑΕΚ συμφώνησε για εξάμηνη συνεργασία.\nΤο τελευταίο όνομα που έχει προστεθεί στη λίστα των δοκιμών είναι αυτό του Ντένις Καλίνκοφ. Ο 26χρονος Μολδαβός με βουλγαρικό διαβατήριο έφτασε στην Αθήνα την Κυριακή (20/02) και τη Δευτέρα έκανε την πρώτη του προπόνηση με την ΑΕΚ. Ωστόσο ούτε αυτός κατάφερε να εντυπωσιάσει στην πρώτη του παρουσία στα Σπάτα και είναι πολύ πιθανό να μην ανάψει ούτε γι’ αυτόν το «πράσινο φως» ο Μανόλο Χιμένεθ.


Στο νοσοκομείο παίκτης λόγω βροχής στο κλειστό! (pics) | SDNA\nΤελευταία ανανέωση: 26 Σεπτεμβρίου 2015, 18:47\nΑπίστευτο και όμως ελληνικό! Δύο παίκτες τραυματίστηκαν σοβαρά στον αγώνα του ΠΑΟΚ με τον Δούκα στο κλειστό της Μίκρας, επειδή από την οροφή του γηπέδου έσταζαν νερά!\nΗ έντονη βροχόπτωση που έπληξε από το πρωί την Θεσσαλονίκη, θα έπρεπε κανονικά να είχε αφήσει ανεπηρέαστο έναν αγώνα χάντμπολ που γίνεται σε κλειστό (υποτίθεται) γήπεδο. Έλα όμως που επειδή στην Ελλάδα ζούμε, κάθε άλλο παρά σίγουρο θεωρείται ακόμη και αυτό. Tο κλειστό της Μίκρας όπως φαίνεται δεν είναι σε τόσο καλή κατάσταση με αποτέλεσμα από την οροφή να στάζουν νερά που έθεταν ανά πάσα στιγμή σε κίνδυνο τους αθλητές.\nΔυστυχώς κάτι τέτοιο δεν αποφεύχθηκε με τον Ούρος Ζιβούλοβιτς του Δούκα, αρχικά να πέφτει πολύ άσχημα στον τάραφλεξ και να μεταφέρεται με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, ενώ την ίδια τύχη είχε και ο Άκης Κυπραίος του ΠΑΟΚ που αποχώρησε υποβασταζόμενος από τον αγωνιστικό χώρο.\nΑυτό επεσήμανε και στις δηλώσεις του ο Άγγελος Τσίλης του ΠΑΟΚ: «Είναι απίστευτο που συμβαίνει… Δεν είναι δυνατόν να γίνονται παιχνίδια σε τέτοια γήπεδα που από μια βροχή μπορεί να πέσουν νερά στον αγωνιστικό χώρο».\nΟι φωτογραφίες με τους κουβάδες στη μέση του κλειστού προκαλούν θλίψη και πραγματικά αναρωτιέται κανείς πώς επιτρέπεται να γίνονται ακόμη αγώνες κάτω υπό τέτοιες συνθήκες.


ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ: ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ!\nΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ!\n«Ο ψυχολογικός σκοπός της τρομοκρατίας είναι η δημιουργία ενός κλίματος της αβεβαιότητας και ανησυχίας στις μάζες, το οποίο θα αυξήσει την επιρροή μας σε αυτές και θα επιτρέψει, με την κατάλληλη χειραγώγηση τους, να μας αποδεχτούν σαν λύση» … από ένα... τρομοκρατικό εγχειρίδιο του Guerin-Serac.\nΗ χρήση χυδαίων στερεοτύπων ρατσισμού. Η υπερβολή των φυσικών χαρακτηριστικών ή της συμπεριφοράς, ανεξάρτητα από την ισχύ τέτοιων στερεοτύπων, χρησιμεύει να αντιπαραβάλει τους ήρωες ενάντια στους κακοποιούς. Οι εχθροί ζωοποιούνται συχνά ως αρπακτικά πλάσματα. Μπορούν να συνδεθούν με κακόφημους χαρακτήρες των οποίων οι πράξεις είναι συνδεδεμένες με επαίσχυντα ιστορικά γεγονότα.\nΑναρτήθηκε από ΔΑΜΟΚΛΗΣ στις 19:22


Επισήμως σε πτώχευση η «Hondos» | ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ\nΕπισήμως σε πτώχευση η «Hondos»\nΣε καθεστώς πτώχευσης τέθηκε η εταιρεία «Hondos Palace Πολυκαταστήματα ΑΕ», σύμφωνα με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η εταιρεία λειτουργούσε τρία καταστήματα με το εμπορικό της σήμα της αλυσίδας στην Ιπποκράτους, στην Πατησίων και τη Νέα Ιωνία, ενώ δε σχετίζεται επιχειρηματικά με την αλυσίδα και τα υπόλοιπα καταστήματά της. Τα τελευταία χρόνια είχε συσσωρευμένα χρέη προς τους εργαζόμενους, τους προμηθευτές, το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία. Μάλιστα, λόγω των οφειλών αυτών, ακίνητά της έχουν οδηγηθεί στο παρελθόν σε πλειστηριασμό.\nΣτους εργαζόμενους στα συγκεκριμένα καταστήματα, οξυμένα προβλήματα άρχισαν να εμφανίζονται το καλοκαίρι του 2013. Από τότε δεκάδες από αυτούς βγήκαν σε επίσχεση εργασίας, αντιδρώντας στο καθεστώς της απλήρωτης εργασίας. Στην πορεία τα καταστήματα σταμάτησαν τη λειτουργία τους. Στο μεταξύ, στους εργαζόμενους οφείλονται δεδουλευμένα πολλών μηνών, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και 18 μηνών, επιδόματα και Δώρα. Πολλοί οδηγήθηκαν εκβιαστικά σε παραίτηση και όλοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, βρέθηκαν στην ανεργία χωρίς να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους.\nΔύο νεκροί και δύο τραυματίες σε εργατικό «δυστύχημα»\nΟκτώ απολύσεις εργολαβικών εργατών\nΝα διευρευνηθούν οι συνθήκες του δυστυχήματος και να αποδοθούν ευθύνες